Kanë 3 ditë e net që nuk pushojnë në gazeta, portale e studio televizive së kafshuari mishin e freskët të Vjosa Osmanit.
Jua ka hedhur Edi Rama te këmbët dhe nuk ngopen së shqyeri.
Nga Poli Hoxha –
Nuk po përmend emra, sepse i kanë dalë vetë zot lëpirjes sistematike të kockave që ju hedh Edi Rama.
Disa kur duhet dhe ai është në siklet të madh, përveç kockave të përditshme i ushqen edhe me mish të bollshëm. Dhe ky është rasti i Vjosa Osmanit gjatë dhe pas vizitës së saj në Tiranë, si presidente në detyrë dhe kryetare e Kuvendit të Kosovës.
Kanë 3 ditë e net që nuk pushojnë në gazeta, portale e studio televizive së kafshuari mishin e freskët të Vjosa Osmanit. Jua ka hedhur Edi Rama te këmbët dhe nuk ngopen së shqyeri.
Kurse në Kosovë Deliri që bën modestin, i rrasi në dorë një bidon me benzinë që Vjosa ja paska hedhur në Tiranë, zjarrit që po “djeg” kombin shqiptarë. I njëjti, që promovonte kombin kosovarë!
Kurse Edi Rama, ai që në 7 vite i ka hedhur Serbisë së “mikut tim Aleksandër” velin e rremë të `marrëdhënieve të shkëlqyera` serbo- shqiptare nuk flet, sepse nuk ka çfarë të thotë.
Sepse e ka mizën nën kësulë!
Ishte mësuar që sa herë vinin krerët e lartë të shtetit të Kosovës të bënte “babanë”, të lëshonte ndonjë batutë dhe të priste duartrokitjen e tyre. Por fjalimi brilant i Vjosa Osmanit në parlament të cilin e kishte lexuar paraprakisht, i kishte të gjitha “pikat mbi i”.
Ndaj dhe u soll me paburrëri!
Reagoi për ato të vërteta e ato kërkesa të qarta si drita e diellit këtu e në Kosovë që artikuloi Vjosa, vetëm duke kafshuar me dhëmbët e të tjerëve. Lëshon jargë e kërcet dhëmbët nëpërmjet qenve të tij, që populli i quan `analistë të mëdhenj”.
Të mëdhenj ndoshta “në penë” e në delir, por të vegjël në karakter e shpirt. E kanë vlerën, sa një kockë apo llokmë mish, si ato të Pavlovit për qentë e tij eksperimentalë.
Po bëjnë copë-copë Vjosën “e shkretë”, pa u marrë fare me fjalët dhe mesazhet e saj. Por populli kupton shqip më mirë se qentë e Edi Ramës që njohin vetëm gjuhën e ziles kur ju vjen radha për të përfituar kocka, a ndonjë copë mish të freskët si në këtë rast.
Kam shkruar edhe më parë, për shtrirjen dhe çuarjen në një shkallë sipërore të eksperimentit të Pavlovit nga Edi Rama në Tiranë. Qentë që bëhen kone kur janë të zënë me lëpirjen e kockës ngritën kokën, u shndërruan në ujq dhe skërmitën dhëmbët.
Që ta rikujtojmë:
Studiuesi rus, Ivan Pavlov, në vitin 1903 shpalli zbulimin e tij epokal, për të cilin edhe u laurua me Çmimin Nobel, për mjekësi.
Duke punuar me qentë, ai vërejti se ata fillonin të lëngëzoheshin e të sekretonin pështymë përpara se t’u afronte ushqim, i cili në rastet më të shumta ishte një kockë. Nga kjo dukuri, ai nisi eksperimentin e tij të famshëm.
Pak çaste para se t’ia jepte qenit ushqimin, ai i binte një zileje. Në fillim kafsha nuk shfaqte ndonjë reagim të veçantë, por me kalimin e kohës pas disa provash, fillonte të sekretonte sapo dëgjonte tringëllimën. Qeni kuptonte kështu, se një kockë ishte “në horizont” për të; bëhej gati, lehte, lëngëzohej dhe lëshohej drejt të zotit me vrap.
Shumë kohë më vonë, pasuesit e Pavlovit konstatuan se sjellje të tilla mund të “kushtëzohen“ te të gjitha qeniet e gjalla; edhe te njeriu!
Pikërisht, këtë ka bërë me sukses, Edi Rama, gjatë pushtetit të tij. Qentë në Rilindje e në qeveri, tashmë nuk kanë nevojë fare për tundje të ziles. Ka nuk ka ushqim, lëpihen e jargaviten te këmbët e tij. Me shkak e pa shkak, me orar e pa orar; mjafton që Edi Rama të vazhdojë ti mbajë në kafazin e tij dhe me kockën në ajër.
Kjo dihet tashmë, por po flasim për një shkallë më sipërore të eksperimentit të Pavlovit të zhvendosur në Tiranë.
Një grup analistësh gazetarësh e pronarë mediash njëkohësisht, pas një stërvitje të gjatë, sot janë transformuar me “profesion të kushtëzuar”. E luajnë “profesionin” sipas ziles, kockave dhe llokmave që ju ofron Edi Rama.
Këtë herë e kishte radhën një politikane femër, e shkolluar në perëndim, me karakter dhe që thotë gjithmonë atë që mendon. Mbi të gjitha e votuar “frikshëm” dhe sot presidente në detyrë dhe kryetare e Kuvendit të Kosovës.
Pesë gjëra të vërteta tha pak a shumë, Vjosa “e shkretë”:
Kosova rrezikoi të copëtohej, edhe me ndihmën e ca shqiptarëve: Nuk kemi nevojë për trarë-doganë e taksa mes dy shteteve shqiptare: Min-Shengeni Ballkanik kur jemi nisur drejt BE-së është në favor të fuqizimit të Serbisë: Qeveria Shqiptare duhet të jetë hapur në krah të Kosovës, e jo të bëjë lojë të dyfishtë me armiqtë e saj; Kërkoi një rezolutë të parlamentit tonë që njeh dhe dënon krimet dhe gjenocidin serb, mbi motrat dhe vëllezërit në Kosovë!
Kaq tha dhe Edi Rama, u fsheh si skuth në zyrën e tij.
E priti presidenten dhe kryetaren e Kuvendit të Kosovës duke shkelur çdo protokoll të Republikës së Shqipërisë. Protokoll që nuk është bërë për të birin e Kristaqit, por për zyrën dhe postin që ka.
Dhe në vend që të jepte versionin e tij për problematikat që ngriti Vjosa Osmani (se reflektimin harrojeni), nuk i ra ziles si Pavlovi dikur, por tundi kambanën. Aq të madh e kishte sikletin dhe hallin.
Qentë e kuptuan se këtë herë nuk bëhej fjalë për kockën e përditshme, por për “mish të freskët”!
Ka motivi kriminal dhe armiqsor i bandës komunisto-enveriste qysh në ngjitjen e PKSh dhe diktatorit. Kërma që i urreu shqiptarët këndej e andej kufirit londinez, veçanërisht nacionalistët u shqua si dashnor pasionant me “vllezërit” serbë. Jo vetëm pasuritë e shqiptarëve u fali diktatori por edhe jetët e tyre.. Në të njëjtën linjë, të dashurisë për sllavët dhe shitjes së Kosovës e kosovarëve ecën dhe pasuesit e post diktaturër Nano e Rama. Dashuria e etërve langaraqë dhe bijve laramanë ka qenë krimi më i pa besë që i është bërë Kosovës. 🔹Kryeministri mendje shterrur e ka pritur me afsh ndyraqin Vuçiç. 🔹Çelësat e Bashkisë hajduti i pa shkollë i Terpanit i kanë vënë në “kallashin” e Bregoviçit. 🔹Dashuria e llumit të kuq për serbo-sllavët është e madhe dhe e pa shterrshme. Dhe është aq vrasëse për bashkimin e vërtetë të shqiptarëve. E lindur në gjakderdhje. Pranimi me hossana i “bashkim vllaznimit ” vrau shpresën për bashkim kombëtar. Tivari ende ka gjakun e 5 mijë shqiptarëve të Kosovës që u vranë me ndihmën e PKSh.
Qindra në mos mijra kosovarë të tradhtuar nga shteti amë u burgosën nga enverizmi. Dhe kanë surrat paçavuret të na tregojnë “dashurinë dhe kujdesin” e partisë për kosovarët. Hej të roitur e të pa fytyrë deri në absurd. Tashmë dihet botërisht që Sigurimi shqiptar ka bashkëpunuar në mënyrë të vazhdueshme me UDB jo vetëm në rikthimin e të arratisurve, por dhe dorëzimin e listat që hartoheshin në ca zyra të posaçme të ish KQ. Listat me emrat e militantëve enveristë kosovarë. Nuk kish si të ndodhte ndryshe. Prandaj Ramovçi doli jashtë kur Presidentja e Kosovës V. Osmani mori fjalën. Se po të mos reagonte ashtu Ramoviç Rrumbullakët do zemrohej Vuçua. Po Vuçua është vëllai me tapi i birit të Kiços. Dhe biri i Kiços mun të tradhtojë këdo, por jo dashurinë me kolerën.
Çmimi “Nobel” nuk është i plotë pa femrat! Sapo lexova disa materiale mbi Alfred Nobel, duke filluar që nga jetëshkrimi i tij, shpikja e famshme mbi dinamitin e deri te themelimi i fondacionit më të rëndësishëm në të gjithë botën. Alfred Nobel u lind me 21 tetor 1833 në qytetin e Stokholmit. Ai ishte një kimist, inxhinier dhe industrialisti suedez më i njohur i të gjitha kohërave.
Lexova me vëmendje jetëshkrimin e tij, që nga lindja në Stockholm e më pas zhvendosja në San Peterburg, Rusi, bashkë me familjen e tij prej 10 anëtarësh. Alfred Nobel vinte nga një familje e thjeshtë, të paktën që nuk aspironte kaq shumë në shkëlqimin e një gjeniu në familje, i cili, pa hezitim, do linte një emër shumë të madh e të pazëvendësueshëm në mbështetjen e shumë gjenive, që do të vinin pas vdekjes së tij. Pasioni, idetë e shumta si edhe dhuntia e pafundme që kishte për mëndafshin artificial, motorët me gaz dhe teknologjinë e saldimit, bëri të numërojë plot 355 patenta të ndryshme në të gjithë botën. Përmes testamentit të vitit 1895, pasuria e tij do të përdorej me një çmim “për ata që i kanë dhënë njerëzimit përfitimin dhe kontributin më të madh në fushat e fizikës, kimisë, mjekësisë, letërsisë dhe paqes”
Fatkeqësisht, më 10 dhjetor të vitit 1896 bota humbi një nga njerëzit më me influencë e mendje brilante, kontributi i të cilit nuk do harrohet kurrë, nga askush. Por, pikërisht kjo datë përkon, për shumë vite me radhë, si dita e falënderimit dhe e mirënjohjes nga mbreti i Suedisë, i cili momentalisht është Madhëria e tij, Carl XVI Carl Gustaf Folke Hubertus, Mbreti i Suedisë, Duka e Jämtland, nderon me çmim dhe medalje të përzgjedhurit që kanë bërë një punë të palodhur dhe kanë dhënë e japin kontribut të madh në fusha të ndryshme për vite me radhë. Duke filluar nga shpikjet më të rëndësishme për njerëzimin e duke lënë një mesazh të patjetërsueshëm në historinë e njerëzimit. Plot 930 persona gëzojnë këtë titull në jetëshkrimin e tyre që nga viti 1901 deri në 9 dhjetor 2020. Me këtë çmim janë vlerësuar edhe 25 organizata në mbarë botën.
Por sa femra janë mes tyre? Vetëm 57!
Po e nis me Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf, një autore dhe mësuese suedeze, që botoi romanin e saj të parë, “Saga e Gösta Berling”, në moshën 33 vjeç. Selma Lagerlöf rinovoi prozën narrative, të frymëzuar nga simbolika dhe modernizmi, fitoi famë botërore dhe u përkthye në shumë gjuhë. Ajo ishte gruaja e parë që fitoi çmimin “Nobel” në Letërsi, që iu dha në vitin 1909 dhe u bë anëtare e Svenska Akademien (Akademia Suedeze) në 1914.
Ndërsa Marie Curie gëzon, edhe pse pas vdekjes, 2 çmime “Nobel”; njëri ishte në vitin 1903 në Fizikë, dhe në vitin 1911 në Kimi.
Me krenari veçojmë nderimin me çmimin “Nobel” për Paqen, me motivacionin “për punën e saj për t’u ardhur në ndihmë njerëzve që vuajnë”, Shën Nënë Terezës. Me prejardhje shqiptare, ajo ishte Udhëheqëse e Misionarëve të Bamirësisë në Kalkuta. U bë nënë, motër edhe një mbështetëse e hekurt për të varfrit, një shembull frymëzimi për mbarë njerëzimin në këto kohë të trazuara që po kalojmë.
Por është impresionues edhe nderimi i vajzës më të re nga Pakistani, në historinë e çmimeve “Nobel”, Malala Yousafzai. Në vitin 2014, ajo ishte vetëm 18 vjeçe kur u dekorua me motivacionin “për luftën e tyre kundër shtypjes së fëmijëve dhe të rinjve dhe për të drejtën e të gjithë fëmijëve për arsim”.
Ka shumë e shumë femra që janë në listën e gjatë të të nderuarve që gëzojnë çmimin “Alfred Nobel” e nuk mundem t’i përmend të gjitha. Por kam zgjedhur vetëm disa prej tyre. Sa më shumë lexoj, kuptoj se sa shumë i kanë dhënë shoqërisë sonë… Shembull edhe vlerë e madhe, qoftë edhe kur përmendim emrin e tyre.
Shumë nga gratë që arrijnë suksese në fusha të ndryshme të sportit, të politikes, paqes, mjekësisë edhe shkencës janë pa dyshim një model për të gjitha gratë e vajzat e botës. Ato nuk janë me fat, por janë të zgjuara, kanë talent. Shfrytëzojnë përparësitë e mundësive që u vijnë përpara edhe punojnë vërtet shumë fort për të arritur synimet, ëndrrat edhe qëllimet e tyre. Nuk dua ta pranoj faktin që ato janë të lindura e të krijuara vetëm të krijojnë familje, të lindin dhe të edukojnë brezat.. Në një bisedë me një mikun tim, sa i përket faktit që isha pak e shqetësuar se pse ka kaq pak femra, të cilat kanë arritur të kenë një numër të vogël në listën e fituesve të çmimit “Alfred Nobel” apo çdolloj çmimi tjetër në botë, ai u shpreh se nuk është e lehtë, pasi kanë familjen edhe s’munden t’i bëjnë të gjitha përnjëherësh. Karriera kërkon përkushtim edhe sakrificë! Duke qenë dakord me pjesën e fundit, nuk më bën të ndihem fare komode fakti që impakti i parë që u vjen meshkujve në mendje për femrën, është ajo piktura e saj në familje, në kuzhinë apo duke përkundur fëmijën e larë rrobat! Unë mendoj dhe besoj fort që femra është një forcë e madhe, që dora e saj është kudo, qëndrojnë pas çdo suksesi, duke filluar nga një President e duke mos përfunduar kurrë.. Misioni i saj është i pakufishëm
Vlen të theksohet që për shkak të shumë steriotipeve ndaj gruas, ka qenë një pengesë që ky numër të mos jetë më i lartë. Duke mos e bërë të duket më e kompletuar në mesazhin që jepet përditë, kudo! Ai i barazisë mes gjinive.
Femra po e fiton ndër vite këtë barazi, por nuk është shumë e lehtë të pranohet për botën maskiliste… Por jam dakord me thënien që diamanti përgatitet nën presion edhe trysni shumë të lartë, sepse ndryshe nuk e merr as bukurinë e as vlerën që ka. Ka mjaft gra që kanë lënë e po lënë çdo ditë e më shumë gjurmën e tyre e po e shkruajnë historinë.
Disa statistika:
• Midis 1901 dhe 2019, 219 individë janë vlerësuar me çmimin “Nobel në Mjekësi”. Vetëm 12 prej tyre ishin gra, rreth 5.5%.
• Ndërkohë, në Fizikë, nga 213 persona që kanë fituar, vetëm tre – më pak se 2% – kanë shkuar te gratë. Dhe vetëm pesë gra kanë fituar çmimin në Kimi. Kjo është arsyeja pse viti 2018, kur Donna Strickland fitoi në Fizikë dhe Frances Arnold fitoi në Kimi, u konsiderua një vit flamur për fitueset e Çmimit Nobel për femrat.
Sipas një interviste të Göran Hansson, nënkryetar i bordit të drejtorëve të Fondacionit Nobel, i cili pyet se pse kaq pak gra fitojnë çmimin Nobel, ai u përgjigj: “Jemi pak të zhgënjyer duke parë perspektivën më të gjerë se shumë gra nuk janë vlerësuar. Të kthehemi pas në kohë për të identifikuar zbulimet. Duhet të presim derisa të verifikohen dhe vërtetohen, para se të mund të japim çmimin. Atëherë kishte një paragjykim edhe më të madh ndaj grave. Kishte shumë më pak gra shkencëtare, nëse kthehemi 20 apo 30 vjet mbrapa. Por nuk jam i sigurt se ky është shpjegimi i plotë. Ne dhe institucionet e tjera që japin çmime kemi marrë masa. Nëse shikoni komitetet e Çmimit Nobel, ka gra që kryesojnë tri nga gjashtë komitetet. Ka gra shkencëtare në të gjitha komitetet. Kështu që unë nuk mendoj se ka ndonjë paragjykim të konsiderueshëm, shovinist mashkullor në komisione. Komitetet kanë ftuar – kanë bërë përpjekje të veçanta për të identifikuar – gratë shkencëtare që do të nominohen për çmimin. Por kjo ka filluar këtë vit, sepse jemi të shqetësuar se mund të mos marrim nominime të mjaftueshme për gratë shkencëtare. Unë dyshoj se ka shumë më tepër gra që meritojnë të konsiderohen për çmimin. Prandaj, ne kemi filluar të identifikojmë gratë udhëheqëse shkencëtare dhe kemi ftuar që ato të nominohen. Ne, duke filluar nga viti i ardhshëm, do të tregojmë në ftesën tonë për të nominuar gra shkencëtare dhe për të marrë parasysh diversitetin etnik dhe gjeografik. Më në fund, do të kemi një konferencë këtë dimër me komisionet e ndryshme të çmimeve për të diskutuar këtë çështje. Pra, ne jemi të shqetësuar dhe po marrim masa. Shpresoj që për pesë vjet ose dhjetë vjet do të shohim një situatë krejt tjetër”
Në 20 vitet e fundit, relativisht po aq gra morën një Çmim Nobel në shkencë, sikurse gratë në shekullin e parë të këtyre çmimeve. Po përparohet shumë ngadalë në drejtimin e duhur. Unë mendoj se ka shumë shumë gra të mira që mund të marrin Çmimin Nobel.
Përfaqësuesit e Nobel kanë thënë në vitet e fundit se ata po përpiqen të rrisin numrin e grave dhe larminë racore të kandidatëve që emërohen, duke përfshirë, për shembull, më shumë gra në mesin e atyre të ftuar për të paraqitur nominime.
Por nominimet ende mbahen konfidenciale, kështu që është e pamundur të dihet se sa gra konsiderohen në të vërtetë.
DUHET TË JEMI TË VËMENDSHËM NË ÇDO VENDIM QË MARRIM PËR TË TJERËT. PËRPARA NESH ËSHTË NJË MISION PËR T’U PËRMBUSHUR. SE SA DO T’IA ARRIJMË, HISTORIA DO TA TREGOJË.
Rreth 1,68 milionë shqiptarë jetojnë jashtë vendit pasi ikën si emigrantë ose rreth 37 % të shtetasve shqiptarë gjithsej. Sipas të dhënave të fundit, në Diasporë jetojnë 884.719 burra dhe 799.416 gra.
Diaspora përfshin një popullsi relativisht të re, ku grupmosha 0-14 vjeç është rreth 19 %; pjesën kryesore e zë grupmosha 15-64 vjeç me rreth 76 % dhe ajo mbi 65 vjeç afërsisht 5 %.
Historiku i Diasporës shqiptare është i hershëm pasi vetë pozita e vendit ku jetojnë shqiptarët është e tillë që i bën ata të lëvizin në drejtime të ndryshme.
Diaspora shqiptare është heterogjene në dy pikëpamje: të kohës së mërgimit, si dhe në pikëpamje të regjionit prej nga kanë ardhur.
Bashkësitë më të vjetra shqiptare përbëhen nga arbëreshët në Itali dhe arvanitasit në Greqi.
Numri i grave dhe burrave që jetojnë jashtë vendit
Të parët kanë arritur që për shekuj të ruajnë identitetin e tyre, kurse të dytët, janë në fazën përfundimtare të asimilimit të plotë, edhe pse mbase ka shpresë që kjo bashkësi të njohë një ringjallje sado të vogël.
Në radhën e bashkësive të vjetra mund të hyjë edhe bashkësia shqiptare e Egjiptit. Pas këtyre vijnë bashkësitë shqiptare në Turqi, SHBA, Belgjikë, Australi e në ndonjë vend tjetër.
Të fundit vijnë mërgimtarët e katër dekadave të gjysmës së dytë të shek. XX, ku shumica e tyre janë vendosur apo bëjnë përpjekje të vendosen në shtetet e ndryshme të Evropës Perëndimore, në SHBA dhe Kanada.
Këtu vlen të përmendim edhe 500 mijë qytetarë të Shqipërisë, të cilët në fillim të viteve 90, pas hapjes së Shqipërisë ndaj botës, u shpërngulën në Greqi, Itali si dhe në vende të tjera evropiane.
Arsyeja kryesore e largimit të shqiptarëve drejt vendeve të tjera është mundësia e punësimit me 83,7%, më pas bashkimi familjar me 9%, mundësia e studimit me 3.5% dhe arsyet e tjera me 3.8%.
Në shumë raste kemi dëgjuar se mund të gjejmë shqiptar në cdo vend ku shkojmë qoftë me pushime për të punuar apo për të jetuar.
Shpërndarja e shqiptarëve sipas vendeve
Diaspora në Itali
Arbëreshët u vendosën në Itali në shekujt XIV-XV dhe emigruan kryesisht për shkak të zhvillimeve politike e luftarake në Shqipëri. Komuniteti arbëresh ka ruajtur origjinën, gjuhën, kulturën e traditat shqiptare. Arbëreshët kanë dhënë e po japin një kontribut të shquar në historinë, kulturën dhe jetën shoqërore të Italisë. Nga arbëreshët kanë dalë mjaft personalitete të shoqërisë e kulturës italiane dhe shqiptare. Në fillim të viteve 1990 shqiptarët emigruan masivisht drejt Italisë, duke formuar për nga numri komunitetin e dytë më të madh të emigrantëve në këtë vend.
Diaspora në Greqi
Migrimi i arbëreshëve në Greqi filloi në fund të shekullit të 13-të dhe mbaroi rreth vitit 1600 nga një rajon e quajtur Arbëria, e cila ishte pjesë e Despotetit të Epirit dhe i cili sot është rajoni qendror i Shqipërisë moderne. Në Greqi ndodhet komuniteti më I madh I emigrantëve shqiptarë, të cilët u vendosën në këtë vend pas vitit 1990. Emigrantët shqiptarë janë një vlerë e shtuar për ekonominë dhe shoqërinë në Greqi.
Diaspora në Bullgari
Diaspora në Bullgari nisi të formohej prej shekullit XV, nga migrimi i popullatës kryesisht nga Korça, Elbasani, Çermenika, Golloborda, Dibra etj. Këto flukse ndodhën për shkak të përpjekjeve prej Perandorisë Osmane, por edhe duke migruar si punonjës stinorë, zejtarë, tregëtarë etj. Më vonë një pjesë e tyre u vendosën në Ukrainë, ndërsa një grup tjetër në Trakinë jugore. Një valë tjetër migrimi ndodhi gjatë shekujve XIX-XX, të cilët u vendosën në Sofie me marrveshjen dypalëshe për mbrojtjen e pakicave.
Diaspora në Kanada
Shqiptarët filluan të migrojnë në Kanada pas vitit 1990, duke përfituar kryesisht nga mundësitë që ofron programi I migrimit në këtë vend të specialistëve të kualifikuar.
Diaspora shqiptare në SHBA
Shqiptarët e parë që emigruan në SH.B.A ishin arbëreshët dhe pas tyre shqiptarët që migruan në periudhën midis Luftës së Parë dhe Luftës së Dytë Botërore. Komunitetet shqiptare janë të konsiderueshëm edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ato mund t’i ndajmë në dy grupe të mëdha në gjeneratën e parë janë të gjithë emigrantët shqiptarë vendi i lindjes së të cilëve është Shqipëria. Në këtë grup nuk bëjnë pjesë Shqiptarët e lindur në Kosovë, Maqedoninë e Veriut apo në vende të tjera. Gjenerata e dytë janë banorë të SH.B.A-së të cilët nuk kanë lindur në Shqipëri, por kanë prejardhje shqiptare.
Shqiptarët e larguar sipas harkut kohor 1990-2019
Gjithë periudhës 2011- 2019, 120.754 shqiptarë u larguan për në Itali dhe nuk ishin kthyer deri në vitin 2019, ndërsa Greqia priti 92.159 emigrantë dhe 40.468 qytetarë u larguan për në Gjermani.
Emigrimi i shqiptarëve nëpër vende të tjera vijon ende, kryesisht i të rinjve për arsye pune apo jetese me kushte më të mira.
Gjykata ndërkombëtare në Hagë dhe dëshmitarët e (pa) mbrojtur, presionet, zhdukjet fizike të tyre brenda dhe jashtë Kosove… Një kronologji ngjarjesh nga viti 2002.null
Gjatë çështjes gjyqësore kundër Ramush Haradinajt, një dëshmitar u gjet i vdekur, i cili, sipas hetimit zyrtar, ishte rezultat i një aksident me makinë.
GKND-ja në vitin 2005 dënoi Beqa Beqaj, i afërmi i një prej njerëzve të akuzuar të UÇK-së, me katër muaj burg për shkak se ai ndërhyri tek dy dëshmitarë, duke kërkuar që ata të tërhiqnin dëshmitë në rastin kundër Limajt.
Zëvendës kryeadministratori i Kosovës Stiven Shuk, ndaj të cilit ishin zhvilluar hetime për lidhjet e tij me liderët e Kosovës, është larguar nga Kosova, pasi i është thënë se kontrata e tij nuk do të ripërtërihet.null
Gjenerali i pensionuar amerikan, Stiven Shuk mandati i të cilit në Kosovë zyrtarisht përfundon më 31 dhjetor 2007, nuk do të ftohet të shërbejë në mision, i tha agjencisë Asossieted Pres një zyrtar i Kombeve të Bashkuara, që ka kërkuar të mbetet anonim.
Ky zyrtar nuk e ka treguar arsyen se përse nga zoti Shuk është kërkuar të largohet dhe po ashtu nuk ka dhënë detaje të hetimit nga ana e zyrës së Kombeve të Bashkuara për mbikëqyrje.
Më vonë Stiven Shuku nga zëvendës administrator pasi e humbi vendin për shkak të mos zgjatjes së mandatit, kaloi në këshilltar të Ramush Haradinajt.
Gjykata Ndërkombëtare për ish Jugosllavinë kishte ngritur padi kundër Baton Haxhiut, publicist, nën akuzën se ka zbuluar identitetin e dëshmitarëve të mbrojtur (N.R). Siç bëhet e ditur, Baton Haxhiu ka zbuluar identitetin e një dëshmitari në një artikull të botuar në gazetën “Express” në Prishtinë në vitin 2007.
Baton Haxhiu, ish-redaktor në Kosovë, u dënua në v.2008 gjithashtu nga GJND-ja për nxjerrje të emrit të një dëshmitari të mbrojtur me 2007 në gazetën Express dhe u gjobit me 7000 euro.null
Haxhiu, sipas akuzës, ka pasur njohuri për identitetin e dëshmitarit dhe më pas e ka publikuar emrin e tij në gazetë.
Prokuroria kishte kërkuar që Haxhiu të dënohet me 15.000 euro
Tribunali kishte ngritur padinë ndaj Haxhiut më 1 prill, derisa ajo ishte bërë publike më 20 maj të vitit 2008.
