Kategori
Uncategorized

Fjalët e fundit në radio të Rambos rus: “Thojini familjes…”

heroiKëto janë fjalët e fundit të Alexander Prokhorenko, 25 vjeç, specnaz-i (trupat speciale të ushtrisë ruse) që drejtoi nga vetja avionët rusë në mënyrë që të shmangte kapjen evet nga forcat armike të Shtetit Islamik që e kishin rrethuar.

Ato po prekin botën dhe vlerësime të shumta janë bërë nga ushtritë e mjaft vendeve të botës.

Ja cili është traskriptimi i komunikimit radio të fjalëve të fundit të ushtarit rus.

Prokhorenko: “Nuk mund të largohem nga pozicioni im. Më kanë rrethuar dhe po afrohen. Ju lutem nxitoni”.

Komandanti: “Procedo drejt vijës së daljes, e përsëris vija e gjelbër, vija e gjelbër. Shko te zona e sigurt”.

Prokhorenko: “Negative, nuk mundem. Janë kudo, mori fund. Mori fund. Mori fund… kërkoj sulm ajror te pozicioni im. Thuajini familjes time se i dua dhe se vdiqa duke luftuar për atdheun tim. Kryeni sulmin, ju lutem”.

Komandanti: “Negative, kthehu te vija e gjelbër, ky është një urdhër”.

Prokhorenko: “Nuk mundem. Momandant, jam i rrethuar. Janë kudo, nuk dua që të më kapin, do të më bëjnë çdo gjë. Ju lutem më lini të vdes me dinjitet dhe t’i marr me vete të gjithë këta kopilë. Ju lutem është dëshira ime e fundit, unë kam vdekur tashmë. Ju lutem, nuk rezistoj dot gjatë”.

Komandanti: ”… Alexander …konfirmojë kërkesën tënde”.

Prokhorenko: “Tashmë po vijnë drejt meje, nuk kam më fishekë. Faleminderit komandant, thuajini familejs time që i dua, që luftova deri në fund. Ju lutem, kujdesuni për familjen time, hakmerruni për vdekjen time, merrni hakun tim. Lamtumirë komandant, thuajini familjes time se i kam dashur gjitnjë”.

Komandanti urdhëron sulmin nga pozicioni i treguar nga oficeri…

Presidenti Vladimir Putin do të marrë pjesë personalisht si në varrimin shtetëror, duke i dorëzuar heroit nderimin më të lartë të Shtetit, ashtu edhe në ceremonin private të bërë ekskluzivisht për specnaz-ët në një vend të fshehtë.

Kategori
Uncategorized

CNN për Shqipërinë: Një vend musliman që dashuron Amerikën..A Muslim country that loves America

Në këtë kohë kryetitujsh të pashpirt, kur terroristët islamikë kishin në shënjestër fëmijët e krishterë dhe nënat e tyre ditën e Pashkëve të dielën në Lahore të Pakistanit, kur një kandidat për president në Amerikë kërkon të ndalojë hyrjen e myslimanëve në SHBA, kur terroristët e ISIS sapo vranë dhjetëra persona në Bruksel, kur mundësia e bashkëekzistencës në paqe duket e pamundur, ekziston një vend që mund të rivendosë besimin tonë për të ardhmen: Mirë se vini në Shqipëri

Kombi i vogël me shumicë myslimanësh në Ballkan, një rajon që deri kohët e funidt ka qenë sinonim i turbulencave politike, është model i bashkë-ekzistencës ndërfetare. Dhe gjithashtu është një nga vende më pro-Amerikane në Tokë.

Por, si ndodhi kjo? Përgjigja mbart leksione të rëndësishme për Amerikën në skenën globale.  Opinionistja Frida Ghitis ka pyetur në rrugët e Tiranës njerëzit se sa e njohin Amerikën, dhe të gjithë kanë dhënë reagime admirimi, respekti dhe mirënjohje. Pothuajse njësoj ishte përgjigja edhe për zgjedhjet presidenciale në SHBA, ku sapo dëgjonin emrin “Trump” buzëqeshnin apo nënqeshnin. Shumë pak prej shqiptarëve njihnin Ted Cruz, por duken entuziast për një fitore të Hillary Clinton, vëren Ghitis.

“Kur vinte puna ke Trump, reagimi ishte një miksim mosbesimi dhe hezitimi”. E pyetur për propozimin e Trump që muslimanët të mos hyjnë në Amerikë, Adelina Bego, doktoreshë, thotë: “Ne në Shqipëri jetojmë të gjithë bashkë, pa dallim feje. Ne e kemi parë Amerikën simbol të demokracisë, si njësi matëse për Shqipërinë. Propozimi i Trump mund të shkatërrojë këtë simbol”.

Politika e jashtme amerikane, që shumë shpesh ka vuajtur nga konflikti mes idealeve dhe praktikës, në këtë vend ka gjetur idealizmin dhe veprimin. Shqiptarët u dashuruan me SHBA-në që në 1919, kur Woodrow Wilson mbështeti Shqipërinë, duke i dhënë fund planeve të fqinjve, Itali, Greqi dhe Serbi që ta copëtojnë. Kjo është dhe arsyeja që sot në Shqipëri ka një statujë të Wilson në sheshin “Wilson”.

Frida thekson më tej se dashuria e shqiptarëve për Amerikën u rrit më tepër në 1999, kur presidenti Clinton i dha dritën jeshile operacioneve të NATO-s në Kosovë.

Megjithatë, opinionistja e CNN vëren se lidhjet e ngushta mes Tiranës dhe Uashingtonit, nuk e kanë penguar SHBA-në të flasë ndershmërisht për problemet që shqetësojnë vendin, duke përfshirë edhe korrupsionin. “Vazhdimësisë së sjelljes së Amerikës, që vë veprat pas fjalëve, i ka dhënë asaj një farë autoriteti moral në popull”, thotë Frida.

“Ju mund të mendoni se vendi me shumicë muslimane është një kandidat jo potencial për tu bërë një nxitëse e mirë, por Shqipëria është i vetmi vend që mund të krahasohet me SHBA. Rreth 2/3 e popullsisë apo më shumë është muslimane, por bashkëjetesa, toleranca dhe patriotizmi janë më të theksuara se sa feja”, vijon shkrimi në CNN.

“Në kohën e fushatës presidenciale ku retorika shumë shpejt flet për frikën dhe duke parë brenda, ky është një mësim që duhet mbajtur mend”, përfundon shkrimi në CNN.

A Muslim country that loves America

Story highlights

  • Frida Ghitis: U.S. foreign policy has found a merger of idealism and action in Albania
  • America’s close ties with Albania have not prevented Washington from speaking honestly to it, she says

Frida Ghitis is a world affairs columnist for The Miami Herald and World Politics Review, and a former CNN producer and correspondent. Follow her @FridaGhitis. The opinions expressed in this commentary are hers.

Tirana, Albania (CNN)In this time of dispiriting headlines — when Islamist terrorists target Christian children and their mothers on an Easter Sunday outing in Lahore, Pakistan; when an American presidential candidate advocates stopping Muslims from coming to the United States; when ISIS terrorists havejust killed dozens in Brussels; when the very possibility of peaceful coexistence sometimes seems remote, there is a place that may just restore our faith in the future: Welcome to Albania.

The small Muslim majority nation in the Balkans, a region that until recently was synonymous with political turbulence, is a model of inter-religious coexistence. And it is also one of the most pro-American countries on Earth.

Frida Ghitis

How did that happen? The answer contains important lessons for America on the global stage.
Walk around the airy streets of the capital Tirana and ask people what they think about the United States, and you will be met with almost uniform responses of admiration, respect and gratitude.
Just as uniform is the reaction to the U.S. presidential election.
Kategori
Uncategorized

Pilotja amerikane që s’u lodh duke bombarduar Serbinë për 200 orë…

Për të gjithë ata shqiptarë të Kosovës që ndoshta e kanë harruar.

Nicole Malachowski (The USA Air Force), është pilotja e parë “bombarduese” amerikane e cila 17 vjet më parë, pikërisht më 24 mars gjunjëzoi Serbinë në fushatën e bombardimeve ajrore në mbrojtje të civilëve në Kosovë.

Ajo ka marrë medalje të ndryshme nderi nga Ushtria e SHBA-ve dhe është shquar për përsosmëri të jashtëzakonshme në goditjen e objekteve ushtarake serbe, edhe nëpër qendra të banuara, ose afër qyteteve ku ndodheshin bazat.

Me gradën “Majore”, pilotja amerikane, Nicole Malachoëski, është dekoruar me medaljet e çmimet më të larta të Ushtrisë Amerikane si “Meritorious Service Medal”, “Air Medal”, “Air Force Commendation Medal”, “Air Force Achievement Medal”, si dhe medaljen “4th Fighter Wing”s”, të cilën e ka marrë si një heroinë e madhe gjatë fushatës së bombardimeve ajrore në Kosovë, për mbrojtjen e civilëve gjatë bombardimeve.

Ajo është shquar për përsosmëri të jashtëzakonshme në goditjen e objekteve ushtarake serbe, edhe nëpër qendra të banuara, ose afër qyteteve ku ndodheshin bazat.

Besohet se Nicole është një grua e guximshme dhe mjaft e aftë, e para femër amerikane në historinë 60-vjeçare të aviacionit që është pjesë e skuadronit bombardues luftarak “Pilotët e vdekjes”.

Ajo hyn kështu edhe në analet e historisë amerikane të fluturakëve, duke u renditur e suksesshme dhe me vlera të spikatura mes pilotëve burra. Deri sot pilotja numëron rreth 200 orë fluturime bombarduese në Kosovë (mars-qershor 1999 – 78 ditë) si dhe 10 ditë në Irak (prill 2003).

Forcat luftarake-ajrore amerikane (The USA Air Force) kanë gjithsej 568 femra pilote. Nga këto vetëm 71 prej tyre shërbejnë me aeroplanët fluturakë. “Unë, thotë Nicole, do të bëj detyrën, pavarësisht se mund të jem vendosur edhe në qendër të debateve, se si ka mundësi që një femër të kryejë këtë detyrë kaq të vështirë dhe me rrezik të madh për jetën”. Pilotja amerikane, Malachoëski, ka kryer shkollën e mesme në vitin 1992 në Las Vegas.

Fëmija i tretë i një familjeje të vjetër amerikane (nëna quhet Cathy dhe babai i saj Robert Ellingwood). Nicole është e martuar me pilot, edhe ai me gradën “Major”, por me origjinë ruse, i quajtur Paul Malachowski. Nicole u rreshtua në radhët e Flotës Ushtarake Ajrore të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në vitin 1996, pas diplomimit në Akademinë e Forcave Ushtarake Ajrore, me nivelin B. S. në Management dhe më ulët French.

Më parë se të inkuadrohej në radhët e skuadroneve bombarduese të Flotës Ushtarake Ajrore të SHBA-ve, “Bubullima e zogut” (Thunderbirds), ajo shërbeu si instruktore dhe komandante me avionët luftarakë “F-15E”, në skuadronin “494th Fighter Squadron”, në bazën amerikane në Britaninë e Madhe, “RAF Lakenheath”.

Këtu Nicole mblodhi rreth 1900 orë fluturime, nga këto 1700 orë fluturime me bombarduesit “F-15” dhe “F-16”. Nicole Malachoëski, nga Çikagoja, është e datëlindjes 1974 dhe njihet në SHBA si e para femër amerikane pilote me gradën “Major” dhe e para femër amerikane e seleksionuar për të shërbyer në radhët e fluturimeve luftarake në forcat ajrore “Thunderbrids, që njihen ndryshe si “Pilotët e vdekjes” apo “Bubullima e zogut”.

Fluturimin e parë në qiell të hapur e ka kryer në vitin 1996. Për piloten amerikane kanë shkruar e folur jo vetëm gazetat, revistat ushtarake, por edhe gazeta e televizione të njohura në SHBA si CNN, ABC, NBC, FOXNEWS etj.

Fushata e sulmeve ajrore, e cila vuri në shënjestër caqet ushtarake serbe në territorin e saj dhe në bazat e vendosura në Kosovë zgjati 78 ditë dhe përfundoi me fitoren e NATO-s. Ajo është konsideruar si lufta më e suksesshme e kohëve moderne të Aleancës Atlantiko-Veriore, NATO…

Kategori
Uncategorized

Kush e vërtetoi vrasjen e 500 mijë shqiptarëve nga serbët, si u gjet libri i austriakut?

foto.php

Sipas Leo Freundlih, hebreu austriak qe botoi librin Golgota Shqiptare, liber qe protestonte kundër zhdukjes masive të shqiptarëve nga serbët në vitet 1912-1913, e njejta ushtri vrau mbi gjysem milion shqiptare

Libri i tij “Akuza që ulërijnë” eshte dëshmia e parë për shfarosjen kolektive të një populli evropian para atij Hebraik. Mbi 250 mijë shqiptarë të masakruar vetëm në veriun etnik të Shqipërisë gjatë vjeshtës e vitit 1912.
Kopja e vetme e librit të Freundlih “Akuza që ulërijnë”, i cili përmban protestën ndaj Evropës që nuk reagoi në mbrotje të shqiptarëve gjatë zhdukjen masive të pjesës më të mëdhe të popullit shqiptar në Ballkan, qe gjetur në bibliotekën e Universitetit të Harvardit në SHBA, në vitin 1982 nga studiuesja Safete Juka, me banim në Amerikë.
Shkrimtari hebre Leo Freundlih me banim në Vjenë, është njëri ndër intelektualët e pakët që mbajti koleksionin e të gjitha gazetave të mëdha të kohës që tregonin mbi shfarosjen e së paku një gjysëm milioni shqiptarëve nga serbët në vitet 1912-1913.

“Me qindra e mijëra kufoma të masakruara notonin në rrjedhat e lumenjve. Ata që mundin t’i shpëtonin sëmundjeve, urisë, plumbave të pushkëve të këmbësorisë dhe gjyleve të artilerisë serbe, grumbulloheshin në vende të caktuara dhe u jepej nga një plumb kokës. Më zi e pësonin ato që fshiheshin në shtëpitë e tyre. Pas kontrolleve të imta që bëheshin për plaçkitje dhe florinj, gjendeshin lehtë dhe thereshin si berrat. Torturat më të mëdha i pësonin gratë shqiptare, të cilat përdhunoheshin, lidheshin më pas, bëheshin kapicë, mbuloheshin me kashtë dhe digjeshin të gjalla. Në rast se ata ishin shtatzëna, ju çahej barku me bajonetë dhe pasi u nxirrej fëmija nga barku e vendosnin në majë të bajonetës apo të hunjve. Pas masakrimit serbët pinin verë, këndonin dhe hidhnin valle. Kishte raste që ata gjatë therjes mbildhnin gjakun në kupa dhe e hapnin gostinë me të”. – kështu i përshkruante maskrat mizore serbe ndaj shqiptarëve, Leo Freundlich në librin: Albanienes Golgotha, Wien, 1913 (“Golgota shqiptare, Vjenë 1913”) të kryera nga mesi i tetorit 1912 (kur filloj lufta e parë ballkanike) deri në mars 1913.

Më 12 nëntor të 1912-ës, gazeta “Daily Chronicle” (Kronika ditore) kishte raportuar se masakrimi i mijëra shqiptarëve i kryer nga serbët ishte fakt i pamohueshëm. Afër Shkupit – 2000 shqiptarë myslimanë dhe 5000 të tjerë jo larg Prizrenit u masakruan. Shumë fshatrave u ishte dhënë flaka dhe banorët e tyre ishin masakruar. Kur shtëpitë ishin kontrolluar për armë, shqiptarët vriteshin në mënyrën më të thjesht, edhe pse kurrfarë arme nuk kishin gjetur në shtëpitë e tyre. Serbët bënë të qartë se shqiptarët myslimanë duhet zhdukur dhe çrrënjosur. Ata pohonin se kjo është mënyra më efektive për ta qetësuar vendin.” (Leo Freundlich, Albanienes Golgotha, Wien, 1913, f. 8-9).Në një artikull të publikuar në “Crusading”, profesori Shiman (Schiemann), konstaton se “serbët janë duke bërë një luftë gjenocidi kundër shqiptarëve. Ata duan që ta shfarosin tërë kombin – me rrënjë dhe degë”. (L.Freundlich, po aty)

Një mjek rumun, dr.Leonte, më 6 janar 1913 kishte raportuar në “Adeverul” të Bukureshtit se mizoritë të cilat i kishte bërë armata serbe mbi shqiptarët e të cilat i kishte parë vetë, kishin qenë shumë më të trishtueshme sesa mund t’i imagjinojë ndonjë njeri. Dr.Leonte në një përshkrim të dëbimit të qindra shqiptarëve të zënë robë, shkruan: “…këta njerëz të shkretë duke ecur rrugëve nga rraskapitja, uria dhe etja rrëzoheshin për tokë, kurse ushtarët serbë në ato çaste ua ngulnin bajonetat në fyt duke shkuar currili i gjakut dhe duke mbetur përplot kufoma të tyre të pavarrosur rrugëve. Edhe fushat, ishin mbulur me kufoma të trupave të vrarë, duke përfshirë të rinj, gra po edhe fëmijë.” (Po aty) “Një vajzë shqiptare 15 vjeçare” – shkruan dr. Leonte – “ishte rrëmbyer dhe ishte dërguar në Kështjellën e Nishit. Ajo ishte e dyshmitë se ka hudhur bomba kundër serbëve, të cilët kishin hyrë në Ferizaj. E gjora vajzë e vogël e cila ishte ngarkuar me krim iu dorëzua ushtarëve serbë në vend se të dërgohej në gjyqin ushtarak. Ushtarët i mëshuan në kafkë me dajak derisa ia thyen kokën grimca – grimca”! (Po aty) Dr.Leonte, ngjashëm me këto i përshkruan edhe masakrat e bëra nga serbët në Kumanovë, Prizren e gjetiu.

Gazeta “Humanite” e Parisit publikoi një shpjegim zyrtar i cili ishte komunikuar në Konsulatën e Selanikut, ku tregon lidhur me mënyrën se si serbët kishin vepruar në Shqipëri – për grabitjet e tyre, shkatërrimet dhe masakrat. Aty vihet në pah shkatërrimi i 31 lokaliteteve shqiptare, plaçkitja e të gjitha lokaliteteve në rajonin e Kratovës dhe Koçanit si dhe djegjjen dhe vrasjen e popullatës shqiptare. Në këtë kronikë, gazeta shkruan, se në “rajonin e Kavadarcit (Kavadar), nga gjithsej 98 fshatra, u dogjën dhe u shkatërruan 34 prej tyre… ndërkaq në Drenovë, të gjithë banorët ishin vrarë. Midis këtij vendi dhe Palikurës ishin zbuluar me radhë shumë varreza, ku dukeshin prej disave kokat e nxjerra jashtë. Të fundit ishin varret e martirëve të cilët ishin varrosur për së gjalli.” (L.Freundlich, po aty) etj/Gazeta InfoPress

Kategori
Uncategorized

Rama gënjen BE-në dhe SHBA-në.

 

Prime Minister of Albania Rama is interviewed by Reuters at the Kennedy School of Government at Harvard University in Cambridge

 

 

Njeriu që ka ëndërr kapjen e sistemit të drejtësisë dhe shndërrimin në ajatollah të Shqipërisë vijon të mashtrojë ndërkombëtarët dhe të mbajë peng reformat. Ai ka mbetur peng i mandateve të Rakipit e Valentinës dhe shpalli se negociatat me BE-në s’duhet të ngatërrohen me fatin politik të kusarëve të tij. Dialogu politik pa sjellë kushtetutshmërinë në Kuvend, një mashtrim i hapur për ndërkombëtarët dhe një rrezik permanent për destabilizimin e vendit

 

Edi Rama e shfrytëzoi daljen për shtyp me Komisionarin për Politikën e Fqinjësisë Evropiane dhe Negociatat e Zgjerimit, Johannes Hahn për të rreshtuar disa rrena që tregojnë se vendi përpos krizës ekonomike, po zhytet në një krizë të shtetit ligjor. Për reformën në drejtësi, ai ka gënjyer sy më sy, kancelaren Gjermane Angela Merkel, sekretarin amerikan të Shtetit, John Kerry dhe dje komisionarin Hahn. Kancelares Merkel i tha se reforma në drejtësi do të miratohej vjeshtën e shkuar, ndërsa sekretarit Kerry ashtu si dhe komisionerit Han i tha se do të mbyllet brenda pranverës. Por, çka e bën më të madhe ketë gënjeshtër është se Rama ka folur për një pranverë pa tryezë politike, sa i përket takimeve me Merkelin dhe Kerry-in. Pra, ai ka shkaktuar një kakofoni mbi kinse vullnetin e tij për të miratuar reformën. Madje, ky vrull i gënjeshtërt i Ramës për t’u dukur si dashnori i vetëm i reformës duket se u vu re edhe nga vetë Komisioneri Hahn, i cili u shpreh se ka edhe shumë punë për të bërë dhe se miratimi është gjysma e punës duke vënë kështu theksin tek zbatimi.

Natyrisht, kjo nuk ishte retorike, porse z.Hahn kërkon që reforma në drejtësi të mos ketë të njëjtin fat si dekriminalizimi. Mungesa e zbatimit të dekriminalizimit e ka nxjerrë rrenacak para SHBA-së dhe BE-së, të cilët e mbështetën drejtpërdrejtë këtë reformë, madje duke e ulur përveshi Ramën për të firmosur marrëveshjen e 24 dhjetorit. Kësisoj, ashtu si me dekriminalizimin, po zbardhet se Edi Rama i bën punët sa për sy e faqe, i gjithë vullneti i tij pro reformës në drejtësi është një fasadë me lloj-lloj zbukurimesh. Njëherë angazhohet fuqishëm për një reformë në drejtësi pa tryezë politike, ndërsa sa zbresin ndërkombëtarët ai e lustron vetën si njeriu i konsensusit, i tryezave politike dhe i besës. Ky Edi Rama i konsensusit zgjat sa vizita e zyrtarëve të huaj. Refuzimin ndaj reformës në drejtësi ai po e tregon tek grisja që i ka bërë Kushtetutës dhe ligjeve të vendit, duke mbrojtur deputetët hajdutë. Sy më sy, ai gënjeu para komisionarit Hahn duke thënë se do të kërkojë interpretim në Gjykatën Kushtetuese, në lidhje me mandatet e deputetëve të tij në një kohë kur sapo ka dalë një vendim i Gjykatës Kushtetuese ku thuhet se Kuvendi është i detyruar t’i dërgojë në këtë gjykatë rastet e papajtueshmërisë se deputetit me detyrën. Mesa duket, Rama do të vazhdojë të kërkojë interpretim derisa t’i dalë e vetmja. Pra, zbardhet se kryeministri është kapur në 3 vizita të rëndësishme si një kryerrenacak, duke u tallur jo vetëm me ndërkombëtarët, por me shqiptarët dhe vendin. Reformës në drejtësi dhe dekriminalizimit ai po i vë shkelmin duke grisur Kushtetutën për të mbrojtur deputetët hajdutët të licencuar prej tij. S’mund të ketë garanci për zbatimin e reformës në drejtësi që do të ndryshojë pothuajse të gjithë Kushtetutë, kur Rama nuk zbaton thjesht një nen të tij

Kategori
Uncategorized

Lufta në hije e katër grupimeve në PS.

Rama-Ruci-Peleshi_1

E majta ka hyrë tashmë në vitin e fundit të pushtetit dhe në këtë mënyra beteja për ndikim në Partinë Socialiste ka nisur të bëhet mjaft e dukshme.

E ndërsa gjatë viteve të para të pushtetit, lufta zhvillohej me përmasa të vogla, tashmë njerëzit më të rëndësishëm në selinë rozë kanë nisur të bëjnë kalkulimet për katër vitet e ardhshme.

Janë plot katër grupime që luftojnë për pushtet në selinë rozë, të cilët shpeshherë kanë bërë edhe “pakte” me grupimet kundërshtare për të dobësuar grupin tjetër, siç ishte beteja Tahiri-Veliaj kundër Koço Kokëdhimës.

Ruci vs Kokëdhima

 Beteja më e fortë që po zhvillohet në Partinë Socialiste është ajo mes Gramoz Ruçit dhe Koço Kokëdhimës.

Pas Edi Ramës, këta janë dy njerëzit më të fuqishëm të momentit në PS dhe bashkëpunëtorët më të ngushtë të kryesocialistit.

Beteja mes tyre që u vu në pah edhe gjatë Kongresit të Partisë Socialiste ka nisur shumë kohë më përpara.

Ruçi nuk e ka pëlqyer aspak faktin që në jugun e vendit ku ai pati qenë i plotfuqishëm tashmë duhet t’i bëjë llogaritë më Kokëdhimën. Ky i fundit i cilësuar nga deputëtët socialistë si “pashai i jugut”

ka në dorë të gjitha emërimet në administratën e bashkive të jugut, ku shumica e kryebashkiakëve kandiduan me “bekimin” e tij, por edhe kontrollin e strukturave socialiste.

Por kohët e fundit, Ruçi ka marrë një epërsi të dukshme kundrejt Kokëdhimës, për shkak të aleancës së “papritur” nga Edi Rama. Kryeministri duket i lodhur nga kapriçiot e Kokëdhimës dhe në Kongresin socialist numëroi një numër të madh lëvdatash ndaj Ruçit. Ndërsa mandati i Kokëdhimës përfundoi në Gjykatën Kushtetuese me votat e grupit parlamentar socialist.

Kokëdhima vs Tahiri-Veliaj

Por “beu i jugut” e ka shtrirë konfliktin e tij edhe me “të rinjtë” e Partisë Socialiste. Konflikti i tij me ministrin e Brendshëm Saimir Tahiri dhe kryebashkiakun e Tiranës, Erion Veliaj, bëri që këta dy të fundit të bënin një “armëpushim” mes tyre dhe të bashkonin “armët” kundër Kokëdhimës. Viktimë e kësaj lufte ishte drejtori i Ujësjellësit të Tiranës, një njeri i Kokëdhimës që u shkarkua nga posti.

Hakmarrja e Kokëdhimës ishte e menjëhershme duke nisur sulmet ndaj Veliajt me anë të gazetës së tij, “Shekulli”.

Ndërsa Tahiri ka dalë haptazi kundër idesë së Kokëdhimës për legalizimin e hashashit.

Tahiri vs Veliaj

Këtu lufta bëhet për pasardhësin e Edi Ramës në krye të Partisë Socialiste. Dhe dy nga socialistët më të kuotuar për të marrë një ditë drejtimin e partisë më të madhe të së majtës janë Saimir Tahiri dhe socialisti i ri Erion Veliaj.

Lufta e tyre e heshtur kulmoi në Kongresin e PS-së, ku Tahiri arriti një fitore strategjike, pasi shumica e mbështetësve të tij u zgjodhën në Asamblenë Kombëtare të PS-së, ndërsa pjesa më e madhe e mbështëtsve të Veliajt mbetën jashtë.

Kjo humbje bëri që kryebashkiaku të ankohej te Edi Rama. Kryesocialisti për të zbutur gjakrat mes dy benianimëve të tij zhvilloi dy ditë pas Kongresit një takim me Tahirin dhe Veliajn në selinë rozë.

Blushi kundër të gjithëve

 Dhe në fund, por jo më i parëndësishmi është edhe beteja e Ben Blushit ndaj Edi Ramës. Blushi duke qenë një lojtar i kalibrit të lartë, e ka rritur stekën, duke u përplasur me Edi Ramën.

Blushi prej kohësh kritikon qeverinë e PS-së duke e cilësuar “Rilindjen” si të dështuar dhe kërkoi me kulm që të bëheshin zgjedhje për kryetarin e partisë.

Por edhe pse Kongresi u rreshtua pro Edi Ramës, beteja nuk mbaron këtu./Tirana Observer

Kategori
Uncategorized

NJË DITË TË TËRË PA UDHËHEQËSIN.

Screenshot 2016-03-29 at 22.28.45

Javën që shkoi mediat përcollën një nga ato “lajme” që nuk dihet se kujt ia ngjethin mishtë:

Kryeministri Edi Rama kish anuluar “në mënyrë të papritur” një intervistë të paralajmëruar për gazetaren Ilva Tare, në Ora News; lajm tërhiqte zvarrë pas vetes një tjetër njoftim tronditës: “Gjatë ditës së mërkurë kreu i qeverisë nuk është shfaqur në TV nga mëngjesi në mbrëmje.”

E lexova këtë te Lapsi dhe pastaj te Sot, të formuluar njëlloj, dhe – çfarë duhet vënë në dukje – pa kurrfarë ironie. Me fjalë të tjera, raporti i pushtetit me median televizive në Shqipëri është tejngopur në mënyrë të tillë, sa kur një kryeministër nuk del një ditë të vetme në ekran, kjo përbën lajm.

E kam të lehtë ta kuptoj këtë, nga këndvështrimi i medias, që duke u marrë me Ramën e luan lojën sipas rregullave; por e kam më të vështirë ta kuptoj, nga këndvështrimi i pushtetit dhe i vetë kryeministrit.

Të jetë vallë ekzekutivi sot duke e riprodhuar statusin e vet nëpërmjet intervistash në televizion ose, më gjerë, duke komunikuar me gazetarët? Apo mos televizioni po ofron një rrugëdalje, ose funksionon si valvul shkarkimi, për një trysni të shtuar dhe një ngërç në marrëdhëniet me publikun?

Përndryshe, për nga gramatika narrative, lajmi që një lider politik ka kohë që nuk ka dalë në publik i përket një periudhe tjetër historike; ose kohës kur mekanizmat kriptike të pushtetit në vendet totalitare duheshin lexuar sipas kodesh të tilla të dukjes dhe të zhdukjes, të tipit:
“Kryetari Mao ka katër muaj që nuk është shfaqur gjëkundi në publik”; e kështu me radhë, për Fidel Kastron dhe Brezhnjevin e deri edhe për Chavez-in tani vonë.

Edhe pse tani, me kryeministrin Rama, kohëzgjatja e zhdukjes është tkurrur deri në komedi: një ditë të tërë, logjika pas lajmit mbetet e njëjtë – diçka po ndodh, që ne nuk e dimë; dhe megjithëse ne nuk e dimë, sërish fakti që nuk dimë diçka, meriton të jetë lajm.

 

*Shënim: Shkrimi është pronësi intelektuale e faqes Peizazhe të fjalës,publikohet me lejen e autorit. Titulli i origjinalit: “Një ditë të tërë”

Kategori
Uncategorized

Ish-spiuni grek “Gjithë ç’bëra, e bëra për Greqinë dhe tani, nuk marrin fare parasysh që jam një grek, duke bërë sikur s’më njohin”

Lukas Kristidis

Një i moshuar nga Himara ka ndërruar jetë në Igumenicë në kushte ekstreme varfërie dhe braktisjeje edhe nga shteti grek të cilin ai ëndërronte ta respektonte më së paku duke i dhënë shtetësinë që kërkonte prej dekadash. Lukas Kristidis, 89 vjeçar, i lindur ne Drimadhë të Himarës, ka vuajtur 28 vite burgim në regjimin komunist të Enver Hoxhës. Ai iku në Greqi në fillim të viteve ’90 dhe kërkoi shtetësinë. Autoritetet greke e shpërfillën kërkesën e tij.

Për shumë vite, në daljet e tij për mediat greke, Kristidis thoshte se kishte vetëm një ëndërr krenarie, të merrte shtetësinë greke. Gjithë këto kohë, ai jetoi në një dhomë 2×2 metra në Igumenicë. Pak ditë më parë ai ka ikur nga kjo botë. Dhe pas vdekjes së tij, autoritete lokale në Janinë njoftuan se i ishte pranuar kërkesa për shtetësinë greke.

Shqiptari me origjinë greke që u përdor nga regjimet e dy shteteve Lukas Kristidis, për afro dy dekada e gjysmë nuk u pranua nga autoritetet e Greqisë si shtetas grek.

Kjo u bë e mundur vetëm këto ditë, ndërsa ai ndërroi jetë. Luka para se të vdiste kishte treguar se ai ka qenë spiun i shërbimit inteligjent i shfrytëzuar për mision në Shqipëri.

Dentist në profesion, Luka Kristidi, rrëfeu se si për 28 vjet rresht u dergj në burgjet e regjimit diktatorial shqiptar të Enver Hoxhës. Vetë Luka, sigurisht që i kujtonte shpesh ato afro tre dekada tmerr, por duke u ndalur në ditët e sotme, shpërthente: “Gjithë ç’bëra, e bëra për Greqinë dhe tani, nuk marrin fare parasysh që jam një grek, duke bërë sikur s’më njohin”, shprehej i trishtuar në një intervistë të pak kohëve më parë, 89 vjeçari.

Luka Kristidis ka qenë një spiun i shërbimeve inteligjente greke, pra Sigurimit të Shtetit grek në vitet kur e gjithë bota ishte pllakosur nga “Lufta e Ftohtë”. Luka ka treguar se sigurimi i shtetit (Agjencia Greke e Zbulimit), atëherë, e hodhi “në gojë të ujkut”, duke e dërguar për të marrë informacione në Shqipëri, që të përdoreshin për nevojat e tyre, për llogari të amerikanëve që ua kërkonin. Bëhet fjalë për informacione mbi bazën strategjike të Pashalimanit në Vlorë për të cilën SHBA ishte fort e interesuar, pas prishjes së Shqipërisë me rusët e Hrushovit dhe afrimit menjëherë më pas me kinezët e Mao Ce Dunit. Amerikanët, të cilët përdorën shërbimin inteligjent grek atëherë, ishin të alarmuar nga fakti se edhe pas prishjes së marrëdhënieve mes Bashkimit Sovjetik dhe Shqipërisë, në bazën ushtarake të Pashalimanit, gjendeshin disa nëndetëse luftarake të cilat kishte të dhëna se përmbanin lëndë bërthamore. Rrëfimi para vdekjes, si u rekrutua në strukturat e shërbimit inteligjent Luka pohon se ka arritur të dalë i gjallë nga ai tmerr shqiptar siç thekson, por shton se me t’u kthyer në Greqi, i kthyen kurrizin duke e shpërfillur dhe braktisur. Tregon se e rekrutuan në strukturat e shërbimit inteligjent dhe më pas e dërguan në Shqipëri, ku u arrestua pak kohë më vonë, u burgos dhe u torturua vazhdimisht. Tani, siç thotë, është në fund të jetës së tij dhe për më tepër, nuk ka as familje pranë, por e ka një merak të madh: Pret ende që të marrë një letërnjoftim ku të sanksionohet se është shtetas grek. Në fakt, aventura e Kristidit, do të ishte një skenar i denjë filmi. Me origjinë të hershme nga zona greqishtfolëse Drimadhë, e Himarës, në vitin 1944 kur ishte 20 vjeç, mori një varkë dhe me të lundroi deri në Korfuz. Atje, u strehua në Navpakto dhe qëndroi deri në përfundim të Luftës Civile greke dhe më pas u vendos në Igumenicë ku edhe krijoi familje. Ai u martua dhe solli në jetë tre fëmijë. Në Igumenicë, në vitin 1962, u rekrutua nga ana e shërbimeve sekrete greke si agjent për të marrë informacione për nevoja të tyre, në Shqipëri. ***

Agjencia Greke e Zbulimit, ka aktivizuar shpesh agjentë me qëllimin për të marrë informacion mbi gjendjen e minoritetit grek, por edhe lëvizjet ushtarake sidomos në periudhën që nga viti 1959 kur në Vlorë u instaluan nëndetëse sovjetike. Por në atë kohë, informacioni që u duhej ishte thuajse i pamundur të vilej: Enver Hoxha u prish me Hrushovin dhe kishte forcuar lidhjet me Mao Ce Dunin dhe informacioni ishte bërë shumë hermetik. Por sakaq, amerikanëve po u interesonte shumë fati i bazës ushtarake pranë Vlorës, ku gjendeshin nëndetëset sovjetike dhe për këtë, kishin futur në punë, shërbimet inteligjente greke. Duke qenë të qartë se Shqipëria ishte e pakapshme për perëndimorët, mbetej të infiltroheshin shtetas grekë të cilët kishin lidhje të mëhershme me vendin fqinjë, Shqipërinë. Misioni Luka tregon se u regjistrua në sektorin 2 të Ushtrisë dhe me Sigurimin, për të shkuar më pas në Shqipëri, së bashku me dy persona të tjerë, po ashtu nga zona e minoritetit grek, Jorgo Vito dhe Jorgo Daci. “Detyra që na u la, ishte të mblidhnim të dhëna nga fshati Divër i Sarandës. Atje duhet të takonim një minoritar i cili do të na jepte informacione nëse në bazën ushtarake dhe rrotull saj, gjendeshin apo jo, shtetas rusë ose kinezë”, – thotë Luka. “Për këtë mision, secili nga ne do të paguhej me nga pesë mijë dhrahmi” – shtoi ai. Misioni Në batalionin e Thesprotia Filiates të njohur si A2, na u dhanë udhëzime specifike si dhe na armatosën me armë automatike, pistoleta, granata, etj. Natën, e kaluam në territorin shqiptar. Pas pesë ditë ecjeje, arritëm në fshatin Divri dhe u fshehëm në pyll. Një nga ne të tre ishte si kreu që na udhëhiqte dhe komandonte. Ai, u takua me informatorin tonë, mësoi atë që ne donim dhe që të tre, morëm rrugën e kthimit. Në mes të udhës, aty afër mesnatës ndërsa binte dëborë, unë rrëshkita dhe rashë në një greminë shtatë metra poshtë. Bërtita për ndihmë, por dy të tjerët që ishin me mua, si Jorgo Daci dhe Jorgo Vito, u trembën se mos na dëgjonte ndonjë patrullë shqiptare dhe ikën e më braktisën. Qëndrova gjithë natën si i varrosur në dëborë, kurse në mëngjes, qeni i një patrulle ushtarake shqiptare më nuhati dhe ata më zbuluan”. Tmerri i agjentit grek, sapo kishte filluar. Në qelitë e burgut në Tiranë, ai tregon se u mor në pyetje për dy vjet me radhë që të tregonte pse u gjend atje dhe sikundër shprehet, asnjëherë nuk pranoi të flasë. “Unë isha i lidhur këmbë e duar dhe më torturonin vazhdimisht, gjatë gjithë 24 orëshit. Minjtë në qeli ishin më të mëdhenj se mace dhe nuk më linin kurrsesi të flija”, – përshkruan Luka. Me akuza të rënda, e çuan në gjykatën e Tiranës, ku e dënuan me 25 vjet punë të rëndë të detyruar.

Luka tregon edhe kushtet e punës në Spaç: “Kur dilnim mbi tokë, temperatura arrinte në 40 gradë Celsius. Kurse kur futeshim në minierë, temperaturën e kishim 20 gradë nën zero”. Për katërmbëdhjetë vjet me radhë, Luka Kristidi punonte në plasjen e minave derisa një ditë e thërritën në zyrën e drejtorit dhe i tha atij se duhet të largohesha. “Bëra të largohem, kur shoh të më afrohen disa policë të cilët nisën të më rrihnin dhe të më godisnin me shkopinj gome dhe të më shanin rëndë: “Palogrek i ndyrë, ke fyer Enver Hoxhën”. Më arrestuan dhe më burgosën dhe sajuan ndaj meje ca akuza duke më shpënë edhe një herë në gjykatë. Një dëshmitar i rremë doli në gjyq dhe mua më dhanë dhjetë vjet burg, për fyerje të udhëheqësit të PPSH, Enver Hoxha. Ish-agjenti grek tregon se ka kaluar “picirrin e zi” në qelitë e burgjeve sa në Lezhë, sa në Vlorë, më tej në Ballsh dhe kjo histori vazhdoi deri në vitin 1990 kur nisi të shembej regjimi dhe të dilnin të burgosurit. “Unë dola nga burgu në moshën gjashtëdhjetë katër vjeç. Isha i rrënuar fizikisht dhe mendërisht dhe natyrisht, ajo që më mbetej të bëja, isha të merrja rrugën e kthimit në shtëpi, në Igumenicë ku familja ime, prej 28 vjetësh s’dinte asgjë për fatin tim. Agjenti grek, përshkruan se ishte 36 vjeç, i ri dhe i fuqishëm kur u përball me kalbjen në burgje dhe 64 kur doli, por tashmë, “një plak i kërrusur, me kurriz të dalë dhe plot vuajtje, nga barra e skllavërisë”. Refuzim Goditjen më të madhe, thotë se e mori pasi kaloi kufirin. Familja e tij e cila deri atë ditë besonte se ishte vrarë, e braktisi, kurse ata që e futën në atë mesele, i kthyen shpinën. “Mbërrita në shtëpinë time në Igumenicë, si një i huaj. Të gjithë njerëzit atje brenda, gruaja ime dhe tre fëmijët e mi, për mua ishin të panjohur dhe e njëjta gjë dhe unë për ata. Nuk më lanë të qëndroja me ta. Atëherë, u detyrova të strehohem në një kolibe, jo larg shtëpisë ku shihja të jetonin pa mua, gruaja dhe tre fëmijët tanë”.

Pasi e kaloi dhe këtë traumë, Luka Kristidi u drejtua tek autoritetet lokale për të kërkuar ndihmë. Por gjeti vetëm porta që i mbylleshin. Përjashtuar spitalit: “Drejtori Janis Theoridis, mësoi historinë time, u prek shumë dhe më siguroi një strehë për të jetuar në një azil pleqsh”. Ish-agjenti tregon se edhe shërbimet sekrete e injoruan. Nuk i siguruan as dhe një pension të vogël mujor, nuk i dhanë kurrfarë ndihme ekonomike dhe as iu ofrua shpërblim moral. Vetëm 15 vjet më vonë, pra në vitin 2006, tregon se mori një letër falënderimi-mirënjohjeje nga Ministria e Jashtme e Greqisë. Identiteti Në kërkesën e tij për të marrë një kartë identiteti që vërteton se është grek, përgjigjja ishte dhënia e një karte “omogjenis”, si ato të cilat i kanë siguruar dhjetëra mijëra minoritarë grekë. “Unë u bëra një spiun për t’i shërbyer Greqisë. Përpara se të mbyll sytë, le të më japin një letër ku të shkruajnë atë çka unë ndjehem, pra se jam një grek”, thotë 89-vjeçari dhe shpërthen sërish në dënesë.

Kategori
Uncategorized

Rrëfimi: Unë, spiuni i sigurimit grek që përjetova 28 vjet tmerrin e Enver Hoxhës…

Athinë, 15 Gusht NOA – Një 83-vjeçar me origjinë greke, nuk pranohet nga autoritetet e atjeshme si shtetas grek, ndërsa tregon se ka qenë spiun i shërbimit inteligjent i shfrytëzuar për mision në Shqipëri.

E rëndë dhe e paperceptueshme, drama e dentistit në profesion, Luka Kristidi, i cili rrëfen se si për 28 vjet rresht u dergj në burgjet e regjimit diktatorial shqiptar të Enver Hoxhës.

