Kategori
Uncategorized

Raketa Trump nuk ka të ndalur.

trump-2

Sondazhet zyrtare. Përmbysen rezultatet, Donald Trump 43% ndërsa Hillary Clinton 39%

Pas votës  së britanikëve pro Brexit, duket se ajo e amerikanëve pro miliarderit Donald Trump President i SHBA-ve, do të jetë shkundja e rradhës që do ti jepet rendit botëror. Sondazhet më të fundit tregojnë qartë se, miliarderi njujorkez Trump ka kaluar në avantazh përballë demokrates Hillary Clinton.

Është kompania e sondazheve Rassmussen ajo që ka publikuar sonadazhet më të fundit të cilat tregojnë qartësisht trendin e ri të votës amerikane e cila në tërësinë e vet nisur edhe nga primaret ka treguar që deklaratat dhe qëndrimet e forta të Trump i kanë joshur më shumë se politikat liberale të znj. Clinton.

Rezultatet janë publikuar edhe në faqjen zyrtare në Facebook të Trump dhe kjo përmbysje i njihet si e tillë votës së të pavendosurve.

E në të njëjtën kohë ky sondazh përfaqëson edhe një lajm aspak të mirë për Shqipërinë e cila sot e gjithë ditën falë deklaratave të papërgjegjshme të kryeministrit Edi Rama që për hir të ëndrrës së të qenit një “lider botëror” çuditi botën kur doli haptazi kundër Trump në Shtëpinë e Bardhë.


trump

Kategori
Uncategorized

Bilal Shehu spiunon Edi Ramën. Skandali publikohet zyrtarisht edhe nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë.

departament i drejtesise

Departamenti Amerikan i Drejtësisë ka publikuar detajet e plotat të hetimit që ka të bëjë fondet e paligjshme që janë injektuar në fushatën e elektorale të Obamës gjatë vitit 2012.

Rasti i shqiptaro amerikanit që ka marrë para nga Edi Rama dhe i ka injektuar ato në fushatën e Obamës vetëm e vetëm që ish lideri i opozitës të bënte një foto me Obamën është tashmë zyrtarisht një hetim serioz i FBI-së.

Sipas deklaratës së publikuar nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë, rezulton se Bilal Shehu e ka treguar burimin e parave të paligjshme që ka injektuar në fushatën e Obamës dhe qëllimin pse është bërë kontributi 80 mijë dollar: “në përpjekje për të siguruar një hyrje një event për mbledhjen e fondeve me një shtetas të huaj, të cilit i ishte ndaluar hyrja por që iu mundësua atij një foto me Presidentin”- thuhet në deklaratën zyrtare.

Lexoni të plotë deklaratën zyrtare të Departamentit Amerikan të Drejtësisë

Linku i faqjes zyrtare  (https://www.justice.gov/opa/pr/new-jersey-man-pleads-guilty-helping-disguise-foreign-contributions-during-2012-presidential)

Një njeri në Nju Xhersi u shpall fajtor pas ka ndihmuar në mbledhjen e kontributeve të huaja përgjatë fushatës presidenciale të vitit 2012.

Një burrë në Paramus Nju Xhersi u shpall fajtor gjatë ditës pasi ka ndihmuar në injektojë 80 mijë dollarë contribute prej një burimi të huaj në fushatën e mbledhjes së fondeve për Presidentin e ShBA-ve gjatë zgjedhjeve të vitit 2012 bën me dije Asistenti Ligjor i Prokurorit të Përgjithshëm Leslie R. Caldëell nga Departamenti i Divizionit Kriminal dhe Prokurori Amerikan Paul J. Fishman i Ditsriktit të Nju Xhersit.

Bilal Shehu 48 vjeç u deklarua fajtor përpara Gjykatësit Madeline Cox Arleo e Distriktit të Nju Xhersit sipas një informacioni që akuzon atë se me vetëdije dhe nismë personale ka derdhur kontribute të huaja që kanë të bëjnë me zgjedhjet presidenciale të vitit 2012 të pëmbledhuar në 25 mijë dollar ose me shumë në një vit kalendarik. Vendimi do të jepet në 5 Tetor, 2016.

Në bazë të deklarimeve të tij, Shehu një qytetar amerikan që jeton në Nju Xhersi pranoi se në shtator të vitit 2012 ai kishte marrë përafërsisht 80 mijë dollar nga një burim i huaj dhe i kishte derdhur ato në një komitet mbledhje fondesh dhe në këmbim kishte arritur të siguronte autorizimin e komitetit të fushatës së presidentit në përpjekje për të fshehur origjinën e vërtetë të parave dhe e gjitha kjo me qëllim një shtetas i huaj të mund të ishte i pranishëm në një takim elektoral që do të zhvillohej në San Fransisko në 8 Tetor 2012.

Ligjet federale e ndalojnë kategorikisht që shtetas të huaj të derdhin kontribute në fushatat elektorale të kandidatëve federal.

Më herët gjatë Shtatorit, Shehu kishte marrë një llogarinë e tij bankare një shumë pre 80 mjijë dollarësh që

rama-obama

vinin nga një llogari bankare e huaj duke e ditur se ai do ti derdhte ato para në fushatën elektorale, siç vetë ai e pranoi.

Shehu pranon se më herët gjatë Tetorit 2012 kishte fluturuar në San Fransisko në përpjekje për të siguruar një hyrje një event për mbledhjen e fondeve me një shtetas të huaj, të cilit i ishte ndaluar hyrja por që iu mundësua atij një foto me Presidentin.

Askush prej komitetit të mbledhjes së fondeve është akuzuar për shkelje sa i takon funksionimit të komitetit të mbledhjes së fondeve dhe ata janë angazhuar për të bashkëpunuar maksimalisht në hetimin që ka të bëjë me të akuzuarin.

FBI-ja e ka hetuar këtë rast. Prokurorët Charles Walsh dhe Peter Halpern i Divizionit të Krimeve dhe Seksionit të Integritetit Publik si dhe  Asistenti i Prokurorit Mark J. McCarren i  Distriktit të Nju Xhersit janë ata që po hetojnë çështjen.

Kategori
Uncategorized

Paralele,ne kohe te ndryshme….

Nga Muharrem Meko.
Aty nga gjysma e dyte e mandatit te dyte,te qeverisjes “Nano ” ( 1997-2005),si gjitheandej edhe ne Korce,PS , gati kishte prekur fundin ;- peng i nje grushti interesaxhinjesh,ku spikatnin dy prej tyre;- nje skuth i ardhur nga tregu i valutes…dhe nje derr,i lyrosur neper hamamet dhe qilaret e xhamive ! Nderhyrja e Nanos,qe gati shpetimtare per perspektiven ; nje grup intelektualesh te rinj ,te njohur deri atehere per preferencat e tyre te djathta,ju bashkangjiten PS
* * * *
Me njerin prej tyre,i cili do t’i ngjiste vrullshem shkallet e karieres politike,pata rastin qe per afro shtate vjet,te bashkoja perpjekjet e mia,ne rindertimin dhe ” aredimin” e shtepise sone te perbashket ! Afishuam shume bashkemoshatare te tij,ne drejtim; i motivuam e i frymezuam,me ndjenjen e perkushtimit,ndaj alteranatives qe besonim,ju dhame shume nga vetvetja;sidomos perqendrimin dhe instiktin e lidhjeve me anetaresine dhe strukturat e partise.Nuk munguan rezultatet ; ne 2009 dhe 2011,( edhe pse nuk u fitua )u ariten kuota,qe sic duket do te mbeten rekord,per te gjitha garat elektorale ,para dhe pas tyre ..
Ishin gjithe keto vlera te bashkuara, si dhe realizimi i koalicionit te munguar,me nje pjese te mire te se majtes(LSI) qe ne 2013 u be i mundur kthimi ne pushtet,permes nje fitoreje, plebishitare !
* * * * *
Dite me pare,teksa po pija nje kafe sebashku me nje shokun tim,ne parkun e qytetit,perballe na u shfaq “ish ” bashkeudhetari yne ,tashme ne zenith…
Bisedat nga me te ndryshmet- kryesorja ;gjendja jo fort e kenaqeshme dhe jo ” e priteshmja ” ,nderkohe qe ende s ka perfunduar mandati i pare…
Sipas meje ; -pasoje e “performances skifio”,te ” prurjeve” me marjen e e pushtetit !
Ai,ne te tijen…
Une ;- fshati qe duket s’do kallauz !
Ne nje moment te caktuar,teksa une i afroja argumente,mu drejtua me nje ton ,gati sfidues ;-perse kur erdha une,me prite aq ngrohte,ndersa sot shfaqesh ,kaq skeptik?
Pyetje disi e veshtire …por jo per mua ! Per meteper qe ai erdhi ,kur PS, po ikte,nga pushteti…..
Aty per aty nuk iu pergjigja, por me von,pasi ishim ndare ,sikur dola nga sikleti,kur ne heshtje i drejtova pyetjen ;- Ç kishte ndodhur me gjithe ata te rrinj e te reja, qe na u bashkuan pergjate te qenit opozite,…por edhe me ” stoiket” ,qe s na u ndane per asnje çast,e qe vendin e tyre,ne menyren me te pamerituar, duhet ta zinin ,njerez pa asnje identitet dhe pa kurefare,kulture,pune ?
* * * * *
Sepse kam pershtypjen,qe brenda pergjigjes se tij per pyetjen time,gjendet edhe pergjigjia ime per pyetjen e tij ….

Kategori
Uncategorized

Rama nën hetim nga FBI? Shkeli ligjin për donacionet në fushatat presidenciale në SHBA.

Brenda një dite ndaj kryeministrit  Edi Rama kanë zbarkuar nga përtej Atlantikut dy goditje të forta. E para është një shkrim në gazetën “Washington Time”, në të cilin ai cilësohet hapur si një kryeqeveritar, nga njëra anë arrogant në mënyrën si ushtron pushtetin e tij dhe nga ana tjetër si një individ në shërbim të krimit të organizuar.

Vetëm pak orë më pas agjencia prestigjoze e lajmeve “Reuters” njofton për një proces hetimor në SHBA, i cili është mbyllur pas më shumë se 3 viteve, me akuzën ndaj shqiptaro-amerikanit Bilal Shehu për fshehjen e burimit të 80 mijë dollarëve të përdorura si dhuratë në fushatën presidenciale të presidentit në ikje Barak Obama.

Bilal Shehu ka pranuar në zyrat e FBI, se ato para të cilat u konvertuan në një ftesë për atë dhe bashkëshorten e tij në një nga pritjet e presidentit Obama, e kanë burimin nga Shqipëria. Në atë pritje pronari i një agjencie të vogël taksish në New Jersey, faktikisht nuk ka marë pjesë me bashkëshorten e tij siç ishin edhe ftesa, por me vetë kryetarin e opozitës shqiptare në atë kohë dhe kryeministrin hije Edi Ramën.

E gjithë kjo intrigë tipike shqiptare, është finalizuar me një foto mes Ramës dhe Obamës, imazh  aq shumë i përdorur prej të parit në fushatën e sapo nisur për zgjedhjet e vitit 2013 që dihet si përfunduan.

Në SHBA, është mjaft e përhapur një shprehje “urbane”: Këtu më mirë dhe më lehtë është të vrasësh një njeri, i sesa ti fshehësh shtetit burimin e parave që përdor, për çdo gjë. Kjo ka ndodhur edhe me taksixhiun Bilal, i cili është kapur pas 3 vitesh nga qerja e FBI, për burimin e 80 mijë dollarëve-donacion për fushatën e Obamës. Sipas mediave lokale amerikane shqiptaro-amerikani duke e ditur shumë mirë se çfarë e pret për atë “nder” që i ka bërë Ramës atëherë, është kthyer në një “të penduar” për të zbutur sadopak dënimin e rëndë dhe ka bashkëpunuar me FBI.

Në 5 tetor të këtij viti ai do dëgjojë verdiktin e gjykatës dhe pritet të dënohet të paktën me 5 vite burg dhe 250 mijë dollarë. Por çfarë ndodh pas kësaj? Kushdo që e njeh sadopak sistemin e drejtësisë amerikane, e di që çështja nuk mbyllet këtu. Thelbi i hetimit të FBI, nuk është mashtrimi që ka bërë Bilal Shehu me donacionin, por burimi i 80 mijë dollarëve që rezulton të jetë në atë kohë një individ me vetëm 2500 euro pasuri të deklaruara.

Por fakti si ku i gjeti ato para Rama është çështje e prokurorisë shqiptare. Në SHBA ndërhyrja e donacioneve të huaja në fushatat presidenciale, është një akt tejet i rëndë dhe ndiqet nga agjencitë ligjzbatuese me alarm dhe prioritet të lartë. Nëse hetimi për taksixhiun Bilal sapo është mbyllur për ideatorin dhe ekzekutuesin e këtij akti të rëndë për ligjin në SHBA, Edi Ramën, sapo është hapur. Qerrja e FBI, është e ngadaltë por mbërrin gjithmonë në destinacion.

Kategori
Uncategorized

Po na merrni pronat forcërisht, dhe po na dhunoni.

Mesazh per Ardian Cipen nga banoret e Himares

Sot, individe te dhunshem nga Laci, u futen ne mbledhjen e Keshillit Bashkiak te Himares dhe pasi shane me fjalor skandaloz, dhunuan banoret. Ne foto i gjakosur, Manol Zoto, prona shekullore e te cilit kerkohet te grabitet me dhune. Ne keto momente kemi nje thirrrje per nendrejtorin e pergjithshem ne policise se shtetit, Ardian Cipa. Ardian, sot bashkqytetaret e tu u rrahen barbarisht sepse po mbronin institucionalisht dhe me qetesi te drejten e tyre. E kush me mire se ti mund ta njohe kete komunitet?!

Edhe ne duam ashtu si ti qe restaurove shtepine tende te vjeter ne Pilur qe tia trashegosh brezave te ardhshem, te trashegojme shtepite tona shekullore. Nese te mjafton deklarata e turpshme e vartesve te tu se “dy veta u zune para Bashkise per motive te dobeta dhe u shoqeruan ne pilici”, kete turp do e mbash ti ne koshience per gjithe jeten. Po nuk more masa per te zbardhur kete ngjarje skandaloze, ti nuk ben asgje tjeter vecse rreshtohesh ne anen e grabitesve dhe dhunuesve!

Kategori
Uncategorized

Washington Times: Rama lidhje të ngushta me korrupsionin dhe krimin e organizuar.

rama

Gazeta amerikane “Washington Times” ka publikuar një shkrim nga Jason Katz, i cili është drejtor në një kompani amerikane. dhe ish-zyrtar amerikan.

Shkrimi godet Kryeministrin Edi Rama, duke e cilësuar se mban lidhje të ngushta me krimin e organizuar dhe korrupsionin. Këtë shkrim, “Washington Times” e ka titulluar “Një Albatros në Shqipëri”.

“Shqipëria ka një pengesë të madhe, Qeveria aktuale shpërfill sundimin e ligjit dhe ka marrëdhënie të ngushta me krimin e organizuar dhe korrupsionin, që thuhet se në krye të tyre qëndron z.Rama. Shkeljet e fundit të Kushtetutës dhe të ligjit nga ana e tij, mund të jenë një pengesë e mundshme për integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Europian. Ngjarja e fundit ka të bëjë me pretendimin për përgjimin e paligjshëm të opozitës shqiptare, zyrtarëve të Qeverisë, ambasadorëve dhe diplomatëve të huaj në Tiranë”, shkruan gazeta amerikane.

Artikulli vazhdon se pas hetimeve, u pezullua Drejtori i Policisë së Shtetit Haki Çako dhe dy oficerë policie u lanë në arrest shtëpie. Në një reagim plot zemërim, Rama dhe ministri i Brendshëm Saimir Tahiri sulmuan në mënyrë të përsëritur gjyqtarin që dha vendimin.

“Nga ana politike, panorama shqiptare tregon një opozitë që bën sulme të vazhdueshme ndaj qeverisë dhe kryeministrit Rama të cilin e sheh si rrezik për vendin”, vijon artikulli.

Autori i shkrimit e mbyll me një këshillë për administratën e re amerikane që pritet të dalë pas zgjedhjeve presidenciale që sipas tij duhet të mos e lërë mënjanë Shqipërinë “edhe pse Rama mund t’ju duket një albatros”.

Screenshot_4

Kategori
Uncategorized

Babi Edi, më rrafi Argita me hamburger!

Babi Edi, më rrafi Argita me hamburger!

Nga Ilir Demalia

Babi Edi, më rrafi Argita me hamburger!

Komisioni parlamentar “grushti-hamburger”

Policia dhe prokuroria shqipëtare ka thirrur Jamarbër Maltezin për grushtin kundër Taulant Ballës dhe Argitën për hamburger-in që lëshoj në drejtim të Ballës.

Policia, prokuroria shqipëtare nuk kanë të qartë alfën e juridiksionit ligjor që: për një “krim” të kryer jo më në një shtet tjetër por edhe në një qytet tjetër nuk është juriduksion i një shteti apo qyteti tjetër. Sipas logjikës së këtyre koktulëve të ç’drejtësisë të gjithë shqipëtarët që rrihen jashtë Shqipërisë duhet ti fillojnë hetimet nga policia shqipëtare dhe ti hapet proçes nga prokuroria dhe të dënohen nga gjykata shqiptare.

Taulanti megjithë kryecarin Rama, sipas burimeve të fundit do të krijojnë komisionin parlamentar “grushti-sandwich”!

Besoj shqipëtarët se kanë harruar karagjozllikun me komisionin “VESHI”!

Si mund të pritet reformë në drejtësi me një injorancë dhe çilimllik karagjozësh parlamentar, qeveritar dhe prokurorësh e policësh të tillë?!!

Lu-ja, përpara se të japë leksione drejtësie e të përcaktoj datën e aprovimit me urdhër, gjë që nuk është aspak demokratike imponimi i votës, aq më tepër kur ky shembull vjen nga përfaqsuesi i tempullit të demokracisë, do të ishte më e udhës dhe më në të mirë të shqipëtareve, që Lu-ja, të kërkonte një reforandum për t’u zgjedhur Governetor i Shqipërisë me kushtetutë autonome në juridiksionin federativ Amerikan. Në këtë mënyrë Luja do të bënte të funksiononte nën ligjet atonome lokale por me kontrollin e Washingtonit shteti i së drejtës edhe në Shqipëri.

Pa kontrollin e Washingtonit edhe Lu-ja do bëhej si basketbollist-piktor apo piktori-basketbollist Edvin që do kërkonte të gjitha pushtetet.

Kategori
Uncategorized

Plani për rrëzimin e komunizmit, CIA tentoi të rekrutonte diplomatë dhe anëtarë të Sigurimit, SHBA i trembej krijimit të bazave ushtarake nga Moska, synohej ndërhyrje me parashuta nga Afrika e Veriut.

Plani për rrëzimin e komunizmit, CIA tentoi të rekrutonte diplomatë dhe anëtarë të Sigurimit, SHBA i trembej krijimit të bazave ushtarake nga Moska, synohej ndërhyrje me parashuta nga Afrika e Veriut

 

Dalin në dritë të tjera detaje mbi misionet e SHBA në Shqipërinë komuniste, për rrëzimin e regjimit të Enver Hoxhës. Në vijim të dokumentit të deklasifikuar nga CIA mbi tentativat në vitin 1952 për të dërguar agjentë në Shqipëri, jepen informacione shtesë mbi planin e SHBA. Në dokument theksohet se CIA tentoi të rekrutonte diplomatë dhe anëtarë të Sigurimit të Shtetit, por tentativat dështuan. Në rastin e diplomatit, ai nuk pranoi të shërbente për ta, ndërsa në rastin e pjesëtarit të Sigurimit, ai ndodhej në Francë, por dhe atje ruhej nga anëtarë të tjerë të shërbimit sekret. Nga ana tjetër, aty theksohet se CIA kishte një bazë të sajën në Amerikën e Veriut dhe kërkonte që atje të shkonte një ekspert që do i trajnonte për hedhjet me parashuta, pasi shihej si mundësi dhe një ndërhyrje nga ajri. Po ashtu, aty jepen dhe disa nga qëllimet që kishin sovjetikët në vendin tonë, ku më kryesori ishte se Shqipëria shihej si një bazë në rast lufte. Në dokument po ashtu theksohet se SHBA e shihte Shqipërinë jo ndonjë vend me potencial të madh, por arsyet e misioneve sekrete ishin për të parë lëvizjet e Moskës dhe i trembej krijimit të bazave ushtarake prej saj.

Synimet e CIA

Në të kaluarën, për arsye të mungesës së direktivave, OSO (degë e CIA) i ka përcaktuar vetë objektivat dhe synimet e tij. Kohët e fundit, IPC ka marrë disa objektiva, kryesori i të cilëve ishte marrja e informacioneve të mjaftueshme për të na informuar paraprakisht për ndryshime në rëndësinë strategjike të Shqipërisë apo në krijimin e një baze sovjetike aty. Prandaj, OSO është duke ndjekur për ndryshime të tilla, siç është zhvillimi i forcës ajrore të Shqipërisë dhe i disa instilacioneve të forcave ajrore, zhvillimi domethënës i tregtisë mes Shqipërisë, vendeve satelite sovjetike dhe Bashkimit Sovjetik, masa e personelit ushtarak sovjetik apo të vendeve satelite në vend. Gjithashtu, me rëndësi është informacioni mbi masën e rezistencës anti-komuniste, për efekt të planeve të ardhshme të OPC. Informacionet e marra nga takimet me refugjatët dhe nga operacionet në bashkëpunim me inteligjencën italiane për tregtinë dhe trafikun drejt Shqipërisë, besohet të jenë të sakta në lidhje me nevojat tona të kufizuara të inteligjencës, dhe që do të përdoren në planet e vitit që vjen.

Planet e CIA

-1 Janar 1952 deri më 31 dhjetor 1952:  Aktualisht, OSO ka mjaftueshëm staf të ri shqipfolës që punon me kohë të plotë në operacionet mbi Shqipërinë. Një oficer i vjetër i stafit që punon në Romë, punon edhe ai me kohë të pjesshme mbi operacionet shqiptare. Në selinë kryesore, dega për Shqipërinë ka vetëm një punonjës me kohë të plotë, oficerin e informacionit GS-7. Është kërkuar një tjetër asistent për punën zyrtare.

-1 Janar  1953 – 31 Dhjetor 1953 dhe 1 Janar 1954 – 31 Dhjetor 1956: Brenda periudhave të mësipërme është shpresuar që  të jetë i gatshëm stafi prej dy deri në katër veta që mund të punojnë mbi operacionet në Shqipëri, pas një trajnimi në fushat e përcaktuara të njohurive, edhe pse më vonë mund të transferohen në zona të tjera të operacioneve.

Personeli dhe struktura

-1 Janar 1952 – 31 Dhjetor 1952: Gjatë kësaj periudhe do të bëhen përpjekje për krijimin e “rrjeteve të rezidentëve” brenda Shqipërisë. Pritshmëritë në lidhje me këto operacione nuk duhet të ekzagjerohen, pasi në këtë rast, ashtu si në raste të kaluara grupet nuk kanë bërë shumë përveçse të mbijetonin, duke dhënë disa kontakte periodike me anë të informatorëve të rastit. Përpjekje do të bëhen gjatë kësaj periudhe për zgjerimin e rrjeteve të rezidentëve brenda Shqipërisë. Në këtë periudhë do të punohet për lokalizimin dhe rekrutimin e një agjenti shqiptar në Trieste pasi ish-agjenti ynë atje emigroi dhe ndodhemi pa mbulim në këtë zonë.

-1 Janar 1953 – 31 Dhjetor 1953 dhe 1 Janar 1954 – 31 Dhjetor 1956: Gjatë kësaj periudhe shpresohet që përveç aktiviteteve të vazhduara nga periudha të mëparshme, ne të marrim informacion mbi Shqipërinë me anë të lidhjeve tona me UDB. Nuk janë parashikuar misione të përbashkëta në Shqipëri me UDB, edhe sikur jugosllavët të lejonin pjesëmarrjen tonë, pasi fillimisht operacione të tilla do të kryhen fillimisht kundër Rumanisë e Bullgarisë, të cilat gjithashtu kanë kufij me Jugosllavinë.

Rekrutimi i diplomatëve

Siç është deklaruar edhe më parë, ka disa objektiva të rëndësishme brenda Shqipërisë te të cilat justifikohet kushtimi i vëmendjes. Roli i luajtur nga Shqipëria në sferën sovjetike është kryesisht i parëndësishëm, kryesisht prej izolimit të saj gjeografik dhe mungesës së ligjeve tokësore me satelitët e tjerë. Informacionet mbi qëllimet e mundshme sovjetike mund të përftohen nëse përfitojmë akses ndaj deshifrimeve të trafikut mes Tiranës e Moskës, apo kryeqyteteve satelite sovjetike, por siç shpjegohet më poshtë përpjekjet tona për dezertimin e dy diplomatëve shqiptarë, me qëllim përfitimin e kodeve të deshifrimit, ishin të pasuksesshme. Prandaj, ne jemi të kufizuar të vëzhgojmë sa mundemi ndryshimet të rëndësisë strategjike të vendit, dhe në rast të tillë mund të lindin objektiva prioritare, kur dhe bëhet e nevojshme për ne të nisim operacione për t’i trajtuar.

Operacionet GE

Nuk po mendohet për operacione të tipit GE kundër objektivave shqiptare. Spiunazhi shqiptar në Evropë po kryhet kryesisht me anë të legatave shqiptare në Romë e Paris, aktivitetet e të cilave nuk kanë një rëndësi të tillë sa për të justifikuar operacione direkte të CIA. Ndërsa një mbulim i mirë i aktiviteteve të legatës së Romës na jepet nga oficerët e ndërlidhjes normale në shërbimet italiane, me mirëkuptimin që edhe ne të ndajmë me ta informacione të ngjashme, siç ka ndodhur me projektin THREESOME. Sa i përket aktiviteteve në Paris, nuk kemi të njëjtin mbulim për arsye të këmbimeve të kufizuara mes pikës tonë në Paris dhe shërbimeve të inteligjencës Surete Generale atje.

Dezertimi

1 Janar 1952 deri më 31 Dhjetor 1952: mundësia e vetme për bindjen për dezertim të zyrtarëve shqiptarë është me anë të projektit THROTTLER, që është diskutuar edhe më parë. Në janar 1952, kreu i degës tonë për Shqipërinë u dërgua në Paris me detyrë të nxiste dezertimin dhe kthimin në informator të zyrtarit të inteligjencës në ambasadën shqiptare të Parisit. Përpjekja ishte e pasuksesshme për disa arsye, duke përfshirë dhe mbikëqyrjen e vazhdueshme që ushtrohej mbi të nga anëtarë të tjerë të sigurisë, si dhe prej marrëdhënieve të tensionuara mes sigurimeve franceze dhe operacioneve të CIA në tokën e tyre. Mundësia tjetër e dezertimit ishte për atasheun e shtypit të ambasadës shqiptare në Romë. Megjithëse e studiuam mundësinë u detyruan të braktisnim përpjekjet për arsye të mungesës së sigurisë në krijimin e kontaktit. Meqenëse shërbimet britanike na kërkuan që t’i lejonim të tentonin edhe ata këtë dezertim nëse ne dështonim, tani operacioni u është kaluar atyre, me mirëkuptimin që produkti do të ndahet mes të dyve.

Operacionet e depërtimit

Aktivitetet e misioneve diplomatike shqiptare nuk besohet të kenë një rëndësi të madhe për të justifikuar operacionet e depërtimit fizik, përveç rasteve ku gjejmë një mundësi thuajse të gatshme. Një prej këtyre përjashtimeve është rasti i agjentit të dyfishtë THREESOME, i përshkruar më sipër.

Selia kryesore

Duke pasur parasysh natyrën e kufizuar të operacioneve mbi Shqipërinë dhe faktin se nuk kemi agjentë brenda në vend, selia aktuale është e përshtatshme për ne. Për arsye të mungesës së udhëtimeve ndërmjet vendeve jo-komuniste dhe Shqipërisë, infiltrimi i agjentëve në vend kërkon instalime jo vetëm të një natyre të fshehtë, por nevojitet një instilacion i tërë i shërbimeve klandestine.

Oficerët

Përdorimi i oficerëve të CIA me një mbulim të sigurt dhe afatgjatë nuk është i nevojshëm për programin tonë të kufizuar të operacioneve shqiptare. Ka vetëm dy pika ku përveç në rast nisje lufte, ne mund të planifikojmë të bazojmë operacionet tona. Ato janë Italia dhe Greqia; por ka dhe një mundësi për nisje të operacioneve në Jugosllavi në bashkëpunim me UDB, megjithëse kjo rrugë për momentin nuk po mendohet. Nëse as Italia e as Jugosllavia nuk mbështet përfaqësuesit tanë për arsye të impenjimeve më të rëndësishme, mund të priten operacione të bazuara te pikat e ndërlidhjes, edhe në operacione të tilla nuk garantohet mbulim për oficerët tanë në mision. Plani i Greqisë përfaqëson krijimin e një shërbimi klandestin nën një mbulesë të sigurt, tek e cila do të mbështetej i gjithë organizmi i operacionit, nëse pikat e ndërlidhjes bëhen të pasigurta në të ardhmen. Por në një marrëveshje të tillë klandestine, Greqia nuk mund të jetë një bazë e operacioneve për Shqipërinë, pasi ato kërkojnë fshehtësi të njëjtë me operacione në kohë lufte, dhe nuk mund të mbahen të fshehta ndaj shërbimeve lokale të sigurisë.

Riorganizimet dhe rigrupimet

Zyrtari i vjetër që kujdeset për operacionet shqiptare në Romë mund të vihet në drejtim të operacioneve të OSO për bazën e Afrikës së Veriut, i asistuar nga të tjerë anëtarë të stafit që punojnë për operacionet shqiptare në Athinë. Gjatë 12 muajve të parë të konfliktit duhet zgjeruar stafi i operacioneve shqiptare në bazën afrikano-veriore. Në to duhet të përfshihen dy oficerë operacionesh; njëri si instruktor parashutizmi, armësh të vogla, arratisjeje dhe shpëtimi, apo aktivitete të tjera para-militare. Nevojiten gjithashtu tre oficerë raportimi, një prej të cilëve, specialist instruktimi ushtarak. Në rast vazhdimi të konfliktit më shumë se 24 muaj, personeli i operacioneve duhet të shtohet ose të zvogëlohet sipas nevojave strategjike dhe eksperiencës.

Personeli, strukturat e materialet

Siç u theksua edhe më sipër, rëndësia e Shqipërisë në përgjithësi është minimale, po në rast konflikti, ajo mund të ketë nevojë për vëmendje të konsiderueshme, për të përcaktuar qëllimet e armikut në lidhje me të. Por duke pasur parasysh kërkesa më urgjente në vende të tjera, nuk ka shumë justifikime për harxhimin e burimeve të vlefshme në kohë lufte. Ne mund të përdorim dy ose tre persona që kemi aktualisht, të cilët kanë pasur eksperienca operacionale në Shqipëri, duke u dhënë atyre dhe personave të tjerë me ose pa eksperienca me Shqipërinë, trajnimet e nevojshme.

Mbështetja për misionin ushtarak në kohë lufte

Çdo diskutim i kësaj pike është i vështirë deri sa të njihet lloji i misionit ushtarak në lidhje me Shqipërinë. Por gjithsesi mund të parashikojmë se funksioni ynë do të kufizohet nga natyra e përgjithshme e qëllimeve të armikut në lidhje me Shqipërinë, në vazhdim të të cilit edhe aktiviteti ynë do të intensifikohet. Pas një periudhe të mundshme 24 mujore, aktivitetet do të reduktohen pasi edhe qëllimet e armikut me shumë gjasa nuk do të kenë më lidhje me Shqipërinë, siç ndodhi në Luftën e Dytë Botërore ku asnjëra palë nuk kishte çka të fitonte por vetëm mundësi humbjeje të forcës njerëzore ushtarake, prandaj nuk duhen bërë përpjekje për të krijuar baza të mëdha ushtarake apo për të pushtuar e kontrolluar vendin. Misioni ynë me shumë gjasa do të jetë, të paktën fillimisht, përcaktimi i vërtetësisë së hipotezës. Për këtë do të përdoren elementë të inteligjencës së fituar në operacionet e infiltrimit, ato nga ajri apo rrugë të tjera. Meqënëse se kjo është bërë edhe në të kaluarën, përpjekjet tona nuk kanë nevojë për orientime të reja.

Mundësitë e Inteligjencës

Aktualisht nuk ka arsye për të besuar se në kohë lufte Shqipëria do të ishte ndryshe nga ajo me të cilën përballemi tani. Për arsye të pozitës së saj gjeografike, vendi do të luante rol shumë të vogël në një konflikt të ri. Ajo është larg rrugëve kryesore të avancimit të forcave tokësore dhe nuk ka avantazhe të bazave ajrore. Me shumë gjasa do të kontrollohet nga sovjetikët në kohë lufte, por edhe nga ana logjistike është pak e vlefshme pasi nuk ka lidhje madhore rrugore apo hekurudhore me vendet fqinje dhe së fundmi nuk do të ishte logjike që vendet evropiane të tentonin një zbarkim në një vend armiqësor dhe mbrojtës të fuqishëm. Për këto arsye, “konfuzioni dhe kaosi” që sjell lufta në Shqipëri do të mungonte, vetëm në rast të ndjelljes së tij nga faktorë të jashtëm. Detyra për nxitjen e kushteve të tilla do të jetë shumë interesante por ky dokument nuk ka si qëllim diskutimin e organizimit të rezistencës, pasi kjo është kompetencë e degës OPC dhe jo OSO. Nevoja e përfitimit nga nxitja e kaosit në kohë lufte mendohet si e njohur, por në këtë rast ka shumë faktorë të panjohur që e bëjnë një organizim të tillë jo-praktik për momentin. Në lidhje me këtë duhet të theksohet se Shqipëria mund të konsiderohet si e rëndësishme për rezistencën në kohë lufte, prandaj do të ishte e mundur të suplementonim misionet tona të inteligjencës për të kuptuar qëllimet e Bashkimit Sovjetik për rajonin.