Gjatë paraqitjes së tij të parë, Haxhiu kishte thënë se është i pafajshëm dhe se “identiteti i dëshmitarit veç ka qenë i ditur”.null
Pyetje për Baton Haxhiun?
Kush ja kishte dëftuar emrin e dëshmitarit të mbrojtur dhe ku?
Në cilin restaurant në Dukagjin ishin takuar “Grupi i mbrojtjes”?
A mos ishin këta persona që ja kishin treguar emrin e dëshmitarit të mbrojtur:
Stiven Shuku zëvendës administratori i UNMIK-ut, Astrit Haraqia Ministër i kulturës, Gëzim Kasapolli apo ndonjë tjetër person që unë s’kam njohuri.
Pse e publikoi emrin e dëshmitarit të mbrojtur kur ishte i njoftuar se përbënte shkelje ligjore apo vepër penale të sanksionuara sipas ligjit në fuqi të GJND-së?
Në vitin 2008, GJND-ja dënoi Astrit Haraqin, një ministër kulture në Kosovë, për shkak se ndërhyri në administrimin e drejtësisë duke i bërë presion një dëshmitari të mbrojtur (N.R) që të mos dëshmonte për prokurorinë në gjyqin e Haradinajt u dënua me disa muaj burg duke qëndruar në burgun e Hagës në Scheëeningen.null
Në takimin me “Grupin e mbrojtjes” që kishte Astrit Haraqia pas marrjes së informatës dhe pyetjes se kush mund ta ndal këtë dëshmitar të mbrojtur.
Haraqia lajmërohet se ai mund ta kryej këtë detyrë dhe se ka pas kontakte me epror ushtarak gjatë hyrjes në Kosovë, njihen mirë me dëshmitarin e mbrojtur, edhe pse asnjëherit s´ishte takuar me te dhe nuk njiheshin fare, kjo ishte një gënjeshtër e kulluar nga ana e Astrit Haraqisë i cili e lansoi para grupit për tu treguar i gjithmundshëm.
Për realizimin e këtij qëllimi apo kryerjen e kësaj detyre përzgjodhi Bajrush Morinën duke e shfrytëzuar atë për miqësinë që kishte Bajrushi me dëshmitarin e mbrojtur (N.R)null
Anomalia e gjithë kësaj odiseade është se ky, pra Astrit Haraqia e kishte keqpërdor familjen Rugova sepse porosia e tij dërguar përmes Bajrush Morinës (Bedelit) ishte: “Në emër të familjes Rugova”. Me këtë kishte bërë një gabim të pa falshëm duke keqpërdor familjen Rugova e cila s´kishte lidhje me rastin në fjalë dhe shfrytëzuar Bajrush Morinën për ta arritur qëllimin e tij dhe treguar para “Grupit të mbrojtjes” se është i gjithanshëm dhe mundet të bëj çka të dojë.
I dënuar ishte edhe Bajrush Morina, të cilit ju kishte bërë të ditur se mos të udhëtoje në një vend të Evropës për ta takuar dëshmitarin e mbrojtur (N.R).
Edhe pse ju kishte tërhequr vërejtja Bajrushit për ta ndërprerë udhëtimin, ky me këmbëngulje insistoi për tu takuar, sepse kështu kishte marr urdhër nga ministri Haraqia.n
Gjykimi i Bajrush Morinës në Hagë nga ana e dëshmitarit të mbrojtur (N.R) ndërroj kahje kur dëshmitari i mbrojtur u kthye kundër gjyqtarit dhe prokurorit, sepse ishte i bindur se Bajrushi ishte dërguar si sekser nga ana e Haraqisë dhe s´kishte të bëjë me ndërhyrje personale./ Vazhdon
I zgjedhuri minister i brendëshëm ishte bash nip i Edip Çuçit (Bledar) .
Përfaqsues i një platforme staliniste mishngrënësish, që vuri themelet e diktaturës komuniste në Shqipëri.
Tani modelet e këtyre edipëve bashkë me pasardhësit, bij e bija, nipër e mbesa, janë kthyer të trashëgojnë pushtetin e etërve e gjyshërve dhe për t’u lidhur me origjinën e Edipëve të vërtetë, si portreti i përpiktë kolektiv frymëzues i pushtetit të rilindjes.
Nga Agron Tufa/
Edip Çuçi, lindur në Delvinë në vitin 1914, kish mbaruar vetëm 4 klasë fillore kur partia e vendosi në pushtet. Pastaj në vitet 1946-1947 mbaroi 3 klasë unike për t’iu quajtur mbarimi i arsimit 7-vjeçar. ▪️Në vitin 1940 ishte regjistruar në dopolavoron fashiste. ▪️U pranua anëtar i PKSH-së në janar 1942, por u përjashtua në nëntor të këtij viti për çështje financiare. ▪️Në maj 1943 del partizan dhe në nëntor 1943 partia e pranoi në gjirin e saj. ▪️Në gusht 1945 emërohet në Drejtorinë e Mbrojtjes së Popullit në Tiranë. ▪️Në mars-nëntor 1947 është drejtor i Punëve të Brendshme në Elbasan. më 1947-1949 në Komitetin Ekzekutiv të Tiranë dhe Ministrinë e Bujqësisë. ▪️Në janar-tetor 1949 kryetar i Degës së 8-të të Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit në MPB. ▪️Më 1949-1951 kryetar i Degës së Punëve të Brendshme Korçë. ▪️Më 1951-1952 kryetar i Degës së 3-të dhe më 1952-1954 kryetar i Degës së 8-të të Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit në MPB. ▪️Në vitet 1954-1966 ambasador. ▪️Më 1966-1974 drejtor i përgjithshëm i doganave.
MBI TRIUMFIN E KOMPLEKSIT EDIPAL TË PUSHTETIT TË RILINDJES
“Kompleksi i Edipit” (gjerm. Ödipuskomplex) – është një nocion gjerësisht i njohur, i futur në Psikoanalizë nga Zigmund Frojdi, dhe shenjon tërheqjen patologjike seksuale të pavetëdijshme apo të vetëdijshme ndaj njërit prej prindërve të gjinisë tjetër si dhe ndjenjat ambivalente (të dyzuara) ndaj prindit të së njëjtës gjini. Por “kompleksi i Edipit” kundrohet sot si një sindromë kolektive dhe instrument pushtetesh politike autoritare e diktatoriale, të cilat i kanë rrënjët në fëmijërinë e diktatorëve dhe rrethit të tij të ngushtë në pushtet (Fuko, Delëz, Guatari, Lakan etj).
Ky kompleks edipal shfaqet në botën moderne jo në nivelin individual, por në nivel kolektiv, dhe jo në raport me dëshirat infantile të miturisë, por në raport me zotërimin absolut të pushtetit politik dhe demagogjisë që përligj strukturat diktatoriale të këtyre pushteteve. Kompleksi i Edipit në pushtetin e Rilindjes është rilindja e strukturava ideologjike e politike të enverizmit, Bllokut dhe sidomos Sigurimit. Tashmë strukturat e pavetëdijes infantile (strukturat e trekëndëshit) kanë lulëzuar të qeta, legale, të vetëdijshme dhe janë shndërruar në instrumentë fanatikë të pushtetit.
Jo më kot recedivizmi i “parajsës” fëminore i kërkon këto instrumenta besnikë midis gardianëve më të zellshëm të diktaturës, kryesisht tek Sigurimi. Edhe zgjedhja që Rama bëri këto ditë për ministrin e Brendshëm u udhëhoq nga instinkti i pagabueshëm i kompleksit edipal, brenda një strukture të njohur trekëndëshe, që zotëron një origjinë plot jehonë e përkushtim besnikërie të pushtetit të dikurshëm prindëror. Ka dhe besnikëri e nostalgji të tjera, që ju i merrni me mend vetë… I zgjedhuri ishte bash nip i Edip Çuçit (Bledar) përfaqësues i një platforme staliniste mishngrënësish, që vuri themelet e diktaturës komuniste në Shqipëri. Tani modelet e këtyre edipëve bashkë me pasardhësit, bij e bija, nipër e mbesa, janë kthyer të trashëgojnë pushtetin e etërve e gjyshërve dhe për t’u lidhur me origjinën e Edipëve të vërtetë, si portreti i përpiktë kolektiv frymëzues i pushtetit të rilindjes.
NJË EDIP BAZIK, ORIGJINAL
Edip Çuçi, lindur në Delvinë në vitin 1914, kish mbaruar vetëm 4 klasë fillore kur partia e vendosi në pushtet. Pastaj në vitet 1946-1947 mbaroi 3 klasë unike për t’iu quajtur mbarimi i arsimit 7-vjeçar. Në vitin 1940 ishte regjistruar në dopolavoron fashiste. U pranua anëtar i PKSH-së në janar 1942, por u përjashtua në nëntor të këtij viti për çështje financiare. Në maj 1943 del partizan dhe në nëntor 1943 partia e pranoi në gjirin e saj. Në gusht 1945 emërohet në Drejtorinë e Mbrojtjes së Popullit në Tiranë. Në mars-nëntor 1947 është drejtor i Punëve të Brendshme në Elbasan. më 1947-1949 në Komitetin Ekzekutiv të Tiranë dhe Ministrinë e Bujqësisë. Në janar-tetor 1949 kryetar i Degës së 8-të të Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit në MPB. Më 1949-1951 kryetar i Degës së Punëve të Brendshme Korçë. Më 1951-1952 kryetar i Degës së 3-të dhe më 1952-1954 kryetar i Degës së 8-të të Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit në MPB. Në vitet 1954-1966 ambasador. Më 1966-1974 drejtor i përgjithshëm i doganave.
EDIPËT E RINJ
I kemi tashmë në pushtet prej shumë vitesh. Me bëmat e tyre ata e kanë kthyer atdheun tonë në një çmendinë të pajetueshme, të korruptuar e të pashpresë.
Ashtu si në tragjedinë e Sofokliut, murtaja nuk do të zhduket nga Teba jonë, pa u larguar Edipi dhe edipët e formatit të vet. Po si duket Edipi me shallvare nuk ka ndërmend të largohet, sepse po thërret pasardhësit besnikë të edipëve të parë. Ata që pushkatonin njerëz në mesnatë me dhe pa lista të zeza. Dhe murtaja do të vazhdojë ta shuajë Tebën tonë, nëse nuk do të kemi kurajon ta dëbojmë me çdo kusht.
Komandanti i Kampit, Tasi Marko, nuk pranoi kërkesën e mjekut Hysenbegasi, për ta dërguar Sulejmanin në spitalin e Korçës, por e varrosën ashtu gjysëm të gjallë, pa i dalë akoma shpirti në një gropë buzë kallamishteve të kënetës së Maliqit, për të mos u gjetur kurrë eshtrat e tija.
Presidentja në detyrë e Kosovës Vjosa Osmani gjatë vizitës në Parlamentin Shqiptar sot mbajti një fjalim prekës ku përmendi faktin se një afërm i saj ishte i varrosur gjallë nga regjimi komunist i Enver Hoxhës.
Ajo e kishte fjalën për kolonelin Sulejman Vuçitërna që vdiq në kënetën e Maliqit i dënuar nga Hoxha si kundërshtar politik.
“Përgjatë historisë sonë shumë familje janë ndarë mes Kosovës dhe Shqipërisë. Të tillë e kishte fatin dhe familja ime.
Gjyshi im, babai i nënës sime kishte përjetuar tortura të tmerrshme në burgjet e regjimit serb dhe në fund kishte vdekur nga ato tortura, ndërsa xhaxhai i nënës sime, vëllai tjetër Sulejman Vuçiterna, kryetar i Akademisë Ushtarake këtu në Shqipëri, kishte mbetur në Shqipëri, por u varros për së gjalli nga regjimi i Enver Hoxhës”- tha ajo.
Historia e panjohur të Sulejman Vuçiternës nga fisi që e ka prejardhjen nga Verbovsi të Drenicës së Veriut, i cili në moshën 18 vjeçare, kishte nën komandën e tij mbi 400 burra të armatosur dhe me cilësinë e komandantit të komitës, Sulejmani së bashku me Bajram Currin e Hasan Prishtinën, nënshkruan peticionin për rishikimin e kufijve që ishin vendosur në 1913-ën dhe ribashkimin e të gjitha trojeve shqiptare, gjë e cila solli dhe dënimin e tij me vdekje qeveria serbe e Pashiqit
Ardhja e Sulejmanit në Shqipëri pas një burse të dhënë nga Hasan Prishtina për nxënësit kosovarë dhe shkollimi në Normalen e Elbasanit dhe më pas në Akademinë Ushtarake të Torinos në Itali, nga ku u kthye në atdhe duke shërbyer në qytetet e Kavajës, Korçës Shkodrës e Beratit, filllimisht në sektorin e Prapavijës së Ushtrisë Mbretërore, e më pas si Komandant i Shkollës së Plotësimit të Oficerëve të Monarkisë Shqiptare
Dorëheqja e Sulejman Vuçiternës pas agresionit fashist të 7 prillit të ’39-ës dhe kthimi në Kosovë ku ai bashkohet me Komitetin e Mbrojtjes së Kosovës dhe emërimi i tij si Komandant i Komandës së Mbrojtjes së Kufijvë Veri-lindorë të Shqipërisë, ku zhvilloi disa luftime të ashpra kundra forcave çetnike të Drazha Mihajlloviçit, në Kolashin, Novi-Pazar, Mal të Zi etj.
Kthimi i Sulejmanit në Shqipëri në vjeshtën e ’44-ës dhe arrestimi i tij nga komunistët më 14 nëntor të atij viti, ku të lidhur me zinxhir, disa partizanë e dërguan në fshatin Shupal, rrëzë malit të Dajtit ku mbaheshin të izoluar shumë nga ish-funksionarët e lartë të qeverive shqiptare që nga koha e Ismail Qemalit.
Dënimi i Sulejmanit në Gjyqin Special me 30 vjet burg, ku edhe pse aty erdhi si dëshmitare dhe e mbrojti e jëma e Heroit të Popullit, Xhezmi Delli, duke deklaruar se ai ishte patriot dhe i kishte shpëtuar disa herë jetën të birit, vendimi i gjyqit u la në fuqi dhe ai u dërgua për të vuajtur dënimin në Kampin e Vloçishit, ku nga tmerret tentoi vetëvrasjen, duke prerë gishtat e këmbës me bel dhe komandanti i Kampit, Tasi Marko, nuk e lejoi ta dërgonin në spital, por e la të vdiste dhe atë e varrosnin ende pa i dalë shpirti…?!
Ka qenë mesi i muajit nëntor të vitit 1944, kur forcat partizane që ishin dislokuar në periferi të kryeqytetit, rrëzë malit të Dajtit dhe kontrollonin pothuaj gjithë pjesën lindore të qytetit të Tiranës, prisnin nga ora në orë largimin e forcave gjermane që tërhiqeshin nga Rruga e Elbasanit për në drejtim të Shkodrës, për të hyrë si triumfatorë në kryeqytetin e çliruar.
Ndonëse lufta akoma nuk kishte mbaruar, komunistët kishin filluar larjen e hesapeve dhe skuadra speciale partizanësh sipas listave që kishin marrë nga shtabi qëndror i tyre që ishte akoma në zonën e Priskës, shkonin lagje më lagje e shtëpi për shtëpi për të bërë arrestimet apo eleminimet e atyre që ata i konsideronin si “armiq e kriminelë të popullit”.
Në mesnatën e 14 nëntorit, skuadrat speciale të partizanëve arritën të arrestonin dhe kolonel Sulejman Vuçiternën që ndodhej në shtëpinë e tij (sot ambasada greke), diku afër lagjes periferike të kryeqytetit te “Zogu i Zi”. Po kush ishte Kolonel Vuçiterna, cila ishte e kaluara e tij dhe përse ishte futur ai në “listat e zeza” të komunistëve për t’u arrestuar prej tyre?
Kush ishte Sulejman Vuçiterna?
Ai lindi më 11 shtator të vitit 1898 në qytetin e Vuçiternës në Kosovë. Sulejmani rrjedh nga dera e Kastratëve të Verbovsit të Drenicës së Veriut, ku i pari i atij fisi, Mulla Ali Kastrati (Shkoza) ishte shpërngulur nga Bushati i Shkodrës nga ku është dhe origjina e herëshme e familjes tij, e u vendos fillimisht në Malësinë e Gjakovës, aty rreth vitit 1609. Familja Vuçiterna që mbajti për mbiemër emrin e vendlindjes së të parëve të sajë, njihet në të gjithë atë krahinë, si një nga familjet më patriote që ka marrë pjesë në të gjitha luftrat kundër pushtuesëve të huaj që kanë shkelur Kosovën.
Babai i Sulejmanit, Mulla Bajram Kastrati, ishte klerik myslyman dhe së bashku me dy djemtë e tij, Isufin e Rexhepin, ishin tepër të njohur si prijës të Drenicës dhe për veprimtarinë e tyre në dobi të çështjes kombëtare, gjithmonë ndiqeshin për tu arrestuar nga pushtuesit turq. Sulejmani, pasi u shkollua në vendlindjen e tij Vuçiternë, i ndërpreu mësimet e në moshën 16 vjeçare mori armët e u bashkua me komitët në atë që njihet si “Lëvizja kaçake kosovare”.
Për afësitë e tija të jashtzakonëshme si organizator e drejtues, në vitin 1916 kur nuk ishte më shumë se 18 vjeç u caktua si komandant i çetës së Verbovcës dhe kishte nën komandën e tij mbi 400 burra të armatosur. Pasi ishte formuar mbretëria serbo-kroato-sllovene, aty nga viti 1919, forcat e xhandarmërisë serbe shkuan në fshatin Verbovcë dhe rrethuan shtëpinë e tij për ta arrestuar.
Por ato nuk ia arritën dot qëllimit, sepse Sulejmani duke luftuar brenda në kullë, arriti që ta çante rrethimin dhe u largua. Në shenjë hakmarrje, forcat e xhandarmërisë serbe ia dogjën kullën dhe groposën të gjallë vëllanë e tij, Isufin, që ishte klerik myslyman. Pas kësaj ngjarje, Sulejmani u bë tepër i njohur në krye të çetës së Verbovcës nga që ishte shumë i ri në moshë dhe aty rreth vitit 1922, me cilësinë e komandantit të komitës, së bashku me dy deputetët e parlamentit shqiptar, Bajram Currin e Hasan Prishtinën, nënshkruan peticionin për rishikimin e kufijve që ishin vendosur në 1913-ën dhe ribashkimin e të gjitha trojeve shqiptare, gjë e cila solli dhe dënimin e tij me vdekje nga qeveria serbe e Pashiqit.
Diplomohet në Akademinë e Torinos
Pas dënimit me vdekje që ju dha nga serbët, i shtyrë dhe nga familja, duke mos pasur rrugëzgjidhje tjetër, Sulejmani vendos që të vijë në Shqipëri. Pasi la të gjithë njerzit e afërt dhe familjen në Kosovë, aty nga fundi i vitit 1922 së bashku me disa pjestarë të çetës tij, niset për në drejtim të kufirit malazezo-shqiptar, pasi kaloi me not nga liqeni i Shkodrës.
Menjëherë pasi erdhi në Shqipëri, ai vazhdoi shkollën që e kishte ndërprerë në vendlindjen e tij, kur ishte 16 vjeç. Pas kësaj, duke përfituar nga një bursë shtetërore prej kontigjentit të nxënësve kosovarë që paguheshin nga fondet e mbledhura prej Hasan Prishtinës, ai u regjistrua në Normalen e Elbasanit të cilën e mbaroi aty nga viti 1929. Mbas mbarimit të shkollës Normale të Elbasanit, Sulejmani u vendos në Tiranë përkohësisht ku dhe krijoj familje duke u martuar me Faika Spatharën (me të cilën pati katër djem e një vajzë), që ishte vajza e ushtarakut të njohur të karrierës (nga Skrapari) kolonel Mustafa Spathara.
Në atë kohë Sulejmani përfitoi një bursë shtetërore dhe shkoi në Itali në Akademinë Ushtarake të Torinos të cilën e mbaroi me rezultate të lartë në vitin 1933, duke u diplomuar në armën e Këmbsorisë. Mbas diplomimit ai u kthye në Shqipëri dhe emërohet në Komandën e Përgjithshme të Ushtrisë Kombëtare, në sektorin e Prapavijës.
Në këtë sektor, Sulejmani punoi për më pak se një vit dhe më pas fitoi të drejtën e një specializimi një vjeçar për në Gratz të Austrisë, po për degën e Prapavijës, të cilin e mbaroi në qershorin i vitit 1935. Mbas kthimit nga specializimi ai emërohet në repartet e Ushtrisë Kombëtare Shqiptare, në qytetet e Kavajës, Korçës Shkodrës e Beratit.
Punon për disa kohë në këto qytete, nga ana e Komandës së Përgjithshme të Ushtrisë, ai u propozua për të shkuar si pedagog në Shkollën Mbretërore të Plotësimit të Oficerëve në Tiranë ku punoi për disa kohë si pedagog në këtë shkollë, ai propozohet nga Komandanti i Përgjithshëm i Ushtrisë Shqiptare, gjeneral Xhemal Araniti, për t’u emëruar si komandant i Shkollës së Oficerëve, gjë të cilën Mbreti Zog e dekretoi menjeherë. Në këtë detyrë ai shërbeu deri në prillin e vitit 1939, kur Italia kreu agresionin fashist ndaj Shqipërisë.
Pas 7 prillit 1939, largohet në Kosovë
Mbas 7 prillit të vitit 1939, Sulejman Vuçiterna nuk paranoi të shërbente më në Ushtrinë Kombëtare dhe pasi dha dorheqjen nga detyra, u kthye në jetën civile. Duke mos pasur asnjë mjet jetese për të mbajtur familjen, pasi ajo jetonte vetëm me rrogën që ai merrte si oficer, u largua për në vendlindjen e tij në Kosovë, të cilën e kishte lënë që nga viti 1922, ku dhe kishte të gjithë të afërmit e familjen.
Në vitin 1941, duke parë situatën e krijuar dhe pas kërkesës së vazhdueshme të parisë nacionaliste të Kosovës, Sulejmani mobilizohet përsëri në rradhët e Ushtrisë Kombëtare Shqiptare. Krahas detyrës ushtarake, ai bashkohet dhe me Komitetin e Mbrojtjes së Kosovës. Po në atë vit, Sulejmani u emërua si Komandant i Komandës së Mbrojtjes së Kufijvë Veri-lindorë të Shqipërisë, që fillonin nga Mali i Zi me Serbinë, e deri në Llap, afër kufirit me Bullgarinë.
Këtë detyrë të rëndësishme e mjaft të vështirë Sulejmani e kreu nga vjeshta e vitit 1941 e deri në vjeshtën e vitit 1944, kur u kthye në Tiranë. Gjatë atyre tre viteve të qëndrimit në Kosovë në krye të forcave që komandonte, së bashku dhe me vullnetarët që i kishte rekrutuar vetë, zhvilloi disa luftime të ashpëra kundra forcave çetnike të Drazha Mihajlloviçit, përpjekje të cilat u bënë kryesisht në Kolashin, Novi-Pazar, Mal të Zi etj.
Po kështu aty nga fillimi i muajit mars të vitit 1943, në krye të forcave ushtarake e vullnetare që komandonte, nënkolonel Vuçiterna zhvilloi përsëri luftime të rrepta kundra forcave serbo-malazeze-çetniko-komuniste, të cilat u shtrinë në zonën e Tushiqit, Çukovskit, Previjes, Rezallës, Okllacit, e deri në zonën e Rashkut. Në këto luftime të ashpra që zgjatën nga data 4 deri më 26 mars, forcave që komandoheshin nga Sulejmani u erdhi në ndihmë dhe një batalion artilerie i Ushtrisë Kombëtare Shqiptare, i cili në përbërje të tij kishte dhe dy oficerë italianë me gradat e kapitenit, që quheshin Rudi e Sada.
Nga këto luftime forcat e komanduara nga Sulejmani dolën me humbje të vogla, kurse ato serbo-malazeze patën humbje të konsiderueshme. Për këtë rezultate që arriti në fushën e Luftës, nënkolonel Vuçiternës ju akordua grada e kolonelit nga Komanda e Përgjithshme e Ushtrisë Kombëtare.
Me parinë nacionaliste të Kosovës
Gjatë viteve të qëndrimit në Kosovë, Sulejmani mori pjesë aktive dhe u bë një nga mbështetësit kryesorë i Lëvizjes Nacional-Demokrate Shqiptare, ose siç njihet ndryshe “Balli Kombëtar i Kosovës”, që udhëhiqej nga profesorët Ymer Berisha dhe Luan Gashi, si dhe Bedri Pejani, Bedri Gjinaj, Rexhep Mitrovica, Mehmet Gradica etj. Sulejmani së bashku me Mehdi Elezin e Hajredin Spahiun, mbanin lidhje të vazhdueshme me Shërbimin Informativ Anglez (Intelixhent Servis), për realizimin e marveshjes së bërë nga Lëvizja Nacional-Demokrate Shqiptare me atë shërbim informative, për ndihmën që qeveria britanike do t` ju jepte forcave nacionaliste të Kosovës, në luftën kundra pushtuesëve italianë. Sulejmani, përveçse një ushtarak i talentuar i karrierës, ishte dhe një intelektual i formuar me prirje perendimore, i cili zotëronte mjaft mirë dhe disa gjuhë të huaja, si: turqisht, serbo-kroatisht, italisht, gjermanisht dhe anglisht.
Ai së bashku me një grup intelektualësh kosovarë që kishin mbaruar universitetet e Perëndimit, bënin një propagandë aktive shumë të madhe në popull, për lidhjet e bashkpunimin që kishin me aleatët anglo-amerikanë, e ndihmën që ata po jepnin për të fituar luftën kundra boshtit fashist: Romë-Berlin-Tokio. Nga fillimi i vjeshtës së vitit 1944, Vuçiterna si ushtarak profesionist i karrierës, ju përgjigj urdhërave të eprorëve të tij, për ta lënë Kosovën dhe u rikthye përsëri në Tiranë, ku kishte lënë dhe familjen që nga viti 1939.
Rikthehet në Tiranë e arrestohet
Pasi la Kosovën, Sulejmani erdhi e u vendos në Tiranë pranë familjes tij në shtëpinë që e kishte ndërtuar vetë (aty ku sot është ambasada greke) që nga fillimi i viteve ‘30-të. Ai as që e kishte menduar kurrë atë çka do i ndodhte më vonë pas ardhjes në shtëpinë e tij (arrestimin), sepse gjatë gjithë karrierës së tij ushtarake, kishte punuar dhe luftuar vetëm për Shqipërinë dhe për atë gjë, ishte dënuar me vdekje nga forcat çetnike – komuniste (serbo- malazeze), gjatë kohës që kishte luftuar kundër Drazha Mihajlloviçit në Kosovë.
Kështu ai duke e ndjerë vetën krejt të pastër për atë që kishte bërë gjatë gjithë jetës tij, u kthye në shtëpinë e tij në Tiranë tepër i vetëdijshëm. Por llogaritë e kolonel Vuçiternës duket se nuk “kuadronin” aspak me ato të komunistëve që kishin ardhur në pushtet dhe mezi prisnin për të larë hesapet me ata që i konsideronin si “kundërshtarë politik apo armiq të popullit”. Kështu pak ditë pas ardhjes tij në Tiranë, akoma pa u çmallur mirë me familjen, aty nga mesnata e 14 nëntorit të 1944-ës, kur gjermanët ende nuk ishin larguar nga kryeqyteti, në shtëpinë e tij u paraqit një skuadër speciale partizanësh e cila e arrestoi duke i`u thënë familjes: “Sa për një sqarim në komandë.”
Pas kësaj skuadra speciale e partizanëve e bashkoi me disa “kolegë” të tjerë, dhe ashtu të lidhur me zinxhirë tre nga tre, në këmbë i nisi për në Shupal, rrëzë malit të Dajtit, ku disa baraka të vjetra tip kazeramsh ushtrie që ruheshin nga partizanë të armatosur, shërbenin si burg. Në ato kazerma ku mbaheshin të arrestuar edhe dhjetra persona të tjerë (shumica ish funksionarë të lartë të qeverive shqiptare që nga koha e Ismail Qemalit), si ministra, deputetë, prefektë, ushtarakë madhorë etj, Sulejmani qëndroi deri në datën 21 nëntor, kur po ashtu të lidhur tre nga tre i nisën përsëri në këmbë për në Tiranë, duke i “sistemuar” tek burgu i vjetër (sot “Mine Peza”).
Në gjygjin Special, 30 vjet burg
Në Burgun e Vjetër të Tiranës, për katër muaj, kolonel Sulejman Vuçiterna iu nënshtrua torturave ç’njerzore deri sa doli në Gjygjin Special, i cili u hap në fillimin e muajit mars 1945. Senacës gjygjësore për Sulejmanin u zhvillua në datën 29 mars, ku pati disa replika të ndërsjellta në mes tij dhe Prokurorit Bedri Spahiu.
Në atë gjygjë avokat i Sulejmanit u caktua Spiro Stringa, i cili me profesionalizëm të lartë bëri të pamundurën për ta lehtësuar klientin e tij, duke gjetur si dëshmitarë për ta mbrojtur atë, disa persona, si: Hajri Jegenin, Gjon Llambushin e Fehmi Poshin. Po kështu një mbrojtje të madhe i bëri Sulejmanit, Habibe Delli, (nëna e Xhezmi Dellit, komunist “Hero i Popullit”), e cila ishte fqinje me familjen Vuçiterna.
Ajo shkoi vetë dhe deklaroi në sallën e gjygjit (pa e thërritur njeri), duke u shprehur: “Sulejmanin e njoh si njeri të ndershëm dhe shumë korrekt, pasi e kam komshi. Duke qenë oficer i lartë, në një rast e di që ai i ka shërbyer Lëvizjes. Kur Xhezmiut i ishte përgatitur pusia, ai i shpëtoi rrethimit, falë informacionit të zotit Sulejman, si dhe dërgimit të atij municioni qoftë dhe të vogël që ai kishte me vete. Ai ishte simpatizant i Lëvizjes Nacionalçlirimtare, por vetë nuk doli në mal të luftonte, se ishte me një veshkë. Përse ky njeri duhet të jetë në bankën e të akuzuarëve si kriminelë?”
Pas kësaj, Gjyqi Special, e dënoi Sulejmanin me 30 vite burg e punë të detyruar së bashku me Sokrat Dodbibën, Et`hem Carën, Anton Kozmaçin, Sami Kokën, Mihal Zallarin, Ndoc Naraçin e Lazër Radin. Sulejmani nuk “pati fatin” t`a plotësonte dot dënimin e dhënë, sepse vdiq më 15 tetor të vitit 1945 në kampin e Vloçishtit, në kënetën e Maliqit ku vuante dënimin, duke prerë vetë gishtat e këmbës me bel. Sipas disa dëshmive nga bashkëvuajtës të tij në atë burg, Komandanti i Kampit, Tasi Marko, nuk pranoi kërkesën e mjekut Hysenbegasi, për ta dërguar Sulejmanin në spitalin e Korçës, por e varrosën ashtu gjysëm të gjallë, pa i dalë akoma shpirti në një gropë buzë kallamishteve të kënetës së Maliqit, për të mos u gjetur kurrë eshtrat e tija./Dashnor Kaloçi/ Memorie.al
Ne teritorin shqiptar oficeret serbe, kane ekzekutuar ne fund te muajit Mars 1945 mbi 1000 te rinj shqiptare te Kosoves ( me dijenine e plote te udheheqjes komuniste e personalisht te Enver Hoxhes),pjestare te nje force te çarmatosur qe levizte ne drejtimin Prizren -Kukes -Shkoder -Tivar, gjoja per te luftuar ne frontin dalmat.
-Me 1 Prill forcat serbo -malazeze ekzekutuan mbi 4000 shqiptare te tjere nga ata qe kaluan nga teritori shqiptar, ne Tivar ,e qe njihet tashme nga te gjithe si masakra e Tivarit! ▪️-Ne vitin 1939 ne Sharre te Tiranes, vendoset nje pllake perkujtimore ne perkujtim te ushtareve pushtues serbe te vrare ne Shqiperi.!!!! ▪️Po ashtu ne fshatin Gajtan te Shkodres eshte vendosur nje kryq i madh ne perkujtim te ushtareve malazeze te vrare gjate mesymjes se tyre per pushtimin e qytetit te Shkodres.
-Duke falenderuar mikun tim prof.Muhamet Shabani qe i sjell keto fakte tronditese sot gjate vizites se znj Osmani, ndaj mendimin me te se:
1-Presidentja ka te drejten dhe detyrimin tu kerkoje autoriteteve shqiptare nje kerkese falje ne emer te Shqiperise, per lejimin e masakrimit te te rinjve te pa armatosur ne territorin shqiptar !
2- Te ngrihet nje memorial ne perkujtim ushtareve shqiptareve te pa armatosur nga Kosova,te vrare ne teritorin shqiptar dhe ne Tivar nga kriminelet serbe.
Ky memorial te ngrihet ne Shkoder ose Tirane. Ne se keto 2 ceshtje mjaft sensitive per opinionin mbarekombetar do te ngriheshin me kembengulje, kjo do te perbente nje sukses real te vizites se Znj Osmani,se bashku me kerkesen e saj tashme te artikuluar ne Parlamentin shqiptar per rezolute per denimin e genocidit serb gjate luftes se fundit ne Kosove! Bejeni kete znj Presidente, kjo ju nderon me shume se sa pranimi i nje dekorate apo çelesit te Tiranes !
Leter e Profesor Muhamet Shabani, drejtuar Gjeneral Hysen Arapit
Ish përfaqësuesi i Shqipërisë në Nato. Gjeneral Piro Ahmetaj.
Në pamundësi për t’Ju gjendur pranë, së bashku me bashkëshorten, ju shprehim ngushëllimet më të ndjera nënës, babit, motrës, vëllezërve dhe familjarëve të të ndjerit Klodian Rasha, por edhe i bashkohemi familjarisht revoltës mbarëqytetare për vrasjen e një të riu me armën e shtetit.
Përfshi dhe përtej kësaj ngjarje tragjike, po paraqes oponencë strategjike mbi adresimin e frikshëm shtetëror ndaj vrasjeve të qytetarëve, të vrarë jo vetëm me armën, por edhe nga fryma e dhunës, si dhe shtetarët kamikaz të pushteteve. I. Përgjegjësitë penale dhe ligjore E drejta e jetës është e Zotit dhe e drejtë universale. Në Kushtetutë, ligje dhe Konventa ndërkombëtare, mbrojtja e “jetës” është e cimentuar, si përgjegjësi thelbësore e vetë shtetit, si dhe detyrë parësore e mekanizmave shtetërore ndaj qytetarëve.
Edhe RSH ka (në letër) një kuadër ligjor modern me detyra dhe përgjegjësi të detajuara të angazhimit të policisë dhe Gardës së Republikës etj., përfshi mbi përdorimin (propocional dhe të përshkallëzuar) të armëve të zjarrit, të detajuara në një spektër të gjërë rastesh, ngarjesh apo skenaresh, ku posacërisht është e mirëpërcaktuar se: “përvecse në kufirin e vetëmbrojtjes së jetës të punonjësve të policisë, asnjë legjitimitet nuk ka për vrasjen e qytetarit”. E thënë edhe më thjeshtë, policia si instrument thelbësor i shtetit, ngrihet, pajiset, vishet me uniformë, trajnohet, paguhet etj., nga taksat e qytetarëve si dhe ka përgjegjësi parësore të sigurojë jetën, pronën, të drejtat themelore të qytetarëve, stabilitetin dhe rendin publik.
Në rastin konkret, i ndjeri (u prehtë ne paqe) Klodian Rasha, nuk posedonte armë (hurmat s’janë bomba vrasëse), as dalja në rrugë jashtë orarit apo mosbindja, fyerja, ndaj Policisë nuk mund të përbëjnë kurrësesi arsye legjitime (morale jo e jo) për t’i marrë jetën qytetarëve. Për ta ndricuar më tej këtë arsyetim, besoj të gjithë kuptojmë se po të ndodhte që policia të vriste cdo qytetar të revoltuar, që me/pa të drejtë, proteston, përleshet “edhe me dhëmbë” me policinë në Londër, Athinë, Ëashington, Romë, Berlin dhe cdo vend tjetër në botë, atëherë do të ishte vrarë gjysma e popullsisë së globit. Ky standard zbatohet edhe nga ushtarët paqeruajtës në Kandahar, por nuk u respektua në kryeqytetin e një vendi të NATO-s, që aspiron BE.
Përgjegjësive penale (teknike), përtej cdo revolte të drejtë, besoj se rasti në mos herët a vone, do hetohet nga prokuroria, gjykata do t’i japë dënimin dhe polici do vuajë dënimin e merituar. Ndërsa nëse/ ka patur (!!) përpjekje të policisë për të manipuluar rrethanat e vrasjes, nga Dretori i Policisë së Shtetit dhe i gjithë zinxhiri zbatues/ekzekutues), herët ose vonë do mbajnë përgjegjesitë e një krimi shtetëror më të rëndë se vrasja nga armët, por edhe të një krimi nga strukturat shtetërore. II. Përgjegjësitë shtetërore dhe publike Ndërsa institucionet shtetërore nuk janë ndërmarrje private, përgjegjësitë zyrtare, përfshi edhe dorëheqjen (pavarësisht se perceptohet si vullnet i brendshëm i individit), është standard perëndimor i përgjegjshmërisë zyrtare, ku shtetarët e dëgjojnë dhimbjen, sensivitetin, revoltën e bashkëqytetarëve, dhe kështu dorëheqja (si akt i menjëhershëm) shërben jo vetëm si mezazh shtetëror për të ngushëlluar familjarët dhe qetesuar të revoltuarit, por edhe për t’i hapur rrugën një hetimi të drejtë dhe të thelluar të ngjarjeve me pasoja tragjike, shkaktuar nga armët e shtetit.
Kështu, në rastin konkret, jargavitjen e përfaqësuesit (përgjegjësit nr. 1) më të lartë të shtetit (ish-Ministrit të Brendshëm), për të devijuar nga përgjegjësitë shtetërore te “ilaci i të vërtetës teknike”, pra te detajet, gjendja shpirtërore, shëndeti mendor, agresiviteti, “kush e shtyu i pari, polici të ndjerin (viktima) apo punonjësit e policisë (vrasësi), si dhe “përdorimi dhimbjes”, nuk kanë asnjë lidhje me paqen e Klodianit, dhimbjen e familjes, revoltën e drejtë të shoqërisë, por me platformën politike të dhunës policore dhe qasjen kamikaze të pushtetarëve ndaj karrikes/Pushtetit! Pastaj, tragjiko-komedia mediatike e “dy të sëmurve nga deliret e të gjithëditurit dhe gjithëpushtetshëm”, deri për t’ja veshur marrëzinë, prelatit Patër Anton Harapi; përralla për tu “parë sy me sy”, lëvdatat e pështirosura reciproke, për të kenaqur epshet e arrogancës bollshevike dhe besnikërisë kamikaziane të vartësit ndaj Udhëheqësit të Madhërishëm, meritojnë të arkivohen në memorien e Turpit të Turpit të Turpit (3-T) të historisë (jo të ndritur) 108 vjecare të ndërtimit të shtetit shqiptar dhe të papërgjegjshmërisë shtetërore në marrëdhënie me qytetarin.
Në fakt, në inventarin e përgjegjshmërisë shtetërore të ish-MB, fatkeqësisht për vendin, e kundërta është e vërteta e hidhur dhe e frikshme në sensin e standardit të Kryeministrit-RAMA në përzgjedhjen e drejtuesve të lartë shtetërorë. Kjo pasi ish-MB, deri në korrik 2013, jo vetëm nuk e kane “thirrur kurrë, kërkush dhe në asnjë rrethanë”, por për çdo funksion dhe gradë ushtarake më lartë (deri gjeneral) e ka “rrëmbyer” pa ligj, pa merita, pa integritet (përfshi takime private me atashete e vendeve jo miqësore me interesat kombëtare &NATO-n), duke vetëdiskretituar si një “radikal” i harmonisë fetare në RSH dhe në FA. Me fjale të tjera, vetëm me zvarritje dhe përlotime drejt gardhit të gardës së sekserëve të të pushtetshmëve, për t’u përbetuar “besnikëri kamikaze”, para suprem-udhëheqësit të rradhës. Ndërsa pas korrik 2013, në funksionin shtetëror të këshilltarit për sigurinë kombëtare të PM, “Ylli pa grada i Rilindjes”, do të duhet të qartësojë publikisht rolin dhe këshillat e tij shtetërore, mbi: “paketën ligjore ose për “grushtin modern të shtetit”, që e bënte Kryeministër edhe si Komandant, edhe si Komisar, dhe pse u fsheh si struci kur gjykata kushtetuese e rrëzoi (?!); për “avionët-mushkonja”; dhe kur radarët e bregdetit fikeshin me urdhrin e bandave të drogës, per dhunën talibane të Policisë kundër qytetarëve, artistëve, gazetarëve në mbrojtje të pronave private, vlerave kombëtare (teatrit), për cinizmin e skajshëm, ndaj institucionit të Presidentit (Komandantit/Eprorit Superior në termat e Kushtetutës), në lidhje me tubimin e 2 Marsit 2020, u shpreh me cinizëm “çrregullimin e skajshëm të zotërisë që e ka kthyer Presidentin në një absurditet folklorik”. Në shtesë, si vetëm një ndër kolegët nuk mund të hesht ndaj një përpjekje tinzare për të denigruar reputacionin shembullor të komunitetit të ushtarakëve në ushtrimin e detyrës.
Dhe përtej revoltës, lutem memorien fisnike të bashkëkombasve, si dhe garantoj kolegët, se as ky Shtetar-kamikaz pas Pushtetit të radhës, as ndonjë tjetër, i paditur deri për meshire dhe i korruptuar deri në mëkat, apo edhe qofshin disa 10-ra të ngjashëm si kjo sekt-Shtetarësh, nuk do të munden kurrë të përdhosin përkushtimin, sakrificat sublime, përulësinë fisnike, patriotizmin dhe kontributet e disa 10-ra mijërave ushtrarakëve në mbrojtjen e jetës/pronës së qytetarëve, interesave mbarëkombëtare, si dhe prestigjit të flamurit në NATO dhe botë.
Gjeneral Piro Ahmetaj është… *Këshilltar për Sigurinë Kombëtare në PD Ish-Këshilltar i Presidentit të Republikës, Zëvëndës SHSHPFA dhe Përfaqesuesi RSH në NATO,
Rrodhe rrodhe, kokorrodhe, moj kasolle. Ku i gjete, nga i mblodhe, veç llaxhore.
Edi Rama ka një mardhënie të vjetër dhe ‘speciale’ me ministrin e ri të rendit Bledi Çuçin, të cilit së fundmi i ka lënë të provojë i pari, domatet e serave të lushnjës.
Keta dy burra ndajne shume gjera te ”shenjta” bashkë, ku veç posteve në pushtetin e tij Rama i ka dhënë Çuçit edhe gruan, dikur e dashur speciale e Ramës plazheve nudo te Francës.
Veç gruas me provë Rama i dha ketij të fundit karrigen e deputetit edhe tre poste ministrash në keto 7 vjet të qeverisjes së tij.
Keta dy burra shteti ka kohë që indajne gjerat e shtrenjta me njëri tjetrin.
Para pak kohesh në viziten e perbashket ne nje ferme, Rama e toleroj Çuçin duke lene kete te fundit ta provojë i pari atë “gjënë” e mirë, dhe pastaj tja lere radhen kryetarit ta provojë.
Veçse Rama e le Çuçin të parin ta provoje i pari, vetem kur behet fjale per domate. Se kur behet fjale per gra, i pari i provon Rama, mbasandaj ja kalon si mall të dorës së dytë Çuçit dhe çuçëve për gra…
Kështu ka ndodhur me Delina Ficon bashkëshorten aktuale të Çuçit, e cila megjithse ekraneve shfaqet si ‘ramiste’ e flaktë edhe pse vetë ka kaluar nga i pari te i dyti, gjithsesi nuk e prish miqesine me të parin, duke i dhënë shumë pushtet edhe të dytit…
Po si dolën per here te pare keto foto-nudo ?
Më 2006 gazeta serbe “Fokus” e Banja Lukës (Bosnjë) publikoi fotot e mirënjohura nudo të Edi Ramës. Atëhere të gjithë diskutuan me pasion skandalin Rama, por askush nuk ngriti dyshime pse ato foto u publikuan pikërisht nga një gazetë serbe (si mundën serbët të siguronin fotot në fjalë), dhe kush ishte femra në foto me Edi Ramën?
Në librin e tij “Kurbani” Rama e ka etiketuar shantazh mafioz për para publikimin e fotove… Pyetje pa përgjigje mbeten gjithashtu: A janë fotot në fjalë maja e ajsbergut e informacionit që “serbët” kishin për Ramën? Pse “serbët” ndaluan publikimin e materialeve të tjera? A pranoi Rama shantazhin “serb”?
Femra në foton nudo ishte Delina Fico, gruaja e dytë e Ramës, të cilët u ndanë pas një bashkëjetesë 6 vjeçare (shkaku i divorcit nuk dihet).
Por a është zonja Fico autorja e shantazhit ndaj Ramës për fotot nudo?
Në vijim të kësaj linje, kush ishte ai/ajo që bëri fotot e famshme (kush shkrehu aparatin)? Rama kurrë s’e ka zbardhur këtë moment, megjithëse ka patur detyrimin qytetar/politik, ndërkohë që rrjedhja/publikimi i fotove mund të jetë bërë pikërisht nga rrethi i personave që kanë qenë me Ramën në atë plazh. Sa njerëz ishin ata, dhe kush ishin ata? Natyrisht ky episod duhej trajtuar nga Rama në librin e tij, pasi bëhej fjalë për shantazh kundër një lideri kryesor në vend (sot kryeministër).
Delina Fico më vonë është lidhur me z. Bledi Çuçi (Ministër Shteti për Çështjet Vendore në Qeverinë Rama), i cili pa asnjë eksperiencë paraprake në PS, zgjidhet më 2007 anëtar i Asamblesë Kombëtare të PS-së dhe kryetar i Komisionit të Asamblesë për Çështjet e Pushtetit Vendor. Çuditërisht ngjitja e tij surpizë (si shumë surpriza të tjera të Ramës në emërime) vjen pikërisht pas shantazhit të “pa-zbuluar” të 2006-s të fotove.
A ishte suksesi i z. Çuçi produkt i marrëveshjes (së fshehtë) te Ramës me zonjën Fico që kjo e fundit të ndalonte rrjedhjen/publikimin e mëtejshëm të informacionit kompromentues për Ramën? Por më kryesorja, a po përdor Rama pushtetin (paratë e taksapaguesve) për të mbylluar “gropat e errëta” të jetës së tij, me emërime të pamerituara, thjesht e vetëm për të evituar shantazhe të tjera të tipit të fotove nudo?
Por sa gra ka pasur Rama ?
E para është artistja Matilda Makoçi me të cilën u divorcua.
Më pas është aktivistja Dalina Fico.
E treta gjermania Eva që nuk qëndroi dot gjatë me të në Shqipëri.
Më pas Rama krijoi një lidhje me prezantuesen Rudina Magjistari, me të cilën bashkëjetoi për pesë vite.
Në Dibër, në të nëntë malet e saj dhe në topallti, kur njerëzit shkojnë për krye shëndoshë, për të hequr dhimbjen, tërë rrugës bluajnë fjalën që do të nxjerrin nga goja. E bluajnë imtë, e bëjnë pambuk, pupël, që mos vrasë por të japë kurajë, të ngrohë zemrën e të heqë barrë mbi supe e në shpirt. Ta them sinqerisht, në kufijtë e tetëdhjetë vjetëve të jetës sime dhe të përvojës prej më se gjashtë dekadave si person përcjelljes së fjalës në publik, se momenti më dramatik i njeriut është kur hedh fjalën në një konak dhimbje e zije.
Oh sa dhimbje ndjen…
Gazetar Abdurrahim Ashiku Athinë/
NUK ISHTE AKSIDENT POR VRASJE ME DASHJE ZOTI RAMA
Në vend të një letre të hapur kryeministrit që dinë të vizatojë por nuk din të mendojë
Në paragrafin e parë të fjalës VRAS shkruhet “E bëj një njeri të vdesë duke e qëlluar me armë a me ndonjë mjet tjetër, i marr jetën…”
Preke në plagë zoti Rama, preke rëndë. Nuk është aksident por VRASJE ME DASHJE. Hape fjalorin e gjuhës shqipe dhe lexoji të gjithë paragrafët shpjegues të fjalës aksident. Asnjë shpjegim nuk lidhen me ngjarjen që çoi në vdekjen me plumb në zemër të një të riu vetëm 25 vjeç… ASNJË… Është vrasje zoti kryeministër, VRASJE E PASTËR. Në paragrafin e parë të fjalës VRAS shkruhet “E bëj një njeri të vdesë duke e qëlluar me armë a me ndonjë mjet tjetër, i marr jetën…” Polici jot zoti kryeministër e qëlloi me armë, derdhi mbi djalin e ri jo një por dy plumba… I mori jetën… Në Dibër, në të nëntë malet e saj dhe në topallti, kur njerëzit shkojnë për krye shëndoshë, për të hequr dhimbjen, tërë rrugës bluajnë fjalën që do të nxjerrin nga goja. E bluajnë imtë, e bëjnë pambuk, pupël, që mos vrasë por të japë kurajë, të ngrohë zemrën e të heqë barrë mbi supe e në shpirt. Ta them sinqerisht, në kufijtë e tetëdhjetë vjetëve të jetës sime dhe të përvojës prej më se gjashtë dekadave si person përcjelljes së fjalës në publik, se momenti më dramatik i njeriut është kur hedh fjalën në një konak dhimbje e zije. Oh sa dhimbje ndjen… Ju me stafin tuaj (larg qoftë që në këtë mes të ketë qenë dibrani që ti e mban si “sugar ligjesh”) në vend që të shëroni plagën e madhe të Qazim Rashës, të Rashave mbarë e gjakut të tyre që humbën lofkën e zemrës, hape një vijë të madhe gjaku me fjalën kob…VDEKJE AKSIDENTALE. E si mund të jetë aksidentale vrasja e Klodianit kur polici, pa iu dridhë dora e tërhoqi këmbëzën (në Dibër thuhet se nuk mjaftojnë as dy pendë qe për ta tërheqë), jo një por dy herë dhe i mori jetën? Dhe një gjë tjetër zoti kryeministër. Mësoje dhe mbaje mend mirë. Në Dibër, në raste dhembjeje, nuk shkohet me dhurata por me një paqetë cigare. Nuk shuhet plaga e Qazim Rashës dhe e njerëzve të tij as me shpenzime e as me pensione e qeveritare. E ke ofenduar rëndë Qazim Rashën dhe djemtë-burra të tij. Dhe jo vetëm atë por Dibrën mbarë. Unë i qëndroj në krah Qazimit dhe bijve të tij. Po qe se ai është ngushtë Dibra ka zakonet e veta shekullore që dinë ti lehtësojnë shpirtin dhe jetën. Mësoji ato, ti dhe tërë soji politik shqiptar…
Pushka do burrni ..Ti je mushk , as burre as grua! E nese plumbat do ishin prej m ..i besome nuk ti kisha kursye!
Miredita ka pase burra qe i kane sherbyer atdheut, e qendrestare qe e kundershtuan komunizmin si rralle kush! Por ka patur edhe nje spiun te vogel me dosje , nje novojtore Frok Çufrra!
Sapo lexova nje artikull ne gazetat me fal per shprehjen „ Tema si dhe Shqiptarja .com te kollovarit te botoxuar Karlo pa bole “!
Bisha para se te ngordhe do gjak!
Jane ne krize, nuk i lexon me kush , pervec llojit e sorollopit te tyre! Miredita ka pase burra qe i kane sherbyer atdheut, e qendrestare qe e kundershtuan komunizmin si rralle kush! Por ka patur edhe nje spiun te vogel me dosje , nje novojtore Frok Çufrra!
E lexova ate shkrim dhe per here te pare me erdhi keq per shkronjat dhe sinqerisht mora vesh qe Frroku qenka gjalle !
Per ate zot pata kujtuar qe nuk jeton me matufi! Hyra dhe pashe ne internet fotot e tij , kadaver !
Ti Frrok je plak dhe ca gjera qe thua jam i bindur qe ti kane shkruar te tjeret , jo per gje po miqt e tu me thane qe ka kohe qe je pjerdhur e shurron rrugeve e redaksive !
Nejse mire ben , se ti dhe idhetaret e tu e keni zakon te shurroni njeri -tjerin.
Une jam Sali Shaban Lushaj , ai qe nuk ka frike te ece mes pazarit nga Tropoja deri ne Konispol. E kuptoj edhe inatin tend , je ne grahmat e fundit , dikur ishe spiuni i vetem i mirdites tani jeni shtuar, kakarisni neper gazeta pacavure qe as per leter higjenike nuk i perdor kush!
Ne fakt Frok s’te kam llogarite kurre as jam munduar te ndyj duart me ty se tyten e kallashit jo e jo !
A e di pse Frok!
Pushka do burrni ..Ti je mushk , as burre as grua!
E nese plumbat do ishin prej m ..i besome nuk ti kisha kursye! Kam qene dhe mbetem kundershtar i Enverit, ZP, e gjithe atyre qe u sherbeve ti dhe flliqsira si ti , ju e ata !
Ti linde dhe jetove si bastard, ashtu do perfumdosh.
Nje shtet i tere po merret me tim bir , te gjitha gazetat e port „ halet“ mavi po mundohen te hedhin balte mbi familjen time !
U tmerroi nje i ri qe frymon liri , po ju frikeson e ju kall daten rinia ! Frok iku koha jote ! Ty te ka pelqyer koteci me sa po kuptoj ndaj po kakaris!
Me sakte jeni mbledh nje kotec me pula kunder nje Luani! Sonte te dhashe shume vememdje matuf i ndyre !
Mjere ti o mjeran ! Mjere ai qe te ka prind e dicka ! Gjakprishur !
Ju mund të na kërcënoni dhe pengoni për një moment, por kurrë nuk mund ti mohoni përgjithmonë, një populli dhe një kombi ekzistencën, lirinë dhe të drejtat themelore të garantuara dhe mbrojtura me ligj nga kushtetuta e vëndit të tij.
Zonja Kim dhe Ambasadorët duhet të flasin me gjuhen e së vërtetës në mbrojtje të demokracisë, dhe jo si zdhënës të shkaktarit kryesor të kesaj situate dhe gjendjeje të rëndë në Shqipëri.
Ata duhet të dënojnë dhe ndalojne lidhjet e kesaj qeverie me vjedhjen e votës, trafikun e droges dhe krimin e organizuar, emigrimin, dhunën policore-shtetërore te kesaj narkoqeverie ndaj rinisë dhe fëmijëve që protestojnë për jetën e tyre, lirinë dhe të drejtat e tyre. (gje që ambasadorja se kanë bërë kurrë)
Nese Zonja Kim, do ta bente këtë veprim në emër të “stabilitetit” duke toleruar dhunen e pushtetit dhe të mundohej të ndalonte protestat rinore kunder nje neodiktature që po shtyp të drejtat dhe lirite e qytetareve, në vëndin e saj, apo në gjitonin tonë Greqinë, jo qytetaret e rritur, por fëmijët greke do ti jepnin një pergjigje tjetër, pak më jashte kornizes diplomatike. (shënim i blogspot)
Monika Kryemadhi – Yuri Kim
Kryemadhi: Nuk kam pse bëj deklaratë publike për një protestë që nuk e kam thirrur unë.
Kryetarja e LSI-së Monika Kryemadhi ka deklaruar se ambasadorja amerikane Yuri Kim i ka kërkuar që të bëjë një deklaratë për të’i bërë thirrje të rinjve të LSI-së të heqin dorë nga aktet vandal në protestë.
Por ajo u shpreh se nuk ka pse të bëjë një deklaratë të tillë, pasi nuk është ajo që e ka thirrur protestën.
“Ambasadorja sipas të dhënave të saj, kishte të dhëna që paguheshin protestuesit për të dalë dhe për të dhunuar, nëse i ka le t’ja çojë drejtësisë.
Le t’i çojë në prokurori nëse ka ndonjë gjë.
Më kërkoi si kryetare e LSI-së që të rinjtë tanë t’i largonin nga aktet vandal.
Unë i a bëra shumë të qartë që në filozofinë e Monika Kryemadhit, të shkatërrosh pronën publike, është të bësh Edi ramën nga kriminel në viktimë, sepse Klodian Rashën nuk e vranë muret e kryeministrisë, as policët pa maskë, e vrau arroganca e qeverisë.
Unë nuk kam pse të bëj një deklaratë publike për një protestë që nuk e kam thirrur unë”, tha Kryemadhi.
Pjesa me qesharake e protestave te ditëve të fundit është fakti se shteti po lufton me kalamajtë dhe adoleshentët.
Kundër tyre ka nxjerrë sambistë, makina ujëhedhese, gaz lotsjellës dhe policë barkderrë.
Po ironia më e madhe është se kryeministri artist po i konsideron ata si kundërshtarë politikë, që duan ta heqin nga pushteti pa zgjedhje.
Statusi i tij i fundit shënoi kulmin e marrëzisë.
Aq në pozitë të vështirë e ka vënë kjo një pushtet të korruptuar dhe të atrofizuar sa autokrati në krye po ngjan gjithnjë e më shumë me atë gjermanin e filmit Tomka dhe shokët e tij që do ti nxjerrë fëmijët nga fusha.
Kur shoh prinderit qe rrine si hunj gardhi, pa fuqi reagimi, per te mbrojtur krijesat e tyre mendoj se keta jane te paret qe i detyrojne te rinjte te largohen nga vendi! Skllever moderne qe qahen dhe jane te paafte per te mbrojtur te ardhmen e femijeve te tyre. Kane ulur koken si ne vitet ‘80! Nese ka pasur nje arsye pse studentet u ngriten ne dhjetor 90 ishte se pane pafuqine e prinderve te tyre per te ndryshuar gjendjen. Konstatuan apatine, plogeshtine, mungesen e kurajos, skllaverimin e prinderve te tyre ndaj u çuan ne revolte se donin jeten, prinderit prinderit ishin mesuar dhe nuk iu benin pershtypje prangat e skllaverise. Ato iu ngjanin si ore dore, si aksesore te se perditshmes se tyre. Prinder qe nuk kane guximin te shkojne deri tek komisariatet te interesohen per femijet e tyre. Kane frike se mos i kapin jashte ores 22.00 te shtetrrethimit. Eshte vertete e rende, por po e shoh keto dite. Kam marre pjese ne çdo proteste te ketyre pese diteve, por shume pak jane ne krah te femijeve te tyre. Kane frike! Lepurin ne bark e kane me te madh se Bugs Bunny lepuri i famshem i filmave per femije! Me vjen realisht keq per gjendjen e mjerueshme ku gjenden. Ndaj revolta e te rinjve sot eshte pikerisht edhe per pafuqine e prinderve te tyre per te ndryshuar gjendjen, per tu perbaluur me te keqen, per te guxuar ndaj skllaverise se bijve te eterve te Bllokut. Prinderit hane karroten e pushtetit si lemoshe, ndersa te rinjte perleshen per nje jete me te mire. Ata protestojne kunder nje neodiktature. Ata e ndjejne shume! Ata e kuptojne nga bisedat nen jorgan te prinderve te tyre, ku qahen me ze te uket per pamundesite e tyre ekonomike, per presionin qe ndjejne kudo ku jane te punesuar, per pafuqine dhe nenshtrimin me vullnet te prinderve te tyre. Prandaj ata therrisnin me te madhe “Poshte Komunizmi” edhe pae nuk e ka jetuar, as nuk e mesojne ne shkolle, se komunistet e rinj nuk i lejojne te jene ne kurrikulat mesimore krimet e prindervve te tyre, por me ate qe kane degjuar dhe kane lexuar vete, i duket e njejta situate. Mos u habisni kur te ikin dhe mos qani ne whatsapp-e. Ju prinder po i largoni vete femijet tuaj! Njesoj si prinderit e para 30 viteve qe qanin ne telefonnat e komshinjve per ata te rinj qe iken me ambsadat!
Është shumë e lehtë të denigrosh marrëveshjet e Izraelit me katër shtete arabe dhe është edhe më e lehtë të shquash imoralitetin e tyre. Marrëveshjet synojnë kryesisht të ndihmojnë këto shtete të përmbushin interesat e tyre vis-à-vis me SHBA, veçanërisht ato që kanë të bëjnë me marrëveshjet e armëve dhe po ashtu kanë të bëjnë me faktin se Izraeli, miku i tyre i ri, është armiku i armikut të tyre, Iranit.
Është e dhimbshme dhe irrituese mënyra sesi u braktisën në fatin e tyre palestinezët nga vëllezërit arabë; shmangia e Izraelit nga zgjidhja e problemit të tyre, që është problemi kryesor në përkufizimin e imazhit të Izraelit, është edhe më irrituese. Këto nuk janë as marrëveshje paqeje, as normalizimi. Nuk ka asgjë normale në lidhjet mes diktaturave dhe një shteti që ushtron aparteid.
Thënë kjo, dhe me të drejtë, është e pamundur të rrudhësh buzët mbi këto marrëveshje vetëm pse pas tyre qëndron kryeministri Beniamin Netanyahu dhe Presidenti Donald Trump. A duhet t’u thoshte ‘Jo’ Netanyahu këty katër regjimeve të kalbur që donin të nënshkruanin marrëveshje me Izraelin?
A i bën ato më pak të vlefshme fakti se ato i shërbejnë interesave të tij apo paradoksalisht, thjesht e kundërta? A ka Izraeli të drejtën të jetë hipokrit dhe të refuzojë një marrëveshje që i lejon Marokut të aneksojë Saharanë Perëndimore ndërkohë që ai vetë ushtron një pushtim edhe më brutal dhe të zgjatur?
Është e qartë se ajo çfarë duhet bërë është lënia mënjanë e gjithçkaje dhe përmbi të gjitha t’i jepet fund pushtimit. Por kjo nuk ka ndodhur përgjatë 53 viteve të fundit dhe me gjasë nuk ka për të ndodhur në 53 vitet e ardhshme.
Izraeli nuk ka patur kurrë ndërmend të çlirojë palestinezët nga kontrolli i hekurt dhe tradhëtia e vendeve arabe ndaj tyre nuk është ndonjë gjë e re. Tani Maroku u ka ngulur thikën në shpinë dhe kjo nuk është hera e parë. Dhe megjithatë, ka grimca shprese në këto marrëveshje dhe edhe nëse ato nuk paralajmërojnë një agim të ri, mund të krijojnë një realitet të ri, pak më të mirë.
Trump dhe Netanyahu nuk janë as njerëz të paqes, as edhe të ndërgjegjes dhe sigurisht zbatues të drejtësisë. Por nuk mund të injorosh faktin se Trump bëri më shumë paqe izraelito-arabe, me apo pa thonjëza, sesa paraardhësi i tij, nobelisti i paqes, Presidenti Barack Obama. Nuk mundet po ashtu të injorosh faktin se Netanyahu hapi dyert e shteteve arabe për izraelitët shumë më tepër sesa paraardhësit e tij, përfshirë laureatë të çmimit Nobel për paqen. Marrëveshjet e tanishme të paqes nuk meritojnë ndonjë çmim, sepse ato nuk kërkojnë kurajo nga Netanyahu për t’u firmosur. Është gati e pamundur të përgëzosh Trump dhe Netanyahun pas gjithë dëmit që kanë bërë. Por ndershmëria e kërkon që t’u njihet merita kur është për t’u njohur. Ata bënë paqe, jo luftë.
Të gjithë armiqtë e Izraelit kanë regjime të kalbura dhe Izraeli nuk është i pastër, por për shkak të kësaj, nuk do të firmosnit një marrëveshje me Iranin? A ishte ndonjëherë Egjipti demokraci? Është Jordania? Autoriteti Palestinez? As Izraeli nuk është. Ndaj edhe vetë pyetja vjetërohet. Nëse karakteri i pastër i një qeverie do të ishte një kusht për marrëdhënie diplomatike, ne mund të harrojmë gjysmën e botës dhe më pas disa.
Ka ende pakëz shpresë. Ndoshta izraelitët që po përgatiten për pushime në vendet arabe mundet të ndryshojnë mënyrën e tyre të të menduarit. Pas vitesh trushpëlarjeje, kur izraelitëve u thuhej se të gjithë palestinezët janë terroristë, kalimtarë ilegalë, larës makinash, punëtorë ndërtimi dhe shërbyes në restorante humusi(ushqim me bazë qiqrash); se i vetmi arab i mirë është arabi i vdekur dhe se të gjithë arabët duan të na hedhin në det – papritur ata shikojnë Dubain. Bum. Nuk ishte ajo çfarë u është thënë për arabët. Të gjitha ekipet izraelite të futbollit, ekipi i Jeruzalemit Beitar, i njohur për një bazë tifozësh anti-arabë të harbuar, tanimë posedohet nga një bashkëpunim arabo-hebre. Fluturimet direkte për në Marok do t’u kujtojnë izraelitëve me origjinë nga Maroku se ata mund të jenë krenarë për origjinën e tyre në Izrael po ashtu. Ata janë hebrej arabë dhe kjo është e mrekullueshme.
Sprova do të vijë më vonë. A do të ndërmarrë Izraeli një tjetër sulm barbar në Rripin e Gazës apo ndaj Libanit, duke e ditur se çfarë do të humbasë? SHBA dhe Europa dështuan t’i japin fund pushtimit. Ndoshta një ditë arabët do të arrijnë t’i japin fund atij, dhe jo domosdoshmërisht përmes luftës.
Nese si kryeminister nuk na suprizon dot me ndryshime ne te mire te ketij vendi, te pakten mos e hap halene dhe te na qelbesh. Mllefet e tua si njeri i mllefosur, mos i derdh para nesh se nuk ta kemi ngene.
Kemi ne lagje dy gra qe flasin si ti.
Jane te papuna, te mosperfillura nga burrat dhe rrine e shajne gjithe dynjane. Here here iu vjen mendja se kane gabuar dhe justifikohen me periudhen e menopauzes qe po kalojne. Nuk e di pse mu kujtuan ato, kur lexova batutat qe kishe hedhur per t’u bere interesant!
z. Rama meqe ti njihesh si mistrec “naiv”.. edhe nje mengjes te hene, pas nje dite pushimi qe une mezi arrij ta kap, ma permbyse.
Ca njerez kane lindur per te qene te pandreqshem. Ti je njeri prej tyre.
z. Rama kujtoja vetes ne mengjes se je kryeminister.
Nuk je Edi me problemet e veta, si nje pjese e njerezve te ketij vendi.
Trazimet brenda trupit dhe mendjes tende leri ne shtepi. Kur te dalesh para nesh publikisht mes si duhet te flase nje kryeminister.
E një kryeministër sduhet te fyeje asnje shtetas te vetin e jo me nje krahine. Ne kete bote ka njerez qe e shohin detin, ka dhe nga ata qe nuk e shohin deri sa vdesin.
Te parit te detit nuk te ben njeri, se do te te kish bere dhe ty meqe e ke pare para atyre, qe i ironizoje.
Nese si kryeminister nuk na suprizon dot me ndryshime ne te mire te ketij vendi, te pakten mos e hap halene dhe te na qelbesh. Mllefet e tua si njeri i mllefosur, mos i derdh para nesh se nuk ta kemi ngene.
Një pushteti të dalë boje, nuk ka bojaxhi e furçe që i bën derman. Këtë e ka kuptuar dhe një dipendent i propagandës si Erjon Veliaj, që ka ndjerë fuqinë e asaj që po ndodh e pritet të ndodhë.
Edi Rama duket i mbërthyer nga paniku, kur 24 orë pasi ka dorëzuar gjeneralin e tij të rendit, gjendet përsëri përballë revoltës së mijëra të rinjve që nuk mund të gënjehen nga kurbanët e rremë. Rama është i frikësuar, sepse ka arritur ta lexojë të qartë mesazhin e zemërimit në rrugët e Tiranës: ai nuk ka lidhje thjesht me një vrasje, vrasja e Klodian Rashkës ishte shkëndija e një shpërthimi që vlonte prej kohësh.
Kryeministri që mendon se kontrollon gjithçka, sot gjendet përballë një situate që nëse përshkallëzohet, merr fund vetëm me rrëzimin e tij. Lideri i gjithpushtetshëm nuk është shqetësuar nga protestat e mëparshme të opozitës, madje ndaj tyre nuk ka patur asnjë reagim të përgjegjësisë politike. Atë e tmerrojnë shenjat e pakënaqësisë që shndërrohet në revoltë. Fjalimet e tij më të famshme të zbythjeve publike janë ato përballë protestave kundër armëve kimike, atyre që dogjën traun në rrugën e kombit dhe të studentëve dy vjet më parë. Revoltat e këtyre ditëve, janë të katërtat që e detyruan kryeministrin të shfaqë fytyrën e liderit kokëulur dhe të ndjeshëm, me shpresë se do ta hedhë edhe këtë herë.
Problemi është që në këtë zemërim urban, Edi Rama nuk ka kujt t’i thotë “hajde flasim”, nuk ka se çfarë kurbani tjetër të flijojë, sepse përballë ka shpërthimin e frustrimit kolektiv të një brezi, që është i pashpresë në gjithçka. Rama nuk është shkaktari i vetëm i dëshpërimit të tyre në këto 30 vite tranzicion, por ai është ekzekutori i shpresës për një të ardhme më të mirë. Në tetë vite, rrënimi ekonomik u thellua, përrallat për edukim cilësor dhe të barabartë për të gjithë nuk i beson më askush, hendeku i pabarazisë ka marrë përmasa të frikshme dhe shteti as nuk vë dorë për ta zbutur atë. Të rinjtë që janë sot në rrugë, mishërojnë jo vetëm dëshpërimin për destinin e tyre të paracaktuar, por edhe zhgënjimin e prindërve që po e kalojnë jetën të nënshtruar.
Dinjiteti është kauza e fëmijëve të Shqipërisë së vitit 2020.
Kontrasti i madh mes një pakice dhe atyre që janë derdhur në rrugë, është vepra e plotë e kryeministrit artist. Prandaj ai është i vetëdijshëm dhe i frikësuar njëkohësisht nga ajo që po ndodh këto ditë në Tiranë. Ai nuk e fiton dot paqen me protestuesit me koka gjeneralësh dhe diversione kapterësh. Statusi i fundit i tij në Twitter, ku në mënyrë të mjeruar përpiqej të gjente shpëtim te Saliu, Iliri, Luli e Monika, pasi e çoi Lleshin për lesh, është dëshmia e pafuqisë për t’i dhënë zgjidhje situatës me mjete të reja e filozofi tjetër. Ai nuk mund ta bëjë këtë dhe kjo e tregon të kapitulluar në sytë e shqiptarëve.
“Opozita dhe Presidenti janë jo vetëm nxitësit, po edhe orkestruesit e dhunës që poshtëron kujtimin e Klodianit, gjoja për drejtësi por në fakt vetëm për hesapet politike të LulitSaliutIIliritMonikës! Janë të dëshpëruar se s’kanë asnjë shans të rikthehen në pushtet me zgjedhje!”, shkruan Rama që kërkon të mbyllë sytë përpara të vërtetës që po e rrethon.
Eshtë hera e parë ndoshta në këto 10 vjet, që propaganda e Rilindjes dhe rilindasve mediatikë, po dështon në mënyrë kaq eklatante. Vetëm në tre ditë, tentativat për të bërë me faj viktimën 25 vjeçare, pastaj filmi i rikthyer i 21 janarit, pastaj konspiracionet për organizatorët e protestave, pastaj skenarët me PD e LSI që abuzojnë me të miturit, të gjitha këto janë ndeshur me murin e fortë të reagimit qytetar në rrjete sociale. Një pushteti të dalë boje, nuk ka bojaxhi e furçe që i bën derman. Këtë e ka kuptuar dhe një dipendent i propagandës si Erjon Veliaj, që ka ndjerë fuqinë e asaj që po ndodh e pritet të ndodhë.
Natyrisht, si çdo diplomat i vendit të tij, edhe znj.Kim është në të drejtën e saj të bëjë tifozllëk për këtë të dojë apo për kë është udhëzuar nga eprorët e saj. Do të ishte idiotësi që dikush ti kërkonte asaj llogari për pozicionet që merr. Por, ama, do të ishte gjithashtu pa sens ti kërkohet mediave në përgjithësi, dhe Lapsi.al në veçanti, të bëjnë rolin e “idiotit të dobishëm” që sillet sikur nuk i dallon këto preferenca.
Titulli në origjinal.
Yuri Kim godet sërish ndaj Lapsi.al/ Debati për rolin e opozitës në protesta
Ambasadorja Yuri Kimi ka kundërshtuar sërish një artikull të Lapsi.al të së premtes, ku përmendej edhe emri i saj. Në llogarinë e saj në Twitter, Kim e ka konsideruar postimin një “shkrim jo korrekt”. Si gjithmonë, mosmarrëveshja ka të bëjë me faktin nëse përfaqësuesja e SHBA-së në vend mban anën e qeverisë në prononcimet e saj publike.
Me rastin e protestave të dhunshme që po zhvillohen në Tiranë znj.Kim foli sërish duke u bërë thirrje që palët të vetëpërmbahen dhe të dënojnë dhunën duke i kushtuar plot dy paragrafe opozitës.
Pikërisht kjo qasje bëri çudi për redaksinë e Lapsi.al. Sepse ne kemi mbajtur një vijë editoriale (linku poshte), nisur nga konstatimet që kemi bërë ne terren, se protestat që pasuan vrasjen e Klodian Rashës, janë revoltë e disa të rinjve pa parti, të cilët nga frustrimi dhe pamundësia që ta gjejnë veten në këtë shoqëri ku ndihen të diskriminuar dhe pa perspektivë, kanë shpërthyer në një dhunë qorre dhe të egër.
Qasja e ambasadores ka qenë tjetër, ajo është më pranë versionit të servirur me këmbëngulje nga rilindja që do ta reduktojë këtë që po ndodh në një betejë mes pushtetit dhe opozitës. Duke iu drejtuar në dy paragrafë në postimin e saj partive opozitare si pjestare të kësaj krize, Kim e mbështeti drejtëpërdrejtë këtë version.
Por deri këtu nuk ka ndonjë mëkat. Znj Kim ka informatat e saj, ka kontakte të rregullta me pushtetin dhe mund të besojë që ata fëmijë e adoleshentë që djegin dhe thyejnë, janë militantë partiakë.
Por, qëndrimi i saj vjen e bëhet tërësisht i skajshëm kur ajo pranon që ta etiketojë opozitën e sotme me togfjalëshin “ata që kanë qenë në pushtet”. Fiks si përkrahësit më ekstremiste të rilindjes.
Natyrisht, këtu nuk ka ndonjë gënjeshtër. PD dhe LSI dihet që kanë qenë para 7 vitesh në pushtet. Por kushdo që e di këtë, di gjithashtu se fjala ka peshën e saj në mënyrën si përdoret. Le të marrim një shembull për ilustrim.
Ti mund t’i thuash Sali Berishës, ish-komunist dhe nuk ke gënjyer aspak, por ndërkohë ke mbajtur një qëndrim me theksimin e kësaj pjese të identitetit të tij.
Ti mund t’i drejtohesh gjithashtu PS-së si pasardhëse e PPSH së diktaturës. Natyrisht që nuk ke mashtruar, por ke përdorur një nuance pezhorative në përshkrimin e saj.
Këtë ka bërë edhe ambasadorja Kim duke nënvizuar togfjalëshin “ata që kanë qenë në pushtet”, në karakterizimin që i ka bërë opozitës së sotme.
Ndoshta është një rastësi, por përdorimin e këtij termi nga ambasadorja e ka duartrokitur edhe një gazetar si Carlo Bolino, qëndrimet e të cilit njihen nga të gjithë. Dhe pikërisht këtë ka vënë në dukje edhe Lapsi.al në artikullin e tij, faktin se ambasadorja dhe gazetari italo-shqiptar kanë të njëjtin këndvështrim për situatën dhe përdorin të njëjtat terma për të portretizuar opozitën.
A është kjo qasje e ambasadores krejtësisht e anshme? Atë po ia lëmë ta gjykojë secili lexues që ka ndjekur këto kohë qëndrimet e Carlo Bolinos.
Kjo është hera e dytë brenda pak ditëve që Yuri Kim replikon me Lapsi.al. Herën e parë (shiko poshtë) diplomatja e kishte konsideruar si të pasaktë një shkrim redaksional ku viheshin re diferencat në qëndrime mes SHBA dhe BE për rrugën e integrimit të Shqipërisë.
Ndërsa këtë herë Kim nuk bie dakord më vështrimin tonë se ajo nuk e ka humbur as këtë rast për të përqafuar vizionin e qeverisë.
Natyrisht, si çdo diplomat i vendit të tij, edhe znj.Kim është në të drejtën e saj të bëjë tifozllëk për këtë të dojë apo për kë është udhëzuar nga eprorët e saj. Do të ishte idiotësi që dikush ti kërkonte asaj llogari për pozicionet që merr. Por, ama, do të ishte gjithashtu pa sens ti kërkohet mediave në përgjithësi, dhe Lapsi.al në veçanti, të bëjnë rolin e “idiotit të dobishëm” që sillet sikur nuk i dallon këto preferenca.
Kur nga selia e rrugës se Elbasanit përcaktohet se cili ka të drejtën e mbajtjes së flamurit të SHBA dhe cili jo; se cili flet në emër të administratës amerikane për të përcaktuar se kujt do i lejohet hyrja në këtë vend dhe kujt do i mohohet një gjë e tillë; se te kush ka mbetur topi i votimit të reformës, çdo gazetar di ti kapë nuancat. Një artikull i pasaktë do të ishte nëse bënim sikur këtë nuk e shikonim.
Miq të mi dhe spiuna sufllaqexhinj të mi në Facebook! Sot do të heq dorë nga çdo shenjë humori e sarkazme dhe do të flas seriozisht e me dhimbje për çka po ndodh në Shqipëri, në një meditim tripjesësh.
Ylli Dylgjeri
1. Klodiani nuk është më i familjes Rasha
Po! E them me bindje dhe kam plotësisht të drejtë ta them. Klodian Rasha, 25-vjeçari fatkeq, që iu këput jeta nga ekzekutimi prej një dore policore, shkaktoi një dhimbje e tragjedi të pamatë për familjen e tij.
Ajo familje e ata prindër e dinë se si u është përvëluar shpirti nga humbja e birit të tyre e çfarë dhimbjeje do t’i shoqërojë deri sa të kenë jetë. Dhimbje që nuk e zbut asgjë, as qokat politike. Ata kanë të gjithë të drejtën njerëzore, ligjore e po të doni edhe hyjnore të kërkojnë zbardhjen e rastit dhe vënien në vend të drejtësisë. E nëse me bërjen e drejtësisë apo pa bërjen e saj falin, pajtohen, paqtohen me shkaktarët e tragjedisë së tyre, përsëri është në të drejtën e tyre dhe në fisnikërinë e tyre. Por e drejta e tyre mbaron këtu!
Në raportin personal me shkaktarin e tragjedisë, në raportin me eprorët e tij deri në rangjet më të larta, të cilat do t’i vendosin vetë dhe askush nuk ka të drejtë t’i gjykojë, lavdërojë apo përkrahë, është tragjedia dhe vendimi i tyre. Ndërsa rasti Klodian Rasha nuk është më i tyri dhe Klodiani si rast nuk i përket më familjes së vet. Ata nuk kanë më asnjë gram të drejte mbi revoltën për Klodianin. Sepse Klodiani përfaqëson një tragjedi që mund t’i ndodhë edhe çdo Klodiani, Agimi, Iliri, Edlire, Rezarte etj., në lule të moshës për shkak jo të një punonjësi policie të papërgjegjshëm apo të paaftë, por për shkak të regjimit dhunues e përdhunues të instaluar nga Rilindja.
Vrasja e Klodian Rashës ishte kronikë e një vrasjeje të paralajmëruar. Prej kohësh është ngritur shqetësimi për politizimin dhe kriminalizimin e policisë shqiptare, për policët civilë që tentojnë të rrëmbejnë njerëz rrugëve, për policët me uniformë që fshehin elementet e identitetit.
Prej kohësh është ngritur shqetësimi për vënien e policisë në shërbim të hashashit dhe të ushtrisë në shërbim të trafikut të narkotikëve më të fuqishëm. Dhe siç shpërfytyrohen njerëzit e këtyre trafiqeve atë shpërfytyrim ka marrë edhe forca jonë e mbrojtjes civile dhe ushtarake.
Prej kohësh është përfolur korrupsioni në radhët e tyre, që padashje na e vërtetoi dhe ish-ministri Lleshi kur justifikoi BMW-në e tij si pak shpenzim, se dhe policët kanë makina më të shtrenjta, që me një llogari të thjeshtë nuk kuptohet si i kanë vënë në zotërim me rrugë të ndershme.
Prej kohësh është denoncuar dhuna shpërpjesëtimore, madje dhe e Policisë Bashkiake rrugëve të Tiranës ndaj atyre që shesin për bukën e gojës dhe gërrmojnë në kazanët e plehrave.
Prej kohësh janë trajtuar rastet e dhunimeve të paarsyetuara në Komisariate apo aksionet e keqadministruara për eliminim individësh problematikë, aksione kurrë të zbardhura deri në fund.
Për të mbërritur tek dy episode kulmore: ditët e dhunës së pamëshirshme të forcës policore mbi protestuesit kundër prishjes së ndërtesës së Teatrit Kombëtar dhe në ditën e tragjedisë së Klodian Rashës e dhunës policore që pasoi mbi protestuesit.
Kush mendon se vrasja e Klodianit ishte një ngjarje individuale, gabon. Polici dorëvrasës u bë i tillë, sepse e tillë është fryma, urdhri dhe porosia e shefave lart: që popullit t’i tregojnë dhunë. Prandaj dhe polici nuk ngurroi të vriste. Prandaj dhe në krye të forcave të rendit u soll një ushtarak, që kjo forcë të merrte sjelljen e një ushtrie përballë armikut dhe vendi të përfshihej nën një regjim të pashpallur ushtarak.
Sepse e gjithë dhuna e forcës policore të shtetit dhe të Bashkive është në funksion të dhunës ekonomike që po ushtrohet mbi individin dhe biznesin e ndershëm; e përdhunimit të fondeve publike me anë të PPP-ve dhe e përdhunimit të lirisë së shprehjes dhe mendimit.
Polici vrasës vrau sepse atij kjo sjellje i është mësuar. Policët e të gjitha llojeve, civilë e jo civilë, të këtyre ditëve dhunojnë sepse kështu janë orientuar.
Prandaj të rinjtë sot protestojnë e revoltohen në emër të Klodianit dhe në emër të tyre, sepse nuk duan ata të jenë Klodianët e së nesërmes, nuk duan që nesër familjet e tyre të hapin dyer morti e të luajnë tragjedish.
Prandaj familje e nderuar Rasha, kurseji thirrjet për politikën e protestuesit në emër të Klodianit. Tragjedia e tij nuk është më vetëm e juaja, por është parathënie për çdo të ri shqiptar që ende ka mbetur këtu, pa emigruar.
2. Sindroma “Kadri Hazbiu”
Po! Jam i saktë në term. Nuk flas për “sindromën e Stokholmit”, termin e mirënjohur botëror, por për një term më shqiptar, sindromën “Kadri Hazbiu”. Të gjithëve na sillen me tmerr në mendje përulësia me të cilën ish-pushtetarët e lartë komunistë silleshin në salla gjyqesh e në mbledhje ku shpalleshin armiq. Sidomos kujtojmë fjalët e të ndjerit Kadri Hazbiu, ish-Ministër i Brendshëm, që pranonte pa asnjë revoltë dënimin nga partia e tij, megjithëse partia po i bënte padrejtësi.
Kjo sindromë po tentohet përdhunshëm të injektohet ndër viktimat e pushtetit. Të gjithë e kujtojmë një nënë të shkuar në moshë, diku në rrugën “Myslym Shyri”, që policët bashkiakë e dhunuan pse shiste dy qepë. Opinioni reagoi, njerëzit u irrituan dhe Veliaj nxitoi të shkonte të puthej me atë nënë të ngratë, që rropatej për bukën e gojës e të shkëpuste prej saj falënderime të përzemërta për “dorën e ngrohtë”.
Pa harruar nënën e një djali adoleshent të dhunuar nga policia gjatë karantinës dhe të përfolur ndyrësisht nga vetë drejtori i policisë, në vetë Komisionin e Kuvendit të Shqipërisë. Që më pas e thirrën për një falje të mjerë para kamerave dhe një falënderim që nëna e përfolur i bënte përfolësit për kujdesin e treguar dhe premtimin për ta punësuar. Kryepolici shpifës e përfolës e mbajti fjalën. Nëna u punësua shefe gardianësh në burg, sikur të ish në fuqi ligji që detyron përdhunuesin të martohet me viktimën e përdhunimit.
Për të vijuar me falënderimet e njerëzve të goditur nga tërmeti e që shteti i tyre mezi iu gjet në ndihmë, apo të të sëmururve nga COVID-19 për shërbimin në spitale, kur e vërteta është krejt ndryshe.
Dhe për të përfunduar në groteskun e sotëm të letrës së familjes Rasha. E njëjta strategji perverse u ndoq. Fillimisht e përfolën viktimimën si individ me precedent, që njerëzve të mos u vinte keq pse iku një kriminel. Pastaj shpifën e i vunë pranë një armë, që përsëri opinioni të mos shqetësohej pse një i ri që nuk kishte as maskë u vra. Më pas përdorën errësirën dhe kur gjithçka doli në shesh se rruga ish e ndriçuar dhe i ndjeri në dorë kish veç hurma, futën në veprim trajtimin psikologjik me sindromën “Kadri Hazbiu” dhe nxorrën në dritë një letër.
Edhe sikur kjo familje vërtet të jetë ulur e të ketë shkruar atë letër në emër të mbrojtjes së të rinjve nga dhuna e mëtejshme, ju lutem duhet t’ia kishit kursyer përdorimin dhe publikimin. Madje, duhej të ishit kujdesur që dhimbjen e tyre të mos e shtynit më tej. Besoj se keqpërdorimi i familjeve të viktimave të 21 Janarit me shëtitje bulevardi, por pa guxuar të bëni drejtësi, nuk duhet t’iu shtyjë të vijoni më tej me këtë trajtim pervers. Shqiptarët kanë mjaft tragjedi, halle e sëmundje mbi kurriz. Mos i rëndoni dhe me sindromën “Kadri Hazbiu”, të duan partinë e pushtetin duke shkelur mbi tragjedinë e tyre.
3. “Lufta e kalamajve”
Po! Revoltat e këtyre ditëve duhet të hyjnë në historinë e Shqipërisë me emrin “Lufta e kalamajve”. Në nxitim për të zhvlerësuar revoltën popullore, makineria propagandistike e Kryeministrit shpalli se janë të vegjlit, adoleshentët ata që po bëjnë dhunë e rrëmujë nëpër qytet, si fëmijë trazovaçë. Dhe pas këtyre fëmijëve tentoi të turpërojë “armikun” imagjinar se po fshihet pas kalamajve.
Por, makineria tepër e shtrenjtë propagandistike e Kryeministrit këtë herë ra në kurthin e “gjenisë” së vet. Harroi që është e turpshme që një qeveri, e cila pretendon të rilindë vendin dhe që drejtohet nga një Skënderbe elisospiropalian, të vihet përpara nga kalamajtë e zemëruar. Me kalamajtë përballë kjo qeveri rilindase nuk po ngurron të nxjerrë rrugëve forcat e veta policore e të ndërhyrjes së shpejtë, të pajisur gjer në dhëmbë, së bashku me mjetet luftarake të ujit e të gazit, së bashku me mjetet e drurit e të hurit, dhe t’i sulë rrugëve kundër kalamajve. Nuk u është dridhur dora të dhunojnë e gjakosin kalamajtë e të mbushin komisariatet me kalamaj. Nëse kalamajtë e këtij vendi janë zemëruar dhe protestojnë, qoftë edhe pa të drejtë, nga vrulli dhe pakujdesia e moshës, cila është përgjigjja që duhet të japë “prindi në qeveri”? Dhuna? Jo! Çdo manual edukimi dhe trajtimi i fëmijëve adoleshentë, qoftë edhe kur janë problematikë, nuk e ka dhunën si mjet.
Kur për kalamajtë e zemëruar për shokun e tyre 25-vjeçar të vrarë përdoret kjo dhunë në çmenduri, ç’duhet bërë me kalamajtë në krye të qeverisë e të bashkisë, të cilët nuk kanë lënë pa prishur çdo gjë historike e kulturore në kryeqytet për të ngritur lodrat e tyre prej betoni, për të zhgarravitur muret e zyrave e dokumentat, dhe për të bërë rrush e kumbulla paratë publike?
Prandaj ta mbajë dhe këtë turp Edi Rama, që po bën dhunë e luftë me kalamajtë, të cilët protestojnë sot që policia e kalamanit kryeministër të mos u kërcënojë jetët e tyre nesër!
Ushtaraku shkollohet dhe përgatitet kryesisht për luftë.
Ata që u shkolluan në kohën e Dullës “luftuan” vetëm me armiq imagjinarë, përjashto ushtarakët që kontribuan në Luftën e Kosovës.
Tani e kuptoj çfarë kompleksi e ka shtyrë Sandër Lleshajn të lerë gradën e gjeneralit… desh të provojë luftën dhe verbëria ndaj shefit e nxiti të bëjë marrinë të luftojë jo me krimin, por me popullin e revoltuar me një qeveri bandite.
Ndaj dhe iku me turp!
Taulant Dede, ish deputet dhe minister i qeverise socialiste.
Ne Deklaraten e Pavaresise se Shteteve te Bashkuara te Amerikes thuhet qe populli jo vetem e ka te drejte, por gjithashtu ka DETYREN te hedhe poshte cdo qeveri ,qe nuk i siguron qytetareve te drejtat e patjetersueshme e te pamohueshme, duke perfshire te drejten e jetes, te lirise dhe te drejten per te gjetur lumturine.
E citova kete pasazh, per tua kujtuar atyre qe revolten e te rinjve te pashprese, duan ta paraqesin si levizje vandalesh, halabakesh e deri dhe ekstremistesh islamike si te Boko Haram.( sa turp) , qe u duhen thyer brinjet, dhe jo si nje te drejte fundamentale, per nje jete me te mire.
Edhe per te gjithe ata qe shajne e mallkojne per thyerjen e disa xhamave, pemeve kaucuku, kazane plehrash apo semafore e qe mbyllin syte per rrahjet e gjakosjet e te rinjve edhe kur i kane duart e lidhura, per perdorimin pa hesap te gazit toksik qe shkaterron organizmin e atyre femijeve apo te rinjve , per dajakun ndaj gazetareve jashte e brenda komisariateve te policise etj.
Jam kategorikisht kunder cdo dhune, por ju lutem :thyerjen e xhamave, semaforeve ,kazaneve te plehrave,apo shkaterrimin e orendive te nje selie lokale , ne deshperim e siper nga te rinjte , mos e hiperbolizoni ne permasat e nje tragjedie, a thua se eshte shkaterruar Jeruzalemi nga kryqezatat, apo Vatikani nga Boko Haram. Keqardhje dhe per opoziten ,per keqardhjen e saj per kete situate . Foto ilustruese:”Dhuna” e policise amerikane kur digjeshin qytete te tera nga “Antifa”(financuar nga Sorros),pas vrasjes se nje qytetari me ngjyre! Eshte per tu marre shembull nga policia qe paguhet nga taksat tona, apo jo???
Ajo qe ka ndodhur sot ne te gjithe Tiranen, cep me cep, rruge me rruge, shesh me shesh, pallat ne pallat, ku forcat e nderhyrjes se shpejte nuk lane te ri e te re pa arrestuar, eshte fiks veprim i nje shteti policor.
Forcat e Nderhyrjes se Shpejte mbinin si hije, gjithkund, me nje fryme terrorizuese dhe kapnin te rinj qe na thoshin para milrofonit “per zotin, s’jam ne proteste” na thoshin me lote ne sy, neve te pamundurit per te bere dicka me shume vecse ti transmetonim live te gjitha pamjet.
Ishin pamje te renda, te nje shteti qe deri sot ka larguar rinine nga ky vend, e nga sot i ka bere ata qe te kene frike te thone: Do dal ne proteste.
Ky eshte nje projekt, per te terrorizuar te rinjte qe duan te protestojne, duke u ngulitur frike se protesta eshte krim. Ajo qe ka ndodhur sot e 4 dite me radhe eshte terrorizuese dhe ka vetem nje qellim, shtypjen e ketij populli qe shpresa i ka humbur e vritet mes nate ne nje rrugice te errer te ketij qyteti fantazme.
Absurd: Two-minded outsiders Carlo Bolino and Yuri Kim condemn former eight-year-old rulers for current violence
Në një absurd të paparë dhe të padëgjuar ambasadorja amerikane në Tiranë ka fshikulluar ish-pushtetarët që mund të nxisin dhunën me rastin e protestave që shoqëruan vrasjen e të riut 25-vjeçar, Klodian Rasha.
In an unprecedented and unheard of absurdity, the American ambassador in Tirana has flogged the former authorities who could incite violence on the occasion of the protests that accompanied the murder of the 25-year-old young man, Klodian Rasha.
Aq diplomatike dhe e ekuilibruar është treguar Yuri Kim, sa me këtë rast ndërhyrja e saj është përshëndetur edhe nga njëri prej gazetarëve më indipendentë dhe më të paanshëm që ka peizazhi shqipfolës, Carlo Bolino, i cili pak ditë më parë publikoi një sondazh në Report TV ku thoshte se Rama i fitonte zgjedhjet me 60% (pra shumë më thellë se në 2017/shiko poshtë).
Yuri Kim has been so diplomatic and balanced, that on this occasion her intervention was greeted by one of the most independent and impartial journalists in the Albanian-speaking landscape, Carlo Bolino, who a few days ago published a poll on Report TV where he said that Rama won the elections with 60% (so much deeper than in 2017 / see below).
“Sot për herë të parë në një deklaratë publike, ambasadorja amerikane Yuri Kim iu drejtua” ish-pushtetarëve pa i përcaktuar ata si “opozitë”.
“Today, for the first time in a public statement, US Ambassador Yuri Kim addressed” former rulers “without defining them as” opposition “.
“Ata që ishin në pushtet më parë nuk duhet të bëjnë gabimet e së kaluarës, duke sugjeruar se dhuna është e pranueshme”, – shkroi ajo në një deklaratë të lëshuar nga ambasada në gjuhën shqipe, mbase për të shmangur atë që në përkthimin nga anglishtja mund të humbasë këtë detaj” – ka nënvizuar Bolino në editorialin e tij.
“Those who were in power before should not make the mistakes of the past, suggesting that violence is acceptable,” she wrote in a statement issued by the embassy in Albanian, perhaps to avoid what in the English translation. “he may lose this detail,” Bolino said in an editorial.
Këto ditë të protestës se të rinjve kundër qeverisë për vrasjen e një 25 vjeçari janë bërë qindra foto e video.
Ka patur pamje të dhunës dhe arrestimeve, parulla dhe gaz lotsjellës.
Siç duket në foto një vajzë 5 vjeçare edhe ajo në protestë!
Me lodrat e saj ajo shikon një botë tjetër në fletoren me kukulla, ndërsa pas saj duken policët, të gatshëm që po të ishte diku te 10 apo 12 vjeçe do ta arrestonin!
Ndërkohë dhjetra metra me tej vajzës së vogël hidhej gazi lotsjellës dhe kërciste dajaku policor (shiko fotot)
Xhaxhi Edi, je lakuriq dhe çfarëdo lloj petku të të hedhë mbi supe Fuga apo Mero, ti je lakuriq përpara syve tanë. Rrotullohu nga të duash, paqe nuk do gjesh as natën as ditën edhe sikur gjithë ushtrinë ta nxjerrësh kundër fëmijëve që i ke lënë pa të ardhme! Nëse ka një person që po e shfrytëzon këtë situatë politikisht, ai je ti! Je huligani që rreh.
Protestuesit me të drejtë po shprehin një revoltë që nuk e ka burimin veç tek vrasja e Klodianit, por edhe tek shkatërrimi i së drejtës dhe institucioneve nga ti. Sot kemi një shtet me një polici kriminale që dhunon popullin, sepse ti je një huligan që rreh dhe ata që të shërbejnë ty janë lukunia që leh pas teje.
Sot kemi një shtet të kapur në çdo drejtim nga gjobaxhinj, hajdutë, injorantë dhe maskarenj, që lehin pas lehjeve të tua. Xhaxhi Edi, selinë e partisë e dogje vetë, që të shfrytëzosh situatën politikisht, pra shfrytezuesi dhe abuzuesi i të miturve je ti vetë dhe lukunia që leh pas teje! Videot që ti nxjerr, sikur këta minorenë po paguhen nga njerëz të korruptuar, janë të bëra nga ty dhe nga lukunia qe leh pas teje, me paret e krimit që të ka financuar pushtetin absolut.
Xhaxhi Edi, përrallat me dorëheqje e me moralizime, janë thjeshtë lehje të ngjirura të lukunisë tënde . Karvani që ecën përpara janë protestuesit që sot kanë një revoltë më të madhe se çdo herë. Ata i kanë thënë burgut hapu, sepse më mirë është jeta në burg, sesa në periferitë pa të ardhme ku ke izoluar gjysmën e shoqërisë. Pa të ardhme, pa mundësi, pa përkrahje. Janë rinia që lindi mes plumbave të 97ës, 98ës, që u rrit me kothere, me dhunë dhe pa përkrahje. Që nuk e dinë se çdo të bëjnë nesër. Janë fëmijët e “kokëpalarëve“ që ndezën zjarret e tua në 21 Janar dhe që i yshte të vriteshin në shesh për pushtetin tënd.
Janë fëmijët e atyre që blen huligani yt Balla me një thes miell për një votë. Janë fëmijët e prindërve që nuk kanë çfarë tu japin fëmijëve për të ngrënë, që bëhen mercenarë e militantë për një copë bukë. Pra kujdes me ata se u detyrohesh shumë. Të sollën në pushtet prindërit e tyre dhe varfëria e tyre të bëri ty sot sulltan, mbret, huligan dhe lukuni që vetëm leh.
Xhaxhi Edi, këta fëmijë që ti dhunon sistematikisht përmes lukunisë tënde, meritojnë respekt, sepse janë femijët e shtresës më të varfër dhe më të paarsimuar, që pushteti yt e dhunon duke u marrë pronat, duke u marrë shtëpitë, duke i trajtuar si leckë, duke i lënë pa punë, pa asistencë. Por fatmirësisht fëmijët e “kokëpalarëve” të tu, po të tregojnë sot vendin dhe po e faktojnë çdo çast e më shumë, që lukunia je ti!
*Inida Kreuz, e njohur me emrin e artit Zhaku jeton në Gjermani
E njeja gje, i njejti veprim që behej ne vitet 1991 me elementin kontigjen te sigurimit te shtetit te futur nga vete keta brenda protestuesve dhe demostruesve te pare demokratë.
E njejta gje, i njejti veprim edhe sot nga e njejta parti e pa reformuar kurrë, aq me keq kur ne krye te saj jane kethyer bijte, bijat, niprit, mbesat e ish byrose politike komuniste, ish sigurimsat dhe bashkpuntoret e tyre.
Ne 1990-1 Shefat e sigurimit mbasi i instruktonin kontigjentin e tyre dhe te policise, ish te denuar ordinere, vjedhes, matrapaze (por dhe bashkpuntore te tyre te hapur,) te futeshin si trima, heronj qe sndaleshin para asgjeje, brenda grupimeve te antikomunisteve, sindikalisteve, partive opozitare, jo vetem ti survejonin drejtuesit e ketyre levizjeve, por te benin veprime te dhunshme, te krijonin incidente gjate manifestimeve dhe jashte tyre.
Ndersa ne mbremje naten keta monstra takoheshin raportonin dhe merrnin udhezime te reja per veprimet e tyre nga shefat….
E gjitha kjo per te perhapur ne popull dhe ne nderkombetaret genjeshtren, se keta nuk jane protestues por hulugane qe nuk duan pluralizmin politik, por duan të shkaterrojne institucionet e shtetit.
Keto veprime ogurzeza i dinin dhe i dine gjithe ish koleget e mij ne polici aso kohe, te cilet ju ruheshin per vete ketij kontigjenti matrapazesh dhe hajdutë të ndyre….
Në foto policet e krimeve qe organizuan dhunen ne Shkodër.
Sot perseri policia sekrete brenda partise socialiste, nje si ish sigurimi i shtetit, infiltron persona të njohur dhe pa njohur brenda turmes se protestuesve per te krijuar incidende jo vetem me pjesen tjeter te policisë dhe institucioneve, por dhe per te mashtruar nderkombetaret se keto protesta nuk jane te rinise qytetare, por te huliganeve te opozites..
E ne fakt huluganet nuk jane as opozitare, as qytetare, por oficere partiake te policise se shtetit
Njeri prej tyre qe organizoj keto djegie dhe shkaterrime si ne 2 Prillin e 1991, ishte oficeri i policise kriminale, (policise partiake) Redi Shullani . ( ne foto)
Gjithashtu pjese e turmes si civil ishte nje polic i denuar me pare per skemen e fajdeve por vazhdon akoma te jetë polic ne sektorin e krimeve. Ne keto shkaterrime nuk mungonte as polici Gjergj Gjeloshi.
Kjo per të zhbere te verteten e aktualitetit të rende shqiptar sidomos te protestave te te rinjve shqiptare ndaj vrasjes se Klodianit nga policia, por dhe te gjendies se rende te krijuar nga varferia, pasiguria, krimi dhe mbyllja e alternativave ndaj tyre.
Shkodra gjithmone eshte vene nen shenjimin e ish sigurimit te shtetit per te zbrazur atje hakmarrjen ndaj patriotizmit, kultures dhe intelektualizmit te qytetareve Shkodrane.
Bastardet e ish sigurimit te vjeter dhe te rinj, jane futur dhe punojne nen toke si urithet ne shkoder, kno te zbrazur ne qytetin antikomunist hakmarrjen e ndyre të mbledhur qysh nga 1990_ta ndaj qytetareve dhe levizjeve te para demokratike shqiptare qe filluan aty, ne Shkoder dhe Kavajë…
Shkodra nuk u thye kurre as ne diktaturedhe as do thyet edhe kete radhe perballe dhunes dhe provokatoreve te vene dhe mbrojtur nga shteti.
Shkodren duan ta vrasin.
Duan ta vrasin sepse nuk e mundin dot qytetarine dhe shpirtin e saj të lirë.
Shkodra di të jetojë dhe mbijetojë. Ashtu siç ka fituar dhe mbijetuar nder shekuj, e pa perkulurdhe me nder.
Kryebashkiakja e Shkodrës deklaron se Isha në protestë, por djegia e selisë së PS u organizua nga vetë Qeveria!
Zonja Voltana Ademi, ka reaguar lidhur me protestën e dhunshme sot në kryeqendrën e veriut, Shkodër.
Reagimi i plotë i Voltana Ademit në Facebook:
Si qytetarja e parë e Shkodrës kisha përgjegjësinë të isha sot me shkodranët e revoltuar nga arbitrartieti që çon deri në vrasje, e shtetit policor të ndërtuar nga Edi Rama në këto 7 vjet. Ne bëmë detyrën tonë ndaj demokracisë dhe lirisë në një marshim paqësor. Thyerja e selisë së Partisë Socialiste nuk është ajo që ne duam dhe ajo që ne shkodranët mbështesim. Ne nuk kemi nxitur kurrë urrejtje politike as në kohërat më të errëta dhe përsekutimin më të egër, nuk nxisim as sot as dhunën, as urrejtjen mes vedit. Qytetarët duhet ta dinë se kur disa të rinj, të panjohur dhe të pambështetur nga protestuesit e tjerë, u drejtuan nga selia e PS, njoftova autoritetet më të larta të Policisë në Shkodër. Policia ndenji me duar në xhepa, duke parë dhunimin e selisë, pa bërë asnjë veprim. Të rinjtë dhe qytetarët nuk duhet të bien pre e asnjë provokimi kriminal, siç ka ndodhur në Tiranë nga regjimi i Edi Ramës dhe siç po ndodh sot në Shkodër. E drejta për të protestuar është legjitime dhe ajo duhet të ushtrohet pa pengesa dhe tejkalime.
Përveç krimeve të diktaturës, duhen renditur edhe mekatet e demokracisë.
Mekatet e demokracisë janë të larmishme dhe të shumta:
Vjedhja: Vjedhja dhe shitblerja e votës, korrupsioni me tenderat, korrupsioni i organizmave ndërkombëtarë në kurrizin tonë, krijimi i mitit të doganierit, kthimi i mjekëve nga humanistë në xhepistë, abuzimi me ilaçet, shkatërrimi i pyjeve, abuzimet me pronat, kthimi i gjakmarrjes, trafikimi i fëmijëve, trafikimi i femrave,
Vrasjet dhe Korrupsioni: Vrasjet, korrupsioni i sistemit të drejtësisë, abuzimi me ndihmën sociale, moskthimi i pronës te pronari legjitim, grabitja masive e kursimeve të shqiptarëve nga firmat piramidale, trafiku i makinave, trafiku i armëve, grabitja e municioneve, shkatërrimi i pasurisë ushtarake, zhdukja e transportit hekurudhor, shitja për një copë bukë e aseteve kombëtare, tentativa për shitje të kufijve, vjedhja e naftës dhe aseteve naftënxjerrëse, falsifikimi i diplomave, shitja e zhivës së kuqe, vjedhja e thesarit të shtetit, tentativa për vëllavrasje Veri-Jug, vjedhja e ikonave.
Shitblerja: Shitblerja e pushtetit, personalizimi i pushtetit, trafiku i klandestinëve, vjedhja e energjisë elektrike, mosndëshkimi për shkak të imuniteteve, shtimi i njerëzve të mirë (magjistarët, shëruesit, profetët, fallxhorët), trafiku i drogës, prodhimi dhe përdorimi i drogës,diagnostikimet e gabuara të sëmundjeve, shtimi i krimit në familje, përhapja e pedofilisë, rrëmbimi i personave-pengmarrja, blerja e diplomave të huaja, privatizimi i konkurrimeve publike, pasurimi i përfaqësuesve të shoqërisë civile, skllavërimi i shoqërisë civile,
Dosjet: Mos-hapja e dosjeve të Sigurimit të Shtetit, kthimi i Shqipërisë në një problem të vazhdueshëm për ndërkombëtarët, falsifikimi i pijeve, krijimi i mitit të sekserit, abuzimi nga kompanitë celulare, abuzimi që bankat bëjnë me kredidhënien për shkak të mungesës së informimit të publikut, shtimi i kredive të këqija pa pritur e papandyer, asfalti elektoral, degjenerimi i qyteteve-muze, ndotja e ajrit në përmasa biblike, ndotja akustike.
Shitja e dosjeve të komunizmit te agjenturat e huaja, sorollatja e qytetarëve nga sistemi bankar që nuk respekton afatet dhe kontratat, mostrajtimi i minorancave, kioskëzimi, vrasja e shqiptarëve në kufi, mosdënimi i krimeve të komunizmit,
Monopolet: Krijimi i monopoleve ekonomike, vrasja e biznesmenëve, mungesa e sigurisë ushqimore, veshja e shqiptarëve me hedhurina, lënia e shtetësisë shqiptare, shitja e medias te politika, shitja e minierave për dy groshë, shitja e librave në rrugë, politikanë që deklarohen të varfër dhe jetojnë si të pasur.
Futja e dhunshme e milionerëve dhe krimineleve në politikë, mungesa e ujit në rubinet, shkatërrimi i monumenteve natyrore dhe kulturore, caktimi i festave me ligj,
Ky është o qirios Aleksis Jasos, zv/ambasador shqiptar në Greqi që edhe sot ne ditë homazhi ne nderim të 25 vjeçarit Klodian Rashaj për të ndezur një qiri, ky antishqiptar një palaco burrë që paguhet nga taksat tona , theret dhe blindon ambasadën me 40 polic grekë me dy autobuza dhe 6 automjete kundrejt 5 organizatoreve, tre gazetareve,një kryetari shoqate dhe nje aktivisteje.
Athinë gazetari Shpetim Zinxhiria.
Ky është o qirios Aleksis Jasos, zv/ambasador shqiptar në Greqi që edhe sot ne ditë homazhi ne nderim të 25 vjeçarit Klodian Rashaj për të ndezur një qiri, ky antishqiptar një palaco burrë që paguhet nga taksat tona , theret dhe blindon ambasadën me 40 polic grekë me dy autobuza dhe 6 automjete kundrejt 5 organizatoreve, tre gazetareve,
🌑Ky palaco burrë ne vend te bashkohet ngushëllimit te ndizte nje qiri bashkë me ne e të komunikonte jo se nuk na njihte, por si nje armik shqiptar bëri te kundërten.
🌑Na vuri përball policisë dhe me arrogancë sëbashku me nje diplomat na kaluan pranë dhe shkuan te shijonin kafenë ne lokalin përballë.
🌑Janë këta plehra qe ne dite te tilla homazhi na vene përballë policinë greke e cila tregoi ate qe nuk tregoi ky palo burrë Zoti e meshiroftë dhe harram parate.
🌑I telefonova dy herë këtij por si një injorant nuk na u përgjigj pasi kishte vene kollare dhe veshur me kostum dhe sjellje banditi.
🌑E kishim theksuar ne rrjetet sociale se nuk eshte proteste po homazh, ky si armik bëri ate qe di.
🌑Gabuat zonja Kim kur e etiketuar vdekje vrasjen e Klodianit. 🌑Është VRASJE zonjë e nderuar dhe aspak vdekje.
Është e njëllojtë si vrasja e Floyd. Është po ajo skenë krimi, edhe personazhet e pa fajshëm që vriten një lloj me muskuj e me plumb…
Kur thua rasti Rasha të shkon në mend rasti Floyd, sepse edhe protagonistët vrasës janë të veshur një lloj – të dy me uniforma – oficerë të policisë së shtetit të këtushëm dhe të shtetit të atjeshëm.
Vetëm regjisura është e ndryshme. Atje shteti qe tërësisht duar jashtë, ndërsa këtu është tërësisht duar përzhitur.
Kjo ndodh nga që shteti i atjeshëm e ka luftuar me armë në dorë farën e keqe të komunizmit, ndërsa shteti i këtushëm – e ka kultivuar për gjysëm shekulli diktaturën famëkeqe të Enverit, vazhdimësinë e të cilës e garantojnë Gramozi e Edi.
Aktivist në mbrojtje të emigrantëve shqiptare në Greqi.
Kryetari i Partisë Socialiste të Shqipërisë z. Edi Rama, duhej pritur në Athinë, me protesta! … 🌚- E para, sepse flet si kryeministër, dhe vetëm i tillë nuk është për emigrantët në Greqi. 🌚- E dyta, nuk ka as më të paktën akses, në të drejtat e shtetasve shqiptarë ndaj qeverisë pritëse Greke. 🌚- E treta, ishte ky si kryeministër, i vendit me të degraduar nga instancat apo rregullatorët shtetëror, që duhej të administrojnë lëvizjen vajtje – ardhje të shtetasve Shqipërisë në Greqi. Gjë që solli tragjedi, në pikën doganore Kakavijë, në 13, 14, 15 dhe 16 gusht 2020. .. Komuniteti i emigrantëve, për fat të keq tonin, është jashtë çdo strukture organizative.
– Si komunitet, nuk mundi të protestonte paqësisht ndaj këtij personi, që nuk mundet të na përfaqësojë. – Nuk mundet të flasë si kryeministër, kur në këtë vend jetojnë 500 apo 600 mijë shtetas shqiptarë, totalisht të asimiluar brenda një dekade! – Nuk mund të flasë si kryeministër, kur janë qindra jetë të humbura shtetasish të tij!
🌚- Nuk mund të flasë si kryeministër, kur ka me mijëra shtetas të cilët nëpërkëmben, edhe nuk ju japin djersën e ballit – të drejtën elementare të mbijetesës,
Megjithëse Sandër Lleshi u lodh shumë që të bënte protagonistin për të mbrojtur zellshëm “Rilindjen” e Edi Ramës gjatë kohës që ishte ministër i brendshëm duke tejkaluar çdo kopetencë që i jepte ligji, por më e keqja duke rikthyer në polici frymën e dhunimit kolektiv të Shqiptarëve në shërbim të interesave të pushtetit të partisë, përsëri u sakrifikua për pushtetin personal të Edi Ramës.
Fjalimi i Ramës dje, ishte një aktrim ku përziheshin paniku nga zemërimi qytetar me trimërinë për ta zhytur akoma më thellë në dhunë policinë e shtetit.
Urrejtja e tij ndaj opozitës, është një sëmundje e pashërueshme dhe nuk duhet të shpresojmë se ai do të ndryshojë në të ardhmen.
Përsëri ai i tregoi popullit tone, se do të vazhdojë t’i dhunojë edhe në të ardhmen të gjitha të drejtat demokratike që janë fituar këto 30 vite.
Të gjitha skandalet e Rilindjes këto 8 vjet kanë ardhur prej shumë dikastereve të administratës tashmë të diskretituar të Ramës, por mbrojtësi dhe avokati publik i të gjitha pisllëqeve ka qënë vetë Edi Rama, gjë e cila vërteton se çdo episod korrupsioni, trafiku, koncesioni, vjedhje dhe krimi në Shqipëri është zhvilluar ose me porosi ose nën kujdesin e tij, i cili dyshohet se është edhe përfituesi më i madh prej tyre.
Prandaj Shqiptarët janë tashmë të ndërgjegjësuar se me largimin e Lleshit ose edhe të ndonjë ministri/e tjetër, asgjë nuk do të ndryshojë në qeverisjen antipopullore të Ramës pa u larguar vetë ai ose siç njihet si kapobanda e “Rilindjes”.
Anal-istet e “shqetesuar” per pemet fallco apo xhamat si nuk kane artikuluar nje germe per ato qindra milione euro te humbura ne gjyqe nga kjo qeveri dhe “idhulli” i tyre i borderos se pagave, Edi Rama!
Askush nga keto vemje nuk ka “qare” per ato qindra milion euro qe duhet te paguajne shqiptaret per shkak te korrupsionit dhe arrogances kriminale te kesaj qeveria qe i mban keta ndyresira, “edhe me akullore edhe me çokollate”.
Asnje fjale nuk kane thene keta “te indinjuarit” e medhenj per drogen, per tenderat fiktive, per shkaterrimin e biznesit te vogel dhe te mesem, per fermeret te lene ne pike te hallit, per pagesat e shkollave nga studentet, per naftetaret, per minatoret.
Keta jane pasqyra me e mire e se keqes qe ka zene Shqiperine edhe shqiptaret nga fyti, qe ka zene demokracine ne çark, qe po mbyt lirine e njerezve te thjeshte per te punuar dhe jetuar si qytetare te denje ne mes te Evropes.
Asnje fjale nuk kane guxuar te shprehin per tradhetine kombetare te “idhullit” te tyre, me çeshtjen e kufijve te Kosoves dhe me çeshtjen e marrveshjes se Detit me Greqine kunder interesave te vendit.
Jane pikerisht keto lloj vemjesh, pa moral, pa dinjitet, pa skrupull qe jane bashkepunetoret me te zellshem te kesaj qeverie antikombetare.
Do kerkoja nga qytetaret e lire, qe nuk duan te kthehen ne skllever moderne, t’i perbuzin, te mos i ndjekin ne televizione, t’i bojkotojne!
Vajza e ish-zv.kryeministrit Niko Peleshi del në protestë: Mua më mbron mbiemri im, po Klodianin kush e mbronte? Populli ndjen pasiguri dhe…
Populli ndjen pasiguri.
Ne vend te Klodianit mund te ishte secili prej nesh. Ndoshta jo unë. Mua me mbron mbiemri qe kam. Po Klodianin, kush e mbronte? Po qytetaret e tjerë, kush i mbron?
Klodiani nuk do te kthehet me, por reagimi i shpejte i ministrit duke marre pergjegjesi për ketë ngjarje kaq te rende mund t’i ktheje qytetareve te frustruar e te trembur besimin se kjo është nje ngjarje e veçuar qe nuk përfaqëson gjithe policinë. Besimin se ne kete vend, ka edhe drejtesi. Ka edhe reflektim.
Une sot jam me protestuesit. Jo me ata protestues qe shfrytezojne tragjedi te tilla per te bere lojera politike, jo. Jam me ata protestues per te cilet asgje nuk eshte me e rendesishme se sa jeta e nje njeriu te pafajshem qe vraponte nga frika, pa kuptuar se po vraponte drejt vdekjes”, shkruan vajza Niko Peleshit.
Vërtet , se kjo pyetja ka rëndësi , sa kushton një jetë njeriu ?
Në Amerikë kushton sa ngjyra e lëkurë së tij .
Në Skandinavi kushton sa jeta e një ministri .
Në Kolumbi kushton sa pesha e pushtetit .
Në Korenë e Veriut kushton sa një kërcitje gishtash e Liderit të përjetshëm .
Po sa kushton një jetë shqiptari ?
Shqiptarët riprodhohen çdo ditë , do muaj e çdo vit , po fytyrat që qeverisin janë të njëjtat prej 20-30 vjetësh .
Shqiptarët janë një komb emigrantësh , po përfaqësohen nga një familje mafiozësh .
Shqiptarët janë një popull i varfër , por kanë nxjerrë dhe një grusht miliarderësh .
Shqiptarët marrin pjesë në konkurse , por fitojnë gjithmonë të tjerët .
Shqiptarë kanë prona , por nuk i gëzojnë dot .
Shqiptarët jetojnë në demokraci , po vota u blihet dhe u vidhet .
Shqipëria është një vend ku qytetarët e vet janë të pabarabartë . Para ligjit , para policit , para tatimeve , para shkollimit , para shanseve dhe përfitimeve .
Prandaj dhe jeta e një shqiptari nuk vlen sa jeta e një shqiptari tjetër .
O sa mirë me kenë shqiptar , në Shqipëri nuk ka të njëjtin kuptim për të gjithë . Për një grup të vogël , “ me kenë shqiptar ” është më mirë se për të tjerët .
Lajmet e bukura nga Tirana “nuk na bëjnë dot budallenj” dhe se raporti i paraqitur kishte nevojë për amendim.
Raporteri Grupit të PPE për Shqipërinë në Parlamentin Europian, David Lega tha në debatin e sotëm në Komisionin e Punëve të Jashtëme se lajmet e bukura nga Tirana “nuk na bëjnë dot budallenj” dhe se raporti i paraqitur kishte nevojë për amendim.
Lega tha se 15 kushtet e vendosura për negociatat duhet të përmbushen realisht dhe se PPE e përkrah Shqipërinë dhe integrimin e saj në BE.
Eurodeputeti Lega deklaroi në qershor se qeveria Rama po tregohet e butë me baronët e drogës dhe e ashpër me gazetarët.
Muajin e shkuar, bashkë me dy kolegë, përmes një pyetje me shkrim drejtuar kryediplomatit të BE, Josep Borrel, ai i kërkoi atij sqarime se përse Komisioni Europian nuk ka përmendur shitblerjen e votës në raportin e vitit 2020.
Nisja e hetimeve ndaj të akuzuarve për blerjen e votave është një kusht thelbësor për BE dhe jo vetëm për PPE.
Këta falanga janë karikuar në mënyrë të atillë që mezi presin të godasin, të hakmerren, të vrasin e dhunojnë këdo që nuk shkon pas avazit të rilindjes dhe gomarit që kushedi nga bredh me kalë.
🌑Në polici ka 8 vjet që rekrutohen vetëm fëmijë të familjeve thellësisht të majta, 🌑Në polici ka 8 vjet që rekurtohen vetëm njerëz të rekomanduar nga krimi, partia dhe deputetët, 🌑Në polici ka 8 vjet që veprojnë militantë te pa shkolluar dhe pa kontrolluar, të rekrutuar nga familje të sigurimit të shtetit por edhe bashkëpunëtorëve të tij, kuptohet pasi larguan poshtërsisht dhe padrejtësisht me listë e jo një nga një”ata të Saliut”.
🌑Këta falanga janë karikuar në mënyrë të atillë që mezi presin të godasin, të hakmerren, të vrasin e dhunojnë këdo që nuk shkon pas avazit të rilindjes dhe gomarit që kushedi nga bredh me kalë. 🌑Një prej tyre ishte edhe polici vrasës që i mori jetën Klodianit në lule të rinisë, i afërt i një drejtori policie të ardhur nga krimi dhe që varet direkt prej tij, i promovuar nga Saje Qorri, dhe i përkëdhelur i këtij Sandrit që të vret natën dhe të qan ditën.
Kanceri i stomakut është një nga shkaqet më të zakonshme të vdekjes së tumorit. Po sqarojmë për adenokarcinomën.
Kanceri i stomakut Edhe pse kanceri i stomakut është një lloj mjaft i rrallë i kancerit, ai është ende një nga shkaqet më të zakonshme të vdekjes së tumorit.
Tabela e përmbajtjes Çfarë është kanceri i stomakut?
Ekzistojnë tumore të ndryshme malinje që mund të formohen në stomak. 95 përqind e këtyre zhvillohen në mukozën e stomakut dhe e kanë origjinën në indin gjëndëror. Quhet adenokarcinoma. Shumica e burrave dhe grave në dekadën e shtatë të jetës sëmuren me kancer në stomak, me burrat që preken më shpesh sesa gratë. Në to, kanceri i stomakut është sëmundja e shtatë më e zakonshme e tumorit, tek gratë e nënta më e zakonshme. Megjithëse sëmundjet e reja vjetore në Gjermani kanë rënë për disa vite dhe sipas Institutit Robert Koch në vitin 2014 vetëm rreth 15,000 njerëz u sëmurën, kanceri nuk duhet të nënvlerësohet, pasi është ende një nga kushtet më të zakonshme të tumorit. Nëse adenokarcinoma e stomakut zbulohet shumë vonë, shërimi është i vështirë.
Për cilat arsye i atribuohet një kanceri në stomak?
Deri më sot, shkaqet e sakta të kancerit të stomakut nuk janë sqaruar shkencërisht. Sidoqoftë, disa faktorë rreziku mund të favorizojnë shfaqjen e kancerit të stomakut. Kështu, pacientët të cilët tashmë kanë vuajtur nga një inflamacion i mukozës së stomakut, pa dashje vuajtur nga bakteri Helicobacter pylori, bëjnë pjesë në grupin e rrezikut. Për shkak të infeksionit Helicobacter, mukoza e stomakut është dukshëm më e ndjeshme ndaj formimit të qelizave të degjeneruara. Faktorë shtesë të rrezikut mund të gjenden në zakone të caktuara të ngrënies dhe të jetesës.
Kështu, rreziku i zhvillimit të kancerit të stomakut rritet nga:
🌑Konsumi i rregullt i ushqimeve të forta të kripura ose të tymosura. 🌑Konsumi i ushqimeve të pjekura në skarë ose të skuqura, në të cilat nitrati shndërrohet në nitrite. (Nitrosaminë) 🌑Rritja e konsumit të alkoolit dhe cigareve 🌑Konsumi i ushqimeve të nxehta 🌑Mungesa e proteinave dhe vitaminave 🌑Konsumi i mykrave që prodhojnë aflatoksina. 🌑Përveç kësaj, më tej, sëmundjet gastrike të lidhura pjesërisht gjenetikisht ose operacionet e mëparshme mund të rrisin rrezikun e kancerit.
Simptomat: Si shfaqet kanceri i stomakut?
Ngjashëm me karcinomën e pjesëve të tjera të trupit, fazat e hershme të kancerit të stomakut shkaktojnë pak ose aspak simptoma. Për këtë arsye, sëmundja zakonisht njihet vetëm shumë vonë, gjë që ka një efekt negativ në shanset e shërimit. Ankesat fillestare janë zakonisht shumë të veçanta dhe mund të tregojnë shumë sëmundje të ndryshme të stomakut. Sidoqoftë rekomandohet të konsultoheni me një specialist në rast të ankesave të përsëritura në pjesën e sipërme të barkut për të sqaruar shkaqet e mundshme. Simptomat e mëposhtme mund të tregojnë kancerin e stomakut:
Ndjenja e presionit në pjesën e sipërme të barkut Ndjenjë e plotë Të përziera, të vjella Depresioni Humbja e oreksit Gëlltitja e ankesave Humbje e padëshiruar e peshës Mbeturinat e performancës Era e gojës Gjak në jashtëqitje Nuk e pëlqen mishin Intolerancë e re (p.sh. nga kafeja, pemët, alkooli) Formimi i ujit të barkut Sugjerim: Sigurisht, simptomat e mësipërme mund të jenë gjithashtu shenja të një sëmundjeje tjetër të stomakut ose intolerancës shumë më të rrezikshme. Sidoqoftë, në rast të simptomave ekzistuese të kësaj natyre, duhet të konsultoheni me një mjek për arsye sigurie. Sepse gjithnjë e mbani mend: Kanceri i stomakut, i cili zbulohet në një fazë të hershme, ka shanse dukshëm më të mira për shërim.
Stomak irritues: Kjo është për shkak të shqetësimit të stomakut
Si trajtohet kanceri i stomakut?
Trajtimi i kancerit të stomakut varet shumë nga lloji dhe madhësia e tumorit. Përveç kësaj, është thelbësore nëse karcinoma ka formuar tashmë metastaza dhe sa shpejt dhe në mënyrë agresive po rritet tumori. Masa e parë është zakonisht ndërhyrja kirurgjikale, në të cilën tumori dhe ndoshta nyjet limfatike ngjitur duhet të hiqen plotësisht. Tumoret më të vegjël në ditët e sotme mund të hiqen me një procedurë minimale invazive në procesin e bajpasit të stomakut. Në këtë rast, stomaku mbahet kryesisht. Nëse tumori është shumë i madh, i gjithë stomaku gjithashtu mund të hiqet (gastrektomia) dhe një stomak zëvendësues mund të formohet me një seksion të zorrëve të vogla. Një kimioterapi mund të ndihmojë tashmë, megjithatë, edhe pas operacionit të kontribuojë në minimizimin e rrezikut të rikthimit. Nëse dhe kur bëhet fjalë për përdorim, mjeku vendos së bashku me pacientin. Nëse tumori është i paoperueshëm dhe nuk i përgjigjet mirë kimioterapisë, shpesh përdoret terapi rrezatimi. Qëllimi është të parandalojë rritjen e tumorit, duke e zvogëluar atë dhe kështu të lehtësojë ankesat e pacientit.
Gjithashtu interesante: Çfarë mund të thotë dhimbje stomaku A është shërimi i kancerit në stomak?
Sigurisht, shanset e shërimit varen shumë nga koha e diagnozës dhe lloji dhe madhësia e tumorit. Fatkeqësisht, në kancerin e stomakut, tumoret e vajzave formohen relativisht shpejt në organe të tjera, të tilla si në mëlçi ose mushkëri. Sidoqoftë, nëse karcinoma zbulohet herët dhe është akoma në fillimet e saj, shanset e shërimit janë shumë të mira. Pararendësit e kancerit të stomakut mund të shërohen plotësisht në pothuajse të gjitha rastet. Sipas statistikave të përgjithshme, niveli pesë-vjeçar i mbijetesës pas operacionit është 90 për qind. Kjo do të thotë që nga 100 njerëz, kanceri i stomakut të të cilëve trajtohet në fazat e hershme, 90 ende jetojnë pas pesë vjetësh. Nëse tumori nuk mund të hiqet plotësisht ose zbulohet vetëm në një fazë të përparuar, shanset e shërimit zhyten ndjeshëm.
Magenkrebs: Symptome, Behandlung und Heilungschancen
Magenkrebs gehört zu den häufigsten tumorbedingten Todesursachen. Wir klären Sie über das Adenokarzinom auf.
Auch wenn Magenkrebs eine recht seltene Krebsart ist, zählt er immer noch zu den häufigsten tumorbedingten Todesursachen. Foto: magicmine; Eraxion / iStockInhaltsverzeichnis
Was ist Magenkrebs?
Es gibt verschiedene bösartige Tumore, die sich im Magen bilden können. Zu 95 Prozententwickeln sich diese in der Magenschleimhaut und gehen vom Drüsengewebe aus. Man nennt sie Adenokarzinome. Meist erkranken Männer und Frauen im siebten Lebensjahrzehnt an Magenkrebs, wobei Männer etwas häufiger betroffen sind als Frauen. Bei ihnen ist das Magenkarzinom die siebthäufigste Tumorerkrankung, bei Frauen die neunthäufigste. Auch wenn die jährlichen Neuerkrankungen in Deutschland seit einigen Jahren rückläufig sind und laut Robert Koch-Institut im Jahre 2014 nur etwa 15.000 Personen erkrankten, sollte die Krebserkrankung nicht unterschätzt werden, denn sie gehört noch immer zu den häufigsten tumorbedingten Todesursachen. Wird das Adenokarzinom im Magen zu spät erkannt, ist eine Heilung nur schwer möglich.
Auf welche Ursachen ist ein Magenkarzinom zurückzuführen?
Bisher sind die genauen Ursachen von Magenkrebs wissenschaftlich noch nicht hinreichend geklärt. Einige Risikofaktoren können die Entstehung eines Magenkarzinoms jedoch begünstigen. So gehören Patienten, die schon mal unter einer Magenschleimhautentzündung, augelöst durch das Helicobacter pylori Bakterium, gelitten haben, zur Risikogruppe. Durch die Helicobacter-Infektion ist die Magenschleimhaut deutlich anfälliger für die Enstehung von entarteten Zellen. Weitere Risikofaktoren lassen sich in bestimmten Ernährungs- und Lebensgewohnheiten finden. So erhöht sich das Risiko an Magenkrebs zu erkranken durch:
Den regelmäßigen Verzehr von stark salzhaltiger oder geräucherter Nahrung.
Den Verzehr von gegrillter oder gebratener Nahrung, bei welcher sich Nitrat zu Nitriten umwandelt. (Nitrosamine)
Erhöhten Alkohol- und Zigarettenkonsum
Den Verzehr von zu heißen Speisen
Einen Eiweiß- und Vitaminmangel
Den Verzehr von Schimmelpilzen, die Aflatoxine bilden.
Außerdem können weitere, teils genetisch bedingte Magenerkrankungen oder vorausgegangene Operationen das Krebsrisiko erhöhen.
Ähnlich wie bei einem Karzinombefall anderer Körperteile verursacht auch das Frühstadium des Magenkrebses wenig bis gar keine Symptome. Aus diesem Grund wird die Erkrankung meist erst sehr spät erkannt, was sich negativ auf die Heilungschancen auswirkt. Anfängliche Beschwerden sind meist sehr unspezifisch und können auf viele verschiedene Magenerkrankungen hindeuten. Es wird dennoch empfohlen, bei wiederholt auftretenden Beschwerden im oberen Bauchbereich einen Facharzt aufzusuchen, um mögliche Ursachen abklären zu lassen. Folgende Symptome können auf ein Magenkarzinom hindeuten:
Druckgefühl im Oberbauch
Völlegefühl
Übelkeit, Erbrechen
Abgeschlagenheit
Appetitlosigkeit
Schluckbeschwerden
Ungewollte Gewichtsabnahme
Leistungsabfall
Mundgeruch
Blut im Stuhl
Abneigung gegen Fleisch
Neue Unverträglichkeiten (z.B. von Kaffee, Obst, Alskohol)
Bildung von Bauchwasser
Hinweis: Natürlich können die oben genannten Symptome auch Anzeichen für eine andere weitaus ungefährlichere Magenerkrankung oder Unverträglichkeit sein. Bei bestehenden Symptomen dieser Art sollten Sie jedoch sicherheitshalber einen ärztlichen Rat einholen. Denn bedenken Sie immer: Magenkrebst, der in einem frühen Stadium entdeckt wird, hat deutlich bessere Heilungschancen.
Schauen Sie im Video, was sich hinter einem Reizmagen verbirgt: (Der Artikel geht unter dem Video weiter)Reizmagen: Das steckt hinter Magenbeschwerden
Wie wird Magenkrebs behandelt?
Die Behandlung von Magenkrebs ist stark von der Art und Größe des Tumors abhängig. Außerdem ist es entscheidend, ob das Karzinom bereits Metastasen gebildet hat und wie schnell und aggressiv der Tumor wächst. Erste Maßnahme ist meist der operative Eingriff, bei dem der Tumor und möglicherweise angrenzende Lymphknoten vollständig entfernt werden sollen. Kleinere Tumore können heutzutage schon durch einen minimal-invasiven Eingriff im Zuge einer Magenspiegelung entfernt werden. Hierbei bleibt der Magen größtenteils erhalten. Ist der Tumor zu groß, kann auch der gesamte Magen entfernt werden (Gastrektomie) und mit einem Dünndarmabschnitt ein Ersatzmagen gebildet werden. Eine Chemotherapie kann bereits vor, allerdings auch nach der Operation dazu beitragen, dass sich das Rückfallrisiko minimiert. Ob und wann sie zum Einsatz kommt entscheidet der Arzt zusammen mit dem Patienten. Ist der Tumor inoperabel und springt auch nicht gut auf die Chemotherapie an, kommt häufig dieStrahlentherapie zum Einsatz. Ziel dabei ist es, den Tumor im Wachstum zu hindern, gegebenenfalls zu verkleinern und damit die Beschwerden des Patienten zu lindern.
Natürlich hängen die Heilungschancen stark vom Zeitpunkt der Diagnose und der Art und Größe des Tumors ab. Leider bilden sich bei Magenkrebs relativ schnell Tochtergeschwulste in anderen Organen, wie in der Leber oder Lunge. Wird das Karzinom jedoch früh entdeckt und befindet sich noch im Anfangsstadium, stehen die Heilungschancen sehr gut. Vorstufen von Magenkrebs können in nahezu allen Fällen vollständig geheilt werden. Laut allgemeinen Statistiken liegt die Fünf-Jahres-Überlebensrate nach der Operation bei 90 Prozent. Das heißt, von 100 Personen, deren Magenkrebs im Frühstadium behandelt wird, leben nach fünf Jahren noch 90. Kann der Tumor nicht vollständig entfernt werden oder wird er erst in einem fortgeschrittenen Stadium entdeckt, sinken die Heilungschancen allerdings deutlich.
32 Shenja Keni Mungesë Magnezi & Ushqimet që Ju Duhen Për Të Filluar Të Hani Menjëherë
Amazingshtë e mahnitshme se si një mungesë e vetëm një lënde ushqyese mund të ketë një ndikim kaq të madh në shëndetin tuaj. Dieta standarde amerikane ka ndryshuar në mënyrë drastike gjatë dekadave të fundit, duke shkaktuar një rritje të problemeve shëndetësore që janë parë rrallë më parë. Mangësitë kronike të lëndëve ushqyese janë të zakonshme tani, duke lënë shumë njerëz në një gjendje shëndetësore të dobët.
Magnezi është një nga mangësitë më të zakonshme ushqyese. Mund të jetë shumë e vështirë të merret nga burimet e ushqimit dhe, për fat të keq, trupi mbështetet shumë në magnez për shumë procese të rëndësishme. Gjeni nëse keni një mungesë magnezi dhe si mund të riktheheni në rrugën e shëndetit.
Pse është kaq e vështirë të marrësh mjaftueshëm magnez? Ka disa arsye të ndryshme që mungesa e magnezit është kaq e zakonshme.
Mbipërpunimi i ushqimeve ka ulur sasinë e magnezit që gjendet në përbërësit tanë. Shkencëtarët vërejnë një magnez 80% në miell të bardhë, 24% në perime dhe 83% në oriz, që nga viti 1940 për shembull. Njerëzit po konsumojnë më shumë qumësht se kurrë. Një dietë e pasur me kalcium dhe fosfor kërkon që trupi juaj të ketë nevojë për më shumë magnez, shpjegojnë studiuesit. Sasia e magnezit për të cilin çdo person ka nevojë nuk është një sasi universale, kështu që shumë njerëz mund të mendojnë se po marrin mjaftueshëm, por për shkak të dietës dhe zgjedhjeve të tyre të jetesës, ato po bien shumë shpejt. Ekspozimi ndaj aluminit e bën më të vështirë përthithjen e magnezit. Një i rritur mesatar i shekullit 21 është i ekspozuar ndaj aluminit praktikisht çdo ditë; midis enëve të gatimit, deodorantëve dhe madje edhe ilaçeve, është e vështirë të shmanget. Alumini ndërhyn në aftësinë e trupit tuaj për të thithur magnez – deri në 5 herë, në fakt! Thjesht nuk po konsumoni mjaftueshëm ushqime të pasura me magnez në dietën tuaj. Magnezi gjendet natyrshëm në ushqime si zarzavate me gjethe të errëta, skumbri, arra, fara dhe fasule – të gjitha ushqimet që nuk luajnë një rol të madh në dietat e sotme jo të shëndetshme. Mund ta gjeni gjithashtu në suplemente specifike ose vaj të pastër magnezi.
Faktorë shtesë përfshijnë çrregullime gastrointestinale, të tilla si Crohn; çrregullime të veshkave; konsum i madh i alkoolit; dhe të qenit i moshuar. Secila prej tyre mund të rrisë rrezikun e mungesës së magnezit.
32 Shenja që tregojnë se keni mungesë të magnezit simptomat e mungesës së magnezit
Ankth Konfiskimet Marramendje Konfuzion Cistiti Humbja e kujtesës Mungesa e kaliumit: mund të shkaktojë etje ekstreme, mbajtje lëngu dhe nervozizëm Dhimbjet e muskujve Migrenat Çështjet e zemrës Hipertensioni Depresioni Mpiksjet e gjakut Vështirësia në gëlltitje Astma Sëmundje të mëlçisë dhe veshkave Presioni i lartë i gjakut Mungesa e kalciumit Sëmundja e zorrëve Dridhje Osteoporoza Kapsllëku Lodhja Diabeti i tipit II Vështirësi në frymëmarrje Të përzier Çështje të fertilitetit / lindjes së fëmijës: Marrja ose qëndrimi shtatzënë, preeklampsia, lindja e parakohshme Pagjumësia Prishjen e dhëmbëve Sindroma Raynaud: mund të shkaktojë ftohje të gishtërinjve ose të këmbëve, ndryshime të ngjyrës në lëkurë për shkak të ndryshimeve të temperaturës dhe mpirje të ekstremiteteve Ndryshimet e personalitetit: shpesh të ngjashme me simptomat e ankthit, depresionit dhe çrregullimeve të tjera të humorit Hipoglikemia.
Si të rregullojmë problemin e mungesës së magnezit tani Ushqime të Pasura me Magnez Përfshijnë:
Fara kungulli Spinaq Chard zvicerane Farat e susamit Kuinoa Fasulet e zeza Shqeme Fara luledielli Fasule marine. Nëse nuk merrni mjaftueshëm magnez çdo ditë, po i bëni një dëm të madh trupit tuaj. Ky mineral përdoret në mbi 300 procese trupore dhe reaksione kimike, kështu që mungesa e mjaftueshme mund të pengojë rëndë shëndetin tuaj dhe potencialin e trupit tuaj.
Shtimi i më shumë ushqimeve të pasura me magnez në dietën tuaj, siç janë ato të renditura më sipër, mund t’ju ndihmojë të rrisni nivelet tuaja. Edhe nëse përpiqeni të merrni një shumëllojshmëri ushqimesh çdo ditë, përsëri mund të zbuloni se nuk mund të godisni vlerën tuaj të rekomanduar ditore.
Aty hyn plotësimi, qoftë oral ose transdermal. Kur bëhet fjalë për suplemente orale, ne rekomandojmë një lloj më të bio-disponueshëm si citrat magnezi, malate ose glicin, dhe të synoni për doza prej 200mg ose më shumë. Së fundmi, ndërsa akoma më shumë kërkime duhet të kryhen pasi kjo është një formë më e re e magnezit, shumë praktikues të kujdesit shëndetësor tani po rekomandojnë magnez lokal për të rritur nivelet e magnezit në serum. Kjo e fundit ka përfitimin e shtuar edhe të sigurimit të lehtësimit të dhimbjes!
32 Signs You Have a Magnesium Deficiency & The Foods You Need to Start Eating Immediately
Posted on: November 5, 2015 at 2:58 pm Last updated: November 17, 2020 at 10:06 pm Advertisement
It’s amazing how a shortage of just one nutrient can have such a huge impact on your health. The standard American diet has changed drastically over the last few decades, causing a rise in health problems that were rarely seen before. Chronic nutrient deficiencies are commonplace now, leaving many people in a state of poor health.Featured Videos
Magnesium is one of the most common nutritional deficiencies. It can be very difficult to get from food sources and, unfortunately, the body relies heavily on magnesium for many important processes. Find out if you have a magnesium deficiency and how you can get back on the road to health. Advertisement
Why Is It So Hard to Get Enough Magnesium?
There are a few different reasons that magnesium deficiency is so common.
Overprocessing foods has decreased the amount of magnesium found in our ingredients. Scientists note an 80% magnesium in white flour, 24% in vegetables, and 83% in rice, since 1940 for example.
People are consuming more dairy than ever. A diet high in calcium and phosphorous requires your body to need more magnesium, researchers explain. The amount of magnesium each person needs is not a universal amount, so many people might think they’re getting enough, but because of their diet and lifestyle choices, they’re falling short.
Exposure to aluminum makes absorbing magnesium harder. The average 21st-century adult is exposed to aluminum on a practically daily basis; between cookware, deodorants, and even medication, it’s hard to avoid. Aluminum interferes with your body’s ability to absorb magnesium- up to 5 times, in fact!
You’re simply not consuming enough magnesium-rich foods in your diet. Magnesium is found naturally in foods like dark leafy greens, mackerel, nuts, seeds, and beans — all foods that don’t play a big role in today’s commonly unhealthy diets. You can also find it in specific supplements or pure magnesium oil.
AdvertisementAdditional factors include gastrointestinal disorders, such as Crohn’s; renal disorders; heavy consumption of alcohol; and being a senior. Each of these can increase the risk of magnesium deficiency.Advertisement
32 Signs That You Have a Magnesium Deficiency
Anxiety
Seizures
Dizziness
Confusion
Cystitis
Memory loss
Potassium deficiency: may cause extreme thirst, fluid retention, and irritability
Muscle cramps
Migraines
Heart issues
Hypertension
Depression
Blood clots
Difficulty swallowing
Asthma
Liver and kidney disease
High blood pressure
Calcium deficiency
Bowel disease
Tremors
Osteoporosis
Constipation
Fatigue
Type II diabetes
Respiratory difficulties
Nausea
Fertility/childbearing issues: Getting or staying pregnant, preeclampsia, preterm labor
Insomnia
Tooth decay
Raynaud’s syndrome: may cause cold fingers or toes, color changes in skin due to temperature changes, and numbness in extremities
Personality changes: often similar to symptoms of anxiety, depression, and other mood disorders
Hypoglycemia
How to Fix the Magnesium Deficiency Problem Now
Magnesium Rich Foods Include:Advertisement
Pumpkin seeds
Spinach
Swiss chard
Sesame seeds
Quinoa
Black beans
Cashews
Sunflower seeds
Navy beans.
If you don’t get enough magnesium every day, you’re doing your body a big disservice. This mineral is used in over 300 bodily processes and chemical reactions, so not getting enough may be severely hindering your health and your body’s potential.Advertisement
Adding more magnesium-rich foods to your diet, such as those listed above, can help you increase your levels. Even if you try to get a variety of foods every day, you may still find that you can’t hit your recommended daily value.
That’s where supplementation comes in, whether oral or transdermal. When it comes to oral supplements, we recommend a more bioavailable type such as magnesium citrate, malate or glycinate, and to aim for dosages of 200mg or more. Lastly, while more research still needs to be conducted as this is a newer form of magnesium, many healthcare practitioners are now recommending topical magnesium to boost serum magnesium levels. The latter has the added benefit of providing pain relief as well!
Presidenti i Republikës Ilir Meta ka reaguar pas vrasjes së 25-vjeçarit Klodian Rasha.
Postimi i plote:
Të dashur familjarë të të ndjerit Klodian Rasha,
Më lejoni T’ju shpreh ngushëllimet e mia më të sinqerta për ndarjen nga jeta, në rrethana tashmë të bëra publike, të djalit dhe të afërmit Tuaj, i vrarë me armë zjarri nga një punonjës i Policisë së Shtetit, ngjarje shumë e rëndë dhe e dënueshme, që na ka tronditur thellësisht të gjithëve.
Të dashur qytetarë,
Policia e Shtetit ka mision të ruajë rendin e sigurinë publike, garantimin e zbatimit të ligjit, në përputhje me Kushtetutën dhe Aktet Ndërkombëtare, duke respektuar të drejtat dhe liritë e njeriut.
Fatkeqësisht, të gjithë jemi bërë dëshmitarë, veçanërisht në dy vitet e fundit se, aktet e përdorimit të dhunës ekstreme dhe shproporcionale nga efektivë të caktuar të Policisë së Shtetit, kanë ardhur duke u përshkallëzuar.null
Kjo është përgjegjësi direkte e funksionarëve të lartë dhe e drejtuesve të Policisë së Shtetit, si edhe e Ministrit të Brendshëm, të cilët nuk kanë mbajtur deri më sot qëndrime publike të qarta për zero tolerancë ndaj akteve të tilla.
Uniforma e Policisë së Shtetit është përfaqësuese e drejtpërdrejt e autoritetit shtetëror, por dhe e besimit që qytetarët kanë ndaj shtetit.null
Për ta fituar dhe për ta mbajtur atë, duhet integritet, meritë, profesionalizëm, paanshmëri, pavarësi, vetëpërmbajtje dhe mbi të gjitha ligjshmëri dhe respektim i të drejtave e lirive themelore të njeriut.
Këto janë parimet mbi të cilat duhet të ushtrojë detyrën çdo efektiv policie.
Çdo akt tjetër përtej ligjit dhe misionit të saj, i kryer nga Policia e Shtetit dhe efektivët e saj, është i papranueshëm, nuk duhet të tolerohet, por duhet të ndëshkohet.
Ju bëj thirrje agjencive ligjzbatuese dhe autoriteteve të tjera shtetërore, t`i përgjigjen menjëherë nevojës së mbarë shoqërisë për drejtësi, përmes një hetimi të shpejtë, të plotë, të pavarur, objektiv dhe transparent për ngjarjen e rëndë të vrasjes së shtetasit Klodian Rasha.
I kërkoj Prokurorisë të hetojë intensivisht, të zbardhë të vërtetën dhe të vërë para përgjegjësisë menjëherë autorët e aktit kriminal, të kryer nga organi që ka pikërisht detyrën të mbrojë jetën e qytetarëve.
Zbardhja e plotë e ngjarjes së rëndë duhet të shërbejë, si një moment kthese dhe reflektimi mbi ligjshmërinë e akteve të Policisë së Shtetit, jo vetëm të një individi, por e të gjithë zinxhirit komandues, që nga mënyra e rekrutimit, trajnimit dhe orientimit të efektivëve të policisë, deri te nxitja e veprimeve apo sjelljeve jashtë kërkesave të ligjit, që më pas çojnë edhe në ngjarje të tilla, të papranueshme për të gjithë shoqërinë tonë.
I kërkoj Avokatit të Popullit të ndjekë nga afër këtë rast dhe të dalë me rekomandime të posaçme për Policinë e Shtetit e që duhet të adresohen menjëherë nga kjo e fundit.
I bëj thirrje shoqërisë civile të jetë më aktive në krah të mbrojtjes të të drejtave të qytetarëve në raport me veprimet e Policisë së Shtetit, e të monitorojë në mënyrë konstante veprimtarinë e saj.
Bananet janë një frut që është plot me lëndë ushqyese dhe i ngarkuar me vitamina, fibra, minerale dhe sheqerna natyralë. Atëherë nuk dëmton që shija është shumë e mirë! Unë ndoshta ha të paktën 3-4 banane në javë, por pasi ta lexoni këtë mbase duhet të rrisni konsumin … Sepse çfarë ndodh nëse hani 2 banane çdo ditë? Rezulton shumë gjëra të mira.
Banane kundër stresit
Stresi është një problem i vërtetë shëndetësor në pjesën tonë të botës dhe gjithnjë e më shumë njerëz po kërkojnë ndihmë kundër kësaj.
Vitaminat B janë thelbësore për aftësinë tuaj për t’i bërë ballë stresit dhe në fakt, këtu bananet vijnë në skenë. Sepse aty ku gjëja e lakuar e verdhë është e pasur me vitaminë B!
Mirë për zemrën
Bananet mund të ndihmojnë në kundërvënien e presionit të lartë të gjakut dhe t’ju mbrojnë nga goditja në tru dhe sulmi në zemër.
Bananet përmbajnë pak natrium, por janë shumë të pasura me kalium, i cili mbron zemrën dhe ka një efekt vazodilatues. Bananet gjithashtu nuk përmbajnë kripë dhe është një faktor i rëndësishëm i rëndësishëm në uljen e presionit të gjakut.
Rreziku i zvogëluar i astmës
Fëmijët ndihen mirë kur hanë banane, por ato nuk përmbajnë vetëm vitamina të rëndësishme.
Një studim i kryer në Kolegjin Imperial të Londrës tregoi se fëmijët që hëngrën një banane në ditë kishin 34 për qind më pak të ngjarë të zhvillonin astmë.
Kundër mungesës së hekurit
Bananet janë një plotësues perfekt për ju që keni mungesë hekuri dhe anemie.
Trupi juaj ka nevojë për hekur për të prodhuar qeliza të kuqe të gjakut dhe hemoglobinë. Hani banane për të stimuluar furnizimin me gjak të trupit tuaj.
Shumë vitaminë B6
Bananet përmbajnë nivele të larta të vitaminës B6 dhe disa studiues besojnë se mund të lehtësojë simptomat klasike të PMS siç janë ndryshimet e humorit.
Hekuri, i cili gjendet në banane, gjithashtu është treguar të ketë një efekt pozitiv kundër simptomave të PMS.
Mirë për stomakun
Studimet e bëra për fëmijët e sëmurë në Bangladesh, bananet mund të ndihmojnë në kapsllëk dhe diarre.
Përmbajtja e lartë e fibrave në banane ndihmon në përmirësimin e lëvizjeve të zorrëve dhe në rast diarre, bananet mund të ndihmojnë në rikthimin e niveleve të elektroliteve, veçanërisht të kaliumit.
Pista siguron energji
Atletët shpesh hanë pistën për të rimbushur nivelet e tyre të energjisë. Ndoshta jo aq e çuditshme, sepse fruti përmban tre sheqerna natyralë – saharoze, fruktozë dhe glukozë në kombinim me fibra.
Një banane siguron një rritje të menjëhershme, të qëndrueshme dhe të konsiderueshme të energjisë. Kërkimet kanë treguar se 2 banane japin energji të mjaftueshme për një stërvitje të zellshme për 90 minuta.
Shtegu është i mirë për trurin
Truri ka nevojat e tij për të funksionuar. Ndër të tjera, ka nevojë për glukozë dhe kalium si lëndë djegëse. Fruti i freskët është i pasur me kalium dhe glukozë.
Përveç kësaj, një banane e mesme ju jep 37 mg magnez, një mineral që ndihmon trurin të mbetet në formë.
Përmban hormon gëzimi
Studimet kanë treguar se frutat e shtrembër, të verdhë mund t’ju ndihmojnë të kapërceni sindromën depresive, sepse bananet përmbajnë nivele të larta të aminoacidit triptofan, një substancë që shndërrohet në trup në serotonin.
Serotonina është një neurotransmetues që zakonisht quhet hormoni i kënaqësisë së trupit.
A e dini se ka kaq shumë pozitive për të ngrënë banane çdo ditë?
Mos ngurroni të ndani listën nëse mendoni se më shumë njerëz duhet ta dinë këtë
Vet du vad som händer i kroppen om du äter 2 bananer varje dag i 1 månad?
Fredrik FalkMars 5, 2018Newsner använder sig av cookies för att förbättra din användarupplevelse. Läs mer OKBananer är en frukt som är full av näringsämnen och laddat med vitaminer, fibrer, mineraler och naturliga sockerarter. Sedan skadar det ju inte att smaken är väldigt god! Jag äter nog i alla fall 3-4 bananer i veckan, men efter att ha läst detta kanske man ska öka konsumtionen… För vad händer om du äter 2 bananer varje dag? En hel del bra saker, visar det sig.null
Bananer mot stress
Stress är ett riktigt hälsoproblem i vår del av världen och allt fler söker hjälp mot detta.
B-vitaminer har fundamental betydelse för din förmåga att motstå stress och som av en händelse är det här bananer kommer in i bilden. För där gula böjda saken är nämligen rik på just B-vitamin!
Bananer innehåller lite natrium, men är mycket rik på kalium, vilket skyddar hjärtat och har en kärlutvidgande effekt. Bananer innehåller heller inget salt och det är en viktig viktig faktor för att sänka blodtrycket.
Minskad risk för astma
Barn mår bra av att äta bananer, men de innehåller inte bara viktiga vitaminer.
En studie gjord vid Imperial College of London visade att barn som åt en banan om dagen löpte 34 procent mindre risk att drabbas av astma.
Det höga fiberinnehållet i bananer bidrar till att förbättra tarmrörelserna och vid diarré kan bananer hjälpa till att återställa elektrolytnivåerna, särskilt av kalium.
Banan ger energi
Idrottsmän och idrottskvinnor brukar ofta äta banan för att fylla på energinivåerna. Kanske inte så konstigt, för frukten innehåller tre naturliga sockerarter – sackaros, fruktos och glukos i kombination med fiber.
En banan ger en omedelbar, varaktig och betydande ökning av energi. Forskning har visat att 2 bananer ge tillräckligt med energi för en ansträngade träning i 90 minuter.
Banan bra för hjärnan
Hjärnan har sina behov för att fungera. Bland annat behöver den glukos och kalium som bränsle. Färsk frukt är rikt på kalium och glukos.
Studier har visat att de krokiga, gula frukterna kan hjälpa dig att övervinna depressiva syndrom, eftersom bananer innehåller höga halter av aminosyran tryptofan, ett ämne som i kroppen omvandlas till serotonin.
Serotonin är ett signalämne som brukar kallas för kroppens glädjehormon.
Hade du koll på att det finns så mycket positivt med att äta banan varje dag?
Dela gärna med dig av listan om du tycker att fler borde veta detta
Vrasja 25 vjeçarit Klodjan Rasha nga një oficer policie që tashmë është arrestuar, nuk është arsye për të konsideruar fajtore të gjithë policinë. Por disa ngjarje përgjatë dy viteve të fundit mund të konsiderohen sinjale që i paraprinë një ngjarjeje të tillë, sinjale të cilat duhet të luftohen sa nuk është vonë.
Në prill të vitit 2019, policia e shtetit përdori gaz lotsjellës për të thyer rezistencën e banorëve të disa shtëpive në Bregun e Lumit në Tiranë, të cilët nuk dëshironin shembjen e shtëpive të tyre pa një dëmshpërblim të drejtë. Ishte një sinjal që tronditi një numër të kufizuar shqiptarësh. Në nëntor 2019, nën gaz lotsjellës përfunduan banorët e Unazës së Re. Kanë apo nuk kanë të drejtë banorët e këtyre banesave për të protestuar kjo është një çështje më vete. Por ajo që vlen të theksohet se në të dyja rastet, qytetarëve të prekur iu mohua e drejta që t’i kërkonin gjykatave të shqyrtonin ankesat e tyre ndaj urdhrave administrativë të lëshuara nga qeveria që kërkonin shembjen e banesave të tyre.
Kushdo që njeh sadopak kushtetutën dhe parimin se vendimet e qeverisë duhet të jenë të shqyrtueshme nga një gjyqësor i pavarur, themel ky i shtetit të së drejtës, do të duhej të alarmohej për këtë sulm ndaj lirive dhe të drejtave themelore të njeriut dhe mohim të së drejtës për t’u dëgjuar në një gjykatë e pavarur nga qeveria për një ankesë ndaj një urdhri administrativ të qeverisë.
Por kur këto shkelje zbatohen nga policia duke bombarduar me gaz lotsjellës qytetarët në shtëpitë e veta, atëherë vendi ka një problem edhe më të madh, faktin që kjo dhunë policore ka mbetur e pahetuar.
Rastet e dhunës policore ndaj qytetarëve kanë qenë disa gjatë vitit që po mbyllet dhe në të gjitha rastet duket se nuk ka pasur hetime as nga vetë policia dhe as nga prokuroria për të vlerësuar së paku nëse dhuna ka qenë e justifikuar, proporcionale apo jo. Protestuesit kundër shembjes së teatrit u rrahën në atë që dukej se ishte një përdorim taktik i dhunës nga policia kundër protestës dhe jo në mbrojtje të institucioneve. Një pesëmbëdhjetëvëjeçar u rrah nga disa policë, të cilët i lejuan vetes të imponojnë me dhunë ndalim-qarkullimin. Ndërsa faqja në Facebook e Policisë së Shtetit duket se shumë shpesh mbart njoftime që ngjajnë të karakterit propagandistik dhe dizinformues, dukshëm në mbështetje të qeverisë, njoftime që cenojnë imazhin e policisë si një forcë jopartiake.
Paralelisht me këto, ky shtim i dhunës policore është shoqëruar herë pas here me një retorikë aspak të përshtatshme justifikuese, të llojit “po bëjmë shtet” dhe me spektakle banale të gjoja një lufte të pa kompromis me krimin, luftë që prodhon shkresurina dhe spektakle të përditshme por jo ndonjë dhimbje të madhe për krimin.
Me të ashtuquajturin Akti Normativ Nr. 1., policët duket se i kanë dhënë të drejtë vetes herë pas here të ndalojnë qytetarët pa shkak në rrugë, jo aq shumë për të zbatuar ligjin apo për të luftuar krimin, se sa për të demonstruar forcën e pushtetit.
Në Poloni, vend që ka në mënyrë të ngjashme me Shqipërinë një histori shteti policor, qytetarët kanë një shprehje: “Qytetar hajde këtu!” Pra, kur një polic i jep të drejtë vetes të urdhërojë qytetarin, pa ndonjë shkak të arsyeshëm, si fjala vjen, dyshimi për një krim apo ndodhja e një krimi në zonën përreth, atëherë kemi arsye të dyshojmë se në fakt, policia po tregon dhëmbët, jo në luftë me krimin, por në mbrojtje të pushtetit.
Nuk është e vërtetë që policia shqiptare ka një kulturë dhune, siç është rasti i policisë në shumë qytete në Shtetet e Bashkuara. Që prej dy dekadash, policia ka qenë në gjendje të përmirësojë në mënyrë progresive marrëdhëniet me qytetarët, duke respektuar të drejtat dhe liritë themelore të njeriut. Në këtë kontekst, nuk mund të themi se policia duhet të luftojë kulturën e dhunës, por shqetësimi është që rastet e dy viteve të fundit duhet të hetohen dhe të ndëshkohen në kohë, para se qytetarët të fillojnë të shohin te çdo polic një dhunues potencial, apo akoma më keq, një person që mund të hapë zjarr ndaj një qytetari të paarmatosur.
Në vitin 1998, në Belgjikë, Ministri i Brendshëm i vendit Louis Tobback dha dorëheqjen pasi dy policë ekstraduan me dhunë një emigrante nigeriane, e cila vdiq pasi polici i ngjeshi një jastëk në fytyrë në përpjekje për ta vënë nën kontroll. Ndoshta është koha që dikush të frymëzohet nga ky shembull sepse dorëheqja e Tobback dha mesazhin e duhur për secilin prej të gjithë anëtarëve të forcave të policisë./ Birn Gjergj Erebara
Nese policet me urdhera politike, mbysin femijet dhe grate ne gaz helmues qe te garantohet pushteti dhe karrigia e Dallkaukut kryeminister
nese policia shkon e iu futet banoreve ne shtepi ne kater te mengjesit kunder ligjit, pa nje vendim gjykate t’i deboje nga prona e tyre e ndertuar me gjak se keshtu urdheron Dallkauku kryeminister
nese policia dhunon te rinj dhe te reja se protestojne per te drejtat e tyre se keshtu urdheron Dallkauku, kryeminister
nese policia dhunon fermeret qe protestojne kunder politikave te mbrapshta te kesaj qeverie se keshtu urdheron Dallkauku kryemnister
nese policia perdoret per shantazhe politike dhe grabitje votash se keshtu ia kerkon Dallkauku kryeminister
Nese policia perdoret per mbrojtur arat me droge dhe per te bere te mundur kalimin e droges matane kufirit, se i mbron Dallkauku kryeminister
nese policia bashkepunon me krimin e organizuar, se keshtu do Dallkauku kryeminister
nese policia dhunon qytetaret si ne rastin e shembjes se paligjshme te Teatrit, se keshtu i do “mideja” Dallkaukut kryeminister
nese policia arreston me urdher politik qytetare te pafajshem ne kundershtim me ligjin, si rasti i Avokatit Altin Goxhaj apo gazetarit Flavio Qarri apo shume e shume qytetare te tjere çdo nate, se keshtu kenaqet Dallkauku kryeminister
nese per policine miratohet nje ligj thellesisht jo vetem antikushtetues qe i jep te drejta qe te pergjoje, te arrestoje, te vleresoje prova ne menyre, e theksoj, antikushtetuese dhe ne kundershtim me Kodin Penal, se keshtu Dallkauku kryeminister do te kontrolloje edhe manipuloje zgjedhjet
Dhe askush nuk ndeshkohet, denohet sipas ligjeve, kur kane zbatuar urdhera te paligjshem politike, atehere mos u habisni qe edhe mund te vrase.
Qeveria dhe arroganca e saj e vrane te riun 25 vjeçar. Antikushtetutshmeria e saj e vrane ate djale. Banditizmi i kesaj qeverie ia nderpreu jeten ne mes, ashtu siç po detyron me mijera te rinj te marrin rrugen duke rrezikuar jeten ne kamione frigoriferike apo ne gomone.
Mungesa e shpreses qe vjen se kjo qeveri ka monopolizuar gjithshka, tregun. arsimin, shendetesine, te gjitha resurset ekonomike dhe garat si per ekonomine apo edhe per vendin e punes, i ka vrare te rinjte. Eshte pikerisht “sponsorizimi” i politikes se droges qe ben kjo qeveri kriminale i ka detyruar te rinjte te behen “punonjes” te bandave kriminale.
Arroganca, paligjshmeria, antikushtetutshmeria e qeverise vret me shume.
Mëlçia është një nga organet më të rëndësishme të trupit. Theshtë ai që ruan sheqerin, yndyrën dhe vitaminat, është ai që rregullon metabolizmin dhe është ai që pastron toksinat që kanë hyrë në trup – kjo është arsyeja pse mëlçia zakonisht quhet edhe qendra e pastrimit të trupit.
Me fjalë të tjera, një mëlçi e shëndetshme është thelbësore për shëndetin dhe mirëqenien e mirë – dhe për këtë arsye është e rëndësishme që ne të kujdesemi për të. Këtu janë disa shenja paralajmëruese që mund të tregojnë probleme të mëlçisë.
Mund të ketë shumë arsye të ndryshme pse mëlçia nuk funksionon si duhet – përfshirë mbipesha, konsumimin e tepërt të alkoolit ose që ju të merrni ushqime të këqija me toksina që mëlçia nuk mund t’i filtrojë përfundimisht.
Nëse mëlçia nuk mund ta bëjë punën e saj siç duhet, ajo vërehet përmes disa simptomave të ndryshme. Mund të ndryshojë në njerëz të ndryshëm – por këtu janë disa simptoma që mund të jetë mirë të njihen dhe që mund të tregojnë, për shembull, mëlçi yndyrore, cirroza ose inflamacion të shkaktuar nga hepatiti.
🌑Siklet në pjesën e sipërme të barkut Nëse yndyrna të ndryshme zmadhojnë mëlçinë, mund të ndjeni një presion kundër kafazit të kraharorit dhe pjesës së sipërme të stomakut.
🌑Ju gjithashtu mund të merrni gaz dhe të ndjeni fryrje në stomak. Lodhje kronike
🌑Ne të gjithë lodhemi ndonjëherë – por nëse ndjeheni vazhdimisht të lodhur dhe të rraskapitur, madje edhe nga aktivitete të thjeshta, kjo mund të jetë një shenjë e problemeve të mëlçisë.
🌑Atëherë është mirë nëse shkoni te mjeku dhe ekzaminoni veten. Burimi i figurës: Shutterstock
Ndryshimet e lëkurës Nëse lëkura fillon të marrë një nuancë të verdhë, mund të jetë një shenjë që keni probleme me mëlçinë, pasi tregon sasi të tepërt të bilirubinës në trup dhe gjak. Ju gjithashtu mund të merrni infeksione të lëkurës dhe kruajtje.
Të përziera Kur mëlçia nuk po funksionon siç duhet, është e zakonshme që ju të bëheni të përzier, jo më pak pasi keni ngrënë ushqime të yndyrshme. Ju gjithashtu mund të ndjeheni të trullosur, të vjella dhe të keni diarre. Burimi i figurës: Shutterstock
Jashtëqitjet dhe urina Nëse keni pasur probleme me mëlçinë për një kohë, jashtëqitjet tuaja mund të ndryshojnë në një nuancë më të pangjyrë, ose të bardhë. Urina gjithashtu mund të bëhet e errët.
Dhimbjet e muskujve Nëse merrni mavijosje lehtë, nëse këmbët dhe pjesët e poshtme të këmbëve ju fryhen ose nëse keni dhimbje në muskuj dhe nyje, kjo mund të tregojë se mëlçia nuk funksionon mirë dhe nuk mund të funksionojë siç duhet. Burimi i figurës: Shutterstock Nëse dyshoni se keni probleme me mëlçinë, gjithmonë shkoni te mjeku dhe ekzaminohuni. Një ide tjetër e mirë për të parandaluar sëmundjet është që të keni gjithmonë zakone të mira ushqimore, të mbani poshtë alkoolin dhe duhanin dhe të ushtroni shumë.
20% e njerëzve pa vetëdije vuajnë nga sëmundja e mëlçisë yndyrore! Këtu janë simptomat:
Mëlçia është një nga organet tona jetësore, ajo luan një rol thelbësor në prishjen e yndyrnave dhe ushqimeve të tjera, çlirimin e enzimeve dhe tëmthit, dhe ruajtjen e vitaminave të tretshme në yndyrë.
Fatkeqësisht, grumbullimi i shumë dhjamit në mëlçi pengon funksionimin e duhur të tij dhe mund të çojë në sëmundje të tjera si dështimi i zemrës. Jo vetëm që konsumimi i tepërt i alkoolit mund të shkaktojë këtë sëmundje, këtu janë shkaqet e tjera:
marrje e ulët e proteinave
mbipesha Hollësi anormale
mjekim i vazhdueshëm
diabeti Shtatzënia
mungesa e vitaminave
nivele të ulëta të disa enzimave
mungesa e mineraleve Ekziston një eliksir që është i shkëlqyeshëm për të riparuar mëlçinë: Përbërësit:
1 litër qumësht 1 lëng limoni Përgatitja: Sillni qumështin në një enë, dhe kur ta hiqni nga zjarri, derdhni lëng limoni. Llokoçis mirë, pastaj lëreni mënjanë.
Në fund, kullojeni hirrën, e cila precipiton.
Vendoseni këtë në frigorifer.
Ju mund të hani gjizë të precipituar, por efekti rigjenerues i mëlçisë është në hirrë, sa më shumë ta hani atë, aq më mirë bëni me mëlçinë tuaj.
5 gjërat që shkatërrojnë veshkat! Më mirë mos i bëni këto!
Veshkat janë një nga organet më të rëndësishme për shëndetin tonë. Filtron toksinat nga trupi, duke hequr qafe ujin e tepërt. Sidoqoftë, shumë njerëz e injorojnë faktin se duhet t’i kushtojnë vëmendje shëndetit të veshkave. Shumë njerëz kanë zakone të këqija që kontribuojnë në sëmundjen e veshkave.
Në këtë artikull, ne do t’ju tregojmë zakonet e këqija që duhet patjetër të ndaloni nëse doni të mbani veshkat tuaja të shëndetshme për aq kohë sa të jetë e mundur.
Konsumi joadekuat i ujit Nëse nuk pimë mjaftueshëm ujë, veshkat tona mund të rrezikohen. Funksioni kryesor i veshkave është të kullojnë mbeturinat metabolike nga trupi dhe të ekuilibrojnë qelizat e kuqe të gjakut në trupin tonë. Nëse nuk hidratohet si duhet, rrjedha renale e gjakut zvogëlohet ndjeshëm. Kjo nga ana tjetër çon në akumulimin e toksinave në trup.
Mbajtja e urinës Ne shkojmë në tualet kur na duhet, nuk duhet ta zgjasim këtë proces. Hydronephrosis (kalimi i urinës në veshka) bën presion mbi veshkat dhe çon në dështimin e veshkave.
Marrja e tepërt e natriumit
Ka shumë natrium në kripë dhe shumica e marrjes sonë të natriumit duhet të përjashtohet. Veshkat e kanë të vështirë të përballen me kaliumin, i cili mund të çojë në stres afatgjatë. Statistikat tregojnë se 90% e njerëzve konsumojnë më shumë kripë sesa u nevojitet.
Konsumi i tepërt i kafeinës Kur kemi etje, shpesh kërkojmë pije të tilla si pije alkoolike dhe pije freskuese me kafeinë. Kafeina mund të çojë në dëmtime të veshkave pasi rrit presionin e gjakut.
Konsumi i tepërt i analgjezikëve Ato mund të shkaktojnë efekte anësore serioze. Ekspertët paralajmërojnë që përdorimi i qetësuesve të dhimbjeve zvogëlon vëllimin e gjakut dhe dëmton funksionin e organeve në planin afatgjatë.
“Faji është i Saliut” dhe në fund shkruante “Unë votoj 29”
Të vetmen exsperiencë, CV, dhe kontribut, në kapjen e atij pozicioni të lakmueshëm në administratën e shtetit si N/Kryetarja e bashkise Gjinokaster Jorida Muho ka vetëm raportimet që i bente Rames në skype nga vendi ku jetonte Qipro…
Nga Telnis Skuqi Oslo/
Çfarë ke me nënkryetaren e Bashkisë së Gjirokastrës? – më pyeti një mikesha ime sot.
Ajo vjen nga shoqëria civile, – shtoi ajo.
Nejse, në fakt ajo nuk ka lidhje fare me shoqërinë civile, thjesht deputeti Çuçi e promovoj si të tillë, madje e cilësoj si arkitekte, por aman ku studionte në Universitetin e Qipros në vitin 2013, ishte e vetmja femër që ku ndërpritesin dritat në Gjirokastër, ajo raportonte Edi Ramën në skype,
se: “Faji është i Saliut” dhe në fund shkruante “Unë votoj 29”.
Pra, mikja im, Jorida nuk është pjesë e shoqërisë civile, por aktiviste e Rilindjes dhe të lutem mos ma ulë nivelin e bisedës me këto voçëraket, sepse kjo nënkryetare ka nevojë të rritet dhe të piqet.
Kjo vajzë duhet të falenderoj qytetarinë gjirokastrite që e pranoj 30 e kosur vjeçe të drejtoj qytetin, por ajo nuk duhet ta shpërdoroj detyrën duke lëshuar mufka nga ekrani.
Çdo fillim dhjetori, unë, si njëri nga ata që pata fatin unik në jetë të isha dëshmitar pjesëmarrës apo dhe protagonist i Revolucionit Demokratik Paqesor të Dhjetorit ‘90, e përjetoj me rritje të adrenalinës, shtrëngatë emocionesh të forta, të një lloji krejt të veçantë nga çdo lloj tjetër që ngjallin kujtimet dhe përjetimet e shkuara.
Në muret e kujtesës time, janë të gdhendura si me daltë, të gjitha pamjet unike, skenat, studentët, guximi, trimëria, entuziazmi i papërmbajtur i tyre, fytyrat e tyre herë të trishtuara, të zbehta e të mavijosura nga grushtet, shqelmat apo shkopinjtë e gomës të falangave të regjimit dhe herë të tjera të shndritshme dhe plot me diell, nga ngazëllimi, entuziazmi dhe gëzimi i papërmbajtur, zërat e tyre kumbues, të çjerrë, por ndonjëherë edhe kafshues nga zemërimi, veshjet, mbledhjet, takimet, bisedat, sallat, mensat, dhomat e godinave të studentëve ku mblidheshim.
Si në filma më dalin para syve, demonstrata e paradites së 9 dhjetorit, sampistët, policët, ushtarët, fytyrat e tyre të vrerosura, uniformat, shkopinjtë, lopatat, kundragazet, kallashët, vringëllimi i armëve, blindat e tyre, shiu, të ftohtit, balta e atyre ditëve, rrugët, sheshet e Qytetit Studenti.
Në kujtesë më vijnë të freskëta, të gjalla, takimet me liderin e Lëvizjes, Azem Hajdarin dhe me bashkëpunëtorët e tij si dhe me pedagogë, intelektualë, studentë dhe qytetarë të tjerë; mitingjet e papërsëritshme dhe festa e 11 dhjetorit në Qytetin e Lirisë, ngashërimet, lotët e gëzimit, përqafimet me njëri-tjetrin e të njohurve dhe të panjohurve në shesh, si në një dehje apo ekstazë kolektive; përndritja e fytyrave të mijëra qytetarëve për fitoren historike të studentëve “liberatorë” dhe mbarë shqiptarëve.
Të gjitha këto, unë i kam përjetuar me aq forcë ato ditë, sa që edhe sot pas 30 vitesh, sa herë më vijnë në mendje ose më shfaqen para syve, më duken sikur i kam parë, i kam jetuar dhe kanë ndodhur tashmë jo dekada, por vetëm disa muaj më parë.
Ato ishin dhe mbeten në kujtesë momente, orë, ditë të rrebesheve emocionale ndjesore më të fuqishme, më të veçanta që kam përjetuar ndonjëherë dhe të një energjie pozitive, rrezatimi të papërsëritshme, të asaj kohe të bekuar, të një mrekullie, të jetuar kurrë më parë.
Ajo ishte mrekullia e ngritjes, e ringjalljes së befasishme dhe të pabesueshme, në këmbë e studentëve me në krye Azem Hajdarin dhe, fill mbrapa, e qytetarëve të Tiranës, gjer atëherë ndër njerëzit më të shtypur, më të frikësuar, më të mjeruar, më të izoluar dhe më të vetëharruar të kësaj toke.
Kanë kaluar 30 vite nga ato ditë, net, mëngjese të lagëta të ftohta e gri të Dhjetorit ‘90 dhe për mua, por besoj edhe qindra dhe mijëra të tjerë si unë, pavarësisht se çfarë momentesh, çastesh, ndodhish edhe ngjarjesh personale, familjare, sociale, politike qoftë edhe të paimagjinueshme që kemi përjetuar më vonë ndër vite, ato të atyre ditëve kanë mbetur thesari shpirtëror më i çmuar i jetës tonë.
Personalisht, që nga ajo kohë, unë kam përjetuar ngjarje të mëdha e të jashtëzakonshme, që ndofta nuk kisha guxuar me fantazinë time t’i rrokja më parë.
Kosova është bërë e lirë, ideali më sublim i jetës sime!
Shqipëria anëtare e NATO-s, kërkesa e parë e madhe, pa kthim, që në javën e parë të qenies sime në politikë!
Por, ato katër ditë e net të bekuara, të para të revolucionit demokratik, të dhjetorit 1990, ishin ditët e gjenezës së lirive tona, ishin nëna që lindi ditët e tjera të mëdha të kombit tonë tre dekadat e fundit, ditët e kthesës së madhe për Shqipërinë dhe për mbarë kombin shqiptar dhe historinë e tyre drejt lirisë.
Ato ditë, për mua dhe çdo shqiptar tjetër liridashës, ndanë jetën tonë në liri nga ajo në diktaturë si ç’ndan agu ditën nga nata. Ndaj, ato ditë janë ditëlindja e lirive tona, ditëlindja jonë e dytë në liri. Falë tyre, ne që kaluam dekada në diktaturë, kemi një jetë të dytë, jetë të vërtetë si njerëz të lirë.
Ato ditë, unë kam parë më shumë se asnjëherë në jetën time maja guximi njerëzor, llave entuziazmi të papërmbajtur, lumenj lotësh gëzimi festiv të njerëzve më së fundi të çliruar, por të gjitha këto të gërshetuara dhe me dhune të egër dhe terror policor.
Ditët e Revolucionit Demokratik të Dhjetorit ‘90 ishin ditë të ftohta, me shi dhe erë, në të cilat udhëtoja rrugëve plot baltë të Qytetit Studenti, në një gjendje pothuaj ekstaze të vërtetë, i shoqëruar për koincidencë që në fillim nga Besnik Mustafaj, në çdo hap të ditës së parë dhe ditëve të tjera, nga studentë dhe, më pas, nga intelektualë, qytetarë të tjerë, të njohur dhe të panjohur më parë po ndonjëherë edhe vetëm me Lilin dhe gjithnjë nga Dema, kushëri i imi, i cili për çështje sigurie dhe bindjet e tij, nuk ndahej asnjëherë nga unë.
Ato ditë, unë kaloja me orë të tëra midis grupeve të vogla, por herë – herë, edhe dhjetëra e qindra, mijëra studentë dhe qytetarë, nga të cilët vetëm disa syresh mund t’i kisha njohur më parë; diskutoja, debatoja, ndaja mendime dhe u drejtohesha edhe me ndonjë fjalim të shkurtër, pa e pas marrë kurrë më parë fjalën në publik.
Si pedagog, kisha ligjëruar para studentëve në auditore dhe klasa, qindra dhe mijëra herë, por para një publiku tjetër, as edhe njëherë të vetme.
Në ato fjalime, belbëzitje të miat të para publike, bëja te pamundurën që ato të mos ngjasonin me fjalimet e zyrtarëve të regjimit, të dallonin prej tyre në gjithçka e të sillnin me fjalë që buronin nga zemra një muzikë tjetër në veshët e qytetarëve.
Ato ishin ditët e fillimit që unë, së bashku me studentët, liderin e lëvizjes së tyre, Azem Hajdari, i pari në llojin e tij i zgjedhur direkt nga sheshi i betejës, nga bashkëmoshatarët e tij, me pedagogët dhe intelektualët e tjerë përpiqeshim të mirrnim përgjegjësitë, të kontribuonim, të hidhnim së bashku hapat e fillesës drejt kohës së panjohur për ne, kohës së lirisë, duke e pas patur atë, gjer atëherë, më së shumti si aspiratë apo si të thuash, si instikt dhe jo si një realitet të njohur pra, në fakt, si një univers që duhej ndërtuar.
Ajo që ndodhi ato ditë, mendoj se ishte para së gjithash, lëvizja e mrekullisë së vërtetë shqiptare kombëtare por, po të kemi parasysh se ku ishim katandisur ne shqiptarët, ajo lëvizje ishte edhe e një mrekullie të vërtetë njerëzore individuale.
Ajo ishte një shpërthim i papritur dhe i papërmbajtur i aspiratave, idealeve të ndrydhura të lirisë, të rinisë studentore, të qënieve njerëzore që kishin lindur, rritur si skllevër të diktaturës më të egër që Europa kishte njohur, që nuk dinin se ç’ishte liria, dinjiteti, prona, dhe në qindra e mijëra raste, as dhe vetë Zoti.
Të shihje dhe dëgjoje, të përjetoje atë çka unë me të dy miqtë e mi dhe një grusht qytetarësh pamë, dëgjuam, përjetuam paraditen e datës 9 dhjetor të vitit 1990, sapo arritëm të jemi vetëm pak metra larg nga balli i protestës së studentëve në rrugën e Elbasanit, në mes të Tiranës, të udhëhequr nga Azem Hajdari, një protestë e vërtetë në pamje të parë, epike në guximin e saj por tragjike në vetminë e saj, ti, papritur bëheshe dëshmitar i një skene sa mahnitëse për trimërinë e studentëve aq edhe barbare për dhunën policore ndaj tyre.
Ato ishin ditët e një mrekullie, e cila më nxori mua por edhe qindra e mijëra shqiptarë, me shpejtësi marramendëse nga honet e dëshpërimit dhe të pesimizmit, dhe zhgënjimit më të plotë të njeriut – në kreshtat më të larta të shpresës, besimit dhe optimizmit që as në ëndërr ndonjëherë nuk i kisha parë.
Ne ato ditë u ngritëm me krahë, si feniksi nga shkrumbi dhe hiri në Zenit. Magjinë, patosin e atyre ditëve, të pandier dhe jetuar ndonjëherë tjetër, sot unë nuk gjej dot fjalë që të përshkruaj. Më kishte pushtuar një gjendje euforie, pothuaj dehje që nuk e kisha provuar kurrë më parë, në të cilën më dukej se unë nuk ecja, nuk rendja, por si të thuash, kisha humbur peshën, fluturoja.
E pabesueshmja ishte bërë reale, tokësore.
Njeriu, ditë si ato, sa magjepsëse me agimet e tyre mahnitëse të lirisë, me zhvillimet intensive, të papriturat, befasitë e tyre, po aq dhe epike me guximin dhe trimërinë e heronjve të tyre studentë dhe studente, mund të ketë fatin t’i takojë, t’i përjetojë vetëm një herë në jetë.
Ato ishin ditët që ndanë epokat!
Ditët që ndajnë epokat, takohen rrallë, shumë rrallë, mundet dhe kurrë ose vetëm një herë në disa gjenerata.
Ne ishim gjenerata që i përjetuam i përqafuam ato! Ishim të bekuar!
Vite me pare ne, kishim dëgjuar për kryengritjet e të burgosurve politikë në burgun e tmerrshëm të Spaçit e të Qafë Barit, por jehona e tyre ishte bërë thërrime në muret e trasha dhe të larta, të bunkerit të frikës dhe të heshtjes në të cilin lëngonim të pashpresë.
Gjatë vitit 1990, Shkodra, në fillim të janarit, kishte hequr shtatoren e Stalinit. Pjesëmarrësit ishin arrestuar, torturuar barbarisht në qeli.
Në fundin e janarit, në Tiranë u realizua demonstrata e heshtjes. Për të dalë, dolëm dhe sheshin pothuaj e mbushëm, por siç e nisëm edhe e sosëm, në heshtje dhe vetëm në heshtje.
Në Kavajë, në mars, kishin shpërthyer protestat e fuqishme qytetare antikomuniste, me përballje të forta me sampistët e regjimit por, sado i fuqishëm zëri i revoltës aty, ai përsëri mbetej jashtë metropolit të pushtetit.
Tirana lëvizi, si asnjëherë në historinë e saj, në fillim të korrikut 1990, shpërtheu me kryengritjen paqësore të ambasadave, kryesisht të rinisë punëtore. Kjo kryengritje, vërtet përmbysi Murin e Berlinit, ngriti peshë zemrat tona, por brenda pak ditëve, diktatura përcolli jashtë vendit kryengritësit dhe rindërtoi përsëri Murin e zi. Kurse ne të tjerët, shpirtndezur dhe zemërthyer si ç’thotë Edgar Alan Poe, u rikthyem të strukur në letargjinë nga e cila na zgjuan kryengritësit e 2 korrikut 1990 dhe paguam ndrojtjen, strukjen, apatinë tonë të pafalshme.
Vetëm dy ditë para fillimit të lëvizjes, ata studentë protestues, lideri i tyre, Azem Hajdari, tashmë tribunë në sytë e mi dhe shumë shpejt të mbarë shqiptarëve, por edhe të botës, kishin qenë studentë të thjeshtë, të topitur nga jeta e përditshme, të cilët të mbërthyer nga hallet, kotësia e dhimbjet e kohës, lëviznin në automatin e jetës se zbrazur universitare, të kontrolluar në çdo cep të saj nga regjimi diktatorial.
Kurse, pas dy ditësh, qytetarët do t’i shpallnin Azemin – Tribun të lirisë dhe bashkëstudentët e tij – “ëngjëjt e demokracisë”, “studentët liberatorë” sepse, ata të tillë u shfaqën në qiellin gri të errët dhe të pashpresë të atij fillimdimri të vitit 1990.
Në të vërtetë, fjalët, epitetet, cilësorët, krahasimet nuk mund të mjaftonin për të përshkruar ogurin e bardhë, trimërinë, guximin e tyre, shpresat që ringjallën ata. Ka gjithnjë një debat për aktin e tyre. Sot, janë të shumtë, madje ka edhe nga ata vetë, që refuzojnë të pranojnë se janë heroizuar ndonjëherë.
Kurse, unë që pata fatin pothuaj në orët e para të jem se bashku me Besnik Mustafën dhe Kujtim Çashkun fare afër para ballit të protestës së tyre, t’i takoj vetëm pak minuta pas sulmit brutal të forcave të rendit, të bashkëpunoj me ta në çdo etapë, moment të veprimtarisë së tyre për tre ditë por edhe më vonë, mendoj se ata ishin heronj.
Të gjithë ata, që unë gjeta në demonstratë në mëngjesin e datës 9 dhjetor 1990, në Rrugën e Elbasanit, ishin heronj sepse, natën e datës 8 dhjetor, kishin dalë në protestën e tyre antikomuniste jo të heshtur siç dolëm ne në janar të 1990, por me parulla të fuqishme kundër diktaturës në Tiranë.
Ata, kishin kërkuar dhe arritur t’i paraqesin kërkesat e tyre me një përfaqësi atë natë Presidentit të vendit, e kishin detyruar atë, me revoltën e tyre, për herë të parë në jetën e tij, të dilte pas mesnate, nga shtëpia për t’i takuar protestuesit.
Madje, ai ju premtoi se, të nesërmen në ora 17:00, do t’i takonte në qytetin Studenti. Por atyre, pas atij takimi krejt të veçantë në llojin e tij, Ramiz Alia, sikur të kishin qenë në takim tek Makbethi, u kishte nxjerrë në pritë tek ktheheshin në fjetoret e tyre, sampistët të drejtuar nga vet Ministri i Brendshëm, për t’i rrahur barbarisht, me shpresën se duke i shtruar me dajak, do të detyroheshin të harronin takimin dhe kërkesat e tyre.
Studentet e atyre ditëve që ndanë historinë, janë heronj sepse, pas atij terrori të pabesë dhe shtazor të orës 02:00 të mëngjesit, të datës 9 dhjetor, pa mbyllur sytë tërë natën, të tronditur nga një shtet kundër, nuk u tutën, nuk u strukën, por mblodhën forcat dhe u ranë brirëve të guximit e dolën përsëri, ballë për ballë, në sheshin e duelit; në orën 8:00 të mëngjesit u nisën në protestë për t’i pushtuar regjimit Sheshin Skëndërbej, sheshin e pushtetit.
Unë i gjeta aty! Aty, në shesh, tashmë kisha para vetes jo një, dy, apo një grusht heronjësh, por disa qindra e mbase njëmijë syresh pra, aq shumë heronj prej të vërteti, që nuk i kisha parë në filmat apo lexuar në libra gjithë jetën time.
Studentet e Dhjetorit ‘90, ishin heronj sepse, asnjëri prej tyre nuk e dinte se çfarë do të ndodhte me të apo me ata pas 10-30 apo 60 minutave, pa lëre të nesërmen, dhe ishin aty me mendjet, thirrjet, gjokset e tyre, sfidues, të gatshëm për përballje dhe të rrethuar nga të gjitha anët me polici, sambista si egërsira, sigurimsa barbarë e ushtri të regjimit komunist më mizor të Europës së pasluftës. Ndofta ata edhe e parandienin se, kushtrimi i tyre do të ushtonte e do të zgjonte shpirtrat e ndrydhur të mbarë shqiptarëve.
Por, në atë betejë tejet të pabarabartë në të gjitha rrafshet, ata përveç guximit të tyre rinor dhe njëri-tjetrit, ishin pa asnjë mbështetje, në vetmi dhe, ishin të rrethuar nga të gjitha anët nga falangat me uniformë të partisë terroriste.
Studentët liberatorë, ishin heronj sepse, pavarësisht nga kjo, ata qëndronin sfidantë e te vendosur si misionarë të pepur, pararendës të një ndryshimi epokal në historinë e kombit dhe vendit të tyre.
Askush nuk duhet të harrojë se në vitin 1990, diktatura komuniste ishte vërtet një pushtet i dobësuar dhe i lodhur, por, përsëri, ajo vriste dhe ekzekutonte në kufij, çdo javë, bashkëmoshatarë të tyre, madje edhe zvarriste barbarisht, në rrugët dhe sheshet e qyteteve Sarandë, Shkodër, Gjirokastër, Korçë kufomat e tyre, të bërë shoshë nga breshëritë e diktaturës.
Ata, ishin heronj sepse, për më shumë se 36 orë të vetëm, pa përkrahje, të vetëm i qëndruan dhëmbë për dhëmbë dhe ballë për ballë diktaturës komuniste.
“Ah, sikur të kishim qenë në Shkodër”, do të ishte një nga psherëtimat e para që do të lëshonte Azem Hajdari, në oborrin e ndërtesës së parë të Qytetit Studenti, rreth 20 minuta pas dhunës brutale të policisë ndaj tyre, në drekën e datë 9 dhjetor. Kjo sepse, në protestën e tyre, në tërësi nuk kishin ardhur studentë që nuk banonin në konvikte, as pedagogët e tyre apo qytetarët e Tiranës.
Prandaj them heronj, se të jesh trim në vetmi është dy herë trimëri!
Studentet liberator ishin heronjtë e mi dhe të shqiptarëve sepse, vetëm 20 minuta pas dhunës më të egër që u ushtrua ndaj tyre në Rrugën e Elbasanit, paraditen e datës 9 dhjetor, në të cilën unë isha dëshmitar,pa mjekuar ende plagët e shkopinjve, lopatave, plumbave të gomës në trupin e tyre dhe të pushtuar edhe nga ndjenja e braktisjes, trima dhe guximtarë e të pamposhtur si ata, do të mblidhnin me shpejtësi forcat dhe do t’i jepnin ultimatumin, e parë dhe historik, Ramiz Alisë me të cilin do të thyenin atë dhe regjimin e tij policor: Ose lironi protestuesit studentë të burgosur, ose në orën 15:30 do të zbresim në sheshin Skënderbej dhe do të bëjmë çdo gjë copë e thërrime!
Pikërisht se ata ishin të tillë, duke pasur për armë të vetme guximin, i kallën datën regjimit dhe nuk u dorëzuan, ndezën peshë zemrat e të rinjve dhe të qytetarëve të Tiranës dhe mbarë Shqipërisë, dhe si luanë të vërtetë, këputën në mes sistemin më ç’njerëzor që shqiptarët kishin njohur në tërë historinë e tyre.
Vërtet ata, lëvizjen e tyre e nisën si me kërkesa ekonomike por, arritën me një taktikë, shkathtësi e guxim dhe vizion të kristaltë, të tregonin që në krye të radhës se, nuk kishin dalë në protestë për një gotë çaj më shumë, siç do t’i thoshte në takimin e mesnatës së datës 8 dhjetor Lideri i tyre Azem Hajdari, Presidentit të vendit, por po protestonin për fatet e lirisë së vendit të tyre dhe të shqiptarëve në tërësi.
Engjëjt e Demokracisë ishin misionarë dhe vizionarë pararendës të një epoke sepse, që në protestën e parë ata shpallen moton e revolucionit të tyre, “Liri – Demokraci”, “Shqipëria si Europa”, thirrje këto që buronin nga thellësitë e shpirtit të tyre rinor, të bashkëmoshatarëve, por edhe nënave, baballarëve, motrave, vëllezërve të tyre, si dhe të qindra, mijëra shqiptarëve që për këto ideale kishin sakrifikuar jetën apo rininë e tyre gjatë kalvarit të egër komunist.
Ishin ato thirrje që me shpejtësi te rrufeshme do të zgjonin, ringjallnin dhe ndriçonin mendjet dhe shpirtrat e ndrydhur të shqiptarëve.
Ato, ishin kohërat kur ata hynë në “Hall of Fame” të heronjve tanë, hynë të gjallë si të pavdekshëm në panteonin e lirisë së shqiptarëve për të lënë aty thesarin, arritjen më të çmuar të jetës së tyre dhe për t’u rikthyer, pas përmbushjes së misionit, në vdekatar, ashtu siç jemi të gjithë.
Liberatorët tanë ishin heronj sepse, në vendosmërinë e tyre për sakrifica sublime, vazhduan betejën gjer në fitoren e idealeve të tyre demokratike.
Si misionarë, ata, me guxim shëtitën në mbarë vendin, duke themeluar pluralizmin politik, degët e Partisë Demokratike, mbjellë shpresën zemrat e shqiptarëve në mbarë qytetet dhe fshatrat e Shqipërisë.
Studentet e Dhjetorit ‘90 ishin heronj sepse, në shkurt të vitit 1991, do të ngujoheshin, ndryheshin për aktin më sublim, atë të vetëflijimit në grevën e urisë, për çlirimin e shqiptarëve nga kulti i Hitlerit shqiptar të pasluftës, Enver Hoxhës, kulti më poshtërues që kishte pushtuar shpirtin dhe mendjet, rrugët, sheshet, shkollat, banesat e tyre.
Ata ishin heronjtë e mi por jo vetëm të mijtë, por të mbarë shqiptarëve në Shqipëri, në Kosovë, Maqedoni dhe kudo në botë që duan lirinë mbasi, pa një Shqipëri të lirë nuk mund të kishim një Kosovë të lirë apo shqiptarë të lirë në rajon.
Por, të gjithë ata që me kalimin e viteve do të ishin si gjithë të tjerët burrë, grua, prind, nënë, baba, specialist, punonjës, intelektual, politikan përsëri do të mbeteshin njerëz fatlumë. Kjo sepse, sepse ata ne vitet e para te rinise tyre merituan titullin më liberator. Ata patën fatin të jenë pjesëmarrës te asaj lëvizje që me shpejtësi zëri do të shndërrohej në uraganin e revolucionit demokratik më të fuqishëm që Shqipëria kishte njohur në historinë e vet.
Llava e guximit, energjisë se tyre në këtë revolucion theu, shembi në mënyrë paqësore monizmin hoxhist, monizmin më jetëgjatë, më ekstrem e të pashpirt të Europës dhe rrëzoi përsëri, por kësaj here përfundimisht, Murin e Berlinit e sistemin komunist në Shqipëri e cila sot është vite dritë larg asaj të 30 viteve më parë.
Nderim përjetë, Azem Hajdarit dhe studentëve liberatorë të Dhjetorit ‘90.
Asambleja Politike e PPE nxit fuqimisht Kuvendin e Shqipërisë që t’i bindet dhe të zbatojë menjëherë opinionin e kërkuar nga Komisioni i Venecias për ndryshimet kushtetuese dhe ligjore lidhur me zgjedhjet e 25 prillit. Gjithashtu, PPE bën thirrje për dënimin e zyrtarëve të partisë në pushtet (Partia Socialiste) të përfshirë në krime zgjedhore referuar dosjeve të Prokurorisë nr. 184 dhe 339 dhe e konsideron të papranueshëm bllokimin e drejtësisë dhe pandëshkueshmërinë.
“PPE i bën thirrje të dënohen zyrtarët e partisë në pushtet të përfshirë në krime zgjedhore referuar dosjeve të Prokurorisë nr. 184 dhe 339 dhe e konsideron të papranueshëm bllokimin e drejtësisë dhe pandëshkueshmërinë. Në këtë kontekst, rezoluta kërkon fuqimisht luftimin e pastrimit të parave të investuara në projektet e ndërtimit në rastet e Bashkisë së Tiranës. Për Asamblenë politike të PPE-së, funksionimi normal i Gjykatës Kushtetuese, Gjykatës së Larta dhe institucioneve të tjera të drejtësisë është i domosdoshëm dhe urgjent, ashtu sikundër progresi institucional i Reformës në Drejtësi është i pamjaftueshëm për sa kohë asnjë rast i korrupsionit të lartë nuk është dënuar apo sjellë përpara drejtësisë. Shqipërisë i kërkohet të ofrojë shembuj konkretë dhe të qartë të progresit në këtë drejtim. Gjithashtu, rezoluta adreson shqetësimin e Bashkimit Europian sa i përket Ligjit për Median të Dhjetorit 2019 dhe mosveprimit të qeverisë dhe Kuvendit pas opinionit përkatës të Komisionit të Venecias,”- shkruhet ndër të tjera në dokument.
AL in Sweden. 