Vetë Luka, sigurisht që i kujton shpesh ato afro tre dekada tmerr, por duke u ndalur në ditët e sotme, shpërthen:

“Gjithë ç’bëra, e bëra për Greqinë dhe tani, nuk marrin fare parasysh që jam një grek, duke bërë sikur s’më njohin”, thotë i trishtuar.

Luka Kristidis ka qenë një spiun i shërbimeve inteligjente greke, pra Sigurimit të Shtetit grek në vitet kur e gjithë bota ishte pllakosur nga “Lufta e Ftohtë”.

Luka thotë se sigurimi i shtetit (Agjencia Greke e Zbulimit), atëherë, e hodhi “në gojë të ujkut”, duke e dërguar për të marrë informacione në Shqipëri, që të përdoreshin për nevojat e tyre, për llogari të amerikanëve që ua kërkonin. Bëhet fjalë për informacione mbi bazën strategjike të Pashalimanit në Vlorë për të cilën SHBA ishte fort e interesuar, pas prishjes së Shqipërisë me rusët e Hrushovit dhe afrimit menjëherë më pas me kinezët e Mao Ce Dunit.

Amerikanët, të cilët përdorën shërbimin inteligjent grek atëherë, ishin të alarmuar nga fakti se edhe pas prishjes së marrëdhënieve mes Bashkimit Sovjetik dhe Shqipërisë, në bazën ushtarake të Pashalimanit, gjendeshin disa nëndetëse luftarake të cilat kishte të dhëna se përmbanin lëndë bërthamore.

Rrëfimi

Luka pohon se ka arritur të dalë i gjallë nga ai tmerr shqiptar siç thekson, por shton se me t’u kthyer në Greqi, i kthyen kurrizin duke e shpërfillur dhe braktisur.

Tregon se e rekrutuan në strukturat e shërbimit inteligjent dhe më pas e dërguan në Shqipëri, ku u arrestua pak kohë më vonë, u burgos dhe u torturua vazhdimisht.

Tani, siç thotë, është në fund të jetës së tij dhe për më tepër, nuk ka as familje pranë, por e ka një merak të madh: Pret ende që të marrë një letërnjoftim ku të sanksionohet se është shtetas grek.

Në fakt, aventura e Kristidit, do të ishte një skenar i denjë filmi.

Me origjinë të hershme nga zona greqishtfolëse Drimadhë, e Himarës, në vitin 1944 kur ishte 20 vjeç, mori një varkë dhe me të lundroi deri në Korfuz. Atje, u strehua në Navpakto dhe qëndroi deri në përfundim të Luftës Civile greke dhe më pas u vendos në Igumenicë ku edhe krijoi familje. Ai u martua dhe solli në jetë tre fëmijë.

Në Igumenicë, në vitin 1962, u rekrutua nga ana e shërbimeve sekrete greke si agjent për të marrë informacione për nevoja të tyre, në Shqipëri. ***

Agjencia Greke e Zbulimit, ka aktivizuar shpesh agjentë me qëllimin për të marrë informacion mbi gjendjen e minoritetit grek, por edhe lëvizjet ushtarake sidomos në periudhën që nga viti 1959 kur në Vlorë u instaluan nëndetëse sovjetike.

Por në atë kohë, informacioni që u duhej ishte thuajse i pamundur të vilej: Enver Hoxha u prish me Hrushovin dhe kishte forcuar lidhjet me Mao Ce Dunin dhe informacioni ishte bërë shumë hermetik.

Por sakaq, amerikanëve po u interesonte shumë fati i bazës ushtarake pranë Vlorës, ku gjendeshin nëndetëset sovjetike dhe për këtë, kishin futur në punë, shërbimet inteligjente greke.

Duke qenë të qartë se Shqipëria ishte e pakapshme për perëndimorët, mbetej të infiltroheshin shtetas grekë të cilët kishin lidhje të mëhershme me vendin fqinjë, Shqipërinë.

Misioni Luka tregon se u regjistrua në sektorin Α2 të Ushtrisë dhe me Sigurimin, për të shkuar më pas në Shqipëri, së bashku me dy persona të tjerë, po ashtu nga zona e minoritetit grek, Jorgo Vito dhe Jorgo Daci.

“Detyra që na u la, ishte të mblidhnim të dhëna nga fshati Divër i Sarandës. Atje duhet të takonim një minoritar i cili do të na jepte informacione nëse në bazën ushtarake dhe rrotull saj, gjendeshin apo jo, shtetas rusë ose kinezë”, – thotë Luka në intervistën për të përditshmen kryesore greke, “Kathimerini”.

Për këtë mision, secili nga ne do të paguhej me nga pesë mijë dhrahmi.

Misioni Në batalionin e Thesprotia Filiates të njohur si A2, na u dhanë udhëzime specifike si dhe na armatosën me armë automatike, pistoleta, granata, etj. Natën, e kaluam në territorin shqiptar.

Pas pesë ditë ecjeje, arritëm në fshatin Divri dhe u fshehëm në pyll. Një nga ne të tre ishte si kreu që na udhëhiqte dhe komandonte. Ai, u takua me informatorin tonë, mësoi atë që ne donim dhe që të tre, morëm rrugën e kthimit. Në mes të udhës, aty afër mesnatës ndërsa binte dëborë, unë rrëshkita dhe rashë në një greminë shtatë metra poshtë. Bërtita për ndihmë, por dy të tjerët që ishin me mua, si Jorgo Daci dhe Jorgo Vito, u trembën se mos na dëgjonte ndonjë patrullë shqiptare dhe ikën e më braktisën. Qëndrova gjithë natën si i varrosur në dëborë, kurse në mëngjes, qeni i një patrulle ushtarake shqiptare më nuhati dhe ata më zbuluan”.Â

Tmerri i agjentit grek, sapo kishte filluar. Në qelitë e burgut në Tiranë, ai tregon se u mor në pyetje për dy vjet me radhë që të tregonte pse u gjend atje dhe sikundër shprehet, asnjëherë nuk pranoi të flasë.

“Unë isha i lidhur këmbë e duar dhe më torturonin vazhdimisht, gjatë gjithë 24 orëshit. Minjtë në qeli ishin më të mëdhenj se mace dhe nuk më linin kurrsesi të flija”, – përshkruan Luka.

Me akuza të rënda, e çuan në gjykatën e Tiranës, ku e dënuan me 25 vjet punë të rëndë të detyruar.

Në minierë “Më çuan në një minierë, tek Minierat e Bakrit dhe Kromit në Spaç. Kampi i Spaçit, ishte më i keqi që mund të përfytyrohet. Të burgosurit dhe të internuarit e dëshpëruar, përpiqeshin të dilnin nga rrethimi me tela me gjemba dhe shihja si ushtarët i ekzekutonin”.

Luka tregon edhe kushtet e punës në Spaç: “Kur dilnim mbi tokë, temperatura arrinte në 40 gradë Celsius. Kurse kur futeshim në minierë, temperaturën e kishim 20 gradë nën zero”. Për katërmbëdhjetë vjet me radhë, Luka Kristidi punonte në plasjen e minave derisa një ditë e thërritën në zyrën e drejtorit dhe i tha atij se duhet të largohesha. “Bëra të largohem, kur shoh të më afrohen disa policë të cilët nisën të më rrihnin dhe të më godisnin me shkopinj gome dhe të më shanin rëndë: “Palogrek i ndyrë, ke fyer Enver Hoxhën”.

Më arrestuan dhe më burgosën dhe sajuan ndaj meje ca akuza duke më shpënë edhe një herë në gjykatë. Një dëshmitar i rremë doli në gjyq dhe mua më dhanë dhjetë vjet burg, për fyerje të udhëheqësit të PPSH, Enver Hoxha.

Ish-agjenti grek tregon se ka kaluar “picirrin e zi” në qelitë e burgjeve sa në Lezhë, sa në Vlorë, më tej në Ballsh dhe kjo histori vazhdoi deri në vitin 1990 kur nisi të shembej regjimi dhe të dilnin të burgosurit.

“Unë dola nga burgu në moshën gjashtëdhjetë katër vjeç. Isha i rrënuar fizikisht dhe mendërisht dhe natyrisht, ajo që më mbetej të bëja, isha të merrja rrugën e kthimit në shtëpi, në Igumenicë ku familja ime, prej 28 vjetësh s’dinte asgjë për fatin tim.

Agjenti grek, përshkruan se ishte 36 vjeç, i ri dhe i fuqishëm kur u përball me kalbjen në burgje dhe 64 kur doli, por tashmë, “një plak i kërrusur, me kurriz të dalë dhe plot vuajtje, nga barra e skllavërisë”.

Refuzim Goditjen më të madhe, thotë se e mori pasi kaloi kufirin. Familja e tij e cila deri atë ditë besonte se ishte vrarë, e braktisi, kurse ata që e futën në atë mesele, i kthyen shpinën.

“Mbërrita në shtëpinë time në Igumenicë, si një i huaj. Të gjithë njerëzit atje brenda, gruaja ime dhe tre fëmijët e mi, për mua ishin të panjohur dhe e njëjta gjë dhe unë për ata. Nuk më lanë të qëndroja me ta. Atëherë, u detyrova të strehohem në një kolibe, jo larg shtëpisë ku shihja të jetonin pa mua, gruaja dhe tre fëmijët tanë”.

Pasi e kaloi dhe këtë traumë, Luka Kristidi u drejtua tek autoritetet lokale për të kërkuar ndihmë. Por gjeti vetëm porta që i mbylleshin. Përjashtuar spitalit: “Drejtori Janis Theoridis, mësoi historinë time, u prek shumë dhe më siguroi një strehë për të jetuar në një azil pleqsh”.

Ish-agjenti tregon se edhe shërbimet sekrete e injoruan. Nuk i siguruan as dhe një pension të vogël mujor, nuk i dhanë kurrfarë ndihme ekonomike dhe as iu ofrua shpërblim moral. Vetëm 15 vjet më vonë, pra në vitin 2006, tregon se mori një letër falënderimi-mirënjohjeje nga Ministria e Jashtme e Greqisë.

Identiteti

Në kërkesën e tij për të marrë një kartë identiteti që vërteton se është grek, përgjigjja ishte dhënia e një karte “omogjenis”, si ato të cilat i kanë siguruar dhjetëra mijëra minoritarë grekë.

“Unë u bëra një spiun për t’i shërbyer Greqisë. Përpara se të mbyll sytë, le të më japin një letër ku të shkruajnë atë çka unë ndjehem, pra se jam një grek”, thotë 83-vjeçari dhe shpërthen sërish në dënesë.

/n.s/e.l/k.k/NOA/

Kategori
Uncategorized

Koleksion fotosh të femrave të viteve 1900.

Globalizmin nuk ka ndryshuar vetëm mënyrën se si bëhet biznes, por edhe mënyrën se si vishemi, apo edhe çfarë konsiderojmë të bukur.

Televizioni dhe më pas mediat online kanë bërë që të shpërndahet masivisht imazhi në të gjithë botën.

Lista e fotove më poshtë janë kartolina të viteve 1900-1910 të mbledhura nga një koleksionist kartolinash. Pikëpamja mbi femrat seksi në atë kohë ishte pak më ndryshe se tani.

Japan-ww__605vintage-women-beauty-1900-1910-58__605vintage-women-beauty-1900-1910-59__605vintage-women-beauty-1900-1910-61__605vintage-women-beauty-1900-1910-63__605vintage-women-beauty-1900-1910-64__605vintage-women-beauty-1900-1910-65__605vintage-women-beauty-1900-1910-76__605vintage-women-beauty-1900-1910-77__605vintage-women-beauty-1900-1910-80__605vintage-women-beauty-1900-1910-82__605vintage-women-beauty-1900-1910-86__605vintage-women-beauty-1900-1910-93__605vintage-women-beauty-1900-1910-96__605vintage-women-beauty-1900-1910-100__605vintage-women-beauty-1900-1910-103__605vintage-women-beauty-1900-1910-106__605vintage-women-beauty-1900-1910-110__605vintage-women-beauty-1900-1910-112__605vintage-women-beauty-1900-1910-113__605

marre nga Ora News

Kategori
Uncategorized

Erion Veliaj gatuan Imam-Bajëlldi, media botërore pasqyron lajmin…


I dashur Shef Edi.

Arbi Mazniku jam, kam bërë një reportazh sot. Them se është shumë najs dhe dua ta lexosh pak. Nëse do jesh dakord e publikojmë  tekHuffington Post me emrin e Fron Nahzit.

REPORTAZHI I ARBIT:

Sot dita e Lali Erit, ka qenë sa e bukur po aq edhe e trishtuar. E bukur sepse Lali do i shërbente me duart e tij qytetarëve në nevojë drekën, por nga ana  tjetër e dhimbshme sepse i këputej shpirti kur shikone këta qytetarë në një gjendje të mjerueshme.

Sa i përket menusë, Erioni ka kontribuuar vetë për të përzgjedhur ushqimet e duhura.

Që prej orës 6 të mëngjesit në qendrën ku u organizua dreka, Lali përveshi mëngët dhe ju fut punës duke qëruar patate. Si mbaroi patatet, filloi me qepët.

Si mbaroi me qepët, zieu vezët, shtyrdhi limonin tek supa dhe i hodhi kripë pilafit.

Dreka ishte gati dhe emocionet e tij po shtoheshin akoma edhe më shumë, mezi priste që dikush t’i thoshte ‘të lumshin duart’. Ishte i shqetësuar por njëkohësisht i lumtur.

Ndihej në ajër shqetësimi i Lalit se ndoshta dikush mund t’i thoshte: “Sa kripë i paske hedhur more Lali.”

Lali Eri mori frymë thellë dhe pa orën. Duheshin edhe 20 minuta që të fillonte dreka. Lali doli para pasqyrës dhe me përparëse po bënte prova si do shpërndante gjellën dhe si do hidhte pilafin në pjatë.

Pastaj ato 15 minutat e fundit bëri prova se si do dilte në foto, ose si do e stimulonte veten për të dalë në foto që të dukej krejtësisht sikur ishte pa mendje.

Dreka erdhi. Një grumbull njerëzish u afruan dhe Lali e pyeti të parin: “Çkemi shpirti, çfarë po të haet?”.

-Pilaf dhe paçe koke, – u përgjigj djali.

Lali Eri u skuq, nuk kishtë bërë paçe koke. Djali për të mos e vënë në siklet i tha: “Ok s’ka gjë ma bëj paçe plënci”.

Lali Eri u përgjigj: “Të na falësh shpirti, por s’kemi bërë paçe, do Imam-Bajëlldi? Se i kam qëruar vet qepët e gjellës.”

Sa u gëzua djali. Me ngazëllim tha: “Po sille jqj, se na grreu tyrriela”.

Lali Erit i erdhi çehrja në vend, por gjithë njerëzit që po prisnin në radhë filluan të bënin thashetheme për mungesën e paçes së kokës dhe plëncit.

Aty Lali nuk e përmbajti dot veten nga turpi më i madh që i kishte ndodhur ndonjëherë në jetën e tij dhe u shpreh:
“Ky është gabimi më i madh në jetën time, turpi më i madh, ju kërkoj ndjesë. Ju lutem mos i thoni mamit”.

Të ftuarit u ndjenë në siklet dhe dikush u përlot. Të gjithë të tjerët e lanë përzgjedhjen e ushqimit në dorë të Lali Erit. Kjo bëri që Lali të emocionohej keq, gjithë hallet  e tij dukeshin sikur kishin marrë fund, ndihej i rilindur. Qeshte dhe qante njëkohësisht.

Lali shikonte gjithë kohës pabuksat e mencës që hanin e mbllaçiteshin dhe zemra i bëhej mal.

Kur pabuksat e mbaruan ushqimin, Lali u qërroi dhe nga një kokërr mollë dhe në konfidencë gjeti rastin t’u shprehte dhe një sekret.

“Kur isha i vogël dhe shisja fiq, ëndërroja që një ditë të bëhesha me ofiq. Sot që e kam ofiqin, mund të them pa frikë  se nuk është kjo gjëja më e rëndësishme në jetë.
Sot kuptova se çfarë është gjëja më e rëndësishme në jetë, rëndësi ka të ndihesh pranë njerëzve, t’i ndihmosh ata, të gatuash Imam-Bajëlldi për ta.”
, – u shpreh Lali Eri.

Në këtë moment e gjithë menca shpërtheu në duartrokitje dhe të gjithë pabuksat po brohorisnin njëzëri:

“Erion Velia-Imam Bajëlldia”, “Erion Velia-Imam Bajëlldia”, “Erion Velia-Imam Bajëlldia”….

Dy nga pabuksat e pranishëm po shkulnin flokët nga gëzimi dhe emocionet që krijoi ky moment i ngrohtë.

**************************

Ky ishte reportazhi Shef Edi. Jam i sigurt se media botërore do tronditet dhe jehona e punës tonë do marrë dhenë.

Kategori
Uncategorized

DEPUTETI Fidel Ylli hedh poshtë spekulimet: Ja e vërteta se çfarë ndodhi me avionin e Meksit.

Fidel Ylli hedh poshtë spekulimet: Ja e vërteta se çfarë ndodhi me avionin e Meksit

 

Ish-truproja e Aleksandër Meksit në vitin 1992, aktualisht deputet i Partisë Socialiste, Fidel Ylli, hedh poshtë spekulimet se ka pasur një defekt të qëllimshëm me ndriçimin në Aeroportin e Rinasit, me qëllim eliminimin e Meksit.
Në një intervistë për ‘Panoramën’, ai thotë se përpara se delegacioni shqiptar të nisej me avion nga Roma, ishin informuar se Aeroporti i Rinasit nuk kishte ndriçim.
“Informacioni ishte se fshatarët kishin protestuar për pronat e tyre, që i kishte zënë aeroporti, duke thyer dhe dritat e pistës,” tha Ylli.
Ai shton se Meksi u informua për këtë çështje, por ishte Genc Ruli që këmbëngulte të ktheheshin atë natë në Tiranë.
“Kryeministri nuk tha as po dhe as jo, kurse Genc Ruli këmbënguli dhe u nisëm. Por ne e morëm vesh që para se të niseshim se në pistën e Rinasit nuk kishte ndriçim, nuk na ndodhi e papritur. Kur erdhëm në Rinas, autoritetet e aeroportit kishin nxjerrë në pistë 5-6 makina të Kryeministrisë për të ndriçuar pistën, imagjino se çfarë profesionalizmi. Pilotët, ndoshta të verbuar nga dritat e makinave, nuk u orientuan si duhet me pistën, në vend që të ulnin fillimisht rrotën e pasme të avionit, ulën rrotën e parë. Në goditjen e parë, piloti bëri një tentativë që ta ngrinte avionin përsëri, por nuk mundi, ndërsa avioni bënte kolpo si delfin mbi pirunin e rrotës së parë të këputur. Ishte një situatë tmerri në bord, por na ka ruajtur Zoti. Avioni u zvarrit me pirunin e rrotës së parë deri në fund të pistës, por pilotët arritën ta mbanin në balancë, sepse nëse do të ishte anuar, do kishte goditur depozitat e karburantit. Zoti na ka ruajtur dhe na ka shpëtuar. Ishte fat që avioni ishte një çarter i vogël 8 vendesh dhe nuk pati shumë peshë që të binte me turi përpara”.
Ylli thotë se me informacionin e tij, nuk ka asnjë skenar konspirativ pas kësaj ngjarje.

 

Kategori
Uncategorized

Foreign Policy News/ Adam B. Fairmont : Guximi i Ramës për të dalë në publik me kriminelë është i pashembullt për çdo lider tjetër në demokracitë perëndimore.

edi-rama-kuvend

Kryeministri Edi Rama është konsideruar si politikani më kontravers dhe më i pasur i Evropës. Në një shkrim të analistit Adam B. Fairmont, publikuar në Foreign Policy News, qeverisja e Ramës trajtohet me plot anomali dhe mëkate, kryesisht lidhur me luksin e shfrenuar të anëtarëve të Këshillit të ministrave, kriminalizimin e parlamentit dhe infiltrimin e ISIS në shërbimet inteligjente shqiptare.

Kështu, Fairmont shprehet se Rama ka një guxim të pashembullt për të pranuar në parti kriminelë dhe trafikantë. “Salla e Kongresit të  Ramës është njollosur nga deputetët shqiptarë të parlamentit, ministrat, baronët e pastrimit të parave dhe trafikantët e drogës, arratisja e të cilëve në Partinë Socialiste është bërë më mënyrë që t’i shmangen drejtësisë dhe prokurorisë. Guximi i zotit Rama për të dalë në publik me kriminelë famëkeq të Evropës është i pashembullt për çdo lider tjetër në demokracitë perëndimore dhe më gjerë.” shkruan Fairmont.

Analisti shkon më tej duke e akuzuar ministrin Bushati se përmes skemave korruptive ka pastruar para. “Refuzimi i zotit Rama për të dënuar skemat e pastrimit të parave të Koço Kokëdhimës; për të dëbuar kriminelët e partisë së tij të zakonshëm si Armando Prenga (anëtar i Kuvendit të Shqipërisë që ka akuza penale mbi supet e tij dhe vazhdon t’i shmanget drejtësisë shqiptare për më shumë se gjashtë muaj), dhe të hetojë më tej skemat e pastrimit të  parave që e kanë fillesën nga Z. Ditmir Bushati, Ministër i tij i Punëve të Jashtme, i cili është edhe aksioner në kompaninë më të madhe të Shqipërisë, gjeneruese të ndotjes së ajrit.

Linçimi i deputetit socialist Ben Blushi konsiderohet nga analisti si një situatë e ngjashme me atë në Korenë e Veriut. “Kundërshtari kryesor i zotit Rama, Ben Blushi i cili përfaqëson elitën e anëtarëve të lartë të PS, u kryqëzua; një qëndrim i tillë është përjetuar vetëm në spastrimet politike të Koresë së Veriut.

Ndërkohë në shkrimin në fjalë, Fairmont shprehet edhe për infiltrimin e ISIS në shërbimet inteligjente shqiptare “Qeveria e zotit Edi Ramës është e paaftë dhe pre e një ndikimi të rëndësishëm të shtetit islam; duhet theksuar se Shërbimi Informativ Kombëtar shqiptar është infiltruar nga agjentë të Shtetit Islamik dhe zyrtarët e saj të trajnuar mirë; siguria kombëtare shqiptare dhe integriteti është në rrezik. Tirana duhet të marrë masa të menjëhershme për të forcuar sigurinë e kufirit dhe për të forcuar shërbimet e saj të inteligjencës në Forcat e Armatosura dhe Policisë Kombëtare.

Lidhur me jetën luksoze të ministrave, analisti nuk kursehet me kritika dhe vërejtje “Jeta luksoze e qeverisë së zotit Rama është tepër e shtrenjtë në krahasim me jetën e mbi 1.5 milionë shqiptarëve që jetojnë nën nivelin e varfërisë dhe fitojnë vetëm pesë euro në ditë. Ministrat e zotit Ramës gëzojnë privilegjet e detyrës publike duke gëzuar një jetë mondane dhe duke përdorur disa automjete shumë luksoze, duke përfshirë: Mercedes-Benz S Class, Audi A7, Audi Q7, Volkswagen Touareg, Porsche Cayenne dhe Jaguar të panumërt.

“Duke iu kthyer vitit 2013, shqiptarët kurrë nuk do të kishin menduar se anëtarët e qeverisë e Edi Ramës do të shkatërronin burimet kombëtare të thesarit dhe të përvetësonin mbi taksapaguesit lokal – thjesht si një jaguar që përgatitet në pritë për të vrarë gjahun e tij – për të blerë Jaguarë të shtrenjtë për të kënaqur së tepërmi stilin e tyre të jetesës.” shkruan ndër të tjera analisti Fairmont.

Kategori
Uncategorized

Bejtja-Ramës: Dil nga frëngjilli i “Twitter-it”, e ke marrë lehtë. Nuk mbaron këtu.

andi bejtja - edi rama

Analisti Andi Bejtja ka vënë në dukje se kryeministri Rama e ka marrë lehtë dhe se çështja e Parkut të Liqenit nuk zgjidhet me dhunë, por me dialog e me tërheqje.

“Them se kryeministri Rama e kam marrë lehtë. Kjo çështje nuk zgjidhet me dhunë, por me dialog, me tërheqje prapa. Besoj Rama se do të zbresë nga frëngjilli i “Twitter-it” dhe do të bëjë detyrën e tij pranë qytetarëve.”- tha Bejtja nga studioja e News24 ku ishte i ftuar.

Ai ka vlerësuar se punimet po vijojnë në mënyrë të paligjshme pa pasur lejen mjedisore, por sipas Bejtjas edhe nëse ndërhyrja te Parku do të kishte qenë me leje, sërish do të kishte vend për diksutim.

“Nëse nuk do të dilja kundër këtij akti, atëherë fëmijët e fëmijëve të mi do të peshtynin ne fytyrë.”-u shpreh Bejtja.

Gjithashtu ai theksoi se i është dukur tepër qesharake situata e sotme ku një pjesë e mediave i kushtoi më tepër rëndësi çështjes nëse kishte armë apo jo deputeti demokrat Genc Strazimiri apo jo se sa Protestës së sotme te Parku i Liqenit ku qartazi pati dhunë policore, madje u shoqëruan edhe disa persona.

“Nuk mund ta mbulojë këtë çështje një armë. Kishte celular apo armë Gent Strazimiri, apo e kishte me leje apo pa leje këtë çështje e zgjidh drejtësia. Mu duk qesharake se si u servir në shumë TV çështja e “armës” së Strazimirit se sa protesta”- tha Bejtja.

Por analisti Andi Bejtja kishte edhe një vërejtje për Partinë Demokratike, pasi sipas tij dalja e sotme në Protestë ka qenë e vonuar. Pasi sipas tij forcat politike duhet të përfaqësojnë interesat qytetarë dhe nuk ka rëndësi nga kush ngrihen këto çështje.

Kategori
Uncategorized

Lulzim Basha: Sot shteti ligjor ka rënë. Policia ka rrëmbyer Ndriçim Babasin…

lulzim basha konference

Kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha, doli në një konferencë të posaçme për shtyp, ku denoncoi atë që e quajti rrëmbim të kreut të PD për njësinë 5, ish-deputetit Ndriçim Babasi.

Basha deklaroi sot se ka rënë shteti ligjor nëpërmjet ndërtimit të paligjshëm, arrestimit,dhunës arbitrare. Nuk është fjala vetëm për disa mijëra metra katrorë gjelbërim por për dhunën dhe respektimin e shtetit ligjor.

“Ne dënojmë dhunë e sotme ndaj opozitës, prania e policëve me armë në brez, policë pa shenjë identifikues, urdhri për dhunë nga Edi Rama”, deklaroi Basha.

Askush nuk jep llogari për paligjshmëri, tha ai. Qytetari burgoset me njëmijë lekë të vjetra ndërsa vetë ka vjedhur 700 milionë euro.

Kryetari i PD-së i kërkoi prokurorisë të hetojë rastin. “Prokuroria e ka denoncimin që prej një muaji për parkun e paligjshëm por nuk ka nisur procedura cfarë e vë atë në një pozitë të keqe”, tha Basha.

Basha dënoi arrestimin e Ndriçim Babasit duke e konsideruar atë rrëmbim nga ana e policisë.

 

Deklarata e kreut të PD Lulzim Basha

Sot Edi Rama konfirmoi se është personi mbrapa betonizimit të Tiranës, se ai i është rikthyer programit të betonizimit të Tiranës që nisi dhe e vazhdoi për 11 vite me radhë. Për këtë arsye ka emëruar një kukull në krye të bashkisë, për të realizuar projektet e  tij të betonizimit me anë të cilit ka përfituar sipas mediave ndërkombëtare të paktën 200 milion euro. Ai ka vendosur të kriminalizojë shtetin, të kriminalizojë Policinë e Shtetit të ushtrojë dhunë ndaj qytetarëve, ndaj të rinjve, ndaj pleqve, ndaj grave, ndaj burrave, ndaj përfaqësuesve të opozitës, siç bëri sot me një përshkallëzim të qartë të situatës që nuk lë vend për mëdyshje. Kemi të bëjmë me një tirani, me një tirani që e shikon veten mbi Kushtetutën dhe mbi ligjin. Kemi të bëjmë me një kryeministër i cili nuk kufizohet nga ligji dhe Kushtetuta siç e dikton republika parlamentare, por e shikon veten mbi ligjin dhe Kushtetutën për të plotësuar interesat e tij, babëzinë që i ka errur sytë përmes betonizimit të parkut të liqenit, përmes shkeljes së Kushtetutës sa e sa herë me radhë dhe mbrojtjes së deputetëve së tij të  korruptuar përmes goditjes dhe kërbaçit.  Qytetarët  burgosen së  guxojnë të venë një tjegull pa leje në çatitë e tyre, apo po të lyejnë fasadat  pa leje, ndërkohë që ky guxon të futet në Parkun e Liqenit, ta rrëthojë, ta betonizojë, pa leje mjedisore, pa leje ndërtimi dhe me një leje të Këshillit Kombëtar të Territorit qartësisht në kushte fallsifikimi, siç është denoncuar dhe botërisht në media.

Faktet e dala në dritë janë tronditëse. Nuk bëhet fjalë për mijëra katrorë gjelbërim, e vetmja mushkri e kryeqytetit, bëhet fjalë për rënien e shtetit ligjor, garancisë së vetme që qëndron mes dajakut arbitrar dhe arrestimit arbitrar torturës, dhunimit të të drejtave të njeriut, vrasjes shtetërore dhe  një shoqërie civile,  europiane dhe demokratike. Qytetarët  kanë pyetur prej dy muajsh  pse po ndërtohet pa leje mjedisore , pse po ndërtohet pa leje ndërtimi, pse po dhunohet parku i tyre me një leje të fallsifikuar të Këshillit Kombëtar të Territorit.  Kanë dy muaj që qytetarët i bëjnë këto pyetje dhe nuk ka përgjigje. Nuk ka përgjigje, por ka dhunë. Dhuna nuk e ndalon një popull që ngrihet për këto vlera. Dhuna e përdorur sot ndaj opozitës është dëshmi se ky rregjim është në grahmat e tij të fundit. Kriminalizimi i policisë, prania e njerëzve të policisë  me armë në brez në kundërshtim me ligjin, prania e policëve pa shenjën identfikuese të tyre, urdhëri për dhunë, urdhëri për të penguar përmes dhunës shtazarake vendosjen e tendës së shoqërisë civile nga ky njeri që gjithë qytetarët e Tiranës e mbajnë  mend sesi bllokoi bulevardin Dëshmorët e Kombit tre muaj me tendat e tij me pseudokauzën e tij,  dëshmon se shteti ka rënë. Kushtetuta dhunohet, ligji shkelet. ndërtohet pa leje në mes të parkut dhe askush nuk jep llogari.

Qytetari dhunohet, qytetari  merret dhe plaset në burg për 30 mijë lekë të vjetra, ky nga babëzia do të vjedhë vetëm në park 700 milionë, miliona të tjera ka zhvatur sipas vetë statistikave të shtetit të tij vetëm vitin e kaluar. Unë i bëj thirrje Prokurorisë të mos heshtë, ka një muaj që janë bërë kallëzimet. Heshtja komprementon rëndë, heshtja tregon që nuk ka më asnjë shpresë për shtetin ligjor se është koha që qytetarët të marrin në dorë të drejtën e tyre.

Unë i bëj thirrje mediave dhe gazetarëve të mos heshtin! i bëj thirrje pronarëve të mediave të mos ulin kokën nga presioni, as nga llokumi i pushtetit. Përgëzoj punën e gazetarëve sepse punojnë në kushte shumë të vështira, kushte të presionit të jashtëzakonshëm financiar e të drejtpërdrejtë mbi ta e ju them të kenë kurajo. Kjo është linja ku ndahet historia e Shqipërisë. Do të vazhdojë të jetë një demokraci parlamentare që aspiron për një shoqëri të lirë e stilit perëndimor apo do të bjerë demokracia, do të bien edhe një herë të drejtat e njeriut, liritë themelore të individit për të cilat kemi luftuar e sakrifikuar, për të cilat kemi ndenjur 45 vite nën terrorin komunist e të cilat do ti sakrifikojë sot Edi Rama për veten e tij dhe për hesap të oligarkisë që ushqen me milionat që ka fshehur në bankat “off –shore” dhe pasuritë e tij.

Zonja dhe zotërinj, pak momente më parë me një stil banditesk të panjohur, policë me maska kanë rrëmbyer kryetarin e Partisë Demokratike të degës 5 Tiranë, Ndriçim Babasi në mes të një lokali në kryeqytet.

i bëj thirrje çdo qytetari të na bashkohet sot në një protestë jo për një njeri, as për një parti por për ndryshimin e madh midis një regjimi që shkel dhe dhunon qytetarët, që iu merr bukën e gojës, që iu prish vendin e punës ndërkohë që vetë pasurohet dhe një Shqipërie siç e duam ku ligji është mbi këdo, edhe mbi kryeministrin, edhe mbi policinë, ku të gjithë jemi të barabartë para ligjit.

Kjo qeveri është mbi ligjin e jashtë ligjit.

Kjo qeverisje e sheh veten mbi Kushtetutën e mbi ligjin.

Qeverisja mbi Kushtutën e mbi ligjin është tirani. Tiranitë kanë vetëm një fat, ato përmbysen.

Faleminderit!

 

Kategori
Uncategorized

Pronarët e mediave-Bashës: Na e fal Veliajn, kemi interesa me të.

parku-te-liqeni

dokumenti-1-edi-rama

 

Leja për ndërtim te parku nuk siguroi firmën e disa ministrave të kabinetit Rama. Tre ministrat e LSI, Ylli Manjani, Edmond Haxhinasto dhe Lefter Koka nuk kanë firmosur vendimin e KKT. Veliaj ka filluar punimet pa firmën e tre ministrave të LSI-së, por problemi kryesot është dhe pa lejen e mjedisit. Syri.net ditë me pare informoi per mbajtjen peng të Erion Veliajt nga ministri i Ilir Metës, Koka. Duke besuar edhe pretendimet nen ze te kryeministrit se kryeprokurori i bindet vetemIlir Metës, Veliaj duket të jetë në një siklet të madh. Çfare do te ndodh me parkun, tanimë është fakt se punimet kanë filluar kundër ligjit. Edhe gazetarë te njehsuar me mazhorancën por të thirrur për ndihmë nga Veliaj, keto ditë po e këshillojnë opozitën të merret me gjendjen e vështirë ekonomike dhe jo më Veliajn. Madje, këshillat e tyre shkojnë deri në lutje për Lulzim Bashen.

Çfarë po i detyron këta gazetarë ta joshin Bashen me sulme ndaj Ramës dhe paaftesise se qevrise për kaluar krizen ekonomike dhe të lënë betejen për parkun? Në mendjen e tyre, Rama nuk mundet lehtë, Veliaj është kapur në flagrancë edhe me ndihmën e Ilir Metës nga opozita. Të shpëtojmë më të rrezikuarin, kjo duket të jetë qëllimi i mediave që këshillojnë Bashën ta falin Veliajn, pasi dhe me te i kanë interesat. Plot 5 kulla mbi 25 kate thuhet se kanë marrë pronarët e mediave rreth dhe në brendësi të liqenit. Kjo është dhe arsyea e mbylljes së mediave për shoqërinë civile dhe opozitën. Keta pronarë mediash po i lutën Bashës ta falë Erion Veliajn e të merret me Edi Ramën.

 

Aktivstet në mbrojtje të parkut kanë siguruar ndërkaq një projekt të perspektivës për Parkun e Tiranës ku janë shënuar disa pallate që shkojnë nga 25-40 kate, të gjitha të llogaritura të ndertohen përgjatë Parkut që nga diga deri te Fakulteti i Minierave me një cmim që kalon 3000 euro për metër katror.

dokumenti-2

Kategori
Uncategorized

Henry Smith Williams 1904- “…Shqiptarët janë popullsia më e vjetër në Europë”.

 

Iliret_1904_Altini_kocaqiIliria ishte trualli i civilizimit të sotëm europinë

Për të gjithë ata që e njohin historin e Ilirisë para Krishtit edhe historin e Ilirikut pas Krishtit e kanë shumë të qartë këtë hartë të botuar nga Henry Smith Williams në New York në vitin 1904. Kjo është vatra e paraardhësëve tanë të cilet janë edhe pararoja e qytetrimit europian të kohëve tona pasi në këto troje ishte edhe Kryeqendra e vjetër e autoktonëve,Dodona Pellazgjike, po ashtu në këto troje mori jetë edhe Krishterimi I ligjeruar nga iliri Konstandini i Madh.

foto_iliria_01

Në citimin e mëposhtem Henry Smith Williams vendos barazinë mes trakeve edhe rumunëve si pasardhës të latinizuar. Nga përpjekja për të latinizuar ilirikun rrjedhin si rumunet edhe vllehrit por jo Trakët pasi popullsia Trake, edhe sot, në Luginen e lumit Evro flet gjuhen shqipe ne nje shtrirje majaftë të gjerë. Mbetje të popullsis ilire ka kudo në këto treva të prejardhjes së etnisë sonë edhe civilizimit të sotëm europiane.

Henry Smith Williams ne librin ‘The Historians History of the World Poland the Balkans’ New York nga shb ‘The Outlook Company’ ne vitin 1904 shkruan:
“Trakët janë zhdukur tërësisht sot; pasardhës të tyre të latinizuar janë rumunët.
Nga ilirët dhe epirotët, vetëm shqiptarët e egër, ose arnautët, vazhdojnë të ekzistojnë.
Përkrah me baskët, shqiptarët janë popullsia më e vjetër në Europë”

A Kocaqi

Kategori
Uncategorized

Shyqyr Zotit.

Nga Edison Ypi*

Të ishte gjallë kurvi të shihte se Shqipëria nuk futet dot në Europë, do ja shtronte me mish e pilaf nga qefi për efektin e stërzgjatur të rrethimit me tela me gjëmba. Shyqyr Zotit kurvi ka ngordhur dhe s’ka asgjë për tu mërzitur.

Po duan të na bëjnë edhe një herë pjesë të Turqisë së minareve, çallmës, hamamit, haremit, mullirit të kafes, shiltes, shurupit të shegës. Shyqyr Zotit qefin e papërmbajtur për të jetuar të pushtuar me shekuj nën gjysëm hënën po e shprehin ca budallenj të cilëve nuk u beson askush.

Do strehojmë refugjatë sirianë. Shyqyr Zotit nuk do merret vesh se po e bëjmë nga sikleti që na zuri, por ngaqë jemi mikpritësa, nam që na e kanë përhapur kot ca udhëtarë të krisur europerëndimorë të më se një shekulli më parë, aristokratë eksentrikë, entuzistë të çakërrdisur të gjallesave të rralla që kapardisen si të pamposhtur në ca zgëqe të harruara ku ka skuta aq të thella sa pushtuesve nuk u interesojnë aspak.

U kishin thënë se shqiptarët janë Muja dhe Halila, diva bjeshkësh që dashurohen me Zana, ngrenë shkëmbinj, tundin male, vrasin kuçedra me shtatë koka. Falë Zotit tashmë s’ka asnjë dyshim se shqiptarët nuk janë asgjë tjetër përpos ca ngrehalucë groteskë, ca tragjikomikë autodestruktivë.

Sa më larg nga Shqipëria aq më trim me sërbin, grekun, rusin, korrupsionin, keqqeverisjen. Diasporën e kemi plot e përplot me Fan Nola, Faik Konica, Isa Boletina, që vërvisin në ajër penën si shpatën duke dhënë mënt e duke vrarë e prerë armiq imagjinarë, dordoleca inekzistentë ëndërrash donkishoteske. Shqyqyr Zotit që trimat e munguar të arenës, kapadainjtë e mixhlizit virtual, kreshnikët e distancës diasporike, e kanë të shkruar në ballë që janë ca hajvanë me brirë që askush nuk i merr seriozisht.

Nuk kanë pse mërziten me ecurinë e keqe në mësime të kalamajve. Shyqyr Zotit, çfarë kalamajve nuk ua mëson shkolla, nuk ua lë mangut kafeneja.

Uria për të lexuar gazeta rrenacake dhe parë televizione të manipuluara ka avulluar të vërtetën. Shyqyr Zotit shitja e gazetave ka marrë rrokopujën dhe televizionet po shkojnënë të sëmës.

Do ishte mrekulli sikur karikatori i kalashnikovi të mbante nja 10 mijë plumba për ta sharruar me një breshëri të gjithë katundin. Shyqyr Zotit kalashnikovi ka vetëm 72 plumba që mezi mjaftojnë për të vrarë vetëm nënën, babain, dy vëllezër, tri motra, pesë nipër, shtatë komshinj.

Po ta vazhdonin si e filluan, partitë do rrinin në pushtet nga 40 vjet. Shyqyr Zotit ekziston Ilir Meta që me vizion, inteligjencë, diplomaci, vullnet të pamposhtur skraparlliu ja arriti ta bëjë partinë e tretë të shumëpritur dhe vendosi ekuilibrin e duhur të shumëpritur.

Reformën në Drejtësi po e bëjnë me ndihmën e Komisionit të Venecias. Shyqyr Zotit që nga qyteti i qullur shqiptarët njohin vetëm Urën e Psherëtimave dhe ata të Komisionit pranojnë dhurata.

Nuk është ndonjë qamet që e kanë qesharak numurin e pëlqimeve në Fejsbuk. Shyqyr Zotit që Fejsbuku për të mos i lënë përdoruesit e vet me zero pëlqime si zhaba në zall, mundëson pëlqimin e vetvetes, dhe për ta bërë atë numur sa gishtat e dorës mjaftojnë gruaja, çupa, çuni, dhe goca e tezes.

Hyn dimri, u dhembin kockat, humbin shpresën, u duket se do vdesin. Vjen behari, ngroh dielli, u shkrihet gjaku, gjejnë shpresën, ngjallen. Pasi ky cikël përsëritet disa herë, nisin të besojnë se janë të pavdekshëm. As kjo s’përbën problem. Për pamundësinë e pavdekësisë së budallenjve shyqyr Zotit është kujdesur vetë Allahu i cili daljen gjallë nga kjo dynja nuk ja mundëson askujt.

Shyqyr Zotit për kultivimin dhe trafikimin e hashishit ka ca vështirësi klimatike, natyrore, ligjore, policore, doganore, se përndryshe do ta kishin mbjellë hashishin edhe poshtë krevatit.

Shyqyr Zotit Shqipëria nuk ndodhet në Afrikë ku do ta hanin të gjallë njëritjetrin, por në Europë ku njëritjetrin vetëm e vjedhin dhe e vrasin.

Nuk ka asnjë problem pse ja afrojnë vdekjen njëritjetrit. Shqyqyr Zotit në varrim marrin nga një shami me vete për të bërë sikur fshijnë lotët.

Le të mos u shkojnë mirë me mësime kalamajtë. Shyqyr Zotit çfarë nuk mëson shkolla nuk e lë mangut kafeneja.

S’ka problem se çupa në emigracion u është bërë kurvë. Shyqyr Zotit ka mënyra për ta penguar llafosjen.

Pun’ madhe se u janë mërzitur gratë. Shyqyr Zotit ekzistojnë dashnoret.

Është tmerr t’i takosh në rrugë. Shqyqyr Zotit rruga ka dy trotuare, bën sikur s’i sheh dhe hidhesh në tjetrin.

Shyqyr Zotit që uji i detit është i kripur, era nuk kapet, shiu nuk mblidhet, malet nuk tunden, yjet nuk arrihen, se përndryshe do t’i kishin vjedhur.

Shyqyr Zotit që ekziston imagjinata, se nuk ka mënyrë tjetër ta mësosh sa të poshtër janë.

Shyqyr Zotit që ma mësuan se 1 edhe 1 bëjnë 5, se unë e dija që bënin 7.

Kategori
Uncategorized

Ç’FAT PËR SUNDIMTARËT

Nga: VALBONA MEZINI*

Ç’fat për sundimtarët, që njerëzit nuk mendojnë!

Kjoshprehje e një udhëheqësi nga ata që mbahen mend për keq, nga
i cili bota mësoi  sesi nuk duhet udhëhequr, më solli në vëmendje të shkruaj këto rreshta duke e gjetur këtë shprehje më shumë se kurrë koherente për situatën socio-politike që vendi po kalon. Tejendanë qeveria propagandon se është në krye të reformave shtet-formuese, por me gjithë dëshirën e mirë që populli im të jetë përfituesi kryesor i implementimit të këtyre reformave, do t’ia falja edhe gabimin më të madh nëse zelli i punëve të qeverisë, do të ishte po aq i lartë, sa lufta mediatike në funksion të kësaj propagande shterpë, po aq shterpë sa vet dëshira në letër, për të bërë shtetin e rilindjes. Nuk u pa kurrfarë politike e qëndrueshme, për të shpërblyer popullin, i cili i besoi votën për variacion politik, në qershor të 2013, ndaj sot kam gjithë të drejtën të them e shkruaj se Adolf Hitleri pati të drejtë kur tha se, është fat për sundimtarët, që njerëzit nuk mendojnë! Në këtë rast do të mendoja se Rama ka qëlluar me fat, por jo. Unë nuk mendoj se Edi Rama i cili edhe pse po bën ligjin që ti mbyllë gojën çdo mendimi ndryshe që kritikon punët e mbrapshta të qeverisë, ka qëlluar me fat. Ai do të mbahet mend si kryeministri që dështoi në nismat e tij për të bërë shtet, jo se nuk dinte, por nuk donte. Xhon F. Kenedi thotë se padija e një votuesi në një demokraci, e dëmton sigurinë e të gjithëve. Në fakt siguria e shqiptarëve tashmë është dëmtuar rëndë edhe pse nuk ka më njeri të mos e dijë se qeveria e rilindjes, nuk mundi dot të bëjë shtet. Padija e një votuesi në një demokraci, e dëmton sigurinë e të gjithëve, ndaj për çdo shqiptar ka ardhur koha që të informohet çfarë ndodh me taksat, si i përdor paratë qeveria që ka votuar, çfarë angazhimi ka për të rritur rrogat dhe pensionet, sa biznese të reja janë hapur në lagjen e tij, në qytetin e tij, sa shpenzon në fund të muajit krahasuar me të njëjtën periudhe me një vit më parë? Këto janë disa pyetje që shqiptarët duhet t’i ngrenë dhe t’u kërkojnë përgjigje atyre që u besuar votën, qofshin këta drejtues lokalë apo qendrorë. Shqiptarët duhet ta dinë se qeveria që votuan me premtime farse sot e rendit Shqipërinë në shkallët më të ulëta në të gjitha raportet ndërkombëtare dhe indekset globale. Dje Shqipëria u radhit si një nga vendet më të varfra të rajonit duke lënë prapa vetëm Bosnjë Hercegovinën për nga fuqia blerëse. Një indeks i Global Finance që mat nivelin e varfërisë në mbi 180 vende të botës, e që e renditi Shqipërinë në vendin e 95 në rang botëror duke përdorur si njësi matëse paritetin e fuqisë blerëse. Nga ana tjetër Banka Botërorë vë alarmin se në Shqipëri 46.1% e popullsisë jeton me 5 dollarë dita. Risku për të rënë nën nivelin jetik është më shumë se asnjëherë tjetër prezent në shoqërinë shqiptare. Ndërkohë GDP për kapital e vendit tonë është 4450 $ (i katërti vend më i varfër në Europë). Një tjetër rekord që qeveria rilindase shënoi në indekset ndërkombëtare, është ai i pagës minimale e cila sipas Bankës Botërore është 15 herë më e vogël, sesa mesatarja e BE-së. Me këtë buxhet konsumator individi motivohet të kontribuojë në mbijetesë, sesa në bum ekonomik. Rrjedhimisht risku është se konsumi mund të vazhdojë të shfaqet në rënie të qëndrueshme. Pak ditë më parë Shqipëria u rendit e fundit në Europë dhe rajon për nga lumturia. Raporti global i lumturisë evidentoi Shqipërinë si vendin e fundit dhe Shqiptarët si populli më i palumtur. Rekord tjetër negativ i qeverisë rilindëse është ai i dy ditëve më parë, ku Eurostat dëshmoi se numri i kërkesave për azil të shqiptarëve në vendet e BE, ka shënuar rritje të frikshme, duke shkuar në 439 % që përkthehet në 66 mijë, vetëm në vitin 2014 sepse të dhënat e vitit 2015 janë duke u përpunuar nga Eurostat. Këtu janë përfshirë vetëm individët që janë regjistruar si azilkërkues në vendet e BE. Në fakt shqiptarët që u larguan në 6 mujorin e dytë të vitit 2013, menjëherë sapo rilindja u ul në karrigen e pushtetit është regjistruar nga Eurostat të jetë 12.2 mijë. Çfarë dhemb më shumë është fakti se janë të rinjtë ata që po ikin nga Shqipëria. Sipas Eurostatit për Shqipërinë grupmosha nga 18–34 vjeç përbën gati 45 % të totalit të azilkërkuesve ndërkohë që është shumë e lartë edhe përqindja e fëmijëve që ikin me prindërit e tyre teksa grupmosha nga 0 -13 vjeç përbën 26 % të totalit të azilkërkuesve shqiptarë që ikin drejt Bashkimit Europian. Nëse deri pak kohë më parë, shqiptarët ishin të dyzuar mes faktit dhe teorisë se qeveria rilindëse është në rrugën e duhur, sot janë krejt të vetëdijshëm se qeveria dështoi në të bërit reforma dhe shtet. Shqipëria për çdo shtetas europian po qe se do të provonte të jetonte për pak kohë në vendin tonë, do të ishte një mision i pamundur. Në të tilla kushte kur taksat rriten çdo ditë dhe vendet e punës mungojnë, ndërsa rrogat zvogëlohen përkundrejt shtrenjtimit të jetesës, Shqipëria është një vend i rrezikshëm për të jetuar, jo për shkak të njerëzve që veprojnë si djalli, por për shkak të njerëzve që nuk bëjnë asgjë për këtë”, do të thoshte Albert Ajnshtajn. A ka ringritje, pas dështimit? A munden shqiptarët të qeverisin sikurse nuk kanë qeverisur më parë? Po shqiptarët mund të qeverisin sikurse nuk kanë mundur më parë vetëm nëse do të kishte një burrë shteti. Zhorzh Pompidu thotë se një burrë shteti, është një politikan që e vë veten në shërbim të kombit, ndërsa një politikan është një shtetar që e vë kombin në shërbim të vetes. Kaq mjafton për të kuptuar se çfarë janë ata që u besuam votën 3 vjet më parë, burra shteti apo shtetarë që kombin e vënë në shërbim të vetes? Rritje barrës fiskale të bizneseve 8 herë më e lartë se viti i kaluar për bizneset në Bashkinë e Tiranës, i cili mban peshën e 49% të biznesit vendas. Fryma e ankthit dhe e pasigurisë ekonomike amplifikon riskun e falimentit të bizneseve, në qoftë se ato nuk kanë kapacitete për të mbuluar shpenzimet. Nëse biznesi po tkurret, kush do prodhojë punësim? Atëherë do të mbështetemi tek investimet (investimet në rënie 10% më pak sipas BSH në T3 2015) këtë e pohoi edhe FMN në vizitën e një dite më parë, me autoritet shqiptare. Tomas Xheferson do të thoshte se çdo qeveri degjeneron kur iu besohet vetëm sundimtarëve të popullit dhe populli është i vetmi rrëzues i tyre. Ndaj duket qartë se reformat shtetformuese të qeverisë së rilindjes nuk janë gjë tjetër veç një farsë që përpos propagandës asgjë nuk ka për thelb. Do të doja shumë që t’ia falja edhe gabimin më të madh qeverisë së rilindjes, nëse zelli i punëve të saj, do të ishte po aq i lartë, sa lufta mediatike në funksion të propagandës shterpë, po aq shterpë sa vetë dëshira në letër, për të bërë shtetin e rilindjes. “Ç’fat për sundimtarët, që njerëzit nuk mendojnë!

Kategori
Uncategorized

Donald Tramp i shkruan Edi Ramës: Je lozonjar si Bleona, po marrosem pas teje.

BeFunky Collage

Hellouuu Uini Rama, ose Eduin, ose Surrel-Boy.

Unë jam Donald Trump dhe jam i shokuar. Këshilltarët e mi erdhën në zyrë e më thanë se Uini Rama ka bërë deklaratë kundra teje.
Realisht unë e dija që Uini është një ishull grek në Mesdhe afër Kretës. Habia ime qëndronte në faktin se si mund të fliste një ishull.

Më vonë një nga këshilltarët e mi më qetësoi duke më thënë se Uini Rama është një qytet afër Kaukazit.

Nejse edhe ky këshilltar ja futi kot, por më erdhi në ndihmë mikesha ime shqiptare Bleona Qereti e cila më dha informacione brilante për ty, urrejtja ime ndaj teje papritur u konvertua në dashni platonike.

Kur pashë CV-në tënde o Uini Rama kam mallkuar veten gjysmë ore rresht që nuk e dija që ti ekzistoje.
Oh çfarë kisha humbur…më shumë se gjysma e jetës më paska ikur kot, pa ditur që ti ishe gjallë në anën tjetër të planetit.

Mora vesh që ti ke bërë shumë ekspozita me piktura dhe që jam gati të blej nja dy për t’i vënë në tualetin e stafit tim në një nga zyrat në New York.

U informova që ju keni një vilë me arkitekturë misterioze në Surrel. E cila ta heq zarin. Uini Rama, të lutem a mund ta pyesësh pak kryeplakun e Surrelit nëse ka tokë të lirë, se dua dhe unë të ndërtoj diçka aty.

U bëra pak xheloz kur mora vesh se ju keni një këshilltar të talentuar si Fate Velaj. Po u bëra keq fare që Fate Velaj sot po promovon librin e tij të ri dhe vazhdon të jetë këshilltari juaj dhe jo i imi.

Pastaj u informova që ju keni një dashuri të madhe për gjyshin e një shokut tuaj të ngushtë. Bëhët fjalë për gjyshin e Erion Veliaj, gjyshin Xhoxhi Soros.

Pastaj me Bleonën diskutuam për orë të tëra për kravatat e tua me topa, por më iku zari fare kur mësova për kërpudhën që ke ngulur tek avllia poshtë zyrës ku punon.

Oh Uini Rama…ajo kërpudhë më goditi në zemër si Kupido.

Më pas Bleona më vërtetoi që ti je shumë lozonjar.
Ajo më rrëfeu për një mikun tënd që në mos gaboj quhet Tani-Bunny, ose Tan-Lepri siç i thoshte Bleona.

Bleona ishte e gëzuar që ti dhe Tani-Bunny jeni bërë prapë shokë, pas një periudhe  ku u vërejt mospërputhje karakteri mes jush.

Kur unë e pyeta Bleonën se pse ajo ishte kaq e gëzuar për pajtimin tënd me Tani-Bunnyn, Bleona mu përgjigj se:

“Ne gocat lozonjare ndihemi shumë UAU kur rrimë me të fortët o Trampi”

Kur kuptova se ti Uini ishe dhe lozonjare njësoj si Bleona, oh Uini Rama… ohhh…u bëra gati të prisja biletën e të vija në Tiranë, por Bleona më ndali dhe më tha që të vija njëherë tjetër pasiqë shoku yt Erion Veliaj kishte parashikuar mot të përkeqësuar me stuhi dhe uragan këtë javë.

Por unë do vi një ditë se s’bën të të takoj Uini Rama. E ndiej që po marrosem pas teje.

Kategori
Uncategorized

Mashtrimi i rilindasve ndaj emigrantëve.Pandeli Majko:Emigracioni…, nderi dhe turpi.

 

Emigracioni…, nderi dhe turpi

Nga Pandeli Majko. “Disa muaj para zgjedhjeve parlamentare 2013″…

Shqipëria u bë vendi ku “eksporti” i emigrantëve ka qenë “lënda e parë” me të cilën shqiptarët ju ofruam botës pas përmbysjes së komunizmit. Kjo shtresë popullsie u bë protagoniste e padiskutueshme në mënyrën se si vendi u zhvillua prej 22 vjetësh.

Ky protagonizëm filloi me emigrantët e parë që u futën në ambasadat perëndimore në 2 korrik 1990-të duke i dhënë zemër shoqërisë së tulatur shqiptare për ndryshimet e mëvonëshme.Sot, vendi ynë për frymë popullsie, zë vendin e parë në Europë për emigracionin. Rreth 20-25% e popullatës së vendit tonë është larguar në emigrim.

Sipas të dhënave “statistikore” (ende të paqarta), përllogaritet që popullsia shqiptare (në Shqipëri) të jetë pakësuar me 7.7 për qind në një dekadë. Shifrat janë kontradiktore dhe konfuzioni i tyre është vec pjesa e dukshme e ajsbergut të “ceshtjes” së emigrimit në shoqërinë shqiptare.

Sipas statistikave të Bashkimit Europian, shqiptarët janë të parët për frymë popullsie në nivelin e emigrimit. Pas tyre vinë turqit dhe të tjerët…

Emigrimi i popullsisë në Shqipëri është e dhëna që bie në sy pas publikimit të treguesve të “Censusit”. Instat e deklaron vendin me 2 milionë e 830 mijë banorë i cili përbën një zvogëlim popullsie prej 237 mijë banorësh(!) (Ironikisht, kjo shifër bie në kundërshtim me listat e zgjedhëve të KQZ-së, të cilat konfirmojnë një numër më të madh të popullsisë!)

Në ITALI, numri i emigrantëve shqiptare është mbi 500 mijë, sipas të dhënave zyrtare të Ministrisë së Punëve të Brendshme të këtij shteti.
Gjatë viteve numri i shqiptarëve ka shënuar rritje të vazhdueshme. Ai, sipas statistikës italiane arriti në janar 2011 kuotën 482.627 emigrantësh të rregullt në territorin italian i cili përbënte 10,6% të totalit të emigrantëve në shtetin italian.

Në GREQI saktësia statistika e emigracionit shqiptar është e paqartë. Në këtë vend numri i emigrantëve shqiptarë është më i lartë se në cdo vend tjetër, përfshi edhe Italinë.

Sa është numri i shqiptarëve të cilët kanë lënë vendin e tyre drejt emigrimit? Ky numër zyrtarisht NUK DIHET!

Duke shkruajtur këtë shkrim, mendova se duhet ti kërkoj një mirëkuptim lexuesit. Nuk jam duke bërë opozitarin. Përgjegjësia e shtetit shqiptar nuk fillon sot…

Përafërsisht, duke marrë së bashku Italinë (500 mijë+), Greqine (700-800 mijë+), vendet e tjera te BE-se (100 mijë+) duke shtuar këtij edhe emigracionin në Amerikën e Veriut (SHBA dhe Kanada), Australinë dhe pjesën tjetër të rruzullit shifra e emigracionit shqiptar të pas viteve 90-ët shkon frikshëm diku mbi 1.5 milionë…

Emigrantët janë historia e re e Shqipërisë. Ata ndryshuan raportin me shpresën për të ardhmen, në një shoqëri të dëshpëruar dhe zhgënjyer postkomuniste. Me shqiptarët emigrantë, vendi u ndihmua në rimëkëmbjen financiare dhe ekonomike të tij. Remitancat, (dërgesat financiare) të emigrantëve në drejtim të Shqipërisë, ishin disa herë më të larta se sa ndihmat ekonomike e dhëna në formë grantesh apo programesh nga donatorët ndërkombëtarë për qeveritë e tranzicionit në Tiranë.

Emigracioni shqiptar ndikoi në nivelin e shkollimit. Ai sa vjen e po bëhet edhe më i mirë edhe falë emigracionit. Mentaliteti, mënyra e të menduarit dhe deri e të veshurit kanë pësuar ndryshime të forta falë “hapjes” së emigracionit. Protagonistët e suksesit shqiptar vijnë, shumica e tyre, nga rradhët e emigrantëve, pavarësisht se një pjesë e tyre reklamohet ose me vonesë ose kur shkëlqimi mediatik ndërkombëtar i bën të i pashmangshëm.

Ndërkaq, qindra e mijëra emigrantë vazhdojnë të kenë probleme me lejet e qëndrimit, bashkimin familjar, sigurimet shoqërore, shkollat shqipe, keqtrajtimet, standardin e jetesës apo nivelin e integrimit në shoqëritë e shteteve ku kanë emigruar. Këto dhe të tjera përbëjnë shqetësimin më të madh në marrëdhënien e munguar që shteti i Shqipërisë ofron për emigracionin e vet “jetim”.

Njohja e sigurimeve shoqërore, është nga problemet më të mëdha që shqetësojnë emigracionin tonë, përballë indiferentizmit të institucioneve të shtetit shqiptar. Ky indiferentizëm me të drejtë indinjon çdo emigrant shqiptar i cili ndodhet në këtë “udhëkryq” të së ardhmes së tij. Zgjidhja e këtij problemi kalon edhe nga relizimi i marrëveshjeve shtetërore të cilat do jenë një zgjidhje fundore për pensionet të tyre të pleqërisë.

Fenomeni i mohimit të njohjes së viteve të punës të emigrantëve shqiptarë aktualisht përbën sot një korrupsion të llojit të veçantë. Ky problem social sa vjen dhe do të bëhet çështje e ditës. Pritshmëria e emigrantëve shqiptarë për njohjen e viteve të punës, në kushtet e krizës ekonomike europiane kanë përballë heshtjen dhe mosprofesionalizmin e institucioneve shqiptare.

Për faj të politikës reciproke, vetëm në Greqi, mbi 300 mijë emigrantë rrezikojnë të humbasin pensionet e tyre. Shteti i Greqisë pak kohë më parë bëri marrëveshje reciproke me Australinë për këtë cështje për emigrantët e vet. Qeveria shqiptare, deri tani, nuk është kujtuar për të biseduar për këtë cështje e cila do të sjellë për emigrantët e sotëm pasoja të parikuperueshme.

Instituti i Sigurimeve Shoqërore të Shqipërisë ka zgjedhur rrugën më të lehtë dhe në kurriz të emigrantëve. Ai u kërkon emigrantëve të bëjnë sigurimin vullnetar pranë tij. Një praktikë tepër e “cuditëshme”, që i detyron emigrantët të sigurohen edhe në sigurimet shoqërore shqiptare. Duket se u zgjodh rruga më e lehtë në kurriz të emigrantëve shqiptarë dhe jo dialogu për njohjen e pensionit nga homologët grekë.

Shteti shqiptar nuk ka një axhendë për emigracionin e vet. Ky është realiteti i dhimbshëm, të cilin për ta ndryshuar duhet më së pari ta pohosh.
Kjo mungesë fillon me nivelin e shërbimeve në ambasadat tona të cilat nuk kanë personel të mjaftueshëm. Ai është një numër, për nga vogëlsia, frikshëm i turpshëm, (nuk besoj të jetë dyshifror) dhe as që bëhet fjalë të ofrojë shërbimet e kërkuara ndaj një komuniteti emigrantësh që numëron sa banorët e bashkive më të mëdha të Shqipërisë në shtete si Greqia, Italia apo si SHBA, Kanada, Gjermani etj.

Thellimi i krizës ekonomike dhe politike në vendet e Bashkimit Europian dhe sidomos në Greqi dhe Itali, po errëson prespektivën e emigrantëve shqiptarë.
Një pjesë e emigracionit shqiptar po rrezikon të përfundojë atje ku nisi rrugën e emigrimit para 22 vjetësh. Ata po kthehen. Të hutuar, të mallëngjyer dhe shpejt edhe të indinjuar. Kthimi i tyre sot është realitet. Ikja nga Greqia sidomos përbën rendin e ditës. Grupe emigrantësh, të detyruar, po i drejtohen përfundimisht vendit të tyre të lindjes për arsyet nga më të ndryshme ku kushtet e legalizimit, ndërprerja e kontratave të punës dhe gjendja e rëndë ekonomike i kanë lodhur së tepërmi emigrantët shqiptarë. Dikur, ata punonin me ëndrrën për të mbledhur para për një të ardhme sa më të mire, ndërsa sot, jeta e tyre varet nga këto kursime dhe mbi të gjitha duke rrezikuar humbjen e viteve të punës. Kjo është një padrejtësi për të cilën shteti shqiptar bën ende të “paditurin” dhe që duhet konsideruar si papërgjegjëshmëri ndaj qytetarëve të vet.

Politika shqiptare nuk ka raporte me emigracionin. Sot, emigrantët në Shqipëri figurojnë votues në lista por votimin e kanë thuajse një mision të pamundur. Prezenca e tyre në listat e votimit është shpesh arsyeja e manipulimeve industriale në zgjedhjet e rradhës. Edhe kur votojnë si emigrantë, kjo është një superlodhje militantësh që me autobuza udhëtojnë drejt Shqipërisë për të votuar. Vijnë si një “mall” eksporti, dhe pavarësisht se kryejnë një akt të paprecedent për një vend anëtar të NATO-s, janë shtresa më kokulur dhe që do me zemër të ardhmen e atdheut të vet.

Shqipëria dhe politika ja ka “borxh” të drejtën e votës emigrantëve atje ku ata jetojnë. Pse po vonon kjo e drejtë?! – mund të pysë dikush. Përgjigja e thjeshtë është se emigrantët janë votues të frikshëm. Ata nuk blehen dhe shiten, për një vend pune në administratë. Standarti i tyre i të kuptuarit të politikës nuk është naiv. Votat e emigrantëve do të jenë një thuajse “revolucion” për mentalitetin politik shqiptar. Vota e emigrantëve, pa asnjë metaforë optimiste, do të ishte “hapja” e dytë e Shqipërisë pas viteve 90-të.

Emigrantët janë heronjtë tanë të tranzicionit. Ata kanë ditur ti japin atdheut që nuk u dha thuajse asgjë Këta kërkues të ëndrës na kujtojnë cdo moment se NDERI ju takon atyre, dhe TURPI mbetet për mosmirënjohësit pa ëndrra…Duket sikur mitingu idiot në sheshin “Skënderbej”, për “dënimin” e atyre që emigruan nga hyrja në ambasadat perëndimore në 2 korrikun e 1990-ës nuk ka mbaruar akoma. Sigurisht!

http://www.yllpress.com/54888/emigracioni-nderi-dhe-turpi.html

Kategori
Uncategorized

LULI I VOCERR NE SUEDI.

LULI I VOCERR NE SUEDI.
Nje bisede azilantesh shqiptare, ne Suedi.

A e shef mor burre,i flet Prenga-Rifatit. Dy azilantë, dy shqiptare nga veriu, ja na i dhane dhe LMA_të, lejet e qendrimit 3 mujore.
Ani bre Preng, cdo tre muj kane me na dhane tjeter,njashtu sic na thane.
Ai miku që na pruni keshtu na tha, nuk do kini problem.

Hallall gjithshka, hallal leket dhe mundimet, shpetuam nga e keqia thotë Rifati, hallall thotë Prenga duke ulur kokën, por kena ardh me një mal me pare borxh, dhe borxhi or mik eshte me i keq dhe me i rende nga gjaksi, ai duhet kethyer.

Eh jete o jete ku nuk po na perplas, dhe syte e malsorit mbushen me lot, ul koken per te mos e pare kush dhe me cepin e xhaketes mundohet te largoje lotet.
Shtepine larg katundit na e kane dhane, njashtu si ne Dukagjin jena.
Po bre, nji tah  prane kena detin jo gjaksin dhe friken.
Rroba te reja na dha Xheni ne Marma.
Te reja…e çpo me duhen bre, boll i kam dhe keto qe erdha nga rruga e gjate, rruge dhe largim qe po me shtrengon dhe mbyt ketu ne gjoks, me mire i dekun atje se sa njishtu.

Nanen kush na kishte genjy,se Suedia nuk pranon ma refugjate Shqiptare, e thuj shyqyr zotit se vendet e tjera nuk te pranojne,e jo me me te dhane ene shpi,  fliste dhe gezohej tjetri duke tundur nje zarf, pa i pare lotet qe kishin mbushur fytyren e mikut perballe.
Ja dhe karta e bankes, as ne anderr nuk e kisha pa bre.
Hallall.

Hallall gjithshka or burra,vojtem shume por ja arritem dhe shpetuam.
Hi hi hi qeshte dikush aty prane, ene mua na Lushnja ma pranuan kerkesen e azilin bash si ju,hi hi hi.Ishalla do zoti dhe kalojme kete dimer te eger ketu, te pakten femijet, ata te mbushin barkun dhe te ngopen njehere me buke dhe tesha, nuk kisha asgje ne shtepi, binte miu thyente koken vazhdonte biseden lali, rralle kur zija peshk benim sikur ngopeshim, por dhe atehere na mungonte vaji.
Ai Sirjani qe fliste Greqisht si na tha?
Qe me te marre paret nga bankomati po te duam denancojm ne polici qe na ka hum karta e bankes dhe njashtu marrim karte te re dhe pare te tjera.
Hi hi hi qeshte lala.
Deshte me na e fut ai zagari, hihihi shkerdhata,kujton se ne jemi te marre.
Fukarenj po, por jo te marre.

Kujton se jemi si ata qe vene luftojne dhe vriten atje ne Alepu,,dhe keta shkerdhatat (Sirjane) vine dhe bejne qef neper Europe, ja shikoi.
Rrnoft lufta per nafte ne Siri hidhet nje tjeter,se po qe per tu vra ma shum jane vra te na ne Shkoder se atje.
Hihihi qesh perseri lala duke rrufitur kafen, desh me na i fut zagari qysh ne fillim.
Keto ishin fjalet dhe biseda me ze te larte qe degjova sapo u futa ne lokal,rreth dy tavolinave te bashkuara si ne shqiperi ne kafen e (kryqit te kuq) Soderhamn dhjete shqiptaret e ardhur rishtaz si ata rekrutet e ushtrise shqiptare qe hanin se bashku gurabije, kuvendonin te gezuar por dikush dhe me mall dhe hall per ata qe kish lene pas, per lumturine qe me fund kishin arritur ketu ne kete vend te larget, te lagesht dhe te ftohte.
Pa ju thene gje ju pagova kafet,(Kafe ne kryqin e kuq nje kafe 10 korona kushton) dhe ju urova mireseardhjen.
Te habitur por dhe te gezuar qe takuan nje shqiptar me leshuan vend menjehere duke mbytur ne pyetje qe nuk kishin fund.

Tamam si ushtaret e rinj me dautet e vjeter.
Ne syte e tyre, gezimi qe me ne fund kishin arritur ne Suedi, dhe ishin stabilizuar perkohosisht, nuk mund te fshinte hallet dhe dhimbjet pa fund.

Ne syte e tyre kishte vuajtje.
Ata ishin larguar vetem nga e keqia, dikush duke lene femijet,  dikush prinderit, te ngujuar dhe pa mbrojtje.dikush lopen e vetme qe e kishin si pjesetar te shtepise, ajo i mbate gjalle dhe ju rriste femijet.
Ata kishin ikur vetem e vetem se shteti i tyre,jo vetem nuk i mbronte por i kishte lene ne meshire fatit dhe te misionareve te paqes.

Te ndjekur nga gjaksi, te pa mbrojtur nga shteti dhe ligji ata nuk kishin tjeter  rruge zgjidhje.
Ndaj per te shpetuar veten dhe femijet,kishin shitur gjithshka, kishin paguar shume, ndoshta edhe borxh.
Dikush kishte shitur dhe shtepine,bageti dhe gjitheshka kishin nga pas.Seksere mbas sekseri,polic mbas polici,dokument mbas dokumenti,te gjitha me leke ne dore.Vetem e vetem per te shpetuar qofte dhe duke u gremisur ne fund te botes.
Por kush do i besonte?
Ata nuk e dinin qe askush nuk do merrej me problemet e tyre, askush nuk do i besonte, askush nuk do i degjonte, askush nuk do i ndimonte ne zgjidhjen e halleve te tyre pa fund.
Thjesht per ta do zbatohej nje procedure rutine, si gjithe shqiptaret e tjere dhe keta do i ndiqte e njejta rruge zeze,ajo e mos aprovimit dhe e kethimit perseri ne vendin e tyre.
Ketu besojne shtetin qe na genjen dhe vjedh jo vetem ne por dhe keta te huajt.
Shqiperia nje vend i sigurte.
Ku fatkeqesisht e verteta eshte krejt ndryshe.Rendi,siguria dhe tritoli, vrasjet,  jane kafja e mengjezit dhe ushqimi i perditshem i shtypit, mediave dhe qytetareve shqiptare.
Keta te mjere te ardhur me shprese e mbrojtjes kaq larg,nuk e dinin cfare do ndodhte me ta.
Ata nuk po i gezoheshin dot nje karte banke bosh me 1800 kr ne muaj,dhe nje leje qendrimi tre,apo disa here nga tre muaj, deri sa te mbaronin procedurat, per tu kethyer perseri mbrapsh si te gjithe bashkeatdhetaret e tyre te ardhur me pare ne Suedi pa perjashtim.
I degjoja dhe nuk i kundershtova, nuk desha te behesha une ai qe do jau thyente zemren qe ne fillim,me te verteten e hidhur te procedurave dhe fundin qe i prisnin.
Ishte fillimi i nje enderrimi te genjeshter te tyre si i gjithe te tjereve pa perjadhtim. I lashe te kenaqeshin ne boten dhe enderrat e tyre.
Ata mendonin se kishin prekur parajsen. Por me kot, ata pa ditur po genjenin veteveten,familjen dhe femijet, ky fillim i (embel ) nuk do zgjasi shume,hidherimi dhe e verteta do tju vije pak me vone disa muaj me pas.
Atehere kur pritja dhe buzeqeshja e punonjesve dhe avokatit te emigracionit dhe kerkest e tyre per takime shume shpejt do ju kethehen ne nje morg per ta.
I lashe te flasin dhe te gezohen me ditet e lumtura te tyre ne Suedi.

Te gjithe kane te drejte te enderrojne, te gjithe kane te drejte te kerkojne te ardhmen dhe fatin e tyre dhe ketu ne nje vend nga me te miret, me te rregullt, me socialet, me te sigurte, por te ftohte dhe te genjeshtert per ne shqiptaret, vetem per shqiptaret e shqiperise.
Jo per Arabet dhe Afrikanet.
Ata jane pjesa me e dashur e ketij vendi,jo se ata jane me punetore dhe me te civilizuar se ne (Te gjithe keta sapo marrin dokumentat me asistence jetojne)
Por ndoshta kjo vjen nga qe ata politika nuk i cileson si azilante te vendeve te “sigurta” sic na etiketojne ne, kur vet kryeministri i sotem ka lene dikur zyren dhe me çorape ja ka marre vrapit neper vrimat si minjte e galerive apo pse dhe grate Suedeze martohen me ta,dhe burrat vene deri ne Filipine te marrin gra.

Me pyeten dhe u interesuan per nje emer qe simbas tyre ishte i vetmi Shqiptar i cili kishte fituar azil, e ata  e kishin degjuar nga mediat shqiptare, dhe ketu neper kampet apo zonat e emigranteve, me thane se jeton ne kete zone.

Megjithe se ju thashe se nuk e njihja,por nuk ishte vetem ai qe kish fituar statusin e azilantit nga shqiperia, ka dhe te tjere ka, kjo per tju rritir shpresat e tyre te venitura.

Por fatkeqesisht une nuk e njihja me ate njeri.
Nuk e njihja pavaresisht se ai emer isha une,une qe e kisha harruar tani dhe vete emrin tim,hallet dhe problemet e mija. Une qe kisha dy vjet lufte dhe perpjekje me entin e emigracionit.
Lufte dhe perpjekje ne mbrojtje te te drejtes sime nga nje institucion i shtetit demokratik perendimor, por me ne fund nje e drejte e fituar, dhe e dhene po nga gjykata e ketij vendi Mbreteror, nen perkujdesjen dhe mbeshtetien e Amnisty international dhe Human Rigs.
Shume shpejt mendova se edhe keta te mjere do e ndjejne ftohtesine, buzeqeshien e shtire dhe genjeshtren per nje jete me te mire.
Shume shpejt dhe keta do te kuptojne se cfare fshihej mbas atij dokumenti qe je i detyruar ta firmosesh para se te fillosh procedurat me entin e emigracionit.

(Do te bashkepunoj, gjithmone dhe per cdo gje me emigracionin).

Ky bashkepunim nuk ishte dhe nuk eshte per ta ,familjet dhe femijet e tyre ashtu sic e reklamojne, ky bashkpunim nuk ishte mundesi per te fituar qofte dhe nje leje qendrimi,ky bashkunim dhe ky dokument ishte:
As me shume dhe as me pak, nje “Zbatim detyrimi” per tu kethyer me deshire apo me force ne vendin e origjines ne momentin e pare qe emigracioni dhe shkallet e tjera te procedurave ligjore, nuk do ju pranonte kerkesen e tyre te drejte apo jo,per leje qendrimi dhe azil ne Suedi,ata do te ishin te detyruar te largohen nga Suedija duke marre padrejtesisht dhe dy vjet ekspuls ne vendet e bashkimit europian.
Ata flisnin e flisnin per hallet dhe problemet e tyre te verteta, gjakmarrjen, varferine, krimin, korrupsionin dhe keq qeverisjen.
Por ata harronin qe vinin nga nje shtet, qe europa e quan

“Vend te sigurte demokratik”
Ku vete ministri rendit i shoqeruar nga mediat e tij e quan fitore,dhe del per te pritur ne Rinas nje avion me 50 leckamane te mbledhur rrugeve te europes.
Deklarimet e genjeshtra per shtetin ligjor,sigurine e qytetareve shqiptare,mbushin faqet e gazetave apo te emisioneve televizive.
Por me ironike eshte kur keta 50 fakire, leckamane te mbledhur rrugeve i shoqeron dhe nje minister i brendeshem i nje shteti te madh demokratik.

Kjo eshte demokracija.
Diplomatet e huaj bertasin;
Shqiperia “Vend i sigurte demokratik” Kur vete ata qe ne shtetet e tyre levizin me bishikleta, ndersa ne kete “Vend te sigurte” levizin me makina te blinduara apo te shoqeruar makina dhe sirena policije.
E cfare dallimi ka shqiperija (demokratike) nga Kabuli, apo Siria? Asgje vetem se ne ndodhemi si harte ne Europe dhe ata jo.
Shqiptaret po vidhen, grabiten dhe vriten cdo dite.
Tritoli ju eshte bere ushqim i dites, krimi  dhe varferia ekstreme eshte kethyer dhe ulur kembekryq ne cdo cep te shqiperise, shteti fle gjume apo eshte i pa afte perballe krimineleve te lidhur me politiken, komisiariatet e policise po hidhen ne ere.

Ndersa Shqiptaret te mashtruar apo te paguar po vene te luftojne dhe vriten ne Siri per xihad, kur vete Sirianet,ikin nga vendi i tyre apo vende te tjera ku kishin emigruar me pare si Greqia,duke perfituar menjehere azil politik dhe pashaporta ne Suedi.
Ky nuk eshte ligji i demokracise per azil kerkuesit,por lufta per (Arin e zi) ne Siri dhe vende te tjera arabe.
U ndava me bashkakatdhetaret e mij duke i lene ne enderrimet dhe shpresat e tyre.

Ashtu si Lulin e vocerr me doren e shtrire, duke e ditur se shume shpejt enderrimet e tyre do te kethehen ne vuajtje, makth dhe debim te radhes.
Ashtu si qindra e qindra shqiptareve te tjere,qe erdhen, kerkuan me shprese azil  dhe mbrojtje ne Suedi, pa e ditur se cfare do te ndodhte me ta ne kete shtet demokratik perendimor.
Por ketu te cudit fakti,se ne dy-tre vjet rreth 5_6 mije  shqiptare, te dorezuar dhe regjistuar si kerkues te rregullt ne zyrat e entit te emigracionit.
Asnjeri prej tyre ( vec dy tre familjeve) nuk i permbushi rregullat per te perfituar azil ne kete shtet.
Kur ambasadori gjerman ne shqiperi deklaron se ne 100 shqiptare 1 merr azil politik dhe perfiton dokumentat ne Gjermani.
Duke mos folur per ata qe mashtrojne dhe qe nuk jane pak, me kerkesat dhe dokumentat e tyre te blera ne pazar, per te fituar azil, dhe pse kete e bejne thjesht nga hallet dhe varferia ekstreme.

–Mos valle ne Suedi kane gjetur te vine dhe te kerkojne mbrojtje,vetem (mashtruesit) Dhe jo azil kerkuesit e rregullt? (Simbas ketyre ketu)
–Mos valle racizmi qe flitet nen ze, eshte eshte dominues ne vendimet e entit te emigracionit?
–Mos valle fati i azil kerkuesve shqiptare, eshte i para shkruar (Me Jo) perpara se ata te praqiten apo te depozitojne kerkesen e tyre per mbrojtje dhe azil ne Evrope ?
–Mos valle perkethyesit si pjese e emigracionit nuk njohin gjuhen letrare shqipe,dhe nuk munden te perkethejne ate cka thuhet dhe deponohet nga azil kerkuesit e shqiperise, duke deformuar keshtu gjithe procesin e kerkeses dhe azilit ne entin e emigracionit?
–Mos valle per ti shpetuar kethimit,dhe ate cka te pret ne Shqiperi,duhet gjetur strehim neper manastiret e vendit,(Duke i vleresuar si te vetmit ne ndihmen ndaj shqiptareve) Si e vetmja mundesi e qendrimit, mos perndjekjes dhe debimit nga shteti Suedez?
Sigurisht qe shteti Suedez eshte pjese e Europes.
Ai dhe gjithe shtetet ne fjale perdor fondet e tyre por dhe te Be_se dhe te OKB_se, per mbajtjen e nje administrate jo te vogel dhe burrokratike ne zyrat e shtetit.
Enti i emigrimit, gjykatat, juristet, perkethyesit, banesat e qendrimit.

Gjithshka, per ceshtiet e emigranteve te ligjshem dhe te pa ligjshem shqiptare apo te kombesive te tjera,nga dikush paguhen.
Por ndersa per kombet dhe kombesite e tjera qofshin keto arabe, afrikane apo dhe europiane ka standarte te tjera,si ne pritje, trajtim,shkollim apo dhe ne dhenien e dokumentave te qendrimit.
Per shqiptaret punohet me dy standarte.
Te gjithe pa perjashtim pavaresisht se kush jane ata,problemeve qe kane dhe rreziku i kethimit te tyre ne shqiperi.
Debohen dhe forcerisht nga policija e emigracionit, mbas nje kohe te gjate qendrimi, duke zgjatur procedurat.
Por a ka institucione te tjera qe mund tju drejtohesh ne shtetin demokratik Suedez apo dhe shtetet e tjera te Evropes?
Sigurisht qe ka.
Por askush nuk merr mundimin te te degjoje apo te ketheje pergjigje, aq me teper kur je shqiptar, nga “Nje vend i sigurte” i krimit dhe krimineleve,i vrasesve dhe viktimave, i mafies dhe mafiozeve te lidhur dhe bashkepuntore me pushtetin dhe pushtetaret.
Institucini me i vjeter dhe me i rendesishem ne Europe dhe ketu ne Suedi eshte ai i Avokatit te Popullit,por dhe sikur ti shkruash per ndime ne shkeljen e zbatimit te ligjshmerise,nga institucionet e shtetit.
Ai te pergjigjet:
Institucionet ne Evrope dhe Suedi jane te pa varura.
Po atehere perse eshte ky institucion si “Avokati i Popullit” per te na treguar se institucionet jane te pa varura,apo per te mbrojtur ligjshmerine dhe shkeljet me te dyja kembet e te drejtave te njeriut qe keto institucione kane kohe qe i bejne vetem me ne shqiptaret.

Lind Pyetja.

Mos valle shqiptaret jane qytetare te pa pranueshem dhe te pa deshiruar.

MARS 2014

Kategori
Uncategorized

SHQIPËRIA NË RREZIK: Terroristë të ISIS janë infiltruar në shërbimet sekrete Shqiptare. Nga Foreign Policy News.

Foreign Policy News: Ministrat e Ramës, pastrim parash dhe trafik droge

 

Nga Adam B. Fairmont.  
SHQIPËRIA ËSHTË NË RREZIK.

Qeveria e Ramës është e paaftë dhe një pre e lehtë e influencës së Shtetit Islamik.
Duhet theksuar se Shteti Islamik ka infiltruar agjentë të tij të mirëtrajnuar në Shërbimet sekrete shqiptare.

Siguria Kombëtare e Shqipërisë është në rrezik. Tirana duhet të ndërmarrë nisma konkrete dhe immediate për të përforcuar kufijtë e saj dhe të forcojë shërbimet e saj të inteligjencës në forcat e armatosura dhe në polici.

Ministrat e tij, të cilët shquhen për pastrim parash, trafik droge dhe që e shohin PS-në si strehëz për t’i shpëtuar Prokurorisë dhe Drejtësisë. Guximi i Ramës për të dalë në publik me kriminelët më famëkeq të Europës është i pakrahasueshëm me asnjë lider tjetër në vendet e demokracisë perëndimore.

Gjithashtu projektimi i kryetarit të Bashkisë së Tiranës si një lider i ardhshëm i PS-së, pritet të shkaktojë një tronditje të madhe në partinë e Sheikëve të Shqipërisë, por gjithashtu pritet të përkeqësojë nivelin e varfërisë në vend.

Refuzimi i përhershëm i zotit Rama për të dënuar skemat e pastrimit të parave të Koço Kokëdhimës; refuzimi për të mos përjashtuar nga partia kriminelë ordinerë si Arben Ndoka dhe Armando Prenga, (tashmë ish anëtarë të parlamentit) i cili prej gjashtë muajsh vazhdon t’i fshihet drejtësisë; dhe refuzon investigimin e skemës së pastrimit të parave nga ministri i tij i jashtëm Ditmir Bushati që është ndotësi më i madh i ajrit në Shqipëri.

Në vitin 1946, regjimi komunist në Shqipëri miratoi reformën agrare; 70 vjet më pas zoti Rama dhe qeveria e tij e braktisën sektorin agrikulturor dhe atë të prodhimit të ushqimeve, pavarësisht punës se rekomandueshme që kishte bërë ministri i tij i Bujqësisë, megjithëse ai i mëparshme gjithmonë është margjinalizuar nga kryeministri Rama dhe skuadra e tij.

Në kongresin e tij socialist kryeministri përsëriti edhe njëherë gjithë mbështetjen e tij ndaj zotit Erion Veliaj, një njeri i George Soros, si një lider i ri të PS-së gjë që ka shkaktuar shumë pakënaqësi në klubin e Rilindjes të zotit Kokëdhima, i cili ka rrëmbyer partinë e zotit Rama.

Është alarmante kur sheh se mbështetësit e zotit Veliaj kanë zënë kryesisht shumicën e vendeve në Asamblenë e Përgjithshme të PS-së, ndërsa Saimir Tahiri kryetar i degës së PS-së së Tiranës është parë si delja e zezë e tufës.

Kundërshtari kryesor i zotit Rama, Ben Blushi i cili përfaqëson elitën e anëtarëve të vjetër të PS-së u kryeqëzua përmes një sjellje të ngjashme me atë të politikanëve të Koresë së Veriut. Qeveria e Ramës është e paaftë dhe një pre e lehtë e influencës së Shtetit Islamik; duhet theksuar se Shteti Islamik ka infiltruar agjentë të tij të mirëtrajnuar në Shërbimet sekrete shqiptare. Siguria Kombëtare e Shqipërisë është në rrezik. Tirana duhet të ndërmarrë nisma konkrete dhe immediate për të përforcuar kufijtë e saj dhe të forcojë shërbimet e saj të inteligjencës në forcat e armatosura dhe në polici.

Më 19 Mars të 2016-ës Partia Socialiste e Shqipërisë zhvilloi Kongresin e saj sipas stilit komunist, mu në zemër të Tiranës, në po të njëjtin pallat ku partia e saj totalitare i mbante Kongreset e stilit Marksist rreth 30 vite më parë.

Ndërkohë pas skene, gjatë planifikimit të Kongresit të fundit Edi Rama, kryeministër i Shqipërisë dhe kryetar i Partisë Socialiste pati në kontroll të plotë të gjithë listën e pjesëmarrësve dhe atyre që do të mbanin fjalime në media e cila ishte e gatshme të regjistronte fjalimet më të spikatura të oligarkisë socialiste.

Auditori i kongresit të Ramës u njollos nga ministrat e tij, të cilët shquhen për pastrim parash, trafik droge dhe që e shohin PS-në si strehëz për t’i shpëtuar Prokurorisë dhe Drejtësisë. Guximi i Ramës për të dalë në publik me kriminelët më famëkeq të Europës është i pakrahasueshëm me asnjë lider tjetër në vendet e demokracisë perëndimore.

Gjithashtu projektimi i kryetarit të Bashkisë së Tiranës si një lider i ardhshëm i PS-së, pritet të shkaktojë një tronditje të madhe në partinë e Sheikëve të Shqipërisë, por gjithashtu pritet të përkeqësojë nivelin e varfërisë në vend.

Refuzimi i përhershëm i zotit Rama për të dënuar skemat e pastrimit të parave të Koço Kokëdhimës; refuzimi për të mos përjashtuar nga partia kriminelë ordinerë si Arben Ndoka dhe Armando Prenga, (tashmë ish anëtarë të parlamentit) i cili prej gjashtë muajsh vazhdon t’i fshihet drejtësisë; dhe refuzon investigimin e skemës së pastrimit të parave nga ministri i tij i jashtëm Ditmir Bushati që është ndotësi më i madh i ajrit në Shqipëri.

Në vitin 1946, regjimi komunist në Shqipëri miratoi reformën agrare; 70 vjet më pas zoti Rama dhe qeveria e tij e braktisën sektorin agrikulturor dhe atë të prodhimit të ushqimeve, pavarësisht punës se rekomandueshme që kishte bërë ministri i tij i Bujqësisë, megjithëse ai i mëparshme gjithmonë është margjinalizuar nga kryeministri Rama dhe skuadra e tij.

Në kongresin e tij socialist kryeministri përsëriti edhe njëherë gjithë mbështetjen e tij ndaj zotit Erion Veliaj, një njeri i George Soros, si një lider i ri të PS-së gjë që ka shkaktuar shumë pakënaqësi në klubin e Rilindjes të zotit Kokëdhima, i cili ka rrëmbyer partinë e zotit Rama.

Është alarmante kur sheh se mbështetësit e zotit Veliaj kanë zënë kryesisht shumicën e vendeve në Asamblenë e Përgjithshme të PS-së, ndërsa Saimir Tahiri kryetar i degës së PS-së së Tiranës është parë si delja e zezë e tufës.

Kundërshtari kryesor i zotit Rama, Ben Blushi i cili përfaqëson elitën e anëtarëve të vjetër të PS-së u kryeqëzua përmes një sjellje të ngjashme me atë të politikanëve të Koresë së Veriut. Qeveria e Ramës është e paaftë dhe një pre e lehtë e influencës së Shtetit Islamik; duhet theksuar se Shteti Islamik ka infiltruar agjentë të tij të mirëtrajnuar në Shërbimet sekrete shqiptare. Siguria Kombëtare e Shqipërisë është në rrezik. Tirana duhet të ndërmarrë nisma konkrete dhe immediate për të përforcuar kufijtë e saj dhe të forcojë shërbimet e saj të inteligjencës në forcat e armatosura dhe në polici.

Gjithashtu vazhdojnë të qëndrojnë si një tumor malinj figurat komuniste në PS. Siç janë Pandeli Majko, Ditmir Bushati, Taulant Balla dhe Sajmir Tahiri të cilët kërkojnë forcimin e interesave të partisë mbi ato të Shqipërisë. Dhe si rezultat zoti Arben Ahmetaj (një udhëtar pasionant me jet, avion privat) i cili së fundi është bërë dhe ministër i Financave dhe kolegët e tij synojnë që të mbrojnë skemat e tyre të pastrimit të parave të cilat shtrihen që nga plazhet e Panamasë dhe deri në oqeanin Indian, duke pasur fillimisht si prioritet zgjatjen e qëndrimit në pushtet të partisë së tyre dhe jo që të shikojnë mundësitë e zhvillimit ekonomikë të vendit dhe përmirësimit të imazhit të Shqipërisë në botë.

Jeta e anëtarëve të qeverisë së Ramës është mjaft luksoze krahasuar me jetën e 1.5 milion shqioptarëve që jetojnë nën limitet e varfërisë me 5 euro në ditë. Ministrat e zotit Rama kanë privilegje në zyrat publike, ndërsa përdorin makinat më luksoze në treg, si: Mercedes-Benz S Class, Audi A7, Audi Q7, Volkswagen Touareg, Porsche Cayenne dhe Jaguars.

Pavarësisht mbështetjes së fortë të SHBA-së për të promovuar dhe miratuar reformën e dekriminalizimit, që synon të fusë në burg të gjithë politikanët me rekorde kriminale; e gjithë kjo qartë se zoti Rama është pengesa kryesore e realizimit të kësaj reforme.

Në vitin 2013 shqiptarët nuk do të kishin menduar kurrë se anëtarët e qeverisë së Ramës do të copëtonin burimet e thesarit dhe do të vendosnin taksa të larta mbi supet e shqiptarëve në mënyrë që ata vetë të blinin jaguarë dhe të bëninj një jetë lukzose.

Gjithnjë e më shumë borxhi publik ka kapërcyer çdo limit që brezat e ardhshëm të shqiptarëve do të duhet të paguajnë.

 

Një legjislacion i kompromentuar i cili fatmirësisht nuk u mbështet nga LSI-ja, ishte një skemë e pastër korrupsioni e shpikur nga zoti Rama dhe synonte të rrezikonte asetet kombëtare të Shqipërisë të cilat kontrollohen nga një grup oligarkësh që i përkasin sektit të tij.

 

Kategori
Uncategorized

SOROS: “DONALD TRUMP ËSHTË TURP I MADH, ËSHTË FATKEQËSI”.

 

Rama Trump Soros

Kryeministri i Shqipërisë Edi Rama ka bërë dje disa deklarata të pazakonta (në dukje), në emisionin ‘Zululand’ të Mustafa Nanos.
Duke trajtuar garën elektorale në SHBA, Rama u ndal dhe tek kandidati potencial Donald Trump, Rama e etiketoi atë si një ‘turp i madh’ dhe‘fatkeqësi për Amerikën’.

Shprehet Rama:

Unë flas për për një gjë që është e qartë dhe për vetë amerikanët. Nuk jam unë që e them. Ju u referuat tek kolegët tuaj në median evropiane, po t’i referohemi kolegëve tuaj në median amerikane thonë shumë e shumë më tepër se kaq për këtë qasje të një kandidati që është një turp i madh për Amerikën dhe që është një pikëpyetje e madhe për gjithë qytetërimin tonë.

Dhe pak më tej:

Nëqoftëse bëhet President i Amerikës është fatkeqësi e amerikanëve jo fatkeqësia ime”.

Në pamje të parë kjo është një deklaratë e guximshme dhe antikonformiste e z.Rama.
A nuk duket ai si një ‘shpirt i lirë’ që e shpreh mendimin e tij pa të keq dhe lirshëm?

Mund të jetë dhe diçka më tepër se kaq. Sepse Rama në fakt nuk ka shprehur thjesht një opinion të vetin por ka artikuluar(në nivel Shqipërie) një linjë politike anti-Trump, kjo linjë udhëhiqet në SHBA nga financieri  kontrovers George Soros.

Më 21 Janar 2016, në forumin ekonomik të Davosit, finanancieri George Soros hoqi paralele mes Donald Trump-it dhe organizatës terroriste ISIS.

“Donald Trump po bën lojën e ISIS-it”, –  u shpreh financieri Soros.

Soros është i angazhuar në një luftë të hapur dhe frontale kundër kandidatit republikan Trump.

Ai akuzohet nga republikanët se po shfrytëzon një rrjet të gjerë mediatik dhe organizatash jo qeveritare për të diskretituar figurën e Trump.

Së fundi, një nga OJF-të më aktive kundër Trump, shoqata “Black Lives Matters”, rezultoi se kishte përfituar rreth 33 milionë dollarë nga një rrjet OJF-sh partnere të themeluara nga Soros.

Fryma anti-Trump është përcjellë dhe në mediat Evropiane, madje dhe në ato shqiptare.
Edhe Blendi Fevziu bëri një emision për Trump-in, ku të ftuarit e tij ishin po të njëjtët që flasin zakonisht për modën dhe gatimin.

Deviza anti-Trump që propagandohet nga disa OJF dhe disa media në SHBA përqendrohet kryesisht tek minoritetet etnike dhe muslimanët.

Në disa raste, deklaratat e Trump-it janë deformuar dhe keqinterpretuar si rraciste apo islamofobe. Në këtë linjë u paraqit dje dhe Edi Rama.

Lexojeni si u shpreh Rama:

Donald Trump është një biznesmen që vjen në fushatën amerikane pas një studimi të tregut dhe do të ‘blejë’ të gjithë ato pjesë të kapitalit njerëzor që i duhen. Nëse duhet të thojë se ‘të gjithë muslimanët janë terroristë’, s’ka problem, ai e thotë. Mirëpo kjo mund të alienojë shumë njerëz që as nuk u shkon mendja asnjëherë në botë se mund të simpatizojnë me terroristët”

Ky është një spekulim flagrant i z.Rama, është zgjatim i korridorit spekulues Media-OJF, pasi në asnjë rast nuk rezulton që Trump të ketë njehësuar muslimanët me terrorizmin.

Shprehja e përdorur nga Trump  mbi muslimanët dhe që u debatua gjerësisht në Maj 2015 është kjo:

‘Mendoj se Islami na urren. Është shumë e vështirë për t’i ndarë. Asnjëherë nuk mund ta dini se kush është fetar e kush është terrorist islamik’,- është shprehur Trump.

Pra Trump nuk ka thënë se të gjithë muslimanët janë terroristë. Nuk ka ndodhur. Rama mashtron, spekulon.

Në intervistë kryeministri Rama e konsideron Trump-in si një biznesmen që do të blejë gjithçka i nevojitet në treg.

auto_ramapikturat21442178687

E thënë nga Rama duket pakëz paradoksale, pasi vetë Rama është piktor me profesion dhe është i vetmi kryeministër në Evropë që ka shfrytëzuar postin publik dhe influencën si qeveritar, për të tregtuar pikturat e veta.

Rama ka hapur galeri edhe në Hong Kong, kur shkoi atje për një vizitë zyrtare.
Madje nuk rezulton që pikturat e z.Rama të jenë blerë nga ndokush përpara se ai të bëhej kryeministër.

Dhe kur gazetari Nano i kujton Ramës se Donald Trump mund të jetë President i SHBA-ve nesër dhe se këto deklarata të Ramës mund të kishin pasojë, Rama shprehet:

“Nuk ka problem, tipa si ai i kapërcejnë këto, janë gjëra të vogla.”

Epo shyqyr. Duket si muhabet pikturash, gjëra të vogla.  / HashtagAL

Kategori
Uncategorized

Kush e dekonspiroi takimin mes Edi Ramës dhe Viktor Pontës?

Edi Rama ka marrë një mesazh nga ish-kryeministri rumun, Viktor Ponta, se nëse do të ngrejë Byronë do të shkojë në burg.

Pavarësisht deklaratave politike, të gjitha palët nuk e duan reformën në drejtësi, apo dhe Byronë Kombëtare të Hetimit dhe po tentojnë bllokimin e tyre. Gazeta “Sot” deklaroi pak ditë më parë se kryeministri Edi Rama ka marrë një mesazh nga ish-kryeministri rumun, Viktor Ponta, se nëse do të ngrejë Byronë do të shkojë në burg. Kjo bëri që ai të kërkojë bllokimin e saj. Mirëpo ish-kryeministri Sali Berisha shkoi më tej, pasi u shpreh se Edi Rama, i shoqëruar nga Taulant Balla, takuan në qeli Viktor Pontën. Por nëse ka ndodhur kështu, pyetja që lind është: Kush e dekonspiroi takimin mes tyre? Në takim kanë qenë tre persona, Ponta, Rama dhe Taulant Balla, sigurisht që Rama nuk do e bënte një gjë të tillë, dhe vetë Ponta e ka shumë të vështirë sepse është në burg dhe i vetmi person ku ka dyshime është Taulant Balla. Ish-kryeministri tha dje se të gjitha mediat e dinë këtë gjë, por kanë frikë të shprehen. Lind pyetja nëse ishte Taulant Balla ai që tregoi të vërtetën dhe lajmëroi Berishën? Nga ana tjetër, një çështje që lind është dhe mundësia e përgjimit nga shërbimet sekrete. Nëse Taulant Balla nuk ka nxjerrë asnjë informacion, atëherë kryeministri është në përgjim nga shërbimet vendase ose të huaja. Por tashmë dihet se pas mesazhit të Viktor Pontës qeveria ka ndryshuar qëndrim total. Ish-kryeministri rumun në mesazhin drejtuar Ramës, ka thënë se Byronë do e marrin amerikanët dhe do i dërgojnë të gjithë në burg. Kjo gjë u konfirmua dje. Nga njëra anë, qeveria u tërhoq dhe ra dakord që Byroja e Hetimit të jetë në varësi të Prokurorisë Speciale, teksa nga ana tjetër ambasadori amerikan Donald Lu bëri dje një deklaratë të fuqishme. Ai tha se kjo strukturë do të jetë nën monitorimin e FBI dhe ajo do të investojë nga ana financiare e do të vendosë pajisje të ndryshme. Madje u shpreh se çdo agjent që do futet aty duhet të kalojë testin e të vërtetës. Po ashtu deklaroi se të korruptuarit do të kenë fatin e Al Kapones. Ky ishte një mesazh i fuqishëm për të gjithë pjesëtarët e politikës shqiptare.

Kategori
Uncategorized

SHBA: Nuk ka më të paprekshëm, “Al Kapone” do dalë para drejtësisë.

“U kërkoj atyre të bien dakord për modelin antikorrupsion që diskutova sot, një institucion të mbështetur nga FBI amerikane: i pavarur dhe llogaridhënës para popullit shqiptar. U kërkoj atyre që të dallojnë se ky institucion duhet të krijohet në të njëjtën kohë me Reformën në Drejtësi”. “Një agjent i FBI-së do të caktohet në Tiranë për të mbështetur krijimin e kësaj organizate dhe të gjithë policët e BKH-së do të kalojnë përmes testeve të dallimit të gënjeshtrave, njohur ndryshe si testi i poligrafit”.
Të sigurohemi që Shqipëria të miratojë ligjin e duhur për një njësi antikorrupsion të pavarur dhe të paepur

Nuk ka më të paprekshëm

Donald LU

Partneriteti për qeverisjen e hapur ka lidhje me bërjen e qeverisjes më përgjegjëse dhe më transparente përmes hedhjes dritë mbi korrupsionin, mashtrimin dhe paaftësinë. Kur ju në këtë sallë e dini se këto përpjekje të rëndësishme do të ishin boshe pa policë hetimorë të pavarur që nuk kanë frikë të ndjekin çunat e këqinj.
Kur ishin në universitet Hollywood nxori filmin e titulluar “The untouchables” ose në gjuhën shqipe “Të paprekshmit”. Aktori i famshëm shqiptaro-amerikan Robert de Niro luante rolin e gangsterit Al Capone. Historia zhvillohej mbi njësinë elitare hetimore të quajtur “Të paprekshmit”. Ata nuk ishin quajtur të tillë për shkak se qenë mbi ligjin, por sepse ishin të imunizuar prej korrupsionit dhe frikësimit. Në një kohë kur Chicago ishte e mirënjohur për korrupsionin në nivele të larta dhe kontrollin e mafias të ngulitur thellë kjo njësi e pakorruptueshme e pavarur qe në gjendje të arrestonte Al Capone-n e famshëm. Kjo është ajo që ne shpresojmë se do të krijohet në Shqipëri. Një njësi e pavarur hetimore për të luftuar korrupsionin dhe krimet e kryera nga zyrtarë të lartë.
Ka një propozim që kjo do të jetë pjesë e funksioneve të Byrosë Kombëtare të Hetimit ose BKH-së, e bërë sipas modelit të FBI-së amerikane. Po pse duhet të besojnë shqiptarët e zakonshëm se këta policë të posaçëm do të jenë përtej ndikimeve dhe korrupsionit? Për shkak se SHBA do të investojnë që ajo të jetë e tillë. Ne kemi vënë mënjanë miliona dollarë për të paguar pajisjet dhe trajnimet e këtyre policëve, trajnimi i tyre do të zhvillohet në akademinë e FBI-së.
Një agjent i FBI-së do të caktohet në Tiranë për të mbështetur krijimin e kësaj organizate dhe të gjithë policët e BKH-së do të kalojnë përmes testeve të dallimit të gënjeshtrave, njohur ndryshe si testi i poligrafit. Llogaritë e tyre bankare do të mbikëqyren për t’u siguruar që ata nuk po marrin ryshfet ose që nuk po punojnë për krimin e organizuar.
Në shënimin 13 në fund të faqes të opinionit përfundimtar Komisioni i Venecias mirëpret funksionet antikorrupsion të BKH-së që do të vendoset nga një prokuror i posaçëm të pavarur nga të dy, si nga prokurori i Përgjithshëm ashtu dhe nga Policia e Shtetit shqiptar. Hetuesit e BKH-së do të përbëhen nga policë të gjyqësuar. Drejtori i saj për antikorrupsionin do të jetë një oficer i Policisë Gjyqësore, i cili do t’i raportojë një prokurori të posaçëm të pavarur. Ky prokuror do të japë llogari përpara popullit shqiptar.
Udhëheqësit politikë po përpiqen ta përdorin debatin për BKH-në për arsye politike. Të gjithë ata bien dakord se korrupsioni dhe ndikimet politike pengojnë bërjen e drejtësisë në Shqipëri. U kërkoj atyre në të djathtë dhe në të majtë që të bien dakord se BKH është një institucion jetik për antikorrupsionin në Shqipëri. U kërkoj atyre të bien dakord për modelin antikorrupsion që diskutova sot, një institucion të mbështetur nga FBI amerikane: i pavarur dhe llogaridhënës para popullit shqiptar. U kërkoj atyre që të dallojnë se ky institucion duhet të krijohet në të njëjtën kohë me Reformën në Drejtësi. Në fund të fundit Reforma në Drejtësi do të krijojë zyrën e prokurorit të posaçëm së paku që do të drejtojnë përpjekjet antikorrupsion të BKH-së.
Më lejoni ta përfundoj me një citim nga filmi “Të paprekshmit”. Njëri prej policëve elitarë i luajtur nga aktori i famshëm Sean Connery e pyet prokurorin që është kreu i “Të paprekshmëve”: Ju më thatë se doni të kapni Capone-n, a doni ta kapni atë me të vërtetë? A e kuptoni se ajo që po them është, çfarë jeni të përgatitur të bëni?” dhe prokurori i përgjigjet: “Gjithçka brenda ligjit”.
Të sigurohemi që Shqipëria të miratojë ligjin e duhur për një njësi antikorrupsion të pavarur dhe të paepur.

Ambasadori amerikan sqaron se si do të funksionojë Byroja

Ambasadori amerikan në Shqipëri, Donad Lu deklaroi dje se forcat politike në vend duhet të bien dakord se Byroja Kombëtare e Hetimit është një institucion jetik për të luftuar korrupsionin. Ai shpjegoi mënyrën se si do të funksionojë kjo Byro, e pavarur nga prokurori i Përgjithshëm dhe nga policia, duke saktësuar se në përbërjen e saj do të jenë persona, të cilët do të duhet të kalojnë më parë testimet dhe kualifikimet që do të kryhen pranë FBI-së amerikane. Po dje, Komisioni i posaçëm i Reformës në Drejtësi ra dakord parimisht që Byroja të jetë nën varësinë e Prokurorisë speciale antikorrupsion. Ambasadori amerikan në Tiranë davariti dje mjegullën që prej shumë muajsh kishte mbështjellë krijimin dhe funksionimin e Byrosë Kombëtare të Hetimit, një institucion i cili do të mbështetet mbi modelin e FBI-së amerikane e ndaj të cilit shqiptarët sipas tij duhet të kenë besim “për shkak se SHBA do të investojnë, që ajo të jetë e tillë dhe kemi vënë mënjanë miliona dollarë për të paguar pajisjet dhe trajnimet e këtyre policëve. Trajnimi i tyre do të bëhet në akademinë e FBI-së, në SHBA. Një agjent i FBI-së do të caktohet në Tiranë për të mbështetur krijimin e kësaj organizate dhe të gjithë policët e BKH-së do të kalojnë përmes testit të së vërtetës apo testit të poligrafit dhe llogaritë e tyre bankare do të mbikëqyren për t’u siguruar se ata nuk po marrin ryshfet apo nuk po punojnë për krimin e organizuar”. Duke iu referuar dhe opinionit të Komisionit të Venecias për Reformën në Drejtësi, ambasadori amerikan shpjegoi dhe skemën e funksionimit të Byrosë, e cila siç tha ai do të vendoset nën një prokuror të posaçëm të pavarur, si nga prokurori i Përgjithshëm ashtu dhe nga Policia e Shtetit: “Hetuesit e BKH-së do të përbëhen nga policë gjyqësorë. Drejtori i saj për antikorrupsionin do të jetë një oficer i Policisë Gjyqësore, i cili do t’i raportojë një prokurori të posaçëm të pavarur. Ky prokuror do të japë llogari para popullit shqiptar”. Debati për Byronë Kombëtare të Hetimit u rizgjua me publikimin e opinionit përfundimtar të Komisionit të Venecias. Opozita pati kërkesa këmbëngulëse për miratimin e saj sa më shpejt, duke e konsideruar këtë si provë që shumica duhet të jepte për Reformën në Drejtësi. Kjo çështje ishte dje pjesë e debatit të nisur në Komisionin e posaçëm të Reformës, i mbledhur me dyer të mbyllura për të diskutuar rreth 10 pikave për të cilat opozita ka kundërshtime lidhur me projektin e ndryshimeve kushtetuese.

Tërhiqet Rama, Byroja e Hetimit nën varësinë e Prokurorisë

Byroja Kombëtare e Hetimit do të jetë nën varësinë e Prokurorisë Speciale. Pas luftës kundër futjes së të inkriminuarve, opozita fiton një tjetër betejë të rëndësishme, më kryesoren në luftën kundër korrupsionit të niveleve më të larta. Pas zvarritjes për muaj me radhë dhe bllokimit të ngritjes së Byrosë së Hetimit, pasi kërkonte një byro hetimi nën varësinë e tij, Rama është dorëzuar dje përballë presionit të opozitës dhe ndërkombëtarëve. Byroja Kombëtare Hetimore do të jetë në varësinë e Prokurorisë Speciale, e cila nuk do ketë asnjë varësi nga Prokuroria e Përgjithshme. Komisioni për Reformën në Drejtësi u mblodh dje dy herë brenda ditës ku palët diskutuan dhe ranë dakord për ngritjen dhe mënyrën e funksionimit të Byrosë Kombëtare të Hetimit. Ndërkohë që komisioni pritet të mblidhet edhe gjatë ditës së sotme për të diskutuar mbi detajet e fundit. Komisioni për Reformën u mblodh për të gjetur zgjidhje ligjore në draft në bazë të opinionit përfundimtar të Komisionit të Venecias, por duket se këto elementë janë shmangur, pasi PD-ja kërkon që të diskutohet për Byronë dhe jo për gjetjet e bëra në draft nga Komisioni i Venecias dhe më pas të shkruara në opinionin përfundimtar. Sipas PD-së, Komisioni i Venecias ka rekomanduar që Byroja të jetë në varësi në Prokurorisë. Opozita i rikthehet sërish çështjes së Byrosë Kombëtare të Hetimit, duke kërkuar që ky institucion të jetë në varësi të Prokurorisë. Sipas opozitës, Byroja Kombëtare e Hetimit nuk mund të qëndrojë nën varësinë e Ministrisë së Brendshme. Pas kësaj kërkese të opozitës, palët kanë rënë dakort, që Byroja Kombëtare Hetimore të kalojë nën varësinë e Prokurorisë Speciale. Ky institucion nuk do ketë asnjë varësi nga Prokuroria e Përgjithshme. Por, kjo strukturë do të vendoset nën varësinë e Këshillit të Lartë të Prokurorisë. “Diskutimet ishin të mira, pra pati diskutime racionale nga të gjitha palët. Në dy tre pikat e para që u diskutuan, pati dakordësi në një pjesë të tyre dhe për disa çështje të tjera që u cilësuan si teknike do t’i kalojmë ekspertëve për t’u zgjidhur”, tha Halimi. Pas ndërmjetësimit të ndërkombëtarëve, palët ranë dakord të ulen e të gjejnë mirëkuptim për çështjet e mbetura hapur në Opinionin Përfundimtar të Komisionit të Venecias për paketën e rishikuar të ndryshimeve kushtetuese. Më pas, pikat e mbetura pezull parashikohet t’i shtrohen për zgjidhje ekspertëve të misioneve ndërkombëtare të drejtësisë, EURALIUS dhe OPDAT. Thelbi i mosmarrëveshjeve, sipas opozitës, lidhet me Këshillin e Emërimeve, ku ajo kundërshton procesin e emërimit të funksionarëve në sistemin e drejtësisë, që nuk garanton pavarësi. Reforma në drejtësi hyri në ngërç pas mosdakortësive në zbatimin e rekomandimeve të draft opinionit të Venecias. Por, me miratimin përfundimtar nga Komisioni më 11 mars, paketa e ndryshimeve kushtetuese i kaloi Kuvendit të Shqipërisë për miratim, i cili pritet ta kalojë brenda këtij muaji reformën më të rëndësishme për politikën shqiptare, që ështe dhe kushti kryesor për çeljen e negociatave për anëtarësim në BE.

Kategori
Uncategorized

KË TAKOI DITMIR BUSHATI NË GREQI?

Kategori
Uncategorized

Periudha osmane lakohet per ti zbehur egersine komunizmit.

nurollariNga: Adri NURELLARI

Në një intervistë të historianit të shquar anglez, Noel Malcolm, të marrë para pak ditësh nga gazetarja Jeta Xharra për emisionin “Jeta” në Kosovë, Malcolm foli gjatë e gjerë lidhur me zhvillimet politike në Kosovë. Mirëpo një ndër gjërat më interesante që përmendi ishte fakti që tiparet negative të manifestuara në Ballkan nuk e kanë origjinën tek e kaluara e afërt e komunizmit, si dhe te rrethanat konkrete shoqërore të tanishme si varfëria, institucionet e brishta e të tjera. Sipas tij, “në rastin e ballkanasve, unë do të thosha se 50 vitet e komunizmit janë shumë më të rëndësishme si pjesë e sfondit kulturor, sesa afërsisht 500 vitet e sundimit osman”.

Nuk ka vend ku kjo gjë të jetë më se e vërtetë për vendin tonë, Shqipërinë, e cili e ka përjetuar totalitarizmin komunist në formën e vetë më të rreptë e të kulluar. Një inxhinieri e mirëfilltë sociale e përmasave të skajshme që ndërhyri pa kujdes edhe në pjesët më intime të jetës së individit. Më keq dhe intruziv se edhe vetë nazizmi, i cili kishte korporatizëm në ekonomi, por nuk të zhvishte nga prona private siç ndodhi me kolektivizimin dhe tufëzimin tonë. Nuk eliminoi fenë dhe nuk ndërhynte aq thellë në familje dhe jetën private siç bënte përpjekja komuniste për të krijuar njeriun e ri. Është e vështirë që t’i mvishet faji periudhës osmane të historisë shqiptare kur vetë kalimi nëpër një regjim si ky komunist e lë të kuptohet qartë që ka qenë pothuaj një tabula rasa për traditën shqiptare të deriatëhershme.Pikësëpari ekzistojnë sot shumë disiplina shkencore që kanë shumë më tepër instrumente për të shpjeguar në mënyrë më të thellë dhe më kompetente realitetin e sotshëm sesa historia. Sociologjia, shkencat politike, ekonomia, psikologjia dhe jurisprudenca kanë shumë më tepër për të thënë sesa mendimi fatalist i kultivuar tek ne që çfarë do bëhet është shkruar në të kaluarën. Fillimisht duhet thënë se determinizmi historik në vetvete, pra kjo bindja se zhvillimet janë të parapërcaktuara dhe shkaktuara nga zhvillime apo situata historike të mëhershme, është një përqasje tipike rudimentare marksiste tek ne. Kjo përqasje është një reminishencë e drejtpërdrejtë e determinizmit historik marksist që vinte në formën e materializmit dialektik që e shikonte ecjen e historisë të kornizuar nëpër disa etapa, të karakterizuar kryekëput nga lufta e klasave dhe të mbërthyer nga disa ligje të pandryshueshme që e bënin të pashmangshme një rrjedhë të caktuar të historisë. Me pak fjalë, historia është e përcaktuar si një lëvizje rendesh primitiv, skllavopronar, feudal, kapitalist dhe prej Marksit në mënyrë të pashmangshme historia ishte e parapërcaktuar që do të shkohej në rendin sipëror socialist.Determinizmi historik si përqasje është i dyshimtë në një realitet monoton dhe të pandryshueshëm të shteteve si Zvicra apo Suedia e jo më Shqipëria ku historia karakterizohet nga pavazhdueshmëria. Shqiptarët e shkretë pas ikjes së osmanëve kanë kaluar tre realitete tronditëse, historike që i bën të papërfillshme gjurmët e lëna nga sundimi osman. Shqiptarët jo vetëm që kanë kaluar gjatë shekullit 20 pushtimin fashist dhe regjimin komunist, por edhe një dhunë e kërcënim të vazhdueshëm të dhunës prej fqinjëve shovinistë, kolonizimit dhe pastrimit etnik. Faktikisht asnjë komb tjetër në Evropë nuk ka pasur përjetimin e gjenocidit, shpërnguljes, tkurrjes edhe aparteidit që kanë pasur shqiptarët, duke pasur parasysh përmasat demografike dhe territoriale. Kur u shpall pavarësia jonë prej Perandorisë Osmane, shqiptarët jetonin në rreth 75 mijë kilometra katrorë dhe sot, pothuaj një shekull më pas shqipja flitet vetëm në rreth 45 mijë kilometra katrorë.Traumat e këtyre përvojave e kanë tronditur rëndë shoqërinë shqiptare por komunizmi te shqiptarët e Shqipërisë ka qenë veçanërisht transformuese dhe gjurmëlënëse dhe ka pasojë të drejtpërdrejtë në atë që ndodh tek ne sot. Pra kjo analizë lë të kuptohet që gjithë kjo prani masive e historisë së fillim shekullit 20, si dhe diskutimi lidhur me ndikimin osman në vendin tonë sot është i paarsyeshëm dhe i panevojshëm. Mjafton të shohim mungesën e ringjalljes fetare pas rënies së komunizmit për të kuptuar impaktin e politikës ateiste komuniste. Numri i besimtarëve aktivë sot është i papërfillshëm krahasuar me shtete të tjera lindore. Për këto arsye të duket çudi që në ligjërimin publik flitet kaq dendur për problemet që pretendohen se na lindin nga trashëgimia otomane dhe nuk bëhen analiza aq sa duhet për pasojat e regjimit komunist. Për të mos folur pastaj që periudha e pushtimit fashist në Shqipëri nuk përmendet fare dhe të krijohet përshtypja që ardhja e këtyre forcave perëndimore pushtuese si Italia dhe Gjermania trajtohet sikur të ketë qenë një “aksident pozitiv dhe qytetërues” për Shqipërinë.Në fakt, shpjegimi i gjithë kësaj tendence s’ka aspak të bëjë me dobinë e përkujtimit dhe shqyrtimit të rolit të pesëqindvjeçarit otoman por me nevojën e shumë individëve që të sigurojnë harresën e diktaturës pesëdhjetëvjeçare. Shumë prej personaliteteve që dominojnë jetën publike në Shqipëri kanë pasur lidhje me atë regjim ose kanë qenë pjesë përbërëse e tij, janë lançuar dhe promovuar nga sistemi i dikurshëm, statusin që gëzojnë sot e kanë si inerci të privilegjeve që kanë gëzuar gjatë atij regjimi, kanë pasur lidhje familjare dhe personale me nomenklaturën, janë formuar dhe kalcifikuar intelektualisht nga ai regjim dhe për rrjedhojë ngelen nostalgjikë të tij. Me pak fjalë ne nuk kemi pasur një zëvendësim të mirëfilltë të elitës sonë, por thjesht një riqarkullim brenda të vjetërve, një inerci të elitës së vjetër që sot vjen e rifreskuar me trashëgimtarë të rinj.Individëve të kësaj elite iu leverdis të flasë për otomanizmin e t’ia mveshin fajin sundimit turk për të minimizuar dhe relativizuar përgjegjësinë e komunizmit dhe për rrjedhojë edhe të tyren që shpesh kanë qenë pjesë e sistemit. Këtyre individëve iu konvenon kultivimi i një amnezie sociale, lidhur me tiparet mizore të regjimit komunist në Shqipëri dhe pasojat e shumta që ka lënë sot, sepse përndryshe do të trondisnin themelet e statusit të tyre social të sotshëm. Shumë prej tyre nuk kanë gojë të nxjerrin në shesh fajet e regjimit komunist, sepse kanë qenë pjesë përbërëse e tij. Nuk kanë as kurajën të distancohen nga ai regjim, duke e pranuar me ndershmëri përgjegjësinë e rëndë historike të kastës së atij regjimi, edhe nëse mund të kenë pasur lidhje biologjike, shpirtërore apo nepotike me ta.Prandaj është bërë në modë sot te ne orientalizmi, si një taktikë për të eklipsuar dhe amnistuar rolin që ka luajtur e vazhdon të luajë pesëdhjetëvjeçari i regjimit komunist dhe si një orvatje për të mbrojtur vetë trashëgimtarët e elitës komuniste. Diskutimi mbi pasojat e osmanizmit ishin më se të arsyeshme për elitën shqiptare të viteve ’20-’30, pasi gjurmët ishin ende të freskëta dhe këto diskutime kishin realisht dobi për realitetin aktual. Mirëpo rikthimi në qendër të vëmendjes të të njëjtave tema të diskutimit në periudhën e sotshme, ndërkohë që ne ende nuk i kemi qëruar hesapet siç duhet me komunizmin dhe plagët e hapura të lëna pas prej tij, është padyshim një përpjekje dashakeqe për të revizionuar historinë dhe pasojat e totalitarizmit në Shqipëri.Mbajtja e vëmendjes te diçka që ka ndodhur shumë kohë më parë, dhe largimi i përqendrimit nga ajo që na ka ndodhur pak kohë më para apo vazhdon të na ndodhë, është një sabotim i memories sonë kolektive. Kjo përpjekje për të mohuar dhe retushuar historinë bashkëkohore, duke kanalizuar debatin ekskluzivisht tek trashëgimia otomane, duket që synon të pengojë shoqërinë tonë që të distancohet, pastrohet njëherë e mirë nga totalitarizmi komunist. Pra një instrument i trashëguar prej komunizmit, sikurse është determinizmi historik, është duke u përdorur për të fshehur e minimizuar rolin e trashëgimisë komuniste nëpërmjet një diversioni të bërë në debatin publik. Ky diversion ka për qëllim ekzagjerimin në sytë e opinionit publik të impaktit të sotshëm të asaj që na ka ndodhur mbi 100 vjet më parë dhe minimizimin e rolit të vuajtjeve të pësuara gjatë pesëdhjetë viteve të fundit.

Kategori
Uncategorized

Zelli i një politike demagogjike

bertiNga Albert Vataj

Gushti jo vetëm stinë pushimsh
Iku vallë, vapa me gushtin? Është kjo një pyetje, jo dhe aq tipike, se sa retorike. Sepse në një çorbë retorike e pa vetën teksa përzihej, ndërsa gatuhej, ajo që do ta quanim zatetje e shtetit. Një lojë me miliona euro dhe me nervat e acaruara të shqiptarëve halleshumë, i ngjet më shumë një komedie të zezë se sa një politikëbërje ogurbardhë. Kjo verë e nxehtë, dhe zërash shpuzë të politikës kanë yshtur prejsllimi të sezonit të pushimeve, vullnesën tonë të përfytyrimit, për të pranuar të tashmen e politikës së konsumit, si një demagogji. Zelli i protagonizmit politik, i vënë re kryekëput në radhët e opozitës, (nëse guxojmë të nënkuptojmë me këtë PS-në), qaset të jetë lajmësi, më i pashpresë për një të sotme të zgjidhur nga shpërgenjt e të shkuares. Opozita, duke i besuar më shumë oktavëve të tellallit, se sa brendisë së faktit, më shumë ngasjes se sa qasjes, më shumë demagogjisë se sa betejës pa kompromis ndaj një lëngate, e ka transformuar atë shtjellë në një pështjellim. Duke u zvargur, e gjithë kjo masë e madhe boshësie dhe duke u vërsulur si një ortek i zashëm, na përfund, duke na bërë pjesë të saj, në rrugën përnga duhet të kalojë babëzia e atyre që sot janë akuzatorët, dhe po sot janë ato që akuzohen. Ngasje “hidhe e prit”, nuk merr përsipër të bëhet dëshmitari i një lufte të madhe. Kjo për faktin se besojnë si efikase spariherë bindjen e dynjase, se këto pushtetarë po vjedhin e po na rjepin dhe këtë e ofrojnë si shërbesë politikëbërje.

Gjithnjë para mikrofonit
Përgjatë gjithë këtij sezoni pushimesh, opozita nuk ka reshtur të akuzuari për korrupsion dhe përfshirje në afera të pista shtetarë dhe të afërm të tyre. Me libër shtëpie ka dalë PS-ja e po u bëri xhindin zotëruesve të pushtetit. Të paktën kështu mendon ajo. Dhe ne s’kemi pse t’ia pridhim avenirin gjithë këtij taborri politikanësh njomzakë dhe pozuesish të pushtuar nga Narcizi. Foltorja e Partisë Socialiste gjatë këtyre ditëve ka pritur dhe përcjellë pothuaj të gjithë çfarë hyn dhe del në këtë parti. Kuptohet, ata që kanë pushuar në korrik dhe i janë përveshuar Berishës në gush. Aq tellall doli nga ajo godinë dhe aq pranë u gjend media këtij vullneti për kushtrim, sa përnjimend kujtova se PS-ja ishte shkulur nga trojet e saj të kahershme për tu ngulur para televizioneve dhe gazetave. Por “nuk paska ken kysmet”. Aniqysh de, mikrofonin se lëshuan nga dora përgjatë gjithë këtyre ditëve. Kudo që ngasja mediatike shfaqej me gjithë drobitjen e dhe shterpësinë e saj të lajmit, gjindeshin ata, fillërojtësit e Ramës. Gojtaria dhe ligjërimi, i tonacioneve të ndryshem dhe timbreve të çfarëdoshëm përnga gjinia, feja, krahina dhe ideja, e kulmoi në hit jetën e kësaj partie. Një për të gjithë dhe të gjithë për një, u rreshtuan në një ofensive të pamatë kundër vijës së parë dhe nevralgjikes së qeverisjes Berisha. Miliona euro kanë fluturuar nga një foltore në tjetrën, duke e bërë qiellin adh të këtij gushti, një arenë të përjargshme, akuzasramah dhe kundërakuzash. Sa del një syresh nga PS, flakë për flakë i’a pret i shënjuari, ose nga folturja e partisë, e pse jo dhe nga ajo e digasterit që drejton.

Tragjikomedia e një kohë lëngimi
Banale, e ndyrë dhe fyese mu shpërfaq e gjithë ky masiv i politikëberjes së opozitës, e gjithë kjo ngrehinë ndjellakeqe. Miliona euro, që i ka dhënë njëra palë dhe i ka marrë tjetra (lus Zotin që të mos ketë asnjë të vërtëtë nga kjo piskamë), hidhen dhe priten mbi kokat e shqiptarëve që përballen me një jetë që sa vjen e u’a shtëngon lakun në fyt. Milona euro flakërojnë nga një pod në tjetrin, në trajtë akuzash dhe as se e vret mendjen ndonjëra nga këto palë, se poshtë këtij vërshi të tërbuar parashë luhet fati i mbijetesës së shumë shqiptarëve. As se e ka vënë kush ujin në zjarr për ta kuptuar ndjenjën e poshtrimit që përcjellin ato zgjedhës. Kjo betejë eurosh dhe dollarësh, derimtash i ngjet një tragjikomedie, madje mediokër, ku mungojnë elementet më të domosdoshme estetike dhe artistik të këtij përfaqësimi, anipse po e quajnë politikëbërje. Jeta artistike në këtë sezon rreshkjeje në diell, duke qenë më se e varfër, ka përthithur përnga kjo skenë bajate tërë interesimin e opinionit. Kjo ka bërë që të dalin në pah shumë mangësi profesionale dhe artistike të këtij përfaqësimi të politikës. Gjithqysh nga plateja nuk kanë munguar duartrokitjet. Fakti se në këto radhë zakonisht janë të ftuarit, dhe publiku i zgjedhur, kjo nuk e shpëton komedinë politike nga anatema.

Art për andralla
Ndërsa gushti i përket tashmë të shkuares dhe sytë i kemi lëshuar babëzitshëm të gjithë përnga shtatori, mbetet të shpresojmë që të rikthehet jeta e gjallë artistike dhe njerëzit të kenë mundësi të zgjedhin, nëse do të vazhdojnë të kundrojnë dhe të përcjellëin komedinë e pështirë politike, apo t’i kushtohen një asimilimi më qënsishëm artistik. Por kjo gjithëpoaq, nuk do të dëshmojë se ky teatër absurdi nuk do të ketë shikuest e saj. Aq më tepër kur përvoja na tregon se populizmi në art, duke filluar me politikën, duke vazhduar me atë dhe duke mbetur vetëm tek ajo, si admirues më të zellshëm, ka popullin. Për ironi të fatit, ne si popull shquhemi për instinkte të ndrydhura të perceptimit dhe të ndjesive etiko-estetike të artit politik. I këtij mendimi jam edhe për anatominë e bashkëjetesës së tij edhe me gjallime të tjera të nalta. Vullneti për ta ushqyer mediokritetin me duartrokitje, nuk na ka munguar. Sikundër nuk na ka munguar dhe besimi se duke qenë të mashtruar, të nëpërkëmbur, të përçudnuar, të persekutuar, të fyer, jemi popull, ose siç u pëlqen ta quajë politika në vigjilje të fushatave, sovrani. E drejta e çdo mase për të bërë pjesë në turmë, munet me kenë ushqim i përkohëshëm i vetë politikës për ta parë si të tillë dhe për ta trajtuar përkundër asaj çfarë është njerzia. Por kjo nuk do të thotë se tragjikomedianët politik, duke mbajtur skenën gjithnjë të hapur, do të mund të mbyllin plagët që po gangrenizojnë shtatin shëndetlig të një Shqipërie që shpreson të ndryshojë.

Iku vallë, vapa me gushtin?
Shterpësia ligjore e kamuflon qëllimin dhe vesh me fars gjithë këtë armatë të ngrefosur për turr. Mungesa e një strategjie për të kahur përnga stinë e acartë ekzekutivin e Berishës, tregon mediokritet politik dha amatorizëm. Turravrapi për ta pasuruar dekorin e denoncimeve, tendosja e skajeve akuzë-kundërakuzë, larushia aktoriale e foltoreve, duke e çoroditur, i heq thelbin kësaj lufte. Duke u mjaftuar me gërvishtje në sipërfaqe, opozita i’a heq vetes të drejtën të përftojë ndonjë dobi në favor të mbërritjes tek forcimi i pozitave të saja në pushtet. Gjithë këto tam-tame akuzash, dhe ndryshimi i kursit së politikës së votës, i jep mundësi të favorshme PS-së, të tërhiqet nga paranoja e hapjes së kutive, si nga një betejë e humbur me turp. Por nuk i’a rikthen asaj të drejtën për të rimarrë pozitat e domunimit në pushtetin lokal, fat i cili po parathuhet ditëpërditë, anipse këtë të drejtë e kanë zgjedhjet. Heshtja e Berishë, tregon edhe një pikë të dobët të kësaj ofensive të PS. Nëse ata ende nuk e kanë tërhequr personazhin kryesor në rolin e tyre, tregon se jo gjithçka, më mirë të themi se kurrçka nuk është bërë si duhet, kjo ose nga mosdashja, ose nga padija, por le të besojmë këtë të dytën. Gjithsesi ata diçka po bëjnë. Diku do të dalë, ose më saktë duhet të dalë nga gjithë kjo gurgule. Ndryshe si ta kuptojmë gjithë këtë energji të konsumuar, gjithë këtë minutazh televiziv e terren mediatik të uzurpuar. Një mëndje më thotë se kjo ndoshta do të përshpejtojë dhe do të këtë ndikuesit e vet tek kthimi që do t’i bëjë xhaketës mbrapsht, Berisha në shtator.

koka

 

Kategori
Uncategorized

Kur nipi dhunohet ne emer te hakmarrjes ndaj gjyshit!

koka

vjerdhaHakmarrja e verber godet serish familjen e Ideal Vjerdha. Brenda nje kohe te shkurter, kjo familje goditet per here te dyte. Pardje, me 2 shtator Ideal Vjerdhes i eshte shkaterruar shtepia dhe ajo cfare eshte me e rende, eshte dhunuar nena e tij, Luiza Kadiu. Duke i kerkuar informacion dhe te dhena per te birin Idealin, nena e tij Luiza eshte goditur rende nga persona te panjohur te cilet ishin maskuar. Luiza Kadiu ndodhet ne urgjencen e Spitalit me fraktura te renda. Dergimi i saj ne mjediset spitalore eshte bere i mundur nga komshinjte e saj. Zanafilla e ketij dhunimi, i cili per here pare ka ndodhur me 13 shkurt 2010, ka lidhje me nje histori familjare. Beqir Vjerdha, gjyshi i Ideal Vjerdhes ka persekutuar familje te medha gjate kohes se diktatures komuniste ne Shqiperi. Ai ka punuar ne Ministrine e Brendshme te asaj kohe dhe ne policine e Shkodres, ku ka marre pjese ne persekutimin disa personave te cilet jane denuar nga shteti komunist i para viteve ’90. Ashtu sic kemi raportuar edhe ne rastin e dhunimit te pare, Beqir Vjerdha qe ne vitin 1960 dhe ne vitet ne vijim, ka mbuluar funksione te rendesishme ne Partine Komuniste por edhe ne strukturat e policise e te Ministrise se Brendshme, edhe ne sektorin Sigurimit te Shtetit, policise politike te kohes se diktatures. Ndersa sot hakmarrja dhe shkaqet politike bie mbi Ideal Vjerdhen, i cili eshte i vetmi nip i Beqir Vjerdhes. Edhe policia ka nisur dhe po vijon hetimet per dhunimin e familjes se Ideal Vjerdhes, pasi tashme kemi te bejme me raste te perseritura te kercenimit. Pikerisht si pasoje e ketyre kercenimeve te vazhdueshme dhe dhunimeve sistematike, Ideal Vjerdha, gruaja e tij dhe femijet jane detyruar te largohen qe me rastin e pare ne muajin shkurt 2010, rast i cili eshte denoncuar edhe nga gazeta jone. Hakmarrja e verber, e mbeshtetur edhe ne motive te qarta politike, tashme bie mbi nipin e Beqir Vjerdhes, duke shenuar nje tjeter viktime kur nipi duhet te paguaje per gjyshin dhe kur jeta nuk eshte e sigurte ne vendlindje.

Kategori
Uncategorized

Të jetojmë një vit si Dritan Prifti.

SPNga Sokol Pepushaj

Dje, tek mejhana e bashkise Shkodër, lypësi i perditshëm, pasi nuk po i jepte kush lekë, bërtiste;
Poshtë komunistët, nuk do votoj kurrmë per ta, dhe rendiste emra politikanësh, Skënder Gjinushi, Bashkim Fino, Ilir Meta, Gramoz Ruçi, Sali Berisha…
Ky burrë që flet vërtet rrjedhshëm dhe i njeh nga afër këta e shumë të tjerë, mesohet se ka nëntë vjet që nuk firmos më në bordoro, pasi ne 2001-shin thotë se e larguan politikisht nga puna komunistët e Nanos. Ai është shumë krenar që ka marrë pjesë në vitin 1997 në rrugëzënien e kryeministrit të atëhershëm Bashkim Fino, në Bushat. Ai eshtë shumë krenar që ka fotografi me thuajse gjithë qeveritarët e pushtetarët e sotëm. Por fotografi të para shumë viteve ama, të cilat nuk i japin bukë. Bile edhe Dekoratën e lartë të Urdhërit të Trimërisë, akorduar nga ish presidenti Sali Berisha, ai sot ta ndërron me 100 lekë.
Ky nuk u ngjason lypsarëve të tjerë që shtrijnë shaminë e zgjasin dorën, por ti vajton në cep të shamisë gjithë vitet e tranzicionit të stërgjatur dhe të “mençurit” maje Olimpit. Gjithsesi kësaj, ky burrë, kjo kafe, shumë njerëz, gjithë Shkodra, janë dëshmi kur u thye e u grabit në mes të ditës thesari i Shkodrës, kur këtu në mejhanë hartoheshin lista për të privatizuar tokë në bregdet, sipas meritave partiake, kur mbusheshin me shkrim dore plot gabime ortografike fletë të bardha, për të marrë diploma në Universitetin e qytetit, kur shahej me rop shtëpie ilir Meta e gjuhej me domate e vezë Fatos Nano, kur merrej peng prefekti e detyrohej nën tyta armësh politikani të deklaronte përmes televizionit degjenerimin e partisë së vet, kur në emër të demokracisë shitësve ambulantë u merreshin gazetat e u digjeshin publikisht, kur thyheshin bankat, kur qëllohej gjyqtari se nuk kishte liruar tri orë më parë një kriminel, pasi nuk kishin kohë ta presin shumë se donin të drekojnë peshk në Shirokë…
Këtij lypësi, sot i ka shkuar për lesh edhe dekorata edhe diploma. Por zëmërimi i madh i tij nuk është ky, pasi meqë nuk ka deftesë të shkollës fillore e te mesme, ka fituar aq kulturë në një kurs tek Plepat në Durrës, sa e njeh veten. Atij i vjen për të plasur per shokët e tij me më pak dije e kulturë dhe që thotë se janë në poste drejtuese, madje edhe deputetë. Gjyqtarë e avokatë, policë e këshilltarë bashkie ka shumë asish. Madje edhe me raporta mjekësore si skicofrene që nëse godasin ndokënd, nëse plagosin apo vrasin, nuk i zë ligji.prifti
Tek kjo kafene e bashkisë së Shkodrës dëgjon shumë çudira. Një arkitekt të tregon se edhe godina e bashkisë së Shkodrës është e pa regjistruar në hipoteke. Madje edhe ajo e Prefekturës. Ato para ca muajve bënë një ndërrim portash. Prefektura bëhet bashki e bashkia prefekturë. Ambientet. Punonjësit e bashkisë e këshilltarët e zgjedhur me votë nuk bëzajnë. As ata të prefekturës. Këto dy institucione nuk varen si dikur nga Partia. Ligji përcakton qartë pozicionet. Njera, Bashkia, është në administrim të pushtetit lokal, tjetra, Prefektura, i takon pushtetit qëndror. Edhe këshilltarët e punonjësit nuk janë të një partie. Po ç`i hyn ndokujt në hesap ligji në Shkodër? Si njerëzit, si godinat, duken një, si forcat politike, të majta a djathta, të epërme a të poshtme. Në këtë rast po, në qoftë kështu. Se ligji është i qartë. Ndërrimi i pronësisë kërkon ca dokumenta dhe ca tarifa monetare që duhet të derdhen në arkën e shtetit, sipas vlerës së objektit. Në këtë rast, një zyrtayr i lartë i shtetit, shpjegon privatisht se për këmbim pronash publike, mjafton nje shkresë qeveritare. Kaq.
Në qoftë kështu, atëherë pushteti vëndor, ku e ka pavarësinë nga pushteti qendror, apo politik? Edhe ekonomike, themi.
Por le të kjthehemi tek lypsari, modeli perfekt i politikbërjes në Shkodër. Ai nuk kërkon shumë si merhumët që kanë bërë milionat e eurove nga asgjëja apo grabitja e thesarit dhe bankave. Shtrin dorën për 100 lekë për duhan dhe mallkon fatin për padrejtësi që nuk është pronar i një televizoni, pasi vetëm rrotull kësaj kafeje janë tre copë të tillë. Ai don edhe 50 leke për kafe dhe sërish mallkon fatin e keq qe nuk ka nje hotel të madh me të paktën pesë yje.
Nuk kërkon pra pamundësi, pasi kanë ndodhur paradokse si këto. Shumë madje.
Për të, të gjithë janë lapera, kurse veten e njeh si demokrat i ndershëm. I është mbushur mëndja se komunistët si Ilir Meta i kanë prishur punë me Berishën.
E ky burrë se pse të duket vërtet një hero i politikës në Shkodër, një model i qytetërimit, pasi ka guxim të kërkojë, ndryshe nga ata që ecin si normalë rrugëve të qytetit, të ngushtuara nga pijetoret, pasi ka logjikë të të japë edhe titull shkrimi.
Kur lypësi flet kështu, ti e ke të gatshme temën dhe thua:
Çfarë ka më shumë se të tjeret jo një kapacitet i madh i shkencës, por një Dritan Prift që brënda një viti vetëm në një biznes, pa rrogë e të ardhura të tjera, shton në llogarinë e vet bankare 1 800 000 euro?!
Ai është thjesht një shqiptar si gjithë të tjerët, baba i tre fëmijëve, i ngarkuar me nje përgjegjësi si ministër i Ekonomisë, Tregtisë dhe Energjitikës tu shërbejë si sherbetor i mirë shqiptarëve. Askush nuk ka asgjë me pasuritë e tjetrit se jemi në demokraci, në këtë sistem që gjeneza e këtij ministri nuk e honeps askund në fakt.
Njeriu mesatar e lart e di që presidenti i SHBA-së ka një rrogë vjetore 400 000 USD, ose rreth 320 000 euro. Zbritu këtyre parave atë që parasheh ligji në banka apo ca shpenzime të tjera dhe në fund të vitit ka të ardhura dhjetë herë më pak se Dritan Prifti në një biznes të vetëm.
Po ç`është Barack Obama, George Bush, Bill Clinton, apo ç`ishin John Fitzgerald Cennedy, Abraham Lincoln, George Washington, para një ministri si Dritan Prifti?!
Prandaj ky lypësi në Shkodër është model i politikës dhe qeverisjes tek ne, jo vetëm në kryeqëndrën e veriut, por deri në Konispol, prandaj ky lypësi ka të drejtë në pretendime, për stacione televizive, hotele me shumë yje, ndertime e tendera. Thjeshtë fillimisht kërkon të mbushë barkun me bukë, pas pak minutash të kujtojë kohë të ndritura dhe pas pak kohe të ketë ca pasuri, si ata që e bënë nga askundi.
Kur Dritan Prifti ti lë në bisht të rrugëtimit ekonomik edhe baballarët e kombit amerikan, George Washington-in po se po, por edhe këta të sotmit, shqiptarët të gjithë mund të kenë pretendime, të paktën sa dhjetë fishi i amerikanëve. Vetëm një vit të vetëm pergjatë gjithë jetës të jetonin si Dritan Prifti, duhet të shumzojmë 1 800 000 euro me 4 200 000 shqiptarët dhe të matet pastaj me ne Amerika po deshi. Këtë mund ta bëjnë të gjithë ata që dinë të shumëzojnë. Normalisht atëherë edhe lypësi do i kishte televizorët e pallatet, hotelet dhe pishinat.
Një vit pra, vetëm një vit, të jetonin shqiptarët si Dritan Prifti, pa pretenduar si më të medhenjtë se ai.
Dritani është i vockël përballë me të tjerët. Thjesht maja e Ajsbergut.

Kategori
Uncategorized

Sa i pa fat paskerke qene or Taulant.

http://press-independent.net/2016/03/22/sa-i-pa-fat-o-taulant-balla/.

Kategori
Uncategorized

TRE MASHTRIMET E NJË KRYETARI PA MANDAT.

Edi Rama mbajti një fjalim të gjatë sot në Kongresin e PS-së. Në fjalën e tij spikatën të paktën tre momente ku Rama rezulton se ka mashtruar hapur duke manipuluar të vërtetën.
-Pika e parë ishte problemi i zbatimit të statutit për kryetarin.
Shprehet Rama:
Ka edhe një pakicë shumë të vogël, e cila nga ky kongres pret të gjejë se si do i bëhet hallit statutor të mandatit tim, që sot këtu jam sipas saj, i pazgjedhur – do të diskutojmë hapur sot edhe për këtë, në pjesën e tretë të Kongresit.
Rama e konsideron si ‘pakicë të vogël’ atë pjesë të partisë socialiste që ka kërkuar zbatimin e statutit. Ky pohim ka dy probleme.
Së pari askush nuk e ka matur apo vlerësuar se ç’pjesë të partisë Rama e konsideron të tillë, sepse për 3 vite rresht nuk ka pasur kurrëfarë diskutimi/zgjedhje për këtë problem dhe nuk ka si të matet nëse është pakicë apo shumicë.
Së dyti, ky pohim i Ramës nëse do të ishte i vërtetë, do ishte tregues se pjesa dërrmuese e Partisë Socialiste është dakordësuar me shkeljen e statutit, pra me shkeljen e rregullave të ‘shtëpisë’ së kësaj partie, pohimi i Ramës nuk bën gjë tjetër veçse masivizon shkeljen e parimeve dhe rregullave në këtë parti dhe rrit përmasën e implikimit. Justifikimi është tipik bolshevik, i papërgjegjshëm dhe i pacipë.
-Pika e dytë lidhet me qëndrimin e Ramës në lidhje me problemin e borxheve.
Shprehet Rama:
Vërtet morëm borxh 1.6 miliardë dollarë, po deri tani kemi larë 2.2 miliardë dollarë. Sikur të mos na duhej të merrnim borxh për të shlyer mospagesat e qeverisë së vjetër, sot borxhi publik i Shqipërisë do të ishte ulur drastikisht, në 65% presje diçka.
Kryeministri ka pretenduar se qeveria e tij ka shlyer 2.2 miliardë dollarë borxhe dhe se qeveria e tij ka shlyer më tepër borxh nga sa ka marrë. Kjo është një shifër surprizë e padëgjuar më parë. Por nëse qeveria ka rritur aftësinë shlyese të borxhit, si shpjegohet që borxhi publik po shkon drejt 75% dhe rritet vit pas viti?
HashtagAL publikoi disa ditë më parë dhe një raport të KLSH-së që jepte alarmin për zhytjen e vendit në borxhe, ndërsa kryeministri i vendit pretendon krejt të kundërtën. Pa dhënë asnjë referencë thjesht e ofron shifrën kështu në hava, a thua se 2.2 miliardë dollarë ky vend i gjeneron çdo javë.
-Pika e tretë ishte qëndrimi i Ramës për koncesionet.
Shprehet Rama:
Check Up-i falas, hemodializa e mundur në të gjithë territorin, materialet dhe instrumentat e reja mjekësore në dispozicion të spitaleve tona, janë histori të mirëfillta suksesi. Sepse nuk paguajnë qytetarët që të fitojë privati, për një shërbim që i duhet shtetit, siç ndodh me koncesionet e qeverisë së vjetër. Po investon privati, që qytetarët të marrin shërbime shumë më cilësore, pa paguar asnjë qindarkë. Ndërsa shteti shlyen privatin, në një periudhë të arsyeshme kohore.
Të treja koncensionet që përmendi kryeministri kanë treguar që niveli i investimit të koncesionarëve privatë ka qenë minimal dhe se me fitimet që korrin këta koncesionarë e shlyejnë vlerën e investimit që vitin e parë. Për të mos përmendur favorizimet dhe mungesën e kontrollit në cilësi pune dhe pagesa nga ana e qeverisë. Rasti i pagesave të Check-Up nga qeveria tregoi se kompanisë koncensionare i ishin dizbursuar rreth 1.7 milionë dollarë më tepër. / HashtagAL

Kategori
Uncategorized

Tre mashtrimet e një kryetari pa mandat.

Edi Rama mbajti një fjalim të gjatë sot në Kongresin e PS-së. Në fjalën e tij spikatën të paktën tre momente ku Rama rezulton se ka mashtruar hapur duke manipuluar të vërtetën.
-Pika e parë ishte problemi i zbatimit të statutit për kryetarin.
Shprehet Rama:
Ka edhe një pakicë shumë të vogël, e cila nga ky kongres pret të gjejë se si do i bëhet hallit statutor të mandatit tim, që sot këtu jam sipas saj, i pazgjedhur – do të diskutojmë hapur sot edhe për këtë, në pjesën e tretë të Kongresit.
Rama e konsideron si ‘pakicë të vogël’ atë pjesë të partisë socialiste që ka kërkuar zbatimin e statutit. Ky pohim ka dy probleme.
Së pari askush nuk e ka matur apo vlerësuar se ç’pjesë të partisë Rama e konsideron të tillë, sepse për 3 vite rresht nuk ka pasur kurrëfarë diskutimi/zgjedhje për këtë problem dhe nuk ka si të matet nëse është pakicë apo shumicë.
Së dyti, ky pohim i Ramës nëse do të ishte i vërtetë, do ishte tregues se pjesa dërrmuese e Partisë Socialiste është dakordësuar me shkeljen e statutit, pra me shkeljen e rregullave të ‘shtëpisë’ së kësaj partie, pohimi i Ramës nuk bën gjë tjetër veçse masivizon shkeljen e parimeve dhe rregullave në këtë parti dhe rrit përmasën e implikimit. Justifikimi është tipik bolshevik, i papërgjegjshëm dhe i pacipë.
-Pika e dytë lidhet me qëndrimin e Ramës në lidhje me problemin e borxheve.
Shprehet Rama:
Vërtet morëm borxh 1.6 miliardë dollarë, po deri tani kemi larë 2.2 miliardë dollarë. Sikur të mos na duhej të merrnim borxh për të shlyer mospagesat e qeverisë së vjetër, sot borxhi publik i Shqipërisë do të ishte ulur drastikisht, në 65% presje diçka.
Kryeministri ka pretenduar se qeveria e tij ka shlyer 2.2 miliardë dollarë borxhe dhe se qeveria e tij ka shlyer më tepër borxh nga sa ka marrë. Kjo është një shifër surprizë e padëgjuar më parë. Por nëse qeveria ka rritur aftësinë shlyese të borxhit, si shpjegohet që borxhi publik po shkon drejt 75% dhe rritet vit pas viti?
HashtagAL publikoi disa ditë më parë dhe një raport të KLSH-së që jepte alarmin për zhytjen e vendit në borxhe, ndërsa kryeministri i vendit pretendon krejt të kundërtën. Pa dhënë asnjë referencë thjesht e ofron shifrën kështu në hava, a thua se 2.2 miliardë dollarë ky vend i gjeneron çdo javë.
-Pika e tretë ishte qëndrimi i Ramës për koncesionet.
Shprehet Rama:
Check Up-i falas, hemodializa e mundur në të gjithë territorin, materialet dhe instrumentat e reja mjekësore në dispozicion të spitaleve tona, janë histori të mirëfillta suksesi. Sepse nuk paguajnë qytetarët që të fitojë privati, për një shërbim që i duhet shtetit, siç ndodh me koncesionet e qeverisë së vjetër. Po investon privati, që qytetarët të marrin shërbime shumë më cilësore, pa paguar asnjë qindarkë. Ndërsa shteti shlyen privatin, në një periudhë të arsyeshme kohore.
Të treja koncensionet që përmendi kryeministri kanë treguar që niveli i investimit të koncesionarëve privatë ka qenë minimal dhe se me fitimet që korrin këta koncesionarë e shlyejnë vlerën e investimit që vitin e parë. Për të mos përmendur favorizimet dhe mungesën e kontrollit në cilësi pune dhe pagesa nga ana e qeverisë. Rasti i pagesave të Check-Up nga qeveria tregoi se kompanisë koncensionare i ishin dizbursuar rreth 1.7 milionë dollarë më tepër. / HashtagAL

Kategori
Uncategorized

RAPORTI I AVOKATIT TË POPULLIT: SI PO E USHQEN QEVERIA MJERIMIN.

Avokati i Popullit ka surprizuar me raportin e fundit të dorëzuar në Kuvend, duke folur për herë të parë për difekte dhe probleme në themel të sistemit shoqëror dhe shtetëror.
Në një analizë të qartë mbi shkaqet që nxisin varfërinë në Shqipëri, institucioni ofron konstatime të qarta mbi mënyrën se si qeveria dhe politikat qeverisësë nxisin fukarallëkun.

Zakonisht, Avokati i Popullit nuk ka ofruar më shumë se sa raporte mediokre dhe sipërfaqësore, fotografi propagandistike me të cilat ilustrohet ndonjë shembull i gjendjes së mjeruar dhe bën thirrje populiste që kalojnë pa asnjë lloj impakti.
Thjesht arkivohen si “reagime”

Por këtë radhë ka folur ndryshe.
Në mënyrë të përmbledhur, sipas Avokatit të Popullit, pikat në të cilat Qeveria ‘ushqen’ mjerimin janë:
Së pari.
Ende nuk dihet zyrtarisht minimumi jetik në Shqipëri, si koncept që lidhet ngushtësisht me nevojat që ka njeriu për të siguruar mbijetesën në kushtet aktuale, si dhe me përcaktimin dhe nivelet e përfitimeve në skemat e mbrojtjes sociale, sigurimeve shoqërore, sistemit të pagave, etj.
Së dyti.
Sot aktualisht në skemën e ndihmës ekonomike trajtohen rreth 82 mijë familje dhe individë në nevojë. Por, në realitet nuk është ky numri i familjeve që kanë nevojë për mbështetje nga skema, pasi numri i kërkesave është shumë më i madh. Kriteret e përcaktuara për përfitimin e ndihmës ekonomike janë të tilla që përjashtojnë padrejtësisht individë, apo familje që, në fakt janë në kushtet e varfërisë. Edhe familjet dhe individët që përfitojnë pagesën e ndihmës ekonomike, nuk arrijnë të përmbushin nevojat bazë jetike me këtë pagesë.
Së treti.
Papunësia është në nivele të larta dhe mundësia e punësimit nuk ofrohet sipas një skeme prioritare për individët e familjeve të varfra.
Së katërti.
Një familje ekstremisht apo absolutisht e varfër, nuk ka mundësi pagese të energjisë elektrike që mund të konsumojë, dhe në rastin më të keq i hiqet aksesi në rrjetin e furnizimit me energji elektrike, për shkak të mospagimit.
Së pesti.
Një familje ekstremisht apo absolutisht e varfër nuk ka mundësi pagese të ujit të pijshëm që konsumon, dhe në rastin më të keq i hiqet aksesi në rrjetin e furnizimit me ujë të pijshëm, për shkak të mospagimit.
Së gjashti.
Sistemi ynë i sigurimeve shoqërore në kushtet e mospagesës së kontributeve për shkak të varfërisë së individit, siguron vetëm përfitimin e një pensioni social në një masë krejtësisht të pamjaftueshme për përmbushjen e nevojave bazë të jetesës, pas arritjes së moshës së pensionit.
Së shtati,.
Mungesa e një kuadri të përshtatshëm ligjor për të drejtën për strehim, sot ka sjellë pasoja serioze dhe konflikte të reja sociale, gjatë trajtimit të rasteve të dëbimeve me forcë, si mungesën e sigurimit të një strehimi të përshtatshëm, për familjet me të ardhura të ulta (në varfëri ekstreme, apo absolute), familjet përfituese nga skemat e ndihmës ekonomike, gratë e pastreha viktima të dhunës në familje, apo edhe për kategorinë e ish qiramarrësve të strehuar në banesat shtetërore.

Kriteret aktuale të përcaktuara në ligj nuk sigurojnë akses në sistemin e trajtimit me strehim social për individët dhe familjet varfra.
Edhe kur arrihet ky akses nuk garantohet qëndrueshmëria e zgjidhjes së strehimit me banesë sociale, për shkak të mungesës së të ardhurave, apo të ardhurave të ulëta.

Kategori
Uncategorized

Sali Berisha befason sërish: Arrestimi i Fatos Nanos ishte i gabuar! Më mundën me armë, por i munda me vota!

Intervista e zotit Berisha dhënë gazetarit Ridvan Berisha për emisionin politik “Debat” në televizionin RTK!

PYETJE: Jemi këtu në Tiranë për të intervistuar një nga figurat qendrore të politikës shqiptare, që identifikohet me shembjen e komunizmit, transformimin e madh të qeverisjes nga një sistem i egër diktatorial në atë pluralist, zotin Sali Berisha. Mirëmbrëma zoti Berisha dhe faleminderit për këtë intervistë.

BERISHA: Ju falënderoj unë ju dhe përshëndes me këtë rast të gjithë teleshikuesit e televizionit tuaj në mënyrën më të përzemërt.

PYETJE: Siç e thashë në fillim, ju identifikoheni me shëmbjen e komunizmit, një periudhë mjaft e egër për shqiptarët në Shqipëri, identifikoheni me periudhën e transformimeve të mëdhaja politike, sikurse identifikohet dhe i gjithë Ballkani Perendimor me transformimin e përgjakshëm që ndërmori ish regjimi Millosheviçit me luftërat që ndërmori, flasim për periudhën e pluralizmit në gjithë Ballkanin Perendimor. Sot jemi gati 30 vite pas shembjes së komunizmit, si në ish Jugosllavi dhe Shqipëri. Shohim një përpjekje aktive të rusëve për ta rikthyer ndikimin ende në Ballkan. Cka ju kujton ajo kohë? Cili është leksioni i asaj periudhe të reformave të mëdhaja politike demokratike, dhe, sot, ballafaqimi me temat e mëdha që e presin rajonin siç janë integrimi evropian etj.

BERISHA: Së pari, dua të them se shqiptarët, përmbysjen e komunizmit ia dedikojnë, para së gjithash, atyre studentëve që u ngritën mbi shtypjen më të egër, mbi mjerimin më të madh mbi zenitin e guximit njerëzor dhe që me protestat e tyre gjunjëzuan diktaturën dhe çelën portat e pluralizmit në Shqipëri. Duke thënë këtë, unë kam ardhur në vitin 90 si një intelektual që kisha arritur të paraqesë një platformë të tërë e cila fillonte me lirinë e mendimit, me ç’demonizimin e kundërshtarit, me dënimin e censurës por dhe të autocensurës, dënonte izolimin, burokracinë, privilegjet, pabarazinë ligjore. I kërkova Ramiz Alisë të heqë nga Kushtetuta, atë që i kërkoi Saharovi, Gorbaçovit, nenin i cili i jepte fuqi hegjemone PPSH-së dhe partia të marrë atë që meriton. I kam thënë se Stalini është armik i kombit shqiptar dhe i kam kujtuar në atë takim se çfarë shkruan Gjilasi në bisedat me Stalinin, i kam kërkuar në shkrime të tjera që të hapet pluralizmi politik meqë nuk po zhvillohet pluralizmi mendimit. Shqipëria ishte vendi i monizmit total më ekstrem që ekzistonte. Por, duhet t’ia u dimë të gjithë për nder studentëve. Në mënyrë absolute nuk kisha menduar kurrë se do shihja një ditë të lirë dhe nuk isha angazhuar për asnjë qëllim tjetër por për të bërë si intelektual atë që s’kisha bërë për të dalë nga konformizmi im si intelektual dhe për të treguar veten time pavarësisht nga çmimi që unë do paguaja. Në dhjetor, sa mora lajmin u nisa fluturim dhe jam nisur tek studentët. Ndonëse thashë se isha i bindur se nuk do shihja një ditë të lirë, për vete, por isha i bindur se një ditë do vinte, kur 700 mijë të rinj që kishte Shqipëria të flisnin me zërin e tyre për ta ndryshuar situatën, por Sali Berisha, atë ditë, mendoja unë se nuk do ta arrinte.

PYETJE: Pse është me rëndësi ta kujtojmë këtë moment të jashtëzakonshëm të transformimit shoqëror?

BERISHA: Moment i jashtëzakonshëm sepse pluralizmi hapi dy mundësi. Hapi mundësinë e vendosjes së standarteve demokratike të njeriut dhe hapi mundësinë e zgjidhjes së çështjes kombëtare. Në takimin tim të parë me Azem Hajdarin, kur unë kam shkuar për t’u bashkuar te demostrata e tyre, më tregon një listë kërkesash, ishte ndër to dhe krijimi i një organizate rinore intelektuale të pavarur. I them se krijimi i pluralizmit politik është interesi jetik i Shqipërisë, ky është interesi jetik i Kosovës, se nuk ka Kosovë të lirë pa një Shqipëri të lirë dhe se ne na takon të bëjmë gjithçka duke patur parasysh këtë, se çështja e Kosovës nuk mund të zgjidhet me një Shqipëri të pushtuar nga brenda.

Dy ditë pasi u themelua partia, dy miq të mi vijnë e më thonë: “Sali tani t’u themi mirupafshim e të vazhdojmë punën tonë ne, ti lëmë këta”. Jo, i them, për dy arsye. E para sepse unë jam gjakftohtë, mua këta që janë në pushtet nuk më impresionojnë për asgjë sepse unë i kam marrë vendimet e mia me kohë, dhe së dyti, është çështja e Kosovës dhe unë do të qëndroj për çështjen e Kosovës. Dhe në mitingun e parë të legalizmit të PD-së kam deklaruar se PD ka për detyrë zgjidhjen e çështjes kombëtare, ylli ynë polar do të jetë çështja kombëtare dhe se PD ka për detyrë bashkimin e kombit shqiptar dhe proceset integruese europiane. Kjo ka qënë deklarata e javës së parë të Sali Berishës.

PYETJE: Zoti Berisha po i referohesh pluralizmit dhe vështirësisë së këtij procesi kaq të vështirë jo vetëm në Shqipëri por për të gjitha vendet e Ballkanit Perendimor. Cilat kanë qenë tre momentet më të vështira si president republike? Mbaj mënd atë kohë kur paga juaj ishte 25 dollarë…

BERISHA: Në fakt, po të korrigjoj pak, ishte 16 dollarë, dhe kur unë jam ulur në Shtëpinë e Bardhë dhe në krahun tjetër të oxhakut kisha Xhorxh Bushin unë isha presidenti me rrogë 16 dollarë. Por përsëri unë kisha besim të pathyeshëm tek liria e individit. Ridvan, që të dish ti se ku ishim ne me njohuritë për tregun, në tetor të 1990, unë pyes një profesore të ekonomisë politike që më solli nipin për t’ja vizituar dhe i them se “a ka ndonjë syth tregu ky fjalimi i Ramiz Alisë” dhe më thotë “doktor, unë tezën e bëj për anti tregun, kundra tregut”. Pra kjo ishte një përgjigjë si për të thënë që, të lutem mos më provoko me këtë pyetje. Dhe, kur në një tryezë me Fatos Nanon, Alfred Uçin që e organizoi Zëri i Popullit unë kërkoj që të hapet debati për ekonominë e tregut, unë të garantoj se kisha zero njohuri për ekonominë e tregut por kisha parë se ajo kishte bërë magji në shoqëritë e lira dhe bësoja se ajo do bëntë magji edhe në Shqipëri.

PYETJE: Cilat ishin tre problemet më të mëdha që u ballafaquat në vitet e para?

BERISHA: Varfëria më ekstreme. Shqipëria renditej sipas BB si vëndi i tretë më i varfër i planetit me Ugandën dhe Angolën, por mos harro se këto dy vende ishin të vendosura në kontinentin në atë kohë më të varfër që ishte Afrika, kurse Shqipëria ishte e vendosur në kontinentin më të pasur dhe nuk ka gjë më të trishtueshme sesa të jesh i varfër midis të pasurve siç ishim ne. E dyta, psikologjia moniste. Shkalla e indoktrinimit të shqiptarëve nga regjimi komunist ishte e jashtëzakonshme. Nuk duhet të harrojmë, se vërtet Enver Hoxha nuk ja doli të vendoste kultin e tij në vend të kultit të Zotit, por vendosi gjenerata të tëra ateiste, dhe këtu s’është se nuk pati sukses. Vërtet krijoi kolektivizmin total, por krahas tij zhduku absolutisht nocionet e pronës tek shumica dërrmuese e shqiptarëve.

PYETJE: Sot Shqipëria ka ende probleme të pronës…

BERISHA: Sot ka Shqipëria probleme shumë të mëdha sepse më gjithë përpjekjet që janë bërë për të zgjidhur, dhe mbi 80% e saj është zgjidhur, përsëri ka me mijëra dosje të pazgjidhura për shkak të zhvillimeve shumë të shpejta që ndodhën në vitet 90. Shqipëria në vitet 90, fshati shqiptar shëmbëllente me një rezervat njerëzor. Po të jap vetëm shëmbullin e familjës time direkt. Aty ku unë kisha lindur ishin vetëm tre familje, kurse në vitin 90 aty ishin 13 familje, dhe imagjino që po ajo tokë ishte. Kjo pra ishte lëvizja, sepse nuk lejohej që të ikje nga vendi i banimit. Pra ishte psikologjia moniste…

PYETJE: Keni jetuar dy periudha, atë të diktaturës dhe atë të demokracisë. A është përmbledhur gjithë ai rrëfim për shikuesit dhe lexuesit e rëndomtë? A është njohur opinioni në Shqipëri dhe kudo me rrënjët e këqija që ka lënë diktatori Hoxha?

BERISHA: Jo absolutisht nuk është njohur. Së pari, shumë e shumë gjëra në atë kohë nuk janë njohur. Unë kam qënë pedagog në universitet, kam punuar me kolegët e mi, por unë jam bërë president republike dhe nuk e kam ditur se ishin qindra e qindra shqiptarë të ndryrë në spitalet psikiatrike për motive politike. Unë këtë e kam zbuluar, dosjen e kam gjetur vetëm pasi jam bërë president por dersa kam gjetur dosjet, ishin jo të paktë të huajt që më pyesnin nëse kishim patur ndryrje në spitalet psikiatrike dhe unë u thoja se nuk ka patur, sepse nuk e dija. Verndi jetonte me një lëvizje tmerrësisht të bllokuar dhe të ngadaltë. Duhet të kishe lidhje direkte dhe familjare që të dije se çpo ndodhte në periferi. Shqipëria ishte një bunker, në kuptimin absolut, ku të merrje vesh se ç’ndodhte në bizat e bunkerit ishte absolutisht e vështirë.

PYETJE: Ju identifikoheni me figurat qendrore që lidhen me transformimet më të mëdha që ka pësuar Shqipëria, që nga diktatura në sistem pluralist. A e keni përdorur pushtetin dhe besimin publik, për sa kohë që keni qëndruar, për ti demonizuar kundërshtarët politik? Po flas pas vitit 90, si jeni sjellë me kundërshtarët politik?

BERISHA: Unë mendoj se me kundërshtarët politik, përveç arrestimit të Fatos Nanos, arrestim i cili, dosja e të cilit nuk kishte absolutisht asnjë element të shtuar nga Sali Berisha. E kishte përgatitur vetë PS në pushtet dosjen e Nanos. Unë nuk them se ishte fajtor apo jo sepse është çështje gjykate, por arrestimi i tij në atë kohë në avancë ishte një hap shumë i gabuar që në mënyrë kategorike s’kishte të bënte me Sali Berishën. Por Sali Berisha përgjegjësisë nuk i ikën, nuk thotë se nuk isha president. Unë isha president dhe ajo ndodhi. Në raste të tjera kam bërë gjithçka për të gjetur gjuhën me kundërshtarët politikë në çdo moment. Fakti që ata erdhën në pushtet me rebelim komunist, ata erdhën në pushtet duke gjuajtur me armë presidencën dhe unë ndodhesha brenda në detyrë, duke menduar se mund të pushtonin presidencën, dhe unë i largova me votë nga pushteti, kjo dëshmon besimin tim të madh tek ato parime që unë kisha shpallur.

PYETJE: Duke iu referuar dhe Kosovës dhe problemit të shqiptarëve në rajon, çështjen e integrimit që ju e keni artikuluar që në atë kohë, zoti Rugova e ka përfaqësuar lëvizjen më të madhe politike në Kosovë, Lidhjen Demokratike të Kosovës në rrethana mjaft të egra në atë kohë. Ca bashkëpunimi keni patur me Rugovën, a ka ekzistuar koordinimi i mirëfilltë midis jush dhe zotit Rugova?

BERISHA: Dua të theksoj se Rugova, është në vlerësimin tim një nga tre gjenitë e kombit shqiptar. Në letra, është Ismail Kadare; në humanizëm, është Nënë Tereza; në politikë, është Ibrahim Rugova. Bashkëpunimi ynë, që nga data 21 shkurt që Ibrahim Rugova ka shkelur në Shqipëri, ku ka ardhur për vizitë duke deklaruar që në aeroport që vinte me ftesë të Sali Berishës, ka qënë një bashkëpunim i ngushtë dhe intensiv, një bashkërendim i ngushtë i të gjitha përpjekjeve për të promovuar dhe për të çuar drejt zgjidhjes problemin e Kosovës. Do të të tregoj një gjë interesante. Asokohe këtu stërviteshin grupe luftëtarësh, kishin filluar nga gjysma e dytë e vitit 91 dhe vazhduan dhe gjatë vitit 92’. Që të jem i sinqertë ishin që të gjithë nën patrinazhin e qeverisë së Kosovës. Në pranonim një lloj kuverture por ajo ishte e tëra nën patronazhin e qeverisë së Kosovës. Një ditë më kërkon takim një grup prej tyre dhe i pres në presidencë, 48 apo 50 prej tyre. Nuk i njihja. U fola për Shqipërinë dhe për Kosovën dhe në fund pasi fola 40 min sa ngrihet njëri dhe thotë: “tani na thuaj se çfarë do bësh për Kosovën”. I them se “unë të garantoj ty dhe të gjithë këta se 50% e kohës time unë do ja kushtoj Kosovës dhe 50% të kohës sime do ja kushtoj Shqipërisë”. Dhe këta, pasi diskutuam aty dolën dhe bën ënjë mbledhje për të analizuar takimin me mua dhe në fund konkluduan që janë në rregull sepse unë i kisha dhënë fjalën se 50% të kohës do ja kushtoja Kosovës. Sepse unë u thashë që në luftë me Millosheviçin ne nuk hapim sepse jemi për zgjidhje.., por nëse ai ndërmerr veprime, ne absolutisht, e kishim thënë, që do reagojmë si një komb i vetëm. Kështuqë, me presidentin Rugova ne bashkërendonim në tërësi qëndrimet dhe bashkëveprimet. I një rëndësie të madhe për mua ishte promovimi i personalitetit të tij dhe që të kishte takime sa më të shumta. Dhe më kujtohet që kryeministri parë që e ka pritur në takim ishte ai grek, Mitsotaqis, sepse i thashë në Stamboll kur e takova që “ti shkon dhe takon Millosheviçin gjaksor dhe nuk takon njëriun paqësor Ibrahim Rugovën”. Po pse ta takoj më tha? Si pse ta takosh, – i them, – po pse, për dy milionë shqiptarë në Kosovë, Millosheviçin do takosh? Dhe e priti ç’është e vërteta.

PYETJE: A ka patur midis jush dhe presidentit Rugova telefonata javore?

BERISHA: Jo telefonata nuk ka patur, kemi komunikuar me takime dhe me njerëz që vinin dhe shkonin por jo me telefonata. Kështuqë, u arrit një hap i madh shumë në rrafshin ndërkombëtar, në Helsinki. Në samitin e Helsinkit, diplomacia shqiptare ia doli të vendosi në dokumentin e samitit një paragraf të veçantë për Kosovën pasi deri në ato momente Kosova futej në kuadrin e Serbisë. E nxorrëm nga kuadri Serbisë, e nxorrëm si të ishte entitet, si të ishte republikë. Kjo i tërboi rusët, kjo çeli rrugën e veprimit të pavarur të ndërmjetësve ndërkombëtar. Se në atë paragraf, pasi dënuam politikën e Millosheviçit, se edhe ata politikën e Millosheviçit e dënonin, por problemi ishte se çështjet duhet të zgjidheshin ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës në praninë e një pale të tretë, me një ndërmjetës, këtu ishte gjithë kleçka por rusët nuk e pranonin kurrësesi praninë e palës së tretë. Prania e palës së tretë, dhe amerikanët më thonin ta hiqja praninë e palës së tretë, jo i thoja, sepse pala e tretë ju do jeni, nuk do jetë Shqipëria. Dhe pas kësaj Lordi Ouen dhe Cyrus Vance bënë vizitën e parë të rëndësishme në Kosovë, pasi erdhën një herë në Shqipëri dhe në fakt ja u sugjerova, ku më kërkuan që të bisedoja me Rugovën për ti thënë të hynin në zgjedhje. I thashë se edhe po t’ja thëm Rugovës, le që nuk ja them kurrë, por dhe po ti them, dhe po tu thotë Rugova shqiptarëve, ata nuk i dalin, dhe ju nuk keni asnjë interes sepse ju diskretitoni në këtë mënyrë të vetmin interlokutor dhe lider që keni në Kosovë. Por i këshillova të shkonin dhe ti bënin një vizitë në selinë e tij dhe të bisedonin me të. E pranuan në fakt dhe kur u kthyen më thanë që kisha patur të drejtë. Patën një aksident atje sepse i tha Panic që do i shoqëronte ai, ndërkohë Millosheviçi lajmëroi serbët e Kosovës, ata vetëm sa nuk u shndërruan në trupa , tek Ibrahimi shkuan dhe gjetën një personalitet kret tjetër nga ç’mund tu ishte thënë dhe u ndanë shumë të kënaqur dhe më thanë se kisha të drejtë. Dhe Beogradi, Millosheviçi më pas nuk donte ti priste ata, sepse u thoshte se ju nuk mund të veproni në mënyrë të pavarur, mirëpo ata kishin mbrojtjen ndërkombëtare.

PYETJE: Cilat janë momentet që mund ti cilësojmë ndoshta të pakëndshme me zotin Rugova?

BERISHA: Ka patur momente nga vitet 96 ku unë kam qënë për një radikalizim të veprimeve, të jem i hapur. Fhe këtë e kam shprehur. Ai është gjeni në politikën shqiptare dhe ne nga koha e Skëndërbeut, një politikan që të ketë bërë me forcën e ideve atë që ka bërë ai me armë ne nuk kemi patur. Ai është gjeni, por përsëri duhet të jemi realist se zgjidhja përfundimtare nuk vinte vetëm në rrugën paqësore.

PYETJE: Keni patur dallime?

BERISHA: Kemi patur dallime. Unë kam qënë për protesta në Kosovë, nga viti 95-96 kam qënë për nxitje protestash. Kemi qënë plotësisht dakort me ndërmjetësimin që bëri Vatikani për arsimin dhe rikthimin e arsimit, dhe ky ka qënë një qëndrim i bashkërenduar midis Tiranës dhe Prishtinës. Rugova kishte një dashuri të pakufishme për Kosovën dhe nëqoftëse ai i përmbahej vendosmërisht linjës paqësore ndofta e bënte se ai besonte se në këtë linjë do vinte momenti të zgjidhej dhe që Kosova të mos shkatërrohej. Ky besoj ka qënë qëndrimi i tij. Në fakt jam përpjekur edhe gjatë luftës, në mënyrë shumë insistuese, që të mbështesë luftën mirëpo këta bënin lista të papranueshme dhe ndonjëherë detyrohesha ti dënoja si akte terroriste…

PYETJE: Ka patur humbje raportesh midis jush dhe zotit Rugova apo jo?

BERISHA: Kishte në këtë moment, vetëm në 96, por gjatë luftës jo. Ai mbeti Ibrahim Rugova siç ishte, mbeti një njëri, vetja e tij. Ka ardhur këtu nga Rambuje dhe Kosova ishte në flakë dhe u fut drejt e në Kosovë ndërkohë që kishte mundësi të rrinte këtu, kishte mundësi të rrinte kudo.

PYETJE: C’thotë bashkëpunimi juaj me drejtuesit e lëvizjes popullore të Kosovës, lëvizjes ilegale politike e cila kishte shfrytëzuar dhe parë Shqipërinë si adresë të vetme për mobilizim dhe pregatitje ushtarake në mënyrë që kur ti vinte momenti i ballafaqimit ushtarak të ishin të gatshëm për të hyrë në luftë?

BERISHA: Eshtë ashtu siç thoni ju por pak më ndryshe. Unë i njihja këta të LPK-së dhe e vërteta është se unë vlerësoja shumë sakrificat e tyre, më mërziste shumë kur i shihja flamurin me drapër dhe çekan por ata ishin ama për qëndresë ishin. Dhe i them Rugovës se, tani Shqipëria është e lirë dhe se ne duhet të vazhdojmë ti ftojmë ata të vijnë si në vendin e tyre por dhe ti do hapesh ndaj tyre dhe kush të dojë të anëtarësohet në LDK se pavarësisht ata janë atdhetarë dhe njerëz që sakrifikojnë. Dhe ç’është e vërteta jo një por disa degë të tyre kaluan me LDK-në, janë me emër dhe mbiemër ata drejtues. Ata u mobilizuan për luftën dhe unë kam mbajtur qëndrim, jam distancuar shumë me ta dhe me ato listat që bënin të cilat ja shfrytëzonin shtypi ndërkombëtar për ti paraqitur si marksistë leninistë por pavarësisht nga kjo unë kam mbajtur lidhje me të gjithë ata që kanë qënë në Tiranë sikundër kam mbajtur lidhje shumë të ngushta me Bujar Bukoshin dhe me Farkun, kam mbajtur lidhje edhe me të tjerë si psh me zotin Demaçi. Kam mbajtur me Demaçin takime konstante dhe të ngushta dhe takimi im i fundit me të është bërë në Tiranë nga mesi i konferencës së Rambujesë dhe unë kam qënë i hapur dhe jam përpjekur me të gjithë mundësitë e mia..

PYETJE: Afërsia juaj me LDK dhe zotin Rugova ju ka bërë objektiv në trajtimin e krahut tjetër që po e shfrytëzon Shqipërinë për tu pregatitur për luftë?

BERISHA: Problemi është ky. Rugova ka meritën e madhe që themeloi partinë e parë antikomuniste në Ballkan dhe këtë argument i kam dhënë Mitsitaqisit ku i kam thënë që ti nuk takon atë që ka themeluar partinë e parë antikomuniste në Ballkanin e diktaturave komuniste. Ishte partia e parë opozitare e Shqipërisë dhe natyrisht bashkëpunimi deri sa janë krijuar partitë e tjera në Kosovë. Kosova kishte si parti LDK-në dhe kishte një shoqëri civile. Krijimi i partive të tjera, ne kemi vendosur marrëdhënie me partitë e tjera, kemi vendosur bashkëpunim. Edhe zoti Demaçi i cili në ato vite ka ardhur shpesh në Shqipëri dhe me të kemi bërë diskutime të zgjeruara, nuk është se ka qënë kaq kritik ndaj Rugovës. Të gjitha veprimet, ose shumica e veprimeve janë diskutuar me Adem Demaçin në Shqipëri, si psh hapat politike që ndërmerreshin dhe ai ishte i informuar për zhvillimet sepse ai ishte një institucion për mua në atë periudhë, vetë Demaçi ishte një Mandelë. Dhe kur në takimin e fundit i kërkova që të nisej në Rambuje, sepse doja që të kishim në përfaqësim Gandin dhe Mandelën dhe ta bënim sa më impresionant takimin, ai nuk shkoi dhe më vjen keq por nuk shkoi.

PYETJE: Jeni përballur nga prespektiva e një burrështetasi me pushtet të fuqishëm në rrethanat e kohës, por a ka mundur të bëhet më mirë nga viti 94 e tej?

BERISHA: Duke i parë gjërat në tërësi, unë çlirimin e Kosovës e konsideroj mrekullinë më të madhe shqiptare që nga luftërat e Skënderbeut, sepse unë jam i vetëdijshëm se çfarë vështirësie të jashtëzakonshme kishte të lëvizje statusin në Evropë. Europa është kontinenti i konservatorizmit, është kontinenti i kodeve të forta. Lëvizja e këtij statusi nga shqiptarët përbën mrekullinë e tyre më të madhe në histori dhe është faqja më e ndritur e nacionalizmit shqiptar, nacionalizëm i cili ka qenë për fatin tonë jo të mirë në momente të rëndësishme edhe difiçitar. Nacionalizmi shqiptar, në betejën për Kosovën, mposhti nacionalizmat e egra sepse ishte në të drejtë dhe e vendosi çështjen e Kosovës si çështje të Perëndimit, çështje të botës. Në vitin 1994 ka një rezolutë të OKB për Kosovën, të votuar nga 137 shtete, në të cilën kërkohet, pasi dënohet në faqe të tëra aparteidi dhe segregacioni i Millosheviçit në Kosovë, kërkohet ti njihet popullit të Kosovës e drejta për vetvendosje. Dhe ai dokument ndërkombëtar ka qenë dokument që nuk mund të hidhej më poshtë. Në draftin e parë të Rambujesë ka qenë plotësisht i mishëruar dhe në draftin e dytë me nënkuptim e la. Merita tjetër ishte se Ibrahim Rugova, nga ato barake ku ishte, nga një politikan që gazetarët edhe pa shkuar në konferencë shtypi shkruanin se çfarë po thotë, se ishte misionar ai e shpërndante mesazhin me katër fjali. Ibrahim Rugova e ngriti atë çështje nga ajo barake, në dhomën ovale të Bill Klinton, dhe në bisedën e fundit me Klinton, ai i thotë, -Ibrahim çfarë do ti të bëjmë po për pavarësi nuk mund të behet fjalë, – dhe ky që rri pak dhe i thotë, – zoti President përveç pavarësisë asgjë nuk e zgjidh problemin. E ka Ollbrajt në memorie këtë.

PYETJE: Z. Rugova pas vitit 99 u ballafaqua me rivalin e tij serioz le të themi, z. Thaçi tashmë president i zgjedhur nga kuvendi i Kosovës. Çfarë tensioni patët me zotin Thaçi dhe ku u shtensionua ajo situatë nga viti 96?

BERISHA: Unë nuk kam pasur asnjë tension me z. Thaçi. Asnjëherë. Nëse janë kryer veprime, çështje të zbatim ligjit, por jo të qëllimta, sepse nuk e ka ditur kush se ky është udhëheqës i kësaj lëvizje apo asaj lëvizje. Në ’97 unë kam takuar pothuaj rregullisht Xhavid Halitin, Azem Sylën, i cili rrinte ne Tropojë, unë kam mbajtur lidhje konstante dhe ata e dinë mirë që unë, se unë isha në opozitë por i kam pyetur se çfarë mund t‘ju ndihmoj. Nuk kanë kërkuar asgjë. Unë ju kam bërë thirrje të gjitha degëve t’ju japin armë falas sa më shumë. Shqipëria ishte plot armë. Depot ishin të hapura dhe duhet t’ju jepeshin armë. A e kontro lloja unë këtë? Jo absolutisht jo, aty nuk futesha unë, por direktiva ime për degën e PD ishin të mblidhnin dhe t’ju jepnin armë sa të mundeshin. Kurse në shesh, kur është bërë mitingu, kam shkuar unë me Rexhep Mejdanin e Fatos Nanon që kam hedhur kushtrimin “një komb një qëndrim”, motiv që e kisha përdorur edhe përpara qoftë në zyrën e George Bush. I vetmi moment nervozizmi që kam pasur me ta ishte kur bënë listat. Jo se futën Sali Berishën në listë pro kjo nuk shkonte sepse mua më vinin miq nga perëndimi dhe ishin shumë të tërbuar me ta për shkak të kësaj praktike por jo se më futën apo s’më futën mua në listë…

PYETJE: Kosova përjetoi një periudhe të tranzicionit pastaj me mandat ekzekutiv. Është me rendësi një takim që patët ju me presidentin e SHBA këtu në Shqipëri ku Kosova si rezultat i mbështetjes ndërkombëtare fitoi pavarësinë. Na thoni ndonjë detaj interesant nga ky takim?

BERISHA: E vërteta është se ai ishte një takim shumë historik. E vërteta është se kishte përpjekje të mëdha për ta bllokuar pavarësinë e Kosovës dhe kësaj here për fat të keq jo vetëm nga Rusët, por edhe disa kancelari të tjera të mëdha ndryshuan qëndrim qartësisht. Presidenti George Bush erdhi në Shqipëri dhe në bisedë më thotë se dua mendimin tënd për Kosovën dhe se cilën quan ti si zgjidhjen më të mirë për këtë çështje. U thotë atyre se ky e njeh vendin ndaj dëgjojeni. Më tregoi se ne Gjermani, në grupin G8, se e kishte pyetur Putinin se çfarë mendon për pavarësinë e Kosovës, nuk më ktheu përgjigje tha. Pasi mbaroi e kishte pyetur sërish se çfarë mendon për pavarësinë e Kosovës, nuk më ktheu përgjigje. Pasi mbaroi i kishte thënë se “Vladimir, unë jam për Pavarësinë e Kosovës”. Më tregoi sesi ndërhyri një udhëheqës tjetër jo në favor.

Më thotë mua se: “kur thua ti që të shpallet”, tekstualisht. Unë i them: “president, për sa kohë ju e keni bërë mendjen, merr kohën që të duhet dhe për pjesën tjetër merrem unë. Aty ishin të gjithë zyrtarët më të lartë dhe atyre ju erdhi fytyra se menduan se mos po ju them pas një jave.

PYETJE: Paraqitja publike pas atij takimi nuk ju duk befasi?

BERISHA: Paraqitja publike ishte “the time is noë”. Jo sepse ju ishte bërë thirrje kryeministrit të Kroacisë dhe Maqedonisë, me qëllimin e vetëm për t’ju shpjeguar se pavarësia e Kosovës është e rëndësishme, prodhon paqe, prodhon stabilitet. Se maqedonasit nisën të thonë se po u shpall pavarësia e Kosovës do të destabilizohet Maqedonia. Unë ju çoj fjalë duke ju thënë se po e thatë këtë unë do t’ju bëj thirrje shqiptarëve të ngrihen kundër jush, sepse ne nuk mund të sakrifikojmë Kosovën për ju. Si mund të destabilizoheni ju se behet Kosova e pavarur!

Në analet diplomatike, sidomos Brankoja e kishte qarkulluar më shumë dhe kjo ishte shqetësuese.

PYETJE:Nga ky takim ishte qartësuar edhe më parë rruga e Kosovës?

BERISHA: Edhe më parë amerikanët kanë qenë shumë të kthjellët. Në takimin tim të parë me Solanën në 2005, i them se pa pavarësinë e Kosovës, faktori shqiptar mbetet fluid në Ballkan. Ai iu qarkulloi të gjitha vendeve deklaratën time dhe ata erdhën dhe më pyetën për këtë. Po, kam thënë të vërtetën u thashë.

PYETJE:Ka qenë një prej përjetimeve më të mëdha?

BERISHA: Më i jashtëzakonshmi për mua. Ai dy gjëra më njoftoi, Kosovën dhe NATO-n. Dy momentet më kulmore për mua.

PYETJE:Kosova tashmë është shtet i pavarur, por Kosova ka probleme të jashtëzakonshme që zemërojnë njerëzit atje, pavarësisht problemeve social-ekonomike, Kosova ka ende probleme të mëdha me Serbinë, veriu i Kosovës mbetet ende brenda territorit. A është Kosova shtet i bërë përfundimisht apo jo?

BERISHA: Unë jam i bindur se Kosova është shtet i bërë. Kosova këto tetë vite, përveç periudhës më të fundit, ka dëshmuar vitalitet si demokraci, ka zgjidhur çdo krizë, dhe i ka patur siç i ka çdo vend, në mënyrën më demokratike. Ka kapërcyer një seri provash me sukses të plotë. Po ndërton një infrastrukturë jashtëzakonisht impresionante. Qytetarët e Kosovës duhet ta dinë se, Sali Berisha me Aleksandër Meksin kryeministër në vitet 1992-1996, në një mandat kemi arritur të ndërtojmë gjithsej 6 km autostradë, se kaq ishte buxheti, kurse Kosova po plotëson një rrjet rrugor modern dhe me perspektivë shumë të madhe zhvillimi. Ka resurse të jashtëzakonshme natyrore, ka potencial shumë të madh njerëzor. Kosova është në një situatë të vështirë shumë dhe këto kohët e fundit si rezultat i një përballje, i një praktike për mua kryekëput të papranueshme që ndjek opozita në parlament. Unë absolutisht, pavarësisht me lidhjet që kam me LDK, pavarësisht me lidhjet që kam me të gjitha forcat politike, si opozitar duhet të isha vetëm në krahun e opozitës, por kështu në këtë formë unë nuk mundem.

PYETJE:Cili është leksioni për situatën që po jep opozita kosovare?

BERISHA: Situatën unë e marr shumë të rrezikshme. Se unë e shoh gjakftohtë këtë punë. Këto veprime, në një kohë kur Kosovën e kanë njohur gjithsej 112 shtete, këto janë veprime toksike për njohjen e Kosovës. Këto janë veprime që dëmtojnë në shkallë maksimale për njohjet e Kosovës, sepse një vend nuk ka pse të vendosë njohje kur në parlament kërkohet të asgjësohet me gaz lotsjellës si në asnjë vend tjetër të botës. Këto veprime bllokojnë tërësisht investitorët e huaj dhe investimet. Por do të shkoj pak më tutje. E kam shumë të vështirë të merrem me konspiracione dhe teori konspirative, por në mënyrë absolute, ky është një skenar i cili i shkon qind për qind për shtat Beogradit dhe nuk mund të mos e them.

Ka bërë gabime kjo qeveri në marrëveshje? Ka bërë gabime. Pra po bëhem me ty le të themi. E dha Gjykata Kushtetuese verdiktin? Atëherë ulu dhe detyro qeverinë të bëjë të gjitha aktet sipas Gjykatës Kushtetuese. Çfarë po bëjmë ne këtu. Vërtet kemi debate, por ama ligjin e dekriminalizimit e hartuam ne, bashkë me mazhorancën, por iniciatorë ishim ne. Ulu dhe harto ligjet dhe të gjitha vendimet në mënyrë që të mos ketë asnjë fuqi ekzekutive shoqata që ti e quan zajednicë. Të mbash Kosovën në këtë mënyrë, ti vetëm sa çon peshë mendjen në Beograd për ndarjen e Kosovës. Unë nuk them se këto porosi vijnë nga Beogradi, por skenari ky është. Kosova dy alternativa ka, le ta dijë çdo qytetar i Kosovës, ose bëhet ose ndahet dhe ndarja e Kosovës është tradhtia më e madhe që mund ti bëhet çështjes kombëtare dhe po të ishte për ndarje në vitin ’93 dhe ’94 Sllobodan Millosheviçi me të tjerë, më dërgonin harta çdo tre muaj.

PYETJE: Daçiç sa ishte kryeministër axhenda e tij ishte vetëm ndarja?

BERISHA: Jo vetëm kaq, po ju them se pasi kam ardhur në pushtet në 2005 kemi qenë në samite ndërkombëtare kur Drashkoviçi më thoshte të ulemi Sali për 24 orë ta zgjidhim problemin. Jo i thoja unë, do e zgjithësh me ata që janë qeveritarët e Kosovës…

PYETJE:Klasa politike po sillet me oportunitet dhe konformimtet më shumë sesa duhet në raport në një raport kompleks siç është ai me Serbinë?

BERISHA: Unë nuk e përjashtoj fuqinë negociuese dhe unë do të thosha se pasi të përshtatet kjo, të shkohet me një fuqi më të madhe negociuese. Ndoshta duhet të shihen mundësi të tjera për të përfshirë si në procesin e Vjenës, sepse edhe komuniteti ndërkombëtar duhet të jetë më i vëmendshëm në proces, por veprimet që bëhen në sallën e parlamentit janë absolutisht të dënueshme dhe janë kundër interesit total të shqiptarëve dhe janë në interes të plotë të Beogradit.

Që të jem i hapur, unë nativisht për VV kam simpati si parti, sepse ata kan proklamuar idealin kombëtar të bashkimit kombëtar dhe ky është një ideal i shenjtë, unë jam rritur me atë ideal, por si do të bëhet bashkimi? Bashkimin duke copëtuar Kosovën e duartrokiste Millosheviçi dhe e bënte atë brenda tre muajve dhe pa ndonjë luftë të madhe. Bashkimi mund të bëhet por në kuadrin e Bashkimit Europian ose, si parti politike që ke marrë këtë moto, dil bindi gjithë qytetarët e Kosovës, hajde bindi dhe qytetarët e Shqipërisë, bind edhe aleatët tanë, se ne me aleatë e arritëm këto që arritëm…

PYETJE:Janë qëndrime të dëmshme këto që po ndodhin?

BERISHA: Janë të dëmshme edhe për ata, nuk më vjen mirë që të demonizohet, të detyrojnë partnerët tanë të sulmojnë haptas opozitën. Këta që e krijojnë një situatë të tillë, këta bëjnë një gabim shumë të rëndë. Mos harro se Enver Hoxha këtë bëri me Shqipërinë, e shkëputi me amerikanët, e shkëputi nga britanikët, e shkëputi nga Perëndimi, e çoi drejt Beogradit e çoi drejt Rusisë. Ne kemi orientimin natyror, kemi perendimin dhe nuk mund të luhet me një orientim të tillë, sado që mund të ketë ndonjëherë deklarata të nxituar apo qëndrime jo të mira por ne jemi borxhli në jetë të jetëve dhe nuk e kemi vetëm çështje borxhi, por çështje vokacioni. Shqiptarët duhet të kujtohen se asgjë nuk ka vuajtur më shumë sesa vokacioni i tyre perëndimor. Vokacioni perëndimor i kombit është mbajtur gjallë me vështirësitë më absolute. Kur u nda Kisha, linja e Teodosit i erdhi gjatësisht në trup kombit, por mbeti prapë unik dhe nuk u nda kombi. Më pas erdhi Perandoria Otomane 500 vjet për t’ia shpërbërë identitetit, më pas erdhi Enver Hoxha me çdo kusht ti shpërbente identitetin. Nuk e dinë njerëzit që ai sulmoi Rilindjen. Një nga sulmet që bëri në ‘67 ishte sulmi ndaj Rilindjes, Enver Hoxha sulmoi frashërllinjtë sepse donte që të mos quhej e orientuar nga Perëndimi.

Me këtë që po ndodh, është absolutisht në një farë mënyrë atak në thelbin e identitetit tonë. Ke ti vërejtje për ndarjen e kufirit për Malin e Zi? Urdhëro, qeveria e Malit të Zi dhe Kosovës ka thënë hajde ta negociojmë. Një gjë të mos harrojmë se këto kufij janë në trojet tona, këto kufij sido që ti ndash, se tokë shqiptare atje e tokë shqiptare këtej, megjithatë negocio me qeverinë, sill deputetë në Komision, merr ekspertë ndërkombëtarë dhe diskuto. Rrugë tjetër përveç dialogut nuk ka. Protesta në të gjitha format, përveç ajo që ndodh në parlament. Ajo nuk pranohet.

PYETJE:Ka pasur sulme edhe ndaj shtëpisë së kryeministrit?

BERISHA: Akt terrorist. Është tjetër protesta, por ai ka qenë një akt i vetmuar.

PYETJE:Ku e çon kjo gjuhë politike opozitën?

BERISHA: Unë e përjetoj me një dhimbje shumë të madhe këtë që bëjnë këta të Vetvendosjes, siç e thash dhe më lart kjo si parti ka një ideal të shpallur por në këtë mënyrë kjo e shkelmon.

PYETJE:Me ta është dhe z. Haradinaj?

BERISHA: Z. Haradinaj ka bërë një akt, dorëzoi mandatin. Më mirë dorëzimi i mandatit se veprime të tilla në parlament, është më burrërore dhe më e përgjegjshme. Zotëri unë nuk dua të rri në parlament me to, dorëzo mandatin, por jo veprime të tilla në parlament, sepse shumica humbet kuptimin. Ke problem dy marrëveshjet? Urdhëro, Gjykata Kushtetuese ka urdhëruar qeverinë të rishikojë pika të tëra të marrëveshjes dhe nuk ka njëri që ti thotë qeverisë mos e bëj atë, sepse edhe ligji ndërkombëtar njeh ligjin e vendit.

PYETJE:Ju sëbashku me kryeministrin Thaçi ndërmorët një nismë për thellim të bashkëpunimit në shumë fushave. Tani që po flasim shkëmbimet tregtare janë në favor të Shqipërisë por kemi një rritje prej 18 mln euro në këtë vit, kemi rreth 143 mln euro import nga Shqipëria dhe eksport me vlerën e vitit 2014. Pjesa politike dhe ekonomike janë dy gjëra të ndryshme…

BERISHA:Unë jam shumë i pakënaqur me intensifikimin e marrëdhënieve. Ne vitin 2012 dhe fillim të 2013 dërguam një delegacion të doganave tona për të parë modelin Slloveni – Austri. Ne duhet të heqim doganat.

PYETJE:Kosova ka eksportuar në Shqipëri më pak se 30 milion euro ?

BERISHA: Ne duhet të heqim doganat. Dy qeveritë, sapo të hiqen vizat për Kosovën, duhet të ulen dhe të përcaktojnë çështjen e shtetësisë. Pa komplekse. Qytetarët shqiptarë në Kosovë dhe në Shqipëri, duhet të zgjedhin shtetësinë që duan. Dy shtetësi, një shtetësi, çfarë të duan dhe si të duan. Kjo i shërben vetëm stabilitetit. Këtë e kanë bërë të gjitha vendet e Ballkanit.

PYETJE:Ju bëtë rrugën …

BERISHA: Tani duhet hekurudha. Kjo qeveri nuk flet, por edhe qeveria e Kosovës duhet të insistojë. Qeveria shqiptare dhe ajo e Kosovës duhet ta kenë të qartë se nuk ka asnjë projekt më fizibël për Shqipërinë, për Kosovën dhe për rajonin sesa hekurudha Tiranë-Prishtinë, e cila është njëqind e ca kilometra sepse në fund të fundit është Milot-Prizren.

PYETJE:Si me e bë klimën e biznesit më miqësor për kosovarët në Shqipëri, sepse në këto momente investimet kosovare këtu mund ti numërojmë me gishta?

BERISHA: Këtu ka një fatkeqësi.. Këtu s’ka klimë miqësore për shqiptarët. Mua do të më vinte për shtat ta akuzoja Edi Ramën se i diskriminon biznesin kosovar por s’mund ta bëj. Ky ka klimë armiqësore ndaj biznesit. Ky është kundër biznesit. Ky çdo muaj, do të lëvizë taksat, do të ndryshojë rregullat, do të lëvizë kontratat. Është në një kundërvënie të madhe biznesit dhe nuk e shoh ketë si një diskriminim që ky u bën biznesmenëve të Kosovës. Jo. Ky ka klientelën e vet. Ky interesohet vetëm për klientelën e vet dhe të tjerët nuk duhet të ekzistojnë. Ndan me Koço Kokëdhimën, ai është një ideolog i mafies i papërmbajtur. Ai ka urrejtje ndaj investimeve të huaja. Ai ndan një mendësi të vjetër, sepse ata do të shfrytëzojnë pasuritë tona dhe e ka bindur edhe kryeministrin dhe kanë krijuar një klimë… Po ikin njëra pas tjetrës bizneset.

PYETJE: Interesat e vendeve janë mbi z. Kokëdhima?

BERISHA: Asnjë përveç Ramës nuk ka mbi zotin Kokëdhima. Merre pak çfarë tha Rama në asamble për ligjin e dekriminalimit. Tha fjalë për fjalë ato që tha Koço Kokëdhima një ditë para në “Opinion”.

PYETJE:Kosova nuk ka liberalizim të vizave, në marrëdhënien Rajonale dhe ndërkombëtare ka probleme, nuk po lëvizin gjërat përsa i përket konsolidimit të shtetit?

BERISHA: Përsa i përket kushteve për vizat unë kam bindjen më të thellë se Kosova i ka plotësuar kushtet. Kam bindjen se Kosova i ka plotësuar në mënyrë shumë serioze dhe unë e quaj një padrejtësi reale mosliberalizimin e vizave me Kosovën. Se po të analizojmë kështu, pellgu i kriminelëve të Evropës është në Serbi, pellgu më i madh i njerëzve që kanë kryer krime ndaj njerëzimit, dhe ata qarkullojnë lirshëm nëpër Evropë, dhe viktimat e tyre, qytetarët e Kosovës nuk qarkullojnë dot dhe kjo nuk qëndron. Unë mendoj se kjo padrejtësi do të marrë shumë shpejt fund. Përsa i përket problemeve rajonale…

PYETJE: Ishte rasti i UNESKO-s…

BERISHA: Unë kam ndjerë shumë keqardhje. Të them të vërtetën të avancojë një mendim që jam në një analizë timen e kam pak të vështirë sepse nuk kam informacionin e duhur. Sepse nëse unë them që nisma duhej marrë vetëm në disa kushte, ndoshta diplomacia shqiptare dhe e Kosovës kanë vepruar pikërisht në atë mënyrë dhe unë i qortoj kot, por dështimi ishte i pamerituar, sepse ne nuk morëm vota të disa vendeve që kanë njohur Kosovën. Qeveria e Tiranës është problematike për Kosovën.

PYETJE:Duke u ndalur ne rajon, kemi një situatë të trazuar edhe në Maqedoni. Ende nuk është përmbushur marrëveshja e Ohrit, apo për shqiptarët në Luginën e Preshevës që përballen po ashtu me probleme fondamentale të drejtave të njeriut?

BERISHA: Kjo që ndodh në Maqedoni, kriza që ne po shohim aty në fakt është krizë ndërmaqedonase, krizë politike ndërmjet maqedonasve. Kriza e madhe e Maqedonisë është kriza e madhe ndër etnike, të cilën përsëri komuniteti ndërkombëtar po e anashkalon dhe mendohet se mund të qetësohet, në një kohë kur ajo veçse zien më shumë, duke zgjidhur kimizmin midis Zahevit dhe kryeministrit.

PYETJE: Cila është porosia juaj për shqiptarët atje?

BERISHA: Unë nuk kam porosi, unë për z. Thaçi dhe Ahmeti kam një gjë. Së pari Kumanova kërkon transparencë. Çfarë ndodhi aty. Është e domosdoshme të bëhet transparenca se kush kishte gisht dhe si ndodhi, përndryshe ai ishte një skenar i shërbimeve te huaja, faturën e të cilës do ta paguanin qytetarë paqësor shqiptar në Kumanovë me qëllim që nga ai qytete të spastrohen shqiptarët. Është shumë e domosdoshme që forcat politike të insistojnë për federalizmin e Maqedonisë.

Nuk është problemi këtu të krijojnë njësi etnikisht të pastërta. Jo. Është problemi të krijojmë njësi vendore, të cilat të kenë një shkallë të gjerë autonomie për të administruar pasuritë e tyre dhe për t’u zhvilluar brenda një shteti, i cili vetëm në absurd që ka ngelur unitar dhe ky është defekti më serioz i Marrëveshjes së Ohrit por kjo nuk do të thotë se ajo nuk mund të rishqyrtohet. E kam theksuar një herë në pranverë të vitit 1992 kur më priti presidenti francëz Miterand dhe natyrisht e gjithë biseda u bë për Kosovën dhe Maqedoninë. Ai kishte pikëpamjet e tij dhe nuk ishte dakort me mua për shumicën por për një gjë ra dakord, kur i thash se kantonizimi i Maqedonisë si puna e Zvicrës do mund të sjellë stabilitet, ai më tha se në këtë pikë ti mund të kesh të drejtë. Nuk them të bëhet si Zvicra por duhet detyrimisht një strukturë…

PYETJE: Po për shqiptarët në Luginën e Preshëvës…

BERISHA: Shqiptarët e Preshevës janë minoriteti më i injoruar në Europë, me më pa të drejta që ekzistojnë në Evropë. Shqiptarët e Preshevës, kanë nevojë të madhe për një vetë organizim. Ata bëjnë gabim shumë nëse bëjnë paralelizëm midis komunave në Kosovë dhe komunave të tyre. Nuk kanë nevojë fare të krijojnë një paralelizëm ata. Janë disa dokumenta. Është Karta Europiane e Minoriteteve që Serbia e ka firmosur, është Karta e Autonomisë Lokale Rajonale që Serbia e ka fimosur, është Kushtetuta e Serbisë që ka hapësirën e vet. Ata duhet të bëjnë gjithçka që ato dokumente ta zbatohen. Në vitin 2013 në ramë dakord, hoqëm veton për Serbinë që të kryesonte bashkë me Zvicrën OSBE, me kushtin e vetëm të cilin e mori përsipër ministri i jashtëm Merkiç, i cili mori përsipër të njohë diplomat e Shqipërisë, dhe deri më sot ata nuk i njohin.

PYETJE:Në lidhje me këtë duket sikur Serbia duket se po luan më dy karta një sy nga Serbia dhe një nga BE…

BERISHA: Serbia është quajtur gjithmonë Rusia e vogël. Ju garantoj se nëse ky term i përshtatej në kohën e Pashiqit nuk i përshtatet më pak në kohën e Nikoliçit. Ky fakt është, por nga ana tjetër proceset integruese euro-atlantike janë të fuqishme dhe ato tentojnë që Serbinë të mos e lënë më Rusi e vogël. A do të mbetet më Serbia një Rusi e vogël, apo do të bëhet shtet pro evropian, pro perëndimor, këtë e përcaktojnë serbët, neve na duhen të drejtat dhe liritë themelore të qytetarëve shqiptarë në Preshëve, Bujanovc dhe Metvegjë. Neve na duhen politikat të cilat burojnë nga dokumentet ndërkombëtare që Serbia ia ka njohur dhe vetë kushtetuta e Serbisë.

PYETJE: Kosova asnjëherë nuk ka dëshmuar krizë bashkëpunimi me institucionet ndërkombëtare megjithëse një ambient tundues ekziston…

BERISHA: Së pari le ta nisim nga vetja jonë. Ajo që po ndodh muajt e fundit në Kosovë është e shëmtuar. Komandantë që delegjitimojnë veten e tyre dhe luftën që kanë bërë. Shkëmbejnë akuza pa u hapur proceset, pa asgjë, por vetëm e vetëm si të faktojnë, si të inkriminojnë njëri-tjetrin dhe ky është një akt jashtëzakonisht i pamençur.

Nuk them unë se brenda kësaj gjykate apo në gjithë këtë histori nuk ka një tendencë. Unë jam për zbatimin e ligjit ndërkombëtar, dhe e kemi firmosur marrëveshjen më të plotë me prokurorin e hetimit të kësaj çështje, si qeveria jonë ashtu edhe qeveria e Kosovës. Natyrisht kur kam parë në raportin e Dik Martit raportin e prokurorit të Beogradit, raport i cili nuk u citua ndonjëherë nga Sllobodani në Hagë, unë nuk mund të them se këtu nuk kemi të bëjmë me një përpjekje të madhe për të nxirë luftën në Kosovë. Duke thënë këtë, unë jam plotësisht për zbatimin e ligjit ndërkombëtar dhe deri tani rekordet më të mira i kanë pasur shqiptarët me qëndrimin e personaliteteve. Ramush Haradinaj për të dytën herë u paraqit në Hagë, burrërisht dorëzoi mandatin edhe si kryeministër dhe nuk shkoi me e fsheh në Alpe apo siç bënë ata të tjerët dhe shkoi duke treguar se respekton ligjet ndërkombëtare. Po këtë ka bërë Fatmir Limaj, po këtë kanë bërë edhe të tjerë. Kosova nuk ka fshehur asnjë person të akuzuar prej saj dhe në këtë drejtim është shembulli më i mirë i respektimit të ligjit. Tani, do ti shohim këto akuza.

Nuk mund të themi se nuk janë bërë gabime, se ajo luftë ka qenë, mund të ketë patur edhe krime, dhe ato duhet të dënohen dhe të zbardhen, dhe ky është absolutisht interesi më i mirë i Kosovës, por beteja publike që mjerisht i bëjnë komandantët njëri- tjetri dhe mediat që lëshohen ndaj tyre në mënyrë të padenjë dhe të pandershme, se në fund të fundit kur ata i thirri atdheu ata u lëshuan në mbrojtje të tij.

PYETJE: Kalojmë tek ambienti politik që ka Shqipëria. Ju shiheni si figura qendrore e opozitbërjes në Kosovë pavarësisht se nuk jeni në mandat të kryetarit të PD. Si po e përjeton Shqipëria këtë periudhë të reformave, si ajo për drejtësi apo ajo e dekriminalizimit?

BERISHA: Shqipëria ka një fatkeqësi. Kjo fatkeqësi quhet qeveri, por përsëri ka ardhur nga zgjedhjet dhe detyra e opozitës është të qëndrojë fuqishëm me të gjitha mjetet legale… Ka një kryeministër që nuk zhvillon dialog me liderin e opozitës, megjithëse lideri i opozitës në mënyrën më të vendosur e fton për dialog. Lideri i opozitës nuk përdor kurrë gjuhën që përdor Edi Rama ndaj tij. Përpiqet që me mjetet më demokratike të arrijë të realizojë axhendën. Kryesoi procesin për dekriminalizimin dhe Rama e shndërron në një letër pa vlerë. Edi Rama po bllokon reformën në drejtësi. Sepse Rama donte të ndërtonte FBI, sepse shifte që Obama ka FBI dhe ky e mendonte veten si Obama por ajo është republike presidenciale ndërsa kjo është republikë parlamentare, nuk mund të ndërtosh ti atë strukturë këtu. Presidenti e ka 4 vjet mandatin, drejtori FBI e ka 7 apo 10 vjet mandatin atje, është krejt sistem tjetër.

PYETJE: Do të gjendet një kompromis?

BERISHA: Ne jemi të gatshëm gjithmonë, të fillojmë të votojmë Byronë. Unë gjithmonë kam qëndruar tek parimet. A ka Shqipëria nevojë për luftën kundër korrupsionit? Ka nevojë aq saç ka nevojë për ajrin. Njeriu duhet të ketë integritet nuk duhet ti masë gjërat e interesit kombëtar me të tijat. Edi Rama kështu e ka. O Byronë që donte vetë, vetë kryehetues dhe vetë kryeprokuror, ose këtë nuk e pranon. Së dyti, cili është parimi i dytë, të mos ketë kapje politike të drejtësisë, nëse biem dakord, nuk ka më asnjë vështirësi. Po pse ke ti vota, ti nuk mund ta kapësh drejtësinë. Së treti, si ta mbrojmë këtë drejtësi nga ndërhyrjet politike. Unë e kam ndjekur me interes të madh, kërkojnë tu regjistrohen telefonat e të tjera, dakord të gjitha këto, por problemi është ndërhyrja politike është më e keqe më shkatërrimtare për drejtësinë. Hajde të bëjmë kaudrin ligjor, çfarë krimi të konsiderojmë ne ndërhyrjen e politikës në drejtësi. Unë them se debati pavarësisht se deri tani jo i frytshëm, shpresoj që ka ngritur lart shkallën e ndërgjegjësimit të qytetarëve shqiptarë për rëndësinë jetike e kësaj reforme.

PYETJE: Cila është afërsia politike e juaj me z. Meta? Shihni ndonjë afrim me të?

BERISHA: Problemi im është ky. Në spektrin politik Meta është po kaq, ndoshta edhe më majtas se Rama. Natyrisht koalicioni i tij me një parti të qendrës së djathtë është një gjë jo normale. Por, ndodhi, sepse midis asaj që, një koalicion me këtë parti apo vendi pa opozitë dhe një koalicion me socialistët, interesi i vendit ishte që socialistët të kenë një opozitë të fortë dhe të ketë një qeveri funksionale. Nuk besoj se PD do të shkojë dhe nuk shkon, jam i sigurt, në zgjedhje në koalicion me këto forca politike, por pas zgjedhjeve PD edhe mund të jetë e detyruar nga rezultati. Në kohën kur unë kam qenë në drejtim, kam qenë i vendosur, nëse qytetarët nuk më jepnin mua shumicën para se të shkoj në zgjedhje do të kërkoja, në përputhje me kushtetuten, shumicën.

PYETJE: Jeni i kënaqur me drejtimin e partisë nga z. Basha?

BERISHA: Lideri i tanishëm, ka arritur të konturojë dhe të kristalizojë opozitarizmin e tij, të stilit të tij, të modelit të tij, i cili, çfarëdolloj vërejtje që kam unë, është për mua shumë herë më i pranueshëm dhe më shumë herë më i dobishëm për PD sesa modeli i Sali Berishës. Pikërisht që të ketë një model tjetër u thash mirupafshim.

PYETJE:Ju shiheni figura kryesore vendimmarrëse opozitare?

BERISHA: Unë qëndroj vetëm në interesin publik. I vetmi moment që ata më japin mundësi, se ata tregojnë që jetojnë në kohën time, se ata fillojnë e mbarojnë me qeverisjen në kohën time, dhe ju them se ju jetoni në kohën time dhe aty ata reagojnë. Unë nuk kam asnjë interes tjetër përveç interesit publik, dhe çdo njëri duhet ta mbrojë ashtu siç e gjykon. Unë nuk kam monopolin e tij, por do ti qëndroj këtij qëndrimi pa asnjë lloj hezitimi me të gjithë mundësitë e mia.

PYETJE: Dua të jepni një këshillë për të gjithë kosovarët?

BERISHA: Unë nuk kam asnjë këshillë, kurrë në distancë dhe në publik, për udhëheqësit e Kosovës, as të Shqipërisë. Në më pyet njëri unë njerëzisht i shpreh miqësisht mendimet e mia. Nëse nuk më pyet, të mos presë kurrë njëri këshillë nga Sali Berisha.

PYETJE: Sot janë shqiptarët faktor në Rajon?

BERISHA: Janë dhe jam i bindur se kanë një të ardhme të shkëlqyer, ne jemi të lirë sot.

Kategori
Uncategorized

Dhimbja e nje Nene Dropullite.

D

 

Dëshmimtar real i kësaj ngjarjeje.

Fundi i viteve 83 do te vinte se bashku me ngricen dhe deboren e madhe.

Kish kohë qe kjo bore nuk ishte dhe pare ne malesi…
Autobuzi i linjes Mjede-Puke,me zor cante rrugen e ngushte mes maleve tashme te mbuluara nga debora dhe ngricat.
Orteket here pas here leshoheshin me zhurmen e frikshme duke mbuluar gjithshka.
Shoferi i autobuzit, Nreca prej Lufi, nje vendali i zoti ne profesion dhe i mesuar me kete kohe te veshtire na keshillonte te zbrisnim disa here nga autobuzi per te kaluar vetem ne timon neper vendet e rrezikshme.
Ne, te rreshtuar ne varg ndiqnim nga pas gomat e autobuzit per te mos rreshqitur ne humneren qe gjendej gjithandej. Mbas pak Ndreca ndalon zbret dhe na i ben me dore qe te futemi ne autobus, afshi i ngrote dhe zhurma e motorrit te gjitheve sikur po na vinte ne gjume, thame se shpetuam me kaq, por kjo ishte vetem nje ender, nje ender e shkurter.
Pa pritur ne maloret e Gomsiqes shoferi ndaloi.
Nje oh kaloj shpejt neper gojet e pasagjereve, mbetem ne rruge, gjithe naten do ta kalojme jashte tha dikush, nepermjet dritave te autobuzit shohim nje makine qe na kish bllokuar rrugen dhe disa njerez qe mundoheshin ta ndimoninduke u munduar ta shtynin, dikush bertiti.

Hej burra kena ngel ne bore, a mundet kush me na ndimu?

Zbritem te gjithe, por cfare te shohim.
Vec dy malsoreve te asaj ane, makinen mundoheshin ta ndimonin dhe nje grua plake me nje veshje te bukur por te cuditeshme ne ato ane, bashke me tre femije te vegjel ku me i madhi nuk i kalonte te 16-mbedhjetat.

Te lagur kembe e koke me duart qe ju ishin skuqur nga i ftohti, mundoheshin te shtynin kamionin.
Mbas disa oresh rruga u hap dhe per cudi gruaja plake me tre femijet e saj te vegjel po mundoheshin te ngjiteshin ne karrocerine e kamjonit, te ngarkuar me disa orendi te pakta shtepije dhe i mbuluar me nje mushama qe era e kishte palosur ne nje ane. Pasagjeret i kerkuan shoferit te autobuzit qe ti mernim me vete megjithese nuk kishte vend, ishte nate dhe shume ftohte.
Ashtu te lagur zorr se do ja dilnin te vinin te gjalle ne shtepite e tyre.
Mbas disa sinjaleve me drita kamioni ndaloj.
Drejt nesh ja behu nje burre i shkurter me nje xhup ushtarak, i cili mbas kerkeses sone per ti marre femijet e vegjel dhe plaken e shkrete ne autobus me nje kapaidallek prej budallaji na u pergjigj:-
Shoke qytetare.
Aa nuk shkojne ne piknik, por ne internim, armiq te pushtetit tone popullor jane, aq dhe pake e kane.
E dini cdo te thote diktatura e proletariatit,- foli duke ngritur zerin dhe duke hapur si pa dashje xhupin e tij te ngrohte per te na treguar nje automatik te shkurter qe e mbante poshte tij.

Hajt naten e m…, por nuk arriti te mbaronte dot fjalen,nje dore e fuqishme e mbertheu ate nga krahet.-

Njerez jena bre burre!
Nuk ban me i lane me dek ata vocerrake, mos na korit, jena malesore, njeres jane, shqiptare jane, nana i ka ba dhe ata. Te gjithe filluan te miratojne fjalet e malesorit, duke e detyruar keshtu kete njeri fodull te bindet, dhe te zbrese shkallet e autobuzit..
Duke u dridhur erdhi gruaja plake me te tre femijet e saj te mbeshtjelle me nje batanie te vjeter.
Dicka mermeriti,dicka tha, desh te na falenderonte,por askush nuk i mori dot vesh fjalet e saj, a thua se i mori era.

Ne fytyrat e pasagjereve po dallohej nje buzeqeshje njerezore.

Koha e keqe,e ftohta, lodhja dhe perpjekjet per ti ndimuar keta njeres thua sikur na beri te harrojme hallet tona, te ftohtin e madh dhe punet qe na prisnin diten tjeter.
Me ne fund mbas kaq oresh te gjata udhetimi arritem ne qytet, ku secili mundohej te rregullonte valixhet e veta dhe askush nuk e pa me ku shkoj gruaja plake me tre femijet e saj te lagur kembe e koke duke u dridhur nga te ftotet, kushedi dhe nga urija.

Kish kaluar shume kohe dhe kjo njgjarje do ish arruar sikur nje dite nje shoku im te mos me tregonte ne rruge nje plake te krrusur me rroba te bukura dropullite, mbeshtetur tek dera e policise me nje traste ne gji, duke mermeritur dhe qare ne heshtje.
E shikon me thote, eshte dropullite e kane interrnuar ketu, e shkreta ajo nje fjale nuk di shqip te komunikoje me komshijte megjithe se te gjithe e duan dhe e respektojne ne heshtje.

Por halli ndjek hallin me thote, tani i kane arrestuari dhe dy djemte e vegjel, e shkreta ajo. Ju afrova dhe menjehere njoha ate nenen e krrusur me vocerraket e saj te lagur ne debore ne mes te maleve diten qe interrnohej ne nje qyteze te vogel ne veri.

Po ckishte bere e zeza nene qe kaq halle kish mbi supe?

Burri i kish vdekur nga plaget e marre ne lufte, partizan kish qene, me shume mundime djalin e madh Kriston nena e shkrete e kishte nxjerre me shkolle te larte, deshi fati dhe e caktuan inxhinier ne metalurgji aty e pranuan dhe ne parti.
Nena i gjeti dhe nje nuse te bukur, me e bukura e dropullit thothin,dasem te madhe do benim, dasem qe do tundnim fshane,rrobat e saj te nuserise nena i kish rujtur ne sendyq per nusen e djalit,nena priste gezim, por ne vend te dasmes erdhi gjema.

Spiuni e kish bere punen e vet.

Kristua kish nje daje te arratisur ne Greqi qysh me 46-en, nena e tij vertet ishte grua partizani, por ishte edhe moter armiku, i biri nip i armikut, mblidhet organizata baze e partise dhe menjehere e perjashtojne Kriston nga partia.
Tani e kishte radhen e hetuesia dhe me pas burgu,ai kish genjyer Partine jo vetem duke punuar ne nje sektor te rendesishem, por dhe duke u futur si gjarper brenda saj.

Gjarper ne gjirin tone cirreshin gjarperinjte.
Organizata baze e perjashton Kriston nga partia tani dihej se cfare e priste te ziun djale.

Gjarperi, nipi i armikut, ne gjirin tone cirret sekretari i partise ku eshte vigjilenca,kush e propozoj per antar partie, kushhhh?
Ti ju drejtua Kristos je gjarper, je nipi armikut te klases i futur ne gjirin tone, reflekto dhe neser perseri do vish ketu dhe do te japesh llogari para partise.
Ai e dinte se mbas kesaj akuze nuk do e therrisnin me ne organizaten baze, as ne ne komitetin e partise, por ne degen e puneve te brendeshme……dhe atje gjithshka merrte fundddddddd.

Syte e oficerit te sigurimit, kish dite qe nuk i ndaheshin, ne pune, ne mence, ne qytet, kudo ai i dilte perpara. Nuk ishte rastesi, poŕ nje vorbull e turbull qe po pergatitej ta perpinte

Ashtu te rraskapitur, te perjashtuar nga partija, dhe te ndjekur nga hija e putorit operativ, kembet dhe rruga e nxorren ne agjensine e kamjonave, sheh nje makine te Gjirokastres.

Çte behet le te behet.
Fshehur hipen mbi ngarkese dhe niset ne rrugen e gjate pa kthim.

Ne rrugen e mergimit, per ti shpetuar burgut. Burgut, pa bere asgje.

Ndaj te gedhire arriti prane fshatit, deshi te ndaloje, te cmallet e te puthi nenoken qe me aq mundime e rriti dhe e shkolloj, te puthi dhe perqafoje motren dhe dy vellezerit e vegjel qe aq shume i deshte, te perqafonte te fejuaren e ti te cmallej me njerezit, por nuk mundej.
Hija e sigurimit e ndiqte nga pas, sa me shpejt te kalonte kufirin aq me mire,ndryshe.
Neser ish shume vone.
Lotet nuk i pushonin, a do mundej me te shikonte dhe ti puthte syte e bukur te nenes, ta perqafonte locken e zemres? Çdo behej tani me motren, vellezerit, po me te?

Lindja e diellit e gjeti jashte kufirit, eh sa here kishte luajtur dhe mbledhur lule ne keto kodra,ai iku, iku……
Por pas la gjysmen e zemres,gjysmen e jetes,vuajtjet, pse jo burgun dhe interrnimin e familjes, gjithshka nga nje njlle ne biografi,per te gjithshka ishte shembur si nje piramide rere.
Eh jete jete filloj te mallkoje duke hequr kembet zvarre, dhe duke lotuar, perse keshtu, perse keshtu o zoti im, perse me largove nga ata qe i desha aq shume, perse?

Por parandjenja e tij nuk gaboj e gjith familja muaj te tere u torturua dyerve te hetuesise dhe me ne fund interrnimi.

Me shume mundime nena plake filloj te punonte ne fermen e qytezes bashk me te bijen, dy djemte te e vegjel mundoheshin te ndimonin sa mundnin nenen e shkrete dhe motren,shkolla per ta ishte vetem nje enderr.
Thomaj tani megjithe i vogel ishte bere shtylle e shtepise, mundohej dhe ai te punonte dhe te mesonte fshehur me shoket.
Por per te dhe vellane me te vogel kishte kohe qe po pregatitej dicka tjeter ogur zeze nga sigurimi i shtetit, ata megjithe se te vegjel do i provonin shpejt dyert e birucave dhe torturat e xhelateve qe mezi prisnin ti shtinin ne dore.

Shpejt, shume shpejt dora e sigurimit i futi ne loje.
Keni devijuar nga rruga per tu kethyer ne interrnim, donit te arratiseni si vellaj juaj, tregoni lidhjet qe kini me te dhe dajen, pse shkuat me leje ne venlindje, ke takuat?

Dite e muaj ne hetuesi.
Me ne fund gjyqi i famshem, dy femije qe dridheshin para trupit gjykues, nje juriste (Vali Shkodrani) ne rolin e (avokatit) si femije nen moshe, nje moter e tmerruarr dhe nje nene plake me nje traste ne dore ku dicka mbante brenda saj.

Ju lutem foli nena ne gjuhen e saj, kam sjelle pak pite per djemte, kaq kisha.
Mi lini ti puth, mi lini ti perqafoj, mi lini ju lutem, mi lini o njeres.
Po cfare ju bene femijet e mij, çfare?
Ju lutem, ju lutem, ne kete bote vetem ata kam, ju lutem.

Dikush tentoj te largoj nenen, por ajo tani ish kethyer ne dru, filloj te zverdhej, kembet nuk po e mbanin me,ajo u rrezua, nje rreke gjaku filloj te dilte nga buza e saj.

Mana thirri i vogi, Manaaaaaaa.
Zeri tij femijeror me hekura ne duar oshetiu jashte sallave ogurzeza Manaaaaa, miiii, Manula mu miiiiiii.
Mos na lere vetem neneeee, kam frike neeeeeeene.

Syte ekomshijve qe kishin shkuar ne gjyq, ishin mbushur me lot.

lot per dy femije jetime, nje moter dhe nje nene qe kriminelet i kishin sjelle ne kete dite te zeze, duke i torturur psikologjikisht, dhe moralisht.

Ata dy femije u denuan.

E sa rendesi ka se sa.

Ata kaluan tmerr disa muaj ne hetuesi, dy femije ne birucat, presionin, dhe duart e xhelateve.

Me hyrjen e demokracise Nene Anthula me femijet e saj u percoll me nderim nga qytetaret si nje nene e dashur per ta,megjithe se tani ne moshe shume te thyer ajo nuk harron dhimbjen e madhe, por as ngrohtesine dhe dashurine e qytetareve Pukjane ne ditet me te veshtira te jetes se saj.

Kategori
Uncategorized

SHPULLA.

Edison YPI

-Meqënëse po thonë se të persekutuarit s’kanë goditur kurrë as me një shpullë të vetme ndonjë persekutor, unë që u betova se nuk do kthehem kurrë, erdha t’ja rras me shpullë njërit prej tyre, spiunit tim. E kërkova por nuk e gjeta, kishte vdekur.

Kështu e nisi bisedën miku që iku me lot në sy në ’90-ën. -Më vjen po aq mirë, i thashë, që spiuni yt paska vdekur, sa edhe keq që vdiq pa i hequr ti një shpullë që të shprazje dufin. Duket si hakmarrje e të vdekurit ndaj të gjallit. Sikur spiuni yt paska vdekur për të mos ta mundësuar ty të hakmerreshe ndaj tij duke i dhënë një shpullë surratit. Unë nuk jam i qartë si do isha sjellë në këto rrethana me spiunin tim.

-Edhe ti paske pasur spiun ?

-S’ka shqiptar të mos ketë patur spiun.

-Shpullën që s’ja rrasa dot spiunit, vendosa t’ja ngjesh gjykatësit por dolën disa ngatërresa. Me gjyqin e një nipit tim po merret një shok i ngushtë i ish gjykatësit t’im. Që do të thotë se po t’i fusja shpullën gjykatësit do merrja më qafë nipin.

-Lashë gjykatësin nisa të kërkoj prokurorin t’ja rras atij shpullën. Me prokurorin ishin hakmarrë të tjerë para meje. Kishte rënë viktimë e luftës brenda llojit kur unë isha ende në burg.

Pas prokurorit vendosa të kërkoj hetuesin.

-Hetuesi më doli autoritet i lartë i një universiteti privat. Por në atë universitet studiojnë një mbesë dhe një nip të cilët do gjenin belanë nëse shpullën do ja rrasja hetuesit. U largova nga hetuesi për të gjetur njërin nga dëshmitarët. Atë, i cili, pa më njohur fare, në gjyq tha për mua gjithato gënjeshtra. E takova dëshmitarin rrenacak. Sa më pa nisi të më kërkojë falje në një mënyrë aq të pështirë sa s’ta rrëfej dot.

-U jargavit dhe u zhgërrye aq ndyrë para meje sa mu duk se po tja rrasja një shpullë dora do më ndotej aq tepër sa pas shpullës nuk do mund ta laja dot kurrë, as nuk do mund ta mbaja dot më, por do ta prisja me sëpatë me dorën tjetër. Dhe e lashë atë plehër e nisa të kërkoj një tjetër dëshmitar rrenacak.

E gjeta rrenacakun tjetër, mirpo pak minuta pasi e takova, doli se një djali i tij ishte dashuruar, më pas fejuar dhe në pritje për tu martuar me një kushërirën time. Edhe mund tja kisha futur një shpullë atij ndyrësire. Por halli se pas shpullës mund të bëja lëmsh jetën e kushurirës. Ndërkohë që po mendoja se kush tjetër e meritonte shpullën, mora vesh diçka llahtarisëse;

-Një dhëndërr i familjes t’ime paskësh qënë spiun.

Nuk besoj se na ka dëmtuar direkt. Ama gjithçka që kishim llafosur kishte përfunduar në veshët e syshkabës, Sigurimit. U tmerrova aq tepër sa nisa ta shoh me dyshim krejt farefisin. Nuk më rezultoi që ndonjë apo disa prej tyre kishin qënë spiunë, por të tërë bashkë m’i mbuloi përgjithmonë mjegulla e dyshimit. Megjithatë nuk u ndala në rrugën për gjetjen me çdo kusht të njeriut që meritonte shpullën.

Ku s’më vajti mendja. Kam pasur dy shokë të cilëve u thosha gjithçka.Të dy u zhdukën në mënyrë misterioze njëri në Amerikë tjetri në Itali sapo u muar vesh që diktaturës po i kërrcisnin trarët. Nuk mund të them kanë qënë a s’kanë qënë spiunë. Di të them vetëm se ikja e tyre e beftë mbetet e dyshimtë.

Në këto e sipër mora vesh ca lemerira të tjera;

Njerëzit e spiunit t’im të vdekur, atij që nga njëra anë bënte muhabet me mua, m’anë tjetër shkonte i zbrazte të gjitha, ishin të lidhur prej vitesh me interesa biznesi me ca njerëzit e m’i që jetojnë në një qytet tjetër. Gjykatësi ishte mpleksur në ndërtimin e një pallati trualli i të cilit është i një mikut tim. I zhytur në këto ngatërresa, thash t’ja rrasur shpullën turinjve ndonjë kushuriri nga ata që ma braktisën familjen kur më burgosën. Mendova t’ja rras shpullën më të ndyrit, atij që braktisjen nuk e bëri si të gjithë, nga frika, por me ndërgjegje të plotë duke dhënë spjegime të pështira për luftën e klasave dhe vigjilencën proletare.

Pas gjithë këtyre viteve njerëzit e m’i dhe njerëzit e tij kishin zbutur goxha me njëri-tjetrin, kishin nisur të këmbenin vizita, fëmijët e tij dhe nipat e m’i ishin bërë njësh, kërcitja e shpullës t’ime mbi surratin e kushuririt shejtanbudalla, në këto rrethana s’do kishte kuptim.

Zbulimi se diktatura jonë, si e imja dhe e spiunit t’im, e jotja dhe e spiunit tënd, dhe e të gjithë të tjerëve dhe spiunave të tyre, paska qënë aq e fëlliqur dhe aq e mpleksur, sa po më dëshpëron tej mase.

Mpleksjet shqiptareske me spiuna dhe viktima paskan qënë ndyrësia e kësaj bote. Të lutem më ndihmon të mos kthehem pa ja rrasur dikujt një shpullë.

-Jam gati të ndihmoj, vetëm pare mos më kërko.

-A të ta rras ty shpullën ?

-Dyshon te unë ? Qënke çmendur.

-Me ç’po shoh e dëgjoj s’ka asnjë çudi që të dyshoj, jo vetëm unë tek ty, por edhe ti tek mua, edhe ti tek vetja jote, edhe unë tek vehtja ime. Meqënse ti s’po më ndihmon, unë po ndihmoj veten.

U ngrit në këmbë. Me sa fuqi kishte j’a rrasi vetes një shpullë.

Kategori
Uncategorized

EKSKLUZIVE – SENATORI MASHTRUES I KOÇO KOKËDHIMËS (dosja e FBI zbulon skandalin)

Nga Habjon Hasani

Një lobist amerikan i cili është i lidhur me deputetin shqiptar Koço Kokëdhima, u arrestua të dielën më datën 13 Mars në SHBA.
Cary Lee Peterson, një 36 vjeçar që bënte lobistin dhe pretendonte se kishte ndikim dhe lidhje në Uashington, në fakt rezulton sipas një hetimi të FBI-së, një mashtrues klasi. Ai akuzohet për mashtrim dhe vjedhje.

HashtagAL ka siguruar dosjen e plotë hetimore ndaj tij ku rezulton se z.Peterson kishte ndërtuar një ‘perandori gënjeshtrash dhe mashtrimesh’ nëpërmjet një OJF-je për mjedisin të quajtur ECCO2. Peterson pretendonte se OJF-ja punonte nën autoritetin e Organizatës së Kombeve të Bashkuara.

Nga ana tjetër z.Peterson rezulton se ka ardhur disa herë në Shqipëri, i ftuar nga deputeti Kokëdhima, ndërsa nëpërmjet disa deklaratave të bujshme mediatike, ata kishin premtuar se do të ndërtonin tregun e ri të shitjes së kanabisit mjekësor.

Peterson tashmë i arrestuar, rezulton se OJF-në e vet të quajtur ECCO2 e ka një organizatë fiktive dhe mashtruese, ndonëse ai u prit në Shqipëri si personalitet i lartë që punonte nën ombrellën e OKB-së.

FBI-ja ka zbardhur mashtrimin dhe manipulimin që Peterson kishte bërë me OJF-në e tij.

Faksimile e dosjes së FBI-së ndaj Cary Lee Peterson

Në dosjen hetimore shkruhet:


Peterson pretendonte se shoqata e tij ECCO2, kishte pronësi intelektuale mbi kompaninë RVPlus dhe se kjo shoqatë vepronte nën autoritetin e Organizatës së Kombëve të Bashkuara, OKB-së.
Peterson pretendonte se ky status i tij nën ombrellën dhe garancitë e OKB-së i kishte mundësuar atij nënshkrimin e kontratave me disa qeveri, që në totalin e tyre arrinin vlerën e 100 miliardë dollarëve si mbështetje financiare për zhvillimin e projekteve nga shoqata e tij ECCO2.
Verifikimet zbuluan se shoqata ECCO2 nuk ka qenë asnjëherë një shoqatë e lidhur me OKB-në dhe gjithçka ishte një mashtrim.
Madje në tre raste OKB-ja i ka shkruar dhe paralajmëruar zyrtarisht shoqatën e Petersonit ECCO2 që të hiqte dorë nga pretendimet mashtruese sikur përfaqësonte OKB-në.
Peterson tashmë rrezikon 20 vite burg dhe një gjobë prej 5 milionë dollarësh për krimet e mashtrimit dhe të vjedhjes.

Nëpërmjet kësaj OJF-je dhe filialeve të saj, Peterson kishte mashtruar duke u hequr si një sipërmarrës i suksesshëm që kishte lidhur kontrata disa qindra milionë dollarëshe me qeveritë e Nigerisë, Haitit, Liberisë etj.

E gjithë skema u zbulua nga FBI-ja, së cilës i rezultoi se Peterson vetëm spekulonte, mashtronte dhe vidhte.

Por disa kërkime të HashtagAL zbulojnë se të njëjtën skemë spekulative z.Peterson e ka aplikuar dhe në Shqipëri, ku pritës dhe partner kishte deputetin Koço Kokëdhima.

Njoftimi i Bashkisë së Fierit, Dhjetor 2013

z.Peterson erdhi për herë të parë në Shqipëri në Dhjetorin e vitit 2013 i ftuar dhe i shoqëruar nga deputeti Kokëdhima. Më datën 23 Dhjetor 2013, OJF-ja e Petersonit lidhi një memorandum bashkëpunimi me Bashkinë e Fierit, pjesë e memorandumit ishin dhe tre OJF të tjera anonime.

Ish-kryebashkiaku i Fierit, Baftjar Zeqo, një mik i Kokëdhimës, e shpalli publikisht memorandumin e bashkëpunimit, por në njoftimet mediatike ndërkombëtare rezulton se ky memorandum i lidhur me Bashkinë e Fierit ishte shitur si një marrëveshje bashkëpunimi me qeverinë shqiptare.

Edhe agjencia Reuters e kishte shpallur në faqen e lajmeve-marketing nënshkrimin e këtij memorandumi.

Njoftimi i marrëveshjes në agjencinë Reuters

Nga ana tjetër, Kokëdhima më vonë shpalli nismën e tij për legalizimin e kanabisit mjekësor. Nisma u bazua mbi këtë memorandum të Bashkisë së Fierit, sepse shoqata e Petersonit e paraqiste këtë memorandum si një marrëveshje në parim me qeverinë shqiptare për ngritjen e biznesit të kanabisit mjekësor.

Kokëdhima i ofroi më vonë Petersonit dhe një shëtitje ekzotike në bregdetin shqiptar. Ai e prezantoi atë edhe me kryebashkiakun e Himarës Jorgo Goro.

Ndërsa Petersoni shëtiste Rivierën shqiptare, mediat pranë Kokëdhimës i bënin jehonë planit të tij “largpamës” për të ndërtuar tregun dhe eksportet shqiptare të kanabisit mjekësor drejt Shteteve të Bashkuara.

Por ndonëse z.Peterson shfaqej thjesht si kryetar i një shoqate të dyshimtë, në mediat pranë Kokëdhimës ai prezantohej me një status pompoz. Këto media e shmangnin faktin që ai ishte një individ privat dhe nuk kishte asnjë valencë zyrtare.

Njoftim i gazetës Shekulli, 8 Gusht 2015

Kulmi arriti gjatë një takimi mes Petersonit dhe kryetares së Bashkisë së Sarandës Florjana Koka më 8 Gusht 2015. Zonja Koka është një kryebashkiake nën ndikimin e Kokëdhimës, ndërsa gazeta “Shekulli” pranë Kokëdhimës, e paraqiste Petersonin si një senator amerikan, kur në fakt ai ishte thjesht kryetar i një OJF-je që tashmë po hetohet për mashtrim dhe vjedhje në SHBA.

Aq entuziaste u shfaq znj.Koka nga ky takim sa shprehu me një deklaratë dhe besimin e saj se ‘senatori’ Peterson do mundësonte sjelljen e 2 mijë turistëve amerikanë çdo vit.

Peterson ishte pika e kontaktit në SHBA për nismën e Kokëdhimës me qëllim legalizimin e kanabisit mjekësor.

Foto pas një darke mes Peterson e Kokëdhimës, sëbashku me kryebashkiakun e Vlorës Dritan Leli dhe atë të Himarës Jorgo Goro

Kjo nismë pati shumë kundërshtime dhe ngriti shumë dyshime, ndonëse Kokëdhima e mbrojti në çdo dalje publike. Por sot rezulton se deputeti rilindës, e ka bazuar këtë nismë tek një partner personal amerikan që përpiqej ta shiste dhe si senator, por që në fakt FBI-ja e konstatoi thjesht si një mashtrues që kishte manipuluar dhe OKB-në por dhe disa kontrata me qeveritë afrikane me qëllim përfitimin e paligjshëm.

Rasti Peterson është shembulli konkret se si Kokëdhima ka vënë në dispozicionin e interesave të tij dy kryebashkiakë, Baftjar Zeqajn e Fierit dhe Florjana Kokën e Sarandës duke i bërë ata që të nënshkruanin marrëveshje dhe memorandume bashkëpunimi me një OJF mashtruese, me të cilën Kokëdhima kishte shpresë se do ndërtonte linjën e eksportit të kanabisit mjekësor.

HashtagAL

Kategori
Uncategorized

SENATORI MASHTRUES I KOÇO KOKËDHIMËS (dosja e FBI zbulon skandalin).

Kategori
Uncategorized

Joleza i shkruan Veliajt: Bluza jote ka frymëzuar gjithë partinë.

Lali Eri je i papam. Kush ta dha atë idenë fantastike për t’u veshur si Supermen? Po ziejnë zëra që një supermen poshtë shtëpisë së Sajes ka shtënë përdhe dy gangstera të cilët po mundoheshin të ngacmonin një pjeshkë me minufund.
Sapo u bëra anëtare tek një oganizatë e cila financohet nga gjishi jot Xhoxhi Soros dhe ka synim që të mbledhë 2 milionë shqiptarë të cilët duhet të kërkojnë me zell që ti të veshësh bluzën e Arsen Lupenit më 1 Prill.
I pari që nuk i rezistoi dot modës që hape ti ishte Taulant Balla, ai direkt u pa në shëtitoren e Elbasanit me një bluze ku kishte të stampuar Borëbardhën dhe 7 gjyshkat reth saj.
Aktualisht Arjol Lluka ka nxjerë llaf që Spartak Ngjela, Niko Peleshi dhe Fate Velaj kanë porositur nga një palë brekë me zanat e Winx Club .
Si duket të tre do dalin së bashku në mbrëmje të veshur me brekë për të luftuar krimin e oganizuar në sheshin Nënë Tereza. Shpresoj të mos e shtrëngojnë shumë brekët Spartak Ngjelën.
Shef Edi ka planifikar një strategji kuptimplotë këto ditë për t’ia futur sa krahu shoqërisë civile e cila me sa duket e ka idhuj komunistat dhe marksistat.
Që kur dole ti me bluzën e Supermenit shoqëria civile filloi të shajë nga mami Supermenin.
Shef Edi nga ana tjetër ka porositur në kohë rekord 200 bluza të Che Guevarës dhe po vesh gjithë stafin Kryeminstror.
Shpresojmë të ketë ndikim dhe të fokusohet pak vëmëndja dhe tek mami i Che Guevarës.
Lali Eri, mendoje pak sa i shkojnë Pandeli Majkos këto brirët e djallit të AC-Dc. Ka vënë edhe ca kaçurrela si Marseli i Selitës. Ka për ta çmend fare Kongresin Pandi kur të dalë me brirët në tribunë.
Endri Fuga po më shkruan se ka porositur një bluzë të veçantë fare, që nga përpara lexon: “Bosi jam unë”, kurse nga pas bluza e Endrit lexon:”Bythëlëpirja është art”.
Unë për vete nuk e kam vendosur ende se çfarë do stampoj tek bluza ime, por një shoqe e FRESSH më tha sot që do ja vlente një bluzë ku është stampuar fotoja e Olsi Ramës.
Por kërkova në internet dhe më dolën vetëm ca foto të Olsit me kinezë dhe me thënë të drejtën po mendoj që ta stampoj Olsin bashkë me kinezët se ishin shumë lozonjarë.
Eri, ja ke lujt fenë me atë OJF-në Gjenerata e Re, më pëlqeu shumë emri i asaj OJF-je.
Kaq kisha unë lal, tkxh, prz.
Freshërisht e juaja, Joleza

Kategori
Uncategorized

Majko i shkruan Ramës: Vesha xhupin fësh-fësh dhe u bëra filozof.

I dashur Shef Edi.
Pandi jam Pandi. Ore kokëdërr! Hehehehe shaka 🙂
Shiko Shef, asaj deklarates time për zgjedhjet e parakohshme i doli boja, por më shqetësoi ky Ben Blushi që shet dëngla e më bën si shkrimtar.
Ai ka botuar një libër të ri sot. Por unë si kundërpeshë kam përgatitur një esse artistike që do e lexoj në Kongres.

Ty po ta nis që tani se je kokëdërr ti. Hehehehe shaka 🙂
Lexoje Shef Edi, shijoje esse-në time:
“Sot o Pandi është një ditë e bukur”- më thoshte një shok. Ndërsa unë nga ana tjetër tundja kokën duke ja pohuar, por mendoja thellësisht dhe filozofikisht fjalinë e tij. Nga analizat e mia më rezultonte që koha nuk ishte e bukur por që e dashura e tij ishte e shëmtuar.
Aty mu kujtua një xhiro që kam bërë një pasdite vonë rrugëve të Lanës me kapuç në kokë. Ishte një kohë e errët që pushtoi jetën time, sapo më kishin vjedhur pallton dhe mbaja një xhup fësh-fësh me kapuç.
Në atë xhiro arrita të kuptoja shumë gjëra. Arrita të analizoja me përpikmëri se me çfarë materiali ishin bërë çorapet, përfytyroja rrugëtimin deri në dyqan, qepjen në fabrikë, shitjen dhe stampën.
Arrita të futesha në thelbin e gjërave duke analizuar çfarëdolloj gjëje e cila arrinte të prekte themelet e njerëzimit.
Një qen po kalonte rrugën aty, më erdhi në mendje që qeni ka qime, në qime rritet morri, por nga ana tjetër morrin mund ta ketë edhe delja, por delja prodhon qumësht por qumështi nga ana tjetër prodhohet edhe nga hipopotami.
Hipopotami rritet në Afrikë, por nga ana tjetër në Afrikë rritet dhe Luani. Pikërisht Luani është shenja e horoskopit të Sazan Gurit.
Pasi kam bërë këtë analizë të thellë psikanalitike më del përpara Fate Velaj. Aty kthjellohem dhe i bie lapsit që Fate Velaj i takon Shatërvanit si shenjë horoskopi.
Një tip nirvane më kaploi dhe po kuptoja që po kaloja në një fazë tjetër të jetës, një fazë e cila derteminohej nga një rritje shpirtërore. Çfarë ishte akoma më e dhimbshme ishte fakti se kuptova që unë isha lindur për tu bërë filozof dhe jo politikan.
Një lot më rrëshqiti në faqe, çorapet prej pambuku po më lageshin nga shiu dhe fësh-fëshja vazhdonte t’ia bënte fësh-fësh.
Reflektimi shkoi më keq se kaq, fshiva lotin dhe mendova: Filozofia e drejtë fillon nga një pikë loti, sepse loti që pikon një zemër

Kategori
Uncategorized

Gazetarja Valbona Mezini: Revolucioni demokratik, më së shumti detyrë e të rinjve.

Kategori
Uncategorized

Shqiptaret i dhurojne edhe shenjtore njerezimit.

..

Nga Prof. dr. Lisen Bashkurti…

Midis Lindjes dhe Perendimit te Evropes ndodhet nje popull i vogel. Eshte populli shqiptar. I njohur si nje prej popujve me te lashte autokton dhe autentik ne Evrope, shqiptaret vazhdojne te ruajne mrekullisht historine, gjuhen, kulturen dhe tiparet e tyre antropologjike ne kohet tona.

Te vendosur ne portalin midis Lindjes dhe Perendimit shqiptaret jane konsideruar nga disa “dalja e Lindjes drejt Perendimit” , ndersa nga disa te tjere jane konsideruar “hyrja e Perendimit drejt Lindjes”. E verteta eshte se shqiptaret jane jo pike ndarje, por pike bashkimi midis Lindjes e Perendimit.

Shqiptaret ishin ne kete hapsire gjeografike kur u nda Perandoria Romake e Lindjes ne ate te Perendimit. Vija e Teodosit ra mes permes shqiptareve, por nuk i ndau dot. Shqiptaret i mbijetuan ndarjes me te madhe politike te njerezimit.

Shqiptaret ishin ne kete hapsire gjeografike kur u nda Kisha Katolike nga Kisha Ortodokse. Ndarja e dy kishave kaloi m’u ne mes te shqiptareve, por nuk i ndau dot. Shqiptaret i mbijetuan ndarjes me te madhe te krishterimit.

Shqiptaret ishin ne kete hapsire gjeografike kur nisi dhe bitisi dyndja vale-vale e sllaveve barbare drejt Ballkanit. Ishte dyndja me e eger drejt qyteterimit Evropian. Shqiptaret i mbijetuan dyndjeve sllave dhe ndonese do humbnin mjaft troje dhe popullsi prej tyre, serish do mbijetonin mrekullisht, madje do i rimerrnin disa troje ne kohet moderne.

Shqiptaret ishin ne kete hapsire gjeografike kur Otomanet iu versulen Evropes. Hordhite Otomane e pushtuan kete toke, por nuk e poshteruan popullin shqiptar. Otomanet i tjetersuan pjeserisht edhe besimin fetar, por nuk i cenuan thelbin shpirteror shqiptareve te shenjte.

Shqiptaret ishin ne keto hapsira gjeografike kur shpertheu “Kriza Lindore” midis Rusise Cariste dhe Osmaneve ne vitet 1877-1878. U perplasen dy fuqite me te medha te kohes. Shqiptaret u bene shesh betejash te pafund te interesave imperiale dhe te nacionalizmave Ballkanike. “Nacertanie”, Megaliidea”, “Vorioepiri” dhe endrra te tjera nga Perendimi Latin iu sulen trojeve shqiptare , por shqiptaret mbijetuan serish.

Shqiptaret ishin ne kete hapsire gjeografike kur mes per mes Evropes ra “Perdja e Hekurt” qe rindau serish Lindjen dhe Perendimin mbas Luftes se Dyte Boterore. Nje mur u ngrit ne mes te Berlinit. Nje mur tjeter u ringrit midis shqiptareve. Por shqiptaret mbijetuan mrekullisht.

Dhe si nje magji e shekullit te 21-re, shqiptaret u ringriten akoma me te fuqishem mbi pirgun e gjakosur te shekujve dhe mbi rrenojat e trashegimise tragjike, duke tronditur Kombe te Medhenj e te vegjel te kohes.

Mbas luftrave Ballkanike, dy Luftrave Boterore dhe Luftes se Ftohte gjysem shekullore, Shqiptaret mbrojten shtetin e vjeter, Shqiperine dhe themeluan shtetin e ri, Kosoven. Jo vetem kaq. Shqiptaret krijuan dhe ruajten harmonine fetare e kulturore. Pra Shqiptaret i’u rikthyen vevetes dhe Evropes midis tramundanave te perplasjeve Lindje-Perendim.

Ne historine e njerezimit Shqiptaret kane hyre tanime si nje popull i vogel qe kane krijuar ura lidhje dhe jo ndarje midis civilizimeve, kane krijuar harmoni dhe jo urrejtje midis besimeve, kane krijuar paqe dhe jo luftra midis popujve, kane krijuar solidaritet dhe jo urrejtje midis kombeve, kane krijuar ringjallje dhe varrosje te vlerave.

Shqiptaret kane te drejte te jene krenar. Historia e tyre ka qene tragjike. E sotmja eshte sfidante. Por e ardhmja eshte e ndritur.

Kategori
Uncategorized

GËRDECI, 10 FAKTE QË MEDIA NUK I THOTË.

0128732250085Çdo 15 Mars media ofron detaje dhe fakte të përsëritura mbi dosjen ‘Gërdeci’. Fakte të stërthëna apo detaje të përzgjedhura nga dosja që tregojnë diçka, ndonëse kjo dosje fsheh ende disa të panjohura dhe probleme thelbësore, që media nuk preferon asnjëherë t’i eksplorojë.
HashtagAL ofron në vijim 10 fakte dhe ngjarje, të verifikuara, të cilat japin një tjetër këndvështrim, të ndryshëm nga sa jeni mësuar të lexoni mbi çështjen ‘Gërdeci’.


-1. Nuk dihet arsyeja pse shpërtheu ‘Gërdeci’

Pas shpërthimit, prokuroria shqiptare pajtoi agjencinë amerikane ATF për të hetuar shkakun e shpërthimit. Ekspertët amerikanë kryen studimin dhe konkluzioni që ata dhanë në fakt nuk ishte një konkluzion, por një dilemë.

Ekspertët amerikanë dhanë 5 shkaqe hipotetike që mund të kishin shkaktuar shpërthimin. Ndërsa në raport amerikanët shkruanin: “shkaku i pestë mund të jetë ndonjë arsye tjetër që ne nuk e kemi parashikuar në këtë raport”.

Faksimile raporti i ATF

Me pak fjalë hetimi nuk dha asnjë rezultat, por prokuroria shqiptare mori një nga shkaqet hipotetike të shpërthimit dhe e bëri fakt të kryer. Prokuroria tha se ishte karroca e saldimit shkaku, ndonëse ekspertët thoshnin se kjo s’mund të vërtetohej, por thjesht dyshohej.

Ish-kryeprokurorja Ina Rama nuk u pyet asnjëherë nga media se përse ajo zgjodhi arbitrarisht për të konvertuar në akuzë një fakt hipotetik të pavërtetuar me ekspertizë.


-2. Prokuroria përjashtoi nga hetimi njeriun më të rëndësishëm

Fabrika e Gërdecit ishte ligjërisht në pronësi të biznesmenit amerikan Patrick Cornelious Henry III. Biznesmeni shqiptar Mihal Delijorgji, ishte ligjërisht një nënkontraktor i Henryt.

Por prokuroria shqiptare nuk shpalli asnjëherë fletë-arresti për biznesmenin amerikan Patrick Henry, gjatë gjyqit prokuroria kërkoi që Henry të dëshmonte nga SHBA-ja nëpërmjet një video-konference. Prokuroria shqiptare nuk dha asnjëherë arsye se mbi ç’bazë e përjashtoi z.Henry nga hetimet dhe pse ajo i mori të mirëqëna deklarimet e tij se kontrata e dytë mes tij dhe Ministrisë së Mbrojtjes ishte falsifikuar.

Biznesmeni amerikan mori menjëherë imunitet nga prokuroria shqiptare dhe nuk u bë për asnjë moment objekt hetimi. Një rast i rrallë ky ku arrestohet nën/kontraktori dhe lihet i lirë kontraktori që ka përgjegjësinë direkte.

 

-3. Stafi i Ambasadës Amerikane në Tiranë ishte nën hetim në SHBA

Kongresi në SHBA ngriti një komision hetimor pas artikullit në NYT. Komisioni “Waxman” nisi hetimin e fakteve dhe pjesë e hetimit ishin disa zyrtarë të rëndësishëm të ambasadës amerikane në Tiranë.

Por përtej këtij fakti dhe dyshimeve të bazuara se këta zyrtarë kishin nxitur dhe toleruar këtë biznes, në Tiranë situata paraqitej krejt ndryshe. Ishte ambasada amerikane dhe ky staf që mbikqyrte hetimet dhe që udhëzonte ish-kryeprokuroren Ina Rama mbi mënyrën se si duhej të hetonte.

Ky ishte një nga konfliktet më flagrante të interesit, por askush nuk foli. Askush.

 

-4. Gazeta “New York Times” devijoi investigimin

nyt

Ndonëse gazeta “New York Times” nuk kishte në epiqendër fabrikën e Gërdecit dhe demontimet, por kishte kontratën e shitjes së fishekëve kinezë, ngjarjet lidheshin nëpërmjet disa personazheve.

Por shkrimi i bujshëm i NYT  ofroi një histori rozë me një djalosh që quhej Efraim Diveroli, i cili kishte arritur të fitonte një kontratë të majme në Pentagon për blerjen e fishekëve.

E vërteta është se Efraim Diveroli nuk ka qenë asnjëherë një kontraktor i Pentagonit. Sepse korporata që fitoi kontratën në Pentagon quhej “BETA” dhe është një nga korporatat më të fuqishme në botë në biznesin e armatimit.

Djaloshi Efraim Diveroli, u bë nën/kontraktor i kompanisë “BETA” dhe jo i Pentagonit. Pra ishte kompania “BETA” lojëtari kryesor në këtë histori, por emri i kësaj kompanie thuajse nuk u përmend fare. Me kompaninë “BETA” ishin të lidhur disa drejtues dhe ish-drejtues në dekada të Pentagonit.

“BETA” kishte pajtuar kompaninë e Diverolit për të bërë ‘punët e pista’ me fishekët kinezë. Kjo skemë i vlejti, sepse kur plasi skandali ishte Diveroli ai që u “dogj”, ndërsa reputacioni i kompanisë “BETA” qëndroi i papërlyer.

 

5. Prokuroria shqiptare ndërtoi një akuzë absurde

Akuza kryesore që prokuroria shqiptare ngriti ndaj Mihal Delijorgjit, Ylli Pinarit dhe Dritan Minxollit ishte ajo e “vrasjes me dashje dhe paramendim”.

Absurdi i kësaj akuze qëndronte në faktin se kur akuzon dikë për vrasje me paramendim, duhet me doemos të ofrosh dhe motivin pse është orkestruar vrasja. Motivin prokuroria nuk e jepte dhe nuk dinte ta thoshte.

Për cilën arsye një biznesmen duhej të vriste punëtorët e vetë dhe të hidhte në erë një biznes që i sillte miliona dollarë fitime?

Megjithatë prokuroria i qëndroi kësaj akuze deri në fund, ndonëse gjykata ja rrëzoi duke e konsideruar si një akuzë absurde dhe të pabazuar.


-6. Aksidentin e Kosta Trebickës e ‘certifikoi’ një amerikan

Çdo 15 Mars vijnë në media fakte dhe detaje nga dosja “Gërdeci” e bashkë me to nuk mungojnë asnjëherë dhe dyshimet mbi atë që i ndodhi Kosta Trebickës. Vdekja e Trebickës u klasifikua zyrtarisht si një aksident automobilistik, ndonëse perceptimi publik në shumicën e tij e dyshon si një vrasje.

download (2)Por ajo që mediat shqiptare harrojnë përherë që ta thonë është fakti se janë pikërisht amerikanët ata që e klasifikuan dhe e certifikuan si ‘aksident’ këtë vdekje.

Pas vdekjes së Trebickës, prokuroria shqiptare, me ndihmën e ambasadës amerikane pajtoi një ekspert amerikan të quajtur Kevin Teter, ai rezultonte pronar i një ofiçine mekanike në Kaliforni. Teter erdhi në Tiranë bëri ca matje dhe doli në konkluzionin se Trebicka kishte humbur jetën si pasojë e përmbysjes së makinës së tij.

Raporti autoteknik i ekspertit amerikan ishte dhe baza ku u mbështet prokuroria shqiptare për ta quajtur vdekjen e Trebickës si një aksident.


-7.  CIA i dha certifikatë mirënjohje Ylli Pinarit në burg

Ndërsa ish-drejtori i kompanisë MEICO, Ylli Pinari, ndodhej në qelitë e burgut 313 i arrestuar dhe nën akuzë, brenda qelive të burgut ndodhi një ngjarje e panjohur për publikun e gjerë.

Përfaqësues të shërbimeve amerikane  i dorëzuan atij në burg një certifikatë mirënjohje për disa shërbime që kishte kryer në bashkëpunim me autoritetet e CIA-s.

Pinari kishte bashkëpunuar për interes të shërbimeve amerikane në disa misione jashtë Shqipërisë.

 

-8. Laptopi i Pinarit u bastis dhe materialet i’u dhanë medias

SEANCA PER GERDECIN - Dy prej te akuzuarve per tragjedine e Gerdecit, Ylli Pinari dhe Dritan Minxholli, gjate nje seance gjyqesore ne Gjykaten e Faktit, ku Pinari ka fajesuar Forcat e Komandos se Bashkuar FKB, si pergjegjese per tragjedine e Gerdecit.

Një nga ngjarjet më pikante të ndodhura me hetimin e Gërdecit, ishte dalja në media e të gjithë dosjes që dispononte prokuroria. Mes dokumenteve të shumta ishin dhe materialet e gjetura në laptopin e Ylli Pinarit, ish-drejtor i MEICO.

Disa prej fotove të gjetura e tregonin Pinarin edhe gjatë një vizite në fabrikat e armëve në Korenë e Veriut. Koreja e Veriut është një vend armiqësor ndaj Shteteve të Bashkuara dhe vizita e Pinarit atje ishte për llogari të shërbimeve amerikane.

Por ndonëse ishte një vizitë tepër sekrete dhe delikate, dokumentet dhe fotot e kësaj vizite rrodhën në media duke sjellë një situatë që mund të ndodhë vetëm në republikat e bananeve.

 

-9. Amerikanët kërkuan që Ylli Pinari të mos arrestohej

Arrestimi i ish-drejtorit të MEICO-s Ylli Pinari ka ndodhur mes shumë polemikash. Amerikanët e konsideronin atë një partner efikas dhe tepër të besuar, ndërsa i kërkuan autoriteteve shqiptare që të mos e arrestonin.

Këmbënguljen më të madhe që Pinari të arrestohej e kishte ish-Presidenti Bamir Topi.

Përtej sugjerimeve të partnerëve amerikanë që arrestimi i Pinarit ‘duhej menduar mirë’ Topi i dha dritë jeshile ish-kryeprokurores Ina Rama për të ekzekutuar arrestimin.

Shqipëria është i vetmi vend në Evropë ku është arrestuar drejtori i kompanisë shtetërore të shitblerjes së armatimeve.

Drejtorët e këtyre kompanive kanë një valencë të veçantë, ata nuk janë zyrtarë dosido, por janë nyje ku lidhen shërbime inteligjente dhe interesa strategjike. Janë njerëzit e ‘punëve të pista’ që i ka çdo shtet dhe arrestimi i tyre nuk është thjesht një çështje ligjzbatimi.


-10. Dorëheqja e Zamir Shtyllës ende e pazbardhur

zamir shtylla ina rama

Ish-drejtori i Hetimit në Prokurorinë e Përgjithshme Zamir Shtylla ishte njeriu kyç që drejtoi hetimet mbi Gërdecin. Por Shtylla dha krejt papritur dorëheqjen nga posti ndërsa prokuroria duhej të vendoste se çfarë do të bënte me Rrahman Selmanllarin, i cili njihej si një mik i Shkëlzen Berishës dhe i dilte emri në disa dokumente dhe kontrata në dosje.

Arsyet e dorëheqjes së Zamir Shtyllës nuk u bënë asnjëherë të qarta për publikun dhe ish-kryeprokurorja Ina Rama nuk sqaroi asnjëherë atë që kishte ndodhur, ndonëse prokuroria mori namin sikur po bënte një hetim ‘rigoroz’ duke përballuar presionet politike.

E vetmja gjë e sigurt që dihet mbi z.Shtylla është se porsa erdhi qeveria Rama në pushtet, e emëroi atë nëndrejtor të Përgjithshëm të Doganave.

Kategori
Uncategorized

Skandalet e Ditmir Bushatit. Prapaskenat, ja si e refuzoi ai ftesën e kryeparlamentarit argjentinas për Ilir Metën.

2016-03-15 00.46.54

Skandalet e Ditmir Bushatit.

Vështirë se një ditë kalon që qeveria e Edi Ramës të mos shënoje abuzim ndaj popullit të vet   përmes përdorimin e zyrave publike për të mirën e anëtarëve të ngushtë të familjes “qeveritare” të cilët marrin pushimet mujore të shtrenjta në Evropë dhe Lindjen e Mesme me paratë e taksapaguesit shqiptarë.

E ndërsa oficerët e zbatimit të logjit tregojnë muskujt e tyre vetëm ndaj shitësit të varfër ambulatore që mezi bë dy dollarë në ditë, ministri i jashtëm shqiptar Ditmir Bushati vazhdon prej dy vitesh e gjysmë fushatën e tij ndërkombëtar tëhapur kundër rritjes së imazhit pozitiv politik që Ilir Meta ka fituar ndërkombëtarisht, si kryetarin aktual të Kuvendit të Shqipërisë.

Për më tepër Z. Bushati mban – referuar dokumenteve tatimore të Shqipërisë – në eskortën e tij të paktën katër makina luksoze, ndërsa përmes pushimet e shumta në të gjithë Shqipërinë dhe jashtë vendit, anëtarët e familjes së tij kanë vizituar Italinë, Spanjën, duke përdorur paratë publike dhe automjete të shtrenjta të tilla si Mercedes-Benz (targën CC029) në konsullatën shqiptare në Bari, Itali, e cila kohët e fundit përdoret për kënaqësinë e anëtarëve të familjes Bushati.

Nuk është çudi pse Politika e Jashtme e Shqipërisë ka dështuar të përmirësojë imazhin e Tiranës jashtë vendit. Në të vërtetë, ky qëllim nuk ka qenë kurrë prioritet për djalin e një udhëheqësi besnik të nivelit të lartë të Shqipërisë komuniste.

  1. Bushati do të mbahet mend si një prej ministrave më të dobët të Ministrsë së Punëve të Jashtme që Shqipëria ka pasur ndonjëherë. Kushdo që lexon botimet ditore kombëtare dhe ndërkombëtare mund të konstatojë qartë se Z. Bushati ka ndryshuar papritur rolet e tij, nga të qenit diplomat lartë i Shqipërisë, në shefin e pushimeve të Shqipërisë.

Bushati është i njohur për sjelljen e tij arrogante me vartësit e tij dhe diplomatët e huaj të akredituar në Shqipëri, si dhe për përfshirjen e tij të dyshuar në skemat e pastrimit të parave që përfshijnë deputetët e tjerë shqiptarë dhe anëtarët e tij të familjes. Përveç një përfitues i paligjshëm i fryteve falë detyrës publike, ministri i jashtëm shqiptar vazhdon të jetë një pinjoll besnik i benefiteve prej George Soros.

Më 5 nëntor 2015, Ministri i Jashtëm Ditmir Bushati zhvilloi takime zyrtare me Mauro Vieira, ministri brazilian i Punëve të Jashtme dhe me Presidentin e Dhomës së Deputetëve Cosentino Eduardo da Cunha. Së bashku me të, ai ishte i shoqëruar nga një grup i madh i “stafit” i cili nuk kishte absolutisht asnnjë lidhje me vizitën zyrtare e aq më pak në interes për Politikë të Jashtme të Shqipërisë – ata ishin bashkuar zotin Bushati për kënaqësi dhe ‘vetëm për të patur pak argëtim “dhe kjo gjithmonë në kurriz të taksapaguesve shqiptarë.

Në takimin me z da Cunha, Ditmir Bushati – në vend që të diskutonte pikat e rendit të ditës të përcaktuara nga paraardhësi i tij, ai vazhdoi me diskursin e tij të vendosur më parë që është i fokusuar në prishjen e imazhit ndërkombëtar të Z. Meta, i urdhëruar nga shefi i tij në Tiranë.

Takimi Bushati - Badou

Sipas burimeve të besueshme nga Buenos Aires, zoti Bushati, më 3 nëntor 2015, kishte refuzuar të merrte në valixhen e tij një letër ftesë që nga z Amado Boudou (Kryetar i Senatit argjentinas) qi adresonte z Ilir Meta, ku e ftonte Kryetarin e Kuvendit të Shqipërisë për të vizituar Argjentinën në fillim të vitit 2016.

Gjatë qëndrimit të tij në Buenos Aires, besohet se zoti Bushati pati një drekë pune me z Juan Ángel Napout, ish-presidenti i CONMEBOL, i cili aktualisht ndodhet nën akuzë për korrupsioni dhe  pastrim parash nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë. Deri më sot, tema e diskutimit mes Kryediplomatit shqiptar dhe udhëheqësin e CONMEBOL mbetet misterioze.

Në shtator 2015, zoti Bushati pati një takim të fshehtë me ish- Komisionerin e BE-së për Zgjerimin, Štefan Füle, me të cilin është biseduar për përfshirjen e . Meta në skandalin e korrupsionit CEZ, një kompani private që i ishte dhënë koncesion të administrimi i sistemi energjetik në të gjithë Shqipërinë. Edhe një herë, shefi i diplomacisë së Tiranës ka lënë  mënjanë plan strategjik të Politikës së Jashtme të vendit të tij dhe detyra e tij e përditshme ka qenë e fokusuar në atë se si të shkatërrojnë imazhin e Lëvizjes Socialiste për Integrim, një parti politike e drejtuar nga z Meta e cila po bëhet gjithnjë e më popullore.

It is obvious that Mr. Bushati’s next move ëill be an ambasadorial reëard position for several servants of his oën appetite as a payoff for the services provided to Mr. Bushati’s family ëhile vacationing in Italy and other metropolitan European capitals.

Është e qartë se lëvizja tjetër Bushati do të jetë shpërblimi ambasadorial per disa shërbyes të orekseve të tij, si një shpagim për shërbimet që ata i kanë bërë familjarëve të Z. Bushati ndërsa ata ishin me pushime në Itali dhe në kryeqytete të tjera të Europës.

Peter Tase 

Eurasia Review

Kategori
Uncategorized

Turp kolosal – nga Edison Ypi.

edison ypi

nga Edison Ypi

Për cilindo që gjatë diktaturës ka ëndërruar, provuar, ose edhe është arratisur, ka qënë e paevitueshme pyetja; Çfarë do më ndodhi pasi ta kaloj kufirin ? Greku, maqedoni, malazezi, serbi, kosovari, italiani, si do më presin ?!

Përgjigja ishte unanime dhe e padyshimtë; Presin mirë, qajnë hallin, ndihmojnë.

Për kapjen para kalimit të kufirit dhe plasjen në burg për gjithë jetën, kujdeseshin shqiptarët që spiunonin shqiptarët. Këtë të gjithë e dinin dhe të gjithë i ruheshin.

Kthimi forcërisht i atyre që kufirin arrinin ta kalonin, kryhej me mirkuptimin reciprok mes policive sekrete të Shqipërisë dhe Jugosllavisë. Këtë nuk e dinin të gjithë. Kjo vetëm pëshpëritej. Në këtë çark ranë jo pak.

Librat  dhe filmat e kurvit, bashkë me ta dhe të gjithë historiografët konvencionalë, pohojnë të kundërtën, por kjo s’ndryshon asgjë, e vërteta është se sa i përket ikjes, dëshirës për të jetuar i lirë dikund tjetër, që siç doli më vonë ishte dëshirë e ndrydhur e praktikisht të gjithë shqiptarëve, shqiptari e ka penguar shqiptarin, por greku, kosovari, serbi, malazezi, kurrë nuk e kanë penguar shqiptarin të ikte nga skëterra e fukarallëkut, frikës, telave me gjëmba.

Që fqinjëve, dhe në përgjithësi botës, nuk i ka munguar mëshira për ikanakët shqiptarë, është e provuar jo vetëm gjatë përpjekjeve individuale për tu arratisur nga diktatura, por shumë më herët, që nga eksodet masive përtej detit drejt jugut të çizmes rreth pesë shekuj e kusur më parë e deri tek ikjet në masë nga ’90-a e tëhu.

Përveç pak qëndrimeve mosaprovuese sporadike nga ekstremistë të margjinave të politikës, ndaj fatkeqësive të shqiptarëve, të huajt kanë demonstruar vetëm mëshirë, kanë aplikuar gjithmonë mirkuptim dhe ndihmë.

Mikpritja italiane dhe greke ndaj shqiptarëve nuk ka qënë aspak e stisur. Ishte dhe vazhdon të jetë aq evidente dhe autentike sa askush nuk e vë në dyshim, aq normale sa me të askush prej tyre nuk mburret as nuk turpërohet. Një milionë e ca shqiptarët në ato vende, janë prova.

Eksodet mpleksen domosdoshmërisht me politikën, vështirësitë administrative, zvarritjet burokratike, mundësitë logjistike, por gjatë eksodeve masive të kohëve moderne, në këndvështrim më të gjerë se shqiptar dhe ballkanik, nuk ka munguar kurrë ndjeshmëria njerëzore ndaj fatkeqëve të shpërngulur nga halli. Asnjë eksod nuk ndodh pa një shkak madhor. Asnjë qënie njerëzore nuk i shkul rrënjët e veta me duart e veta.

Cili është qëndrimi i shqiptarëve ndaj eksodit të sirianëve, cila është ndjeshmëria, mëshira, vullneti i mirë, gadishmëria për ndihmë, e shqiptarëve ndaj fatkeqëve që kanë braktisur vendin e vet me më tepër mishra njerëzish të shqyer rrugëve se mishra të therura kafshësh nën çengelat e dyqaneve të kasapëve ?

Një hapu dhe’ të futem, një zero e madhe, një turp kolosal.

Më pak se dyqind sirianë në Konicë.

Jo si zhulanjosat fytyrënxirët rreckamanë shqiptarë të ’90-ës. Shumë më ndryshe. Me vëllezër e motra e farefis në Gjermani dhe vende të tjera perëndimore. Pakrahasimisht më të pastër, më të shëndetshëm, më të veshur, më të mbathur, me smartfona në duar duke bërë foto, video, selfie, nëpër drirare.

Sirianët e Konicës as që e imagjinojnë të rrinë në Shqipëri.

Megjithatë shqiptarët e fshatrave kufitare me Greqinë, ata që në ’90-ën j’iu vërsulën Greqisë me kuç e maç e çiç e miç e piç, dhe sot do duhej t’i përfshinte mëshira dhe mikpritja, po thonë para kamerave tmerre dhe turpe që s’i rrok mendja; Se janë të shqetësuar, të preokupuar, madje dhe të frikësuar nga mësymja e sirianëve. Ç’tmerr.

Jo vetëm banorët kufitarë. Asnjë sentiment njerëzor, asnjë ndjeshmëri, asnjë mëshirë, nga askush tjetër. Flasin e bërtasin edhe për gjëra aq të parëndësishme sa të vjen krrupë t’i kujtosh, por asnjë fjalë për qyqarët e ikur që i ka zënë pakashumë i njëjti hall që i bënë të ikin nga sytë këmbët 26 vite më parë të pandjeshmit shqiptarë të sotëm.

Jo pak shqiptarë kanë sot shtëpi gjigande, vila, benza, toyota, por asnjë mëshirë njerëzore, asnjë gadishmëri për ndihmë për të tjerë që i ka zënë i njëjti taksirat si vetë ata vite më parë – pamje halucinante.

Ndjeshmëria dhe mëshira e shqiptarit, ç’është e vërteta, ekzistojnë. Por vetëm nëpër faqe librash, qarje gajdesh, tinguj çiftelish.

Ju që farkëtuat prangat e vetes, spiunuat shokushokun, po vrisni njëritjetrin, dhe tash së fundi spo keni asnjë mëshirë për ca fatkeqë që kanë lënë pas tmerrin e trefishtë të një kurvi, një diktature dhe një lufte, para kësaj llaftarie vetdemaskuese, këtij zhgënjimi të pashembullt, hiç mos hezitoni, nisni grisini librat e mburrjeve, çpojini gajdet e qarjeve, thyejini çiftelitë e ngrefjeve, urgjentisht.

Pse shqiptarët sot janë të ftohtë ndaj fatkeqësive të të tjerëve ?

Përgjigja është e thjeshtë.

Shqiptari nuk është mikpritës.

Po çfarë është shqiptari ?

Shqiptari është një mbijetues i të gjitha mënyrave, zvarritjeve, manovrimeve, mes tjerash edhe duke u hequr si mikpritës.

Nuk spjegohet ndryshe nami i zi që po na përhapet nëpër botë, turpi kolosal sa i neveritshëm dhe i rrezikshëm i vendit të ahengut të pafund të vrasësave qesharakë.

Kategori
Uncategorized

Robert Papa: Ja njerëzit që zhdukën arin nga Shqipëria, sherri mes Ramizit dhe Nexhmijes, roli i Adil Çarçanit dhe Sorosit në grabitjen e 300 milionë USD

Robert Papa: Ja njerëzit që zhdukën arin nga Shqipëria, sherri mes Ramizit dhe Nexhmijes, roli i Adil Çarçanit dhe Sorosit në grabitjen e 300 milionë USD

Publicisti dhe gazetari Robert Papa zbërthen enigmën e zhdukjes së arit të Shqipërisë. Gjatë një interviste për gazetën SOT, Robert Papa, rrëfen rrugën dhe njerëzit e implikuar në zhdukjen e dhjetëra ton ar të shqiptarëve. Papa ngre shumë dyshime dhe pikëpyetje, por lakon edhe emra konkretë, të implikuar në skandalin më të madh në historinë e shtetit shqiptar. Po ashtu, Papa ndalet edhe tek rrëzimet e fundit për vrasjen e Azem Hajdarit dhe bëmat e Sali Berishës, gjatë viteve ’92-‘98. Robert Papa implikon agjenturat e huaja në eliminimin e disa funksionarëve të lartë të Partisë Demokratike. I pyetur rreth drejtimit të Partisë Demokratike nga Lulzim Basha, Robert Papa thotë se Lulzim Basha po realizon ëndrrën e Ramiz Alisë, i cili fillimisht kërkoi që PD të ishte një organizatë studentore.

Ditët e fundit është rikthyer historia misterioze e zhvendosjes së arit nga thesari i shtetit në Zvicër. Çfarë dini ju rreth kësaj ngjarje? Si është zhdukur pasuria e shqiptarëve? 
Që në vitin 1991, në “Fokus” është folur për arin e nxjerrë nga John McGo. Një avion është ngritur nga Rinasi. Sipas dëshmive, avioni transportoi një sasi të madhe arkash të hekurta. Por, në ato arka nuk ka pasur vetëm flori, por kanë qenë edhe arkivat sekrete të Bllokut (të cilat janë depozituar diku në Vjenë). Më 3 korrik 1989 janë transportuar nga Rinasi (me fluturimin 459) 3.1 ton flori. Depozita është pritur nga Sigurimi i Shtetit. Më 5 korrik është zhdoganuar nga kompania MAT Securitas. Vlera e lingotave ishte 19.7 milionë franga. Dërgesa u çua me urdhër në Union de Banque. 4 ton ar kanë ikur drejt Xhenovës. (Sipas informacioneve kur realizoja “Fokus”,  më 1995, ky është shkaku i përplasjes së Ramizit me Nexhmijen. Në shtator 1990, një kamion me rrush ka kaluar për në Xhenova të Italisë 4 ton lingota. Një anije me njeriun e Ministrisë së Brendshme, Qazim, i ka zbritur në Xhenova.
Ku shkoi kjo sasi e madhe për kohën? 
Ramiz Alia në shtator ka qenë në Nju Jork. Dy orë iu ka ikur rojeve bashkë me djalin e tij. Ramizi ka pasur mik një biznesmen të fuqishëm në Argjentinë, biznesi i të cilit sot lulëzon edhe në Amerikë. A iku ari në Argjentinë? Shikoni lëvizjet e Ramizit? A kishte ai një mik të madh në Arabinë Saudite? Në një emision ‘Fokus”, Liljana Hoxha më ka thënë: “Një deputet i PD-së, na ka thënë. “Shikoni se ari i Hoxhës është në Arabinë Saudite”. Kush janë sot biznesmenët shqiptarë të lidhur me Ramiz Alinë? Me cilin ndërtoi pallate ai?! Kush e detyroi Nanon të fuste Ramën në qeveri më 1997?! 3 ton nuk janë asgjë. Në vitin 1922, në një raport të Komisionit Financiar të Lidhjes së Kombeve, Profesor Kalmes, tha se Shqipëria zotëron një stok të rëndësishëm metalesh me vlerë 50 deri në 100 milionë franga ari, pra minimumi rreth 320 ton ar. 60 % e thesarit të arit në bankat italiane u sekuestrua nga gjermanët, rreth 120 milionë franga shqiptare u kthyen në Shqipëri, ndërsa floriri u mor për t’u çuar në Gjermani. Pas largimit të mbretit, në thesarin e shtetit shqiptar mbetën 90 kilogramë flori. Deri në fund të vitit 1948, forcat e shtetit mund të kenë grumbulluar rreth 43 milionë e 816 mijë e 682 monedha ari, ose 283 ton ar. Në deklaratën e 16 janarit të vitit 1992, Blerimi Çela pohoi se në thesar janë futur vetëm 3 ton ar dhe 3.029 kilogramë flori. Ku ka shkuar pjesa tjetër? Rubiku prodhonte çdo vit 120 kg flori. Në depozitat e arit nëpër botë (ato shtetëroret) ishin të kontrolluara dhe nuk mund të them se dikush guxonte të vidhte, por nëse Sigurimi ka grumbulluar rreth 300 ton flori dhe në thesar kanë futur vetëm 3 ton, atëherë marrin shpjegime shumë “biznese” nëpër botë nga ish-sigurimsa të “arratisur”. Halit Bajrami në Zelandën e Re ishte një nga bazat. Australia gjithashtu (në vitin 1998 dy funksionarë të Ministrisë së Brendshme kanë shkuar në Australi, njëri i lidhur me klanin Kapo). Enveri me arin e shqiptarëve bleu pushtetin e tij te anglezët, por mos harroni sasitë e mëdha të arit që janë sekuestruar pas vitit 1944 dhe nuk iu kthyen kurrë. Pushtuesit gjermanë, sipas Agnes Mangerich, kanë paguar 12 milionë franga ari për aleatët e tyre në Shqipëri
Cilët segmente dhe funksionarë janë përfshirë?
Në Bankën e Shqipërisë u hap seksioni i kambizmit. Drejtohej nga Gazhga, i cili kishte akses te Adil Çarçani edhe ishte mik i njërit nga djemtë e Enver Hoxhës. Thuhej se fitonin çdo vit 50 milionë dollarë, por në vitin 1990 thanë se humbën 300 milionë dollarë. Sipas hetimeve, 300 milionë dollarë, por deri në një miliard dollarë i janë dhënë Sorosit. 300 milionë janë dyfishi i 3 ton ar të depozituar në Zvicër. Kush e lidhi Ramizin me Sorosin? A i lidhi miku nga Argjentina? Mos harroni se miku nga Argjentina sajoi një letër për Mehmet Shehun si spiun i huaj. Kjo letër u iniciua nga Alia, por Hoxha nuk e hëngri. Kur kam filmuar për “Fokus” tunelet e arit në Skrapar, isha shumë kurioz, por nuk më lanë të shkoja më thellë. Ramizi kishte njerëz jo vetëm te PS-ja. Kur Tom Lantosh dhe di Guardi takuan Ramiz Alinë, ai iu dha një dosje me çifutët e shpëtuar në Shqipëri. Lantosh ishte hebre. A mjaftoi ky sinjal që hebrenjtë të lidheshin me Alinë? Por, fakti që Soros kontrollon sot Shqipërinë flet qartë. Soros ishte ndër kryesorët e nxitjes së 1997.
Si e vlerësoni rrëfimin e Jaho Salihit për vrasjen e Azem Hajdarit? Sipas jush, çfarë nuk qëndronte në rrëfimin e tij?
Nuk kam as kohë, as interes të dëgjoj të burgosur për vrasje. Nga kanalet shqiptare, shikoj veç lajmet me titra shkurt, kaq, nuk shikoj asnjë emision politik. Lexoj gazetën tuaj dhe kjo më mjafton.
Nëse Fatmir Haklaj dhe grupi i tij nuk ishin nisur për të vrarë Azemin, kush ishte shënjestra e tyre? Kush e nxori në pritë Azemin?
Unë kam qenë në SHBA, asokohe, por dihet se SHIK-u i kohës ishte interesuar për eliminime fizike nga opozita (kjo edhe me lejen e shërbimeve perëndimore). Politika shqiptare është përlyer shumë keq, por unë nuk mund të flas as për prita e as për konspiracione.
Po ka një teori konspirative, sipas të cilës pas vdekjes së eksponentëve dhe liderëve të PD, fshihet e njëjta dorë. Kujtojmë Azem Hajdarin, Pashkon, Olldashin etj. Cili është mendimi juaj?
Tash jam më i ftohtë në ato që shkruaj dhe them. Por, gjithmonë në Shqipëri ndikojnë agjenturat e huaja, sa herë duan destabilizim dhe ato agjentura, natyrisht që kanë lojtarët e tyre kudo, madje edhe në zyra të larta të pushtetit.
Çfarë mendoni për dëshmitë e Izet Haxhisë për vendosje bombash, djegie gazetash, reprezalje, rrahje etj? A i ka bërë gjithë këto punë të zeza Sali Berisha? 
Izetin e njoh, dhe Izeti di shumë gjëra se ka qenë afër qendrës së pushtetit. Janë dëshmi që duhet marrë në konsideratë nga prokuroria. Ai ka guxim dhe flet. Nuk është e lehtë kjo!
Pas një heshtje dhe shpërfillje të gjatë, Edi Rama e ka humbur qetësinë përballë Blushit. Çfarë fshihet pas lëvizjes se Blushit? Rama pretendon për një puç ndaj qeverisë.
Nuk e kam ndjekur kurrë se çfarë ngjet te vazhduesja e PPSH-së, PS-ja e sotme. Blushi nuk bën dot puç. Blushi ka të drejtë të konkurrojë, por kjo nuk ngjet dot te PD-ja e jo te vazhduesja e PPSH-së.
Garda e vjetër e PD, kryesisht ish-ministrat, kanë përshkallëzuar kritikat ndaj Lulzim Bashës. A janë të shqetësuar ish-ministrat për fatin e partisë apo për emrin e tyre në listat e 2017?
Bashës ia dhuruan PD-në dhe ai ka të drejtë të “mbretërojë” siç duan ata që e vunë aty. Basha po shkon drejt asaj që donte Ramiz Alia, që PD të mos krijohej si parti, por si organizatë studentësh. I uroj fat dhe suksese.
Kategori
Uncategorized

The Washington Post. Demokracija në tërheqje.

Untitled

The Washington Post 

Pas Luftës së Ftohtë u duk se demokracia po zgjerohej, diktaturat po binin dhe kapitalizmi po ngjitej. Sot, demokracia ëhstë duke u tërhequr. Vlerat liberale si transparenca, shteti ligjor, përgjegjshmëria dhe respekti për dinjitetin njerëzor po shkelen gjerësisht. Autokratët dhe madje edhe disa politikanë perëndimorë po lëvizin haptazi mes frikës, ksenofobisë dhe paranojës. Armiqtë e demokracisë po forcohen dita ditës. Shtetet e Bashkuara janë pjesërisht përgjegjëse që po e lejojnë këtë që të ndodhë. Ajo duhet të bëjë një hap përpara kundër autokratëve të botës dhe t’iu kundërvihet liberalizmit të tyre të rrezikshëm.

Një valë mbreslënëse ndryshimesh demokratike që nisi në mesin e viteve ’70 arriti pikun e saj pas Luftës së Ftohtë. Sipas një libri të ri, “Autoritarizmi Bëhet Global”, që nga 1990 më 2005, numri i vendeve të identifikuara nga Freedom House si “demokraci elektorale” janë rritur nga 76 në 119. Gjatë së njëjtës periudhë, numri i vendeve të cilësuar si të “lira” është zgjeruar nga 65 në 89. Në një material të janarit të Journal of Democracy, Christopher Walker shkruajti se një hamendësim gjatë këtyre viteve të arta ka qenë se regjimet autoritare do të ndryshonin vetëm nëse do të josheshin nga demokracitë dhe do t’iu tregohej rruga. Por kjo nuk ndodhi. Në vëzhgimine  saj të fundit vjetor, Freedom House zbuloi se 2015-a ka qenë viti i 10-të radhazi i rënies në lirinë globale. “Në vend që ta reformojnë, shumica e këtyre regjimeve shtypëse e kanë thelluar autoritarizmin e tyre”, shkruante Z. Walker.

Tiranët e sotëm janë më të sofistikuar se ata të së shkuarës: në vend të një autoritarizmi të qartë, ata ngrenë një fasadë demokracie dhe e kontrollojnë nga brenda. Ata zhvillojnë zgjedhje që nuk janë konkurruese, përdorin grupe të miratuara nga qeveria për t’i shitur si një shoqëri civile e shëndetshme, miratojnë ligje që e bëjnë të paligjshme lirinë e fjalës dhe të drejtën e protëstës, dhe i detyrojnë mediat e lajmeve që të nënshtrohen duke iu hedhur kthetrat pronarëve dhe botuesve. Ata e konsiderojnë si “agjentë të huaj” çdo grup që merr para nga jashtë. Kohët e fundit, në Moskë, një qendër që për 20 vjet kishte ndihmuar fëmijët refugjatë u mbyll pasi u deklarua si një agjente e huaj.

Në mënyrë edhe më shqetësuese, autoritarët e ringjallur po shtyhen përtej kufijve të tyre. Kina po shtë në dorë një pjesë të madhe të detit nën kontrollin e saj ushtarak , duke i injoruar pretendimet konkurruese të fqinjëve të saj. Gjatë viteve të fundit, Rusia dhe Kina kanë nisur të përsosin teknikat e “fuqisë së butë” që më përpara janë përdorur nga demokracitë, duke përdorur televizione për të përhapur pikëpamjet e tyre anti-demokratike. Edhe Shteti mizor Islamik, ndoshta regjimi më liberal në planet, ka zbuluar se si ta përdorë pushtetin e buutë për të terrorizuar dhe terrorizuar.

Autokratët gjithashtu po e  mbikëqyrin Internetin, por të mos thënë se po e kontrollojnë atë. Ron Deibert, drejtor i Citizen Lab te Munk School of Global Affairs te University of Toronto, shkruante verën e kaluar se “në vend që të dëmtohehsin nga Interneti, regjimt autoritare tani po e përdorin aktivisht hapësirën kibernetike në avantazhin e tyre strategjik”, duke vendosur kontroll dhe duke ndarë teknika me njëri-tjetrin. Blogistët dhe revolucionarët dixhitalë anembanë botës kanë qenë në pararojën e fjalës së lirë, por ata gjithashtu kanë vuajtur arrestime dhe burgosje për gjëra të thjeshta si një tëeet-im. Z. Deibert theksoi se në Egjipt, Presidenti Abdel Fatah al-Sissi i ka mëshuar disidentëve dixhitale. “Pasojat e Pranverës Arabe duken më tepër si një dimër i fohtë”, – shkruan ai, “dhe një shembull i fuqishëm i autoritarizmit të rimëkëmbur në hapësirën kibernetike”.

Edhe në Shtetet e Bashkuara, kandidati republikan për president Donald Trump e ka përqafuar liberalizmin. Ai po ushqen frikën nga myslimanët; ka kërcënuar me reprezalje ndaj mediave; dhe duke premtuar se do të jetë mishërim i burrave të fortë si Vladimir Putin dhe se do të rikthejë përdorimin e torrturës për të dyshuarit për terrorizëm.

Demokracia ka patur disa momente shkëlqimi. Zgjedhjet e fundit kanë ardhur duke premtuar ndryshime në Burma, Argjentinë dhe Venezuelë dhe një transferim paqësor të pushtetit në Nigeri. Individë të padukshëm kudo vazhdojnë të rrezikojnë jetën dhe gjymtyrët që të ngrihen për vlerat liberale, sikurse gazetarja Khadija Ismayilova, e cila tashmë ka mbi një vit që ndodhet në burg në Azerbajxhan pasi ka bërë gazetari zbuluese.

Përse është në tërheqje demokracia? Recesioni i Madh dhe zhvendosjet ekonomike të viteve të fundit, përfshi rënien e çmimeve të naftës, i tronditën regjimet autoritare dhe sollën masa shtypëse për t’i prerë kokën pakënaqësisë popullore. Pranvera Arabe rrëzoi një rend të kalbur autokratik në Lindjen e Mesme, por me përjashtim të Tunizisë, forcat demokratike nuk ishin gati për ta mbushur vakumin: rezultati i kësaj ishin luftërat civile ose rikthimi i diktaturave. Projektet e trazuara amerikane për ndërtimin e demokracive në Irak dhe Afganistan i shkurajuan përpjekjet gjetkë.

Duket gjithashtu e qartë, në retrospektivë, se nuk është bërë mjaftueshëm për të ndërtuar dhe mbështetur demokracinë në qoshet e gjera të ish bllokut Sovjetik pas 1991-shit. Modeli i Kinës është dukur tërheqës për disa autoritarë, të cilët mendojnë se mund të vendosin represionin politik pa sakrifikuar rritjen ekonomike.

Mungesa e vëmendjes nga Shtetet e Bashkuara ka luajtur gjithashtu një rol. Asnjë tjetër shtet nuk mund t’i bëjë dot ballë fuqisë së Shteteve të Bashkuara  për të përparuar vlerat liberale. Dekada e kaluar është shënjuar nga një krizë besimi, një ndjesi lodhjeje dhe tërheqjeje nga bota. Fatkeqësisht, ka një shans që letargjia amerikane të përkeqësohet – Z. Trump dhe demokrati Berie Sandres po premtojnë një tërheqje të mëtejshme nga angazhimet ndërkombëtare. Ata që shpresojnë për një ringjallje të lirisë anembanë botës mund të shpresojnë vetëm që votuesit të zgjedhin një president që do ta rimëkëmbte lidershipin demokratik amerikan.

Kategori
Uncategorized

Astrit Memia..”Shqiptaret Faqebardhe ne Nato dhe BE”.

2016-03-14 10.07.36

Astrit Memia..”Shqiptaret Faqebardhe ne Nato dhe BE”. E Diel, 30.08.20

Interviste me Drejtorin e Gazetes “Imazhi Shqiptar” Dr. Astrit Memia

Nga Urim Gjata
 
Pas 50 vjet diktature,Shqiperia dhe njerzit e saj te mire as qe mund ta enderronin rrugen e gjate qe kishin bere per te qene ne perendim.Ishte rruga qe ishte nisur qe nga koha e princit,diplomatit te njohur te shqiptareve. Atletit te krishterezimit, Skenderbehut, dhe ashtu si ne mitin e Sizifit nuk kishin mundur te arrinin kurre.Natyrisht qe enderra e viteve 1992 ishte e bukur, por ate rruge qe ata shqiptaret ishin munduar ta benin per gati 5-6 shekuj, nuk mendonin nuk mendonin se do ta benin ne te njezeten apo te tridhjeten here me shpejt.
 
Z. Memia, per here te pare mbas shembjes se diktatures, mbas Natos  syte e shqiptareve jane drejtuar me shprese drejt BEse
 
Vetem 17 vjet kane kaluar kur ne Shqiperi erdhi ne pushtet formacioni politik i djathte dhe per here te pare syte e shqiptareve u drejtuan nga Nato-ja.Kete kohe Prof. Dr. Z. Sali Berisha,ish-Presidenti i Shqiperise, sot Kryeministri i Shqiperise nuk e harron kontaktin e pare dhe logjiken e Shqiperise dhe te Shqiptareve  per tu bere pjese e fuqise se tokes dhe te qiellit.Pra ne momentin me te ndritur te historise se Shqipetareve ne keto vite pas diktatures,Ai i pranimit ne Nato,Prof. Dr. Sali Berisha nuk harron takimin me njeriun e pare te kohes,per kete enderr,Z.Verner,me c’rast ai na konfirmoi vullnetin e madh per te enderruar dhe per te pritur realitetin e koheve te medha.Kohet e mbrapshta na i kishin vrare enderrat dhe ne kerkonim t’i lenim pas.
Sigurisht qe bota e perendimit funksiononte ndryshe.Kode dhe rregulla te hershme,por qytetare dhe perfitues per te gjithe njerzit e tokes,kishte dhene shprese dhe enderr per te gjithe njerezimin.Kohet e perendimit funksiononin diplomatikisht,me nje diplomaci publike te njerezve qe ju sherbenin popujve dhe vendeve te tyre duke i sherbyer gjithe njerezimit.
 
Ne kete qendrim cila ka qene politika dhe diplomacia e forcave te djathta.Vecanarisht e Kryeministrit te vendit, Z Sali Berisha.
 
Forcat e djathta ne Shqiperi te ardhura ne pushtet,kur Shqiperia ishte vendi me i varfer ne te gjithe mundesite ekonomike,politike,sociale dhe per me teper diplomatike,u udhehoq nga “aksioni” diplomatik dhe morali tradicional me te cilin shoqeria e emancipuar nderkombetare mund te komunikonte fare mire dhe te besonte.
Udheheqesit boterore, me burre-shtetet e njohur dhe te fuqishem te globit,e vlereson raportin e qeverise se cdo vendi me popullin e tij.
Pas 50 vjet diktature,Shqiperia dhe njerzit e saj te mire as qe mund ta enderronin rrugen e gjate qe kishin bere per te qene ne perendim.Ishte rruga qe ishte nisur qe nga koha e princit,diplomatit te njohur te shqiptareve. Atletit te krishterezimit, Skenderbeut, dhe ashtu si ne mitin e Sizifit nuk kishin mundur te arrinin kurre. Natyrisht qe enderra e viteve 1992 ishte e bukur,por ate rruge qe ata shqiptaret ishin munduar ta benin per gati 5-6 shekuj,nuk mendonin nuk mendonin se do ta benin ne te njezeten apo te tridhjeten here me shpejt.
Burre-shteti i kohes Prof. Dr. Sali Berisha ju kujtoi shqiptareve se ishte koha per te ecur shpejt. Ai dhe reformacioni i djathte shqiptar,duke e pasur orientimin brilant dhe maksimalisht rendimental, besonin dhe do te mundnin  qe energjite e hershme te shqiptareve,e cila ishte selektuar neper kohe te kethehej ne energji pozitive  dhe progresive per ti sherbyer Shqiperise dhe Shqiptareve.Ne kishim qendruar para shume veshtiresive ne saje te energjive  dhe gjetjeve tona,ne shume raste pa u ndimuar nga kush.Kete radhe realiteti ishte ndryshe.
Kishin kaluar 6 shekuj dhe beslidhja e pare e 1444 atje ne lezhe,ku shqiptaret provuan se c’mund te bente bashkimi i tyre duke qene secili princ i lire ne vendin e vet,ishte nje mesim i ri ne raportet e reja  te shqiptareve  me drejtimin e ri te vendit dhe me boten. Bashkimi i pare i hershem kishte funksionuar.Shqiptaret ishin marre vesh dhe per 25 vjet kishin perballuar pushtuesin,kishin arritur te ishin te lire.Prijesi i tyre ishte nje udheheqes tipik  kohes dhe bashkekohore,i cili e njoftonte tek te gjithe ate qe pritej te ndodhte dhe qe mund te ndodhte.Nje realitet i cuditshem qe sot afron me realitetin e diplomacise publike.
 
Z. Memia cili ka qene roli i diplomacise shqiptare ne kete drejtim nga kohet deri me sot?
 
Diplomacine e bejne diplomatet,por ajo eshte progres i cili vihet ne sherbim dhe kordinata me specifiken e inteligjences se udheheqesve te vendit,rajonit dhe te botes.Pavaresisht  terminologjise dhe gjuhes,diplomacia publike nuk mund ti anashkaloje  realitetit njerezor me te cilin dhe mbi te cilin ajo i ngre angazhimet e veta.Shembulli i hershem dhe efektiv  i Beslidhjes se Lezhes u kethye ne qendersine e mardhenieve qe shqiptaret vendosen me qenesine dhe rezistencen e tyre neper shekuj deri ne vitin 1912, ku u praktikua dhe nje tjeter terminologji,por ne esence kishte te bente me realitetin e hershem skenderbejan.
Te gjithe zhvillimet  parapriheshim me mardheniet e nje lloji diplomacije gjitheperfshirese,brenda vendit dhe me te tjere shtete te kohes,qe perbenin,fuqine e kohes.Shqiptaret i quajten kuvende.Po cishin ato?Ishin vjelje mendimesh,arsyetime,diskutime,vleresime dhe marrje vendimesh me pjesemarrjen e te gjitheve per ti bere balle kundershtarit.Dikur ato i shpallnin kasnecet,ndersa sot medjet e sofistikuara,te cilat ne moment arrijne te informojne njeriun kudo ai qe ndodhet.Ne themelin e tyre kishte te bente fjala e dhene dhe mbajtja e saj.
Diplomacia gjen dhe krijon komunikim aty ku mendohet se s’ka me asnje alternative.Ne dukje kjo eshte si nje befesi por para-leximi i realitetit prej saj eshte pushteti qe ajo posedon.Ne terminologjine moderne dhe ne specifiken e punes diplomatike ka nje term abstrakt,qe thuet me nje togfjalesh”Leximi i hapesirave”dhe kuptohet me ate qe ndodh me vone.C’do te thote kjo?Te gjithe kemimi deshmi te shumta per konfliktet ne Lindjen e Mesme  dhe ne Rusine e larget.Kemi informim per ish Jugosllavine,ne te cilen nje pjese e saj u karakterizua nga lufta.Pikerisht aty ku nuk pritej renia e “sedres”se luftes hyri diplomacia,sa nuk gabohet me te thuash se diplomatet u bene zogjte e shpejte dhe te zgjuar te hapesires.Aty u gjend diplomacia.
 
Ju faleminderit.

Këtë e pëlqejnë %d blogues: