Kategori
Uncategorized

Hymni i Forumit Imazh & Media!

I nderuar Faqebardh e zemerpaster, hyjnor, paqembjelles e paqeshperndares!

Me shume Shqiperi!

Bashkepaqesor, bashkeglobalist, me shume per: ” Jam Shqiperi”, ku i thone: “Shqipni”.

Po NISH-it, (Nismes se Imazhit Shqiptar), Jo, Njeshit!
Jemi, NISH per t’ u kujtuar, Jo, njesh per t’ u harruar!

Per Fund t’ mram;
E Mramja me Hajr! Per te Miren, Lufte te Keqes e Hijes!

Viti 2018, me Fat!

Kombi Shqiptar, Imazhi Im!
T’Lir, Iliret!

Me Burrni e Durim,
Zoti na sjell Shpetim!

Jam Shqiperi!

Faleminderit per mirekuptimin!

Perkushtimisht Astrit Memia

Kategori
Uncategorized

Kurre Erdoganizim e otomanizim te Mirdites!

Flamuri kombëtar shqiptar, ndër më të bukurit në botë 

Nga Albina Deda.

Kurre Erdoganizim e otomanizim te Mirdites!

Shikoni kete foto qe nuk len vend per koment.

Eshte diga e HEC-it te Qaf-Molles ne zemer te Mirdites.Nje kompani turke aspak serioze e cila pretendon te shfrytezoje pasurite ujore te vendlindjes time me afat te gjate ka gdhendur ne balle te diges flamurin gjysem-hene te shtetit te vet…!!

Bashke me betimin tim e te vendlindjes se ne jete te jeteve nuk do te mbijetoje kjo pikture provokuese ne Mirdite shpjegoj sa vijon.

Eshte normal nje investim i huaj qofte dhe turk apo afganistanas ne Mirdite megjithe specifikat nacionale e religjioze historike te kesaj treve.Po aq normal dhe gdhendja e simboleve te kompanise apo shtetit qe ka investuar.Por kurre pa pasur ne krah flamurin kombetar shqiptar.

Dijeni se Mirdita kete nuk do e kishte lejuar as ne kulmin e fuqise te Imperatorise e Sulltanatit Ottoman.Dhe jo me sot kur ky shtet udhehiqet nga nje president monster, neodiktator e enderrues vegimtare i otomanizimit te trojeve te Gjergj Kastriotit.

Mirdita dhe shqiptaret kudo jane jane shembull pankozmik i harmonise religjioze por kjo nuk nenkupton qe kompani provokative te nje shteti te huaj i cili per 5 shekuj ishte hasmi yne me i ashper te mund te bejne tatuazh ne token arbnore.

Mirdita nuk kerkon qe perballe gjysemhenes te ishte kryqi i Konstandinit,Gjergj Kastriotit e Shen Terezes por kurre nuk lejon te privohet flamuri me dy krere per te cilin me shume se kushdo Mirdita ka flijuar mijera jete ne qindra vjetë.Prandaj edhe firma e sponsorizuar nga fondet ekspansioniste me aksente anti shqiptare e antieuropianiste,as mediokromania e Erdogan nuk gjejne kurre terren ne Mirdite.

Nese Erdogani, ky kumbar bastard i nje bastardi kryeminister si Edi Rama arriti te bleje voten e qeverise kunder vullnetit te SHBA ne OKB ,ju siguroj se nuk do bleje kurre shpirtin kombetar e krenarine e Mirdites.Ndaj hiqeni ate tatuazh provokativ.

Nese jo une e para si bije e Mirdites do marr kazmen e do ta zhgarravis.E atehere le te turren jeniceret e tahirsat e Edi Rames te me ndalojne.

Neser une do jem aty.Hajde dhe ti mirditor dhe çdo shqiptar qe guxon te luftoje per simbolin e vet Kombetar!

AD.

 

Mirdita e 12 bajraqeve

Mund të thuhet me krenari se mirditorët janë racë e pastër shqiptare të cilëve malet dhe natyra i dha një burrëri të pashoqe dhe të lëvduar ndër shqiptarë. Ka qenë shumë e njohur rezistenca që i kanë bërë mirditorët pushtuesve osmanë.
Emri Mirditë për herë të parë ndeshet në vitin 1416. Ajo cilësohet si një nga zonat më autoktone dhe më të pavarura të Shqipërisë së Veriut, e çmuar për trimëri dhe atdhedashuri. Mirditorët kanë qenë gjithnjë kryeneçë ndaj pushtuesve dhe me gjakun e tyre dhe mbrojtjen që i kanë bërë territoreve të tyre kanë merituar gjithnjë lavdinë e kombit shqiptar.
Studiuesja e njohur Edith Durham do të vinte në dukje në fakt diçka shumë karakteristike tek mirditoret që ishte mbajtja e shamisë së zezë (xhurdi) që në fakt ka një domethënie të lashtë. Duke qenë se Lekë Dukagjini kishte miqësi me Skënderbeun, me vdekjen e tij të gjitha gratë mirditore mbanin këtë shami të zezë në shenjë zie për Skënderbeun.
Me nam është kundërshtia që i bën mirditorët Ali Pashë Tepelenës kur pashai gjakatar i Janinës i urdhëroi të vrisnin kardhiotët e lidhur. Por mirditasit nuk pranuan. “Duhet që ato të kenë armë në duar dhe të ndeshen me ne. Përndryshe të lidhur nuk mund t’i therim se shburrërohemi”. Dhe kjo në fakt përbënte thelbin e mirditorëve ndër shekuj. Trimëria dhe burrëria e tyre është me nam.
Kategori
Uncategorized

Ju mund të mbështeteni tek Amerika.

Kategori
Uncategorized

O Flamur Shkab.

Kategori
Uncategorized

Tropoja në këngë.

Fatime Sokoli.

Kategori
Uncategorized

Raporti nga Shërbimi Informativ Shtetëror: Dalin emrat e policëve që u morën me drogë.

Raportet e SHISH janë dëshmi e implikimit të policisë në të gjitha hallkat e saj, që nga drejtorët e qarqeve deri shefat e komisariateve, shefat e krimeve, shefat e rendit, të qarkullimit e deri tek policët e thjeshtë.
Po ashtu, raporti dëshmon se Edi Rama dhe Saimir Tahiri u informuan në vazhdimësi nga Visho Ajazi Lika por lanë në detyrë, madje promovuan policët që përmendën në raport. Gjithsej SHISH dërgoi 59 raporte, në shumë prej të cilëve jepet informacion i përsëritur për policët e implikuar në biznesin e drogës. Lapsi.al ka nxjerrë nga raportet e publikuar sot, emrat e 79 policëve, si më poshtë:

3.Nr. 963, datë 03.03.2016, me lëndë. “Për parandalimin e trafikimit të 574 sativa për në Turqi, organizuar nga objekti Arjan Leba dhe lidhjet e tij.” Informuar PKR, DPSH.

Romeo Gjolleshi, i datëlindjes 09.01.1982, i biri i Sali e Sirmade, lindur në Lazarat dhe banues në Gjirokastër. Në atë kohë ishte efektiv i Policisë së Shtetit, inspektor krimesh DPQ Korçë.

4.Nr. 1339/4, datë 22.04.2016, me lëndë “Për shtetas shqiptarë nga rrethet Korçë Tiranë dhe Kukës, të përfshirë në emigracion ilegal të klandestinëve nga MENA.” Informuar DPSH

Nail Trota, i biri i Sul e Selvije, i datëlindjes 08.03.1966, lindur në fshatin Shtiqën Kukës, banues në Kukës. Në atë kohë jemi informuar se ishte efektiv i strukturave të policisë së kufirit dhe migracionit në DVP Kukës.

5.Nr. 17.29, datë 27.04.2016, me lëndë “Për shfrytëzim e ushtrim prostitucioni, ku përfshihet edhe efektivi i policisë Agim Jongari.” Informuar MPB, SHÇBA.

Agim Jongari, i biri i Laze e Liri, i dt1.02.03.1968, lindur në Gradishtë, banues në Divjakë. Përdor nr. tel. 069410XXXX. Në atë kohë jemi informuar se ishte punonjës policie në Komisariatin e Divjakës.

6.Nr.1479, datë 08.04.2016, me lëndë “Për përgatitje të procesit të kultivimit e përpunimit të bimëve narkotike në vend.” Informuar DPSH.

Mojsi Sula, në atë kohë me detyrë shef i Komisariatit të Policisë Krujë.

Ilia Muça, në atë kohë shefi policisë Fushë-Krujë.

Afrim Tafa i biri i Azis dhe Bukurije, i datëlindjes 09.08.1976, lindur në Kutalli, Berat, banues në lagjen Nr.2, Durrës, në atë kohë detyrë drejtor i DVP Berat.

Ylli Vata, në atë kohë me detyrë shef rendi në Komisariatin e Policisë Kurbin.

Fran Leka, në atë kohë me detyrë inspektor rendi në zonën e Rubikut.

Arjanit Arapi, i biri i Bardhokut dhe i Lizës, i datëlindjes 14.11.1977, me detyrë Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë Gjirokastër. Në atë kohë me detyrë drejtor i Drejtorisë së Policisë së Qarkut Gjirokastër.

Haki Hasanbega, i biri i Avdul dhe i Hajrie, i datëlindjes 22.01.1964, me detyrë Shefi i Komisariatit të Tepelenës. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Shkëlqim Hyseni, i biri i Izet dhe Labikë, i datëlindjes 25.02.1962, me detyrë inspektor i policisë së zonës së Kurveleshit. Në atë kohë me detyrë inspektor rendi (në zonën e ish-komunës Gusmar), DVP Gjirokastër.

Jeald Çelaj, në atë kohë drejtor i Drejtorisë së Policisë së Qarkut Vlorë

Renato Memetaj, në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Nr. 2097, datë 19.05.2016, me lëndë “Për punonjës të veçantë të Policisë së Shtetit që dyshohet se përfshihen në veprimtarinë e kultivimit të bimëve narkotike në vend.” Informuar SHÇBA.
Vasil Çela, i vitlindjes 1961, lindur në Ballsh e banues në Tiranë, në atë kohë efektiv i DVP Kukës, me detyrë shef i Komisariatit të Policisë Tropojë.

Naim Osmani, ish shef i Komisariatit të Policisë Tropojë në atë kohë efektiv i DVP Gjirokastër.

Masar Gjoka, i biri i Sali dhe Mihane, i datëlindjes 16.04.1966, lindur në Macukull, banues në Burrel, në atë kohë shef Nënstacionit të Policisë Klos.

Sokol Doçaj, i biri i Gjon dhe Mire, i datëlindjes 08.07.1974, lindur në fshatin Nicaj të njësisë Shalë e banues në Shkodër, në atë kohë me detyrë punonjës i policisë kriminale pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Gjin Doçaj, i biri i Ndoj e File, i datëlindjes 21.04.1971, lindur dhe banues në Nicaj, njësia Shalë, Shkodër, në atë kohë me detyrë inspektor i policisë së rendit pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Arben Islami i biri i Ramadan dhe Rukije, i datëlindjes 01.10.1969, banues në fshatin Buhot të bashkisë Pukë, në atë kohë efektiv policie pranë Komisariatit të Policisë Pukë.

Bib Luka i biri i Kol dhe Davë, i datëlindjes 12.08.1968, lindur në fshatin Tuç, Pukë, banues në Pukë, në atë kohë efektiv policie pranë Komisariatit të Policisë Pukë.

Ylli Vata, në atë kohë me detyrë shef rendi në Komisariatin e Policisë Kurbin.

Fran Leka, në atë kohë me detyrë inspektor rendi në zonën e Rubikut.

Ndrec Ndreca, i biri i Gjin e Marë, i vitlindjes 1966, lindur e banues në Bushnesh, Mamurras, me detyrë punonjës i policisë së Komisariatit Kurbin, në atë kohë efektiv në postën e policisë së Mamurrasit, Komisariati i Policisë së Kurbinit.

Mojsi Sula, në atë kohë me detyrë shef i Komisariatit të Policisë Krujë.

Ilia Muça, në atë kohë shefi i policisë Fushë-Krujë.

Afrim Tafa i biri i Azis dhe Bukurijes, i datëlindjes 09.08.1976, lindur në Kutalli, Berat, banues në lagjen Nr.2, Durrës. Në atë kohë me detyrë drejtor i DVP Berat.

Jeald Çelaj, në atë kohë drejtor i DVP Vlorë.

Renato Memetaj, në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Renato Memeti/Memetaj, në atë kohë punonjës i policisë në DVP Vlorë.

Arjanit Arapi, i biri i Bardhokut dhe i Lizës, i datëlindjes 14.11.1977, me detyrë Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë Gjirokastër. Në atë kohë me detyrë drejtor i DVP Gjirokastër.

Haki Hasanbega, i biri i Avdul dhe Hajrie, datëlindje 22.01.1964, me detyrë Shefi i Komisariatit të Tepelenës. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë, ish shef i Komisariatit të Policisë Tepelenë.

Shkëlqim Hyseni, i biri i Izet dhe Labikë, i datëlindjes 25.02.1962, me detyrë inspektor i policisë së zonës së Kurveleshit. Në atë kohë me detyrë inspektor rendi në DVP Gjirokastër.8. Nr. 1985, datë 13.05.2016, me lëndë “Për kultivimin e bimëve narkotike në vend, në funksion të tregtimit e trafikimit të tyre.” Informuar PKR.

Mojsi Sula, në atë kohë me detyrë shef i Komisariatit të Policisë Krujë.

Ilia Muça, në atë kohë shefi i policisë Fushë-Krujë.

Afrim Tafa i biri i Azis dhe Bukurijes, i datëlindjes 09.08.1976, lindur në Kutalli, Berat dhe banues në lagja Nr.2, Durrës. Në atë kohë me detyrë Drejtor i DVP Berat.

Ylli Vata, në atë kohë me detyrë shef rendi në Komisariatin e Policisë Kurbin

Fran Leka, në atë kohë me detyrë inspektor rendi në zonën e Rubikut.

Arjanit Arapi, i biri i Bardhokut dhe i Lizës, i datëlindjes 14.11.1977, me detyrë Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë Gjirokastër. Në atë kohë me detyrë drejtor i DVP Gjirokastër.

Haki Hasanbega, i biri i Avdul dhe i Hajre, i datëlindjes 22.01.1964, më parë shef i Komisariatit të Tepelenës. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Jeald Çelaj, në atë kohë drejtor i DVP Vlorë.

Renato Memeti/Memetaj, në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Sokol Doçaj, i biri i Gjon dhe Mire, i datëlindjes 08.07.1974, lindur në fshatin Nicaj të njësisë Shalë, e banues në Shkodër. Në atë kohë efektiv i DVP Shkodër.

Gjin Doçaj, i biri i Ndojë e File, i datëlindjes 21.04.1971, lindur dhe banues në Nicaj, njësia Shalë, Shkodër. Në atë kohë efektiv DVP Shkodër.

Klemend Haxhiu i biri i Felek e Difiruze, i datëlindjes 18.08.1984, lindur e banues në Gjirokastër. Ka përdorur nr. tel. cel. 069666xxxx. Në atë kohë punonjës policie në zonën e Poliçanit.

Dhurim Rapo Çenko, lindur e banues në Gjirokastër. Në atë kohë efektiv i DVP Gjirokastër.

9.Nr.1948, datë 10.05.2016, me lëndë “Në vijim të verifikimeve për kushtin e sigurisë në, ngarkim të efektives së policisë, Valbona Aliaj. Informuar SHÇBA.

Valbona Neim Aliaj, në atë kohë me detyrë shefe e sektorit të kundër krimit ekonomiko-financiar në DVP Vlorë (Bashkëshorti i saj, shtetasi shqiptar Edmond Aliaj, i biri i Ilmi e Kimete, d1.28.03.1971, lindur në Tepelenë dhe banues në qytetin e Vlorës, është ndjekur nga ana jonë që nga viti 2012 si objekt i një rrjeti kriminal me qendër në Vlorë dhe shtrirje brenda e jashtë vendit.)

10.Nr. 1479/1, datë 13.05.2016, me lëndë “Për kultivim të bimëve narkotike në vend.”. Informuar DPS1-1.

Sokol Doçaj, i biri i Gjon dhe Mire, i datëlindjes 08.07.1974, lindur në fshatin Nicaj të njësisë Shalë, e banues në Shkodër, në atë kohë efektiv i DVP Shkodër.

Gjin Doçaj, i biri i Ndojë e File, i datëlindjes 21.04.1971, lindur dhe banues në Nicaj, njësia Shalë, Shkodër, në atë kohë me detyrë inspektor i policisë së Rendit pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Klemend Haxhiu i biri i Felek e Difiruze, i datëlindjes 18.08.1984, lindur e banues në Gjirokastër, në atë kohë punonjës policie në zonën e Poliçanit. Përdor nr. tel. cel. 069666xxxx.

Dhurim Rapo Çenko, lindur e banues në Gjirokastër. Në atë kohë efektiv i DVP Gjirokastër.11.Nr. 2764, data 28.06.2016, me. lëndë “Për veprimtarinë e objektit narkotrafikantit Alket Hatija, në bashkëpunim.”. Informuar PKR, DPSH.

Afrim Tafa, i biri i Azis dhe Bukurije, i datëlindjes 09.08.1976, lindur në Kutalli, Berat, banues në Durrës. Në atë kohë, nga drejtor i DVP Berat, u emërua drejtor i Policisë së Kufirit dhe Migracionit në DVP Kukës.

12.Nr. 2097/2, datë 01.07.2016, me lëndë “Për punonjës të veçantë të Policisë së Shtetit që dyshohet se favorizojnë kultivimin e narkotikëve.”. Informuar SHÇBA.

Nesim Hasani, i biri i Sybi dhe Esma i datëlindjes 23.01.1970, lindur në Ermenj të Gramshit, banues në lagjen “Çlirim”, Berat, në atë kohë efektiv i DVP Berat, me detyrë inspektor zone.

Flakim Tara, i biri i Emin dhe Lumturi, i datëlindjes 05.05.1986, lindur në Fullqet, Mat, banues në “Laprakë”, Tiranë, në atë kohë efektiv i policisë në Bubq, Krujë.

Maksim Meço, biri i Ali dhe Feime, i datëlindjes 12.03.1967, lindur në Panarit e banues në Korçë. Përdor nr. tel. cel. 068240xxxx. Në atë kohë me detyrë inspektor i policisë së rendit, pranë Komisariatit të Policisë Maliq.

Dashnor Korançe, i biri i Asllan dhe Xhemile, i datëlindjes 02.09.1975, lindur dhe banues në Pogradec. Përdor nr. tel. cel. 069411xxxx. Në atë kohë shefi i sektorit të krimeve në Komisariatin e Policisë Maliq.

Ylli Vata, në atë kohë me detyrë shef i rendit në Komisariatin e Policisë Laç.13.Nr. 2736, datë 24.06.2016, me lëndë “Për veprimtarinë e objektit narkotrafikant Lefter Nelaj, në bashkëpunim.”. Informuar PKR, DPSH.

Ylli Vata, i biri i Hamit dhe Xhevaire, i datëlindjes 02.05.1.975, lindur në Macukull të rrethit Mat dhe banues në Tiranë. Përdor nr. tel. cel. 0035568554xxxx. Në atë kohë shef i rendit në Komisariatin e Policisë Kurbin.

Aleksandër (Sandër) Biba, i biri i Kolë dhe Mrikë, i datëlindjes 10.06.1975. Përdorej edhe si shofer i shefit të Komisariatit të Policisë, Kurbin. Përdor nr. tel. cel. 0035569410xxxx dhe 0035568534xxxx. Në atë kohë agjent i krimeve në Komisariatin e Policisë Kurbin.

14.Nr. 2597/1, datë 17.06.2016, me lëndë “Për kultivues e trafikantë të lëndëve narkotike në rrethin e Vlorës që favorizohen nga punonjës të veçantë të policisë.” Informuar PKR.

Renato Avdulaj, i biri i Viron dhe Zinete, i datëlindjes 30.12.1980, lindur në Tragjas, banues në Vlorë. Përdor nr. tel. cel. 069448xxxx dhe 069334xxxx. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë në sektorin e kundër krimit të organizuar.

Gjergji Kohila, i biri i Resti dhe Kulla., i datëlindjes 06.09.1980, lindur në Delvinë, banues në Vlorë me numër telefoni 069353xxxx. Në atë kohë shef në sektorin e kundër krimit të organizuar në DVP Vlorë.15.Nr. 2597, datë 13.06.2016, me lëndë “Për kultivim të bimëve narkotike në fshatrat Velçë dhe Ploçë, qarku Vlorë.”. Informuar PKR.

Renato Avdulaj, i biri i Viron dhe Zinete, i datëlindjes 30.12.1980, lindur në Tragjas, banues në Vlorë. Përdor nr. tel. cel. 069448xxxx dhe 069334xxxx. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë në sektorin e kundër krimit të organizuar.

Gjergji Kohila, i biri i Resti dhe Kulla, i datëlindjes 06.09.1980, lindur në Delvinë, banues në Vlorë. Përdor nr. tel. cel. 069353xxxx. Në atë kohë shef në sektorin e kundër krimit të organizuar në DVP Vlorë.

16.Nr. .2097/1, datë 13.06.2016, me lëndë “Për punonjës të veçantë të Policisë së Shtetit që dyshohet se favorizojnë kultivimin e bimëve narkotike.”. Informuar SHÇBA.

Naim Stafuka, i biri i Ram dhe Sarije, i datëlindjes 05.1.2.1.977. lindur dhe banues në Cudhi-Qendër, Krujë. Në atë kohë efektiv i Komisariatit të Policisë Krujë.

Hysen Pula, i biri Murat dhe Hajrie, i datëlindjes 16.05.1967, lindur dhe banues në fshatin Cudhi-Qendër, Krujë. Në atë kohë me detyrë inspektor në zonën e Malësisë së Krujës.

Flakim Tara, i biri i Emin dhe Lumturi, i datëlindjes 05.05.1986, lindur në Fullqet, Mat, banues në “Laprakë”, Tiranë. Në atë kohë efektiv i Komisariatit të Policisë Krujë.

Renato Avdulaj, i biri i Viron dhe Zinete, i datëlindjes 30.12.1980, lindur në Tragjas, banues në Vlorë. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë në sektorin e kundër krimit të organizuar.

Gjergji Kohila, i biri i Resti dhe Kulla, i datëlindjes 06.09.1980, lindur në Delvinë, banues në Vlorë. Në atë kohë shef në sektorin e kundër krimit të organizuar në DVP Vlorë.

Bardhosh Çeloleskaj, i biri i Lesko dhe Lelo, i datëlindjes 12.02.1968, lindur në Vranisht dhe banues në Vlorë. Në atë kohë punonjës i policisë në DVP Vlorë.

Ermal Ajdini, i biri i Dilaver dhe Fatime, i datëlindjes 26.08.1983, lindur në “Zhapokikë 2”, me banim në qytetin e Gjirokastrës. Në atë kohë efektiv i Policisë së Shtetit.

Arben Jaçe, i biri i Nuredin dhe Naime, i datëlindjes 06.08.1969, lindur në fshatin Surropull të Përmetit, me banim. në Këlcyrë. Në atë kohë me detyrë shef i stacionit policor në PK.KK Tre Urat në rrethin e Përmetit

Klemend Haxhiu, i biri i Felek e Difiruze, i datëlindjes 18.08.1984, lindur në Prongji dhe banues në Gjirokastër. Përdor nr. tel. cel. 069666xxxx. Në atë kohë punonjës policie në zonën e Poliçanit.

Vangjel Xhavara, rreth 50 vjeç, me banim në qytetin e Sarandës. Në atë kohë në detyrë shef rendi pranë Komisariatit të Policisë Delvinë.

Bashkim Ymeraj, i biri i Sami dhe Naqo, i datëlindjes 10.05.1957, lindur në Aranitas, Fier, banues në Fier. Në atë kohë me detyrë shef i Komisariatit të Policisë Delvinë.

Fran Leka, i biri i Ndue dhe Marte, i datëlindjes 15.10.1968, lindur e banues në Rrëshen të rrethit Mirditë. Në atë kohë efektiv policisë në zonën e Rubikut.

Masar Gjoka, i biri i Sali dhe Mihane, i datëlindjes 1.6.04.1966, lindur në fshatin Macukull, Mat, banues në Burrel. Në atë kohë me detyrë shef i Stacionit Policor të bashkisë Klos.

Gëzim Murrani, i biri i Kurt dhe Hide, i datëlindjes 07.04.1965, lindur në Derjan, Mat, banues në Tiranë. Aktualisht me detyrë Shef i Rendit në Komisariatin Mat. Në atë kohë me detyrë shef rendit në Komisariatin e Policisë Burrel.

Jonuz Gjika, në atë kohë efektiv i Komisariatit të Policisë Elbasan.17. Nr. 3111, date27.07.2016, me lëndë “Mbi aktivitetin e shtetasve/grupeve kriminale të dyshuar për prodhimin e trafikimin e bimëve narkotike “ca.nnabis sattiva” në zonën e Krujës.”. Informuar PKR.

Sabri Dani, në atë kohë punonjës Policie në Komisariatin e policisë Krujë, ZPZ në Njësinë Nikël Krujë. Më parë ka qenë me detyrë në sektorin e Armatimit në këtë Komisariat Policie.

Inf. nr.2962, datë13.07.2016, me lëndë “Për kultivim lëndësh narkotike në funksion të trafikut të tyre në zonën e Ishmit, Durrës, në vendin e quajtur “Gotull”.”. Informuar PKR, DPSH.
Lorenc (Lenc) Meta, i biri i Lulzim dhe Dylbere, i datëlindjes 23.11.1980, lindur në Mamurras, Krujë. Në atë kohë ka mbajtur pozicionin e shefit të sektorit në Drejtorinë Vendore të Policisë Durrës; aktualisht me detyrë në sektorin kundër krimit ekonomik në Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit.

19, Nr. 2846, datë 01.07.2016, me lëndë “Për efektivin e Policisë së Shtetit Haki Hasanbegaj, i përfshirë në kultivim, tregtim, trafikim lëndësh narkotike, në bashkëpunim.”

Haki Hasanbega, i biri i Avdul dhe Hajre, i datëlindjes 22.01.1964, lindur në fshatin Toç të bashkisë Memaliaj, banues në Vlorë. Ka përdorur nr. tel. cel. 0035569413xxxx, 0035569810xxxx, 0035569812xxxx. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë.

Ylli Kondi, i biri i Hasan dhe Bejeko, i datëlindjes 10.03.1965, lindur në Salari të Tepelenës e banues në Vlorë. Në atë kohë me detyrë shef i qarkullimit në DVP Vlorë.20.

20 Nr. 2097/3, datë14.07.2016, me lëndë “Dyshime për favorizim të kultivimit të bimëve narkotike nga efektivë policie në Krujë, Durrës Shkodër, Dibër, Berat.”. Informuar SHÇBA.

Flakim Tara, i biri i Emin dhe Lumturi, i datëlindjes 05.05.1986, lindur në Fullqet, Mat, banues në “Laprakë” Tiranë. Në atë kohë efektiv i Policisë m detyrë inspektor i zonës së Bubqit.

Ibrahim Luka, i biri i Gani dhe Hamke, i datëlindjes 03.05.1960, lindur në Bura e banues në Rinas. Në atë kohë efektiv Komisariatit të Policisë Rinas.

Erjon Ismaili, i biri i Luftir dhe Lulëzime, i datëlindjes 11.10.1979, lindur në qytetin e Këlcyrës, Përmet, me banim në qytetin e Tiranës. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Krujë.

Sabri Dani, në atë kohë efektiv në Komisariatin e Policisë Krujë, ZPZ në Njësinë Nikël Krujë. Ka qenë më parë me detyrë në sektorin e Armatimit në këtë Komisariat Policie.

Sali (Petrit) Skura, i biri i Rustem dhe Bardhe, i datëlindjes 21.05.1967, lindur në Thumanë, Krujë, banues në Tiranë. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Kamzë.

Hysen Bullizi, i biri i Hamid dhe Nakije, i datëlindjes 01.02.1962, lindur e banues në Qerret, Durrës. Ka në përdorim nr. tel. cel. 0694103142. Në atë kohë inspektor policie që mbulonte zonën e Manzës, ka qenë më parë inspektor i zonës së Ishmit.

Ded Kodra, i biri i Gjergj dhe Lulë, i datëlindjes 22.06.1972, lindur në fshatin Gegaj, Shllak, banues në Shkodër. Në atë kohë me detyrë efektiv pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Kolë Kola, i biri i Gjon dhe Makë, i datëlindjes 25.05.1960, lindur në Kllogjen, Temal dhe banues në lagjen “Tre Heronjtë” të qytetit Shkodër. Në atë kohë me detyrë punonjës i policisë së rendit, pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Zef Prebibaj, i biri i Mark dhe i Sose, i datëlindjes 13.12.1968, lindur në Curraj i Epërm, Tropojë dhe banues në lagjen “Tre Heronjtë” Shkodër. Në atë kohë me detyrë inspektor i policisë së rendit pranë Komisariatit të Policisë Shkodër.

Robert Aga, i biri i Nazif dhe Luftime, i datëlindjes 28.09.1963, lindur në Maqellarë dhe banues në Tiranë. Në atë kohë me detyrë shef i Kornisariatit të Policisë Peshkopi.

Denis Iskurti, i biri i Asllan dhe Shqipe, i datëlindjes 26.07.1983, lindur e banues në fshatin Pollozhan, njësia Tomin. Në atë kohë me detyrë inspektor zone në njësinë administrative Melan, Dibër.

Qemal Vranezi, i biri i Ibrahim dhe Defë, i datëlindjes 14.06.1961, banues në “Lagjen e re” në qytetin e Peshkopisë. Në atë kohë me detyrë inspektor zone në njësinë administrative Maqellarë.

Learton Haxho, i biri i Makrikam dhe Haxhire, i datëlindjes 01.05.1978, lindur dhe banues në Tiranë. Ka në përdorim nr. tel. cel. 0696254281. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Berat.

21.Nr. 2093/3, datë 14.07.2016, me lëndë “Për kultivim të bimëve narkotike, në funksion të tregtimit e trafikimit të prodhimit të përftuar.”. Informuar PKR, DPSH.

Ibrahim Luka, i biri i Gani dhe i Hamke, i datëlindjes 03.05.1960, lindur në fshatin Bura e banues në fshatin Rinas, Qendra Administrative Nikël, Krujë. Në atë kohë ishte punonjës policie në Komisariatin e Policisë Rinas.

22.Nr. 1064/2, datë 11.07.2016, me lëndë “Për objektin narkotrafikant Altin Zhurzhi dhe lidhjet e tij, në përpjekje për të trafikuar kokainë për në Maqedoni.”. Informuar PKR, DPSH.

Robert Aga, i biri i Nazif dhe Luftime, i datëlindjes 28.09.1963, lindur në Maqellarë dhe banues në Tiranë. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Dibër.

Nr. 2093/4, datë 03.08.2016,. me lëndë “Mbi kultivimin e bimëve narkotike në vend.”. Informuar PKR, DPSH.
Alban Hoxha, në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Maliq.

Xhevair Kadri Vela, i datëlindjes 15.03.1969, lindur në fshatin Luftinjë e banues në Memaliaj. Në atë kohë me detyrë inspektor policie i zonës së njësisë Luftinjë të Memaliajt.

Shefqet Barjam Mehmetaj, i datëlindjes 01.02.1966, lindur në Drenovë, Fier, banues në qytetin e Ballshit. Në atë kohë efektiv i DVP Fier (Mallakastër).

Zeni Kaba, i biri i Azem dhe Barie, i datëlindjes 05.05.1966, banues në “Lagje e Re”, Peshkopi. Në atë kohë efektiv i DVP Dibër.

Nr. 2097/4, datë 03.08.2016, me lëndë “Dyshime për favorizim të kultivimit të bimëve narkotike nga efektivë policie.”. Informuar SHÇBA.
Sabri Dani, në atë kohë efektiv në Komisariatin e Policisë Krujë, ZPZ në Njësinë Nikël Krujë. Ka qenë më parë me detyrë në sektorin e Armatimit në këtë Komisariat Policie.

Vangjel Xhavara, rreth 50 vjeç, me banim në qytetin e Sarandës. Në atë kohë me detyrë shef rendi pranë Komisariatit të Policisë Delvinë.

Gazmend Preçi, në atë kohë shefi i komisariatit të policisë Vau i Dejës.

Petrit Gazulli, në atë kohë shefi i krimeve në komisariatin e Vaut të Dejës.

Zef Prebibaj, i biri i Mark dhe Sose, i datëlindjes 13.12.1968, lindur në Curraj i Epërm, Tropojë, banues në Shkodër. Në atë kohë inspektor i Policisë së Rendit pranë Komisariatit të policisë Vau i Dejës.

Zef Dermani, i biri i Kol dhe Meri, i datëlindjes 09.10.1.964, lindur në Kir, dhe banues në Shkodër. Në atë kohë inspektor i Policisë së Rendit pranë Komisariatit të policisë Vau i Dejës.

Lek Doda, i biri i Gjokë dhe Dilë, i datëlindjes 18.03.1991, lindur në Karmë e banues në Stajkë-Vau i Dejës. Në atë kohë inspektor Policisë së Rendit për zonën Karmë, Vau i Dejës.

Nik Nikolla, i biri i Mark dhe Leze, i datëlindjes 27.02.1947, lindur në Kallmet, Lezhë, banues në Tiranë. Në atë kohë me detyrë shef i komisariatit Tropojë.

Albert Petrit Ibrahimi, në atë kohë shef komisariati i rrethit të Kolonjës.

Alban Hoxha, në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Maliq.

Xhevair Kadri Vela, i datëlindjes 15.03.1969, i lindur në fshatin Luftinjë e banues në Memaliaj. Në atë kohë me detyrë inspektor policie i zonës së njësisë Luftinjë të Memaliajt.

Shefqet Barjam Mehmetaj, i datëlindjes 01.02.1966, lindur në Drenovë, Fier, banues në qytetin e Ballshit. Në atë kohë efektiv i DVP Fier (Mallakastër).

Dilaver Duriçi, i biri i Fiqiri dhe i Hamide, i datëlindjes 09.02.1973, lindur e banues në Vajkal rrethi Bulqizë. Në atë kohë me detyrë shofer në Komisariatin e Policisë Bulqizë.

Albert Duli, i biri i Kristofar dhe i Elsa, i datëlindjes 11.01.1978, lindur e banues në Gjirokastër. Në atë kohë me detyrë shofer në DVP Dibër.

Zeni Kaba, i biri i Azem dhe Barie, i datëlindjes 05.05.1966, banues në Lagje e Re qyteti Peshkopi. Në atë kohë efektiv i DVP Dibër.

Agron Çullhaj, i biri i Seit dhe i Razie, i datëlindjes 20.04.1961, lindur e banues në Tiranë. Në atë kohë shefi i sektorit të anti drogës në DVP Lezhë.

Ferdinand Dusho, i biri i Sulejrnan dhe Sadije, i datëlindjes 29.09.1969, lindur në Potom, Skrapar dhe banues në Lagja 1.4, Durrës. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Skrapar.

Nr.2097/.5, datë 26.08.2016, me lëndë “Dyshime për favorizim të kultivimit të narkotikëve nga efektivë policie në Vlorë, Krujë, Lezhë, Durrës, Dibër.”. Informuar SHÇBA.
Enkeled Greku, i biri i Pandeli dhe Natasha, i datëlindjes 12.11.1985, lindur dhe banues në Aliban të Vlorës. Në atë kohë me detyrën e shefit të Stacionit Policor Selenicë, Vlorë.

Veli Alliu, i biri i Lavdim dhe Velide, i datëlindjes 01.02.1980, lindur e banues në fshatin Panaja të Vlorës. Në atë kohë shef i krimeve të zonës në Stacionin Policor Selenicë, V1orë.

Shkëlqim Baçaj, biri i Dervish dhe Lushe, i datëlindjes 15.07.1963, lindur dhe banues në Llakatund, Vlorë. Në atë kohë efektiv i DVP Vlorë, punonjës i policisë së zonës së fshatit Bishan.

Altin Hamitaj, i biri i Kujtim dhe Hurma, i datëlindjes 18.11.1975, lindur e banues në Fier. Në atë kohë ka qenë shef krimeve në DVP Vlorë. Më parë ka qenë efektiv në DVP Fier.

Gazmir Karaj, i biri i Kasem dhe Hifsije, i datëlindjes 27.02.1976, lindur në Mafsheq e banues në Krujë. Në atë kohë efektiv në Komisariatin e Policisë së Pogradecit. Më parë ka qenë efektiv i policisë në Komisariatin e Policisë Krujë.

Flakim Tara, i biri i Emin dhe Lumturi, i datëlindjes 05.05.1986. Përdorte nr. tel. cel. 069410xxxx. Në atë kohë punonjës policie në Komisariatin e Policisë Krujë, inspektor në zonën e Mallkoçit, Ishëm.

Ndriçim Halil Xheka, në atë kohë punonjës policie në Komisariatin e Rinasit.

Besim Palamani, i biri i Sadik dhe Bukurije, i datëlindjes 01.04.1973, lindur në Bruç të rrethit Mat, banues Shkodër. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Lezhë.

Ylli Vata, i biri i Hamit dhe Xhevaire, i datëlindjes 02.05.1975, lindur në Macukull të Matit dhe banues në Tiranë. Ka përdorur nr. tel. cel. 068554xxxx dhe 068627xxxx. Në atë kohë shefi i rendit pranë Komisariatit të rrethit Kurbin.

Arben Curri, i biri i Frano e Shaqe, i datëlindjes 04.06.1970, lindur në Barbullush Shkodër dhe banues në Tiranë. Në atë kohë shef i Komisariatit të Policisë Mirditë.

Kategori
Uncategorized

ILIRET.

Ilirët

Qlirimtar

Ilirët ishin popull i lashtë i Gadishullit Ballkanik dhe paraardhësit e popullit shqiptar[citim i duhur]. Disa historianë besojnë se ilirët ishin trashëgimtarët e vetëm të pellazgëve[citim i duhur], banorët më të lashtë të siujdhesës.

Ilirët
Rome-Capitole-StatueConstantin.jpg Meister von San Vitale in Ravenna.jpg Istanbul - Museo archeol. - Diocleziano (284-305 d.C.) - Foto G. Dall'Orto 28-5-2006.jpg Belisarius mosaic.jpg
Konstandini i Madh Justiniani I Diokleciani Belisarius
Bernardino Pinturicchio - Saint Jerome in the Wilderness - Walters 371089.jpg Face of King Gentius on Ancient Illyrian coin.jpg Aurelian.jpg Santa Giulia 4.jpg
Jeronimi Genti Aureliani Klaudi II
Pius I.jpg PCaius.jpg Shën Asti - ikonë, shek. 20 .jpg
Papa Pius I Papa Kaio Niket Dardani Asti
ValentinianI.jpg Gratian Solidus.jpg Toulouse - Musée Saint-Raymond - Maximien Hercule1.jpg Const.chlorus01 pushkin.jpg
Valentiniani I Gratiani Maximian Konstantius Chlorus
Statue of emperor Valentinian II detail.JPG Valens Honorius Musei Capitolini MC494.jpg Semissis-Anastasius I-sb0007.jpg Campidoglio, Roma - Costantino II cesare dettaglio.jpg
Valentiniani II Valensi Anastasios Konstantini i II
Gjuhët
Gjuha Ilire

Në lashtësi u krijuan marrdhënie mes fiseve ilire dhe grekëve. Në vitin 342 p.e.s.Demosteni u përpoq të bënte për vete ilirët në luftë kundër Maqedonasve. Në qindvjeçarin e II dhe III p.e.s. fisi ilir i ardianëve krijuan një mbretëri me qendër Shkodrën. Pas pushtimeve romake në fillim të qv.III mbretëria ilire u kufizua me gjysmën e saj veriore.


Ballkani në vitet 582612 para dyndjeve sllave.


Shtrirja e fiseve ilire.

Kategori
Uncategorized

Policët e Gjirokastrës që përmenden në raportin e SHISH si të implikuar me drogën.

Janë në total 59 raporte që i janë nisur Prokurorisë së Krimeve të Rënda, Drejtorisë së Policisë së Shtetit dhe Shërbimit të Ankesave në Ministrinë e Brendshme për përfshirjen e policisë në kultivimin dhe trafikimin e kanabisit për periudhën 3 mars 2016 deri më 9 mars 2017.

Mes emrave të policëve që janë në këtë raport, ka edhe efektivë të Drejtorisë së Policisë Gjirokastër.

Në total sipas raporteve të SHISH janë 128 policë të dyshuar si të implikuar në trafikun e drogës. Për Gjirokastrën deri më tani përmenden këta emra.

Xhevair  Vela, lindur në fshatin Luftinjë, banues në Memaliaj. Në atë kohë me detyrë inspektor policie i zonës së Luftinjës.

Albert Duli, lindur e banues në Gjirokastër. Në atë kohë me detyrë shofer në Drejtorinë Vendore të Policisë Dibër.

Romeo Gjolleshi, lindur në Lazarat dhe banues në Gjirokastër. Në atë kohë inspektor krimesh në Drejtorinë e Policisë së Qarkut Korçë.

Arjanit Arapi, në atë kohë drejtori i Policisë së Qarkut Gjirokastër.

Haki Hasanbega, në atë kohë shefi i komisariatit në Tepelenë.

Shkëlqim Hyseni, në atë kohë me detyrë inspektor rendi në Gusmar të Tepelenës.

Naim Osmani, ish shefi i komisariatit në Tropojë. Atë kohë efektiv policie në Drejtorinë Vendore të Gjirokastrës.

Klemend Haxhiu, lindur në Prongji dhe banues në Gjirokastër. Në atë kohë punonjës policie në zonën e Poliçanit.

Arben Jaçe, lindur në fshatin Surropull të Përmetit dhe banues në Këlcyrë. Në atë kohë shefi i stacionit policor kufitar në Tre Urat, Përmet.

Dhurim Çenko, lindur dhe banues në Gjirokastër. Në atë kohë efektiv policie në Drejtorinë e Policisë Gjirokastër.

Kategori
Uncategorized

Mandatin te PD-ja e Polin te PS-ja!

Mandatin te PD-ja e Polin te PS-ja!
( Reagim)

Albina Deda/

Nuk jam e çuditur as une dhe asnje demokrat shqiptar nga prodhimi i poleve e skizmave nga gjiri i opozites ne momentet e saj delikate.
Prej vitit 1992 e deri sot nga gjiri yne,nga mundi e gjaku i demokrateve kane firuar,kane ikur jane kthyer,pastaj kane qare,
lane lyer e jane lare,
dhjetra individe.
Aq shume kane levizur sa jane shnderruar ne profesioniste subkoshienca e te cileve prodhon me tepri vetem pabesi.
Mbi 19 parti politike nga keta tipa jane krijuar.
Ata jane nxitur e sponsorizuar vetem e vetem per te dobesuar shtepine e demokrateve.
Pastaj kane perfunduar ne individe,partiza e pole te cilat presin diten e pazarit qe te dalin ne tregun e zi te shitje-blerjeve politike.
Eshte normal diversiteti ne politike edhe brenda llojit por ne limitet qe njeh morali demokratik.
Por me e keqja qendron ne faktin se eshte skandaloze marrja e mandatit politik nga vota fisnike e demokrateve stoik dhe te krekosesh e aq me keq te rreshqsesh sa majtas e sa djathtas ne kahun e busulles se pushtetit.
Zoterinjte qe nen avujt e rakise e gjizes proklamojne pole diversive jane po ata lojtare hilacake me damke te 25 viteve qe padrejtesisht mbijetuan me bujarine e votave te PD-se duke uzurpuar vende te lakmueshme ne listat demokrate.
Kjo nuk eshte e drejte as politikisht dhe jo më moralisht.
Ne duhet te zeme mend dhe lidershipi yne duhet ta nderprese bujarine alogjike ne kurriz te vullnetit demokrat.
Partia Demokratike ka ne gjirin e saj nje superpotencial tradicional dhe nje armate rinore dhe nuk ka nevoje per importe te cilat te neverisin po aq sa dhe importi i mbetjeve.AD

Kategori
Uncategorized

O Edi Rama o turist, do ju heqim tubat dhe do ua fusim…

Vdekja e Florenc Beqirajt/Shpërthen Erion Kristo: O Edi Rama o turist, do ju heqim tubat dhe do ua fusim...

Erion Kristo, përfaqësues i shoqërisë civile, ka reaguar ashpër ndaj vdekjes së Florenc Beqirit në Francë. Në protestën e mbajtur në Tiranë, Kristo ka dhënë një mesazh të fortë dhe të qartë ndaj Kryeministrit dhe çdo zyrtari që paguhet me taksat e shqiptarëve.

“O Edi Rama, o artist, o turist a do bëhesh kryeministër ti apo jo? Lëri ekspozitat dhe citjanet e kujdesu për shqiptaret se po vdesin kamionave, po hidhen nga tragetet, po vdesin maleve e spitaleve…po vdesin rrugëve, po vdesin në det, po vdesin në lumë.

Ku janë ata shqiptarët tifozë që rrihen për skuadrat e futbollit, ku janë tifozët e Partizanit e të Tiranës, ku janë ata shqiptarë që të shajnë nga robt e shpisë po u shave Palestinën?

Zyrtarët tanë që paguhen me taksat tuaja kërkojnë nga bota që të mbajnë qëndrim ndaj nesh, pra që të na heqin tubin, por tubin do ua heqim ne juve dhe do ua fusim, e dini vetë ju se ku…”, tha Erion Kristo.

Kategori
Uncategorized

Arkeologët në Turqi besojnë se kanë zbuluar Babagjyshin

Nëse diçka e tillë vërtetohet, atëherë të krishterët mund t’i drejtohen së shpejti Turqisë për pelegrinazh, në vendin ku prehet shenjti Nikolas.

Babagjyshi nuk është vetëm një mit i shpikur për fëmijët në Krishtlindje.

Në fakt ai ekziston dhe dikur bënte dhurata bujare, edhe pse jo nga oxhaku, siç tregon legjenda.

Arkeologët në Turqi shprehet se vitin tjetër do të mund edhe ta vizitoni madje.

Bëhet fjalë për zbulimin e mbetjeve të trupit të Shën Kollit, i njohur edhe si Santa Claus apo Shën Nikolas.

Mendohet se ato gjenden ende në Demre, qytetin e njohur dikur si Myra.

Sipas analizave me skaner CT rezulton se ka një tempull të tërë të paprekur dhe poshtë katedrales gjendet varri i Shën Kollit.

“I kemi studiuar të gjitha dokumentet nga 1942 deri në 1966. Atje ka disa shënime. Sipas tyre, kjo kishë është shembur dhe rindërtuar. Gjatë rikonstruksionit, tregtarët nga Bari morën eshtrat. Por atje thuhet se ato nuk i përkisnin Shën Nikolasit, por një prifti tjetër”, shprehet Cemil Karabayram, drejtori i monumenteve për distriktin e Antalias.

Zyrtarët në Turqi kanë shtuar tetë arkeologë të tjerë në ekipin që gërmon tempullin e Demre, por do të jetë një punë e ngadaltë.

Për të arritur tek varri, arkeologët duhet të heqin çdo gur një nga një, pasi ata përmbajnë mozaikë që duhet të ruhen.

Megjithatë kërkuesit shprehen se janë pranë dhe misteri mund të zgjidhet deri në Krishtlindjet e ardhshme.

“Sytë e botës do të vendosen këtu. Ne themi se Shën Nikolasi është mbajtur në këtë tempull pa asnjë dëmtim. Jemi në fazat e fundit”, thotë Karabayram.

Nëse diçka e tillë vërtetohet, atëherë të krishterët mund t’i drejtohen së shpejti Turqisë për pelegrinazh, në vendin ku prehet shenjti Nikolas.

Kategori
Uncategorized

Shqipëria në Nato.

Kategori
Uncategorized

Ke të drejtë që hesht dhe flet Zoti Lu.

Te drejte shume ke, kur nuk te ndoqi ty penalisht, per nderhyrjen tende ne favor te Bankers, firmes se Sorosit.

kabaBlog-Autor: Dritan Kaba

Lu: Ka marre fund koha kur kryeprokurori mbronte te korruptuarit.

Te drejte shume ke, kur nuk te ndoqi ty penalisht, per nderhyrjen tende ne favor te Bankers, firmes se Sorosit.

Aty ku ti edhe padroni yt zhvasni naften e shqiptareve dhe me parate e fituara nga pasuria jone, financoni keto gjoja Reforma ne Drejtesi.

Ke shume te drejte edhe kur del ne mbrojtje te kupoles se droges, gjoja per proces te montuar politik.

Ke shume te drejte edhe kur goja te mbyllet e nuk the dot nje fjale kur droga mbuloi vendin.

Ke shume te drejte qe nuk flet gjysem fjale per 127 shefat e policise qe bashkepunojne me krimin e organizuar.

Aq te drejte ke edhe kur intimidon me mesazhe deputetet e nje parlamenti te nje shteti sovran, per te votuar reformen e Padrinos tend, Soros.

Ke aq te drejte edhe kur brockullit per gjoja operacione te peshqve te medhen e te vegjel, por nuk shqipton dot asnje fraze, qe te gjithe mandatet e arresteve te leshuara nga Prokuroria e Krimeve te Renda nuk eshte ekzekutuar.

Asnje. Dhe shefat e policise se bashku me anetaret e organizates kriminale shetisin te mbrojtur nga Policia e Shtetit.

Ke shume te drejte qe nuk flet, kur Fondacioni i Padrinos tend saboton krijimin e KLP. E ke gojen te mbushur me akull dhe nuk shqipton dot asnje germe, per ata qe nuk bene te mundur kete.

Ke shume te drejte qe nuk flet per eliminimin nga gara te nje kandidati te shoqerise civile nga gara e KLP e z. Vasil Shandro vetem se ky ka pikpamje konservatore, megjithese eshte edhe shtetas amerikan dhe veglat e Padrinos tend e eleminuan nga gara, megjithese kishte marre edhe OK e OMN.

Ai eshte votues i Presidentit tend, por kjo nuk te ben pershtypje. Se ti vete nuk hedh asnje lajm ne faqen e ambasades nga aktiviteti i Presidentit Trump.

Ke shume te drejete, qe flet dhe qe hesht.

24910018_10210691065860618_6700210433292696488_n

 

25158222_10210691068020672_4475699670686619057_n

24993381_10210691067380656_7430363059012970275_n

Kategori
Uncategorized

Këta ishin Mbretërit Ilirë.

Ndër fiset më të përmendura ilirie janë taulantët, adrianët, dardanët, dalmarët, albanët, penestët, molosët, kaonët, thesprorët etj.

– TAULANTËT: Banonin në zonën e Adriatikut, që nga lumi Vjosa, deri në prapatokën e Dyrrahut. Ky fis luajti një rol shumë të rëndësishëm në historinë ilire të shek. IV-III p.K., duke u vënë në krye të shtetit ilir, të cilin e kishin krijuar më parë enkelejtë. Në trevat e taulantëve më vonë shfaqet fisi i Albanëve dhe i Parthinëve.

–ENKELEJTË: Banonin në krahinat përreth liqenit të Ohrit. Ata krijuan dinastinë e parë të Mbretërisë Ilire, në fund të shek. V p.K. Një nga qytetet e tyre kryesore ishte Enkelana. Pas shek. IV ata nuk përmenden më. Në trevat e fisit të enkelejve përmenden edhe dasaretët. Enkelejtë kanë qenë peshkatarë të zotë.

– DASARETËT: Janë një fis i madh në Ilirinë Juglindore. Njiheshin në lashtësi sidomos për prodhimin e drithërave të bukës. Një qytet me të njohura ishte Pelioni (qyteza në Selcë të Poshtme të Pogradecit). Qytet tjetër i madh i këtij fisi ishte edhe Antipatra (Berati).

– ALBANËT: Banonin në prapatokën e qytetit të Dyrrahut. Kryeqendra e tyre ishte Albanopoli (Zgërdheshi i Krujës). Fisi i albanëve i dha emrin e vet shqiptarëve, gjatë mesjetës së hershme, kur ata njihen si albanë, arbër.

– ARDIANËT: Fillimisht shtriheshin rreth gjirit të Rizonit dhe të lumit Neretva. Ardianët e shtrinë pushtetin e vet në të gjitha krahinat e tjera që më parë ishin nën sundimin e taulantëve. Ardianët luajtën një rol shumë të madh në luftërat kundër pushtusve romakë, gjatë shek.III-II p.K., në kohën kur sundoi dinastia ardiane e Mbretërisë Ilire. Kryeqendra e ardianëve ishte Shkodra.

– DARDANËT: Ishin fisi më i madh ilir që u vu në krye të Mbretërisë Dardane, në Ballkanin Qendror, kryesisht në Kosovë. Dy fise të tjera dardane të njohura ishin thunatët dhe galabrët. Qyteti më i rëndësishëm i dardanëve ka qenë Damastioni, i njohur si kryeqendër e nxjerrjes së metaleve. Dardanët përmendën si luftëtarë të fortë xehtarë shumë të mirë, blegtorë dhe tregtarë të njohur.

– DALMATËT: Banonin në brigjet e Adritikut. Ishin blegtorë të njohur; shquheshin për punimin e llojeve të ndryshme të veshjeve prej liri e leshi. Veshja e njohur me emrin dalmatika në shekujt e parë u përdor edhe nga aristokracia romake, prej nga kaloi edhe në veshjen rituale kishtare. Qyteti më i njohur i tyre ka qenë Delmini.

– PENESTËT: Banonin në luginën e Drinit të Zi e përreth saj. Përmenden për herë të parë në vitet 170-169 p.K. Luajtën rol të rëndësishëm në Luftën e Tretë Ilire- romake. Përfshiheshin në Mbretërinë Ardiane. Kishin 14 qytete e kështjella, ndër të cilat përmendën Uskana, Oeneu, Draudaku etj. Meqenëse pranuan garnizone romake në qendrat e tyre,maqedonasit ua shkretuan vendin.

– MOLOSËT: Janë një nga tri fiset kryesore qe banonin në qendër të Epirit antik dhe që luajtën një rol shumë të rëndësishëm drejtues në historinë e lindjes dhe të formimit të shtetit të Epirit.

– KAONËT: Ky fis epirot kishte shtrirje të gjërë, që nga lumi Thyamis (sot lumi Kallama), deri në luginë e Drinosit, në Gjirokastër, Kryeqendra e kaonëve, Foinike (Finiqi i Sarandës), në shek.III p.K. u bë kryeqendra e gjithë shtetit të Epirit. Qytet tjetër i madh i kaonëve ishte Antigonea (Saraqinishti i Gjirokastrës).

– THESPORTËT: Banonin në Epir, në jug të lumit të sotëm Kallama, deri në gjirin e Ambrakisë. Përmenden në shkrimet e lashta që nga shek. V.p.K., si fis që sundoheshin nga dy kryetarë të zgjedhur çdo vit nga gjiri i parisë.

Kategori
Uncategorized

Librazhd.Digjet flamuri Frances.

Vdekje nga traumat e marra nga torturat ne burg e te riut Forenc Beqiri, një krim i shëmtuar!

Në shenjë hakmarrje për vrasjen e Florencit në burgun Frances, djemtë e Librazhdit djegin flamurin Frances.

Kronikën e vdekjes së paralajmëruar nga torturat e ushtruara në burgun e Marsejës të të riut shqiptar Florenc Beqiri. Dramën e tij njerëzore e ben edhe më të madhe e tronditëse mungesa e transparencës ndaj kësaj tragjedie njerëzore dhe në veçanti indiferenca dhe braktisja totale e të ndjerit në luftën e tij me vdekjen, nga autoritetet zyrtare shqiptare, sikur Florenci të ishte banor i një vendi pa shtet.

Kategori
Uncategorized

Jerusalemi dhe Kosova.

Palestina si një shtet nuk pranoi Kosovën të pamvarun nga Sërbia dhe ishte kundër pamvarësisë. Ata festojnë bashkë me Sërbët fitoret kundër Kosovës dhe mikut më të madh në të gjitha kohërat të Kombit Shqiptar. Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Një festival apo aheng me këngë dhe valle të përbashkëta palestineze dhe serbe. Nuk ofenduam Shqiptarët Muslimanë, thjesht e tham një të vërtet që në fillim ta shohim Atdheun tonë dhe miqt që na duan të bashkuem dhe jo të asimilum, e jo shtete apo popuj që nuk na duan si Shqiptar por thjesht si një popull pa identitet, pa komb, pa shtet!

Kategori
Uncategorized

Amerika shpetoj nga shfarosja shqiptaret ne Kosove ne vitin 1999.

Woodrow Wilson fitoi zgjedhjet presidenciale në Shtetet e Bashkuara tre javë para se Shqipëria të shpallte pavarësinë në nëntor të vitit 1912. Por duhet të kalonin disa vjet para se refuzimi prej tij i planeve për ndarjen e Shqipërisë, t’i siguronte ish-Presidentit amerikan një vend nderi në historinë shqiptare. Vizioni i Presidentit Wilson për botën, roli i shqiptaro-amerikanëve dhe rrethanat historike kontribuan në vendimin që do të rikonfirmonte pavarësinë e Shqipërisë.

Kur i hedh një vështrim botës së pas Luftës së Parë Botërore në vitet 1919-1920 dhe vendimit të Woodrow Wilsonit për të mos lejuar copëtimin e Shqipërisë, nuk mund t’i shpëtosh mendimit se sikur rrjedha e ngjarjeve të kishte shkuar vetëm pak më ndryshe, harta e Shqipërisë nuk do të ishte kjo që njohim sot. Ndoshta një pjesë e fatit të Shqipërisë, u mbrujt kur Presidenti Wilson paraqiti parimin e vetëvendosjes së popujve, që sipas historianit Bernd Fischer, ishte ndër më të rëndësishmit në planin e tij prej 14 pikash, sipas së cilit kufijtë nuk mundet të caktoheshin më mbi bazën e politikës së fuqive të mëdha.

“Por mendoj se ai ishte gjithashtu i interesuar për të mirën e popujve më të vegjël në Evropë, të cilët nuk ishin marrë parasysh në politikën e fuqive të mëdha. Pra ishte një politikë vizionare përsa i takon botëkuptimit, por ishte edhe një shqetësim shumë konkret për popuj të caktuar dhe shqiptarët përfituan nga kjo”.

Në dhjetor të vitit 1918 Presidenti Wilson u nis për në Evropë ku kaloi pjesën më të madhe të gjashtë muajve të ardhshëm i përfshirë në negociatat e Konferencës së Paqes në Paris. Negociatat për fatin e Shqipërisë, kishin të bënin me synimet për kontrollin e Adriatikut. Territoret shqiptare ishin copëtuar një herë nga fuqitë e mëdha në vitin 1913. Por synimet e fqinjëve nuk ishin ndalur aty.

“Shqipëria, nëse do të kishte qenë në dorën e Italisë dhe Jugosllavisë, që mbështeteshin nga Britania dhe Franca, me siguri që do të ishte ndarë në bazë të Traktatit të Fshehtë të Londrës që italianët e negociuan në vitin 1915”.

Fuqitë evropiane donin të vazhdonin diplomacinë tradicionale. Presidenti Wilson e hodhi poshtë idenë e aleancave sekrete në diskutimet e tij në Paris. Një nga këto marrëveshje të fshehta ishte e ashtuquajtura Tittoni-Venizelos e vitit 1919, kur Italia dhe Greqia kishin rënë dakord për marrjen e pjesëve të Shqipërisë.

“Disa nga fuqitë e mëdha kishin rënë dakord fshehtas pa dijeninë apo angazhimin e Shteteve të Bashkuara që ta ndanin Shqipërinë dhe Presidenti Wilson kur e mori vesh një gjë të tillë tha se nuk do ta mbështeste”, thotë Robert Enholm, Drejtor Ekzekutiv i Shtëpisë së Woodrow Wilsonit në Uashington, ku ish-presidenti kaloi vitet pas largimit nga posti”.

Për historianin Nikolla Pano, rreziku që i kanosej Shqipërisë ishte synimi i fqinjëve por edhe dobësia e qeverisjes së vendit. Profesor Pano thotë se në fillim të negociatave, Presidenti Wilson kishte prirjen të bënte disa lëshime.
“Por ajo që filloi ta bënte Wilsonin të mbështeste gjithnjë e më shumë Shqipërinë, ishte fakti që Greqia dhe sidomos Italia u bënë gjithnjë e më kërkuese”.

Më 9 dhjetor 1919, Franca dhe Anglia – pa praninë e Shteteve të Bashkuara – arritën një marrëveshje që i jepte Italisë mandatin ta shkëpuste Vlorën dhe që Greqia të merrte territorin përreth Gjirokastrës, por jo Korçën. Profesor Pano thotë se Presidenti Wilson u befasua që italianët dhe grekët ishin të pakënaqur dhe donin më shumë pjesë territori nga Shqipëria dhe kur u ngrit pyetja e kufijve veriorë, ai u zhgënjye plotësisht, duke kuptuar se ajo që po propozohej do të sillte zhdukjen e Shqipërisë.

“Më 6 mars, Presidenti Wilson me forcë i hodhi poshtë këto kërkesa dhe nga këndvështrimi i tij çështja e Shqipërisë nuk ishte e hapur për diskutim dhe fati i Shqipërisë do të përcaktohej në një sërë takimesh pas Konferencës së Paqes”.

“Meqë amerikanët luajtën një rol të rëndësishëm në fazat e fundit të luftës, fjala e Woodrow Wilsonit kishte peshë të madhe”.

Shtetet e Bashkuara nuk e kishin njohur shumë Shqipërinë, para një misioni për mbledhje faktesh në vitin 1914 nga ministri amerikan në Greqi, George Frederick Williams. Por historianët bien dakord se kishte edhe një faktor tjetër thelbësor në qëndrimin amerikan.

“Faktori tjetër që duhet mbajtur parasysh në fillimin e skenarit të mbrojtjes së Shqipërisë, është roli i diasporës shqiptare sidomos asaj në Shtetet e Bashkuara dhe udhëheqësit e saj si Faik Konica e sidomos Fan Noli. Faik Konica ishte jashtë vendit gjatë pjesës më të madhe të luftës, por Fan Noli ishte në këtë kohë në Shtetet e Bashkuara, po ashtu edhe njerëz të tjerë të njohur si Kostë Çekrezi dhe Kristo Dako”.

Kështu mendon edhe zoti Enholm i Shtëpisë Woodrow Wilson.

“Presidenti Wilson nuk e pranoi ndarjen e Shqipërisë falë parimit të tij të vetëvendosjes, dhe më konkretisht edhe nga kontaktet me shqiptaro-amerikanët”.

Zoti Pano thotë se shqiptarët ndërmorën një fushatë masive propagande për ruajtjen e pavarësisë së Shqipërisë dhe tërësisë së saj territoriale.

Dy ditë pas qëndrimit të shprehur nga Amerika në vitin 1920, gazeta Dielli vlerësoi rolin e Shteteve të Bashkuara dhe Kostë Çekrezi e bëri të qartë që Shtetet e Bashkuara e kishin shpëtuar Shqipërinë, në një intervistë në gazetën New York Times. Më pas atë vit Shqipëria u bë anëtare e Lidhjes së Kombeve.

Trashëgimia e Woodrow Wilsonit është e ndërlikuar. Disa bëjnë përgjegjëse platformën e tij për shumë nga problemet moderne të Ballkanit, sidomos ato që kanë lidhje me konfliktet e viteve 1990. Por siç thonë historianët, po të mos kishte ndërhyrë Woodrow Wilson, kishte shumë gjasa që Shqipëria të ishte më e vogël se sa është sot.

Ky rol i Shteteve të Bashkuara nuk është harruar nga shqiptarët, ndërsa ata festojnë 100 vjetorin e pavarësisë.

    Mendimi juaj

    Ky forum është mbyllur

    Të gjitha komentet (3)

    • Xhevahir Gradica (Durres)
      27,11,2012 17:15

      Wilson eshte burre shteti me njohje dhe admirim ne te gjithe Boten. Mbrojtja qe ai dhe Amerika i beri çeshtjes shqiptare eshte vendimtare dhe percaktuese. Ne dhe brezat qe do vine i jemi dhe duhet t’i jene mirenjohes popullit dhe politikes amerikane te cilet na kane mbeshetur ne luften tone per liri kombetare. Wilsoni shpetoi Shqiperine nga sakatosja e copetimit perfundimtar ne 1915, Klinton e NATO shpetuan nga shfarosja shqiptaret ne Kosove ne vitin 1999.

    Kategori
    Uncategorized

    Kryepeshkopi Anastas: Ja kush do të jetë pasardhësi im në krye të Kishës Ortodokse Autoqefale…

    Kryepeshkopi Anastas: Ja kush do të jetë pasardhësi im në krye të Kishës Ortodokse Autoqefale...

    Pasardhësi im në krye të Kishës Autoqefale të Shqipërisë do të jetë shqiptar. Kështu u shpreh kryepeshkopi Anastas në një intervistë për televizionin grek “SKAI”.

    “Kjo është mëse e qartë. Unë vet jam shumë vite atje. Shikoni. Nuk kemi guximin të shikojmë ngjarjet me sytë e tjetrit. E imagjinoni ne të kishim një gjë të tille, a do të pranonim për shumë vite dikë nga Bullgaria apo nga Serbia në krye të Kishës?

    Jo, unë e quaj tepër të logjikshme që pasardhësi do të jetë shqiptar. Ne nuk shkuam atje të krijojmë një koloni. Shkuam të krijojmë një Kishë Autoqefale Ortodokse të Shqipërisë”, tha kryepeshkopi i Shqipërisë, Anastas.

    Në vijim ai shtoi se Kisha Ortodokse e Shqipërisë nuk është me asnjë parti politike, nuk ngatërrohet përgjithësisht në politikën e vendit, por çdo ortodoks është një anëtar përgjegjës, një qytetar që duhet të ketë rol dhe pozicionim për problemet e ndryshme

    “Nuk duhet ta gjejmë fajin te të tjerët, por në radhë të parë te vetja, ka theksuar kreu i Kishës Autoqefale shqiptare, kur ka komentuar krizën që po kalon Greqia, ndërsa ka folur edhe për Islamin, duke shpjeguar se është një fenomen në zhvillim.

    Problemi – ka thënë ai, – qëndron se shtetet perëndimore nuk janë marrë sistematikisht me të. Për më tepër janë treguar snobe ndaj Krishtërimit, duke lënë boshllëqe, nëpërmjet të cilave ka depërtuar Islami ekstrem.

    Islami nuk është një çështje e lehtë. E gjithashtu nuk kemi kuptuar se nuk eksizton një Islam i vetëm. Është mënyra sesi e përjetojnë Islamin disa, nën predikimet e fanatikëve ekstremistë dhe e shohim sot se çfarë po bëjnë. Dhe, siç e dini, interpretimet ekstreme janë shumë më të pranueshme nga populli i thjeshtë, sesa të ashtuquajturat interpretimet e sintetizuara dhe me tone më të ulëta”, tha kryepeshkopi i Shqipërisë, Anastas.

    Për sa i përket ngjarjeve në Himarë, ai ka theksuar se çështja e pronave në Shqipëri, në përgjithësi është tepër komplekse dhe ka vonesa gjyqësore, ashtu si dhe me pronat e kishës, por ka shtuar se çdo gjë duhet të zgjidhet me dialog dhe pozitivitet mes palëve.

    Kategori
    Uncategorized

    Sali Berisha: Jeruzalemi i shqiptarëve është Kosova.

    Sali Berisha: Jeruzalemi i shqiptarëve është Kosova

    Sali Berisha: Jeruzalemi i shqiptarëve është Kosova.

    Ish-kryeministri Sali Berisha e ka cilësuar si një akt fondamental anti-kombëtar të klikës në pushtet, votën kundër të Shqipërisë në OKB ndaj njohjes së Jeruzalemit si kryeqytet i Izraelit.

    Berisha e cilësoi votën e djeshme në OKB si votë turpi në historinë e Shqipërisë dhe kthim në politikën e vjetër antiamerikane.

    “Jeruzalemi de facto është kryeqyteti i Izraelit dhe jam i bindur se do jetë i tillë, për sa kohë do të ekzistojë shteti i Izraelit. Ndaj dhe kjo që bëri Edi Rama ishte një akt ekstrem pabesie ndaj një vendi që ne i detyrohemi”, shprehet Berisha në një intervistë për Tv Klan.

    Duke iu përgjigjur pyetjes nëse do të djegë apo jo mandatin e deputetit, Berisha tha se “jam duke e shqyrtuar këtë problem, nuk kam marrë vendim. Unë po ndjek, ka një debat dhe forcat politike do të diskutojnë dhe po diskutojnë për qëndrimet që do të mbajnë ndaj Parlamentit. Unë e kam dhënë mendimin tim. Nuk janë aspak të detyruara ta marrin për bazë, por nuk jam tërhequr nga mendimi im. Të gjitha ata që njohin alfën e kushtetutave të vendeve të lira”.

    Intervista e plotë:

    Ish-Kryeministri tha se për rrëzimin e Edi Ramës është i justifikuar çdo aleancë jo vetëm me LSI, por me çdo forcë tjetër politike, me çdo qytetar të këtij vendi, me mediat dhe është një emergjencë madhore kombëtare.

    Z.Berisha votën e Shqipërisë në OKB kundër rezolutës së Shteteve të Bashkuara për njohjen e Jeruzalemit si kryeqytet të Izraelit ju e keni quajtur një akt të rëndë antikombëtar. Përse ky qëndrim?

    Ish-Kryeministri Sali Berisha: “Ky ishte një akt madhor fondamental antikombëtar i klikës në pushtet. Shqipëria mund të ishte vendi i fundit në botë që të votonte për dënimin e Shteteve të Bashkuara. Shqiptarët kanë patur në çdo moment Shtetet e Bashkuara me një rol përcaktues për lirinë e tyre. Për çdo shqiptar që ndjehet si i tillë, Jeruzalemi i shqiptarëve është Kosova, dhe në këtë kontekst ishte fuqia udhëheqëse politike dhe fuqia ajrore e Shteteve të Bashkuara që çliruan Kosovën. Kosova do ishte sot në pushtimin serb ose do ishte ndarë, copëtuar, spastruar ose do ishte një provincë e Serbisë. Ndërhyrjat e Shteteve të Bashkuara për ekzistencën e kombit shqiptar kanë qenë vendimtare. Është një qëndrim kundër Shteteve të Bashkuara. Vota e djeshme, një votë turpi në historinë tonë. Ky ishte një kthim në politikën e vjetër anti-amerikane të klikës komuniste, të klikës hoxhiste. Jeruzalemi de facto është kryeqyteti i Izraelit dhe jam i bindur se do jetë i tillë, për sa kohë do të ekzistojë shteti i Izraelit. Ndaj dhe kjo që bëri Edi Rama ishte një akt ekstrem pabesie ndaj një vendi që ne i detyrohemi”.

    Kur në Nëntor të 2012, z.Berisha, Shqipëria ka abstenuar gjatë votimit në OKB kur Palestina kërkonte të merrte statusin e vëzhguesit. Me cilat shtete i dëmtoi marrëdhëniet kjo votë e Shqipërisë?

    Ish-Kryeministri Sali Berisha: “Shqipëria abstenoi. As që mund të mendoja të votoja pro. Ajo nuk ishte asgjë tjetër vetëm një rezolutë që kërkonte të shmangte Shtetet e Bashkuara nga zgjidhja e problemit. Edhe ai problem pa Shtetet e Bashkuara nuk zgjidhet kurrë. Përkundrazi, pa Shtetet e Bashkuara ai problem mund të çojë drejt një lufte botërore. Kryeministri i Turqisë Erdogan, me një insistim të jashtëzakonshëm kërkonte që unë të ndryshoja qëndrim dhe të votoja pro rezolutës së Palestinës, gjë të cilën unë ja bëra të qartë. Shqipëria në çështjet e sigurisë ndjek dhe do të votojë Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kjo është po kaq e vërtetë dhe për Lindjen e Mesme dhe se Shqipëria nuk mund të bëhet shtojcë e politikës së askujt në Lindjen e Mesme, përveç se të mbështesë politikën e SHBA”.

    Seanca plenare e ditës së Hënë kur u zgjodh edhe Kryeprokurori i përkohshëm ishte edhe një ndër më të tensionuarit që ka njohur Parlamenti shqiptar. Ju u ndaluat nga Garda e Republikës që të mbanit fjalën tuaj në podium dhe në prononcimin tuaj për mediat ju thatë se Parlamenti ka vdekur dhe sugjeruat djegien e mandateve të deputetëve. Duket në fakt sikur ky propozimi juaj nuk ka mbështetjen e grupit parlamentar të Partisë Demokratike dhe kryetarit Basha. Po nëse ju thoni se Parlamenti ka vdekur, me praninë tuaj në Parlament, a e legjitimoni këtë gjë? Ju do ta digjni mandatin e deputetit apo do t’i bindeni vullnetit të grupit?

    Ish-Kryeministri Sali Berisha: “Unë jam duke e shqyrtuar këtë problem. Jo nuk kam marrë vendim. Unë po ndjek, ka një debat dhe forcat politike do të diskutojnë dhe po diskutojnë për qëndrimet që do të mbajnë ndaj Parlamentit. Unë e kam dhënë mendimin tim. Nuk janë aspak të detyruara ta marrin për bazë, por nuk jam tërhequr nga mendimi im. Të gjitha ata që njohin alfën e kushtetutave të vendeve të lira. Në parlament u ekzekutua liria e fjalës, dhe kjo jo sepse kjo ju bë një ish- kryeministri, por sepse kjo ndodhi në mënyrë më të paimagjinueshme. Unë kërkova fjalën për procedurë, kryetari i parlamentit shënoi kërkesë time dhe më dha fjalën, pasi mbaroi parafolësi u ngrita të marr fjalën në përputhej të plotë me procedurën. E di Rama i tmerruar, sepse ai është skizofren dhe mjekohet me kokainë nuk mjekohet me haloperidon, mirëpo mjekimi më kokainë nuk ja zhdukatij zërat e brendshëm. Dhe atij kushedi ç’farë i thanë zërat, që Sali Berisha po del të të qëllojë dhe unë nuk kisha ndërmend të qëlloja, por të flisja 3 minuta brenda rregullore. Dhe jashtë çdo kopetence ai i bën me shenjë komandanti të rojeve të dalin të më bllokojnë rrugën për në platformë. Për mua që në këtë moment nuk është më Parlament, ka marrë fund”.

    PD e ka cilësuar antikushtetuese zgjedhjen e Prokurores së përkohshme të Përgjithshme, por zoti, Basha ka deklaruar se nuk do t’i drejtohet Gjykatës Kushtetuese, ju a e mbështesni këtë vendim?

    Ish-Kryeministri Sali Berisha: “T’i drejtohesh Gjykatës Kushtetuese në këto momente është tallje me veten tënde. Gjykata Kushtetuese është një institucion, i cili nuk funksionin si institucion emergjence. Ajo ka të drejtën të marrë kohën e vet që mund të jetë 1 vit, një vit e gjysmë dhe kjo nuk sjell asnjë gjë dhe çdo gjykatës është në një presion të jashtëzakonshëm, Vetting e stër Vetting. Ne parlament vdiq Kushtetuta”.

    U bë prej disa mujash që në tryezën e zoti Basha janë dy platforma me ndryshime statusore, ndonëse ju në intervistat tuaj të fundit keni thënë se po bënin hapa, deri tani ato janë të padukshëm. Pse është kaq e vështirë për t’i thirrur mbështetësit e këtyre platofomave në një takim nga ana e kryetarit të PD, dhe vërtet mendoni se ka nevojë për një vullnet për bashkim?

    Unë besoj se ka një vullnet për bashkim. Ritmet tempet mund të ishin më të shpejta dhe hapa të sigurtë janë bërë për bashkim. Vullneti ekziston.

    Si mendoni se mund të pritet nga militantët e PD, kjo aleancë re mes PD dhe LSI?

    Ish-Kryeministri Sali Berisha:“Unë mendoj se Edi Rama përbën, pas Enver Hoxhës dhe diktatorit Ramzi Alia rrezikun më të madh të këtij kombi. Unë i siguroj shqiptarët se atë që kanë parë dje me votën e pabesë ndaj SHBA është vetëm fillimi, se shumë shpejt do të shohin akte të tjera madhore antikmbëtare nga një njeri apatrid, për të cilin kombi është hiç gjë, para pushtetit të lëkurës së tij personale. Ndaj dhe rrëzimi i tij justifikon çdo aleancë jo vetëm me LSI, por me çdo forcë tjetër politike, me çdo qytetar të këtij vendi, me mediat dhe është një emergjencë madhore kombëtare”./tvklan.al.

    Kategori
    Uncategorized

    Komisar komisar komisar Habilaj.

    Kategori
    Uncategorized

    Fundja edhe interesat e vendit tone do te na çonin drejt votes pro Amerikes..

    Vote kunder SHBA, vote kunder vetes..

    Nga Basir Çollaku/

    Rama e kishte premtuar perkeqesimin e marredhenieve me SHBA, me zgjedhjen e Donald Trump. Dhe e mbajti fjalen duke votuar kunder. Mjafton ta kete mire me Lu dhe Soros dhe kjo duket i mjafton KM ne udhen e tij. Vota kunder SHBA, vote pro Soros dhe jo perrallave me BE, e cila ska bere ndonje here pune te hajrit per Shqiperine..Me SHBA vetem me fjale Mbeshtetja e pakursyer e Donald Lu ndaj Edi Rames u shperblye me vote kunder USA. Nga Reforma ne Drejtesi kthehet ne “forme te re” ne diplomaci. Presidenti Trump ka lajmeruar se do te mbaje shenim votuesit kunder. Akoma se kemi mesuar se ndihma dhe mbeshtetja e SHBA (mund te thote dikush interesat te perputhura) ne Shqiperia dhe Kosova ekzitojme sot..Fundja edhe interesat e vendit tone do te na çonin drejt votes pro Amerikes..

    Kategori
    Uncategorized

    Ditmir, Brukseli është alibi, halli juaj është: me Erdongan apo me Trump?

    Ditmir, Brukseli është alibi, halli juaj është: me Erdongan apo me Trump?

    Dilema reale është: me Trump apo me Erdoganin. Vetëm një dyfish i rrezikshëm, aventurier dhe i çmendur, mund të marrë vendimin e gabuar. Le të pranojmë për një çast se Brukseli për ne shqiptarët prevalon mbi gjithçka. Rrënjët e Bashkimit Evropian janë qytetërimi judeokristian. Janë pikërisht aty në Jerusalem. Aty ku shqiptarët kanë shënuar një nga faqet më të ndritshme të historisë së tyre. Për gati dy dekada, në mesin e shekullit XIX, qyteti i shenjtë është administruar nga shqiptari Mehmet Ali dhe i biri i tij Ibrahim. Themeluesi i dinastisë shqiptare të Egjiptit modern , në aleancë diplomatike me Britaninë e madhe dhe Francën dëboi me shpatë vahabistët sauditë.

    Nga Ilir Babaramo –  21/12/2017

    Qeveria shqiptare duket se do luajë rolin e strucit për çështjen e fundit më të rëndësishme në arenën ndërkombëtare: vendimin e presidentit Tramp për të zhvendosur selinë e ambasadës së SHBA , nga Tel Avivi në Jerusalem.

    Shqipëria nuk vuan nga gjigandomania që të ketë përgjigje për gjithçka ndodh në botë, qëndrimi ynë do jetë ai Komisionit Evropian, tha ministri  jashtëm Ditmir Bushati duke lënë qartë të kuptohet se është kundër lëvizjes së Uashingtonit. Po a është kjo mënyra e duhur për të reaguar në përputhje me të drejtën historike dhe mbi të gjitha me interesat strategjike jetike të shqiptarëve? Përgjigja e prerë është : jo.

    Alibia e Bushatit rrëzohet menjëherë nëse kemi parasysh se çfarë ndodhi në fillim të kësaj jave. Mjafton të shikojmë foton familjare të takimit informal të kryeministrave të Ballkanit të thirrur nga komisionerja Mogerini. Në ato pamje kryeministrja serbe duket si një pulë e shushatur mes gjelave të Ballkanit. Pamja e saj nuk ishte fort e natyrshme sepse në të njëjtat çaste që Brukseli përpiqej të afronte vendimmarrësit ballkanikë në rrugën e tyre drejt integrimit në Bashkimin Evropian, avioni i shefit të Bërnabic, presidentit Vuçiç, ulej në aeroportin e Moskës. Vuçiç shkoi në Moskë në një vizitë shtetërore.

    Në të njëjtën kohë kur në Bruksel diskutohej për integrimin evropian, Vuçiç u takua me Putin dhe deklaroi se: Beogradi kurrë nuk do pranojë sanksionet e vendosura Rusisë nga Bashkimi Evropian. Moska vendosi veton në Këshillin e Sigurimit të OKB për rezolutën e paraqitur nga Britania e Madhe që e përcakton Srebenicën si genocid, ndërsa gjatë gjithë kohës ka mbrojtur integritetin territorial të Serbisë, aludoi Vuçiç për Kosovën.

    Deklarata e shefit të Beogradit se kurrë nuk do njohë sanksionet e BE ndaj Rusisë ishte dhe këtë herë një karshillëk arrogant që Serbia i bën Brukselit. Por ky qëndrim vis a vis nuk i ka shkaktuar asnjë pasojë Serbisë në procesin e integrimit evropian. Në të njëtën kohë kur ndodhi e gjitha kjo, Brukseli vendosi të hapë negociatat me Serbinë dhe për tre kapituj të tjerë. Ndërkohë Shqipëria është lënë vite pas. Ende Komisioni nuk ka marrë vendimin fillestar, atë në parim për hapjen e negociatave me Shqipërinë.

    Pra bie alibia e Bushatit se po mbështetëm Uashingtonin për Jerusalemin nuk integrohemi në BE. Ca më tepër që për rastin e sanksioneve kundër Rusisë ka disa vendime të Këshillit Evropian, institucionit më të lartë vendimmarrës të BE, ndërkohë që për Jeruzalemin kemi vetëm një deklaratë të komisioneres Mogerini dhe dy tre deklarata shefa qeverish, pra asgjë formalisht zyrtare të të gjithë Unionit. Në këto rrethana shtrohet pyetje : Përse Shqipëria në Bruksel nuk vepron me Shtetet e Bashkuara ashtu siç vepron Serbia me Rusinë? Ca më tepër që motivi është i njëjtë : Kosova.

    Shqipëria do merrte poza gjigandomanie nëse Rama do tentonte të mbyllte Netanjahun dhe Mahmut Abazin tek Live Gallery në Korçë dhe tu bënte gjithë presionin e mundshëm të një vendi që ka mbi 1000 testata nukleare dhe një GDP 50 mijë euro për frymë për të arritur marrëveshjen e paqes. Bushati gabon. Askush nuk kërkon diçka të tillë nga diplomacia shqiptare. Ajo që kërkohet është thjesht vota. Vota që ka dhe shteti më i humbur në glob. Ambasadorja e SHBA në OKB paralajmëroi qartë: Do mbajmë shënim çdo vend që del kundër vendimit tonë për njohjen e Jerusalemit si kryeqytet të OKB. Çfarë duhet të ndodhë më tepër? Çfarë sinjali tjetër pret qeveria shqiptare për të ndryshuar qëndrim dhe të heqë dorë nga aventura që të ndjekë Erdoganin në pozat e tij prej kalifi?

    Brukseli është alibi. Dilema reale është: me Trump apo me Erdoganin. Vetëm një dyfish i rrezikshëm, aventurier dhe i çmendur, mund të marrë vendimin e gabuar. Le të pranojmë për një çast se Brukseli për ne shqiptarët prevalon mbi gjithçka. Rrënjët e Bashkimit Evropian janë qytetërimi judeokristian. Janë pikërisht aty në Jerusalem. Aty ku shqiptarët kanë shënuar një nga faqet më të ndritshme të historisë së tyre. Për gati dy dekada, në mesin e shekullit XIX, qyteti i shenjtë është administruar nga shqiptari Mehmet Ali dhe i biri i tij Ibrahim. Themeluesi i dinastisë shqiptare të Egjiptit modern , në aleancë diplomatike me Britaninë e madhe dhe Francën dëboi me shpatë vahabistët sauditë.

    Në Jeruzalem, pas pesë shekujsh që nga koha e kryqëzatave, u dëgjuan kambanat e kishave. Rabinët gjithashtu u lejuan të kthehen në Malin e Tempullit. Pa dyshim , ky është një fakt historik që duhet të na bëjë krenarë. Krijoi precedentin se shqiptarët kanë luftuar për tolerancë fetare dhe kurrë nuk kanë qenë me vahabistët. Madje kanë kontributin se gjatë administrimit të tyre , pas shumë shekujsh diskriminimi të dhunshëm fetar, më në fund Jerusalemi u bë në mesin e shekullit të XIX, qytet i hapur për të tre besimet abrahamike. i tillë vazhdon të jetë që nga koha e Ibrahimit, birit të Mehmetit.

    Mund të ketë disa që mund të pyesin : Përse ta mbështesim Trump në një vendim të gabuar? Përmes vendimit të njëanshëm , presidenti amerikan duket se synon ti japë fund armëpushimit që zgjat prej vitesh për të sjellë paqe të qëndrueshme. Arabët kërkojnë të veprojnë me Haram al Sharif si me një “tokë të xanun”, ajo hapësirë ju takon vetëm tyre dhe kush afrohet është në gjak me ata. Në këtë formë kërkojnë dhe ta “legalizojnë” në negociata , ku shpesh mohojmë atë për të cilën kanë rënë dakord. Ajo hapësirë 3 mijë vjet më parë ishte judaike dhe dy mijë vjet më parë edhe kristiane. Madje për këto dy besime është më e rëndësishme se xhamia al Aqsa që ndërtuan myslimanët 1400 vjet më parë. Rëndësia e Al Aqsa renditet e treta, pas Mekës dhe Medinës.

    Vendimi i Tramp nuk ishte ishte një fund i tmerrshëm për një tmerr pa fund. Ishte një lloj veze Kolombi. Ishte një lloj shkundjeje , një taktikë që bëhet në negociate. Ishte një kthim tek bisedimet e dështuara të vitit 2000 në Camp David. Këto bisedime të ndërmjetësuara nga Klinton përfunduan me një dokument paqeje. Statusi i Jerusalemit zgjidhej me konsensus. Jeruzalemi lindor do ishte kryeqytet i Palestinës. Kryeministri Barak e pranoi më në fund këtë plan. Arafat e refuzoi. Klintoni në kujtimet e tij shkruan se Arafat i rrëfeu se ishte maksimumi që mund të merrte , por s mund ta pranonte sepse ekstremistët arabë mund ta vrisnin.

    “Mos këmbëngul nëse nuk do të marrësh pjesë në funeralin tim”, u shfajësua Arafat. Në fakt katër vjet më pas Klinton mori pjesë në funeralin e Arafat. Por paqja nuk ishte arritur . Arafat nuk vdiq si një burrë shteti që bën paqe, siç vdiq Jitzhak Rabin. Ajo që la pas ishte sherri mes pasuesve të tij politikë dhe Suhas, mantenutës së tij franceze për 1 miliardë dollar të OÇP që i mbante në llogari bankare personale. Tani, pas gati dy dekada ngërç, vendimi i fundit i Trump synon ti sjellë palët tek ai plan paqeje që Arafat refuzoi si një lalash.

    Në marrëdhëniet ndërkombëtare nuk ka vendim të gabuar, ka aleanca të gabuara. Bushati e di maksimën e diplomatit më të shquar në historinë e SHBA. “Shtetet e Bashkuara nuk kanë aleatë të përjetshëm , kanë interesa të përjetshme”, paralajmëronte Kissinger. Dhe interesat e shqiptarëve dhe amerikanëve konvergojnë në Kosovë.

    Vendimi i mundshëm për të ndjekur pas Erdoganin në luftën politike kundër SHBA nuk mund ta bëjë asnjë shqiptar normal. Mund ta bëjë vetëm hoxha i xhamisë së Unazës së re ose dikush që ka interesa personale okulte me “kalifin e ri”. Madje vetëm dikush që është peng i këtyre interesave. Shkelja e syrit se përmes Turqisë mund ti bëjmë presion Greqisë në negociatat e përcaktimit të shelfit kontinental nuk vlen më. Në bisedimet e Kretës, qeveria shqiptare u zbyth. Atëherë për çfarë interes shqiptar duhet mbështetur Erdogan në luftën e tij kundër mullinjve të erës?

    Historia dëshmon se streha mbrojtëse e shqiptarëve dikur ishte në Vienë dhe tani në Uashigton. Kurrë në Stamboll apo Ankara. Të kujtojmë ca momente vendimtare. Në vitin 1878, në kohën perandoria osmane po zbythej nga Ballkani dhe shqiptarët e shqetësuar për fatin e mëtejshëm të tyre si komb u mblodhën në Prizren dhe vendosën të kërkojnë nga Porta e Lartë ruajtjen e tërësisë së trojeve shqiptare në kuadrin e një autonomie brenda perandorisë, kërkesë më luajale e mundshme, përgjigjia e Stambollit ishte masakra. Gjatë shekullit XX , Turqia ka shpërngulur shqiptarë shumë më tepër se dhe vetë Milosheviçi. Nëse presidenti i Serbisë e bëri këtë për disa javë, Turqia e bëri ngadalë, pa shumë bujë , për disa dekada. Turqia është zbatuesja e planit më kriminal që është konceptuar ndonjëherë ndaj shqiptarëve : doktrinës Çubriloviç. Gjatë shekullit të kaluar, u ekzekutua marrëveshja mes Beogradit dhe Ankarasë, për shpërnguljen nga trojet shqiptare në Jugosllavi miliona shqiptarë. Ashtu si pas traktatit të Lozanës u dëbuan dhjetëra mijëra çamë në Turqi. Vetëm ndërhyrja energjike e Medi Frashërit në Lidhjen e Kombeve ndërpreu skemën greko-turke që i paraqiste çamët si turq që shpërnguleshin në kuadër në shkëmbimit të popullsisë dhe territoreve. As kujtesa historike, as raport i forcave, as interesat kombëtare nuk lënë shteg për asnjë dilemë.

    Sigurisht Ditmir Bushati i të gjitha këto. E kaluara profesionale e Bushatit nuk është e ndonjë doganieri të kontrollit fizik që nga marrëdhëniet ndërkombëtare kupton vetëm deklaratën doganore të një kontejneri kinez, të ndonjë doganieri që është çuar ambasador tek “sulltani” për të kuruar interesa private okulte. Pikërisht për këtë arsye Bushati kupton fare qartë se çfarë po ndodh. Ai e di mirë se qëndrimi që do mbajë për këtë çështje është vendimi i tij më i rëndësishëm në atë zyrë. Nëse i imponojnë aventurën bën mirë të ikë. Nëse nuk ka ngrënë kumbulla të thara në Stamboll nuk ka përse ti mpihen dhëmbët.

    Kategori
    Uncategorized

    Si u kthyen “narcos-at” shqiptarë në trafikantët kryesorë të kanabisit në Europë .

    Marrë nga TheVision.com /

    Në Shqipëri, ish ministri i Brendshëm është përjashtuar nga partia e tij dhe rrezikon të përfundojë në burg, sepse ai ishte akuzuar për bashkëpunim me një grup trafikantësh që furnizuan Cosa Nostra në Sicili juglindore.

    Një ngjarje për të cilën ka të ngjarë të kushtojë shumë shtrenjtë.

    Është hetimi i vitit, ky tërmet u provokua pasi dikush, në Katania, bëri detyrën e tij si gazetar.

    Rasti shpërtheu në mes të tetorit: një periudhë veçanërisht e ethshme për “Guardia di Finanza” në shpatet e Etnës. Këto janë ditë kur financuesit zbulojnë edhe trafikun e naftës që nga Katania të çon deri në Maltë. Gjithmonë me banditët e Etnës të bëra nga padronët. Operacioni “Rosa dei Venti” burgosi 11 persona: akuza është trafik ndërkombëtar i drogës, trafik armësh (kallashnikov), korrupsioni i zyrtarëve të lartë në dogana në Itali dhe Shqipëri. Në mes të dhjetorit, u bë e ditur përfundimi i hetimeve paraprake kundër 15 të dyshuarve.

    “Guardia di Finanza” e Katanias sekuestroi, në shumë raste që nga viti 2013, 3,500 kg marihuanë të destinuara për qytetet të rajonit të Etnës, Sirakuzës dhe Raguzës. Fitimi i vlerësuar nga këto ngarkesa: 20 milionë euro. Pse Cosa Nostra shkon përtej Kastelvetrano dhe Mateo Mesina Denaro: nën Etnën, familjet Erkolano-Santapaola dhe Kapelo janë bërë më të fuqishme, falë marijuanës shqiptare. Droga e drejtpërdrejtë në Sicili vjen kryesisht nëpërmjet anijeve të peshkimit: në Shqipëri grupi kriminal nuk ka frikë nga kontrollet e policisë.

    Mafia shqiptare konsiderohet nga Europol, si organizata kriminale që është rritur më së shumti në vitet e fundit, duke marrë një rrezikshmëri të krahasueshme me atë të organizatave kriminale italiane. Ajo ka ndryshuar partnerët dhe ka krijuar, që nga viti 2012, aleancat më të ngushta me Sicilinë, duke anashkaluar Puljan. Tani që Ndrangheta ka plantacionet e saj në zonën e Silas, blerësit e saj janë kryesisht në Siçilinë juglindore.

    Në 416 faqet e urdhrit të arrestimeve të operacionit “Rosa dei Venti” është një emër shqiptar, jo i hetuar, që përmendet disa dhjetëra herë: “Saimir Tahiri, një politikan“. Në redaktimin kataneze të “MeridioNews” ata kontaktojnë një koleg shqiptar të TopChannel, një televizion privat me të cilin ata kanë punuar më parë. Është grindja: një histori e raportimit gjyqësor vendor prishet në Parlament në Tiranë. Shumica e qendrës së majtë hedh poshtë mocionin për arrestimin e tij, por imuniteti është ngrirë pjesërisht: Gjykata për krime të rënda mund të vazhdojë të hetojë. I përkëdheluri i Kryeministrit Socialist Edi Rama disa javë më vonë u përjashtua nga partia e tij. Më 13 dhjetor iu bllokua pasaporta. “Kërkesa e prokurorisë dhe gjithashtu vendimi i Gjykatës është qesharake. Asnjë element i ri nuk është paraqitur për ta justifikuar atë”, deklaroi avokati i Tahirit, Maksim Haxhia, për mediet shqiptare. Përkundër kësaj, dëshmitë e mbledhura në Katania nuk janë të mjaftueshme për t’u ndjekur penalisht në Itali.

    Lajmi i arrestimit të vëllezërve Habilaj ishte ende shumë i freskët kur Tahiri u kthye në Parlamentin shqiptar për të thënë se gabimi i tij i vetëm ishte të shiste makinën e tij, Audi A8, tek kushëriri i largët: Artan Habilaj. Dy vëllezërit e tij, Moisi (i vetmi i pandehur) dhe Florian, nga hetimi janë pjesë e këtij grupi të trafikantëve të drogës. Moisiu është udhëheqësi i padiskutueshëm, sipas “Guardia di Finanza” të Katanias.

    Saimir Tahiri
    Ish-ministri i Brendshëm, Saimir Tahiri
    Kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha

    Janë përgjimet që e vunë telashe ish-ministrin. Florian dhe Moisi Habilaj, për shembull, në një bisedë në mars 2014 diskutojnë borxhet që kanë me bashkëpunëtorët e bandës kriminale: “30 unë duhet t’ia çoj Saimirit”, thonë ata. Sipas hetuesve referohen 30 mijë lekë, monedha shqiptare, pikërisht për ministrin e Brendshëm. Në një tjetër, ata përmendin dy byzylykë për t’ia çuar “gruas së Saimirit”, gjatë së cilës përmendet edhe një herë tjetër ish-politikani shqiptar.

    Materiali është aq i rëndësishëm saqë në Tiranë, Gjykata për Krime të Rënda hapi nga një dosje mbi grupin e Habilajt dhe mbi Tahirin. Emrat, ato të vëllezërve, të njohur për disa kohë për magjistratët shqiptarë. Saimir Tahiri më 05.11.2013, thotë se hetimi shqiptar ka shitur automjetin e tij “personit të hetuar Artan Habilaj (jo i hetuar në Itali, ed), vëllai i të arrestuarit Moisi Habilaj”. Në datat 16.08.2014, 30.08.2014, 29.08.2014, 08.08.2014, vazhdon teksti, Saimir Tahiri ende udhëtonte në atë makinë, i shoqëruar nga Artan Habilaj. Subjekt i hetitmi dhe që ishte pjesë e kartelit kriminal.

    Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama

    Në fillim të nëntorit, hetimi shqiptar pati një zhvillim të mëtejshëm. Në Elbasan, në Shqipërinë qendrore, një sipërmarrës nuk ndalet në një pikë kontrolli për një kontroll. Policia e arrin dhe e bllokon atë: filloi kështu inspektimi i makinës së tij. Ju gjetën 860 mijë euro në kartëmonedhë dhe dy licenca detare të regjistruara në Saimir Tahiri. Makina i takon Orest Sotës, me të cilin familja Tahiri kishte kohë që ishte në biznes. I dyshuari i hetuesve është se paratë ishin të destinuara pikërisht në Tahiri. Publikisht, ish ministri mohoi se ai kishte një varkë. Kundërshtari kryesor politik i kryeministrit Edi Rama, numri një i Partisë Demokratike (qendra e djathtë) Lulzim Basha, mbështet faktin se sipërmarrësi dhe ish-ministri kanë udhëtuar disa herë në Itali. “Tahiri dhe Sota përdorin drogën e trafikimit dhe po përpiqen të fshehin prova mbi ta”, pohoi Basha, i cituar nga portali shqiptar Lapsi.al.

    Ish ministri i Brendshëm ishte “delfini” i Kryeministrit Edi Rama, kryetarit të Partisë Socialiste. Por kryeministri – pasi u rizgjodh në qershor – nuk mundi t’i japë asgjë në ngarkim në ekzekutivin e ri. Në mars, në kulmin e protestave të qeverisë socialiste të Ramës, Tahiri u akuzua se ishte afër narkotrafikantëve dhe policëve që kishin bashkëpunuar. Zërat që ndjekin njëri-tjetrin me insistim që nga viti 2015, kur policia Dritan Zagani, sot një refugjat politik në Zvicër, e e vendosi për herë të parë në qendër të një rrjeti marrëdhëniesh me kriminelët më të rëndësishëm në Shqipëri. Ai ishte akoma ministër: midis viteve 2014 dhe 2015.

    Megjithatë, Tahiri i kishte shpallur luftë “Kanabistanit” në fillim të mandatit. Në këtë mënyrë, shqiptarët e quajnë zonën e shpateve rreth Lazaratit, një nga kryeqytetet e prodhimit të marihuanës në Evropë. E gjithë ekonomia lokale ende bazohet në trafikun e drogës: jetohet me pak gjëra në atë zonë të vendit. “Ironia është se tani që ne shkatërrojmë më shumë, duket se ka më shumë marihuanë. Por faktet thonë se fenomen [trafikimi i drogës, ed.] paraekzistonin”, deklaroi në nëntor 2016 ish-ministri në një intervistë me gazetën italiane “Il Fatto Quotidiano” (Fakti i përditshëm). Që nga fillimi, në fakt, u kuptua se ky vendosje e madhe e forcave nuk kishte parandaluar që droga (si marihuana ashtu dhe heroina) të rridhnin drrejt të gjitha shesheve të Evropës.

    Në mars të vitit 2016, deputeti Arben Ristani (Partia Demokratike) deklaroi në median shqiptare se vëllezërit Habilaj, falë lidhjes së tyre me Tahirin kishin krijuar një kontakt mes ministrit të atëhershëm dhe Klement Balilit, “Pablo Escobar i Ballkanit” . Balili është pulla e kuqe e narkotrafikantëve shqiptarë, pavarësisht nga një urdhër ndërkombëtar për atë që nga maji i vitit 2016: në më pak se dy vjet ai është akuzuar për transportimin e pothuajse 4 ton kanabis dhe 83 kg kokainë.

    Më 9 maj 2016, një operacion i rëndësishëm nga policia greke çoi në kapjen e 670 kg marihuanë dhe arrestimin e 15 personave: bëhet fjalë për komponentët e një prej grupeve më të rëndësishme të trafikimit të drogës në Evropë. Sipas hetuesve, udhëheqësi i tyre është pikërisht Klement Balili, i cili për momentin ishte ende Drejtor i Transportit në Bashkinë Sarandë. Një detyrë politike e marrë në vitin 2014, kur në Qeveri, si ministër të Brendshëm, është pikërisht Tahiri. Balili humbi punën vetëm një javë pas operacionit dhe që atëherë ka qenë një i arratisur. Më 13 maj, policia shqiptare nuk arriti ta gjejë dhe më 17 Interpol lëshoi një urdhër arresti ndërkombëtar kundër tij. Media greke akuzoi policinë shqiptare për mosarrestimin e Balilit për shkak të lidhjeve të tij politike.

    Vetëm 18 muaj më pas, në Sarandë, një qytet bregdetar ku spekulojnë ndërtimet dhe erërat e pastrimit të parave, autoritetet shqiptare kanë konfiskuar disa apartamente që i përkasin “Pablo Escobar të Ballkanit”, së bashku me një resort luksoz, “Santa Quaranta”. Në prerjen e shiritit për inaugurimin e saj ishin pjesë të rëndësishme të ekzekutivit të tillë si: kryetari i Parlamentit Ilir Meta, Ministri i Financave Arben Ahmetaj dhe ish-deputeti socialist Koço Kokëdhima.

    Ndërkohë, mafia shqiptare është rritur.

    Marrë nga TheVision.com /

    COME I NARCOS ALBANESI SONO DIVENTATI TRA I PRIMI TRAFFICANTI DI CANNABIS D’EUROPA

    DI LORENZO BAGNOLI 19 DICEMBRE 2017

    In Albania l’ex ministro dell’Interno è stato espulso dal suo partito e rischia di finire in carcere perché accusato di essere colluso con un gruppo di trafficanti che riforniva Cosa Nostra nella Sicilia sudorientale. Una storia che in Italia non lo vede indagato, ma che a Tirana rischia di costargli molto cara. È l’inchiesta dell’anno, arrivata a provocare questo terremoto perché qualcuno, a Catania, ha fatto il suo dovere di giornalista.

    Il caso scoppia a metà ottobre: un periodo particolarmente frenetico per la Guardia di finanza alle pendici dell’Etna. Sono giorni in cui i finanzieri scoprono anche un traffico di petrolio che da Catania porta fino a Malta. Sempre con le cosche etnee a farla da padrone. L’Operazione Rosa dei Venti porta in carcere 11 persone: l’accusa è traffico internazionale di droga, traffico di armi (kalashnikov), corruzione di alti funzionari alle dogane in Italia e in Albania. A metà dicembre è stato emesso l’avviso di conclusione delle indagini preliminari nei confronti di 15 indagati.

    Kategori
    Uncategorized

    Si u kthyen “narcos-at” shqiptarë në trafikantët kryesorë të kanabisit në Europë.

    Në Shqipëri, ish ministri i Brendshëm është përjashtuar nga partia e tij dhe rrezikon të përfundojë në burg, sepse ai ishte akuzuar për bashkëpunim me një grup trafikantësh që furnizuan Cosa Nostra në Sicili juglindore. Një ngjarje për të cilën ka të ngjarë të kushtojë shumë shtrenjtë.
    Është hetimi i vitit, ky tërmet u provokua pasi dikush, në Katania, bëri detyrën e tij si gazetar.

    Rasti shpërtheu në mes të tetorit: një periudhë veçanërisht e ethshme për “Guardia di Finanza” në shpatet e Etnës. Këto janë ditë kur financuesit zbulojnë edhe trafikun e naftës që nga Katania të çon deri në Maltë. Gjithmonë me banditët e Etnës të bëra nga padronët. Operacioni “Rosa dei Venti” burgosi 11 persona: akuza është trafik ndërkombëtar i drogës, trafik armësh (kallashnikov), korrupsioni i zyrtarëve të lartë në dogana në Itali dhe Shqipëri. Në mes të dhjetorit, u bë e ditur përfundimi i hetimeve paraprake kundër 15 të dyshuarve.

    “Guardia di Finanza” e Katanias sekuestroi, në shumë raste që nga viti 2013, 3,500 kg marihuanë të destinuara për qytetet të rajonit të Etnës, Sirakuzës dhe Raguzës. Fitimi i vlerësuar nga këto ngarkesa: 20 milionë euro. Pse Cosa Nostra shkon përtej Kastelvetrano dhe Mateo Mesina Denaro: nën Etnën, familjet Erkolano-Santapaola dhe Kapelo janë bërë më të fuqishme, falë marijuanës shqiptare. Droga e drejtpërdrejtë në Sicili vjen kryesisht nëpërmjet anijeve të peshkimit: në Shqipëri grupi kriminal nuk ka frikë nga kontrollet e policisë.

    Mafia shqiptare konsiderohet nga Europol, si organizata kriminale që është rritur më së shumti në vitet e fundit, duke marrë një rrezikshmëri të krahasueshme me atë të organizatave kriminale italiane. Ajo ka ndryshuar partnerët dhe ka krijuar, që nga viti 2012, aleancat më të ngushta me Sicilinë, duke anashkaluar Puljan. Tani që Ndrangheta ka plantacionet e saj në zonën e Silas, blerësit e saj janë kryesisht në Siçilinë juglindore.

    Në 416 faqet e urdhrit të arrestimeve të operacionit “Rosa dei Venti” është një emër shqiptar, jo i hetuar, që përmendet disa dhjetëra herë: “Saimir Tahiri, një politikan“. Në redaktimin kataneze të “MeridioNews” ata kontaktojnë një koleg shqiptar të TopChannel, një televizion privat me të cilin ata kanë punuar më parë. Është grindja: një histori e raportimit gjyqësor vendor prishet në Parlament në Tiranë. Shumica e qendrës së majtë hedh poshtë mocionin për arrestimin e tij, por imuniteti është ngrirë pjesërisht: Gjykata për krime të rënda mund të vazhdojë të hetojë. I përkëdheluri i Kryeministrit Socialist Edi Rama disa javë më vonë u përjashtua nga partia e tij. Më 13 dhjetor iu bllokua pasaporta. “Kërkesa e prokurorisë dhe gjithashtu vendimi i Gjykatës është qesharake. Asnjë element i ri nuk është paraqitur për ta justifikuar atë”, deklaroi avokati i Tahirit, Maksim Haxhia, për mediet shqiptare. Përkundër kësaj, dëshmitë e mbledhura në Katania nuk janë të mjaftueshme për t’u ndjekur penalisht në Itali.

    Lajmi i arrestimit të vëllezërve Habilaj ishte ende shumë i freskët kur Tahiri u kthye në Parlamentin shqiptar për të thënë se gabimi i tij i vetëm ishte të shiste makinën e tij, Audi A8, tek kushëriri i largët: Artan Habilaj. Dy vëllezërit e tij, Moisi (i vetmi i pandehur) dhe Florian, nga hetimi janë pjesë e këtij grupi të trafikantëve të drogës. Moisiu është udhëheqësi i padiskutueshëm, sipas “Guardia di Finanza” të Katanias.

    Saimir Tahiri
    Ish-ministri i Brendshëm, Saimir Tahiri
    Kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha

    Janë përgjimet që e vunë telashe ish-ministrin. Florian dhe Moisi Habilaj, për shembull, në një bisedë në mars 2014 diskutojnë borxhet që kanë me bashkëpunëtorët e bandës kriminale: “30 unë duhet t’ia çoj Saimirit”, thonë ata. Sipas hetuesve referohen 30 mijë lekë, monedha shqiptare, pikërisht për ministrin e Brendshëm. Në një tjetër, ata përmendin dy byzylykë për t’ia çuar “gruas së Saimirit”,  gjatë së cilës përmendet edhe një herë tjetër ish-politikani shqiptar.

    Materiali është aq i rëndësishëm saqë në Tiranë, Gjykata për Krime të Rënda hapi nga një dosje mbi grupin e Habilajt dhe mbi Tahirin. Emrat, ato të vëllezërve, të njohur për disa kohë për magjistratët shqiptarë. Saimir Tahiri më 05.11.2013, thotë se hetimi shqiptar ka shitur automjetin e tij “personit të hetuar Artan Habilaj (jo i hetuar në Itali, ed), vëllai i të arrestuarit Moisi Habilaj”. Në datat 16.08.2014, 30.08.2014, 29.08.2014, 08.08.2014, vazhdon teksti, Saimir Tahiri ende udhëtonte në atë makinë, i shoqëruar nga Artan Habilaj. Subjekt i hetitmi dhe që ishte pjesë e kartelit kriminal.

    Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama

    Në fillim të nëntorit, hetimi shqiptar pati një  zhvillim të mëtejshëm. Në Elbasan, në Shqipërinë qendrore, një sipërmarrës nuk ndalet në një pikë kontrolli për një kontroll. Policia e arrin dhe e bllokon atë: filloi kështu inspektimi i makinës së tij. Ju gjetën 860 mijë euro në kartëmonedhë dhe dy licenca detare të regjistruara në Saimir Tahiri. Makina i takon Orest Sotës, me të cilin familja Tahiri kishte kohë që ishte në biznes. I dyshuari i hetuesve është se paratë ishin të destinuara pikërisht në Tahiri. Publikisht, ish ministri mohoi se ai kishte një varkë. Kundërshtari kryesor politik i kryeministrit Edi Rama, numri një i Partisë Demokratike (qendra e djathtë) Lulzim Basha, mbështet faktin se sipërmarrësi dhe ish-ministri kanë udhëtuar disa herë në Itali. “Tahiri dhe Sota përdorin drogën e trafikimit dhe po përpiqen të fshehin prova mbi ta”, pohoi Basha, i cituar nga portali shqiptar Lapsi.al.

    Ish ministri i Brendshëm ishte “delfini” i Kryeministrit Edi Rama, kryetarit të Partisë Socialiste. Por kryeministri – pasi u rizgjodh në qershor – nuk mundi t’i japë asgjë në ngarkim në ekzekutivin e ri. Në mars, në kulmin e protestave të qeverisë socialiste të Ramës, Tahiri u akuzua se ishte afër narkotrafikantëve dhe policëve që kishin bashkëpunuar. Zërat që ndjekin njëri-tjetrin me insistim që nga viti 2015, kur policia Dritan Zagani, sot një refugjat politik në Zvicër, e e vendosi për herë të parë në qendër të një rrjeti marrëdhëniesh me kriminelët më të rëndësishëm në Shqipëri. Ai ishte akoma ministër: midis viteve 2014 dhe 2015.

    Megjithatë, Tahiri i kishte shpallur luftë “Kanabistanit” në fillim të mandatit. Në këtë mënyrë, shqiptarët e quajnë zonën e shpateve rreth Lazaratit, një nga kryeqytetet e prodhimit të marihuanës në Evropë. E gjithë ekonomia lokale ende bazohet në trafikun e drogës: jetohet me pak gjëra në atë zonë të vendit. “Ironia është se tani që ne shkatërrojmë më shumë, duket se ka më shumë marihuanë. Por faktet thonë se fenomen [trafikimi i drogës, ed.] paraekzistonin”, deklaroi në nëntor 2016 ish-ministri në një intervistë me gazetën italiane “Il Fatto Quotidiano” (Fakti i përditshëm). Që nga fillimi, në fakt, u kuptua se ky vendosje e madhe e forcave nuk kishte parandaluar që droga (si marihuana ashtu dhe heroina) të rridhnin drrejt të gjitha shesheve të Evropës.

    Në mars të vitit 2016, deputeti Arben Ristani (Partia Demokratike) deklaroi në median shqiptare se vëllezërit Habilaj, falë lidhjes së tyre me Tahirin kishin krijuar një kontakt mes ministrit të atëhershëm dhe Klement Balilit, “Pablo Escobar i Ballkanit” . Balili është pulla e kuqe e narkotrafikantëve shqiptarë, pavarësisht nga një urdhër ndërkombëtar për atë që nga maji i vitit 2016: në më pak se dy vjet ai është akuzuar për transportimin e pothuajse 4 ton kanabis dhe 83 kg kokainë.

    Më 9 maj 2016, një operacion i rëndësishëm nga policia greke çoi në kapjen e 670 kg marihuanë dhe arrestimin e 15 personave: bëhet fjalë për komponentët e një prej grupeve më të rëndësishme të trafikimit të drogës në Evropë. Sipas hetuesve, udhëheqësi i tyre është pikërisht Klement Balili, i cili për momentin ishte ende Drejtor i Transportit në Bashkinë Sarandë. Një detyrë politike e marrë në vitin 2014, kur në Qeveri, si ministër të Brendshëm, është pikërisht Tahiri. Balili humbi punën vetëm një javë pas operacionit dhe që atëherë ka qenë një i arratisur. Më 13 maj, policia shqiptare nuk arriti ta gjejë dhe më 17 Interpol lëshoi një urdhër arresti ndërkombëtar kundër tij. Media greke akuzoi policinë shqiptare për mosarrestimin e Balilit për shkak të lidhjeve të tij politike.

    Vetëm 18 muaj më pas, në Sarandë, një qytet bregdetar ku spekulojnë ndërtimet dhe erërat e pastrimit të parave, autoritetet shqiptare kanë konfiskuar disa apartamente që i përkasin “Pablo Escobar të Ballkanit”, së bashku me një resort luksoz, “Santa Quaranta”. Në prerjen e shiritit për inaugurimin e saj ishin pjesë të rëndësishme të ekzekutivit të tillë si: kryetari i Parlamentit Ilir Meta, Ministri i Financave Arben Ahmetaj dhe ish-deputeti socialist Koço Kokëdhima.

    Ndërkohë, mafia shqiptare është rritur

    Kategori
    Uncategorized

    Detektivi Kolumbo me pardesy të vjetër dhe Prokurori shqiptar me kostum firmato.

    Eshtë shumë e vështirë të flakësh një kostum prej mijëra eurosh në këmbim të një pardesyje të vjetër, apo më keq akoma, në këmbim të një dysheku burgu.

    Dhe këto djall kostume firmato, sa më shumë shkojnë vitet, aq më shumë shtrenjtohen!

    Detektivi Kolumbo, me pamjen e tij prej një “njeriu të dështuar”, i veshur me një pardesy të vjetër dhe me një makinë sportive po aq të vjetër, ka “mbërthyer” para televizorit në vitet ’70 dhe ’80, miliona telespektatorë, jo vetëm në Amerikë, por në gjithë botën. Ishte fabula e policit të thjeshtë dhe të ndershëm, që arrinte të përballonte arrogancën e “kriminelëve”, që shpesh vinin nga pozita të fuqishme, t’i shpinte pas hekurave.

    Në njëfarë mënyre, personazhi simpatik, i interpretuar mjeshtërisht nga Peter Falk, arrinte të krijonte bindjen në shikuesit, se “para ligjit të gjithë janë të barabartë“.

    Edhe pse një serial artistik (fiction), pas tij është një e vërtetë e madhe. Me rrogën e një Detektivi, Inspektori policie apo edhe Prokurori, në Amerikë nuk mund të bëhesh i pasur. Blerjet e mëdha, apo transaksionet me shifra të pajustifikuara, menjëherë fillojnë dhe ndiqen nga Kontrolli i Brendshëm i institucioneve përkatës.

    Kolumbon ma kujtoi shkrimi rreth pasurive të kandidatëve për Prokuror të Përgjithshëm të përkohshëm i botuar para pak ditësh në Politiko.al. Me më pak se 25 vite karrierë, një pjesë e mirë syresh kanë shumë prona, të cilat nuk mund të justifikohen. Dhe ndoshta këta, të cilët u paraqitën si konkurues, mund të jenë më “të varfërit” mes prokurorëve, gjykatësve dhe oficerëve të lartë të policisë. Ka qenë në gjithë këto vite, një “garë“ e verbër për të bërë para, për të cilën mund të jenë penduar shumë prej tyre.

    Eshtë lehtësisht e kuptueshme, se prokurorët dhe policët, paratë e shumta i kanë bërë duke liruar apo lehtësuar trafikantë të drogës. Atje kanë qënë edhe lëvizjet më të mëdha. Nuk përjashtohen edhe rryshfetet e marra për mosveprime apo lehtësime për krime të llojeve të tjera, por mbi të gjitha është Droga, ajo që po fundos edhe ish-Ministrin e Brendshëm Tahiri.

    Po pse të mos ekzistojë fenomeni “Kolumbo” te ne?

    Problemi kryesor dhe i vetmi është dobësia e tejskajshme e sistemit të Drejtësisë dhe institucioneve të tij.

    Pa institucionet e forta amerikane nuk mund të kishte as dedektiv Kolumbo.

    Ndaj është kaq e domosdoshme Reforma në Drejtësi.

    Po a mund ta bëjnë atë prokurorë, që zotërojnë një numur apartamentesh, kur dy dekada më parë nuk kishin as një kotec ku të flinin?

    Po, a mund ta bëjnë atë politikanë të përfolur për afera milionshe?

    Duket si një rreth vicioz, nga i cili është e vështirë të dilet.

    Eshtë shumë e vështirë të flakësh një kostum prej mijëra eurosh në këmbim të një pardesyje të vjetër, apo më keq akoma, në këmbim të një dysheku burgu.

    Dhe këto djall kostume firmato, sa më shumë shkojnë vitet, aq më shumë shtrenjtohen!

    Kategori
    Uncategorized

    Ilirët.

    Ilirët ishin popull i lashtë i Gadishullit Ballkanik dhe paraardhësit e popullit shqiptar[citim i duhur]. Disa historianë besojnë se ilirët ishin trashëgimtarët e vetëm të pellazgëve[citim i duhur], banorët më të lashtë të siujdhesës.
    Ilirët
    Rome-Capitole-StatueConstantin.jpg Meister von San Vitale in Ravenna.jpg Istanbul - Museo archeol. - Diocleziano (284-305 d.C.) - Foto G. Dall'Orto 28-5-2006.jpg Belisarius mosaic.jpg
    Konstandini i Madh Justiniani I Diokleciani Belisarius
    Bernardino Pinturicchio - Saint Jerome in the Wilderness - Walters 371089.jpg Face of King Gentius on Ancient Illyrian coin.jpg Aurelian.jpg Santa Giulia 4.jpg
    Jeronimi Genti Aureliani Klaudi II
    Pius I.jpg PCaius.jpg Shën Asti - ikonë, shek. 20 .jpg
    Papa Pius I Papa Kaio Niket Dardani Asti
    ValentinianI.jpg Gratian Solidus.jpg Toulouse - Musée Saint-Raymond - Maximien Hercule1.jpg Const.chlorus01 pushkin.jpg
    Valentiniani I Gratiani Maximian Konstantius Chlorus
    Statue of emperor Valentinian II detail.JPG Valens Honorius Musei Capitolini MC494.jpg Semissis-Anastasius I-sb0007.jpg Campidoglio, Roma - Costantino II cesare dettaglio.jpg
    Valentiniani II Valensi Anastasios Konstantini i II
    Gjuhët
    Gjuha Ilire

    Në lashtësi u krijuan marrdhënie mes fiseve ilire dhe grekëve. Në vitin 342 p.e.s.Demosteni u përpoq të bënte për vete ilirët në luftë kundër Maqedonasve. Në qindvjeçarin e II dhe III p.e.s. fisi ilir i ardianëve krijuan një mbretëri me qendër Shkodrën. Pas pushtimeve romake në fillim të qv.III mbretëria ilire u kufizua me gjysmën e saj veriore.

    Ballkani në vitet 582 – 612 para dyndjeve sllave.

    Shtrirja e fiseve ilire.

    Fiset ilire

    VendndodhjaRedakto

    Sipas Herodotit trojet e ilirëve shtriheshin në shek e 5 p.e.r nga Adriatiku në Morava në lindje dhe përkatësisht deri Etsch në perëndim.

    OrigjinaRedakto

    Problemi i prejardhjes dhe i rrugës së formimit të trungut etnik ilir me veçoritë e tij gjuhësore e kulturore, ka përbërë një nga synimet më kryesore të ilirologjisë. Rreth tij janë shfaqur pikëpamje të ndryshme, të cilat ndriçojnë në mënyrë të mjaftueshme gjithë këtë proces të ndërlikuar etnogjenetik. Kërkimet komplekse arkeologjike, gjuhësore dhe historike të kohëve të fundit e kanë vendosur atë mbi një bazë më të shëndoshë dhe e kanë futur në një rrugë më të drejtë zgjidhjeje. Sado të ndryshme që mund të paraqiten nga forma teoritë mbi prejardhjen e ilirëve, në përmbajtje ato shprehin vetëm dy pikëpamje, njëra nga të cilat i quan ilirët si të ardhur në Gadishullin Ballkanik, ndërsa tjetra si popullsi autoktone të formuar në truallin historik të Ilirisë. Midis teorive që i quajnë ilirët të ardhur në Gadishullin Ballkanik, ka mospërputhje si përsa i takon vendit nga vijnë, ashtu edhe kohës së ardhjes së tyre. Disa e lidhin përhapjen e tyre me kulturën e Halshtatit, të tjerë me kulturën e Fushave me Urna, apo me kulturën Luzhice. Sipas tyre, në kapërcyell të mijëvjeçarit të dytë p.e.sonë ilirët morën pjesë në lëvizjet e popujve që njihen me emrin dyndja dorikeegjeane, apo panono-ballkanikedhe duke zbritur nga Evropa Qendrore, në fillim të epokës së hekurit, u ngulën në Gadishullin Ballkanik në trojet e tyre historike. Pikëpamje më e re është ajo që e konsideron kulturën ilire si një dukuri të formuar historikisht në vetë truallin ilir në bazë të një procesi të gjatë dhe të pandërprerë të saj gjatë gjithë epokës së bronzit dhe fillimit të asaj të hekurit. Kjo tezë e zhvillimit të pandërprerë të kulturës, që jep mundësi të flitet edhe për një zhvillim të pandërprerë etnik, gjen prova të shumta në territorin historik të ilirëve, sidomos me zbulimet e bëra në truallin e Shqipërisë në vendbanimin e Maliqit dhe në varrezat tumulare të Pazhokuttë Vajzëstë Matit etj., kurse jashtë vendit tonë në varrezat tumulare të pllajës së Glasinacit (Bosnjë) e gjetkë. Përballë këtyre zbulimeve bëhet fare e paqëndrueshme teza që e lidh etnogjenezën e ilirëve me kulturën e Halshtatit apo me bartësit e kulturës së fushave me urna. Trualli i kësaj kulture të fundit nuk mund të lidhet kurrsesi etnikisht me ilirët. Duke krahasuar truallin e kulturës së fushave me urna me atë të kulturës së mirëfilltë ilire Mat-Glasinac në rajonin qendror të Ilirisë, vihen re ndryshime thelbësore si në kulturën materiale në qeramikë, në objektet metalike etj., ashtu edhe në atë shpirtërore, që ka një rëndësi të veçantë në përcaktimin etnik të një popullsie. Trualli i Panonisë ndjek mënyrën e varrimit me djegie duke vendosur mbeturinat e saj në vazo të veçanta (urna), ndërsa ai i Matit dhe i Glasinacit, varrimin në tuma e kryesisht me vendosje kufome. Këto ndryshime në kulturë i veçojnë panonët edhe si një grup etnik më vete që dallohet nga ai i ilirëve. Përveç kësaj të dhënat arkeologjike kanë treguar se dyndjet panono-ballkanikedorike a egjeane nuk e përfshinë pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik dhe si pasojë nuk shpunë në ndryshime dhe zhvendosje të theksuara të ilirëve. Kjo shihet qartë sidomos në territorin e vendit tonë, ku materialet arkeologjike të kësaj kohe, flasin jo për ndërprerje në zhvillimin autokton të kulturës, por për një vazhdimësi të saj që nga epoka e hershme e bronzit, pavarësisht se disa shfaqje të reja në prodhimin metalurgjik, të shek. XI-IX p.e.sonë, mund të lidhen me ndikimet kulturore të ardhura përmes dyndjeve nga veriu. Ky zhvillim i pandërprerë kulturor në vendin tonë shfaqet akoma më mirë në qeramikë, e cila është një tregues i rëndësishëm në përcaktimin etnik dhe kulturor të bartësve të saj. Qeramika e kësaj kohe zhvillohet në tërë truallin ilir mbi bazën e poçerisë më të hershme të epokës së bronzit, pa pasur ndonjë ndryshim në kohën e kalimit nga epoka e bronzit në atë të hekurit, dhe duke e ruajtur këtë traditë autoktone të paktën deri në shek. VI p.e.sonë, kur historikisht dihet se këto krahina banoheshin nga bashkësi të qëndrueshme fisnore ilire. Të gjitha këto të dhëna arkeologjike të grumbulluara në pesëdhjetë vjetët e fundit, në territorin e Shqipërisë së bashku tregojnë se etnogjeneza ilire nuk duhet parë kurrsesi në lidhje me ardhjen e një popullsie nga veriu i Ballkanit, por si një proces historik shumë i gjatë dhe i ndërlikuar autokton. Ky proces fillon shumë kohë përpara këtyre dyndjeve (dorikeegjeanepanono-ballkanike) dhe konkretisht me dyndjen e madhe të periudhës kalimtare nga neoliti në epokën e bronzit, që përfshin treva të gjera të Evropës dhe të Azisë, duke sjellë me vete ndryshime të dukshme etnike në Evropën neolitike. Kjo dyndje e cilësuar indo-evropiane, që ndodhi në kapërcyell të mijëvjeçarit të tretë, u krye nga grupe të ndryshme popullsish baritore të ardhura nga stepat e Lindjes. Është provuar arkeologjikisht se ajo nuk u bë menjëherë, por valë-valë dhe se krahinat perëndimore të Ballkanit, midis tyre dhe territori i Shqipërisë u prekën prej saj më vonë se sa ato lindore. Gjatë kësaj dyndjeje grupe të ndryshme kulturore të Evropës u zhdukën pa lënë gjurmë, të tjera u përzien me popullsitë migratore, të cilat u imponuan me këtë rast vendasve gjuhën, kulturën, në një farë mase edhe zakonet e veta. Kështu ndodhi, p.sh. me kulturat neolitike të Vinçes, të Butmirit, të Lisiçi-Hvarit në territorin e Jugosllavisë, të cilat qenë zëvendësuar me kulturat e reja Kostalace, Vuçedole etj.; e njëjta gjë ndodhi edhe me kulturën neolitike të Maliqit, e cila qe zëvendësuar nga një kulturë më e ulët e karakterizuar me qeramikën e saj trashanike, që i atribuohet pikërisht kësaj dyndjeje.Në procesin e shtjellimit të këtyre ngjarjeve dhe të përzierjeve etnike dhe kulturore të popullsive neolitike vendase, paraindoevropiane ose sipas disa studiuesve, indoevropiane të hershme, me ardhësit e rinj indoevropianë të stepave u formua edhe baza mbi të cilën nisën të zhvillohen në kushte të veçanta edhe proceset etnogjenetike të popullsive të vjetra historike të Ballkanit Perëndimor, rrjedhimisht dhe procesi i formimit historik të trungut etnik ilir me tipare të përbashkëta kulturore, të dallueshme prej bashkësive të tjera fqinje jo ilire. Në këtë proces, i cili u zhvillua gjatë gjithë mijëvjeçarit të dytë p.e.sonë, diferencimi dhe asimilimi i popullsive, ashtu sikurse dhe lidhjet ekonomike e kulturore, luajtën një rol të rëndësishëm. Në qoftë se në periudhën e hershme të epokës së bronzit, kultura e krahinave ballkano-perëndimore, ishte shumë larg për t’i dhënë asaj karakter të përcaktuar ilir, të dallueshëm prej atyre të territoreve të tjera, ky diferencim i tipareve kulturore vjen e bëhet gjithnjë më i theksuar në periudhën e mesme e sidomos në atë të fundit të epokës së bronzit. Në rrugën e këtij zhvillimi të brendshëm krahinat jugore të kësaj treve ishin të kthyera më tepër me fytyrë drejt jugut, nga bota e përparuar e Egjeut, me të cilën qenë në marrëdhënie të ngushta ekonomike e kulturore. Veriu, përkundrazi, shfaq prirje drejt Evropës Qendrore, por me lidhje më të dobëta me të. Këto lidhje ndikuan sadopak në formimin dhe në diferencimin në fund të bronzit e në fillim të hekurit të dy grupeve të mëdha kulturore ilire, atij jugor dhe verior. Kështu duke zënë fill në kapërcyell të epokës së bronzit, procesi i formimit të etnosit ilir përshkon në mijëvjeçarin e dytë rrugën e gjatë të diferencimit nga masa e pasigurt etnike që u formua pas shkatërrimit të botës neolitike dhe përfundon nga fundi i këtij mijëvjeçari. Si e tillë, kjo epokë krijon në pjesën perëndimore të Ballkanit atë substrat etno-kulturor, mbi bazën e të cilit formohet më vonë etnosi dhe kultura ilire. Bartësit e këtij substrati mund të identifikohen me atë popullsi parailire, që në burimet historike njihet si pellazge. Pavarësisht nga kjo hipotezë për parailirët, thelbësor është fakti se në fund të epokës së bronzit, në pjesën perëndimore të Ballkanit ishte formuar një bashkësi e gjerë kulturore dhe etnike, e cila në epokën e hekurit në bazë të zhvillimit të brendshëm ekonomiko-shoqëror, do të vazhdonte të zhvillonte më tej kulturën e vet duke i dhënë asaj një fytyrë gjithnjë më të përcaktuar etnike. Kjo është dhe periudha e formimit të plotë të bashkësisë së madhe ilire dhe të grupeve të veçanta etnokulturore, ashtu siç përmenden tek autorët më të hershëm antikë.

    Trualli historik i ilirëveRedakto

    Iliria dhe te afermit.

    Sipas burimeve historike, nocioni ilir – Iliri, ka pasur gjatë historisë së vet një kuptim disi të ndryshëm gjeografiko-historik. Me emrin ilir në fillim njiheshin vetëm krahinat jugore të ilirëve. Këtu banonin sipas burimeve më të vona letrare edhe ilirët e mirëfilltë, siç i quan ata historiani romak, Plini Plak. Ky emër u shtri gradualisht prej grekëve edhe në vise të tjera të njohura më vonë prej tyre, popullsitë e të cilave, pavarësisht nga veçoritë e zhvillimit të tyre lokal, paraqitnin elemente të një trungu të përbashkët etno-kulturor. Në kohën e historianit grek Herodotit (shek. V p.e.sonë), emri ilir shtrihej mbi një territor mjaft të gjerë, i cili arrinte në lindje deri tek rrjedhja e lumit Moravë. Një shekull më vonë, sipas Pseudo-Skylaksit, ky emërtim do të përfshinte territore akoma më të gjera në veriperëndim të Ballkanit. Sipas tij ilirët shtriheshin përgjatë Adriatikut duke filluar që nga liburnët në veri e deri tek kufijtë e Kaonisë në jug. Përhapjen më të madhe dhe përfundimtare të emrit dhe të territorit ilir, na e jep Apiani i Aleksandrisë, i cili duke përmbledhur gjithë sa ishte thënë përpara tij mbi topografinë e ilirëve, shkruante: “grekërit quanin ilirë ata që banonin mbi Maqedoninë dhe Trakinë, që nga kaonët dhe thesprotët deri tek lumi Istër. Dhe kjo është gjatësia e vendit, ndërsa gjerësia prej maqedonëve dhe thrakëve malorë tek paionët deri në Jon dhe në rrëzë të Alpeve”. Nga studimet më të reja të mbështetura jo vetëm në burimet e shkruara historike, por edhe në të dhënat arkeologjike si dhe në ato gjuhësore, rezulton se trualli historik i ilirëve përfshinte tërë pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik, që nga rrjedhja e lumenjve Moravë e Vardar në lindje, e deri në brigjet e Adriatikut e detit Jon në perëndim, që nga lumi Savë në veri, e deri tek gjiri i Ambrakisë në jug, pra deri në kufijtë e Helladës së vjetër. Burimet historike dhe ato arkeologjike e gjuhësore dëshmojnë për praninë e ilirëve edhe jashtë trevës historike të tyre. Grupe të tëra ilirësh, midis tyre dhe mesapët dhe japigët u vendosën në Itali gjatë bregut të Adriatikut dhe në krahinat jugore të saj. Në Azi të Vogël u shpërngulën grupe popullsish dardane, paione, të cilat do të përmenden edhe në eposin homerik si pjesëmarrës, përkrah trojanëve në luftën e tyre kundër grekëve. Prania e elementit etnik ilir është vërtetuar arkeologjikisht nga burimet e shkruara edhe në rajonet veriore të Maqedonisë e të Greqisë, si në Akarnani e në Etoli. Të gjitha këto lëvizje grupesh etnike ilire përtej trevës historike të tyre ndodhën, siç mund të provohet dhe arkeologjikisht, kryesisht gjatë dyndjes së madhe panono-ballkanike, e cila siç dihet fillon të vërshojë në drejtim të jugut që në fund të shek. XIII-XII p.e.sonë. Meqenëse fatet e tyre historike, në trojet e reja ku ato u vendosën, janë thuajse krejt të ndara nga bota e mirëfilltë ilire-ballkanike, këto grupe të emigruara nuk do të përfshihen në shqyrtimin e mëtejshëm të historisë ilire.

    Topografia e fiseve më të rëndësishme ilireRedakto

    Në shekujt e parë të mijëvjeçarit të fundit para erës sonë ishin formuar tanimë bashkësitë fisnore ilire dhe në përgjithësi ata kishin zënë vend në trojet e tyre historike. Ndër fiset më të hershme ilire që luajtën dhe një rol ku më shumë e ku më pak të rëndësishëm në ngjarjet historike të mëvonshme, për t’u përmendur janë: thesprotët, të cilët zinin ultësirën bregdetare që nga gjiri i Ambrakisë e deri tek lumi i Thiamit (Kalama), në veri të tyre vinin kaonët, vendbanimet e të cilëve arrinin deri tek malet e Llogarasë dhe gryka e lumit Drinos. Molosët banonin në pllajën pjellore të Janinës. Gjatë luginës së Vjosës në të majtë banonin amantët, ndërsa në të djathtë bylinët, kurse në rrjedhjen e sipërme të Vjosës banonin parauejtë. Në lindje të bylinëve shtrihej territori i atintanëve. Taulantët shtriheshin në zonën bregdetare nga Vjosa e deri tek lumi i Matit dhe në veri të tij, përgjatë brigjeve të Adriatikut të Mesëm, fisi i ardianëve. Në viset e Ballkanit Qendror dy ishin fiset më të mëdha dhe më të rëndësishme ilire: paionët në luginën e mesme të Vardarit, dhe dardanët që banonin në rrafshin e Kosovës, të cilët shtriheshin në veri në tokat midis degëve jugore e perëndimore të Moravës deri aty ku këto bashkohen për të formuar Moravën e Madhe. Midis fiseve të hershme të Ballkanit Veriperëndimor ndër më të fuqishmit ishin liburnët, të cilët banonin në bregdet dhe në ishujt deri tek lumi Krka, në jug të tyre vinin dalmatët, kurse në viset e Bosnjës së brendshme, autariatët. Përveç këtyre fiseve, në territorin e gjerë të Ilirisë do të shfaqen më vonë, në rrethana krejt të reja historike e politike, edhe një numër i madh bashkësish të tjera ilire, midis të cilave edhe bashkësi të tilla që do të kenë një peshë të madhe në zhvillimin e ngjarjeve politike të shtetit ilir, si enkelejtë, dasaretët etj. Përhapja e fiseve më të rëndësishme e të hershme ilire dëshmohet në burimet e autorëve antikë, të cilat në mjaft raste janë, megjithatë, të fragmentuara, madje dhe kontradiktore. Rrjedhimisht në përcaktimin e topografisë së fiseve ilire ka edhe raste të diskutueshme.

    Fiset ilireRedakto

    Ushtari ilir

    Hallstatt culture Pllakë Bronxi me prejardhje nga VačeSllovenia, 400 vite P.L.K

    Ilirët dhe vulat

    Historia ilireRedakto

    Riforcimi i Mbreterise Ilire (251-230 p.e.s)Redakto

    Perkrenare Ilire, Shek VI P.E.S. Bronz i derdhur, Lartesia: 25.2cm, Gjeresia: 23.5cm

    Ne mesin e shek. III p.e.s ne krye te mbreterise Ilire dolen ArdianetAristokraciaskllavopronare ardiane, e cila kishte krijuar nje organizim te mire ushtarak, ne vitin 251 p.e.s mori ne dore pushtetin dhe perfaqesuesi i saj u be Pleurati. Keshtu, ne fuqi erdhi dinastiaardiane, qe sundoi për me tepër se 80 vjet, me kryeqytet Shkodren.

    Ne lufte me keltet, ardianet arriten t’i debonin ata pertej lumit Narona, kurse ne jug arriten te rrezonin mbreterite e vjetra te enkelejve e te taulanteve, duke e shtrire pushtetin e tyre ne tere Ilirine e Jugut.

    Pas vdekjes se Pleuratit ne vitin 250 p.e.s erdhi ne fron Agroni, i biri i tij, i cili sundoi për 20 vjet. Gjate sundimit te Agronit shteti ilir beri hapa te medhenj perpara ne fushen ekonomike, politike dhe ushtarake. U krijua nje ushtri e forte dhe nje flote e fuqishme, u forcua pushteti qendror ne dem te autonomise lokale: U rivendosen kufinjte e meparshem qe nga Vjosa deri ne Narona, me perjashtim te tri kolonive bregdetare: Dyrrahu, Apolonise dhe Ises. Mbreteria Ilire u be nje shtet i forte dhe nje fuqi detare. Lundrimi ne Adriatik u fut nen kontrollin e flotes Ilire.

    Me vdekjen e Agronit ne krye te shteti erdhi gruaje e tij Teuta, e cila nuk ndryshoi politiken e jashtme te shteti ilir. Duke mbajtur aleancen me Maqedonine, Teuta ne vitin 230 para eres se re nisi kunder Epirit ushtrine dhe floten Ilire. Ekspedita perfundoi me sukses dhe Republika e Epirit hyri ne varesine e Mbreterise Ilire.

    Ne vitin 229 para eres se re Teuta iu drejtua qyteteve bregdetare. Meqenese Dyrrahu dhe Isa rezistuan, flota ilire nen komanden e Dhimiter Farit iu drejtua Korkyre dhe pasi shpartalloi floten greke, e pushtoi ate. Keto fitore e bene Mbreterine Ilire nje nga fuqite me te medha te pellgut te Mesdheut.

    Lufta e Parë Iliro-Romake (229-228 p.e.s)Redakto

    Lufterat Iliro-Romake ne Art: pikture murale ne muzeun e Krujes

    Rritja e fuqizimi i Mbreterise Ilire vuri ne shqetesim jo vetem shtetet e Greqise por dhe Republiken e Romes, e cila synonte te sundonte ne detin Adriatik. Ne vjështë te vitit 229 para eres se re Roma filloi luften kunder Mbreterise Ilire.

    Fati i luftes me Romen nuk u percaktua aq nga veprimet luftarake sesa nga dobesite e brendshme te shtetit Ilir. Qytetet e medha si DyrrahuApolonia dhe Isa te cilat perbanin mbështëtjen kryesore te mbrojtjes u bashkuan me romaket. Njeri nga komandatet e Teutes Dhimiter Fari tradhetoi dhe ia dorezoi armikut floten Ilire dhe ishullin e Korkyres. Ne keto kushte Teuta u detyrua te nenshkruante paqen me Romen.

    Kushtet e paqes se vitit 228 para eres se re qene te renda për Mbreterine Ilire. Teutadetyrohej t’u paguante romakeve nje takse, te hiqte dore nga pjesa me e madhe e Ilirise dhe te mos lundronte ne jug te Lisit me me shume se dy anije. Keshtu Mbreteria Ilire u reduktua ne nje shtet te vogel ne veri te Lisit.

    Lufta e Dytë Iliro-Romake (219-219 p.e.s)Redakto

    Pas nenshkrimit te paqes u duk sikur ne Iliri qe vendosur plotesisht sundimi Romak. Por ngjarjet tregojne se as iliret, as fqinjet e tyre maqedonet nuk u pajtuan me gjendjen e krijuar. Ne vitet qe pasuan, Dhimiter Fari u be mekembes i Mbreterise Ilire ne vend te Teutes e cila ishte larguar nga froni. Dhimiter Fari e shtriu pushtetin e tij mbi gjithe Mbreterine Ilire dhe ndermori nje politike te pavarur nga Roma; ai lidhi aleance me Maqedonine, mekembi ushtrine, ndertoi nje flote te fuqishme dhe u be nje kundershtar i ri për Romen.

    Roma nuk mund ta lejonte kete fuqizim te ri te Mbreterise Ilire dhe me 219 para eres se re i shpalli lufte. Edhe kete radhe iliret vuanin nga perçarjet e brendshme. Nje pjese e aristokracise skllavopronare me ne krye Skerdilaidin, kaloi ne anen e romakeve. Me 218 para eres se re pas dy betejave shume te ashpra, njera ne Dimal (midis Fierit e Beratit) dhe te tjera ne ishullin e Farit (Dalmacine Jugore), Dhimiter Fari u mund dhe u largua për ne Maqedoni. Ne keto kushte Roma e cila kishte shqetesimet e saj te brendshme lidhi me te shpejte nje marreveshje me Skerdilaidin i cili u be sundimtar i shtetit Ilir dhe detyrohej ti paguante Romes disa taksa.

    Lufta e Tretë Iliro-Romake (170-167 p.e.s)Redakto

    Skeda:BalkanPlate.jpg

    luftetare ilire sipas artit antik

    Pas luftes qe perfundoi me fitoren e Romes, ndikimi i saj mbi shtetin Ilir erdhi duke u rritur. Kjo beri qe forcat antiromake ne Iliri te zgjeroheshin. Pleurati (i biri i Skerdilaidit), me gjithe perpjekjet qe beri, nuk qe ne gjendje te çlirohej nga vartesia e Romes.

    Hipja ne fron e Gentit me 181 p.e.s shenon nje etape te re për shtetin Ilir. Ai u perpoq shume për forcimin ekonomik e politik te shtetit ilir. Ai synoi te vendoste nje sistem monetar te perbashket për gjithe mbreterine. Nder masat qe mori, perqendroi pushtetin ne duart e tij, forcoi ushtrine dhe floten, lidhi miqesi me shtetet fqinje dhe me Maqedonine, kundershtaren e re te Romes ne Ballkan. Me fillimin e luftes ndermjet Romes e Maqedonise ne vitin 171 para eres se re iliret u rreshtuan ne aleancen tripaleshe antiromake iliro-maqedono-epirote.

    Flota Ilire filloi veprimet luftarake ne det po nuk arriti dot te pengonte romaket te cilet ne vitin 168 para eres se re zbarkuan me ushtri te shumta ne brigjet e Ilirise. Romaket i perqendruan ushtrite e tyre ne Genus(Shkumbin) e prej andej pushtuan qendrat e rendesishme gjate rruges dhe u gjenden para mureve te Shkodres. Ne vend qe forcat ilire te qendronin brenda mureve te qytetit, Genti e nxorri ushtrine e vet nga keshtjella dhe i sulmoi romaket ne fushe te hapur, pikerisht aty ku kerkonte armiku. Ndeshja perfundoi me thyerjen e plote te ushtrise ilire. Genti u dorezua rob me gjithe familjen dhe u dergua si rob ne Rome. (Varri i tij ndodhet ne Gubio

    Mburoje dhe kallcike kembesh bronzi Ilire. Origjinali gjendet ne Muzeumin e Tiranes. Afersisht 50 cm ne diameter. Rreth vitit 400 P.E.S.

    Pas fitores mbi Shkodren, romaket iu drejtuan Maqedonise e cila gjithashtu pesoi disfate. Nje vit me vone me 167 para eres se re romaket pushtuan dhe Epirin.

    Pas mbarimit te Luftes se Trete Iliro-Romake, Iliria e Jugut u copetua dhe u shkaterrua ekonomikisht, qytetet dhe fshatrat u plackiten dhe u rrenuan. Për Iliret dhe Epirotet filloi nje periudhe e gjate e sundimit romak e cila vazhdoi dhe për me tepër se pese shekuj e gjysem.

    Iliria nën okupimin romakRedakto

    Gjendja ekonomike-shoqërore dhe administrimi i Ilirëve në shek. I-IIIRedakto

    Shteti romak si gjatë luftërave, ashtu edhe pas mbarimit të tyre u mor me organizimin administrativ të viseve të pushtuara, të cilin e kreu në disa etapa dhe me ndryshime sipas koniunkturave që krijoheshin herë pas here dhe në pajtim me mundësitë që kishte vetë shteti romak. Qëllimi kryesor i organizimit administrativ të Ilirisë, ka qenë përforcimi i pushtetit romak, me anë të të cilit do të kalohej në një administrim e shfrytëzim më racional e sistematik të provincave ilire. Kjo ka ndodhur në periudhën e fundit të Republikës së Romës dhe në mënyrë të veçantë me krijimin e perandorisë. Këtij qëllimi i shërbyen masa të tilla si konfiskimi i tokave dhe ndryshimet në pronësinë tokësore, shndërrimi i disa qyteteve në koloni romake dhe ngulimet e një popullsie italike e orientale, zhvillimi i teknikës dhe i prodhimit, shfrytëzimi i minierave dhe ndërtimi e rindërtimi i rrugëve dhe në përgjithësi situata e rëndë që iu imponua ilirëve, veçanërisht duke filluar nga shek. I e.sonë.

    Bashkë me këtë politikë Roma bëri përpjekje të mëdha për asimilimin, “romanizimin” e popullsisë ilire, por pa arritur rezultate të dukshme.[[Imago:Notitia dignitatum – insignia praefecti praetorio per illyricum.jpg|thumb|”Insignia viri illustris Praefecti Praetorio per Illyricum” e libro manu scripto Notitia dignitatum]]

    Gjendja ekonomiko-shoqërore e IlirëveRedakto

    VendbanimetRedakto

    Ilirët e kohës së hekurit jetonin në fshatra dhe në vendbanime të fortifikuara. Të parët nuk njihen dhe aq mirë për arsye se nuk janë gjurmuar në mënyrë të mjaftueshme. Në burimet e shkruara ato dokumentohen nga fundi i kësaj periudhe, në fiset më jugore ilire, nëpërmjet Pseudo-Skylaksit, i cili thotë se kaonët, thesprotët dhe molosët banonin në fshatra. Ky njoftim i shkurtër, që me sa duket i referohet një burimi më të hershëm, nuk ndihmon shumë për të krijuar një ide të qartë mbi karakterin e këtyre vendbanimeve.

    Me sa mund të gjykohet nga të dhënat arkeologjike, vendbanimet fshatare ilire të kësaj kohe formoheshin nga grupe shtëpish të grumbulluara sipas njësive shoqërore që përfaqësonin, d.m.th. mbi bazën e një familjeje të madhe patriarkale ose të një grupi familjesh të tilla, që i përkisnin një vëllazërie. Një mendim të tillë e sugjerojnë, të paktën për vendbanimet respektive të tyre, nekropolet tumulare të Matit, të cilat përbëhen nga grupe të vogla tumash, të vendosura në tarraca, në luadhe e në toka buke gjatë luginës së lumit. Po kjo gjë përsëritet në tumat e Kukësit, ato të pellgut të Korçës, të luginës së Drinos e gjetkë. Edhe vendbanimet fshatare të gjurmuara në luginën e Vjosës japin të njëjtën tablo. Në të gjitha rastet ato paraqiten si vendbanime të vogla e të shpërndara pranë tokave bujqësore.

    Burimet e shek. V p.e.sonë dëshmojnë se vendbanimet e hapura fshatare të këtij lloji kanë qenë tipike jo vetëm për Ilirinë, por edhe për krahinat fqinje të Maqedonisë në lindje dhe të Akarnanisë e Etolisë në jug.

    Gjatë kohës së hekurit vazhdojnë të mbijetojnë edhe palafitet si vendbanime të trashëguara nga epokat e mëparshme. Herodoti në “Historitë” e tij përshkruan me shumë hollësi një vendbanim të tillë buzë liqenit Prasaida të Panonisë. Arkeologjikisht ato janë vërtetuar gjithashtu në fshatin Knetë të Kukësit dhe jashtë territorit shqiptar, në Donja-Dolina e Ripaç të Bosnjës dhe në Otok afër Sinjit në Dalmaci.

    Krahas vendbanimeve fshatare të pambrojtura në kohën e hekurit përhapen gjerësisht vendbanimet e fortifikuara me mure. Të njohura që nga koha e bronzit të vonë, ato evoluojnë dhe bëhen një nga elementet më karakteristike për epokën e hekurit. Në gjuhën e popullit këto vendbanime njihen me emrat qytezë, kala ose gradina.

    Për Ilirinë e Jugut janë karakteristike qytezat apo kalatë e fortifikuara me mure gurësh. Ato janë të ngritura mbi kodra të mbrojtura dhe me pozitë mbizotëruese e horizont të gjerë shikimi. Kufijtë e vendbanimit i përcaktonin muret rrethuese. Linja e murit ndjek relievin e terrenit duke shfrytëzuar aftësitë mbrojtëse të tij dhe ndërpritet aty ku mbrojtja nuk është e nevojshme. Muret ndërtoheshin me gurë të mëdhenj e mesatarë të palatuar, formuar nga dy këmisha anësore dhe bërthama e mesit që mbushej me gurë të vegjël. Trashësia e tyre luhatet nga 3,10-3,50 m. Mungojnë në këtë sistem të hershëm fortifikimi kullat, kurse portat janë në përgjithësi të vogla. Në ndonjë rast ato janë pajisur me një korridor që ndihmonte mbrojtjen. Lartësia e këtyre mureve, e ruajtur deri në ditët tona arrin 2,50–3 m, por trashësia e tyre tregon se kanë pasur një ngritje të madhe. Megjithatë duhet menduar se mbi këtë nivel, fortifikimi do të ketë qenë plotësuar me gardhe hunjsh.

    Madhësitë e këtyre vendbanimeve ndryshojnë nga një rast në tjetrin. Më të voglat kanë një shtrirje prej 1-2 ha, kurse të tjera si Gajtani arrinin deri 4-5 ha. Zgjerimet e mëvonshme kanë bërë që brenda mureve rrethuese të përfshihen sipërfaqe më të gjera, siç është rasti i kalasë së Trajanit (Korçë), i kalasë së Lleshanit (Elbasan), i kalasë së Karosit (Himarë), që zënë 15-20 ha. Në këto raste vendbanimet paraqiten me 2-3 e më shumë radhë muresh.

    Shumë të pakta janë dijet për ndërtimet e brendshme të këtyre vendbanimeve. Gjurmët e ruajtura në sipërfaqe dëshmojnë se për ndërtimin e banesave është përdorur gjerësisht sistemi i tarracave, që përcaktohej nga terreni i thyer i faqeve të kodrave mbi të cilat shtriheshin vendbanimet. Si lëndë për ndërtimin e banesave është përdorur kryesisht druri e shumë më pak guri.

    Ndryshe nga territori i Ilirisë Jugore, në krahinat lindore ilire ishin vendbanimet e mbrojtura me ledhe, të njohura me emrin “gradina”. Ato ndeshen me shumicë në tokat e banuara nga dardanët, si në rrafshin e Glasinacit e gjetkë. I vetmi vendbanim i këtij lloji në Shqipëri është ai i zbuluar në Shuec të Bilishtit. Gradinat janë të vendosura mbi kodra mbizotëruese. Ledhet mbrojtëse të tyre formoheshin nga masa dheu apo gurësh, që arrinin 7–15 m gjerësi. Sistemi i mbrojtjes plotësohej me sa duket nga një gardh hunjsh, që ngrihej mbi ledhin dhe në disa raste nga një hendek që rrethonte vendbanimin.

    Vendbanimet e fortifikuara i gjejmë të vendosura në një mjedis të pasur me toka buke e kullota, që formonin bazën e ekonomisë së tyre. Në disa raste, siç tregojnë të dhënat arkeologjike, në to zhvillohej edhe një veprimtari e kufizuar zejtare. Rreth tyre gjendeshin vendbanimet e hapura fshatare, me të cilat formonin së bashku njësi të caktuara ekonomiko-shoqërore.

    Vendbanimet e mbrojtura me ledhe, të krahinave të brendshme e veriore ilire, janë zakonisht më të vogla se vendbanimet e fortifikuara të Ilirisë Jugore. Në shumicën e rasteve ato gjenden në një mjedis kullotash alpine, si në Glasinac apo në tokat e brendshme dalmate dhe ishin qendra grupesh të vogla fisnore të një popullsie baritore.

    Në të dyja rastet lindën në këtë kohë edhe kryeqendra të këtyre vendbanimeve, që dallohen nga të tjerat prej madhësisë dhe pozitës gjeografiko-ekonomike qendrore. Si të tilla, me sa duket ato janë edhe qendra të një fisi të madh ose të një bashkimi të gjerë fisnor. Aty nga fundi i kohës së hekurit (shek.VII-V p.e.sonë), disa prej tyre marrin pamjen e qendrave protourbane.

    Zhvillimi i bujqësisë, i blegtorisë, i zejtarisë dhe i tregtiseRedakto

    Burimet e shkruara dhe ato arkeologjike dëshmojnë se, gjatë kësaj periudhe, ilirët merreshin si dhe më parë kryesisht me bujqësi dhe me blegtori. Bujqësia u zhvillua sidomos në zonat fushore dhe në përgjithësi në krahinat pjellore të vendit. Ilirët kultivonin në këtë kohë të gjitha llojet e drithërave. Jo rastësisht, krahina të veçanta ilire, si Paionia dhe Thesprotia, përmenden që në eposin homerik si vende frytdhënëse dhe pjellore, d.m.th. të përshtatshme për kulturat bujqësore. Hesiodi, shkrimtar grek i shek. VIII-VII p.e.sonë, do ta cilësojë gjithashtu si shumë pjellore fushën e Helopisë, ndërsa sipas historianit grek Hekateut (fundi i shek. VI-V p.e.sonë), në Iliri kishte krahina që prodhonin deri dy herë në vit. Më vonë Skymni, duke përsëritur në vargjet e tij Hekateun, shton se popullsia ilire që banonte në viset e brendshme merrej me lërimin e tokës.

    Krahas bujqësisë, në Iliri, veçanërisht në zonat bregdetare të saj dhe në krahinat e ulëta kodrinore me klimë të butë, qenë kultivuar dhe rrushi e ulliri. “I ngrohtë dhe frytdhënës ka qenë ky vend, shkruan historiani dhe gjeografi grek Straboni në veprën e tij “Gjeografia” (shek. I e.sonë); ai është plot me ullishta dhe vreshta”, vijon ky autor, përveç disa krahinave të pakta ku toka është fare e ashpër. Që ilirët merreshin me vreshtari, këtë e dëshmojnë farërat e rrushit të zbuluara në disa nga vendbanimet e kohës. Kushtet e përshtatshme tokësore dhe klimatike ndihmuan jo më pak edhe për kultivimin e perimeve, si të bishtajës, të bathës, të bizeles, etj., si dhe të kulturave frutore, si p.sh. të mollës, të dardhës, të qershisë etj., të gjitha këto janë të dëshmuara nga farërat e gjetura gjatë gërmimeve arkeologjike.

    Ilirët shfrytëzonin në këtë periudhë edhe bletët, prej të cilave ata siguronin mjaltin dhe dyllin. Sipas Aristotelit, taulantët e përdornin mjaltin edhe për të bërë një lloj pijeje të ngjashme me atë të verës së ëmbël dhe të fortë.

    Tek ilirët ishte e zhvilluar edhe blegtoria, madje në krahinat e brendshme malore ajo përbënte bazën kryesore të ekonomisë së tyre. Hesiodi duke e cilësuar Helopinë si një fushë shumë pjellore dhe me livadhe të gjera, shton se ajo është e pasur me tufa delesh dhe me qé këmbëharkuar, ndërsa Pindari, do ta vlerësonte, në shek. V p.e.sonë, këtë krahinë si ushqyese të shkëlqyeshme të gjedhit. Hekateu gjithashtu bën fjalë për kullota të pasura të Adrias (krahinë bregdetare e Ilirisë), dhe për bagëtinë e saj me pjellshmëri të lartë. Si te ky autor i hershëm, ashtu dhe tek të tjerët, që përsërisnin më vonë këto njoftime, ato shpesh paraqiten të veshura me hollësira fantastike. Por duke lënë mënjanë teprimet e tyre, këto burime, sidoqoftë, flasin për një blegtori të zhvilluar tek ilirët.

    Kujdesi që tregonin ilirët për mbarështimin e bagëtisë vihet re edhe nga tregimi i Aristotelit për kriporet e autariatëve dhe ardianëve. Konfliktet e shpeshta midis këtyre dy fiseve për këtë kripore, shprehin shqetësimet e blegtorëve ilirë lidhur me këtë produkt shumë të vlefshëm për jetën e gjësë së gjallë. “Kripa, – thotë Aristoteli, – u duhet atyre për kafshët, të cilave ua japin dy herë në vit, përndryshe shumica u ngordh”.

    Midis kafshëve shtëpiake më të parapëlqyera ishin qetë, delet, derrat, qentë etj., për të cilat flasin si burimet historike, ashtu edhe vetë materiali kockor i zbuluar dendur në vendbanimet e ndryshme të kësaj periudhe. Ilirët shquheshin edhe si rritës të mirë të kuajve. Këta të fundit ishin të shpejtë në vrapime dhe të qëndrueshëm në punë, siç na thonë burimet e mëvonshme.

    Krahas blegtorisë, ilirët merreshin edhe me gjueti, megjithëse kjo veprimtari nuk luante ndonjë rol aq të rëndësishëm në jetën ekonomike të tyre. Të përmendur ishin në atë kohë qentë e gjahut të Mollosisë, por akoma më të shquar ata që ruanin kopetë e bagëtive. Këta të fundit sipas burimeve të shkruara, ua kalonin qenve të tjerë për trupin e tyre të lartë dhe guximin e madh në kacafytje me bisha të egra. Skenat e gjuetisë së ilirëve na janë pasqyruar edhe në artin figurativ ilir të kësaj kohe. Për t’u përmendur në këtë drejtim janë ato që zbukurojnë vazot me fund të ngushtë (situlat) prej bronzi të zbuluara në krahinat veriore të Ilirisë. Nga kafshët e egra më tepër çmoheshin derri, dreri etj. Ky i fundit u jepte gjahtarëve ilirë jo vetëm mishin dhe lëkurën, por edhe brirët prej të cilëve ata punonin vegla të ndryshme dhe zbukurime. Të tilla vegla ndeshen shpesh nëpër vendbanimet ilire të periudhës së hekurit.

    Deti, liqenet si dhe lumenjtë, që e përshkonin Ilirinë në drejtime të ndryshme, u dhanë mundësi banorëve pranë tyre të merreshin që herët edhe me peshkim. Këto burime ujore përmbanin sasi të shumta peshku. Kështu, p.sh. ilirët që jetonin pranë liqenit Prasiada të Peonisë, zinin, sipas Herodotit, shumë peshk.

    Përparime të dukshme vihen re edhe në metalurgji. Kjo duket si në intensifikimin e nxjerrjes së mineraleve, ashtu dhe në zgjerimin e madh të prodhimit të objekteve metalike. Nëpër vendbanimet dhe në varrezat ilire të kësaj kohe gjejmë sasira të konsiderueshme armësh dhe veglash prej hekuri dhe bronzi, orendi të ndryshme shtëpiake dhe një mori të madhe shumë të larmishme stolish, të cilat tregojnë pa dyshim për një konsum të madh të lëndës së parë minerare, sidomos të bakrit dhe të hekurit, me të cilët ishte i pasur territori i Ilirisë.

    Në shek. XI-IX p.e.sonë ilirët nuk e zotëronin ende mirë mjeshtërinë e përpunimit të hekurit dhe nuk është aspak e rastit që në varret e kësaj periudhe, objektet prej hekuri janë shfaqje tepër të rralla, ndërsa ato prej bronzi, të cilat në shumë pikëpamje zhvillojnë më tej traditën e kohës së bronzit, janë të shumta.

    Vetëm në shek. VIII-VII p.e.sonë prodhimi metalurgjik i hekurit arrin zhvillimin e tij të plotë tek ilirët. Ky metal e zëvendëson në një masë të ndjeshme bronzin, në prodhimin e armëve dhe të veglave të punës, të cilat tani bëhen më të forta dhe më me rendiment në punimet e ndryshme bujqësore dhe zejtare. Ky përmirësim i veglave të punës çoi për pasojë edhe në zgjerimin e mëtejshëm të prodhimit të shoqërisë ilire të kësaj kohe.

    Sendet metalike të kësaj faze të zhvilluar të epokës së hekurit, tregojnë se sa përpara kishte shkuar teknika e punimit të tij. Për këtë dëshmojnë format e bukura dhe nganjëherë shumë të përsosura të armëve dhe sidomos të stolive, të cilat nënkuptojnë dhe procese pune mjaft të ndërlikuara, si edhe vetë zbukurimi i pasur gjeometrik i këtyre objekteve të punuara me mjeshtëri dhe me një radhitje simetrike të motiveve. Kjo pasqyrohet më në fund edhe në vetë trajtimin plastik të figurave prej bronzi në trajta njerëzish, kafshësh e zogjsh.

    Përpunimi i metaleve ishte përqendruar kryesisht në qendrat metalurgjike të Ilirisë. Të tilla ishin në vendin tonë, p.sh. zona e Mirditës dhe e Matit, ku janë përcaktuar edhe vendet e shkrirjes së bakrit, si zona e Kukësit, ajo e Korçës, e njohur për punimin e metaleve që në kohën e bakrit dhe të bronzit etj.

    Prania e qendrave të ndryshme për punimin e metaleve në Iliri duket edhe në vetë karakterin e diferencuar tipologjik të prodhimeve të këtyre qendrave. Në to prodhohej jo vetëm për të plotësuar nevojat e brendshme të fisit ose të një krahine më të madhe, por edhe për t’u përdorur si mall këmbimi.

    Përparime të dukshme vihen re në këtë kohë edhe në poçeri, e cila qëndron nga pikëpamja e teknikës, e formave dhe e trajtimit të dekorit të saj, më lart se poçeria e epokës pararendëse të bronzit. Duke filluar nga shek.VI p.e.sonë, mbase edhe pak më parë, në krahinat jugore të Ilirisë, kalohet gradualisht nga punimi me dorë të lirë i enëve prej balte, në prodhimin e tyre me çark. Prodhimet e para i kemi nga vendbanimi i Trenit (shek.VII). Një pjesë e madhe e poçerisë vendore të kohës arkaike e zbuluar në varrezat tumulare të Kuçit të Zi të Korçës, del e punuar me çark. Një dukuri e tillë vihet re edhe në zonën e Matit e të Kukësit. Futja e teknikës së re në prodhimin e enëve, bëri që poçeria të shndërrohet në një degë të veçantë zejtarie, me të cilën merreshin mjeshtra të specializuar në këtë fushë të prodhimit.

    Zhvillimi i madh i degëve të ndryshme të prodhimit bujqësor dhe zejtar, bëri që të zgjeroheshin në këtë kohë edhe më tepër marrëdhëniet ekonomike ndërfisnore, si edhe midis popullsisë ilire dhe atyre të vendeve fqinje ose më të largëta. Në këtë drejtim ndihmoi shumë dhe pozita e favorshme gjeografike e territorit të Ilirisë, e ndodhur midis botës mesdhetare dhe Evropës Qendrore, si edhe rrugët e tij të hapura të komunikimit natyror, tokësor dhe detar. Këto marrëdhënie pasqyrohen qartë në prodhimet e ndryshme të zejtarisë greke apo në imitacionet lokale të modeleve të tyre, në stolitë e tipave italikë ose në qelibarin me prejardhje nga Baltiku. Nga ana tjetër, stolitë dhe armët tipike ilire që gjenden në Traki, Maqedoni, Itali ose në Greqi janë dëshmi tjetër e gjallë e këtyre lidhjeve reciproke tregtare që ekzistonin midis ilirëve dhe vendeve të tjera përreth. Një zhvillim të madh morën veçanërisht shkëmbimet tradicionale me Greqinë sidomos pas shek. VIII p.e.sonë, me themelimin e kolonive helene në brigjet e Ilirisë.

    Shtrirja e territorit të Ilirisë gjatë brigjeve të Adriatikut dhe të Jonit krijonte mundësinë për një hov të madh të lundrimit. Në fillim të epokës së hekurit ilirët përshkonin me anijet e tyre të shpejta ujërat e këtyre deteve duke kaluar deri në brigjet perëndimore të Greqisë dhe në ato jugore të Italisë. Disa prej fiseve ilire, si mesapët dhe japigët, u vendosën përgjithmonë në brigjet e Italisë së Jugut. Shumë aktivë në këtë veprimtari të hershme lundruese u treguan sidomos liburnët, të cilët themeluan edhe vendbanime të veçanta në ishullin e Korkyrës, si dhe në brigjet e Gadishullit Apenin.

    Lindja e pronës private dhe diferencimi shoqërorRedakto

    Përparimet që u bënë në degët e ndryshme të ekonomisë gjatë epokës së hekurit sollën ndryshime edhe në vetë strukturën e shoqërisë ilire. Baza e këtyre ndryshimeve u bë prona private, e cila filloi të shfaqet tek fiset ekonomikisht më të zhvilluara, në fillim në blegtori e zejtari e më pas edhe mbi tokën. Hesiodi, duke folur për kopetë e mëdha në Helopi, shënon se ato ishin pronë e njerëzve të veçantë. Karakteri dhe shkalla e zhvillimit të zejtarisë dëshmon gjithashtu për praninë në këtë fushë të pronësisë private. Dukurinë e pronësisë për tokën e kemi të dëshmuar më vonë dhe duket se ajo ndjek një rrugë më të ngadaltë. Zakoni i ndarjes së tokës çdo tetë vjet, që na kumtohet nga Straboni për dalmatët, është një dëshmi që tregon se zotërimi periodik i saj ishte një hallkë e ndërmjetme në procesin e formimit të pronës private.

    Forcat kryesore të prodhimit të shoqërisë ilire në këtë kohë ishin bujqit dhe blegtorët e lirë, anëtarë të thjeshtë të fisit. Këtyre u shtohet edhe një shtresë e re, më e kufizuar, ajo e zejtarëve. Nga ana tjetër, nga masa e gjerë e popullsisë, fillon të veçohet si një shtresë më vete aristokracia fisnore, e cila, duke u shkëputur nga prodhimi dhe nëpërmjet përvetësimit të pasurisë së përbashkët, vihet në një pozitë të privilegjuar derisa bëhet dalëngadalë zotëruese e pronave të mëdha tokësore dhe blegtorale. Ajo gradualisht mënjanon organet demokratike të fisit dhe uzurpon pushtetin.

    Nga burimet e shkruara më të hershme, siç është eposi homerik, shihet se në disa nga fiset ilire ekzistonte, tanimë, diferencimi shoqëror, të paktën në shekujt VIII-VII p.e.re kur u krijuan “Iliada” e “Odisea”. Duke folur për pjesëmarrjen e ilirëve paionë në luftën e Trojës kundër ahejve, Homeri i barazon prijësit e tyre ushtarakë, që vinin nga “Paionia pjellore” me prijësit e ahejve dhe të trojanëve. Kjo pa dyshim flet për një gjendje sociale pak a shumë të ngjashme me atë të fiseve fqinje të Greqisë. Në një vend të poemës “Odisea” flitet për Feidonin, prijësin me origjinë fisnike të thesprotëve, i cili pasi strehoi dhe mirëpriti në pallatin e vet Odisenë, gjatë kthimit për në atdhe, përgatiti një nga anijet e tij të shpejta për ta dërguar atë në Itakë. Sipas këtij tregimi mitik, Feidoni përfaqëson këtu njërin nga krerët që jetonte në një nga pallatet më të pasura të thesprotëve. Këta kishin anijet e veta e njerëz që u shërbenin.

    Shumë kuptimplotë në këtë drejtim është dhe një tregim i Herodotit, sipas të cilit, Klistheni, kur ftoi në Sikione (rreth vitit 570 p.e.sonë) të gjithë burrat që do ta ndienin veten të denjë për të pasur për grua të bijën e tij Agaristën, midis atyre që u paraqitën tek tirani qe edhe një farë Alkoni nga Molosia. Sipas këtij tregimi, ky molosas duhet të ketë qenë nga një familje princore ose shumë e pasur, që të pretendonte për të lidhur krushqi me një skllavopronar të madh të Greqisë së asaj kohe, siç ishte Klistheni.

    Të dhënat arkeologjike nga varrezat tumulare të luginës së Drinos, pellgut të Korçës dhe Ohrit (Trebenisht), zonës qendrore ilire të Glasinacit etj., dëshmojnë gjithashtu se në shek. VIII-V p.e.sonë, diferencimi shoqëror në gjirin e shoqërisë ilire ishte bërë mjaft i theksuar dhe kishte prekur edhe krahinat e thella të Ilirisë Qendrore e Veriore. Në këto varreza ndeshen, krahas varreve me inventar të varfër, edhe varre ku të vdekurin e shoqëronin armë të kushtueshme, sende luksi prej ari e argjendi dhe objekte të tjera të importuara nga viset përreth, që i takonin shtresës së pasur të aristokracisë fisnore.

    Federatat fisnoreRedakto

    Zhvillimi i pronës private, që çoi në thellimin e diferencimit social, u bë burim konfliktesh në shoqërinë ilire të shek. VIII-V p.e.sonë. Në këtë kohë morën përpjesëtime të mëdha luftërat ndërfisnore dhe inkursionet plaçkitëse për det e tokë, që arrinin deri në Greqi dhe në brigjet e përtejme të Adriatikut. Të tillë kanë qenë inkursioni i enkelejve për plaçkitjen e thesarit të Delfit ose ato të detarëve liburnë, të cilët me anijet e tyre të lehta dhe të shpejta zotëruan për një kohë brigjet e Adriatikut, që nga Korfuzi deri në brigjet italike.

    Gjendja e krijuar nga këto luftëra dhe inkursione, që i sillnin aristokracisë fisnore ilire të ardhura të mëdha, gjen shprehjen e vet në veprimtarinë e gjerë të ndërtimit të vendbanimeve të fortifikuara dhe në zhvillimin e armatimeve, sidomos të armëve të reja, siç ishin shpatat, hanxharët dhe heshtat prej hekuri që janë gjetje të rëndomta në varret e luftëtarëve ilirë dhe të mburojave të paionëve, të përkrenareve e frerëve të kuajve që përbënin pajisjet e veçanta të aristokracisë luftarake.

    Në procesin e këtyre konflikteve, fiset e vogla ilire filluan të lidhen dhe të formojnë gjatë veprimeve të tyre të përbashkëta në luftërat agresive ose mbrojtëse, aty nga fundi i shek.VII p.e.sonë, federatat e para. Një federatë e tillë ishte ajo e taulantëve, që nën mbretin Galaur dhe më pas, gjatë shek. VII-VI p.e.sonë invadoi disa herë Maqedoninë duke i shkaktuar asaj dëme të rënda dhe sakrifica të mëdha në njerëz. Gjatë shek. VI-V p.e.sonë federata të tilla formuan edhe disa fise të tjera, si molosët, thesprotët, kaonët, parauejtë, orestët, lynkestët, paionët, dardanët etj.

    Në krye të federatës qëndronte mbreti, i cili në burimet quhet basileus. Në disa raste si tek kaonët e thesprotët vendin e tij e zinte një njeri i zgjedhur çdo vit nga gjiri i fisit sundues të federatës. Në burimet e fundit të shek.V vihet re se funksioni i basileut nuk i takonte më prijësit më të aftë ushtarak, por ishte bërë i trashëgueshëm dhe pushteti e autoriteti i tij ishte rritur mjaft si brenda fisit e lidhjes fisnore, ashtu dhe jashtë tij. Në bazë të këtij fuqizimi të prijësve ushtarakë dhe të basilejve qëndronte gjithnjë pasuria që vinte duke u shtuar përherë e më shumë në sajë të luftërave. Ata vinin nga shtresa e pasuruar e shoqërisë fisnore ilire, e cila dallohej nga pjesa tjetër e popullsisë së thjeshtë. Ajo e konsideronte si një gjë të turpshme të merrej me punimin e tokës, me mbarështimin e bagëtisë, me prodhimin zejtar etj. Në këto punë ishin të angazhuar vetëm prodhuesit e vegjël, masa e gjerë e fshatarëve të lirë ose gjysmë të lirë. Zanati më i nderuar për ta ishin lufta, gjuetia, garat sportive etj., skenat e të cilave na janë transmetuar përmes gjuhës së gjallë artistike në objektet e bronzta të zbuluara në krahinat veriore ilire apo në kallcat e Glasinacit.

    Në gjysmën e dytë të shek. V p.e.sonë disa nga federatat ilire kishin arritur një stad mjaft të përparuar në zhvillimin e tyre politik. Taulantët, fiset ilire, fqinje të Maqedonisë dhe ato më jugore: kaonët, thesprotët e molosët merrnin pjesë në ngjarje të tilla politike të historisë së botës së Mesdheut siç ishte lufta e Peloponezit.

    Taulantët ndërhyjnë me këtë rast në luftën civile që shpërtheu në Epidamn në vitin 436 p.e.sonë. Në këtë luftë ata morën nën mbrojtje oligarkët e dëbuar nga demosi i qytetit dhe qenë një nga ato forca që në aleancë me Athinën, kundër lidhjes së Peloponezit, ndihmuan aristokracinë epidamnase të rikthehet në pushtet. Kjo ngjarje shënoi një kthesë të rëndësishme në historinë e kësaj kolonie greke, sepse fatet e saj do të lidhen paskësaj gjithnjë e më shumë me botën ilire.

    Dy njoftime të tjera kanë të bëjnë me ngjarjet e vitit 423. I pari bën fjalë për kaonët, thesprotët, molosët dhe disa fise të tjera më të vogla fqinje të molosëve, që marrin pjesë nga ana e lakedemonëve në fushatën për të nënshtruar Akarnaninë dhe për ta shkëputur atë nga aleanca me Athinën, fushatë që përfundoi pa sukses.

    Njoftimi i dytë lidhet me luftën që zhvilluan ilirët e krahinave juglindore kundër maqedonëve. Fisi ilir i lynkestëve ishte prej kohësh në konflikt me sundimtarët maqedonë, të cilët synonin ta nënshtronin. Gjatë luftës greko-persiane mbreti maqedon i ndihmuar nga persët kishte mundur t’u impononte lynkestëve sovranitetin e tij. Në kushtet e reja të luftës së Peloponezit, kur shteti maqedon ishte ende i pakonsoliduar dhe sundimtari i tij Perdika II përplasej sa në njërën anë në tjetrën, duke u lidhur herë me Athinën e herë me Spartën, mbreti i lynkestëve, Arrabeu, shfrytëzoi këtë situatë për t’u shkëputur nga varësia maqedone. Në përpjekjet e tij për të rivendosur gjendjen e mëparshme, Perdika kërkoi ndihmën e aleatit të vet, komandantit të forcave lakedemone, Brasidës, të cilit i kishte besuar luftën kundër Athinës në teatrin halkidik të veprimeve ushtarake. Një ekspeditë e fuqishme e përbërë nga forcat e Perdikës dhe të Brasidës provoi të thyente Arrabeun me anën e bisedimeve dhe të bëhej aleat i lakedemonëve. Por përpjekjet dështuan dhe bashkë me to dështoi edhe ekspedita kundër lynkestëve. Në kundërshtim me vullnetin e Perdikës, Brasida nuk guxoi të sulmonte dhe vendosi t’i tërhiqte forcat.

    Pak kohë më vonë Perdika e bindi përsëri Brasidën për një fushatë të re kundër lynkestëve; forcat maqedone e ato lakedemone të përbëra prej 3 000 hoplitësh, 1 000 kalorësish dhe një numër barbarësh sulmuan Arrabeun. Por këtë radhë lynkestët kishin siguruar ndihmën e vëllezërve të tyre ilirë. Forcat e bashkuara të ilirëve dhe lynkestëve e shpartalluan veçmas mbretin maqedon dhe e detyruan të largohej në pështjellim të plotë, duke braktisur aleatin e tij. Kështu Brasida u gjend i rrethuar keq dhe vetëm me përpjekje të mëdha mundi t’i shpëtojë forcat e veta nga asgjësimi i plotë. Kjo luftë ndryshoi krejt drejtimin që kishin marrë ngjarjet në frontin halkidik. “I detyruar nga rrethanat e rënda,- shkruan Tukididi, – Perdika u përpoq të hynte sa më parë në marrëveshje me athinasit dhe t’i hiqte qafe peloponezasit”.

    Duke i përshkruar këto ngjarje të shek. V, Tukididi na ka lënë edhe një shënim me mjaft interes për vlerësimin e jetës social-politike të ilirëve. Prej fjalimit, që sipas tij Brasida u mbajti ushtarëve të tij para tërheqjes, ne mësojmë se shoqëria ilire ruan ende në fundin e shek.V mbeturina të theksuara të rendit fisnor. Por midis njoftimeve të autorëve që bëjnë fjalë vetëm për inkursionet e ilirëve dhe atyre të Tukididit, që i përmend ata si një forcë aktive, pjesëmarrëse në ngjarjet më të rëndësishme të kohës, ku luajti ndonjëherë një rol jo pa rëndësi, ka një ndryshim të dukshëm. E re në njoftimet e Tukididit është se lufta e federatave ilire si në rastin e ndërhyrjes në luftën civile të Epidamnit, ashtu dhe në luftën kundër maqedonëve dhe aleatëve të tyre peloponezas, nuk kishte më karakterin e një inkursioni grabitqar, por synime politike të caktuara dhe kjo nënkupton një stad mjaft të avancuar të organizimit të tyre politik qoftë edhe në kuadrin e një federate fisnore.

    I gjithë ky zhvillim social-politik, që vihet re, veçanërisht tek fiset ilire të jugut në fund të shek.V p.e.sonë, pasqyron qartë një shoqëri, që jetonte etapën e fundit të organizimit fisnor, atë kalimtare për në rendin skllavopronar. Mbi bazën e kësaj shoqërie do të lindin në fundin e shek. V – fillimin e shek. IV p.e.sonë formacionet e para shtetërore ilire.

    Kultura ilireRedakto

    Njësia dhe veçantitë kulturore lokaleRedakto

    Kultura ilire u formua me tiparet e saj karakteristike që e dallojnë nga kulturat e popujve fqinjë në periudhën e zhvilluar të epokës së hekurit. Ajo ishte një kulturë autoktone që u krijua në truallin historik të ilirëve, në procesin e formimit të vetë etnosit ilir, mbi bazën e zhvillimit të brendshëm social-ekonomik të shoqërisë ilire dhe pa dyshim edhe të marrëdhënieve me popujt fqinjë. Tiparet themelore të saj janë shprehur në arritjet më të rëndësishme të ilirëve në fushën e zhvillimit të tyre ekonomik e shoqëror, në mënyrën e të jetuarit dhe të kuptuarit të botës që i rrethonte, në mënyrën e të pasqyruarit të kësaj bote në artin e botëkuptimin e tyre.

    Krahas tipareve themelore të përbashkëta të kësaj kulture, që janë karakteristike për gjithë truallin ilir, vihen re edhe veçanti lokale. Në kushtet e një territori të gjerë, me larmi të theksuara fiziko-gjeografike, siç ishte pjesa perëndimore e Gadishullit të Ballkanit, me lidhje fqinjësie e marrëdhënie me krahina që i karakterizonte një zhvillim i ndryshëm social-kulturor, sidomos i theksuar midis veriut të prapambetur qendërevropian dhe jugut më të përparuar egjeo-mesdhetar, këto ndryshime lokale në kulturë janë po aq të kuptueshme sa edhe zhvillimi jo i njëjtë social-ekonomik që njohën ilirët e kësaj kohe. Të dhënat arkeologjike dëshmojnë për ndryshime lokale edhe në aspekte të veçanta të jetës dhe të krijimtarisë së ilirëve, ndryshime të cilat janë thjesht të karakterit etnografik.

    Sipas të dhënave arkeologjike, në truallin ilir dallohen në epokën e hekurit disa grupe kulturore: grupi jonik ose epirot, që përfshin krahinën e banuar nga kaonët, thesprotët, molosët dhe fiset e tjera më të vogla të viseve më jugore; grupi adriatik-jugor ose taulanto-ardian, që shtrihet në gjithë ultësirën bregdetare nga Vjosa në Naretva dhe që banohej nga këto dy fise të mëdha si dhe fise të tjera më të vogla rreth tyre; grupi devollit ose dasaret në krahinën juglindore të Shqipërisë me qendër pellgun e Korçës; grupi pelagon në Maqedoninë Perëndimore dhe ai paion në atë lindore, grupi i Matit ose pirust, që përfshin krahinat e brendshme të Shqipërisë Verilindore (Mat, Dibër Kukës) dhe ai dardan në Kosovë; grupi i Glasinacit me qendër rrafshnaltën me të njëjtin emër në lindje të Sarajevës dhe rreth saj, që i përgjigjet krahinës së banuar nga autariatët; grupi dalmatin, që përfshin krahinën midis lumenjve Naretva e Krka; grupi japod në territorin e sotëm të Likës dhe grupi verior-adriatik ose liburn, që shtrihej në territorin midis lumenjve Krka e Zrmanje.

    Çdo njeri nga këto grupe kulturore i përgjigjet kryesisht territoreve të banuara nga fiset ose bashkimet e mëdha fisnore ilire. Sa më të afërta gjeografikisht ishin këto grupe, aq më të mëdha ishin ngjashmëritë kulturore midis tyre. Kështu, p.sh., grupi japod paraqet mjaft paralele me atë fqinjë liburn. Në Ilirinë Qendrore grupi i Matit lidhet aq ngushtë me atë të Glasinacit dhe atë dardan saqë inkuadrohen me një kompleks të gjerë kulturor Mat-Glasinac; ndërsa në Ilirinë e Jugut grupi devollit afron në shumë aspekte me atë pelagon dhe epirot.

    Këto ndryshime dhe ngjashmëri lokale, që burojnë nga baza e përbashkët etnike, kushtet herë të përafërta e herë të ndryshme të zhvillimit social-ekonomik dhe marrëdhëniet ndërkrahinore, shkrihen në tërësinë e bashkësisë kulturore ilire, të cilën e vërejmë si në gjuhë, ashtu dhe në kulturën materiale (vendbanimet, veglat e punës, armët, qeramikën, stolitë etj.) e atë shpirtërore (artin e botëkuptimin) të saj, pa kërkuar një unitet të plotë për këtë shkallë të zhvillimit të ilirëve. Veçoritë lokale etnografike në kulturë, ashtu sikurse dhe ato dialektore në gjuhë, nuk cenojnë unitetin e kulturës ilire dhe të bartësve të saj, ato janë shprehje e larmisë dhe e ndryshimeve brenda së njëjtës kulturë.

    GjuhaRedakto

    Ilirët flisnin një gjuhë që dallohej nga gjuhët e popujve të tjerë të kohës së lashtë të Ballkanit. Ajo ishte një gjuhë e veçantë indoevropiane, që kishte lidhje afërie ku më të largët e ku më të afërt me gjuhë të tjera të gadishullit dhe jashtë tij. Janë konstatuar elemente të përbashkëta sidomos me trakishten. Lidhur me vendin e ilirishtes në mes të gjuhëve indoevropiane është diskutuar mjaft dhe janë dhënë mendime të ndryshme.

    Një varg dijetarësh të shquar historianë, arkeologë e gjuhëtarë, kanë sjellë një sërë argumentesh historike dhe gjuhësore për origjinën e shqiptarëve dhe të gjuhës së tyre. Sintezën më të plotë, të shoqëruar me vështrimin kritik të mendimeve për origjinën e gjuhës shqipe, e ka dhënë gjuhëtari i shquar prof. Eqrem Çabej, i cili ka sjellë dhe argumentet e tij shkencore, në mbështetje të tezës ilire. Disa nga argumentet e parashtruara prej tij janë këto:

    Shqiptarët banojnë sot në një pjesë të trojeve, ku në periudhën antike kanë banuar popullsi ilire; nga ana tjetër, në burimet historike nuk njihet ndonjë emigrim i shqiptarëve nga vise të tjera në trojet e sotme; një pjesë e elementeve gjuhësore: emra vendesh, fisesh, emra njerëzish, glosa, etj., që janë njohur si ilire, gjejnë shpjegim me anë të gjuhës shqipe. Format e toponimeve të lashta të trojeve ilire shqiptare, të krahasuara me format përgjegjëse të sotme, provojnë se ato janë zhvilluar sipas rregullave të fonetikës historike të shqipes, d.m.th. kanë kaluar pa ndërprerje nëpër gojën e një popullsie shqipfolëse; marrëdhëniet e shqipes me greqishten e vjetër dhe me latinishten, tregojnë se shqipja është formuar dhe është zhvilluar në fqinjësi me këto dy gjuhë këtu në brigjet e Adriatikut dhe të Jonit; të dhënat arkeologjike dhe ato të kulturës materiale e shpirtërore, dëshmojnë se ka vijimësi kulturore nga ilirët antikë te shqiptarët e sotëm.

    Nga të gjitha këto argumente, del si përfundim se teza e origjinës ilire të gjuhës shqipe, është teza më e mbështetur nga ana historike dhe gjuhësore. Nga ilirishtja e Ballkanit gjer tani nuk është gjetur gjë e shkruar dhe është menduar se nuk ka qenë e shkruar. Dëshmohet e shkruar mesapishtja e Italisë Jugore, që është mbajtur e mbahet përgjithësisht si një degë e ilirishtes, në njëfarë mase si një dialekt i saj i zhvilluar më tej në kushtet e një veçimi prej disa shekujsh nga trungu i saj gjuhësor kryesor. Prej saj kemi rreth 2 000 mbishkrime të shkruara në një alfabet grek (dorik) me disa ndryshime për të riprodhuar disa tinguj të posaçëm të gjuhës së tyre. Një mbishkrim i Kalasë së Dalmaces afër Pukës, që për dekada të tëra qe mbajtur si i vetmi mbishkrim ilir, u provua nga gjuhësia e re shqiptare se nuk ishte tjetër veçse një mbishkrim greqisht i shek. VI-VII. Nëse do të kurorëzohen me sukses përpjekjet që po bëhen për leximin e një mbishkrimi të Muzeut të Shkodrës me prejardhje nga Dobraçi, shkruar me një alfabet të panjohur dhe të një mbishkrimi të gjetur në Bugojë të Bosnjës Perëndimore, mund të sillen të dhëna të reja e të hapen perspektiva. Zbulimet e mëtejshme arkeologjike mund të japin ndonjë tekst ilir të shkruar me alfabet të veçantë ose me alfabet grek a latin. Gjuhët greke dhe latine që hynë më parë në Iliri si gjuhë kulture, tregtare ose si gjuhë zyrtare administrative, nuk u bënë kurrë gjuhë të të gjithë popullit, i cili vazhdoi të ruajë në jetën e tij të përditshme të folmen amtare. Njoftimi i historianit grek të shek. II p.e.sonë, Polibit, për bisedimet e mbretit Gent me delegatët maqedonas përmes përkthyesit që njihte ilirishten, dëshmon se kjo gjuhë u praktikua edhe si gjuhë zyrtare deri në fund të jetës së pavarur politike të ilirëve.

    Nga gjuha e ilirëve kanë mbetur disa materiale, por që nuk janë të mjaftueshme: elemente leksikore shumë të pakta të së folmes së përditshme përbërë nga disa glosa ilire, dhe sidomos një numër i madh (rreth 1 000) emrash të përveçëm, emra personash, perëndish, fisesh, vendesh dhe disa emra lumenjsh e malesh. Fjalët ilire i kemi në formën që na janë dhënë prej autorëve grekë e latinë, jo në formën autentike të tyre. Ndër ato fjalë mund të përmenden rhinos = mjegull, sabaia = birrë meli etj. Emrat e përveçëm ilirë që na janë transmetuar në burimet e shkruara antike (autorë grekë e latinë, mbishkrime greke e latine, monedha të territorit ilir) përbëjnë materialin kryesor që kemi prej ilirishtes së Ballkanit. Ato lejojnë që të nxirren disa elemente të fjalëformimit emëror të ilirishtes e ndonjë tipar fonetik i saj, ndonjë element i leksikut të saj dhe material krahasimi me gjuhët e tjera indoevropiane, po nuk japin mundësi të njihen gramatika dhe leksiku i saj.

    Studiues të ndryshëm kanë përcaktuar si ilire edhe një numër fjalësh të ndeshura në gjuhët e tjera të lashta ose në gjuhët e sotme të Evropës, duke i marrë ato si huazime nga ilirishtja ose si të trashëguara prej saj. Shumica e tyre janë të diskutueshme, po disa kanë gjasa vërtetësie. Ndër to përmendim: lat. mannus = kalë i vogël, krhs. shqipen maz/mëz; gr. balios = i bardhë, me pulla të bardha, krhs. shqipen balë; gr. kalibe = kasollë; disa fjalë pararomane etj.

    Material më të pasur jep mesapishtja e Italisë Jugore. Prej saj kanë ardhur një numër mbishkrimesh zakonisht të shkurtra e shpesh fragmentare të shek. VI-I p.e.sonë, që japin edhe fjalë, trajta e ndonjë frazë, përveç emrave të përveçëm që përmenden në to, por që janë kuptuar dhe shpjeguar deri më sot në një masë të vogël. Kemi disa glosa si brendon = bri, bilia = bilë, bijë etj., dhe shumë emra të përveçëm njerëzish, fisesh e vendesh.

    Janë vënë re gjithashtu edhe bashkëpërkime të rëndësishme midis mesapishtes dhe shqipes në sistemin fonetik dhe gramatikor, si p.sh. reflektimi i |o|-së së shkurtër indoevropiane në |a|, evolucioni ?|-m|>|-n| i mbaresës së rasës kallëzore njëjës të emrave në të dyja këto gjuhë etj.

    Arti dhe botëkuptimiRedakto

    Arti ilir në periudhën e hershme të hekurit karakterizohet me stilin e tij dekorativ të theksuar të epokës së bronzit, por lulëzimin e arrin në fillim të epokës së plotë të hekurit, d.m.th. rreth shek. VIII-VII p.e.sonë në kushtet e zhvillimit të mëtejshëm ekonomiko-shoqëror të ilirëve. Kjo vihet re qartë sidomos në grupin e kulturës së Devollit, në atë të Mat-Glasinacit etj. Ky stil zbukurimi, i aplikuar jo vetëm në objektet e veçanta metalike, kryesisht prej bronzi dhe në qeramikë, por edhe në materialet që nuk i rezistuan kohës si në dru, kockë etj., përfaqësohet nga një gamë e pasur figurash gjeometrike, si rrathë të veçantë e bashkëqendrorë, rombe e trekëndësha me fusha të zbrazura ose të mbushura me vija paralele etj., të kompozuara me një fantazi të zhvilluar dhe në një sistem rigorozisht simetrik.

    Ky stil do të jetojë në të gjitha periudhat e veçanta të zhvillimit dhe të dobësimit të tij, deri në fund të periudhës së hershme të hekurit, duke përbërë kështu bazën kryesore dhe më të qëndrueshme të koncepteve estetike të ilirëve në përgjithësi. Arti figurativ në Iliri u zhvillua më vonë; atë e shohim të përfaqësuar në figura njerëzish dhe kafshësh të trajtuara skematikisht ose në mënyrë të stilizuar si dhe në objekte të tjera, si art dekorativ i ndërthurur me motive gjeometrike.

    Nga shek.VI p.e.sonë tek fiset e Ilirisë së Veriut nën ndikimin e fuqishëm të kulturave mesdhetare dhe në kornizën e lidhjeve të shumëfishta të popullsive përreth Adriatikut Verior, lindi një art i pasur figurativ, shprehjen më të lartë të të cilit e gjejmë tek situlat liburne e tek urnat japode. Në një stil të pjekur arkaik të kohës janë paraqitur në këto monumente pamje nga jeta e përditshme e ilirëve, në mënyrë të veçantë e shtresave të pasura të shoqërisë së tyre, midis të cilave skena argëtimesh, siç është rasti i një valleje grash lidhur dorë për dore, apo i një procesioni funeral, ku përcjellja është dhënë nëpërmjet një vargu të gjatë kurorash luftarake dhe kalorësish që marrin pjesë në ceremoninë solemne. Në raste të tjera paraqiten skena luftimesh, gjuetie, mundjeje etj. Këto manifestime artistike, megjithëse të ndikuara nga pikëpamja e stilit dhe e karakterit tregimtar të ornamentit prej artit arkaik grek dhe ai etniko-italik përsa i përket paraqitjes së figurave, motiveve reale dhe përmbajtjes së tregimit, kanë mjaft elemente vendëse, që tregojnë për natyrën vendore të prodhimit të shumë prej tyre. Në këtë drejtim përveç vlerave artistike, këto monumente përbëjnë edhe një burim historik të dorës së parë për njohjen e jetës dhe të koncepteve të shoqërisë ilire në shek. VI-V p.e.sonë.

    Përsa u përket besimeve të ilirëve të epokës së hekurit, ato nuk ndryshonin prej atyre të epokës së bronzit. Një rol të madh vazhdon të luajë kulti i tokës mëmë i lidhur me pjellorinë e saj dhe me zhvillimin e bujqësisë në përgjithësi. Shumë e përhapur tek ilirët ishte heliolatria (adhurimi i diellit). Gjurmët e shumta të saj shprehen përmes motiveve të ndryshme, që zbukuronin objektet e veçanta dhe që në mënyrë grafike simbolizonin diellin. Të tilla ishin, p.sh.: rrathët bashkëqendrorë, svastikat, spiralja etj. Ky kult diellor tek ilirët shprehej dhe përmes varëseve të ndryshme në formë kali, kaprolli, zogu etj.

    Një kult tjetër shumë i zhvilluar tek ilirët, sidomos tek ata të krahinave jugore, ishte dhe gjarpri si simbol i pjellorisë si totem, si qenie mbrojtëse nga syri i keq (apotropeike) etj.

    Vendosja e varreve në tuma përreth një varri më të hershëm të pasur dhe qendror, si dhe shoqërimi i të vdekurit në varr me objekte të ndryshme, tregon se tek ilirët e periudhës së hershme të hekurit ishte i zhvilluar dhe kulti i të parëve, si edhe besimi mbi jetën e përtej varrit.

    Ilirët besonin edhe në ekzistencën e fuqive mistike, që rronin midis tyre dhe u shkaktonin njerëzve sëmundjet dhe fatkeqësitë e tjera shoqërore. Për t’i larguar këto të këqija, ilirët sajuan forma të ndryshme varësesh (amuleta), me karakter apotropeik etj.

    Kolonitë helene të bregdetit ilirRedakto

    Themelimi i kolonive helene dhe marrëdhëniet me botën ilireRedakto

    Vendosja e kolonive helene në bregdetin ilir është pjesë e drejtimit të lëvizjes kolonizuese helene, në të cilën më aktiv u tregua Korinthi. Kjo dukuri u zhvillua, nga njëra anë, me shtytjen e faktorëve ekonomikë e shoqërorë të metropoleve dhe, nga ana tjetër, qe një hap i mëtejshëm në përfshirjen e zonave ilire në sferën e ekonomisë së Mesdheut. Kolonitë më të hershme u vendosën në tokat e Ilirisë së Jugut. Këto zona të banuara nga ilirët kishin marrëdhënie tregtare me vendet e Greqisë që nga epoka kreto-mikene. Kjo tregti fitoi një bazë më të gjerë në kushtet e shthurjes së rendit fisnor tek ilirët. Vendosja dhe zhvillimi i mëtejshëm i kolonive ka qenë pasojë e këtij procesi. Në fillim u vendosën pranë vendbanimeve ilire pikat tregtare, të cilat me zhvillimin e mëtejshëm të marrëdhënieve me brendatokën ilire u populluan nga grupe kolonistësh helenë dhe u kthyen në qendra të shpërngulurish (apoike) të metropoleve greke. Kolonia më e hershme u vendos në vitin 737 në ishullin e Korkyrës, që banohej atëhere nga liburnët. Nga këtej një valë kolonistësh u vendosën në Dyrrah (627 p.e.sonë, ka shumë gjasë edhe më herët). Apolonia, e cila u themelua në vitin 588, ngjan të ketë qenë populluar nga kolonistë të ardhur nga Dyrrahu. Për gjithë kohën antike midis dy qyteteve u mbajtën lidhje të ngushta ekonomike dhe politike, që janë karakteristike për marrëdhëniet midis metropoleve dhe apoikeve. Në të njëjtën kohë me Apoloninë u formua nga banorët të ardhur nga Eubea edhe kolonia helene në Orik, e cila për vetë mundësitë e kufizuara të kontakteve me prapatokën ilire nuk arriti kurrë rëndësinë ekonomike, as edhe famën e dy kolonive të tjera. Kaluan edhe dy shekuj të tjerë derisa kolonistët helenë të ardhur nga Parosi, Sirakuza e Sicilisë dhe Knidi të vendoseshin në ishujt e Ilirisë së Veriut, ku themeluan Faron (sot Hvar), Isën (sot Vish) dhe Korkyrën e Zezë (sot Korculla).

    Në fillimet e veprimtarisë së kolonive peshën kryesore në ekonomi e zinte tregtia tranzite. Nga tokat ilire merreshin prodhime bujqësore, lëndë druri dhe minerale për nevojat e metropoleve, kundrejt shkëmbimit mall me mall me prodhime të zejtarisë. Por në shek.V p.e.sonë kolonitë e bregdetit ilir nuk janë më shtojca të ekonomisë e furnizuese të thjeshta lëndësh të para të qyteteve mëma. Prodhimi lokal, i mbështetur kryesisht në shfrytëzimin e punës së skllevërve, arrin në këtë periudhë një shkallë të tillë zhvillimi saqë ishte në gjendje të mbulonte jo vetëm kërkesat e popullsisë së këtyre qyteteve, por edhe të botës ilire përreth, gjallëruese dhe nxitëse e drejtpërdrejtë e këtij zhvillimi. Importimet nga qytetet mëma dhe Greqia u kufizuan kryesisht në sendet e luksit dhe në veprat e artit. Dyrrahu dhe Apolonia vepronin tani si njësi ekonomike krejt të pavarura, duke e shprehur këtë edhe në prerjen e monedhave të tyre të veçanta.

    Zejtaria u orientua nga prodhimi i sendeve të konsumit të gjerë: qeramika, veglat e punës, armët që hidheshin në tregun e brendshëm dhe në atë të prapatokës. Punishtet e prodhimit të gjerë të enëve prej balte, të tjegullave e të tullave, të punimit të gurit etj., ishin prona të skllavopronarëve dhe kishin karakterin e ergasterive antike.

    Në marrëdhëniet tregtare me botën ilire, veç prodhimeve bujqësore e blegtorale, lëndës së drurit për ndërtimin e anijeve dhe skllevërve, për të cilat tregu grek kishte mungesë, vëmendja e kolonistëve u përqendrua në pasuritë minerale të Ilirisë së Jugut. Në shkrirjen dhe në përpunimin e hekurit, të bakrit dhe të argjendit, ilirët kishin një përvojë shekullore, nga e cila përfituan edhe kolonistët. Veçanërisht eksportimi i argjendit që nxirrej nga minierat e pirustëve dhe të Dardanisë, u bë një nga burimet kryesore të pasurimit e të lulëzimit të dy kolonive të mëdha, Dyrrahut dhe Apolonisë. Ai eksportohej kryesisht në formën e monedhave, të cilat gjetën një përkrahje të gjerë në krahinat e afërta dhe të largëta ilire.

    Për të nxjerrë fitime sa më të mëdha nga marrëdhëniet tregtare me ilirët, sidomos nga tregtia me shumicë e lëndëve të para, e gjithë kjo veprimtari kryhej nëpërmjet një përfaqësuesi të veçantë të kolonive, të quajtur poleti.

    Duke qenë se Dyrrahu dhe Apolonia ishin qendra zejtare e tregtare, bujqësia e blegtoria zinte në to një vend të dorës së dytë. Në rrethet e afërta të qytetit pronarët e pasur kishin tokat e kullotat e tyre me sipërfaqe e prodhim të kufizuar, sepse kufiri me ilirët nuk shtrihej shumë larg mureve të qytetit.

    Rendi shoqëror dhe organizimi politikRedakto

    Që në fillim në kolonitë helene të bregdetit ilir u vendos mënyra antike e prodhimit. Në ndarjen e shoqërisë në kolonitë rol të veçantë luante prejardhja shoqërore dhe etnike e njerëzve. Në kushte më të privilegjuara ishte shtresa me prejardhje aristokrate, që kishte qenë shpesh përkrahëse e themelimit të kolonive. Përbërja shoqërore e shtresave të lira ishte e larmishme. Krahas të mërguarve, për arsye politike gjatë luftërave të demosit me aristokracinë në metropole, kishte fisnikë të varfëruar, zejtarë të zhveshur nga mjetet e prodhimit, fshatarë të shpronësuar, tregtarë e detarë. Kjo masë e popullsisë shtohej vazhdimisht si rrjedhim i dyndjeve të herëpashershme nga metropolet. Në Dyrrah një kontingjent i madh njerëzish të tillë erdhi në gjysmën e dytë të shek.V.

    Në Dyrrah e në Apoloni shtresa e skllevërve përbënte forcën kryesore të fuqisë punëtore. Ajo ndahej në tri kategori: në skllevër të qytet-shtetit skllavopronar, të cilët punonin në punishtet e tjegullave dhe të tullave, në thyerjen, transportimin dhe në skalitjen e gurëve, në përpunimin e metaleve e në prerjen e monedhave, pra në punët më të rënda. Të shumtë ishin edhe skllevërit privatë që përbënin kategorinë e dytë, të cilët përveç ergasterive shërbenin edhe në ekonomitë shtëpiake.

    Një pjesë të popullsisë, gjithmonë në rritje, e përbënin “të huajt”, kategoria e tretë ose banorët me origjinë ilire. Këta në dhjetëvjeçarët e parë ishin të privuar nga të drejtat shoqërore dhe politike.

    Në përputhje me këtë përbërje shoqërore të popullsisë, rendi politik në Apoloni e Dyrrah kishte në fillim karakter oligarkik. Pushteti i takonte një pakice me prejardhje aristokrate. Shumica dërrmuese e popullsisë, ashtu edhe ilirët, duke mos bërë fjalë për skllevërit, nuk gëzonte të drejta në qeverisjen e qytetit.

    Zhvillimi i vrullshëm ekonomik i Dyrrahut dhe i Apolonisë në shek.VI-V shoqërohet me ndryshime në rendin shoqëror e politik të dy kolonive, si rrjedhim i një lufte të ashpër sociale e politike. Me zgjerimin e prodhimit zejtar dhe të shkëmbimit të mallrave me ilirët dhe me Greqinë, u pasuruan dhe u forcuan ekonomikisht shtresat tregtare e zejtare të kolonive. Këto shtresa dolën tani si forca të pavarura në arenën politike kundër grupit oligarkik, me synimin për të marrë pushtetin dhe për ta përdorur atë në dobi të interesave të tyre. Si rrjedhim i kësaj, në vitin 437 shpërtheu në Dyrrah një kryengritje e demosit, e njohur në historinë antike për rolin që luajti në prag të luftës së Peloponezit. Në arenën e kësaj lufte përveç forcave të demosit dhe aristokracisë, u duk edhe ndeshja e interesave të Korkyrës, prapa së cilës qëndronte Athina dhe Korinthi. Të dyja fuqitë synonin të përfitonin mundësi më të gjera në tregun ilir. Gjithashtu në këtë ndeshje morën pjesë aktive edhe ilirët fqinjë, të cilët duke ndihmuar aristokratët e dëbuar nga qyteti, u radhitën me forcat që përkahnin Athinën në luftën kundër lidhjes së Peloponezit.

    Rrjedhimi kryesor i luftës civile në Dyrrah ishte triumfi i plotë i parimit të ndarjes klasore të shoqërisë, forcimi i polisit skllavopronar. Pushteti tani kalon nga rrethi i kufizuar i aristokracisë skllavopronare në duart e gjithë skllavopronarëve si klasë. Baza shoqërore e tij u zgjerua me pjesëmarrjen e shtresave më të gjera skllavopronare, të pronarëve të punishteve, të tregtarëve etj., duke bërë kështu më të theksuar mënyrën antike të prodhimit. Që nga kjo kohë u forcua edhe pozita shoqërore e ilirëve që banonin në qytet. Një dukuri e tillë e ngjashme u zhvillua edhe në Apoloni.

    Këto ndryshime u pasqyruan edhe në përbërjen dhe në funksionet shtetërore. Vendin e krerëve (fylarkëve) aristokratë, në duart e të cilëve qe përqendruar pushteti gjatë regjimit oligarkik, e zuri tani një organ kolegjial, buleja (këshilli). Anëtarët e saj mund të ishin jo vetëm nga fisnikët, por edhe nga shtresat e tjera të skllavopronarëve. U krijua edhe organi i mbledhjes së përgjithshme te popullit, helieja. Detyrat kryesore të saj ishin miratimi i ligjeve, marrja e vendimeve me rëndësi dhe zgjedhja e kontrollimi i veprimtarisë së organeve ekzekutive të qytetit. Me gjithë pjesëmarrjen e popullit të lirë, edhe ky organ ishte në duart e skllavopronarëve, pa praninë e të cilëve helieja nuk kishte të drejtë të zgjidhte organet e larta ekzekutive të qytetit. Nga anëtarët e bulesë në krye të çdo viti zgjidhej prytani, i cili ishte funksionari më i lartë civil i qytetit. Me emrin e tij lidheshin të gjitha ligjet, dekretet e vendimet me rëndësi të shpallura gjatë vitit. Me çështjet që kishin të bënin me mbrojtjen ushtarake dhe me luftën merrej toksarku, që ishte komandanti i shigjetarëve. Sekretarit i binte për detyrë kryesore të kujdesej për ngulitjen mbi gur ose mbi tabela bakri të ligjeve, të dekreteve e vendimeve të marra nga helieja apo organet e larta ekzekutive dhe t’i shpallte ato publikisht. Të tre hieramnamonët, merreshin jo vetëm me çështjet e kultit, me organizimin e lojërave e të festave, por me sa duket edhe me çështjet financiare të qytetit. Veç këtyre kishte edhe nëpunës të tjerë, të një rangu më të ulët, por që në të vërtetë luanin një rol me rëndësi në jetën ekonomike. I tillë ishte nëpunësi i ngarkuar me prerjen e monedhave, i cili kishte për detyrë të kujdesej si për sigurimin e lëndës së parë, ashtu edhe për prerjen dhe shpërndarjen e monedhave. Mbi drahmet e argjendta emri i tij vendosej krahas atij të prytanit. Një funksionar tjetër ishte poleti që merrej me rregullimin e tregtisë me ilirët.

    Kulti fetar ishte në harmoni me institucionet shoqërore e politike të qytetit. Kjo duket edhe nga shkrirja e funksioneve fetare me ato shtetërore (hieramnamonët). Hyjnitë më të adhuruara në Apoloni ishin Apoloni, që i dha emrin qytetit, hyjnesha ilire e brigjeve u unjisua nga kolonistët me Artemisin; Dionizi ishte hyu i vreshtave etj. Perënditë kryesore, të cilëve u faleshin më shumë dyrrahasit, ishin Zeusi, Dielli dhe bashkëthemeluesi legjendar i qytetit Herakliu.

    Kolonitë helene u vendosën në Iliri në rrethanat e marrëdhënieve të ngushta ekonomike me ilirët, që kushtëzoheshin nga interesat reciproke. Fuqizimi i mëtejshëm i kolonive përkon me lindjen e qyteteve ilire dhe me formimin e shtetit ilir. Tek këta kolonitë do të gjejnë një bazë për t’u mbështetur në synimet e tyre për çlirimin e plotë ekonomik dhe politik nga metropolet. Nuk kanë munguar edhe konfliktet midis ilirëve dhe kolonive, me sa duket, si rrjedhim i shpërdorimeve të kolonistëve në marrëdhëniet me ilirët dhe për kufijtë midis tyre. Këto morën forma të armatosura në luftën e Apolonisë me qytetin ilir Thronion rreth mesit të shek.V dhe në luftën e ilirëve kundër Isës më 385 p.e.sonë.

    Që nga gjysma e dytë e shek. IV p.e.sonë historia e kolonive helene të bregdetit të Ilirisë zhvillohet në marrëdhënie të ngushta me historinë politike të shtetit ilir dhe në kornizën e saj.

    Qytetet Kryesore të IlirisëRedakto

    Red right arrow.svg
     Artikulli kryesor: Qytetet Kryesore të Ilirisë.

    Njoftimet më hershme të shkruara për ekzistencen e qyteteve ne iliri i takojnë mesit të shekullit IV para erës së re,por siç dëshmojnë edhe të dhënat arkeologjike, zanafillen e tyre duhet ta kërkojmë edhe më herët,aty nga mesi i shek.V para erës së re. Gjatë shek IV-II para erës së re qyteti dhe jeta mori një zhvillim të vrullshëm.Ato u zhvilluan veçanërisht ne krahinat e ultësirëst bregdetare, nga Dyrrahu deri ne Apoloni. Qytetet ishin të ngritura në kodra të mbrojtura nga pikpamja natyrore dhe të fortifikuara me murë rrethues të ndërtuar me blloqe gurësh.Në arkitekturen e tyre të mbrendshme qytetet Ilire u ndërtuan sipas shembullit të qyteteve bashkohase te Greqise,Maqedonisë dhe Epirit. Në vendet më të mira ndërtoheshin ngrehinat e rëndësishme shoqërore si : tempujt,teatrot,stadiumet etj.

    ReferencatRedakto

    [1]

    Shiko dhe këtëRedakto

    Lidhje të jashtmeRedakto

    LiteraturëRedakto

    Kategori
    Uncategorized

    Berisha-Ramës: Rrëmo çdo dosje asgjë s’do të shpëtojë.

    – A është kjo gjuha që duhet folur me kryeministrin e Shqipërisë (kryehorri, kryepisi) dhe pse gjithë ky tension në Kuvendin e Shqipërisë ditën e djeshme?

    Nuk është gjuha që duhet të përdoret me kryeministrin e Shqipërisë, por është gjuha që duhet të përdoret me kryehorrin dhe kryepisin e Shqipërisë që e ka emrin Edi Rama. Dje në Parlament, faktikisht është asgjësuar Parlamenti shqiptar për herë të parë në historinë e tij 27-vjeçare. Çfarë ndodhi? Po marr incidentin me mua. Kërkova në përputhje me rregulloren fjalën për procedurë. Kryetari i Parlamentit, Gramoz Ruçi notifikoi kërkesën dhe pas folësit do të marrësh fjalën. Folësi mbaroi dhe unë u ngrita për të marrë fjalën siç më takon në rregullore dhe siç autorizoi kryetari i Parlamentit. Në mënyrë më të paimagjinueshme, Edi Rama i bën një shenjë kryetarit të rojeve dhe rojet e Gardës dalin më bëjnë gardh mua. Ishte pritë. Ajo nuk ndodh në asnjë lloj institucioni të botës. Pse kjo ndodhi në Shqipëri? Edi Rama është i sëmurë psikik, sepse kurrë një njeri normal nuk mund të bëjë veprim të tillë, sepse nuk është atribut i kryeministrit, është i kryehorrit që bën kryetarin e Parlamentit.

    – Nëse themi është i sëmurë dhe kryehorr, biseda mbyllet këtu.

    Ai është i sëmurë psikik dhe ti që flet me mua e di këtë, që ai mjekohet me kokainë. Ne vërtetë i themi për kokainë, por ai e merr si ilaç.

    Ai rrin me metodën klasike të Frojdit, të mjekimit të skizofrenisë, të mjekimit të psikozë bipolare me kokainë. Praktikë e tejkaluar tani, sepse në atë kohë nuk kishim mjetet e tjera kurse ai për shkak të kënaqësisë, kokaina e bën atë të japë. A mundet një njeri të nxjerrë Gardën ndaj atij që po shkon të marrë fjalën që këtu është ekzekutimi i Parlamentit.

    Berisha deklaron:

    Ambasadori Donald Lu në konflikt të hapur. Ambasdori Lu dhe Vlahutin, vërtetë që përfaqësojnë SHBA e BE, por po kaq e vërtetë që silleshin si ambasdorë të Ramës në SHBA e BE.
    Ato kanë tejkaluar çdo lloj kufiri në mbështetjen ndaj Edi Ramës për çka unë e kam lidhur me Sorosin majtizmin e tyre”.

    – A është kjo gjuha që duhet të flitet me kryeministrin e Shqipërisë dhe pse gjithë ky tension?
    Nuk është gjuha që duhet të përdoret me kryeministrin, por është gjuha që duhet të përdoret me kryehorrin që e ka emrin Edi Rama. Dje është asgjësuar Parlamenti shqiptar për herë të parë në historinë 27-vjeçare. Po marr incidentin me mua. Kërkova në përputhje me rregulloren fjalën për procedurë. Kryetari i Parlamentit, Ruçi, notifikoi kërkesën dhe pas folësit do të marrësh fjalën. U ngrita siç më takon në rregullore dhe siç më autorizoi kryetari i Parlamentit. Edi Rama i bën një shenjë kryetarit të rojeve dhe rojet e Gardës më bëjnë gardh mua. Ishte pritë. Nuk ndodh në asnjë lloj institucioni të botës. Edi Rama është i sëmurë psikik. Nuk është atribut i kryeministrit, është i kryehorrit.

    – Nëse themi është i sëmurë dhe kryehorr, biseda mbyllet këtu.
    Ai konsumon kokainë si ilaç. Ai i qëndron psikozës së Frojdit e tejkaluar tashmë. A mundet një njeri të nxjerrë Gardën. Nuk ka më Parlament këtu.
    Dje, Edi Rama ekzekutoi Parlamentin me një akt të pastër të diktuar nga kokaina.

    Berisha: Nëse nuk hapen negociatat në 2018, Shqipëria delja e zezë e Ballkanit. Negociatat nuk u hapën as në 2015, 2016, 2017 dhe mund të të hapen në gjysmën e vitit 2018.

    – Turqia i ka hapur negociatat 15 vite resht…
    Nëse mendohet se Shqipëria krahasohet me Turqinë 70 mln e cila në çdo aspekt shndërrohen në një zë të fuqishëm në BE dhe BE nuk e do atë zë.

    – Juncer dhe zyrtarë të lartë të BE-së përgëzuan Ramën.
    I thanë që duhen reforma për t’i hapur. U takuan me Donald Tusk, i cili tha se ka kryeqytete të tjera jo miqësore ndaj Shqipërisë. Kurse Juncer mik i Shqipërisë dhe absolutisht jo i Edi Ramës, por i Shqipërisë.

    Në qoftë se Shqipëria në 2018 nuk merr hapjen e negociatave dhe unë uroj që ta marrë. Shqipëria shndërrohet në delen e stër zezë të Ballkanit dhe kjo do të ishte katastrofë për Shqipërinë. Para se të shkonte, Edi Rama për të mos pasur problem atje e ngriu çështjen e kryeprokurorit.

    -Kjo është inteligjencë…
    Nuk bëhet pa Kuvendin absolutisht. Kryetari i Grupit të PPE-së i thotë se ne po vëzhgojmë zgjedhjen e kryeprokurorit. Del që ne lexojmë më mirë deklaratat e të huajve se sa qeveria. Janë deklarata të CDU-së në Bundestagun gjerman. Jo vetëm këtë kusht, por do shohim si zbatohet Reforma në Drejtësi. Një njeri që do integrimin nuk mund ta çonte kurrë Parlamentin në situatën që çoi dje. Ka qenë lajmi botëror numër 1. Lajmi që ka eklipsuar çdo media amerikane dhe evropiane. I çon Edi Rama.

    – Pse fiton zgjedhjet kur bën gjithë ato të këqija…
    Ditën e djeshme kush përgjaku deputeten Kërpaçi. Nuk kisha parë ndonjëherë deputete të përgjakur nga policia. U vra në një sulm ndaj një institucioni kushtetues. Më 21 janar, ambasadorët thanë se kishte agjendë politike. Çfarë agjende kisha dje të flisja tre minuta. As Policia e Birmanisë nuk e bën një gjë të tillë. Çfarë do bënte opozita? Kush e krijoi ditën? Edi Rama. Si mund të tërheqësh një vajzë 23-vjeçare.
    Si mund të detyrosh veten të të gjuaj deputetja me çizme në një akt legjitim sa nuk ka ku të shkojë më. Në atë që quhet përgjegjësi, për çdo akt që kryen mban përgjegjësi. U përdorën fjalët më ordinere.

    Sali Berisha: Visho Ajazi i shërbeu vendit me përkushtim, pastërti e dinjitet. Visho Ajazi bëri një gabim që u largua. U largua në momentin kur Edi Ramës po i tundeshin këmbët. Visho Ajazi zgjodhi momentin më të gabuar për të dorëzuar mandatin.

    Zheji: A e zgjodhi ambasador?
    Berisha: Nëse kjo është bërë mbi bazën e një marrëveshje është shumë e rëndë. Ajazin e njoh prej mbi 20 vitesh, por gabimi është gabim dhe mendoj se nuk duhej ta bënte.

    Kategori
    Uncategorized

    Varre dhe pushtet!

    Varre dhe pushtet!

    Nga Poli Hoxha/

    “Kudo ku prehen ushtarët grek trima që dhanë jetë për atdhe, aty është Mëma Greqi!”

    Kjo parullë është thelbi i lëvizjeve të vjetra nacionaliste, ekstremiste pan-helene që luftojnë për Greqinë e Madhe dhe që mbahen ende gjallë, nga çdo qeveri greke pavarësisht ngjyrës dhe stofit evropian që vesh. Dhe më shumë se me këdo, e kanë me Shqipërinë.

    Aktualisht, ndërkohë që politika shqiptare po kacafytet këtu brenda për Prokurorin e Përgjithshëm të Përkohshëm dhe Tahirin, në Athinë ka plasur entuziazmi “për shtyrjen përpara të axhendës”.

    Një rezume e shkurtër, për çfarë po ndodh nën rrogoz

    Nëpërmjet një vendimi që i referohet detyrimeve të ligjit nr. 10256 të vitit 2010, qeveria Berisha në atë kohë njohu vetëm dy vendvarrime për të rënët në luftën italo-greke; në Këlcyrë dhe në Bularat të Gjirokastrës. Të gjithëve ju kujtohet se atëherë pala greke bëri presion të madh, që varreza të ushtarëve grekë të ketë në Vlorë dhe në zona të tjera në Jug-Lindje të vendit, me kryeqendër Korçën. Kjo kërkesë u hodh poshtë duke u quajtur e panegociueshme dhe kështu ka qenë deri vonë, edhe nga qeveria Rama.

    Pavarësisht nga ulje ngritjet e marrëdhënieve, ky ka qenë një nga kushtet kryesore që ka vendosur gati çdo qeveri greke në bisedimet me vendin tone. Kurse në takimin e fundit të Kretës mes ministrave të Jashtëm Ditmir Bushati dhe Nikos Kotsias ishte pika e parë, në një listë të gjatë çështjesh që “papritur” duhet të zgjidhen shpejt e shpejt.

    Pikërisht më datë 13 Dhjetor të këtij viti nisi vjelja e frutave të parë të takimit ende jo transparent të Kretës; Qeveria Rama merr një vendim për varrezat e ushtarëve grek, që në pamje të parë duket absurd.

    Themi absurd, sepse Rama ka miratuar vendimin për ndërtimin e varrezave të reja të ushtarakëve grekë të vrarë në Shqipëri gjatë luftës greko-italiane të viteve 1940-1941, duke ju referuar pikërisht atij të qeverisë Berisha të vitit 2010 dhe më pas në 2012-ën. Por duke e tejkaluar ndjeshëm!

    Cila është loja, që ka bërë Rama, me një vendim dhe ligj të vjetër?

    Vendimin “i ri” i modifikuar, në fakt është një “Kartë e Bardhë” mbi të cilën pala greke mund të shkruajnë çfarë të dojë. Kjo sepse aty nuk përcaktohet fare ndonjë numër varrezash të ushtarëve grek që do të ndërtohen dhe as vendet ku do të ngrihen ato. Edhe më të dyshimtë këtë vendim e bën urdhri në fund të tij: “Ngarkohen prefektët e qarqeve ku do të zhvillohen punimet, për zbatimin e këtij vendimi”.

    Pra është e qartë, që do të kemi më shumë se një varrezë të re të ushtarëve grekë në disa qarqe, brenda territorit tonë. Por më e rënda është se Rama që tashmë e ka bërë rrugë, edhe këtë herë për një çështje delikate me sensibilitet kombëtar është duke shkelur haptas ligjin.

    Nëse sot pala shqiptare do t’i rikthehej dhe qëndronte strikt ligjit nr. 10256, ajo vetëm do të duhej t`u kujtonte grekëve se prej kohësh janë ndërtuar varrezat e premtuara dhe këtu çështja duhej të konsiderohej e mbyllur për Shqipërinë. Aq më tepër që Traktatit të Miqësisë të vitit 1996 mbi të cilin kanë dalë ligji dhe vendimet e qeverisë Berisha, sipas asaj që deklaroi vetë Kotsias në takimin e fundit me komisionierin Hann, i ka mbaruar afati.

    Kreta ose 48 orët e një pazari të fshehtë, që po bëhet fakt i kryer

    Në datat 11 dhe 12 Nëntor, në ishullin e Kretës u mbajt një takim i gjatë “kokë më kokë” mes Ministrit të Jashtë të Shqipërisë Ditmir Bushati dhe atij grek Nikos Kotzias, për të cilin edhe sot pas më shumë se një muaji ka pak, ose aspak transparencë.

    Athina zyrtare, jo zyrtarisht, shkel syrin dhe thotë se “Kreta” u zhvillua me bekimin e amerikanëve; Rama ndihet si një çunak i ri që ka fituar dashurinë e mohuar të një zonje të rënë por me përvojë në shtrat, si Brukseli.

    Në përfundim të këtij takimi “misterioz”, Bushati hodhi valle i gëzuar përpara kamerave, Kotsiasi shkëlqente nga kënaqësia, kurse Rama në Tiranë i mburrej duke i tundur gishtin opozitës, për heqjen e çdo pengese për Shqipërinë drejt hapjes së negociatave me BE-në, së shpejti.

    Pra të gjithë, të lumtur e të gëzuar!

    Por në kurriz të kujt, çfarë ishte marrë dhe çfarë ishte lëshuar nga Shqipëria që Athina zyrtare papritur ndali kërcënimet ndaj Ramës, për një veto të mundshme në Bruksel, kundër dritës jeshile për hapjen e negociatave?!

    Ndërkohë që opozita dhe media greke i kërkonte ministrit Kotsias detaje nga takimi i Kretës, ai ju “përgjigjej” vetëm me një buzëqeshje vetëkënaqësie dhe shkurt:

    “E konsideroj të paktën të mefshtë faktin që disa politikanë të opozitës kërkojnë para se të nisim një negociatë të flasim në publik, po në publik për propozimet dhe të rrëfejmë taktikën që do të ndjekim. Të njëjtën gjë bënë edhe në rastin e FYROM apo të Qipros. Ndoshta u mungon eksperienca e negociatave reale dhe kërkojnë të shpalosim tek të tretë strategjinë tonë negociatore, para kohe”.

    Fiks, stil grek!

    Por nëse Kotsias ishte në të drejtën e vet dhe në interes të kauzave nacionaliste të Greqisë “me taktikën” e tij, çfarë arsye e shtyu ministrin tonë Bushati këtu në Tiranë për të refuzuar të bëjë transparent atë takim që e kreu në emër të Shqipërisë dhe jo të Ramës dhe Rilindjes?!

    Nëse Greqia e mban “marrëveshjen” të fshehtë nga frika e “të tretëve” që mund t`u prishin punë, po qeveria Rama përse funksionon në mënyrë masonike për çështje madhore kombëtare?!

    Nga ana tjetër opozita e zhytur kokë e këmbë në vlagën e çështjes Tahiri dhe zgjedhja e Prokurorit të Përgjithshëm të Përkohëshëm, duke besuar me naivitet se “ky është fundi” i Ramës, nuk bëri asnjë presion për këtë çështje. Në datën 13 Nëntor nëpërmjet deputetes Klajda Gjosha, LSI kërkoi një dëgjesë në parlament me ministrin Bushati, pikërisht për të mësuar prej tij se çfarë ishte biseduar në Kretë. Por kjo interpelancë nuk u krye kurrë dhe opozita “harroi”, që të rriste presionin.

    Edi Rama, e ka pasur gjithmonë një plan

    Edi Rama ndërkohë e kishte të detajuar një plan, për të sfumuar te ndërkombëtarët dhe veçanërisht në Bruksel, impaktin e asaj që kishte bërë me kanabizimin e vendit dhe transferuar “në kohën e shkuar”, edhe zullumet e tjera.

    Tashmë po duket qartë edhe nga retorika e kryeministrit, që sa herë i kujtojnë drogën, Tahirin dhe së fundmi kapjen e kryeprokurorisë; e shmang shënjestrën, me temën madhore të hapjen së shpejtë të negociatave, duke shtuar plot mburrje, se qeveria e tij është në rrugët të mbarë për këtë gjë, pengesa nuk ka më.

    Pra synimi është që kjo kauzë (të cilën në fakt e do dhe e ndjek çdo forcë politike dhe çdo shqiptar), të prevalojë mbi çështjen e drogës, korrupsionit, vjedhjen e votave dhe gjithë zullumeve të tjera kriminale, që ka bërë dhe vazhdon Rilindja në qeverisje.

    Këtë hall të madh të Edi Ramës, duket se Greqia e ka kuptuar qartë dhe prandaj po e shfrytëzon në maksimum, duke marrë brenda një kohe të shkurtër, çfarë nuk e ka arritur dot as kur vendi ka qenë në pozita teje të dobëta, gjatë këtyre 27 viteve pluralizëm.

    Ja çfarë thotë jo pa vetëkënaqësi Nikos Kotsias në intervistën e 4 Dhjetorit pas takimit me presidentin Erdogan, i pyetur nga gazetarët se a ekzistojnë shenja ndryshimi në qëndrimin e qeverisë Rama, ndaj Athinës zyrtare:

    “Kam vënë re se është bërë e qartë, që perspektiva europiane e vendit është më e rëndësishme sesa çështje të tjera. Lexova dhe tekstet e fundit të tij (Edi Ramës) që flasin për zhvillimin e një marrëdhënie strategjike Greqi¬-Shqipëri”.

    Vini re me kujdes, se çfarë ka vënë re Kotsias te Tirana e sotme zyrtare dhe veçanërisht te Edi Rama; Perspektiva evropiane është më e rëndësishme, sesa çështjet e tjera…

    Ministri grek natyrisht që nuk e ka fjalën për “çështje të tjera” brenda vendit tonë, por pikërisht për ato që qëndrojnë mes dy shteteve për dekada të tëra.

    Kotsias u ka thënë medieve greke nën rreshta, se Rama edhe si pasojë e situatës së keqe që ka brenda vendit pas skandaleve që ka prodhuar vetë, i është dorëzuar shantazhit grek dhe është i gatshëm të lëshojë çfarë ti kërkojnë; I duhet urgjentisht, “perspektiva evropiane”, prandaj edhe vendimi i fundit për varrezat greke është një “Carta Bianka”.

    Deri këtu, dakord! Të gjithë e duam avancimin drejt BE-së, por shtrohet një pyetje madhore; Deri ku mund të arrijë Edi Rama dhe çfarë është i gatshëm të lëshojë ai në emër të Shqipërisë, për “të blerë” viston e grekëve në Bruksel?

    Nëse Bullgarinë “e kopsiti” me ligjin për minoritet, po Greqisë me çfarë ja mbylli gojën?!

    A është katandisur deri në atë pikë Edi Rama, sa për të shpëtuar vetveten dhe pushtetin që po i rrezikohet nga skandalet e shumta që i ka ngjizur vetë me shpejtësi, të shesë interesa të Shqipërisë te grekët apo kushdo tjetër?

    Omerta e Kretës, po zbërthehet pak nga pak. Por çështja është të dimë se deri ku kanë shkuar dhe çfarë do t`i thonë shqiptarëve kur gjithçka të zbardhet, siç po ndodh me çështjen e varrezave greke, që sado të dëshiruara të jenë nga grekët nuk mund të zgjidhin dot përfundimisht hallet e mbijetesës në pushtet, të Edi Ramës.

    Apo e kanë skemën gati; Edhe Berisha me Metën “shitën” detin…

    Kategori
    Uncategorized

    Akti i rëndë i Ballës/ E panë të gjithë por jo Lu dhe Vlahutin!?

    Akti i rëndë i Ballës/ E panë të gjithë por jo Lu dhe Vlahutin!?

    Më së fundmi vodhën edhe kartat e votimit elektronik në parlament..dhe askush nuk u habit. Madje as ambasadori amerikan Donald Lu nuk tha asnjë një gjysëm fjale në deklaratën e tij për shtyp.

    Ambasadorja e BE jo e jo…Kjo ngjarje nuk habiti kërkënd në Shqipëri dhe as jashtë saj. Vendi është i zhytur thellë në një krize morale…asgjë e keqe nuk bën më përshtypje…madje e keqja është kthyer në model suksesi.

    Demokracia duket një bimë që nuk mbin apo nuk rritet në Shqipëri. Por ambasadori amerikan Lu dhe ajo e BE janë të kënaqur me situatën në Shqipëri. Me qeverisjen Rama. Me shëndetsinë falas të Beqes. Me koncensionet që kanë çuar në stratosferë borxhin publik duke minuar buxhetin e Ahmetajt. Me radarët e Mimi Kodhelit që komandohen nga klanet dhe familjet mafioze. Me naftën që Damian Gjiknuri ja jepin një mafiozi amerikan. Me Ditmir Bushatin që voton kundër Trump dhe Izraelit…

    Zgjedhjet manipulohen, vota blihet kurse votuesit kërcënohen dhe askush nuk cuditet më; kjo quhet një gjendje normale për shqiptarët e ndërkombëtarët. Ambasadori amerikan Lu dhe ajo e BE Vllahutin përshëndesin Ramën që tani i vetëm ka edhe timonin edhe tepsinë, ndërkohë që më parë kishin deklaruar do ta njihnin fitoren e Ramës edhe sikur opozita të mos merrte pjesë në zgjedhje.

    Ministri i brendshëm me të gjithë rrjetin e policëve për tre vjet rresht mbjellin, korrin, transportojnë dhe shesin kanabis, vlera e të cilit arrin më shumë se gjysma e prodhimit kombëtar në një vit, pra disa miliarda euro. Askush jo vetëm nuk çuditet por bëhet pjesë e kësaj marrëzie kolektive. Ambasadori amerikan Lu hesht dhe ambasadorja e BE Vllahutin nuk shikon. Madje këta të dy të verbuar nga hakmarrja kundër prokurorit të përpgjithshëm heshtin edhe kur Tahiri rezulton i kapur si “peshk i madh” në rrjetën italiane ku ishin kapur edhe trafikantë armësh dhe lëndësh narkotike.

    Sot dhunohet Kushtetuta. Sot hidhet në erë reforma e drejtësisë duke miratuar vetëm me votat e maxhorancës një kandidatë që nuk ka kaluar vetingun. Sot kryetari i maxhorancës urdhëron gardën ti ndërpresë fjalën deputetëve të opozitës. Sot kryetari i grupit parlamentar të maxhorancës vjedh kartat elektronike të opozitës për të zgjedhur prokuroren e përgjithshme të përkohshme. Dhe Rama del si kokosh e ja hedh fajin opozitës. Po ashtu ambasadori Lu akuzon opozitën, hakmerret duke akuzuar Adriatik LLallën dhe nuk thotë asnjë fjalë që Kushtetuata eshtë dhunuar, që fjala e opozitës është dhunuar, që kartat elektronike të opozitës janë vjedhur.

    Kur edhe kartat elektronike i vodhën në mes të ditës, në mes të parlamentit, në prezencë të medias, po me votimin elektronik çdo të ndodhte?

    Vendi është i sëmurë rëndë. Kriza morale e ka goditur atë në gjithçka.

    Qytetarët pa shpresë duan vetëm të emigrojnë. Rama dhe ministrat e tj pasurohen cdo ditë e më shumë kurse qytetarët varfërohen. Ambasadori amerikan Lu ose hesht ose gjen kohw vetwm tw tregojw se çfarë dëshironte në fëmijëri të bëhej. Kurse Vllahutin pret të largohet e pa “lagur” nga cështja e “vilës në lagjen e vipave”.

    Syri.net/ 18 dhjetor 2017

    Image

    Kategori
    Uncategorized

    Sali Berisha: Të djegim mandatet e t’i drejtohemi popullit

    Sali Berisha i propozon publikisht Bashës: Ka vetëm një mënyrë, të djegim mandatet e t'i drejtohemi popullit

    Sali Berisha i propozon publikisht Bashës: Ka vetëm një mënyrë, të djegim mandatet e t’i drejtohemi popullit

    Ish-kryeministri Sali Berisha sot ka propozuar që opozita të djegë mandatet dhe t’i drejtohet popullit: “Në parlament, me banditë të cilët vënë prita deputetëve, mund të ketë vetëm një gjuhë: djegien solemne të mandateve,” tha ai dhe shpjegoi me detaje, incidentin e rëndë që ndodhi para foltores së Kuvendit.

    ‘Së pari, nëpërmjet jush dua të sqaroj çdo shqiptar se sot në parlament, Edi Rama organizoi një pritë cubash ndaj meje. Kërkova fjalën për procedurë, kryetari i parlamentit më kërkoi që të flisja pas parafolësit dhe kështu u veprua. U nisa drejt platformës për të thënë tre minuta fjalët e mira për procedurë. Edi Rama urdhëroi mercenarët, shefin e rojeve të Gardës dhe bëri një pritë, gjë e cila nuk ka ndodhur kurrë në historinë e Parlamentit. Pra pasi kryetari i jep fjalën, një cub, një fundërinë pa asnjë moralitet njerëzor e pa asnjë parim urdhëron rojet dhe dalin për të më penguar.

    Pyetje: Kush e bëri këtë?

    Berisha: Vetëm Edi Rama e bëri këtë, nuk e bëri Gramoz Ruçi. Kjo ka një domethënie, se kjo opozitë me këtë parlament e dhunuar në këtë shkallë ekstreme, muk ka bashkëjetesë dhe i lind e drejta, me këtë që bëri sot Edi Rama dhe emërimin e tij si prokuror i përgjithshëm, të marrë çdo vendim për të përmbysur narko-regjimin e Edi Ramës. Unë e siguroj opozitën se kurrë në pushtet nuk vjen nëse nuk e sjellin ata gra dhe burra që kanë ardhur nga mbarë Shqipëria për të mbrojtur parlamentin e tyre, Kushtetutën e tyre. Në parlament, me banditë të cilët vënë prita deputetëve, mund të ketë vetëm një gjuhë, djegien solemne të mandateve dhe kjo sepse nuk ka ndodhur kurrë që deputetit ti organizohet pritë në parlament.

    Pyetje. Eshte vendim grupi zoti Berisha, nuk do ktheheni më në parlament?

    Berisha: Këto vendimi i merr grupi, unë po flas si Sali Berisha. Unë po bëj deklaratën time, që në këtë parlament në këto kushte opozita vetëm sa i largohet pushtetit dhe qëllimeve të saj dhe bëhet një horizont e i pakapshëm kur asaj i dhunohen në këtë mënyrë të drejtat më elementare të saj.

    Pyetje: Zoti Berisha do ta çoni në Kushtetuese?

    Berisha: Jo, unë i kam shprehur të gjitha qëndrimet e mia ndaj proçesit. De fakto sot është Edi Rama kryeprokuror, sot Noriega u zgjodh prokuror. Por unë nuk mund të mos u thoja shqiptarëve se rruga e vetme e përmbysjes së narko-shtetit është ndarja me të keqen, dhe e keqja më e madhe e Shqipërisë pas Enver Hoxhës është Edi Rama dhe narko-qeveria e tij.

    Pyetje: A është kjo protestë e sotmja për të mbrojtur Kushtetutën apo Adriatik Llallën?

    Berisha: Në mënyrë absolute dhe kategorike kjo ska asnjë lidhje me Adriatik Llallën, ka lidhje me mbrojtjen e Kushtetutës, kushtetueshmërisë, ka lidhje me Vettingun që iu premtua shqiptarëve dy vite rresht dhe tani i bënë menderen mbi.. Ka lidhje me mbrojtjen e atyre neneve të Kushtetutës, të cilët përcaktojnë se si zgjidhet prokurori i përgjithshëm, ka lidhje me protestën ndaj një mafieje të rrezikshme që ka mbërthyer vendin. Imagjioni vetëm një moment: Një shoqëri civile, e tëra sorosiane , e tëra e megaspekulantit të botës George Soros, për gjashtë muaj nuk solli një njeri dhe e la pa krijuar KLP dhe sot u dorëzuan kandidaturat pasi kryen misionin e tyre të ndyrë mafioz. Të gjithave këtyre opozita nuk mund t’u japë përgjigje po nuk u nda me të keqen me forcën më të madhe dhe të përqafojë ata qytetarë, të cilët çështë e vërteta janë të gatshëm të fshijnë nga karta e kufira, fundërrina, mafie dhe çdo gjë tjetër e të pastrojnë këtë vend.

    Pyetje: Zoti Berisha kur flisni për djegie mandatesh keni parasysh bojkotin e parlamentit?

    Berisha: Jo bojkot, asgjësim mandatesh, do të thotë që asnjë deputet nuk është më deputet.

    Pyetje: Zoti Berisha jemi para hapjes së negociatave, a nuk do ishte më mirë që këtë ta zgjidhim përmes ligjit duke e dorëzuar në kushtetuese dhe jo përmes djegies së mandateve?

    Berisha: Edi Rama a mos e bllokoi para se të shkonte të mashtronte në Bruksel dhe sapo shkoi mashtroi në Bruksel u kthye dhe e vuri? Edi Rama nuk do negociata, Edi Rama do pushtetin e tij të drogës. Dhe në kushtet kur parlamenti nuk respekton as një rregull, as rregullin më elementar, të drejtën e procedurës kur kryetari ia jep deputetit, dhe mbi kryetarin i nxjerr pritën në foltore atëherë ai nuk është më parlament por është vetëm turp me të cilin duhet ndarë një orë e më parë, dhe garantoj se vetëm ndarja me të keqen është rruga e përmbysjes së narko-shtetit.

    Kategori
    Uncategorized

    Kryetari i parë i Shqipërisë së Katër Vilajeteve dhe vdekja e tij në pabesi.

    Një nga njerëzit që historia e mban në piedestalin e saj është edhe ai, i madhi Ymer Haxhi Prizreni, atdhetari dhe krytari i Lidhjes së Prizrenit. Ymer Haxhi Prizreni lindi dhe u rrit në fshatin Nashec të Bregut të Drinit dhe përkon me një varg masash që Porta e Lartë kish ndërmarrë në Shqipëri, në rrafsh të shtypjes së kryengritjeve shqiptare që kundërshtonin reformat e Tanzimatit.

    Ymer Prizreni, tashmë i shkolluar dhe i edukuar në frymën fetare të kohës, predikon paqe mes bashkëkombasve të tij. Ai ndërhyn energjikisht, disa herë tek autoritet vendore turke, me ç’rast këto të mos kërkonin taksa ngase varfëria e shqiptarëve po arrinte kulmin.

    Por thirrjet e sinqerta të Ymer Prizrenit, binin në veshin e shurdhër të tagrambledhësve turq. Këtej do të buronte ai zhgënjim shpirtëror i shqiptarit Ymer Prizëreni ndaj Portës së Lartë.

    Tashmë për të ishte e qartë se kullat fetare në Stamboll e gjetkë, në mbarë Turqinë, predikonin nënshtrimin deri në baltë të identitetit kombëtar, përpara interesave madhore të Perandorisë Osmane. Me këtë akt përuljeje, nuk mund të pajtohej kurrsesi Prizreni, i cili u rrit sa me dashurinë dhe edukatën e lartë prindërore, aq edhe me legjendat trimërore të Bregut të Drinit, ku valët e këtij lumi, janë padyshim simfonia epike e maleve shqiptare.

    Më pas, Ymer Efendiun e shohim të shpërngulet në qytetin e Prizrenit, në kujdesie të familjes së vet e cila fal provave, gëzonte një popullaritet të madh në ato vite. Megjithëse zotëron katër gjuhë, ka kulturë të përgjithshme të mjaftueshme, ai nuk mund të ulet as në ndonjë zyre të Portës së Lartë në Prizren, ngase disa herë, haptaz i është kundërvënë, vendimeve të ardhura nga Stambolli.

    Sigurisht në vitet 70-të të shekullit të XIX, atëherë kur Porta e Lartë u gjend përballë të papriturave të mëdha, edhe fakti i Shqipërisë rrezikohej së tepërmi.

    Në fillim të viteve 70-të, të shekullit të XIX, Ymer Prizrenin e shohim të propagandojë kundër Portës së Lartë e cila duke mos pasur fuqi të ndeshet me forcat madhore evropiane dhe  të nënshtrojë me çdo mjet kombin shqiptar.

    Një forcë e re e madhe do të përpiqej me çdo kusht që të formohej një shtet i madh sllav në Ballkan dhe kjo ishte Rusia që kërkonte me çdo kusht pushtimin dhe nënshtrimin e Kosovës.

    Rusia kurrsesi nuk mund të shihte me sy të mirë bashkimin e vilajeteve shqiptare nën një administratë të vetme ç’ka donte të thoshte formimin e njësisë kombëtare me tendenca të pavarësisë. Për këtë, konsulli rus në Cetinjë i shkruante Ministrit të Punëve të Jashtme të Rusisë, Giersit se:

    “Shqiptarët nuk egzistojnë si racë si kombësi e veçantë, por formojnë vetëm një numër fisesh pa kohezion të mbrendshëm”.(Arkivi i Institutit të Historisë, sipas dokumenteve të Vjenës, dokumenti 18 , 3 prill 1878 ). Kështu, patriotët shqiptarë, të gjendur mes vrundujve të stuhive që donin të gëlltitnin tokat shqiptare, u mblodhën rreth besës së madhe që i patën dhënë atdheut.

    Kjo Lidhje ishte një imperativ, një klithmë shprese që toka arbërore të ringritej pas pesë shekujsh robërie duke ndriçuar sërish virtytet e shenjta morale të saj. Në këtë rizgjim të vetëdijes sonë kombëtare, vepra e Ymer Prizrenit është e pazëvendësueshme.

    Kjo vepër madhore ka rezervuar në dekadat që erdhën më pas me një tingëllim të çuditshëm. Ajo ka mbetur ende sot e skalitur në memorien e kombit tonë.

    Në pranverën e vitit 1878, menjëherë pas themelimit të “Komitetit Qendror për mbrojtjen e të drejtave të kombësisë shqiptare” Ymer Prizreni merr kontakte me udhëheqës të këtij komiteti siç ishin Zija Prishtina dhe Abdyl Frashëri.

    Idetë dhe vendimet e këtij komiteti, biri i Prizrenit, përpiqet t’i përcjellë tashmë në krejt viset e Kosovës, duke parë se ky komitet, i themeluar në Stamboll, menjëherë do të shpërngulej për në Shqipëri, Ymer Prizreni merr takime të fshehta edhe me kapedanët e shquar të asaj kohe në viset veriore shqiptare siç ishin Ali Ibra, Sef Kosharja, Ramadan Zaskoci e Sulejman Vokshi.

    Ngase e njihte rëndësinë e propagandës, Ymer Prizreni, u vu në qendër të asaj lëvizjeje madhore të shqiptarëve të cilët, me anë të protestave dërguar fuqive të mëdha, i bënë të qartë opinionit evropian se ata jo vetëm që nuk do ta njohin copëtimin e vilajeteve shqiptare, por do të mbrojnë me çdo çmim atë.

    Në pothuaj të gjitha protestat e popullit të Prizrenit në ato kohë, në krye të emrave gjendet emri i Haxhi Ymer Efendiut.

    Për më tej, në maj të vitit 1878, në një protestë dërguar sulltanit në emër të qytetit të Prizrenit, përveç të tjerave, Haxhi Ymer Efendiu shprehej se “kërkonte respektimin e tërësisë së tokave shqiptare, bashkimin e tyre në një provincë të vetme dhe zbatimin e reformave për përparimin e vendit”( Akte të Rilindjes Kombëtare Shqiptare,doku.9, faqe. 20 )

    Në tubimin e 10 qershorit të Lidhjes shqiptare, Haxhi Ymer Efendiu, mori pjesë në cilësinë e delegatit të Prizrenit. Ngase aktiviteti i tij ishte paraparë si tejet i madh në këtë rrafsh, me shumicë votash, Ymer Prizreni zgjidhet këtu anëtar i Këshillit Qendror të Lidhjes Shqiptare.

    Fjala e matur e tij, mendimi i urtë dhe trimëror, ishin vendimtare në idetë e shprehura, në këtë kuvend madhor të shqiptarëve. Është me vend të kujtojmë, se në tubimin e parë të atdhetarëve që nënshkruan Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, u vendos që kjo Lidhje domosdoshmërisht do të mbronte tërësinë tokësore shqiptare.

    Ajo nuk do të njihte askurrë qeverinë bullgare e dalë prej Traktatit të Shën Stefanit ku mijëra kilometra katrorë toke shqiptare i dhuroheshin asaj. Por me shtrimin e disa ideve të Ymer Prizrenit, Lidhja mori vendim që nëse dikush nga radhët e saj nuk do t’i kryejë me përgjegjësi e ndërgjegje detyrat, nëse ai shpërdoron emrin e kësaj Lidhjeje për të kryer akte antinjerzore, ai do të dënohet sipas fajit dhe do t’i sekuestrohet krejt pasuria.

    Biri i Prizrenit, u ndal në fjalën e tij edhe në bashkëjetesën vëllezërore që shqiptarët myslimanë duhet të kenë me ortodoksët apo katolikët. Religjonet fetare do të ishin ura të shenjta bashkimi dhe jo fole hasmërish. Menjëherë pas mbarimit të këtij tubimi, Haxhi Ymer Efendiu iu vu punës për të përballuar detyrat e mëdha të ngarkuara.

    Në shoqërinë e Shuaip Spahiut, Sulejman Vokshit, Ibrës dhe Berishës, biri i Prizrenit diti të organizojë më së miri formacionet e para luftarake shqiptare duke i angazhuar ata në detyra konkrete. Por ngase Prizreni me rrethinë, paraqiste mjaft probleme edhe për organizimin e pushtetit vendor, ai brenda muajve qershor-korrik 1878, shkoi kullë më kullë prizrenase duke qarë hallet e duke gjetur zgjidhje sa më të përshtatshme për bashkëkombasit e vet.

    Veçmas organizimi i tij në protestat ndaj padrejtësive që iu bënë Shqipërisë në Kongresin e Berlinit, do të ishte i madh. “Ymer Prizreni ishte i ngarkuar me detyra të rëndësishme në këshillin e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit…

    Kështu gjatë periudhës kur vazhdonin punimet e kongresit të Berlinit dhe pas tij, Ymer Prizreni mori pjesë në organizimin dhe udhëheqjen e të gjitha aktiviteteve politike dhe aksioneve që u zhvilluan nga masat popullore kundër zbatimit të vendimeve të këtij kongresi dhe përpjekjeve të qeverisë osmane për realizimin e tyre.

    Ai zhvilloi një aktivitet intensiv për organizimin e rezistencës së masave popullore, kundër misionit të Mehmet Ali Pashë Maxharit” ( Instituti i Historisë Tiranë, konferenca e studimeve për Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, faqe 71 ).

    Në fundgushtin e vitit 1878, krejt forcat ushtarake të Lidhjes Shqiptare, ishin mobilizuar për mbrojtjen e trojeve të tyre të Plavës dhe Gucisë. Ndërkaq Knjaz Nikolla kishte pasur disa bisedime të fshehta me Portën e Lartë, lidhur me këto përgatitje dhe kundërshtime të shqiptarëve.

    Është kjo arsyeja që nga Stambolli shkon në Prizren më 25 gusht, një autoritet i lartë i Portës, me ç’rast kërkon të bisedojë me udhëheqësit e lartë të Lidhjes. Më 26 gusht 1878,në ndërtesën e vogël të komitetit Qendror të kësaj Lidhjeje Ymer Prizreni bëri mbi tre orë debat me të ardhurin nga Stambolli, me ç’rast i shpjegoi se ishte Mali i Zi që duhet të hiqte dorë nga trojet shqiptare autoktone dhe jo shqiptarët të ulnin armët përballë kësaj padrejtësie që i bënë Fuqitë e Mëdha.

    Në vitet 1879-1880,me porosi të vetë Abdyl Frashërit, Ymer Prizreni u ngarkua të mobilizojë dhe organizojë masat e gjëra popullore, në zbatim të ideve ushtarake të Lidhjes Shqiptare. Këtë detyrë kaq të vështirë për moshën e tij ai e kreu me energji thuajse djaloshare.

    Kudo ku shkeli këmba e tij, në Prizren, Gjilan, Lumë, Manastir, Tetovë, Gostivar etj, dyert e kullave u çelën. Këto kulla dhanë për luftën, për trojet e Plavës e Gucisë jo vetëm të holla, ushqime dhe armë, por edhe qindra e mijëra djem të njomë në mbrojtje të at’dheut të tyre.

    Ymer Prizreni hasi në plot pengesa që i ngritën shqiptarë të gënjyer e mashtruar nga Porta e Lartë. Gjykimi i tij do të përballej me nënpunësit turq të administratës të cilët në pamundësi për të vjedhur e mashtruar popullin, detyroheshin të merrnin vetë rrugën drejt Stambollit.

    Aq të pafuqishëm e ndjenin veten e tyre këta administratorët, saqë në një raport të konsullit austrohungarez në Prizren, drejtuar Ministrisë së Punëve të Jashtme në Vienë, thuhej veç të tjerave tekstualisht:

    “Po shtohet çdo ditë e më shumë veprimtaria dhe prepotenca e qeverisë faktike që është e dalë prej Lidhjes. Kjo prepotencë po rritet dukshëm dhe kryetari i Lidhjes së këtushme, Ymer Prizreni, po e zbaton këtë terror kundër administratës turke, në bashkëpunim me nënpresidentin dhe oratorin e komitetit Shuaip Agën”.(Arkivi i Institutit të Historisë-Tiranë,sipas dokumentave të Vjenës, dokumenti nr.53 datë 23 qershor 1880).

    Po sipas burimeve arkivore të Vienës, është pikërisht konsulli austrohungarez i cili njofton Ministrinë e Jashtme në Vienë se lidhur me vendimet e fundit të Berlinit “Haxhi Ymer Efendiu nuk nguroi t’i dërgonte në rrugë telegrafike, në emër të të gjithë shqiptarëve, një protestë kërcënuese konferencës së Ambasadorëve në Berlin”.

    E vërteta është se në vjeshtën e vitit 1880, Lidhja Shqiptarë, pati shtrirë pushtetin e saj administrativ, ushtarak dhe politik në mjaft krahina siç ishin ato të Prizrenit, Gjakovës, Vuçitërnit, Preshevës, Pejës, Plavës, Gucisë, Manastirit, Tetovës, Dibrës, Korçës e deri në Janinë.

    Ky pushtet, u kujdes së pari për mbrojtjen e kufijve të vilajeteve shqiptare e mandej për rregullimin e jetës në vend. Njëherazi, kjo shtrirje gjeografike e Lidhjes, nxori në pah domosdoshmërinë e një organizimi të ri.

    Kësisoj në dhjetorin e vitit 1880, burrat e shquar të kësaj Lidhjeje u mblodhën sërish në Prizren. Aty u soll krejt çka Lidhja Shqiptare kish humbur e kish fituar në gati tri vjetët e egzistencës së saj dhe natyrisht debatet kanë qenë të mëdha. Grupi konservator i këtij organizimi, bëri çmos të lidhte synimet dhe idetë e Prizrenit, pas qerres së Portës së Lartë.

    Por ata u ndeshën në qëndrimin e burrave të tillë si Iljaz Pashë Dibra, Shuaip Spahiu, Abdyl Frashëri, Jakup Ferri dhe Ymer Prizreni të cilët kumtuan në çdo rast se punët e Shqipërisë mund t’i zgjidhnin veçse shqiptarët. Në organizimin e ri të Lidhjes, u vendos që ajo të merrte përsipër atributet e një qeverie të përkohshme dhe unanimisht patriotët e mbledhur aty zgjodhën në krye të kësaj qeverie Ymer Prizrenin.

    Është me vend të theksohet se prej kësaj dite e deri atëherë kur Lidhja Shqiptare e Prizrenit u shtyp me zjarr e hekur, personaliteti i Ymer Prizërenit u shfaq dukshëm në krejt dimensionin e vet atdhetar. Vitet mbi supe nuk mund t’ia pakësonin energjitë këtij 60- vjeçari.

    Dihet se Porta e Lartë, nën presionin e Fuqive të Mëdha Evropiane, dërgoi në drejtim të Kosovës një ushtri disa mijëshe të armatosur deri në dhëmbë, të kryesuar prej Dervish Pashës. Qëllimi i këtij inkursioni ishte shkatërrimi i plotë i funksionimit të Lidhjes së Prizrenit, përndryshe, vazhdimi i pushtetit turk me dhunë, në viset shqiptare, 15 mijë ushtarë e oficerë të Portës së Lartë, mbërritën në Shkup në ditët e para të prillit 1881 dhe s’ishte e vështirë të kuptoje qëllimet e mbrame të Perandorisë Turke.

    Qeveria e përkohshme e kryesuar prej Ymer Prizërenit me t’u lajmëruar për mbërritjen në Shkup të kësaj ushtrie, dha kushtrim. Prej Gjakove, Dibre, Prizreni, Lume e Vuçitërni u mblodhën rreth 7 mijë luftëtarë të cilët, të udhëhequr nga Sulejman Vokshi, Ali Ibra, Sef Kosharja e dhjetëra burra të tjerë, nisën të organizojnë rezistencën madhore.

    Ata nuk do të frikësoheshin këtij sulmi, ashtu siç u ishin frikësuar qindra betejave, në disa decenie me radhë. Ymer Prizreni e Abdyl Frashëri, duke organizuar qëndresën, ndërrmarin edhe disa veprime diplomatike me konsujt evropianë në Prizren, Prishtinë e Shkodër.

    Për më tej ata i dërgojnë edhe një memorandum Portës së Lartë duke mos harruar të shkruajnë në fund se “Shqiptarët do të mbrojnë atdheun dhe nderin e tyre deri në fund e do të ndjekin rrugën e qytetërimit”.

    Por mijërat e ushtarëve dhe oficerëve turq, mijërat e grykave të zjarrit, batalionet e tëra të artilerisë dhe kalorësisë do të bënin punën e vet. Betejat e Shtimjes, Suharekës, Slivovës etj, natyrisht edhe pse përfunduan me humbje kanë vlerat e tyre të pallogaritshme në moralin dhe vetëdijen nacionale shqiptare.

    Ymer Prizreni, ishte dhe mbeti deri në fund krahu politik i këtyre betejave. Ai jo vetëm që nuk u tremb por rrëmbeu armët edhe vet, në atë moshë madhore, për t’u bërë ballë sulmeve të hordhive turke. Mbas thyerjes së rezistencës shqiptare, Ymer Prizreni, me ndihmën e disa miqve të vet shkon në Ulqin.

    Aty jeton me ndihmat e disa shqiptarëve që ia njohin jo vetëm vlerat si prijës por edhe si atdhetar i vendosur. Disa përpjekje të Portës së Lartë, për ta burgosur dështojnë ngase shqiptarët e Ulqinit e duan si babanë e vëllain e tyre, kësisoj, për pesë vjet me radhë, Ymer Prizëreni, i plakur, i ligështuar, jetonte në një dhomë të thjeshtë të Ulqinit, larg familjes, të cilën Dervish Pasha ìa pat mërguar në Turqi.

    Në pranverën e vitit 1886, atëherë kur në trevat shqiptarë po ravijëzohej sërish një kryengritje tjetër, në shtëpinë e birit të Prizrenit troket i dërguari i Portës së Lartë, një hoxhë prej Ulqini. Ai i thotë se nëse Ymer Efendia do të ndikonte në Dibër, Prizren e Tetovë, tek miqtë e vet, që kjo rezistencë të mos gatuhej, do t’i falej jeta e do t’i jepeshin disa qese floriri.

    Por përgjigjja e burrit do të ishte: “Shko nga erdhe se edhe sikur në fron të vet, të më vëre sulltani, nuk dua të di ma, për Turqinë”.(Xh. Belegu, Lidhja e Prizrenit e veprimet e saj, Tiranë 1939, faqe 191 ). Disa ditë më pas, Haxhi Ymer Prizreni, do të gjendej i masakruar në shtëpinë e vet. Mbyllej kësisoj tragjikisht, një jetë trimi e cila në çdo ditë të saj, shkroi faqe atdhedashurie.

    Marrë me shkurtime nga Wikipedia

    Kategori
    Uncategorized

    Po ikin të gjithë…. Bizneset amerikane, gjermane, italiane e greke marrin arratinë.

     

    Ndonëse investimet e huaja direkte janë në nivele rekord prej rreth 1 miliardë euro në vit dhe ndër më të lartat në rajon (si rrjedhojë e investimeve të TAP dhe Devoll), kompanitë e huaja më të vogla nga shtetet perëndimore duket se nuk po e preferojnë më të bëjnë biznes në Shqipëri.

    Të dhënat e INSTAT treguan se numri i ndërmarrjeve të huaja dhe të përbashkëta ra me 5.2% në vitin 2016. Nga të dhënat e përpunuara nga Monitor rezulton se të paktën 13 shtete kanë shënuar tkurrje të numrit të subjekteve që kishin aktivitet në Shqipëri, ku kryesojnë vendet e Europës Perëndimore.

    Tkurrjen më të lartë në vlerë absolute e kanë raportuar bizneset me kapital grek, ose të përbashkët. 153 ndërmarrje greke janë mbyllur në vitin 2016, duke bërë që numri i subjekteve me pronësi nga ky shtet të bjerë me 23%, për të arritur në 522. Ndërmarrjet greke janë të dytat për nga numri në Shqipëri, me 9.3% të totalit.

    Edhe sipërmarrjet italiane janë me rënie, teksa 91 subjekte janë mbyllur, me një reduktim prej 3.3%. Italia kryeson për numrin e ndërmarrjeve të huaja, me 2662 në fund të vitit 2016, ose 47% të totalit. Megjithatë, në Shqipëri është mjaft i përhapur fenomeni i italianëve që hapin një NIPT, por nuk kryejnë asnjë veprim. Kjo ka bërë që tatimet të kalojnë shumë prej tyre në status pasiv, pasi nuk kanë deklaruar aktivitet për të paktën 12 muaj.  http://www.monitor.al/kutite-boshe-zbulohet-skema-e-evazionit-te-bizneseve-italiane-ne-shqiperi/

    Bizneset nga Gjermania kanë mbyllur 37 subjekte, me një rënie prej 24%. Në Shqipëri ka gjithsej 511 biznese gjermane, ose të përbashkëta. Sipërmarrjet nga Gjermania nuk e preferojnë shumë tregun shqiptar për shkak të nivelit të lartë të korrupsionin dhe moszbatimit të ligjeve.

    Në rënie kanë qenë dhe bizneset nga Kanadaja dhe Amerika, me përkatësisht -29 dhe -19 subjekte të mbyllura.

    27 subjekte turike dhe 17 kineze janë mbyllur gjithashtu.

    Rritjen më të lartë në 2016-n e kanë shënuar subjektet nga Kosova, me 35, duke e çuar numrin total në 556. Sipërmarrjet nga Kosova zënë vendin e tretë, pas Italisë e Greqisë, me 8% të totalit. Tre biznese të reja janë hapur edhe nga kompanitë serbe (total 46), ndërsa kanë rënë ato nga Mali i Zi dhe Maqedonia (përkatësisht -13 dhe -16).

    Pas Kosovës, vërshimin më të madh e kanë pasur bizneset na Emiratet e Bashkuara, me 28 subjekte të reja, pothuajse dyfishim në raport me vitin e mëparshëm.

    Kategori
    Uncategorized

    Donald Lu e gënjen ‘Shtëpinë e Bardhë’, Trump nuk e di çfarë ndodh në Shqipëri.

    KUSH T’IA THOTË AMERIKËS?! – OPINION NGA FRROK ÇUPI
    Nga Frrok Çupi/Jemi në këtë pikë, që vetëm te Amerika mund të gjejmë shërim. Vendi ka marrë pamjen e një organizmi të sëmurë, kur duhet patjetër kirurgu-mjeku i fundit.

    Ja ku jemi:

    Një shtet në mes të kontinentit europian, që jeton (në fakt vdes) me prodhimin  e drogës. Një ekonomi me GDP false; aq të ardhura sa shënohen zyrtarisht, po aq qarkullojnë ilegalisht nëpër xhepa dhe nëpër prita krimi. Një popull që BE-ja, dje, na ka quajtur “dembelë”, vetëm me qëllim që të shkarkohet nga përgjegjësitë e veta, duke na e lënë fajin “në gen”. Ministra të qeverisë së ditës, janë kapur nga perëndimorët si pjesëtarë të bandave të trafikut të drogës dhe armëve, por këta nuk i prek ligji. Një shtet që, sipas agjencive inteligjente të Perëndimit, vitin e kaluar, kishte mbi 8 miliardë euro në offshore, të vjedhura nga zyrtarë të lartë, por që nuk ka shpresë se mund t’i kthejë në buxhet. Shteti me një Kushtetutë që secili e përdor si leckë: Ambasadori i Amerikës urdhëron të kapërcehet Kushtetuta e Republikës, ambasadorja e BE-së bëhet pjesë e qeverisë, Kuvendi i zgjedhur shtyp edhe liritë kushtetuese.  Regjimi i përmbysur në fillesat e demokracisë, është ngritur përsëri si trashëgimtar i diktatorëve, si mit dhe si kërcënim. Vetë Europa ku aspironim në shekuj, është alternuar në “BE”; BE-ja luan lojë të ulët, duke bashkëpunuar me qeverinë dhe duke nënçmuar popullin. Vetë opozita jonë, është përtokë…

    E vetmja portë ku mund të trokasim, është Amerika. Ironia të çon pas 98 vjet, në vitet ’19, kur iu desh presidentit Willson të shpëtonte Shqipërinë.  Por në një valë tjetër.

    Sot, dikush duhet t’ia thotë Amerikës. Por kush?

    A mund të besohet se, ambasadori i Amerikës i dërgon të vërtetën Amerikës?

    Kjo tashmë është më pak e besueshmja që mund të ndodhë. Ambasadori Lu – thonë analizat – u hodh nga gëzimi kur i erdhi radha të “fshinte” Prokurorin e Përgjithshëm që i ishte bërë pengesë për një aferë të dyshimtë, me një kompani kanadeze të naftës. Si zoti Lu, edhe ambasadorja e BE-së, janë bashkuar me qeverinë për të mbyllur dosjet kriminale të “peshqve” të mëdhenj, duke larguar Prokurorin e Përgjithshëm dhe duke prurë në vend të tij, një prokuror “raja”. Ambasadori i Shteteve të Bashkuara i përket administratës së vjetër të presidentit që u largua; grupimi i tij është angazhuar, me të gjitha forcat, kundër presidentit aktual, Trump. Zoti Lu është ambasador i Trump, por ndjek politika të Obamës. Para dy ditësh, deklaroi se zgjedhjet kur fitoi Trump “janë hakeruar”. Asnjë ambasador në botë nuk e ka bërë këtë, që të sulmojë presidentin e tij, në emër të një presidenti tjetër… Informacioni mbi Shqipërinë, shkon në Amerikë i shtrembëruar, përderisa këtu, sy për sy, ambasadori flet ndryshe nga e vërteta që ndodh… Më në fund, si mund të dërgojë ambasadori informacion të drejtë në dorën e presidentit që nuk e do?

    A mund të besohet se qeveria e dërgon të vërtetën e vendit në duar të Shtëpisë së Bardhë?

    Akti më i fundit kundër shtetit Amerikan, u krye dje nga qeveria shqiptare. Dje, ambasadori i Shqipërisë në Turqi, iu bashkua nismës së presidentit të Turqisë, Erdogan,  për një “Bashkim Islamik” kundër vendimit të Shtëpisë së Bardhë për njohjen e Jerusalemit si kryeqytet i Izraelit. Vendimi i presidentit Trump, vuri në vend padrejtësinë historike si dhe rregulloi shtrembërimin e madh, ku ambasadori i Amerikës aderon, jo në kryeqytetin e vendit, por në një periferi. Edhe bota tjetër ka shans të drejtpeshohet pas këtij akti. Qeveria shqiptare i doli kundër këtij vendimi që vendosi drejtësi dhe shanse për paqe në Lindjen e Mesme…

    Asnjëherë qeveria shqiptare, që nga zgjedhja e presidentit Trump, nuk ka qenë në të njëjtën linjë me Amerikën. Mes dy vijave kundërshtare në Amerikë (presidenti i zgjedhur dhe presidenti i humbur (Hillary), plus miliarderi majtist radikal, Soros), qeveria shqiptare ka zgjedhur të dytën. Qeveria nuk mund të trokasë në dyer të Amerikës, as për fatkeqësi të mëdha, aq më pak për të treguar të vërtetat e sotme.

    A mund të trokasë opozita në derë të Amerikës?

    Sigurisht, nuk është e pamundur… Por opozita duket e pagatshme të ndërmarrë këtë hap. Nuk e ndërmerr këtë hap, sepse po të ndodhte, atëherë do të “zbulonte” qeverinë. Opozita ka marrë përsipër të bëjë opozitë të lehtë e në sipërfaqe, aq sa të mbulojë qeverinë. Nëse do të tregonte të vërteta në Shtëpinë e Bardhë, atëherë do të tronditej klima dhe do të niste  ndryshimi. Amerika nuk mund të lejojë një shtet narkotik e kriminal, në mes të kontinentit dhe në udhëkryqin për në Lindje.

    Opozita nuk troket në dyer të presidentit Trump, edhe pse i ka lidhjet me Soros dhe Hillary. Edhe fushatën elektorale ku PD u fundos, e organizoi Podesta i Hillary-së. Edhe takimet “diplomatike” të larta, PD-ja i bën me Institutin e Demokratik të liberalëve Obama –  Soros, Hillary.

    Opozita nuk e ndërmerr as hapin e lajmëtarit.

    Po cila Amerikë duhet lajmëruar?

    Politika shqiptare dhe diplomati amerikan, me qëllim, i ngatërrojnë të “dy Amerikat”.

    Për ambasadorin Amerikan, thuhet: “Ore, e dini ju se ai flet në emër të Amerikës?” Në fakt, ai flet në emër të “Amerikës 2”, që përfaqësohet nga presidenti i kaluar, kandidatja e rrëzuar dhe miliarderi George Soros – të gjithë kundër presidentit Trump, “për jetë a vdekje!” . Edhe politikanët (qeveri dhe opozitë), bëjnë deklarata sublime “për Amerikën”. Por për cilën Amerikë? Askush nuk përmend liderin Amerikan, politikën e tij, Shtëpinë e Bardhë, Departamentin e Shtetit…  Jo, vetëm “për Amerikën”.

    Siç po duket qartë, në këtë rajon ku ndodhemi, zhvillohet beteja mes “Amerikës një”, dhe “Amerikës së dytë”. Ashtu si edhe beteja mes elitave qeveritare të dështuara, globalizmit dhe kufijve të hapur, kundër politikave të konservatorizmit, sovranitetit, respektit për kombin e familjen, qeverinë e punëve dhe jo të fjalëve – që përfaqësohen në glob nga Trump, Brexit, populistët dhe konservatorët…

    Amerikës nuk ka kush i thotë….

    Kategori
    Uncategorized

    Pjesëtarët e FSKosovës’së po ndërtojnë urat e dëmtuara nga përmbytjet në Shqipëri

    Dikush i krahasoi ushtarët e Forcës së Sigurisë së Kosovës me burrat e Isa Boletinit. Një fotografi shihej radha e gjatë e mjeteve dhe ushtarëve që shkonin në Shqipëri, e pranë asaj fotografie tjetra tregonte ardhjen e Isa Boletinit në Vlorë, shkruan ndërtimi.info

    Shkuarjet e dy palëve kanë qëllime të ndryshme. Teksa dikur shkohej që të pavarësohej Shqipëria, sot djemtë nga Kosova shkojnë t’u ndihmojnë vëllezërve të tyre.

    Përmbytjet nga shiu disaditësh në Shqipëri bënë që shumë ura të dëmtoheshin. Disa më të mëdha, e disa më të vogla, por që efektin e kishin shumë të madh. Në krah të Ushtrisë Shqiptare, veçse ishin nisur ushtarët e Forcës së Sigurisë së Kosovës.

    Ndërsa, me datën 7 dhe 8 dhjetor ka zbarkuar konvoji prej 81 pjesëtarëve dhe 40 automjeteve për transportin e konstruksionit të urës metalike, mjeteve dhe pajisjeve për montim të urës nga Batalioni i Xhenios si dhe ekipet mbështetëse për komunikim, ekip mjekësor, ekip i policisë së forcës si dhe ekipi i specialistëve për ndërtim.

    Shala ka treguar se me 9 dhjetor konstruksioni i urës është shkarkuar me mjete dhe pajisje për montim.

    “Me datën 09.12.2017. Konstruksioni i urës është shkarkuar me mjetet dhe pajisjet për montim. Aktualisht në Shqipëri qëndrojnë 9 pjesëtarë, konstruksioni i urës dhe pajisjet për montim te urës. Pjesëtarët tjerë janë kthyer në Kosovë”, ka treguar Shala. Pjesëtarët e FSK-së do të qëndrojnë në Shqipëri deri vendimin e autoriteteve të Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë për ndërtimin e urës montuese.

    Atasheu Ushtarak në Ambasadën e Kosovës në Tiranë, Enver Dugolli ka takuar nga afër pjesëtarët e FSK-së të cilët ofruan ndihmë në sanimin e pasojave të shkaktuara nga vërshimet në shumë pjesë të Shqipërisë.

    Ai përmes një shkrimi në “Facebook” ka dhënë detaje nga puna që po bëhet në Shqipëri ku ka theksuar se ekipet e ekspertëve të FSK-së dhe FASH kanë kryet inspektimet dhe vlerësimet për ndërtimin e urës mbi 50 metra.

    “Ishte kënaqësi të takoja këta pjesëtarë të FSK-së të cilët për një javë rresht ofruan ndihmë në sanimin e pasojave të shkaktuara nga vërshimet në shumë pjesë të Shqipërisë! Këta djem të shkëlqyer të FSK-së, së bashku me Xhenieret e Forcave të Armatosura të Shqipërisë ndërtuan urë në Delvinë, si dhe ekipi i ekspertëve të FSK-së, kryen inspektime dhe vlerësime për ndërtimin edhe të një ure mbi 50 metrash të ofruar ndihmë nga FSK”, ka shkruar Dugolli, përcjellë Ndërtimi.com

    Ndërsa misioni sipas zëdhënësit të FSK-së mund të vazhdojë së paku edhe dy javë. Gjithashtu personeli mund të shtohet atje, varësisht nga dinamika e ndërtimit. Kjo ndihmë vjen si përgjigje e nevojës në të cilën Shqipëria u ndodh pas përmbytjeve të ditëve të fundit, ku u dëmtuan rëndë mbi 65 ura.

    Kategori
    Uncategorized

    Ibrahim Rugova në Shtëpinë e Bardhë 1998.

    Ibrahim Rugova në Shtepinë e Bardhë, 1998 https://youtu.be/Q7s5tDxP8Gk via @YouTube

    Kategori
    Uncategorized

    Arkivolët e ushtarëve serbë të vrarë nga çeta e Azem Bejtës, 1924 (foto

    FMimags Albania për herë të parë publikon fotografafi të ushtarëve serbë të vrarë në betejë e Galicës në Drenicë në vitin 1924. 

    Arkivolët e ushtarëve serbë në Mitrovicë

    Beteja e Galicës, korrik 1924
    Por, marshimi i ushtrisë pushtuese serbe,i filluar natën nga Mitrovica në drejtim të Pejës, me të arritur në fshatin Vojtesh, do të kthehej në drejtim të Galicës dhe “Arbëris së Vogël” duke rrethuar pas mesnatës të tri fshatrat ende të lira, Galicën, Lubavecin dhe Mikushnicën.

    Kolona e serbëve në Mitrovicë, gjatë ceromonisë se varrimit të ushtarëve serbë në Galicë

    Serbia kishte dërguar atje mbi 1000 trupat e saj më të stërvitura dhe më të mirë-përgatitura si dhe oficerët më të zot për luftime,me qëllim të shuarjes definitive si të Arbërisë së Vogël, ashtu edhe të lëvizjes kryengritëse të shqiptarëve në përgjithësi.

    Megjithëse sulmet serbe do të fillonin herët, që para agut të mëngjesit,me të gjitha llojet e armatimeve të rënda dhe nga të gjitha anët duke u munduar që ti zinin luftëtarët e Azem Bejtës në befasi,përkundër dëmtimeve nga topat e ushtrisë pushtuese serbe, Azem Bejta me disa nga bashkëluftëtarët e tij, do të arrinte që ta qante rrethimin e hekurt trepalësh të cilin e kishte vënë ushtria, xhandarmëria dhe vullnetarët serbo-malazez./FMimages.net

    Kategori
    Uncategorized

    Shqipëria 2017, nyje etrafikut nderkombetar te droges.

    Kategori
    Uncategorized

    27 vjetori i Partisë Demokratike Shqiptare.

    Kategori
    Uncategorized

    Operacioni shigjeta dhe lotet e nje komandanti .

    Operacioni shigjeta dhe lotet e nje komandanti

    Nga Urim Gjata

    Pranvera e atij dimri te eger sa po kish filluar te vinte. Debora akoma mbante te mbeshtjella me vellon e saj malet ne Pogoj Morine te kuksit. Radhet e te debuarve Kosovare me dhune nga trojet e veta sa vinin dhe shtoheshin.
    Njeres te plagosur te rraskapitur te torturuar cnjerezisht nga udbashet e Sllobodanit,duke bere me qindra kilometra rruge ne malet e Gjakoves, pa buke te plackitur kishin marre rrugen e ikjes drejt Shqiperise per te shpetuar ate cka u kishte mbetur. Pleqte grate dhe femijet.

    Djemte ishin atje ne vijen e pare. Balle per belle me shkite.balle per balle me jeten dhe vdekjen,balle per balle me kriminelet paramilitare qe mbeshtesnin forcat speciale serbe te terbuara qe bijte e atij vendi shqiponjash i kishin sfiduar duke ju marre dhe posten e Pogojt perballe Morines.
    Kishte dite qe lufta ishte ndezur e ashper. Shqipet perballe korbave te zeza ne mbrojtje te vatanit te tyre. Te femijve dhe familjarve pleq qe po perjetonin ditet me te veshtira.

    Vellezer thote komandanti dhe zedhenesi i UCK_se prof Kadri Kryeziu,posta duhet mbajtur me cdo sakrifice,ajo eshte maja e malit nga ku ne mund te ndimojme kalimin e familjeve tona drejt shqiperise.Po vellezer posta dhe maja e malit duhet duhet mbajtur.

    Te gjithe bashke bijte e UCK_se bijte e Kosoves martire u rreshtuan ne vijen e pare perballe armeve te shumta te mecenareve, por dhe thirrjeve isterike per gjak te kriminelit cetnik,komandantit te doganes Vernice Nebazha i cili nuk ngopej ne krimet ndaj popullates civile per balle humbjeve me bijte e shqipes.
    Sapo kishte filluar operacion (shigjeta) balle per balle dy ushtri. Shqiptare ne Morine dhe Serbe ne Vermice.Ne mes bijte e UCKse qe luftonin per te mbrojtur pozicionet e tyre.
    Komandantit te batalionit Agim Basha ne piken e vrojtimit i vendosur se bashku me forcat ne pozicion luftimi prej kohesh duke mundesuar dhe ndimuar familjet kosovare.

    Lotet nuk po ndaleshin.

    Mo bre po i vrasin te tane djemte. Cka me ba.

    Atje matane forcat e shumta serbe kishin filluar ofensiven.Komandant, thote kom i kompanise Asidin Haxhiu ata po i vrasin te gjithe te plagosurit pleq e femije cka me ba?Fole komandant cka me ba?
    Por urdheri ishte i prere asnje predhe matane Drinit.

    Asnje arme e zbrazur,debora fillote skuqet. Pleq dhe femije qe kerkonin ndihme, djemte qe luftonin per te mundesuar tereqjen,por askush nuk mund te perballonte dot me thirrjet e kriminelit Nebazha dhe armet e te gjitha llojeve te cetnikeve serbe.
    Shume shpejt sheshi u mbush me gjak. Femije gra e pleq qe po thereshin me thika nga kriminelet e uritur per gjak.

    Fjala ndihme degjohej nga larg.

    Behuni gati.

    Kjo qe fjala e fundit e komandant Bashes.Ata po futen ne token tone. Komandant thote nje fshatar Haki Veseli nga Morina kena ardh te tane, na ke pas o komandant ja ku jemi.

    Por pa pritur nje ze shqiponje oshetin ne malin e Morines.

    Zjarr me te gjitha armet.

    Zjarr ne mbrojtje te trojeve tona.

    Zjarr ne mbrojtje te vellazve tane Kosovare.

    Ky ishte komandant Asan Basha.

    Kaq deshtem o komandant thote komandanti i kufirit Hon Deda.

    Zjarr vellezer.

    Perpjekja tashme kishte marre nje forme tjeter Ushtria shqiptare ne trojet e veta dhe bijte e UCKse mbas disa oresh luftimesh hidhen ne ofensive ne mbrojtje te te trojeve tona te shenjta.Gjithe zona kish ardhur te luftonte perkrah bijve te saj,trojeve te saj .

    Pak nga pak trimat udbashe filluan te teriqen te tmerruar,ata as nuk e mendonin se ky vend ka zot. Debora tashme kish ndryshuar njgjyre ajo mbulohej me gjak dhe trupat e pa
    jete te pa fajshem te masakruar cnjerezisht.Fshataret e asaj zone te ndimuar dhe nga ushtria shqiptare,u vune te gjithe ne ndime te te plagosurve.

    Muharrem Rexha e ketheu lokalin ne Morine ne nje spital dhe strehe per te mbijetuarit.
    Por matane kufirit lufta vazhdonte UCKja tani e kish rimare veten.

    Cetniket si derrat i kishte zene paniku.

    Trimat qe vrisnin perdhunonin dhe nuk pyesnin per asgje tani kishin marre arratine,nje fjale majko majko dilte ne ikje e siper nga goja e tyre.

    Posta e Pogojt u ri morr nga bijte e shqipes UCK. Atje perseri u ngrit flamuri shqiptar.
    Komandant Asani dikush ju kerkon,Ishin te huj qe pyesnin dhe urdheronin.Kush dha urdher per te hapur zjarr?

    Une thote Komandant Asan Basha.
    Me bindje dhe zemer, duke ferkuar koken e nje vogelushi kosovar.

    Mbrojta teritorin e Republikes se Shqiperise.Kushtetuten.Keta vocerrake,dhe syte me lot i drejton atje lart.

    Atje ku UCKja kish rivendosr flamurin me shqiponjen krenare dhe kish fituar nje beteje te drejte.

    Kategori
    Uncategorized

    A po përdoren ambasadorët si dordolecë nga Rama?”,

    “A po përdoren ambasadorët si dordolecë nga Rama?”, kjo ishte pyetja e shtruar mëngjesin e sotëm nga gazetari Rezear Xhaxhiu në emisionin e mëngjesit në ‘’Fax News”.

    Një tjetër gazetar Artur Nura ishte i ftuar, teksa ka thënë se në çdo vend normal të botës ambasadorët e kujtdo vendin nuk njihen fare.

    “Mua më pëlqen ta vesh mendimin me etik dhe nuk mund të them për ambasadorët dordolecë, por ama unë mendoj se janë përdorur. Në Romë nuk e njeh askush ambasadorin ameriakan dhe aq më pak të njohin zyrën e BE-së.

    Në vendin tonë që ështënjë vend në zhvillim është normale edhe investimi i tillë nga ana e ambasadorëve. Të dy ne e dimë mirë edhe në intervistat me ta që ambasadorët flasin shumë dhe thonë pak. Unë mendoj se ata duhet që të dëgjojnë më shumë këshilltarët e tyre dhe të dëgjojnë më shumë dhe të flasin më pak.

    Gazetat kanë mundësinë që të flasin në emër të lirisë së fjalës, ndërsa institucionet janë të kujdesshëm pasi deklaratat e tyre mund të shkaktojnë destabilitet”, u shpreh Nura,

    Gazetari ëhstë ndalur më tej në një detaj vërtet interesant nga zgjedhja e Edi Ramës kryeministër, teklsa thotë se deputeti Musa Ulqini kishte vënë duart në kokë nga bërtitja e Ramës.

    “Duhet kuptuar dhe karriera politike e Edi Ramës, kur fitoj për herë të parë zgjedhjet për kryetar Bashkie. Mbaj mend zotin Musa Ulqini atë vit që Rama fitoi zgjedhjet e bërtiste ‘’o doktoooooooor”, dhe shoh Ulqinin duke i rënë kokës me dorë se kë kishin zgjedhur. Zoti Ulqini ka qenë kreu i PS-së për Tiranën dhe ka qenë një nga opozitarët”, u shpreh më tej gazetari.

    Kategori
    Uncategorized

    Ke të drejtë që hesht dhe flet Zoti Lu.

    kabaBlog-Autor: Dritan Kaba

    Lu: Ka marre fund koha kur kryeprokurori mbronte te korruptuarit.

    Te drejte shume ke, kur nuk te ndoqi ty penalisht, per nderhyrjen tende ne favor te Bankers, firmes se Sorosit.

    Aty ku ti edhe padroni yt zhvasni naften e shqiptareve dhe me parate e fituara nga pasuria jone, financoni keto gjoja Reforma ne Drejtesi.

    Ke shume te drejte edhe kur del ne mbrojtje te kupoles se droges, gjoja per proces te montuar politik.

    Ke shume te drejte edhe kur goja te mbyllet e nuk the dot nje fjale kur droga mbuloi vendin.

    Ke shume te drejte qe nuk flet gjysem fjale per 127 shefat e policise qe bashkepunojne me krimin e organizuar.

    Aq te drejte ke edhe kur intimidon me mesazhe deputetet e nje parlamenti te nje shteti sovran, per te votuar reformen e Padrinos tend, Soros.

    Ke aq te drejte edhe kur brockullit per gjoja operacione te peshqve te medhen e te vegjel, por nuk shqipton dot asnje fraze, qe te gjithe mandatet e arresteve te leshuara nga Prokuroria e Krimeve te Renda nuk eshte ekzekutuar.

    Asnje. Dhe shefat e policise se bashku me anetaret e organizates kriminale shetisin te mbrojtur nga Policia e Shtetit.

    Ke shume te drejte qe nuk flet, kur Fondacioni i Padrinos tend saboton krijimin e KLP. E ke gojen te mbushur me akull dhe nuk shqipton dot asnje germe, per ata qe nuk bene te mundur kete.

    Ke shume te drejte qe nuk flet per eliminimin nga gara te nje kandidati te shoqerise civile nga gara e KLP e z. Vasil Shandro vetem se ky ka pikpamje konservatore, megjithese eshte edhe shtetas amerikan dhe veglat e Padrinos tend e eleminuan nga gara, megjithese kishte marre edhe OK e OMN.

    Ai eshte votues i Presidentit tend, por kjo nuk te ben pershtypje. Se ti vete nuk hedh asnje lajm ne faqen e ambasades nga aktiviteti i Presidentit Trump.

    Ke shume te drejete, qe flet dhe qe hesht.

    24910018_10210691065860618_6700210433292696488_n

     

    25158222_10210691068020672_4475699670686619057_n

    24993381_10210691067380656_7430363059012970275_n

    Kategori
    Uncategorized

    EDUKIMI I FËMIJËVE NË PËRDORIMIN KRITIK TË MEDIAVE, NJË EMERGJENCË SOCIALE.

        

    Nga Dr. Albano ZHAPAJ

     Sot familjet shqiptare gëzojnë mundësi praktikisht të pakufizuara për informacion, edukim, pasurim kulturor, madje edhe për sa i përket mundësive të rritjes shpirtërore, pra mundësi shumë herë më të madha sesa mund të kishin familjet e 10-15 viteve më parë. Televizioni, gazetat, revistat, rrjetet sociale dhe gazetat e pafundme online (që shumë herë e teprojnë me banalitetet që shkruajnë) janë në gjendje të sigurojnë shumë informacione, madje edhe në kohë reale. Sigurisht që në këtë masë të madhe informacioni, është e vështirë për fëmijët dhe të rinjtë të zgjedhin lajmet thelbësore, ato objektive dhe të paanshme, por edhe për vetë prindërit është problematik fakti se si mund të veprojnë përballë bombardimit mediatik që këto media u bëjnë fëmijëve të tyre.

     

    Familja shqiptare e “zhytur” në problemin e varësisë nga interneti

     

    Familja shqiptare gjendet sot e zhytur në këtë problem dhe është e vetëdijshme që e vetme nuk ja del dot në edukimin e fëmijës dhe për këtë arsye i ka drejtuar sytë nga shteti, shoqëria, nga arsimi. Edukimi i një fëmije dihet se është rezultat i faktorëve subjektivë, trashëgimi gjenetike, edukim familjar dhe impenjim individual, por edhe i ndikimeve mjedisore, të cilat kanë forcuar fort ndikimin e tyre mbi fëmijët, kjo falë zhvillimeve teknologjike dhe përhapjes së telefonave androidë.  Nga edukimi familjar dhe arsimor varet kryesisht zhvillimi fizik i fëmijës, aftësitë shqisore, gjuha e folur, mendimi, por edhe drejtimi i fëmijës. Realiteti në të cilin jetojnë përditësinë fëmijët shqiptarë dhe në cilin mendohet se maturohen në aspektin pedagogjik janë familja, shkolla, qendrat kulturore, qendrat sportive, qendrat argëtuese, shoqatat etj., dhe këtë çdo familje shqiptare arrin dhe e percepton si një sferë ose mjedis edukativ apo arsimor.

     

    Ndërkohë jemi të vetëdijshëm se fëmijët tanë kalojnë një kohë të gjatë edhe në sferat ose mjediset  jashtëshkollore, si lagje, traditat lokale, hapësirat publike të argëtimit, mediat e ndryshme, dhe sidomos televizori, i cili në të shumtën e kohës ndahet me përdorimin e telefonit, që tashmë është bërë pjesë e pandarë e fëmijëve, së bashku me telekomandën e televizorit. Tradicionalisht jemi të prirur ende të besojmë se tek edukimi i fëmijëve tanë duhet të mbizotërojë më tepër influenca e sferave apo mjediseve arsimore, por në fakt realiteti po na tregon se sferat jashtëshkollore, sidomos për sa i përket përdorimit të aparateve telefonike të teknologjive të fundit, janë më të forta.

    Edukimi i fëmijëve të sotëm, emergjencë jo vetëm familjare.

     

    Të ndodhur përballë kësaj situate problematike të edukimit të fëmijëve të sotëm, është emergjencë jo vetëm familjare, por edhe sociale  edukimi i  fëmijëve në përdorimin kritik të mediave televizive apo rrjeteve sociale, pasi shkëputja e fëmijëve prej tyre tashmë është një mision i pamundur, dhe kush prind e ka provuar, ka kuptuar se shpesh herë ka qenë e kotë.

    Prindërit janë personat e parë të shqetësuar, por janë edhe të parët që kanë të drejtën dhe detyrën për të parandaluar apo edhe shpjeguar, por vetëm sipas atyre kritereve të racionalitetit dhe të ekuilibrit që mund përballen në ndërgjegjen morale e që formohen dalëngadalë tek fëmijët, pasojat e bombardimit mediatik dhe informativ që marrin fëmijët gjatë pëdorimit të telefonave apo përpara televizorit.  Ajo që e formon fëmijën në familje, nuk është aq shumë mësimi verbal, se sa  atmosfera që ai merr si shembull aty, pra prania dhe sjellja e prindërve, vëllezërve dhe motrave, të cilët si më të rritur shpesh, në vetë të parë, japin shembullin e keq të përdorimit të tepruar të telefonit apo televizorit. Marrëdhëniet dhe komunikimi i pjesëtarëve të familjes në jetën shtëpiake është e rëndësishme pasi rregullon impulset e fëmijëve dhe edukon personalitetin në një harmoni dhe integrim të plotë, nëse familja është e strukturuar fortësisht dhe e shëndetshme moralisht. Anasjelltas, kur ajo nuk është e bashkuar dhe i mungon komunikimi apo etika sociale, kur i shpërdoron orët e lira të jetesës familjare duke abuzuar me internetin dhe televizorin,  fëmijët rriten me frymën që aty brenda fitojnë, të aftë të kalojnë orë të tëra përballë televizorit apo internetit, duke rrezikuar të jetë i paaftë për të fituar një karakter të fortë dhe të integrohet në mënyrë efikase në shoqëri.

     

    Shembulli prindëror si formë e rëndësishme edukimi.

     

    Duke qenë se nuk ua ndalojmë dot fëmijëve as internetin dhe as televizorin, minimalisht duhet që edukimi ndaj medias të jetë njëkohësisht pozitiv dhe kritik. Duke i vënë fëmijët përballë asaj që është e shkëlqyer estetikisht dhe moralisht, ata ndihmohen të zhvillojnë opinionin e vet, maturinë dhe aftësinë për të arsyetuar. Edhe këtu, është e rëndësishme që fëmijët të njohin vlerën e shembullit prindëror, ku vetë prindi të gjejë kohën për të lexuar dhe për t`ia ofruar si alternativë më të vlefshme fëmijës bukurinë e leximit të librave, letërsisë për fëmijë, arteve të bukura, dhe pse jo muzikës. Të edukosh fëmijën të njohë të mirën dhe të bukurën brenda një oqeani informativ të medias dhe rrjeteve sociale, është po aq bukur sa edhe e nevojshme, pasi, frymëzon dhe gjallëron zemrat dhe mendjet e fëmijëve, ndërsa dihet se shëmtia dhe vulgariteti kanë një impakt të dëshpëruar ndaj qëndrimeve dhe sjelljeve të fëmijëve.

     

    Çdo prirje për të prodhuar programe,  përfshirë ketu filmat e animuar dhe video-lojërat,  e cila në emër të argëtimit lartëson dhunën, pasqyron sjellje antishoqërore apo volgarizon seksualitetin e njeriut, nuk prodhon gjë tjetër përveç se “shthurje”, aq më tepër kur këto programe u drejtohen fëmijëve dhe adoleshentëve. Ndoshta fjala “shthurje” tingëllon pak  ashpër, por për fat të keq është e vetmja që qëllon në shenje, siç e di shumë mirë kush nga familjariteti i tepruar me televizionin dhe internetin ka parë pasojat e papëlqyera të fëmijëve të vet.

    Disa sugjerime praktike të edukimit praktik të fëmijës së varur nga media dhe interneti.

    Duke qenë se “parandalimi” jep fryte më të mira se “ndrydhja”, prindërit (dhe gjyshërit, nëse janë të pranishëm dhe pranojnë të jenë të përfshire) duhet të lejojnë, të favorizojnë dhe të  propozojnë ato aktivitete që janë të ndryshme ndaj abuzimit të TV; lojëra televizive të llojeve të ndryshme, përdorimi i gjerë i materialeve dhe të zonave ku luajnë, dialogë dhe biseda, vizatime dhe ndërtime, zgjidhja e çështjeve në mënyrë të përbashkët, marrëdhënieve ngulmuese me familjet e tjera (miq, të afërmit, fqinjë). “Abuzimi – sipas një parimi të vjetër – nuk e përjashton përdorimin.” Kjo vlen logjikisht edhe për televizionin. Nuk bëhet fjalë për ta eliminuar plotësisht nga jeta individuale dhe familjare, por për të shijuar atë në mënyrat dhe kohërat më të përshtatshme për temperamentin e moshës së subjektit, për situatat, për rrethanat. T´i vendosësh kufij përdorimit të TV do të thotë të përshtatësh rregulla, mundësisht të “propozuara”, por edhe të “imponuara”, nëse do të ishte e nevojshme. Rregulli i parë dhe më efektiv është ajo e shembullit të mirë të prindërve. Nëse ata nuk e paravendosin TV përpara dialogut dhe marrëdhënieve brenda familjes, në qoftë se nuk magjepsen nga “filmat” dhe reklamat, nëse ata tregojnë aftësi kritike përballë të gjitha mesazheve të ekranit të vogël, praktikisht u mësojnë fëmijët një të vërtetë themelore: Të mos bëhesh i varur nga televizioni, është e mundur dhe e bukur.

    Kategori
    Uncategorized

    Gazetari tregon historinë shokuese: Ferdinand Elezi më ka rrëmbyer, ç’më kërkoi në emër të Sollakut.

    Një histori vërtet tronditëse publikon gazetari Artur Llanaj.

    Duke u kthyer pas në kohë, ai kujton takimin e parë dhe të vetëm që ka pasur me prokurorin Elezi. Sipas gazetarit edhe pse nuk ka dyshime në lidhje me zgjedhjen e tij ca të vërteta për Elezin duhen thënë. Takimin e vetëm me Elezin, Llanaj thotë se e ka pasur në kohën kur punonte te gazeta ‘’Tema” dhe kishte bërë një shkrim për Dhori Sollakun, asokohe kryeprokuror.

    Llanaj tregon një histori si nëpër filma, teksa atë e kanë marrë në makinë tre persona dhe e kanë qëlluar me grusht, duke e çuar në një lokal ku do të përballej me Ferdinand Elezin.

    Image

    PJESË NGA SHKRIMI I FORTË I GAZETARIT:

    Fundja kjo është përplasja opozitë dhe pozitë, kjo është përplasja që jashtë luftës politike ka gjetur një kompromis për një emër që edhe pse  në Durrës e quajnë Cuni jonë në fakt është cuni i komisariatit të Sarandës në ata vite të trishta dhe për të vazhduar më pas me të tjera gjëra deri te urdhërat e Dhori Sollakut për përgënjeshtrim të shkrimëve ose për të dhënë dorëhqeje. Aq shumë ja kanë marrë mend ambasdorit amerikan këta sa andej këtej, saqë ai është gati të pranojë dhe “Gogen” për kryeprokuror vetëm që të marrë udhë një reformë , pa e ditur se cfarë do të ndodhë më pas dhe ka gjasa që do të ndodhë më keq.

    Ose aq shumëe kanë bindur këta ambasadorin Lu dhe ndërkombëtarët se po vendosin si kryeprokuror të përkohshësh një servil që shtë gati të zbatojë një listë saqë zor se mund të gejndet njeri tjetër. Nga Takimet që kam pasur si gazetar me deputetë  të komisionit të ligjëve nuk më lë shumë për të  dyshuar se Ferdinand Elezi do të jetë Prokurori i përgjithshëm i përkohshëm dhe pse jo nëse do të zbatojë listën e  dosjeve në sirtar  do të vazhdojë edhe më gjatë.

    Nuk më trishton qëndrimi i opozitës pasi jam mësuar me prokurorët e saj për shtatë vite në gjykatë, as ai i mazhorancës se ja di që i ka zënë halli me ca dosje, ajo që më trishton është se edhe një reformë që kërkuan ta bënin ndërkombëtarët gjetën për  ta drejtuar  një ish shef komisariati që në 1997 ka ca gjëra të pasqaruara.

    Gjithesi ata janë secili në pozicionin e tyre dhe po bëjnë atë që ju leverdis për të shkluar të gjithë te një emër që duket se është ndarë pa u dëgjuar në komision. Thjeshtë u caktuan shtatë që të zgjasë procesi dhe njerëzit të besojnë se gjërat janë serioze, kur në fakt janë më qesharake se kurrë. Unë përvec se gazetar prej 21 vitesh apo botues i një gazete prej 13 vitesh dhe së fundi edhe i një portali, jam qytetar i këtij vendi që më thonë cdo ditë se kam një kushtetutë dhe i vetmi që kam dëgjuar këto ditë që kushtetita nuk funksionoka ishte Arben Imami që ka qenë hartues i saj.

    Nejse ai është kujtuar vonë për të më bindur ndërsa unë kam qenë  shumë dakord që ai nuk ka bërë kurrë Kushtetutë dhe nuk kishte si të funksiononte. Le të kthehem te  të qenurit qytetar i këtij vendi që do të kem prokuror sipas gjithë gjasave Ferdinand Elezin. Unë e kam takuar vetëm një herë atë që do të jetë prokurori i Përgjithshëm i përkohshëm i vendit tim.

    Një herë që më mjaftoi për të mos e takuar më kurrë ose më saktë atij nuk ju desh të më takonte.  Ka qenë koha kur punoja te stafi i gazetës TemA dhe prokuror i përgjithshëm ishte Dhori Sallaku! Kisha botuar një shkrim atë ditë te TemA.  Po qëndroja  te një lokal pranë Zjarrfikses me një kurshëri dhe një shokun e tij kur një makinë me xhama të errët ndaloi. Një kolege më kishte telefonuar pak më parë se po më kërkonin në qendër.

    Ishte koha kur horrat e PS bënin  ligjin  dhe aq më shumë bënin dhe gazetarin duke i mbyllur gojën atyre që ishin të tillë në të vërtetë. U hap dera e pasme dhe dikush më therriti në emër. Nuk e njihja. Më ftoi të hipja në makinë për të sqaruar diçka. Kurshëriri dhe shoku që kisha në tavolinë më bënë shenjë që të mos shkoja, por bëra të kundërtën. Mendova se është më mirë ta sqarosh një gjë qoftë dhe me dhimbje se sa të lesh një dhimbje më pas tek fëmijët. Kam pasur një çantë të dalë boje dhe me të në dorë hipa në makinë. Ishin tre vetë. Njërin e njoha dhe e njoh edhe sot. Sapo u ula ndjeva një goditje në brinjë, por ai që ishte ulur para ulëriri se kishin porosi të mos më preknin.

    Kur u ngrita nga tavoplina i lashë nr e Mero Bazes dhe i thashë po u vonova shumë , telefononi dhe vereni në dijeni se cfarë më ndodhi. Në fakt kjo ishte hera e dytë. Duke e njohur mirë atë që ishte ulur në krah të shoferit dhe duke e dëgjuar se do shefi, u binda se më kë do të takoja dhe pse kur mbërrita kisha gabuar. Më dërguan në një lokal në autostradë, ka një emër të njohur edhe sot dhe nuk po e përmend se nuk është faji i tyre. Ishte ulur në një tavolinë në fund dhe po më priste.

    Nuk ishte njeriu që mendoja unë, ishte Ferdinand Elezi. Jam i bindur se me gjithë morinë e krimëve që ka zbuluar dhe ceshtjet që ka pasur kjo skenë do ti rikujtohet. I telefonoi Dhori Sollakut dhe i tha se e kishte në tavolinë atë porosinë (porosia isha unë gazetari) dhe se do të sqaronte muhabetin. Nuk e degjoja cfarë thonte Dhori Sollaku por dëgjoja këtë që thonte se do të bënte të pamudurën.

    Më foli për shkrimin që kisha botuar. Më pas më doli në temë që duhet ta përgënjeshtroja. I thashë se nuk ishte më në kompetencën time përgënjeshtrimi. Atë duhet ta bënte shefi im që ishte z. Baze. Ndërkohë nga ana tjetër i kërkonin konfirmimin  dhe nga emri në cel ishte z. Sallaku, në atë kohë prokuror i Përgjithshëm. Qëndruam shumë pak aty dhe më pas u nisëm në zyrë.

    Nuk dija në isha marrë peng nga ata që më lanë apo isha në duart e shtetit , të prokurorit për të më mbrojtur nga ata që më derguan aty. Rrugës mora kërcënimin në formë shoqërore që edhe mund të më priste fletë arresti dhe  duhet të bisedonim te zyra e tij. Kështu shkuam në prokurorinë e Durrësit dhe  kërkesa pasi u ndez një aparat ishte e hapur duhet ta përgënjeshtrosh nesër shkrimin me cdo kusht. Më dhembi më shumë se ai grushti në brinjë i atij rrugaçit që sot harron cafrë ka bërë dhe më kërkon dy mijë lekë rrugës. I kërkova të flas me zotin Baze dhe pranoi.

    Nga ana tjetër e telefonit i shpjegova zotit baze se cfarë po më kërkohej dhe dëgjova zërine  tensionuar të tij. Jo do të japim fakte të asaj që ka ndodhur në Sdarandë dhe jo ta përgënjeshtrojmë. Jam i bindur se nga toni i Bazes që fliste nga ana tjetër e telefonit Ferdinand Elezi e dëgjoi vetë përgjigjen! Gjithcka mbaroi me një fjali kur po dilja. Ishte një zë i mekur…ai nuk mund ta bënte realitet porosinë e shefit, në atë kohë Sollakut për ta përgënjeshtruar atë që ishte shkruar. Nuk ma dha dorën , thjeshtë më tha se “ne të djathtët po ja fusnim njeri tjetrit”.

    E di që mund të duket si një ngjarje banale, e di që sot mund të mos përcjell asnjë ngarkesë dhe as që e mendoj se pjesa e rrezikshme e asaj që ndodhi është  te personi im. Z. Donald Lu ajo që më tremb është fjalia e atij që merrte urdhëra nga Sollaku për një përgënjeshtrim gazetareskt se do bëhej nami dhe përfundoi në një fjali që rrënqethi prokurorin, më bëri mua të dyshoj te shkrimi dhe bëri avokatin tim të qesh me të madhe: ne të djathtët po ja fusim njëri- tjetrit. Kanë kaluar një dekadë e gjysëm nga atëherë dhe ndoshta kanë ndërruar bindjet! Te jete ky valle prokurori im! /FaxWeb

    Kategori
    Uncategorized

    Të ringrihet PD. Pa asnjë kusht.

    Të ringrihet PD. Pa asnjë kusht

    Nga Alfred Lela/

    Firmëtarët e ‘Platformës për Ringritjen e PD’, lëvizin nën disa etiketa, por synimi për të rrëzuar Bashën i bashkon më shumë se çdo gjë. Nuk është grupimi i parë në botë, që qëllimin real e kamuflon me parabola morale; në këtë rastin tonë është gjetur kjo te konstantja shpresëdhënëse e gati religjioze ‘ringritje’. Ata janë një grupim klasik, në kuptimin që përbëhen nga burra të mirë, sharlatanë, apo merhumë politikë.

    Targeti që i mban bashkë është ‘koka’ e Bashës. Ajo tjetra, pretendimi se është dashuria për Partinë Demokratike, është pak i ekzagjeruar. Kjo nuk do të thotë se platforma e paraqitur duhet zhvlerësuar, vetëm se impostohet politikisht me anë të një maske.

    Maska, jo rrallë, është mjet politik i përdorshëm, i vlefshëm dhe efikas.

    Maska, megjithatë, nuk mbulon dot disa fakte.

    Më i pari i të cilëve është mungesa e një ideologjie në platformën e paraqitur nga ‘ringritësit’. Fraksionet, një term i përdorur fillimisht nga disa anëtarë të grupit, janë ‘ndarje’ ideologjike, pra pozicione që korente të ndryshme në një parti politike i shohin si zgjidhje të vetme për çështje të cilat konsiderohen si ‘bardh-e-zi (të tilla si p.sh. e shkuara komuniste apo lloji i taksimit). Fare mirë, edhe aleanca ose jo me të majtën (LSI), për të synuar pushtetin do të përbënte një ndarje të tillë.

    Dokumenti i paraqitur nuk ka prerje ideologjike.

    Së dyti, platforma nuk është as ‘dokument pushteti’ apo synimi drejt tij. Thuajse të gjitha pikat e ofruara si alternativa nga ‘ringritësit’ janë të artikuluara nga kryetari i PD. Respektimi i statutit, tagri i forumeve etj., janë të tejkaluara tashmë, në kuptimin që Basha ka bërë mea culpa dhe ka ofruar apo premtuar premisën e një ndryshimi. Për të saktësur edhe një gjë: është naiv mendimi se një parti me demokraci perfekte, kur kryetari u merr dorën të gjithëve, përfshirë edhe recepsionistin e organizatës, është automatikisht një parti e hapur, fituese etj.

    Së treti, dhe ndoshta më e rëndësishmja, një pjesë (jo e vogël) e firmëtarëve ‘e mbysin’ dokumentin që në lindje. Ka aty ish-ministra dhe ish-drejtorë që nuk kanë, as në bazën e PD dhe as në opinion, një profil që ua lejon të strehohen nën sloganin pretencioz e të bujshëm ‘Ringritje’. Do u shkonte ‘riciklim’ apo ‘rivarrim’. Siç ka edhe njerëz që mbajnë aktualisht poste në Partinë Demokratike si emërime të Bashës, dhe jo të zgjedhur me garë. Kryetari i PD i ka ‘stacionuar’ në një zyrë në parti në shkelje të statutit të organizatës. Eshtë të paktën hipokrizi të akuzosh kryetarin si mosrespektues statuti, kur ai e ka shkelur njëherë për ty dhe ti e ke pranuar kundravajtjen.

    Dokumenti u shërben hartuesve si një strehimore mediatike dhe zyrë virtuale në Partinë Demokratike, por nuk ka në të ‘tekst politik’, përveç fjalëve me natyrë të përgjithshme që i recitojnë të gjithë eksponentët aktualë të partisë. Nëse jemi në situatën ‘hajt të zëvendësojmë disa recitues me të tjerë’, ky është tjetër debat.

    Platforma nuk na njofton mbërritjen e një ere të re në Partinë Demokratike, dhe si e tillë ajo nuk i shpëton firmëtarët e saj prej shtresave të paragjykimit. Nënshkruesve u duhet një mekanizëm dalës prej këtij paragjykimi; i tillë që i bën një shenjë të fortë opinionit demokrat dhe atij të përgjithshëm.

    Një shenjë që thotë: ne nuk po lëvizim në lëngun viskoz të zemërimit që na shkaktoi moskandimi si deputetë. Kjo mund të arrihej nëpërmjet dy pikave në dokument:

    a-analiza e zgjedhjeve të 25 qershorit të bëhet nga një ‘palë e tretë’; një prej fondacioneve simotra të PD: Konrad Adenaur i kristian-demokratëve gjermanë apo ‘Eduardo Frei’ i kristian-demokratëve holandezë.

    b-E njohim Lulzim Bashën si kryetar të partisë, dalë nga vullneti i votuesve demokratë, dhe në bazë të statutit do të provojmë forcat kundër tij pas katër vjetësh. Gjatë kësaj kohe do të bëjmë ‘jetë partie’ dhe do të ofrojmë alternativën dhe ekspertizën tonë, pa dëmtuar interesin opozitar.

    Në fund një anekdotë. Pak para Pavarësisë, dy komitë mirditorë pajtohen nga një tregtar krutan për të ruajtur nga rreziku i ndonjë grabitjeje, një karvan që transportonte kripë nga Durrësi në Krujë. Diku nga fundi i rrugës kur e panë se askush nuk po u binte në qafë, njëri i thotë tjetrit: prej kujt po e rujm’ kët’ kryp’ or Llesh?

    Prej vedit, ia kthen tjetri.

    Kategori
    Uncategorized

    Berisha: Donald Lu në konflikt të plotë interesi për kryeprokurorin e ri. Nëse baza kërkon një kryetar të ri në PD, unë jam me …

    Berisha: Donald Lu në konflikt të plotë interesi për kryeprokurorin e ri. Nëse baza kërkon një kryetar të ri në PD, unë jam me ...

    Ish-kryeministri Sali Berisha për herë të parë mbrëmjen e sotme është shprehur se nëse baza do të kërkojë një kryetar të ri në PD, atëherë ai do të mbështeste bazën.

    Duke folur në studion e ABCNeës në një intervistë për gazetaren Mirela Milori, ish-kryeministri Sali Berisha ka folur me letra të hapura në lidhje me rolin e ndërkombëtarëve në Tiranë, për Reformën në Drejtësi dhe për zgjedhjen e kryeprokurorit të ri.

    Sipas ish-kryeministri Brukseli ia ka bërë të qartë Edi Ramës rëndësinë e çështjes Tahiri. Sipas tij, kryeprokurori i ri i përkohshëm është vetë Edi Rama.

    Më poshtë pjesët kryesore të intervistës së ish-kryeministrit Sali Berisha:

    Mirela Milori: Do ta nisim këtë intervistë me një kthim në kohë. Para 4 vitesh kemi zhvilluar një intervistë me ju. 12 dhjetori është dita e themelimit, por ka disa kohë që po festohet në 11 dhjetor …

    Berisha: E vërteta historike është kjo, që në 11 dhjetor është kthyer përfaqësia e studentëve në një takim me Ramiz Alinë. I priste e gjithë Tirana dhe Arben Imami ka folur dhe thënë se do të themelohet partia e re. Jemi futur në një korridor, kati i 2-të, Gramoz Pashko, Besnik Mustafaj, Preç Zogaj, etj. Kemi diskutuar për emrin e partisë dhe në fund vendosëm ta quajmë PDSH. Kemi dalë nga ajo mbledhja pas mesnate dhe lajmi është përhapur kudo. Të nesërmen, datë 12 jemi mbledhur në shtëpinë e Gramoz Pashkos ku kemi diskutuar për programin. Më pas jemi mbledhur tek dhoma 15 në Qytet Studenti, që mund të quhet edhe si selia e parë e PD.

    Milori: Duket se nën drejtimin e Lulzim Bashës, përveç datës, logos, Republika e re, mungesa e shumë emrave, duket se ka një tendencë për të ndryshuar identitetin…

    Berisha: Ka një tendencë për një marketing të ri. PD si të gjitha partitë simotra është kjo forcë politike, që është gjallë dhe ka mbijetuar.

    Milori: Dje mungonin shumë emra të spikatur të PD-së, Imami, Topalli, Bode, Ruli, Mustafaj, Bregu e përfaqësues të trupit diplomatik. Si u ndjetë …

    Berisha: Të gjithë ata që munguan, shkëlqyen me mungesën e tyre. E vërteta është se pas fjalimit nuk kam qëndruar gjatë sepse kishte një pjesëmarrje masive. Gradualisht u tërhoqa nga pritja, pashë disa përfaqësues të trupit diplomatik. Sipas dëshirës, ka diplomatë që janë të pasionuar pas Ramës, PS. E kanë të thekur pasionin pasi janë të majtë. Në një pritje, vjen ai që do.

    Milori: Si u ndjetë ju me mungesat e djeshme…

    Berisha: Shkëlqyen me mungesën e tyre. PD është një parti e ndërtuar mbi vlera e jo demagogji. Unë shoh me kënaqësi një përpjekje serioze, më shumë se të njëanshme për të kapërcyer problematikat e krijuar pas zgjedhjeve.

    Milori: Në tryezën e PD-së janë dy platforma. Ajo e Patozit dhe Edith Harxhit. Në të dyja rastet nga Basha ka heshtje…

    Berisha: Unë di një gjë tjetër. Ka pasur një proces brenda partish, analiza brenda saj, dhe mbledhje propozimesh për ndryshime. Tani është koha, për ti marrë të gjitha, si zotit Patozit, Harxhit e si propozimet që kanë ardhur nga strukturat e partisë. Është koha tani në të cilën do të duhet të vihen pikat mbi ‘i’, zgjidhje të problematikës së krijuar, statusi dhe rregullat. Unë jam këtu për të folur për një parim shumë të rëndëishëm: Nuk mund të bëhet një status me qëllim largimin e kryetarit të partisë. Statuti bëhet për të fituar partia. Në këtë kontekst, nëse përcaktojmë këto parime, që nuk kanë qëllim në vete largimin e kryetarit, sepse në çdo 4 vite grupe të caktuara do të bëjnë këtë gjë. Nëse përcaktojmë qartë rregullat e partisë që nuk lejojnë shkeljet e statutit dhe sanksionojnë pasojat e shkeljes së statutit, çdo njeri do ta gjejë veten në PD.

    Milori: Basha jo vetëm hesht për propozimet, por nuk i konsideron këto propozime. Disa njerëz mund të krijojnë edhe një parti të re. A është kjo përçarje …

    Berisha: Në fjalën e tij dje, Basha iu referua të gjithëve. Jam i bindur që çdo njeri mund të krijojë partinë e tij dhe me lënë kontributin e tij tek një parti është zgjedhje. E parë në persektivë do të preferoja mirëkuptimin. Kjo pasi Basha ka marrë përgjegjësitë e veta edhe publikisht. Nëse PD ka një dhe vetëm një përgjegjës e ky është Basha kjo nuk e zgjidh problemin. Ai ka përgjegjësi kryesore, në mënyrë të padiskutueshme. Secili duhet të shikojë copën e përgjegjësisë së tij. Po kalojnë shumë muaj. I natyrshëm zemërimi fillestar, por gradualisht vjen koha. Çdo njeri me gjakftohtësi kërkon të dijë cila është rrugëdalja. Instikti i bashkëpunëtorëve të mi, do ti çojë në një zgjidhje brenda PD.

    Milori: Ka luksin që kryetari i një partie që ka humbur 200 mijë vota, kryetari i ri nuk po arrin dot të jetë unifikuesi. Duket se ai është larguesi i tyre.

    Berisha: Mesa shikoj unë, ka përpjekje për bashkimin e tyre.

    Milori: Nëse do të kishte një kërkesë për largimin e kryetarit të PD-së, ju me kë do ishit?

    Berisha: Nëse do ta kërkonte baza, unë jam me bazën. Tani do të tregoj diçka. Njëri prej bashkëpunëtorëve të afërt, thotë se nuk e donte Berishën, donin të shpëtonin prej tij, por problemi ishte se ai sa dilte në bazë, baza ndizej flakë prej tij. Unë gjithmonë kam qenë me bazën.

    Milori: E do baza Bashën…

    Berisha: Ishte një proces votimi. Të marrim edhe anën që nuk ishte një proces i rregullt. Patëm një kandidat rival, që bëri një fushatë të qytetëruar dhe reale, të civilizuar reale dhe politike. Ky kandidat e uroi fituesin. Pashë edhe problemet që kishte, ai ajo që ndodhi në Korçë, apo edhe të tjera probleme. Por nuk mund të mohohet se nuk pati një pjesëmarrje të gjerë. Votat u ndanë mes dy kandidatëve. Nuk gjykoj se është i frytshëm sulmimi i një procesi nga jashtë, pa marrë pjesë.

    Milori: Zëra nga PD thonë se Basha po e ndan PD-në për interesat e tij…

    Berisha: Kritikët e Bashës, dhe kanë të drejtë, ia kam thënë edhe Bashës që janë hequr nga lista në kundërshtim me statutin. Në këtë kontekst, këta duhet të ia adresonin forumeve të partisë. Ata nuk iu adresuan. Të gjithë kemi ndonjë gabim, e Basha më shumë, duhet të bëjnë analiza objektive, reale. Marrëdheniet e mia janë të ngrira në 22 korrik 2013. Aty janë ngrirë. Në këtë kontekst është koha për të marrë përgjegjësitë për forumet që kemi, qëë forumet të funksionojnë si duhet. Statuti të funksionojë si duhet.

    Milori: Ju keni thënë se, Basha kishte këshilltarë mizerabël në fushatë…

    Berisha: Unë i qëndroj asaj plotësisht. Pse? Së pari ajo ishte një këshillë shumë e gabuar. Nuk është vetëm ajo. Ku bazohet fushata? Ajo bazohet tek të pavendosurit. Këta janë 25 % të elektoratit e përcaktojnë fatin e zgjedhjeve. Ai që merr ata, merr zgjedhjet. Çfarë na ndodhi ne. Ne ishim 32 % javën e parë. Basha nisi një fushatë ndër më të shkëlqyerat në Fier. E tregoi polli italian, që është edhe më i sakti. Brenda 1 jave ne u rritëm 37 %, ne morëm 2 e Rama 1 nga të pavendosurit. Nëse do të vazhdonim në këtë mënyrë, ose dilnim 1-2 pikë para Ramës, ose pas tij. Rama e kuptoi këtë dhe këshilltarët e Bashës nuk e kuptuan. Rama ktheu 180 gradë, duke thënë se do të bënte koalicion. Ai bëri fushatë me timonin. Grupi i Ramës që testonte të pavendosurit, e panë që u bënte më përshtypje timoni. Faktikisht ai e përmbysi situatën. Nëpërmjet dekleratës së do të bëjmë koalicion, elektorati i PD-së tha se ne nuk marrim pjesë në votime. Këta ishin këshilltarët, por ky grup këshilltarësh bënë një dështim spektakolarë. Ata i thonin se mesazhi ecte, por pollet nuk ecnin.

    Milori: 4 vite më parë ju kam pyetur nëse Bashës do të i jepnit formulën e suksesit. Ju thatë ja jap, por varet sa e implementon.

    Berisha: Basha në këto 4 vite synoi një rrugë origjinale opozitarizmi, jo rrugën e Berishës.

    Milori: Çfarë frytesh por jep …

    Berisha: Frytet në kushtet shumë të vështira nuk u dhanë. Nëse BE thotë se 20% e zgjedhësve shet votën, këtu demokracia ka marrë fund. 20 % përcakton çdo rezultat. Nëse 20 % e shqiptarëve thonë se kanë shitur votën …

    Milori: 200 mijë vota më pak …

    Berisha: Nuk po them se nuk ka përgjegjësi, por 20 % është si shpata e Demokleut. U larguan zgjedhësit tanë që u tmerruar nga koalicioni me PS-në. Klima zgjedhore e drejta e votës, do të thotë se demokracia është ekzekutuar.

    Milori: Marrëveshja e 18 majit, duket se jo vetëm që nuk ka vdekur, por edhe flitet për një qeveri me bazë të gjerë

    Berisha: Nëse një lider mazhorance sillet ndaj një kryetari opozite në këtë mënyrë është një këpucaman i tmerrshëm. Demokraci pa opozitë nuk ka. Edhe unë mund të ja bëja, hajde artisti im, por këto nuk bëhen kurrë nga politikanë të qytetëruar, por nga politikanë primitivë. Mendon se duke u thënë shqiptarëve se me këtë kam marrëveshje, kujton se mund të kalojë skandalet e mëdha.

    Milori: A ka vdekur marrëveshja e 18 majit…

    Berisha: Po

    Milori: A mund të ketë një qeveri me bazë të gjerë për integrimin e vendit …

    Berisha: Asgjë nuk zgjidh. Për integrimin e vendit janë të gjithë pro. Marrëveshja për integrimin e vendit u firmos që në vitin 2012, kur me qeveria me reformat e saj eci para. Çfarë e pengoi integrimin e vendit? Opozita që denonconte skandalet, kanabisin etj… Jo nuk e frenoi. E vërteta është se për 4 vite opozita bëri një transparencë dhe të bjerë sirenave të alarmit. A u dëgjua opozita siç duhet? Jo sepse kishte edhe kundërsirenat.

    Milori: Dua të kthehem prap tek qeverisja me bazë të gjerë. Kush i siguron zgjedhësit se nuk do të ketë një marrëveshje pas zgjedhjeve?

    Berisha: Kam bindjen se Basha e mban fjalën. Kam bindjen se nuk mund të futet PD në një qeveri të lidhur me krimin, në një qeveri që mbron ish-ministrin e vet, që të mos dorëzohet para drejtësisë, të mos i heqë mandatin. Një koalicion me Ramën është vetëvrasës dhe një koalicion me krimin.

    Milori: Po një koalicion me LSI-në..

    Berisha: Opozita duhet të bashkojë çdo grimcë opozite në këtë vend, duhet të mbledhë çdo zë kundër kësaj qeverie. Opozita duhet të bashkërendojë edhe me mediat, që janë nën një presion nga ky narkoshtet.

    Milori: Përmendet lidhjet e qeverisë me krimin, ka dosje që opozita i ka bërë publike. Basha thotë se ka dosje të tjera. Ku janë këta dosje … Ku është opozita

    Berisha: Është e vërtetë që PS-ja dosjeve me emër e mbiemër ti kundërvihet me shpifje. Kjo është banale. Në dokumente ndërkombëtare shumë të rëndësishme figuron se dëmi i sjellë nga CEZ është 600 milionë euro. Këto para janë ndarë mes Ramës, CEZ e ministrave të tij. Afera e inceratorëve. I njëjti person që merr djegësin në Elbasan e merr për 22 mln euro dhe ja shet një kompanie italiane për 13 mln euro. Fut në xhep 9 mln euro e gjithçka jashtë çdo procedure, duke firmosur brenda  1 dite 9 dokumente që nuk mund të bëhet kurrë diçka e tillë. Të lëvizin 9 ministri në një ditë, këtë e bën vetëm kryeministri. Djegësi i Fieri i dhënë Klodian Zotos, këshilltarit të Arben Ahmetajt, për 29 mln euro dhe dhënë një firme italiane për 15 mln euro, e duke futur në xhep 14 mln euro. Famozja Nushi merr qindra milionë euro për ti ndarë me klanin Nushi e Rama.

    Milori: PS ka artikuluar dy akuza konkrete. E para për pagesat e lotimit nga PD në qeverinë amerikane. Keni dijeni dhe cili është opinioni juaj për këtë lobing?

    Berisha: Nuk kam dijeni për këtë lobim, nuk kam dijeni për financat e PD-së. Sot KQZ-ja e ka marrë në shqyrtim këtë çështje.

    Milori: Balla është shprehur se po prishen provat …

    Berisha: Ata mundohen të mbulojnë mullarët me gjilpëra në kashtë. E kapën këtë punë në parajsat fiskale. E dini ju kush është në këto parajsat fiskale? Banka e madamë Ramës. Kokë e këmbë. BE po përdor një standard të ri për parajsat fiskale. Banka e madamë Ramës është e regjistruar në parajsa.

    Milori: Nëse nuk janë regjistruar dokumentet e lobimit…

    Berisha: Ka periudha për deklarimin e parave, kush ka përgjegjësi le ti mbajë. Vetëm një ministër i qeverisë u akuzua për 20 mln euro para për fushatën elektorale.

    Milori: Balla flet për një ryshfet për çështjen Rapiskan… flet për një kompani të lidhur me Sali Berishën që ka blerë shërbimin për 4 dollarë.

    Berisha: Unë ju ftoj të klikoni dhe gjeni shkrimin në Bloomberg. Në asnjë fjalë e rresht nuk citohet Sali Berisha, emri i të afërmve të tyre, kompani të lidhura me Sali Berishën. Të gjitha këto janë shpifje të ulëta të Edi Ramës. E vërteta është kjo: E nisur strikt ndaj interesave të sigurisë kombëtare, pikat e kalimit të kufirit, porteve dhe aeroporteve. Aeroportin e ka një firmë edhe pse e ka më një marrëveshje të pafavorshme. Aty ka një cedim shumë të madh, që prej grabitjes. Së dyti, doja të siguroja portet. Për këtë hapa një tender. Kush e fitoi? Vilma Nushi, pa asnjë eksperiencë, muratori që nuk kishte as 2 mijë euro në llogari, ortaku i Olsi Ramës, apo njëshi i botës? E fitoi njëshi i botës. Rapiskani është njëshi i botës për skanerat. Cili do të shkojë e të marrë dokumentet. Rama e kundërshtoi këtë. Aktin e parë që ai bëri, Rama e anuloi me një urdhër –ekzekutiv një vendim të parlamentit duke ia çuar të gjitha në favor të kompanisë. Mori Sheri Bler, me një kosto prej 600 mijë eurosh dhe ajo i tha mos e zgjat sepse do të duhet të paguar 600 mln dollarë sepse aty janë të gjitha në rregull. Por nuk të lë vëllai Olsi. Çfarë bëri, ai anuloi urdhrin dhe futi buxhetin e shtetit. Rama u fut dhe tha se paratë do ti jap unë nga buxheti. Pika 5 e kontratës së re thotë që brenda 1 muaji duhet të krijohet një kompani në Shqipëri, por kontrata thotë se përgjegjësinë e ka kompania Rapiskan në Kaliforni. Kjo është kontratë e rregullt dhe jo si kontrata e Ramës që i jep Pegasusit të Olsi Ramës lojërat e fatit.

    Milori: Kalojmë tek kryeprokurori i përkohshëm. Në orën 18:00 është mbyllur orari i kandidaturave. Si ju duket e gjithë kjo procedurë …

    Berisha: Thjeshtë është shndërrimi i Edi Ramës në kryeprokuror, reforma përfundoi me bërjen e Edi Ramës kryeprokuror i Shqipërisë.

    Milori: Ambasadori Lu është pro këtij prokurori…

    Berisha: Ambasadori Lu është plotësisht në konflikt interesi. Edi Rama të bëhet që nesër kryeprokuror. Kushtetuta është marrë peng. Druaj se do të merret peng kushtetuta. Nëse merret peng ajo, ti shuan opozitën me kushtetutë. Çfarë kërkon opozita? Të zbatohet kushtetuta që zgjedh kryeprokurorin me 84 vota. Nëse nxjerr ligje për të rrëzuar kushtetutën atëherë merr fund shteti ligjor. Nuk ka ligj që rrëzon kushtetutën. Opozita po kërkon që të vijë një njeri i vettuar. Ky ambasador, bashkë me ambasadoren tjetër, a nuk u ka thënë shqiptarëve të paktën nga 1500 herë, vettingu, vettingu… dhe tani e shkelmonë. Nëse Edi Rama e shkelmon e dhunon opozitën në këtë mënyrë, atëherë unë besoj se opozita ka mundësitë për ti dhënë përgjigjen e merituar. Unë e gjykoj këtë në aktin më të rëndë të 27 viteve.

    Milori: Z. Lu është shprehur sot për zgjidhjen…

    Berisha: Donald Lu është në konflikt interesi. Z. Lu kërkon largimin e Adriatik Llallës. Ky i fundit e ka akuzuar Ambasadorin Lu për korrupsion të rëndë. Ai duhej ti përgjigjej Llallës. Nëse ambasadori kërkon të përfshihet në jetën publike, politike, atëherë ai duhet të vuajë pasojat. Unë kam pritur që ambasadori Donald Lu ti përgjigjej kryeprokurorit. Nuk ka ndodhur ndonjëherë, ka pasur, por nuk ka ndodhur që kryeprokurori i shtetit të akuzojë një ambasador me terma konkretë. Nëse ambasadori nuk i dha përgjigje, atëherë ka diçka aty. Ai është në ‘full conlfikt of intere’. Ai ka folur për emra të përveçëm për kryeprokurorin. Ai ka dalë jashtë funksionit të tij.  Ai është shprehur dhe ka ofruar emra. Nuk ka asnjë komision parlamentar që ka kërkuar interpretim të ligjit. Ka kërkuar Edi Rama dhe në funksion të tij i jepet këshilla. Jepet shembulli më negativ.

    Milori: Z. Lu ka thënë se në muajin janar do kapen peshq…

    Berisha: Lajmet bombë, për fat të keq janë faktuar. Presidenti i SHBA ka një meritë të madhe, është nocioni ‘fake neës’. Ky është leksioni më i mirë, për gazetarë, politikanë etj. Për çfarë peshqsh flet ai? Kur vjen fjala për Saimir Tahirin ai u kujton shqiptarëve burgjet e diktakturës. Doli ambasadori amerikan në OSBE që tha se Tahiri është i përfshirë.

    Milori: Reforma në Drejtësi …

    Berisha: U tha që në shkurtin e vitit 2016, Reforma në Drejtësi do të ishte aktive. Por tani pas 16 muajsh asgjë nuk ka ndodhur. Sot jemi në situatën ku po kërkohet të zgjidhet një kryeprokuror. Opozita nuk e ka vonuar. E ka vonuar shoqëria civile e Edi Ramës. E ka vonuar bordi i shoqërisë civile i kontrolluar nga Edi Rama. Ky prokuror i ri, do të bllokojë dosjen e ‘Xibrakës’. Rama është peng.

    Milori: Mazhoranca sjell rastin e Kroacisë ku u arrestua ish-kryeministri. A mendoni se do të shkojë në këtë nivel…

    Berisha: Do të ishte gjë shumë e madhe të shkonte në çdo nivel. Por Edi Ramës sapo i përmendëm kryeministrin e Rumanisë, ai u tërbua sepse ishte kryeministër në detyrë. Do të shkojë reforma, por jo sa të jetë Ram kryeprokuror. Ne jemi në kushtet e narkoshtetit.

    Milori: Sot Tahirit i është dhënë një urdhër nga gjykata që të mos dalë jashtë shtetit. Ju duket si një hap drejt çuarjes deri në fund të çështjes Tahiri?

    Berisha: Çështja Tahiri është ndërkombëtare, thellësisht ndërkombëtare. Deklarata që dha ambasadori i SHBA në OSBE, Vjenë ishte qëndrimi i qeverisë së SHBA. Kjo çështje është ndërkombëtare. Ambasadori i SHBA e tha tullë, që kjo është një çështje krimi e jo burgjesh komuniste. Janë vizitat e njëpasnjëshme të ministrave italianë. Brukseli është shprehur se çështja Tahiri është kryesorja. Kur ja thonë opozitës, këtë ja thonë edhe Ramës. Çështja Tahiri është e komplikuar. Ai ka dosjet për ta. Nuk kishte shpjegim ndryshe kthimi në mbrojtje të tij. Ai ju tha se do të dëmtonte çdo njeri që nuk e mbronte.

    Milori: Nëse prokurori i ri nuk do ta çojë deri në fund çështjen Tahiri a mendoni se është një çështje e mjaftueshme për të rrëzuar qeverinë?

    Berisha: Çështja Tahiri e ka rrëzuar qeverinë Rama. E bënte Tahiri trafikun me bekimin e Edi Ramës. Janë dhjetëra raporte të SHISH që kryeministri i hodhi në kosh. Çështja Tahiri e ka rrëzuar Ramën dhe kjo qeveri nuk mund të rrijë më shumë se 1 javë.

    Milori: Por në Bruksel po fryn një erë e mirë, ka ardhur me deklarata…

    Berisha: A ju kujtohet fluturimi i Ramës nga Berlini në Tiranë ku erdhi e tha se e kemi marrë, ndërsa Merkel i kishte thënë se janë 5 kushte. 2018 është vit vendimtar.

    Milori: 2018 po, por Edi Rama është kryeministër dhe është kapital për të…

    Berisha: Kjo është kapital për Shqipërinë dhe jo për Edi Ramën. Edi Rama ka marrë një paralajmërim nga Brukseli. Ky dhjetor është muaj reagimi. Çdo shqiptar duhet të reagojë ndaj kësaj qeverie.

    Milori: Nëse opozitës do ti kërkohej një qeveri me bazë të gjerë nga ndërkombëtarët…

    Berisha: Unë nuk jam në kupolën drejtuese, por si deputet unë them se nuk mund të bëhet një qeveri me narkoshtetin.

    Milori: SI ju duket Ilir Meta si president…

    Berisha: Presidentit me ndryshimet kushtetuese i kanë reduktuar në shkallën më ekstreme kompetencat. Në tërësi në Shqipëri, funksioni i Presidentit ka qenë ceremonial, por ka pasur një pushtet në drejtësi. Ilir Meta po përballet me një qeveri që kërkon ta minojë në çdo rast. Po marr rastin e shefit të SHISH. Edi Rama në minimumin e etikës nuk mund ta vinte atë përballë faktit të emrit të ri, pa marrë miratimin paraprak. Ai nuk është ministër. Drejtorin e këtij shërbimi, presidenti nuk mund të firmosë me sy mbyllur.

    Milori: A mendoni se do të ketë një lëvizje të Metës para zgjedhjeve lokale.

    Berisha: Që Veliaj po konturohet si rival i Edi Ramës kjo është evidente. Që Meta i ka pasion këto shortkat edhe i kap. Por a lejon posti i Presidenti të merret me këto? Nuk e lejon. A do ta shkelë ai kodin e presidenti, mbetet për tu parë. Ekziston një lloj flirti mes tyre, ekziston, nuk mund të them se nuk ekziston. Ne ta shohim se çfarë do të ndodhë.

    Milori: Festat në Shqipëri do ti kaloni..

    Berisha: Festat i kalojmë gjithmonë në Shqipëri. Shkëmbejmë disa dhurata modeste, u them fëmijëve që të shkojnë ku të duan, por në asnjë vend të botës nuk i kemi kaluar, vetëm në Shqipëri.

    Milori: Si do të jetë 2018…

    Berisha: Nga skandali në skandal do të shkojë. Shqiptarët duhet të mblidhen. Saimir Tahiri ishte një rast i mjaftueshëm për ta rrëzuar qeverinë. Para 1 jave u takua me Gjushin, para 4 ditësh u takua me don Lalën. Shpresoj që në 2018 shqiptarët të ngrihen kundër kësaj diktature mbi qytetarët.

    Kategori
    Uncategorized

    Gjykata i bllokon Tahirit pasaportën.

     

    Prokuroria dhe Gjykata e Krimeve të Rënda dhanë një provë tjetër sot për përfshirjen e Saimir Tahirit në trafikun ndërkombëtar të drogës.
    Ndalimi i Saimir Tahirit për të dalë jashtë vendit është vendim i drejtë, që tregon se rrethi për Saimir Tahirin dhe shefin e tij, Edi Rama, po ngushtohet.
    Çdo ditë që kalon provon:
    Se Saimir Tahiri është pjesë e rëndësishme e dosjes së prokurorisë Antimafia të Katanias,
    Se Saimir Tahiri ka vendosur policinë në shërbim të trafikut ndërkombëtar të drogës
    Se Saimir Tahiri ishte mbrojtja politike e Habiljave në Tiranë.
    se Saimir Tahiri ishte vetë i mbrojtur nga Edi Rama, që përfitoi nga kanabizimi i vendit miliona euro për blerjen e pushtetit të tij politik.
    Siç tregojnë dokumentat e publikuara në media, dhe siç ka deklaruar opozita prej më shumë se 2 vjetësh, Shërbimi Informativ Shtetëror e ka vënë në dijeni Edi Ramën dhe Saimir Tahirin për përfshirjen e 127 drejtuesve të lartë të policisë në kultivimin dhe trafikimin e kanabisit, të paktën që nga marsi i 2016-ës deri në prill të 2017-ës.
    Edi Rama jo vetëm që e mohoi aktivitetin kriminal të mbjelljes së kanabisit nën mbrojtjen e policisë dhe Saimir Tahirit, por shpalli opozitën si pjesë e Frontit të së Keqes, që po hidhte baltë mbi vendin, mbi Edi Ramën dhe mbi Saimir Tahirin, ministrin e tij model të suksesit.
    Tani, drejtësia po provon që Saimir Tahiri ka bërë levizje të shpeshta me grupin e tij kriminal të Habilajve, që trafikonin kanabisin nga Shqipëria në Itali.
    Drejtësia po provon që edhe 863 mijë eurot e gjendura në makinën e Orest Sotës, i përkasin Saimir Tahirit.
    Drejtësia është çështje kohe, nëse prokuroria nuk do të merret nën kontroll nga Edi Rama

    Kategori
    Uncategorized

    Rusët pas tentativës për grusht shteti në Maqedoni.

    Rusët pas tentativës për grusht shteti në Maqedoni.

    Associated Press

    Arrestimet e diteve te fundit ne Maqedoni te bera pas urdher ndalimeve te leshuara me urdher te Prokurorise Publike kane filluar te hedhin drite te plote ne lidhje me dhunën në Kuvendin e Maqedonise të 27 Prillit. Dhuna e ushtruar ndaj nje pjese te Deputeteve, drejtuesve te forcave te ndryshme politike maqedonase apo dhe perfaqesuesve te medias do hetohet aktualishte pasi mendohet se ka lidhje dhe eshte vazhdim i ngjarjeve te ndodhura ne Mal te Zi.

    Nga ana e Prokurorise Publike te Maqedonise eshte bere arrestimi i Ish-ministri i Punëve të Brendshme dhe njeheresh drejtor i Byrosë për Siguri Publike, Mitko Çavkov.

    Arrestimi i ish Ministrit Mitko Çavkov erdhi si pasoje e hetimeve disa mujore ne lidhje me ngjarjen qe tronditi jo vetem Parlamentin dhe poliken e Maqedonise por edhe Diplomacine Perendimore e cila ne ate kohe e denoi ashper kete ngjarje te dhunshme dhe te pa precedente.

    Ngjarja ne fjale tregoi dhe nje here qarte dhe hapur bashkepunimin dhe mbeshtetjen qe kishin protestuesit e “Maqedonise se Bashkuar” nga strukturat shteterore te policies dhe Sherbimeve Sekrete te Maqedonise. Struktura te cilat kontrolliheshin prej me shume se ne dekate nga ish Kryeministri Nikolla Gruevski dhe njerezit e tij te besuar. Kjo ngjarje dhe dhuna qe e shoqeroi deri ne Parlamentin e Maqedonise kishte si synim politik vazhdimin e situates se trazuar politike ne Maqedoni dhe mos formimin e nje Qeverie pa VMRO-DPMNE-ne. Nga ana tjeter synonte ti bente presion dhe faktorit politik Shqiptar qe te mos bashkonte votat me LDMN-ne me qellim çuarjen e vendit drejte zgjedhjeve te reja te parakoheshme ne Maqedoni.

    Situata e krijuar artificialishte ne kete vend i sherbente jo vetem Gruevskit dhe njerezve te tij por mbi te gjitha Rusise. Shteti Rus nepermjete instrumentave te tij, Sherbimit Sekret kerkon prej kohesh destabilizimin e Rajonit te Ballkanit dhe kjo ishte nje situate shume e favorshme per tu shfrytezuar.

    Hetimet e deritanishme tregojne se Çavkov është arrestuar lidhur me hetimin për dhunën në Kuvend të 27 prillit, kur e drejtoi shtabin operativ të MPB-së. Prej strukturave më të ulëta të MPB-së është theksuar se dy orë nuk ka dhënë urdhër për veprimin e policisë, me çka e ka vënë në rrezik jetën e deputetëve dhe gazetarëve. Gjithashtu gjate hetimeve ka dale se personat qe ushtruan dhune ne Parlamentin e Maqedonise Jo vetem qe nuk u ndaluan nga policia e maqedonise por kishin perkrahjen e nje pjese te MPB-se dhe Jo vetem. Sipas ketyre hetimeve te deritanishme rezulton se drejtuesit e ketyre protestuesve kishin kontakte dhe merrnin udhezime nga punonjes te Sherbimeve Sekrete Ruse SVR-se dhe GRU-se te cilet ishin nen petkun e Diplomateve ne Maqedoni.

    Synimi i Sherbimeve Sekrete Ruse ishte mbajtja ne pushtet me cdo kushte e Nikolla Gruevskit, i cili sherbente politikave te tyre. Rezulton se disa prej punonjesve te ketij Sherbimi te dislokuar ne Ambasaden Ruse ne Maqedoni te jene dhe ideatoret e dhunes se 27 Prillit dhe qe u vu ne zbatim nga huliganet e dhunshem te ” Maqedonise se Bashkuar” te cilet paten mbeshtetjen shteterore te strukturave te Ministrise se Brendshme te Maqedonise. Nepermjete kesaj situate te krinuar punonjesit e SVR dhe GRU- se kerkonin perseritjen e skenarit te destabilizmit si te Malit te Zi por qe deshtoi ne momentet e fundit. (http://gazetamendimi.com)

    Kategori
    Uncategorized

    Turqit me origjinë shqiptare, histori miqësie apo çmim gjaku?