Në qendër të këtij procesi qëndron Ervin Salianji, i dërguar dhe i promovuar fillimisht nga Lulzim Basha jo për të forcuar strukturat, por për të sfumuar figura ekzistuese dhe për të marrë nën kontroll degën e Korçës.
Dhe mënyra ishte e qartë:
krijo Oazin tënd me mënyrën, frikëso, mashtro, premto, përça e sundo.
Me manovra të forta politike, me presione, kërcënime, sharje dhe përplasje të qëllimshme, ai e shndërroi degën në një fushë permanente konflikti të brendshëm.
Goditjet ndaj intelektualëve dhe kontributorëve Andrea Mano dhe Eleni Qirici në Korçë, nuk ishin episode të rastit, por pjesë e një modeli të mirë menduar dhe të qartë …
Izolim, dobësim dhe eliminim politik i çdo figure që nuk kontrollohej dhe as nënështrohej nga klani .
Saljani në këtë qark nuk mbolli bashkim !
Ai mbolli përçarje kudo ku shkoi. Dhe sot, edhe pse ka dalë hapur në konflikt me Partinë Demokratike, pasojat e asaj që ka ndërtuar vazhdojnë të prodhojnë efekt:
Zgjedhje të brendshme të tensionuara, përplasje strukturore dhe një degë të fragmentuar.
Në këtë realitet, nuk bëhet më fjalë për “sistem”. Bëhet fjalë për penetrim të qëllimshëm të delfinëve politikë të sponsorizuar nga grupe të caktuara dhe media që i shërbejnë një realiteti të njohur gjerësisht si narkoshtet.
Ky një rrjet ndikimesh që ka ushqyer dhe amplifikuar përçarjen brenda forcës së parë opozitare.
Edhe qendra nuk është e pafajshme.
Heshtja, dhe tolerimi në emër të demokracisë pa i ndjekur nga afër, lëvizjet e këtyre delfinëve i kanë dhënë terren përhapjes së përçarjes.
Në këtë mes, krahasimi në këtë qark me figura drejtuese të dikurshme si Ridvan Bode, në vazhdim pa aftësisë menaxhuese të Spahos, dhe së fundmi ligësisë së Saljan-Delfinit pa koqe, tregon diferencën mes një politike që ndërtohej mbi terren dhe bashkëpunim, dhe një politike destruktive, personale që u ndërtua mbi përçarjen, presionin dhe kontrollin për ta menaxhuar dhe keqpërdorur bazën e qarkut Korçë për interesat e tyre .
AL in Sweden. 