Plani i koordinimit me degë të tjera të CIA

Nuk ka nevojë për planifikime të veçanta në këtë fushë pasi divizioni aktual luan rolin e nevojshëm në operacionet e Shqipërisë. Marrëdhënia e punës me degën italiane vazhdon e pandryshuar që prej kohës së formimit të saj. Asnjë degë e CIA apo agjenci tjetër e SHBA nuk ka interes në operacione në Shqipëri, prandaj nuk është i nevojshëm koordinimi.

 

Punuan: Andi Lamko

Kliti Topalli

Kategori
Uncategorized

Harroji shantazhet, propozimet na u bënë për të anashkaluar rekomandimin 88 të Venecias.

2016-06-29 00.15.16

Lulzim BASHA…

Qeveria nisi dhe vijon njëanshmërisht dhe pa konsensus, procesin parlamentar të ndryshimeve të Kushtetutës dhe të paketës së ligjeve zbatuese. Opozita, unë personalisht, i denoncuam lojërat qeveritare dhe i mbetemi të njëjtit qëndrim: Pa materializimin në paketën e ndryshimeve kushtetuese të rekomandimit 88 të Komisionit të Venecias, për të katër institucionet njëherazi, nuk ka e nuk do të ketë votë opozitare. Nuk kërkojmë asgjë më shumë, nuk pranojmë asgjë më pak se adoptimi dhe zbatimi i plotë i rekomandimit 88.
Rekomandimet e Venecias janë tabani i standardeve europiane poshtë, të cilave nuk mund të zbresë askush. Poshtë këtyre standardeve, ka vetëm drejtësi të kapur, drejtësi të komanduar, drejtësi të korruptuar dhe vasale të qeverisë, shkurt e thjesht padrejtësi.
Përjashtuar një pikë parimore që lidhet me rekomandimin 88 të Venecias për katër institucionet, pjesa tjetër e draftit të ndryshimeve të Kushtetutës është pranuar nga opozita si i kapërdisshëm, ndonëse përgjegjësinë për mosfunksionimin eventual të saj duhet dhe do ta mbajnë ata që e propozojnë. Ky pranim është rrjedhojë e reflektimit, në nivelin minimal të mjaftueshëm, të kritikave dhe rekomandimeve të Venecias si mbi draftin e shtatorit 2015 ashtu edhe mbi atë të janarit 2016.
Kushdo me mendje të kthjellët dhe i zhveshur nga konflikti i interesave e ka të qartë se dy draftet e mëhershme, tërësisht të njëanshëm, do të instalonin drejtësinë e padrejtësisë të komanduar nga një dorë – dora kryeministrore, aktualisht e Edi Ramës, nesër e Lulzim Bashës, pasnesër e dikujt tjetër. Për opozitën kjo është dhe do të jetë e papranueshme, në çdo variant që të shfaqet ndaj jemi njësh me parimet e Venecias.  Opozita, por jo vetëm opozita, argumentoi me durim dhe konstruktivitet defektet parimore dhe rrezikshmërinë e lartë të secilit nga dy draftet e mëparshme dhe mori konfirmimin e Venecias për drejtësinë e qëndrimeve të saj, si nga opinioni i ndërmjetëm i Venecias, i dhjetorit 2015 mbi draftin e parë, ashtu edhe nga ai final i marsit 2016 mbi draftin e dytë të njëanshëm
Opozita, që në nisje ka qenë për një reformë të plotë, të thellë, të gjerë, kushtetuese e ligjore, për drejtësinë e paanshme, të pakapur, të pakomanduar, efektive dhe eficente. Këtë e kemi shprehur qartë që në tryezën më të parë, në tetor 2014, të kryesuar nga Presidenti, në prezencë edhe të partnerëve ndërkombëtarë, përfshirë Presidentin e Komisionit të Venecias ku kërkuam bashkëkryesim dhe Venecian të vetmin arbitër.  U deshën 10 muaj që Edi Rama në korrik 2015 të pranonte Venecian arbitër, por jo bashkëkryesinë e komisionit, as bashkëpunimin politik dhe teknik me opozitën. Ai vijoi njëanshmërisht procesin me secilin nga dy draftet, por mori mbrapsht, ai dhe cilido tjetër, shqiptar apo i huaj, politikan apo zyrtar, teknicien apo teknicien i politizuar, përgjigjen e merituar nga Venecia.
Drafti i tretë dhe më i fundit, ai i 4 majit së bashku me disa prej sugjerimeve të 31 majit, përjashtuar çështjet që lidhen me rekomandimin 88, reflekton disa nga kontributet politike dhe teknike të opozitës.
Për të ndihmuar procesin opozita, në maj 2016 propozoi edhe një draft ku ndërsa inkorporonte çdo arritje pozitive të deriatyshme, i jepte zgjidhje integrale, koherente dhe harmonike çdo rekomandimi të Venecias, përfshirë atë 88. Vetë drafti ynë është shprehje e vullnetit tonë për reformën e duhur po aq sa e kapaciteteve të larta teknike që kemi vënë në dispozicion të kësaj reforme. Drafti ynë nuk mundëson kapjen nga opozita, natyrisht as nga qeveria. Deri më sot askush, shqiptar apo i huaj nuk e ka kritikuar apo rrëzuar parimet dhe zgjidhjet e ofruara në këtë draft.
E gjithë sjellja e opozitës pra, që nga dita e parë e Reformës në Drejtësi e deri më sot provon se ne kemi qenë dhe jemi për një reformë të plotë, të thellë, të gjerë, kushtetuese e ligjore për drejtësinë e paanshme, të pakapur, të pakomanduar, efektive dhe eficente. Ne kemi qenë elastike deri në kufijtë ekstreme duke toleruar në shumë aspekte, procese dhe variante, të cilat ndonëse me pikëpyetje të shumta, gjithsesi mbeteshin brenda standardeve minimale apo kufijve të përcaktuar nga Komisioni i Venecias.
Opozita nuk mund të pranojë që i gjithë ky mund i derisotëm të shkojë dëm, aq më pak të pranojë që dora qeveritare, e dukshme apo e padukshme, të mbështetet në një pikë poshtë standardit të Venecias, poshtë rekomandimit 88, në zonën e errësirës, padrejtësisë, arbitraritetit. Nuk pranuam dje, nuk pranojmë sot e nuk do të pranojmë nesër.  Kjo nuk do të thotë se nuk pranuam të vijojmë konsultimet, diskutimet, negociatat për variante që zbatojnë rekomandimin 88 të Venecias. Këtë bëmë edhe në maj, këtë bëra edhe në takimin me Edi Ramën, edhe në atë me Ilir Metën, këtë kam bërë gjithë këto javët e fundit, unë dhe bashkëpunëtorët e mi opozitarë.
Kam marrë propozime, por kanë qenë e njëjta prerje, në shmangie të rekomandimit 88 të Venecias, veçse me veshje të ndryshuar. Ndryshe nga ç’pretendohet nuk kanë qenë të arsyeshme pasi nuk ka si të ketë arsye përtej rekomandimit 88 të Venecias. Nuk ka si të jetë i arsyeshëm asnjë propozim që ndërsa me një dorë jep 3/5 apo 2/3-tat e votimit në Kuvend me dorën tjetër e zhbën këtë kuorum përmes një mekanizmi që i jep qeverisë kontrollin e hartimit të listave duke përjashtuar opozitën tërësisht nga çdo rol. Çdo variant i këtillë, i kujtdo qoftë, është në kundërshtim me rekomandimin 88 që përcakton rol substancial të opozitës përmes përfaqësimit të saj të drejtë. Ndërkohë, kemi vijuar të japim propozime e të ofrojmë zgjidhje alternative që zbatojnë plotësisht rekomandimin 88, në harmoni me çdo rekomandim tjetër të Venecias. Këto propozime janë hedhur poshtë pa asnjë argument nga pala tjetër
Opozita është e vendosur t’i japë shqiptarëve reformën e duhur për një drejtësi më të mirë, por është edhe më e vendosur të mos lejojë që shqiptarët të bien në kthetrat e një sistemi padrejtësie të komanduar e të kontrolluar, aq më shumë nga një qeveri e kriminalizuar, e korruptuar, arrogante dhe e papërgjegjshme. Unë kam qenë dhe jam në komunikim intensiv, edhe këto ditë, me faktorët relevantë në Ëashington, Bruksel, Berlin, Paris, Romë dhe Londër. Qeverisë i kanë ardhur mesazhe të qarta që të harrojë shantazhin dhe trafikun e votave, të kërkojë e japë konsensus për një reformë sipas rekomandimeve të Venecias. Mesazhe të këtilla do të vijojnë edhe më fort, edhe më shpesh, edhe më qartë. Sepse kjo është e vetmja mënyrë për një reformë të qëndrueshme në drejtësi që i shërben qytetarëve dhe jo pushtetit.  Kush ka veshë le t’i dëgjojë.

Kategori
Uncategorized

Joleza i shkruan ambasadorit Lu: ‘Jam e shqetësuar për nenin 69’.

joleza koka donald lu

Xhaxhi Donald L(ove)U :)

Bukur e bëra me Love pz. ❤

Të falenderoj shumë xhaxhi Donald Lu që ke besim tek ne. Direkt pas deklaratës suaj se duhet mbështetja nga të rinjtë për reformën, më ka shkruar tezja dhe më ka thënë:
“Joleza, Lu kërkon mbfështetjen tënde, jepja”.

Unë jam e gatshme të ta jap xhaxhi Donald. Madje jo vëtëm unë, por gjithë FRESSH-i është i gatshëm të ta japë së bashku me gjithë ata aplikantët e FreshVoice.  Ne jemi pro dhënies xhaxhi Donald, aq më tepër kur na e kërkon ti.

Ne kemi disa mendime të qarta dhe dije të thelluara mbi këtë çështje sidomos për nenin-88, i cili kam përshtypjen se ka lidhje me targën e makinës së Pandeli Majkos.

Të paktën kështu më tha një nga studentët e ekselencës që e kemi këtu të FRESSH-i i cili ka studiuar për tekstile dhe që ka pirë dy herë kafe me Lenc Vangjelin.

Unë nuk jam shumë e sigurtë për targën e makinës së Pandit, pasi unë ja kam parë. Unë ja kam parë Pandit dhe betohem për këta dy sy që nuk ka lidhje Pandi me nr.88.

Më bindës m’u duk një student i juridikut i cili më tha:
“Po jo mi rika, se 69 janë gjithsej, me siguri do kesh ngatërruar numrin ose do jenë shtuar kohët e fundit.”

E unë kam përshtypjen që do jenë shtuar kohët e fundit se ky numri-88 nuk më thotë gjë.

Gjithsesi ne jemi të gatshëm ta japim komplet mbështetjen tonë. Duke e dhënë të gjithë ju do jeni më të lumtur e të gëzuar së bashku me xhaxhi Edin, xhaxhi Fatmirin, xhaxhi Gramozin po edhe këtyre naçuve si Vis Rroshi apo ai tjetri Ervin Rroshi apo dhe Enver Rroshi, do ju bëhet qejfi pz.
Se kanë pas shumë siklete dhe kur ua jep në momente të vështira, s’ta harrojnë gjithë jetën pz.

Qëparë bëmë një mbledhje dhe vendosëm disa pika ku do të bazojmë dhënien.  U dhanë disa propozime në fakt, si përshembull:

a) Kur ja jep në vapë, bën sevap.
b) Kur ja jep në korrik, e bën mik.
c)Kur ja jep me lezet, shkon në xhehnet.
d) Kur ja jep me dëshirë, reforma shkon mirë.
e) Neni 88, nuk ka berreqet.
f)Neni 69, t’i sjell trutë në vënd.
g)Nëse është 69-vertikal, t’i sjell trutë vërdall.

Këtë pikën e fundit e shtoi një shoqja jonë, një vajzë e re energjike që zgjidh fjalëkryqe bashkë me Falmën tek qendra COD. Më pëlqeu shumë.

Xhaxhi Donald, ne si të rinj i kemi idetë e qarta dhe jemi të pakursyer për ta dhënë mbështetjen tonë për reformën. Fundja po se dhamë sa jemi të rinj, kur do ta japim ne o xhaxhi Donald?

Me respekt Joleza. ❤

Kategori
Uncategorized

Rrëfimet e hebrenjve: Besa e shqiptarëve na shpëtoi jetën.

Rrëfimet e hebrenjve: Besa e shqiptarëve na shpëtoi jetën

Shqiptarët na mbrojtën 6 vjet nga nazistët, ndërruam 17 shtëpi

Kanë qenë të shumtë shqiptarët që kanë treguar për historitë e strehimit të hebrenjve në shtëpitë e tyre, në rrjedhën e viteve.

Është i njohur fakti që janë mbrojtur e trajtuar mirë prej tyre, mirëpo, nuk kishim pasur rastin të shihnim më parë mbresat e një vajze të vogël që dikur u nis drejt një vendi të panjohur. Johanna Neumann është sot një grua e moshuar, jeton në Amerikë, por asnjëherë nuk e ka harruar mikpritjen që iu bë asaj dhe familjes së saj, kur iu desh të largoheshin nga Hamburgu për t’u strehuar në Shqipëri. Në gjashtë vitet e fshehjes, familja Neumann ndërroi 17 vende qëndrimi në përpjekje të vazhdueshme për të mbijetuar.

Johanna zuri shoqe ngado ku shkonte, madje arriti të mësojë edhe shqip. Ajo nuk ka se si të harrojë që shtëpia e fundit ku u fshehën e kishte të zonjën gjermane, e megjithatë, e ndikuar nga “besa” e të shoqit, i mbrojti deri në fund, duke rrezikuar jetën e saj e të fëmijëve. Këtë bënë të gjithë, ngado ku shkuan e kudo ku futën kokën. Në të gjitha rastet besëdhënësit ishin myslimanë, prandaj edhe ajo, sot e gjithmonë, ka ndikuar në mbrojtje të tyre duke ngritur zërin. “Që një terrorist të jetë mysliman, nuk do të thotë që edhe të tjerët janë të tillë. Ata i kanë mbrojtur hebrenjtë me gjakun e tyre, kanë rrezikuar jetën. Mund të mos i njihni, por unë kam jetuar me ta në Shqipërinë e largët”.

Me këto e të tjera mbresa, Johanna Neumann kthehet në kohë për të treguar ato 6 vite, gjatë të cilave jeta i ndryshoi rrënjësisht e megjithatë, i kujton me respekt. Kur vjen fjala te vendet europiane, ku hebrenjtë duruan Luftën II Botërore, Shqipëria (Albania) është e para e alfabetit, edhe pse nuk të vjen shpesh në mendje. Ende, historia se si vendi mysliman i Europës e mbajti Holokaustin “në krahë”, edhe pse ishte i pushtuar nga nazistët, është një nga gjërat që Johanna Gerechter Neumann, do të kujtohet. “Unë them shpesh se Shqipëria e vogël ka shpëtuar moralin e botës”, thotë Neumann, tashmë me shumë vite mbi shpinë.

06-1-f-johanna-635x357_1467007518-5785100.jpg

Ajo ka lindur në vitin 1931 në Hamburg, ndërsa tani jeton në Maryland. Por, që nga viti 1939 e deri në 1945 ka jetuar në Shqipëri. Historia se si Neumann, familja e saj dhe më shumë se 2000 hebrenj të tjerë që morën rrugën drejt Shqipërisë për t’u shpëtuar trazirave të luftës, është në kontrast me pjesën tjetër të hebrenjve që qëndruan nën territorin e kontrolluar nga gjermanët. Pak ditë më parë është shfaqur një film rreth shqiptarëve që shpëtuan hebrenjtë. “Besa: Premtimi”, ndjek fotografin Norman Gershman, ndërsa udhëton në Shqipëri për të fotografuar shpëtimtarët dhe të shpëtuarit. Mes tyre, përfshin edhe historinë e Neumann. Pjesa më e mirë e fotografive u ekspozuan në JCC Yom Hashoah.

Përpara se nazistët të fuqizoheshin në Gjermani, vetëm disa qindra hebrenj jetuan në Shqipëri. Vendi-sinagogë, pothuaj ishte rrënuar gjatë Luftës I dhe nuk ishte rindërtuar ende. I vendosur mes Greqisë dhe Jugosllavisë, Shqipëria ishte një nga vendet më të prapambetura të Europës. Johanna Neumann do donte shumë të mund të pyeste prindërit e saj, Siegbert dhe Alise Gerechter, se si e zbuluan që Shqipëria mund të ishte shtegu i tyre për t’i shpëtuar Gjermanisë së kohës. Jo se ata e gjetën zgjidhjen pa mundime! Në fillim, Hitleri u duk se i shpërfilli.

Babai i saj, siç tregon, ishte patriot i Gjermanisë. Ai kishte qenë në radhët e para të “Luftës së Madhe”, në të cilën, vëllai i tij më i vogël, u vra. Ndër të tjera, ai kishte marrë edhe një medalje nga Hitleri, bashkë me veteranët e tjerë të frontit, në 1935-n. Mamaja e saj ishte nga një familje e nderuar e hebrenjve të Hamburgut, gjurmët e të cilëve datojnë që në 1763. Edhe pse dy hallat dhe xhaxhai i saj emigruan në New York, familja e Johannës qëndroi. Por, pas kësaj nisën rreziqet e para dhe babait të saj iu desh të pranonte se nuk kishte më vend për ta në Gjermani. Neumann ishte fëmija i vetëm i familjes dhe të gjithë kërkuan një mundësi për të ikur gjithashtu në Amerikë, por meqenëse babai i saj ishte nga ajo pjesë e Prusisë që u bë pjesë e Polonisë, dhe kuotat e emigracionit polak ishin përmbushur, nuk ishte e mundur. Kështu që, prindërit hapën atlasin dhe piketuan Shqipërinë.

Shqipëria drejtohej nga Mbreti Zog, i cili ishte zgjedhur Kryeministër në 1925-n dhe kishte marrë Monarkinë në 1928-n. Mbreti ishte mysliman, siç ishte edhe katër të pestat e popullsisë së vendit. Në fillim të 1930-s, Mbreti tentoi të inkurajojë hebrenjtë të emigrojnë masivisht në vendin e tij, të cilin donte ta modernizonte. Si fillim, kjo nuk funksionoi, por ai instruktoi ambasadat e tij në Gjermani dhe Austri, për t’i dhënë vizë çdo hebreu që e kërkonte, pa e pyetur për motivet. “Mamaja shkoi në Berlin dhe mori vizat, pas kësaj u larguam menjëherë, në fund të shkurtit të 1939-s. Nuk dinim asgjë, as se ku po shkonim e as se çfarë na priste. Nuk dinim asgjë as për vendin e as për njerëzit, nuk njihnim askënd. Më 1 mars mbërritën në Portin e Durrësit. Për çudinë tonë, që në mol, gjetëm njerëz që flisnin gjermanisht. Së pari planifikuam të qëndronim pak muaj, deri sa të gjenim mundësinë për t’u larguar në Amerikë. Në fakt, nuk e lamë Shqipërinë deri pas luftës, kohë kur ikja në Amerikë, në 1946- n, u bë e mundur.

“Për një vajzë të vogël duket si aventurë, por tani e gjej veten shpesh duke menduar se si mund të jenë ndier prindërit e mi. Duhet të ketë qenë shumë e vështirë për ta të linin gjithçka për të shkuar drejt një vendi të panjohur në të gjitha pikëpamjet, qoftë nga gjuha, nga rrethanat… nuk dinin asgjë!”, tregon Neumann për kohën e Shqipërisë kur luante me litar me vajzat shqiptare. Ajo bëri shumë shoqe dhe arriti të mësojë gjuhën. “5 javë pasi mbërritën në Shqipëri, italianët e pushtuan vendin dhe Mbreti Zog u largua. Edhe pse Musolini ishte aleat me Hitlerin, pushtimi i italianëve pothuajse nuk na shqetë- soi fare. Italianët ishin të dhembshur. Ata e dinin që ishim hebrenj, madje krijuam edhe miqësi me disa prej ushtarëve. Ne dhe refugjatët e tjerë patëm mbështetjen e ‘American Jeeish Joint Distribution Comittee’ deri sa lufta ndërpreu vazhdimësinë e financimit. Prindërit e mi hapën një lavanderi të vogël për t’u larë rrobat shoferëve italianë të kamionëve. Ishte shumë e vështirë, shumë degraduese. Në Hamburg, im atë kishte një fabrikë për prodhimin e dorezave të lëkurës, ndërsa këtu po pastronte rrobat e palara”, kujton Neumann.

bashke-me-femije-shqiptare_1467007486-6756201.jpg

Ndërsa vitet kalonin, familja u zhvendos 17 herë në qytete të ndryshme. Iu desh të linin Durrësin në 1940-n, kur Italia nisi pushtimin e Greqisë nga Shqipëria; të gjithë të huajve iu desh të largohen nga ushtria përmes Portit. Në prill të 1941-shit, Gjermania pushtoi Jugosllavinë dhe rreth 2000 hebrenj e lanë Jugosllavinë për të ardhur në Shqipëri. “Qeveria shqiptare hapi kufijtë dhe lejoi të vinin aq sa hebrenj të mundeshin. Gjenerali gjerman në Beograd e dinte se kush po largohej dhe i kërkoi qeverisë shqiptare të kthente njerëzit brenda 48 orësh”. Ministrit të Punëve të Brendshme në Shqipëri iu deshën dy ditë që të shpërndante refugjatët nëpër familjet shqiptare. Ai u tha gjermanëve se kishte kërkuar, por nuk kishte gjetur asnjë nga hebrenjtë. Ata hebrenj që shqiptarët nuk arritën t’i strehonin menjëherë nëpër shtëpitë e fshatrave, u vendosën në një spital që ishte përcaktuar si karantinë për ethet e tifos. Asnjë nga hebrenjtë nuk dorëzuan”, thotë Neumann.

Në vitin 1943, Gjermania pushtoi Shqipërinë dhe kërkoi menjëherë për një listë hebrenjsh. Edhe në këtë rast shqiptarët thanë se nuk ishin në dijeni për asnjë hebre, se njihnin vetëm shqiptarë. “Vetëm fakti që patën kurajën ta thoshin këtë gjë, është e pabesueshme. Ata e dinin të gjithë që ne ishim hebrenj. Asnjë i vetëm prej nesh nuk u denoncua apo raportua. Do kishte qenë gjëja më e thjeshtë t’u thoshe gjermanëve ‘e sheh atë gruan atje, është hebreje’. Në vend të kësaj ata u treguan kurajozë, u treguan të guximshëm të mos e pranonin atë që u kërkohej. Ata mund të ishin dënuar në vend për këtë që po bënin”.

Nga ana tjetër, shqiptarët njiheshin pikërisht për këtë tipar të karakterit të tyre nëpër botë: besën. Kjo fjalë do të thotë premtim dhe për shqiptarët ishte një premtim që do të mbahej, pavarësisht gjithçkaje. Lidhur me këtë, në vazhdim, kjo do të thoshte edhe mikpritje e strehim. “Një i huaj në shtëpinë e tyre do të mbrohej me çdo kusht. Arrinin deri aty sa të pranonin se nëse i ndodhte diçka mikut, edhe sikur të ishte jashtë banesës, por gjithsesi në territorin e shtëpisë së tij, ata ishin përgjegjës dhe do të ktheheshin në turpin e të gjithë fshatit”. Kur mbërritën gjermanët, babai i Neumann u fsheh te fermerët në fshat. Johanna dhe e ëma jetuan në një familje shqiptare në kryeqytet, Tiranë. I zoti i shtëpisë, Njazi Pilku, ishte një mysliman shqiptar që kishte studiuar inxhinieri në Gjermani, ndërsa e shoqja ishte gjermane.

“Që në fillim ne u pranuam në shtëpi si miq. Ajo ishte pa asnjë diskutim pro Hitlerit. Mbante një portret të madh të tijin në dhomën e ndenjjes, por pavarësisht kësaj, ne ishim të mbrojtur. Ushtarët gjermanë erdhën për ta vizituar dhe ajo na prezantonte si të afërmit e saj, që kishin ardhur për ta vizituar nga Gjermania. Nuk duhet nënvlerësuar në asnjë mënyrë kuraja e saj. Nëse dikush do t’u thoshte ushtarëve se kjo gjë nuk ishte e vërtetë, ata do të kishin vrarë jo vetëm atë, por edhe fëmijët e saj, pa u menduar fare”, kujton e prekur Neumann. Në të 17 stacionet që jetuan, Neumannët qëndruan gjithnjë në familje myslimane. Madje patën edhe ftesa prej tyre që të vizitonin xhamitë gjatë Ramazanit. “Na ftonin gjithnjë gjatë vakteve të Ramazanit”. Në vitin 1941 jetonin në shtëpinë e një polici dhe mikpritësit i kërkuan babait të zonjës Neumann nëse mund të bashkohej me ta në rastin e një feste Pashkësh. “Ai pranoi, po mendoj se në atë ditë, im atë as që mund t’u shpjegonte se çfarë po ndodhte brenda tij”.

Pas tri vitesh e gjysmë, partizanët u kthyen nga malet dhe morën gjysmën e Tiranës prej gjermanëve. Familja Neumann u dërgua në fshat për t’u shpëtuar të shtënave që kishin nisur. “Im atë i tha mamasë në gjermanisht se mund të shtriheshim. Një vajzë partizane i dëgjoi dhe i arrestoi menjëherë si spiunë. Ajo na çoi në fushën më të afërt, ku ishte edhe oficeri që takuam për Pashkë”. Pas luftës, në shtator të vitit 1945, familja u dërgua në një kamp në Itali. Atje mësuan edhe për tmerret e Holokaustit, ndërsa po takonin të mbijetuarit e Aushvicit. “Sado e çuditshme që mund të duket, ne nuk dinim asgjë se çfarë po ndodhte gjatë luftës në vendet e tjera”. Johanna Neumann ka punuar me Yad Vashem për të nderuar shqiptarët që mbrojtën familjen e saj. Ajo beson se historia se si myslimanët shpëtuan hebrenjtë do të ketë rëndësi në çdo kohë.

“Po gabojmë rëndë në kohët e sotshme, duke thënë se meqenëse një mysliman bën një akt terrorist, myslimanët e tjerë janë të tillë. Mënyra se si po paragjykohen këta njerëz sot në Amerikë është e frikshme. Përpiqem vazhdimisht që t’u shpjegoj këtyre njerëzve se askush nuk duhet paragjykuar. Qeniet njerëzore janë qenie njerëzore. Jemi krijuar nga i njëjti Zot. Midis nesh patjetër që ka të mirë dhe të këqij, por kjo nuk ka asnjë lidhje me fenë. Njerëzit duhet të jenë në dijeni të faktit se në botë ekzistojnë myslimanë të mirë dhe të guximshëm që shpëtuan të tjerët, duke vënë në rrezik veten dhe familjet e tyre!”, përfundon Johanna Neumann.

(Marrë nga jewishstandard.timesofisrael.com)

Kategori
Uncategorized

AMBASADORI AMERIKAN KA HARRUAR TË NA THOTË ‘DIÇKA’.

donald lu edi rama

 

Ambasadori Amerikan Donald Lu ka bërë dje një thirrje të qartë, eksplicite, drejtuar individualisht deputetëve për të votuar reformën në drejtësi.

Thirrja e ambasadorit, e cila është haptazi në mbështetje të projektit të kryeministrit Rama, vinte në të njëjtën ditë kur Top-Channel dha lajmin se Rama kishte shtyrë me 10 vite afatin koncesionit të Bulqizës, në pronësi të Samir Manes. Lajmi i ambasadorit arriti ta sfumojë këtë operacion të rëndësishëm dhe të dyshimtë ekonomik.

Por ndoshta nuk është ky kontrast gjëja më e rëndësishme. Ambasadori amerikan duket tërësisht i angazhuar në një betejë që ai e konsideron jetike për vendin tonë dhe ku duket se z.Lu ka idenë se kjo reformë do të jetë një pikë kthese për historinë e vendit, e nëse realizohet, nuk ka pikë dyshimi që meritat e tij do të jenë në kuotat më të larta, falë angazhimit intensiv.

z.Lu atakoi kryetarin e Partisë Demokratike, z.Lulzim Basha gjatë fjalimit të djeshëm, për të dytën herë. Duke theksuar se z.Basha gjente përherë një arsye për të shmangur marrëveshjen.

Ka shumë gjasa që gjatë disa muajve negociata ku interlokutor ka qenë z.Lu, kryetari i Partisë Demokratike të ketë bërë oshilacione në qëndrimet e tij, por tashmë rruga ka ardhur drejt finishit dhe problemet janë konkretizuar: nuk ka më disa probleme, por ka vetëm një të tillë. Është ai Neni 88 ku PD-ja ngul këmbë e nuk tërhiqet.

Duhet thënë se Partia Demokratike ka bërë një punë tepër të dobët për të sqaruar publikisht pozicionin e saj në lidhje me këtë ngërç. Më tepër ka punuar media në kthjellimin dhe domethënien e këtij ngërçi se sa ekspertët e PD-së.

Përtej kësaj, sot gjendemi në situatën kur PD-ja thotë se me këmbënguljen dhe refuzimin e saj, ajo thjesht po kërkon të mbrojë një standard të vendosur nga Komisioni i Venecias.

Ky është pretendim tepër serioz i Partisë Demokratike, sepse nuk janë ambasadat apo aktorët diplomatikë ata që vendosin rregullat e lojës në këtë reformë: arbitri është Komisioni i Venecias.

Ndaj dhe ambasadori Lu, mund të jetë në të drejtën e tij kur pozicionohet në lidhje me palët, por ai deri më sot, ka ‘harruar’ të japë një qëndrim të vetin në raport me Komisionin e Venecias.

A është pretendimi i Partisë Demokratike për Nenin 88 konform frymës dhe rekomandimit të Komisionit të Venecias?

Kjo është pyetja më e rëndësishme.

Nëse pretendimet e PD-së nuk përputhen me rekomandimet e Venecias, thirrja ‘individuale’ e ambasadorit merr kuptim, pasi synon të gjejë një mekanizëm ekstra për një parim të drejtë.

Por nëse  pretendim i PD-së është konform rekomandimeve të Venecias, atëherë i bie që ambasadori po lobon me vota individuale për një kauzë të gabuar.

Në këto kushte, përtej dëshirës pozitive të ambasadorit apo dhe thirrjeve optimiste të tij ndaj të rinjve (përfshirë dhe Joleza Kokën) që të mbështesin këtë reformë, ambasadori na ka një borxh.

Ai duhet të thotë në mënyrë precize, qartësisht të artikuluar, nëse ky pretendim i Lulzim Bashës dhe PD-sëështë ose nuk është në përputhje me rekomandimet e Komisionit të Venecias.

Pas kësaj, gjërat bëhen më të qarta për të gjithë, edhe për të rinjtë (edhe për Jolezën). / HashtagAL

lubonja

Analisti Fatos Lubonja në një intervistë për Ora News komentoi situatën e fundit politike, duke u ndalur tek zhvillimet për reformën në drejtësi. Lubonja deklaroi se është kundër ndërhyrjes së ndërkombëtarëve në procesin e reformës në drejtësi. Ai tha se është anomali që ndërkombëtarët të kontrollojnë gjyqtarët, ndërsa theksoi se sido që të bëhet reforma, shqiptarët do ta kuptojnë dhe do të çlirohen nga mitizimin se kjo reformë na vjen nga ndërkombëtarët.

Lubonja: Unë jam marrë me reformën në drejtësi, ka shumë aspekte që mund të trajtohen, por një nga shkrimet e mia është titulluar “pse duhet bërë reforma në drejtësi që nuk do të sjellë drejtësi”. Duke u bërë kjo reformë sido që të bëhet shqiptarët do të binden se reformën nuk do t’jua falin as ambasadorët as politikanët, as gangsterët që kanë në krye të pushtetit, por është një çështje që ka të bëjë me shumë aspekte të jetës. Nëse do të miratohet do të çlirohen edhe nga miti se do të na i sjellin amerikanët x apo y.

Më në fund të çlirohemi dhe nga ky mitizim dhe ky manipulm që na bëhet me ambasadorët, me perëndimorët, SHBA apo të tjerë. Ky ambasador më kujton Rajersonin që mori një anë duke menduar që këta janë të mirët dhe këta janë të këqijtë. Mbështeti Berishën pa kuptuar se ishte i njëjti brumë që po gatuante Shqipërinë e re, dhe në fund fare çfarë solli?! Solli një katastrofë. Ai Rajersoni nuk ka kërkuar një ndjesë, e kam thënë këtë, se pse i dha mbështetje pa rezerva.

Është e njëjta situatë që shikoj me këtë mbështetje që i jepet një kryegangësteri si Edi Rama në pushtet që në çdo moment e shfaq hapur atë që drejtësia e pavarur dhe ai janë dy gjëra që nuk mund të bashkëjetojnë.

Ai tha se Rilindja e Ramës na kthen në vitet ’90. Lubonja ripërsëriti se në Shqipëri duhe të krijohet një lëvizje politike, e cila edhe nëse nuk merr pushtetin të bëjë presion.

Lubonja: Na del Edi Rama dhe na thotë Rilindje, dmth ideja e Rilindjes është si fillimi nga zero, pra fillimi i viteve 90. Kemi 25 vjet dhe e humbëm. Tani duket sikur këta duan ta bëjnë me një reformë. Kjo është një iluzion, por që duhet diçka duhet. Unë e kam thënë, duhet një lëvizje e re politike, një bashkim i të gjithë njerëzve që janë lodhur me këtë kastë politike. Një lëvizje politike që edhe nëse nuk merr pushtetin bën presion ndaj këtyre bandave që të kthehen nga banda në parti. Kjo është një rrugë e shkurtër, por është edhe e gjatë sepse në Shqipëri nuk ka mundësi që të lindë një lëvizje e tillë politike.

Unë mendoj që opozita mesa di unë ka një problem të vetëm, problemin e vendeve të rezervuara, pra kush do të bëjë kontrollin e gjyqtarëve. E para nëse do një koment të shkurtër, vetë ideja që gjyqtarët kontrollojnë gjyqtarët është një anomali, edhe ideja që vijën ndërkombëtarët dhe kontrollojnë gjyqtarët është anomali. Opozita nuk ka këtë merak, ka merak të mbrojë vetëveten.

Kategori
Uncategorized

Plantancionet e drogës të Tahirit, Shullazit dhe Bushit, si ruhen dhe sa përfitojnë.

Kruja është shndërruar në një rezervat gjigant droge si kurrë ndonjëherë në historinë e saj. Zgjedhja në krye të pushtetit lokal e një trafikanti droge dhe prostitutash ka bërë që e gjithë Kruja të mbillet me drogë. Plantacionet e drogës shtrihen që nga ujësjellësi i Bovillës për të vazhduar në të gjithë gjatësinë e saj deri në vargmalet e Krujës. Zonat me intensitet të lartë të mbjelljes së drogës janë në pjesën e Qafë Shtamës. Droga shtrihet më pas në Thumanë, Borizanë, Nikël, Bubq dhe rrethinat e Fushë-Krujës.
Garantët e të gjitha sipërfaqeve të mbjella me drogë janë policia dhe kryetari i Bashkisë, i cili i kontrollon me njerëzit e tij të gjitha parcelat. Për çdo rrënjë drogë, ata që kanë mbjellë duhet t’i paguajnë policisë shumën e 25 eurove për rrënjë. Në rast se ata nuk paguajnë shumën e kërkuar nga policia, atëherë vjen ndërhyrja dhe plantacioni shkatërrohet nga policia. Kjo ka ndodhur në shumë raste në Fushë-Krujë, ku pronarët e plantacioneve të drogës janë ndëshkuar vetëm se ata nuk kanë paguar qiranë tek policia. Sot polici më i rëndomtë në zonën e Krujës dhe Fushë-Krujës llogarit të ketë një përfitim prej 100 mijë eurosh, “taksë” kjo e vendosur nga këta policë. Ky mund të konsiderohet si një sezon i artë për policinë të njehsuar me drogë. Policët nisin kontrollet në terren pikërisht për të kërkuar “taksën” nga kultivuesit e lëndëve narkotike.

Parcelat e Tahirit, Shullazit dhe Bushit

Askush nuk mund të kalojë dot në pjesën e Malësisë të Krujës për shkak se e gjithë zona është në survejim të bandave kriminale të kultivimit të drogës. Zona është kthyer në një rezervat të krimit dhe paraqitet mjaft shqetësuese. Njerëz të armatosur qëndrojnë tek parcelat e drogës duke siguruar produktin përgjatë 24 orëve.
Gazeta ka mundur të sigurojë foto të parcelave të drogës që konsiderohen të paprekshme për shkak se ato janë në pronësi të ministrit të Brendshëm, Tahiri, kryetarit të Bashkisë së Krujës, Bushi dhe Shullazit. Kjo treshe ka në pronësi pjesën më të madhe të plantacioneve të drogës në Malësinë e Krujës.
Parcela që mund të shihet në foto është ajo e 30 dynymëve në fshatin Cudhi-Zallë të Krujës. Kjo është në pronësi direkte të Shullazit dhe të Bushit. Askush nuk i prek këto parcela. Kjo është vetëm një nga plantacionet e shumta që Tahiri-Bushi dhe Shullazi kanë në këtë zonë. E njëjta situatë është edhe në Rranzë, Qafëtemë, Shkjez, Shkretë, Nikël Bubq, Thumanë dhe Fushë-Krujë. Përfitimet nga këto parcela droge llogariten që të arrijnë në disa dhjetëra miliona euro vetëm pas pak ditësh kur do të nisë edhe korrja e mallit.
Një mënyrë tjetër se si Bushët dhe Shullazët po manovrojnë në zona të tjera të mbjella me drogë është duke u dhënë kultivuesve të tjerë raporte bashkëpunimi. Kështu, ata përfitojnë 40% të sipërfaqes së drogës vetëm duke i lejuar kultivuesit që të zhvillojnë aktivitetin. Pra, ata janë pronarë në 40% të sipërfaqes në zona që janë jashtë plantacioneve të tyre private.

Postblloqe, kontrolle me dron dhe armatim të rëndë

Në këto zona ka nisur të aplikohen edhe kontrollet me dron. Banda e qeverisë në krye të trafikut të drogës nuk lejon askënd që të afrohet dhe të fotografojë parcelat e drogës. Çmimi nëse bën një veprim të tillë paguhet me jetë. Në të gjithë Malësinë funksiojnë postblloqet e kartelit Tahiri të drogës. Të armatosur me armë të rënda automatike, ata bëjnë kontroll për secilin që tenton të hyjë në zonat ku mund të shikohen plantacionet e tyre. Kontrollet janë mjaft të rrepta. Nëse nuk ke banesën në ato zona askush nuk është i lejuar që të futet. Qytetarët merren në pyetje nga karteli se ku do të shkojnë dhe sa do të qëndrojnë.
Këtë vit kanë nisur të aplikohen edhe kontrollet me dron. Karteli për të qenë i sigurtë dhe për të kontrolluar lëvizjen nga lart ka nisur të aplikojë dronët për të evidentuar njerëzit e dyshimtë, të cilët tentojnë të futen në këto zona.

Asnjë ndërhyrje nga policia

Askush nuk guxon të prekë plantacionet e drogës në këtë zonë. Të gjitha janë nën mbrojtjen direkte të ministrit të Brendshëm të Krimit, Tahiri, i cili i ka dhënë garanci të plotë kriminelëve në këtë zonë për të zhvilluar aktivitetin kundrejt ndarjes së fitimeve me Shullazin dhe Bushin. Policia është në funksion të plotë të trafikantëve. Jo vetëm kaq, por karteli Tahiri i garanton kultivuesit e kanabisit edhe për gjetjen e tregjeve të shitjes në vendet fqinje të Europës.
Çdo inspektim i policëve bëhet vetëm në funksion të vendosjes së “taksës” për veten dhe kryetarin e Bashkisë. Asnjë parcelë e mbjellë nuk është jashtë kontrollit të policisë dhe kartelit të Tahirit. As edhe një rrënjë nuk mund të mbillet dhe të lulëzojë në rast se nuk paguan gjobën tek karteli.
Rasti më tipik është ai një serre në Fushë-Krujë, ku policia e reklamoi si një rast të bujshëm të shkatërrimit të disa mijëra rrënjëve kanabis. E vërteta është se, ndërhyrja e policisë ka ardhur vetëm pasi kultivuesit e marijuanës nuk kishin arritur akordin me policinë dhe kartelin e Tahirit.

Paratë do të përdoren për blerje votash

Të gjithë janë të bindur se milionat e eurove që do të përfitohen nga mbjellja e drogës këtë vit do të përdoren nga pushteti për blerjen e votave në zgjedhjet e afërta parlamentare. Kjo është skema që po përdoret tani nga qeveria në të gjithë vendin. Një pjesë e parave do të shkojnë në funksion të forcimit të kartelit Tahiri të drogës dhe pjesa tjetër për blerje të votave. Kjo është edhe arsyeja që Rama përsërit në daljet e shpeshta publike se, ai është i gatshëm që të çojë vendin drejt zgjedhjeve të parakohshme duke qenë po ai Kryeministër dhe po kjo është edhe arsyeja që ai kërkon referendum për Reformën në Drejtësi, duke besuar se me milionat e përfituara nga kultivimi i drogës ai mund të bëjë edhe drejtësinë sipas interesave të tij personale.
Vendi është në një gjendje të jashtëzakonshme nga mbjellja në të gjithë vendin e plantacioneve të drogës të kartelit që kontrollohet nga Tahiri. Krimi i organizuar tashmë identifikohet me qeverinë dhe kjo po sjell një paralizim të plotë të shtetit.

Artur CANI

Kategori
Uncategorized

KUJDES.Rusia inicon formimin e zonës neutrale ushtarake në Ballkan.

Partia ruse në pushtet, ”Rusia e Bashkuar”, ka nënshkruar një deklaratë për bashkëpunim me përfaqësues të partive politike në Maqedoni, Serbi, Mal të Zi, Bosnjë e Hercegovinë dhe në Bullgari, raporton portali Plusinfo.

Nënshkruesit e kësaj deklarate angazhohen për formimin e një territori neutral ushtarak në Ballkan. Nënshkruesit konsiderojnë se në kuadër të uljes së tensioneve ndërkombëtare, rëndësi të veçantë për Evropën Juglindore paraqet zhvillimi i iniciativës së formimit të një territori të shteteve neutrale sovrane në rajonin e Ballkanit.

Portali PlusInfo bën të ditur se në njoftimin për nënshkrimin e deklaratës, nuk bëhet e ditur se cilët parti nga Ballkani janë nënshkruesit e saj, për shkaqe imazhi.

Kategori
Uncategorized

BJERI GAJDES GAJDEXHI.Plani sekret i BE-së, vetëm Shqipëria nuk përfshihet në planet e zgjerimit.

rama

Bashkimi Europian, së fundmi ka hartuar një dokument për vendet e Ballkanit Perëndimor, që synon integrimin e tyre në Bashkimin Europian, dhe që konsiderohet si “investim strategjik në sigurinë dhe prosperitetin e Evropës”.

Dokumenti i BE-së i siguruar nga ‘Radio Evropa e Lirë’, dhe thotë se është ngarkuar zyrtarja e lartë e Punëve të Jashtme të BE Federica Mogherini për të siguruar vlerësimet strategjike.

Ajo që bie në sy, sipas ‘Radio Evropa e Lirë’ që disponon këtë dokument, Shqipëria nuk përmendet në planet e Bashkimit Europian për integrimin në Union vitet e ardhshme.

“Politika e zgjerimit, e cila aktualisht përfshin Turqinë dhe disa vende në Ballkanin Perëndimor, siç janë Bosnjë-Hercegovina, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi dhe Serbia është përshkruar si një “investim strategjik për sigurinë dhe prosperitetin e Evropës”, shkruan REL.

Ky dokument që synon integrimin në BE të disa vendeve të Ballkanit Perëndimor e ku mungon vendi ynë, nuk ka të përcaktuar afakt kohor se kur do të ndodhë.

“Qëndrueshmëria e këtyre vendeve ende nuk është garantuar, por Bashkimi Europian gëzon një ndikim të veçantë në këto vende”, thuhet në dokumentin që parashikon planet për zgjerimin e BE-së./SYRI.net/

Screenshot_4Screenshot_5

Kategori
Uncategorized

Beteja e Kumanovës skenar i gatuar nga presidenti IVANOV?

Prokuroria Speciale duhet të arrestojë Sinisha Alesovskin dhe Shenasi Mehmetin, pasi kanë falsifikuar dokumentet dhe kanë hartuar dokumente zyrtare për rastin, pasi ka ndodhur ngjarja e Kumanovës.

Urim GJATA

Sinisha Alesovski, i cili është një nga njerëzit më të besuar presidentit Ivanov, është i përfshirë direkt në disa ngjarje, ku janë goditur shqiptarët, është dëmtuar imazhi i tyre dhe është kërcënuar jeta e qytetarëve në Maqedoni. Ai ka gisht në ngjarjet e Mostrës dhe Kumanovës. Po cili është roli i Ivanovit?
Në muajin prill 2012, një ditë përpara se të realizohej aksioni i policisë “Monstra”, Sinisha Alesovski është takuar me të akuzuarin kryesor për vrasjet në Smillkovc, Alil Demiri, i cili është larguar nga vendi pas këtij takimi. Të jetë rastësi vallë
Ngjarja e Kumanovës është gatuar nga Sinisha Alesovski me ndihmën e Shenasi Mehmetit, këtij shqiptari të shitur, që tradhton bashkëkombasit e tij dhe zbaton urdhrat e S.Alesovskit vetëm përpërfitime monetare dhe karriere. Në rastin e incidentit të Goshincës, në stacion janë dërguar më shumë armë nga Sinisha Alesovski dhe Shenasi Mehmeti, të cilët janë organizatorët e këtij skenari ugurzi.
Sulejman Osmani ka qenë bashkëpunëtori i Sinisha Alesovskit brenda grupit të Kumanovës. Një plak 60 vjeçar që i “arratiset” policisë, për më tepër i lidhur me pranga!? A duhet të japë përgjigje dhe llogari ky person për rolin e tij në këto ngjarje me impakt të rëndësishëm në zhvillimet dhe në sigurinë e jetës së qytetarëve në Maqedoni? Prokuroria Speciale e kanë fokus arrestimin e Sinisha Alesovskit, por ky i fundit ka mbështetjen e presidentit Ivanov.
Prokuroria Speciale duhet të arrestojë Sinisha Alesovskin dhe Shenasi Mehmetin, pasi kanë falsifikuar dokumentet dhe kanë hartuar dokumente zyrtare për rastin, pasi ka ndodhur ngjarja e Kumanovës.
Sinasha Alesovski nuk shfaqet armiqësor vetëm me shqiptarët por me të gjithë faktorët, që kërkojnë ndryshim të situatës dhe integrimin e vendimit në strukturat euro – atlantike.
Në fund tëprillit 2016, gazeta “Dnevnik” ka filluar botimin e një serie shkrimesh të gazetares MirkaVeliçkovska, të cilat kanë për qëllimin formimin e publikut me organizatorët/planet/qëllimet e protestave të opozitës maqedonase.
Mirka është lidhje e Sinisha Alesovskit, këtij pro-rusi dhe antishqiptari të tërbuar. Ata shkojnë më tutje duke aluduar se përpjekjet për lëvizje demokratike në Maqedoni, njohje të drejtave të shqiptarëve dhe etnive të tjera në Maqedoni janë puç i kurdisur në perëndim. Mirka është një gazetare pro-qeveritare nacionaliste, anti-Perëndimore, anti-NATO dhe pro-ruse e deklaruar. Në këto shkrime, ata përpiqen të lidhin fakte e personazhe dhe të krijojë idenë tek publiku maqedonas të një komploti, nga grupe interesi e shërbime të huaja, të cilat po përdorin opozitën dhe OJF maqedonase për të përmbysur Nikolla Gruevskin dhe njëkohësisht identitetin maqedonas.

Në artikullin e datës 25.04.2016, me titull “Oz magjistari”, ajo shkruan se, veprimi i presidentit Gjorgje Ivanov i datës 12.04.2016 ka patur qëllim ndalimin e një grushti shteti në Maqedoni. Sipas saj, më datë 13.04.2016 ishte planifikuar, që me urdhër të Prokurorisë Speciale të arrestohej Nikolla Gruevski dhe 3 bashkëpunëtorët e tij të ngushtë. Operacioni i arrestimit të tyre do të quhej “Teflon”. Për këtë ishte në dijeni ambasadori i SHBA në Maqedoni Jess Bejli, i cili kishte biseduar edhe me gjyqtarin, që do ta linte Gruevskin, në burg.
Protestat e mbështetësve të tij do të menaxhoheshin nga faktori ndërkombëtar, i cili do të shpallte një lloj protektorati në Maqedoni. Veprimi i Gjorgje Ivanov bëri që ky plan të dështonte.
Mirka shkruan se; ajo që ndodh në Maqedoni është tentativë për të përmbysur një qeveri legjitime është vepër e një “krahu” të CIA, i cili ka mbështetjen e George Soros dhe USAID. Për këtë qëllim, ai financon dhe mbështet opozitën maqedonase me në krye LSDM dhe OJF majtiste. Ky “krah” kërkon të shtrijë influencën e tij në Ballkanin Perëndimor dhe Afrikën Veriore, pasi klani Madlene Olbright & Wasly Klark kanë shtënë në dorë ministrat e Kosovës dhe John Kerry ka marrë zotërimin e Ukrainës Perëndimore.
Ku dhe nga kush ideohen këto shkrime? Këto shkrime gatuhen në Presidencë dhe mbajnë firmën e Sinisha Alesovskit. Ato redaktohen në Moskë, pasi Presidenca dhe VMRO kanë orientim nga lindja.
Ata urrejnë përpjekjet e shqiptarëve dhe opozitës maqedonase për integrimin euroatlantik.

Kategori
Uncategorized

Zoti Lu, pse duhet t’ia japim të gjitha pushtetet Kryeministrit? – Nga Artur Zheji.

artur zheji - donald lu

Nga Artur Zheji

Në thirrjen më të fundit të fisme dhe elegante të ambasadorit Lu, bie në sy, që ai, e ka ndarë tashmë me një vijë të qartë, se kush simbas tij është dhe kush nuk është për një Reformë në Drejtësi, të shëndetshme.

Simbas Ambasadorit Lu, Kryetari i Opozitës Lulëzim Basha, nuk është njeri nga ata.

Po çfarë ka bërë keq dhe të gabuar Lulëzim Basha?

Në radhë të parë, kujtoj se zoti Basha, është nga ata, që fyen më pak ose aspak, në fjalimet apo në qëndrimet e tija politike.

Por le të themi se kjo ka vetëm një rëndësi të dorës së dytë, pavarësisht se ambasadori ynë i dashur, në letrën e vet më të fundit, e rendit si një veti që duhet të ketë klasa jonë politike e “reformuar”.

Por ajo çka ndan Opozitën nga Shumica nuk është as nevoja për një Reformë dhe as mungesa e vullnetit për ta votuar atë.

Me sa më rezulton si gazetar, Çështja Kryesore është, se “Grupi i Punës” që do të bëjë Vetingun e famshëm, do të caktohet nga Qeveria, në një formë të drejtpërdrejtë apo të tërthortë.

Vetingu, kjo lloj site apo ky lloj filtri që do të përcaktojë dhe do të seleksionojë “Kënetën e qelbësirave”, si e quajti Kryeministri Këshillin e Lartë të Drejtësisë, do të përjashtojë një numër të pakufizuar gjyqtarësh e prokurorësh, të të gjitha niveleve.

Dhe fill më pas do të emërojë të tjerë, që sipas traditës shqiptarë, dinë të jenë mirënjohës ndaj emëruesve të tyre…

Bukur mirë, mund të thonë disa, të shporren të korruptuarit.

Por cilët pikërisht?

Kjo u pa fare mirë në rastin e kryepolicit që u shkarkua nga Gjykata e Apelit e shkallës së parë dhe më pas, u “shfajësua” nga e njëjta Gjykatë, por në shkallën e Dytë.

Shkalla e Parë e kësaj Gjykate dhe gjykatësi që mori vendimin, duke gjykuar provat në ngarkim të kryepolicit, për Çështjen e Rëndë të përgjimeve politike, ishte pjesë e “kënetës” dhe “gjykatësi” një vrasës me pagesë.

Shkalla e Dytë, ajo e trembura pra, që uli kokën apo bishtin dhe u nënshtrua, nuk u përmend si pjesë e “Kënetës së ndyrësirave” të sistemit tonë të drejtësisë, sepse, kjo u soll “mirë” me qeverinë, risolli në detyrë kryepolicin dhe pra, shtoi pikët e veta në favor të Vetingut të nesërm.

Zoti Lu nuk e komentoi këtë rast.

Unë nuk e di pse!

Dyshimet për Përgjime të paautorizuara, nga ana e policisë, janë apo nuk janë një “vepër e dënueshme” zot Ambasador?

Apo po të përdorim pak ironi, i bie të themi se është, dora e gjatë e Lulëzim Bashës, që ka shkuar nga Opozita e deri te Drejtoria e Përgjithshme e Policisë së Shtetit, për të kurdisur përgjimet?

Prirem të besoj që ashtu si edhe na thotë edhe ai vetë, zoti i Lu i do shqiptarët, por nuk besoj kurrë që është e shëndetshme që ne të dëgjojmë prej tij, se lideri i Opozitës, është një antireformist, ndërsa kryeministri është për pasojë, vetëm një “burrë i mirë”!

Në 21 Korrik, nëse përmes një trysnie kaq të madhe, këshillash dhe ultimatumesh, do të votohet një Reformë në Drejtësi, që me sa duket, do ti japë të gjitha pushtetet Kryeministrit aktual, ky vend si zor se mund të bëhet më i jetueshëm zoti Ambasador.

Dhe jo sepse kryeministër është Edi Rama. Por sidoqë të quhej ai kryeministër dhe kushdo të ishte, mbi pushteti do ta stimulonte për lajthitje të parrëfyera.

Në këto 3 vite janë larguar mbi 200.000 shqiptarë, nuk themi për faj të Ramës, por edhe për faj të tij.

Unë mendoj se ne, që e njohim Shqipërinë pak më mirë se ju zoti Lu, ndjesë për mungesën time të modestisë por e kam këtë pretendim për njohjen e Shqipërisë, edhe ne gazetarët pa pronarë, duhet të bëjmë valixhet e të largohemi.

Shqiptarëve u duhet një kryeministër i “dobët” dhe një Parlament i fortë, një President me tagra më të larta dhe një skemë trepolare e shpërndarjes së fuqisë së pushteteve, përndryshe, një kryeministër i mbifuqizuar që kontrollon, qoftë edhe tërthorazi Drejtësinë, bëhet herët a vonë, shkak destabilizimi.

Ju nuk e doni dhe nuk e keni dashur kurrë destabilizimin në Shqipëri, por shkuarja drejt një forme jo konsensuale, në miratimin e kësaj Reforme, krijon parakushtet institucionale, për një prishje të thellë ekuilibrash.

Apo dikush ka vendosur që ti jepen të gjitha Pushtet Kryeministrit aktual?

Unë nuk e besoj këtë dhe do të përpiqem që në vendin tim, të mos ndodhë një gjë e tillë!

Kategori
Uncategorized

Një fëmijë i Revolucionit Kulturor.

Revolucioni kulturorMa Jian
Project Syndicate

 

Pesëdhjetë vjetë më parë këtë muaj, Mao Ceduni nisi Revolucionin Kulturor të Kinës – një dekadë kaosi, persekutimi, dhe dhune, të ushtruara në emër të ideologjisë dhe interesit të Maos për të zgjeruar pushtetin personal. Megjithatë, në vend të reflektimit mbi trashëgiminë shkatërrimtare të atij episodi, qeveria kineze po kufizon gjithë diskutimin për të, dhe qytetarët kinezë, të fokusuar te pasuria që sollën tre dekada reforma me orientim tregun, janë të kënaqur ta ndjekin. Por në një kohë që presidenti Xi Jinping po kryen spastrime të egra dhe po krijon kultin e tij të personalitetit, fshehja e të shkuarës e ka një çmim.

Në gusht 1966, Mao publikoiBombardoni Zyrat – Parrulla ime me Shkronja të Mëdha, një dokument që synonte të ndihmonte në pastrimin e Partisë Komuniste Kineze nga “drejtuesit kapitalistë”: presidenti i atëhershëm Liu Shaoki. Në “parrullë”, Mao i bëri thirrje rinisë kineze të “rrëzonte perandorin nga kali” dhe të niste një rebelim të bazës.

Të rinjtë iu përgjigjën me entuziazëm. Grupet paramilitare sturdentore, Garda e Kuqe, mbinë menjëherë në gjithë vendin për të çuar përpara vullnetin e Maos. Brenda 100 ditëve, Mao arriti të spastronte një pjesë të madhe të udhëheqjes së partisë, përfshi Liun dhe Ten Siaopinin.

Por nuk u sulmuan vetëm kundërshtarët politikë të Maos. Vetëm në gusht dhe shtator, Garda e Kuqe vrau më shumë se 1700 persona, ose me rrahje ose vetëvrasje e detyruar, dhe dëboi nga Pekini rreth 100 000 banorë, pasi iu dogjën shtëpitë dhe sendet personale. Arsimtarët ishin objektiv delikat. Në çdo shkollë, gjimnaz ose univeristet që shfaqeshin Gardistët e Kuq, kjo përfundonte me heqjen e mësuesve.

Nuk u desh shumë kohë që Mao t’i kthehej Gardës së Kuqe, duke i quajtur anëtarët e saj si “shërbëtorë” të drejtuesve kapitalistë. Pasi vendosi regjimin ushtarak në gjithë Kinën, Mao e mbushti Gradën e Kuqe me rebelë të rinj proletarë, shpesh duke i përzënë anëtarët fillestarë drejt fshatrave të largëta për “riedukim.”

Për Xi, ngjarjet e Revolucionit Kulturor janë kujtime familjare. Babai i tij, Xi Zhongxun, një zyrtar i lartë partisë komuniste, u largua nga posti, u burgos, dhe në fund u dërgua të punonte në një fabrikë prodhimi traktorësh, ndërsa familja e tij u përhap në fshatra.

Megjithatë, në vend t’i largohet ideologjisë dhe organizatës që shkatërruan familjen dhe vendin e tij, Xi i përqafoi instrumentet e Revolucionit Kulturor si të vetat. Xi duket se ka ruajtur brenda vetes dhe agresivitetin e rinisë së periudhës së Revolucionit Kulturor. Pushteti është fanar ndriçues, dhe ai duket i gatshëm të bëjë gjithçka për ta siguruar. Në këtë përpjekje, ai ka një përparësi të rëndësishme: trashëgiminë e Maos.

Për dekada, Mao promovoi një formë të luftës së klasave në të cilën qytetarët spiunonin njëri-tjetrin, edhe shokët e ngushtë, fqinjët dhe anëtarët e familjes. Pa një vend të sigurt, të gjithë – edhe ata që s’ishin anëtarë të partisë – u bënë shërbëtorë të partisë. Në këtë mjedis frike, me qetësi dhe efikasitet shteti e nënshtroi individualitetin personal.

Egërsia kërkoi të vendoste pushtetin absolut mbi popullsinë, ky është një leksion i Revolucionit Kulturor ndaj të cilit Xi është indiferent. Atij i intereson vetëm pjesa e “pushtetit absolut”. Dhe në përpjekje për ta zotëruar atë, ata që kanë mbetur gjallë nga Revolucioni Kulturor – janë bërë kapitali më i besueshëm i Xi.

Xi e di që ka arritur të forcojë autoritetin e partisë dhe pozicionin e tij si udhëheqës i saj. Ai i ka paraqitur narrativën sikur Kina përballet me një rrezik të madh nga brenda – një kërcënim i ardhur nga drejtues tradhtarë dhe të korruptuar – dhe ka deklaruar që besnikëria ndaj partisë ka rëndësi parësore.

Në Kinë ka vetëm dy lloje njerëzish: Ata që përkrahin partinë dhe ata që nuk e përkrahin. Ashtu si Mao më 1966, Xi beson që pushteti i tij synon t’i bëjë gjithë kinezët – zyrtarët e qeverisë e qytetarët e thjeshtë – besnikë dhe të bindur me çdo mjet të mundshëm. Pushteti bazohet në shtypjen e kundërshtarëve, si fituesi i Çmimit Nobel për Paqen Liu Xiaobo dhe dhjetëra mijëra shkrimtarë e studiues të burgosur.

Por Xi nuk bazohet vetëm te frika për të çimentuar sundimin e tij. Ai përpiqet gjithashtu të fitojë mbështetje popullore me një ideologji të re unifikuese bazuar në të ashtuquajturën Ëndërr Kineze, një set vlerash dhe qëllimesh socialiste për të realizuar “rilindjen e madhe të kombit kinez.” Kjo është e shoqëruar nga një formë galvanizuese e nacionalizmit që e portretizon botën, veçanërisht SHBA, sikur përpiqet ta frenojë nga marrja e vendit që i takon në krye të rendit botëror. Ai ka kultivuar gjithashtu një kult individi të pa parë që nga koha e Maos.

Pesëdhjetë vjet pas Revolucionit Kulturor, krimet dhe mëkatet kanë mbetur të pazbardhura. Përkundrazi, ai përdoret për të justifikuar më shumë shtypje politike dhe sociale. por, pavarësisht përpjekjeve të mëdha të Xi, përpjekjet e tij për siguruar një autoritet në stilin e Maos me gjasë do të kenë një fund krejt të ndryshëm për të, me sundimin e tij ekonomik jo kompetent dhe spastrimet e shtypjen politike gradualisht prodhon më shumë komunistë që do ta kundërshtojnë. Dështimet ekonomike shpërthejnë në trazira politike, Garda e Kuqe e vjetër mund të marrë sërish rolin e saj qendror në Revolucionin Kulturor, e mbështetur nga një brez i ri që nuk e njeh historinë. Kësaj here, “perandori” që ata do të rrëzojnë nga kali do të jetë Xi.

Kategori
Uncategorized

Kongresmenët kundër Donald Lu-së, i shkruajnë Kerry-t: Të zbatohet neni 88 i ‘Venecias’ për “Drejtësinë”.

kerry-lu-kongresmenet

Tre kongresmenë amerikanë i kanë dërguar një letër Sekretarit Amerikan të Shtetit John Kerry, në të cilën i kërkojnë që të zbatohet rekomandimi 88 i Komisionit të Venecias për reformën në drejtësi në Shqipëri.

Kongresmenët David Jolly, Robert Aderholt, si dhe nënkryetari i Komisionit për Politikën e Jashtme në Kongresin e SHBA, Dana Rohrabacher, kërkojnë që konsensusi mes palëve politike në vendin tonë të arrihet duket respektuar rekomandimet e ‘Venecias’, shkruan sot gazeta ‘Panorama’.

Kërkesa e Kongresmenëve amerikanë është mbështetja e parë për opozitën, e cila kërkon me ngulm zbatimin e nenit 88, pika në të cilën ka ngecur konsensusi me mazhorancën.

Letra e kongresmenëve amerikanë për Sekretarin Kerry:

I dashur Sekretari Kerry

Ju shkruajmë me shqetësimin se vendimet e drejta dhe të pavarura të gjyqësorit në Shqipëri vazhdojnë të kërcënohen, dhe për të kërkuar mbështetjen tuaj për përpjekjet në vazhdim për të arritur konsensus mbi reformat e propozuara.

Reforma në Drejtësi nevojitet për të siguruar një gjyqësor të pavarur dhe një proces gjyqësor të hapur dhe të argumentuar që mund të shërbejë edhe për të përshpejtuar procesin e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian. Komisioni i Venecias ka paraqitur rekomandimet finale për Reformën në Drejtësi dhe liderët politikë nga të dyja palët politike i kanë mirëpritur këto rekomandime si një produkt konsensual. Ne besojmë se liderët politikë janë afër një marrëveshjeje mbi rekomandimet e Komisionit të Venecias dhe në mënyrë më specifike Rekomandimi 88, i cili përbën bazën e zgjidhjes kur liderët politikë janë në një pikë ku nuk bien dakord.

Që Reforma në Drejtësi të përfundojë, duhet garantuar adoptimi i këtij rekomandimi në Kushtetutën e Shqipërisë dhe zbatimi i tij. Ne ju nxisim që të punoni me qeverinë e Shqipërisë që të vazhdojë përkushtimin ndaj Reformës në Drejtësi. Marrëdhënia mes Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë dhe interesi ynë i përbashkët për sigurinë e lirinë është i një rëndësie domethënëse në planin rajonal dhe global.

Me shumë respekt,

David Jolly

Robert Aderholt

Dana Rohrabacher

letra3

Kategori
Uncategorized

I dashur Edi Rama.

Po si nuk u pamë? Ne shihemi tre herë në ditë, në çdo edicion lajmesh, si nuk mbeti pakëz kohë edhe dje, shpirti im i pakuptuar?

I dashur, ti prite golin e vetëm të Kombëtares sonë, edhe unë prita nipin e vetëm të fisit tonë që kthehej nga misioni në Afganistan.
Nuk kisha përgatitur fjalim si ti, se ato “i qan” vetëm ti, po edhe sikur ta kisha përgatitur, u mallëngjeva aq shumë, sa nuk do ta lexoja dot, as në shqip, jo më në italisht, siç i qëndise ti me raste hovesh djaloshare, për t’u argëtuar. (Ma come parla bene Lei! – ma kujtoi Mimoza Koçiu Totò-në e famshëm!)
Vapë ishte, xhani im, si durove dje, më raftë një pikë, se unë s’kisha dert, më freskoi malli dhe lotët në sytë e nipçes që u kthye gjallë, pa asnjë “gol”- plumb- në ballë.
Eh sa hoqi nipçja im të shkonte në Afganistan! Pa i duheshin pare për shtëpi, për fëmijë, për bukë, për spital…. Por t’u bëftë dita 99 mijë që ia bëre mbarë ti dhe ajo Mimìja e Mrojtjes, se ja, mori një dorë të mirë paresh dhe e shtyn gjysmë viti.
Ah, shpirti im, të kuptoj sa ke vuajtur kur ke firmuar për shpërblimin e madh 1 milion euro për çunat e golit të vetëm si drita e syrit! Se vetëm ti e di sa halle ka ky vend! Po kur të shajnë! Qelbsat! I bëjnë qejfin Saliut dhe Lulit! Mos i luajte bixhoz ato miliona? Mos ia dhe dembelëve që i ka çuar dembëllëku në pavijonin e kancerozëve? Jo. Për djemtë e Kombëtares i sakrifikove! Ah, sa të kuptoj, o nositi im mendjeartë! Gjithë dynjaja bën qejf nëpër shtëpitë e tyre, hanë mish e bakllava, janë në hall- t’i shpien fëmijët me studime në Francë si ministrja e Arsimit shqiptar apo në Angli si ministri i Shëndetit tonë! Injorantët! Popull që, siç e thua ti, ose është dele, ose është dele! Nuk e kuptojnë që ministrat e tu i çojnë kalamajtë jashtë si zotërinj të vërtetë, na nderojnë atje ku shkojnë, jo si çup’ e Xhikes, që iku me burr e kalama në Gjermani e rri nëpër azile emigrantësh. Pa pikë turpi! Ja, prite kur të kthehen, me avionin e radhës. Dhe, jam e bindur, do të shajnë dashakeqët ty, se, sikur i nise ti, gjasme.
Po kalamajtë e qeverisë që shkollohen jashtë, janë ambasadorët e këtij vendi! Pse të lëndojnë aq shumë ndjenjat e tua atdhetare, nuk e kuptoj.
Zemra ime, do të ishim takuar dje, por na ngatërruan djemtë. Ata të tutë dhe nipçja im. E di, xhan, nipçja im dhe shokët e tij janë budallenj me brirë. Ç’patën që erdhën pikërisht dje! Si do mbaje ti edhe një fjalim tjetër… Në gjuhën afgane? Të kuptoj shumë mirë, ndaj të dua.

Miranda Haxhiaj.

Kategori
Uncategorized

UNË JAM EDI RAMA, UNË JAM HISTORIA.

Nga: Xhabyni (Diary of Tirana)

Gjatë mandatit të parë të Ramës në krye të qeverisë, vëmendja e tij ka qenë e përqendruar vetëm në një drejtim të cilin e ka shpallur qartazi që në ditët e para në qeveri “të hyj në histori dhe të lë gjurmë në të”. Praktikisht, me gjithë dështimet apo edhe ndonjë sukses qeveritar, fabula e veprimeve kryeministrore me gjithë thagmat e tij ka qenë rrotulluar në këtë qëllim madhor që ia ka vënë vetes.

Kësisoj shumica e komentatorëve të njohur por edhe pak të njohur, janë përpjekur të lexojnë jo pak herë qasjet e Ramës ndaj ngjarjeve nën këtë prizëm. Aftësia e tij për të nuhatur saktësisht trendyn e radhës që publikut i pëlqen, nuk është vetëm një cilësi “gjenetike” apo e fituar nga eksperienca në bashki. Përkundrazi, është një aftësi e stërvitur përmes krijimit të një ekipi të ndërtuar për të prodhuar informacion dhe për t’u marrë me detajin më të “parëndësishëm” dhe të “padobishëm” për syrin e pa mprehtë.

Natyrisht që ekipi në fjalë, jo pak herë është ndjerë ngushtë, sidomos në fushën e ekonomisë në të cilën kryeministri nuk ka as aftësinë edhe as njohurit minimale për të ndërtuar një ligjërim. Për pasojë ka zgjedhur që sa herë të flasë për ekonominë, të lexojë shkrimet e Berishës por në versionin kokëposhtë edhe në fund duke ironizuar të djeshmen përmes çlirimit që e sotmja rilindase jep.

Por megjithëse komunikimi sa i takon ekonomisë është një dështim i ardhur nga faktori i një stafi PR të paaftë, sërishmi fokusi i të gjeturit të “politikës” së ditës nuk mungon. Prandaj edhe Rama, me stafin e tij e kanë kuptuar tanimë se shqiptarët që e duan futbollin nganjëherë po aq sa duan bastet, kanë rritur ndjeshëm dashurinë për kombëtaren edhe si pasojë e një prezantimi dinjitoz të saj.

Kështu, për rreth tre vjet, Rama është përpjekur dhe ka investuar jo pak që nacionalizmin e shqiptarëve por edhe dashurinë e tyre për një ekip që solli një kualifikim historik ta përvetësojë edhe ta justifikojë me dështimet e tjera. Mjafton të kujtojmë rikonstruksionin e stadiumit Elbasan Arena, megjithëse mund të kishte ri konstruktuar Qemal Stafën por si mund t’i bënte një dhuratë të tillë Bashës? Një rikonstruksion që nuk ishte vetëm se një fasadë për të mbuluar dështimet e njëpasnjëshme që dyshja e fuqishme Spiropali-Shehaj do të kishin në drejtoritë e tyre respektive.Foto cover e Rames ne faqen e tij publike ne Facebook

Kur dëshira e tij për të fituar pushtetin vendor në Shkodër, e “detyroi” atë që t’i blinte zemrën dhe mendjen e shkodranëve përmes nisjes së rikonstruksionit të Loro Boriçit. Me premtimin se serbët do t’i presim në Shkodër në ndeshjen e kthimit, por kur rezultati i buzëqeshi kandidates Ademi atëherë dhe zgjedhja e Ramës qe vetëm shtyrja pafund e punimeve. Duke degdisur dhe ekipin e Vllaznisë të luante ndeshjet e tij në Pukë.

Ndërkohë që sulmet e opozitës si jashtë mazhorancës ashtu edhe të saj brenda mazhorancës sulmonin shpenzimet e shfrenuara të një qeverie që ishte “up in the air” dhe që në krahun tjetër hidhte para për beton dhe stola stadiumesh kur shqiptarët nuk kishin ç’të ushqeheshin. Stafi i propagandës, ngrinte ligjërimin se pikërisht këto stadiume kishin sjellë rritjen e punësimit dhe ekonomisë në Elbasan dhe do ta bënin në Shkodër.

Përdorimi i futbollit dhe kombëtares u shtri madje deri në vizitën historike të Ramës në Beograd, ku me aftësinë e një pehlivani dhe në çastin e duhur të një debati ende të nxehtë. U kujdes të tregohej nacionalist në çdo lëvizje të mundshme, për të fituar jo vetëm simpatinë e shqiptarëve të Kosovës por edhe “dashurinë” e shqiptarëve, që më në fund do shihnin një lider që ua bënte 8 me 2 serbëve. E gjithë kjo skemë, e mirë organizuar, kulmoi me vizitën e Merkel në Shqipëri ku një nga gazetarët që sot është staf në një nga ministritë e qeverisë rilindase u ngrit në këmbë dhe verbalizoi termin “Lideri Ballkanit”.

Sikur kjo të mos mjaftonte, arritja e kualifikimit historik (që u shty sepse shqiptarët nuk i mposhtën dot serbët në Elbasan) do të trajtohej nga Rama si një arritje e tij personale. Dhe kjo jo më kot. E gjithë përpjekja e tij ishte që shqiptarët ta shihnin atë si trajnerin hije të Shqipërisë, ta shihnin atë si një ekzistencë e dobishme edhe e domosdoshme për De Biasin dhe kombëtaren në rrugëtimin e tij për në Evropian.

Këtë fabul ai vazhdoi ta zgjeronte edhe gjatë kohës së fazës përgatitore, vizitat e tij të vazhdueshme në kampin stërvitor. Fjalimet e tij për pozicionet e lojtarëve janë kaq ironike saqë vështirë t’i gjesh një bazë krahasimore. Madje as Silvio Berlusconi që njihet për një maniak futbolli aq sa ka larguar trajner nga ekipi i MIlanit. Nuk ka arritur deri në pikën sa të këshillojë edhe të japë mend për kombëtaren e Italisë. Por vetëpërmbajtja dhe përulësia nuk janë cilësi kryeministrore këto kohë.

Edhe sot, gjezdisja e tij dhe vare-vingot e tij kinse në shërbim të kombëtares, nuk janë vetëm se kapja e një kryeministri në raport të mirë me dështimin tek një shenjë gëzimi dhe gjallërie qw janw transmetuar nga ekipi futbollit. Kësisoj, dëshira dhe përpjekja e tij (edhe e shfrenuar) kanë rezultuar sa në butafori aq edhe në një atashim me ata fitimtarët që sjellin gëzim. Nwn parrullwn makiavelistë “le të duan dhe në mos të duan le të mos ndjejnë urrejtje”

Në një kohë ku krimi, përgjimet e paligjshme, një reformë në drejtësi e njëanshme, një ekonomi e dështuar dhe e çuar në fazat depresive, një krizë parlamentare në prag si dhe një shoqëri e shthurur që qeveriset nga ministra in kompetentë që jo pak herë u kanë sjellë dëme edhe jetësore. Atashimi me simbolin e krenarisë është përherë një mënyrë jo vetëm për të hyrë në histori, por një mënyrë për t’i përdorur djemtë e kombëtares si gjë kafshën e duhur që problemet që kjo qeveri ka prodhuar t’i kalojë.

Kush ka dyshime për sa më sipër le të kujtojë pak sjelljen kryeministrore me stadiumin Qemal Stafa, që është simboli më i fundit i shëtit dhe fasadës me bërthamën. Ndërsa shqiptarët shpërthenin në brohoritje në ish sheshin Nënë Tereza, i rilindur në Fan Zone, njëqind metra në vijë ajrore qeveria shembte një monument kulture si stadiumi Qemal Stafa. Për t’i dhënë jetë një kiçi alla Rama, që padyshim do ta fusë në histori, pak e habitshme që një kryeministër që aksionin e tij të parë e kishte për mbrojtjen e vlerave historike të përfundojë duke e shkatërruar atë.

Por habia shpjegohet lehtësisht kur kupton se të gjitha këto kryhen jo vetëm për të pasuruar kastën pranë tij, por edhe për të kënaqur egon e tij dhe mbi të gjitha për të dëshmuar pushtetin e tij. Pikërisht kjo e fundit është qëllimi përfundimtar i Ramës, që në orvatjet e tij edhe në çastet kur i drejtohet Metës me bisht ndër shalë, ka qëllimin e vetëm të fitimit të një pushteti më të madh nesër. Pushteti, dashuria sublime dhe përfundimtare e Ramës, ngjiz tek pafytyrësia e tij të veshë shumë maska me të cilat ai do të luftojë derisa ato t’i japin qëllimin e tyre.

Kombëtarja dhe nacionalizmi sot janë trendi i tij, për të fshehur gatimin që nën rrogoz ka kohë që e kryen. Informacionet se ai është disenjatori (e prisni nesër kur të thotë arkitekti i formacionit) të uniformës së kombëtares nuk është vetëm se atashimi me fituesin, që Rama mos të urrehet mundësisht të dashurohet nga shqiptarët për atë që ka ndërmend t’u bëjë peshqesh nesër.

Kjo nuk është vetëm evoluimi i fjalisë së Nanos i cili pretendonte se pas i vjen historia, të cilën Rama për nga sjellja e tij e deritanishme e ka transformuar në “Unë jam Edi Rama dhe jam Historia”!

Kategori
Uncategorized

LETRA/ Tre kongresmenë amerikanë i shkruajnë Kerry-t: Të zbatohet neni 88 i ‘Venecias’ për reformën në drejtësi.

Kerry

Tre kongresmenë amerikanë i kanë dërguar një letër Sekretarit Amerikan të Shtetit John Kerry, në të cilën i kërkojnë që të zbatohet rekomandimi 88 i Komisionit të Venecias për reformën në drejtësi në Shqipëri.

Kongresmenët David Jolly, Robert Aderholt, si dhe nënkryetari i Komisionit për Politikën e Jashtme në Kongresin e SHBA, Dana Rohrabacher, kërkojnë që konsensusi mes palëve politike në vendin tonë të arrihet duket respektuar rekomandimet e ‘Venecias’, shkruan sot gazeta ‘Panorama’.

Kërkesa e Kongresmenëve amerikanë është mbështetja e parë për opozitën, e cila kërkon me ngulm zbatimin e nenit 88, pika në të cilën ka ngecur konsensusi me mazhorancën.

Letra e kongresmenëve amerikanë për Sekretarin Kerry:

I dashur Sekretari Kerry

Ju shkruajmë me shqetësimin se vendimet e drejta dhe të pavarura të gjyqësorit në Shqipëri vazhdojnë të kërcënohen, dhe për të kërkuar mbështetjen tuaj për përpjekjet në vazhdim për të arritur konsensus mbi reformat e propozuara.

Reforma në Drejtësi nevojitet për të siguruar një gjyqësor të pavarur dhe një proces gjyqësor të hapur dhe të argumentuar që mund të shërbejë edhe për të përshpejtuar procesin e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian. Komisioni i Venecias ka paraqitur rekomandimet finale për Reformën në Drejtësi dhe liderët politikë nga të dyja palët politike i kanë mirëpritur këto rekomandime si një produkt konsensual. Ne besojmë se liderët politikë janë afër një marrëveshjeje mbi rekomandimet e Komisionit të Venecias dhe në mënyrë më specifike Rekomandimi 88, i cili përbën bazën e zgjidhjes kur liderët politikë janë në një pikë ku nuk bien dakord.

Që Reforma në Drejtësi të përfundojë, duhet garantuar adoptimi i këtij rekomandimi në Kushtetutën e Shqipërisë dhe zbatimi i tij. Ne ju nxisim që të punoni me qeverinë e Shqipërisë që të vazhdojë përkushtimin ndaj Reformës në Drejtësi. Marrëdhënia mes Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë dhe interesi ynë i përbashkët për sigurinë e lirinë është i një rëndësie domethënëse në planin rajonal dhe global.

Me shumë respekt,

David Jolly

Robert Aderholt

Dana Rohrabacher

Kategori
Uncategorized

E vërteta, ja djali i kujt është Taulant Balla.

2016-06-26 13.52.37

nga Fatmir HOXHA.

Taulanti e ka mamin e bukur. Ia njeh gjithë Librazhdi. Të paktën e ka patur dikur, se mosha bën të vetën.

Mos shikoni Taulantin ju.

Ai ngjan nga… A e keni parë Taulantin ngjan tamam si Sekretari i dytë i Partisë së Librazhdit sa herë që flet? Kjo nuk është rastësi!

Është njëfarë Fadil Caka që të le gojëhapur me ç’di e ç’tregon për Ballat në Librazhd, se ai ka qenë njëshi i Sigurimit në zonë. Kjo vlen për ju që e shihni dhe e dëgjoni sot në televizor, ndërsa unë e njoh ndryshe: Taulantin, mamin e Taulantin, babain e Taulantit…. Burri i mamit të Taulantit është njëfarë Kasem Balla.

Ky Kasemi çonte letra në Komitet të Partisë kundër tim eti dhe si ushtar i devotshëm i luftës së klasave, që nga Librazhdi këmbëngulte që ne të na përzinin prej Tirane, meqë im atë ishte martuar me një të deklasuar. A i çonte vetë këto letra me postë a ja jepte gruas të bukur për t’ia çuar dorazi Sekretarit të dytë të Partisë, kjo më ka mbetur enigmë, por kam shumë besim se një ditë do ta shuaj këtë kureshtje…

Po pse po i ndaj me ju? Që të mos keni urrejtje ndaj Taulantit! Mëshirë ose neveri, si të doni. Por urrejtje, ju lutem jo. Pasi ai është produkt i kësaj lloj marrëdhënieje, botëkuptimi dhe provincializmi. E mori Fatos Nano ta bënte njeri. Taulanti i vockël nga Librazhdi këshilltar i Nanos!? Fatos Nano që i jepte ujë në bisht të lugës të madh e të vogli, na mori një çorapekuq njëzetecavjeçar ta këshillojë? “Çorapekuq” nuk e kam në kuptimin pozitiv, trendy, si Rama, por këtij në atë kohë realisht i bëheshin të kuqe çorapet prej pluhurit me atë ngjyrë që ka zona. Nejse, pra këtë çorapekuq e mori Nano dhe e bëri deputet!

Në vitin 2005 çuni hyri në Kuvend…. por a e keni parë dhe dëgjuar ndonjëherë të përmendë (pale ta lavdërojë) Fatos Nanon që e bëri njeri? Nuk e bën as Rama – do thoni – që Nano tha se e mora me thonj të paprerë nga Parisi. Po mirë ai që vinte nga Parisi, po ky çuni jonë nga Librazhdi? Kjo është edhe arsyeja pse ja hoqa kafes këtë kohë të çmuar për t’ia kushtuar një krijese të tillë: taulantizmi në politikë. Fenomeni i anonimëve pa taban, pa parime, pa ide e ideale, që ngjiten në karrierë duke lëpirë sa më shumë prapanica e atë që u mbetet në gjuhë nga kjo lëpirje e pështyjnë mbi këdo që i urdhëron padroni i radhës.

Ky është taulantizmi.

Këtë djalë Rama e përdor sa herë i nevojitet të kryejë ndonjë poshtërsi që nuk ia marrin përsipër socialistët e ndershëm apo ata burra e gra me sadopak cipë në atë shumicë. Dje e pashë tek përshtynte kundër Berishës atë që i kishte ngelur në gjuhë e në gojë nga lëpirjet e prapanicave. “Prapanicave” e them në shumës, pasi ishte po KY lëpirës që javën e kaluar ç’nuk i lëpiu e puthi Ilir Metës, live, në sallën e Kuvendit, për ta marrë me të mirë në emër të Edit që ishte larg.

Por hakun nuk duhet t’i hamë! Ç’është e bardhë – është e bardhë. Ç’është e zezë – është e zezë. Mund të duket budalla si në fytyrë ashtu edhe në ato që flet e bën, por ju garantoj se nuk është aspak i tillë. Përkundrazi! Ka një zgjuarsi dhe pragmatizëm provinciali të habitshme. As lëpirjen, as pështyrjen nuk e bën falas.

Në atë zonë është një minierë hekuri…e TIJA!!! Ky çuni i mamit të bukur, babit të letrave dhe Komitetit të Partisë së Librazhdit është padroni i minierës së hekurit. Por edhe pse u puth duart (dhe jo vetëm duart) zgjedhësve të tij nëpër fushata, punonjësit, makineritë e gjithçka tjetër i ka marrë nga Maqedonia dhe jo nga zona e tij.

Në fushatë – kur i puthte ku të mundte – u premtonte se do të bëhej ministër i Brendshëm dhe do t’i vishte policë. Gjithë Librazhdin! Kë takonte këtë i thoshte: Do bëhem ministër i Brendshëm e do t’ju vesh policë… Me taulantizmin e tij sot është oligarku i Juglindjes edhe për shpërndarjet e T.COM (ish-AMC). Me ndikimin që ka në pushtet arrestoi drejtorin grek dhe përmes presioneve kapi plotësisht monopolin e kësaj kompanie nga Librazhdi e tutje. Çdo kartë, çdo impuls i ish-AMC dje, sot dhe nesër ka kaluar, kalon dhe do të kalojë nga Taulanti. Më saktë, nga i vëllai. A i duhet dhe përse i duhet Ramës një taulant? I duhet shumë për të bërë punët që nuk i bën tjetërkush.

I mësuar me shijen dhe erën e asaj që lëpin nga mëngjesi në mbrëmje, një si ky nuk e ka për gjë edhe të rrijë zhytur në të nga mëngjesi në darkë. Të shajë, të tërhiqet, të shpifë, pastaj ta lëpijë, të lëpijë pastaj ta përmjerrë e sërish pa gjë të keqe ta rilëpijë, në sy të kamerave dhe të publikut. Nuk ke ç’i bën: është gjeni i përzjerë me ideologjinë, partishmërinë dhe traditën e familjes. Nuk ke ç’i bën kur babai biologjik të përputhet edhe me atë shpirtëror.

Kategori
Uncategorized

Rexhën e vrau xhaxhai që ishte edhe njerku i tij, e jo kali.

10_03_2016_5892102_horses_akhal_teke_jpg_638x0_q80_crop_smart
Të riun ditën e martesës e vrau xhaxhai, që ishte edhe njerku i tij
“Sipas burimeve të sigurta historike, kjo ngjarje ka ndodhur disa vite para Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, në afërsi të Medvegjës, ku për qëllime trashëgimie Rexhën jetim e ka vrarë mixha i tij”, thotë rapsodi Demir Krasniqi, duke pretenduar se kjo është e vërteta, që ai e ka dëgjuar prej Qamilit të Vogël.

Shumëkush prej nesh është rritur me këngën e Rexhës dhe sa herë e ka dëgjuar këtë këngë të Qamilit të Vogël, ka ndier edhe dhembje për atë ngjarje që besohet se ka ndodhur para 140 vitesh, kur djali jetim, natën e dhëndërisë, gjendet i vdekur në grazhd të kalit. Gjithmonë është menduar se Rexhën e kishte mbytur kali, madje shpeshherë edhe është ironizuar me rastin, duke thënë se Rexhën e ka mbytur pela. Por, duket se e vërteta është ndryshe dhe jo ajo që kemi besuar të gjithë ne. Demir Krasniqi pretendon se e di versionin origjinal të këngës së njohur të Rexhës, ku sqarohet gjithë ngjarja, që, sipas tij, ka ndodhur në fshatin Stubëll, afër Medvegjës, rrethi i Jabllanicës. Rexhës i kishte vdekur babai kur ai ishte dyvjeçar. Nëna e tij, sipas traditave dhe zakoneve të vjetra, me qëllim që të mos lërë djalin jetim, kishte pranuar të martohej për kunatin, i cili u kujdes për ta rritur Rexhën. Pastaj e fejoi dhe vendosi që ta martojë me dasmë dhe krushqi, sipas zakoneve dhe traditave shqiptare të rrethit. Ditën e dasmës së Rexhës, xhaxhait të tij, emri i të cilit nuk përmendet në këngë, i kishte hipur në kokë një mërzi e madhe, ngase e dinte se Rexha, pasi të martohej do të ndahej prej tij dhe do t’ia merrte gjysmën e pasurisë, që do t`i takonte si trashëgimi nga babai. Kjo vesvese e shtyri atë që ta vrasë Rexhën në ditën e dasmës së tij. Ai e mashtron Rexhën dhe e çon tek stalla e kuajve të dasmorëve, gjoja për t’i ushqyer ata dhe atje e vret tinëzisht, duke e lënë të vdekur në grazhd të kalit. Dasmorëve ua dha haberin duke u thënë se njëri prej kuajve e kishte qëlluar Rexhën me shqelm dhe e kishte lënë të vdekur në vend.

Nëna e Rexhës ishte kthyer nuse për kunatin

Dasmorëve nuk u kishte shkuar mendja se këtë krim mizor mund ta ketë bërë xhaxhai i Rexhës. Ata i besuan fjalëve të axhës së Rexhës. Demir Krasniqi thotë se ngjarjen e kishte dëgjuar nga Qamili i Vogël. Të vërtetën e vdekjes së Rexhës e kishte treguar vetë nëna e tij, disa vite më vonë, pasi asaj i kishte vdekur burri i dytë, që ishte axha i Rexhës. Pra, vrasësi i vërtetë i Rexhës ishte axha i tij e jo kali, siç është kënduar kënga plot një shekull e disa dekada. Sipas Krasniqit, këtë këngë e kishte sjellë në Gjakovë familja e këngëtarit Qamili i Vogël, që ishin shpërngulur pikërisht nga fshati Stubëll i Medvegjës. Qamil Muhaxheri ishte i pari që e këndoi këtë këngë në Radio-Prishtinë. Kënga është përhapur shumë shpejt nëpër të gjitha trevat dhe krahinat shqiptare, ku këndohet edhe në ditët e sotme, por është e ndërtuar mbi një rrëfim të pavërtetë, duke krijuar edhe versione që shkojnë deri në banalitet. Krasniqi e ka përpunuar dhe përshtatur për këngë origjinalin e kësaj ngjarjeje dhe për herë të parë e ka incizuar në audio kasetë më 25 korrik 2012. Ai pretendon se kjo është e vërteta e vdekjes së Rexhës dhe ky version nuk është kundërshtuar ende nga rapsodët dhe muzikologët. /Kosovasot

Kategori
Uncategorized

“SË FUNDMI EDHE PEJKAMBER”.

Iftari-i-Rames-2013-1

 

PIKTOR, BASKETBOLLIST, DIZENJUES, PËRKTHYES…DHE SE FUNDI…EDHE PEJGAMBER.

Kryeministri Edi Rama shtroi dje darkën e iftarit, ku, përveç përfaqësuesve të komuniteteve fetare, kishte të pranishëm dhe personalitete të tjera.

Ajo çfarë bie veçanërisht në sy, është fjalimi që ka mbajtur kryeministri. I gjithë fjalimi shfaqet si biçim përpjekje për të kapur citate nga libri i Kuranit, sa për t’u dukur interesant por me qëllimin final për të kaluar në fund tek tema e reformës në drejtësi.

Pas pasioneve dhe shfaqjeve si piktor, basketbollist, përkthyes, autor, dizenjator etj, tashmë kryeministri po shfaq simptomat e të dërguarit të ‘Atij Lart’.

Më poshtë gjeni disa pjesë të zgjedhura nga fjalimi i Ramës:

  • Sigurisht, ky është sot e kurdoherë, oborri i brendshëm i një institucioni kyç të Republikës, por për një mbrëmje si kjo, krejt e posaçme e iftarit, mëton t’i përngjajë Mekës shpirtërore të shumëkujt ndër ju këtu, duke u bërë simbol i një tjetër Republike, pra e një të mire të përbashkët të të gjitha besimeve dhe praktikave shpirtërore e filozofike që kanë dhe duhet të bëjmë çmosin që të kenë kurdoherë në një vend si Shqipëria, të drejtë të barabartë qytetarie.

 

  • “Meka ka formën e një paralelogrami dhe gjendet në fund të një lugine të rrethuar me male” – a thua se po flet për Tiranën – “kush shkon drejt saj, e dallon qendrën pothuajse vetëm kur ndodhet brenda saj” – a thua se po flet për Kryeministrinë.

 

  • Nëse ekuilibri i natyrës dhe i përshpirtjes është Drejtësia, sipas zëdhënësve të Zotit, ç’mund të themi atëherë për ekuilibrin e drejtësisë në shoqërinë tonë, për ata që e garantojnë dhe për ata që e zbatojnë? Mos o Zot, është e para fjalë që të vjen këtu, ku jemi mbledhur, ndërmend.

 

  • Sprovë mbeten në të gjitha herët, dihet kjo, për cilindo nga ne që ka barrë dhe përgjegjësi për qytetarin, padrejtësitë e vogla e të mëdha ndaj tij, në vuajtjen e përditshmërisë, të cilat kthehen në atë që Bibla e quan “mëkate dhe faje që i klithin Qiellit”.

 

  • Mes atyre që duan dhe dinë të shkojnë në thelb të drejtësisë dhe mes atyre që e kanë këtë fjalë në gojë dhe jo ndër vepra, qëndron dallimi i madh i mënyrës se si zbatohet gjygjësia dhe kujt ajo i jepet si barrë dhe si privilegj unik.

 

  • Ky është në thelb dhe dallimi mes Shqipërisë që ne kemi sot dhe asaj që mund të kemi nesër falë rrugës së mundimshme, por të vetmes rrugë, drejt Bashkimit Europian. Unë hyj ndër ata që besoj fort se rruga në këtë rast është mishërimi i qëllimit tonë të madh për të pasur edhe ne më në fund një shtet të vërtetë të së drejtës, pavarësisht se cili do të jetë fati nesër i Bashkimit Europian, çka nuk është aspak në dorën tonë.

 

  • Ndërsa sot në Shqipëri, drejtësia ka fytyrën e gjykatësit që një ditë ia kushton punës mbrapsht dhe një ditë numërimit nga e para të parave që i shtohen, duke përfituar nga padrejtësia. Ndërkohë që, njerëz të zotë dhe të ndershëm në sistemin e drejtësisë përçmohen dhe pengohen të kryejnë punë e tyre, të ngjisin shkallët sipas meritës së tyre dhe mbeten të penguar dhe të përçmuar duke lëpirë lotët e hidhur të poshtërimit.
Kategori
Uncategorized

Anglia, mësim kombëtar dhe integrues.

Belgium EU Britain

 

Referendumi britanik u dha të gjithë shqiptarëve leksionin se sovraniteti kombëtar është i panegociueshëm dhe interesi i tyre më i lartë. Ky mësim kombëtar duhet të lexohet mirë në Tiranë nga të gjithë faktorët që e kanë shndërruar Evropën si një gjethe fiku që u mbulon të pabërat në dogana, tatime e investime, duhet të lexohet nga të gjithë ata që po durojnë hanxharin e qeverisë, vetëm se u thuhet se ky hanxhar ka leje nga Brukseli dhe Uashingtoni. Në Britaninë e Madhe 60 milionëshe asnjë votë nuk u intimidua, e rrjedhimisht askush s’mund të besojë në Tiranë se grishja për të blerë votat e deputetëve është një certifikatë evropiane

 

Rezultati i referendumit të djeshëm në Britaninë e Madhe ka kapur gafil analistët e mbarë burokracisë së Brukselit, e cila po flinte mbi dafina dhe po mendonte se interesat e saj gjithsesi do të prevalonin mbi vullnetin e anglezëve, skocezëve, uellsianëve e irlandezoveriorëve. Pasojat e para politike janë dorëheqja e kryeministrit britanik si dhe pasiguria që ka mbërthyer kancelaritë e mbarë BE-së. Por interesi kryesor i shqiptarëve në Tiranë, Prishtinë, Shkup, Ulqin e gjetkë është i orientuar drejt leksionit demokratik që dha Britania e Madhe si demokracia më e vjetër e qytetërimit perëndimor. Anglia u dha të gjithë shqiptarëve (edhe evropianëve – por secili nxjerr mësim për vete) leksionin se sovraniteti kombëtar është i panegociueshëm dhe interesi i tyre më i lartë. Ky mësim kombëtar duhet të lexohet mirë në Tiranë nga të gjithë faktorët që e kanë shndërruar Evropën si një gjethe fiku që u mbulon të pabërat në dogana, tatime e investime, duhet të lexohet nga të gjithë ata që po durojnë hanxharin e qeverisë, vetëm se u thuhet se ky hanxhar ka leje nga Brukseli dhe Uashingtoni. Jo, asnjë realitet i keq rajonal s’ka izëm nga asnjë autoritet evropian. As prishja selektive e ndërtimeve pa leje, as shndërrimi i Shqipërisë në një burg gjigant me afro 50 mijë të ndaluar në vit dhe as shndërrimi i maleve e kodrave tonë (të cilat fatmirësisht i kemi me shumicë) në plantacione kanabisi nuk ka asë izëm perëndimore. Referendumi i djeshëm i Anglisë duhet të lexohet si një mësim i madh kombëtarist për shqiptarët. Interesi i tyre është interes primar, prandaj edhe kur Shqiptaria është mirë, edhe Evropa do të jetë më afër. Dhe shqiptaria është mirë kur në familjet tona jemi më mirë, kur pak e nga pak do dalim nga dara e varfërisë (të cilën çdo raport e nxjerr në një nivel edhe më të lartë) e kur shteti na tregon dorën e përkujdesit dhe jo hanxharin e ndëshkimit. Ky lexim sovranist solli edhe votën që tronditi burokracinë e Brukselit, e cila s’po kuptonte se interesat e saj fati e desh të mos ishin edhe interesat e anglezëve, e siç po duken bathët nuk janë të përputhshme fort as me interesat e holandezëve, suedezëve, etj.

Prej këtij leximi sovranist, mund të kuptojmë se asnjë reformë në drejtësi s’mund të jetë në favor të shqiptarëve, nëse ajo do t’i jepte Edi Ramës të drejtën të bëhet edhe kryehetues, edhe kryeprokuror, edhe kryegjykatës i Shqipërisë. Izma që mund t’i jepet një reforme të tillë prej ndonjë burokrati që Brukseli ka sjellë në Tiranë s’është izma e BE-së, e bile edhe në qoftë izma e konfirmuar e burokracisë së BE-së, natyrisht që s’është një leje për të shkallmuar edhe atë pak rrugë që institucionet e shtetit shqiptar kanë kryer në rrugën drejt integrimit në Evropë. Ky lexim i gjendjes në Shqipëri ndihmohet shumë nga guximi që anglezët përçuan përmes ushtrimit të votës së lirë. Në Britaninë e Madhe 60 milionëshe asnjë votë nuk u intimidua, e rrjedhimisht askush s’mund të besojë në Tiranë se grishja për të blerë votat e deputetëve në parlamentin shqiptar është një izëm evropiane. Ky artikulim është thjesht një mjerim i burokratëve që Brukseli ka dërguar në Tiranë dhe një përpjekje për të mos i prerë rrugën babëzisë së kryeministrit për sa më shumë pushtet.

Referendumi i djeshëm i Britanisë së Madhe është jo vetëm një mësim kombëtar, por edhe integrues. Hapësira shqiptare në Ballkan mori një leksion për forcën e votës së gjithsecilit për të kryer reforma, reforma që afrojnë bashkimin mes tyre, por edhe përshpejtojnë rrugën e tyre drejt hapësirave euroatlantike. Çdo reformë, sado evropiane qoftë, buron së pari nga vullneti i shqiptarëve, prandaj, sado paradoksale ngjan, vota e Brexit, është në fakt një votë që reformat e mëdha të shqiptarëve të gëzojnë një konsensus sa më të gjerë e mundësisht të certifikohen me demokracinë e drejtpërdrejtë dhe jo atë përfaqësuese.

Ilir Nikolla

Kategori
Uncategorized

Selam alekum shoku Enver…

Xhafa i shkruan shokut Enver per reformen..(leterkembim nga ferri..)

nga Basmir Çollaku.

Selam alekum shoku Enver…
U bene kohe pa ndenjur, por na mbyti puna. Kjo drejtesia qenka me e bukur se ma ke mesonjur ti.

Qe ta ngas llafin, ta qendisem kete reformen ne drejtesi ne shoku Enver, ashtu siç na ke lene mesimet, nuk kemi lene kusur pa bere, çorap dynjane. Se keta kujtojne qe ka ardhur demokracia ne Shqiperi, dhe ne bijte e tu, sdo ishim, apo jemi ne pushtet.

Ne nuk ikim pa vdekur, ministra, kryeministra, opozitare, ketu do vdesim deri sa te behe,mi 100 vjeç. Keta perrallat me demokraci qe ushqejme popullin, pa prona e biznese i kemi ne vete siç i kemi pasur nga 44 e ketej. Dhe shoku Xhafa mendon se…dhe tani si kryetar i komisionit per kete draftin e reformes per çdrejtesi, sikur te kam per krahu shoku Enver..Edhe ate nenin per ta ndryshuar Kushtetuten, per keto dylberet e futem dhe akush sndihet, çte thone, per do pune jemi ne nje mendje, siç na ke mesuar te gjitheve..Jane do shoqata por do jua hedhim dhe atyre.dhe ia fusin kot ata Gjermanet qe denuan para pak ditesh nje burre 94 vjeçar se kishte qene roje ne kampet e shfarosjes se hebrenjve, disa mijera thone ne ato vite lufte.

Ne kemi zhdukur nga Shqiperia me shume shqiptare se sa kane mbetur brenda saj, mbi 2 milione e gjysem, dhe prape na duan dhe ketu jemi.. Djali i Kristaqit po ben pune te mire, te gjitheve ne te dashurit e tu ideologjike na ka mbajtur prane. Ne fakt e kemi mbajtur ne ate, por keshtu na e do mideja ta themi, per hater te popullit..

Iken nga njehere nga binaret, po prape ia gjejme fillin dhe e kthejme ku duhet. Ashtu siç ti thoje edhe ia ia ka qendisur letra Amerikes dhe Evropes. Te gjithe po i kritikon perdite, duku sherbyer si lider global, ashtu siç te kishim ne ty, fanar e shkuar fanarit.

Tani keta imperialistet kane nisur te thone se ky eshte pak i shkrehur, po ku pyesim ne aman. Le te kete ikur nga fiqiri boll te beje porosite tona. Me veprat e tua, librat e tu, shokete shoqete tua, do ia dalim ta telendisim kete vend edhe shume vite te tjera.

Me ruset i kemi tilluar punet perseri. Kane marre prona e jane futur ne biznese, sigurisht bashgke me ne. Jemi ribere vellezer, se gjaku nuk harrohet, kemi shkembyer shume se bashku, na thoje dikur. Po edhe me vellane e madh kinez i kemi punet mbare e mire. Ja i kemi afruar, madje edhe vellezerit tane kineze po marrin koncensione, nuk kishin dale keto marifete kur ishim bashke ne ate ballkon si ne foto perkrahu, por jane njelloj sikur partia dikur, i kishte te gjitha. Çuni Taqit ka bere leks apo na i kalon ne disa vende, por sna bie ne qafe ne me punet tona.

E kemi tepruar pak me drogen, po çdo kohe ka biznesin e vet. kete ia kemi lene si brigadier Sajes, atij djalit qe beri nje fondacion per Qemalin, shokun tend qe i dhe bilete per parajse. Do e rregullojme dhe ate punen e nipit tend te arrestuar demek per droge, se na u futen keta imperialistet e kapitalistet gjermane, se ne sdo e arrestonim. Po do e lirojme shpejt.

Keshtu shoku udheheqes, keta perendimoret dhe amerikanet na besojne ne. ke pare ti. Madje thone se ne jmei per demokraci t ekulluar. Tani, holle holle edhe ne i kemi sajdisur me erze, qoka, ndere, e dhurata qe trashin shume pune, por ama keta ta dine.. Cte te them. Rri i qete atje ne ferr nga gjendesh. Do te te shkruaj prape. Pres leter nga ti…

Mbetem yti dhe i partise…

Kategori
Uncategorized

A mjafton të qeshësh me Edi Ramën?

A mjafton të qeshësh me Edi Ramën?

Nga Artur Zheji..

Shumëkush, përfshirë edhe mua, kishte sidoqoftë një shpresë se Edi Rama, do të ishte një Kryeministër vullnetplotë dhe serioz në përgjithësi. Vërtet në krye të Bashkisë së Tiranës, ka bërë masakra të mëdha urbane, por gjithsesi, ka prishur kioska të qelbura me shumicë, ka bërë edhe rrugë të mira edhe me ca neonë përsipër që ndriçojnë dhe ka mbjellë edhe pemë aty këtu.

Sigurisht ka mbjellë më shumë se pemë, pallate 20-30 katëshe, por ndoshta e kishte një justifikim, trysnia e kapitalit të ndërtimit ishte e madhe, jo rrallë kriminale dhe e egër dhe sigurisht shumë tunduese. Për çdo kënd!

Mirëpo Rama kryeministër, sa vjen e po na habit me trendin e qesharakes që mishëron në mënyrë të pandalshme.

Vërtet, ishim kundër tij për qasjen e armëve kimike siriane në Shqipëri. Por ishim me të, kur në mënyrë inteligjente, dëgjoi popullin e nevrikosur dhe hoqi dorë nga premtimi i dhënë me ngut, si kryeministër disa javësh që ishte atëherë.

Porse mbasi vuri tritol dhe C4, në ndërtimet abuzive në bregdet, në mënyrë përzgjedhëse, aty ku deshte dhe aty ku nuk ishin miqtë, gjithsesi ngjalli shpresa. Menduam se do të korrigjonte disi, në nivel kombëtar, atë që djallosi vetë, më të shumtën në Tiranë dhe do të na çlironte nga xhungla e ndërtimeve pa leje. Si edhe nga ndërtimet e dhëna me leje të mbrapshta.

U mor me Vlorën, por pallatet e Vangjushit në rërë, i la ashtu si ishin mbjellë, të përçudnuara dhe të shëmtuara. Çoji gati për burg ish kryebashkiakun rebel Shpëtim Gjika dhe kandidoi edhe një herë kasapin Vangjush Dako dhe shumë kasapë të tjerë me brekë të grisura, por me portofol shumë të fryrë.

U hodh me vrull në krahët e doktrinës “Liberale”, ay, pikërisht ay, që fitoi Zgjedhjet e përgjithshme me doktrinën e Majtë të Taksës progresive me thirrjen populiste: “Kush fiton më shumë, paguan më shumë!”

Por kush sot paguan më shumë në Shqipëri?

Të pasurit?

Joooo! Zot na ruaj! Zot mbrona të pasurit tanë!

Ata, pronarët e Kompanive të mëdha shqiptare, ja kanë gjetur me kohë hilen kësaj pune. Përveç trafikimit të zarfeve në zyrat e Tatimeve apo më lart, ata, bëjnë fët e fët ca Kompani të përbashkëta me sigla të huaja që janë po ata vetë dhe i paguajnë taksat jashtë Shqipërisë, ku edhe deklarojnë aq sa duan! Sa bukur! Aktivitetin e kanë në Shqipëri dhe paguajnë taksa për filialet e tyre jashtë Shqipërisë, që s’kanë fare aktivitet prodhues apo financiar, në ato vende. Përfitojnë nga mostaksimi i dyfishtë dheja ku u lamë. Qartë, pastër, bukur! As edhe Erion Brace nuk i kap dot!

E ç’rëndësi ka? Paguajmë ne për shtetin, të mesmit dhe të varfërit.

Sepse kryeministri ka të drejtë, nuk janë barinjtë ata që milen dhe qethen, por delet.

E pastaj kush do ti kapë “evazorët” e mëdhenj shqiptarë? Brizhita – “E ku qëndron problem këtu?!” Mos tallni aman!

Por “neoliberali” Rama, (për ata që nuk e kujtojnë, “liberalët” janë me pak fjalë, ata që mendojnë dhe gjykojnë se “tregu kapitalist” është rregullatori kryesor dhe i vetëm, i ekonomisë së një vendi. Për “liberalët”, shteti duhet të bëhet mënjanë dhe duhet tua lërë në dorë kapitalistëve që të vetërregullohen punët e shoqërisë), nuk mjaftohet me kaq!

Ay që fitoi Zgjedhjet Politike, si një i Majtë i thekur, si një dashnor i popullit pra, futi në burg gjithë dynjanë e varfër, për mospagesa apo “vjedhje” të energjisë elektrike! Në emër të shtetit!

Por kush mban mend apo ka regjistruar në kujtesën e vet, ndonjë sipërmarrës të madh, të jetë kapur me presh në duar në Shqipëri?! Apo të pasurit nuk vjedhin në Shqipëri? Hajde ç’vete, hajde! Çfarë vendi qesharak ishim dhe jemi bërë edhe më!

Mirëpo kryeministri i të varfërve, që në të vërtetë, kanë vota më shumë se sa të pasurit, në emër të shtetit funksionues ligjor, tregohet i ashpër me ta ( I keni parë ndër të tjera se si vrapojnë në panik katundarët e shkretë me ndonjë shportë fiq dhe ndonjë arkë damote, kur shohin ndonjë polic nga larg?!) , ky zotëri pra, ka dhënë dhe gatitet të japë edhe koncesione në tjera. Sa të mbushet edhe pak arka e shtetit.

Kujdes! Koncesionet nuk janë ndonjë e keqe në vetvete.

Ato (Koncesione – concedere – shq. me dhënë leje), janë në fund të fundit leje zhvillimore, për biznesmenët, që të fusin në punë paratë e tyre, në një projekt apo tjetër. Ndërsa koncesionet e Ramës janë të një natyre tjetër: Janë me para në dorë!

100.000.000 euro këtu, 100 milionë euro atje. Një Qindëshe milionkash në evro, për Klodin e Allajbejve që të bëjë dializa për shqiptarët, dhe një Qindëshe tjetër, për Vilmën e Nushajve, që tu kontrollojë sëmundjet shqiptarëve. Për të bërë pra punëra, me para në dorë nga shteti, por që duhet ti bëjë shteti. Shteti i reformuar i Rilindjes. Kujdes, 100 milion euro janë shumë para! Edhe për Shqipërinët edhe për Dubain!

Po askush nuk flet për këto para që firojnë dritën për diell, nga xhepat e liberalit kryeministër.

Se ata, përfituesit, u japin ca groshë të arta mediave si rekllama dhe media mbyll gojën e merret me gjëra të tjera. Dhe jo me qindëshet e miliona eurove që shkojnë për dhjam qëni!

Dhe në këtë Republikë të të Majtëve, të pasurit bëhen më të pasur, falë mikut të të Varfërve, kryeministrit Ramë pra!

Sa qesharake!

Por qesharakja dhe nevoja për rekllamë, arriti kulmin te festimet e kthimit me humbje dinjitoze të Kombëtares së futbollit!

A më thoni, a festohet Humbja?!

Me trapez të madh, me kryeministër e me kryetar kuvendi, e me popull e me shampanjë, e me fjalime dhe me hymn kombëtar! E pse? Sepse dolëm nga Kampionati? Apo që hymë? Po Hyrjen në Europiane festuam njëherë!

Ska gjë thotë kryeministri i të varfërve, në qeverisjen e të cilit, të pasurit bëhen gjithmonë e më të pasur: “Dy të ngrëna nuk bëjnë keq ka thënë populli!”

Sepse ai “budalla-fukara” i paguan të gjitha! Apo jo?

Kategori
Uncategorized

Spiuni i kundërzbulimit Sllavo-Maqedon, Kryetar Bashkie.

Kryetari i Bashkisë së Pustecit Edmont Themelko, që drejton prej shumë viotesh këtë bashki që banohet kryesisht nga qytetar shqiptar me kombësi maqedonase gjatë plotësimin të formularit nuk ka deklaruar se është në hetim në Maqedoni nga Prokuroria Speciale që drejtohet nga Katrica Janeva.

Edmond Themelko ka shtetësi të dyfishtë, atë të Shqipërisë dhe Maqedonisë dhe njihet si njeri i besueshëm i partisë VMRO-DPMNE.

Nga Prokuroria Speciale e Maqedonisë ai akuzohet për manipulim të disa zgjedhjeve, ku ka organizuar me letërnjoftime të dyshimta votuesit maqedonas të bashkisë së Pustecit në Shqipëri.

Edmond Themelko akuzohet gjithashtu edhe për karta shëndetësore fallco për votuesit e Pustecit.

Këto akuza juridike të ngritura tashmë prej disa muajve nga Prokurorja Speciale Katica Janeva, në bazë të ligjit të Republikës së Shqipërisë, Edmond Themelko nuk i ka deklaruar në formularin e Dekriminalizimit. Prandaj do të ishte e udhës që KQZ dhe Prokuroria e Republikës së Shqipërisë ta thërrasë Themelkon në hetime për fshehje të fakteve reale.
Sipas banorëve të bashkisë së Pustecit Themelko nuk merret me punët për menaxhimin e bashkisë së Pustecit, por me propagandë të VMRO-DPMNE dhe bizneset që ai ka në Maqedoni.

Disa herë Edmond Themelko është akuzuar nga shtypi opozitar në Maqedoni se bashkëpunon ngushtë me shërbimin e zbulim dhe kundërzbulim në Maqedoni që kontrollohet prej disa vitesh nga partia në pushtet VMRO-DPMNE.
Nga të gjitha këto akuzat që janë ngritur kundër Edmond Themelkos në Maqedoni institucionet shtetërore të Shqipërisë heshtin ose e kanë harruar se ky njeri ka një post të lart shtetëror në Shqipëri dhe duhet të japi llogari për akuzat e lartpërmendura si dhe për fshehje të fakteve në Formularin e Dekriminalizimit.

https://plus.google.com/106518131937434503325/posts/1AKNuQZHqrj

Kategori
Uncategorized

Por tani që Britania u largua çfarë mbetet më Evropën?

ben blushi - brexit

Nga Ben Blushi

Sikur të ndjekim historinë, mund të themi pa frikë se britanikët kanë qenë evropianët më inteligjentë. Ata e kanë kuptuar të parët rrezikun që vjen nga ideologjitë e ngurta. Dhe prandaj gjithmonë kanë lëvizur. Britanikët kanë qenë gjithmonë likuid. Siç iu takon.

Si të krishterë u larguan nga kontrolli i Vatikanit dhe formuan Kishën e tyre. Si demokratë e mbajtën monarkinë, kur gjithë Evropa u bë republikane dhe shfarosi mbretërit në emër të barazisë. Si ishullore, nuk u bënë kurrë fashistë dhe e luftuan atë duke shpëtuar gjithë Evropën. Si antifashistë nuk u bënë kurrë komunistë dhe e përçmuan atë.

Britanikët nuk kanë patur kurrë një ideologji përveç Britanisë. Ata bëjnë gjithçka për të shpëtuar Ishullin. Mbrojtja e Britanisë më çdo kusht ka qenë i vetmi qëllim i një populli që ka besuar se rreziku vinte gjithmonë nga kontinenti. Nga Evropa. Dhe përgjithësisht kanë patur të drejtë. Historia është më ta.

Nëse frikën nga Evropa e kishin zgjidhur në të gjitha mënyrat, më kryq, më armë dhe më para, dje e bënë edhe më vota. Britanikët votuan për ta lënë Evropën.

Si evropian jam i dëshpëruar. Si shqiptar jam i shqetësuar.

Dikush thotë se rrugë tjetër nuk kishin. Ndoshta është më llogjike të thuhet se rrugë tjetër për Europën nuk kishte.

Unë besoj se pas kësaj dite, çështja nuk shtrohet se çfarë Britanie do të kemi, por çfarë Europe do të kemi.

Jam i bindur se, më shumë se Britania e Madhe, ka humbur Evropa. Sot ajo nuk është më e madhe. Ikja e Britanisë së Madhe e ka zvogëluar.

Natyrisht që ka disa arsye për Brexit, por kryesorja është e njohur.

Britania e ka shikuar Evropen si një projekt tregtar dhe jo si një projekt politik siç kanë bërë Franca dhe Gjermania. Ditën që tregtia më Evropën nuk sillte më fitimet e mëparshme, Britania iku. Në histori, Britania ka qenë një ishull i lëvizshëm. Njëlloj anije që sjell mallra dhe merr para ose anasjelltas. Kur mallrat pakësohen dhe për këtë shkak paratë zvogëlohen, anija ikën në brigje të tjera. Ky ka qenë raporti i ishullit më kontinentin dhe i Britanisë më Evropën. Ky ishte argumenti më i fortë i brexiterëve këto ditë: bota ka shumë tregje dhe Evropa është vetëm njëri prej tyre.

Megjithatë nuk është vetëm kaq.

Nëse ka një arsye të madhe për Brexit, Britania dhe interesat e saj tregtare nuk janë të vetmet. Sipas meje arsyeja e dytë e madhe është Gjermania.

Gjermanocentrizmi është kthyer në një shqetësim për të gjithë evropianët që nuk janë gjermanë. Francezët rrëzuan një president përpara katër vitesh sepse menduan se ai ishte kukulla e Merkelit. Kryeministri i parafundit italian mendonte se Gjermania i bëri puç për ta larguar atë nga pushteti. Grekët shkuan në falimentim duke besuar se ishin bankat gjermane ato që i zhytën në krizë.

Në përgjithësi rritja e ndikimit gjerman i ka ftohur evropianët. Evropa nuk është krijuar si një bashkësi, ku njëri është më i madh dhe më i pasur se të tjerët. Ky projekt është ndërtuar mbi bazën e barazisë së të drejtave dhe jo diferencave të pasurisë.

Gjermania e dhjetë viteve të fundit e shkatërroi më ndërgjegje dhe megallomani këtë traditë duke i shkëmbyer të drejtat më para. Kjo është hera e dytë që e bën brenda një shekulli: herën e parë më armë, herën e dytë më para.

Sa herë Gjermania forcohet, Evropa dobësohet dhe dy luftëra botërore si dhe Brexit i djeshëm mjaftojnë për të na bindur se kështu ka qenë dhe kështu do të jetë.

Vërtet gjermanët dhe të gjithë gjermanofilët mburren se punojnë, shpikin dhe shesin më shumë se të tjerët por, siç ndodhi më Britaninë, kjo nuk i pengon të tjerët të ikin nga gjermanët. Ti mund të shesësh, por nëse unë nuk dua të blej, ti nuk shet. Ky është parimi i tregtisë së lirë që gjermanët nuk duan ta njohin. Sipas të gjthë atyre që nuk e shijojnë forcimin e Gjermanisë, euro sot ka vetëm një funksion: të nxisë shitjen e prodhimeve gjermane në Evropë. Kjo është arsyeja që Britania nuk ishte kurrë në euro dhe Zvicra nuk do të jetë asnjëherë në euro. Kjo është arsyeja që besimi tek Evropa është relativizuar absolutisht.

Unë mendoj se pas Brexit nuk qëndronte nevoja e britanikëve për të dobësuar Evropën por nevoja e Gjermanisë për të dobësuar të tjerët. Kancelarja Merkel e ka refuzuar brutalisht kërkesën e David Cameron për të rinegociuar kushtet e anëtarësimit dhe të tregtisë me BE. Kush ishte pasoja e këtij refuzimi: forcimi i atyre që kërkonin Brexit dhe që fituan dje referendumin.

Por tani që Britania u largua çfarë mbetet më Evropën?

Evropa si projekt politik nuk ka mbaruar, por Bashkimi Evropian është pothuajse duke u shpërbërë. Pas britanikëve, do të jenë të shumtë popujt, sidomos në veri të Evropës, që do ta rishikojnë qëndrimin brenda BE. Po ashtu, varfëria dhe borxhet në jug të Evropës, si në Greqi, Itali, Portugali dhe Spanjë, pra në Evropën Mesdhetare, do ngrejë krye. Qeveritë e këtyre vendeve do kenë më pak arsye t’u binden bankave gjermane dhe do kërkojnë kushte më të favorshme tregtie për të garantuar shitjen e mallrave të tyre. Tashme të gjithë kanë në dorë një kërcënim: ose na jepni më shumë ose ikim. Kjo do t’i forcojë opozitat antievropiane kudo në Evropë, duke nisur me Francën e cila pa dyshim do kryesojë frontin antievropian në gjithë kontinentin.

 Po ne çfarë fitojmë nga dobësimi i Evropës?

Në parim asgjë. Ne humbim.

Elitat tona politike dhe financiare do të gëzojnë më shumë autonomi për të kufizuar liritë dhe të drejtat tona civile, për të shtyrë të gjitha reformat e domosdoshme si dhe për të refuzuar kërkesat që vijnë nga Bashkimi Evropian.

Pesha e fjalës që vjen nga BE do jetë më e lehtë dhe tingulli i saj shumë më i dobët. Imagjinoni sa vlerë ka sot kërcënimi i BE: bëni reforma se nuk ju pranojmë në BE.

Një shqiptar cinik, që do doja ta kisha njohur, dikur ka thënë se ditën që Shqipëria do hyjë në Bashkimin Evropian ky nuk do të ekzistojë më. Shakaxhiu i përparimit ka patur të drejtë.

Ne jetojmë me fatalitetin se çdo gjëje të bukur që i afrohemi e shëmtojmë: ishim komunistët më të dhunshëm dhe jemi evropianët më të rraskapitur. Sa më shumë po përpiqemi të afrohemi aq më shumë largohemi dhe ndërkohë që s’ka kohë, vetë Evropa dobësohet.

Kaluan 25 vjet dhe anëtarësimi ynë s’po ndodh.

Shumë shqiptarë do kenë të drejtë t’i bëjnë pyetjen vetes: a ia vlen më të presim? A na duhet më BE? Ata që mendojnë se Evropa nuk vlen më do shtohen. Sidomos në radhët e elitës: politikanë, bankierë, mendimtarë dhe të pasur. Unë i quaja izolatrikë. Izolatrikët janë njerëz që e shijojnë dhe e nxisin izolimin. Izolatrikët do të shtohen. Kështu ka ndodhur gjithnjë. Dhe kështu do të ndodhë. Jemi në një fazë të historisë kur e ardhmja është sakrificë. E shkuara është garanci. E sotmja është fitim. Kjo do të thotë të rrish aty ku je pa lëvizur. Dhe ne aty po rrimë. Prej disa vitesh.

Por siç ka ndodhur gjithmonë në histori, sa herë jemi larguar nga Evropa, këtu kanë fituar otomanët, komunistët, të fortët dhe të paligjshmit. Nëse Evropa është një kopsht zoologjik më rregulla, ne jemi një xhungël e lirë. Këtu kafshët e egra nuk mendojnë se janë të barabarta më kafshët e buta. Në këtë fazë kemi hyre prej disa vitesh dhe vështirë të dalim shpejt. Kjo është koha e artë për të jetuar në xhungël. Liria e atyshme ka shije, hapësirë dhe fitim. Xhunglën e rregullon natyra, kopshtin zoologjik e kufizon njeriu. Në këtë kuptim ne jemi më shumë natyralistë të pjekur se humanistë amatorë.

Prandaj them se, si evropian nuk jam optimist. Si shqiptar jam pesimist. Prej disa kohësh.

E megjithatë kjo që po ndodh nuk është histori. Është një kalim nga një pjesë e historisë në një tjetër. Edhe nëse Bashkimi Evropian për fatin tonë të keq, do të rrezohet, çka nuk e besoj, Evropa do të mbetet.

Liria, demokracia, konkurrenca dhe toleranca do të tronditen, por nuk do të shkëmbehen më parime të tjera. Evropianët mund të ndahen por prapë do mbeten të lirë, çka është monedha kryesore që ofrojnë në shkëmbim. Liria dhe barazia janë monedhat e tyre. Askush nuk ua merr dot. As më luftë as më para.

Prandaj kam shpresë. Edhe pse britanikët dolën nga BE ata do të mbeten evropianë. Edhe pse ne shqiptarët nuk hyjmë dot në BE, ne jemi evropianë. Siç ndodh në xhungël, kafshët janë të prirura të ndjekin diellin.

Dielli i Evropës do të na ngrohë ngadalë, por ne gjithmonë do ta shohim.

Kategori
Uncategorized

Mamatë!!

Ferdinand Veliu

Mamatë!!
Të forta këto mamatë e rilindasve qeveri, po po të forta.Ja dolën të na servirin një gjeneratë të mrekullueshme.Njërës djali i vetëm me një kobure vrau 4 katër,një tjetri arriti ti bënte me pensionin e saj një dasmë që do ta kishin zili edhe sheikët e Arabisë,.Në kala 600 të ftuar mes tyre edhe disa ambasadorë supaxhinj që gdhihen moteleve,Një mami tjetër arriti dhe e çoi me studime në Francë…..eh Franca e shtrënjtë e bukur jetova pak muaj aty si emigrant,flija në një hotel të lirë por që më kushtonte 60% të asaj që fitoja nga puna.S’ishte gjë,u largova.Por vajza e mamit të rilindjes qëndroi….një vit,dy,tre,katër ajo studion,dërgon sms,mami krenohet.Edhe Delina ishte në Francë bashkë me çunin e Anetës.U kënaqën plazheve lakuriq,eksperimentuan metoda,mënyra,ndërsa unë vazhdoja të punoja.Një ditë u kthyem.Unë populli dhe gjenerata e bijve të mamave.Të përkëdhelurit s’ishin më burra ishin kthyer në bura.Mamatë e tyre prapë ja kishin dalë të hiqnin mënjanë qindra milionë euro.Filluan të blejnë pushtete duke ndërtuar me një përsosmëri të habitshme një staturë ku gogoli popull filloi tu besoj.Pas çdo çmëndurie na servirnin mamatë si tutorët kurvat nëpër semafore dhe motele.Kopilët e pabesë dhe të paskrupuj e dinin shumë mirë se ky popull Nënën e ka të shënjtë.I shfrytëzuan dhe po i përdorin mizorisht,madje po ja edukojnë edhe të pjellve të tyre.Unë revoltohem në heshtje,ju kujtoni se me këta dobiçë dhe kurva?Jo dhe jo.Unë revoltohem me ty o popull që lejon këtë shpurë të degjeneruar të tallet pambarimisht.E kanë ngritur në sistem arrogancën,poshtërimin dhe kur ngelen keq nxjerrin përpara mamatë.Ndërtojnë pallate,hapin numra llogarie,i kanë çuar bubuzhelët e tyre tejkanjozë në universitetet më të shtrenjta në botë,ndërsa në anën tjetër,shtohen fëmijë që qajnë nga uria,nga dhuna,nga i ftohti,errësira dhe etja.Po vërtet ju keni ato mamatë o rivdeksa ashtu siç i kanë këta të gjorë në çdo cep të Shqipërisë.Mamatë tuaja janë të zonja po vërtet shumë të zonja sepse mirëqënien tuaj dhe të kopilëve tuaj e kanë ngritur mbi dhëmbjen e qindra mijra nënave që jo në pak raste prej dëshpërimit dhe pamundsisë janë vetflijuar.Kuptojeni këtu ndahet rruga.Ju nuk jeni si populli.Ato që ju kanë bërë janë buçe sepse nënat e vërteta janë ato që përmes sakrificës dhe ndershmërisë luftojnë çdo ditë që fëmijët të jenë të mbrojtur të kenë për të ngrënë të jenë të mbarë dhe të ndershëm.Ti Kryeministër,ministër,Kryetar Bashkie mund të mburresh dhe të shesës mëndje me luksin tënd në botën e mjerimit,por mos harro shpagimin do ta marrësh në mos në këtë botë në atë tjetrën.Mamatë i keni shpërfytyruar aq shumë sa ky popull po shikon tragjikisht se si erdhët deri këtu.Tragjeditë e panumërta njerëzore që prodhuat dhe po prodhoni çdo ditë janë akuza dhe dënimi më i i keq për ju.Kopshti parajsës që keni ngritur për vete dhe gjeneratën tuaj një ditë do bëhet sarkofagu juaj.

Kategori
Uncategorized

Fatmir Mediu sulmon: “Në emër të popullit u vranë ata që ishin armiqtë e partisë” .

fatmir-mediu

Kryetari i PR-së, Fatmir Mediu, ka kritikuar qeverinë dhe kreun e Komisionit të Reformës në Drejtësi, Fatmir Xhaga për reformën duke e krahasuar me parullën e njohur të diktaturës së proletariatit “në emër të popullit”

“Për 45 vjet kemi folur në emër të popullit, – tha Mediu. –  Në emër të popullit dilnin turmat dhe thërrisnin “Tradhtarët në litar!”

Po në emër të popullit morët pronat.

Po në emër të popullit i shpallët pronarët, kulakë.

Po në emër të popullit i morët pronat në 1991!

Nuk është çështje populli. Populli kërkon një reformë, një pushtet që i shërben për të drejtën e tij, po kë pushtet doni ju atë? Atë që dhunoi atë  gruan që u dhunua në Vlorë se po mbronte pronën e vet?! Kjo është marria e interesave të veçanta korruptive!

Kjo është drejtësia juaj që të përcaktoni me dorë kush është gjyqtar dhe prokuror, për të mbledhur këshillat e lagjeve.

Në emër të popullit janë burgosur 29 mijë gra e burra, u internuan 59 mijë dhe u pushkatuan dhjetra klerikë në emër të popullit. Le të mësojë njëhërë deputetë popull këtu si është ky draft

E sa për atë që thotë Majko nëse jemi me amerikanët apo me Evropën, ne e kemi provuar se jemi me ata po nuk ecim symbyllur,  na erdhi një draft që ta votojmë pa e leëxuar. Nuk jemi këtu për të ngritur vetëm dorën, kukulla të pavlera, se ndryshimet kushtetuse kërkojnë konsesus politik edhe sikur të kishit 2/3, prapë ju duhet konsesus se ndryshime janë për tërë kohën.”

“Drejtësia”, Topalli: S’mund ta bëjnë ndërkombëtarët, por shqiptarët, ndryshe nuk e votoj kurrë!

jozefina-topalli

Ish-kryetarja e Parlamentit Jozefina Topalli deklaroi sot në Kuvend se nuk do të pranojë dhe nuk do të votojë kurrë që reforma në drejtësi dhe procese të tjera të rëndësishme kushtetuese të bëhen nga ndërkombëtarët.

Topalli theksoi se ndërkombëtarët duhet që të asistojnë dhe të japin ndihmën e tyre, por jo që ndryshime kushtetuese të bëhen prej tyre, por nga klasa politike shqiptare. Ish-kryeparlamentarja kritikoi edhe deputetë të mazhorancës, por pa përmendur emra, të cilët janë shprehur se do votojnë çdo propozim të ndërkombëtarëve edhe pa e lexuar fare fillimisht draftin.

Sipas deputetes demokrate, nëse ndodh që të tilla procese të rëndësishme të bëhen nga ndërkombëtarët, atëherë klasa politike shqiptarë ka “kapitulluar” dhe të gjithë duhet të largohen.

“KLGJ, KLP, GJK, kush e di se çfarë janë këto? Kjo është reforma. A duan shqiptarët këtë apo duan mos të ketë korrupsion. Kush i ka propozuar ato anëtarët e Gjykatës Kushtetuese? Me kë talleni? Kujtoni se shqiptarët nuk i dinë? A kemi ne një sistem meritokracie? Pse shitet cdo vend pune, pse shitet vendi në administratë? Sepse çdo gjë bëhet me të njohur, me para.

Problemi më i madh është se Shqipëria është bërë Lazarat në çdo cep, në çdo qoshe, ka vetëm drogë. Ku do e çojmë këtë vend? Të turpërojmë të gjithë shqiptarët, t’i vrasim ata me njëri-tjetrin? Po do ndërrohen qeveritë, do ndërrohen politikat fiskale. Droga është luftë, droga është mafie, prandaj nuk besoj te reforma në drejtësi. Sepse shtet ligjor me mafie që bën politikë nuk ka.

Unë mbështes atë që tha ish-Kryeministri Berisha, nuk do të votoj kurrë që në Kushtetutë të ketë një nen që të shkruhet se procese të ndryshme të bëhen nga ndërkombëtarë. Këtë proces nuk mund ta bëjnë ndërkombëtarët para shqiptarëve. Nëse e bëjnë ndërkombëtarët do të thotë që sistemi politik ka rënë. Nëse sistemi politik ka rënë, atëherë të ikim të gjithë në sekondë. Nuk bie kurrë dakord me ato kolegë që thonë ma kanë sjellë këtu dhe unë e votoj pa e parë. Bashkë me të huajt po, vetëm të huajt kurrë!”, u shpreh ish-kryetarja e Parlamentit.

 

Kategori
Uncategorized

Rusi që sfidoi Kim Jong-un.

Bloggeri rus Alexander Belenkiy udhëtoi 300 milje përgjatë kufirit Kinë – Kore e Veriut, duke rrezikuar dhe vetë jetën e tij,  për të fotografuar realitetin e hidhur të jetës brenda shtetit diktatorial te Kim Jong-ut. Ai e përshkruan këtë udhëtim si një nga eksperiencat më të vështira që ka kaluar por mjaft të vlefshëm.

Në çdo moment Belenkiy ka rrezikuar të kapej nga rojet e regjimit si spiun, ose madje më keq të vritej, por ai e ka cuar deri në fund mision duke siguruar imazhe unike.  Në një pamje të parë ndërtesat  afër kufirit, të rregulluara dhe të lyera me ngjyra të forta, të japin përshtypjen për standarte të pranueshme të jetës, por kjo është vetëm një fasadë e bukur që Kim Jong do tu tregojë syve të kinezëve kureshtarë, për të fshehur realisht mjerimin e njerzve të thjeshtë në Kore.  Ndërtesa të vjetra dhe të rrënuara, rrugë plot baltë, njerëz kokëulur që detyrohen të lajnë rrobat e tyre në ujrat e një lumi të ndotur, tym dhe smog, fëmijë që punojnë si punëtorë në orar shkolle, janë këto disa nga pamjet që blogeri rus ka arritur të sigurojë.

Show town: This stunningly decorated residential complex, with huge colourful murals depicting North Korean heroism, was built to show off, and a childrens' playground takes pride of place in front of the main building, bottom left 

False impression: The brightly painted houses closer to the border give the impression of a well maintained and almost affluent nationIcons: Even the railway stations in the secretive Communist nation carry ostentatious portraits of leaders current and past, and the bright colours are only reserved for those buildings that can be seen from the border 

 

Bleak: Houses further away from the border clearly show signs of disrepair but are ruthlessly uniform in a sign of the straitjacket by which the secretive society is bound 

So poor: The 'spy', who travelled 300 miles along the border to capture incredible images of the secretive state, saw 'comrades' forced to do their laundry in a dirty river 

Teaching: These schoolchildren were observed helping to build a block during a physical education lesson in a chilling sign of how everyone in North Korea must work 

Filthy: A factory belches out noxious fumes into the houses of this small village clinging to the side of hill by the border with China 

Small: The pictures give a glimpse into the rural dwellings of ordinary people in North Korea, who are not normally seen because visits are carefully supervised 

Russian support? Railway engines from Putin's Russia are seen returning from North Korea in an image that suggests the former Soviet state may be aiding the regime in some ways 

360al.

 

 

 

 

Kategori
Uncategorized

Edukimi në “udhën e ujqërve”

albano1

Nga Dr. Albano Zhapaj

————————————————————————————————————————

Nuk është ndonjë gjetje e madhe, sot, të thuash se arsimi shqiptar, në këto tre vitet e fundit, e ka shkelur, kaluar dhe tejkaluar vizën e kuqe, dhe është kthyer në mall fitimprurës për klane të caktuara pushtetarësh dhe privatësh të lidhur me pushtetin.

Edukimi i grupmoshave parashkollore, ai i çerdheve dhe i kopshteve, ka qenë gjithmonë i konsideruar si i “shenjtë” si nga procesi, ashtu edhe nga përmbajtja, aq sa gjithë shoqëria ka mbetur e shokuar nga pamjet e dhunës së ushtruar mbi vogëlushin tre vjeçar, dhe gjithkush është revoltuar, duke sharë e mallkuar dhunuesen, në të gjitha format dhe mënyrat. Për të qenë korrekt dhunuesja nuk ishte një edukatore, por ato edukatore që ishin, zëre se nuk ishin.

Pëfundimisht mund të jemi të gjithë dakord, se vija e kuqe e edukimit të fëmijëve u shkel, dhe analiza që duhet të bëjmë, është se deri ku fenomeni është i shtrirë në sistem, pasi nga komentuesit e shumtë në rrjetet sociale, po dalin raste të tjerë nga prindër fëmijësh të dhunuar. Ky është tregues i qartë se në këtë vend, mbas shkatërrimit të arsimit të mesëm dhe atij të lartë, edhe edukimi parashkollor ka marrë “udhën e ujqërve”, siç e thotë populli në fjalën e urtë.

Ç`është edukimi?

Edukimi nuk është thjesht arsimim, pasi ai lidhet ngushtë me ato aktivitete, që në periudha të ndryshme historike të ndikuar nga kultura të ndryshme, kanë për qëllim rritjen, zhvillimin dhe transmetimin e njohurive dhe aftësive mendore, sociale dhe sjelljen e njeriut.

Fjala “Edukim” vjen nga folja latine “Educere”  që e shqipëruar do ishte “të nxjerrësh jashtë”, ose të “sjellësh në dritë” atë që është brenda një njeriu, pra aftësitë e tij, talentin, dhuntitë që mund të ketë, apo ato cilësi të tjera që përveç se sociale, mund të jenë edhe individuale.

Ndërkohë që edukatori është personi i formuar dhe përgjegjës, që shoqëron fëmijën në këtë proces, përgjatë gjithë fazës së nevojshme të përgjegjësisë së tij. Është thelbësore dhe duhet theksuar se edukatori përveç armatosjes me dije, duhet patjetër të jetë i armatosur me përgjegjshmëri, me  dashuri të vërtetë për profesionin dhe fëmijët, dhe me vëmendje personale për secilin prej fëmijëve, për të krijuar një ambient që favorizon rrijten e shëndetshme të fëmijëve, edukimin dhe socializmin e tyre mes njëri tjetrit, në pritje për të kaluar në fazat më të larta të edukimit dhe arsimimit, e më vonë për tu bërë pjesëtarë të denjë e të vlefshëm për shoqërinë.

Edukimi në këtë këndvështrim, me sa u pa në videon e emisionit “Stop”, ka dështuar, është kthyer në arsimim, biznes fitimprurës, duke u mbështetur vetëm në përmbylljen e detyrimeve institucionale përkundrejt fazave e proceseve moshore e ligjore të parashikuara nga ligji.

Kush mund të quhet edukator?

Misioni i edukatorit është sa i rëndësishëm aq edhe delikat. Janë edukatorët, ata të cilët hedhin bazat mbi formimin e fëmijës, njeriut, pjesëtarit të ardhshëm të shoqërisë sonë demokratike. Për këto arsye edukatorët, sot më shumë se kurrë, duhet të bëhen përgjegjës të procesit edukativ, pasi efektet e nesërme jo të kënaqshme, mund të rezultojnë rrjedhojë e një procesi edukativ jo efikas të sotëm.

Çdo fëmijë ka mënyrën dhe format e tij mendore, organizuese dhe konceptuese të të njohurit të realitetit. Për këtë arsye edukatori duhet të jetë një njeri i mirëshkolluar dhe të jetë në gjendje të njohë mirë fëmijët dhe psikologjinë e tyre moshore, me të përbashkëtat dhe të veçantat e tyre,  të jetë në gjendje organizojë dijen, procesin edukativ dhe komunikimin “edukator-fëmijë”.

Komunikimin me fëmijët, edukatori duhet ta kuptojë dhe zhvillojë, jo thjesht si transmetim të dijes nga vetë edukatori tek fëmija, por duhet ta zhvillojë e kuptojë si komunikim të dyanshëm me fëmijën, si bashkëbisedim, aktivizim dhe pjesëmarrje të fëmijës në procesin edukativ e parashkollor. Askush nuk mund të improvizohet edukator, në qoftë se nuk është i pajisur me dijet e nevojshme, të certifikuara, të shkencës së pedagogjisë, pasi pedagogjia është ajo që pregatit formimin e edukatorit, si person njerëzor në tërësi, por edhe në zemër, shpirt dhe vullnet, dhe jo vetëm intelekt. Pedagogjia është ajo që mëson se si edukatori të respektojë aftësinë e fëmijëve në nivele të ndryshme të zhvillimit të tyre, ku i tërë procesi zhvillohet në një ambient edukativ të një vëmendjeje, respekti dhe besimi të veçantë, në të cilin të gjithë mund të përballojë ndershmërisht angazhimin shpesh të lodhshëm, atë të të qenit njerëz për të tjerët.

Edukatori nuk mund të ndalet kurrsesi vetëm mbi fëmijën që ja dorëzojnë tek dera e kopshtit, por duhet të njohë edhe situatën familjare të fëmijëve që ai ka nën përgjegjësinë e tij, në mënyrë që të gjejë mënyra trajtimi pedagogjike të përshtatshme për fëmijën. Edukatori duhet të jetë një njeri i durueshëm dhe të dijë t`i kalojë disa  gabime të fëmijës, kur mendon se ekzistojnë këto gabime, dhe të shtyjë për më vonë një qortim të mundshëm, deri në momentin psikologjikisht më të përshtatshëm . Të jetë më i gatshëm në lëvdatat se sa në sharjet, dhe nëse duhet të qortojë ta bëjë pa ashpërsi. E gjitha kjo do të favorizohet nga një klimë miqësore e ushqyer nga këshilla modeste.

Kush e ka të drejtën të ketë një institucion edukativ?

Një godinë kopshti, jo gjithmonë mund të jetë një ambient edukativ, ashtu si një godinë shkollë apo universiteti nuk mund të jetë gjithmonë një ambient arsimor apo akademik.

Situata ekonomike e sociale që po kalon Shqipëria, këtu e 25 vjet, ka bërë që shumë familje, ta përqëndrojnë vëmendjen e tyre tek sigurimi i bazave të nevojshme ekonomike të familjes, dhe në shumë raste i`a besojnë fëmijët e tyre, institucioneve arsimore private, ndonjëherë më tepër për faktin se aty brenda i kanë më të sigurtë, se sa për faktin se janë apo nuk janë institucione cilësore nga ana edukative. Shumë institucione arsimore private në procesin e marketingut të tyre, faktin që kanë ambiente komode dhe rregulla të rrepta në mbikëqyrjen e fëmijëve, e reklamojnë si ambient edukativ, ndërkohë që edukimi dhe edukatorët, janë shumë larg këtij koncepti.

Institucionet arsimore private, e kanë kuptuar mirë këtë situatë të familjeve shqiptare, dhe si çels të tyre të komunikimit social, kanë sigurinë dhe komoditetin që ofrojnë. Askush dhe asnjëherë ska dëgjuar ndonjë reklamë të ndonjë kopshti apo institucioni arsimor privat, ku të prononcohet emri i ndonjë edukatoreje apo mësueseje më përvojë, me profesionalistet dhe integritet të njohur social. Marketingu përqëndrohet kryesisht tek ambientet e bukura dhe komode, pozicioni strategjik i institucionit, tranporti i garantuar për fëmijët, si dhe çmimet konkurruese në treg.

Ideali i një institucioni edukativ duhet të jetë një vend ku besohet në njerëzit, ku fëmija respektohet e për fëmijën përkujdesen; ku dhuntitë dhe aftësitë krijuese të fëmijës, pamvarëssht diversitetit të aftësive që mund të kenë, të jenë të njohura e të çmuara; ku secili fëmijë trajtohet me drejtësi dhe paanësi; ku ndihma dhe sakrificat e edukatorit në favor të fukarenjve, të braktisurve e të disfavorizuarve nga pikëpamja edukative janë gjë normale; ku secili nga fëmijët gjen ftesën, nxitjen dhe mbështetjen për të cilën ka nevojë për të arritur në një vetërealizim të të shkëlqyerit; ku fëmijët mësojnë e punojmë së bashku me entuziazëm. Ato institucione që nuk i përmbushin këto kritere, duhet të ndihmohen, orientohen, monitorohen, por edhe të mbyllen në rast se meritojnë të mbyllen. Dhënia e licencave të hapjes së kopshteve duhet të kalojë nëpërmjet një procesi të rreptë verifikimi procedurash, programesh dhe përmbajtjesh, dhe jo të mbetet vetëm në rang verifikimi strukturor e fizik të godinës.

Institucionet edukative sidomos ato private, të monitorohen rreptësisht për sa i përket personalit të kualifikuar nga ana pedagogjike dhe arsimore. Askush që nuk është i certifikuar pedagogjikisht nuk duhet të merret apo të ketë kontakt me fëmijët.

Edukimi ka marrë “udhën e ujërve” dhe familjet, komuniteti, media, apo dhe shoqëria civile, të marrin në dorë fatin e fëmijëve të tyre, dhe të jenë pjesë e monitorimit dhe e denoncimit të çdo rasti abuziv dhe jo edukativ, dhe jo tja lënë në dorë vetëm ekzekutivit të arsimit dhe strukturave të tij burokratike, të cilët për monitorim, shpesh herë, dërgojë njerëzit e gabuar, jo specialistë të fushës, por “specialistë” të rektuar ndërmjet militantëve që duartrokasin në oborret e selive të partive në pushtet, që monitorimin dhe inspektimin e institucioneve problematike e shikojnë si mundësinë e radhës për përfitim personal.

Kategori
Uncategorized

Kur ‘amerikani’ takoi ‘komunistin e fundit’. 25 vjet nga vizita historike e Sekretarit të Shtetit Xhejms Bejker në Tiranë.

bej 1

“Në emër të Presidentit Bush dhe popullit amerikan, unë kam ardhur këtu sot për t’iu thënë: Liria punon. Të paktën tashmë ju jeni të lirë të mendoni. Të paktën ju tashmë jeni të lirë të flisni ashtu si e mendoni. Të paktën ju jeni të lirë të zgjidhni liderat tuaj. Të paktën ju jeni të lirë të luftoni sipas mënyrës tuaj. Mirëserdhët qytetarë të lirë të Shqipërisë, në liri”- është kjo pjesa më domethënësë e një fjalimi drithëruar që 25 vjet më parë, ish sekretari amerikan i shtetit Xhejms Bejker, mbajti në 22 Qershor 1991 në Sheshin Skënderbej.

I pari zyrtar i lartë i SHBA-ve që prekte tokën shqiptare në të gjithë historinë e kësaj toke e që nuk do të ishte i fundit. Në një Shqipëri kaotike, të sapodalë nga një regjim gjakatar, absurd dhe shkatërrimtar për fatet e popullit të vet, SHBA-të dërguan 25 vjet më parë numrin 2 të tyre për ti thënë shqiptarëve se ju nuk jeni vetëm.

Xhejms Bejker ndoshta ishte vula përfundimtare se fatet popullit tonë do të ecnin që atëhere e tutje vetëm në drejtim të lirisë, dhe sot 25 vite më pas ne jemi dëshmitar për këtë. Sot është kështu, liria është e padiskutueshme pavarësisht kostove që ajo bart në vetvete. Sot 25 vjet më pas ne mund ta kuptojmë më qartë nocion gjeo-politik që përdoret shpesh “SHBA-të janë miku më i shtrenjtë i shqiptarëve”.

Sot 25 vjet më pas, ne jemi “jetimët” e Europës ndoshta më të përkëdhelur nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Vizita e Sekretarit Amerikan Xhejms Bejker, për këdo që e mban mend ka qenë një nga ngjarja më drithëruese që kombi shqiptar ka përjetuar, për mënyrën sesi ajo vizitë e shënoi rrugëtimin e historisë së kësaj toke në këto 25 vite.

Ka qenë gazetari i njohur Elez Biberaj i cili asokohe e shoqëronte sekreatin Bejker, i cili ka sjellë edhe njëherë në vëmendje këtë ngjarje historike, edhe si një nga dëshmitarët më të afërt të asaj dite.

bej 4

bej 3bej 2

SHPËRNDAJE NË:
Kategori
Uncategorized

Stanislav Petrov, historia e heroit të harruar që shpëtoi botën nga apokalipsi bërthamor.

Stanislav Petrov, historia e heroit të harruar që shpëtoi botën nga apokalipsi bërthamor

Është njeriu që ka shpëtuar botën, por nuk jeton aspak si i tillë. Ai jeton në një pallat parafabrikat të stilit Hrushovian dhe po shkon për të mbushur një bombol gazi. Kur i thonë se ai është heroi i globit marrin këtë përgjigje: “Joo! Çfarë kam bërë unë? Asgjë të veçantë, thjesht kam bërë punën time”. Pastaj përsërit atë që ka thënë në fillimin e viteve 1990, kur u publikua për herë të parë historia e tij: “Isha njeriu i duhur në vendin e duhur”.

Por duke lënë mënjanë modestinë e tij, planeti i duhet t’i ndihet borxhli kolonelit sovjetik, Stanislav Petrov, i cili nuk ishte një ushtarak i zakontë.

Ai ishte një analist, i cili atë natë u gjet rastësisht duke bërë rojen e turnit. Një tjetër ushtarak, thjesht do kishte kontrolluar sinjalet që i vinin (gjë që ai e bëri) dhe do ishte mjaftuar duke zbatuar vetëm protokollin, duke informuar eprorët e tij me mesazhin: “Po vijnë raketat termonukleare amerikane. Do të godasin territorin e Bashkimit Sovjetik brenda 25-30 minutave”.

Por në këtë moment, ai reagoi ndryshe. Petrov nuk besonte se SHBA-ja do të godiste me të vërtetë. “Dhe po ta kishin bërë, nuk do na hidhnin vetëm disa raketa”. Mendoi se mos bëhej fjalë për një avari në sistem, kështu që nuk raportoi asgjë dhe shpëtoi planetin.

Nata për të cilën po flasim është ajo e 26 shtatorit 1983 dhe për të qenë të saktë ora 00:15. 25 ditë më parë, më 1 shtator, një avion sovjetik kishte rrëzuar një “jumbo jet” korean me 269 persona në bord, i cili ishte hyrë në hapësirën ajrore të BS-së. Sekretari i Përgjithshëm i Partisë, Jurij Andropov, ndodhej përkohësisht në spital dhe në ato momente ai që kontrollonte radarët ishte Petrov, i cili raportoi se një avion spiun amerikan kishte dhunuar hapësirën ajrore e nënës Rusi.

Gjeneralët dhe politikanët zbatuan rregulloren. Në pak minuta, majori Genadij Osipoviç, i cili po shoqëronte avionin civil me Sukhoin e tij, merr urdhërin për ta rrëzuar. “Nuk i thashë bazës se bëhej fjalë për një ‘Boeing’, sepse askush nuk ma kërkoi”, u justifikua atëherë piloti.

Ishin minuta tensioni dhe alarmi se raketat amerikane ishin drejtuar nga Moska erdhi shumë shpejtë. Dhe ndaj një sulmi amerikan, përgjigja e Moskës do të ishte me një tjetër sulm që do të shkaktonte reprezalje dhe që për globin do të ishte fundi.

Petrov ishte në qendrën e kontrollit “Serpukhov-15”, pranë Moskës kur erdhi sinjali që të gjithë kishin frikë: “U ndez një dritë e kuqe, sinjal që ishin nisur raketa. Të gjithë u drejtuan drejt meje, duke pritur urdhrin. Unë isha totalisht i paralizuar. Nisëm të kontrollojmë operativitetin e sistemit. Pak minuta më vonë u ndez një tjetër dritë, më pas një tjetër dhe nuk kishte asnjë dyshim. Sistemi thoshte se po niseshin raketa njëra pas tjetrës nga e njëjta bazë. Një komunikim i yni do të kishte ngritur në këmbë vendin për maksimumi 12 minuta dhe pastaj do të kishte qenë tepër vonë”, tregon Petrov.

Ai thotë se ishte i sigurt që sinjalizimi ishte i rremë. “Unë isha një analist dhe e dija që bëhej fjalë për një gabim, por këtë e thosha me intuitë. Kështu që raportova se bëhej fjalë për një defekt në sistem. Ato 15 minuta ishin më të gjatat e jetës time. Po sikur të kisha gabuar? Asnjë raketë nuk e goditi Bashkimin Sovjetik”, thotë Petrov, i cili mendonte se do të shpërblehej, por pas kësaj historie atij nuk i dhanë as gradën e kolonelit.

Petrov ka marrë mirënjohje nga jashtë Rusisë, por kurrë në atdheun e tij. Dhe sot e kësaj dite që është 76 vjeç, vazhdon ende të bëjë jetën e tij të thjeshtë në pallatin “Fryasino”. Askush nuk kujtohet për njeriun që shpëtoi botën… /360 grade

Kategori
Uncategorized

Ndryshimet që sjell reforma në drejtësi

Nga Exit.al

Dy qëllimet kryesore të reformës në drejtësi janë rritja e pavarësisë të sistemit, veçanërisht nga ndikimi politik, dhe çlirimi i tij nga korrupsioni e paaftësia.

Reforma e propozuar është shumë e thellë dhe prek, pa asnjë përjashtim, çdo element të sistemit aktual të drejtësisë. Për të krijuar një ide të përmasave të saj, më poshtë janë disa të dhëna rreth shtrirjes së reformës:

Ndryshimet prekin, pa asnjë përjashtim, çdo kategori dhe çdo nivel të institucioneve të sistemit të drejtësisë—sistemin e prokurorisë; sistemin e gjyqësorit; dhe institucionet e tjera që sigurojnë mbarëvajtjen e sistemit, përfshi Presidentin dhe Kuvendin.

Nga 26 nene të Kushtetutës që i përkasin sistemit të drejtësisë, reforma ndryshon 21 prej tyre—mbeten pa ndryshuar vetëm pesë nene që kanë të bëjnë me elementë dytësorë.
Neneve të Kushtetutës në lidhje me sistemin e drejtësisë u shtohen të paktën 23 pika të reja.
Shkrihen tre institucione të përcaktuara në Kushtetutë dhe krijohen të paktën 13 institucione të reja.
Zbatimi i reformës, perveç ndryshimeve kushtetues, do të kërkojë ndryshimin apo hartimin edhe rreth 50 ligjeve të tjera dhe dhjetra akteve nënligjore.

Përveç ndryshimit rrënjësor të mënyrës së organizimit dhe funksionimit të sistemit të drejtësisë, reforma parashikon një sërë masash kalimtare, të cilat kanë për synim pastrimin e sistemit aktual nga individë të korruptuar dhe të paaftë. Këto masa janë përfshirë në një aneks të veçantë të draftit të reformës, nën titullin Vlerësimi Kalimtar i Kualifikimit të Gjyqtarëve dhe Prokurorëve.

Në këtë artikull të parë, të një serie prej tre artikujsh shpjegues mbi reformën, ne po sqarojmë në mënyrë të përmbledhur ndryshimet kryesore institucionale që propozon reforma. Masat për vlerësimin e gjyqtarëve dhe prokurorëve dhe luftimin e korrupsionit do t’i shpjegojmë në një artikull të dytë, ndërsa disa komente tona rreth reformës do t’i përfshijmë në një artikull të veçantë.

1. Këshilli i Emërimeve në Drejtësi (KED)
Këshilli i Emërimeve në Drejtësi është institucion i ri, i cili krijohet për herë të parë, do të ushtrojë rolin kryesor në emërimet në sistemin e drejtësisë,

Përgjegjësitë kryesore të KED do të jenë:

Vlerësimi i përmbushjes së kushteve e kritereve ligjore, profesionale dhe morale nga kandidatët për emërimet në gjithë sistemin e drejtësisë.
Për të gjitha emërimet që bëhen nga Kuvendi, KED bën renditjen e kandidaturave të cilat do të votohen për të zgjedhur me tre të pestat e anëtarëve (84 deputetë) kandidaturën që do të emërohet. Kur Kuvendi nuk e arrin shumicën, atëhere kandidatura e renditur e para prej KED konsiderohet e emëruar.
Kjo formulë zbatohet, ndër të tjera, për zgjedhjen e Prokurorit të Përgjithshëm, Inspektorit të Lartë të Drejtësisë, tre anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese, pesë anëtarëve jogjyqtarë të Këshillit të Lartë të Gjyqësorit, dhe pesë anëtarëve joprokurorë të Këshillit të Lartë të Prokurorisë.

Përbërja dhe përzgjedhja e anëtarëve të KED do të behet si më poshtë:

KED do të përbëhet nga 9 anëtarë, të cilët shërbejnë për një mandat një vjeçar, nga 1 janari më 31 dhjetor të vitit përkatës.
Anëtarët përzgjidhen, çdo vit, me short, sipas këtij përfaqësimi: 2 anëtarë nga gjyqtarët e Gjykatës Kushtetuese, 1 anëtar nga gjyqtarët e Gjykatës së Lartë, 1 anëtar nga prokurorët e Prokurorisë së Përgjithshme, 2 anëtarë nga gjyqtarët dhe 2 nga prokurorët e gjykatave të apelit, dhe 1 anëtar nga gjyqtarët e gjykatave administrative.
Anëtarët mund të shërbejnë për më shumë se një mandat, nëse ju bie shorti më shumë se një herë.

2. Gjykata Kushtetuese (GJK)
Anëtarët e GJK-së, aktualisht, zgjidhen me propozim të Presidentit dhe miratim me shumicë të thjeshtë nga Kuvendi (71 deputetë).

Anëtarët e GJK-së do të zgjidhen si më poshtë:

3 anëtarë do të emërohen nga Gjykata e Lartë; 3 anëtarë do të emërohen nga Presidenti; dhe 3 anëtarë nga Kuvendi.
Anëtarët që emërohen nga Presidenti i Republikës dhe Kuvendi duhet të përzgjidhen vetëm nga lista e kandidatëve të hartuar dhe renditur për këtë qëllim nga Këshilli i Emërimeve në Drejtësi.
Gjyqtarët e emëruar nga Kuvendi do të zgjidhen me tre të pestat e Kuvendit. Nëse në votimin e parë në Kuvend nuk arrin të sigurohet kjo shumicë, atëhere konsiderohet i emëruar kandidati i renditur më lart nga Këshilli i Emërimeve në Drejtësi.
Shkarkimi i anëtarëve të GJK-së, aktualisht, bëhet nga Kuvendi me dy të tretat e anëtarëve të tij (94 deputetë).

Shkarkimi i anëtarëve të GJK-së do të bëhet me vendim të vetë Gjykatës Kushtetuese.

3. Këshilli i Lartë i Drejtësisë (KLD)
Këshilli i Lartë i Drejtësisë do të shkrihet. Në vend të tij do të krijohen dy institucione—Këshilli i Lartë i Gjyqësorit dhe Këshilli i Lartë i Prokurorisë (shih më poshtë)—të cilët do të kenë përbërje dhe përgjegjësi të ndryshuara nga ato të KLD-së.

Për referencë, funksionet më të rëndësishme të KLD-së aktuale janë:

KLD propozon emërimin e të gjithë gjyqtarëve dhe prokurorëve të shkallës së parë dhe apelit në vend, të cilët pastaj emërohen me dekret të Presidentit.
KLD përbëhet nga 15 anëtarë që e ushtrojnë mandatin për pesë vjet. Anëtarë të KLD-së janë: Presidenti i Republikës, Kryetari i Gjykatës së Lartë, Ministri i Drejtësisë, 3 anëtarë të zgjedhur nga Kuvendi me shumicë të thjeshtë të votave, dhe 9 gjyqtarë të të gjitha niveleve që zgjidhen nga Konferenca Gjyqësore Kombëtare (shoqata e gjithë gjyqtarëve të vendit).

4. Këshilli i Lartë i Gjyqësorit (KLGJ)
Këshilli i Lartë i Gjyqësorit është institucion i ri, i cili krijohet për herë të parë—së bashku me Këshillin e Lartë të Prokurorisë, ai do të zëvendësojë KLD-në aktuale.

KLGJ do të jetë përgjegjës për sigurimin e pavarësisë, mbarëvajtjes dhe llogaridhënies në sistemin gjyqësor.

Përgjegjësitë kryesore të KLGJ-së do të jenë:

KLGJ emëron gjyqtarët e të gjitha niveleve, me përjashtim të atyre të Gjykatës Kushtetuese (shpjeguar më sipër);
Në rastin e anëtarëve të Gjykatës së Lartë, emërimi duhet të dekretohet nga Presidenti, i cili mund ta refuzojë vetëm një herë, për arsye ligjore. KLGJ ka të drejtë ta emërojë kandidatin, edhe pas refuzimit të Presidentit, me votimin e shumicës së anëtarëve të tij.

KLGJ vendos për masat disiplinore, përfshi shkarkimin, e gjyqtarëve të të gjitha niveleve, përjashto anëtarët e Gjykatës Kushtetuese.
Përbërja dhe përzgjedhja e KLGJ-së do të jetë si më poshtë:

KLGJ përbëhet nga 11 anëtarë: 6 anëtarë janë gjyqtarë dhe zgjidhen nga Konferenca Gjyqësore Kombëtare; 5 anëtarë janë nga jashtë sistemit (dmth nuk janë gjyqtarë) dhe zgjidhen sipas këtij përfaqësimi:

1 anëtar nga rradhët e avokatëve; 1 anëtar nga rradhët e noterëve; 1 anëtar nga rradhët e pedagogëve të drejtësisë; 1 anëtar nga rradhët e pedagogëve jogjyqtarë të Shkollës së Magjistraturës; dhe 1 anëtar nga shoqëria civile.

Pesë anëtarët nga jashtë sistemit zgjidhen nga Kuvendi dhe Këshilli i Emërimeve në Drejtësi sipas kësaj procedure:

Për një vend anëtari, propozuesi përkatës i dërgon tre kandidatura Këshillit të Emërimeve në Drejtësi (KED). KED i verifikon veçant tre kandidaturat e secilit propozues, në bazë të kritereve ligjore, profesionale dhe morale dhe i rendit ato nga më i miri tek më i dobti.

Tre propozimet për secilin vend bosh i dërgohen Kuvendit, i cili zgjedh me votim të veçanë brenda treshes anëtarin përkatës të KLGJ-së me shumicë tre të pestat e deputetëve (84 vota).
Nëse Kuvendi nuk arrin shumicën prej tre të pestat, e gjithë procedura përsëritet mbi bazën e tre propozimeve të reja nga propozuesi përkatës.
Në rast se edhe votimin i dytë nuk nxjerr fitues, atëhere konsiderohet i emëruar kandidati i renditur i pari në dy renditjet e KED-it.

5. Këshilli i Lartë i Prokurorisë (KLP)
Këshilli i Lartë i Prokurorisë është institucion i ri, i cili krijohet për herë të parë. Së bashku me Këshillin e Lartë të Gjyqësorit, ai do të zëvendësojë KLD-në.

KLP do të jetë përgjegjës për sigurimin e pavarësisë, mbarëvajtjes dhe llogaridhënies në sistemin e prokurorisë.

Të gjitha përgjegjësitë, përbërja dhe përzgjedhja e anëtarëve të KLP-së janë identike me ato të KLGJ-së, përshtatur për sistemin e prokurorisë.

6. Gjykata e Lartë

Reforma ndryshon vetëm mënyrën e zgjedhjes dhe shkarkimit të anëtarëve të Gjykatës së Lartë.

Zgjedhja e anëtarëve të GJL-së, aktualisht, bëhet me propozim të Presidentit dhe miratim nga Kuvendi, me shumicë të thjeshtë votash.

Zgjedhja e anëtarëve të GJL-së do të do të bëhet me propozimin e Këshillit të Lartë të Gjyqësorit dhe me miratim formal nga Presidenti. Presidenti ka të drejtë të mos pranojë propozimin e KLGJ-së vetëm një herë dhe vetëm për arsye të përmbushjes së kritereve ligjore, por edhe në këtë rast KLGJ, me votën e shumicës së anëtarëve të tij, e detyron Presidentin ta dekretojë propozimin e tij.

Shkarkimi i anëtarëve të GJL-së bëhet nga Kuvendi, me votimin e dy të tretave të anëtarëve të tij (94 deputetë).

Shkarkimi i anëtarëve të GJL-së do të bëhet me vendim të Këshillit të Lartë të Gjyqësorit.

7. Prokurori i Përgjithshëm (PP)

Prokurori i Përgjithshëm (PP) aktualisht shërben për një mandat 5 vjeçar me të drejtë riemërimi.

Prokurori i Përgjithshëm do të shërbejë për një mandat 7 vjeçar pa të drejtë riemërimi.

Zgjedhja e PP-së, aktualisht, bëhet me propozim të Presidentit dhe miratim nga Kuvendi me shumicë të thjeshtë votash (71 deputetë).

Zgjedhja e PP-së do të bëhet si më poshtë:

Këshilli i Lartë i Prokurorisë bën thirrje publike për paraqitjen e interesit për postin e Prokurorit të Përgjithshëm. Nga kandidaturat e vetëparaqitura, KLP përzgjedh tre më të mirat, të cilët i rendit nga më i miri tek më i dobti.

Tre kandidaturat i dërgohen Kuvendit, i cili duhet të zgjedhë mes tyre Prokurorin e përgjithshëm me votimin e tre të pestave të anëtarëve të tij.
Nëse asnjë nga kandidaturat nuk arrin dot të marrë tre të pestat e votave të anëtarëve të Kuvendit, kandidatura e renditur e para nga KLP konsiderohet e emëruar.
Prokurori i Përgjithshëm, aktualisht, shkarkohet nga Presidenti me propozimin e shumicës së Kuvendit (71 deputetëve).

Prokurori i Përgjithshëm do të shkarkohet nga Tribunali Disiplinor i Drejtësisë.

8. Gjykatat e posacme të korrupsionit dhe krimit të organizuar

Reforma urdhëron krijimin e dy gjykatave të posaçme—gjykatën e posaçme të shkallës së parë dhe të apelit për gjykimin e veprave penale të korrupsionit dhe krimit të organizuar, si dhe të akuzave penale kundër funksionarëve të lartë.

Funksionarët e lartë që do të jenë objekti i saj janë: Presidentin dhe ish presidentët; Kryetarin dhe ish Kryetarët e Kuvendit; Kryeministrin dhe ish Kryeministrat; deputetët e Kuvendit; ministrat; ministrat që kanë shërbyer gjatë dy mandateve të fundit; Prokurorin e Përgjithshëm; Inspektorin e Lartë të Drejtësisë; kryetarët e bashkive; zëvendësministrat; anëtarët e Këshillit të Lartë Gjyqësor dhe të Këshillit të Lartë të Prokurorisë; anëtarët e Gjykatës Kushtetuese dhe Gjykatës së Lartë; dhe drejtuesit e institucioneve shtetërore qëndrore ose të pavarura të përcaktuara në Kushtetutë ose në ligj.

Gjykata e Shkallës së Parë për Krimet e Rënda dhe Gjykata e Apelit për Krimet e Rënda do të pushojnë së ekzistuari pasi funksionet e tyre do të merren nga gjykatat e mësipërme.

9. Prokuroria e Posaçme

Reforma urdhëron krijimin e dy institucioneve të reja të hetimit dhe prokurorisë: Prokurorinë e Posaçme për ndjekjen penale, dhe njësinë e posaçme për hetimin e veprave penale të korrupsionit dhe krimit të organizuar, si dhe të akuzave penale kundër funksionarëve të lartë.

Të dy institucionet janë të pavarura nga Prokurori i Përgjithshëm dhe krijohen me ligj. Prokuroria e Posaçme ushtron funksionet pranë gjykatave të posaçme kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar. Njësia e posaçme hetimore raporton vetëm tek Prokuroria e Posaçme.

Prokurorët e prokurorisë së posaçme shërbejnë për një mandat 9 vjeçar. Ata emërohen nga Këshilli i Lartë i Prokurorisë.

Drejtuesi i Prokurorisë së Posaçme zgjidhet për një mandat 3 vjeçar, pa të drejtë riemërimi, me votën e shumicës së anëtarëve të Këshillit të Lartë të Prokurorisë

10. Inspektori i Lartë i Drejtësisë

Inspektori i Lartë i Drejtësisë është një institucion i ri, i cili krijohet për herë të parë.

Përgjegjësia kryesore e ILD-së është verifikimi i ankesave kundër gjyqtarëve dhe prokurorëve të të gjitha niveleve, anëtarëve të Këshillit të Lartë të Gjyqësorit, anëtarëve të Këshillit të Lartë të Prokurorisë, dhe të Prokurorit të Përgjithshëm; hetimi i shkeljeve të tyre; dhe fillimi i procedurave disiplinore ndaj tyre.

Inspektori i Lartë i Drejtësisë do të jetë përgjegjës, gjithashtu, për inspektimin institucional të gjykatave dhe zyrave të prokurorisë.

Përzgjedhja e ILD-së do të bëhet si më poshtë:

Inspektori i Lartë i Drejtësisë emërohet për një periudhë 9 vjeçare, pa të drejtë rizgjedhjeje. Ai gëzon statusin e anëtarit të Gjykatës së Lartë.
Për zgjedhjen e ILD-së, Këshilli i Emërimeve në Drejtësi përgatit një listë me kandidatura, të cilat ai i rendit nga më e mira tek më e dobta, dhe ja dërgon për votim Kuvendit.
ILD zgjidhet nga kjo listë me votimin e tre të pestave të anëtarëve të Kuvendit.

Në rast se Kuvendi nuk arrin shumicën prej tre të pestave për asnjë prej kandidatëve, kandidati i renditur i pari nga Këshilli i Emërimeve në Drejtësi konsiderohet i emëruar.

11. Tribunali Disiplinor i Drejtësisë (TDD)

Tribunali Disiplinor i Drejtësisë është institucion i ri, i cili krijohet për herë të parë. TDD shërben për gjykimin e ankesave në lidhje me masat disiplinore ndaj anëtarëve të Këshillit të Lartë Gjyqësor, Këshillit të Lartë të Prokurorisë, Prokurorit të Përgjithshëm dhe zyrës së Inspektorit të Lartë të Drejtësisë.

Ankimet kundër vendimeve të Tribunalit shqyrtohen nga Gjykata Kushtetuese.

Tribunali përbëhet nga nëntë anëtarë: Kryetari i Gjykatës së Lartë; 1 gjyqtar i Gjykatës së Lartë, i zgjedhur me short; 1 gjyqtar nga gjykatat administrative, i zgjedhur me short; 2 gjyqtarë nga gjykatat e apelit, të zgjedhur me short; 2 prokurorë nga gjykatat e apelit, të zgjedhur me short; 1 gjyqtar nga gjykatat e shkallës së parë, i zgjedhur me short; 1 prokuror nga gjykatat e shkallës së parë, i zgjedhur me short.

Kategori
Uncategorized

Historiani grek trondit Athinën: Sollëm grekët nga Anadolli dhe dënuam çamët

 

“Sollëm grekët nga Anadolli dhe dënuam çamët”. Kështu u shpreh për “CNN”-in grek më 12 qershor, Konstandinos Tsitselikis, eksperti i pakicave etnike dhe profesor i historisë ballkanike, sllavëve dhe të lindjes në Universitetin e Maqedonisë në Selanik.
“Gjërat janë tensionuar tej mase pas viteve 1925-1926, kur qeveria e atëhershme e udhëhequr nga Venizelos sekuestroi pronat e çamëve pa i kompensuar. Kështu, shpërtheu vala e dhunës midis grekëve (të ardhur nga Anadolli) dhe çamëve. Pika kulmore arrin, kur një pjesë e çamëve bashkëpunuan me italianët dhe gjermanët. Është artificiale ideja se të gjithë çamët ishin bashkëpunëtorë të gjermanëve, pasi pati një pjesë u rreshtuan në luftën antifashiste me ELAS mbi 500 çamë. Në vitet 1943-1944 forcat e EDES të udhëhequr nga Napoleon Zerva dëbuan me forcë për në Shqipëri rreth 20.000-25.000 çamë. Nga ky dëbim i dhunshëm u vranë rreth 3.000 njerëz, pjesa tjetër arriti të shpëtojë duke ikur në Shqipëri.
Kjo është padyshim përvoja më dramatike për çamët dhe pasardhësit e tyre, sepse ata humbën pronat e tyre dhe nënshtetësinë greke. EDES e udhëhequr nga Zerva nuk ishte ushtri shtetërore greke, por ata kryen krime lufte.
Greqia nuk duhet ta fshehë këtë temë nën rrogoz. Pala greke duhet të ulet dhe të diskutojë politikisht këtë temë për t’u mbyllur. Ajo po e vendos këtë temë nën rrogoz, kur ajo duhet ta hapë për të diskutuar se çfarë ka ndodhur atë periudhë. Për fat të keq kanë ndodhur ato që ndodhën. Dakord, por që atëherë kanë kaluar tre breza. Kjo është më tepër një çështje e të drejtës morale për të njohur atë që ka ndodhur më parë.”, tha Tsitselikis. / Nacionalalbania.al.
Grekët:
Ja propaganda e gënjeshtërt shqiptare për “çështjen Çame”

“Me sloganin ‘Nga Epiri Shqiptar në Prevezë’, çamët bashkëpunuan me Gjermaninë dhe Italinë fashiste në vitin 1942, duke krijuar njësi të armatosura kundër popullsisë greke”. Kështu e nis një shkrim të saj gazeta “Protothema” pas rikthimit të “çështjes çame” në vëmendjen e diplomacisë shqiptare, gjatë vizitës së fundit të ministrit të Jashtëm grek, Nikos Kocias në Tiranë.
“Çamët ishin një grup etnik shqiptarësh myslimanë, që në fillim të shekullit XX u vendosën në rajonin e Thesprotisë dhe specifikisht në Igumenicë, Margariti, Paramithi dhe Filiates. Propaganda shqiptare e quan këtë rajon, Çamëri. Emri Çam, vjen nga Thiamis, siç njihej në antikitet lumi Kalamas. Çamët e sotëm janë pasardhës të të krishterëve të islamizuar në Epir nga Perandoria Osmane në shekullin XVII. Edhe pse me firmosjen e Traktatit të Lozanës (1923) me Turqinë, ku çamët myslimanë u konsideruan bashkëpunëtorë me okupatorin, ata nuk u larguan nga qeveria diktatoriale e Theodoros Pangalosit dhe mbetën në Thesproti. Por siç rezultoi më vonë, çamët myslimanë u përdorën nga regjimi fashist për qëllime propagandistike, ndonjëherë edhe në udhëheqjen e sulmeve të përgjakshme në kufirin greko-shqiptar, në mënyrë që të justifikonin agresionin ndaj vendit tonë në tetor 1940. Në fakt, 3 nga 14 batalionet shqiptare që morën pjesë në operacion së bashku me italianët, përbëheshin nga çamë”, shkruan autori i shkrimit, Panajotis Savidhis.

“Gjatë pushtimit gjerman, çamët bashkëpunuan me forcat pushtuese kundër autoriteteve greke. Në vitin 1942, slogani “Nga Epiri Shqiptar në Prevezë” i lëvizjes KSILIA (Sistemi administrativo-politik shqiptar), me 14 batalione, objektivin kryesor kishin të shfarosnin popullsinë greke në rajonin e Thesprotisë. Kreu i KSILIA-s, ishte Nuri Dino Bej, dhëndri i kryeministrit shqiptar, Shefqet Verlaci. ‘Dedikimi im dhe në më shumë se 40 vite shërbime për Italinë ishte t’iu informoj juve për atë që po ndodh së fundmi në Çamëri, Greqi dhe jugun e Shqipërisë’, shkruan Dino në një letër dërguar Benito Musolinit në shkurt 1943 dhe që gjendet sot në arkivën italiane dhe është një dëshmi e parefuzueshme e rolit të çamëve kundër popullsisë greke”, vijon më tej shkrimi i Protothemës.

Profesori i Universitetit Pedagogjik, Athanasios Ioanina Gotovos, i cili është një studiues i arkivave gjermane, nxjerr dokumente në dritë, të cilat dëshmojnë se ekzekutimet e civilëve grekë në Paramithi, janë bërë sipas një liste të hartuar emrash nga udhëheqja çame në rajon. Në gusht 1944, njësitë e armatosura çame vuajtën shumë nga grupet e rezistencës kombëtare të Napoleon Zervës (EDES). Qindra çamë, të vetëdijshëm për pasojat e masakrës së tyre ndaj popullsisë greke, u larguan drejt Shqipërisë, duke marrë me vete edhe familjet e tyre. 18 mijë çamë llogaritet të jenë larguar në fund të vitit 1944.

Në vendimet e mëvonshme të gjykatave greke, për t’u hequr atyre nënshtetësinë, u vendos gjithashtu edhe shpronësimi i tyre, duke ua kaluar tokën banorëve vendës. Në vitin 1945, Gjykata Speciale e Janinës dënoi në mungesë me vdekje 1.930 çamë kolaboracionistë dhe përgjegjës për krime lufte.
“Këto 25 vitet e fundit, ‘çështja çame’ është shndërruar në një parametër e irredentizmit shqiptar’, i cili i ka intensifikuar përpjekjet për ta sjellë në qendër të vëmendjes prej vitit 2000, pas krijimit të shtetit të Kosovës. Për arsye shkëputjeje të vëmendjes nga e drejta e grekëve të ‘Epirit të Veriut’, por edhe për qëllime elektorale, dy partitë më të mëdha në pushtet në Shqipëri, e ngrenë shpesh pyetjen se kur do iu rikthehen pronat çamëve, madje përmendin edhe rikthimin e pasardhësve të tyre në Greqi. Por pozicioni i palëkundur i Athinës zyrtare, ndaj kërkesave shqiptare, ka qenë i prerë dhe se nuk mund të ketë dialog me kriminelët e luftës që janë dënuar nga gjykatat”, e mbyll shkrimin e saj e përditshmja greke. / 360 grade

Kategori
Uncategorized

FRANC KAFKA, KOLAZH PERKTHIMESH LETRARE

FRANC KAFKA, KOLAZH PERKTHIMESH LETRARE

N i s j a.

Urdhërova të më sillej nga stalla kali im. Shërbëtori nuk i kuptoi urdhërat e mia. Prandaj unë shkova vetë në stallë, e mbreha kalin tim dhe i hypa. Nga larg dëgjova burinë; pyeta shërbëtorin se c’kuptim kishte kjo. Ai nuk dinte asgjë dhe nuk kishte dëgjuar asgjë. Në prag, ai më ndali dhe më pyeti: “Ku po shkon im zot ?” “Nuk e di”, thashë “ thjesht jashtë këtij vendi, jashtë këtij vendi. Vetëm po të iki jashtë këtij vendi mund të arrij qëllimin tim” “Domethënë, e ditkeni qëllimin tuaj?” më pyeti “Po” ju përgjigja “Sapo jua thashë. Jashtë këtij vendi— ky është qëllimi im.

Pekini dhe perandori.

Ne se nga nje paraqitje e tille e fakteve, ndonje do te arrinte ne perfundimin se ne fakt, ne s’kemi perandor, ai nuk do te ishte larg nga e verteta. Herepashere, duhet te perserisim: Nuk ekziston, ndoshta, popull me besnik ndaj Perandorit, sesa populli yne jugor, e megjithate Perandori s’ka ndonje perfitim nga besnikeria jone. Vertet qe dragoni i shenjte qendron mbi shtyllen e vogel ne ane te fshatit tone, dhe qe nga fillesa e kujteses njerezore ai e ka drejtuar frymen e tij te zjarrte ne drejtim te Pekinit ne shenje nderimi- por vete Pekini eshte shume me i huaj per banoret e fshatit tone, sesa per boten. A mund te quhet fshat nje vend ku shtepite ngjiten pas njera tjetres, dhe mbulojne te gjithe fushen deri ne nje distance me te larget se c’mund te shihet nga kodrat tona, dhe njerezit mbushin hapesirat ndermjet tyre dite e nate? E konsiderojme me te veshtire pershkrimin e nje qyteti te tille, sesa te besojme se Pekini dhe Perandori jane nje send i vetem, te themi nje re qe udheton paqesisht nen diell gjate epokash.

Dhe perfundimi i ketyre opinioneve eshte nje jete teresisht e lire , pa sforcime. Megithate, ne asnje menyre s’mund te quhet imorale; gjate udhetimeve te mija, veshtire te kem gjetur moral aq te paster sa ne vendlindje. Prapseprape, nje jete qe nuk i nenshtrohet asnje ligji bashkekohor, dhe qe i bindet veç shtysave dhe paralajmerimeve qe na vijne nga kohe te shkuara…

Ky qendrim natyrisht nuk eshte i virtutshem. Me e çuditshme akoma, pikerisht kjo dobesi duket se eshte nje nga faktoret me te medhenj te unitetit per popullin tone; vertet, po qe se guxojme te perdorim kete shprehje, ajo perben vete truallin mbi te cilin banojme. Ne se ne do ta konsideronim kete si defekt themeltar, atehere do te minonim jo vetem ndergjegjet tona, por c’eshte me e keqja, kembet tona.

Muri i madh(i gjatë,kinezçe) dhe kulla e babelit

Se pari, duhet thene se ne ato dite, punet u kryen vec pak me pak se sa ndertimi i Kulles se Babelit, megjithese persa i perket miratimit hyjnor, te pakten sipas llogaritjes njerezore, kishin mjaft ndryshim nga kjo pune. Kete e them sepse gjate diteve te para te ndertimit, nje intelektual shkroi nje liber, ne te cilin ai e beri krahasimin ne menyren me perfundimtare. Ne kete liber, ai u perpoq te provoje se Kulla e Babelit nuk e arriti qellimin e vet, jo per shkak te arsyeve te mirenjohura universale, por sepse mes ketyre arsyeve te njohura, me e rendesishmja e te gjithave nuk mund te gjendej. Provat e tij nuk vinin vetem nga dokumente te shkruara dhe raporte; ai pretendonte te kishte bere hetime ne vendngjarje, dhe te kishte zbuluar se kulla deshtoi, apo ishte e destinuar te deshtonte, per shkak te dobesise se themeleve te saj. Por, ne kete drejtim, koha jone ishte shume superiore ne krahasim me kohen e lashte. Pothuajse cdo i arsimuar ne kohen tone eshte murator profesionist, madje i pagabueshem persa i perket hedhjes se themeleve. Megjithate, kjo nuk ishte ajo qe kishte qellim te provonte i arsimuari yne; sepse ai kembengulte se vetem Muri i Madh mund te siguronte, per here te pare ne historine e njerezimit, nje themel te sigurte per nje Kulle Babeli te re. Prandaj, se pari muri, e pastaj kulla. Libri i tij gjendej ne dore te gjithkujt ne ate kohe, por une e pranoj se edhe sot une s’e kam plotesisht te qarte se si e konceptoi ai kete kulle. Si te ishte e mundur qe muri, qe s’formonte dot as rreth te plote, por vetem nje cerek apo nje gjysem rrethi, te mund te perballonte themelin e nje kulle? Prandaj, kjo duhej te kuptohej vetem ne sens shpirteror. Por atehere pse duhej te ndertohej konkretisht muri, qe ishte, ne fund te fundit, dicka reale, rezultat i punes se nje jete te tere te sa e sa njerezve? Dhe pse atehere, na ishin neper libra planet, pak a shume te turbullta, kjo duhet pranuar, per kullen, dhe propozimet e hollesishme per mobilizimin e energjive te njerezve per punen e re madheshtore?

Ne ate kohe, kokat e njerezve kishin mjaft ide te cmendura- ky liber qe permendem eshte vetem nje shembull- ndoshta vetem sepse aq shume njerez po perpiqeshin te bashkonin forcat me te gjitha mundesite, per te arritur nje qellim te vetem. Natyra njerezore, thelbesisht e ndryshueshme, e paqendrueshme si pluhuri, nuk duron asnje kufizim; kur lidhet, ajo fillon te nduke lidhjet me terbim, deri sa te coptoje gjithshka, murin, prangat lidhese, madje dhe vetveten.

Greva e urisë.

Njerëzit më të pangopur janë ca asketë, të cilët bëjnë greva urie në të gjithë sferat e jetës, duke menduar se në këtë mënyrë menjëherë do të arrijnë:

1) të dëgjojnë një zë të thotë:mjaft agjëruat,tani hani si të gjithë të tjerët, se të gjithë do të mendojnë se akoma po agjëroni

2) të dëgjojnë të njëjtin zë në të njëjtën kohë të thotë:aq gjatë agjëruat nga e keqja, sa që tani e tutje do të agjëroni me gëzim, agjërimi do të jetë më i shijshëm dhe më ngopës se ushqimi(ndërkohë, në fakt, sidoqoftë, ju edhe do të hani)

3) të dëgjojnë të njëjtin zë në të njëjtën kohë të thotë:E pushtuat botën, po ju çliroj prej saj, si edhe nga e ngrëna dhe nga agjërimi( ndërkohë, sidoqoftë, ju edhe do të hani, edhe do të agjëroni).

Veç kësaj, dëgjohet dhe një zë tjetër, që ju flet gjatë gjithë kohës:megjithëse nuk agjëroni plotësisht, ju e keni vullnetin e mirë për ta bërë këtë, dhe kjo mjafton.

Mbrritja ime.

Unë dhashë urdhra që kali im të më sillej nga stalla.Shërbëtori nuk më kuptoi. Unë vetë shkova në stallë, e mbreha kalin tim dhe i hypa.Nga larg dëgjova burinë; e pyeta atë ç’kuptim kishte kjo.Ai nuk dinte asgjë dhe nuk kishte dëgjuar asgjë.Tek pragu, ai më ndali dhe më pyeti:”Ku po shkon me kalë im zot ?” “Unë nuk e di”, thashë,”veç larg prej këtej, larg prej këtej. Gjithnjë larg prej këtej, vetëm kështu mund të arrij mbrritjen time.” “Pra ju e ditkeni mbrritjen tuaj?” pyeti ai.”Po” u përgjegja”nuk jua thashë? Larg-Prej-Këtej, kjo është mbrritja ime.””Ju nuk po merrni nozullime”, tha ai.”S’kam nevojë” thashë unë”rruga është aq e gjatë sa që do të vdes urie po qe se nuk gjej diçka gjatë saj.Kurrfarë nozullimesh s’mund të më shpëtojnë. Sepse për fat, ky është vërtet një udhëtim vigan.”

Perktheu, renditi dhe titulloi kolazhin:Lluka Qafoku.

Kategori
Uncategorized

“Rama është sëmurë në mënyrë të pashërueshme”

Nga Andi Bushati


Të gjithë ata që kanë përqeshtur, ironizuar dhe tallur Sali Berishën që përveçse kryeministër donte ti shfaqej shqiptarëve si rekordmen noti, alpinist lartësish, apo thjeshtë si një djalosh i paplakshëm, tani kanë një motiv më shumë për të vënë duart në kokë. Përsëri kanë një delirant mbi krye.
Sigurisht të një lloji tjetër, por më narciz dhe më të sëmurë.
Dje Edi Rama me anë të këshilltarëve të tij, arriti të infiltrojë një lajm në Top Channel sikur ishte ai që e kishte dizenjuar fanelën e personalizuar të kombëtares së futbollit, me shqiponjën mbi gjoks.

Gjatë tërë ditës, dje dhe sot, këshilltarët e tij për media kanë lobuar për botimin e këtij lajmi në portale

Por, ndoshta i pakënaqur, me efektin mediatik, Rama ka vendosur të dalë vetë me zë dhe me figurë, për të shpallur se është ai piktori i bluzës së suksesit

Natyrisht, ka shumë pak gjasa që kjo histori të jetë e vërtetë.
Burimet tona thonë se studioja dizenjatore i ka paraqitur tre variante kompanisë sportive Macron dhe anëtarët e komitetit të FShF-së kanë vendosur, për variantin më të mirë, atë që futbollistët e kuq mbajnë të veshur në Euro 2016. Pra gjithçka është bërë sipas rregullave, me garë dhe me vendim kolegjial të të gjithëve. Dy modelet e tjera të propozuara, as nuk e kishin të përfshirë shqiponjën e stilizuar, të cilën sipas kryeministrit tonë e ka vendosur ai.
Natyrisht këtu nuk përjashtohet fakti që presidenti Duka, ashtu sikurse ka konsultuar, njerëz të njohur, gazetarë, personalitete nga biznesi dhe sporti, ti’a ketë treguar modelet edhe kryeministrit.
Por konsultimin nga dizenjimi e ndan një hendek i madh.
Por le të marrim të kundërtën.
Le të imagjinojmë për një moment sikur kjo fabul e gatuar në zyrat e kryeministrisë të qe e vërtetë.
A do të qe normale?
A nuk do të qe për të shkulur flokët që ky njeri që është votuar për të luftuar krimin, për të reduktuar varfërinë, për të bërë drejtësi, për të sjellë investime të huaja dhe për të prodhuar rritje ekonomike, ta shpenzojë kohën duke vizatuar ndryshimet mbi kryeministri, duke caktuar se ku vendoset kërpudha, markiza, reja, se ku duhet ngritur bunkeri, tani të na shitej edhe si stilisti i bluzës së kombëtares?
Po ka edhe më?
Edhe nëse do ta kishte bërë këtë, a nuk përbën publikimi i këtij fakti, një vanitet të pamatë, një narcizizëm ekstrem, një mani protagonizmi të denjë për psikologë?
Ky është vërtet një rast që duhet studiuar.

Pasi ai nuk ngërthen vetëm sëmundjen e pashërueshme të Ramës për të qenë në qendër të vëmendjes.

Në këtë rast, kjo patologji është e ndërthurur fort me një kalkulim të menduar politik.
Sepse ky piktor që i është kthyer artit pas të 50-ave, duke hapur ekspozita vetëm pasi u bë kryeministër, po e përdor delirin e tij për të krijuar një alter ego të reme.

Ai po kërkon ti imponojë shqipëtarëve dhe të huajve profilin e arrtistit, njeriut që e mbushi kryeqytetin me vepra të autorëve modernë kontemporanë, njeriun që madje i vuri aftësitë e tij krijuese edhe në shërbim të suksesit më të madh të shqiptarëve këto kohë: arritjeve të kombëtares së futbollit.
Këtë profil të sëmurë, delirant e prandaj dhe të remë ai po kërkon ta mbivendosë mbi portretin e tij të vërtetë, atë të njeriut të lidhur me kriminelët që futi në politikë, atë të xhepistit që prodhon tendera pa garë, atë të shtetarit që shpërndan koncesione për miqtë dhe klientët, atë të kryeministrit që do të mbahet mend jo për punët por vetëm për fjalimet që mbajti këto katër vite.

Pikërisht për këtë i duhej edhe fabula e shpikur e stilistit të fanelës së kombëtares. Një fabul që na tregon se sa larg ka shkuar deliri i tij. Një fabul që na bën të qajmë dhe të qeshim, kur kujtojmë se Rilindja na shërbeu vetëm për të ndryshuar një plak që pasi vriste shkonte të notonte, me një narciz që pasi vjedh shkon të vizatojë

Kategori
Uncategorized

Sot është dita e Shën Shqiptarit: St. Albani, 22 qershori.

Screenshot_1

Shën Shqiptari ((Lat. Villa Sancti Albani or Villa Albani) është një qytet në Herdforfshirin jugor , Angli, nja 35 km në veri të qendrës së Londrës; një sipërfaqe e madhe e urbanizuar që quhet Qyteti dhe Komuna e Shën Albanit.

Shën Shqiptari , zyrtarisht i ka dy emra , si Verulamian dhe Albanian . Shën Albani i quajtur lbani ishte vendbanim para romak i quajtur në anglishten e vjetër Verlamion ose Verulam , emër ky nga fisi Catuvellauni.

Me pushtimi romak bëhet qyteti i dytë i rrugës Romake, Watling (Albanum egregium fecunda Britannia profert. (“Lo! fruitful Britain vaunts great Alban’s name.”) (“Carmina”, VII, iii, 155).) Festa e tij ,sot e gjithmonë festohet që nga fillimi në të gjithë Anglinë. Tregimi mbi Shën Albanin fillon që nga koha e fillimit të besimit të Krishter në Britani Thuhet se ishte qytetar Romako -Brit i shekullit të III-të , i cili në qytetin Verulamium e përhapi krishterimin , një fe deri në atë kohë e ndaluar dhe dënuar nga Romaket Ishte pra Shën Albani që guxoi të bënë hapat e parë të krishterimit. Ishte i pa-emërtuar dhe më vonë e quajtën Amphibalus .

Sipas literaturës së shënuar më poshtë ; autoriteteve të kohës iu deshtë shumë kohë për ta gjetur e burgosur. Shen Albani u zu dhe u soll para magjistratit të qytetit. Ai refuzoi të përkulet para zotërve dhe perëndive Romake , dhe para se t`i pritej koha ai tha: : “I am called Alban and I worship and adore the true and living God, who created all things “ “Unë quhem Alban , e adhuroj të drejtën dhe zotin që i krijoi te gjitha gjërat” Albani , thuhet se është varrosur në varrezat romake, qe tani janë në jug të Katedrales se sotme> Kishat e para ishin të thjeshta , ishin mbi varrin e Albanit e më vonë Shën Albanit që e filluan vazhdimësinë e krishterimit në Britaninë e Madhe, pra që 1700 vite.

Kategori
Uncategorized

Letra prekëse e prokurores amerikane për Spartak Ngjelën.

Shkreli ngjela

Zoti Sparkat Ngjela si jeni?

A shtyhet ndopak tani që ika unë apo fare? Meqë ju kenë qenë i interesuar se çfarë bëra unë në Tiranë po të dërgoj gjithë interierarin e 5 ditëve të përmbledhur shkurtimisht.

Në fakt në Shqipëri erdha se e kishte marrë malli shumë gjyshen dhe u bë pothuajse 1 muaj që më merrte çdo ditë në telefon. Por qëlloi që ndodhën dhe nja dy trajnime dhe mendova një rrugë e dy punë.

Ditën e parë shkova tek shtëpia e gjyshes se kishte gjithë ditën që po bënte një gatim suprizë për mua. Se di nëse më ndikoi për keq klima dhe mbeta pothuajse gjithë kohës në tualet. Vinte gjyshja e më pyeste çdo gjysëm ore tek dera e banjës: Suzana gjallë je moj?

Ditën e dytë vajtëm të bënim pazar me gjyshen paradite, ndërsa pasdite kemi shkuar tek teta Zyrihaja për vizitë sepse gjyshja tha që ajo di të shikojë filxhan, por nuk më gjeti asgjë ç’është e drejta.

U kthyhem nga Zyrihaja dhe gjyshja më futi në supermarket dhe më bleu kos frutash, pastaj pritëm për darkë ca kushërinj të e gjyshes që ishin nga shtresa e lartë e popullsisë.

Shkoi si shkoi dhe ajo ditë dhe të nesërmen kisha takim zyrtar të rëndësishmëm dhe nuk e dija ça modeli të bëja flokët. I mora një mendje gjyshes dhe gjyshja më tha t’i lë flokët dhe të marr bukë me vete.

“Në ato konferenca moj e zezë vetëm ujë pa gaz të nxjerrin për të pirë”, – më tha gjyshja. Mu fut frika pale sa e fshikshme do ishte situata.

Vajta përsëri tek supermarketi dhe mora ca banane që t’i kisha për vete dhe për Fatmirin, më pas hipa në taksi-taksi.

Taksixhiu më pyeti se nga isha. Pastaj filloi të shajë qeverinë. Më vonë u shpreh se nuk ka si koha e Enverit pasi tani janë të gjithë pa punë ndërsa në atë kohë po të rrinte qoftë edhe një njeri në kafe quhej parazit.

Unë i shpjegova që nuk po dilja për kafe.

Ai ma ktheu: Po pse qenke pispillosur atëherë?

I thashë që do takoja Fatmir Xhafën.

Mbaroi dhe takimi i asaj dite duke i dhënë fund dhe konferencave të mia zyrtare por më duhet të pranoj se kam takuar në kafe, në taksi dhe në supermarket disa persona të rëndësishëm dhe kemi diskutuar plot detaje të reformës.

Gjatë kafes zakonisht kam porositur kapuçino me bustinë dhe me sheqer diabetik, se më bën alergji sheqeri normal.
Ditën e katërt ika nga tezja e gjyshes ndërsa ditën e pestë nga xhaxhi i gjyshes.

Ditën e gjashtë u nisa për SHBA, pasi e putha gjyshen tek gusha.

Siç dhe vetë e shikoni z.Ngjela, aktiviteti im në Tiranë këto 5 ditë ka qenë tepër i ngjeshur dhe ju jeni i vetmi që keni kuptuar rëndësinë e vizitës time në kuadër të reformës në drejtësi.

Para se të shkruaja këtë letër, i hodha dhe një sy Facebook-ut tuaj dhe kuptova se jemi të dyja shumë të ngjashme sa i takon mënyrës së pozimit në foto.

Një tjetër tipar ky që përforcon betejën e përbashkët për të reformuar drejtësinë shqiptare.

Të puth Sparkat.

Me respekt Suzana.

Kategori
Uncategorized

…pa formë është Edi Rama!…

RAMAMAMAMA

Shikojani fytyrën!…

Ka marrë formën e një njeriu që e ka shkëputur kontaktin me realitetin.

E një njeriu që beson se ajo çka vizaton kuturu tek studio e tij sekrete afër Kryegjyshatës Bektashiane në Shkozë (ndërsa mban veshur një përparëse bojatisur nga bojërat e një pikture që përfundimisht as atij vetë nuk i thotë asgjë), vlen! Në daljen më hapsaq (term tifozerie për lojtarët që gabojnë gjuajten) në media, ai, Edi Rama bëri atë që ndoshta nuk e kishtë bërë deri më sot.

Mori në intervistë veten. Të gjithë ata që e kanë lexuar dhe e kanë ndjekur selfie-intervistën që Rama ia çoi sot Baton Haxhiut të Klan Kosovës, kanë vënë re të paktën dy gjëra (gjithmonë nëse i kanë hequr syzet me ngjyra politike). Sëpari një njeri që është kapluar përfundimisht nga mania e protagonizmit, deri në patologji, dhe sëdyti një kryeministër qesharak.

Të një fëmijë të parritur dhe të pamësuar me dështime, të një fëmijë që ndoshta edhe është rrahur nga edukatroja e kopështit se thyente pjatat, por që dhuna si atëhere edhe tani është e pajustifikueshme të kuptohemi. Të një të riu që qante sa herë shkonte në stërvitje dhe dikush ia kishte zënë gozhdën ku varte rrobat, por që ngushëllimin e vetëm e gjente tek i njëjti shok i pafuqishëm si ai, e që ishte Ilir Beqja. Të një intelektuali i cili ditën që vuri këmbën në politikë, pushoi se darkuari me intelektualë si ai, dhe nisi të shoqërohej me të fortë që dikur edhe ia grisnin bluzën (në një rrëfim të tij Izet Haxhia që sot Rama e ka po aq aset mediatik të shtrenjtë sa Meron, tregonte sesi në vitet 95 e kishte hasur dikur pedagogun e arteve në rrugë, e kishte kapur për bluze dhe ia kishte shqyer atë, ndërsa më pas e kishte përzënë me shumë gjasë duket e dërguar në atë “vend”).

Sot Edi Rama ka shfaqur një tjetër fytyrë jo krejt të panjohur, por  të treguar ashiqare si asnjëherë para shqiptarëve që nuk po arrijnë ta mbledhin veten nga skandalet që prodhon nga mëngjesi në darkë kjo qeveri me veprimet dhe mosveprimet e veta. Sot Edi Rama realisht ka dalë keq fare si një gënjeshtar i pashoq, që nuk ka turp po fare që edhe “rrejë” ditën për diell edhe për të paimagjinushmen.

Në tentativën për ti atribuuar vetes ideatorin e imazhit të bluzës që veshin kuqezinjtë në Euro 2016,  Rama po tenton në një tentativë të dëshpëruar të skalavaret tek ato bluza, fiks si francezët që ia shqyen katër fanella helvetëve. Një zot e di se përse kishte nevojë Edi Rama ta nxirrte kokën edhe si stilist bluzash kombëtareje, megjithëse një ide e ka gjithëkush. Në një kohë të errët skandalesh, në një finish qeverisës 3 vjeçar që prodhoi vetëm regres ekonomik dhe tkurrje investimesh për shqiptarët, dhe miliona euro për Vilma&Co që mban Rama rreth vetes, piktori ka ende një shpresë se mund ta zbukurojë këtë tablo të errët duke hedhur aty ca bojë të kuqje e të zezë.

Në tentativën për t’u fshehur si përherë në në strehën e fundit që ofron nacionalizmi, Rama u kap pas bluzës së kombëtares që bëri historinë, me shpresën se diçka do të tepronte edhe për të. Pak lavdi, pak histori edhe për mua, o mik, o vlla!…

Por, as Armando Duka, as Pik. Creative (kompania që realisht ka ideuar bluzat e kombëtares, ide që kërkon të grabisë Rama), as Loriku me shokë e askush tjetër nuk ka ndërmend t’ia falë atij për asnjë arsye. Madje as Bekim Balaj i cili në kohën që një grup kuqezinjsh ulërsin rreth një celulari “Edi, Edi, Edi…” nuk duroi dot, por aty për aty ngriti dy gishtat lart.

Në absurdin e tij të vanitetit të një shtetari pa busull por në hall, sot Edi Rama është fiks si poezia e Ismail Kadaresë “Pa formë është qielli”.

Pa formë është qielli, si tru idioti,
mërzitshëm trotuaret shiu i qull
Një kalimtar, një ombrellë, gjëmon moti
një biçikletë kthesën merr me vrull …………..

Pa formë është qielli, si një mendim idioti.

 

Kategori
Uncategorized

Dhuna ndaj një fëmije dhe Morali nga Ku……t.

delina-533x400

Në kuadrin e fajit që është i gjithëkujt, por jo i institucioneve shtetërore për skandalet që kanë mbuluar vendin, është rreshtuar edhe Delina Fico.

Ajo është pak nga të gjitha, por që në fakt nuk bën asgjë. Ajo është aktiviste e të drejtave të njeriut (kështu pretendon të paktën), është ish e dashura e Edi Ramës dikur, dhe bashkëshortja e ministrit Blendi Çuçi aktualisht, por nuk do të flasim për këtë.

Ajo ka reaguar sëfundi për atë që ngjau me skandalin e dhunimit të fëmijës në kopshtin privat “DIREN”, por për të fajin nuk e asnjë institucion shtetëror, por fajin e kanë shqiptarët që janë të tmerruar me horrorin që kanë parë një ditë më parë.

Duke marrë shkas nga një qytetar që shkruan në rrjetet sociale “Më fal, bir që të rrita në këtë vend”, për gruan e ministrit nuk ka vend për kaq pesimizëm pasi sipas saj ka edhe më keq.

Ky është reagimi i saj:

“Më fal, bir, që të rrita në këtë vend” , shkruante njëri. Vërtet???? Po c’është more kjo urrejtje ndaj Shqipërisë? Pse e gjithë bota do të jetojë vetëm në vendet e Bashkimit Europian, SHBA dhe Kanada – se përveç këtyre tri hapësirave, të gjitha vendet e botës kanë të njëjtat probleme që ka Shqipëria, së paku, pas vitit 1997, madje edhe mëkeq.

A duhet ta bej një listë? A ta nis nga Lindja e Mesme apo Afrika e Veriut? Nga Serbia apo Greqia (kjo e fundit është edhe në BE)? Të protestosh ndaj padrejtësive, të kërkosh llogari nga qeveria dhe politikanet në përgjithësi, të luftosh për ta përmbysur qeverinë përmes votës, të kërkosh më shumë nga jeta dhe shteti, janë te gjitha ne rregull, por s’ka perse qe çdo hall qe vëmë re, te na shtyje te themi se këto halle janë vetëm ne Shqipëri e duhet te varim te gjithë nje gur ne qafe dhe te mbytemi ose te emigrojme ne BE, SHBA, ose Kanada. Po sikur te themi me shume: C’mund te bej une qe Shqiperia e fëmijëve tanë te jete me e mire se kjo qe jetojme ne? U turren te gjithe kunder Anjezes e mire bene, por rasti i saj eshte tipikisht rasti i paaftësisë se çdonjërit nga ne per te marre pergjegjesi personale: Kur ishte gazetare, denonconte te keqen qe benin te tjeret. Kur kishte vete pergjegjesi ne dore per edukimin e femijeve, i zhdepte ne dru. “Beni si them une, por mos beni si bej une” – kjo eshte ajo qe praktikojme shpesh ne shqiptaret, nga me i madhi deri tek me i vogli. Kur te mos e jetojme me jeten dhe angazhimin tone qytetar ne kete menyre, behet me e mire Shqiperia. Duke share tere diten te tjeret e Shqiperine, behet vetem nje vrime e madhe ne uje. Dhe villet vrer qe nuk i ben mire askujt, as atij qe e vjell. Shqiperia nuk eshte e politikaneve. Shqiperia eshte e jona dhe e atyre me te mireve prej nesh qe nuk vjellin vrer tere diten, por punojne, prodhojne, krijojne, ndihmojne te tjeret, nuk bejne ndertime e biznese pa leje, dhe i duan plote gjera te mira qe ka ky vend”

Kategori
Uncategorized

Rrëfimi i oficerit: Si përgjonim pa leje.

Një nga 5 oficerët e trajnuar nga policia italiane me përgjuesin e paligjshëm ka treguar detaje të reja që konfirmojnë se kjo pajisje u përdor për përgjime dhe aksione policore.
Agjenti i policisë ka treguar para hetuesve rastin kur së bashku me dy ekspertët italianë dhe të shoqëruar nga përgjegjësi i IT-së, Ention Xhelilaj kanë zbarkuar në Seman të Fierit për hetime operative, sipas “Abc News”. Ai ka thënë se në atë zonë kishte dyshime se persona ende të paidentifikuar trafikonin lëndë narkotike me avionë të vegjël. Për të identifikuar dhe gjurmuar numrat e personave të dyshuar si trafikantë, efektivi i policisë ka treguar se kanë kryer disa veprime operative në atë zonë duke tentuar zbardhjen e numrave të tyre. Ai ka thënë se në një moment, ekspertët italianë kanë kërkuar që efektivët e policisë shqiptare të largoheshin nga makina dhe për disa minuta kanë qëndruar vetëm, pa ditur se çfarë është bërë në atë kohë.
Agjenti ka shpjeguar me detaje edhe për rastet e gjurmimit dhe identifikimit të numrave të të dënuarve në burgje mes të cilëve edhe Vladimir Gjuta, i dyshuar për vendosjen e tritolit në farmacinë e babait të ministrit të Brendshëm, por që më pas doli i pafajshëm.
Po ashtu është përgjuar edhe burgu i Peqinit dhe zyrtarë të lartë në Drejtorinë e Përgjithshme të Burgjeve.

Provat për Semanin

Pajisja përgjuese “IMSI Catcher”, për të cilën Prokuroria ka nisur hetimet, dyshohet se është dërguar në zonën e Semanit pak javë më parë. Pas sinjalizimeve se në këtë zonë po ulen avionë me drogë, drejtuesit e policisë dyshohet se urdhëruan përdorimin e “IMSI Catcher”. Hetuesit kanë dyshime se pajisja e përgjimit u dërgua një ditë në zonën ku ishte raportuar për fluturimin e një avioni të vogël në Seman.
Dyshohet se të pranishëm kanë qenë policë shqiptarë dhe punonjës të Interforce. Dërgimi i pajisjes në zonën e Semanit mësohet se është pranuar se ka ndodhur edhe nga efektivë të policisë shqiptare, që janë pyetur si persona me dijeni për çështjen e “IMSI Catcher”. Pavarësisht këtij fakti, nuk është e qartë nëse pajisja përgjuese është dërguar në zonën e Semanit për arsye hetimore, pra për të skanuar IMEI-t në zonë vërtet apo për arsye trajnimi. Zyrtarët e akuzës thanë se po hetojnë të dyja variantet, pra mundësinë që pajisja të jetë përdorur për përgjime në lidhje me çështjen e avionit, por edhe mundësinë që në situatën e dhënë, pajisja të jetë përdorur për trajnim me qëllim lokalizimin e personave të dyshuar në zonë.
Në të dyja rastet, sipas Prokurorisë, ka dyshime se pajisja është përdorur me kapacitetin e saj skanues të celularëve dhe me programe përgjuese. Më 21-22 maj 2016, disa qytetarë raportuan se kishin parë avionë të vegjël sportivë në zonën e Semanit. Raportimet u shoqëruan edhe me disa foto të avionëve, për të cilët u tha se ishin ulur në zonën e Semanit. Policia i hodhi poshtë këto raportime dhe tha se atë ditë në itinerare që përfshijnë Semanin kanë fluturuar tre avionë sportivë, me leje, për qëllime turistike. Nga ana tjetër, Prokuroria bën me dije se veç hyrjes së pajisjes pa kaluar në doganë dhe pa autorizim nga Prokuroria, një tjetër shkelje është gjetur në procedurën e ndjekur. Sipas akuzës, policia nuk ka njoftuar AKEP-in në lidhje me ndërhyrjet që mund të bëheshin në rrjetin e telefonisë celulare nga pajisja “IMSI Catcher”, qoftë edhe për arsye trajnimi.
Edhe në këtë rast, sipas Prokurorisë, organi që ka sjellë pajisjen në Shqipëri duhej që minimalisht të njoftonte Autoritetin e Komunikimeve Elektronike e Postare, AKEP. Sipas Prokurorisë, në çdo rast pajisja ndërhyn në rrjetin e telefonisë celulare duke u sjellë si antenë valësh e rreme e duke nxjerrë jashtë funksioni antenat e vërteta.

Kategori
Uncategorized

Dede Kamberi, historia e një shenjtori që ndërroi jetë në qeli.

Kush e njeh Tomorr Alikon kujton kalvarin e gjatë të persekutimit të tij në diktaturën komuniste, burgjet, internimin dhe persekutimin, mirëpo jo shumë e njohim Tomorr Alikon si Dervishin e Nderit të Kryegjyshatës Botërore.

Ka kaluar 91 vitet dhe Tomorri nuk ndalet. Ecën, ngrihet dhe lufton në të njëjtën mënyrë mbi parimet e tij të shenjta. “E kam bekim këtë jetë të gjatë nga Dede Kamberi”, thotë Tomorri. Ai kujton një histori në Spitalin e Burgut, ku fati e solli të jetë në të njëjtën dhomë-qeli me të shenjtin Dede Kamber Prishta. “Unë isha shumë i sëmurë me turbekuloz. Kisha kriza të forta. Baba Kamberin e kisha tek koka. I them, Baba do të vdes se jam shumë sëmurë. Dede Kamberi, pasi e dëgjon, buzëqesh ëmbël dhe thotë; jo bir ti nuk do të vdesësh, ti do të vuash, por do të jetosh gjatë dhe do të shohësh botën, ai që do të vdesë jam unë”. Tomorr Aliko nuk i harron kurrë bisedat me Dede Kamberin në burg dhe sot në moshën 91-vjeçare i kujton me të njëjtin pasion. “Dede Kamberi dha shpirt mbi duart e mia në qelitë e burgut. Kurrë nuk do të harroj mirësitë e tij edhe nga ajo qeli burgu”, thotë Aliko.

Ai kujton më pas një mrekulli personale familjare të tij, të cilën ai ia dedikon Zotit dhe Dede Kamberit. “Nëna ime ishte e sëmurë shumë rëndë në atë kohë. Ishte me kancer. Shkoi në spital u operua dhe mjekët nuk i dhanë asnjë shpresë. Dede Kamberi më shikon të mërzitur dhe më pyet; çfarë ke bir? I them nëna është shumë e sëmurë dhe do të vdesë se është me kancer. Mjekët e kanë operuar dhe nuk i kanë dhënë asnjë shpresë. Dede më përgjigjet pas pak minutash heshtje; nëna jote do të shpëtojë, por duhet ta dërgosh edhe një herë që të futet në operacion. Pas operimit të dytë vërtet nëna shpëtoi nga sëmundja e kancerit.

Kohët në burg bashkë me Dede Kamberin e lidhën shumë Tomorrin me shenjtorin bektashi. Dje, Tomorri trokiti në dyert e gazetës pikërisht për Dede Kamberin. Nuk ishte asnjë përvjetor Dede Kamberi, por një paçavure gazetë si “Dita” kishte botuar javë më parë një shkrim kundër  Dedeit me mashtrime dhe spekullime të rëndomta dhe banale tipike të regjimit diktatorial. Tomorri thotë se nuk mund të heshtë se e ka detyrim përpara Dede Kamberit që të thotë të vërtetën dhe askush nuk mundet që ta denigrojë figurën e atij shenjtori. “Është e njëjta metodë e ateistëve komunistë kundër fesë që po përdoret edhe tani”, thotë Tomorri.
Tomorri kujton edhe një tjetër histori me Dede Kamberin dhe që për të është mjaft domethënëse. “Dede Kamberi kishte mundur që të gjithë pasurinë e Teqes t’ia kalonte myhibit të tij Mehmet Kasmi si amanet që atë t’ia kalonte Kryegjyshatës Botërore. Bëhej fjalë për 200 napolona ari. Mehmeti në vitin 1945 arrestohet me akuzën e kulakut. E gjithë pasuria e Mehmet Kasmit sekuestrohet nga regjimi, ndërsa 200 napolonat e floririt ishin të ruajtura në një qilar dhe Mehmet Kasmi mundi t’i shpëtonte ato. Duke përmbushur amanetin e Dede Kamberit, Mehmet Kasmi i merr napolonat e floririt dhe bashkë me djalin e tij të madh Ademin më 17 mars 1956 i dorëzojnë në Kryegjyshatë tek Kryegjyshi Botëror, Dede Ahmeti.

Kujtime të hershme

Në fillim të vitit 1942 në moshën 17-vjeçare për të ndihmuar familjen ndërpreva studimet dhe punësohem në kafe Hotel “Europa” Tiranë që frekuentohej më shumë nga beratas, skraparlinj, gjirokastritë. Pronar ishte Muharrem Neviri nga Libohova, i cili më trajtonte si djalin e vet.
Në një dhomë të hotelit në katin e parë shpesh mblidheshin besimtarë bektashinj ( Baballarë, Dervishë e Muhibë)
Më i moshuari dhe më i respektuari që nderohej nga të gjithë ishte “Baba Kamber Prishta”, i cili më shpesh e në veçanti takohej me dy myhibët e tij, me Met Kasmin tregtar dhe Muharrem Nevirin. Baba Kamberi këtu vinte çdo 10 ditë, kështu që kafe Hotel “Europa” u kthye në një qendër të bektashinjve. Unë shërbeva atje gati tre vjet dhe respekti e dashuria për Baba Kamberin shtohej nga dita në ditë. Flitej se Nëna e Mbretit Zog dhe dy motrat e tij kishin marrë dorë te Baba Kamberi.
Kishin kaluar tre vjet kur në prill 1946 arrestohem dhe torturohem në birucat e Kalasë së Gjirokastrës. Torturohem nga hetuesit shpirt katranë të Sigurimit të Shtetit. I lutesha Zotit të mishëroftë për të më dhënë kurajo me ndershmëri të përballoja situatën. Shpesh më dilte para syve Baba Kamberi, duke më thënë: “Tomor o Bir ki besim te i madhi Zot”.
Dola në gjyq më dënuan 20 vjet. Më çuan në burgun e vjetër të Tiranës i sëmurë rëndë me temperaturë 40. Më çuan në dhomën ku ishin shtruar disa të sëmurë. Atje ishte shtruar dhe  Baba Kamberi i cili vuante nga diabeti. Urgjent më shtruan në të ashtuquajtur infermieri të Spitalit Nr.1. në një dhomë të rezervuar për të sëmurët rëndë. Mbas disa ditë për çudinë time më sjellin me barelë Baba Kamberin.
Nuk do të zgjatem më, por do të botoj vjershën time dedikuar Baba Kamberit, i cili mbas 10 ditë ndërroi jetë në duart e mia.

Reagimi i Tomorr Alikos

Në përgjigje të artikullit botuar në gazetën “Dita” dt.27 prill 2016, autorët e shkrimit të cilët synojnë të denigrojnë figurën e Kamber Prishtës (Meço), duke e quajtur “turpin e klerikëve bektashinj, tradhtarë, bashkëpunëtorë me pushtuesit e tij. Gjithçka që thuhet janë të pabazuar me gjithatë do të mundohem të jap një përgjigje sqaruese si lexuesve të gazetës “Dita” dhe më gjerë.
Baba Kamberi është nderi i Kombit , vlerësim i dhënë nga populli i krahinave ku ai ka shërbyer përfshirë këtu edhe popullit patriot të Skraparit, i cili e ka mbiquajtur “Prishta”, por i vlerësuar edhe nga institucioni i Presidentit të Republikës.
Ai që në muajin nëntor 1942, kur u formua organizata e Ballit Kombëtar në Qarkun e Beratit, është zgjedhur në shtabin e saj.
Përsa bëhet kjo përpjekje sot për të njollosur këtë njeri aq më tepër një kryegjysh Botëror të Bektashizmit dhe vetë Bektashizmit. Dhe akuzat vazhdojnë…Baba Kamberi që në nëntor 1942 kur u formua Balli Kombëtar në Berat u zgjodh në shtabin e tij. Eshtë gënjeshtër në stilin e propagandës komuniste. Tani nuk dënohet njeri pa fakte, bile ata që shpifin dënohen me ligj.
E thërret Ali Bej Këlcyra bashkë me Teki Xhindin dhe u ngarkon detyra, njërit të punojë me mehypët dhe tjetri me masën tjetër në shërbim të Ballit. Eshtë graduar me gradën Kolonel nga fashizmi.
Sa për Ali Këlcyrën që e akuzoni se bashkëpunonte Baba Kamberi këtë e sqaron vetë Baba Kamberi. ”Ali Këlcyrën e kam takuar vetëm një herë ku fjeti një natë. Nuk kemi biseduar për çështje politike. (Arkivi MB dosja Kamber Meço).
Thoni se Baba Kamberi ka bashkëpunuar me pushtuesit se ai ka qenë eksponent i fashizmit me gradën kolonel. Absurditete. Është shumë e rëndë të thuash një gjë të tillë pa pasur asnjë fakt dhe asnjë dokument. Në arshivën e shtetit janë gjithë bashkëpunëtorët e fashizmit, por emri i Baba Kamberit nuk figuron gjëkundi, bile as në gjyq që u dënua me 15 vjet burg nuk ju tha një gjë e tillë.
Në gazetën e lartpërmendur është shkruar se Kamber Prishta ka qenë kundër kryengritjes së Fierit në vitin 1935, Fete dhe veçanërisht bektashinjtë kanë qenë dhe janë në çdo kohë “Vatra  Atdhetarizmi”. Edhe Baba Kamberi i tillë ka qenë.
Sa për urdhërin e “Skënderbeut” dhënë nga Mbreti Zog ne e konsiderojmë si vlerësim nga Kreu i Shtetit (jo nga palo Mbreti siç thuhet në shkrim).
Dervish Kamberi mori pjesë aktive në organizimin e Kongresit të parë Bektashian në 17.1.1921 me teqenë e Prishtës Skrapar.
Në këtë Kongres, Dervish Kamberi u emëruar Baba dhe Gjysh i Teqesë së Prishtës nga Baba Ahmet Turani i Tepelenës, i cili drejtonte Kongresin. Sipas këtyre të dhënave ku është turpi dhe tradhtia e Baba Kamberit?
Dervish Kamberi në vitin 1910 shoqërohej për në Haxhi Bektash Baba Ahmet Turanin dhe Baba Sulejmanin e Teqesë së Gjirokastrës.
Në 1914, Dervish Kamberi shkoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës për të mbledhur ndihma për Teqetë, Mirëpritet nga Federata VATRA dhe nga At Fan Noli dhe Faik Konica.
Në 1912 u shpërngulën dhe u vendosën në ullishtat e Vlorës me mijëra njërëz midis tyre dhe familja e Meçove ku humbën jetën 13 frymë. I ati, motra dhe nipa e mbesa, të Baba Kamberit, i cili u prek vetë nga kjo sëmundje. Falë kujdesjes së të vëllait të madh dhe Baba Ahmet Turunit shpëtoi nga vdekja.
Shenjtëria e tij, Baba Kamber Prishta drejtoi Kongresin e III Bektashian në Turan të Korçës 1929, ku u mundësua dhe ardhja e Kryegjyshit Botëror në Shqipëri, Sali Niazi Dede. Ne këtë Kongres historik morën pjesë 55 delegatë klerikë dhe laikë nga e gjithë Shqipëria ku u vendos që Gjysh Kamberi të drejtonte punimet e Kongresit.
Me këtë rast theksojmë miqësinë dhe bashkëpunimin e ngushtë të Kryegjyshit me Gjysh Kamberin, të cilin e mbante gjithmonë në krahun e djathtë.
Kryegjyshata Botërore Bektashiane iniciativën e kryegjyshit Dede Reshat Bardhi një vit para se të kalonte nga jeta 2010 u organizua në hotel “Tirana” 60-vjetori i kalimit nga jeta të Kryegjyshit Botëror Kamber Prishtës dhe Baba Muços, ku referuan klerikë dhe laikë për aktivitetin e tyre në shërbim të bektashizmit. Artikulli i gazetës “Drita” ka më se një muaj që u botua. Eshtë për të ardhur keq që askush nuk mori guximin që t’i përgjigjej.
Ja çka thënë Kryegjyshi Botëror i Bektashinjve Haxhi Dede Reshat Bardhi: “Jeta dhe vepra e Shenjtërisë së tij Dede Kamber Prishtës “Meço” ka qenë dhe do të mbetet shembull i shkëlqyer për të gjithë Islamin. Ai u mëkua me dashurinë në Zot dhe në rrugën e ndritur të Haxhi Bektash Veliut”…
“Kryegjyshata Botërore e Bektashizmit me Seli ne Tiranë e çmon Shenjtërinë e tij Kamber Prishtën për përkushtimin dhe besnikërinë e tij. Ai refuzoi arratisjen nga Shqipëria në 1944, kur Dervish Rexhepi e të tjerë e lutën, por ja cilët ishin fjalët e fundit të tij. “Unë kam qenë dy herë në SHBA në 1914 dhe 1918 me shërbim. Por çdo të thonë besimtarët“. Iku për të shpëtuar kokën. Unë gjithë jetën kam qenë kundër të pafeve. E dija që do të më arrestonin dhe ashtu ndodhi.

Baba Kamberit

Zot i Madh dhe fuqiplotë
Që krijove këtë botë
Si e le gjysmë shekull
Shqipërinë në tym e mjegull

Ishte viti pesëdhjetë
Vetëm shpirti na kish mbetë
Lëngonim në një gërmadhë
Rrallëkush dilte i gjallë

Për ne s’kishte kush mëshirë
Prisnim vdekjen n’errësirë
Po kujtoj Baba Kamberë
Që e sull me barrelë

E hodhën në shtrat, me fjalë e fyen
Mbyllën derën, qafën e thyen
Dridhej i tëri, ishte mesditë
Rënkoi thellë, mezi hapi sytë

Më njohu menjëherë, më thirri pranë
Më shtrëngoi dorën, më pyeti ku jam?
Rri i qetë i thashë, jemi në spital
Buzëqeshi ëmbël nuk tha asnjë fjalë

Dhjetë ditë lëngoi, s’bëri oh kurrë
I digjej trupi, kish temperaturë
S’kish oreks, me zor e ushqeja
Kosi i pëlqente, por me zor e gjeja.

Tre ditë, para se të ndërronte jetë
Ju çel fytyra, m’u duk më i qetë
Donte Baba Muçon, ta kishte pranë
Dervishin e Tij, që nga ay e ndanë

Po atë ditë, Babajt i qava hallë
Pse na mundon Zoti, ç’kemi bërë vallë
Jeta më ish mërzitur, humbur çdo shpresë
Kur lëngon njeriu, më mirë të vdesë

Bir më tha: Të mirët vuajnë, në këtë botë
Edhe foshnja kur lind, nuk qesh por qan me lotë
Nga ferri komunist, një ditë ke për të dalë
Për fakirët e shokët, shkruaj nja dy fjalë

Gjendja po rëndohej, ishte dit e dhjetë
I filloi gërhitja, ky sinjal i shkretë
Mori frymë thellë, hapi pak sytë
Diçka do t’më thoshte, ju sosën fuqitë

E mbajta në gjoks, gjersa e kuptova
Që shkoi në atë jetë, nurin ia mbulova
Atë natë e gdhiva, gjersa u bë ditë
Gjer në momentin që e muar jezitë

Tomorr Aliko
Infermieri i Spitalit të Burgut
Dhoma e vdekjes
Gusht 1950

Kategori
Uncategorized

Elvira Dones kundër Ramës: Gjeje një popull tjetër që të kënaqësh dëshirat e tua.

Elvira Dones kundër Ramës: Gjeje një popull tjetër që të kënaqësh dëshirat e tua

 Elvira Dones kundër Ramës:

Shkrimtarja Elvira Dones, e cila ka qënë një kritikuese mjaft e ashpër e qeverisë Berisha, nuk kursen as kritikat por edhe mënyrën se si Edi Rama po drejton vendin.

Shkrimtarja shprehet se “Shqipëria nuk është në shëtitje dhe as pronë e një grupi mashtruesish”.

Në facebook, Dones shkruan:

“l’Albania NON e in vendita. Shqipëria nuk është pronë e një grupi mashtruesish.Qeveria aktuale ka një rrugë të vetme:të dëgjojë dhe të respektojë atë që populli po i kërkon dhe për të vetmen arsye për të cilën e votoi. Nëse ajo që u thuhet shqiptarëve, thuajse çdo ditë, me përçmim, se janë një popull delesh pa mend, të manipuluar, të paditur, atëherë kjo qeveri le të gjejë një popull tjetër që të kënaqë dëshirën e saj për t’u majmur në kurriz të tij.
Elvira Dones, e cila prej vitesh jeton në Amerikë, u përfol në rrethin mediatik e më gjerë si kandidaturë kyçe për drejtimin e Radio Televizionit Shqiptar pasi dorëzoi plaformën vitin e shkuar.

Dones ishte një prej mbështetset kryesore të Edi Ramës për drejtimin e vendit. Në shumë intervista, Dones shprehte me bindje se Rama ishte drejtimi i duhur për Shqipërinë por mënyra e qeverisjes dhe premtimet e pambajtura, duket se Dones është zhgënjyer nga miku i saj Edi Rama.

Kategori
Uncategorized

Paria e Tiranes eshte e varur nga interesa te huaja dhe nuk punon per shqiptaret:

2016-06-20 14.53.36

PO KALOJME NJE MOMENT STRATEGJIK… DHE PO SHKOJME DREJT NJE DESHTIMI TJETER HISTORIK.

Shenasi Rama, USA.

Ne shtypin shqiptar po kalon krejt ne heshtje vizita shume e rendesishme e Presidentit te Kines ne Serbi; pak a shume si kaloi edhe vizita e presidentit te Rusise ne Greqi.

KA nje arsye te forte pse ndodh keshtu:

Paria e Tiranes eshte e varur nga interesa te huaja dhe nuk punon per shqiptaret; ende mendojne me mendesine e mileteve e te sekteve. Si edhe e kam thene shume kohe me pare, ekzistenca e shteteve dhe e kombeve varen jo vetem nga strukturat politike, shoqerore dhe te vlerave brenda kombit, por edhe nga situata strategjike. E ne kete pike, ndermjesht shume te tjerash, jane te pakten pese elemente qe duhen vene re dhe qe nuk duhen anashkaluar:

1. Marreveshjet e pershkallezuara te Serbise dhe te Greqise me Kinen dhe me Rusine jane tregues te pamohueshem se Ballkani eshte nje gadishull ku interesat strategjike te Fuqive te Medha jane perjashtuese te njera tjetres. Edhe ne mos paste Lufte te Ftohte boterore, ka Lufte te Ftohte Ballkanike ku ne jemi ne ane te kunderta me shtetet fqinje e jomiqesore.

2. shtet-kombet me baze etnike jane struktura mbizoteruese e fitimtare nw gadishullin Ballkanik. Ne kete drejtim kemi qene e jemi te humbur por duhet te punohet per te ndryshuar rruge.

3. projekti integrues europian per Ballkanin ka deshtuar, ashtu si ka deshtuar edhe sistemi i protektorateve te deklaruara apo te nenkuptuara. kjo kerkon, ndermjet te tjerash, ne menyre imperative nje shtrim te ri te ceshtjes kombetare shqiptare.

4. Paria e Tiranes dhe strukturat e saj themeltare jenicero-bizantine janw fajtore dhe mbajnw pergjegjesi te jashtezakonshme politike pwr mbajtjen peng te shtetit dhe te luftes se pameshirshme qe iu bejne interesave kombetare shqiptare.

5. Koha dhe nevoja historike eshte per nje fillim te ri per shqiptaret. Ky fillim duhet te nise me nje kuptim te qarte te shkaqeve te vazhdimit te deshtimit tone historik, me nje mirekuptim te gjendjes strategjike, me nevojen e venies ne plan te pare te interesit kombetar mbareshqiptar dhe me vetedijen e thelle se, ne fund te fundit, vetem ne shqiptaret mund ti zgjidhim punet e shqiptareve, ashtu si duhet e si e meritojme.

Ne perfundim, koha eshte per te nisur nje debat serioz politik i cili duhet te perfshije te gjithe shqiptaret, dhe pakicat qe jetojne me ta, ne mos tjeter, sepse keshtu e kerkon gjendja strategjike. Nuk ka zgjidhje te Ballkanit pa zgjidhje te duhur te problemit kombetar shqiptar. nuk ka integrim ne struktura nderkombetare pa pasur nje here integrim te shqiptareve si komb dhe si shtet. Dhe, qe te mos vije puna tek “Shqiperia e Shqiptareve, Vdekje Tradhetareve,” kjo kerkon nje kthese te forte drejt interesit kombetare dhe trajtimit me seriozitet te tij nga te gjithe ne qe e duam ate vend me shume se keta qe e mjelin e shfrytezojne dhe qe na urrejne si komb e si etni.

Kategori
Uncategorized

NËSE NUK SHLYEN DOT KREDINË, PRONËN TA SHESIN ME 1/3 E VLERËS.

falimentimi-foto-e-madhe_1Është ky thelbi i ndryshimeve të fundit në Kodin e Procedurës Civile të ndërmarra me iniciativën e mazhorancës së majtë, që synon të favorizojë me ligj bankat.

Sipas ndryshimeve ligjore, bankat kanë të drejtë të shesin pronën e lënë si kolateral prej debitorëve deri në 30% të vlerës së përcaktuar nga vetë ekspertët e bankës.

Kjo do të ndodhë nëse prona nuk arrin të shitet në dy ankandet e parë.

Një masë e tillë duket diskriminuese ndaj debitorëve shqiptarë, ndërsa favorizon hapur bankat, pothuajse të gjitha të huaja.

Investitorët shpesh detyrohen të hyjnë në marrëdhënie kreditimi me bankat. Është një biznes në të cilin ata vendosin si kolateral pjesë të pasurisë, shpesh edhe bizneset e tyre, duke marrë nga bankat një borxh për të cilin paguajnë edhe interes.

Nuk e bëjnë për bamirësi, por për të fituar.

Por edhe bankat nuk i japin paratë ‘kuturu’. Ato vlerësojnë planin e biznesit, aftësinë shlyerse të kreditorit dhe pasurinë e lënë prej tij në kolateral.

Në këtë mënyrë, bankat kanë marrë rriskun e investimit. Për këtë rrisk ato kërkojnë edhe përqindjen e tyre të interesit.

Ndryshimet e fundit ligjore duket se favorizojnëpozitën e bankave në këtë marrëdhënie privatësh, duke i favorizuar për të marrë paratë e tyre, ndërsa dënojnë me falimentim shqiptarët që kanë hyrë në borxh ndaj bankave.

Edhe në ditët e veta më të këqija, bankat raportojnë qindra milionë euro fitime brenda një viti. Atëherë përse duhet t’u garantojmë një fitim edhe më të madh?

Një ndryshim i tillë në ligj duket si shmangie nga detyrimi i një qeverie që të mendojë së pari për qytetarët e vet dhe pastaj për bankat e huaja.

Kategori
Uncategorized

Thirrja e një emigranti.

nga Fehmi Tançi emigrant USA.

“ALI BABA ME 40 HAJDUTE” i Rilindjes siç nuk kanë lënë gjë pa vjedhur Shqipërisë dhe shqiptarëve në këto tre vite do të tentojë ta vjedhë/përvetësojë edhe fitoren e djeshme të kombëtares dhe të gjithë shqiptarëve.
Siç bëri në rastin e kualifikimit të kombëtares nê europian, duke ju ngjitur festimeve të sportdashësve si “m…i pas këpuce”.
Do të organizojë ceremoni duke e ditur ndjeshmërinë e shqiptarëve dhe do të marrë të gjithë ekskluzivitetin e saj.
Sepse ky sharlatan as nuk është parë të inagurojë ndonjë metër rrugë të shtuar, apo investime të tjera, as nuk do ta shihni.
Ky është shumë i zënë çdo ditë të shesë ferrin për parajsë, dhunën e pushtetit për ligj dhe demokraci, opozitën ta shpallë armike, popullin e “vet” ta fyejë, fukarenjtë në burg dhe banditët në karrige, etj., etj.

Kështu që thirrja ime është:
Me neveri bojkotojani këtë përvetësim dhe vjedhje të radhës.
Çdokush prej jush/nesh e ka festuar atë gëzim të madh dje në shtëpi, lokal, stadium, rrugët e qytetit të tij apo të botës, kudo kemi qenë.
Mos ja jepni atij antishqiptari atë shans.
Më e shumta lereni të bëjë atë fjalimin e tij të famshëm para kamerave në zyrën e tij “alla LGBT” dhe të thyejë qafën.

Nëse bie dakort me mua, larg çdo lloj bindje politike, por thjeshtë si një patriot, botoje.

Këtë e pëlqejnë %d blogues: