Kategori
Uncategorized

Pse u tremb në Vlorë Edi Rama? Kontrolle për armë në hyrje,antareve te PS_se.

edi

elona hadoBurime për Syri.net raportojnë se takimi i zhvilluar pak ditë më parë në Vlorë me anëtarë të PS-së ku i pranishëm ishte dhe kryeministri Edi Rama, është zhvilluar në masa të rrepta sigurie dhe presioni ndaj të pranishmëve. Si asnjë herë tjetër masat e sigurisë kanë qenë aq të larta sa Garda e Repulikës ka zhvilluar kontrolle të imtësishme me “gjurmues metali” për armë, të cilave i janë nënshtruar të gjithë të pranishmit në sallë, kontroll që është kryer në hyre të pallatit të sportit siç shihet edhe në foton e parë.

Një tjetër masë e marrë sipas udhëzimeve të komisiarit socialist të jugut Koço Kokëdhima, qe që asnjë anëtar që nuk ishte në listat e përpiluara një ditë më parë më parë zyrën e deputetit në Vlorë të mos lejohej të futej brenda qoftë edhe me kartë anëtarësie sic është rasti i këtij zotërie që shfaqjet në foto.

Ndërkohë për të kontrolluar se kush duhej të futej dhe se kush jo në sallën ku do të zhvillohej takimit mes kreut të PS-së Edi Rama dhe simpatizantëve socialistisocialist, ishte caktuar shefja e kabinetit të kryebashkiakut të Vlorës, znj. Elona Hodaj, personi që tregohet nga shigjeta në foto. Detyra e saj ishte të lejonte të futeshin vetëm personat që figuronin në listën e përpiluar nga Kokëdhima dhe për këtë ata futeshin duhet të tregonin kartën e identitetit.

Dhe sëfundi “qershia mbi tortë”, kjo me shumë gjasë për kënaqësinë e komisar Kokëdhimës, ka qenë edhe urdhëri i dhënë për deputetin kundërshtar të Koços në rradhët e PS-së, Fatmir Toçi që të rendte drejt zyrës së super-deputetit të Vlorës aty ku do të bëhej “family portrait” me anëtarët e rinj që morën kartat e anëtarësisë nga vetë Edi Rama.

fatmir tociSipas burimeve të Syri.net qindra simpatizantë të PS-së që kishin me vete edhe kartat e anëtarësisë u detyruan të qëndrojnë jashtë dyerve të pallatit të sportit, sepse ata nuk ishin në listat e përpiluara nga Kokëdhima, duke sjellë kështu një injorim të plotë të kontributit të tyre në rradhët e PS-së, parti e cila sipas tyre tashmë është marrë peng nga Koço Kokëdhima dhe nuk e njohin më si të tyren (shikoni fotot më poshtë).

.foto rradhe 1foto rradhe

Kategori
Uncategorized

Prova qe Rama punoi kunder Metes.

 


Prova që Rama punoi kundër Metës

Kjo është e qartë. Ata që i kërkuan Clifford Chance pastrimin e Metës sot, janë të njëjtët që i përdorën materialet e kësaj studioje edhe për fillimin e fushatës kundër tij, katër muaj më parë. Ata e mbarsën dhe ata e shuan aferën DIA- CEZ. Këtë nuk e provon vetëm dokumenti i fundit, por edhe kronologjia e gjithë kësaj kohe, kur Ilir Meta tentoi të pikturohej si e keqja e vetme”…

Nga Andi Bushati
Publikimi i letrës së studios avokatore Clifford Chance, që mbrojti qeverinë shqiptare në raport me DIA-n e Kastriot Ismailajt, më tepër sesa një pastrim i figurës së Metës, është një dëshmi më shumë se kush e prodhoi dhe se kush po përpiqet ta shfryjë skandalin e të ashtuquajturës afera DIA- CEZ.
Le të jemi të qartë që në fillim: pas saj qëndron Edi Rama.
Po të bëjmë një kronologji të shpejtë dhe t’i vëmë faktet në sfondin e tyre kohor, gjithçka bëhet më e kthjellët.
Afera e shumëpërfolur plasi kur Ilir Meta ishte në syrin e ciklonit. Nga zyra e propagandës së kryeministrit përhapeshin përditë gojëdhëna se parterët ndërkombëtarë i kishin kërkuar Ramës të shkëputej nga partneri i tij i pavirtytshëm. Thuhej se ndihmës sekretarja amerikane e shtetit ia kish thënë Ramës në zyrën e tij këto shqetësime, se izolimi ndërkombëtar për Metën po bëhej edhe më i madh (nuk e takoi as Merkel në Tiranë), se ambasadorët kryesorë qenë tejet të shqetësuar për atë që LSI kërkoi të bënte në zgjedhjet lokale në Vorë.
Po të shkojmë edhe më tej, absurdi arriti deri aty sa Ilir Meta fajësohej nga partneri i tij edhe për krimet e deputetëve të PS-së. Kështu kur gjykata e lartë shpalli të pafajshëm dy deputetët që rrahën para kamerave të parlamentit Strazimirin, Rama u tha ambasadorëve se për këtë vendim kishte ndikuar Ilir Meta. Sipas propaganduesve të kryeministrit, ai e kish bërë këtë pasi njërin prej deputetëve, Arben Ndokën, donte ta përdorte për zgjedhjet lokale në Lezhë. E njëjta fabul u përdor edhe pas skandalit me armë të deputetit tjetër Prenga për Lagunën e Patokut. Edhe këtu e gjithë propoganda pro kryeministrit u vu në punë për të theksuar se ajo i qe bërë atij peshqesh nga ministria e Bujqësisë që komandohet nga LSI-a.
Pra klima që donte të krijonte Rama qe e qartë: ai po qeveriste si rilindas, por imazhin po ia nxinte LSI dhe Ilir Meta. Kryeministri donte t’i tregonte publikut vendas dhe ndërkombëtarëve se ai qe i miri, që po e pengonte hajduti i keq.
Pikërisht në këtë kontekst shpërtheu edhe afera DIA- CEZ.
Ajo kërkonte t’i shërbente të njëjtit qëllim: njollosjes (jo gjithmonë pa faj) të Ilir Metës. Madje edhe me një lloj mbështetjeje ndërkombëtare shpresohej të shkohej edhe më tej, në heqjen qafe politikisht përmes drejtësisë.
Kjo qe dhe pika më e ulët në marrëdhënien Rama- Meta.
Menjëherë pas saj kreu i LSI u fut në punë. Ai filloi shantazhet për korrupsion me ministrat e Ramës. Ai nxiti destabilizimin e qeverisë. Ai kërkoi ndryshimet e ministrave dhe nuk ngurroi të flirtonte me Berishën.
Frika e njeriut të kapur që nuk bën dot drejtësi, ankthi se mos i prishej qeveria, makthi se mos Meta kapërcente sërish ylberin në drejtim të PD-së e bënë Ramën të zbythet.
Ai, pasi kishte heshtur për një kohë të gjatë, për të lënë idenë se qe i papërlyer, doli në parlament dhe ia hodhi fajin për aferën DIA- CEZ qeverisë Berisha. Nxorri të bëjë të njëjtën gjë edhe ministrin Gjiknuri, i cili qe më i shantazhuari prej Metës dhe i cili dyshohej se kish shpërndarë dokumentat e Clifford Chance.
E kështu u vazhdua deri tek mbrojtja e fundit e studios avokatore, e cila dje i shkruante Gjiknurit se nuk ka asnjë provë kundër Metës.
Po mirë a i mbani mend akuzat e para të socialistëve?…
Ata pretendonin se këtë kompani e kish kontaktuar e para PD-ja prandaj dhe ajo i kish nxjerrë edhe dokumentat e skandalit DIA- CEZ.
Po tani që Gjiknurit i erdhi letra e “shfajsimit” të Metës, edhe këtë opozita e sajoi?
Kjo është e qartë. Ata që i kërkuan Clifford Chance pastrimin e Metës sot, janë të njëjtët që i përdorën materialet e kësaj studioje edhe për fillimin e fushatës kundër tij, katër muaj më parë. Ata e mbarsën dhe ata e shuan aferën DIA- CEZ.
Këtë nuk e provon vetëm dokumenti i fundit, por edhe kronologjia e gjithë kësaj kohe, kur Ilir Meta tentoi të pikturohej si e keqja e vetme.

Prova që Rama punoi kundër Metës

Kjo është e qartë. Ata që i kërkuan Clifford Chance pastrimin e Metës sot, janë të njëjtët që i përdorën materialet e kësaj studioje edhe për fillimin e fushatës kundër tij, katër muaj më parë. Ata e mbarsën dhe ata e shuan aferën DIA- CEZ. Këtë nuk e provon vetëm dokumenti i fundit, por edhe kronologjia e gjithë kësaj kohe, kur Ilir Meta tentoi të pikturohej si e keqja e vetme”…

Nga Andi Bushati
Publikimi i letrës së studios avokatore Clifford Chance, që mbrojti qeverinë shqiptare në raport me DIA-n e Kastriot Ismailajt, më tepër sesa një pastrim i figurës së Metës, është një dëshmi më shumë se kush e prodhoi dhe se kush po përpiqet ta shfryjë skandalin e të ashtuquajturës afera DIA- CEZ.
Le të jemi të qartë që në fillim: pas saj qëndron Edi Rama.
Po të bëjmë një kronologji të shpejtë dhe t’i vëmë faktet në sfondin e tyre kohor, gjithçka bëhet më e kthjellët.
Afera e shumëpërfolur plasi kur Ilir Meta ishte në syrin e ciklonit. Nga zyra e propagandës së kryeministrit përhapeshin përditë gojëdhëna se parterët ndërkombëtarë i kishin kërkuar Ramës të shkëputej nga partneri i tij i pavirtytshëm. Thuhej se ndihmës sekretarja amerikane e shtetit ia kish thënë Ramës në zyrën e tij këto shqetësime, se izolimi ndërkombëtar për Metën po bëhej edhe më i madh (nuk e takoi as Merkel në Tiranë), se ambasadorët kryesorë qenë tejet të shqetësuar për atë që LSI kërkoi të bënte në zgjedhjet lokale në Vorë.
Po të shkojmë edhe më tej, absurdi arriti deri aty sa Ilir Meta fajësohej nga partneri i tij edhe për krimet e deputetëve të PS-së. Kështu kur gjykata e lartë shpalli të pafajshëm dy deputetët që rrahën para kamerave të parlamentit Strazimirin, Rama u tha ambasadorëve se për këtë vendim kishte ndikuar Ilir Meta. Sipas propaganduesve të kryeministrit, ai e kish bërë këtë pasi njërin prej deputetëve, Arben Ndokën, donte ta përdorte për zgjedhjet lokale në Lezhë. E njëjta fabul u përdor edhe pas skandalit me armë të deputetit tjetër Prenga për Lagunën e Patokut. Edhe këtu e gjithë propoganda pro kryeministrit u vu në punë për të theksuar se ajo i qe bërë atij peshqesh nga ministria e Bujqësisë që komandohet nga LSI-a.
Pra klima që donte të krijonte Rama qe e qartë: ai po qeveriste si rilindas, por imazhin po ia nxinte LSI dhe Ilir Meta. Kryeministri donte t’i tregonte publikut vendas dhe ndërkombëtarëve se ai qe i miri, që po e pengonte hajduti i keq.
Pikërisht në këtë kontekst shpërtheu edhe afera DIA- CEZ.
Ajo kërkonte t’i shërbente të njëjtit qëllim: njollosjes (jo gjithmonë pa faj) të Ilir Metës. Madje edhe me një lloj mbështetjeje ndërkombëtare shpresohej të shkohej edhe më tej, në heqjen qafe politikisht përmes drejtësisë.
Kjo qe dhe pika më e ulët në marrëdhënien Rama- Meta.
Menjëherë pas saj kreu i LSI u fut në punë. Ai filloi shantazhet për korrupsion me ministrat e Ramës. Ai nxiti destabilizimin e qeverisë. Ai kërkoi ndryshimet e ministrave dhe nuk ngurroi të flirtonte me Berishën.
Frika e njeriut të kapur që nuk bën dot drejtësi, ankthi se mos i prishej qeveria, makthi se mos Meta kapërcente sërish ylberin në drejtim të PD-së e bënë Ramën të zbythet.
Ai, pasi kishte heshtur për një kohë të gjatë, për të lënë idenë se qe i papërlyer, doli në parlament dhe ia hodhi fajin për aferën DIA- CEZ qeverisë Berisha. Nxorri të bëjë të njëjtën gjë edhe ministrin Gjiknuri, i cili qe më i shantazhuari prej Metës dhe i cili dyshohej se kish shpërndarë dokumentat e Clifford Chance.
E kështu u vazhdua deri tek mbrojtja e fundit e studios avokatore, e cila dje i shkruante Gjiknurit se nuk ka asnjë provë kundër Metës.
Po mirë a i mbani mend akuzat e para të socialistëve?…
Ata pretendonin se këtë kompani e kish kontaktuar e para PD-ja prandaj dhe ajo i kish nxjerrë edhe dokumentat e skandalit DIA- CEZ.
Po tani që Gjiknurit i erdhi letra e “shfajsimit” të Metës, edhe këtë opozita e sajoi?
Kjo është e qartë. Ata që i kërkuan Clifford Chance pastrimin e Metës sot, janë të njëjtët që i përdorën materialet e kësaj studioje edhe për fillimin e fushatës kundër tij, katër muaj më parë. Ata e mbarsën dhe ata e shuan aferën DIA- CEZ.
Këtë nuk e provon vetëm dokumenti i fundit, por edhe kronologjia e gjithë kësaj kohe, kur Ilir Meta tentoi të pikturohej si e keqja e vetme.
Kategori
Uncategorized

Ministri shqiptar me çarter privat.

20160127_212134
Ky ministër, gjatë ushtrimit të detyrës së tij, qëndron më shumë në ajër se sa në tokë. Gazeta SOT do të publikojë në ditët në vijim dokumente rreth udhëtimeve të shtrenjta të këtij ministri, disa herë në muaj. Ndaj dhe pasuria e tij nuk mund të ishte ndryshe veçse e rrethuar me pikëpyetje dhe dyshime. Po cila është pasuria e deklaruarar e Arben Ahmetajt? Deklarata e parë e pasurisë së ministrit të Ekonomisë, Arben Ahmetaj, daton në vitin 2003, periudhë në të cilën ai u emërua zv/ministër i Energjisë. Dhe pikërisht këtu fillon paradoksi. Arben Ahmetaj ka deklaruar një investim prej 330 milionë lekësh aksione tek “Hermes” SH.P.K, duke deklaruar si burim kursimet dhe tre kreditime bankare.
Si e kurseu Ahmetaj një shumë kaq të madhe parash? Po këtë vit Ahmetaj deklaron edhe 100 milionë lekë të tjera kursime. Një familje normale, me punë të ndershme, i duhen 50 vjet për të kursyer 100 milionë lekë. Si mos të mjaftonin këto, pranë Inspektoratit të Lartë të Deklarimit dhe Kontrollit të Pasurive, ai ka deklaruar dy apartamente, me vlera 50 dhe 90 milionë lekë të vjetra. Ndërkohë që 20 milionë lekë të ardhura kanë qenë nga dhënia me qira e apartamentit. Ndërkohë një pasuri të lartë ka pasur dhe bashkëshortja, paga e së cilës ka kapur shifrën 40 milionë lekë. Nga viti në vit pasuritë e tyre janë rritur, bashkë me to dhe llogaritë bankare. Dy apartamente të tjera janë në pronësi të bashkëshortes, me vlerë nga 75 mijë dollarë dhe 105 mijë euro. Po ashtu, bashkëshortja ka marrë pjesë në një investim godine me vlerë 310 mijë euro bashkë me dy ortakë. Ahmetaj dhe bashkëshortja kanë deklaruar dhe makina luksoze, me vlera 15 mijë euro deri në 30 mijë euro.
Vitet 2004- 2005
Pas marrjes së detyrës së zëvendësministrit të Energjisë, pasuria e Arben Ahmetajt ka vijuar të rritet edhe më tej. Pranë ILDKP për vitin 2004 ai ka deklaruar plot 8 llogari bankare, me vlera nga 300 mijë lekë të vjetra në 35 mijë euro. Nga ana tjetër 18 mijë USD ka përfituar bashkëshortja nga shpërblimet në Fondin Shqiptaro-Amerikan të Ndërtimit. 6.5 milionë lekë ajo i ka përfituar nga paga në kompaninë “H-Communication SH.A” ish-Hermes, 6.5. Ndërsa përfitimi nga dividenti nga kjo kompani kap shifrën e 50 milionë lekëve. Edhe në vitin 2005 pasuria e ministrit ka vijuar të rritet dhe të ardhurat më të mëdha kanë ardhur nga kompania “H-Communication SH.A”. Këtë radhë dividenti ka kapur shifrën e 80 mijë USD.
Viti 2010-2014
Gjatë vitit 2010, pasuria e ministrit aktual të Ekonomisë, Arben Ahmetaj, ka kapur shifra gjigante. Vetëm në vitin 2010, ai ka deklaruar një llogari bankare me vlerë 300 mijë euro, e cila më pas është ndarë në disa llogari të tjera me vlera të mëdha. Ahmetaj ka përfituar shuma gjigante edhe si konsulent i jashtëm, pasi në “Bendi Integratet”, gjatë periudhës 2008-2009 ka marrë 45 mijë euro. Ndërsa si konsulent në “H-Communication SH.A” ka përfituar 10 milionë lekë. Në këtë vit bashkëshortja ka deklaruar 2 apartamente, me vlerë 75 mijë dollarë dhe 105 mijë euro. Po ashtu, Ahmetaj dhe bashkëshortja e tij kanë deklaruar automjete me vlera 25-30 mijë euro. Në deklaratën më të fundit, atë të vitit 2014 Ahmetaj ka deklaruar disa llogari të majme bankare. Ai ka shitur disa makina dhe apartamente duke futur në bankë 114 mijë euro. Nga ana tjetër, bashkëshortja ka bërë rivlerësimin e banesës, duke deklaruar një çmim prej 560 milionë lekë të vjetra.
Kategori
Uncategorized

Minisri shqiptar me çarter privat.

Ky ministër, gjatë ushtrimit të detyrës së tij, qëndron më shumë në ajër se sa në tokë. Gazeta SOT do të publikojë në ditët në vijim dokumente rreth udhëtimeve të shtrenjta të këtij ministri, disa herë në muaj. Ndaj dhe pasuria e tij nuk mund të ishte ndryshe veçse e rrethuar me pikëpyetje dhe dyshime. Po cila është pasuria e deklaruarar e Arben Ahmetajt? Deklarata e parë e pasurisë së ministrit të Ekonomisë, Arben Ahmetaj, daton në vitin 2003, periudhë në të cilën ai u emërua zv/ministër i Energjisë. Dhe pikërisht këtu fillon paradoksi. Arben Ahmetaj ka deklaruar një investim prej 330 milionë lekësh aksione tek “Hermes” SH.P.K, duke deklaruar si burim kursimet dhe tre kreditime bankare.
Si e kurseu Ahmetaj një shumë kaq të madhe parash? Po këtë vit Ahmetaj deklaron edhe 100 milionë lekë të tjera kursime. Një familje normale, me punë të ndershme, i duhen 50 vjet për të kursyer 100 milionë lekë. Si mos të mjaftonin këto, pranë Inspektoratit të Lartë të Deklarimit dhe Kontrollit të Pasurive, ai ka deklaruar dy apartamente, me vlera 50 dhe 90 milionë lekë të vjetra. Ndërkohë që 20 milionë lekë të ardhura kanë qenë nga dhënia me qira e apartamentit. Ndërkohë një pasuri të lartë ka pasur dhe bashkëshortja, paga e së cilës ka kapur shifrën 40 milionë lekë. Nga viti në vit pasuritë e tyre janë rritur, bashkë me to dhe llogaritë bankare. Dy apartamente të tjera janë në pronësi të bashkëshortes, me vlerë nga 75 mijë dollarë dhe 105 mijë euro. Po ashtu, bashkëshortja ka marrë pjesë në një investim godine me vlerë 310 mijë euro bashkë me dy ortakë. Ahmetaj dhe bashkëshortja kanë deklaruar dhe makina luksoze, me vlera 15 mijë euro deri në 30 mijë euro.
Vitet 2004- 2005
Pas marrjes së detyrës së zëvendësministrit të Energjisë, pasuria e Arben Ahmetajt ka vijuar të rritet edhe më tej. Pranë ILDKP për vitin 2004 ai ka deklaruar plot 8 llogari bankare, me vlera nga 300 mijë lekë të vjetra në 35 mijë euro. Nga ana tjetër 18 mijë USD ka përfituar bashkëshortja nga shpërblimet në Fondin Shqiptaro-Amerikan të Ndërtimit. 6.5 milionë lekë ajo i ka përfituar nga paga në kompaninë “H-Communication SH.A” ish-Hermes, 6.5. Ndërsa përfitimi nga dividenti nga kjo kompani kap shifrën e 50 milionë lekëve. Edhe në vitin 2005 pasuria e ministrit ka vijuar të rritet dhe të ardhurat më të mëdha kanë ardhur nga kompania “H-Communication SH.A”. Këtë radhë dividenti ka kapur shifrën e 80 mijë USD.
Viti 2010-2014
Gjatë vitit 2010, pasuria e ministrit aktual të Ekonomisë, Arben Ahmetaj, ka kapur shifra gjigante. Vetëm në vitin 2010, ai ka deklaruar një llogari bankare me vlerë 300 mijë euro, e cila më pas është ndarë në disa llogari të tjera me vlera të mëdha. Ahmetaj ka përfituar shuma gjigante edhe si konsulent i jashtëm, pasi në “Bendi Integratet”, gjatë periudhës 2008-2009 ka marrë 45 mijë euro. Ndërsa si konsulent në “H-Communication SH.A” ka përfituar 10 milionë lekë. Në këtë vit bashkëshortja ka deklaruar 2 apartamente, me vlerë 75 mijë dollarë dhe 105 mijë euro. Po ashtu, Ahmetaj dhe bashkëshortja e tij kanë deklaruar automjete me vlera 25-30 mijë euro. Në deklaratën më të fundit, atë të vitit 2014 Ahmetaj ka deklaruar disa llogari të majme bankare. Ai ka shitur disa makina dhe apartamente duke futur në bankë 114 mijë euro. Nga ana tjetër, bashkëshortja ka bërë rivlerësimin e banesës, duke deklaruar një çmim prej 560 milionë lekë të vjetra.
Kategori
Uncategorized

Rusia propagandë nga Tirana: Po mbrojmë botën e qytetëruar nga ISIS! (Foto).

Rusia propagandë nga Tirana: Po mbrojmë botën e qytetëruar nga ISIS! (Foto)

Ambasada e Federatës Ruse në Tiranë, ka shpërndarë sot një njoftim në shqip nëpër rrjetete sociale, ku paraqet një foto-reportazh të ministrisë ruse të Mbrojtjes, në të cilën duken ushtarët rusë të angazhuar në konflikton sirian, në mbështetje të tirranit Bashar Al Assad që po lufton kundër rebelëve të moderuar sirianë dhe terroristëve të ISIS për të rimarrë kontrollin e vendit.

“Federata Ruse vazhdon luftën e vendosur të përditshme kundër ‘Shtetit Islamik” në Siri, duke e parë ISIS-in si një kërcënim të pamohueshëm jo vetëm për vetë Rusinë, por për mbarë botën e qytetëruar’, shkruan ambasada ruse në Tiranë.

Më tej ajo saktëson se “Forcat Ajrore ruse po kryejnë misionin e tyre antiterrorist në Siri me mbështetjen e Flotës Luftarake Detare të Rusisë. Anijet ruse në Detin Mesdhe sigurojnë mbrojtjen kundërajrore për aviacionin rus që kryen fluturime nga baza Khmeimim”.

Më poshtë fotot e grupit detar të përhershëm të Rusisë në Mesdhe të angazhuar për luftën kundër ISIS-it, dhe për të rimëkëbur diktatorin Assad.

Kategori
Uncategorized

Vajzat moderne nga Kosova që tani drejtojnë kampet e ISIS – FOTO.

isss_1453791653-2378784

 

Syri.net

Kosova ka qenë një nga vendet më proamerikane të Evropës qëkur Shtetet e Bashkuara ndihmuan në çlirimin nga regjimi serb. Megjithatë, në një ndryshim gjeneracional në këtë vend me shumicë laike, radikalizmi islamik po gjen shtrirje mes të rinjve. Dhe nuk janë vetëm djem ata që i janë bashkuar ISIS-it. Janë mbi 40 gra nga Kosova, të lindura kryesisht gjatë të 90-ta, që i janë bashkuar kësaj organizate terroriste shkruan një hulumtim i gazetares Arbana Xharra

Prishtinë, Ferizaj, Mitrovicë, Gjilan dhe Tërpezë

Laura Hyseni ishte një adoleshente tipike e Kosovës, dilte me shoqet nëpër kafene dhe bare dhe nuk i shkaktonte shumë telashe prindërve të saj me mendje të hapur.

“Ajo mund të merrte një taksi dhe të shkonte nëpër takime nëpër kafene me miqtë e saj në qytet. Vishej njësoj si moshataret e saj – në disa raste me minifunde apo me xhinse.

i_1453791603-5472756

Ajo qe shumë moderne”, thotë Faik Uksmajli, djali i të cilit, Arbnori, u martua me të. Lotët i rrjedhin në faqe ndërsa ai kujton, i ulur në një karrige druri në ballkonin e tij në Nerodime të Epërme, një fshat i vogël në rrafshnaltën bujqësore që rrethon qytetin e tretë më të madh në Kosovë, Ferizaj. Jo shumë larg prej këtu gjendet baza kryesore e Ushtrisë Amerikane në Kosovë, Kampi “Bondstill”.

Uksmajli tregon se Arbnori dhe vëllai i tij më i vogël, Alberti, ishin të shoqërueshëm dhe të hapur njësoj si Laura, por pastaj atyre të treve diçka e tmerrshme u ndodhi vitin e kaluar. “Brenda vetëm pak muajsh, hoxha i fshatit dhe bashkëshortja e tij ua shpëlanë trurin”, thotë ai.

Ata u bënë myslimanë striktë dhe u shkëputën nga miqtë dhe rrethi i tyre. Arbnori lëshoi mjekrën, veshi pantallona treçerekëshe, dhe fliste vazhdimisht për Shamin, emri fetar për tokën e Sirisë.

Qamile Tahiri, me dy fëmijët e saj në Siri. Burri është vrarë, por vazhdon të rekrutojë nga Siria përmes internetit, gra e vajza nga Kosova! /Zeri

Kategori
Uncategorized

Shqipĕria nĕ udhĕkryq.

Ferdinand VELIU

Shqipëria ndodhet sot në ditën e saj më të vështirë. Po të pyesësh qytetarët ata të thonë se, problemi kryesor mbetet rënia e nivelit të jetesës që konsiston në rritjen tej mase të çmimeve të produkteve bazë në jetën e përditshme si edhe shtimit të një armate të frikshme të papunësh, që ka prekur rreth 80% të të rinjve. Realisht ky është një problem, por jo më i rëndësishmi. Sot, Shqipëria është e drejtuar nga mafia, e cila i ka shtrirë tentakulat e saj në çdo aspekt të jetës politike dhe shoqërore, ku në shumë raste janë lakuar apo kanë dalë emra shumë të rëndësishëm të kabinetit qeveritar në trafik droge, apo në krime të shëmtuara me pasojë humbje jetësh. Në fakt, këto kanë qenë të pritshme, sepse ky krah mafioz i dha suportin financiar prej dhjetëra miliona euro Kryeministrit aktual Edi Rama në fitimin e zgjedhjeve në qershor 2013. Por haraçi i mëpasshëm ka qenë më i madh. Ata i diktuan Edi Ramës njerëzit e tyre, të cilët në numër të konsiderueshëm u bënë deputetë të Parlamentit dhe pse disa prej tyre nuk kishin as arsimimin fillestar apo ishin akuzuar dhe dënuar në shtete të ndryshme europiane për vepra të rënda penale si vrasje, grabitje, prostitucion, trafik droge, armëmbajtje pa leje etj., ndërsa pjesa tjetër u kompesua me poste mjaft të larta në qeveri apo në nivele të dyta dhe të treta.
Kapja e institucioneve nga ky grupim i rrezikshëm kriminal bëri, që në kohë rekord të zhbëheshin reforma dhe standarde që deri diku kishin prodhuar një klimë bashkpunimi në realizimin e reformave euroatllantike, çdo sektor i jetës publike pësoi rënie galopante që reflektoi një rënie drastike të nivelit të jetesës, çka solli në vitin e fundit një eksod masiv të popullsisë drejt vendeve të BE. Në vëndin e vogël ballkanik është bërë e zakonshme që pas çdo krimi të bujshëm apo trafiku droge të lakohet ministri i Brendshëm, ku në telefonat e vrasësve, apo të vrarëve, apo të spiunëve të vrasësve të gjenden thirrjet apo mesazhet e tij.
Në krahun tjetër, deputetë të Parlamentit ose më saktë të mazhorancës qeverisëse qëllojnë me armë qytetarët që nuk u binden kërcënimve të tyre për largim nga biznesi. Ajo që të bën përshtypje është indiferenca e Kryeministrit, i cili dhe pse ja akuzojnë me fakte vartësit nuk ndërrmer asnjë lloj hapi, çka të lë të kuptosh se ai është urdhëruesi apo meduza.Në shumë raste, ai ka marrë rolin e gjyqtarit, prokurorit dhe organeve hetuese, duke paracaktuar rezultatin e hetimit. Sot, Shqipëria është në udhëkryq. Reformat dhe investimet janë ndalur. Mbi 1.000.000.000 (miliardë) euro janë zhdukur pa lënë gjurmë në shëndetësi, në buxhet, investime që nuk janë kryer. Çdo ditë qeveria u dhuron anonimëve me konçesion pjesë të rëndësishme të pasurisë kombëtare, duke kryer vërtet akte tradhëtie, të cilat po e kthejnë vendin në një vasal të mafias.
Ditët shtojnë numrin e viktimave, si pasojë e këtyre politikave absurde ekonomike, vetvrasje prej dëshpërimit të humbjes se vëndit të punës, viktima nga i ftohti, apo nga depresioni i mos përballimit të jetesës. Mafia tashmë është në terrenin e vet, ajo i mbyll gojën dhunshëm opozitës ose gjen brenda saj bashkëpunëtorë, duke konsoliduar pushtetin dhe rekrutuar elementë të dobët. Ajo ka kapur gati të gjithë median, duke e shndërruar fjalën e lirë në një zëdhënëse të krimit, duke dezinformuar sistematikisht opinionin publik dhe fshehur ngjarje të rënda.
Ndaj atyre gazetarëve që kanë tentuar të kryejnë misionin e tyre është përdorur dhuna deri në kërcënime fizike. Pushteti i saj ka shtrirë dorën tashmë edhe në sistemin e drejtësisë si hallka e fundit që do t’u sigurojë mbrojtje dhe pushtet absolut oligarkëve të mafias. Gjatë vitit 2015 u raportuan qindra milionë euro humbje në dogana, dhjetëra milionë të humbura në arbitrazhe, 600 milionë euro iu falën Kompanisë ÇEZ, borxhi publik kap shifrën e frikshme 70%. Ekonomia shqiptare tashmë është në krizë drejt një falimenti total dhe viti 2016 do të jetë një sprovë tepër e vështirë, e cila do të vendosë mbijetesën e shtetit apo nxjerrjen e tij në ankand. Përsa kohë që mafia do të dominojë jetën politike dhe ekonomike të shqiptarëve, Shqipëria do të ndodhet në udhëkryqin më të rrezikshëm, ku liria dhe të drejtat njerëzore do të humbasin edhe si nocion!

Kategori
Uncategorized

Arëmënët e Shqipërisë / 1905, nga Korça në Pogradec.

arme

Shënime udhëtimi të studiuesit italian me origjinë rumune, C.N.Burileani

Nga Llazi Tona.

 Në një mëngjes të bukur vere lashë Korçën. Sapo u nisa u përshëndeta me arumunët apo vllahët rajonalë. Me disa nga ata lëviza me pajton drejt liqenit të Pogradecit, së bashku me Miltiadh Ballamaçi. Shoqërues kisha një përfaqësues shtetëror turk, i cili ishte shumë i kujdesuar për një udhëtim sa më të mirë për të mos pasur as dhe një shqetësim sa më të vogël të ishte.

Rruga që të çon në Liqenin e Ohrit ishte e gjatë rreth tetë orë dhe mund të them se ishte një udhëtim i mirë. Kur mendon për kushte qenësore të rrugëve të Turqisë, duke prerë fushën ndërmjet Korçës dhe lumit të vogël Devoll, i cili kalon Maliqin. Në anën Lindore ndodhet këneta ndërsa në Perëndim, rrëzë kodrave, vazhdon rruga që të çon në Pogradec. Gjatë këtij marshimi në afërsi të tij ndodhej një postbllok të cilën e kaluam pa asnjë vështirësi. Para se të hynim në Pogradec pamë një situatë mjaft e bukur. Në perëndim të tij male të mrekullueshme të Mokrës, kurse në Lindje Liqeni i Ohrit. Mu duk sikur po kaloja në pararojë. Përshtypje të tilla kënaqësie unë duhej t’i atribuoja pamjes ekskluzive (jashtëzakonshme) që më ofrohej nga një anë e shikimit pak a më shumë kontrastit rrëshqitës dhëmbor të vetmisë së maleve dhe e vendeve, që të gjitha në ato ditë të para të dukeshin mrekulli. Qetësia, kënaqësia në mënyrë të veçantë ngjyra bojë qielli e këtij liqeni me ëmbëlsinë e nderuar nga vetë natyra. Pagabueshmëri, unë që prej dy muajsh, nuk kisha parë male të tilla, shpesh të pabanuara, lakuriqe nga jeshillëku, të tilla pra, që të ndërhyn në zemër, herë-herë një trishtim i pasigurt apo i pa bazë. Vetëm kështu doja të shpjegoj gëzimin e ekzagjeruar të vizionit në shpirt të Liqenit të Ohrit.

Shëtitje në Liqenin e Ohrit

Në ditën e parë të arritjes sime në Pogradec bëra një shëtitje me barkë në Liqenin e Ohrit në shoqërinë e kajmekamit të Pogradecit një turk nga Anadolli, gjykatësi, dy shqiptarë të myslimanizuar. Mbas kësaj shëtitje kthehem dhe shkoj në drejtim të hotelit së bashku me shoqëruesin tim Balamaçe për të kaluar natën. Hoteli duhet të ketë qenë që në kohët e vjetra por i pastër. Haxhi Bira, pronari i këtij hoteli nuk kishte gjë për të na ofruar përveç kafesë…Të nesërmen sipas planit që kishim bërë për një ekskursion mbi liqen, shoqëruar nga një bej mysliman shkuam për të vizituar Manastirin e Shën Naumit, i cili ishte shumë i bukur për pozicionin e tij ku është ndërtuar dhe për madhështinë që kishte. Ky manastir u la t’i përkiste arumunëve apo vllahëve. Një shkrim i vjetër provon qartësisht se të shumtat e restaurimeve ishin bërë me shpenzimet e arumunëve të Korçës dhe saktësisht nga familja Balamaçëve.

Popullsia e Pogradecit

Komuna e Pogradecit që shqip do të thotë Nënkala. Kështu është quajtur një kështjellë e vjetër që ishte gjetur më lart në mal pra aty afër. Dallohet akoma e kësaj dite. Popullsia e Pogradecit numëron 310 shtëpi, nga të cilat 190 kanë qenë të krishtere pra janë myslimanizuar, 90 i përkasin shqiptarëve të krishterë, 30 të tjerë i përkasin arumunëve apo vllahëve. Ndërmjet myslimanëve disa kultivojnë ndjenja kombëtare. Ndërsa shqiptarët të krishterë pa përjashtim anojnë nga helenët, një pjesë e tyre kanë qenë dhe në Rumani dhe njohin mirë gjuhën rumune. Gjuhën arumune apo vllave flitet mirë në një varg rrethesh e komunash apo fshatra që bëjnë pjesë ndërmjet maleve Tomor dhe maleve Galicitza e Morava. Një fenomen i tillë ka rrënjët e thella në motivet historike.

Arumunët e Pogradecit rrjedhin nga dy komuna Lunga (Llenga) dhe Nica, por dhe nga Belica e sipërme dhe e poshtme në veri të Liqenit të Ohrit. Të tre kanë të njëjtin dialekt vllah apo arumun. Edhe fshati Remenjë ka qenë i banuar nga vllahët. Sot në të banojnë 15 familje vllahe. Fiset më të përmendura janë Gusho, Kresta e tjera. Me shqiptarët arumunët jetojnë në harmoni njëri me tjetrin.

Drejt Niçes

Duke kaluar kështjellën e fortifikuar nga vetë natyra, pra Kamia nisemi për në komunën e Niçes ku banonin armenjët e stërlashtë. Hymë në një pyll shumëshekullor, i dendur me një natyrë të qetë ku ndërmjet aheve nuk depërtonte asnjë rreze dielli. Ishim në mes të korrikut, dita kish mbaruar e po errej. Menjëherë hëna këshillore e ndjekëse ndriçonte dalëngadalë e qetë-qetë kurrizet e malet që rrezatonin Niçen e cila fshihej akoma prej shikimeve tona të padurueshme. Më së fundi mbas një udhëtimi të gjatë prej gjashtë orësh prej Pogradecit mbërrijmë në komunën e Niçes. Shoqëruesi armen i këtij udhëtimi më çoi në shtëpinë e mikut të tij, i cili na bëri një pritje të mirë duke na afruar gjithçka që kish. Të nesërmen në mëngjes, përpara se të niseshim për në komunën e Llëngës vizitova me nxitim Niçen, kishën dhe shkollën arëmëne.

Niça është e vendosur në një pllajë dhe rrëzë tij kalonte një lum i vogël. Niça numëron 50 shtëpi banimi, të gjitha të ndërtuar me gurë të skalitura e të rehatshme. Gjuha e tyre ishte armenishtja. Si popull arumenët njihen përgjithësisht me emrin vlleh dhe armenishtja njihet si vllahishte. Shkova në kishë. Ç’të shikoje kishën e Niçes, shenjtorët të pikturuar nëpër muret e brendshme të saj. shumë nga ato ishin të dëmtuar, kokat e shenjtorëve të çarë, sytë të gërryer nga turqit që kishin hyrë në Niçe dhe kishin bërë dëme të mëdha. Ata kishin djegur krejtësisht Niçen. Është për të theksuar se pikturat e kishës së Shën Mërisë të Niçes ishin bizantine dhe i përkisnin vitit 1746, por ndërtesa ishte shumë e vjetër pra një konstruksion antik. Pra qysh nga viti i djegies e deri në këtë kohë ajo ka mbetur në gjendje shkatërrimi dhe kjo për faj të pushtuesve otoman. Niça u ribanua dhe u bë e banueshme për të dytën herë nga familja Spiro, e cila mbas djegies së Niçes u vendos në Moçan e merrej me blegtori të madhe, pra një orë larg Niçes dhe nga familjet Premti, familje Mengri, familje Bulli. Është për të theksuar se Niça në kohët e hershme numëronte një popullsi prej gjashtë mijë deri në shtatë mijë shtëpi, Llungu (llëngu) shtatë mijë deri në tetë mijë shtëpi. Po kështu dhe Grabova.

Mes kaçakësh

Ishte ora 10-të e mëngjesit kur u nisëm me këmbë në drejtim të Llëngës së bashku me mësuesin Balamaçe Llambin dhe dy xhandarë. Dielli vazhdonte të më përcëllonte, deri sa kaluam në malin e Senijës, që ndan Nicën nga Llënga. Më në fund pas një varg lidhjesh, arritëm të shkelim Sinijën. Në krye të kolonës ishte xhandari nga Llënga, pas vinte Balamaçe, i treti unë, i katërti Llambi dhe në fund xhandari turk, më i lodhur ndër të lodhurit duke qenë më i moshuari ndër vite të tëra.  Për të arritur në Llëngë duhej mbi dy orë, u futëm sipër një mali të lartë. Aty na u shfaqën katër figura (njerëz) me pushkë në dorë. Ishin kaçakë. Ndaluam menjëherë duke qëndruar afër njëri-tjetrit sikur të ishim një trup i vetëm. E morëm me mend, se çfarë rreziku qëndronte përballë nesh.  Një lëvizje nervoze, mbi të gjitha përshkroi frontin e trupës së kaçakëve.  Kaçakët ishin të parët që kapën çdo kontrast të dyshimtë, njëri ndër ta dukej si kapo i tyre na bëri shenjë me dorë që të afroheshim, shënjë kjo shumë domethënëse se çdo fjalë tjetër. Gjest shumë madhështor.  Në të vërtetë unë marshova, lëvizja me ndalime të sakta dhe të menduara duke përdredhur mustaqet përballë tyre, duke ecur pas xhandarit të Llëngës. Kështu u afrova tek katër brigantët që më dukeshin si fantazma, i përshëndeta duke u përqafuar me ta. Në fillim atë që më kish bërë shenjë me dorë, pra kapos, kaçakut Kokonesh dhe pastaj ata të tre të tjerët. Po kështu bënë dhe shoqëruesit e mi. U bindëm dhe u qartësuam se kaçaku Kokonesh (Jasku) nuk do na bënin keq. Ishin ata që përshëndetën, na përqafuan duke na dhënë “Besën” nëpërmjet xhandarit vllah të komunës së Llëngës.

Fill sa kaluam Shkumbinin, filloi këmbimi i flatëve ndërmjet brigandëve Kokonesh dhe shoqëruesve të mi. Na thanë të uleshim me ta mbi një bar të tharë nga vapa e verës nën hijen e një peme. Biseda midis tyre dhe midis nesh zgjati rreth dhjetë minuta, që mua mu duk kaq shumë, sa që unë nuk kuptoja asgjë, asgjë nga ato që flitej në shqip si me qenë i detyruar dhe jo kurioz për t’i pyetur vllahçe në mënyrë tradicionale “soc” që shqip do të thoshte shokë. Të panjohurit arëmenjët kaçakë na treguan se ishin ngarkuar nga banorët e Llëngës për të kapur Fezis Feta dhe shoqëruesit e tij, prisnim nga çasti në çast të përballoheshim me ta, duke mos kursyer dhe jetën tonë, shtuan se na kishin parë nga larg, me dylbi, duke na shëmbëllyer se mos ishim Fezi Peta me shoqëruesit e tij, kujtuan sepse i pari ishte veshur me kostum kombëtar shqiptar. Na iku frika, duke qënë të bindur se kishim gjetur shoqërues të mirë të zgjuar e të shkathët që e njihnin këtë krahinë, rrugët që po përshkonim ne dhe peripecitë e tyre. Jo vetëm kaq por u ndeshëm me njerëz të mirë si vëllezër dhe jo armiq, pra, shqiptarët, që këta banorë, të mirë, me të cilët takuam, i quajnë vllehë që në shqip do të thotë “vëllezër”.

Briganti Kokonesh na dha fjalën e nderit “Besën” që të shkonin në Llëngë të sigurt duke na marrë në mbrojtje për të mos na ndodhte asnjë ngjarje e jashtëzakonshme, qofshim me rreziqe sado të vogla qofshin. Në momentin e ndarjes “Vëllezërit” donin të kontrollonin revolverin tim duke më pyetur në të njëjtën kohë se si do ta përdorja në fakt, në një përplasje që mund të ndodhte me ta. Unë u përgjigja se: “Nuk e dija se në të vërtetë do të shtija por as nuk do të dorëzohesha”. Duke parë aparatin fotografik që kisha unë, më kërkuan shpjegime dhe unë ju luta që të “pozonim” dhe ata të kënaqur, por vetëm pasi i kisha siguruar se nuk do të laja negativin këtu në Shqipëri por në Romë. Ndarja me këta ishte shumë njerëzore, prekëse. Shoqëruesit e mi i përqafuan dhe i puthën të katër “Vëllezërit” dhe unë bëra të njëjtën gjë.

Në Llëngë

Pas rreth një orë ecje, hymë lumtur në Llëngë dhe unë përshëndeta duke lagur shaminë në burimin e famshëm të kësaj qyteze, për të freskuar pak kokën që më ishte nxehur si flakë. Në mes të komunës pashë 5 a 6 arëmëne që po qepnin rroba për veshjet e tyre. Së bashku me Balamacën që para një viti provuam se ndjenjat e kësaj race arëmëne janë kombëtare. I përshëndeta me fjalën e tyre “bunë dëmnëca” që shqip do të thotë mirëmëngjes. Arëmënët janë njerëz që respektojnë dhe respektohen. Ata sa na panë u ngritën të gjithë në këmbë, duke na kthyer me njerzillëk dhe ëmbël përshëndetjen tonë, duke na lutur të uleshim në disa qilima dhe jastëkë. Ishin biseda të denja dhe arëmënjët në mënyrë të qartë e me kënaqësi na ftuan për të na nderuar duke shkuar nëpër shtëpitë e tyre dhe ne pranuam Ata na pritën miqësisht dhe me një trajtim të mirë. Sigurisht mikpritja e tyre filloi me atë tradicionalen që ata kanë, pra, me rakinë.

Kthimi

Kokoneshi e dinte se çfarë kishte ndodhur ndërmjet Niçës dhe Llëngës. Unë ju luta që të na shoqëronte deri në Pogradec. Por Kokoneshi pas një momenti reflektoi e tha se kishte shumë punë për të bërë, dhe pra e kishte të pamundur të na plotësonte dëshirën. Ra dakord që të na shoqëronte deri në një farë pike të komunës, e për të na lënë duke më përqafuar mua dhe Balamaçe. U drejtova më në fund drejt Pogradecit me njerëzit e mi, tre gra, një burrë dhe një fëmijë që shkonin në tregun e komunës. Në dalje të Llëngës një suprizë e fundit na priste! Kokoneshi me pushkë në qafë dhe gjerdanin me fishekë në brez na arriti me vrap. Ai kishte menduar dhe një herë lutjen time duke pranuar të na shoqëronte deri ku nuk mund të ekzistonte asnjë rrezik nga ana e Fezis Feta dhe kështu vazhduam me të. “E dini pse Fezi Feta nuk më ka vënë në listën e kontributorëve pagues të 70 lira turke siç u ka vënë të tjerëve, për simpati do t’ju them juve!? Jo, ai, e di mirë se kush janë Kokoneshët. Në se ai më vret mua, ngrihen vëllai im dhe vret atë. Vëllai tjetër bën të njëjtën gjë. Ne i përkasim një familje të madhe dhe jemi shumë të zotë në përdorimin e pushkës dhe jemi shumë praktikë. Ne jemi me vlera dhe kur jemi arëmën. Ne arëmënjtë jemi trima; jemi jetim, nuk e kemi babanë. Të dimë, se babai ynë jeton, atëherë do të na shihni”.

Tashmë kishim arritur në kulmin e një mali, një panoramë e bukur na u shfaq përpara syve. Poshtë në një vargmali mund të dalloje shumë komuna të ngritura në shpinë të njëra tjetrës dhe ndërmjet tyre Dunica nga ku ne do të kalonim natën.

“Deri këtu – tha Kokoneshi – jeni në dominimin e frikës së Fezis Feta. Nga këtu ju mund të ecni qetë dhe tregoi perëndimin, drejt një maje të zezë të një mali duke thënë: “Atje te Guri i Zi mbyllet pronësia e Llëngës, kufiri i saj”. Mora disa momente në aparatin tim fotografik ato çfarë tregoi kaçaku Kokoneshi dhe vet atë. Jemi ndarë nga ky vllah me një përshëndetje të ngrohtë.

 

Kokoneshët emërmëdhenj

Familja numërore e Kokoneshëve, kaçakëve me famë të Shqipërisë, të trashëguar nga i ati tek i biri, që legjenda dhe ndodhitë historike e konfirmojnë si një familje me origjinë fërshërote nga komuna e Shënepremtes, tej Divjakës mbi bregdetin e Adritikut,  ndërmjet Vlorës dhe Durrësit. Duhet të ketë qenë që nga kohët e antikitetit në krye të një tribuje arëmëne. Kokoneshët kishin qënë “Zotërinjë”, Dukë, Arhondë ose Kokon, Kont, për të merituar plotësisht emrin “Kokonesh” të mbajtur nga kryetari i anëtarëve aktual të kësaj familje, njeri nga të cilët vdiq vitin e kaluar në Kavajë. Ati Kokonesh, Tuni, ishte siç më është bërë e ditur, tmerr i të gjithë Shqipërisë, saqë turqit tmerroheshin kur përmendej emri i tij. Do të duhej shumë kohë të tregoja atë që kam dëgjuar për këtë Kokonesh nga goja e njëri prej barinjve të tufave të tij të bagëtisë, që e kam njohur më vonë në Çezmë mbi Shkumbin. Ndjekës të denjë të të atit kanë mbetur të bijtë, ndërmjet të cilëve Nas Kokoneshi (Jasku). Unë nuk e njihja dhe ju drejtova duke e pyetur se si quhej:“Kokonesh” mu përgjigj, thotë, me një krenari të dukshme. Imagjinoni ju se çfarë surprize ishte për mua për shkak se, ky emër më ishte bërë i ditur në Janinë dhe kudo ku kishim kaluar gjer tashmë, se në rast se do të gjëndesha përballë ndonjë rreziku duhej të kërkoja mbrojtjen e Kokoneshëve. “Kokonesh”!? bëra unë, ti je Kokonesh? Përshëndetje, por… unë të njoh nga emri shumë kohë më parë.

Historianët antikë mbi arëmënët

Termi Arëmën, Arëmënje është nga më të hershëm me origjinë pellazgjishte. Është term i përbërë arë në shqip ka dhe mënë, menjë në shqip dorë ose duart. Ka dhe këtë kuptim: njeri që i zënë duart, i aftë. Statusin “Arëmënë”, “Arëmenjë” e kanë përcaktuar shkrimtarë të hershëm si Herodoti, Homeri, Ksenofoni, Plini, Straboni e shumë të tjerë.

Herodoti – babai i historisë (484 para Krishtit). Në Lib.VI-të “Mbi rëndësinë e “Traheve” shkruan: Pellazgët apo arëmenët ishin banorët e parë të Gadishullit Ballkanit. Termi “Greqi”, sipas Herodotit është fjalë e armenëve, e cila ekziston dhe flitet dhe sot gjerësisht tek arëmenët dhe vllehët. Ky term “Grai” në shqip do të thotë: “e folur”, “dialekt”. Në gjuhën e Herodotit ekzistonin fise të shumta trakese. Ai ka cituar prej tyre rreth tridhjetë si: Agrianët, Brigët, Brygët, Besset, Dersenet e tjera. Në Librin VII-të ai shkruan: – “Populli Thrak pas indianëve është populli më i madh në numër që mund të gjendet në botë. Nëse Thrakesit do të kishin një prijës të vetëm dhe do të merreshin vesh midis tyre, sipas mendimit tim do të formonin një popull të pathyeshëm dhe sigurisht më të fuqishëm. Thrakët kur nuk i janë bindur ndonjë njeriu, gjithashtu në kohën time ato të vetmit në Thrakë ruajnë pavarësinë e tyre, se rrojnë në malet e larta dhe të mbushura me pyje.

Homeri në librin “Iliada”, “844-845” shkruan se: Aramenët janë banorët e Trakisë. Ata janë një popull nga më të rëndësishmit të trungut pellazgjik. Në katalogun e tij të anijeve ai përmend se arëmenët ishin në fushën e Trojanëve. Ai i cilëson Trakasit mbarështrues të kuajve dhe mushkave. Me kuaj të mëdhenj e të bukur u bënë kalorës më të mirë të botës. Ata ishin stërvitës të talentuar të kuajve.

Ksenofoni rreth viteve (445-359 para Krishtit), dishepull i Sokratit e ka përshkruar shoqërinë Thrakese të epokës së tij: Thrakët dhe gjithë fiset e tij, janë të një trungu pellazgjik dhe na kanë lënë një thesar të paçmuar i cili ka kapërcyer shekuj pa pengesë të toponimeve dhe enonimsë.

Plini (200-120 para Krishtit) ka shkruar se: Shitësit janë arëmënjë. Ai në “Hist. X-të 191” informon se: Skytharumi janë një popull armusos.

Straboni në “Lib.XI 48” shkruan: Sot në Tesali dhe Epir tërë kohën përdoren emra etnik “Arëmënjë” dhe emrat identikë “Armanjolor”.

Familjet vllahe të zonës së Korçës më 1905

Korça 500, Plasa 150, Dishnica 30,Mborja 30, Drenova 7, Dardha 7, Boboshtica 15, Floqi 5, Polena 5, Gjana 5, Pogradeci 30, Remenji 15,Niça 50,Llengu 100,Voskopoja 140, Shipska 80, Vithkuq 30, Liboniku 20, Grabova 70, Erseka, Kojeli 40, Buzen 30, Valea dhe Ser Neda 50, Variboba 30, Badra 20, Pelikati 80, Nikolica 50

Shënim: Regjistrimet në administratën turke me bazë familje. Çdo familje llogaritej me 5 banorë

 

Kategori
Uncategorized

Si u soll Enver Hoxha me Nene Terezen. Nje histori befasuese!

Nga Blendi Fevziu 

Enver Hoxha kërkoi që raportimi i bisedës konfidenciale të Ministrit të Jashtëm Francez me ambasadorin shqiptar në Paris Javer Malo të dërgohej menjëherë në zyrën e tij një ditë të vitit 1968. Shefi i diplomacisë shqiptare i kishte bërë edhe një notë shoqëruese, në të cilën sqarohej se problemi për të cilin kryediplomati francez Maurice Couve de Murville i drejtohej ishte një problem me të cilin ambasadat shqiptare po përballeshin shpesh në dy vitet e fundit.

Ai e kishte zanafillën disa vjet më parë, kur Ambasada shqiptare në Romë kishte marrë një letër nga një murgeshë katolike me qendër në Kalkuta të Indisë, e quajtur Nënë Tereza. Themeluese e  urdhrit që mbante emrin e saj, shumë e njohur në Europë, ajo kishte kërkuar t’i jepej leje nënës së saj gati 80-vjeçare që të vinte në Romë për kurim. Nënë Tereza sqaronte se qe larguar nga Shqipëria në vitin 1928 dhe se nëna Drane dhe motra Age jetonin në Shqipëri. Ajo nuk e kishte parë nënën asnjëherë që nga ikja 30 e ca vjet më parë. Kjo ishte edhe mundësia e fundit që ajo të kujdesej për të, ta shihte e t’i puthte duart përpara se të ikte nga kjo jetë. Letra qe nënshkruar edhe nga i vëllai, Lazër Bojaxhi, që jetonte në Palermo të Italisë, një ish-kapiten artilerie i mbretit Zog i ikur që gjatë Luftës së Dytë Botërore.

E lindur në një familje shqiptare të Shkupit, Gonxhe Bojaxhi ishte transferuar bashkë me familjen në Shqipëri pas kalimit të Shkupit në Mbretërinë e re Serbo-Kroato-Sllovene. Ajo vetë kishte zgjedhur rrugën e Zotit. Qe dorëzuar murgeshë me emrin Motër Tereza dhe, pas një qëndrimi në Irlandë, ishte vendosur në Kalkuta të Indisë. I vëllai, Lazër Bojaxhi, pas vendosjes së komunizmit në Shqipëri, qe larguar drejt Italisë dhe ishte vendosur në Palermo ku jetonte i martuar prej vitesh.

Babai i Bojaxhinjve vdiq herët, por nëna Drane dhe motra Age vijuan të jetojnë në Shqipëri në kushte relativisht të vështira. Sa më shumë Nënë Tereza bëhej e njohur, aq më shumë ato e fshihnin afërsinë me të. Përpiqeshin të mos e përmendnin duke pasur frikë nga ndëshkimi i shtetit komunist që nuk e toleronte fenë. Në vitin 1959 nënë Tereza dhe vëllai Lazër u takuan në Romë. Takimi i tyre pas 31 vitesh ngërthente një peng: faktin që të dy bashkë kishin vite pa parë motrën dhe nënën që jetonin në Shqipëri. Prej më se dhjetë vjetësh Nënë Tereza nuk kishte pasur ndonjë letër prej tyre. Më së fundi ajo mori vesh se ato jetonin në Tiranë, porse u lejohej të shkruanin vetëm një herë në muaj, edhe pse të gjitha letrat kalonin në duart e një censure shtetërore që kontrollonte edhe hollësitë më të vogla. Biografë të shumtë të Nënë Terezës shkruajnë se ajo kishte dëshirë të zjarrtë të vizitonte Shqipërinë, madje për këtë fliste shpesh me miq të ngushtë. Por Shqipëria, në mënyrë të përsëritur ishte një tokë e ndaluar për të.

Në mes të viteve ’60 nëna Drane u rëndua dhe të dyja bashkë, nënë e motër, i kërkuan Lazrit që t’iu dërgonte disa barna që nuk gjendeshin në Shqipëri. Lazri mendoi se ardhja e nënës për një muaj në Itali ishte zgjidhja më e mirë. Ajo mund të vizitohej në një spital italian dhe ata, vëlla e motër, do të shihnin për herë të fundit në jetë nënën që i kish rritur me mjaft vështirësi. Të dy bashkë i nisën një kërkesë Ambasadës shqiptare në Romë, por për shumë kohë nuk morën përgjigje. Të njëjtin fat pati një letër e dytë dhe një kërkesë e bërë nga Drejtori Politik i Ministrisë së Jashtme Italiane me shtyrjen e Vatikanit. Menjëherë pas kësaj, Ambasadori shqiptar e thirri atë në një takim dhe i komunikoi se gruaja plakë nuk mund të largohej nga Shqipëria, sepse niveli i spitaleve ishte shumë i mirë, dhe se vajza dhe djali i saj që jetonin jashtë duhej ta kishin marrë parasysh mallin që kur u larguan nga Shqipëria dhe e braktisën nënën e tyre.

Me sa duket, rasti i Nënë Terezës, i bërë publik në media preku edhe shumë vetë. Në harkun e dy viteve pothuajse gjithë vendet që kishin marrëdhënie të mira me Shqipërinë i kërkonin Ministrisë së saj të Punëve të Jashtme të bënte diçka: për plakën kërkohej vetëm një leje 30-ditore dhe kjo mund të jepej. Në mungesë të përgjigjes pozitive, Nënë Tereza tentoi atë që dukej më e vështira: kërkoi leje hyrjeje në Shqipëri për vetëm një javë, siç dëshmon një biografi i saj:

“Aty kah fillimi i viteve ’70, kohë kur Nënë Tereza mësoi për sëmundjen e nënës së saj, ajo i dendësoi përpjekjet për t’iu dhënë mundësia që të vizitonte vendin e saj. Shkoi të takonte atasheun e Ambasadës shqiptare në Romë me shpresë që të paktën do të lejohej të vizitonte Shqipërinë. “Kur Nënë Tereza po dilte prej ambasade, – shkruan Dom Lush Gjergji në librin “Nënë Tereza Jonë”, – për herë të parë në jetë e pashë t’i shkonin lot nëpër faqe. U ndal, drejtoi sytë kah qielli dhe tha: “O Zot, unë e kuptoj dhe e pranoj këtë vuajtje për vedi, por shumë e vështirë ta pranoj dhe kuptoj për nënën, loken time, e cila në pleqëri të shtyeme nuk dëshiron asgjë tjetër përpos të na shohë edhe një herë”. (1)

Kishte qenë ky objekti i bisedës konfidenciale që Ministri i Jashtëm Francez kishte bërë me Ambasadorin shqiptar në Paris, duke iu lutur që këtë bisedë t’ia përcillte, në formën e një kërkese, drejtpërdrejt Enver Hoxhës. Por biseda e Ministrit të Jashtëm Francez kishte edhe disa detaje më shumë. Ajo i drejtohej privatisht Hoxhës dhe shënonte se për këtë çështje kishte shprehur interesim presidenti De Gol, si dhe ish-Gruaja e Parë e ShBA Zhaklinë Kenedi. Ata i luteshin Hoxhës që, në emër të humanizmit, të ndërhynte vetë për ta dhënë lejen speciale.

Hoxha duhet të jetë ndjerë keq. Pak orë më vonë ai thirri ministrin e Punëve të Brendshme Kadri Hazbiu, i kërkoi më shumë të dhëna për një murgeshë të quajtur Nënë Tereza dhe sqaroi se, me gjasë, ajo ishte një agjente e rrezikshme. Ndër të tjera i kërkoi informacion për plakën dhe të bijën që jetonin në Shqipëri, si dhe gjithë njerëzit që hynin e dilnin te to.

Pas dështimit për vizë në ambasadë, Nënë Tereza nuk rreshti përpjekjet për të nxjerrë të ëmën dhe të motrën nga Shqipëria. Ajo iu drejtua për ndihmë disa prej personaliteteve më të mëdha të Globit, por pa sukses. Kur pa se ëndrra e saj për t’i takuar po shuhej, Nënë Tereza i shkruante të ëmës dhe të motrës:

“Nuk mund të bëj gjë tjetër, vetëm se të lutem për ju”.(2)

Më14 korrik 1972 Nënë Tereza mori një telegram, në të cilin i vëllai Lazër Bojaxhiu i shkruante: “Lutu për loken, që ndërroi jetë më 12 korrik”. Siç dëshmon shtypi, Drane Bojaxhiu vdiq me dhimbje në zemër që nuk arriti të shihte përsëri të birin e mbetur në Itali dhe të bijën misionare në Indi. Pas vitit 1990 janë botuar studime, ku shënohet një fakt prekës: Drania bijës së vet, që nuk e shihte prej dyzet e pesë vjetësh, fotografinë e fundit ia dërgoi me këtë nënshkrim:

“Gonxhe, të puth nanëlokja”. (3)

Agia, motra e tyre e mbetur vetëm, vdiq një vit pas vdekjes së të ëmës, më 1973. Në një intervistë të vitit 1979, pasi Nënën Tereza fitoi çmimin Nobel, Lazër Bojaxhi u shpreh:

“Motra e vogël, e përulur, ajo e cila u pati ardhur në ndihmë miliona të braktisurve, ajo që u ka dhënë dashuri dhe solidaritet aq njerëzve të dëshpëruar, u ndalua t’i qëndronte mbi krye të shtratit të vdekjes nënës së vet. Dhe ajo grua e gjorë vdiq e dëshpëruar, duke shtrënguar në kraharor një fotografi të njomur me lot”.(3)

Lazër Bojaxhiu vdiq në vitin 1981, ndërsa Nënë Tereza arriti të hyjë në Shqipëri në vitin1990, pesë vjet pas vdekjes së Hoxhës dhe pak muaj përpara se regjimi komunist të rrëzohej nga demonstratat e studentëve. E rrethuar nga roja të policisë sekrete, ajo mbërriti në shtëpinë ku kishin banuar e ëma dhe e motra për të mbajtur në dorë të vetmet kujtime të tyre: një radio “Siemens” të kohës së Luftës dhe një mulli për të bluar kafen turke. Murgesha vendosi një tufë me lule në varret e nënës dhe të motrës si shenjë triumfi ndaj atij regjimi që e ndaloi t’i shihte ato në gjallje

Kategori
Uncategorized

Gruaja e gazetarit të Koços, prokurorja që fali Tahirin.

Prokurorja që pushoi çështjen e Tahirit, në lidhje me akuzat e ngritura prej tij si i implikuar në trafikun e drogës nga shefi i antitrafikut, Dritan Zagani është bashkëshortja e gazetarit të Koço Kokëdhimës. Nën presionin e Koço Kokëdhimës, prokurorja e çështjes ka injoruar faktet dhe provat që implikojnë në mënyrë të pamohueshme Saimir Tahirin duke pushuar çështjen. Ish-Kryeministri Berisha postoi dje në rrjetin social Facebook, reagimin e një qytetari, i cili denoncon presionin që ushtruan mbi gazetarin e Koço Kokëdhimës, burrin e prokurores që hetoi akuzat e shefit të antitrafikut të Qarkut të Fierit, Zagani, për implikimin në trafiqe të Saimir Tahirit nga vetë Edi Rama, por dhe Mili i partisë. “O Doktor, të jap një lajm të freskët. Burri i prokurores së Fierit që pushoi hetimin për Saje qorrin është gazetar te Koço i partisë. Verifikoje dhe do të shohësh presionin që i është bërë burrit të prokurores nga ana e Edvin Ramës dhe Emiljano Shullazit”, thuhet në denoncimin e qytetarit. Nga ana e tij, Berisha thekson se lidhjet e Saimir Tahirit me trafikun e drogës janë të forta. “Natyrisht nuk marr përsipër vërtetësinë e lidhjeve të gazetarit të Koço Kokëdhimës me prokuroren e çështjes, që u bë famoze për hetimin e saj qesharak. Por me këtë rast theksoj se, me hetimin e saj tragjikomik, pa pyetur asnjëherë Zaganin, të cilin në vend që ta merrnin dëshmitar të mbrojtur të drejtësisë, e shpallën kriminel në kërkim ndërkombëtar, vetëm e vetëm që të mos e pyesnin dhe mbyllnin hetimin në favor të Saje qorrit, ajo faktoi për çdo shqiptar implikimin kokë e këmbë të Saje qorrit, Habilajve të tij që menaxhonin trafiqet me makinën dhe skafin e ministrit të trafiqeve. Vetëm në sistemin TIMS rezulton se, makina e Saje qorrit, “shitur” Habilajve, ka kaluar dhjetëra herë kufirin, po kështu dhe skafi i tij “Venus” ka çarë me dhjetëra herë detin me ngarkesat e drogës së kushëririt të Saje qorri!” shprehet Berisha në reagimin e tij. Prokuroria e Fierit ka pushuar të premten hetimet ndaj ministrit të Brendshëm Saimir Tahiri për përfshirje në trafikun e drogës. Hetimet ndaj Tahirit nisën pas deklaratave të bëra nga ish-oficeri i Antidrogës në Policinë e Fierit, Dritan Zagani, por në fakt ato u mbyllën nga karteli i drogës Tahiri. Në denoncimet e tij, ish¬-oficeri i Antidrogës, akuzoi për përfshirje në trafikun e drogës të ministrit Tahiri me të afërmit e tij. Ish-oficeri i policisë Dritan Zagani, akuzoi rreth dy muaj më parë ministrin e Brendshëm, Saimir Tahiri se kishte lidhje me trafikantë të drogës. “Ky grup pas zgjedhjeve u bë shumë i pushtetshëm në Vlorë. Dhe kam mësuar se këta ishin lidhje farefisnore e z. Saimir Tahiri, aktualisht ministër i Brendshëm. Kur isha shef i Hetimit të Kufirit në Vlorë, unë kam pasur informacion dhe të skeduar, një mjet gomone, jo shumë i madh, që përdorej nga ish-deputeti i asaj kohe, deputeti sot ministër i Brendshëm Saimir Tahiri, të cilin e mirëmbanin dhe përdornin këta të tre personazhe. Përdorej për pushime xhiro në bregdet në mungesë të pronarit e mirëmbanin këta persona, mjeti ishte në emrin e zotit Tahiri. Këta perosna ishin A. H, M. H, L.H, nga Vlora këto ishin kontigjent i trafikut të drogës, që kur unë punoja në Vlorë vite e vite përpara”, deklaroi Zagani në një intervistë.

Banda e Shullazit, tmerri i bizneseve sepse ka mbështetjen e Saje qorrit

Banda e Emiljano Shullazit është shndërruar në tmerrin e bizneseve në Tiranë. Duke patur mbështetjen e plotë të Saimir Tahirit, Emiljano Shullazi është shndërruar në gjobëvënës ndaj bizneseve. Me dhjetëra biznese detyrohen të paguajnë “gjobat” ndaj bandës së Shullazit në të kundërt ata përballen me dhunë e kërcënime mafioze. Ndërkohë po dje, ish-Kryeministri Berisha publikoi reagimin e një qytetari, i cili denonconte terrorin që ushtrohet në dogana pas kërcënimeve të Ramës për fshesë të hekurt të partisë në rast se nuk realizojnë planin. “Dihet se doganat, për shkak të kontrabandës qeveritare, shkatërrimit masiv të bizneseve, u zhdukën si të ardhura 320 milionë euro. Piktori dështak do të mbushë gropën e falimentimit të tij me supergjoba dhe falimentim të sigurt të bizneseve”, shkruan Berisha në reagimin e tij. “Nëse keni mundësi, ju lutem ngrijeni shqetësimin për doganat, të cilat pas kërcënimeve të zotit Rama, për arritje plani, po bëjnë terror me bizneset, duke vënë gjoba marramendëse. Biznesi ndodhet në vështirësi. Biznesi fason, siç e dini, vepron me autorizime të veçanta të regjimeve doganore. Prandaj, gjatë vitit 2014 janë importuar lëndë të para, të cilat kanë pasur taksë doganore dhe në rastin kur këto mallra hyjnë pa çertifikatë eur.1 (çertifikatë origjine) duhet të dalin pa çertifikatë që të mos paguajnë këtë taksë dhe e anasjellta. Mirëpo, për gati 1 vit ndoshta dhe më shumë, importet pa çertifikatë eur.1, në eksport janë pajisur me çertifikatë, degët doganore nuk janë interesuar për këtë problem, pavarësisht se biznesi figuronte debitor gjatë gjithë kohës, nuk kanë paralajmëruar as tërhequr vëmendje as njoftuar e as kërkuar për shlyerjen e këtyre detyrimeve në kohë reale. Sot biznesi përballet para këtij fakti: vendime gjobash, të cilat janë hartuar në këtë mënyrë: jeni debitorë për një shumë të caktuar parash, si detyrim principal dhe një gjobë 3-fishin e këtij detyrimi principal. Për shembull: 800.000 lekë detyrim dhe 2.400.000 lekë, pra një total prej 3.200.000 lekësh të reja për t’u paguar. Nuk jemi të qartë sesi do të vazhdohet me ekzekutimin e këtyre vendimeve. Shpresoj të jem shprehur qartë”, thuhet në denoncimin e qytetarit.

Nishani çon në Kushtetuese ligjin për pronat

Presidenti Nishani ka ankimuar në Gjykatën Kushtetuese ligjin për pronat, ligj të cilin ai ia ktheu Kuvendit, e që Kuvendi më pas e rrëzoi.  Në vijim të votimit të datës 21 janar 2016 nga Kuvendi i Shqipërisë të dekretit për “Kthimin për rishqyrtim në Kuvend të Ligjit nr. 133/2015 ‘Për Trajtimin e Pronës dhe Përfundimin e Procesit të Kompensimit të Pronave’”, kreu i shtetit shqiptar informon opinionin publik se: “Presidenti i Republikës ka mirëpritur dhe njohur angazhimin legjitim të qeverisë shqiptare për të trajtuar çështjen e pronarëve, me synimin për të eliminuar me ligj dhe në praktikë të zvarritjeve burokratike dhe për të sjellë barazi të të gjithë pronarëve, të cilëve u është njohur prona për kompensim, me qëllim realizimin e një shpërblimi të drejtë. Në bindje të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë dhe në respektim të jurisprudencës të Gjykatës Kushtetuese, si dhe duke shpresuar në një debat më serioz, profesional dhe të kujdesshëm rreth këtij ligji, Presidenti vendosi kthimin për rishqyrtim në Kuvend të Ligjit nr. 133/2015, me vlerësimin se: Ligji, në tërësinë e tij, cenon parimet bazë kushtetuese të sigurisë juridike, barazisë para ligjit, zhbën konceptin e ekonomisë së tregut, si dhe bie ndesh me vendimet e Gjykatës Kushtetuese dhe standardin e vendosur nga Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut. Presidenti i Republikës konsideron se çështja e pronës është e një rëndësie madhore për qytetarët shqiptarë dhe ka impakt të drejtpërdrejtë në të gjitha aspektet e përparimit të vendit, çka e reflekton qartë edhe përcaktimi i saj si një nga pesë prioritetet kyçe për hapjen e negociatave të anëtarësimit të vendit tonë në Bashkimin Evropian. Bazuar në sa më sipër, kreu i shtetit informon opinionin publik mbi vendimin e tij për të dërguar për shqyrtim në Gjykatën Kushtetuese ligjin në fjalë.

Veliaj mburret me punët e Bashës

Ish nënkryetari i Bashkisë Tiranë, Enno Bozdo përmes një deklarate për mediat denoncoi dje Erion Veliaj për mashtrimet publike në lidhje me disa nga projektet që ai shpall si nisma të tij, në një kohë ato që kanë qenë projekte të realizuara apo të iniciuara nga bashkia e mëparshme.
“Kryemashtruesi i Bashkisë se Tiranës vazhdon të mburret me punët e të tjerëve sepse për vete s’ka asgje për të treguar përveç pazarit për rritjen e çmimit të biletave dhe konçesionit për parkun Rinia. Është aq i pacipë në genjeshtrat e tij sa një projekt që është drejt fundit e shet si punë të tij. Këtë bëri sot me varrezat e Tufinës kur i vetmi kontribut i tij ishte bllokimi i shpronësimit dhe buxhetit për këtë projekt për 7 muaj derisa u zhbllokua me vendim gjykate. Ftoj sot të gjithe mediat ato që ende besoj tek misioni i tyre i informimit të vërtetë të qytetarëve dhe s’janë peng i Veliajt ti referohen kronikave të shtatorit 2014 kur kanë pasqyruar nisjen e punimeve për realizimin e projektit të rehabilitimi dhe ndërtimit të varrezave murale në Sharrë dhe Tufinë. Projekti për sistemimin e varrezave të Tufinës dhe Sharrës ishte një investim prej 3 milionë dollarësh i Bashkisë së Tiranës drejtuar nga Lulzim Basha. Është realizuar rehabilitimi, sistemimi ndriçimi gjelbërimi, shtrimi i rrugëve të brendshme, rrethimi i jashtëm, dhe është mundësuar një sipërfaqe për shërbimet e fundit, për familjet gjithashtu. Projektet për të dy varrezat mundësojnë zgjerimin me një sipërfaqe afër 10 mijë metër katror në  varrezat e Tufinës, dhe 15 mijë metër katror në Sharrë.
Projekti parashikonte edhe varrezë murale. Pra Veliaj vazhdon të bëjë të vetmen punë që di të mashtrojë qytetarët siç bëri  kur u betua dhe përbetua se nuk do ta rriste çmimin e biletës por as 24 orë më pas pasi siguroi rryshfetin e dëshiruar rriti çmimin e biletës për qytetarët e Tiranës” ëhstë shprehur Bozdo.

Kontratat e Mega Farma, jo në pronësi të Nadirit të Omega

Gazeta “RD” saktëson se në artikullin e datës 22 Janar 2014, me titull: “Hajduti Beqe, 237 kontrata në një ditë për Nadirin e burgosur”, gabimisht është përmendur emri i pronarit të kompanisë “Omega  Farma”, Nadir Çausholli, e cila nuk ka lidhje me kompaninë “Mega Farma”, e cila ka fituar kontratat e tenderit të vaksinave nga Ministria e Shëndetësisë.

Kategori
Uncategorized

Luksi i Rames, 4 miliarde leke per dreka e darka.

Rreth 4 miliardë lekë janë shpenzuar nga institucionet, kryesisht nga Kryeministria dhe ministritë për dreka, darka e pritje luksoze. Mjafton një hulumtim i vogël në portalin Open Data për të konstatuar se në dy vite, janë shpenzuar miliarda para për aktivitete, evente, shtrim darkash e drekash të shtrenjta. 1.6 miliardë lekë të shpenzuara në total gjatë vitit 2014. Nga këto 270 milionë lekë të shpenzuara nga Kryeministria. Ndërsa për vitin 2015, niveli i shpenzimeve është rritur thuajse dyfish, në një total prej 2.5 miliardë lekësh, nga të cilat 550 milionë të shpenzuara nga Kryeministria për vitin 2015.
Prenotime restorantesh, aktivitete dhe evente, dreka e darka, miliarda para të shpenzuara për të paguar momente kënaqësie, duke filluar nga blerja e tapeteve, përzgjedhja e muzikantëve, dekorimet e ambienteve me lule e gjithëfarëlloj zbukurimesh përfshihen në një zë të vetëm: Pritje e përcjellje.
Një shumë marramendëse që është paguar nga taksat e shqiptarëve. Kanë qenë gjithsej 90 aktivitete, të organizuara në vitin e shkuar dhe të regjistruara në buxhet si “pritje-përcjellje”. Me një llogari të thjeshtë rezulton, se çdo 4 ditë, qeveria organizon pritje dhe përcjellje. Në përshkrimin e faturës mbetet e paqartë lloji i aktivitetit që është organizuar nga Kryeministria, si pritje me mësuesit, me gazetarët, me diplomatët apo me rastin e festave. Faturat janë marrë nga të dhënat, që publikon Open Data Albania.

Shpenzime luksoze të Kryeministrit

Absurdi i shpenzimeve kryeministrore në zërat e buxhetimeve për vitin 2016 nuk ka të ndalur. Sipas tabelave të detajuara me shpenzimet e kryeministrisë, ajo çfarë bie më shumë në sy në këta zëra ka të bëjë pikërisht me faktin, se pjesa më e madhe e shpenzimeve që kap një shifër të tmerrshme, e cila adresohet për mobilimin e zyrave të Kryeministrisë, rikonstruksionin e tyre. Me një fjalë i tërë buxheti kapital i vendit i është adresuar projekteve studimore, ku qartë kuptohet se paratë do të shkojnë për klientët më të besuar të qeverisë. Në këto tre vjet buxhetime, është parë tashmë se as që mund të bëhet fjalë për projekte të vëna në jetë, apo për të mira dhe shërbime që i kanë përfituar qytetarët shqiptarë. Bëhet fjalë për të mira dhe shërbime që po shkojnë automatikisht në xhepat e hajdutëve, të cilët nuk ngopen së marruri fonde prej qeverisë në çdo buxhetim të bërë. Janë shuma të mëdha fondesh që akordohen edhe për disa prej institucioneve me më përzemër të Kryeministrit Edi Rama. Duke ju referuar buxhetit të detajuar të shpenzimeve kapitale për Kryeministrinë vihet re se ky buxhet ka parashikuar 102 milionë lekë ose rreth 720 mijë euro për SNRAP. Nga një kërkim i thjeshtë në Google rezulton se SNRAP është draft Strategjia Ndërsektoriale për Reformën në Administratën Publike (SNRAP) 2015-2020, ku në bazë është depolitizimi i administratës, zbatimi i legjislacionit dhe zbatimi i konkurseve meritokratike. Po ashtu, rreth 6 milionë lekë (42 mijë euro) janë parashikuar në buxhetin e shtetit 2016 për “Studime për potencialet e investimeve në Shqipëri, po në zërin e shpenzimeve kapitale, financim i brendshëm, te Ministria e Ekonomisë. Një tjetër Projekt studimor “Zhvillimi i turizmit të spa-ve në vendburime termale” ka një fond prej 14 milionë lekësh (rreth 100 mijë euro). Edhe Projekti studimor “MICE” (turizmi i konferencave: Meetings, Incentives, Conferences, and Events) ka të parashikuar një buxhet prej 15.4 milionë lekë. Projekti kombëtar E‐Turizmi‐Krijimi i Portalit të turizmit Shqiptar (prezantimi Shqipërisë turistike online dhe në mënyrë të integruar me sistemet e tjerë) kërkon 3 milionë lekë. Zgjerimi i gamës së koncesionave ka bërë që të akordohen 11 milionë lekë për një “Sistem Online kombëtar për Koncesionet, administrimin e tyre, ndjekjen e procedurave online, skeda e të dhënave, historiku, lejet dhe shërbimet në lidhje me koncesionet”. Për zhvillimin e turizmit janë parashikuar 40 milionë lekë për zërin “inovacione teknologjike”. Ndërsa është “lëshuar dora” për fondet e projekteve e studimeve, fondet direkte për sipërmarrjet si për “Biznese të mbështetura me Fondin Start-up”, “Mbështetje biznesit kreativ” dhe Projekt “Për gratë sipërmarrëse” janë nga 10 milionë lekë secili. Shpenzimet për asistencë teknike të përfshira në shpenzimet kapitale të vitit 2016 janë rreth 4.8 milionë dollarë ose 0.5% e totalit të investimeve. Janë dy projekte “Asistence stafi për projektin “Rimëkëmbja e sektorit energjetik” që kushtojnë 45 milionë lekë. 164 milionë lekë të tjera do të kushtojnë projektet për përmirësim i menaxhimit të financave publike dhe përmirësim i kapaciteteve të administratës fiskale. Asistenca teknike nga fondet e IPA e përllogaritur si shpenzim kapital përfshin një vlerë prej 183 milionë lekësh.

20 milionë USD për rikonstruksion e mobilim luksi

Qeveria do të përdorë rreth 20 milionë dollarë nga fondi i investimeve publike të këtij viti  për asistencë teknike, rikonstruksione dhe mobilim zyrash për administratën qendrore. Sipas projekteve të detajuara të shpërndarjes së fondit të investimeve nga Ministria e Ekonomisë 2 miliardë e vlerës totale të zërit të investimeve prej 59 miliardë lekësh do t’i dedikohen përmirësimit e cilësisë në ambienteve të administratës dhe projekteve të asistencës teknike që kanë lidhje me trajnimin e administratës publike. Fondi prej 2 miliardë lekësh, apo prej 20 milionë dollarësh që ju merret taksapaguesve shqiptarë shkon tërësisht për mobilim zyrash.
Në buxhetin e këtij viti nuk parashikohet asnjë investim i ri në infrastrukturë. Dhe sikur të mos mjaftojë as kjo, një pjesë e konsiderueshme e shumës së parashikuar për investime do të shkojë për rikonstruksione godinash e mobilim zyrash. Sipas të dhënave në buxhet, për rikonstruksionet do të shpenzohen mbi 1.1 miliardë lekë për këtë vit. Krahas mobilimit të zyrave, pjesë e tortës së investimeve janë edhe projektet  e studimet. Në buxhetin e parashikuar për Kryeministrinë, janë 102 milionë lekë për projektin e parashikon depolitizimin e administratës. Në këtë buxhet, rreth 6 milionë lekë janë parashikuar për “Studime për potencialet e investimeve në Shqipëri”. Studimet kanë vlerën e tyre, por shqetësues është  fakti që ai do të mbulohet me paratë e parashikuara për investime, pranë Ministrisë së Ekonomisë.
Vetë krerët e dikastereve drejtuese në ministrive kyçe bien në kundërshtim me deklaratat e tyre kur thonë se, pjesa më e madhe e shpenzimeve ka shkuar për shlyerjen e borxheve. Në të vërtetë ka qenë ministri i Ekonomisë, i cili pak ditë më parë në Komisionin e Ekonomisë pranoi se, këtë vit nuk do të mund të ketë investime të reja, pasi qeveria ka shpenzuar për shlyerjen e borxheve.

Rikonstruksionet 11 miliardë lekë

Një vlerë e madhe prej 35 milionë lekësh do të përdoren për rikonstruksion i zyrave të AKU (Autoritetit Kombëtar të Ushqimit), për ambientet e të cilit edhe më parë janë investuar shuma të mëdha. Ndërsa, rreth 170 milionë lekë do të shkojnë për përmirësimin e ambienteve të gjykatave në disa rrethe. Ministria e Arsimit do të shpenzojë 101 milionë lekë për rikonstruksion ambientesh, Ministria e Jashtme 75 milionë lekë dhe Ministria e Brendshme rreth 120 milionë lekë. Ministria e Financave do të shpenzojë për përmirësimin e ambienteve të saj 91 milionë lekë. Më shumë se 30 milionë lekë do të shkojnë për përmirësimin e ambienteve të vilave qeveritare dhe 100 milionë lekë për Ministrinë e Zhvillimit Urban.

Mobilimi i zyrave 335 milionë lekë

Në buxhetin e vitit 2016 në zërin e shpenzimeve kapitale do të shpenzohen rreth 3 milionë dollarë për mobilimin e zyrave të institucioneve publike në vend. Vetëm Ministria e Ekonomisë dhe institucionet në varësi të saj do të përdorin 30 milionë lekë për këtë vit që vjen për mobilimin e ambienteve. Ministria e Financave do të shpenzojë 68 milionë lekë, Ministria e Brendshme 80 milionë dhe Shërbimi Informativ 30 milionë lekë. Ministria e Mjedisit do të shpenzojë për zyrat 10 milionë lekë. Prokuroria rreth 32 milionë lekë dhe gjykatat rreth 35 milionë lekë.

Kategori
Uncategorized

DY INTERVISTA NGA ARRATIA.

Dritan Zagani 2 intervista nga arratia,

Intervista e plote.Rrefimi per ngjarje te tjera te renda, implikime zyrtaresh policie dhe prokurorie, si dhe te huaj.

Basir Çollaku

Zagani, shypi shqiptar gazetat dhe televizionet kane lajmëruar se ju jeni shpallur në kërkim ndërkombëtar nga policia shqiptare, sepse keni thyer urdhërin e arrestit shtëpiak, çarë ka ndodhur me ju?
Jam njohur nëpërmjet internetit dje dhe sot me këtë fakt dhe përveç çudisë që e kanë bërë shumë vonë, dy muaj pasi e kanë deklaruar këtë fakt të tillë, sepse, po të lexosh me vëmendje shtypin dhe deklaratat e policisë së shtetit shqiptar që me daljen e fazës së parë të intervistës, me datën 2 shtator mendoja se do te ishte bërë një gjë e e tillë, siç shihet e kanë bërë pak me vonesë, sepse kanë dashur të gjejnë alibinë e duhur.
Në lajmet e tjera të përcjella me burime policore, thuhet se Dritan Zagani eshtë në Zvicër??
Ata mund të thonë çfarë të duan, unë ia kam bërë me dije ministrit dhe në fun-page_in e tij në fb, se unë nuk kam ik për frikën e tyre apo për frikën e tij, apo për drejtësinë, kam ikur sa të sistemoj fëmijët e mi, në një vend që për momentin nuk mund ta deklaroj për garancinë e jetës së fëmijëve të mi, të cilët janë minorenë.
Kjo është arsyeja që ju nuk deklaroni se ku ndodheni?
Kjo është arsyeja e vetme dhe në momentin e parë që unë të kem siguruar garancinë e fëmijëve të mi të mitur në vendin në të cilin ndodhem aktualisht, do të kërkoj nëpërmjet avokatit tim dhe paraqitjen në seancat gjyqësore nëse është e mundur.
Autoriteteve të vendit ku ndodheni jua keni bërë present këtë shqetësim?
Që ditën e parë, që unë jam prezantuar cili jam kam paraqitur te gjithë dokumentacionin gjyqesor që disponoj, ato pak që disponoj, sepse shteti nuk mundet të na i japë të gjitha në formë ligjore e të rregullt, por ato pak që kemi mundur të garantojmë i kam prezantuar të gjitha faktet, çfarë ka ndodhur, në çfarë faze jam dhe çfarë pretendoj unë të ndjek dhe i kam paralajmëruar se në këtë luftë që unë kam deklarur gjatë asaj interviste që do dilte, se pa dalë intervista kam bërë kërkesën për mbrojtje, u kam bërë prezent se shumë shpejt do të ndodhe një fakt I tillë. Fakt tjetër që më cudit është se bëhet nga Prokuroria një kërkesë për arrestimin tim ndërkombëtar, kur është e njëjta Prokurori që, pas kërkesës së avokatit tim për heqjen e masës së arrestit në një seancë gjyqesore, ka qenë dakord me heqjen e masës së arrestit ndaj meje. Dhe ishte gjykata, ajo që çuditërisht, siç ndodhin gjërat në Shqipëri kundërshtoi jo vetëm avokatin, por edhe prokurorinë dhe nuk më hoqi masën e arrestit. Dhe e njëjta prorkurori, për atë që ka pranuar vetë se ka qenë dakord për heqjen e masës, më shpall në kërkim ndërkombëtar. Kjo ngelet për tu parë.
Ka pasur pretendime të shumta pas akuzave tuaja dhe një ndër pretendimet është ai I minsitrit të brendshëm se ju është dhënë një tokë truall për banesë në Vlorë nga Opozita e sotme, mazhoranca e djeshme dhe ky është një shpërblim. Cili është raporti me të vërtetën sipas jush për këtë?
Kjo më ngjan me shprehjen e vjetër të popullit ku hajduti ulëret kapeni hajdutin, asgjë më shumë. Përse ngjet kjo me këtë. Nuk egziston asnjë lloj banese, është vetëm një hapsirë ferrash, dhe tokë diku në breg të detit në Orikum, afër portit të jahteve , 300-400 metra larg bregut të detit, ashtu siç e ka deklaruar vetë zoti ministër. Kjo histori ka nisur katër vjet më përpara kur isha officer policie, madje edhe sot figuroj në regjistrat e pronësisë si i pastrehë. Banesa që kam është ende në emër të pronarit, sepse nuk e kam paguar, duhet ti paguaj lekët burrit të huaj. Dhe në atë kohë kur kanë nisur procedurat për dhënien e kësaj prone, unë kisha emrin në listën e oficerëve të pastrehë. Dhe po ta shohësh me vëmendje atë letër, që tund zoti minsitër në Kuvend është një listë me shumë oficerë të policisë së shtetit, jo officrë të Partisë Demokratike, apo Partisë Socialiste. Eshtë një listë me oficerë të policisë së shtetit të pastrehë, që shteti ka detyrim ti ndihmojë e trajtojë që këta shtetas, këta oficerë të policisë së shtetit të bëhen qytetarë normale me një banesë të tyren. Duke përfituar nga këto rrethana dhe jo nga qeveria Berisha apo qeveria Rama, nga ligjet e shtetit e jo te politikës, unë nuk kam qenë asnjëherë oficer i politikës, majtas dhe djathtas kam qenë dhe do jem nëse do ketë drejtësi, officer i policisë së shtetit, asgjë më shumë. Emir im në atë listë, gjendet jo i vetëm janë mbi 20 oficerë dhe ndër to është edhe emrin im . Ajo që më habit se si trajtohen gjërat në këtë shtet është fakti se kur emri im ka figuruar në atë listë, kanë çuar deri larte duke thënë se është një eksponent i Partisë Socialiste dhe bën fushatë për Partinë Socialiste ndaj mos ti jepet terreni
Atëherë të thonin je me Partinë Socialiste, tani të thonë se je me Partinë Demokratike?
Ndërkohë që, tani që vijnë në pushtet këta thonë se jam shitur me tokë. Kjo është thjesht e verifikueshme për çdo qytetar, sepse ai dekret i qeverisë është në sistem, është në fletoren zyrtare, jo në atë të Partisë Demokratike apo Socialiste dhe unë, bashkë me oficerin tjetër të policisë ortak në këtë pronësi të pretenduar jemi ende në proces.
Jeni në gjyq ende?
Jemi të vetmit që kur kemi vendimin e qeverisë për pronën, kemi vajtur në zyrën e regjistrimit të pasurive të patundeshme, për ta regjistruar me vendimin e qeverisë dhe na është thënë, zotëri, kjo pronë nuk ju takon, sepse ka pronar, dhe për këtë arsye ne jemi në process gjyqesor për ta verifikuar dhe ne ende presim nga gjykata, se me letrat e shtetit ajo është ende prone e dikujt tjetër, me letra false apo origjinale do ta verifikojë gjykata.
As keni paguar as e keni blerë as ka marrë vendim gjykata, nëse ndodh do jeni pronar i saj?
Momentalisht unë kam një vendim qeverie i cili nuk mund të zbatohet, sepse aty ka një mbivendosje. Na është venë emri nga shteti në listat e te pastrehëve dhe kemi përfituar si të tillë dhe jo nga partitë
Një tjetër deklarim i minsitrit Tahiri është se kushërinjtë sipas tij, të largët Habilajt, nuk janë kontigjent I trafiqeve, sipas jush nga puna juaj, informacionet në sektorin e antidrogës, ju flasin për argumente dhe fakte konkrete që implikojnë vëllezërit Habilaj në trafikun e drogës? Dhe cilat janë lidhjet e tyre, me A.D, që sipas dosjes së prokurorisë është Arben Dalipi?
Këta shtetas, siç e kam deklaruar edhe më përpara, kanë qenë të njohur nga ana ime dhe e policisë së shtetit kohë përpara, si element kontingjent të kësaj veprimtarie kriminale. Panvarësisht se, sado që unë kam punuar dhe jam përpjekjur, ata kanë pranuar edhe vetë në një intervistë, sado që unë kam punuar dhe I kam ndjekur në maksimum për të zbuluar dhe goditur veprimtarinë e tyre kriminale, nuk ka qenë e mundur, jo çdo gjë është e mundur edhe në policinë e shtetit.
Përse nuk ka qenë e mundur, për çfarë arsyeje?
Për arsye se me kushtet që kisha dhe isha në punë, nuk kam mundur ti godas drejtpërdrejt. Por me informacionet që kam pasur, dhe dijeninë që kam aktivitetin e tyre e kam goditur goxha.
Aktiviteti I tyre I paligjshëm??
Kriminal, i paligjshëm dhe kriminal, si në drejtim të vlerave monetare që ata edhe e pranojnë si dhe ne informacionin qe kisha dhe dyshoja se një ngarkesë 300 kile që është kapur në portin e Vlorës, kur unë isha me detyrë në Vlorë, 360 apo 380 unë kam pasur informacione se ata ishin të implikuar në këtë ngarkesë dhe në atë rast është arrestuar vetëm një shofer.
Implikim të të afërmeve të minsitrit?
Për mua egzistonin dyshimet e bazuara në informacione të sakta nga burime të sakta që më kishin demonstruar dhe herë të tjera saktësinë e të dhënave gjatë punës sime, që malli ishte lidhje e tyre.
Kushërinjte Hbailaj?
Vëllezërit Habilaj, jo kushërinjte.
Për këto informacione që ju kishit, a keni lënë gjurmë në sistem që të konsiderohet provë se ka diçka, që të mos themi se janë vetëm fjalë?
Po e shpjegoj. Kur investigoja punën në Drejtorinë e kufirit të Vlorës, detyra e policisë kufitare ishte deri tek marrja e informacionit për këto vepra penale. Dhe me rregullore të brendshme të policisë së shtetit nuk na takonte ne të hapnim procedime penale për trafikun e drogës. Por, kur ne kishim rezultate konkrete të arrestimit me prova konkrete edhe në flagrancë ne, ligji na detyronte të bllokonim provat dhe ngjarjen dhe të therrisnim sektorin e krimit të organizuar dhe pikërisht seksionin e antidrogës për veprime të mëtejshme. Dhe unë në titullin e shefit të seksionit kam njoftuar edhe verbalisht edhe zyrtarisht që është ende në detyrë që në atë kohë, zotin Lulaj, Ermal Lulaj, për këta element kontingjent. Dhe kam ngelur keq në këtë mes.
Përse?
Unë i kam dhënë atij informacione me shkrim dhe me gojë në biseda të ndryshme dhe ditën kur unë jam transferuar nga ajo detyrë dhe kam kaluar në detyrë tjetër në Fier, kam pasur një dosje me material hetimor dhe informativ për këta persona
Del si “Dosja H” e Kadaresë..
Dhe për të mos e dorëzuar në duar të pasigurta, deri në momentin që jam transferuar Ermal Lulajn e dija polic dhe të rregullt. Gjithë materialet që disponoja, kur kam bërë dorëzimet në kartotekë e kam pastruar dosjen e informacioneve me sa kam mundur për të mos lënë shenja, sepse e dija që ata kanë kapacitete informative në Drejtorinë e Qarkut, por nuk e dija që ishte direkt shefi i antidrogës dhe ia kam kaluar këtij shefi të antidrogës, ku ndër të tjera I kam thënë se ke këto materiale për këtë grup, i kam dorëzuar dosjen time të punës një kolegu të besuar, sepse po të dilnin në shesh isha I sigurtë se do ti kishin zhdukur, ia dorezova shefit të antidrogës së Vlorës Ermal Lulajt duke i thënë:” Ndiqe, se është një punë e bukur dhe unë se përfundova dot ngaqe u transferova, por ata po punojnë fuqishëm me drogë.
Ishte dosje nga puna juaj operative?
Ishin informacione që kisha unë dhe nuk i kisha hedhur ende në sistem se u transferova në Fier.
Sipas këtyre informacioneve që kishit ju, ata ishin të implikuar në trafik droge?
Ata ishin plote në fyt me trafik droge dhe për këtë do të them edhe si verifikohet. Një muaj pasi transferohem, pasi mi merr këtio informacione dhe i pranon me kenaqësi të madhe, shefi i antidrogës së Vlorës, mësoj për lidhjet e tij me vëllezërit Habilaj dhe më e bukura që ishte, vetë zoti Lula banonte dhe banon në Vlorë bashkë me familjen e tij, në një apartament pronë e vëllezërve Habilaj dhe kur mora vesh se çfarë ndodhte atëherë kuptova se nga më rridhnin informacionet.
I thatë?
I thahsë dy fjalë, nuk ke bërë mirë së pari me pabesinë njerëzore dhe pastaj se nuk të intereson profesioni është puna jote. Pasi,njerëzisht të kam trajtuar si mik dhe koleg të ndershëm. Nuk ke vepruar mirë, mund të më thoje nuk merrem me këtë trafik, me këtë çështje dhe nuk ka problem dhe unë do ta ndiqja vetë apo do shihja si do veproja por të besova si polic i ndershëm dhe ti më ke bërë këtë lojë.
Dhe reagimi i tij si ishte?
Reagimi i tij, ftohje, largim, heshtje, asgjë më tepër. Dhe habitem se është ndër ata shefa që është fuqizuar dhjetëfish pas ndërrimit të pushteteve për këtë arsye, për mbështetjen që ka nga këta, jo vetëm mbështetje, por ata vendosin edhe për oficera madhorë atje, vendosin edhe për drejtorin e kufirit
Përveç banesës që mund ta kenë blerë, keni informacion tjetër të kësaj lidhjeje, të këtij implikimi dhe shoqërimi?
Informacion. .. Mund të pyesësh gjithë Vlorën dhe e di këtë gjë, por me kushtet që jam dhe me atë arrestim që më kanë bërë mua në orën një të natës, e ca gjëra të tjera, përse mendon se janë bërë, thjesht që të mos liheshin prova e para, për të mos lënë gjurmë. Se dyti, po të dojë zoti ministër e verifikon shumë thjeshtë që këta shtetas, kushërinjtë e shtatëmbëdhjetë, sa ka deklaruar ai, janë apo nuk janë të pastër, e ka shumë të thjeshtë. Mjafton të shihet aktiviteti i tyre meqë janë biznes me çdo lloj malli, ashtu siç e ka deklaruar vetë në një intervistë zotëria. Të verifikohen hyrjet dhe daljet monetare për firmën që deklarojnë, vlerësimin e haseteve pronë që ka kjo firmë, të ardhurat që kanë nga biznesi çdo vit, që nga dita kur është krijuar
Por, ndoshta duhet të ketë një kallezim për të hetuar në këtë mënyrë?
Kallezimi ka qene. Informacione në sistem për ta akuzuar si trafikant të dyshuar të drogës kanë qenë prej kohësh. Nuk janë kontingjent i njohur rishtas në një moment apo në një rast kur unë pashë makinën, ishin kontingjente të njohur, por për fatin e tyre, apo për zotësinë e tyre, për atë periudhë që unë kam punuar nuk kam finalizuar operacionin por me aktivitetin e tyre kam pasur finalizime dhe rezultate konkrete
Lidhur me informacionet që ju kishit për A.D, që sipas dosjes së prokurorisë Arben Dalipi, kush ka marrë dijeni zyrtare për këto informacione kur ju ishit në detyrë? Policia, Prokuroria, SHKB, apo edhe autoritetet italiane?
Siç ta kam sqaruar edhe në intervistën e parë, informacionin e parë që kam hedhur në system dhe e kam përgatitur për këtë shtetas dhe grupin e strukturuar ku ai bën pjesë, sepse ka dhe emra të tjerë atje të cilët unë i kam përshkruar në informacion, kur kam dhënë numrat e telefonit jo vetëm për atë por edhe për shtetas të tjerë, e kam përcjellë për herë të parë me emailin e punës te drejtori i policisë Fier në atë kohë Ervin Hodaj
Informacion me shkrim? Zyrtar?
Po, informacion me shkrim, zyrtar. Po kështu kam vepruar edhe herën e dytë, kur më është thënë se nuk po funksionojnë më ato numra telefoni për të njëtët subjekte, sepse ai nuk është vetëm, por përmendet ai sepse ai është koka. Ky është thjeshte një trafikant i zoti në llojin e punës së tij.
Drejtoria e Përgjithshme e Policisë së Shtetit, kishte marrë informacione për të, këto informacione të dërguara nga ju?
Nga sa jam vënë unë në dijeni dhe nga sa më është konfirmuar pastaj edhe nga specialisti në Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit, zoti Ervin Hasrama, drejtori I qarkut të Fierit, z. Hodaj e ka dërguar informacionin larte, me firmën e tij, ashtu siç ia kërkova unë. Unë thjesht e përpilova dhe ia dërgova me email për të mos u parë që është hartuar nga unë, kisha parandjenjë dhe e dija se ai kishte pozita të forta shumë në Tiranë dhe nuk e dija deri ku.
Po Krimet e Rënda kishin marrë dijeni për këtë?
Nga drejtori im, informacionet kanë vajtur në drejtorinë e përgjigthshme dhe nga ktu jam vënë në dijeni nëpërmjet drejtorit se çështjen po e ndjek Ervin Hasrama, specialist në drejtorinë e përgjithshme, në sektorin e antidrogës.Me Ervinin njiheshim për shkak të detyrës dhe ma prezantoi edhe drejtori duke më thënë se do të ndjekësh informacionin për këtyë çëstje nëpërmjet Hasramës. Dhe pasi kam dërguar edhe informacionin e dytë spse u bë e madhe shitja e informacioneve, pasi herën e parë subjektit iu tha thjesht ndërro numrat se po t ëndjek policia, ndërsa herën e dytë ka vajtur të burimi më tabulatet e mia në dorë dhe është prezantuar duke I thënë përse I jep informacione për mua Zaganit. Urdhëro i ka thënë ja ku janë tabultat e telefonatave dhe mesazheve të tua dërguar atij dhe di se cfarë I ke thënë dhe se kam problem të paguaj edhe dy mijë euro të tjera e të të zhduk edhe ty me gjithë të.
Çfarë bête?
Kur ka ndodhur kjo unë kam kërkuar shpjegime te drejtori nëpërmjet shefit të sektorit, çfarë po bëhet, mos më kërkoni më informacion, po më shiten informacionet dhe për më tepër po më shiten tabulatet, më shumë se informacionet. Në një takim që kam pasur me Ervin Hasramën kam kërkuar të di se çfarë po ndodh dhe çfarë po bëhet, pasi të kam dërguar dy herë informacion
Dhe çfarë ju tha?
Ai me ka thënë tekstualisht kështu:” Zagan, e kam dërguar dy herë te Krimet e Rënda dhe të dyja herët që e kam dërguar te Prokuroria e Krimeve të Rënda procedimin, pasi e kam mbajtur siç e lejon ligji 15 ditë në procedim paraprak, për të parë dhe për tu bindur nëse ka apo nuk ka elementpër tu ndjek me proces me metoda speciale, në të dyja herët që e kam dërguar nuk kam marrë përgjigje dhe nuk e marr vesh nëse ai ka njerëz të fortë në gjykatë, apo në Prokurorinë e Krimeve të Rënda, por te Krimet e Rënda nuk duan ta ndjekin atë zotëri. Nuk di çfarë të të them, do bëjmë përpjekje ta mbajmë 15- ditore siç e kemi ne ligjin dhe ta godasim ne vetë.
Po autoritetet italiane mund të kishin dijeni për aktivitetin e këtij subjekti?
Në rrugë zyrtare nga unë s’kanë pasur as nuk kanë për të pasur ndonjëherë asnjë lloj autoriteti i huaj informacion për aktivitetin kriminal të asnjë shtetasi brenda Shqipërisë, as kur isha në punë, as tani që nuk jam në punë. Por, duke parë situatën, duke vlerësuar gjendjen kritike, në të cilën ndodhesha unë me keto, se dua të plotësoj dicka, përveç drejtorit unë vajta edhe te nëndrejtori që ishte shefi i linjës direkte të hetimit të krimit, nëndrejtori zoti Arben Janaqi.
Çfarë i thatë?
I vajta në zyrë dhe I thashë nëndrejtor çfarë po bëhet? Po më shiten informacionet. Nëndrejtori pasi më thirri në zyrë për një veprim të SHKB, se me to merrej jo me luftën kundër drogës dhe pasi më kishin vënë përgjues edhe te makina e punës e kudo tjetër më thirri në zyrë e më tha ..çfarë të thotë vellai jot, dhe ngriti supet. Je nëndrejtori zotëri i them, si më thua çfarë të të thotë vëllai, unë po të tregoj se më shiten informacionet, duhet të bëjmë diçka apo të punoj unë në kokë time dhe në një situatë të tillë dy duart për një kokë janë
Dhe çfarë bëtë?
Dhe unë veprova disi në kokën time qofte dhe administrativisht jo fort korrket, por asnjëherë e jashtëligjshme. Duke parë shitjen e informacioneve, mosveprimin e krimeve të rënda, me prokurorinë e Fierit nuk e kapja dot, ndonëse prokuroria pretendon se unë kam kryer veprime jashtë juridiksionit, shefat e mi kanë qenë në dijeni dhe më kanë aprovuar kryerjen e vepimeve, madje nuk kam shkuar asnjëherë me makinën time, por me makinën e shtetit dhe me karburantin e shtetit
Po autoritetet italiane?
Autoritetet italiane nëpërmjet bisedave, siç kam shpjeguar më herët që, miku kolegu im Giuliani punonte këtu për shtetin shqiptar, nuk punoja unë për shtetin Italian, por punonte ai këtu për shtetin shqiptar. Vazhdimisht komunikoja me të në telefon, për mua Giuliani ka qenë dhe një shkollë profesionale. Në bisedat me të kam diskutuar edhe faktin se po më shiten informacionet dhe nuk dija si të bëja kisha ngelur mes katër rrugëve dhe i thashë jam bërë të lë punën nuk punohet më, pas ndërrimit të pushteteve janë fuqizuar disa kriminelë sa nuk po marr vesh se çfarë bëhet, nuk di kujt i dërgoj informacionin, që jo vetëm ma shesin por nuk çaj dot përpara, por po ngelem në vend-numëro. Keto kane qene biseda miqesore me nje koleg te besueshem. Dhe ne diskutim e siper si here te tjera kur unë kisha nevojë për ta sqaruar ndonjë informacion, Giuliani me ka dhënë ndonjë shpjegim se çfarë mund dihej nga pala italiane për këtë trafikant dhe I kam kërkuar ndihmë nësë mund ta quaj, që nëse unë arrij të marr informacionin që ai është në det me drogë, por që nuk po e kap dot, sepse nuk po më lënë, të të bie në qafë të ma arrestosh ti atje. E kam kërkuar unë se plasa, nuk duroja dot më. Dhe kjo është dijenia, ata interpretojnë bisedat e mia miqësore me kolegun dhe mikun tim Giuliani, sikur janë raportime policore. Në fund të fundit e shkruajnë dhe e deklarojnë diçka të tillë, por deri më sot që flasim edhe përse janë bërë disa seanca edhe përse kam kërkuar direkt edhe nëpërmjet avokatit këto prova që ata kanë për të më provuar këtë fakt, nuk më është paraqit asnjë provë. Vetëm fjalë, fjalë të stisura nga prokurori Anton Martini dhe nga SHKB-ja nga zoti Arben Skëndo dhe Zamir Shtylla, dy sigurimsa ,mjeshtra për të bërë intriga
Përse janë të stisura sipas jush?
Sipas mendimit tim janë dy arsye. Se pari unë nuk jam përzier asnjëhere me politikë dhe më ka gjet belaja, hip se të vrava e zbrit se të vrava me të dyja palët. Në atë kohë më bënin socialist sot më bëjnë demokat, thjesht origjina ime e Shkodrës, thonë është ushtar i Sali Berishës. Doli ministri në televizion dhe tha se se di nga është nga Shkodra, apo nga Tropoja. Nuk e di minsitri nga jam unë, e ka të vështirë të dijë dhe marrë vesh, ministri ka gjithë mundësinë, ka gjithë policinë në dispozicion e s’e di nga e ka origjinën një officer???
Ndoshta e kane informuar gabim?
Nuk e kanë informuar aspak gabim, i pëlqen të më lidhë pak më politikën për të mbuluar të tjera gjëra. I pëlqen, I vejn për mbarë.
Përse është e stisur?
Eshte e stisur sepse unë me dashjen time, kam luftuar dhe kam bërë të pamundurën të godas trafikun e drogës, me sa fuqi kam pasur. Dhe ato që kam bërë me aq mundësi sa kam pasur, flasin faktet dhe inatet e trafikantëve. Madje po të dëgjosh me vëmendje për dikë që njeh profesionin, intevista e kushëririt të 17 ka implikuar më keq ministrin se sa mua, mjafton ta interpretosh ligjërisht. Por të kaloj tek ajo përse?
Siç të kam thënë në hetimet e mia kam rastisur që kam verifikuar atë targë, AA003 GB,
Ku buron motivi?
Motivi se duhet të zhdukesha patjetër nga policia
Dhe për këtë janë përdorur drejtuesit e SHKB, sipas jush?
Për këtë është hedhur SHKB-ja në sulm kundër mje. Për këtë dhe për çfarë ka ndodhur më pas. Inati ka qenë I shpejtë. Që më ndërrimin e qeverive unë kam kërkuar për arsye familjare të transferohem afër familjes në Vlorë sepse vajtje-ardhjet e përditeshme në Fier nuk ishin të përshtateshme se, përveç lodhjes fizike ishin edhe shpenzime sepse unë mbaja familjen me atë rrogë. Me atë rrogë mbaja familjen time prej pesë vetësh
Mos largohemi nga subjekti A.D apo Arben Dalipi, a kishte informacione për të dhe të tjerë rreth tij të implikuar, si dhe punonjës policisë së vlorës, apo Krimeve të Rënda, të lidhur me këto subjekte të trafikut, siç dalin edhe nga përgjimet e dosjes?
Qe ky subjekt në Vlorë ishte i garantuar flasin faktet, sepse ky subjekt, është nga ata persona që ka vite e vite që punon i qetë në trafikun e drogës
E paskan lënë të gjitha qeveritë të punojë këtë?
Ky punon i qetë. Përse punon i qetë. Nuk ka lidhje qeveria. Ai punon në drejtim të trafikut të paligjshëm të drogës dhe ky element kontingjent jeton si një zotëri i njohur në Vlorë, mjafton të pyesësh dhe te thonë filani që ka lek boll, filani që ka atë vilën luksoze…
Po a ka të dhëna në sistem për të?
Unë di që ka të dhëna të tjera përveç asaj që kam hedhur vetë. Unë jam provë e gjallë se në sistem kam hedhur informacion, tani janë apo janë pastruar nga sistemi, sistemin e ka në dorë ministri
Kishte lidhje me subjektë të tjera kontingjent dhe a kishte lidhje me punonjës policie të implikuar??
Po te them, deri në momentin që kam arritur të verifikoj se më shiteshin informacionet, kisha frikën se është I lidhur,kisha të dhëna se ka mbështetje, por thjeshte të shkojë me tabulatet e mia të numrit tim të policisë, çfarë tregon kjo se nuk është i lidhur me olicinë apo me Prokurorinë e Krimeve të Rënda…?? Sepse tabulatet e mia mund ti jepte, SHKB, Policia dhe Prokuroria e Krimeve të Rënda, nuk mund ti jepte Vodafon Albania. Unë e dija që isha në përgjim, atëherë i janë dhënë nga dikush që i ka pasur në dorë, nga përgjimi që më bëhej mua, pra ai që më përgjonte mua shiste jo vetëm informacionet, por ka dhënë edhe tabulatet e mia, pra nuk është kjo mbështetje nga policia…??? Une nuk e kisha as mundësinë as mbështetjen logjistike që ta mësoja personin direkt, kush e bën këtë punë dhe ku e ka lidhjen, ai. Dhe kur ndodhin këto fakte e unë kërkoj shpejgim si drejtorit që me ngre supet, si nëndrejtorit që me ngre supet, si dhe specialistit të drejtorisë së përgjithshme të policisë së Shtetit, zotit Hasrama, shpjegime se po me shiten informacione dhe më thonë se është e kotë nuk çajmë dot me këtë subjekt atëherë nga vijnë këto lidhje, ka apo ska mbështetje???
Atëherë burimi i shitjes së informacionit është larte?
Të lutem…unë nuk mund të vë pikën mbi i se ku, por këto janë faktë që kanë ndodhur.
Lidhjet e tjera me kontigjent të këtij subjekti?
Normal. Ky njihet si një nga skafistët më mjeshtra, si një nga skafistët më të egër me detin që nuk e ka problem me hy edhe me 5 a 6 ballë në det, njihet si një nga ata që, në kohën kur unë isha në vlorë dispononte një mjet shumë të fuqishëm gomone me tre motorra që e mbante në Greqi dhe thjesht, duke ndjekur hyrje-daljet e tij në Greqi e kam vërtetuar se keto informacione ishin mëse të sakta
A transportonte lëndë narkotike me skaf në sasi të konsiderueshme?
Nuk bënte lëvizje të vogla ai. Në drejtim të Italisë. Magazinohej, përgatitej malli, në vijën bregdetare që nga llogaraja deri në borsh ku kishin bazat, sepse ai nuk e kishte problem për të gjetur baza sepse ai investon, u jepte leket për punën që bën. Ai kur udhëtonte me mjetin e tij nuk është se udhëtonte me 1000 apo 1200 kile drogën e tij. Ai mund të kishte drogën e tij, 200 apo 300 kile, siç funksionojnë trafiku I drogës në Shqipëri dhe në Vlorë. Nuk funksionon që ti merr gomonen merr 1000 kile dhe I çon, nuk funksionon kështu. Eshte e organizuar, ti je skafisti ke gomonen, merr mallin për vetë çfarë ke opër të çuar vetë por përveç kësaj janë dhe pesë apo gjashtë trafikantë të tjerë që vënë pjesën e tyre dhe të paguajnë për transportin, kështu funksionon trafiku i drogës me gomone. Eshte ndryshe trafiku i drogës me kamiona, që njëri blen kamionin e modifikon dhe bënë trafikun. Trafiku me gomone kështu ka qenë. Dhe me sa di unë në biseda me lidhjet e mia të vjetra, vazhdon akoma.
Vazhdon ende, ky subjekt?
Ky subject është i lirë, nuk eshte ndjekur asnjëherë, nuk I është nisur asnjëherë procedimi me gjithë gjithë këto të dhëna që ka pasur. Pastaj jo vetëm për drogën. Unë kam dhënë edhe të dhëna të tjera.
Çfarë të dhënash të tjera?
Në shtëpinë e tij është mbajtur në dorë nga njërëz çanta me 20 kile kokainë, kokainë e pastër, e kisha informacion dhe unë e kam hedhur në sistem këtë informacion
E keni hedhur në sistem?
Po po po. madje nga informacioni që kam hedhur në system, ata të qendrës, Prokuroria për krime të Rënda, më akuzojnë se kam dashur të vë mjete special përgjimi, gps e mjete përgjimi në banesë dhe mjetin e tij, në kokën time që nuk është e vërtetë fare
I keni vendosur?
Eshtë e vërtetë që donim ti vinim me qendrën dhe nuk u arrit të vihej
Të dakortësuar?
Me qendrën. Më është dërguar nga Drejtoria e Përgjithshme e policisë së Shtetit, specialist i operacionales, me mundësitë që kam pasur unë është filmuar banesa për të gjetur vendin ku do të vihen, nga operacionalja, jo nga unë me telekamera, që të vendoseshin mjetet e tjera te vëzhgimit dhe ato me atribuohen se i kam bërë unë
Dhe info ishte se ishin 20 kile kokainë në banesën e tij?
Po
Dhe këtë informacion e keni hedhur në system?
Po.
Çndodhi, a pati reagim?
Absolutisht, reagimi ishte ky që zoti Hasrama edhe pasi më dërgoi specialistin për të bërë filmimet dhe fiksimet ku mund të vendoseshin mjetet e e teknikës special për përgjimet e këtij për të zbuluar kokainën, u tërhoq nuk po më thoshte më asgjë. E pyes se çfarë bëhet,,nuk e fillojmë dot procedimin më thotë
Nga vinte kjo kokainë dhe ku shkonte?
Kjo kokainë…ky ka lidhje shumë të fuqishme në Tiranë. Vinte nga Tirana, ky investonte me lekë kesh. Në një informacion q ëkisha në atë kohë, për lekët
Çfarë informacioni?
Ky zotëri në banesën e tij zotëronte mbi 3 milionë euro kesh
Edhe këtë info e keni hedhur në system?
E kam hedhur ehe këtë informacion në system
Edhe pas këtij informacioni nuk pati asnjë reagim?
Jo vetëm që nuk pati reagim, pork am hedhur edhe tjetrën që ai në një vilë të madhe që ka diku mbi Ujin e ftohtë në Vlorë në mal, disponon edhe një bodrum plot me armë një arsenal armësh, edhe këtë informacion e kam hedhur në sistem, edhe këtë e kam deklaruar tek eprorët e mi
Edhe këtë e keni hedhur në system
Po
Nuk pati reagim?
Po ta thashë pra. Të gjitha i kam hedhur në system. Dhe më ëstë thënë nga Ervin hasrama që nuk e procedojmë dot..kush nuk do e pyes,,ka mbrojtje të fortë më thotë…!!!
Ky kaloka dhe ministrin e kryeministrin ???
E duhet pyetur Sajmir Tahiri për këtë
Keni hedhur gjithë këto informacione në system dhe veprimet kanë qenë…??
Zero…
Gjatë kohës që ishit në detyrë, a ka pasur të dhëna për trafikun e drogës me avion, për pista të tjera që përputhen me kohën e rrezimit të avionit në Divjakë?
Lidhur me avionët, unë kam qenë out deri në një moment kur më thirri shefi im i sektorit në zyre që do ta them për hjir të së vërtetës dhe më rezulton ndër të vetmit kolegë që ka qenë korrekt në drejtim të asaj që është bërë dhe thënë në punën operative dhe profesionale zoti Skënder Hitaj.deri në atë moment kur më ka thirrur shefi Skënder Hitaj në zyrë dhe më ka bërë present një informacion që kishte ardhur në rrugë zyrtare për drejtorinë e policisë Fier, nga sherbmi informative shtetëror dega Lushnje për një informacion për nëj fakt të tillë, të dhënat për një avion që është ulur dhe ngritur në një zonë të Divjakës, por jo pikërisht atje ku bëhet fjalë që më pas u rrëzua Riformato, porn ë fshatin Adriatik, unë dhe shefi im jemi vënë në dijeni nëpërmjet këtij informacioni që ka ardhur në mënyrë zyrtare, SHISH, Posta sekrete, cikluar nga drejtori për sektorin e krimit të organizuar, cikluar nga shefi sektorit dhe nioftuar unë si shefi I seksionit i linjës direkte të antidrogës
Çndodhi?
Pas këtij informacioni më thirri shefi dhe më than a del detyrë emergjente ta verifikojmë dhe ti japim një përgjigje këtij informacioni, sepse e kërkon edhe qendra lart, sa më shpejt të jetë e mundur. Ngela pak i habitur sepse nuk e besoja që të vinin avione dhe të merrnin hashash. Kjo ka ndodhur afërsisht një muaj para se të arrestohem diku në mars apo prill 2014. Ishte periudha kur sapo kisha parë targën e minsitrit kur po më shiteshin informacionet dhe ndihesha jo i tradhëtuar, por shpartalluar dhe nuk kisha dëshirë më të merresha me punë dhe i thashë shefit të dërgojmë ndonjë officer të bëjë verifikimin. Por ai më tha jo do të shkojmë ne të dy të bëjmë verifkimin dhe bëmë verifikimin që e kam sqaruar dhe më parë që të mos biem në përsëritje. Pas verifikimit kam mbetur pak i shokuar profesionalisht dhe mësova këtë që ishte në të vëertetë ashtu siç e ksihte shkruar SISH fjalë për fjalë nuk mungonte asnjë detaj
Hetuat më tej?
U interesova me lidhjet dhe njohjet e mia të punës operative dhe verifikova jo vetëm që ishte e vërtete që vinte në Divjakë për arsye të motit, sepse në pranverë zona e Vlorës, ku vinte zakonisht avionic bëhej llucë dhe ai nuk mund të ulej dot në zonën e Pishporës ku kisha informacion, kur kishte qenë moti it hatë në Vlorë kishte ardhur disa herë të tjera. Kur e verifikova mësova që ishte e vërtetë dhe funksiononte si linjë. Në Vlorë mësova që ishte e vërtetë që vinte edhe për hashash. Ishte linjë dhe ka funksionuar shumë herë. Dhe nga ajo që mu tha se që në fushatën zgjedhore ka nisur të vijë, për herë të parë në Vlorë dhe ishte prefeksionuar si linjë që njihej mirë nga trafikantët e Vlorës. Trafikantët e Vlorës përveç trafikut në rrugë tradicionale që ishin mësuar edhe nga policia jo vetëm nga trafikantët për të cilët tashmë ishte njohur dhe funksiononte linja ajrore
Në këto memomente i thashë shefit ky është info shumë interesant dhe do interesohem andej matanë, do të pyes pak mikun tim se si qendron ky problem nëse kanë të dhëna edhe italianët, tëp yes nëse a ka shtetas shqiptarë që nëse nuk kanë vetë avionë a përdorin avionë të tillë, që janë të pajisur me leje drejtimi për këto lloj avionësh, meqe linja ishte shqipëri/itaIi dhe droga ishte mall Lazarati, patjetër shqiptarë ishin në mes
Kërkova ndihmë Giulianit për një fakt të tillë nëse kishin dijeni për këtë dhe të më orientonte ku mund të filloja hetimet dhe të më ndihmonte me njohjet dhe mundësitë që ka ai për personat shqiptarë, shtetas shqiptarë që kanë patenta të tilla që drejtojnë të tillë mjete se për shtetas italianë e dija që ka. Deri në atë moment nuk e kisha menduar, ishte e thjeshtë të merrej një patente, e tillë të blihej një avion apo merrej me qera për tu përdorur
Ju erdhi përgjigja?
Me Giulianin nuk kam folur direkt atë ditë por pas disa ditë hetimesh që bëmë ne dhe gjithmonë kam folur me të nëpërmjet lefonit të punës dhe emailit të punës, që ishin zyrtrare si me te pune I kërkova ndihme për pilotët dhe nëse kishte ndonjë të dhënë apo fakte rreth kësaj cështje trafiku që na kishin dlaë në fakte në lidhje me Italinë. Pas disa ditësh me merr në telefon miku im dhe thotë se kam kërkuar bvërë një sondazh dhe kam arritur të gjej 11 shtetas shqiptarë ta kam dërguar listën e ken ë emailin tënd të punës
Ky email, me 11 emra pilotësh që po hetonit për lidhje me trafikun, eshtë në adresën tuaj të emailit zyrtar të punës?
Po po, është. Në adresën time zyrtare të emailit të punës I cili nuk mund të hapet në anë të tjera dhe persona të tjerë
Eprorët kanë dijeni pas mberritjes së këtij emaili?
Normale që po, edhe mund të fshijnë të dhenat nga serveri qëndror por gjithnjë mbeten gjurmë. Unë e kam deklaruar, sapo më mori Guiliani në telefon une e dija se isha dhe në përgjim. I kam thënë shefit tim menjëherë se me ka ardhur nga miku im, një listë me 11 persona, nga këta unë momentalisht nuk arrij të identifikoj me emër mbiemër asnjërin prej tyre se cfarë përfaqësojnë. Kjo për arsye se së pari kanë shtrirje në të gjithë shqipërinë
Bëtë verifikime, kishin biznese këta pilote në shqipëri?
Ky është diskutimi që po të them. Në kët moment I them shefit qe të shohe çfarë përfaqësojnë, sepse mund të jenë dhe njerëz të pastër, të shoh a lidhen me çështjen që ne hetojmë dhe sa të arrij të dërgoj me email që ta përcjellësh ti lart, bëj verifikimet përkatese, do të përpiloj një informacion, do ta shoqëroj së bashku me listën dhe do ta përcjellësh ti lart se s’e kam ndërmend me u marrë më me këto muhabete. Ishte afër fundit të muajit dhe kisha kërkuar edhe lejen e zakonshme dhe I thashë të interesohej edhe tek personeli dhe te drejtori të më jepnin lejen e zakonshme me datë 1 do te filloj lejen dhe kam qenë me datë 1 në punë ditën që më kanë thirrur të isha në punë e më kishin thirrur kastile ndoshta kanë dashur të më arrestojnë atë ditë
Giuliani u ka dhënë disa herë informacione pune që janë konkretizuar në operacione në biseat tuaja me dijeninë tuaj a është ai në vendin e tij I akuzuar për shpërdorim detyre se ju ka përcjellë mu informacine sepse komunikimet kanë qenë në telefonat dhe emailed e punës, në adresat zyrtare, sic jeni akuzuar edhe ju për komunuikime të tilla/?
Unë jam, shpall edhe kriminel për bashkëpunim me trafikantët. Nga komunikimet qe une kam pasur dhe që kam ende për shkak të miqësisë tashmë ai vijon punën në zyrën e tij në vendin e tij I qetë pas asnjë problem të kësaj natyre, jo vetëm që ska akuza, nga italia as bëhet fjalë, por ska as ga prokuroria shqiptare..
Unë jam arrestuar në orën 1 e 30 të natës me një urdhër arresti që nuk flet fare për mua..flet për veprimtari kriminale për një bandë të Vlorës.
Vendimi I gjykatës?
Me kërkesën e prokurorisë. Ednimi ishte I gjykatëses, Flora Hajredini.dhe kur është bërë vlerësim-ndalimi insistonte gjykatësja, prokuror zotëria ndalohet si I lidhur ee jo direkt, donin të më lidhnin me zor me çështjen, ndërhynte gjykatësja për të plotësuar shpjegimet e prokurorit
Ndalimin tuaj e ka bërë SHKB?
Po. Dhe kërkesën për ndalim e ka bërë SHKB dhe prokurori Martini ka qenë thjesht një vegël e SHK, siç di ai të bëjë
Pas verifikimeve për avionët informuat eprorët?
Përveç telefonatës që kam pasur nëpërmjet numrit të punës me shefin tim dhe bisedën të përsëritur edhe verbalisht me shefin tim, nuk kam arritur të bëj aasgjë sepse edhe ato pak shënime që kisha hedhur, sepse punë 10 ditësh jam arrestuar, madje vlen për ta theksuar këtë. Ndërkohë që i premtova shefit që do të vazhdoj hetimin dhe do të përpiloj një informacion pas vërtetimit të faktit dhe listës me shtetas shqiptar si pilotë avionesh që mora, listë që nuk e dispononte askush
Po mund ta kenë marrë apo blokuar atë listë?
Po është e thjeshtë, unë mund ta gjej prapë atë listë, duan apo sduan ata, unë jam ende gjallë. Ndërkohë I kërkova lejen e zakonshme shefit dhe më thotë kemi punë mos na e merr lejen e zakonshme tani. Ndërkohë I thahsë që edhe përse do të jem me leje, këtë informacion do ta bëj dhe do ta verifikoj unë
Dhe erdhi data 2?
Jo erdhi data 1 se me 2 nuk doja të shkoja fare në punë. Më thotë shefi leja është kaluar normalisht por më thotë shefi hajde edhe nesër në punë s ekemi dy tre gjëra për të bërë dhe na do drejtori të gjithëve si sektor aty. Do bëja verifikimin për 11 emrat, kush do më rezultonte nga këta të implikur në trafik droge, kush do të më rezultonte në shqipëri he italia ku mund ta verifikoja nëpërmjet mikut tim, për cështje në ngarkim me drogën, dhe nëse në vendin fqinj kishte ndonjë hetim për ndonjërin edhe këtë arrija ta merrja vesh dhe duke pasur ndonjë të dhënë për trafikun e drogës mund të kuptoja nëse ndonjëri nga këta ishte pjesë e kësaj linje trafik droge me avion. Kjo donte një kohë të caktuar dhe përse fillova lejen i thashë se do ta ndjek dhe do ta bëj mund të kërkonte një muaj apo dy, por deri në datën 1 duke ardhur mesnata e kësaj date kur unë jam arrestuar, këto kanë qenë verpimet.
Përveç kontakteve dhe bashkëpunimeve me Giulianin, italianët kanë dhe një zyrë në Shqipëri atë të Interforzzës, keni pasur bashkëpunim me këtë zyrë, ka qenë drejtuese e kësaj zyrë në atë kohë Anna Poggi e cila ka marrë nënshtetësinë shqiptare me 10 korrik 2015 me dekret të presidentit, pas propozimit të ministirt të brendshëm z. Tahiri, ndoshta për procedurë kjo?
Për procedurë do të them edhe unë. Me zonjën Poggi nuk njihem, nuk jam takuar me të. Di kush është kam dëgjuar shumë për të kur punoja te kufiri dhe nuk kam pasur asnjëherë marëdhënie pune, nuk më lidhte as puna dhe as funksioni organik I detyrës, sepse lidhjet me Interforcën edhe nëse do kryeheshin do bëheshin nëpërmjet shefit të sektorit dhe jo shefit të seksionit që isha unë. Por ajo q ëmë bën çudi gjëra që kanë dalë në pah gjatë fazës hetimore, kur jam arrestuar dhe më pas, më çudisin faktet, që Prokuroria e krimeve të rënda, ndër akuzat absurd që rradhit është edhe një letër, një kthim përgjigje nga interforca zyra që mbulonte zonja në fjalë, e cila mban dtaën…ndër prova prokuroria më rradhit dhe përgjigje e ardhur nga zyra ndërlidhëse e policisë italiane në Tiranë, interforcës, me datë 4 shkurt 2014, me nr…, është protokolli i një shkresë të ardhur nga kjo zyrë, më paraqitën si provë, ndonëse me gjithë insistimin tim dhe të avokatit tim, edhe kjo si shumë prova të tjera të pretenduara nuk më bëhen prezent për të parë se çfarë është shkruar
Eshtë në dosje apo është zhdukur nga dosja?
Me ata që kam parë unë nuk ekziston, nuk e din ë është zhdukur, apo është hequr, apo nuk ka qenë asnjëherë, nuk jam njohur me të.
Çfarë pretendohet në atë shkresë sipas prokurorisë?
Nga kjo shkresë pretendohet se ka të dhëna për imoplikimin tim dhe kolegun tim për implikim në rafikun e drogës në drejtim të Italisë, por sa është e vërtetë dhe çfarë ëstë e vërtetë në këtë shkresë pa e parë dhe pa e lexuar…!!! Kjo shkresë ka qenë motive që unë të marr vesh kush është çështja Poggi lidhur me çështjen time.
Sipas kësaj shkrese, ju dhe z. Giuliani isit të implikuar në trafikun ndërkombëtar të drogës dhe nuk ishit të autorizuar për hetime?
Këto janë fjalë në dosje pa u prezantuar shkresa
Kjo shkresë I është përcjellë edhe Romës, vartëse e së cilës ishte Poggi?
Normalisht zonja ka qenë nëpunëse e Romës, dhe jo nëpunëse e Minsitrisë së brendëshme në Tiranë, kështu që duhet të jetë edhe atje. Por prokuroria ndonëse e shënon si argument dhe me nr prorkolli mua nuk ma vënë në dispozicion dhe unë nuk di se çfarë ka saktësisht ajo shkresë
Sipas kësaj shkresë dërguar nga Poggi në Tiranë dhe Romë, atëherë duhej të niste hetimi për trafik droge edhe për kolegun tuaj Italian Alessandro Giuliani?
Normale.nëse është e vërtetë ashtu siç thonë. Ose kjo është keqpërdorur dhe nuk egziston si fakt dhe është keqpërdorur nga Prokuroria për Krime të Rënda, ose ose thuhet në shkresën e prokurorisë vazhdon të japë informacione për një shtetas italian të panjohur dhe të paautorizuar për një punë të tillë, kjo duke iu referuar shkresës së zonës Poggi
Po ka pasur interesim nga Poggi në Romë se çfarë përfaqëson Alessandro Giuliani në këtë çështje?
Po, Poggi është interesuar edhe në rrugë zyrtare dhe sipas bisedës sime me mikun tim ajo ka marrë edhe përgjigje nga Roma zyrtare
Cila është përgjigja me aq sa keni ju dijeni?
Që Giuliani jo vetëm që është funksionar i policisë, i Guardia di Finanzza në Shqipëri, por ka qenë dhe i autorizuar për të hetuar dhe investiguar trafikun e drogës pra bie zyrtraisht pretendimi dhe ky ipas meje është shkaku që prokuroria i bën favore zonës Poggi dhe nuk ma prezanton mua shkresën e dërguar prej saj në prokurorinë për Krime të Rënda. Se së pari nuk është provë, është një flasitet, një gjë e rreme, e dyta, pot ë paraqitet, jo vetëm q ëbie si provë por bie edhe si akuzë dhe nxjerr lakrat pastaj, se përse Poggi ka qenë e miretrajtuar në Shqipëri.
Sipas të dhënave tuaja deri në cfare nivlesh ishte trafiku i drogës me avionë, skaf, anije e mjete të tjera? Sipas informacioneve tuaja këto persona të implikuar në trafikun e drogës a kanë investuar në Tiranë dhe në Vlorë?
Normalisht po. Kryesisht në ndërtim. Por duhet thënë në kohën që unë hetoja A. D, kam pasur informacione se ai një pjes ëtë lekëve I kishte investuar edhe në koncensione hidrocentralesh nëpërmjet një miku të tij politikan, por saktsisht nuk e di emrin e cilit politikan dhe këto investime sepse kam pasur disa shënime që nuk I kam aktualisht, në disa koncensione që janë dhënë kohëet e fundit në zonën mes korçës dhe Librazhdit, nëse nuk gaboj, por me 90 përqind atje bëhet fjalë, ka pasur investime në këto koncesnione, por jo si investitor i drejtpërdrejtë, por i kamufluar. Bëhet fjalë fundi vitit 2013, kur unë e kam pasur këtë informacion, të cilin nuk kam arritur ta hetoj dhe investigoj deri në fund. Di që një mik i tij shumë i fuqishëm politikan që ishte future në investime të tilla, ky është parë nën shoqërinë e këtyre njerëzve dhe nga burimet e brendëshme më është thënë se zotëria ka investuar lek në këto hidrocentrale që do të bëhehsin apo janë bërë mbase dhe mund të jenë ndoshta tani në aktivitet nuk jam i sigurtë për këtë.
Po sipas informacioneve tuaja këto persona të implikuar në trafikun e drogës, a kanë llogari bankare në bankat italianë në shqipëri?
Nuk kam pasur informacion të tillë se nuk kam punuar kaq thëllë në informacionin për këtë episode
Si punonjës prej shumë vitesh në policinë e shtetit, keni informacion për punësime në strukturat e policisë të personave të implikuar në trafiqe që nga viti 98 e më pas, apo dhe më herët?
Ka. Po. Mundem, para një personeli adapt për këtë punë, që mund të jetë një prokurori e besueshmë apo një gjykatë e besueshme, mund të jap edhe informacione konkrete, por fatkeqësisht nuk janë informacione që mund të diskutohen live në media. Këto që do them, q ëmund ti them, janë thjesht të verifikueshme. Sepse na ka dalë në mode, ku i ke provat, provat janë shumë të thjeshta zotëri, një oficer policie me rrogën e shteti, pronar hotelesh pallatesh ndërmarrjesh, apo qoftë thjesht pronar i një makinë që kushton 80 mijë euro, çfarë prove tjetër kërkon
Mund të ketë dosje në arkiva de në kartotekën e policisë?
Për të mos i hyrë asaj sa lek janë hedhur ne SHKB-ra e sa kërcënime janë bërë për tu mbyllur dosjet dhe për të mos u kaluar në prokurori
Po thoni që mund të jetë vënë dorë në dosjet e arkivave të policsë, është paguar për ti zhdukur?
Siç e di edhe ti, dhe gjithë shqiptarët, me para në shqipëri bën shumë punë. Sepse janë disa gjëra që unë mundem ti them me emra konkrete e fakte konkrete por nuk mundem ti them mediatikisht
Nëse do të kishit garanci nga prokurorë dhe gjykatyës të ndershëm dhe besueshëm ju mund të përmendni emra e fakte konrete për këtë?
Jo mund të përmend, por mund të akuzoj emra konkret…
Një tjetër akuzë e bërë publike është ajo e Kryeministrit Shqiptar sipas së cilës ju jeni një kriminel e bashkëpunëtor në trafikun e drogës, bashke më të huaj në këtë rast kolegu juaj Giuliani?
Madje sipas këtij pretendimi jemi të shitur që kemi përfituar të mira material nga trafikantët si rezultat I bashkëunimit me ta. Ky është mendimi i tij personal por jo profesional sepse mund të them me bindje që ka bërë gabim të rëndë ligjor
Mbase Kryeministri ka informacione që ju nuk i keni?
Mbase. Por kryeministri para se të prononcohet për diçka të tillë më mirë të lexojë më parë urdhërin e gjykatës se për çfarë unë jam arestuar dhe akuzuar
Fakti që gjykata nuk ëstë shprehur dhe deklarimi I tillë i kryeminsitrit a lexohet si shenjë që gjykata dhe prokuroria të shkojnë drejt një vendimmarrje siç ai ka deklaruar?
Këtë nuk kam nevojë ta them unë se dhe ti e sqarove dhe e kanë marrë vesh të gjithë njerëzit.unë mund të shtoj diçka tjetër. Në momentin ku jam në fazën e përgatitjes së dokumentave të azilit ku jam, kam kërkuar nëpërmjet avokatit të më vijë dokumentacioni i çështjes, i përkthyer dhe noterizuar conform ligjit siç duhet, dhe avokati im falë një presioni të tillë, falë një deklaratë të tillë të zotit kryeministër, që e theksoj nuk do ti shpëtojë padisë penale nga ana ime dhe e kolegut tim, padisë për shpifje
Edhe z. Giuliani do të bëjë padi për shpifje ndaj kryeminsitrit shqiptar për këtë deklaratë, ju keni komunikuar me të rreth kësaj çështje?
Normalisht që po. Deri para asaj deklarate Giuliani shpresonte se mire që ka qëlluar ky minsitër kështu, por së paku kryeministri do vendoste pikat mbi i dhe do të zbardhte të vërtetën. Pas kësaj deklaratë që unë ia kam dërguar me email, ku KM e quan atë dhe mua bashkëpunëtor të trafikantëve, për përfitim të mirash ekonomike, ka mbetur I shokuar dhe në momentin e përshtatshëm ai për hesap të tij dhe unë për timen do ta kallzojmë publikisht dhe penalsiht për shpifje kryeministrin
Do të kemi një padi të ish-zv/shefit të Guardia di Finanzza në Shqipëri ndaj kryeminsitrit Rama për shpifje?
Normalisht po, sipas asaj që unë kam komunikuar me të dhe më është deklaruar nga vetë miku im Giuliani.
Ka pasur episode të përdorimit apo implikimet të makinës se minsitrit nga trafikantë apo në trafiqe, të famshmes AA003 GB?
Do sqarojmë një detaj, se siç thotë zoti kryeministër, një budalla hedh një targë, flm zoti KM, taraga ka qenë në përdorim të trafikantëve dhe është në përodrim të tyre akoma edhe sot, siç e ka pranuar edhe vetë zoti ministër. Në asnjë moment unë nuk kam thënë që me atë mjet është bërë trafik drogë, kam thënë që ai mjet i ka hapur rrugë trafikantëve të drogës, për të shkuar dhe vepruar siç duan ata
Personat që përdorin atë makinë janë aq të lidhur me ministrin sa kanë mundësi të përdorin makinën e tij, emrin e tij, autoritetin e tij, jo vetëm të qarkullojnë me makinën e tij, por edhe të bëjnë emërime në policinë e shtetit
Kë kanë emëruar?
Nëse jo direkt se ata nuk firmosin emërimin por me ndikimin e tyre kanë emëruar miqtë e tyre
Kemi parë një fotot të komandantit të postës së dhërmiut me kushërinjtë?
Ta lënë atë, të shohin fotografitë e shefit të këtij komandanti poste me kushërinjtë nëpër lokalet e Vlorës
Dalja në foto nuk është provë apo faj?
Eshtë lidhje krejt e thjeshtë, ca qytetarë të cilët pretendohet se janë kushërinj të 17-të, të ministrit, përse duhet të jenë në kafe e loklae me drejtuesit e lartë të policisë së shtetit në Vlorë, çfarë lidhjeje kanë, të jap dhe një fakt tjetër, nëse ministry dyshon se unë jam nga Tropoja I them se nga Tropoja ka drejtorinë e Policisë së Kufirit Vlorë dhe e gjen për çdo ditë me kushëririrn e tij
Qenia në një kafe nuk është vepër penale?
Por përbën implikim të drejtuesve të policisë jo sepse ata janë të akuzuar jo vetëm nga unë por janë trafikant e di gjithë populli i Vlorës dhe mos harrojmë dhe të dhënat në system dhe ato që i ka policia, nëse i ka më ato të dhëna policia..!!!
Kjo makinë AA003 GB ka dale 31 herë në pikat e kalim kufirit për në greqi e përdorur nga kushërinjt, apo pronarët e rinj t ëmjetit sipas pretendimit të minsitrit?
Këto gjëra i kam kontrolluar I pari vetë, kam kontrolluar dhe verifikuar targën dhe dija të gjitha lëvizjet që bënin dho mora vësh se përse e si lëviznin me atë makinë dhe përse e përdornin atë makinë, se pse ata disponojnë jo vetëm një mjet, mund të verifikohen në ssitem, disponojnë sat ë duash mjete luksoze, nuk kishte nevojë për a8-tën sepse kishte dhe Q-7 fuoristradë, këta zoërinj disponojnë autovetura luksi sat ë duash, por u bë ky mjet, mjeti brilant, që ata gjendeshin kudo, që hapej çdo derë, por prezantoheshin kush ishin këta, kjo ishte ajo që unë them se zoti ministër e ka gabim me mua, kjo ishte ajo që unë them se zoti minsitër para se të më akuzojë mua për lidhje më trafikantët, të shohë kujt ia ka dhënë makinën
Ministri ka thënë e kam shitur?
Unë jam polic, verifikoj sistemin. Nuk shikoj çfarë ka në xhep minsiri apo kushëriri I 17-të. Unë verifikoj sistemin dhe sistemi më thotë , sistemi i targave, thotë se kjo makinë është pronë e Sajmir Bashkim Tahirit
Policia nuk mund ta ndalojë këtë makinë?
Po kush e ndalon, edhe kur kanë tentuar ta ndalojnë ta kam shpejguar ka ardhur urdhëri nga lart, I kanë degjeneruar oficerët e policisë Brenda në drejtorinë e Fierit këta kushërinjt në mes të natës
Çfarë kishte makina?
Nuk kishte asgjë, ishin në formë siç janë ata
Çfarë do të thotë në formë?
në gjendje gjysëm të dehur, mos them të dehur fare
Ishin vetëm?
Jo.vëllezërit të shoqëruar nga dy femra. Nuk e di nëse femrat ishin familjare të tyre apo njohje e lidhje tjetër, sepse nuk I kam parë dhe nuk I njoh. Por nga ajo që më kanë thënë policët e mi, që ishin të caktuar me shërbim atë natë, në segmentin rrugor, Gjirokastër- Fier, në zonën e levanit, kanë ndaluar për kontroll, një makinë me xhama të zinj që ecte shpejt . Kur e kanë ndaluar kanë pretenduar me të madhe , kush jeni ju çfarë doni që na ndaloni, e dini kush jemi, e dini se çfarë ju bëjmë. Para këtij presioni, policët edhe duke mos i njohur se kush janë, edhe duke mos arritur të kontrollojnë dokumentat e makinës, sepse ata nuk jua kanë bërë prezent, e kanë shoqëruar mjetin me gjithë katër personat në drejtori. Nuk ka qëndruar në drejtori kjo autoveturë as 10 minuta. Ka ardhur telefonata e zotit drejtor të lirohen dhe të nxirren përjashta. Dhe gjatë kohës së atij 10 minutëshi që kanë qëndruar në mjediset e drejtorisë dhe gjatë kohës së dlajes, këta shtetas nuk kanë lënë gjë pa thënë e fjalor pa përdorur kundër djemve q ëi kanë shoqëruar në komisariat, deri në kërcnime që do tju zhdukim fare, jo vetëm nga puna
Kanosje ndaj oficerëve të policisë?
Brenda në drejtori.
Smund të ndaloheshin për kanosje për shkak të detyrës dhe ën ushtrim të detyrës?
Unë pot ë them urdëhri I drejtorit me vrap të lirohen e të dalin përjashta e tu kërkohet edhe falje ti thua…ka urdhër atje, ka epror
Dy prej këtyre agjentëve të policisë janë ndaluar?
Tre prej atyre që kanë qenë atë natë me shërbim dhe dy prej tyre nuk ajnë më në funksion organic në punë më tani
Kanë konsumuar ndonjë vepër penale apo janë ndëshkuar?
Nuk jam në dijeni të çështjes së tyre, por jam në dijeni të akuzës ndaj tyre, pasi ata janë arrestuar me datën 1 maj, kur unë kam qenë present kur është bërë arresti, akuzoheshin nga një shtetas për mitmarrje, për tetë mijë lekë të reja mos gaboj. Nuk di nëse ka apo jo lidhje porn ë arrestimin e tyre kam qenë present dhe SHKB atë ditë ka ardhur për mua, po mbase u ngopën me tra arrestime dhe unë deri në ora 17 e 30 isha në zyrë dhe ata njerëz që ishin aty në oren 12 e 30 të natës kanë trokitur të dera e shtëpisë sime jashtë çdo rregulli dhe ligji
Ju kam pyetur dhe herë tjetër por do të këmbëngul sërish, Fieri dhe Vlora për trafikun e drogave të rënda, heroinë dhe kokainë janë zona të nxehta, sipas informacineve tuaja?
I kam parë unë! Janë, janë realisht. Kto janë të provuara jo vetëm nga policia shqiptare por edhe nga rezultatet matanë detit në Itali dhe matanë kufirit me Greqinë. Më gjej një arrestim të bujshëm të trafikut të drogës, që nuk ka lidhje me këto zona, qoftë me elementët kontingjent, qoftë me origjinën e mallit, të drogës
Heroinës dhe kokainës?
Most ë flasim më tepër, sepse ata janë problem më të koklavitura, siç të thashë ka shumë gjëra, shumë problem, që mediatiksiht nisur edhe nga profesionale, por edhe nga naa emotive sigurie, nuk më lejohet të jap më tepër detaje
Po nëse do të kishit më tepër garanci në rrethana më të besueshme edhe sigurie edhe ligjore do ta bënit ktë rrëfimn autoriteteve ligjore me informacionet rreth këtyre çështjeve?
Po të bindem për sigurinë po. Po të bindem për sigurinë po. Por fatkeqësisht dhe momentalisht në shtetin tonë nuk mund të bëhet një gjë e tillë. Gjykata e e Fierit ku po shqyrtohet çështja juaj ka pranuar kërkesën e mbrojtjes që kolegu juaj Alesandro Giuliani të vijë dhe dëshmojë në një seancë gjyqsore, nga komunikimet që ju keni pasur me të, është shprehur ai se do ti përgjigjet pozitivisht nëj kërkese të tille zyrtare?
Po. Po patjetër, do të zbatohet procedura ligjore. Nëpërmjet avokatit I është kërkuar gjykatës që të prezantohet dhe të merret në pyetje për faktet në fjalë, të fakteve të pretenduara, sepse janë pretenduar disa fakte lidhur me të dhe nuk paraqitet asnjë provë. Unë kam komunikuar me Giulianin dhe kam marrë konfirmimin prej tij për këtë, por duhet zbatuar pikë për pikë procedura ligjore dhe ai të japë dëshminë e tij dhe të shprehë pretendimet e tij për këta që e kanë akuzuar me të padrejtë pasi është keqpërdorur emi i një funksionari Italian, dëshmia vlen sepse ai do të deklarojë të vërtetat që janë të shkruara e zezë mbi të bardhë
Ju vazhdoni të mos keni besim te drejtësia shqiptare?
Po si të kem besim kur në një seancë avokati im kërkon ndryshimin e masës së sigurisë për motive familjare kur nuk përbëja rrezikshmëri shoqërore dhe mua nuk mu hoq kjo masë arresti për të mundësuar punë për të ushqyer familjen, ndërkohë që prokuroria ishte dakort për të hequr masën e sigurisë, prokuroria është akuza, gjyakta më thotë jo, çfarë besimi duhet të kem unë te kjo gjykatë apo kjo prokurori e cila në gjykatë është dakort të hiqet masa e arrestit pastaj më shpall në kërkim ndërkombëtar sepse paskam thyer këtë masë që ajo donte të hiqej..
Si e shikoni bashkëpunimin e prokurorisë me policinë në këtë çështje?
Nuk është mosbesim institucional, por për njerëzit e korruptuar dhe trafikantë të cilët kanë zënë vende kyçe në institucione për momentin.
Cilat qenkan këto instotucione mbushur me trafikantë?
Në polici njëherë, të shprehemi siç duhet, njerëz të lidhur me trafikun, që marrin përfitime, nga trafiku I drogës dhe nga trafikantët
Si është bashkëpunimi prokurori-polici?
Unë do prezantoj dokumetet. Jam arrestuar per trafik droge. Bëhet një seancë me pesë gjyqtarë te Krimet e Rënda dhe gjyqtari pas insistimit të prokurorit për të mos e ndarë çështjen, e pyet prokurorin në seancë dhe i thotë..keni lidhje për të pandehurin për lidhje me trafikun e drogës,,,jo nuk ka përgjigjet prokurori..keni lidhje lidhur me implkimin ne krimin e organizuar me ktë bandë këtëu..? Jo nuk ka thotë prokurori..atëherë zotëri ky nuk është për Krimet e Rënda, unë nuk e gjykoj fare thotë në sallën e gjyqit, gjyqtarja, shpërdorim detyre që nuk shqyrtohet nga Krimet e Rënda siç inssiton prokuroria
Nuk keni besim te Prokuroria për Krime të Rënda?
Në mënyrë absolute jo. Të paktën për atë prokurori për kirme të rënda që njoh unë deri në momentin e arrestimit
Nga ju buron ky mosbesim?
Nga fakte dhe prova që I kam provuar mbi kurriz, unë edhe familja ime.
Cilat ajnë kto?
Arrestohem në oren 1 të natës jashtë çdo ligji, nga SHKB-ja me urdhër të prokurorisë së krimeve të rënda të dalë nga gjykata për krime të rënda. Flas për element që janë të lidhur me çështjen se nuk bëj dot biografinë e njerëzve të cilët nuk i njoh ata që janë investuar në këtë çështje për të çuar në vend fjalën e ministirt se duhet të zhduket ky oficer
Minister ka kërkuar prokurorit të përgjithshëm ta hetojë lidhur me pretendimet e dalë në intervistën tuaj?
Shumë mirë. Ta hetojë. Të ngrohet një grup pune dhe të hetojë. Ua ka dhënë makinën këtyre njerëzve, ua ka dhënë. Kush janë këto njerëz..është e thjeshtë të gjendet se çfarë janë këto njerëz, jo vetëm se gjithë Vlora e di por të jep edhe çfarë të duash informacion për gjithsecilin edhe për mua
Nëse do kishit besim të drejtësia, apo siç është bërë mode te ne të kishte hetim ndërkombëtar do të ktheheshit në shqipëri të ishit përballë drejtësisë?
Mund të ketë një standard tjetër edhe pa prokuror të huaj. Jo vetëm që kthehem, por me vrap, do të paraqitem para drejtësisë dhe do të flas gjithçka di, deri në pikën e fundit. Por ama dua që të ketë një garanci jo vetëm për mua personalsiht, sepse pasi të flas…granci absolute nuk egziston në asnjë vend të botës, jo më në Shqipëri, port ë ketë garanci q ëkëtyre temave do ju bëhet një investigim e jo një shikim për tu pushuar çështjet siç edhe ka ndodhur
Një dëshmi e tillë do të ndiohmonte një lloj pastrami të drejtësisë dhe policisë?
Unë nisem nga këto gjëra, në rradhë të parë, për tu vetëmbrojtur mbi akuza të paqena dhe të pabaza. E dyta nisem nga ajo që në të vërtetë ndihem keq kur shikoj që në policnë e shtetit shqiptar japin urdhëra, njerëz që janë deri në grykë të zhytur në krim dhe në trafiqe të paligjshme. Nisem dhe pranoj ta bëj këtë në fund fare pasi kur hyn një lufte me trafikantët o duhet ti shkosh deri në fund ose do të marrësh fund. Unë nuk e kam ndërmend të marr fund, sa të jem gjallë. Për këtë arsye them se në çdo moment, çdo lidhje, çdo situatë, çdo mundësi që do të më jepet për ti shkuar deri në fund të kësaj historie ec ila nuk mbyllet pa i dalë fundi, unë do ti qëndroj dhe do ti shkoj, por në Shqipëri me gjendjen aktuale nuk i kam mundësitë dhe garancitë
Kur jemi ndalur te trafiku i droges me avion kemi venë re një lloj heshtje nga pala italiane, ndonëse gjithë këto episode e përfshijnë dhe vendin fqinj në këtë trafik pasi edhe droga shkon në itali avionët vijnë që andje shkojnë po atje..?
Kjo tashmë është provuar.dhe për palën italianë nëse skishte prova tashmë është superprovuar tani me sa di unë edhe pala italiane ka nisur hetimet për këto fakte
Ka implikime të policisë italiane?
Jo nuk mund ta hem këtë por dyshimet e mia më thonë se nga ish-funksionarja e mëparshme italiane nëse ska implikim ka mosfunksionim, ose mund të jenë sekrete hetimore që policia italianë ka demonstruar se i shkon deri në fund me rezultat.
Kemi pare se ka pasur interes dhe nga shtypi Italian për çështjen tuaj?
Siç jeni vënë në dijeni po. Për momentin mund të them vetëm ato që janë bërë publike dhe se çfarë do të bëhet publike do ta mësojmë shumë shpejt.
Dua ta mbyllim me mometin e dhuratës së tokës me vendim qeverie, e vetmja dhuratë në këtë histori??
Më habit fakti që shtetit shqptar dhe funksionarët e lartë deri te ministry merren me dokumente dhe procedurë të rregullt ligjore të bërë nga shteti shqiptar për shtetas dhe funksionarë të shtetit shqiptar sepse edhe unë jam shtetas shqiptar dhe ish-funksionar I shtetit shqiptar. Lidhur me shitblerjen me tokë siç pretendohet ajo është lehtësisht e verifikueshme me dokumenta dhe e kontrollueshme në çdo kohë. Por shtetit shqiptar dhe instanca të tilla që kanë në dorë të merren me hetime bëjnë mir ëtë hetojnë për mijëra hektarë tokë në bregdet në Vlorë, që ju dhurohen shttasve të huaj diplomat në shqipëri, nga element të dyshimtë trafikantë drogë të cilët as nuk përmenden e lërë pastaj të hetohen këto fkatë dhe merren me tokën time
Kjo është nëj akuzë e re që ngrini ju, kush janë këto diplomat të huaj?
Bëni një hetim shumë të thjeshtë se edhe ti si gazetar mund ta marrësh vesh, kur e kam marrë vesh unë nga arresti I shtëpisë edhe ti si gazetar në terren gjithë ditën mund ta gjesh shumë thjeshtë.

Kategori
Uncategorized

Nje strehe e ngrohte per shqiptaret ne Suedi.

Nje strofe e ngohte per shqiptaret.
Prej shume vitesh ai eshte qytetar Suedez, ku ka dhe aktivitetin e tij, por dhe nje qender kulturore ne zemer te stokolmit, dhe pikerisht ne Setra.
Jorgo Xhanis apo miku i shqiptareve ku ne qendren kulturore qe ai drejton kane gjetur jo vetem ngrohtesine por dhe nje ndihme te pa cmuar ne keto kohe te veshtira per ta, ku askush nuk mundeshe ti ndimonte me teper.
Qedrimi per ore te tera gjate mbasditeve deri ne oret e vona ne kete qender, nje kafe fruta dhe darke falas per te gjithe ata qe jane te pa pune eshte nje ndihme e pa cmuar per gjithe ata shqiptare qe kane ardhur nga shqiperia dhe akoma nuk kane arritur te zene nje pune.
Origjina e tij eshte nga Gumenica, nje qytet i bukur buze Jonit te manitshem, Jorgo flet paster gjuhen shqipe me ate theksin e bukur Arvanitas, ai tregon se brenda ne shtepine e tij dikur ne Gumenice flisnin shqip dhe ka qene gjyshi i tij ai qe ja u ka mesuar gjuhen e bukur shqipe.
Megjithe se ka shume qendra kulturore Greke ne Stokolm ( Se Shqiptare as qe behet fjale) ku shqiptaret sidomos ata qe vijne nga Greqia, por dhe pjesa tjeter jo e vogel qe kane ardhur nga shqiperia pa asnje dokumen vec pasaportes ( Qe ata e quajne pasaporte e Berishes) sepse eshte e vetmja apo i vetmi dokument qe atyre ju lejon levizjen e lire ne Europe ,pse jo edhe kerkimin apo punesimin sezonal.Ky eshte i vetmi dokument qe ata disponojne. Pritjen, ngrohtesine, dhe miresine qe ju ka afruar dhe ju afron shqiptareve Jorgo me zemergjeresine e tij prej nje babloku askush nuk mundet ta beje.
Ndihma e ketij zoterie per shqiptaret ne nje kohe ku nje pjese akoma nuk kane nje krevat per te futur koken duke fjetur neper makina pse jo dhe neper cadra ne keto ngrica ku temperatuarat arrijne deri ne – 20 grade, kjo qender kulturore dhe Jorgo sigurisht ka hapur dyert per shqiptaret qe sot jane miqte e tij me te mire.
Aty flitet shqip, degjohet muzike shqiptare, shihet dhe televizioni ne kanalet e shqiperise, por eshte vendi ku edhe bertitet apo shahet edhe shqip.
Kete zemergjeresi dhe ndihme qe financohet nga vete Jorgo Xhanis nuk mund te harrohet lehte nga shqiptaret e shqiperise .Kjo qender kulturore Greke, e cila tanime ju (takon) shqiptareve qe e frekuentojne 100% pak a shume eshte kethyer ne nje vend ku takohen, bisedojne, qajne hallet e shumta ne keto dite ete acarta ku shteti i ka detyruar te ikin nga syte kemet per te mbijetuar, siguruar buken per vete dhe per te derguar dicka dhe ne familjet dhe femijet e tyre qe mezi presin nje lajm, pse jo.
Leke per buke dhe rroba nga baballaret e tyre te cilet kane muaj apo dhe vite qe nuk i kane pare por qe ata femije apo ato familje nuk e dine se ne cfare kushtesh jetojne apo dhe sa mundohen per te siguruar te pakten dhe disa dite pune ne ndertim dhe ne pastrim, vetem neper punedhenesit Greke dhe tek tuk ne ndonje Kosovar.

E them vetem neper punedhenesit Greke dhe tek tuk ndonje Kosovar sepse shumica jo vetem qe nuk dijne Suedisht por jane pa dokumenta qendrimi dhe punesimi ne europé.
Dihet qe shqiptaret te cilet kane aplikuar per azil nuk kane pasur asnje shans per ta fituar ate, vec disa rrasteve shume te rralla ku kane qene vetem disa gazetare te larguar nga kercenimet e shtetit dhe mafias shqiptare por edhe keta shume te rralle qe kane arritur te sigurojne dokumentacionin e qendrimit dhe punesimit ne Suedi.

Megjithate ne Shtetin Suedez shqiptaret kane disa mundesi me teper, apo me mire mund te themi se shteti Suedez ka ligje dhe mundesi me shume se kush, per te punuar ndryshe nga shtetet e tjera te Europes.

Si fillim eshte marrja e numurave provizore te punes e cila nuk eshte shume e veshtire sepse vete shteti Suedez ne zyrat e emigracionit dhe te punes, inkurajon dhe ndihmon ne dhenien e ketyre numurave vetem me nje kontrate Pune disa mujore( Flas per shqiptaret pa dokumenta) dhe mbas kesaj marrjen e kartes bankare.
Me sigurimin e ketyre dokumentave cdo shqiptar ka te drejte, kerkon dhe gjen pune te paster dhe te rregullt, ku i shenohen menjehere siguracionet dhe leket kalojne vetem nepermjet llogarise bankare.

Ndersa per te pasur mundesine e nisjes se dokumentave per leje qendrimi kontrata nga punedhenesi duhet te jete jo me pak se dy vite, apo pa afat ne menyre qe qytetari qe kerkon leje qendrimi te vertetoje ne institucionet e shtetit Suedez se eshte i punesuar per nje periudhe te gjate, ka te ardhura per te jetuar, dhe punedhenesi i siguron nje pune te qendrueshme disa vjecare

Sot në orën 10:12.PD
Kategori
Uncategorized

Berisha vrau katër njerëz në 21 janar për të mbrojtur Metën, sot Edi Rama po vret veten politikisht për të mbrojtur Metën.

Nga Kastriot Myftari.

Berisha vrau katër njerëz në 21 janar për të mbrojtur Metën, sot Edi Rama po vret veten politikisht për të mbrojtur Metën

Në 21 janar 2011 Kryeministri i kohës, Sali Berisha vrau katër protestues për të mbrojtur aleatin e tij politik Ilir Meta. Në 21 janar 2011 Berisha kishte alternativë, Meta nuk kishte. Në 21 janar 2011 opozita e kohës, domethënë Partia Socialiste e Edi Ramës, doli në protestë me sloganin “Sali dorëzo bllokun!” Që do të thoshte se Kryeministri Berisha duhet të dorëzonte bllokun e shënimeve të Metës, që ishte shfaqur në videoregjistrimin e Dritan Priftit dhe në të cilin bllok Meta mbante shënim marrëveshjet korruptive. Në 21 janar 2011 Meta tashmë prej disa ditësh kishte dhënë dorëheqjen si zëvendëskryeministër. Prokuroria e Përgjithshme kishte nisur një hetim për të. Berisha, fare lehtë, mund të kishte shpallur prishjen e koalicionit qeverisës me Metën dhe të kërkonte t’ i kompensonte katër deputetët e LSI me katër nga deputetët e PS rebelë ndaj Ramës, të cilëve do t’ u ofronte tre ministritë që deri atëherë i mbante partia e Metës. Pra, Berisha mund të kishte bërë në janar 2011 atë që bëri në prill 2013, kur pas largimit të LSI nga koalicioni qeverisës, arriti ta mbante me votat e tre deputetëve të PS, kundërshtarë të Ramës.
Nëse Berisha do ta kishte prishur koalicionin me Metën që në janar 2011, me siguri që Meta do të ishte arrestuar, pasi ai do të kishte mbetur krejt pa mbrojtje politike. Asnjë gjykatës nuk do të guxonte ta shpëtonte Metën nga burgu, kur Berisha nuk e mbronte atë, ndërsa Rama kërkonte burgimin e tij. Berisha mund ta kishte ndihmuar Metën duke e nxjerrë nga burgu disa muaj para zgjedhjeve të vitit 2013, në mënyrë që ta përdorte në zgjedhje atë dhe partinë e tij kundër Ramës. Kështu, Berisha mund të urdhëronte Presidentin Nishani që të nxirrte një dekret faljeje për Metën. Rama nuk mund të bënte aleancë me një Metë të sapodalë nga burgu ku kishte hyrë praktikisht me kërkesën e atij vetë, të Ramës. Pa LSI, PS me aleatët e saj nuk kishte veçse 65 mandate deputetësh në 2013. Meta me siguri do të mund të merrte në zgjedhjet e vitit 2013 së paku aq mandate deputetësh sa fitoi në 2009, pra jo më pak se katër. Shumicën e deputetëve do t’i kishin përsëri PD me aleatët e saj dhe LSI. Kuptohet se Berisha, për të siguruar një mandat të tretë qeverisës, do të kishte shumë më pak më pak ngurim se Rama për të bërë koalicion me ish-të burgosurin Meta. Nëse Berisha do ta kishte braktisur Metën në janar 2011, ky i fundit në 2013, nuk do të kishte se ku të shkonte tjetër përveçse te Berisha. Berisha vrau katër shqiptarë në 21 janar për ta shpëtuar Metën nga burgu, çka ishte një nxitje për Ramën që t’ i bënte ftesë Metës për një aleancë politike në 2013. Berisha, qartësisht, vrau për të mbrojtur Metën.
Rama sot po bën një gabim edhe më të kushtueshëm se Berisha duke nguruar që ta braktisë Metën, çka do të thotë arrestim i Metës. Nëse Berisha vrau katër qytetarë për të shpëtuar Metën, Rama është duke vrarë veten, me ngurimin e tij për të braktisur Metën. Nëse Rama do të hyjë në zgjedhjet e vitit të ardhshëm, në aleancë me Metën, kjo do të jetë një vetëvrasje politike për Ramën. Nëse kjo aleancë fiton zgjedhjet e vitit 2017, ky do të ishte mandati i tretë në pushtet për LSI, nga të cilët i pari me PD dhe dy të tjerët me PS. Duke parë rritjen e LSI mund të parashikohet se kjo parti do të ketë mbi 300 mijë vota, nga të cilat do të dalin së paku 30 deputetë të LSI në Kuvendin e ardhshëm. Kjo do të thotë që LSI të stabilizohet si një parti në pushtet, me të cilën alternohen dy partitë e tjera të mëdha. PS dhe PD. Kjo do të thotë se brenda sistemit politik krijohet një segment të rëndësishëm të pushtetit totalitar, që përfaqësohet nga LSI. Kjo gjë minon rendin kushtetues në zemër të tij, te natyra e sistemit politik.
Prandaj, nëse Rama do ta vazhdojë aleancën me Metën edhe në 2017, fitorja e koalicionit të tyre do të jetë vetëvrasje politike për Ramën. Sa për Metën ai nuk ka alternativë. Por Rama ka alternativë. Rama mund ta braktisë Metën që sot duke e prishur koalicionin me të. Rama, bashkë me aleatët dhe ndonjë rrjedhje nga PD dhe LSI, e ka shumicën e thjeshtë në Kuvend, prej më shumë se 70 deputetësh, sa për të ruajtur qeverinë. Largimii LSI-së nga qeveria do të lehtësojë shumë arrestimin e Metës, i cili deri më sot është mbrojtur nga Kryeministra të fuqishëm, në fillim Berisha dhe pastaj Rama. Partitë e llojit LSI shkrihen elektoralisht kur nuk janë në pushtet.
Dëbimi i Metës nga qeveria do të shpërbëjë aleancën e sotme informale Berisha-Meta, e cila është një faktor i fuqishëm në politikë, për shkak se Meta kontrollon qeverinë dhe Berisha në sajë të aleancës me Metën ka autoritetin e nevojshëm për të vazhduar të kontrollojë PD-në edhe pasi ia ka lënë Bashës karrigen e kryetarit. Arrestimi njëkohësisht i Berishës dhe Metës, do të shmangte çdo përpjekje të përbashkët të tyre për të destabilizuar vendin.
Por, më kryesorja, arrestimi i Berishës dhe Metës do të mundësonte që Basha dhe Rama të ulen në tryezë si dy liderë të cilët i kanë votat e nevojshme në Kuvend për të bërë çdo lloj reforme, duke përfshirë edhe atë zgjedhore, pra ndryshimin e sistemit zgjedhor. Kjo është e domosdoshme, sepse pasi përjetuam pasojat e skemës zgjedhore të “Dushkut”, në zgjedhjet e 2001-2005, tashmë, me ndryshimet kushtetuese të vitit 2007, në zgjedhjet e vitit 2013 përjetuam pasojat e skemës zgjedhore të ashtuquajtur të “bishtave”, gjysmëmandateve të deputetëve që i marrin partitë e vogla falë aleancës me partitë e mëdha. Prandaj ligji duhet të ndryshojë në atë mënyrë që të mos kemi parti parlamentare fiktive. Më mirë që njëra nga partitë e mëdha, ajo që del e para në zgjedhje, të marrë si bonus ata deputetë që do t’ i merrnin partitë fiktive./Kastriot Myftaraj

Kategori
Uncategorized

Të vërtetat e gënjeshtrat: ISIS, Lazarati dhe Shqipëria.

tahiri-isis-lazarat

Nga Avenir Peka. Ish ZV/ Minister i brendeshem.

Dy artikuj të botuar ditët e fundit në median britanike dhe atë italiane në lidhje me drogën dhe armët e Shqipërisë me organizata terroriste, ishin një goditje e fortë për reputacionin e vendit tonë. Artikujt ishin të pavërtetë, dashakeqës dhe tendencioze. Qeveria shqiptare reagoi nëpërmjet ministrit të Brendshëm, i cili u shkruajti dy redaksive, dy gisht letër, që ngjanin sikur kërkonte t’i vinte në sedër redaksitë respektive. Në tërë këtë histori, duket se qeverisë socialiste i ka rënë në fytyrë pështyma që ka hedhur lart, sa ishin në opozite.

Te kthehemi në retrospektivë.

Në vitet 2009-2012 shërbimet partnere europiane gjykonin se vlera e hashashit të trafikuar nga Shqipëria me çmim fundor në rrugët e Europës shkonte diku midis 350 dhe 500 milionë Euro në vit. Një shifër tërësisht e ekzagjeruar. Kuptohet, sipas këtij vlerësimi, që banoret e Lazaratit dhe disa zonave të tjera kultivuese fitonin vetëm një fraksion të vogël të kësaj shume. Pjesën e madhe e merrnin grupet kriminale.

Fakti se kjo shifër ishte tejet e ekzagjeruar, provohej edhe me mospërputhjet e vlerësimeve të agjencive të ndryshme. Në të njëjtën kohë, sipas vlerësimeve të agjencive ligj-zbatuese europiane, vlera e drogës së fortë të trafikuar nëpërmjet Ballkanit, nga Afganistani dhe vende të tjera ishte rreth 450 milionë dollarë në muaj, pra përafërsisht 5 miliardë dollarë në vit.

Sa i përket drogave të forta, rajoni ynë nuk është vend prodhimi, por vetëm transiti. Nuk e di sa e vërtetë është kjo shifër, por di që po sipas këtyre agjencive, territori i Shqipërisë ishte veçse periferik në linjat e këtij trafiku. Ky sukses i Shqipërisë kryesisht i atribuohej “Moratoriumit të mjeteve lundruese” të miratuar nga qeveria shqiptare në vitin 2006. Në këto rrethana, opozita socialiste në përpjekje për të përbaltur qeverinë shqiptare, në daljet e saj publike fiksoi vlerën e hashashit të trafikuar nga Shqipëria, lexo:

Lazarati, në rreth 5 miliardë euro. Unë nuk e di se nga e kishte gjetur opozita socialiste këtë shifër, por duket se ajo është ngulitur mire në mendjen e gazetarëve të huaj. Shifra e përmendur nga Daily Mirror është 4 miliardë Pound, e përafërt me shifrën 5 miliardë Euro të opozitës së atëhershme.

Për të vazhduar me tej. Gjatë operacionit të vitit 2014 kundër fshatit të Lazaratit, me gjasë për të justifikuar ndërhyrjen e armatosur të policisë dhe përfshirjen e paligjshme dhe anti-kushtetuese të Forcave të Armatosura në këtë operacion, ministri i Brendshëm u bënte thirrje ‘terroristëve’ të dorëzoheshin.

Nuk e di se si, por në media dolën edhe pamjet e një flamuri të ISIS i gjetur në Lazarat. Ky flamur u gjet nga policia dhe gjeti rrugën deri në ekranet e televizioneve tona. Me dashje apo pa dashje, policia shqiptare krijoi përshtypjen se në Lazarat nuk po luftohej vetëm kundër drogës, por se kriminelët ishin të lidhur edhe me grupe terroriste, në këtë rast ISIS.

Dy elementët e këtij raportimi pra, shifra prej 4 miliardë pound hashash nga Lazarati dhe lidhja e fshatit me ISIS e kanë burimin tek opozita e djeshme dhe qeveria e sotme. Prandaj, unë jam tërësisht dakord me Ministrin e Brendshëm kur i cilëson këto shkrime ‘si të pavërteta’. Jam po ashtu dakord kur thotë se “gazetarë anonime vijnë këtu me referenca te gabuara vendase”.

Veçse në këtë rast, “referenca e gabuar vendase” është vetë ai, dhe qeveria e ish-opozita e tij.

Kërcënimi i islamit radikal në Shqipëri është më i vogli nga të gjitha vendet e rajonit për shume arsye, dhe në përmasa të tilla që e bën situatën tërësisht të menaxhueshme. Pretendimi se 1000 shqiptarë i janë vërsulur Italisë me urdhër të ISIS është një gënjeshtër e trashë.

I ashtuquajturi Shtetit Islamik është më shumë se një organizatë tipike terroriste. Ajo është një strukturë kriminale që shkon përtej tipologjisë së një organizate terroriste. Me një kontroll tokësor të konsiderueshëm, struktura shtetërore, administrate, spitale, shkolla dhe shërbime publike, ISIS është përpjekur të krijojë struktura shtetërore, dhe ta shpallë territorin nën kontroll si Kalifat.

Numri i shqiptarëve që i janë bashkuar asaj vërtitet rreth 100. Një pjesë e madhe e tyre janë kthyer në Shqipëri duke mos gjetur atë që kërkonin. Disa janë tipare dalluese sa i përket shqiptarëve të rekrutuarve nga Shqipëria. Se pari, ata vijnë nga disa qytete nga Shqipëria e Mesme. Së dyti, varfëria duket se është motivi kryesor që këta individë i janë bashkangjitur asaj. Dhe së treti, ata në masë të madhe nuk janë përfshirë në operacione luftarake, por janë angazhuar kryesisht në prapavijë dhe shërbime mbështetëse.

Në këtë sfond, dalin disa pyetje që kërkojnë trajtim nga qeveria shqiptare në bashkëpunim me partnerët. A është i mundur bashkëpunimi midis grupeve kriminale dhe organizatave terroriste? Përgjigja e thjeshtë është PO. Sepse, organizatat kriminale nuk kanë ideologji. Ideologjia e tyre është paraja.

Nga ana tjetër, organizatat terroriste janë të detyruara të përfshihen në bashkëpunim me organizatat kriminale për të siguruar burimet e nevojshme financiare. Si rrjedhojë, bashkëpunimi midis organizatave kriminale dhe atyre terroriste ka ekzistuar, ekziston dhe do të ekzistojë.

A është ky rasti i Shqipërisë?

Nuk mund ta them me siguri, por jam i prirur të mos e besoj. A është trafiku i drogës burim të ardhurash për organizatat terroriste? Përgjigja është Po. Ka ndodhur me Talebanët në Afganistan, por edhe me organizata të tjera terroriste.

Duke ju rikthyer çështjes së artikujve, hipoteza se ato mund të jenë nxitur nga qarqe dashakeqe ndaj Shqipërisë është vërtetë shqetësuese, dhe qeveria duhet të punojë fort në këtë drejtim.

Së pari, duke i bindur se ‘referencat vendase janë të pavërteta’. Dhe së dyti duke marrë masat që ky kërcënim të mbahet nën kontroll. Çështja e terrorizmit nuk është vetëm çështje e Ministrisë së Brendshme, apo e SHISH.

Qeveria shqiptare duhet të ketë një angazhim shumë dimensional, që fillon me parandalimin e rekrutimit deri tek ndëshkimi.

*Autori është, ish-zëvendësministër i Brendshëm

Kategori
Uncategorized

“Daily Mirror”: Rama sponsorizon kalifatin e së keqes me paratë e drogës.

“Daily Mirror”: Rama sponsorizon kalifatin e së keqes me paratë e drogës

Arben SHAHINI

Lajmi i publikuar të dielën në prestigjiozen britanike “Daily Mirror” se miliarda euro të parave të drogës në Shqipëri po kalojnë nga duart e mafias lokale nën kontrollin e terroristëve të ISIS është tepër tronditës. Nga ana tjetër, mediat italiane konfirmojnë se ISIS po rekruton gjerësisht të rinj shqiptarë të papunë dhe të varfër. Të dyja këto media që i publikuan artikujt e tyre në fundjavë i referohen agjencive të fshehta të zbulimit të vendeve të tyre dhe nuk mund të injorohen. Cili është burimi i këtyre informacioneve dhe sa të vërteta janë ato, këto janë një temë po aq e rëndësishme përderisa këto media thonë se i referohen shërbimeve sekrete të vendeve të tyre. Nga ana tjetër gjithmonë dhe më shumë Rama po i jep terren këtij alarmi të mediave të vendeve partnere përmes inkurajimit që i ka bërë dhe i bën krimit duke e ngjitur atë në majën e hierarkisë shtetërore.
Pikënisja e këtyre shkrimeve është pikërisht krimi i organizuar në Shqipëri dhe fuqizimi i tij gjatë këtyre dy viteve kur në krye të qeverisë është Rama. Pyetja që shtrohet është se ku shkojnë paratë e këtyre trafikantëve të drogës dhe armëve?
Pista që po gjen gjithnjë dhe më shumë terren është se ato po i shiten blerësve më të uritur që janë terroristët. Droga shitet tek ata, po ashtu edhe armët, për të cilat ka dokumenta të tjerë shumë më sensitivë provojnë lidhje të tilla.
Nuk mund të jetë ndryshe. Në çdo manual të çështjeve të sigurisë është e njohur marrëdhënia e ngushtë që ekziston mes krimit të organizuar dhe terrorizmit. Prej kohësh ka patur shqetësime të ligjshme se Shqipëria do të përfshihej në këtë skemë bashkëpunimi apo konvertimi, pasi dy vitet e fundit vendi ka rënë de facto nën thundrën e krimit të organizuar. Qeveria, Parlamenti, institucionet dhe deri Policia e Shtetit janë të mbushur me anëtarë bandash kriminale, vrasës dhe trafikantë. Shqipëria është bazë e prodhimit të marijuanës dhe trafikimit të saj në Europë, së bashku me heroinën dhe kokainën, vlera e të cilave shkon në disa miliarda euro në vit.
Ministri i Brendshëm me njerëzit e tij të afërt dhe deri edhe me makinën dhe skafin e tij personal janë zbuluar se janë vënë në shërbim të trafikut të drogave. Në malet e Shqipërisë bleron droga si kurrë më parë dhe rojtarë të plantacioneve të drogës janë gjetur të jenë anëtarë të Policisë Shtetit. Emërimet e shefave të policisë në kufi dhe në zonat e kultivimit të drogës bëhen prej klaneve kriminale dhe çdo gjë është e kontrolluar prej tyre. Policia në shumë qytete nuk i lufton më trafikantët, pasi ata janë shndërruar në klientë të bandave. E vetmja luftë që ndodh është ajo që bëhet mes klaneve kriminale, kur vetëm në javën e parë të këtij viti u njoftuan dhjetë të vrarë për pazaret e drogës.
Truri i këtij operacioni të shndërrimit të Shqipërisë në një vend të kontrolluar nga krimi që sponsorizon terrorizmin është vetë Kryeministri Edi Rama. Jo thjesht se mbushi qeverinë, Parlamentin dhe institucionet me drogaxhinj, vrasës dhe trafikantë, por aty ku ka vënë njerëzit e tij lulëzon droga, trafiku dhe krimi. Vetëm në malësinë e Krujës, ku drejtimin e bashkisë ia dha një trafikanti të dënuar si Artur Bushi, vlerësohet që janë mbjellë 1 milion rrënjë kanabis, vlera e të cilës në treg shkon në 1.2 miliard euro.
Krimi dhe trafiqet nuk mund të fshihen për një kohë të gjatë. Rama me ministrin e tij kontrollon plantacionet e drogave në Shqipëri, qarkullimin e drogave nëpër territorin shqiptar, vendos çmimet e shitjes dhe të transportit, bën ankandet dhe hap portet, aerodromet ushtarake dhe kufijtë për trafikantët, ndan përqindjet me trafikantët shqiptarë dhe ndërkombëtarë. Këtë gjë e dinë fshatarët e Krujës, të Tepelenës dhe Lushnjës, e dinë policët në mbarë vendin, e dinë doganierët në porte dhe kufij, e di çdo shqiptar që sheh banditët e lidhur me qeverinë të bëjnë ligjin, vrasjet dhe krimet më monstruoze dhe nuk iu hyn gjemb në këmbë. E dinë italianët që kanë kapur skafet, anijet dhe avionët e drogës, e dinë grekët që kanë kamionët dhe deri mushkat me drogë, e dinë britanikët, francezët, gjermanët dhe belgët që kanë kapur trafikantët shqiptarë.
Rama është aq i pangopur nga droga, sa kujton se mund të fshehë tonelatat e drogës që vërshojnë në Itali, Francë, Britani të Madhe, Gjermani, njësoj sikurse fshehu dhe transferoi në parajsat fiskale milionat e tij të fituara me krim dhe korrupsion. Nëse ai është Kryeministër dhe shqyen doganat, postblloqet dhe e vë shtetin nën shërbimin e mafias, kjo gjë nuk mund të ndodhë në Perëndim.
Aleatët tanë në NATO janë të alarmuar për këtë përshkallëzim dramatik të kapjes së shtetit shqiptar nga krimi dhe bashkëpunimi i këtij të fundit me terroristët. Rama mund të japë garanci se bushërit e tij janë thjesht kriminelë dhe nuk janë terroristë, por do të ishte njësoj si “garancitë” që i dha ambasadorëve në Tiranë se kryetari i Bashkisë së Krujës nuk është një trafikant i dënuar.
Rama ka treguar se është i shqetësuar vetëm për fitimet dhe pjesën e tij nga çdo ndërmarrje kriminale dhe korruptive në vend. Nëse nuk do të ishte kështu, nuk do të ishte Tirana sot kryeqyteti më i betonizuar i Europës; nuk do të kishim këtë harbim qeveritar me koncesione, që një ditë do të na e japin edhe ajrin që thithim për të bërë ca para; nuk do të kishim kompani shqiptare, turke, kineze dhe ruse anonime apo të listuara si të dyshimta dhe të padëshirueshme në Perëndim, që vijnë e marrin serbes-serbes pasuritë më të vyera të shqiptarëve; nuk do të kishim vrasës dhe trafikantë para, mbrapa dhe anash Kryeministrit kur ai ulet në qeveri, Parlament dhe në çdo institucion që ka nën qeverisje.
Beteja e opozitës për dekriminalizimin, për reformimin e sistemit të drejtësisë sipas një modeli perëndimor, kundër krimit dhe korrupsionit qeveritar, tashmë mbart edhe një mision tjetër: t’i heqë terrorizmit çdo mundësi për të përdorur më tej Shqipërinë për të vrarë shqiptarët, arabët, sirianët, francezët, britanikët, amerikanët, gjermanët dhe të gjithë njerëzit e lirë në këtë botë që janë kundër krimit dhe ekstremizmit. Krimi shqiptar ka bërë pakt me terrorizmin dhe askush nuk është i sigurtë sa kohë Rama merr fitimet e kësaj aleance. Ndaj largimi me çdo mjet dhe sa më parë i Ramës, qeverisë dhe mazhorancës që ai kontrollon është detyrim kombëtar.

Armët e drogës nga Shqipëria për Terroristët

Mediat britanike kanë raportuar se Shteti Islamik, ISIS, po kultivon plantacione me kanabis në zonat malore të Shqipërisë dhe ka hyrë në rrjetin fitimprurës të trafikut të drogës, me qendër prodhimi Shqipërinë dhe me Britaninë e Madhe si zonë shpërndarjeje. “Daily Mirror” ka dhënë alarmin referuar të dhënave të shërbimeve sekrete dhe intervistave të realizuara nga gazetarët në terren, në Shqipëri.
E përditshmja “Daily Mirror” shkruan se, xhihadistët po e mbushin Britaninë me kanabisin shqiptar, shpërndarja e të cilit kryhet po nga bandat shqiptare. Shteti Islamik po shton paratë nga fushata e terrorit, duke drejtuar plantacionet e kanabisit në Shqipëri dhe duke e dërguar drogën drejt Britanisë së Madhe.
“Kalifati i të keqes” ka marrë nën kontroll rrjetin e 4 miliardë stërlinave nga trafiku i marijuanës, nga shtimi i operacioneve të mafias, në zonat e thella malore të Shqipërisë, thuhet në shkrimin e “Daily Mirror”. Gazeta britanike thekson se, avionët dhe anijet private ata që marrin 4 miliardë stërlina lëndë narkotike në vit dhe ua dërgojnë bosëve të mafias në Itali, të cilët e shpërndajnë.
Sipas “Daily Mirror”, ISIS hyri në tregun fitimprurës të drogës, pasi autoritetet i hapën rrugën drejt Lazaratit apo kryeqendrës së mafias shqiptare, siç e quan ajo. “Në vend që t’i jepej fund, operacioni i vitit 2014 u hapi rrugën ekstremistëve për ta marrë nën kontroll. Dhe tani ata rekrutojnë në zonë, shpesh nga vetë mafia”, thuhet në shkrim.
Gazeta raporton se “Sunday People”, një tjetër media e grupit të “Mirror”, intervistoi disa banorë të Lazaratit, të cilët thanë se jeta u ishte bërë ferr nga banditët ekstremistë, që rekrutonin meshkujt në fshat.
Të dhënat e saj flasin për një kamp stërvitor të militantëve të ISIS që fshihet në malet afër Lazaratit. Theksohet se disa rekrutë shqiptarë xhihadistë janë dërguar në Siri për t’u stërvitur si terroristë. Një burim i qeverisë shqiptare i tha gazetës se, “Me kaq shumë para, nuk është habi që ISIS-i të kërkojë kontrollin e biznesit të drogës”.
Autoritetet britanike janë të shqetësuar jo vetëm si pjesë e luftës kundër ISIS, por edhe për faktin se e shohin shitjen e kanabisit shqiptar në Angli, si financim të drejtpërdrejtë të terrorizmit.

Kategori
Uncategorized

PEDY RAMA – MALLKIMI SHKODRAN – SHKATERRUESI I CDO GJEJE.

Pse u largova nga Shqiperia !!!

Pjeshka ben si Perandor!!!

Mallkimi shkodran!

Pjeshka, i terbuar nga vetpelqimi, motiv per te cilin ka humbur disa sfida te medha te jetes se tij, po gabon perseri rende. Kesaj rradhe per here te fundit. Nuk do kete me nje shans tjeter, e sigurt. E keshillova dhe i thash: “Ne Shkoder nuk te shajne nga motra, as te thone: te raft kanceri. Ne Shkoder te mallkojne rende, te mallkojne me më të rëndin mallkim duke të thënë: Te hypt vedi n`qejf ! Dhe me këtë të kanë vrarë!”. Pasi fodulleku dhe mburrja me boshllekun tend personal, te çojne ne gremine, heret a vone! Mesa di un, mendja e madhe te çon ne gremine. Ia thashe ktë gjë të pamohueshme këtij idioti, por beri pordhacin, fodullin, kalamanin qefprishur, pikerisht sepse i thash te verteten, ate te vertete qe s`donte ta degjonte.

Si kompesim per versjonin e mallkimit qe mesa duket e ka zene, pra qe i ka hyp vetja shum fort ne qef, i bera nje urim dhe i thashe: ” Te dalte vetja nga qejfi, se po shof qe mallkimi shkodran te paska zon shum keq!”. Nuk degjoi. Nuk tha as “falemnderit”. Vazhdoi te bente qaramanin fodull, madje – madje u transformua ne arrogant (pasi ky eshte reagimi i çdo pederasti te frustruar kur vishet me pushtet).

Këto ditet e fundit ka filluar te marre edhe disa shuplaka, ose grushta stomakut si i thone, njerin pas tjetrit:

1-Gjykatat i anulluan shembjen e pallatit te Bashes;

2-Presidenti i anulloi heqjen nga puna te militantve te Sales, pasi ky donte ta mbushte me te vetet, te tjere mostra, te tjere maskarenj, siç ka bere me emërimet e para (kusherinjt dhe kamarjeret personal te tij);

3-Duhet te jape edhe pergjigje per biznesin e plerave qe ka bere me Sorosin mbrapa kurrizit tone, pa ditur gje ne te tjeret, populli shqiptar. Tani duhet te deklarohet ose kurve “amerikano”-sorosjane, ose te paguaje voten antipopullore, ose te haje shkelmin ne fytyre nga amerikanet qe gabimisht promovuan nje pis si ky i cili ne fakt punon per ruset (eshte skllav i nenshtruar prej Koço Kokëdhimës). Ky legen ordiner, i sodomizuar nga vaniteti dhe ndjenja karrieriste per pushtet, ves ky qe karakterizon  cdo individ te devijuar psikologjikisht dhe hormonalisht, nuk pati asnje merite ne luften kunder Saliut, te cilin ne dolem ne 21 janar ta linçonim ne shesh dhe ky legen e shpetoi duke sabotuar revolten me mercenare greke. Po ashtu nuk ka as ndonje merite tjeter ne luften kunder korrupsjonit, apo kunder gangsterrëve qe popullojne rruget, kafenete dhe parlamentin. Parlamentin e mbushi me katunare te dhunshem, ish-polica injorante dhe kriminele, me “gangsterre” pederaste qe me shume iu ngjajne kukullave ne teater se sa burrave; e po ashtu me homoseksuale te gatshem per cdo marrveshje me kedo, vetem e vetem qe te jene ne maje te pushtetit. E uli koken si kurve fshati, vetem per ndonje 1 muaj, ne periudhen para zgjedhjeve te 23 qershorit, dhe vazhdoi kokeulur deri momentin kur mori mandatin per te emeruar te vetët, ato prositutat e veta uniseks, pa fizionomi. Tani natyrisht, nuk i do me ata qe e nisen dhe e fituan betejen ne terren kunder atij qe ky nuk e mundi dot asnjeher per 8 vjet, Saliut. Dinjitozet, qytetaret, intelektualet, qendrestaret, te drejtet, patriotet, tani nuk i duhen me. Sipas tij. Normal, tani pederasti mburravec do vetem te vetet, do ata si vetja, 1 qelizoret, Endri Fugen, Erjon Veliajn, katunaret e dhunshem pederast qe ka fut ne parlament, ish-policat kriminele e gangsterra. Kurse keshillat, urdhrat e orjentimet politike i mer nga Koço, dmth nga bota e lindjes ruso-greke, perveçse nga Sorosi dhe pederastet LGBT nga e gjithe bota.

hqdefault (1)

Ky nuk na ka thene akoma se si do ta rigjeneroje ekonomine. Nderkohe qe koha kalon, ekonomia lengon, kurse ky mendon e lufton ta beje ekonomine me rrugen e shkurter, si gjithmone, me rrugen e gabuar, me parate e pista te mbetjeve kimike dhe me parate e turqve, ose me projektin TAP, ose me trafiqe si ne 97-en. Pra pa u lodhur, pa ide, pa projekte. Nderkohe, pasi eshte i bindur se parate do t`i vijne nga ky biznes i qelbur, antinjerezor, ne bashkepunim me maskarenjte e vegjel qe ka pozicjonuar ne administraten e top-listes, ka leshuar disa sekser te tijet ne treg ( Koçon, Shalsin e ndonje tjeter) , per te peshkuar, per te na vjedhur projekte (Plan-Biznese), te cilat ka bere llogari t`i pervetsoje e keshtu te vjedhe parate publike me keto projekte, parate e derdhura ne buxhet nga sistemi i taksave, apo parate e dhena nga nderkombetaret.

PROPBLEMI ME I MADH I KETIJ ESHTE SE:

-Nuk eshte vetem fodull arrogant;

eshte edhe

-BUDALLA I VULLNETSHEM ;

Keta te fundit jane dhe kane qene gjithmone me te rrezikshmit e frymorëve. Keta jane ata qe do e shkaterrojnë boten !!! Jane te cekët, te kufizuar, injorante, te frustruar, te dhunshem, hakmarres ndaj cdo kujt qe nuk iu mban ison. Tani po i del katij kalbesire era e qelbur e brumit me te cilin eshte gatuar. Ajo nona qe e paska majt ne bark 9 muaj, nuk paska qen noi grudhe aq e mir siç na eshte thene neper thashetheme qyteti. Perderisa rezultati eshte ky qe eshte, llogarit dalin vet, matematikisht. Kjo lloj none qe paska majt ne bark per 9 muaj rresht 1 moster si ky dhe nuk na ka ven alarmin po na i ferkon kurrizin, 1 problem te madh duhet ta ket me veten e saj dhe me boten, se s`ka mundsi !!! . Tani po i del edhe era e pabesise se rraces se Ahmet Zogut, djalin kopil te te cilit, qe Zogu e kishte zon me 1 sherbetoren e vet kurv cepave te pallatit, ky e ka pas per bab. Me pabesine ne gjak, ky spiunonte shoket e shkolles dhe te ekipit qe kur ishte 16 vjeç. Pastaj po ne pabesi, beri marrveshje personale me Sigurimin e Shtetit, me Ramiz Aline, me Berishen, qe tek “Krokodili” ne 2008-en, ne Strasburg, por edhe me pare. Ky moster ishte perzgjedhur dhe projektuar prej atyre qe nuk na duan (rusve, grekve, serbve, çifutve*, pugliezve, turqve), qe te na hante kokat te gjitheve, duke u shtirur si i yni, dhe ne nuk kishim se si ta dinim. E kishim nenvleftesuar kete moster. Un i pari, edhe pse qe prej 2003-shit pata shkruar nje poeme te gjate mbi kete ndyresire, qe kur ishte kryetar bashkie: “Qyteti, i Gjati* dhe mendjeshkurtrit…. qe sigurisht, normal, ky legen nuk mund te mos e mbante mend dhe te hakmerrej. Nese nuk do e mbante mend, do ia kujtonte Koçua, Nexhmija (kjo kripto-çifute nga Bitola e Maqedonis qe ka nji jet te ter qe shkaterron shqiptarine), ose Erjon Veliaj, Pendry Fuga e te tjere sherbetore te tij qe i sillen rrotull si kurtizane. Tani i doli era. Na genjeu per Gerdecin, shkoi dhe hengri darken ne me Berishen dhe me Fylen ne resotantin “Krokodil”, sabotoi gjyqet e Gerdecit, saboti protesten e 21 janarit , i dha leje mostres se Viçidolit te na vriste, sepse vetem keshtu mund te dilte prap kryetar, edhe pse i nje beteje te humbur. Per të ish me mire te dilte kryetar nga nje beteje e humbur me te vrare, se sa fitimitar i nje kauze te madhe por pa pushtet, ku ky legen do ishte thjesht nje qyrravec i rendomte qe nuk do e pirdhte me njeri. Ky legen sot doli ne TV me katunarin antiestetik e aspak europjan, Naim (henri) (Q)ili, ne promovimin e nje libri plot me maskaralleqe te nje tjeter spiuni ordiner, Maks Velos (qe e mban veten per arkitekt disident, por ne fakt thjesht pat “projektuar” pallatin ku banonin Driteroi e Kadareja, ne mes te Tiranes, pra nje lepires i vogel i rregjimit; nje pallat qe s`ka asgje te veçante perveç pozicjonit gjeografik nemes te qytetit sidhe banoreve te tij te njohur publikisht; pasi pallate te tille ka me qindra ne perfiferine e Moskes e te ShenPetersburgut ne Rusi, ku me siguri do ket pas marre ndonje kopje shabllon edhe spiuni Maksi, qe sot na shitet si arkitekt disident avangard) duke na treguar se disa “ufo” te ardhur nga veriu na e paskan shkaterruar Tiranen e jo maskarenj te vegjel meskine si puna e tij. Nderkohe qe ky legen, ky antiqenje njerezore ka firmosur pikerisht ky, me dor te vet, betonizimin e Tiranes (edhe pse ne fakt, ata lloj verioresh qe ka inat ky badallai i gjat dhe Maksi, jane vertet per t`u tretur).

E sa per te shplare te gjitha paudhesite qe ka bere me Tiranen, me lejet e paligjshme dhe abuzimet, ka vene me urdher personal ne krye te Hipotekes se Tiranes, ne marrveshje me Berishen, pikerisht nje bushter te tij, qe ka punuar ne bashki me te, nje kamikaze personale te zbritur nga majat e Kuksit, e cila flet sikur po leh nje qen. Sigurisht kuptohet, ka bere nje levizje agresive, me interes te qarte personal spekullativ, qe kerkon te mbuloje mutin me shurre, per pislleqet qe ka bere po ky vete me territorin e kryeqytetit, ky “engjelli antibetonizim” pergjate viteve kur drejtonte bashkine me te madhe ne vend. Kush e mban mend ne daljet e tij me publikun gjate fushates per 23 qershorin, e kujton fare mire qe ky pis genjeshtar, i ndihmuar edhe nga sherbetoret e tij, fliste me termat mia, me shprehjet e perdorura prej meje, ne publikimet e mia. Foli per albanologjine ky pis qe ka shkaterruar çdo gjurme historike ne kryeqytet, fliste per dinjitetin, per ringritjen tone shoqerore e kulturore ky qe fton darkave ne shtepi kalamaj te vegjel, burra e gra, ky qe shkruan “Ina Ina hiqi breket”. Foli per moralin, ky !!!!!! Foli per forcen e shembullit, kunder shebullit te forces, ky qe sulmon çdo kundershtar apo rival me police e me rrugaçe, jo me ide, as me argumenta. Na foli me terma Biblike ky demon satana`, ky qe ka mashtruar edhe djallin, dhe qe tani siç e keni kuptuar mire, po na kafshon te gjitheve me metodat e tij te ndyta e sataniste. Kuptohet, kamarjeret e tij hajdute dhe hilanjose, jane aty mbas gardhit, duke prit te vjedhin ndonje fjali, ndonje mendim, ndonje frazeologji te goditur, qe t`ia servirin shefit. Dhe sot jane ministra, keshilltare apo drejtore te ketij mostre te rrezikshem te denatyruar nga budallalleku pervers.  

Fakti eshte se na ka ber te gjithve nje gol te madh!!! Na genjeu paq ! Por, historia perseritet keq edhe me keq me funderrina si ky. Nuk e ka shume te gjate. Por ama do shkateroje sa te mundet, njerez, territore, institucjone, menyra jetese, marrveshje historike dhe monumente kulture, pavarsisht se fundin e ka shum shum te hidhur! Ky do perfundoje i linçuar nga turmat.

HAKMARRJA PERSONALE NDAJ MEJE!!!

Per urrejtjen dhe frustracjonin qe paska kundrejt meje nuk e dija, dmth e kisha nenvleftesuar, duke mendu qe eshte nje cop idioti megalloman, vanitoz… por tani mund ta marr me mend, sepse mesa duket un qenkam pasqyra ku ky mut shifet dhe i duket vetja moster. Mbas protestes se madhe te mes-nentorit 2014, kunder futjes se armeve kimike ne Shqiperi,ku e munda me turp kete moster antishqiptare ne syte e shqiptareve dhe te opinionit nderkombetar, nje oficer i larte policie e ketij sulltani orjental, me tha : “Do e paguash shume shtrenjte kete qe bere, do ta shofesh !!! Nuk ia vura veshin policit. “Polic mo…” – thash me vete. “As qe e rrujta fare”  si i thone, as per zv. drejtorin e larte te policis se shtetit, as per kryeministrin e tij idiot e ngatrrestar . Dhash intervista ne TV, neper media mbi fitoren tone qytetare e politike, si kunder armeve kimike, po ashtu ndaj politikaneve tane te te dy kraheve. Kishim thene: “JO ARMEVE KIMIKE! JO PAZAREVE TE PEDY RAMES!” . Por kishim perzene nga protesta edhe hipokritët kronik Berisha e Basha te cilet iu bashkuan protestes diten e fundit, sa per sy e faqe, ose thejsht per te treguar mediatikisht se ishin nga krahu i duhur, nderkohe qe ne 8 vjet pushtet kishin firmosur ligje e marrveshje pa fund per te importuar plehrat e gjithe botes ne Shqiperi. Nderkohe gjerat rridhnin normalisht. Asnje shqetesim. Asnje anomali, jeta ime e zakonshme vazhdonte me kontakte, takime, analiza, publikime. Disa dite me pas, para fundit te vitit 2014, pra aty rreth fundit te dhjetorit, pata shkruar gjere e gjate nje analize mbi kete sharlatan genjeshtar te titulluar “Genjeshtrat e Fundvitit”. Kur papritur, me daten 3 janar 2014, me pederastine, pabesine dhe ligesine qe e karakterizon, dergoi ne shtepine e nënës time, ne ora 23:00, natën, rreth 30 forca specjale te antiterrorit, me kapuça e me pistoleta ne dor. Pse?! Nuk u morr vesh. Me arrestuan, ma kontrolluan cep me cep shtepine e nenes time e cila u tmerrua nga fakti dhe arroganca e kesaj lloj policie. Kerkonin per arme dhe prova terrorizmi ne shtepine time, te nënës time, pa mandat zyrtar, pa leje te prokurorit, pa procedura ligjore, sepse pederastit kryeminister na i ishte shkrepur ne ate koken e tij boshe se un do ta eleminoja fizikisht, por ne fakt, per ironi te idiotsise se tyre, gjeten ne ate shtepi njerez normale dhe libra pa fund, te shperndare lart e poshte, duke deshmuar natyren e jetes time private, ne habitatin tim me intim, ne dhome te gjumit, ne dhomen e ndenjes etj !!! U merziten policet personale te qenit Pedy Rama qe nuk gjeten arme apo mjete luftarake ne shtepine e nenes time; u merziten qe gjeten vetem ambjetin modest te nje familjeje kryeqytetase qe jeton me pak shpenzime por me shum dinjitet. Erdhen me turr e vrap dhe dolen me gisht ne goj ne nje ambjent ku kishte shume libra te hedhur andej ketej neper shtepi, ne çdo cep, te gjithe te hapur e te shfletuar, gati per rishfletime.

“Cfar qaramani i rrezikshem” mendova me vete !!!

I paburri perdhosi shtepin e mamase time, nderkohe qe kishte mundesi te me ndalonte me policet e tij privat, qe paguhen me rroga shteti kudo tjeter pervec shtepise. Mund te me kish ndaluar ne rruge, ne shesh, ne mes te qytetit, pasi un nuk i fshihem kerkujt… Por jo, donte patjeter te dhunonte prinderit e mi te thyer ne moshe, donte te dhunonte jeten time familjare, pjesen time afektive, sepse mua, e di ai,nuk me frikson dot, pasi ato qe kam ia them ne surrat, ne ate nevojtoren e piset e te shemtuar ku shurron dhe peshtyn çdo sherbim i huaj antishqiptar. As nuk kam ndermend te thur komplote apo atentate ndaj tij, sepse ai eshte mjeshter me ia fut vetes, plus faktit qe kam pun te tjera, me te medha per te ber !!! ….

Me arrestuan dhunshem pra,  para syve te nenes time, brenda ne banese, ne oren 23:00, naten, per te me ofenduar, per te me frikesuar, per te me ven fre si i thone, per te me mbyllur gojen. Pastaj me liruan pa dhen asnje shpjegim, pa asnje komunikim serioz, zyrtar. Falja m`u kerkua jo formalisht nga nje polic i emeruar politikisht, dmth nje nga ata qe thon “Urdhro ! si Urdhron!”… po ashtu me nje telefonate per shplarje goje nga prefekti i Tiranes (edhe ky i emeruar politikisht), duke me thene se qe nje keqkuptim, nje ngaterrese (???!!!). Kjo ishte “dhurata” per mua, shperblimi per voten time dhe te gjithe familjareve e miqve te mi, per ndryshimin  e madh pozitiv qe na u premtua, kunder Sali Berishes dhe pro se majtes se bashkuar me 23 qershor 2013. T`i lem pastaj te gjitha konfliktet fizike dhe provokimet me grupe rrugaçësh 5 leksha neper rruget e Tiranes qe ndodhen disa muaj me vone, gjoja rastesisht.

Por falemnderit Zotit qe na ka dhen fuqi e mend ne koke per te perballuar te papriturat e frikshme te ketyre mostrave, se te ishte per shtetin apo per keta te tjeret, keq do shkonin punet. Tani e kuptoj se cfar ka ndodhur ne 92-shin dhe 97-en ne Shqiperi, pasi kam nuk e kam perjetuar, e kam me te degkuar se kam qen emigrant. Dua te shtoj se kam vendosur te largohem nga Shqiperia pasi me budallenjt e dhunshem e sadista nuk mund te merrem, sepse populli thote :

budallai të shtyn në lojën e tij të marrëzisë dhe aty pastaj të ve përfund“.

Ne fillim e injorova, e nevleftesova kete pederast te djallezuar e te perçartur, por vetem pastaj u kujtova se ishte rritur pa shoke, si nje tip konfliktual, rrifte te vellain qe kur ishte i vogel per t`i marre shishen e qumshtit nga dora; qe rrinte i vetmuar dhe lehtesisht ish ber pre e aventurave homoseksuale; qe rrinte me budallenjt e lagjes (Qamushin e 21-shit etj…); qe lehtesisht u rekrutua nga Sigurimi i Shtetit per prirjet e tij negative per t`iu ber keq te tjerve; qe kish shpifur e ngaterruar gjithfare historishe ne dem te shokve te vet te shkolles e ete ekipit te basketbollit; qe kish keqtrajtuar gruan me te cilen ish martuar “me dashuri”; qe kish denoncuar deri edhe te atin, Kristaqin, per perdhunim te gruas se tij Matilda Makoçi ; qe kish marr me qafe sa e sa njerez duke i genjyer, duke i perdorur e me pas duke i nxjerre ne prite per t`i vrare (djemt e rruges se Kavajes p.sh.); qe kish torturuar e tentuar te vrase nje grua tjeter me te cilen bashkjetonte (Rudina Magjistarin, duke i futur antenen e televizorit ne vendin ku fillon jeta); qe kish shkaterruar Tiranen duke e betonizuar sepse e urrente, pasi e shihte si vendin ku kishte kujtime mjaft te hidhura e poshteruese per veten; qe kish vrare te vetmin shok qe kish patur e qe e kish ndihmuar thellesisht, Ardian Klosin (per zili, sepse i shkruante doreshkrimet, librin Kurbani, dhe i dinte njemije e nje sekrete); qe kish vrare njerez me 21 janar qe t`ia vinte ne kurriz Berishes dhe me pas te mertte pushtetin…

Pata harruar qe ky legen u rrit mes perdhunimit dhe djallezive, qe fillon dhe i tregon edhe ne forme publicistike ne skicen e turpshme “Ina Ina hiqi breket”, per te mos demaskuar veten krijon nje personazh rom me emrin Mehmet. Pata harruar qe ky ish hedhur ne prehrin e Sigurimit te Shtetit, me pas te George Sorosit, me pas te te fortve te Tiranes qe e perdhunonin e po ashtu e perdornin per te fituar tendera publike, me pas ne prehrin e Anastas Janullatosit e te Papandreut, te sherbimeve serbe e greke, me pas ne orgjin globale te te gjith pederastve te planetit perkundrejt mbeshtetjes se tyre LGBT qe ky pis te hypte ne pushtet.

Me pas u kujtova, por vone, shum vone. Po me mire vone se kurre !!!

E VERTETA DINAKE E TIJ ME ZGJEDHJET E 23 QERSHORIT !

Formalisht ky moster u be aleat me ne, me qytetaret e ketij vendi dhe me Ilir Meten ne betejen per 23 qershorin, por realisht, underground, ky ka qene aleat me Saliun e Viçidolit, qe nga koha e Ramiz Alise, pastaj me “darken e Krokodilit” ne Strasburg.

Sespe Sala more njerez, e mban peng per koqesh kete dordolec, me rastin e ca video-filmimeve te regjistruara ne shtepin e Dash Pezes ne Pez te Tiranes, andej nga vitet 2006-7. Gojet e liga thone se aty kan hyre e kan dal “bura” e “gra”, djem e vajza, te rritur e te parritur, per argetime private me pull te kuqe. Dhe te gjitha qenkan te filmuara, dhe na i ruaka “usta” Saliu, i cili e mban varur per koqesh kete idiot pervers. Bashke me te ama, Saliu mban peng te gjithe partine socjaliste dhe maxhorancen aktuale.  

Tmeeeerrrrr i madh ! K

budallai të shtyn në lojën e tij të marrëzisë dhe aty pastaj të ve përfund“.

Ne fillim e injorova, e nevleftesova kete pederast te djallezuar e te perçartur, por vetem pastaj u kujtova se ishte rritur pa shoke, si nje tip konfliktual, rrifte te vellain qe kur ishte i vogel per t`i marre shishen e qumshtit nga dora; qe rrinte i vetmuar dhe lehtesisht ish ber pre e aventurave homoseksuale; qe rrinte me budallenjt e lagjes (Qamushin e 21-shit etj…); qe lehtesisht u rekrutua nga Sigurimi i Shtetit per prirjet e tij negative per t`iu ber keq te tjerve; qe kish shpifur e ngaterruar gjithfare historishe ne dem te shokve te vet te shkolles e ete ekipit te basketbollit; qe kish keqtrajtuar gruan me te cilen ish martuar “me dashuri”; qe kish denoncuar deri edhe te atin, Kristaqin, per perdhunim te gruas se tij Matilda Makoçi ; qe kish marr me qafe sa e sa njerez duke i genjyer, duke i perdorur e me pas duke i nxjerre ne prite per t`i vrare (djemt e rruges se Kavajes p.sh.); qe kish torturuar e tentuar te vrase nje grua tjeter me te cilen bashkjetonte (Rudina Magjistarin, duke i futur antenen e televizorit ne vendin ku fillon jeta); qe kish shkaterruar Tiranen duke e betonizuar sepse e urrente, pasi e shihte si vendin ku kishte kujtime mjaft te hidhura e poshteruese per veten; qe kish vrare te vetmin shok qe kish patur e qe e kish ndihmuar thellesisht, Ardian Klosin (per zili, sepse i shkruante doreshkrimet, librin Kurbani, dhe i dinte njemije e nje sekrete); qe kish vrare njerez me 21 janar qe t`ia vinte ne kurriz Berishes dhe me pas te mertte pushtetin…

Pata harruar qe ky legen u rrit mes perdhunimit dhe djallezive, qe fillon dhe i tregon edhe ne forme publicistike ne skicen e turpshme “Ina Ina hiqi breket”, per te mos demaskuar veten krijon nje personazh rom me emrin Mehmet. Pata harruar qe ky ish hedhur ne prehrin e Sigurimit te Shtetit, me pas te George Sorosit, me pas te te fortve te Tiranes qe e perdhunonin e po ashtu e perdornin per te fituar tendera publike, me pas ne prehrin e Anastas Janullatosit e te Papandreut, te sherbimeve serbe e greke, me pas ne orgjin globale te te gjith pederastve te planetit perkundrejt mbeshtetjes se tyre LGBT qe ky pis te hypte ne pushtet.

Me pas u kujtova, por vone, shum vone. Po me mire vone se kurre !!!

eto jane fakte nuk jane trillime. Hipokrizia dhe satanizmi nuk paskan fund ! Nuk di ç`te them!!! Edhe ky na genjeu! Nuk paska ndryshuar nga koha kur e pat rektuar Sigurimi i Shtetit, nga koha kur i bente fresk Ramiz Alise (ne fakt ishte nga pinjollet e rinj te Alise kur filloi te derdelliste me “Refleksjonet” ne sallen e madhe te Akademise se Arteve ne vjeshten e vitit 1990). Ketij legeni qe s`ka as shok as bese, i pelqen pasqyra. I pelqen vetja shume, me shume se nje prostitute bjonde, por kjo e keqe e tija, ky mallkim shkodran, vetpëlqimi, nuk sjell vuajtje vetem per kete te marr-fodull. Kjo e keqe e madhe, vetpelqimi i kreut te nje shteti, eshte nje mallkim dhe nje fatkeqesi publike per popullin mbare, me permasa apokaliptike. Pres te keqija pa fund nga ky pis, nga ky fodull, nga ky antiqenje qe na mashtroi te gjitheve duke na u shitur si atdhetar, si modest, si njeri i hapur, si armik i padrejtesise!!! Keshtu mashtroi edhe At Zef Pellumbin, qe ne fakt eshte kumbari i tij per emerimin ne krye te Ministrise se Kultures me 1998-en. Tani ka investuar te vetët, pederastet dhe pederastët e shoqerisë civile, gjoja si kundershtare te futjes se mbetjeve kimike ne territor shqiptar, por kete po e ben vetem e vetem per te ngritur lart stekën e tratatives, çmimin e vet te felliqur, për te spekulluar me ata qe i kontrollojne keto tregje.

Ky do leket, i do per George Sorosin, “mikun” e vet personal, fale te cilit erdhi e u ngjit ne pushtet gjithe keto vite, shkall mbas shkalle, pa asnje merite. Ose me mir te themi, me meriten e vetme se parate qe morri nga 20%-shat e lejeve te ndertimit ne Bashki per 12 vjet, ia dergonte Sorosit dhe i perdorte per te rekrutuar pederaste te rinj e te shumte ne numer qe nuk mungonin rrugve e fshatrave te Shqiperise. Por parate i do edhe per kumbarët e vet ballkanikë, te cilet e kontrollojne qe prej vitit 1990-te, pa te cilet s`ka ku shkon, eshte i kapur. Ky ka kumbare ne Serbi, ne Greqi e ne Turqi. Ky urdhrat i merr nga Koço Kokëdhima, qe dihet boterisht se eshte njeriu i rusve ne Shqiperi; i merr nga Nexhmija qe eshte vejusha e zeze e kombit shqiptar, nje kripto-çifuto maqedonase nga Bitola, e cila ka nje jete qe rrenon e saboton progresin e shqiptareve. Keshilltarin dhe kumbarin ne arene nderkombetare ka George Sorosin dhe Papandreun. Ky eshte pis, nuk eshte burre, as njeri. E shkreta ajo non qe e ka mbajt ne bark 9 muaj dhe qe ia duron akoma hallet.  

Keto marrezira te felliqura ky nuk i ben per para`, por per duk, per t`u vetpëlqyer, per t`iu treguar te tjereve, atyre qe e kane poshteruar ter jeten, se ky eshte i afte, eshte i mençur, eshte strateg, eshte perandor! Por jo, ai nuk eshte veçse nje antiqenie, qe po na shtyn te gjitheve ne humnere, ne emer te vetpelqimit te tij, fodullekut te tij, mburrjes. Ardjan Klosin e vrau sepse ia dinte te gjitha poshtersite, edhe paaftesite, qe kur ishin femije. Ardjan Klosi ia shkroi librin e shpifur “Kurbani”, me kerkese te tij, por ky e donte me firme te vet, sepse donte te shitej edhe si shkrimtar ne tregun ku kish deshtuar me te gjitha tentativat per t`u ber “njish”, pikturist apo sportist. Dhe e zhduku Danin, tek “derrasa e kalbur ne papafingo”, sepse i krijonte bezdi hija e tij, fakti qe ekzistonte dhe qe ishte ajo qe ky enderronte per veten. Ky rri mbas gardhit dhe vjedh identitete, genjen njerez, i perdor, pastaj i shkelmon ose i vret. Ky eshte i çmendur si Neroni, qe per emer te vet, per t`u degjuar ne histori, dogji Romen ! Ky e di shume mire qe nuk ben dot pun te mira, ndaj per fiksimin per te ber diçka me patjeter, qe te mos kaloje pa u degjuar e pa u vene re, ky vazhdon dhe ben keq. Dosja e tij klinike eshte e tmerrshme, diagnoza eshte rrënqethëse!  -Nuk eshte vetem fodull arrogant eshte edhe -BUDALLA I VULLNETSHEMKeta te fundit jane dhe kane qene gjithmone me te rrezikshmit e frymorëve. Keta jane ata qe do shkaterrojnë boten !!! …. p.s. po te ishte gjall Gzim Kulufi, ky do e merrte ta bente keshilltar te vet personal per kulturen 😦 dhe ne fakt, parlamentin e ka mbushur me gangsterrë, me ish-policë rrugaçë, me katunarë analfabetëë, hajdutë dhe te dhunshëm.

kurse Ver Llapen ka ne men me e bo minister sporti, per rekordet ne sportin e nxjerrjes së llapës 😦

 

Depresivi, perversi, i marri, ish-spiuni i Sigurimit te Shtetit, agjenti i shumfishte antishqiptar (sidomos i fqinjve tane), hakmaresi, vrasesi, mediokri, i deshtuari, i frustruari, sherbetori i atyre qe ne fakt luajne realisht fijet, sot ka marre pushtetin per te dhunuar e groposur shqiptaret dhe Shqiptarine, i ndihmuar nga te gjithe ata qe nuk na duan dhe qe Shqiptarinë e kane hal ne sy.

Kategori
Uncategorized

Qeveria paguan “The Economist”, bizneset shqiptare fluturojnë në Maqedoni.

edi-rama-the-economist

Që qeveria shqiptare e konsideron veten si më reformatoren në Ballkan kjo nuk është më e panjohur për askënd. Por teksa ajo është e zënë duke shpenzuar paratë e qytetarëve për të lavdëruar veten në suplementin e revistës The Economist, nën justifikim se po thith investimet e huaja, kompanitë shqiptare po shpërngulen të investojnë në Maqedoni.

Agjencia maqedonase e lajmeve, MINA njoftoi se në parkun industrial të Petrovecit po investojnë kompani nga të gjitha vendet fqinje, përfshirë edhe Shqipërinë.http://macedoniaonline.eu/content/view/28712/2/

Sipas kësaj agjencie deri më tani në Zonën Industriale të Petrovecit, janë shpërngulur 127 kompani prej të cilave 7 janë të huaja.

Edhe pse nuk i ka bërë të njohur emrat e kompanive, MINA thotë se ato vijnë nga Shqipëria, Italia, Sllovenia, Turqia, Austria, Bullgaria dhe Greqia. Bashkia e Petrovecit njoftoi se vetëm javën e fundit në zonën industriale janë afruar 6 kompani të reja, të cilat do të hapin 200 vende pune. Aktualisht në këtë zonë janë duke u ndërtuar 20 fabrika dhe pritet që gjatë këtij vitit të fillojë ndërtimi edhe për 30 të tjera.

Promocion agresiv

Qeveria e Shkupit ka qenë shumë agresive në promovimin e Maqedonisë në sytë e investitorëve të huaj. Të gjithë u ka rënë rasti të shohin në CNN, BBC apo Euronews reklamat e qeverisë maqedonase për të tërhequr investitorët e huaj. Por ndryshe nga qeveria shqiptare, që paguan 300 mijë euro për të lavdëruar veten në suplementet e “The Economist”, se ajo është qeveria më reformatore në Ballkan, reklamat e qeverisë Maqedonase në televizonet e njohura botërore vënë në pah klimën pozitive të biznesit apo mundësitë që ofron Maqedonia për investitorët e huaj. Reklamimi agresiv që Shkupi i ka bërë jo qeverisë, por Maqedonisë ka dhënë rezultate të drejtpërdrejta.

Maqedonia lider

Vetëm pak ditë më parë prodhuesi i makinave luksoze, Aston Martin deklaroi se po konsideron Maqedoninë si një nga vendet më të mundshme për të ndërtuar fabrikën e tij të re. Por ky është vetëm rasti i fundit që një emër i njohur ndërkombëtarisht investon në Maqedoni.

Në vitin 2009, gjiganti britanik Johnson Matthey ndërtoi një fabrikë në lindje të Shkupit duke hapur 200 vende pune. Po kështu Termocentrali i ri i kompanisë italiane Diatek filloi aktivitetin e tij në zonën e Shkupit, ku janë punësuar 250 persona. në tetor të vitit të kaluar kompania gjermane Marquardt çeli në Maqedoni fabrikën me 600 punonjës për prodhimin e pjesëve mekanike, ndërsa ‘Key Safety Systems’ një kompani amerikane nisi punën në fabrikën e ndërtuar rishtas në Kërçovë, me 1 mijë punonjës.

Investime në teknologji

Falë politikave agresive Maqedonia po shndërrohet gjithmonë e më shumë në liderin rajonal për investimet e huaja dhe këto nuk janë thjesht kapitale që investojnë në pasuri natyrore, por janë investime të teknologjisë së lartë. Fqinji ynë lindor është duke përmirësuar me shpejtësi teknologjinë e saj. Kjo do të krijojë avantazhe në ekonominë maqedonase duke rritur produktivitetin përballë konkurrentëve të saj rajonal, përfshirë Shqipërinë, e cila vazhdon të thithë investime vetëm në pasuritë natyrore.

Kategori
Uncategorized

Draft kushtetuta e një grushti shteti.

FATOS LUBONJA 

Pyetja që kam ngritur vazhdimisht duke dëgjuar fjalët “reformë në Drejtësi” është: si ka mundësi që na flitet kaq shumë për reformë dhe aspak për atë se në cilat pika ka çaluar deri tani ligji ynë për Gjykatat dhe Prokurorinë që paskemi nevojë për këtë reformë radikale?

Sepse deri më tani ka pasur një konsensus të gjerë për atë se ligjet ne i kemi të mira, se prokurorëve dhe gjyqtarëve tanë nuk se u ka munguar ligji për të bërë drejtësi, por se për këtë ka ndikuar sistemi që korrupton edhe të ndershmit (po perifrazoj Edi Ramën) – që do të thotë një  kompleks faktorësh: duke filluar nga ekonomia kriminale që ka kapur partitë, mediet, Drejtësinë, elitat; e që punojnë të gjitha si një sistem i vetëm në një “shtet të kapur”. Dhe kjo pyetje, kuptohet, lidhet me pyetjen tjetër: a ka gjasë vallë që duke ndryshuar disa ligje kushtetuese në kapitujt e Drejtësisë dhe Prokurorisë, që do t’i hapin rrugën disa ndryshimeve strukturore dhe njerëzore në këta institucione, do të fillojmë ta zhbëjmë këtë sistem shteti të kapur, apo reforma po manipulohet nga mafia në pushtet për tu përdorur për qëllime që mund të na çojnë edhe më poshtë humnerës së shtetit të së padrejtës?

Për të sqaruar këtë u ula të lexoj një version të Kushtetutës, që i është dërguar Venecias, që jepte mundësinë e ballafaqimit të së vjetrës me të renë, pasi aty qenë integruar projekt amendamentet në mënyrë të tillë që me germa të zeza ishte shkruar çfarë mbetet e pandryshuar nga kushtetuta e vjetër,  me të kuqe çfarë propozohet të shtohet dhe me të kuqe me një vizë në mes çfarë propozohet të hiqet. Këtë e krahasova pastaj edhe me ndryshimet e propozuara pas Venecias.

Disa krahasime

E para gjë që më duhet të them është se në draft gjen shumë pika të shtuara me kërkesat për integritetin, kontrollin e pasurisë, transparencën e procesit të zgjedhjes, profesionalizmin, të qenit pa parti,  të gjyqtarëve dhe prokurorëve. Por kushdo që e jeton realitetin shqiptar dhe që e di shumë mirë se sa pak njerëz të pamilitantizuar, të pasuruar me ndershmëri, të aftë profesionalisht, të pashantazhueshëm ka ky vend dhe se sa transparencë bëjnë mediet tona, i lexon këto thjesht si retorikë që bash përsëritja dhe ripërsëritja i bën të pavlefshme – sipas asaj thënies: mos i beso atij që një dy e bën be. Prandaj dhe unë u përqendrova tek çfarë ndryshimesh substanciale ka mbrapa tyre me merakun kryesor: kërkimi i ndryshimeve që do të mund të më tregonin nëse reforma e rrit pavarësinë e Drejtësisë nga politika apo e rrezikon edhe më kapjen e saj.

Në këtë kontekst kërkova pikat ku ka pikuar çatia e vjetër e Drejtësisë sonë. U ndala më së pari tek ndryshimet e propozuara për Këshillin e Lartë të Drejtësisë që ka qenë i fajësuari kryesor. Sipas tekstit në të zeza ai përbëhet nga 15 vetë, ndër të cilët 9 anëtarë zgjidhen nga Konferenca Gjyqësore, 3 nga Kuvendi, plus Presidenti (që është dhe Kryetari), Ministri i Drejtësisë dhe Kryetari i Gjykatës së Lartë. Sipas ndryshimeve të propozuara me të kuqe tani ky quhet Këshilli i Lartë Gjyqësor dhe përbëhet nga 11 vetë. Ndër këta 6 zgjidhen nga gjyqtarët e të gjitha niveleve kurse 5 të tjerë përzgjidhen nga radhët e juristëve, avokatëve, pedagogëve, noterëve, shoqërisë civile, por vini re, votohen me 3/5 nga Kuvendi (dmth. politika). Kryetari zgjidhet me votim të 11-shes dhe duhet të jetë njëri prej 5-shes të anëtarëve jo-gjyqtarë të votuar nga politika.

Duke bërë krahasimin, përsa i përket garancisë së pavarësisë nga politika, duke llogaritur se (idealisht) 9 gjyqtarët tek aktuali mund të konsiderohen si të zgjedhur jo politikisht kurse të tjerët, duke përfshirë edhe Presidentin, politikisht, mua më del se kalojmë në një rritje të peshës specifike të politikës në zgjedhjen e këtij Këshilli –  nga një formulë 9 –  6 në një formulë 6 – 5.  Gjithë duke qëndruar tek krahasimi, përsa i përket Kryetarit nuk di të them se cili variant jep më shumë garanci: Presidenti si një figurë mbipartiake, siç e parashikon ligji të jetë, i zgjedhur nga Kuvendi mundësisht me 3/5, apo një jurist jogjyqtar i zgjedhur edhe ky nga Kuvendi.

Një pikë tjetër e rëndësishme krahasimi ishin ndryshimet në Gjykatën e Lartë për të cilën është thënë gjithnjë se zgjidhej/varej nga politika. Sipas Kushtetutës anëtarët e saj deri tani emërohen nga Presidenti, me miratimin e Kuvendit, dmth. nga politika. Drafti e ka ndryshuar këtë duke ia lënë emërimin e anëtarëve të saj Presidentit, veçse jo me miratim të Kuvendit, por sipas propozimit të Këshillit të Lartë Gjyqësor. Duket si diçka më pavarësuese, por mos harroni se, siç e thashë, Këshilli i Lartë Gjyqësor është ndërtuar mbi një formulë me një peshë më të madhe të politikës në zgjedhje.

Edhe tek ndryshimet në Prokurori bije në sy krijimi i Këshillit të Lartë të Prokurorisë i cili, ashtu si Këshilli i Lartë Gjyqësor, përbëhet nga 11 vetë prej të cilëve 6 zgjidhen nga radhët e prokurorëve kurse 5 të tjerët jo-prokurorë, me të njëjtën formulë si 5-shja e jo-gjyqtarëve të Këshillit të Lartë Gjyqësor. Edhe në këtë Këshill 5-shja votohet nga Kuvendi me 3/5. Po ashtu edhe këtu Kryetari zgjidhet nga radhët e 5-shes dmth. nga ata që i ka zgjedhur politika.  Kurse Prokurori i Përgjithshëm, ndryshe nga Kushtetuta ekzistuese, nuk emërohet më nga Presidenti me pëlqimin e Kuvendit, por zgjidhet me propozim të Këshillit të Lartë të Prokurorisë nga 3/5 e deputetëve. Prokurorit të Përgjithshëm i është hequr e drejta për të emëruar prokurorët e tjerë të cilën e ka marrë Këshilli i Lartë i Prokurorisë.

Me një fjalë nuk parashikohet një figurë e fuqishme Prokurori dhe bije në sy në këto ndryshime se figura e Presidentit, bëhet edhe më e parëndësishme sesa ç’u bë me ndryshimet kushtetuese të paradokohshme, gjë që, sipas meje, duke pasur parasysh prirjen që kemi trashëguar dhe që vazhdon të përqendrimit të të gjithë pushtetit tek Kryeministri, duhet parë me shqetësim, nëse vërtet kërkojmë balancime pushteti.

Drejtësia e kërcënuar

Deri këtu, pra, nuk gjeta ndonjë të mirë të dukshme në drejtim të balancimit të pushteteve, përkundrazi mu rrit ndjesia se me këto ndryshime rritet kontrolli i politikës ndaj Drejtësisë, veçanërisht duke pasur parasysh situatën aktuale ku maxhoranca ka 3/5. Ma përforcoi këtë edhe fakti se në draft gjyqtarëve u janë hequr disa imunitete që gëzonin ndërkohë që janë futur disa pika në të cilat thuhet: “Gjyqtarët mbajnë përgjegjësi disiplinore, sipas ligjit.” apo “Prokurorët kanë përgjegjësi disiplinore në përputhje me ligjin.”

Por kjo ndjesi më erdhi duke u rritur, deri në idenë se Drejtësia është vënë në bangën e të akuzuarve dhe po i jepen dënime dhe kërcënime, kur u futa ne kapitujt e organizmave kontrollues. Neni 147/d na flet për Inspektoratin e Lartë të Drejtësisë i cili do të merret me: “hetimin e shkeljeve disiplinore dhe ankesave kundër gjyqtarëve, prokurorëve, anëtarëve të Këshillit të Lartë Gjyqësor,  Këshillit të Lartë të Prokurorisë dhe Prokurorit të Përgjithshëm si dhe për fillimin e procedurës disiplinore ndaj tyre.” Ky Inspektorat, që kuptohet se është organ shumë i fuqishëm, përbëhet nga 5 vetë që kanë statusin e Anëtarit të Gjykatës së Lartë ndër të cilët 3 vijnë nga Gjyqësori dhe 2 nga Prokuroria. Po kush i emëron këta? Kuvendi me 3/5. Po si zgjidhet Kryeinspektori? Nëse nuk arrihet që  5 anëtarët ta zgjedhin vetë me 2/3 tek e fundit ai zgjidhet nga Kuvendi me shumicë të thjeshtë. Jo vetëm, por në versionin që i është dërguar Venecias, ku shfaqen më qartë qëllimet e maxhorancës, në pikën 9 të nenit  thuhet edhe se “Ministri i Drejtësisë merr pjesë si vëzhgues në mbledhjet e këtij Inspektorati dhe mund të kërkojë fillimin e hetimit për shkeljet disiplinore kundër gjyqtarëve, prokurorëve…” Kurse më poshtë del se inspektimin e Inspektoratit e bën Ministri i Drejtësisë, dora vetë(!!!) Roli prej superinspektori i Ministrit është zbutur pas vërejtjes së Venecias, por kjo s’ndikon për të ndryshuar, sipas meje, frymën e këtij projekti që nuk e fuqizon, por e dobëson Drejtësinë në raport me pushtetin politik duke e bërë atë të punojë e kërcënuar prej tij.

“In cauda venenum”: gjendja e jashtëzakonshme

Por të gjitha këto nuk janë asgjë përpara asaj që gjeta në fund e që tregon qartë se ku fle lepuri. Në fund të projektit kushtetues që na propozohet – “In cauda venenum” – ka edhe një Aneks shumë të çuditshëm për një Kushtetutë normale i titulluar: “masat për të fituar besimin”. Ky aneks, na thotë se çdo gjyqtar e prokuror do të filtrohet/pastrohet nga një Komision i Pavarur  Kualifikimi i cili do të bëjë rivlerësimin e aftësisë, pasurisë, pastërtisë, performancës së tij. Këtë punë Komisioni do ta bëjë sëbashku me një Mision Ndërkombëtar të Monitorimit që do të dalë nga bashkëpunimi i Komisionit Evropian, i SHBA, organizatave të tjera ndërkombëtare dhe asistencës dypalëshe. Po kush do ta zgjedhë Inkuizitorin e Madh të Kualifikimit, kontrollorin e kontrollorëve? Kuvendi me 3/5!!! Po vëzhguesit e huaj kush i aprovon pas propozimit që bën Misioni Ndërkombëtar i Monitorimit? Këshilli i Ministrave!!! Me një fjalë e njëjta dorë. (Ve në dukje se i referohem drafteve që kam në dorë jo atij përfundimtar që është ende në përpunim.)

***

Shkurt, ky aneks (që me atë Misionin do t’i shtohet historisë së njollave të turpit që i ka shkaktuar politika shqiptare dinjitetit kombëtar dhe aspiratave për sovranitet dhe demokraci) më krijoi bindjen se operacioni “Reforma në Drejtësi” krijon kushtet e  një gjendjeje të jashtëzakonshme, quaje po deshe puçi, ose grushti shteti, që të evokon situatat  ku lind nevoja e krijimit të organeve me fuqi të jashtëzakonshme, derisa të konsolidohet pushteti i puçistëve. Dhe këtë nuk e them vetëm unë. Këtë e thotë edhe komenti që i bën draftit Komisioni i Venecias sipas të cilit fakti se drejtësia në Shqipëri është e korruptuar krijon vërtet një klimë që mund të justifikojë rivlerësimin e gjithë gjyqtarëve, pavarësisht nga rrethanat specifike të secilit, por kjo gjë, vazhdon Komisioni: “është një çështje nevoje politike dhe Komisioni i Venecias nuk është në pozicion të deklarohet lidhur me të.  Megjithatë, duhet mbajtur në mend se një zgjidhje e tillë radikale do të ishte e pavend në kushte normale, sepse krijon tensione të jashtëzakonshme brenda gjyqësorit, destabilizon punën e tij, rrit mosbesimin publik tek gjyqësori, devijon vëmendjen e gjyqtarëve nga detyrat e tyre normale, dhe, si çdo masë e jashtëzakonshme, krijon rrezikun e kapjes së gjyqësorit nga forca politike që kontrollon procesin.” Ja çfarë shkruan Komisioni i Venecias për Misionin (e Turpshëm) Ndërkombëtar: “Është shumë e pazakonshme për një Kushtetutë kombëtare që të prezantojë në sistemin kushtetues të kontrollit dhe balancave një figurë apo organizëm që emërohet nga jashtë vendit dhe që, tekefundit, nuk jep llogari përpara organeve të zgjedhura demokratikisht brenda vendit, por përpara një qeverie të huaj apo një organizate ndërkombëtare. Gjithashtu, ekzistenca dhe funksionimi i duhur i këtij mekanizmi do të varet nga vullneti i mirë i entiteteve të huaja dhe organizatave ndërkombëtare, dhe kjo nuk është diçka që mund ta garantojë një Kushtetutë kombëtare.”

Po cila është “nevoja politike” që përmend Komisioni i Venecias që justifikon grushtin e shtetit? Dikush po thotë:  aspirata e popullit shqiptar për pastrimin e vendit nga gjyqtarët dhe prokurorët e korruptuar që nuk kanë lejuar të dënohen e futen në burg politikanët e korruptuar dhe gjithë të korruptuarit e tjerë. Dhe ja më në fund Edi Rama dhe partia e tij do të kryejë me ndihmën amerikane dhe evropiane këtë pastrim të madh të Shqipërisë.

Le të ndalemi pak në analizimin e kësaj “nevoje”. Së pari, nuk duhet të harrojmë se historia na tregon se pushtetet më  të korruptuara kanë qenë ata që na kanë premtuar pastrimin e së keqes duke marrë në dorë për këtë qëllim edhe drejtësinë.  Në këtë kontekst edhe sikur Edi Rama të kishte zbritur nga qielli në vitin 2015, edhe sikur partia që ai drejton të ishte e përbërë vetëm nga njerëz idealistë, një kapje e Drejtësisë nga një forcë politike do të ishte e rrezikshme, e jo më kur kemi parasysh se kjo parti përbëhet nga banditë dhe kryebanditë të vjetër dhe të rinj që nuk kanë lënë gjë pa bërë në këtë vend që prej vitit 1991 – madje disa prej tyre edhe më parë – e prandaj shumë prej tyre duhet të jenë në radhën e parë të bangës së të akuzuarve nga drejtësia. Së dyti, nëse e mira e një veprimi, sikurse thotë një fjalë e vjetër, përcaktohet nga qëllimi i tij duhet të peshojmë nëse është lufta ndaj korrupsionit qëllimi që e ka vënë në lëvizje këtë reformë apo kapja e Drejtësisë për të tulatur e burgosur kundërshtarët  me qëllim forcimin e pushtetit dhe të impunitetit  të bandës së Partisë Socialiste dhe Kryetarit të saj, me pasoja edhe më të rrezikshme për të gjithë. Për mua kjo reformë, ku hyn edhe manovra e kërkimit të legjitimimit ndërkombëtar të saj nëpërmjet mbështetjes së amerikanëve e evropianëve, është bërë me laps në dorë për këtë qëllim të dytë të mbrapshtë.

Po garancinë e ndërkombëtarëve sikur e ke nënvleftësuar shumë? – do të shpejtojnë të më thonë. Sipas meje, ata ndërkombëtarët që e mbështesin këtë grusht shteti, atë Mision të turpshëm antidrejtësi, nëse nuk janë nën presionin e lobingjeve të Ramës, jashtë dhe brenda vendit, duhet t’i përgjigjen pyetjes: a mund t’i besohet Drejtësia një partie dhe një Kryetari që, për të marrë pushtetin e mbushi Parlamentin me kriminelë si asnjëherë më parë në historinë e Shqipërisë dhe që thuajse çdo ditë, në aktivitetin e vet, jep shenja të qarta se vetëm me ligjin dhe të drejtën s’ka lidhje?

Kategori
Uncategorized

SKANDAL: Drejtori i Përgjithshëm i Përmbarimit ish oficer i kufirit në vrasjet e 90_ës në kufij dhe i përjashtuar nga Policia e Shtetit.

Në mbledhjen e sotme në Ministrinë e Drejtësisë lidhur me analizën e punës së Shërbimit Përmbarimor Shtetëror, doli në dritë për herë të parë fytyra e Drejtorit të Përgjithshëm të Përmbarimit.

Ai quhet Albert Pilaj dhe përpara viteve 90 ka punuar si Oficer i Sigurimit të Shtetit në zonat kufitare në verilindje të vendit, kohë në të cilën u vranë shumë persona në përpjekje për kalimin e kufirit.

Pas viteve 90 Alberti punoi në role dtejtuese në polici dhe u shkarkua në vitin 2003 nga detyra për shkak se fallsifikoi dokumenta zyrtarë për lëshim pasaportash në Drejtorinë e Kufirit të Portit Durrës.

Që nga ajo kohë Pilaj ka vijuar veprimtarinë e tij si biznesmen në Kuçovë, deri kur u angazhua me LSI në zgjedhje.

Deri më sot askush nuk ka gërmuar në biografinë e tij dhe ai ka qenë shumë i kujdesshëm në daljet publike që të mos ngacmojë kujtesën e shumë bashkëkohësve të tij si në armën e sigurimit të shtetit ashtu dhe në polici.

Kategori
Uncategorized

Kush janë gratë e pasura që bënë me shtëpi Ramën, Metën, Veliajn?

rama-dhe-lindaaaAta janë burrat më të pushtetshëm në Shqipëri, por kjo sa për qeverisjen e vendit, pasi xhepin ua qeveris gruaja në shtëpi, pasi ata vetë bëjnë be e rrufe që as kanë parë me sy dhe as kanë prekur ndonjëherë para me dorë. E thonë vetë dita-ditës aq sa është e vështirë të mos u besosh.

Duke filluar nga kryeministri i vendit, kryetari i kuvendit, kryetari i bashkisë më të madhe ne vend, e kështu me radhë.

Pushtetarë që vendosin për fatin e shqiptarëve, por që kanë pasur fatin të kenë gra të fuqishme nga ana financiare, të cilat u kanë blerë shtëpi, u paguajnë pushime luksoze, etj etj.

Ja çfarë kanë pranuar të pushtetshmit e Shqipërisë me gojën e tyre, për gruan që gjithkush do ta ëndërronte.

Edi Rama, Kryeministër, 12 janar 2016:

“Isha pa shtëpi, e më thoshin se ka 200 shtëpi. Pastaj u bëra unë me shtëpi, falë gruas dhe e them me mburrje”. “Në Majami isha për një vizitë private. Shpenzimet i pagoi ajo që bën bilancet në shtëpinë time, gruaja ime”.

Ilir Meta, Kryetar i Kuvendit, 5 janar 2016:

“Pronat dhe pasuritë që ka bashkëshortja ime dhe nëna e saj, me të cilën ne jetojmë prej kaq vitesh, janë 7-8 herë më të mëdha se sa dy shtëpitë që ne banojmë në Tiranë dhe Lalëz”.

Erion Veliaj, Kryetar i Bashkisë Tiranë, 15 shtator 2014:

“Dasma ime ishte modeste, nëna ime kishte kursyer për atë ditë. Ceremoninë e dytë e mbuloi familja e nuses”.

 

Kategori
Uncategorized

Meta aspiron të bëhet president, por Rama nuk do!

Kryeministri-Edi-Rama-dhe-Kryetar-i-Kuvendit-Ilir-Meta_1-e1424763206414Nga Blendi Fevziu*

Histori e gjatë dhe e vështirë kjo mes Ramës dhe Metës. Një histori që nuk nis me koalicionin e tyre qeveritar dhe me gjasë nuk mbaron aty. Një histori mes dy njerëzve që në jetë nuk e kanë duruar njëri– tjetrin, që më gjasë e kanë parë gjithnjë me bezdi e përçmim dhe që zoti i ka detyruar që jo rrallë të shpërndajnë buzëqeshje të përbashkëta, përqafime por edhe shigjeta plot helm. Një histori tipike politike, dashurie për sy e faqe dhe urrjetje të sinqertë, që mbush tashmë thuajse 2 dekada. Dy njerëz që janë të dënuar të bashkëpunojnë për numra, me gjasë, pa rreshtur së menduari momentin kur do t’a flakin përfundimisht tjetrin tutje. Historia mes tyre nis në fillim të viteve ’90 – të…

Edi Rama dhe Ilir Meta asnjëherë s’e kanë rrëfyer se kur dhe si e kanë njohur për herë të parë njëri– tjetrin. Duket ka qenë e parëndësishme, nuk e kujtojnë ekzaktësisht as vetë, ose askush nuk i ka pyetur për këtë. Por edhe kjo s’ka shumë vlerë. Mund të ketë ndodhur në Klubin e famshëm “Cupi” tek Piramida, ku mblidheshin opozitarët e athershëm të Presidentit Berisha, mund të ketë qenë më vonë, në “Bar Uestin” e famshëm apo mbase në një lokal të harruar të një militanti demokrat diku në Pazarin e Ri. E rëndësishme është që në momentin e parë që janë ulur me njëri – tjetrin, Rama padyshim që ndjente bezdi nga njerëzit që merreshin me politikë dhe visheshin me kravatë, ndërsa Meta një lloj distance nga publicisti dhe piktori ekstravagant që mbante vath në vesh dhe ecte rrugëve të Tiranës me pantallonat me palën e lëshuar. Me normat e PS që vinte nga PPSH, Rama nuk gjente asnjë mundësi karakterizimi. Ishin dy tipa kaq të ndryshëm që përfaqësonin edhe kategori shoqërore pa asnjë lidhje me njera – tjetrën.

Por nëse shtrëngimi i parë i duarve mes tyre nuk është folur kurrë, takimi i parë politik është i regjistuar në një kronikë televizive dhe madje në një foto në shkallët e selisë së qeverisë, foto e propozuar nga vetë Rama. Ata u ulën në të njëjtën ditë në tavolinën e Qeverisë Nano në Prill 1998, Rama si Ministër Kulture dhe Ilir Meta si Sekretar Shteti për punët e Jashtme. Të dy anëtarë qeverie në të njëjtën ditë, ata po vendosnin mbi tavolinën e kabinetit edhe ambiciet e tyre të pamasa. Ambicie që do të dominonin jetën politike të së majstës që nga 2005.

Bashkëpunimi i tyre real politik nis këtu. Një bashkëpunim plot ulje e ngritje, intriga dhe prapaskena, thelbi i të cilave ka qenë motoja: interesat na bashkojnë gjithcka tjetër na ndan…

Në muajt e parë të Qeverisë Nano, ata nuk ishin të afërt. Meta vinte nga strukturat më tradicionale të PS, ndërsa Rama nga ajo pjesë e shoqërisë që ishte tallur me socialistët ish komunistë. Serioz dhe njeri që trajtonte me kujdes këdo, Meta ishte shumë ndryshe nga Rama që nuk e kursente ironinë dhe talljen ndaj çdo bashkëbiseduesi, në rradhë të parë ndaj atyre që tentonin ta trajtonin me një seriozitet qesharak.

Dallimet mes tyre filluan të rrumbullakohen me fuqinë që të dy po merrnin në pushtet. Rama filloi ta admironte Metën, tashmë zëvendëskryeministër në Qeverinë Majko për vendosmërinë dhe karizmën; ndërsa Meta e admironte Ramën për popullaritetin dhe aftësinë për të bërë lajm me gjithçka. Pak nga pak dy personazhet e ndryshëm nisën të afrohen e të shkrihen në një, duke krijuar një prototip që fare mirë mund të mbante diçiturën: Profili i një politikani shqiptar!

Raportet e prishura të Ramës me Nanon dhe ambicia e afishur e Metës për t’i zënë vendin këtij të fundit, i afruan edhe më tepër të dy. Nano e kuptoi këtë dhe tentoi të godiste Ramën. Në Janar 2000 ai mori anën e Grevës së Artistëve të TOB duke i kërkuar indirekt Metës largimin e Ramës si Ministër Kulture. Meta hezitoi gjatë, por nuk e lëshoi. Ai vendosi ta mbrojë Ramën dhe ky u fundit në shenjë mirënjohje u rendit krejtësisht në krah të Metës.

Meta i fuqishëm dhe Rama kreativ, krijuan një çift që la gjurmë sidomos në atmosferën mediatike të vendit në vitet 2000 – 2001. Gjithsesi, Rama ndihej i dobët. Ilir Meta ka deklaruar në vitin 2008 në emisionin Opinion se ai ruan ende letra të gjata që Rama i dërgonte sa herë që Meta shprehte ndonjë pakënaqësi në kohën kur ishte Kryeministër. Rama as e ka pohuar dhe as e ka mohuar këtë gjë. Vetëm se në atë kohë Rama u bë njeri shumë i afërt i Metës, por njëkohësisht arriti të sigurojë konsensusin e Nanos për të kandiduar për Bashkinë e Tiranës duke lënë pas kandidaturën shumë të fortë të Pandeli Majkos dhe atë të Ermelinda Meksit.

Edi Rama u zgjodh Kryetar i Bashkisë së Tiranës në 1 Tetor 2000 dhe Meta Kryeministër u bë kumbari i tij. Rama arriti të bindë Metën të investojë shuma të mëdha për kohën në Tiranë duke fituar një popullaritet jo të vogël në transformimin e qytetit. Që nga betajë për çlirimin e hapësirave publike prej kioskave e deri tek shtrimi i akseve kryesore. Ylli i Edi Ramës filloi të ngjitej këtu. Po këtu nis edhe historia e tij mjaft problematike me Metën.

Pas zgjedhjeve të 2001 Fatos Nano ndërmori befas një kthesë. Ai deklaroi se Meta, nuk do të ishte Kryeministri vijues, siç ishte premtuar, por ky do të zgjidhej me garë. Vetë Nano mori haptas anën e sfidantit të Metës, Arben Malaj, ndërsa Rama u pozicionua me Metën. Beteja qe e ashpër dhe Meta e fitoi bindshëm në KPD. Por Nano nuk u tërhoq. Pak muaj më pas ai nisi në emisionin Opinion një betejë publike kundër Metës duke tërhequr edhe një pjesë të grupit parlamentar. Rama qe në ato momente njeriu më i afërt i Metës. Për disa muaj rresht Meta u bllokua dhe në pamundësi të qeveriste vendin deklaroi dorëheqjen e tij më 29 Janar 2002. Dy ditë pasi Berisha dhe Nano kishin konfirmuar ballafaqimin e tyre në një debat televizin në Opinion, debat që u zhvillua më 31 Janar.

Si kundërpërgjigje ndaj goditjes së Nanos, Meta bashkoi votat me PD, shkarkoi Prokurorin e Përgjithshëm Arben Rakipi dhe emëroi një të ri, Theodhori Sollakun. Edhe Nano u bllokua.

Në dilemën nëse duhej të bisedonte me Nanon apo të vijonte betejën, Meta vendosi të merret vesht. Ai u takua në 5 Maj 2002 me Nanon në Korfuz dhe mbeti i befasuar, kur Nano i tregoi se një javë më parë e kishte vizituar në spital në Athinë, me një tufë me lule në dorë, Edi Rama. Rama, sipas Metës, nuk kishte qenë në favor të një afrimi me Nanon. Këtu nisi edhe krisja e parë e thellë midis të dyve. Rama po bënte lojën e tij dhe ato momente nuk kërcënohej nga fuqia e Metës.

Meta u rikthye si Zëvendëskryeministër në qeverinë Nano, por iku shpejt prej andej. Ndërkohë Rama i ritensionoi raportet me Nanon dhe nuk e fshihte këtë. Gjithsesi arriti që të merrte në mënyrë konfidente mbështetjen e Metës për zgjedhjet e tetorit 2003 kur u rikonfirmua Kryetar i Bashkis së Tiranës.

Në fund të tetorit 2003, ato ditë që Meta po mendonte largimin nga PS, Edi Rama i shoqëruar nga Musa Ulqini dhe Anastas Angjeli trokiti në derën e një seksioni të PS të Tiranës për të marrë teserën e saj. Me këtë teser në dorë, Rama sfidoi Nanon në garën për kryetar partie në Dhjetor 2003. Ndërkohë Meta mbështeti kandidaturën e Meidanit. Të dyja bashkë dështuan dhe Nano arriti një fitore që nuk do të mbante gjatë.

Në shtetor 2004 Ilir Meta krijoi LSI, ndërsa Rama deklaroi hapur se ndarja e së majtës do e çonte atë në humbje të sigurtë. Kur kjo ndodhi, më 3 Korrik 2005, Rama trokiti në derën e PS dhe kërkoi të zinte vendin bosh që Nano do linte me gjasë. Por as Nano as Ruçi nuk kishin besim. Ata mendonin më shumë për Blushin, që në një takim kokë më kokë, i deklaroi Ruçit që kjo ishte rradha e Ramës. Rama erdhi në krye të PS zyrtarisht në Tetor 2005 me një premtim të qartë, të bashkonte të majtën! Pra të rikthente në koalicion LSI.

Me gjithë mosbesimin mes tyre, Rama dhe Meta u bashkuan në pranverën e 2006. Ata dolën bashkë në zgjedhjet lokale të shkurtit 2007 duke marrë edhe një fitore mjaft të rëndësishme. Meta dhe Rama dolën bashkë, por kjo nuk do të zgjaste gjatë.

Në pranverën e 2008 Meta mësoi se Berisha dhe Rama po negocionin fshehtas për ndryshimin e kushtetutës dhe sistemit zgjedhor. Ky ndryshim binte në kurriz të LSI. Nuk dihet çfarë kulisash të tjera janë lëvizur, por Meta u largua nga kolicioni dhe deklaroi se formula: një anëtar një votë, ishte shndruar për Ramën në formulën: “një pallat një votë”. Rama nuk u prononcua për këtë largim siç nuk ka folur edhe për shumicën e temave me Metën. LSI hyri në një grevë urie që nuk i ndali dot ndryshimet kushtetuese të Prillit 2008. Në këtë klimë tensioni dhe mosbesimi, PS dhe LSI hynë të ndara në zgjedhje, por nuk morën dot më shumë se 70 mandate. Berisha kishte marrë në anën tjetër po 70. Në këtë klimë, Meta vendosi të bashkojë 4 mandatet e tij me Berishën duke bërë një koalicion pak të çuditshëm ideologjik, por që i dha vendit qeverisje. Rama u tensionua. Ai e akuzoi Metën se kishte trafikuar 80 mijë zemra të majta dhe e shndroi në target kryesor të goditjes. Rasti i erdhi në Janar 2011, kur Fiks Fare trasnmetoi një video ku Meta fliste me ministrin e tij Prifti për afera shumëmilionëshe. Meta e mohoi autenticitetin e videos, por ai e dinte se pas saj qëndronte Rama. Tom Doshi deklaroi një vit më parë se pak netë përpara se video të dilte ai kishte qenë për darkë në shtëpinë e tij me Ramën e Priftin dhe Rama ishte larguar duke i thënë Priftit në anglisht:

Just do it!

Video doli dhe opozita vendosi të thërrasë një protestë masive. Ajo që ndodhi më 21 Janar dihet. Opozita bëri çfarë mundi që të ndikonte procesin kundër Metës dhe ky i fundit bëri çfarë mundi që Rama të humbiste zgjedhjet në Tiranë në korrik 2011. Në këtë kohë, mes Metën e Ramës regjistrohen fyrjet publike më të mëdha, ku protagonizmin e mban sidomos Meta. Ato mund të gjenden shumë lehtë sot në youtube dhe janë postuar edhe nga opinion.al.

Nuk dihet se si mes Ramës dhe Metës, u hap befas një kanal komunikimi në pranverën e vitit 2012. Deklaratat u harruan, mëria mbeti pas dhe më 1 Maj 2012, Edi Rama i shoqëruar nga Leonard Koka u shfaq në shtëpinë e Metës në Gjirin e Lëlzit. Darka sipas vetë protagonistëve zgjati gjatë dhe ata u përpoqën që ajo të bëhej mënjëherë publike. Po nuk kishte nevojë. Më i befasuari në këtë rast mbeti Kryeministri Berisha, që e kishte Metën aleat dhe që kishte bërë çfarë kishte mundur që ta ndihmonte në konfliktin me Ramën. Këtu nis edhe bashkëpunimi i ri mes tyre. Një bashkëpunim që u finalizua më 1 Prill 2013, 3 muaj para zgjedhjeve. Të dy dolën sërish bashkë në tribunë, u përqafuan sërish, deklaruan se vendit i duheshin reforma dhe shpallën koalicionin e “së majtës së bashkuar”!

Më pak se 3 vjet nga ai koalicion gjërat janë po aty ku ishin. Meta dhe Rama kanë kaluar plot momente mosbesimi, më i thelli prej të cilave ai i shtator – tetorit 2015 dhe ky i fundit. Meta ka folur sërish për aleanca fluide dhe nuk është çudi që të përsërisë taktikën e Gjirit të Lalzit. Nuk dihet kë do tentojë të peshkojë këtë herë, por veprimet e tij janë paralajmërim i hapur dhe publik për Ramën. Ka shumë që besojnë se ata do prishen, por kjo vështirë se do të ndodhë deri më 2017. Ose pak përpara zgjedhjeve, deri atë ditë që të dy bashkë do ulen për të gjetur emrin e Presidentit të ri. Post që Meta e aspiron, por që Rama vështirë se mund t’ia japë. Deri atëherë, raporti mes tyre do dominohet nga mosbesimi, kërcënimi, shfryrjet e hapura dhe të fshehta mediatike e pse jo edhe nga shantazhi. Ka qenë gjithnjë kështu, prej më shumë se një dekade e do jetë, sepse Ramën dhe Metën nuk i lidh thuajse asgjë. As ideologjia e majtë, as interesi intelektual, as ai artistik dhe akoma më pak mënyra se si e shohin të ardhmen e këtij vendi. I lidh një nevojë numrash dhe pamundësia, që njëri, ta elemonojë politikisht tjetrin. Deri atë ditë, do të qëndrojnë në një varkë, duke u përpjekur më shumë se sa për drejtimin e saj, për t’u ruajtur nga njëri – tjetri…

Kategori
Uncategorized

Ekskluzive/

Dosja e “Gonit” të Fatmir Xhafës. Vëllai i kreut të Reformës në Drejtësi, i përfshirë në trafik ndërkombëtar droge

miri dhe goni

Syri.net ka siguaruar të plotë dosjen që tregon aktivitetin kriminal të vëllait të kryetarit të Komisionit të Ligjeve dhe të atij që po drejton Reformën në Drejtësi Fatmir Xhafaj, Agron  Xhafaj në kohën kur ai ishte i përfshirë në një organizatë të trafikimit ndërkombëtar të lëndëve narkotike në Itali. Fatmir Xhafaj i cili është vënë në krye të operacionit për të reformuar drejtësinë shqiptare, në fakt është akuzuar prej kohësh se i vëllai i tij ka qenë pjesë e një organizate të trafikimit të drogës sëpari nga Vlora në Itali e më pas organizata nisi të sjellë drogën nga vendet e Amerikës Latine në Europë.

Më poshte po ju zbardhim akuzat dhe përshkrimin e aktivitetit kriminal të Agron Xhafajt (vëllait të kryetarit të komisionit të ligjeve Fatmir Xhafaj) të zbardhur nga akt-akuza orgjinale e Prokurorisë së Leçes, me plot 7 akuza që rëndojnë mbi të. Për të zbardhur këtë aktivitet kriminal, në vitin 2001, u përfshi edhe DEA (agjencia amerikane e luftës kundër narkotikëve) e cila më pas në bashkëpunim me Prokurorinë e Leces dhe atë të Venezuelës ndërmorën operacionin për arrestimin e grupit të strukturuar kriminal.

Në dosjen e siguruar, nga Syri.net dhe që publikohet për herë të parë për publikun shqiptarë, janë plot 7 akuza konkrete që tregojnë përfshirjen e Agron Xhafajt në këtë aktivitet kriminal i cili gjatë asaj kohe përeç përfshirjes në këtë aktivitet grup të strukturara të trafikut të drogës, drejtonte edhe një grup të vetin të shpërndarjes në zonën e Bolonjas.

Më poshtë lexoni të plotë akt-akuzën dhe 7 akuzat që përfshijnë Agron Xhafajn, vëllain e Kryetarit të Komisionit të Ligjeve, Fatmir Xhafaj…

GJYKATA E LEÇES

Urdhër-arresti

Gjykatësja, dr, Laura Liguori lexon aktet në drejtim të:

  1. MURATAJ Besnik, alias MYRTAJ Besnik, i quajtur “Beso”, “Niku” ose “Anest”, lindur në 14.04.1976 ne Vlorë
  2. GERARDI Rino, lindru në Venezia
  3. KACI Maltin, i quajtur “Mali”, lindur ne Fier
  4. LO SASSO Paoli, alias ALBANO Paoli, lindur në Palermo
  5. MACI Altin, i mbiquajtur “MiU”, lindru në Vlorë
  6. MORELLO Antony, resident në Kanada
  7. MORELLO Frank, lindur në Montreal
  8. MURATAJ Gramos, lindur në Vlorë
  9. PAPA Fadil, alias HAXHIAJ Ndriçim, i quajtur “Cimi, lindur në Fier
  10. PIEKARNIAK Tomaz, i quajtur Tomas ose Tomek, lindur në Varshavë
  11. QEZI Ervin, i quajtur Vini, lindur në Fier
  12. SALI Edison, i quajtur Soni, lindur në Fier
  13. SEFERAJ Orges, i quajtur Geso ose Gesi, lindur në Vlorë
  14. SZAMBOROËSKI Adam, lindur në Poloni
  15. TORO Julian, i quajtur Luli, lindur në Vlorë
  16. XHAFAJ (alias XHAFAN) Argon, i quajtur “Goni” lindur në Shqipëri në 8.6.1975.

Të hetuar:

Murataj Gramos, Murataj Besnik, Lo Sasso Paolo, Maci Altin, Papa Fadil, Sali Edison, Seferaj Orges, Kaci Maltin dhe Xhafaj Agron, Morello Frank e Morrello Antony.

  1. a) Për krimin e artikullit 76 DPR n.309/90 sepse kanë qenë pjesë e një organizate që merrej me trafikun ndërkombëtar mes Europës dhe SHBA-së: në një vecanti, fillimisht Murataj Besnik dhe vëllai i tij Murataj Gramos nga Italia e Shqipëria, rakordonin me Lo Sasso Paolo me qëndrim në SHBA e me të cilin operonin Morello Frank e Morello Antony dhe të tjerë subjekte të ciltë kishin financuar operacionin, një trafik heroine mes Shqipërisë dhe SHBA-së, përmes Italisë si dhe një trafik reciprok kokaine nga Amerika në Europë: Marrrëveshja parashikonte fillimisht shkëmbimin e e 50 kg heroninë me një sasi totale prej 300 kg të gatshme në një anije të ankoruar në Haiti, e më pas marrëveshja modifikohej me parashikimin e furnizimit të 40 kg heroinë, e pararendur me një kampion prej 1 kg të substancës që Morello Frank, i cili kishte mbërritur apostafat nga Amerika me detyrën e ngarkuar nga Morello Antony e Lo Sasso Paolo, do të tërhiqte nga Shqipëria me bashkëpunimin e Sali Edison, Papa Fadil e Maci Altin, por që do të arrestohej pikërisht në momentin e imbarkimit në Portin e Vlorës në drejtim të Brindisit. Për këtë arsye Murataj Besnik arriti te siguronte pas shumë takimesh me interlokutorë një të dërguari te grupit amerikan (i cili në fakt ishte një agjent i DEA-s nën koperturë) një kampion baraz me një kg heroinë që ishte siguruar nga Xhafaj Agron (i vëllai i Fatmir Xhafajt) dhe Seferaj Orges, e cila u dorëzuar në Firence nga këta të fundit tek Murataj Besnik, kjo ka ndodhur edhe në Lece, Venecia,Bolonja, Firence dhe në lokalitet jashtë Italisë të konfirmuara që në dhjetor të 2001-it.

 

Akuza e dytë

Murataj Gramoz, Murataj Besnik, Gerardi Rino, Maci Altin, Qezi Ervin, Papa Fadil, Piekarniak Tomaz, Sali Edison, Seferaj Orges, Xhafaj Agron

  1. b) Akuzohen për krimin sipas artikullit 74 DPR n. 309/90 sepse kanë qenë pjesë e një organizate që financonte trafikun ndërkombëtar të shpërndarjes së disa tipeve të ndryshme të susptancave narkotike (heroinë, marijuanë hashash). Papa Fadil siguronte lëndën narkotike në Shqipëri, duke siguruar edhe transportin detar deri në Salento, dhe pas një periudhe të shkurtër, lënda narkotike i dorëzohej disa të njohurve në vecanti në Venezia, ku vepronte Murataj Besnik i cili në bashkëpunim me Pierkarniak Tomaz i jepte sistematikisht lëndë narkotike Gerardi Rino dhe Qezi Ervin, të cilët më pas zhvillonin operacionin e shpërndarjes së drogës në Venecia, Treviso dhe në Bolonja ku vepronte Agron Xhafaj (i cili menaxhontë një rrjet të tijin të shpërndarjes së drogës sëbashku me Orges Seferaj), ndërsa në Parma vepronte Altin Maci dhe Edison Sali.

 

Akuza e tretë

Besnik Murataj, Agron Xhafaj, Fadil Papa

  1. c) Akuzohen për veprën penale të artikullit 110 c.p dhe artikullin 73 DPR 309/90 pasi në bashkëpunim me njëri tjetrin dhe persona të tjerë të paidentifikuar, akuzohen për mbajtje të jashtëligjshme, importim në territorin e shtetit dhe transport në sasi të papërcaktuar të marjuanës. Në vecanti Fadil Papa, e zhvillonte trafikun duke përdoru territorin salentin, ndërsa Agron Xhafaj siguronte ose tërhiqte direkt lëndën narkotike nga Besnik Murataj në Provincën e Leces në 10.9.200.

 

Akuza e katërt

Besnik Murataj, Tomaz Piekarniak, Agron Xhafaj

 

  1. i) Akuzohen në bazë të artikullit 110 c.p dhe artikullit 73 DPR 309/90 sepse në bashkëpunim me njëri-tjetrin kanë mbajtur në mënyrë të paligjshme, kanë trafikuar dhe kanë blerë lëndë narkotike të tipit heroinë, në vacanti Besnik Murataj, merrte dhe i dorëzonte Agron Xhafajt përmes Tomaz Piekarniak, 10 gramë heroinë në Venecia 4.11.2000.

 

Akuza e pestë

Besnik Murataj, Tomaz Piekarnika, Agron Xhafaj e Orges Sefereaj

  1. l) Akuzohen në bazë të artikullit 110 c.p dhe artikullit 73 DPR 309/90 sepse në bashkëpunim me njëri-tjetrin kanë mbajtur në mënyrë të paligjshme, kanë trafikuar dhe kanë blerë lëndë narkotike të tipit heroinë, në vacanti Besnik Murataj, merrte dhe i dorëzonte Agron Xhafajt përmes Tomaz Piekarniak, 40 gramë heroinë në Bolonja,dhe më pas Xhafaj ia jepte këtë lëndë Orges Seferajt për ta shpërndarë.

 

Akuza e gjashtë

Besnik Murataj, Tomaz Piekarnika, Agron Xhafaj e Orges Sefereaj

  1. m) Akuzohen në bazë të artikullit 110 c.p dhe artikullit 73 DPR 309/90 sepse në bashkëpunim me njëri-tjetrin kanë mbajtur në mënyrë të paligjshme, kanë trafikuar dhe kanë blerë lëndë narkotike të tipit hashs, në vacanti Agron Xhafaj dhe Orges Seferi, merrte dhe i dorëzonte Besnik Muratajt përmes Tomaz Piekarniak, një sasi hashashi për ta shitur në Bolonja,.

 

Akuza e shtatë

Besnik Murataj, Agron Xhafaj, Orges Sefereaj, Paolo Lo Sasso

  1. q) Akuzohen në bazë të artikullit 110 c.p dhe artikullit 73 DPR 309/90 sepse në bashkëpunim me njëri-tjetrin kanë mbajtur në mënyrë të paligjshme, kanë trafikuar dhe kanë blerë lëndë narkotike 1 kg heroinë, në veçanti Besnik Murataj sipas kërkesës së Paolo Lo Sasso, zotëronte dhe i dorëzonte përmes Agron Xhafajt dhe Orges Seferit, lëndën narkotike që i dorëzohej më pas një agjenti të DEA-s nën maskim në mes të një grupi kriminal nga Amerika e Veriut me detyrën për të transportuar blerësve amerikanë Lilian Guerrera, Vito Vizzi, Richard Gagne, Antonio Vizzi, Jaeck Michael e Deave Caron në Firence dhe në vende të tjera në 13.6.2001.

1muratajmurataj-2murataj-3murataj-4murataj-5murataj-6murataj-7murataj-8murataj-9murataj-10murataj-11murataj-12murataj-13murataj-14murataj-15murataj-17murataj-18murataj-19murataj-20

Kategori
Uncategorized

http://www.syri.net/2016/01/14/ekskluzive-dosja-e-gonit-te-fatmir-xhafes-vellai-i-kreut-te-reformes-ne-drejtesi-i-perfshire-ne-trafik-nderkombetar-droge/

Kategori
Uncategorized

YLLI MANJANI. Rama nje sharlatan politik, nje monster qe mbjell urrejtje dhe percarje mes socialisteve dhe shqiptareve.

 

http://www.youtube.com/watch?v=7Kx-6aE9-y8&sns=tw via @youtube

Kategori
Uncategorized

jë 24-vjeçare i shkruan kryeministrin Rama: Na u vra shpresa, ku të besojmë?

NA U VRA SHPRESA, KU TE BESOJME?

Një 24-vjeçare i shkruan kryeministrin Rama: Na u vra shpresa, ku të besojmë?

Nga Marsela Xhafa

I nderuar kryeministër,

Po ju shkruaj ju me shpresën se do e lexoni letrën time, por edhe nëse jo dikush tjetër e lexon dhe jua transmeton ne dashtë Zoti.

Jam një 24 vjeçare zoti kryeministër ne lule te rinise sic thonë per ketë moshe kur njeriu ka me shume energji per te punuar, per te bere përpara. Ne një moshe kur studimet tashme kane mbaruar e kur te paturit e një pune nuk është një dëshire, por me tepër nevoje. Nevoje per te pasur te ardhura, nevoje per te bere diçka, nevoje per te investuar aty ku je diplomuar, per ti vene ne zbatim njohuritë qe ke pervetesuar, nevoje per te dale nga shtëpia, per te pasur një arsye per tu zgjuar ne mëngjes.

Me besoni zoti kryeministër përpara se te merrja guximin e tju shkruaja juve jam rropatur ne gjithë Tiranen per te kërkuar një pune. Si një ish studente e shkëlqyer qe isha kur mbarova studimet bachelor e master, pra me rezultate te kënaqshme fillova te kërkoj per një pune natyrisht qe ti përshtatej asaj qe une kisha studiuar. U ndesha me një mur qe as sot e kësaj dite nuk po di si ta kapërcej.

Kudo qe shkoja me prisnin per interviste e me percillnin me nje “do ju kontaktojme”. E une serish kerkoja. Shpresat veniteshin. Endrrat per te pasur nje pune ne profesion po fikeshin. E mua serish mengjesi me gjente duke kerkuar, aplikuar.

Derisa erdhi nje dite zoti kryeministër kur e kuptova qe ne ate dege ku une kisha shpenzuar vite nga jeta ime duke studiuar, duke ndenjur nete pa gjumë per te studiuar, duke shkëlqyer ne mësime nuk po gjeja asgjë, asnjë pune, asnjë shprese!

Aty po me shembej besimi. Vura ne dyshim veten time, shkollen, cdo gje ne te cilen deri atehere kisha patur besim.

Mu vra ëndrra..

Dhe pastaj zoti kryeministër duke pare se kisha nevoje per pune jo vetëm per te mbuluar shpenzimet e mia por per te dale nga shtëpia, per te marre ajër fillova te kërkoja cte mundja. Duke filluar nga shitëse, operatore çdo gjë qe mund te gjeja.

Nisa serish valën e re te aplikimeve jo me aq dëshire sa herët e tjera por nevoja per te bere diçka s’me linte te qete. Une nuk e kisha menduar kështu jetën, te ardhmen time,nuk mund te isha një njeri parazit .

Ehhh zoti kryeministër edhe shitëse me kërkonin eksperience te cilën une nuk e kisha! Kisha shkollën e larte , kisha dhe masterin, madje kisha bere dhe studimin tim por nuk me hynin ne pune per te qene shitëse!. Duhet te kisha eksperience. Une nuk e kisha sepse une nuk preferova te beja një pune gjate viteve te studimit, gjë per te cilën jam penduar shume, sepse iu përkushtova shkollës, bërjes se te gjithave detyrave te kursit, mos lënien e asnjë ore mësimi.

Nuk me shërbyen as per te punuar shitëse.

Kisha një mangësi e pranoj zoti kryeministër nuk dija shume mire italisht , kuptoja ndopak po jo aq sa per te punuar Call Centre. Duke e ditur ketë mangësi timen nuk marsela xhafakam aplikuar deri me tani per Call Centre, por do ta bej dhe ketë. Ndoshta fati është me mua…

Kam nevoje per shprese zoti kryeministër…

Kam nevoje te besoj …

Kam nevoje te punoj…

Kam nevoje ti bej te gjitha këto per te dale nga gjendja ne te cilën ndodhem, per te luftuar ndjesinë e te mos berit asgjë qe është kaq gërryese sa me ka sfilitur përbrenda.

Kategori
Uncategorized

Policia suedeze akuzohet, fshehu sulme seksuale të kryera nga emigrantët.

SULMET SEKSUALE.
Edhe Policija Suedeze nen akuze.
Policia suedeze po hetohet për fshehje të disa sulmeve seksuale të bëra gjatë një koncerti, i cili u mbajt në Stokolm gjatë gushtit të vitit 2015. Në këtë event, i cili është një prej më të mëdhenjve të llojit të tij në Europë, marrin pjesë adoleshentë të moshave nga 12 deri në 17 vjeç.

Sipas asaj që kanë raportuar mediat vendase, më shumë se 50 persona, kryesisht të rinj emigrantë, kanë sulmuar seksualisht vajzat që ndodheshin në koncert.
Megjithatë, për arsye që ende nuk dihen, kjo ngjarje është mbajtur e fshehtë nga Policia.
Një lajm i tillë vjen vetëm pak ditë pas skandalit që shpërtheu në Këln të Gjermanisë gjatë mbrëmjes së ndërrimit të viteve. Edhe aty, qindra vajza u sulmuan seksualisht nga të rinj që ishin kryesisht azil-kërkues.
Lajmi i përcjellë së fundmi në Suedi e ka rritur së tepërmi pakënaqësinë e qytetarëve. Shumë prej tyre e kundërshtojnë ashpërsisht strehimin e emigrantëve.
Vetëm gjatë vitit të shkuar në Suedi kanë mbërritur më shumë se 160.000 azil-kërkue

Kategori
Uncategorized

Vendimi i fshehtë, Rama i jep 150 mijë Euro shtesë kompanisë së Cherie Blair.

rama-cherie blair

Në mbledhjen e fundit të vitit të kaluar, teksa miratoi nga 2 mijë Lekë shpërblime për pensionistët, qeveria e republikës së Shqipërisë ka miratuar një shpërblim edhe më të majmë për një kompani private. Bëhet fjalë për kompaninë tashmë të mirënjohur për publikun shqiptar, Omnia Strategy që zotërohet nga Cherie Blair, bashkëshortja e ish-Kryeministrit britanik Tony Blair. 

Qeveria ka vendosur t’i japë 150 mijë Euro të tjera shtesë kompanisë së Cherie Bler, bashkëshortes së ish-Kryeministrit britanik Tony Blair për ndërmjetësimin e konfliktit me kompaninë Rapiscan. Vendimi është marrë në datën 28 dhjetor të vitit të kaluar, por qeveria nuk e ka publikuar atë në faqen e saj zyrtare.

Përmes këtij vendimi, Këshilli i Ministrave i akordon një shtesë fondi prej 150 mijë Eurosh Ministrisë së Financave me qëllim që të paguajë kompaninë Omnia, për konsuluencën në ndërmjetësimin e konfliktit mes koncesionarit Rapiscan dhe Republikës së Shqipërisë. Bëhet fjalë për koncesionin e shumëpërfolur të skanimit në dogana. Gjatë kohës që ishte në opozitë e majta, paralajmëroi anullimin e këtij konçesioni si korruptiv. Me ardhjen në pushtet, qeveria e Edi Ramës përzgjodhi kompaninë Omnia Strategy nën pronësi të Cherie Blair për të përgatitur arbitrazhin.

Për këtë qëllim me një vendim të posaçëm në mars të vitit të kaluar, qeveria akordoi fillimisht 495 mijë Euro si pagesë për këtë kompani. Por edhe pse u kontraktua për të përgatitur arbitrazhin, më vonë ‘Omnia Strategy’, e këshilloi qeverinë që të mos shkonte në arbitrazh, por ta zgjidhte çështjen me mirëkuptim. Si rrjedhojë marrëveshja konçesionare e skanimit në dogana u rinegociua.

Tarifa e pajustifikuar

Por edhe pse nuk shkoi në arbitrazh, qeveria ka vendosur t’i japë shpërblim shtesë kompanisë dhe nga 495 mijë Euro, pagesa për këtë kompani bëhet 645 mijë Euro. Shtesa duket e habitshme, pasi i gjithë shërbimi i kompanisë së zonjës Blair në çështjen Rapiscan ka qenë ai i këshillimit të qeverisë që të tërhiqet nga arbitrazhi dhe të rinegociojë kontratën. Vetëm për këtë shërbim kompania është paguar 645 mijë Euro nga paratë e taksapaguesve të varfër shqiptarë. Ish-Kryeministri britanik Tony Blair i paraqitur si këshilltar i qeverisë së Edi Ramës ka përfituar një sërë kontratash të majme nga buxheti i shtetit në Shqipëri, jo vetëm vetë por edhe përmes bashkëshortes së tij.

blair vendimi (1)vendimi blair 2 (1)

Kategori
Uncategorized

Ja përgjimet sekrete për Ilir Metën.

Gazetari Artan Hoxha ka publikuar një SMS të dërguar nga një politikan i lartë për biznesmenin Kastriot Ismailaj, duke i kërkuar një shumë prej ‘200 mijë’.

Hoxha ka publikuar të gjithë dokumentet, me shënimet përkatëse.

1) Faksimile e transkriptimit te bisedes se pergjuar nga prokuroria mes nje biznesmeni qe hetohej per pastrim parash dhe nje PEP (person i ekspozuar politikisht) ose ndryshe politikan i larte. Me sakte teksti i zbardhur i sms derguar 6 dite para zgjedhjeve te 28 qershorit 2009.

2) Firma e prokurorit qe ka autorizuar pergjimin.

3-4) Faksimile e tekstit te bisedes se pergjuar mes biznesmenit dhe politikanit te larte, ku bisedohet per te ndihmuar nje kandidat per deputet ne veri te vendit te siguroje nje kredi ne nje banke te nivelit te dyte per te perballuar fushaten elektorale

5-6-7) Kur PEP (person i ekspozuar politikisht) ne rastin konkret politikan i larte eshte bere pjese e rendesishme e qeverise pas zgjedhjeve te qershorit 2009, dhe biznesmeni i pergjuar ka krijuar kompanine DIA ne fund-vjeshten e vitit 2010 per te mbledhur borxhet e CEZ, prokuroria ka pushuar hetimin per pastrim parash me motivacionin qe lexoni ne vendimin e pushimit… Besoj se nuk ka dyshime pse nuk u lejua hetimi nderkombetar per skandalin DIA-CEZ…

8-9-10-11) Vendimi i rifillimit te hetimeve pas 5 vitesh nga prokuroria. Rifillimi i hetimeve ne prag te zgjedhjeve lokale 2015, coi ne zbulimin e skandalit DIA-CEZ, implikimin e politikaneve me te larte ne vend ne kete skandal. Arrestimin e biznesmenit qe ishte pergjuar per 18 muaj nga prokuroria ne vitet 2008-2009, si dhe sekuestrimin e afro 8 milione dollareve….nese parlamenti shqiptar nuk do ta rrezonte me vote kerkesen per hetim nderkombetar te skandalit DIA-CEZ sot do te kishim shprese per te mesuar te verteten e implikimit te politikaneve me te larte shqiptar ne kete afere korruptive.”

Kategori
Uncategorized

EDI DHE INA RAMA KURDISIN ARRESTIMIN E ILIR METES.

20160112_085811Publikojnë në media minierën arit të LSI në Afrikë.

SMS-ja e publikuar dje në “Opinion” nga gazetari Artan Hoxha ka shuar çdo dyshim për një bashkëjetesë politike Rama-Meta.
Bëhet fjalë për një përgjim të jashtëligjshëm nga ish-kryeprokurorja Ina Rama, e cila ka përgjuar deputetin Ilir Meta pa aprovimin e Parlamentit.
Jozefina Topalli nuk ka asnjë firmë dhe as dijeni për vënien në përgjim të deputetit Ilir Meta nga Kryeprokurorja Ina Rama.
Kemi të bëjmë me një përgjim të jashtëligjshëm për llogari politike.
Po si rrodhi ky përgjim që gazetari Hoxha publikoi dje në “Opinion”? Përgjim që zbardh një sms të deputetit Ilir Meta me një biznesmen, ku kreu i LSI-së i kërkon 200 mijë..
Një “OPGJ” ka vjedhur në prokurori përgjimin.
Përgjim që posedohej edhe nga kryeministri Rama dhe ministri Tahiri, pretendojnë tashmë burime brenda mazhorancës.
Zëra pranë zyrave të LSI-së vënë gishtin tek ministri i Rendit si shpërndarës e SMS-së së përgjuar për gazetarë të veçantë.
Sigurisht me dijeninë e kryeministrit Rama. Nuk ka asnjë dyshim se Edi Rama e do të ”pjekur” aleatin e tij Ilir Meta.
Pyetja që do të marrë përgjigje në ditët në vazhdim është se pse Edi Rama kur ka kaq shumë nevojë për votat e LSI-së për reformën në drejtesi i shpall luftë të hapur Ilir Metës?
Apo kryeministri Rama po luan me të gjithë?

Kategori
Uncategorized

MEGASKANDALI/ Edi Rama jep bazën e Pashalimanit për 1 Euro.

edi rama - sul rusi -nendetsja

Mund të quhet fare mirë një aferë megaskandaloze ajo që ka bërë kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama në ditët e fundit që ishte për vizitë në Majami, duke dhënë për 1 Euro bazën e Pashalimanit.

Gjatë vizitës së fundit në SHBA, kryeministri ka arritur një marrëveshje me biznesmenin shqiptar Sal Rusi që jeton në Nju Xhersi, një kushëri jo i largët i Nexhmije Hoxhës, i cili në SHBA është i hetuar për afera të dyshimta.

Edhe vizita e kryeministrit Edi Rama në Majami besohet se ka qenë e paguar nga biznesmeni shqiptar, ndërsa shkuesi për këtë aferë skandaloze e ka bërë Martin Vulaj, një avokat shqiptar që jeton në Nju Jork.

Por çfarë do të bëhet kjo bazë?

Pasha Limani mësohet se do të kthehet në një qendër për çmontimin e anijeve nga e gjithë bota me qëllim që të dërgohen më pas për skrap. E nëse do të bëhet kjo atëherë deputeti i Vlorës, kryeministri Edi Rama do ta kthejë Gjirin e Vlorës në gjirin e skrapit, duke e shkatërruar njëherë e mirë bregdetin e Vlorës.

Kjo ashtu siç aktualisht është duke ndodhur me “lungo maren”, projekti i nisur për të bërë një shëtitore në anë të detit, por që fakt deri më tani ka shkatërruar zonën që njihej me emrin “plazhi i marinës”.

Marrëveshja e kryeministrit Rama me Sal Rusin është arritur ende pa u bërë zyrtarisht shpallja publike e tenderit për dhënien me qira të bazës së Pasha Limanit, veprim që do të ndodhë në datën 1 Shkurt dhe vendimi i shpalljes së fituesit do të bëhet në datën 1 Mars.

Por shpallja e datës për dhënien me qira dhe shpallja e fituesit do të jetë një formalitet, sepse marrëveshja për bazën e Pasha Limanit duket se është mbyllur nga negociatat private dhe të fshehta të kryeministrit Edi Rama në SHBA.

Kategori
Uncategorized

Krimet politike të SHIK-ut në Kosovë dhe dora e zgjatur e Fatos Klosit.

2016-01-11_13-42-18
 U mbushën 17 vjet që kur gazetari dhe atdhetari me emër, Enver Maloku, u vra pabesisht prej falangave të krimit shqiptar.
Kategori
Uncategorized

25 vite më parë kur në Tropojë lindi fenomeni “Antimiting”.

Screenshot_2016-01-11-12-54-47-1

25 vite me pare ne Tropoje lindi fenomeni “Antimiting”

Si sot 25 vite me pare ne qytetin e Bajram Currit ne sheshin para Shkolles tetevjecare qe aso kohe mbante emrin “Asim Vokshi” do te ndodhte nje ngjarje e paprecedente , do te shfaqej nje fenomen i panjohur me pare “Antimitingu”. Ne Tropoje kishin ardhe per te legalizuar themelimin e Partise Partia Demokratike Shqiptare Azem Hajdari, Sali Berisha, Arben Imami, dhe disa eksponent te larte te partise qe s’kishte mbushuar akoma muajin nga themelimi i saj. Ramiz Alia dhe drejtuesit kryesor te Komitetit te Partise se rrethit si dhe eksponente te sigurimit te shtetit, pa medyshjen me te vogel te sintonuar me UDB/ne (sherbimi sekret i ishJugosllavise per brezin e ri) kishin mbledhur me qindra buste te diktatorit Enver Hoxha ne korridoret e Komitetit te Partise dhe atij ekzekutiv dhe prisnin qe ti nxirnin ne shesh pas prishjes se mitingut legalizues te Partise Demokratike. Situata dukej gri ne rrjeshtin e pare te mitingut ishin fisi i Gjongecajve, djemte e Halucave, pak Mustafaj, Hoxhajt e Gashit te Luzhes, te Bytycit dhe ekponente tradicionale te disidences se qytetit . Pastaj kishte disa metra bosh, dhe bri permendores se Barjam Currit kishte me qindra njerez ne medyshje ti bashkoheshin rrjeshtave te pare apo te prisnin daljen e busteve te diktatorit. Regjia ishte pothuaj e njohur, heshtja, ankthi, deshira dhe tulatja nderthureshin natyrshem tek cdo njeri ne ate shesh. Mitingu filloj ne kete atmosfere. Tribuna e improvizuar ishte me pak njerez i kutoj me mirenjohje Ram Dunishen , Avdyl Matoshin, Rasim Hasanin , Haki Hoxhen, Guxim Tosken, Rifat Muhametajn, Sabah Jemishten, Adem Krasniqin, veten time qe me ishte caktuar te mbaja edhe nje fjale ne emer te studenteve. Te me ndjejne ata qe s’i kujtoj me emra ne ate tribune te improvizuar. Folen me radhe Berisha , Azem Hajdari, Arben Imami fola edhe une.Berisha mbajti fjalimin me te ashper ne memorjen time kunder Enver Hoxhes por kjo nuk ishte sebebi i asaj qe do te ndodhte pak minuta me vone. Gjithcka ishte pregatitur nga Tirana. Partia Demokratike duhej goditur ne vendlindjen e liderave te saj. Une kisha pregatitur nje fjale shume te shkurter, tri te katertat e nje faqeje farmat, te shtypur ne shpine e Rasim Hasanit ai kishte makine shkrimi ne shpi.Nderkohe qe po flisja une dy ish te denuar ordiner Sadik Kertoci dhe Sadri Metaliaj te dirigjuar nga dega e puneve te brendeshme dhe komiteti i partise u ngjiten ne tribune dhe ma moren mikrofonin nga dora. Haki Hoxha dhe disa te tjere ju a moren me “dhune” , me pas mikrofonin e mori Azem Hajdari , i cili mbajti nje fjalim te gjate dhe prekes duke revokuar historine e dhunimit te treves se Tropojes nga diktatura. Ndersa Azem Hajdari fliste nga godina e komitetit te partise sot Bashkia e Tropojes u derdhen qindra njerez ngarkuar me bustet e renda te diktatorit, turma qe ju bashkua busteve e tejkaloj shume shpejt numrin e mbeshtesve tane.Mitingu i Partise Demokratike kishte marre fund. Njerezit qe rinin prane permendores se Bajram Currit dhe prisnin ti bashkoheshin mitingut tone u bashkuan me turmen e busteve.Me cjerrjen e tyre bastarde, Ne mbetem pakice, Berisha, Azemi dhe shumica e tribunes moren rrugen pas Pallatit te Kultures dhe ju hipen makinave per tu sistemuar tek shpia e Azem Hajdarit ne lagjen Partizani. Une zbrita shkallet dhe ju afrova telave rrethues te stadiumit te lojrave me dore ku me priste baba dhe vellai i madh. I thash babes qe duhet te marrim nje rruge tjeter per te dale nga pazari, keshtu e kemi pas thirre shetitoren e vetme te qytettit aso kohe. Ai me tha prere “tash qe i ke hy kesaj pune do i biesh mes per mes pazarit”. Pershkuam pazarin kundra rrjedhes mes ulerimave cjerrese qe bartnin ne shpinat e tyre buste te renda prej betoni dhe allcie nxjerre prej zyrave te koperativave dhe ndermarrjeve te gjithe rrethit. Pash disa shoke te mi te shkolles tetevjecare qe me drejtoheshin me fjalet “armik” “armik” me vinte me qesh, por edhe me qa. Kishim nda me ta copat e bukes te lyera me sheqer dhe vaj. Sekretari i Pare Rakip Balla kishte dale ne ballkon dhe pershendeste turmen e terbuar qe s’dinte cka bante. Te shpia e “Pionerit” morem shkallet dhe u ngjitem per tek shtepia e Azem Hajdarit. Kur hyme ne sallon (Azemi ne ate kohe ka pase nje shtepi qe ne sallon mund te rrinin ulur te pakten 20 burra) babes i bane vend , ndersa une mbeta ne kembe afer tij. Sali Berisha e kish ule koken dhe askush s’po fliste. Baba i tha ” Mos u ligshto, mbaje kryet nelt, ne asnjehere se kemi vleresue dhe dashte njeriun tone” Nderhyri piktori Nazmi Hoxha “edhe profetet i kane gjujte me gure ne vendin e tyre”. Biseda mori udhe natyrshem sic rrjedh ajo ne odat malesore. 10 Janari i vitit 1991 ne Tropoj shenoj antimitingun e pare qe me pas do te perhapej ne te gjitha rrethet periferike te vendit qe kundershtonin pluralizmin politik ne Shqiperi. Pergjate ketyre 25 viteve shume prej atyre qe ate dite i pash me bustet e Enver Hoxhes ngarkuar ne shpine, apo ata qe me thane “armik i popullit” i kam takuar jo nje here ne te njejtat tribuna me veten time shpesh edhe ne poste shume te larta.

Bislim Ahmetaj.

Kategori
Uncategorized

Udhëpërshkrim: Festë në bunkerin komunist të kohës së gurit.

Udhëpërshkrim: Festë në bunkerin komunist të kohës së gurit
Shqipëria si vend udhëtimi ofron më shumë se vetëm plazhe të bukura. Në rrugën e tyre për në Evropë, shqiptarëve ju duhet t’i mundin ende mbetjet e komunizmit. Sot vendi është i sigurt, autentik dhe para se gjithash i nduarnduarshëm. – See more at: http://www.albinfo.ch/feste-ne-bunkerin-komunist-te-kohes-se-gurit/#sthash.cFIKVhhC.dpufSituata gjeopolitike mund edhe t’i pështirë gëzimet e udhëtimit. Dy të njohur të mi janë të goditur në mënyrë akute nga kjo. Njëri prej tyre e ka shënjuar Greqinë, por brenga e mungesës së parave të gatshme ka bërë që organizatori i udhëtimeve puashale ta heqë atë hë për hë nga programi. Tjetri ka planifikuar një udhëtim ac hoc në Tunizi – dhe ndërkohë po mendon për një ndërrim të destinacionit. Kur në pyetjen e tyre për ndonjë propozim alternativ ua preferova Shqipërinë, mora si përgjigje habinë e madhe. Një përgjigje që shpesh e kam marrë edhe nga të tjerët e edhe nga vetë bashkëshortja ime, e cila pas terminit tonë të bërë aty për aty u shndërrua nga Saul në Shën Pal të Shqipërisë*.Vendi është i sigurt për turistët, veç kësaj edhe autentik dhe në aspektin kulturor dhe gjeografik jashtëzakonisht i nduarnduarshëm. Brenda një sipërfaqeje, që i përgjigjet sipërfaqes së Landit të Brandenburgut, has në peizazhe malesh që të lënë pa frymë, det, rrënoja kështjellash, qytete historike, vende të paprekura dhe mbetje të një komunizmi ekstrem paranoik. Kush e ka ndërmend ta njohë Shqipërinë me automobil, rrugët e saj nuk i përgjigjen të shpeshtën standardeve të Evropës së Mesme.

Emri i keq i vendit buzë Adriatikut duhet të jetë pasojë e rrëfimeve të tmerrshme të Karl May-it “Mbi vendin e shqiptarëve”, të ngulitura thellë në vetëdijën kolektive gjermane. Apo të mos harrojmë edhe atë se Shqipëria deri më 1990 ishte një eksponat unikat në Evropë. Vendi ishte cepi i errët i komunizmit, nga i cili s’dilte kush dhe në të cilin s’donte të shkonte askush. Për shkak të deviacionizmit, diktatori Enver Hoxha i shfaqi shoqëri socialiste së pari Bashkimit Sovjetik e pastaj Kinës. I izoluar, ngjashëm si Korea e Veriut, Stalini shqiptar marshonte drejt shoqërisë joklasore. Rezultati: rënia e tërësishme e vendit ballkanik, i cili konsiderohej për një kohë të gjatë si “vatra e varfërisë së Evropës”. Shqipëria u deklarua si vendi i parë ateist në botë: xhamitë dhe kishat u shndërruan në salla sporti apo në depo. Pamja e jashtme diktohej sipas një kodi unik. Flokët e meshkujve duhej të ishin ekstremisht të shkurta; nga rrobat ishin në përdorim vetëm prodhimet e këqia vendore.

Të njohura janë anekdotat e futbollistëve gjermanë, të cilët me rastin e udhëtimeve për lojërat për Kupën e Botës apo të Kupave të Evropës detyroheshin t’i shkurtonin flokët dhe magazinat për meshkuj të marra me vete ju konfiskoheshin nga doganierët dhe përfundonin në koshërat e mbeturinave socialiste.

Me të gjitha këto që u përmendën Shqipëria moderne s’ka më asgjë të përbashkët. Vendi është i larmishëm, i gëzuar dhe ndonjëherë në kuptimin pozitiv kaotik. Derisa menyja në kohën e socializmit ishte e varfër, ofertat në restorante dhe në kafene tashmë janë të shumta dhe të mira. Gjithnjë e më shumë befasohesh nga kualiteti i ushqimeve dhe i espresove. Edhe në vetë tavernat e fshatrave të largëta lëngu i kaftë është më i mirë sesa në shumë shopingje gjermane kafesh. Gjellët e freskëta si mishi i pjekur i qengjit, peshku apo kosi me mjaltë të bëjnë të harrosh çdo plan për dietë.

Me çdo kilometër të udhëtuar nëpër vend të bëhet e qartë: doktrina e lajthitjes komuniste është tempo passato. Që nga viti i kaluar Shqipëria është edhe vend kandidat për hyrje në BE. Në vend të satujave të Hoxhës kudo has në reklama perëndimore dhe në pllakata të tashmë shenjtorës nacionale Nënë Tereza.

Si vendi me gjasë i vetëm në botë, Shqipëria ka rrugë që e mbajnë emrin e Georg W. Bush (sepse ai ishte presidenti i parë amerikan që i vizitoi shqiptarët). Bile edhe Franz Josef Strauss, që vizitoi Shqipërinë në “dasmën” e Luftës së Ftohtë, është emërdhënësi i një sheshi të kryeqytetit. Rrugët me emrin Marks apo Lenin nuk më ranë në sy. Kush e ka shijuar socializmin në tërë spektrin e tij ka arsye të jetë i dëshpëruar thellë. Lavjerrësi duket se po bie më shumë në kahun tjetër. Kështu, kryeministri aktual socialist, Edi Rama, një piktor, e thekson “ mungesën e plotë të sindikatave”, të cilat, sipas mendimit të tij, po i mbrojnë të privilegjuarit dhe jo të dobëtit e shoqërisë.

Shqiptarët janë “ të çmendur” pas Perëndimit – dhe në veçanti ndaj Gjermanisë dhe mercedesit. Thuhet se vendi ka gjoja dendësinë më të madhe të mercedesëve në botë – që para së gjithash janë fabrikate të forta që iu përshtaten pistave të mbushura me gropa e që shqiptarët i quajnë rrugë.

Bëhen ndërtime të larta. Ndërtesat e larta në Tiranë tash ua kalojnë pirgjeve të kishave dhe minareve të xhamive. Në vitin 2012, kur udhëtova në vend, ishin universitet private ndërtesat me më së shumti shkëlqim. Biznesi me arsimin duket të jetë diç dobiprurëse. Rinia shqiptare po ngarend drejt dijes, nga e cila synon të përfitojë diku jashtë vendit, sepse edhe përkundër një ngarendjeje ekonomike nga mesi i viteve të 90-ta të ardhurat në vend kanë mbatur të ulëta. Kështu, ciceroni i udhëtimit, Martini, fiton me turizëm shumë më tepër sesa në Universitetin e Tiranës, ku ai si docent merr vetëm 250 euro në muaj. Falë njohurive të tij akademike ai është në gjendje të bëjë shpjegime të hollësishme mbi qytetet mesjetare, mbi traditat arkaike, por edhe mbi absurditetet e kohës së gurtë të komunizmit, siç janë bunkerët e betonuar, e të cilët Hoxha paranoik i ndërtoi kudo në vend. Numri i tyre sillet nga 2500’000 deri në 700’000. Shumica prej tyre sot shërbejnë si imbise, disa si diskoteka e disa të tjerë u janë shitur për para të majme koleksionistëve amerikanë dhe japonezë me pasione të çuditshme.

Shqiptarët janë disi edhe pragmatikë. Këtu ka vend edhe një anektodë e kohës osmane e prirjes së shqiptarëve për bashkëshortësi të përziere mes të krishterëve dhe myslimanëve. Kështu fundmja do të mund të shtohej edhe numri i ditëve festive. Një përcaktim që do ta bënte më të mirë dhe botën tonë – dhe i cili disi do të ishte edhe në kundërshtim me interpretimin dogmatik të socializimit të Hoxhës. Në mënyrë pragmatike shqiptarët shkojnë edhe me dy trashëgimi të diktatorit – shtëpinë e tij të lindjes në trashëgiminë kulturore botërore të UNESCOS në Gjirokastër, që tash është një muze i vendit, dhe me shtëpinë e tij të banimit në lagjen e qeveritarëve në Tiranë (“blloku”), e cila shërben si institut gjuhësor. Kudo përreth gjenden bare dhe birrari elegante. Aty ku dikur kishin rezidencën pashallarët e kuq, sot sillen vërdallë “Jeunesse dorée”(të rinjtë që bëjnë jetë begatë e të pabrenga).

Prirja e shqiptarëve për pragmatizëm ka edhe anën e vet negative – si në ndërtimin e papenguar të vendpushimit pitoresk të Sarandës. Një zbatim më rigoroz i ligjit mbi ndërtimin sigurisht se do t’i bënte mirë zhvillimit turistik në Shqipëri. Poaq grishës është edhe gadishulli i Ksamil-it – jo larg nga vendpushimi i Sarandës – me ndoshta plazhin më të bukur të vendit. Para gjirit ishujt që shtrihen në Detin Jon, të rrethuar gjithashtu me plazhe të bardha, grishin për larje. Nga këtu Ballkani duket sikur shtrihet në Karibik. Me keqardhje të madhe për gruan time u desh ta lëmë majtas Ksamilin dhe ta ndjekim pas Martinin për të parë pika të tjera kulminante kulturore – si vendin antik, Butrintin. Por, megjithatë, kjo është një shtytje për të ardhur sërish në Shqipëri dhe për të parë se si ka përparuar vendi në rrugën e tij drejt Evropës dhe në luftën e tij kundër trashëgimisë së komunizmit – si korrupsioni dhe tarafet kriminale.

Të gjithë atyre që nuk kanë qenë në Shqipëri ju them: Sa më shpejt që të shkoni, aq më mirë, sepse edhe përkundër asaj se shqiptarëve ju dëshirojmë rritje ekonomike dhe zhvillim evropian, me këtë do të humbasë një pjesë e sharmit dhe një pjesë e autenticitetit.

PS: Këtë shtyllë as nuk e ka sponzorizuar Lidhja Turistike Shqiptare, e as unë si autor nuk kam lidhje biznesi me vendin. I (pothuajse) vetmi qëllim imi është t’i heqë paragjykimet mbi Shqipërinë, e cila në aspektin e turizmit ka një emër ende shumë të keq. /Andreas Kern “The European”/

Kategori
Uncategorized

Historia e ish-Bllokut: Sekretet dhe intrigat e lagjes më të famshme të Tiranës.

Për pjesën më të madhe të qytetarëve të Tiranës, ish-Blloku është lagjja më në modë dhe më e gjallë e kryeqytetit. Për guidat turistike ai është vendi që rekomandohet për një pije në orët e vona të natës dhe për te kuptuar jetën vibrante të Tiranës. Pak qytetarë e kanë njohur atë si “zonën e ndaluar” ku jetonin drejtuesit e lartë komunistë dhe ku merreshin vendimet politike. Po si lindi Blloku dhe cila është historia e tij? Me poshtë shpjegohet historia e lagjes prej nga Enver Hoxha dominoi me dorë të hekurt Shqiperinë për 46 vjet!

“Blloku”

Në dhjetor të vitit 1960, ndërsa avioni zyrtar shqiptar – një “Antonov” me 4 motorë – u ul në aeroportin e Rinasit, Enver Hoxha padyshim që nuk e ka menduar se ky do të ishte udhëtimi i tij i fundit jashtë Shqipërisë. Për 24 vjet me radhë Hoxha do të ndrydhej në Shqipëri. Do të lëvizte në një territor tejet të ngushtë, në një nga lagjet qendrore të Tiranës, ku qe vendosur që në vitin 1944 dhe ku do jetonte deri në fund të jetës: në një lagje të quajtur “Bllok i Udhëheqjes”, krejtësisht të izoluar dhe të mbrojtur nga forca të armatosura dhe nga agjentë të Drejtorisë së Dytë të Sigurimit të Shtetit.

Historia e Bllokut është tejet interesante, një imitim i Kremlinit, por që shërbente njëkohësisht edhe si stil jete, edhe si rang hierarkik, edhe si ndërtim i kultit të individit.

Historia e tij fillon në nëntor të vitit 1944.

Liri Belishova, e dërguara e Qeverisë Provizore që do të vinte nga Berati, u befasua kur dëgjoi që komandanti ushtarak i Tiranës Mehmet Shehu kishte menduar për të gjitha. Pas një qëndrimi të shkurtër në hotel “Dajti”, drejtuesit kryesorë do të vendoseshin në një lagje në krah të bulevardit të ri, krejt përballë Kryeministrisë dhe Legatës Britanike. Enver Hoxha do të qëndronte në shtëpinë e Inxhinier Bellonit, një italian i larguar nga Shqipëria, ndërsa Xoxe në një shtëpi përbri. Blloku përshkohej nga një rrugë e drejtë, që në një anë mbaronte në bulevard dhe në tjetrën në një prej rrugëve të sapohapura të Tiranës së Re.

Hierarkia në Bllok ishte e qartë: aty rrinin familjet e anëtarëve dhe të kandidatëve të Byrosë Politike dhe të kryetarit të Presidiumit të Kuvendit Popullor. Nuk lejoheshin anëtarët e Qeverisë që nuk ishin anëtarë të Byrosë Politike.

Deri në vitin 1947 rruga që kalonte përballë shtëpisë së Hoxhës ishte e hapur. Që nga ai vit ajo u mbyll dhe, me kalimin e kohës, Blloku filloi të marrë edhe rrugët paralele. Më 1985 ishte një lagje prej afro 151 400 metrash katrorë dhe tashmë, përpara derës së shtëpisë së Hoxhës, nuk mund të kalonin në këmbë as anëtarët e Byrosë Politike.

Jeta në Bllok është njëra ndër temat e ndaluara, por edhe më misterioze të Shqipërisë komuniste. Ruajtja e tij bëhej me aq fanatizëm, sa pushteti në Shqipëri filloi të konsolidohej edhe përmes martesave të brendshme dhe lidhjeve të krushqisë, lidhje që nisën qysh herët në ditët e para të krijimit të tij dhe që u konsoliduan edhe në brezin e dytë e madje edhe të tretin, siç dëshmon Bashkim Shehu, djali i ish-kryeministrit për 27 vjet të Shqipërisë, Mehmet Shehut. Në librin “Vjeshta e ankthit”, botuar në Paris dhe në Tiranë pas daljes nga burgu në vitin 1991, ai e përshkruan kështu rrjetin nepotik të Bllokut:

“kjo u shfaq që në fillimet e këtij pushteti, kur filluan të lidhen varg e varg e radhë-radhë krushqitë brenda tij. Kësisoj, që nga Enver Hoxha që lidhi krushqi me Gogo Nushin, duke i dhënë vëllait të këtij të fundit mbesën e vet; e pastaj te Hysni Kapo, gruaja e të cilit është motra e Alqi Kondit dhe e Pirro Kondit, i cili është baxhanak i Manush Myftiut, motra e të cilit është gruaja e Pilo Peristerit dhe po kështu, motra e Ramiz Alisë u bë gruaja e Reiz Maliles, motra e të cilit, është gruaja e Xhaferr Spahiut, kurse gruaja e Bilbil Klosit është motra e gruas së Ramiz Alisë. Të gjithë këta anëtarë të Byrosë, Komitetit Qendror ose ministra dhe zëvendëskryeministra [… ] Dhe nga martesat e njerëzve të pushtetshëm, sikurse më së shpeshti nga çdo martesë, lindën fëmijë dhe këta fëmijë u rritën dhe dikur u erdhi mosha edhe këtyre për t’u martuar […] Dhe kështu u martuan e bija e Adil Çarçanit me të birin e Manush Myftiut […] thuajse njëkohësisht u fejua i biri i Enver Hoxhës me të bijën e vëllait të Ramiz Alisë […] por edhe Kadri Hazbiu u lidh me Enver Hoxhën, kur të bijën e Enver Hoxhës e mori i vëllai i të shoqit të një mbese të gruas së Kadri Hazbiut…”.

Të njëjtën gjë dëshmon edhe nusja e djalit të vogël të Enver Hoxhës, Liljana Hoxha, në një intervistë të vitit 2010:

“Krushqitë në Bllok ishin të gjitha aleanca politike, por paksa të studiuara që të mos bëheshin në gradën e parë. Për shembull, tek anëtarët e Byrosë, midis fëmijëve të anëtarëve të Byrosë, por të bëhej që një djalë të marrë mbesën e tjetrit e me radhë. Dhe të gjitha martesat u kryen brenda Bllokut…”.

Nuk ka asnjë dyshim që lidhjet dhe krushqitë brenda Bllokut qenë njëra ndër temat më të komentuara në vend. Në vitin 1991, kur komunizmi ra, gazeta e parë e opozitës së re arriti numrin rekord të shitjeve me një artikull të kryeredaktorit të saj Frrok Çupi të titulluar “Përse nuk çahet Blloku”? Artikulli shënonte se Blloku nuk ishte një nocion gjeografik, nuk ishte një lagje, për një mënyrë të jetuari, anëtarët e së cilit veç statusit politik i lidhin mijëra fije familjare dhe farefisnore.

Pjesëtarët e Bllokut kishin një trajtim special: personel shërbimi, shitore ku mund merrnin ushqim dhe veshje perëndimore, një seri vilash, shtëpish pushimi në gjithë Shqipërinë dhe shumë favore të tjera. Por me kalimin e viteve jeta e banorëve të paktë të Bllokut u bë më e ndërlikuar. Bashkim Shehu e përshkruan kështu jetën në Bllok:

“Në atë lloj niveli, të atij sistemi, nuk ka miqësi. Në njerëz që kanë qenë të lidhur fort me njëri-tjetrin ka bashkëfajësi dhe lidhje interesi, që shtypin shumë e shumë njerëz të tjerë. Ai që ka epërsi nga pushteti, në këtë rast Enver Hoxha, është më i kthjellët me idenë që këtu s’kemi të bëjmë me miqësi, ndërsa caku i secilit varet nga numri një, përpiqet që të gënjejë veten që ka besnikëri, miqësi etj. Me sa kam mundur të vëzhgoj tim atë në qëndrimin ndaj Hoxhës, ka qenë një lloj adhurimi ndaj tij dhe një njeri që ai mendonte se duhet të ishte besnik ndaj tij dhe duhet të punonte bashkë me të”.

Mungesa e sinqeritetit në një jetesë të tillë si ajo në Bllok p dyshim që duhet llogaritur në radhë të parë e mbi të gjitha te vetë Hoxha. Në një filmim propagandistik të vitit 1982 ai shfaqet për krahu me Myslim Pezën e Haxhi Lleshin, miqtë e tij të Luftës. Teksti i shkruar nga Nexhmije Hoxha, që i drejtohet mbesës së saj Valbona, fillon me fjalët:

“Ja, erdhën shokët e gjyshit, i ngjitën shkallët bashkë, ngadalë- ngadalë. Vitet dhe sfidat i kanë lodhur, por ata janë të gjithë të rinj, 41-vjeçarë, se kaq është Partia e tyre”.

Sytë e Hoxhës duken të trishtuar dhe të lëngëzuar nga kujtimet dhe nostalgjia për dy miqtë e vjetër. Pak kohë më parë ai i kishte dhënë Myslim Pezës dekoratën më të lartë në vend në një ceremoni në të cilën, ndër të tjera, kishte mbajtur këtë fjalim për të:

“Këtë titull nuk ta japim se je më i moshuari nga ne, por ky ka një kuptim të madh politik për ato që thashë dhe për veprimin tënd që në kohën e Zogut, kur dhe sinjalin e revoltës dhe vrave pikërisht Osman Balin, torturuesin dhe vrasësin e Haxhi Qamilit, shërbëtorin e Vërlacit e të Ahmet Zogut. Gjesti yt trimëror e burrëror s’ishte një gjest i thjeshtë hakmarrës ose terrorist, por një gjest politik, sepse ai simbolizonte dorën e fshatarësisë sonë patriote që ngrihej kundër tiranëve. Ty këmba- këmbës të ndoqi regjimi i Zogut, prandaj u detyrove të shkoje në mërgim, ku jetove si patriot shqiptar dhe i ndershëm në gjirin e shqiptarëve që jetonin nën varfërinë e kralëve serbe. Ti ashtu jetove, por mendjen e kishe në Pezë, në Shqipërinë e dashur që vuante, pavarësisht se në krye kishte një mbret që vetëm emrin kishte shqiptar, sepse në fakt ai ishte i huaj, i shitur, tradhtar, njeriu i të gjitha të këqijave për popullin tonë fisnik e të shumëvuajtur. Më ka njohur me ty miku yt dhe i imi, patrioti Esat Dishnica. Kemi kaluar ditë të vështira bashkë, por edhe çaste të lumtura kur kemi parë zhvillimin e vendit në rrugën e Partisë e të marksizëm-leninizmit…”.

Por hapja e Arkivave pas vitit 1992 ka dëshmuar se pikërisht në atë kohë, pikërisht kur ai filmim po bënte xhiron e kinemave në Shqipëri, Hoxha hidhte në ditarin  e tij këto mendime për Myslim Pezën, Haxhi Lleshin dhe miqësinë e tyre:

“E hënë 21 qershor 1982.

Me shokët Ramiz [Alia], Simon [Stefani] dhe Kadri [Hazbiu] bisedova për çështjen e shokut Haxhi Lleshi, i cili nuk është korrekt nga ana morale, gjë që e ka shtyrë në një rrugë të kundërt me shokët që punojnë në aparatin e Presidiumit të Kuvendit Popullor. Këta të fundit i kanë vënë në dukje qëndrimet armiqësore të një farë D. S. që punon atje dhe që, duke mbajtur Haxhiu  qëndrime jo normale me të, kjo grua po vepron në aparatin e Presidiumit të Kuvendit Popullor si një provokatore e vërtetë, si një intrigante e përsosur.

E martë 22 qershor 1982.

Po na lind një shqetësim i ri, i rrezikshëm. Kush e shkakton? Ku është burimi? Në kohën kur zbuluam puçin e Beqir Ballukut e kompani, Haxhi Lleshi u fut në konflikt me gruan e tij dhe me të gjithë fëmijët, djem e vajza. Gruaja e Haxhiut, me prejardhje bajraktarësh (Familja Jegeni ka të arratisur politikë në Jugosllavinë titiste) filloi të flasë hapur me këdo kundër Haxhiut. Ajo po bën këtë veprim skandaloz kundër Presidentit të Presidiumit të Kuvendit Popullor. Me Hysninë [Kapon] e thirrëm një herë e dy Haxhinë dhe ia kemi vënë në dukje këto që po ndodhin, i thamë të merrte masa ose të ndalonte që gruaja e tij të izolohej në ndonjë fshat. Përgjigjja e Haxhiut ishte: “Ku të thotë Partia!” Po në këtë kohë filloi edhe lufta e fëmijëve kundër babës [Haxhiut]. Djali i tij R. (që punonte në aparatin e Komitetit Qendror) e akuzoi babën e vet si “tradhtar”. U thirr të shpjegohej, ai nguli këmbë në të tijën. U thirr nga Hysniu Haxhiu. Ky i tha se nuk ka ç’i bën djalit. Hysniu atëherë i shprehu mendimin: Nuk e dërgojmë dhe këtë në fshat të punojë tok me nënën e vet, gruan e Haxhiut?! Ky, si zakonisht, ishte dakord duke thënë: “Si të thotë Partia!” Kështu u mbyll kjo çështje, megjithatë mbeti e dyshimtë për ne. Ku ishin shkaqet?!

Kaluan vitra. Marrëdhëniet e Myslim Pezës me Haxhi Lleshin, si kurdoherë, ishin të shkëlqyeshme, pa asnjë re. Por gjatë vitit të fundit, papritur e pa kujtuar, filloi të vërehej qielli i kësaj miqësie.

Myslim Pezës, që Partia dhe unë ia kemi vënë shumë mirë në dukje rolin që ka lozur në Luftën Antifashiste Nacional-Çlirimtare, i hipi në kokë që në moshën 80 e ca vjeçare dhe i verbër nga sytë të shkruajë kujtime në “tri vëllime”. Ai u mor vesh me Haxhi Lleshin, i cili i rekomandoi që të vinte t’ia regjistronte në shtëpi sekretarja e tij. Dhe kështu u bë. Filloi regjistrimi, por Myslimi nuk “kish durim”, ky donte t’ia shtypte këto sa më shpejt. Pse? Nuk dihet.

Myslimi u zemërua dhe u shpreh se “kjo grua nuk është e mirë, regjistrimet e kujtimeve të mia ajo po i mban në sirtar, pse kërkon t’i përdorë edhe Haxhi Lleshi për veten e tij”. Në fakt, edhe Haxhi Lleshi kishte filluar regjistrimin e kujtimeve të veta. Të dy po vepronin paralelisht dhe të dyja palëve po ua regjistronte këto kujtime e njëjta grua D. S. Myslimi kërkoi me zemërim t’i dorëzoheshin regjistrimet e tij, pse mendonte që “Haxhiu po i hante bukën”. Iu morën regjistrimet kësaj gruaje, e cila nguli këmbë të mos i jepte, pastaj u urdhërua me protesta në Komitetin Qendror.

Myslimit iu dha një person tjetër nga Partia për të vazhduar regjistrimin dhe ky ia regjistroi, ia zbardhi, ia dha një kopje aparatit të Komitetit Qendror të Partisë dhe një kopje ia dha vetë Myslimit. Ky priste që Komiteti Qendror t’ia dërgonte shtypit, por kjo punë po vonohej. Atëherë Myslim Peza shpejt e shpejt ia dërgoi këto Ndërmarrjes së Botimeve, ku personi i ngarkuar me këtë punë, duke i lexuar “këto kujtime”, vuri duart në kokë nga përmbajtja, prandaj lajmëroi Komitetin Qendror të Partisë. Këto kujtime po studioheshin në këtë kohë nga aparati i Komitetit Qendror të Partisë, që kishte ardhur në konkluzionin se nuk mund të shtypeshin, pse kishin të bënin me një histori plot aventura të Myslimit, që ai i konsideronte si akte “heroizmi, patriotizmi” etj., deri në fillimin e Luftës Antifashiste Nacional-Çlirimtare, kur ai mori kontakt me ne.

As ngjarjet historike të Pezës, që janë vepër e Partisë, as lufta e pezakëve nuk përmendeshin në këto regjistrime, bile vetë lufta e Myslimit errësohet aty me gojën e tij, jo vetëm me mendime të çoroditura individuale, subjektiviste, të përsëritura, duke u futur në cikërrimat e katundit e të fshatrave, por çka është më e rëndësishmja, në këto materiale janë regjistruar pjesë që kanë të bëjnë me plot aventura të Myslimit në emigracion, në Jugosllavinë e kralëve të Serbisë. Në këtë pjesë të jetës së tij Myslimi tregon se merrte para nga jugosllavët, se këta i kishin propozuar ta bënin agjent, po ai “nuk pranoi”. Megjithatë jugosllavët, tregon aty Myslimi, vazhdonin t’i jepnin rrogë. Kur Myslimi ish akoma në Shqipëri, në kohën e Zogut, Legata Jugosllave i dha 500 napolona, “po Myslimi nuk i mori ato në dorë, por hallexhia”.

Dhe Myslimi vazhdon të tregojë kështu mbi propozimet për të bashkëpunuar kundër Zogut me Gani Kryeziun, familjen e Lleshit [Haxhiut], ose me Irfan Ohrin. Me ndihmën e serbëve Myslimi zgjodhi kështu familjen e Lleshajve, familje “me shumë autoritet në Jugosllavi dhe në Beograd”. Atje ai u njoh me Haxhi Lleshin dhe vazhdojnë të tregohen aventurat e të dyve që i ka regjistruar me gojën e tij.

Gjatë gjithë jetës dhe punës që bëmë së toku me Myslimin asnjëherë ky nuk më ka folur për këto ngjarje të jetës së tij. Pse i mbante ai fshehur këto ngjarje nga unë dhe nga Partia? Pse i nxjerr tash në këtë kohë, kur zbuluam komplotin e Mehmet Shehut? Mos kërkon t’i dalë rrezikut përpara? Mos ka frikë se ia zbulojnë të tjerët? Me këto kujtime që Myslimi kërkon t’i shtypë me këmbëngulje, ky errëson vetë figurën e tij që ia ngritën lart Partia dhe lufta. Po t’i lejojmë ne të shtypen këto aventura të Myslim Pezës, atëherë i kemi dhënë një armë në dorë armikut dhe opinionit: “Me të tillë njerëz ka bashkëpunuar Partia?” Po ne nuk do t’ia japim këtë sadisfaksion as Myslimit, as jugosllavëve. Ne do të bëjmë çmos që Myslim Peza ta ngrysë jetën kështu siç është, me të këqijat dhe të mirat e tij.

E martë 22 qershor 1982

Me këtë “çështje të Myslim Pezës” plekset njëkohësisht edhe çështja e Haxhi Lleshit. Nga gjumi i rëndë ku kish rënë, pas vetëvrasjes së armikut Mehmet Shehu, u zgjua edhe Haxhiu [Lleshi]. Gruaja D. S me biografi të mirë, nëpunëse në Presidiumin e Kuvendit Popullor, na është bërë sekretare e Haxhiut, por ky e ka tepruar me të, siç flitet midis nëpunësve të Presidiumit të Kuvendit, të cilët po i shkruajnë Komitetit Qendror të Partisë që “të pengohet ky skandal”. Por e keqja mbi të këqijat është se kësaj i është rritur aq shumë mendja sa po ngatërron gjithë aparatin duke bërë atje “ligjin” në emër të Presidentit. Por çfarë ligji? Ajo është kthyer në një provokatore pa kufi, flet keq për udhëheqjen kryesore të Partisë dhe arrin deri atje sa t’i thotë një shoku komunist, që punon në aparatin e Presidiumit të Kuvendit Popullor, dhe është ky që i shkruan këtë Komitetit Qendror të Partisë, se “Kur të vdesë Enver Hoxha fuqinë do ta marrë Haxhi Lleshi”. Është e qartë se këto veprime të rrezikshme janë muhabetet që ia bën asaj Haxhi Lleshi, të cilit e pakta që mund t’i themi është se Haxhi plakut i ka hipur në kokë marrëzia dhe “ç’i ka barku, ia nxjerr bardhaku”. Kjo është një.

E dyta: Siç duket, Haxhi Lleshi ia futi edhe Myslimit këtë grua që t’ia regjistronte kujtimet për të parë çfarë pohon ky për periudhën kur ishte i internuar në Jugosllavi. Ç’flet për Haxhinë, për babanë dhe xhaxhallarët e tij me Aqif Lleshin? Haxhiu pa se në këto kujtime ai dhe familja e tij po komprometohej me jugosllavët nga ana e Myslimit. Haxhiu nuk ia kthente këto shkrime Myslimit derisa ky u zemërua dhe u detyrua D. S.-ja t’ia dorëzonte.

Është e qartë për ne se Haxhiu u vu në pozita të vështira nga shoku i tij i vjetër, prandaj krijoi një intrigë të re, thelbi i së cilës mund të jetë i vërtetë. Në aparatin e Presidiumit të Kuvendit Popullor punon edhe një grua tjetër, që është mbesa e Myslim Pezës. Kjo me siguri duhet t’i ketë treguar Myslimit për marrëdhëniet e Haxhiut me D. S.-në dhe ambiciet, xhelozitë e këtyre dy grave janë bërë problem në aparatin e Presidiumit të Kuvendit Popullor. Pas çështjes së regjistrimit të kujtimeve të Myslimit, Haxhi Lleshi përpara shokëve anëtarë të Komitetit Qendror, që punojnë në Presidium të Kuvendit Popullor, Spiro Kolekës, Shefqet Peçit dhe Xhafer Spahiut, ngre çështjen: të përjashtohet nga aparati i Presidiumit një punonjës i Presidiumit dhe mbesa e Myslim Pezës, pse kanë marrëdhënie seksuale me njëri-tjetrin”. Shokët i kërkojnë Haxhiut të japë fakte, po ky nuk dëgjon të japë dhe flet në mënyrë provokative se “duhet bërë kështu si them unë”. Shokët e refuzojnë propozimin e tij dhe Haxhiu, “shoku President”, u thotë: “Dua të shtrohet ky problem në organizatën bazë të Partisë”.

Këtë skandal e mori vesh Myslim Peza, i cili thirri Xhafer Spahiun dhe i tha se “po e bëri Haxhiu këtë, më ka turpëruar mua, dhe unë do të pres çdo marrëdhënie me të”. Haxhiu i thotë Partisë “shkel brezin që po të lëshoj” dhe të bëhet skandal. I bën njëkohësisht shantazh edhe Myslim Pezës, që edhe ky nga ana e vet e kërcënon.

U këshilluan anëtarët e Komitetit Qendror të Partisë, që punojnë në aparatin e Presidiumit të Kuvendit, që ta trajtojnë çështjen me gjakftohtësi të madhe, se ajo po merr formën e një provokacioni nga ana e Haxhi Lleshit. Të mos transferohet asnjë nga ata të dy nga aparati i Presidiumit, siç do Haxhiu dhe asgjë të mos shtrohet në organizatën bazë.

Gjatë kësaj kohe në Komitetin Qendror të Partisë dhe mua më vijnë letra anonime për lidhjet e Haxhiut me D. S. I vinë letra të tilla dhe Ramizit, me firmë nga një shok komunist që është në Presidium, për pikëpamjet armiqësore që shpreh gruaja, e cila punon sekretare e Haxhi Lleshit. Letra anonime i dërgohet Haxhiut nga sekretari i Komitetit Qendror të Partisë, Simon Stefani, që të marrë dijeni. Haxhiu i përgjigjet Simonit (të gjitha këto letra ndodhen në arkivin e Komitetit Qendror). Haxhi Lleshi tërhiqet nga kërkesa që kishte bërë për përjashtimin e mbesës së Myslim Pezës, por ngul këmbë që të përjashtohet nëpunësi në fjalë dhe si arsye nxjerr disa gjëra të kota. Shokët i vënë në dukje Haxhiut se arsyet që ai jep nuk janë me vend, sidoqoftë ta përjashtojmë nga aparati si atë, si D. S. se po na bëhet skandal dhe i numërojmë Haxhiut sjelljet arrogante dhe armiqësore të saj (pa i thënë gjë për lidhjet me të). Haxhi Lleshi u përgjigjet se ai nuk është dakord me ta. “D. S. unë nuk lejoj të përjashtohet nga Presidiumi i Kuvendit dhe të shkojmë në organizatën bazë”. Anëtarët e Komitetit Qendror të Partisë, që punojnë në Presidium, i thonë Haxhiut të mos çohet ky problem në organizatë bazë të Partisë, se atëherë do të na dalin në shesh shumë gjëra, që do ta ulin prestigjin e tij si President i Presidiumit. Haxhiu shkoi deri atje, sa t’u thotë shokëve “le të më nxjerrë Partia në pension, duke më hequr nga Presidiumi”.

Këto janë dy probleme që këta dy persona i nxjerrin në shesh dhe i krijojnë kokëçarje Partisë në këtë kohë. Të dy këta dhanë një kontribut në Luftën Antifashiste Nacional-Çlirimtare. Partia dhe unë i kemi nderuar, kemi vënë në dukje meritat e tyre, në popull ata njihen si shokë udhëheqës. Për çfarë arsyeje të dy këta, Myslimi dhe Haxhiu, i hapin për herë të parë këto letra të vjetra të tyre dhe në një kohë që Partia po kapërcen me sukses punën shumë armiqësore të Mehmet Shehut si agjent i jugosllavëve? Këta po na krijojnë me këtë një kokëçarje të re. Mos vallë qëndron gishti i jugosllavëve prapa tyre? Përvoja e luftës kundër armiqve të jashtëm dhe të brendshëm na ka dhënë mësime të mëdha. Kemi qenë dhe vazhdojmë të jemi vigjilentë për të mbrojtur atdheun, Partinë, socializmin.

Do të dëshiroja që në çështjet e këtyre dy shokëve të mos ketë gisht armiku, por vigjilent duhet të jem dhe do të veproj në mënyrë që sadisfaksion armikut jugosllav të mos i jap asnjëherë dhe të mos bie në provokacionet e këtyre dy shokëve në qoftë se janë provokacione. Me gjakftohtësi do të veproj që të mbrohet atdheu, të shmanget skandali që kërkon të bëjë armiku dhe këta dy shokë “të vjetër” të bëhen të parrezikshëm dhe në interesin e Partisë, që sulmohet vazhdimisht nga armiqtë, të marrim ato masa që vetëm armiku të dështojë, kurse Partia e populli të triumfojë”.

Mbi ditar, nga një njeri i afërt – me gjasë Nexhmije Hoxha – është vënë shënimi: “Ta shohë vetëm shoku Ramiz”. Pas viteve 1976-1978, kohë gjer në të cilën ai e shkruante vetë me dorë ditarin e tij, Enver Hoxha nuk ka mbajtur ditar të shkruar. Ai i citonte mendimet e tij, ato zbardheshin, shtypeshin dhe kalonin në fondin e tij, mbi të cilin ai përzgjidhte ato që shkonin për botim dhe ato që s’do të botoheshin kurrë, si këto dy shënime. Ditaret e Hoxhës gjenden tanimë në Arkivin Qendror të Shtetit, të lidhur në disa dhjetëra vëllime.

Liljana Hoxha, nusja e djalit të vogël të Enver Hoxhës, hyri në Bllok në vitin 1973. Ajo ishte studente, kur djali i dytë i tij, Sokoli, i propozoi për martesë. Ishte nga krushqitë jashtë Bllokut dhe vetë Liljana Hoxha është e bindur se vjehrra nuk ia fali kurrë që vinte nga “bota përtej postbllokut”. Për një kohë të gjatë ka mbetur e izoluar, siç dëshmon vetë. Në një intervistë të vitit 2010 ajo kujton:

“Unë jam martuar në vitin 1972 dhe që nga ajo kohë kujtoj se situata në Bllok ka qenë gjithmonë shumë e nderë, shumë e kontrolluar. Mund të them se ai ishte i vetmi vend ku liria mungonte në mundësinë më ekstreme. Kontrollohej çdo gjë,  kush hyn, kush del, me kë shoqërohet, çfarë futi brenda”.

Pyetjes se cilat ishin familjet kryesore në Bllok, ato që në njëfarë mënyre i jepnin tonet atij, ajo i përgjigjet:

“Familjet e Enver Hoxhës, Mehmet Shehut dhe Hysni Kapos. Por marrëdhëniet midis këtyre familjeve dukeshin që ishin hipokrizi e gjallë. Hipokrizi dhe kishte dhe disnivele. Kishte arsye për të pasur xhelozira. Fiqirete Shehu dhe Vito Kapua vetë ishin më inteligjente se Nexhmije Hoxha. Kishin atë natyrën e protagonizmit, flisnin dhe merrnin pjesë në çdo situatë që u ndodhej. Nexhmija kishte natyrën vetëm të heshtte, të vështronte, të studionte dhe të bënte rolin e një gruaje të tërhequr që ishte vetëm në funksion të të shoqit të saj”.

Fati e solli që, me përjashtim të familjes Hoxha, Kapo dhe Alia, gjithë familjet e tjera të Bllokut të ndryshonin vazhdimisht. Spastrimet qenë arsyeja më e shpeshtë. Por i çuditshëm është fakti se, edhe pas dënimit, edhe pas ndryshimeve të vitit 1990, ish-pjesëtarët e Bllokut, rrallë, shumë rrallë kanë folur për jetën e atjeshme. Në shumë anë, ata i ngjajnë anëtarëve të një sekti, që të detyruar nga një betim a kërcënim, refuzojnë të flasin gjithë jetën për atë pjesë që kanë kaluar aty. Vetëm në vitin 2011, Spartak Ngjela, djali i ish ministrit të Tregëtisë për 28 vjet, Kico Ngjelës, solli në kujtimet e tij detaje dhe analiza realiste nga jeta në Bllok. Të vetmet shënime që hedhin njëfaqësoj dritë mbi atë që realisht ndodhte aty.

Në kujtimet e tij, Ngjela i jep hapësirë një vendi thuajse dominues, “Shtëpisë së Partisë”. Ishte një lloj klubi, brenda Bllokut, në anë të Komitetit Qëndror të PPSH – së. Një shtëpi e bukur, ndërtuar nga ish Kryeministri Koco Kota në fund të viteve ‘ 30 – të si vilë banimi, por ai nuk hyri asnjëherë aty. Kur vila u bë gati, Kota u largua nga Shqipëria bashkë me Mbretin Zog në mërgim. Ai u vendos në Selanik ku qëndroi nga viti 1939 deri më 1945. Në fillim të këtij viti, 3 oficerë të Sigurimit bashkë me disa militantë komunistë grekë e rrëmbyen në një klub të qytetit dhe e sollën fshehtas në Shqipëri. Kota u nxorr përpara Gjyqit Special dhe u dënua me 30 vjet burg. Ndërroi jetë në Burgun e Burrelit, më 1949, në po atë burg, ndërtimin e të cilit, e kishte firmosur dhe ideuar vetë kur ishte Kryeministër. Shtëpia e tij u shndrrua herët, në fund të viteve ’40 – të si një lloj klubi i Bllokut me emrin “Shtëpia e Partisë”. Ajo kishte disa salla ndenjie, sallë bilardoje dhe një kinema ku shfaqeshin filmat e ndaluar për publikun e gjerë. Vizita apo kafja në “Shtëpinë e Partisë” ishte një ritual thuajse i përnatshëm, disa orësh, për drejtuesit e lartë komunistë. Udhëheqësit kryesorë qëndronin në katin e dytë, shpesh të kredhur në biseda të gjata, tonin e së cilave e jepte Hoxha. Nga bisedat e thjeshta, ato për politikën e jashtme e deri tek diskutimet që kishin rëndësi jetike për komunizmin në Shqipëri zhvilloheshin kryesisht aty. Spartak Ngjela kujton se Hoxha donte që gjithë rrethi i tij të ishte aty, përditë, pa mungesa. Ishte një lloj kontrolli, i ngjashëm me atë të Stalinit. Ai donte t’i shihte në sy bashkëpunëtorët, donte ta ndjente dhe ta prekte besnikërinë e tyre. Aq e fortë qe kjo ndjesi, sa një ndër akuzat që i bëri Bedri Spahiut, në vitin 1955 ishte se “prej dy muajësh ai nuk ishte dukur në shtëpinë e partisë”.

Kur nuk ju fliste bashkëpunëtorëve të tij, kur nuk niste ndonjë diskutim të gjatë politik, Hoxha preferonte të luante bilardo. Ai ishte i zoti në këtë lojë. Ata që kanë qenë prezent aty, dëshmojnë se askush nuk e mundte dot. Ishte nga të paktat reflekse të rinisë që i kish mbetur ende. Nuk i pëlqente të pinte. Herë herë preferonte ndonjë gotë uzo të shuar me ujë dhe me akull; i pëlqenin gjërat pikante dhe kamarieri ja shërbente gjithcka me uthull të fortë. Personeli atje, si edhe ai i shtëpisë dhe thuajse gjithë bashkëpunëtorët, e thërriste Komandanti. Një emër që i kish mbetur që pas lufte nga partizanët që u morën në shërbim dhe me të cilin vijuan ta thërrasin deri në vdekje në vitin 1985.

Pas prishjes me Bashkimin Sovjetik kulti i Hoxhës kishte filluar të ngrihej në kulm. Hoxha po imitonte gjithnjë e më shumë Stalinin dhe po përfshihej nga paranoja që diktatori sovjetik kishte shfaqur afro 40 vjet më parë. Një industri e tërë mediatike dhe kinematografike u vu në shërbim të ngritjes së kultit të tij, të ndërtimit të imazhit të “udhëheqësit” të pagabueshëm dhe babaxhan. Çdo imazh që transmetohej shihej dhe rishihej disa herë për të krijuar pamjen sa më perfekte. Hoxha ishte gjithnjë i krehur, i rregullt, i qeshur, dhe asnjë filmim nuk tregon ndonjë moment dobësie tek ai. Pamjet e transmetuara përcillnin një eufori dhe një entuziazëm të pandërprerë, që të befason.

Por filmimet e paautorizuara, që janë zbuluar më vonë, kanë rrëfyer një Hoxhë krejt tjetër. Në një filmim mbledhjeje të Byrosë Politike, në vjeshtën e vitit 1982, ai është filmuar duke u thënë anëtarëve të Plenumit për Kadri Hazbiun:

“Qijani motrën!”

Në një mbledhje tjetër ai përsëri e pyet me qesëndi Kadri Hazbiun:

“Për kë flet ti mo, për Beqir Ballukun?! Pse s’e dimë ne se ç‘është Beqir Balluku? Një mut muti!”

Filmimet e mbledhjeve të Byrosë dhe të Komitetit Qendror janë të mbushura me fraza të tilla befasuese për një njeri politik. Me gjasë, këto kanë qenë sjellje normale të Hoxhës, nëse u referohesh njerëzve që e kanë njohur atë.

Që nga viti 1960 Blloku filloi të fortifikohej më shumë dhe siguria e Hoxhës filloi të shndërrohet në një lloj paranoje, një paranojë që do të angazhonte disa mijëra vetë çdo ditë./Opinion.al

(Marrë nga Libri “Enver Hoxha” i Blendi Fevziut)

Kategori
Uncategorized

z.

Kategori
Uncategorized

JOOOO, NUK VDES SKLLAVE UNE! DJE U MPAKTA,

JOOOO, NUK VDES SKLLAVE UNE! DJE U MPAKTA, u mbeshtolla me batanije, ndeza nje drite te vogel mbi tavoline e shkrojta !Sot u ngrita duke u dridhur, piva ilacet, bera gjelperat, ngroha nje pjate makarona te djeshmet me petro-gas dhe u futa ne krevat! Filloi te me shtrengoje zemra, krahu mu mpi, lotet s’prisnin rradhe…mu duk vetja nje SKLLAVE E RRENUAR! U ngrita, ndeza dritat, ndeza kondicionerin, mbusha gjysem gote raki te qetesonja zemren…dhe mora fryme e lire! Le te vine te mi fikin dritat, le te vine te me vene prangat e te me fusin ne burg…te pakten jam e lire ne shpirt, jam luftetare dhe nuk i neneshtrohem frikes! A e dini c’me thane sot ne telefon, pasi me kishin lexuar stasusin ne fb ” Te rrofte ty qe u persekutove gjithe jeten, te rrofte ty qe luftove per Demokraci, te rrofte ty qe luftove kunder korupsionit…po te lene te vdesesh ne nje konvikt, nje pension te hajrit s’te dhane, qe ne fund te benje nje jete normale e te qete…a e di kujt i kane dhene pension special ELENA KADARESE!!!!!!!! ULERITA!!! Prisni t’ju sqaroj, me ELENEN, s’kam asgje…kemi qene shoqe dikur, po me kete QELBESIRE SHTET…KAM! Elena, s’ka asnje merite qe te evidentohet me “pension special”; ka punuar disa vjet ne gazeten PIONIERI, po vetem gazetare nuk ishte…merrte rrogen dhe ishte e shoqja e ISMAIL KADARESE, te perkedhelurit te pushtetit! Atehere ne Tirane thonin “Ate qe dikush ka frike ta mendoje Ismaili, e shkruan” A ishte ISMAILI qe i quajti njerzit qe iken me EKSODIN…JASHTEQITJA E KOMBIT,HE A ISHTE AY!? Oh sa shume i njoh te dy dhe pse kane gati 30 vjet te ikur, prap gryejne nga buka e shqipetareve! TURP PER KETE QEVERI…hajde me vini prangat , me mbyllni gojen…GJITHE BOTES DO TI DREJTOHEM!!!

Kategori
Uncategorized

Korça ka mësuar nga e kaluara.

Nga Vepror Hasani/
Seç zuri një shi-o, zuri një qamet, medet, moj Korçë, medet

Përmes Korçës kalonte një lumë. Ata që zbrisnin nga malet e Moravës e quanin “lumi i Moravës”, sepse buronte prej prej andej. Ata që vinin nga fshatrat përreth Mborjes e njihnin si “lumi i Mborjes”, sepse lumi kalonte edhe aty. Banorët e Korçës e kishin pagëzuar me emrin “lumi i Korçës”, sepse nuk mund ta quanin ndryshe. Megjithatë për shumë kohë e vite lumi mbajti emrin e tij të dikurshëm, “lumi i Moravës”.Ai hynte në Korçë diku aty ku ndodhet sot fabrika e birrës, te vendi që njihet me emrin “çezma e Shetros”. Pikërisht aty, disi pranë apo larg, gjendej një mulli. Mulliri ndante Korçën me Mborjen. Lumi zbriste tatëpjetë dhe hynte mes pazarit, dilte nga qyteti dhe derdhej në kënetën e Maliqit shumë afër me fshatin Sovjan. Të dy anët e qytetit bashkoheshin nga një urë e madhe e gurtë. Përgjatë lumit kishte edhe ura më të vogla. Në verë ishte gjithnjë i thatë, i heshtur krejtësisht si një lumë i vdekur, por në vjeshtë e ndryshonte tërësisht pamjen. Fillonte e mbushej me ujë, rridhte rrëmbyeshëm e bëhej i frikshëm, si një qenie e çuditshme që ngrihej nga varri. Tentonte vazhdimisht të dilte nga shtrati dhe të përhapej në qytet si të donte. Ai do të përbytte dy herë pazarin e Korçës.

Përmbytja
Ishte viti 1929. Nuk dihet cili muaji i vjeshtës apo i dimrit ishte. Në atë kohë Korça kishte tri gazeta: gazetën “Gjorixha” me drejtor Sami Beun, gazetën “Lidia” me drejtor Mihal Gramenon dhe gazetën “Pellasgo” me drejtor Kostandin Skënderi. Ndoshta do të ketë mbetur diçka e shkruar në faqet e tyre. Në kujtimet e njerëzve ai vit ka mbetur i paharruar. Kishte ditë që lumi turfullonte si i çmendur. Sillte shumë ujë dhe nuk ngopej. Po mblidhte gjithë rrëket e malit të Moravës. Diçka e keqe kishte për të ndodhur. “Bënte shumë ftohtë”, kujtojnë më të moshuarit. “Shiu që binte nuk kishte të ndalur”, tregonin pleqtë. Oshëtima e rrjedhës përhapej ditë e natë nëpër qytet, si ulërima e një përbindëshi të plagosur keqazi. Pritej se çfarë do të ndodhte. Më e parashikueshmja ishte se ai mund të rrëmbente pazarin e ta çonte në kënetën e Maliqit. Ashtu ndodhi. Uji doli nga shtrati dhe hyri në pazar. Nuk kishte njeri që mund t’i dilte përpara. Nuk kishte asnjë mënyrë për ta ndalur. Uji përpinte gjithçka. Tmerrin e tregojnë vargjet e një kënge të vjetër: “Seç zuri një shi-o, zuri një qamet,/ medet, moj Korçë, medet…”. Medet oiii. Në shtëpitë e tregtarve kishte pllakosur trishtimi. Gratë vajtonin dhe i luteshin Zotit. Argjendarët vraponin drejt dyqaneve dhe qëndronin të stepur. Lumi i Korçës ishte bërë det. Terzinjtë, këpucarët, qyrkxhinjtë, shajakxhinjtë shinin se si malli i tyre herë zhytej në brendësi të ujit, herë dilte mbi sipërfaqe si për të kërkuar ndihmë. Medet, moj Korçë, medet! Deri atë ditë, por edhe disa vjet më pas pazari kishte qenë tregu më me emër në të gjithë vendin. Të shtunave bëhej gjithnjë pazari i madh, ose siç quhej ndryshe “panair”. Vinin aty nga nahija e Kosturit, nga Naselishti, nga Opari, nga Gora, nga Mokra, nga Kolonja e Leskoviku, nga Pogradeci, nga Prespa, nga Devolli, nga Përmeti e rrethe të tjera. Sillnin dhe blinin prodhime leshi, stofra dhe mbulesa, velenxa dhe qilima, duhan dhe pije, dyllë, qirinj etj Tregtarët e Korçës sillnin mallra nga jashtë vendit sheqer, kafe, prodhime xhami dhe majolike, kadife, pëlhura dhe stofra të shtrenjta, ora, stoli prej ari dhe argjendi, mëndafsh të qendisur në ar dhe argjend, veshje për nuse e dhëndurë. Ndaj edhe në një këngë thuhet: “Me shëndet rrobet, rrobet e Korçës,/ more vëlla, vëllai i motrës./ Tëndet i ke apo të botës,/ more vëlla, vëllai i motrës/ timet i kam dhe jo të botës,/ i kam prerë në pazar të Korçës…”. Tashmë gjithçka ishte varrosur nën llumin e ujit.
O Zot!
Ç’të ishte vallë kjo që po ndodhte me Korçën? Vetëm 107 vjet më parë, më 19 qershor të vitit 1822, kishte ndodhur një gjëmë e tillë. Një zjarr i madh dogji gjithë pazarin. E ktheu në shkrumb e hi. Tregtarët suleshin drejt flakëve dhe ktheheshin mbrapsht të dëshpëruar. Për vite të tëra me radhë nuk e harruan dot atë që kishte ngjarë. Vitet ikin dhe dhimbja filloi të zëvëndësohej me ngritjen e dyqaneve të reja. Ndoshta një tmerr i tillë nuk kishte mundësi të shfaqej përsëri. Jo, do të ishte e pamundur! E keqja u shfaq përsëri pas 33 vjetësh. Tmerri u afrua me të njëjtën fytyrë të frikshme. Ishte viti 1858 kur një zjarr tjetër po kaq i madh dogji përsëri gjithë pazarin. Dëmi u llogarit në 500 mijë lira angleze. Do të digjej vallë përsëri? Tashmë asgjë nuk mund të ishte e pabesueshme, por një djegie e tretë nuk mendohej kursesi. Ndodhi më e pabesueshmja. Kur nga djegia e dytë kishin kaluar vetëm 21 vjet, zjarri tretë erdhi sërish i fuqishëm. Ishte 13 gushti i vitit 1879. Kronikat thonë se kishte kaluar mesnata. Qyteti i Korçës ishte ende në gjumë, por do të ngrihej i llahtarisur. “Po digjet pazari i Korçës!”, ishte thirrja e rojeve të dyqaneve, e njerëzve që atë natë kushedi përse kishin mbetur zgjuar. Pazari ishte mbuluar sërish nga flakët. U dogjën pothujase 600 dyqane, mbetën apo nuk mbetën në këmbë 100 dyqane. Dëmi shkoi në 20 mijë lira. Të gjitha këto njerëzit do ti kujtonin ditën e përmbytjes së madhe. Vargjet e këngës së vjetër thonë: “O ky lum i Mborjes, mbushur mu si det,/ medet, moj Korçë, medet…”

Uji deri te penxheret
Thonë që lumi u kthye në një përbindësh. Mori gjithçka me vete. Dallgët e lumit mbuluan edhe urën e madhe prej guri që bashkonte të dy anët e qytetit. Uji kishte hyrë edhe në rrugët e Korçës. Gjithçka i ngjante një deti që kishte shpërthyer aty dhe nuk gjente dot një shteg për të shkuar tutje. Kështu e thotë edhe kënga e vjetër : “Dolli bulevardit gjer në penxheret,/ medet, moj Korçë medet…”. Tregtarët nuk mundën të shpëtonin asgjë. “Seç mbyti dyqanet mbyti kafenet,/ medet, moj Korçë, medet…”, vijon kënga e vjetër më tej. . . Nuk ishte hera e parë që ndodhte kështu. Lumi i Mborjes e kishte përmbytur pazarin e Korçës edhe më parë. Kishte qenë viti 1907. Edhe atë radhë lumi kishte qenë po kaq i pamëshirshëm. Një vit më vonë nga përmbytja e dytë (1929), në vitin 1930 Korça u trondit nga tërmeti. Përsëri u këndua një këngë tjetër: ” Nuk ishte mjaft lumi, na dhe një tërmet, medet, moj Korça Medet…

ura

Kategori
Uncategorized

RRËFEN MARK DODANI, EKSPONENTI KRYESORË I SIGURIMIT KOMUNIST.

1451326445288NË DOSJET E C.I.A-s

Mark Dodani lindi më 24 shkurt të vitit 1926, në Naraç të Shkodrës, është shkrimtar dhe skenarist shqiptar.
Mbaroi shkollën fillore në Orosh të Mirditës. Më pas mbaron gjimnazin në Tiranë. Në vitin 1964, kreu studimet e larta në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin Histori-Filologji, dega Gjuhë dhe Letërsi. Studimet pasuniversitare i ka përfunduar në vitin 1976, pranë shkollës së Ministrisë së Punëve të Brendshme. Ka qenë partizan që në vitin 1943 dhe me përgjegjësi që në kohën e luftës. Ka punuar mbi 35 vjet në organet e Sigurimit të Shtetit ku ka luftuar kundra bandave. Pas daljes në pensionin e parakohshëm, u atashua si shkrimtar i lirë pranë kinostudios “Shqipëria e Re”. Ka shkruar 3 romane, një monografi, dhjetë novela, disa vëllime me tregime, tre skenarë filmash artistikë dhe pesë skenarë dokumentarësh.
Ish-oficeri i Sigurimit të Shtetit është futur në këtë shërbim në fillim të vitit 1946, i nxitur nga vrasja e babait dhe vëllait te tij në vitin 1945.
Por në mënyrë të drejtpërdrejtë, ai angazhohet në operacione në vitin 1948 pas takimit me Kadri Hazbiun.
“Mendoja se më kishin thirrur për punën time ne zonen ne veri, gje e cila mu perforcua kur aty gjeta edhe Bardhok Biben, por nuk dija se qe në ato momente jeta ime do të merrte rrjedhë tjetër”, ka rrëfyer Dodani për median.
Sipas shënimeve të ish-sigurimsit, Kadriu, i drejtohet Markut:
“Ti je Mark Dodani!”.
“I thashe se unë jam”, – tregon Dodani.
Pa e zgjatur, Kadriu i është drejtuar Bardhok Bibes: “Mos e kërko më Mark Dodanin, ai do të punojë me ne”.
Kështu, për 35 vjet me radhë, Dodani punoi në organet e Sigurimit me pseudonime të ndryshme, ku më kryesorët janë “Xhakoni” e “Studenti”.
Mark Dodani është i rregjistruar në dosjet e C.I.A si njeri me rrezikshmëri të lartë shoqërore në periudhën e Regjimit Komunist Shqiptarë.
Veprimet e tijë kanë qënë hakmarrëse duke shfrytëzuar në këtë rast dhe postin që kishte, poashtu mbështetjen që i jepte Regjimi Diktatorial i Tiranës Zyrtare.
Krimet në emër të tij kanë qënë të pa shembullta, veprimet e këtij përsoni mbeten plotësisht kriminale dhe naive, përson ky që në kujtesën e e historisë konsiderohet një gjakpirës dhe i pa moralshëm për ato që ka bërë.
Vrasjet dhe varjet në masë me urdhin e tij, presekutimet, burgosjet e internimet nuk harrohen dhe nuk mund të harrohen nga asnjëri, pasi mbeten të ngulitura thellë në ç’do kujtesë të përsonave që kanë vuajtur nën emrin e këtij përsoni të urryer, sepse dhe llogjika e dobët që kishte e bëri këtë njeri gjysëm kafshë të pa moralshëm të bënte të tilla krime të pa shembullta.
Skizofren gjakatar, i etur për pushtet, hakmarrës në masë, këto tipare ju dha mundësia që t’i shfaqë në kohën që fati ja solli t’i përdorte për larje hesapesh për interesat e familjes së vet.
Pra ky emër mbetet i shdërvjellët dhe për brezat që do vijnë pas!

INTERVISTA: MARK DODANI
“NË 45-ën, BANDAT E MALEVE MË VRANË BABAIN DHE VËLLAIN”

Zoti Dodani, po bëj një hyrje të shkurtër të jetës suaj, për të vijuar më tej me pyetjet për të cilat do të dëshiroja të më përgjigjeshit.
Kështu, nëse jam i qartë, di se Mark Dodani ka lindur në Mnelë të Mirditës në vitin 1926 dhe sot është plot 86 vjeç. Historia e rrallë e tij lidhet me atë që, gjithë jetën e vet e ka vënë në shërbim të Sigurimit komunist. Kështu që, në fillimet e këtij shërbimi, gjatë kohës së luftës dhe më mbrapa, ai ka qenë eksponent kryesor, duke pasur lidhje direkte me drejtuesit qendrorë si Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu.
Ndërkohë, vijojmë më poshtë, zoti Dodani. Siç jemi të informuar, pushtimi fashist i vendit, që është 7 prilli i vitit 1939, ju ka gjetur në klasën e pestë të shkollës fillore, të cilën e kishit nisur në vitin 1935 në vendlindjen tuaj, Orosh.
Pra kjo është një rezyme që munda të bëj unë mbi origjinën tuaj të hershme.
Pyetja ime do të konsistonte pikërisht te ky moment, për të vijuar me jetën tuaj të mëtejshme, e cila për hir të së vërtetës është me ngjarje sa historike aq edhe interesante.
Pra, çfarë mund të flisni për jetën tuaj të mëtejshme pas pushtimit të Shqipërisë?
Është e saktë, siç përmendët juve, se në vitin 1939 kur Shqipëria u pushtua nga Italia, unë kam qenë në klasën e pestë në shkollën e Oroshit. Atëherë madje kam pasur edhe një episod të lezetshëm.
Çfarë episodi?
Po ja, atëherë unë pashë për herë të parë italianë, madje që të shprehem më mirë, do të thoja se deri atëherë nuk kisha parë ndonjëherë njerëz të huaj, aq sa nuk e dija se ata, pra të huajt kishin gjuhë ndryshe nga e jona. Kështu, atë ditë që italianët do të vinin në fshatin tonë, mësuesit tanë po merreshin me përgatitjen e pritjes së tyre.
Si po përgatiteshin?
Po ja, na thonin se si do të rrinim, si do t’i takonim, se duhej të kishim kujdes që të mos turpëroheshim, se ata ishin të huaj. Në ato momente mbaj mend që mësuesi na tha se duhet të kishim parasysh se italianët nuk dinin shqip por flisnin italisht, por ne duhet të kishim durim dhe të bënim kujdes, se atë që do të thonin ata, do të na e përkthente mësuesi, ndërsa atë që do të thonim neve, do ta përkthente po ai për italianët. Në atë moment tepër të çuditshëm për mua, për vetë atë që po dëgjoja, – se në këtë dynja paskësh njerëz që nuk flisnin shqip, – pyeta plot çudi se, “po për të qeshur, a qeshin shqip italianët?”. Kjo ndërhyrje imja mbeti e paharruar përjetë nga shokët e mi të asaj shkolle.
Ju thoni se e pritët italianin me ceremoni?
Ishte mendimi i një pjese të njerëzve, por duhet të kemi parasysh gjithashtu se jo të gjithë luftuan apo e përkrahën Lëvizjen Nacional-Çlirimtare, por që pati dhe shumë të tjerë që u përzien me luftën kundër pushtuesit. Madje u krijuan shumë çeta dhe batalione partizane.
Zoti Mark, pavarësisht se fola diçka, unë do t’ju lutesha si fillim të flisnit personalisht diçka për vendlindjen tuaj.
Pothuajse e përmendët plotësisht juve, megjithatë po ju përsëris se unë kam lindur në Naraç (Mnelë) të Mirditës në vitin 1926 dhe tani i bie të jem faktikisht 86 vjeç, por që unë e konsideroj veten gjithmonë 40 vjeç, se, që ta dish ti, – këtë nuk ta them për ta shkruajtur, – në jetën time kam festuar vetëm dyzetvjetorin dhe asnjë ditëlindje tjetër. Kështu që, siç më sheh, (tregon fizikun e tij që është tepër energjik), më duket se nuk kam gabuar, por aq kam mbetur.
Keni qenë në luftë?
Po, kam qenë. Që në vitin 1942, ku kam qenë pjesëmarrës si i ri komunist në çetën partizane Pukë – Mirditë. Më pas, në batalionin “Perlat Rexhepi” të Pukës. Kjo më bëri që të futem me dëshirë në organet e Sigurimit të Shtetit, për të mbrojtur ato që kishim marrë me gjak.
Pra, pushtetin komunist?
Po. Atë ideal kishim ne, për atë luftonim dhe pak rëndësi kishte nëse ishe komunist apo ballist, pasi ai pushtet iu mor me gjak pushtuesit dhe nuk mund ta linim që të përdhosej.
Zoti Dodani, jeni penduar ndopak që i keni shërbyer me devotshmëri shtetit komunist?
Unë nuk luftoja thjesht për sistemin komunist, por për njerëzit dhe popullin, dhe për këtë kemi qenë shumë idealistë. Mund ta keni mësuar se unë nga kjo luftë e pamëshirshme dhe që quhej “e ftohtë”, kam humbur babain dhe vëllain, të dy shumë të rinj.
Kush jua vrau?
Bandat e “Komitetit të Maleve”, që luftonin për të përmbysur pushtetin dhe këtë e filluan nga njerëzit tanë më të afërt.
Kush ishit juve?
Ne ishim njerëzit që vumë në kokë qefinin e vdekjes dhe thamë, “o ne, o ata”. Kështu, u betuam që të mos i linim kriminelët të bënin çfarë të donin mbi fshatrat e malësisë. Sepse po e pësonin njerëzit e thjeshtë e të pambrojtur deri dhe gratë, të cilat vriteshin pa kurrfarë hezitimi. Por detyra jonë në organet e Sigurimit nuk ishte vetëm të vrisnim njerëzit që ishin anëtarë të këtyre bandave. Këtë detyrë e kishim vetëm për kriminelët që kishin larë duart me gjak dhe nuk dorëzoheshin, ndërsa për të tjerët kishim detyrë që mes amnistish, që kërkonim herë pas here, të ktheheshin në shtëpi, pasi ishin të gënjyer dhe se kishin frikë se mos u ndodhte gjë.
Çfarë kontingjenti ishin këta?
Këta ishin njerëz që për një arsye konflikti apo frike se mos burgoseshin, e të tjera arsye që ishin nga më të ndryshmet, kishin rënë viktimë e strehimit në bandat e shumta, me të cilat ishte mbushur veriu i Shqipërisë. Shërbimi i Sigurimit të Shtetit, këtyre njerëzve, kishte për detyrë t’u thoshte që të mos gjenin strehë te vrasësit, se kishin fëmijë dhe ata i prisnin që t’i rrisnin. Ka qenë luftë e madhe për jetë a vdekje, por që më shumë anonte nga vdekja. Mundësitë për të jetuar ishin shumë të vogla, sepse ishte një terror i paimagjinueshëm. Përditë na vriteshin shokë, kolegë dhe shumë njerëz të tjerë, që ne nisnim t’i vinim në shërbimin tonë. Kini parasysh se në “Komitetin e Maleve” kishte organizata shpagimi, të cilat vrisnin ata që vendosnin në listë.
E kush vendosej në listë?
Në listat e Komitetit, që do të vriteshin nga organet e shpagimit, ishin vënë të gjithë komunistët e zonës, njerëzit që kishin ndihmuar luftën, si dhe kuadrot e lartë të shtetit që vepronin në zonat e veriut. Kështu, për shembull, u vra shoku ynë Bardhok Biba, apo shumë e shumë të tjerë që nuk po ua përmend emrat.
Konkretisht, kur filloi jeta juaj në shërbimin e fshehtë?
Unë kam qenë i lidhur me shërbimin e fshehtë që në kohën e luftës partizane. Atëherë unë kam shërbyer në SH.I.L, që do të thoshte Shërbimi Informativ i Luftës, i cili është themeluar në 20 mars të vitit 1943. Më pas kam qenë në të njëjtin sektor, por që quhej SEMP (Sektori i Mbrojtjes së Popullit).
Me çfarë merreshit konkretisht në këtë shërbim?
Si partizan hyja ilegalisht në Shkodër, ku takoja komunistë të shquar, anëtarë të grupeve të njësiteve guerile. Në kohën që u çlirua Puka, më 20 nëntor të vitit 1944, unë isha sekretar politik i Komitetit të Rinisë Komuniste të nënprefekturës së Pukës.
Kur e konstatuat për herë të parë se ishit përcaktuar nga Sigurimi që të punonit në radhët e tij?
Ka qenë Kongresi i Dytë i Rinisë Antifashiste Shqiptare. Ishte saktësisht muaji prill i vitit 1945. Kongresi u zhvillua aty, ku sot është korpusi kryesor i universitetit. Unë, si sekretar politik i Rininë Komuniste të Pukës, duhej që sipas protokollit të flisja patjetër. Mirëpo menjëherë, para seancës, më takon Nako Spiru dhe më thotë që në materialin që do të lexoja unë në emër të Komitetit të Rinisë së Pukës, të mos përdorja emrin tim, por të dikujt tjetër. Kështu që në diskutim regjistrova emrin e Idris Metit, që ishte një shoku im.
Nga kjo e kuptuat që ishit përfshirë nga organet e Sigurimit?
Patjetër. Ajo, jo vetëm që u la të kuptohej, por zëre se po më thuhej copë. Ndërkohë, dihej se unë me punët e Sigurimit kisha njëfarë eksperience, si shumë të tjerë që e kishim filluar më herët, që kur kemi qenë në luftë, në çetën e zonës Pukë – Mirditë dhe më pas në batalionin e Pukës. Atëherë unë kam shërbyer në SH.I.L dhe më pas kalova në SEMP.
Si vijuan më tej ngjarjet?
Si mos më keq. Dy muaj pasi kisha folur në Tiranë, më vranë babain, Llesh Dodanin, që ishte vetëm 43 vjeç, dhe vëllain, Preng Dodanin. Saktësisht data ishte 24 qershor 1945, kur m’u vranë njerëzit e shtëpisë.
E mësuat kush t’i vrau?
Siç thashë dhe pak më parë, ata m’i vranë bandat e “Komitetit të Maleve”, duke ngarkuar personalisht Preng Bardhokun.
Kush ishte Preng Bardhoku?
Ai “de jure” ishte anëtar i Partisë Komuniste. Ishte njeri që me mënyrën e të sjellurit, kishte fituar besim absolut te komisari i Komandës së Vendit në Vaun e Dejës, Fadil Adem Hoxha. Por me këtë mënyrë, siç u vërtetua më pas, ai kishte mundur të kamuflohej mirë, pasi ishte agjent i “Komitetit të Maleve”. Me ndihmën e komisarit arriti të bëhej dhe komandant i Komandës së Vendit në Vaun e Dejës. Kështu që kur erdhi momenti, ai zbatoi urdhrin e “Komitetit të Maleve” për të vrarë babain dhe vëllain tim në lulen e jetës.
Kush ishte “Komiteti i Maleve” dhe si vepronte ai?
Komiteti i Maleve përbëhej nga shumë banda, që vepronin në zona të ndryshme të malësisë dhe arrinin deri në Vlorë. Këto ishin grupe apo banda të veçanta që vepronin në zona dhe territore të caktuara, duke u drejtuar nga një bërthamë e tillë, e përbërë nga komandantët e grupeve të veçanta. Kështu, bandat e “Komitetit të Maleve” drejtoheshin, për shembull, njëra nga Mark Gjon Markaj, tjetra nga Muharrem Bajraktari, nga Fiqiri Dinja i Dibrës, Banda e Macukullit që drejtohej nga Bilal Kola, duke vazhduar në Lekbibaj që drejtohej nga Nik Sokoli, duke u shtrirë në jug me Bandën e Labërisë që drejtohej nga Lahe Nurja nga Vlora. Ndërkohë, bërthama nga vareshin këto banda, përbëhej nga Mark Gjon Markaj, si kryetar, dhe nga zv/kryetarët Muharrem Bajraktari, Markajak Bajraktari, Pashuk Biba, Gjon Dodani, etj.
Kush ishte ky Gjon Dodani që paska mbiemrin tuaj?
Ishte xhaxhai im. Saktësisht ishte kushëri i parë i babait dhe ishin bërë vëllezër të dy, se Lleshi, babai im, nuk kishte vëlla.
Pra, me sa përmendët më lart, Gjoni ishte një nga personat drejtues të “Komitetit të Maleve”!?
Po, dhe e dinte që Lleshi ishte dënuar nga ky Komitet për t’u vrarë dhe nuk foli që ta mbronte, por heshti.
Pse?
Se Lleshi, pra im atë, ishte kryetar i Këshillit Nacional-Çlirimtar të fshatit, i krijuar që në nëntor të vitit 1944, dhe kishte heshtur kur Gjonin e kërkonin forcat e ndjekjes. Kështu që dhe Gjoni heshti kur im atë kërkohej nga bandat e “Komitetit të Maleve”.
Pse jua vranë babain dhe vëllain?
Babai im ishte kërcënuar që gjatë pushtimit, – se mbante anën e Luftës Nacional-Çlirimtare, aq më shumë që unë isha partizan, – se do t’i digjnin shtëpinë dhe do ta shfarosnin. Në fakt, duke përfituar nga një konflikt që kishim si familje, shtëpinë na e dogjën vërtet, duke u munduar të maskohej si e bërë nga rezultati i konfliktit që ishte krijuar mes fisit tonë.
Ç’bëtë pas vrasjes së babait tuaj?
Gjon Dodani, xhaxhai im, që ta shpjegova më lart, ishte në “Komitetin e Maleve”, megjithëse heshti kur Komiteti mori vendimin të vriste babain dhe vëllanë tim; e vuante vdekjen e tij. Ai nuk mundi të rrinte në qetësi, pasi, sido që të ishin bindjet politike, iu dhimbs vdekja e tim eti, se ishin rritur bashkë dhe kishin jetuar në një çati. Kështu, në këtë situatë psikologjike ai dërgoi një person për të më treguar se kush ishte vrasësi i vërtetë i njerëzve të mi. Ky person që më dërgoi Gjoni, ishte një ish-toger i fashizmit gjatë kohës së luftës, dhe më pas, kur e morën pushtetin komunistët, kaloi në bandat e “Komitetit të Maleve”, pikërisht në bandën e xhaxhait tim, pra Gjonit.
Pse të njoftoi Gjoni për këtë gjë?
Ai më njoftoi për të më treguar se kush ishte vrasësi, me qëllim që unë ta kisha të thjeshtë që ta merrja hakun që më takonte për babain.
Konkretisht, si shkoi takimi me “Kosian”, kur juve ju ndanin dhe bindjet politike?
Këtu hynte dashamirësia dhe flitej për vëllazëri. Mbaj mend që “Kosia” më tha: “Ti je djalë i ri dhe ke nevojë të marrësh hak. A e di kush ta vrau babën?”. “Po, – iu përgjigja, – ma vrau Preng Bardhoku”. Ai ndërkohë m’u përgjigj se ishte e vërtetë dhe se Preng Bardhoku nuk kishte qenë vetëm. “Ai tani është arratisur dhe ka ardhur në mal te ne. Më ka thanë axha yt, që unë të të ndihmoj të të tregoj vrasësin. Unë jam mik dhe besnik i axhës tënd, se burrë më të lartë, besa e zotit, s’ke ku me e gjet. Kështu që unë jam gati të ta marr hakun e Llesh Dodanit, në qoftë se ti e merr në krrabë hakmarrjen. A je i gatshëm?”.
Si ishte fjala “e merr në krrabë”?
Kishte kuptimin që, po ta vriste ai, a e merrja unë përsipër atë hakmarrje, pra që të pranoja që “Kosia” ishte i vënë nga unë për të marrë hakun e Lleshit. Unë menjëherë iu përgjigja, se jo vetëm që e marr përsipër, por i ngelem borxhli tërë jetën. Ku ta gjeja një njeri kaq të mirë, që më përgjigjej me kaq dashamirësi?! Dhe ç’është e vërteta, u bëmë miq e kaluar miqsh.

RRËFEN – MARK DODANI
1. “BANDAT E MIRDITËS URDHËRUAN VRASJEN E MEHMET SHEHUT”
2. “BEQIR BALLUKU NA VURI NË DISPOZICION ALFRED MOISIUN”
3. “NË ’59-ën ZBULUAM NË DEVOLL, GRUPIN AGJENTUROR TË ASFALISË GREKE”
4. “12 PRILL 195, PAL MELYSHI U BRESHËRUA NGA USHTARËT E KADRI HAZBIUT”
5. “HYSNI KAPO HOQI PRITËN QË MË KISHIN BËRË KOLEGËT E SIGURIMIT”
6. “NË VERËN E 52-it U FUTËM NË GRUPIN DIVERSIONIST TË ZENEL SHEHUT”
-Mark Dodani është njëri prej eksponentëve kryesorë të Sigurimit komunist, të cilit i kushtoi gjithë jetën e vet, duke u përfshirë që nga periudha e luftës partizane kur u krijua ky shërbim. Ai me veprimtaritë e tij, u bë një nga njerëzit me tepër efikasitet në radhët e këtij Sigurimi, duke vendosur kështu lidhje direkte për punën e vet me drejtuesit qendrorë të Sigurimit komunist, si Mehmet Shehun dhe Kadri Hazbiun. Biografia e tij e punës është ndërtuar kryesisht në luftën e madhe që është bërë nga Sigurimi i Shtetit me bandat e “Komitetit të Maleve” që vepronin në zonën e veriut, të cilat luftonin në një organizim të përsosur për të rrëzuar me çdo formë, mënyrë dhe mjet sistemin komunist të drejtuar nga Enver Hoxha. Nga numrat e kaluar keni lexuar pikërisht se si hyri Mark Dodani në këtë shërbim. Vrasja e babait dhe vëllait të tij, pas një aktivizimi në Kongresin e Dytë të Rinisë Antifashiste në Tiranë. Hakmarrja që vendosi ta bënte në emër të shtetit me ndihmën e Sigurimit, duke përdorur një lojë të gjatë të miratuar që nga Tirana. Kur e dëgjoi për herë të parë emrin e Kadri Hazbiut dhe si u gjend papritur ndër emrat më të besuar të Sigurimit të Shtetit për operacionet më sekrete që ndërmerrte Ministria e Brendshme. Mënyrat e Sigurimit për të përçarë dhe eliminuar bandat e maleve dhe si bënin të mundur futjen e njerëzve të vet në radhët e tyre.
Ndërkohë, në vijim të intervistës së tij, Mark Dodani dëshmon për urdhrin e marrë për të bërë kontaktin e fundit me bandat në veri dhe thirrja që duhej t’u bënte atyre. Si e mësoi lajmin e tmerrshëm, se “Komiteti i Maleve” kishte dënuar me vdekje Mehmet Shehun. Fakti dramatik, kur kolegu i Mark Dodanit u ngatërrua nga bandat me Mehmet Shehun. Si arriti ai t’i shpëtonte plumbit që i ishte bërë gati. Gjithçka do mësohet, në intervistën e mëposhtme të vetë zotit Dodani.
* * *
BANDAT E MIRDITËS URDHËRUAN VRASJEN E MEHMET SHEHUT

Zoti Dodani. Le të flasim hollësisht për punën tuaj në strukturat më speciale të Ministrisë së Punëve të Brendshme të shtetit komunist, kur dihet se të arrije aty, kërkohej një besim absolut nga të gjitha strukturat e ingranazhit të sofistikuar të atij shërbimi. Në lidhje më këtë, unë do të doja të dija se kur shkuat saktësisht me emërim në atë ministri?
Nga fundi i vitit 1948, si kisha shpëtuar me ndihmën e Hysni Kapos nga vrasja që më ishte organizuar nga Koçistët, u emërova në dikasterin e Ministrisë së Punëve të Brendshme. Mirëpo kjo nuk i pëlqeu shumë sekretarit të parë të Mirditës, Bardhok Biba. Ai donte që ne, djemtë e Mirditës, të mos largoheshim nga vendi ynë, se aty mund të ishim shumë të efektshëm, pasi njihnim mentalitetin, zakonet dhe njerëzit e zonës. Kështu që, Bardhoku shfrytëzoi një mbledhje të Komitetit Qendror dhe takoi Kadri Hazbiun. Mirëpo kërkesës së Bardhokut, Kadriu iu përgjigj menjëherë se, nuk kishte forcë në këtë emërim, pasi ishte porosia e Mehmet Shehut, prandaj ta linte këtë problem të mbyllur.
Ku synonte puna juaj në atë kohë?
Puna jonë si specialistë në dikaster u përqendrua te problemi dhe lufta e madhe që duhej të bënim ndaj bandave, të cilat po përfshinin shumë njerëz nga dita në ditë. Të shumtët arratiseshin për t’u shpëtuar konflikteve që kishin krijuar. Ky kontingjent kryesisht kërkonte ndihmën dhe mbrojtjen e Sigurimit të Shtetit. Ishte kjo situatë që doli si detyrë emergjente, që unë dhe shefi im i asaj kohe, Idriz Seiti, të shkonim në Mirditë si të ngarkuar të Ministrisë së Punëve të Brendshme për të marrë kontakt me bandat.
Çfarë do të bënit konkretisht në banda?
Nëpërmjet një amnistie të miratuar ato ditë, kishim detyrë të takonim dhe të tërhiqnim sa më shumë njerëz nga bandat, – ata që nuk kishin bërë krime, – që të ktheheshin në shtëpitë e tyre. Kjo ishte një punë e madhe, që do të bëhej me ndihmën e fuqishme të këshillave të fshatrave dhe të njerëzve patriotë me influencë. Detyrë tjetër, e ngarkuar direkt nga Kadri Hazbiu, ishte që të zbulonim organizimin e grupeve të bandave dhe si vepronin ato në drejtim të larjes së hesapeve me njerëzit e shumtë që kishin vënë në lista, të cilët bëheshin më pas objekt i organeve të shpagimit të këtyre bandave. Më kryesorja ishte detyra specifike e njerëzve të strehuar në banda, të cilët donin me patjetër që pushtetin ta merrnin me dhunë, ku në qendër të veprimtarisë së tyre kishin terrorin në popull.
Si e organizonin këtë terror?
Thjesht fare. Ata vrisnin njerëz të piketuar që kishin ndihmuar luftën. Vrisnin njerëz që ishin anëtarë partie, madje dhe në qoftë se ishin të thjeshtë. Por më e tmerrshmja ishte se, në shumë njerëz bënin tortura, që i kalonin logjikës njerëzore. Kështu kishin arritur të torturonin dhe të vrisnin gra e vajza përparimtare, që edhe të t’i kujtoj, s’ka nevojë, se tashmë dihen. E pra, ky ishte objekti i punës sonë: Të shuanim këtë revansh që kishte shpërthyer tek kaçakët e maleve.
Shkuat në Mirditë pas urdhrit që morët?
Po. U paraqitëm për koordinim dhe bashkëpunim, direkt e në zyrën e Bardhok Bibës. Ai sa na pa, kujtoi se mos unë isha kthyer në Mirditë sipas kërkesës që ai kishte bërë te Kadri Hazbiu. “Hë, erdhët?, – na tha. – E dija që do të vinit, se kisha folur me shokun Kadri”. “Erdhëm, – ia ktheva unë, – por këtë herë unë nuk ju kam shef juve, por Idriz Seitin. “Mirë, mirë, – tha. – E di që keni ardhur për Sigurimin, por edhe ai për partinë punon”. Unë i tregova detyrën e posaçme që më ishte ngarkuar nga Kadri Hazbiu, madje dhe me dijeni të Mehmet Shehut. Bardhoku u kënaq në mënyrë të jashtëzakonshme. Kuptova se gjithçka e kishte, që Tirana nuk e linte në harresë Mirditën, por e mbante në konsideratë të vazhdueshme. “Nga do t’ia fillosh?, – më tha”. “Nga njerëzit e mi, nga fisi im fillimisht”, – iu përgjigja. Kështu, u ndava me të, duke marrë urimet për detyrën e vështirë që do të kryenim dhe ndërkohë, duke shprehur gatishmërinë e tij në rast nevoje.
Si e filluat aktivitetin?
Para se të fillonim takimin me njerëzit e bandave, erdhi për koincidencë edhe vetë Mehmet Shehu. Siç duket, për të elektrizuar situatën në favor të shtetit, për vetë gjendjen e vështirë që ekzistonte në atë zonë. Mehmeti, sipas planit të bërë më parë bashkë me Bardhok Bibën, bëri një miting në Shpal (Mirditë). Ndërmjet të tjerash ai bëri dhe prezantimin e misionit tim, duke thënë:
“Këtu ju kam dërguar Mark Dodanin, për t’ju ndihmuar për qetësimin e situatës, për problemet dhe konfliktet që keni me bandat. Ai do të arrijë atë që i kërkohet këtu, kur të ndihmohet mirë dhe fuqishëm nga të gjithë”.
Ju, u ndodhët në miting?
Ku më tepronte koha mua në këtë mënyrë! Pastaj, me se do të shkoja aq larg dhe si do të zhvendosesha menjëherë në një zonë tjetër?! Gjithsesi, në ato momente ndodhi një peripeci e madhe, gjë që më ngeli mua mbi kurriz dhe që ma vështirësonte shumë punën.
Çfarë peripecie?
“Komiteti i Maleve” siç quhej, apo i bandave të themi për t’u kuptuar më mirë, duke parë se nga ana e shtetit po intensifikohej një punë e madhe kundër tyre, duke parë se Mehmet Shehu e elektrizoi shumë situatën në disfavor të tyre, morën vendim për ta vrarë. “Të vritet Mehmet Shehu me patjetër, kudo që të ndodhet!”, – ishte vendimi i prerë i tyre.
Po si do të mund ta zbatonin këtë urdhër, kur Mehmet Shehu kishte ikur?
Kjo është peripeci tjetër. Pikërisht këtu qëndron gjithë meseleja, se ata e dinin që ai nuk do të ikte dhe meqenëse kishte përmendur emrin tim, kujtonin se do të vazhdonte të punonte me mua, duke u ulur gju më gju me njerëzit.
Pse, njiheshe mirë ti nga bandat?
Si emër po. Ndërkohë më njihnin shumë edhe si fytyrë, pasi shumë prej tyre i kisha pasur shumë shokë që në fëmijëri, apo që në shkollën e Oroshit. Kështu u ndamë atëherë: Nga shokë të ngushtë që kishim qenë dikur, më pas e kërkonim njëri-tjetrin në vrimë të miut, apo i punonim njëqind e një rrengje për ta futur në grackë. Ç’ta zgjasim, se këto janë gjëra të njohura.
Dhe si vepruan?
Që në atë moment, kur u mor vendimi për t’u vrarë Mehmet Shehu, u caktuan njerëz që ta bënin një gjë të tillë. E veçantë dhe paksa humoristike ishte fakti se kolegu im i Sigurimit, Idriz Seiti, mendohej nga të gjithë se ishte vetë Mehmet Shehu. Kështu që filluan të më ndiqnin mua, që të gjenin Mehmet Shehun.
Pse, nuk njihej Mehmet Shehu në publik?
Njihej, por sidoqoftë, jemi në vitet e para pas çlirimit dhe mendja vizive nuk ishte e hapur masivisht. Aq më shumë që Idriz Seiti ngjet shumë me Mehmet Shehun. Po ta shikoje atë jo me shumë vëmendje, aq më tepër për njerëz që nuk kishin qenë afër tij, të ngjante me të vërtetë sikur ishte Mehmet Shehu. Më shumë për këtë gjë ndikoi dhe fakti që Mehmet Shehu kishte folur për emrin tim gjatë mitingut në Shpal dhe të gjithë mendonin, se ne ishim shokë dhe bashkëpunëtorë të përditshëm, se ai kishte ardhur si ilegal me mua. Mentalitetet e zonave të largëta janë të çuditshme.
Si vepruan?
Unë, siç të thashë më lart, kur fola për Bardhok Bibën se punën do ta nisnim nga njerëzit e fisit tim, apo si të thuash nga miqtë e trungut tonë të familjes, shkuam në fshatin Dom të Mirditës (tani është i Pukës) dhe bujtëm në shtëpinë e Llesh Dedës, që është konkretisht i fisit të Bibajve, pra i një fisi me ne. Aty fola me Lleshin për misionin tim që më ishte ngarkuar nga Tirana, pa ditur gjë se unë po kërkoja bandat për të biseduar, ndërkohë, po kërkohesha edhe prej tyre për të më vrarë “Mehmet Shehun” që kisha në krah, (Idriz Seitin). Dhe kjo nuk zgjati shumë, por përplasja e parë u bë që të nesërmen.
Si ndodhi?
Ndërsa rrinim në shtëpinë e Lleshit, aty erdhi na takoi njëri, që ishte anëtar i bandave të maleve. Quhej Zef Përpjetri. E kisha pasur shumë shok që në shkollën e Oroshit, ku kishim qenë bashkë. Ne kujtuam se erdhi për të biseduar me mua për sa i përkiste pendimit të tij, apo për ndonjë propozim a gjë tjetër. Mësuam se kishte ardhur jo në emrin e tij, por në emër të “Komitetit të Maleve” dhe kishte detyrë të veçantë për të kryer. Zefi, si u shtrua në muhabet, m’u drejtua mua disi në konspiracion: “Ne, meqë të kemi njeri të njohur të fisit, pra të kemi gjak, aq më shumë që je në shtëpinë e Llesh Dedës, duam të ta kursejmë jetën. Vendimi ynë është që të vrasim Mehmet Shehun që ti po e shoqëron, dhe mos kujto se keni mundur ta maskoni. Prandaj, që të mos të të ha në besë, po të them që të mundohesh të ndahesh nga ai. Në të kundërt, po të themi se jo vetëm ti, por edhe Lleshi, apo kushdo që ka qejf të rrijë me të, nuk do të mundë të shpëtojë dot nga vdekja”. Atëherë unë ia ktheva: “Dëgjo mirë dhe mos merr flakë si kashta. Se kush është ky, s’ka rëndësi. Por ne kemi ardhur si burrat këtu dhe jo të fshehur. Dhe ashtu siç është detyra juaj që të vrisni Mehmet Shehun, po ju tregojmë detyrën tonë, që ka të bëjë me takimin me të gjithë ju. Qëllimin e kemi për t’ju dalë borxhit, që t’ju bëjmë edhe njëherë thirrje që, kush s’ka bërë krime, të kthehet në shtëpi. Ne do t’i dalim garant për ta mbrojtur. Në të kundërt, duhet të dish një gjë, ti dhe kush të ka ngarkuar ty, që na ndan një rrugë: O t’ju vrasim, o të na vrisni!”.
Pse nuk iu treguat që shoku juaj nuk ishte Mehmet Shehu?
E para, po t’ua thoja, do të mundohesha kot, se nuk do të më besonte njeri, pasi do të mendonin se e thoja për t’i mashtruar nga frika. Ndërsa e dyta është që, le të mendonin si të donin, unë doja t’i jepja njëfarë rëndësie vetes, se shoqërohesha me njerëz të mëdhenj të qeverisë dhe se ato që iu premtoja, nuk do të viheshin në diskutim, për vetë mbështetjen që gëzoja nga shteti.
Pse nuk e arrestuat?
Ne mund ta arrestonim kur të donim, por qëllimi ishte gjetkë dhe s’ishte për të arrestuar një njeri. Në radhë të parë, donim që ai t’u çonte fjalë shokëve të bandave për sa po i tregonim, dhe e dyta ishte se, kishim qëllim që ta vinim në shërbimin tonë.
A pranoi më pas të vinte në shërbimin tuaj?
Absolutisht jo. “Çdo gjë pranoj, – tha, – vetëm që t’i shërbej Sigurimit tuaj nuk pranoj kurrë”.
Si e pati përfundimin ai?
Në burg.
Patët kërcënim tjetër?
Si s’patëm. E di ç’do të thoshte të vinte detyrë emergjente “Komiteti i Maleve” që të vritet Mehmet Shehu dh e që të kujtohet si Mehmet Shehu, ai që ti ke në krah?! Llesh Deda, i zoti i shtëpisë ku kishim bujtur, mori përsipër që të na ndihmonte në punën tonë, duke na bërë të mundur takime me pjesëtarë të ndryshëm të bandave. Kështu, më pas, ai na takoi në fshatin Kimëz me një të arratisur tjetër që quhej Pjetër Kimza, i cili më vonë përfundoi në Amerikë. Mbaj mend mirë që atë takim e kemi bërë te një mulli. Ai, sa na takoi, tha: “Unë e shikoj që ti ke ardhur me Mehmet Shehun; e di dhe urdhrin që kam marrë unë apo të gjithë ata që e takojnë apo e shikojnë, që ta vrasin në vend. Këtë besoj se e dini dhe ju. Por unë po ju them gjithashtu, se e mora vesh dhe qëllimin që kishit, kur më bëtë haber të vija te ju. Megjithatë, unë ju them se personalisht nuk do të ngre pushkë mbi ju, por edhe me ju nuk do të bëhem sa të jem gjallë”.
Po si mundët të shpëtonit nga ndonjë plumb, kur ishte dhënë një urdhër i tillë?
Po edhe mund të vriteshim dhe kjo mund të ndodhte në çdo çast. Madje unë i thoja me shaka Idrizit, – që e kujtonin të gjithë se ishte Mehmet Shehu: “Idriz, do ta hash në ndonjë çast, por është mirë që të më lësh porositë, para se të na lësh shëndenë”. Ai më kthehej po me të njëjtën shaka, që, “Po e hëngra unë, mos kujto se do të shpëtosh ti që je shoqëruesi i ‘Mehmet Shehut’”. Ne kthim mbrapa nuk dinim, sido që të komplikoheshin situatat. Sigurisht, marrja e sinjalit që ishim vënë në shënjestër për t’u ekzekutuar, na ndihmoi që të mbroheshim dhe të siguroheshim në baza të mira, duke thërritur në takime banditë të shoqëruar nga njerëz të njohur dhe duke përdorur normat morale të besës. Megjithatë, ishte një stres dhe tension i madh të punoje në ato kushte, kur në çdo moment mund të të fishkëllente plumbi, kur s’e kishe në mendje.
Rezultati i atij misioni tepër të vështirë?
Atë unë e konsideroj një aksion me rezultate të shkëlqyera. Qindra e qindra anëtarë të bandave që ishin arratisur, duke u gënjyer apo nga ndonjë frikë tjetër, u kthyen në shtëpi. Këtu sigurisht nuk është vetëm kontributi ynë, por i shumë shokëve, që i kishin ngarkuar për të njëjtin qëllim. Sidomos vlerën e veçantë në këtë mision e ka Bardhok Biba. Sigurisht, në këtë kontekst, ne kemi punën tonë modeste dhe vetëm kaq. Ndërkohë, për shumë të tjerë që nuk dorëzoheshin dhe kishin dhënë prova të padiskutueshme si kriminelë, ne shfrytëzuam konfliktet që kishin mes tyre dhe që i njihnim mirë, për të bërë të mundur acarimet e situatave dhe si përfundim të kalonin në vrasjen e njëri-tjetrit.
Ka shumë viktima të kësaj kategorie?
Plot. Thonë se në këto forma është arritur deri te vrasja e Llesh Gjon Markajt, që ishte i biri i Gjon Mark Gjonit.
Pse e jep të pasigurtë; ti, a nuk ishe në këto procese të Sigurimit?
Unë të bëj të ditur fjalën “thonë”, kur flitet për Gjon Markajn, se jo për çdo gjë kisha dijeni dhe se jo në çdo vend isha i pranishëm. Unë kisha dhe shumë shokë të tjerë, prandaj nuk i di mirë të gjitha gjërat. Për ato që isha kompetent, po të tregoj, madje me ndërgjegje shumë të qetë.
* * *
BEQIR BALLUKU NA VURI NË DISPOZICION ALFRED MOISIUN

Mund të bëjmë zoti Dodani një rezyme të shkurtër për atë çfarë dëshmuat dje në lidhje me zbulimin e grupit agjenturor të Devollit në shërbim të Asfalisë Greke dhe paskësaj të vijojmë më tej me subjektin e asaj ngjarjeje?
Që mund të përsëris diçka sa për kujtesë. Ju tregova se ka qenë viti 1959. Në zyrën e Kadri Hazbiut vjen një informacion misterioz dhe tepër alarmant. Në zonën e Devollit kishte të dhëna se Asfalia (zbulimi i fshehtë grek) kishte organizuar një rezidenturë të sofistikuar kundër pushtetit popullor. Ky informacion u sigurua nga kundërzbulimi i rrethit të Korçës dhe iu transmetua Kadri Hazbiut nga vetë Kryetari i Degës së Punëve të Brendshme të rrethit të Korçës, Jani Naska. Në informacionin e siguruar nga kundërzbulimi i Korçës, bëhej i ditur një fakt që për ne ishte tepër i rëndësishëm. Ky ishte fakti se informacioni i siguruar kishte arritur që pak a shumë të kishte edhe të dhëna për rezidentin që ishte vetë komandanti i kufirit të zonës së Braçanit në Devoll, i quajtur Jani Zoga. Po ashtu, diheshin edhe emrat e dy prej anëtarëve të atij grupi. Këta njerëz që ishin në shërbim të kësaj organizate në dispozicionin të Asfalisë greke, paguheshin me rroga tepër të majme nga ai shërbim. Ne si grupi special i sigurimit filluam të zbatonim në kohën e duhur, planin e hartuar në moment nga Kadri Hazbiu, pasi ai kishte aftësi të jashtëzakonshme për të vlerësuar situatat dhe për të dhënë udhëzimet mbi to, me një operativitet të mahnitshëm për çdo situatë, sado e vështirë që të ishte. Ne arritëm, pas një jave pa gjumë dhe me stres të madh, të merrnim një informacion tjetër për anën financiare që kishte në dispozicion grupi. Gjithashtu saktësisht mësuam se misioni i tij ishte që të lidhej me Asfalinë për të bërë të mundur që në vendin tonë të vinin diversantë për të kryer veprimtari antishqiptare.
I arrestuat?
Absolutisht jo. Në punën tonë vlerësohen të gjithë elementët para se të bëhet veprimi i fundit. Ne, megjithëse i kishim konstatuar anëtarët e tij, vepronim me mjeshtëri, duke mbledhur fakte të tjera dhe për të zbuluar elementë të tjerë.
Thatë diçka nga numri i kaluar se njerëzit e këtij shërbimi kishin shpërblime të majme nga misioni grek për shërbimet që bënin. Do të dëshiroja për interes të lexuesit të mësoja konkretisht se sa ishte vlera që paguheshin anëtarët e grupit?
Në dispozicion të tyre, – që administroheshin nga Jani Zoga dhe Zenel Tarolli, – ishin mbi një milion lekë të asaj kohe.
Si një milion?
Ato lekë sigurisht që i kishin për momentin që hetohej ngjarja. Po t’i konvertosh me vlerat e sotme, merre me mend sa kishin. Me këto para, paguheshin anëtarët e kësaj organizate.
Si vepruat më tej?
Megjithëse arritëm të siguronim shumë të dhëna, sërish kishim enigma që na shqetësonim. Njëra prej tyre, madje do ta quaja më e veçanta dhe e rëndësishmja, ishte se si e bënin të mundur ndërlidhjen me Shërbimin Grek. Këtu ishte fjala që jo vetëm me radio-transmetuese, por në raste të tilla përdorin dhe shumë mënyra të tjera. Megjithatë fillimisht iu vumë punës për të gjetur radio-ndërlidhjen. Kishin kaluar 7-8 ditë që kur kishim shkuar nga Tirana dhe kishim nisur punën, kur filluam punën për hapin e fundit.
Përse me patjetër duhej gjetur radio-ndërlidhja, kur ju kishit grupin dhe mund ta arrestonit?
Ne, duke gjetur radio-ndërlidhjen, do të merrnim të gjitha mënyrat e komunikimit dhe pastaj arrestonim grupin një e nga një në fshehtësi të plotë dhe fillonim e vinim në shërbimin tonë. Në këtë rast zbulimi grek do të vazhdonte komunikimin dhe këta agjentë do të kthenin përgjigje në praninë tonë.
Pra do të futeshit në lojë me Asfalinë greke?
Patjetër. Ne kemi hyrë shumë herë në lojë me shërbimet e huaja, jo vetëm me grekët por dhe me shërbime të vendeve me eksperiencë në këtë drejtim. Këtë ti e di mirë, se e pranoi humbjen para shërbimit shqiptar dhe vetë Toni Bleri.
Mundët ta gjenit radio-transmetuesen?
Në fillim morëm informacionin shtesë për këtë çështje. Këtë e bëmë të mundur nëpërmjet agjentit tonë, që bënte të mundur kontakte me anëtarë të veçantë të bandës dhe kishte siguruar miqësinë e tyre. Në një farë mënyre ai quhej i pranuar në radhët e kësaj organizate. Konkretisht mësuam se radioja ishte vendosur në fshatin Braçan, dhe pikërisht ishte futur nën tokë në bahçen e një personi që ishte anëtar i grupit agjenturor në shërbimin grek. Këtu ishte një vështirësi tjetër, që të mos na kuptonim se çfarë kërkonim, pasi të thashë që në fillim se po të merrej vesh se ne kishim rënë në gjurmë të grupit, ata merrnin masa dhe neve na binte efikasiteti. Por për të gjetur radion na duhej një specialist i fushës së xhenios në ushtri, pasi të thashë që radioja ishte futur nën tokë.
E morët?
Për këtë i kërkojmë Kadri Hazbiut, – të cilin e informonim në çdo moment për sa arrinim, – që të na dërgonte një specialist xhenier që të kërkonte nën tokë me pajisjet e mina-kërkueseve. Kadri Hazbiu, me seriozitetin që merrte çdo gjë, i kërkoi urgjent ministrit të Mbrojtjes, Beqir Balluku, një nga specialistët më të mirë të fushës së xhenios që kishte ushtria shqiptare, pasi duhej për një detyrë tepër speciale në shërbim të Sigurimit të Shtetit. Pas kësaj ndërhyrjeje, që të nesërmen na vjen në Korçë një oficer i xhenios që quhej Alfred Moisiu (ish-Presidenti i Republikës).
Ju, e njihnit më parë Moisiun?
Personalisht unë e njoha për herë të parë aty. Mësova që ishte i biri i Spiro Moisiut, pra i një familjeje tepër të njohur në Shqipëri. Megjithatë, që nga ai moment kur ne punuam aty, u bëmë shumë miq.
E gjetët radion pas kësaj?
Këtu është një histori më vete. Ne të gjithë shkuam në fshatin Braçan ku ishte fshehur radioja, të maskuar si fshatarë për të mos u kuptuar që ishim njerëz të Sigurimit. Shkuam në bahçen që kishim të dhënat, duke u paraqitur si punonjës bujqësie dhe kërkonim të hapnim kanal apo pus për të siguruar ujë për vaditjet në bujqësi. Për të siguruar fshehtësinë e plotë ne nuk kishim marrë asnjë punëtor operativ të zonës ku vepronim, se kuptohej që nuk ishte punonjës bujqësie por i Sigurimit. Kështu shkuam që të nesërmen në mëngjes si erdhi Alfred Moisiu dhe filluam nga puna. Ne si punëtorë i jepnim lopatës dhe kazmës që ç’të të them. Po bënim qilizmë dynjanë.
Pse, nuk ishte në gjendje aparatura xheniere për të diktuar radion që ishte fshehur nën tokë?
Ishte dhe shumë bile. Mirëpo ajo kishte aftësi që të jepte sinjal për çdo copë metali që ishte nën tokë, qoftë dhe për një gozhdë. Kështu që ne, pas çdo sinjali që jepte aparatura, detyroheshim që të bënim gropa të thella dhe kur nuk gjenim gjë, vazhdonim kërkimin diku më tej.
E kishit të përcaktuar në cilën pjesë të bahçes ishte futur radioja?
Po, por nuk po e gjenim dhe po humbisnim kohë. Në këtë punë, duke bërë gërmime me metra të tëra, na zuri pasditja. Alfred Moisiu pas kësaj pune, duke parë dhe rezultatet e deri atij momenti, konkludoi në mënyrë tepër profesionale, duke na bërë të ditur që ta ndërprisnim menjëherë punën se radio në atë vend nuk kishte.
Dhe ju e latë punën?
Patjetër. Ndihma e Moisiut ishte që, pasi u bind mirë, na dha mundësinë që të mos humbisnim më kohë, që për ne ishte shumë e çmuar në ato momente.
Çfarë bëtë pas kësaj?
Në këtë situatë, na erdhi një ndihmë tjetër nga një informatori ynë. Konfirmuam se ndërlidhjen me Asfalinë greke, shefi i grupit, Jani Zoga, e mbante duke u takuar dhe fizikisht, pasi kalonte kufirin duke shfrytëzuar detyrën që kishte.
* * *
NË ’59-ën ZBULUAM NË DEVOLL, GRUPIN AGJENTUROR TË ASFALISË GREKE

Zoti Dodani. E ndërpremë intervistën e numrit të kaluar në momentet kur Zef Ndue Doda, – i futuri juaj në radhët e bandës së Ndue Bajraktarit me kodimin “Gjimnazi”, – i shpëtoi vetëm për fat vdekjes së padiskutueshme që iu përgatit duke e lidhur pas trungut që digjej me tërbim. Si vijoi më tej ngjarja, si shpëtoi falë mendjemprehtësisë, me mënyrën si u përgjigj?
Ishte çasti më tragjik i jetës së tij, pasi kuptoi se ishte pikasur dhe se nuk kishte shpëtim nga zjarri që dalëngadalë po e përpinte të tërë lisin ku ishte i lidhur. Në moment, siç jua shpjegova dhe nga numri i kaluar, ai duke mos e humbur toruan, ia ktheu Ndues: “Aaa, e keni fjalën për rastin që më ngarkuan detyrën Bardhok Biba, Pjetër Lufi dhe Zoi Themeli!? Po more, këtu nuk ka ndonjë gjë që nuk shkon. Ata me të vërtetë më kanë thënë që t’ju shërbeja, por varet se, a e pranova unë, dhe më shumë për këtë kam ardhur, që t’ju tregoj çfarë po ndodh rreth jush. Nuk jam gjë unë, por të dini ju sa ‘Gjimnazër’ keni rreth vetes, do të çuditeshit. Po t’i digjnit të gjithë nuk do t’ju mjaftonin lisat”. Pas këtij çasti, Ndue Bajraktari dhe Dod Mark Gjoka, të çoroditur nga sa dëgjuan, dhanë urdhër të zgjidhej menjëherë. Ishte momenti kur digjej trungu pas duarve të Zefit. Kështu, për punë sekondash, ai shpëtoi nga vdekja. Ndërkohë ai e kuptoi se njerëzit e bandës dhe vetë Ndue Bajraktari, kishin informacion të plotë për detyrën që i ishte ngarkuar atij. Pra nuk kishte asnjë mëdyshje se nga dikush ishte tradhtuar.
Megjithatë Ndue Bajraktari, pasi e zgjidhi Zefin i tha që të rrinte me të tjerët dhe do të shikohej më vonë qëndrimi i tij me bandën. Kjo do të thoshte se ai nuk i kishte shpëtuar akoma telashit nëse ishte njeri i Sigurimit. Pra nëse ishte vërtet ashtu siç pretendonte ai, se nuk e kishte pranuar “ofertën” e Bardhok Bibës. Pas kësaj, Ndue Bajraktari u largua po me të njëjtin nxitim që erdhi, ndërsa gjithë të tjerët rrinin në kaçube të veçanta, duke pritur një ushqim karakteristik që përdornin kur ishin në male, që quhej pulendër e që po vlonte në kazan.
Dhe Zefi, ashtu si të tjerët, priste pulendrën që të ziente. Nuk e jepte veten, se binte në sy. Mendonte me veten se kush mund ta kishte tradhtuar. Kishin dijeni vetëm tre vetë për misionin e tij: Bardhok Biba, Zoi Themeli dhe Pjetër Lufi. Këtë duhej ta gjente patjetër, se ndryshe ishin punët pisk. Truri i tij i vënë në aktivitet të plotë në ato çaste, mendoi një zgjidhje të mirë për të zbuluar të vërtetën. Për këtë zgjodhi që të përdorte një nga banditët, të quajtur Ludovik Saraçi.
Pse pikërisht zgjodhi Ludovikun?
Sepse ai ishte personi më i përshtatshëm për të rënë në grackë, se ishte njeri me shkollë dhe nuk i dinte mirë hilet e banditëve.
Si veproi me të?
Ndërsa ndahej pulendra e porsa gatuar, Zefi mori pjesën e vet dhe si me lezet po kërkonte një vend ku mund të ulej. Në çast, sytë gjasme i shkuan vetë te një kaçube e shmangur, në të cilën rrinte i strukur, duke u mbështjellë me kapotë, Ludovik Saraçi. Duke pasur ushqimin përpara dhe duke u strukur që të mos ftohej, bashkë me Ludovikun hapi bisedën si tepër rastësisht: “Ore Ludovik, e pe çfarë thashethemnaje hapin komunistët? Po na detyrojnë të vrasim njëri-tjetrin sa që nuk besojmë fare. Por këtë gjë unë do ta zgjidh shumë shpejt”. “Eh, – ia ktheu Ludoviku, – kanë ardhur kohë të këqija. Janë bërë të gjithë të pabesë”.
“Të drejtë ke ti or zotni Ludovik. A e di se mua më shkoi mendja për ta vrarë atë që është strumbullari i gjithë punëve të këqija që na ndodhin neve?! Dhe ky është Pjetër Lufi, nuk e vë në dyshim fare. Këtë që nuk bëra atëherë, do ta bëj nesër, kur ai të vijë, siç kam marrë vesh. Ky është momenti më i mirë e me këtë rast jap edhe një provë të madhe përballë Ndue Bajraktarit dhe të gjithë juve, që ju kam si vëllazën”.
Pse tha pikërisht për Pjetrin?
Sepse mendja e tij i thoshte se do të ishte Pjetri ai që e kishte tradhtuar. Thjesht futi në veprim logjikën, për të pritur reagimin e Ludovikut.
Si reagoi Ludoviku?
Ashtu siç e mendoi Zefi. Sa përmendi emrin e Pjetër Lufit, Ludoviku u hodh përpjetë sikur ta kishte mbërthyer grenxa, duke thënë: “Jo, jo Pjetrin, se ai është njeriu ynë. Po të mos kishte qenë ai, ne do të na kishin fshirë komunistët”.
“Mirë pra, do të vras Bardhok Bibën”, – vijoi Zefi. “Atë po”, – ia ktheu Ludoviku me atë naivitetin e tij karakteristik. Nga kjo Zefi e mësoi saktësisht se Pjetër Lufi, që kishte fituar besim të madh te Bardhok Biba dhe ishte ngarkuar me detyrën e shefit të Punëve të Brendshme të Mirditës, s’ishte gjë tjetër, por agjent i bandave të maleve në radhët e komunistëve.
E njoftoi Bardhokun?
Menjëherë. U nis që atë natë, sikur do të shkonte të vriste njërin nga drejtuesit e komunistëve për të dhënë prova, siç ishte ngarkuar. Pas kësaj përfundoi në shtëpinë e Bardhok Bibës, ku i tregoi gjithçka.
Kush ishte kundërveprimi i Bardhok Bibës?
Arrestoi menjëherë në fshehtësi të plotë Pjetër Lufin, duke e zëvendësuar me Sulejman Malokun. Për të mos u marrë vesh kjo gjë dhe banda e Ndue Bajraktarit të mos mësonte se Zefi kishte raportuar, kështu që do të ndryshonte qëndrim, hapën fjalë që të nesërmen, se Pjetër Lufi është dërguar në një specializim për disa kohë. Pas jo më shumë se 24 orësh, që i bie natën tjetër, si kish ikur Zefi për t’i treguar Bardhokut, u rrethua gjithë vendi ku ishte përqendruar banda. Forcave të ndjekjes dhe atyre të policisë që merrnin pjesë në aksion, u printe Sulejman Maloku, i cili zëvendësoi Pjetër Lufin.
E dinin saktësisht vendndodhjen e bandës?
Të thashë e dinte Zefi, se ata e prisnin të kthehej pas vrasjes që i kishin ngarkuar. Kështu që, në mesnatë, ishin të rrethuar të gjithë. Afër mëngjesit filloi beteja e rreptë. Deri në të gdhirë, kur ishte zhvilluar 4-5 orë luftë, u eliminua e gjithë banda. Nuk mbeti me sa di unë asnjë njeri i gjallë.
Sa vetë mund të kenë vdekur?
Duhet të kenë vdekur 21 vetë nga të bandës.
Po nga forcat e ndjekjes, a është vrarë njeri?
Nuk di të jetë vrarë njeri.
Po Ndue Bajraktari vetë, a u vra?
Jo, por siç dihet, – nuk e di sa është e vërtetë, – ai nuk ndodhej atje atë natë, se iku që në darkë, pasi zgjidhi Zefin nga pema që po digjej.
Ç’bëri Ndue Bajraktari kur mësoi këtë rreng të Zefit?
U tërbua fare. Më pas mori dhjetë-pesëmbëdhjetë shokë të bandës dhe i veshi si forcat e ndjekjes, me grada, dhe shkoi në shtëpinë e Zefit, për ta kapur të gjallë. Por meqenëse nuk e gjeti në shtëpi, i mori të ëmën, e lidhi bashkë me babain e tij dhe i vrau vetëm babain. Pas kësaj i dogjën shtëpinë.
Pse u veshën si forcat e ndjekjes, kur në të vërtetë ishin banditë?
Që të hapnin fjalë se shtëpinë Zefit po ia digjnin forcat e ndjekjes, për faktin se ishte bashkuar me banditët. Thjesht, që të hapnin panik për forcat e ndjekjes dhe Zefin ta fusnin në shumë konflikte. Por çështja u sqarua shpejt.
Zoti Dodani. Le të kalojmë në një episod tjetër, subjekti i të cilit më ka tërhequr shumë vëmendjen. Fjalën e kam te ngjarja e grupit të Korçës, i cili bashkëpunonte me agjenturën greke, ku kreu i grupit ishte vetë shefi i sigurisë së kufirit shtetëror. Ju lutem, mund ta sillni sërish në vëmendje atë ngjarje?
Ka qenë viti 1959. Në zyrën e Kadri Hazbiut vjen një informacion misterioz dhe tepër alarmant. Në zonën e Devollit kishte të dhëna se Asfalia (zbulimi i fshehtë grek) kishte organizuar një rezidenturë të sofistikuar kundër pushtetit popullor.
Nga u sigurua një informacion i tillë?
Ky informacion u sigurua nga kundërzbulimi i rrethit të Korçës dhe iu transmetua Kadri Hazbiut nga vetë Kryetari i Degës së Punëve të Brendshme të rrethit të Korçës, Jani Naska.
Çfarë është rezidentura?
Rezidentura përbëhet nga një grup njerëzish të pacaktuar në numër (pra si sasi), që kanë të njëjtin qëllim, duke i shërbyer në mënyrën më të kamufluar, brenda një organizimi absolut, një shërbimi të huaj. Individët e kësaj organizate kaq të fshehtë apo rezidenture, siç quhet profesionalisht në gjuhën e shërbimit sekret, funksionon në mënyrë të tillë që, asnjë anëtar i saj nuk e njeh shokun e vet dhe se ai nuk di shumë të dhëna për numrin e përgjithshëm të anëtarëve. Akoma më shumë, që anëtarët e organizatës nuk kanë të drejtë të komunikojnë me askënd në lidhje me detyrën e tyre, madje as me padronët të cilëve u shërbejnë. Ata kanë të drejtë (secili më vete) të komunikojnë vetëm me rezidentin ose shefin siç mund të quhet, dhe vetëm ai komunikon me shërbimin e huaj të cilit i është betuar. Në rastin konkret, shefi lidhej me shërbimin sekret grek ose Asfalinë.
Nga sa personazhe përbëhej konkretisht rezidentura e Devollit sipas informacionit që morët?
Ka pasur aty te 7-8, apo dhe dhjetë veta. Ndërkohë që në informacionin e siguruar nga kundërzbulimi i Korçës, bëhej i ditur një fakt që për ne ishte tepër i rëndësishëm. Ky ishte fakti se informacioni i siguruar kishte arritur që pak a shumë të kishte edhe të dhëna për rezidentin.
Kush ishte rezidenti i atij grupi sipas informacionit që ishte siguruar?
Mësohej të ishte vetë komandanti i kufirit të zonës së Braçanit në Devoll, i quajtur Jani Zoga. Po ashtu, diheshin edhe emrat e dy prej anëtarëve të atij grupi, që ishin pikërisht Zenel Tarolli dhe një farë “Muçeli”. Këta njerëz që ishin në shërbim të kësaj organizate në dispozicionin të Asfalisë greke, paguheshin ndërkohë me rroga tepër të majme nga ai shërbim, duke marrë dhe rrogën në punën që kryenin në Shqipëri sipas vendeve të punës që kishin.
Pra ishin në lojë të dyfishtë?
Po, e vërtetë. Ata ishin në lojë të dyfishtë. Dhe nga shteti i tyre merrnin rrogë se ishin në marrëdhënie pune, ashtu siç merrnin dhe nga shërbimi që i bënin Asfalisë greke.
Si u bë i mundur ky informacion kaq konspirativ?
Sipas të dhënave tona, ai informacion aq i vlefshëm për punën tonë, ishte siguruar nëpërmjet një agjenti të Sigurimit që kishte mundur të depërtonte në radhët e këtij grupi, por që gjithsesi nga mënyra misterioze si funksiononte ai, agjenti ynë pak mundësi kishte që të merrte të dhëna të plota. Jo vetëm kaq, por edhe këto të dhëna nuk kishin garancinë e duhur për vërtetësinë e tyre. Çdo gjë duhej bërë e matur dhe në konspiracion absolut, për t’u shpëtuar skandaleve dhe që të mos i jepnim mundësi grupit të merrte masa mbrojtjeje, se në këto raste mund të dështoje kur të doje. Gjithsesi, në detyrën funksionale që kryente, shefi i Degës së Punëve të Brendshme të rrethit të Korçës, Jani Naska, arriti në mënyrën më urgjente drejt e në zyrën e Kadri Hazbiut.
A e mori seriozisht informacionin e marrë Kadri Hazbiu?
Jo vetëm që e mori shumë seriozisht, por siç e kishte zakon në kësisoj rastesh tepër të vështira dhe shumë urgjente, ai vuri menjëherë në shërbim memorien e tij për të përpiluar në moment një plan të hollësishëm për t’iu përgjigjur situatës së krijuar me emergjencën dhe operativitetin e duhur.
Konkretisht?
Në këto çaste, Kadriu më thërriti dhe mua, ku më ngarkoi me detyrë që të shkoja në Korçë për të ndjekur operacionin sekret që do të ndërmerrej aty, pra, për ta ndjekur nga afër të gjithë situatën e krijuar, pasi operacionin do ta ndërmerrnin organet e shërbimit tonë në Korçë, ku ishte krijuar dhe situata.
Ku ishit juve për momentin?
Unë saktësisht në atë kohë kam qenë specialist në Drejtorinë e Sigurimit në Ministrinë e Punëve të Brendshme. Prandaj dhe u ngarkova nga ministri Hazbiu për të ndjekur problemin në vend.
Si vepruat pas këtyre masave?
Filluam të zbatonim në kohën e duhur, planin e hartuar në moment nga Kadri Hazbiu, pasi ai kishte aftësi të jashtëzakonshme për të vlerësuar situatat dhe për të dhënë udhëzimet mbi to, me një operativitet të mahnitshëm për çdo situatë, sado e vështirë që të ishte. Ka qenë vetëm mendja e Kadri Hazbiut që ne, të gjitha strukturat e Sigurimit, kemi njohur në të shumtën e rasteve fitore të mëdhaja, madje dhe shumë emocionale. Kështu dhe në këtë rast. Pasi na shpjegoi me detaje të gjithë procedurën mbi të cilën duhej të organizonim aksionin, ai na uroi sukses dhe gjakftohtësi. Unë me Jani Naskën, që kishte ardhur nga Korça, u nisëm pa humbur kohë për në vendin ku ishte krijuar situata.
Nga e nisët punën saktësisht?
Tani që po të flas unë, mund të të duket si diçka e thjeshtë dhe mund të mendosh se mund t’ia dalësh mbanë menjëherë. Por jo. Vështirësia e parë është verifikimi i informacionit të marrë. A ka gjë të vërtetë në këtë mesele, apo mos është ndonjë dyshim i kotë, që pastaj të na çojë në skandale? Megjithatë, duke ndenjur pa gjumë dhe duke vlerësuar fakte dhe të dhëna dhe duke i krahasuar apo stërkrahasuar me njëra-tjetrën, si dhe duke vënë në përdorim disa agjentë të cilët punonin me një gjakftohtësi dhe me orare të pandërprera, arritëm që brenda disa ditëve të evidentojmë saktësisht se shefi i kësaj organizate ishte, – ashtu siç kishim informacionin, – vetë komandanti i postës së kufirit, Jani Zoga. Kjo do të thoshte se paskësh një organizatë, megjithatë për të shkuar te përfundimi i duhur nuk duhej të mjaftoheshim me kaq. Më tej, me një konspiracion të jashtëzakonshëm evidentuam një e nga një të gjithë anëtarët e grupit (rezidenturës).
I arrestuat?
Absolutisht jo. Në punën tonë vlerësohen të gjithë elementët para se të bëhet veprimi i fundit. Ne, megjithëse i kishim konstatuar anëtarët e tij, vepronim me mjeshtëri, duke mbledhur fakte të tjera dhe për të zbuluar elementë të tjerë.
Ku e kishit qëllimin, kur shumë kollaj mund t’i arrestonit?
Donim të konfirmonim se si funksiononte dhe me çfarë merrej. Shumë gjëra ne i merrnim kur objektet tona, që në këtë rast ishte grupi që i shërbente zbulimit grek në dëm të republikës sonë, ishin në veprim të pandërprerë. Kështu që ne arritëm, pas një jave pa gjumë dhe me stres të madh, të merrnim një informacion tjetër për anën financiare që kishte në dispozicion grupi. Gjithashtu saktësisht mësuam se misioni i tij ishte që të lidhej me Asfalinë për të bërë të mundur që në Shqipëri të vinin diversantë për të kryer veprimtari antishqiptare. Këtë gjë e bënin në këtë mënyrë: Lidheshin fillimisht me padronët e tyre jashtë dhe pasi niseshin agjentët grekë për të hyrë në Shqipëri, grupi në fjalë merrej me dokumentacionin fals me të cilin i pajisnin dhe i instruktonin për mënyrën e të vepruarit këtu, për të mos rënë në sy të askujt deri në zbatimin e detyrave të kryera.
* * *
12 PRILL 195, PAL MELYSHI U BRESHËRUA NGA USHTARËT E KADRI HAZBIUT

Zoti Dodani. Do të doja, në intervistën e numrit të sotëm, të ndaleshim në atë ç’ka ndodhur me mikun tuaj të ngushtë në atë kohë, Pal Melyshi. Si ka nisur historia e tij në shërbim të Sigurimit të Shtetit?
Ka qenë viti 1950, kur Pal Melyshi, i zhytur në një urrejtje të madhe për vrasjen e Bardhok Bibës nga bandat e “Komitetit të Maleve”, donte të hakmerrej me patjetër. Për këtë ka shkuar menjëherë te Mehmet Shehu dhe i ka kërkuar me insistim që të lejohej nga Ministria e Brendshme të futej në bandë. Nuk mund të rrinte dot më. Bardhok Bibën e kishte dashur jashtë mase dhe vrasja e pabesë e tij e kishte irrituar shumë. Pas kësaj, Ministria e Punëve të Brendshme, e drejtuar në atë kohë nga Mehmet Shehu dhe Kadri Hazbiu, vendosi që të dërgojë Pal Melyshin brenda bandave të maleve. Atij iu vendos pseudonimi “Furtuna”.
Përse duhej të shkonte jashtë shtetit në periudhën që u vra?
Sigurimi shqiptar po shikonte shumë larg atëherë. Kishte njerëz të vendosur dhe të përkushtuar, dhe ishte me fat që kishte në drejtim një njeri si Kadri Hazbiu, me synime dhe ambicie për t’iu përkushtuar shtetit dhe jashtë mundësive të veta. Kështu, urdhri për “Furtunën” ishte që të krijonte besim te bandat dhe të mundësohej dalja e tij jashtë shtetit, ku të dërgonte të dhëna që nga jashtë. Këtë, sipas porosive të Kadriut, e arriti me të vërtetë. Ai në një moment u thirr nga Komiteti “Shqipëria e Lirë”, e ndodhur në Paris. Kjo dihet, që Komiteti i Parisit ishte qeveria e përgatitur në emigrim, e cila koordinonte punën e bandave brenda Shqipërisë dhe të diversantëve që përgatiteshin dhe hidheshin nga jashtë. Kjo ishte një fitore jo vetëm për Palin, që kishte siguruar një besim të madh mes bandave dhe komandantëve të tyre, por edhe për Sigurimin e Shtetit, që elementi i vet po bënte aq shumë.
Në ato momente e ngarkoi Kadri Hazbiu për të dalë jashtë shtetit?
Pak kohë para se të vritej. Se kur u vra, ishin tamam çastet kur Pal Melyshi ishte nisur për jashtë shtetit. Ai u paraqit te Kadri Hazbiu, se kështu bënin njerëzit e Sigurimit, disa rrinin si banditë, disa gjendeshin në takimet me kuadrot e lartë të shtetit të atëhershëm. Kadriu tekstualisht i ishte shprehur: “Ti i dashur ‘Furtuna’ nuk je llogaritur për këtu, midis këtyre bandave, prandaj, mundohu të krijosh besimin e këtyre bandave ku je futur, kundër të cilëve ti nuk do të bësh asnjë veprim, bile në raste të caktuara përpiqu të mbrosh dhe jetën e tyre, sepse ti nuk je për të vrarë njerëz, por për t’i shpëtuar ata”. Pastaj e pyeti për të dërguarin tjetër të Sigurimit në bandën ku ishte “Furtuna”. “A u njohe me Preng Mark Stojanin?”. “Po. Mësova që është ‘Gjethi i Kuq’”. Që do të thoshte se ishte i Sigurimit dhe nuk duhej të ngatërrohej me banditët e tjerë. Atëherë ndërhyri sërish Kadriu: “E kemi instruktuar ‘Gjethin e Kuq’, se përpara çdo operacioni që do të bëjnë forcat tona kundër bandave, në të cilat jeni radhitur dhe ju, ai,(“Gjethi i Kuq”) e ka komandantin e vet brenda në bandën ku është futur…. Komandanti yt, – i thamë, – e ka pseudonimin “Furtuna”, prandaj kushdo që të të prezantohet me këtë pseudonim, do t’i vihesh menjëherë nën komandë. Kështu, i dashur “Furtuna”, ai pret që ti të paraqitesh dhe të vihet nën komandën tënde. Aty ke edhe grupin e “Gavetës”, që janë 4 veta. Po ashtu dhe atyre mjafton t’u thuash që je “Furtuna” dhe menjëherë do të të vihen nën komandë. Tani ti në një moment të përshtatshëm duhet të ikësh për të kaluar kufirin. Nuk duhet të harrosh që sa të nisesh, të lësh njoftim në “Pikën e Heshtur” dhe në “Pikën Rezervë”. Kjo të bëhet që të na lësh itinerarin e kalimit, me qëllim që të të sigurojmë rrugën”.
Si mund ta siguronin rrugën?
Pali, kur të ikte për në Komitetin e Parisit, nuk do të ishte vetëm, por me disa banditë. Mirëpo, duke ditur Sigurimi itinerarin e kalimit të tij, do të tërhiqte forcat e ndjekjes apo të mbrojtjes së popullit, si i quanin në përgjithësi atëherë, në rrugën që do të kalonin ata, pasi mund të binin në përpjekje dhe të eliminoheshin.
Kush kishte dijeni për “Furtunën”?
Vetëm Kadri Hazbiu. Kisha kërkuar disa herë të njihesha, por nuk më kishte dhënë mundësi Kadriu. Ishte momenti që “Furtuna” nuk duhej të njihej nga asnjëri, se nuk kishte ardhur situata e nevojshme.
Ju nuk e njihnit fare Pal Melyshin, i quajtur “Furtuna”?
Si nuk e njihja? Por jo si “Furtuna”, por si Pal Melyshi. Unë e kisha shumë shok dhe nuk e dija që ishte i dërguari ynë në banda. Dija që kishte ikur me të vërtetë. Madje atij i ishte internuar dhe familja për këtë gjë, që të mos e kuptonin bandat që ishte i dërguar i Sigurimit. Mirëpo këto gjëra bëheshin kaq të sakta dhe kaq sekrete, saqë nuk kishim kuptuar gjë fare as ne që mbaheshim si tepër të besuar të Sigurimit. Madje më kujtohet, pasi kishte vdekur Pal Melyshi, unë i kërkova sërish Kadriut që të më takonte me “Furtunën”, për të më ndihmuar në koordinim të veprimeve. Kadriu në atë moment u çua në këmbë dhe u skuq. Nuk do ta harroj kurrë atë moment. Ai më shikonte në sy dhe ndërkohë nga sytë e tij dallova lëngëzim lotësh, gjë që nuk e kisha konstatuar herë tjetër. Duke vazhduar të më shikonte me vëmendje, se e dinte që unë Palin e kisha pasur shumë shok, m’u drejtua: “Mark, ai nuk është më. Na u vra në përpjekje me forcat tona”. “Dhe kush është?”, – ia ktheva unë. “Mark, pas “Furtunës” është shoku yt, Pal Melyshi!”. U gjenda keq. Nuk ishte e lehtë ngjarja që po merrja vesh.
Si u vra, kur ishin përcaktuar dhe ishin marrë të gjitha masat?
Ajo ndodhi në mënyrën më të papritur. Pas disa ditësh, si u takua me Kadri Hazbiun, Pali u nis për të ikur jashtë shtetit. Meqenëse nuk kishte lindur nevoja, ai nuk ishte prezantuar as me “Gjethin e Kuq” dhe as me “Grupin e Gavetës”. Mirëpo momenti kur do të ikte Pali nga banda, do të ishte dhe momenti për forcat e shumta të ushtrisë dhe të forcave të ndjekjes, për të goditur dhe asgjësuar bandën. Kështu, sa u nis “Furtuna”, sipas porosisë së Kadri Hazbiut, shkoi në “Pikën e Heshtur” dhe në “Pikën Rezervë” për të lajmëruar ikjen dhe itinerarin e lëvizjes që do të bënte deri në kufi.
Dinte gjë “Furtuna”, se pas ikjes së tij do të sulmohej banda nga forcat ushtarake që kishin kohë që e mbanin në vëzhgim, duke pritur vetëm urdhrin për sulm?
Absolutisht jo. Në Sigurim dihen vetëm ata që do të të takojnë dhe jo gjithçka. Kështu, ndërsa Pali u largua, nga ana tjetër po merreshin masat për sulm. Por e veçanta ishte se brenda bandës ishte dhe “Gjethi i Kuq” dhe “Grupi i Gavetës”, që ta thashë disa herë se ishin të Sigurimit. Ata do të mbroheshin në një formë të tillë, që do të zinin një guvë të përcaktuar më parë, menjëherë sa të fillonte sulmi nga jashtë. Ndërkohë, forcave të ndjekjes do t’u thuhej që të mos qëllonin në drejtim të guvës dhe kështu mund të shpëtonin.
Dinin gjë ushtarët, që kishte njerëz të Sigurimit në bandën që do të qëllonin?
Absolutisht jo. Si mund të thuhej një gjë e tillë? Madje jo vetëm kaq, por këta njerëz që ishin brenda bandës, nuk mund të largoheshin dhe nga banda, sepse kishte rrezik të ndonjë dekonspirimi të planeve dhe pastaj pësohej shumë keq. Kështu që, e vetmja mundësi ishte që të vendoseshin në një vend të paracaktuar dhe duke mos u qëlluar në atë drejtim. Megjithatë, atë ditë që iku Pal Melyshi, u mor vendim që ndaj të gdhirë të sulmohej banda nga forcat e mbrojtjes. Kjo do të thoshte që banda të shfarosej fare. Për të garantuar dhe një herë efikasitetin e goditjeve dhe për të mos dëmtuar njerëzit e Sigurimit, Kadri Hazbiu dërgoi urdhrin urgjent që të evidentohej dhe një herë emër për emër prezenca e bandës. Këtë detyrë e kishte “Gjethi i Kuq”. Nuk zgjati shumë dhe lista me emrat e bandës, e bërë dhe e firmosur nga “Gjethi i Kuq”, u vendos në vendin e fshehtë të ndërlidhjes. Informacioni i marrë nga “Pika e Heshtur” dhe “Pika Rezervë” (ku Pali kishte lënë njoftimin e ikjes) nëpërmjet oficerit Sotir Vaso dhe informacioni që dërgonte “Gjethi i Kuq”, ku në vendndodhjen e bandës së Preng Dod Gjinkeqit mungonte emri i Palit, ndërkohë që ishte ai i kushëririt të parë të tij, Mark Melyshit, përputheshin. Pra Pal Melyshi (“Furtuna”) ishte larguar.
U qëllua banda e Preng Dod Gjinkeqit?
Ishte dhënë urdhri që të veprohej menjëherë ndaj bandës. Në këtë kohë ishin sinjalizuar dhe forcat klandestine të Sigurimit, të cilat do të futeshin në guvën që nuk do të kishte fuqi goditjeje nga forcat e ndjekjes. Ishte nata e 11 prillit duke u gdhirë 12 prill 1950. Banda në fjalë që do të goditej atë natë, e cila drejtohej nga Preng Dod Gjinkeqi, u rrethua në zonën e Ujlurthit. (Vijon)

Kategori
Uncategorized

Pollo dhe OLLDASHI, sa larg me njeri tjetrin.

Misteret e karrierës së Genc Pollos nipit të oficerit grek Take Pollo

Saturday, 04 November 2006

Nga Kastriot Myftaraj –

Kur Genc Pollo hyri në politikë me instalimin e pluralizmit politik në Shqipëri, pin e ri të partisë së majtë të reformuar që do të dilte nga PPSH, çka pas gjashtë muajsh do të ishte PS.Genc Pollo i përkiste një familjeje të nomenklaturës komuniste të kohës- babai i tij Stefanaq Pollo ishte drejtor i Institutit të Historisë, një post shumë i rëndësishëm ky në hierarkinë akademike të regjimit komunist, që kishte obsesionin e manipulimit të historisë, aq saktë të përshkruar nga George Orwell tek “1984“. Kështu, Genc Pollos i shkonte shprehja “born with a silver spoon in his mouth“ (i lindur me lugë argjendi në gojë) që përdorej dikur për pinjollët e familjeve aristokratike. Genc Pollos në jetë nuk i mbetej veç të shijonte të mirat që do t’ i jepnin me “lugën e argjendtë“. I ati i tij, patriarku i historiografisë komuniste, Stefanaq Pollo, po i përgatiste një karrierë nën hijen e vet. Genc Pollo u diplomua në Universitetin e Tiranës në vitin 1986 për histori, me një specializim në arkeologji. Me të marrë diplomën u emërua në sektorin e kërkimit shkencor në Akademinë e Shkencave, në një kohë që bashkëstudentët e vet merrnin emërimin si mësues historie. Pasi u end për dy vjet korridoreve të Akademisë së Shkencave pa u shquar për ndonjë gjë, në vitin 1988 ai fitoi të drejtën për të bërë një specializim dyvjeçar në Universitetin e Vjenës, në Austri. Izolimi në atë kohë ishte për shqiptarët e thjeshtë, të cilët duhet të mbaheshin larg influencës së dëmshme të botës kapitaliste, ndërsa njerëzit e nomenklaturës ishin të privilegjuar në këtë pikë. Kur u kthye në Shqipëri, në vitin 1990, Pollo u emërua në Institutin e Arkeologjisë në Tiranë, ku drejtor ishte Neritan Ceka. Pra, Pollo, për nga origjina familjare dhe privilegjet që kishte pasur, i përkiste “establishmentit” komunist që ishte i lidhur me PPSH-në dhe që me ndryshimet politike që po ndodhnin në Shqipërinë e vitit 1990, duhej të qe pjesë e atij grupimi intelektualësh të rinj që do të reformonin PPSH-në duke e shndërruar në një parti të majtë të llojit të socialdemokracisë perëndimore. Në këtë rol do të qe i natyrshëm dhe legjitim angazhimi politik i Genc Pollos me instalimin e pluralizmit politik në Shqipëri. Përndryshe ishte krejt e panatyrshme dhe kompromentuese për të parën parti opozitare që u krijua në Shqipëri në dhjetor 1990, pra për PD-në, që Genc Pollo dhe të tjerë si ai hynë në lidershipin e kësaj partie me krijimin e saj. Me këta nuk dua të them se komunistët dhe bijtë e familjeve komuniste nuk duhej të hynin në lidershipin e partive opozitare me PPSH. Madje ardhja e tyre ishte e domosdoshme që të çahej blloku monolit që kërkonte të krijonte PPSH me 200 mijë anëtarët dhe kandidatët e partisë dhe njerëzit e familjeve të tyre. Por, këtu duheshin përjashtuar, në mënyrë të natyrshme, njerëzit që u përkisnin 2-3 mijë familjeve të lidhura ngushtë me PPSH-në dhe që përbënin nomenklaturën. Ardhja e njerëzve nga këto familje në lidershipin e PD-së nuk kishte sens as edhe nga pikëpamja elektorale se këta njerëz nuk mund ta bënin shtresën së cilës i përkisnin që votonte për PD-në dhe koha e tregoi se nuk arritën që ta bëjnë dot këtë gjë. Miranda Vickers, reportere për Shqipërinë e Grupit Ndërkombëtar të Krizave, në librin e saj “Shqipëria-nga anarkia te një identitet ballkanik” e përshkruan kështu Genc Pollon: “Genc Pollo, i biri i njërit nga nomenklatura e vjetër, që më vonë u bë zëdhënësi kryesor i Berishës”. (Miranda Vickers: “Shqipëria- nga anarkia te një identitet ballkanik”, “Toena”, Tiranë 1998, f. 58) Hyrja në lidershipin e PD-së, që me krijimin e kësaj partie, e njerëzve si Genc Pollo mund të shpjegohet vetëm me skemën e regjimit komunist për të kontrolluar partitë opozitare me anë të njerëzve të nomenklaturës. Kur në 13 dhjetor 1990 u krijua komisioni nismëtar prej 16 vetësh i PD-së, që funksiononte edhe si forum drejtues i partisë, Genc Pollo nuk u përfshi atje me ndërhyrjen e Gramoz Pashkos, i cili, duke qenë vetë pinjoll i një familjeje të nomenklaturës, kishte frikë se mos binte në sy për keq që në lidershipin e partisë së re kishte shumë njerëz të nomenklaturës. Por, Genc Pollo, edhe pse mbeti jashtë komisionit nismëtar të PD-së u emërua zëdhënës i partisë së re, së bashku me Preç Zogajn që ishte anëtar i komisionit nismëtar. Pra ishte e qartë se një dorë e fshehtë, donte që ta mbante Genc Pollon, në një mënyrë ose në një tjetër, në lidershipin e partisë së re. Se kush ishte kjo dorë, kjo u kuptua pas disa ditësh në janar 1991, kur gjatë vizitës së kryeministrit grek Micotakis në Tiranë, Genc Pollo u përfshi në përfaqësinë e PD-së që u takua me kryeministrin grek. Në këtë takim kryeministri grek dha të kuptojë simpatinë e tij, në rradhë të parë për Gramoz Pashkon dhe pastaj për Genc Pollon, u përpoq të joshte Azem Hajdarin që ia prezantuan si lider të lëvizjes studentore dhe kryetar të përkohshëm të partisë dhe e injoroi krejtësisht Sali Berishën, “ylli” i të cilit ishte duke u ngjitur në “qiellin” e politikës shqiptare ngase kishte qartas mbështetjen e amerikanëve për të dalë në krye të partisë, çka e kuptonte kushdo edhe nga publiciteti që i bënte “Zëri i Amerikës”.Sjellja e kryeministrit Micotakis në rastin e Genc Pollos e kishte shpjegimin së pari me atë se Genc Pollo qe kristian ortodoks nga një familje tradicionalisht shumë filogreke. Në gazetën “Tema”, të Mero Bazes, në 4 qershor 2000 (f. 12-13) është botuar një dossier me titull “Gjyshi i Genc Pollos kapiten grek” ku botohen dokumente të nxjerra nga arkivi i shtetit që tregojnë se gjyshi i Genc Pollos, Themistokli Pollo (i njohur si Take Pollo) ka qenë oficer i ushtrisë vorio-epirote në vitet 1914-1917, me gradën kapiten. Në këtë dossier thuhet: “Take Pollo është njëri prej tri komandatëve të andartëve grekë që masakruan shqiptarët në Jug të Shqipërisë…Dëshmi mbi këtë veprimtari dhe përplasjen e kapiten Pollos me çetat patriotike të Butkës janë ende të freskëta edhe në zonat e Jugut. Shtëpia e Pollos u dogj në fshatin e tij të lindjes në Përmet, pikërisht nga çeta e Butkës në shenjë hakmarrjeje ndaj udhëheqësit të çetës andarte greke. Biografia e zezë e Take Pollos filloi të përbënte një problem më vete për të birin e tij Stefanaq Pollo pas vendosjes së komunizmit në Shqipëri. Take Pollo andarti që ka rrafshuar 27 fshatra dhe që akuzohet për vrasjen e së paku 440 shqiptarëve në zonën e Lunxhërisë, Hormovës, Leskovik dhe Çarshovë…Tentativa për mbulimin e veprimtarisë së Take Pollos janë bërë edhe nga nipi i tij Genc Pollo. Duke shfrytëzuar emrin e gazetës “55” si gazetë nacionaliste dhe sidomos duke përdorur miqësinë me drejtorin e gazetës, arriti të botojë në atë gazetë një shkrim të montuar keq për veprimtarinë e Take Pollos”. (“Tema”, 4 qershor 2000, f. 12-13) Sigurisht që nipi i Themistokli Pollos qe njeriu i parapëlqyer i Athinës për të qenë në lidershipin e PD-së. Në takimin me kryeministrin grek, gjatë prezantimit, në momentin që ambasadori grek në Shqipëri i tha emrin e Genc Pollon Micotakisit, Pollo ndërhyri dhe duke buzëqeshur tha se emri i tij i pagëzimit qe Jorgo (madje ai tha “Jorgos”), por për shkak të frymës së regjimit komunist, babai i tij kishte qenë i detyruar t’ i vinte emrin “Genc”. Dhe Jorgos (Genc Pollo), para njerëzve të tjerë të habitur të PD-së, vazhdoi të tregonte historinë se si, në vitin 1963, pak kohë pasi kishte lindur, gjyshja e kishte çuar në kishë gjoja fshehur prindërve, siç bëhej në atë kohë, për t’ u pagëzuar sipas ritit të krishterë ortodoks nga gjyshi i Gramoz Pashkos, kryepeshkopi ortodoks i Tiranës dhe Durrësit, Paisi. Micotakis përfitoi nga rast dhe tha se tash që ortodoksët kanë mundësi ta ushtrojnë lirisht fenë e vet, në mënyrë që kjo të realizohet duhet që në Shqipëri të vijnë klerikë grekë, gjë të cilën e mbështetën pa hezitim Pashko dhe Pollo, ndërsa të tjerët nuk dinin se çfarë të thoshin, pasi u zunë të papërgatitur për këtë çështje. Por, impakti kryesor në PD i vizitës së kryeministrit grek në Tiranë qe se Athina zyrtare po nxiste krahun ortodoks në PD që të merrte kontrollin e partisë. Atëherë PD ishte në prag të konferencës konstituive që do të mbahej në shkurt, ku do të zgjidhej kryetari. Që pas takimit të lidershipit të PD-së me kryeministrin grek Micotakis në PD filloi një luftë e ashpër për të marrë kontrollin e partisë, mes dy klaneve, njërit të grumbulluar rreth Sali Berishës dhe tjetrit rreth Gramoz Pashkos-në këtë të fundit bënte pjesë dhe Genc Pollo. Në dinamikë të këtij konflikti qe ambicia e Gramoz Pashkos, e nxitur nga Athina, për t’ u bërë kryetar i PD-së. Që nga takimi me kryeministrin Micotakis, Genc Pollo, në pozitën e tij si zëdhënës i PD-së u bë praktikisht zëdhënës personal i kandidatit për kryetar Gramoz Pashkos, duke bërë në të njëjtën kohë replika të tërthorta me deklaratat e kandidatit tjetër për kryetar, Sali Berisha. Duke nxitur krahun ortodoks në PD të merrte nën kontroll partinë kryeministri grek Micotakis ishte duke prishur një kompromis SHBA-Greqi për politikën shqiptare të erës pluraliste sipas të cilit amerikanët do të dominonin PD-në dhe grekët të dominonin partinë e majtë që po lindte nga reformimi i PPSH. SHBA-të preferonin të mbështeteshin tek njerëzit me origjinë muslimane për të krijuar lidershipin e PD-së, kjo për shkak se muslimanët qenë shumësia e vendit dhe shumësia absolute e shqiptarëve në Kosovë, Maqedoni dhe troje të tjerë në Jugosllavi, ku SHBA-të kishin interesa të posaçme, qenë muslimanë. Në anën tjetër, Greqia, synonte që të mbështetej tek kristianët ortodoksë për lidershipin e PPSH (PS), për shkak se donte ta përdorte fenë e përbashkët ortodokse me atë të një pjese të madhe të shqiptarëve, si premisë për influencë politike dhe madje për asimilim etnik. Në konferencën konstituive të PD-së, në shkurt 1991, klani i Gramoz Pashkos, ku bënte pjesë edhe Genc Pollo, tentoi që ta merrte nën kontroll partinë, duke zgjedhur Gramoz Pashkon kryetar, me anë të një manovre të sofistikuar, sipas së cilës në votimin e parë për kryetar nuk do të fitonte askush dhe në votimin e dytë do të fitonte Gramoz Pashko. Skema funksionoi përgjysmë, pasi në votimin e parë Berisha mori vetëm 9 nga 10 vota që i duheshin në komisionin drejtues prej 19 anëtarësh. Por në vazhdim ky klan e pa se nuk mund ta merrte nën kontroll partinë, kryesisht për shkak të kundërshtimit amerikan, ndaj u mjaftua duke mos lejuar që Berisha të zgjidhej kryetar me një shumësi votash të dalë nga votimi në kryesi, sipas statutit, por me një konsensus të grupeve rivale, çka e bënte pozitën e tij të cenueshme. Pas konferencës konstituive të shkurtit 1991 Pollo mbeti përsëri në një pozitë evazive, me një këmbë brenda lidershipit dhe me një këmbë jashtë, duke qenë se nuk u zgjodh në komisionin drejtues që ishte një lloj kryesie e partisë, por ruajti postin e zëdhënësit të partisë. Në zgjedhjet e para pluraliste, të 31 marsit 1991, Pollo ishte një nga tre kandidatët e PD-së për deputetë që humbën në qytetin e Tiranës, nga 19 vetë që PD kandidoi në qytetin e Tiranës. Kjo humbje, që duhet t’ i atribuohet mosbesimit të elektoratit të PD-së për të, si pinjoll i nomenklaturës, e dobësoi pozitën e Genc Pollos në PD. Në prag të Kuvendit I të PD-së, që u mbajt në shtator 1991, klani kundër Berishës në lidershipin e PD-së u riaktivizua duke planifikuar që të mbështeste kandidaturën e Neritan Cekës, për postin e kryetarit të partisë, në vend të Berishës. Neritan Ceka si drejtor i Institutit të Arkeologjisë vazhdonte që të ishte shefi i Genc Pollos, që vazhdonte të ishte punonjës i këtij Instituti. Kjo ishte një arsye shtesë për të cilën Pollo ishte praktikisht pjesë e stafit të Cekës, që punonte për zgjedhjen e këtij të fundit në postin e kryetarit të partisë. Kjo gjë sigurisht që e rriste distancën mes Pollos dhe Berishës. Me disfatën e Cekës në Kuvend, ku u konfirmua Berisha në postin e kryetarit të PD-së, u frenua dhe ngjitja e Pollos në hierarkinë e PD-së. Pollo u zgjodh anëtar i Këshillit Drejtues (homolog i Këshillit Kombëtar të tashëm) të PD-së, por jo anëtar i kryesisë të partisë. E megjithatë, Pollo vazhdoi të mbante postin e zëdhënësit të partisë. Duke mos qenë mes favoritëve të Berishës, Pollo nuk u fut në listën e kandidatëve për deputetë të PD-së, në zgjedhjet e 22 marsit 1992. Pas moszgjedhjes në kryesi, kjo e mbushi kupën e zemërimit të Pollos për Berishën, çka bëri që të rebelohet në shkurt 1992, duke e akuzuar praktikisht Berishën për “Oksidentofobi”. Rasti që zgjodhi Genc Pollo për ta bërë këtë ishte sinjifikues pasi dëshmonte se ai kërkonte të fitonte kredit grek për ta përdorur në politikën shqiptare. Në shkurt 1991, në kulmin e debatit për ligjin e ri elektoral që ia ndalonte organizatës politiko-kulturore të minoritetit grek, “Omonia“-s, që të ishte një subjekt elektoral, edhe pse kjo gjë u bë me votat e përbashkëta të PS-së që kishte mazhorancën parlamentare dhe të PD-së, Genc Pollo e ndjeu të nevojshme të bënte një distancim në favor të Greqisë. Në një intervistë që i dha gazetës “Hapësirë” të Forumit Rinor të PD-së, në numrin e shkurtit, Pollo, pasi e quajti ndalimin elektoral që iu bë “Omonia”-s si “oksidentofobi” u shpreh se: “ s’ e kishte parë ndonjëherë që valët e oksidentofobisë që e kanë qendrën diku nga mesi i rreshtave të majtë të Kuvendit të përfshijnë edhe rreshtat e djathtë”. Është e qartë se kjo ishte një akuzë për kryetarin e PD-së Berisha, që në këtë rast kishte përgjegjësinë për dominimin e krahut “oksidentofob” në PD, përballë krahut oksidentofil, si kuintesencë e të cilit na dilnin përfaqësuesit politikë të minoritetit grek në Shqipëri, ndërsa si zëdhënës i të cilit në këtë rast dilte Genc Pollo. Pra, paradigma Oksidentofil-oksidentofob që artikuloi Pollo, ishte ajo që kërkonte të induktonte Greqia në mendimin politik shqiptar dhe në kancelaritë perëndimore: Në Shqipëri Oksidentalizmi përfaqësohet nga progrekët, ndërsa oksidentofobia nga antigrekët. Duke qenë se në këtë aferë, si protagonist në debatin në parlament doli deputeti Abdi Baleta, i njohur për proislamizëm, kjo u konvenonte grekëve dhe njerëzve të tyre në Shqipëri për t’ i dhënë paradigmës edhe ngjyrimin fetar aq të pëlqyer për ta, pra që minoriteti

Misteret e karrierës së Genc Pollos nipit të oficerit grek Take Pollo

Saturday, 04 November 2006

Nga Kastriot Myftaraj –

Kur Genc Pollo hyri në politikë me instalimin e pluralizmit politik në Shqipëri, pin e ri të partisë së majtë të reformuar që do të dilte nga PPSH, çka pas gjashtë muajsh do të ishte PS.Genc Pollo i përkiste një familjeje të nomenklaturës komuniste të kohës- babai i tij Stefanaq Pollo ishte drejtor i Institutit të Historisë, një post shumë i rëndësishëm ky në hierarkinë akademike të regjimit komunist, që kishte obsesionin e manipulimit të historisë, aq saktë të përshkruar nga George Orwell tek “1984“. Kështu, Genc Pollos i shkonte shprehja “born with a silver spoon in his mouth“ (i lindur me lugë argjendi në gojë) që përdorej dikur për pinjollët e familjeve aristokratike. Genc Pollos në jetë nuk i mbetej veç të shijonte të mirat që do t’ i jepnin me “lugën e argjendtë“. I ati i tij, patriarku i historiografisë komuniste, Stefanaq Pollo, po i përgatiste një karrierë nën hijen e vet. Genc Pollo u diplomua në Universitetin e Tiranës në vitin 1986 për histori, me një specializim në arkeologji. Me të marrë diplomën u emërua në sektorin e kërkimit shkencor në Akademinë e Shkencave, në një kohë që bashkëstudentët e vet merrnin emërimin si mësues historie. Pasi u end për dy vjet korridoreve të Akademisë së Shkencave pa u shquar për ndonjë gjë, në vitin 1988 ai fitoi të drejtën për të bërë një specializim dyvjeçar në Universitetin e Vjenës, në Austri. Izolimi në atë kohë ishte për shqiptarët e thjeshtë, të cilët duhet të mbaheshin larg influencës së dëmshme të botës kapitaliste, ndërsa njerëzit e nomenklaturës ishin të privilegjuar në këtë pikë. Kur u kthye në Shqipëri, në vitin 1990, Pollo u emërua në Institutin e Arkeologjisë në Tiranë, ku drejtor ishte Neritan Ceka. Pra, Pollo, për nga origjina familjare dhe privilegjet që kishte pasur, i përkiste “establishmentit” komunist që ishte i lidhur me PPSH-në dhe që me ndryshimet politike që po ndodhnin në Shqipërinë e vitit 1990, duhej të qe pjesë e atij grupimi intelektualësh të rinj që do të reformonin PPSH-në duke e shndërruar në një parti të majtë të llojit të socialdemokracisë perëndimore. Në këtë rol do të qe i natyrshëm dhe legjitim angazhimi politik i Genc Pollos me instalimin e pluralizmit politik në Shqipëri. Përndryshe ishte krejt e panatyrshme dhe kompromentuese për të parën parti opozitare që u krijua në Shqipëri në dhjetor 1990, pra për PD-në, që Genc Pollo dhe të tjerë si ai hynë në lidershipin e kësaj partie me krijimin e saj. Me këta nuk dua të them se komunistët dhe bijtë e familjeve komuniste nuk duhej të hynin në lidershipin e partive opozitare me PPSH. Madje ardhja e tyre ishte e domosdoshme që të çahej blloku monolit që kërkonte të krijonte PPSH me 200 mijë anëtarët dhe kandidatët e partisë dhe njerëzit e familjeve të tyre. Por, këtu duheshin përjashtuar, në mënyrë të natyrshme, njerëzit që u përkisnin 2-3 mijë familjeve të lidhura ngushtë me PPSH-në dhe që përbënin nomenklaturën. Ardhja e njerëzve nga këto familje në lidershipin e PD-së nuk kishte sens as edhe nga pikëpamja elektorale se këta njerëz nuk mund ta bënin shtresën së cilës i përkisnin që votonte për PD-në dhe koha e tregoi se nuk arritën që ta bëjnë dot këtë gjë. Miranda Vickers, reportere për Shqipërinë e Grupit Ndërkombëtar të Krizave, në librin e saj “Shqipëria-nga anarkia te një identitet ballkanik” e përshkruan kështu Genc Pollon: “Genc Pollo, i biri i njërit nga nomenklatura e vjetër, që më vonë u bë zëdhënësi kryesor i Berishës”. (Miranda Vickers: “Shqipëria- nga anarkia te një identitet ballkanik”, “Toena”, Tiranë 1998, f. 58) Hyrja në lidershipin e PD-së, që me krijimin e kësaj partie, e njerëzve si Genc Pollo mund të shpjegohet vetëm me skemën e regjimit komunist për të kontrolluar partitë opozitare me anë të njerëzve të nomenklaturës. Kur në 13 dhjetor 1990 u krijua komisioni nismëtar prej 16 vetësh i PD-së, që funksiononte edhe si forum drejtues i partisë, Genc Pollo nuk u përfshi atje me ndërhyrjen e Gramoz Pashkos, i cili, duke qenë vetë pinjoll i një familjeje të nomenklaturës, kishte frikë se mos binte në sy për keq që në lidershipin e partisë së re kishte shumë njerëz të nomenklaturës. Por, Genc Pollo, edhe pse mbeti jashtë komisionit nismëtar të PD-së u emërua zëdhënës i partisë së re, së bashku me Preç Zogajn që ishte anëtar i komisionit nismëtar. Pra ishte e qartë se një dorë e fshehtë, donte që ta mbante Genc Pollon, në një mënyrë ose në një tjetër, në lidershipin e partisë së re. Se kush ishte kjo dorë, kjo u kuptua pas disa ditësh në janar 1991, kur gjatë vizitës së kryeministrit grek Micotakis në Tiranë, Genc Pollo u përfshi në përfaqësinë e PD-së që u takua me kryeministrin grek. Në këtë takim kryeministri grek dha të kuptojë simpatinë e tij, në rradhë të parë për Gramoz Pashkon dhe pastaj për Genc Pollon, u përpoq të joshte Azem Hajdarin që ia prezantuan si lider të lëvizjes studentore dhe kryetar të përkohshëm të partisë dhe e injoroi krejtësisht Sali Berishën, “ylli” i të cilit ishte duke u ngjitur në “qiellin” e politikës shqiptare ngase kishte qartas mbështetjen e amerikanëve për të dalë në krye të partisë, çka e kuptonte kushdo edhe nga publiciteti që i bënte “Zëri i Amerikës”.Sjellja e kryeministrit Micotakis në rastin e Genc Pollos e kishte shpjegimin së pari me atë se Genc Pollo qe kristian ortodoks nga një familje tradicionalisht shumë filogreke. Në gazetën “Tema”, të Mero Bazes, në 4 qershor 2000 (f. 12-13) është botuar një dossier me titull “Gjyshi i Genc Pollos kapiten grek” ku botohen dokumente të nxjerra nga arkivi i shtetit që tregojnë se gjyshi i Genc Pollos, Themistokli Pollo (i njohur si Take Pollo) ka qenë oficer i ushtrisë vorio-epirote në vitet 1914-1917, me gradën kapiten. Në këtë dossier thuhet: “Take Pollo është njëri prej tri komandatëve të andartëve grekë që masakruan shqiptarët në Jug të Shqipërisë…Dëshmi mbi këtë veprimtari dhe përplasjen e kapiten Pollos me çetat patriotike të Butkës janë ende të freskëta edhe në zonat e Jugut. Shtëpia e Pollos u dogj në fshatin e tij të lindjes në Përmet, pikërisht nga çeta e Butkës në shenjë hakmarrjeje ndaj udhëheqësit të çetës andarte greke. Biografia e zezë e Take Pollos filloi të përbënte një problem më vete për të birin e tij Stefanaq Pollo pas vendosjes së komunizmit në Shqipëri. Take Pollo andarti që ka rrafshuar 27 fshatra dhe që akuzohet për vrasjen e së paku 440 shqiptarëve në zonën e Lunxhërisë, Hormovës, Leskovik dhe Çarshovë…Tentativa për mbulimin e veprimtarisë së Take Pollos janë bërë edhe nga nipi i tij Genc Pollo. Duke shfrytëzuar emrin e gazetës “55” si gazetë nacionaliste dhe sidomos duke përdorur miqësinë me drejtorin e gazetës, arriti të botojë në atë gazetë një shkrim të montuar keq për veprimtarinë e Take Pollos”. (“Tema”, 4 qershor 2000, f. 12-13) Sigurisht që nipi i Themistokli Pollos qe njeriu i parapëlqyer i Athinës për të qenë në lidershipin e PD-së. Në takimin me kryeministrin grek, gjatë prezantimit, në momentin që ambasadori grek në Shqipëri i tha emrin e Genc Pollon Micotakisit, Pollo ndërhyri dhe duke buzëqeshur tha se emri i tij i pagëzimit qe Jorgo (madje ai tha “Jorgos”), por për shkak të frymës së regjimit komunist, babai i tij kishte qenë i detyruar t’ i vinte emrin “Genc”. Dhe Jorgos (Genc Pollo), para njerëzve të tjerë të habitur të PD-së, vazhdoi të tregonte historinë se si, në vitin 1963, pak kohë pasi kishte lindur, gjyshja e kishte çuar në kishë gjoja fshehur prindërve, siç bëhej në atë kohë, për t’ u pagëzuar sipas ritit të krishterë ortodoks nga gjyshi i Gramoz Pashkos, kryepeshkopi ortodoks i Tiranës dhe Durrësit, Paisi. Micotakis përfitoi nga rast dhe tha se tash që ortodoksët kanë mundësi ta ushtrojnë lirisht fenë e vet, në mënyrë që kjo të realizohet duhet që në Shqipëri të vijnë klerikë grekë, gjë të cilën e mbështetën pa hezitim Pashko dhe Pollo, ndërsa të tjerët nuk dinin se çfarë të thoshin, pasi u zunë të papërgatitur për këtë çështje. Por, impakti kryesor në PD i vizitës së kryeministrit grek në Tiranë qe se Athina zyrtare po nxiste krahun ortodoks në PD që të merrte kontrollin e partisë. Atëherë PD ishte në prag të konferencës konstituive që do të mbahej në shkurt, ku do të zgjidhej kryetari. Që pas takimit të lidershipit të PD-së me kryeministrin grek Micotakis në PD filloi një luftë e ashpër për të marrë kontrollin e partisë, mes dy klaneve, njërit të grumbulluar rreth Sali Berishës dhe tjetrit rreth Gramoz Pashkos-në këtë të fundit bënte pjesë dhe Genc Pollo. Në dinamikë të këtij konflikti qe ambicia e Gramoz Pashkos, e nxitur nga Athina, për t’ u bërë kryetar i PD-së. Që nga takimi me kryeministrin Micotakis, Genc Pollo, në pozitën e tij si zëdhënës i PD-së u bë praktikisht zëdhënës personal i kandidatit për kryetar Gramoz Pashkos, duke bërë në të njëjtën kohë replika të tërthorta me deklaratat e kandidatit tjetër për kryetar, Sali Berisha. Duke nxitur krahun ortodoks në PD të merrte nën kontroll partinë kryeministri grek Micotakis ishte duke prishur një kompromis SHBA-Greqi për politikën shqiptare të erës pluraliste sipas të cilit amerikanët do të dominonin PD-në dhe grekët të dominonin partinë e majtë që po lindte nga reformimi i PPSH. SHBA-të preferonin të mbështeteshin tek njerëzit me origjinë muslimane për të krijuar lidershipin e PD-së, kjo për shkak se muslimanët qenë shumësia e vendit dhe shumësia absolute e shqiptarëve në Kosovë, Maqedoni dhe troje të tjerë në Jugosllavi, ku SHBA-të kishin interesa të posaçme, qenë muslimanë. Në anën tjetër, Greqia, synonte që të mbështetej tek kristianët ortodoksë për lidershipin e PPSH (PS), për shkak se donte ta përdorte fenë e përbashkët ortodokse me atë të një pjese të madhe të shqiptarëve, si premisë për influencë politike dhe madje për asimilim etnik. Në konferencën konstituive të PD-së, në shkurt 1991, klani i Gramoz Pashkos, ku bënte pjesë edhe Genc Pollo, tentoi që ta merrte nën kontroll partinë, duke zgjedhur Gramoz Pashkon kryetar, me anë të një manovre të sofistikuar, sipas së cilës në votimin e parë për kryetar nuk do të fitonte askush dhe në votimin e dytë do të fitonte Gramoz Pashko. Skema funksionoi përgjysmë, pasi në votimin e parë Berisha mori vetëm 9 nga 10 vota që i duheshin në komisionin drejtues prej 19 anëtarësh. Por në vazhdim ky klan e pa se nuk mund ta merrte nën kontroll partinë, kryesisht për shkak të kundërshtimit amerikan, ndaj u mjaftua duke mos lejuar që Berisha të zgjidhej kryetar me një shumësi votash të dalë nga votimi në kryesi, sipas statutit, por me një konsensus të grupeve rivale, çka e bënte pozitën e tij të cenueshme. Pas konferencës konstituive të shkurtit 1991 Pollo mbeti përsëri në një pozitë evazive, me një këmbë brenda lidershipit dhe me një këmbë jashtë, duke qenë se nuk u zgjodh në komisionin drejtues që ishte një lloj kryesie e partisë, por ruajti postin e zëdhënësit të partisë. Në zgjedhjet e para pluraliste, të 31 marsit 1991, Pollo ishte një nga tre kandidatët e PD-së për deputetë që humbën në qytetin e Tiranës, nga 19 vetë që PD kandidoi në qytetin e Tiranës. Kjo humbje, që duhet t’ i atribuohet mosbesimit të elektoratit të PD-së për të, si pinjoll i nomenklaturës, e dobësoi pozitën e Genc Pollos në PD. Në prag të Kuvendit I të PD-së, që u mbajt në shtator 1991, klani kundër Berishës në lidershipin e PD-së u riaktivizua duke planifikuar që të mbështeste kandidaturën e Neritan Cekës, për postin e kryetarit të partisë, në vend të Berishës. Neritan Ceka si drejtor i Institutit të Arkeologjisë vazhdonte që të ishte shefi i Genc Pollos, që vazhdonte të ishte punonjës i këtij Instituti. Kjo ishte një arsye shtesë për të cilën Pollo ishte praktikisht pjesë e stafit të Cekës, që punonte për zgjedhjen e këtij të fundit në postin e kryetarit të partisë. Kjo gjë sigurisht që e rriste distancën mes Pollos dhe Berishës. Me disfatën e Cekës në Kuvend, ku u konfirmua Berisha në postin e kryetarit të PD-së, u frenua dhe ngjitja e Pollos në hierarkinë e PD-së. Pollo u zgjodh anëtar i Këshillit Drejtues (homolog i Këshillit Kombëtar të tashëm) të PD-së, por jo anëtar i kryesisë të partisë. E megjithatë, Pollo vazhdoi të mbante postin e zëdhënësit të partisë. Duke mos qenë mes favoritëve të Berishës, Pollo nuk u fut në listën e kandidatëve për deputetë të PD-së, në zgjedhjet e 22 marsit 1992. Pas moszgjedhjes në kryesi, kjo e mbushi kupën e zemërimit të Pollos për Berishën, çka bëri që të rebelohet në shkurt 1992, duke e akuzuar praktikisht Berishën për “Oksidentofobi”. Rasti që zgjodhi Genc Pollo për ta bërë këtë ishte sinjifikues pasi dëshmonte se ai kërkonte të fitonte kredit grek për ta përdorur në politikën shqiptare. Në shkurt 1991, në kulmin e debatit për ligjin e ri elektoral që ia ndalonte organizatës politiko-kulturore të minoritetit grek, “Omonia“-s, që të ishte një subjekt elektoral, edhe pse kjo gjë u bë me votat e përbashkëta të PS-së që kishte mazhorancën parlamentare dhe të PD-së, Genc Pollo e ndjeu të nevojshme të bënte një distancim në favor të Greqisë. Në një intervistë që i dha gazetës “Hapësirë” të Forumit Rinor të PD-së, në numrin e shkurtit, Pollo, pasi e quajti ndalimin elektoral që iu bë “Omonia”-s si “oksidentofobi” u shpreh se: “ s’ e kishte parë ndonjëherë që valët e oksidentofobisë që e kanë qendrën diku nga mesi i rreshtave të majtë të Kuvendit të përfshijnë edhe rreshtat e djathtë”. Është e qartë se kjo ishte një akuzë për kryetarin e PD-së Berisha, që në këtë rast kishte përgjegjësinë për dominimin e krahut “oksidentofob” në PD, përballë krahut oksidentofil, si kuintesencë e të cilit na dilnin përfaqësuesit politikë të minoritetit grek në Shqipëri, ndërsa si zëdhënës i të cilit në këtë rast dilte Genc Pollo. Pra, paradigma Oksidentofil-oksidentofob që artikuloi Pollo, ishte ajo që kërkonte të induktonte Greqia në mendimin politik shqiptar dhe në kancelaritë perëndimore: Në Shqipëri Oksidentalizmi përfaqësohet nga progrekët, ndërsa oksidentofobia nga antigrekët. Duke qenë se në këtë aferë, si protagonist në debatin në parlament doli deputeti Abdi Baleta, i njohur për proislamizëm, kjo u konvenonte grekëve dhe njerëzve të tyre në Shqipëri për t’ i dhënë paradigmës edhe ngjyrimin fetar aq të pëlqyer për ta

Kategori
Uncategorized

KUSH DHE PSE DONIN TE VRISNIN RUGOVEN.

Gazetarë dhe opinionistë vazhdojnë të sjellin dhe risjellin provat për ekzistencën e listave të vrasjeve politike, ku në krye të tyre gjithherë gjendej presidenti Ibrahim Rugova. Ndërsa, pasohej nga Fehmi Agani dhe të gjithë bashkëpunëtorët e tij të ngushtë shumë prej të cilëve u ekzekutuan.

“Ja një kopje e listës që kishte 101 emra shqiptarësh në krye me Presidentin Rugova për tu likuiduar. Në vitet 1999 kjo listë ishte shpërndarë edhe në qarqe të caktuara në Zvicër nëpër grupet e LPK së që thirreshinj në UCK, nënshkrimi ishte nga Kolonel Bislim Zyrapi në listat likuiduese!!! Andaj ai Q. Kelmendi nuk po rren por po kallxon drejte se ishin hartues të listave, disa u likuiduan e disa shpëtuan…”, shkruan gazetari Xhevat Rexhaj në postimin e tij.

lista2

Ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së, Bislim Zyrapi, ka dëshmuar edhe në rastin “Kleçka”, në të cilin ishin të akuzuar Fatmir Limaj dhe nëntë ish-bashkëluftëtarët e tij.

Për Zyrapin ishin rezervuar dy ditë që ai të merrej në pyetje nga ana e prokurorit Maurizo Salustro, kryetari i trupit gjykues, dhe pala mbrojtëse.

Gazetari Milaim Zeka kohë më parë ka deklaruar se do të ishte i akzuar edhe Hashim Thaçi e udhëheqës të tjerë të UÇK-së përfshirë Zyrapin, dhe njëra prej akuzave është se ata kanë pranuar ekzekutime, sipas hartimeve të listave të vrasjes.

“Burime tona të informacionit, na bëjnë me dije se, lista e cila është përpiluar ndaj atyre të cilët do të akuzohen për krime lufte, është mbajtur top sekret, nga të gjithë vendorët, po edhe ndërkombëtarët, për aresyen e vetme, se duke u nisur nga ekspriencat e hidhura të së kaluarës, askush nuk donte që ky proces të dështoj.

Kështu që njeriu nr .1, i cili do te akuzohet, nën dyshimet se ka kryer krime të luftës është:

  1. Agim Çeku, ish shef i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së, si dhe ish kryeministër i Kosovës.

2, Azem Syla, ish komandant i UÇK- së.

  1. Hashim Thaqi, drejtor në Drejtorinë Politike të UÇK -së. Kryetar i PDK-së, ish kryeministër, dhe aktualisht Ministër i

Punëve të Jashtme të Republikës së Kosovës.

  1. Kadri Veseli, ish shef i Sherbimit Informativ Kombëtar të UÇK -së, aktualisht Kryetar i Parlamentit të Kosovës, dhe nënkryetar i PDK- së, partisë më të madhe në vend.
  2. Xhavit Haliti, ish antar i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së, përgjegjës për Shqipëri, dhe ndërlidhës i kësaj organizate me organizmat e ndryshëm ndërkombëtar. Aktualisht, nënkryetar i Parlamentit të Kosovës.
  3. Dr. Shaip Muja, ish përgjegjës për Shendetësi pranë Shtabit të Përgjithshëm të UÇK -së, aktualisht deputet i pavarur në Parlamentin e Kosovës, por që vjen nga radhët e PDK -së.
  4. Ajvaz Berisha, komondant i njesiteve speciale të UÇK -së, profesor I Universitetit Publik, aktualisht konzull në Frankfurt.

Këta ishin nga radhët e PDK- së

 

lista1 lista3

Nga radhët e AAK- së:

  1. Daut Haradinaj, ish komandant i UÇK- së, i akuzuar pas luftës për krime lufte, ku ka vuajtur disa vite dënim me burg. Aktualisht, deputet i Parlamentit të Kosovës.
  2. Blerim Kuqi, ish komandant i UÇK- së, ish kryetar Komune në Suharekë.
  3. Lahi Ibrahimaj, ish anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK se, i akuzuar nga Tribunali i Hagës, së bashku me Ramush Haradinaj. Aktualisht, deputet në Parlamentin e Kosovës.

Nga Vetëvendosja
1. Rexhep Selimi, ish antar i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK- se. Aktualisht, deputet në Parlamentin e Kosovës.

Nga Partia Nisma:

  1. Fatmir Limaj, ish antar i Shtabit të Përgjithshëm, ish ministër në Qeverine e kaluar. Aktualisht kryetar i partisë Nisma, dhe deputet në Parlamentin e Kosovës.

Dhe krejt në fund: Bislim Zyrapi, ish shef i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK -së, të cilin e zëvendësoi Agim Çeku.

Kjo është lista A, në listën B, do të akuzohen poashtu komandant të rangut të lart, kryesisht nga zona e Drenicës, mirëpo për hir të mos dëmtimit të hetimeve, listën do ta publikojmë më vonë.”, shkruante Zeka.

 

Kategori
Uncategorized

Sheikët e qeverisë, 517 mijë euro për të realizuar….5 konferenca.

COVER rama gjermeni

Transaksionet e thesarit të shtetit(SpendingData.al) kanë zbuluar dy kalime të dyshimta fondesh të Ministrisë së Zhvillimit Urban të konsumuara në fundin e muajit Dhjetor 2015.

Më datën 18 Dhjetor, ministria e znj.Gjermeni, nëpërmjet agjencisë AKPT, i ka kaluar një kompanie të quajtur “Kube Studios” shumën e 11 milionë e 207 mijë lekëve.

Ndërsa natën e vitit të ri, më 31 Dhjetor në thesar AKPT-ja ka kaluar për të njëjtën kompani shumën e 60 milionë e 379 mijë lekëve.

Në total një shifër prej afro 71 milionë e 580 mijë lekësh, ose një shifër afro 517 mijë eurosh.

Këto kalime fondesh nuk rezultojnë të publikuara në buletinët zyrtarë elektronikë të Agjencisë së Prokurimit Publik.

Por në përshkrimin e bërë në thesar, ministria e znj.Gjermeni i justifikon kalimin e këtyre fondeve, me “realizimin e spoteve publicitare për prezantimin e planit kombëtar të territorit”.

FAKSIMILE TRANSAKSIONI THSAR

Kompania “Kube Studios” që e përfitoi këtë fond të majmë në vigjiljen e vitit të ri, rezulton një kompani e specializuar në realizimin e spoteve dhe eventeve.
Kjo kompani është e gjitha në pronësi të z.Efort Kuke, i biri i artistëve të njohur Pali dhe Zerina Kuke.

HashtagAL, pas një kërkimi në lidhje me produksionet e realizuara deri tani, zbuloi se shuma e majme prej 517 mijë eurosh, është dhënë për të realizuar gjithsej 5 konferenca nëpër qytete, ku pjesëmarrës ka qenë dhe kryeministri, dhe afro 20 klipe, me një kohëzgjatje maksimale prej 20 sekondash secila.

Kaq është produkti i deritanishëm i 517 mijë eurove.

Por që të kemi një ide më të mirë me shifrat, po japim disa të dhëna që u referuan nga ekspertë të fushës së produksionit.
Sot në Shqipëri, një klip muzikor i cilësisë më të lartë për njësi, kushton maksimumi 5 mijë euro, një klip i tillë ka kohëzgjatje maksimale 5 minuta.

Klipet e realizuara

Ndërsa 20 klipet e porositura nga ministria kanë kohëzgjatje totale 10 minuta. Që si rregull sot në treg 10 minuta produksion i cilësisë maksimale për njësi, kushtojnë jo më shumë se 15 mijë euro.
Instalimi i mjeteve në konferenca përfshirë me gjithë të drejtën e transmetimit në televizione nuk e kalon asnjëherë shifrën e 80 mijë eurove sipas ekspertëve.

Që do të thotë se produkti i realizuar deri tani nga ky projekt i ministrisë së znj.Gjermeni ka një kosto që në asnjë rast nuk mund të kalojë shumën e 150 mijë eurove. Por janë dhënë 517 mijë euro ama.

Që të kemi një ide dhe më të qartë, Qendra Kombëtare e Kinematografisë, ka një buxhet vjetor prej afro 70 milionë  lekësh, pra afro 500 mijë  eurosh. Buxhet për tërë vitin. Dhe buxhet që shërben për prodhimin e filmave dhe dokumentarëve dhe jo thjesht spote nga 20 sekonda.

Në këto kushte bëhet e qartë se nëpërmjet promovimit të planeve të reja territoriale, ministria e Zhvillimit Urban, ka akorduar fonde tepër të dyshimta për prodhimin e spoteve, me buxhete stratosferike të paimagjinueshme e për më tepër që procesi i kontraktimit nuk rezulton i publikuar elektronikisht në regjistrin e tenderëve publikë.

Me sa duket dikush paska vendosur “t’i bjerë me top”, fondeve për prodhimin e spoteve dhe ka akorduar 517 mijë euro për prodhimin e tyre pikërisht në ditët kur pensionistët e vendit morën nga 2 mijë lekë ndihmë nga qeveria me rastin e Vitit të Ri.

Situata bëhet më flagrante kur mendon se socialistët e djeshëm në opozitë, denonconin spotet që siguronte TV-Klan nëpër ministri, madje bënë dhe një kallëzim penal kur erdhën në pushtet, të cilin e tërhoqën më vonë.

Por me sa duket qeveria rilindëse nuk ka tërhequr vetëm kallëzimet, por ka tërhequr në gjirin e vetë dhe skemat e vjetra të kanalizimit të milionave nëpërmjet shpenzimeve të fryra për spote / konferenca mediokre dhe të dyshimta. / HashtagAlbania

Kategori
Uncategorized

Myslim Murrizi: Në PD ka edhe ish-pushtetarë bastardë.

myslim murrizi

Ish deputeti i Partisë Demokratike, aktualisht kryetar i Partisë Demokratike në Lushnje ka kritikuar ish-pushtetarët demokratë në periudhën 2005-2013 se kanë përgjegjësinë kryesore për humbjen e zgjedhjeve të 2013 dhe 2015.

Në një intervistë për gazetën ‘Sot’, Murrizi i ka konsideruar këta ish-pushtetarë të PD “bastardë” dhe “hajdutë”.

“Për ish-pushtetarët e PD, në vitet 2005-2013, dhe më gjatë, për disa që u strehuan në bashki si vemje që janë, absolutisht kanë përgjegjësi për humbjen e zgjedhjeve të vitit 2013, sepse PD nuk i humbi ato zgjedhje se nuk mbajti premtimet elektorale si mazhoranca e sotme, por se pushtetarë bastardë, ordinerë, hajdutë, mosmirënjohës e megalomanë harruan se kush i kishte sjellë në ato karrige dhe nuk vlerësuan kontributin e asnjërit demokrat të thejshtë, që kishte qëndruar në opozitë prej 8 vitesh, ndër më të egrat në Europën ish-komuniste, por menduan se kishin zbritur nga qielli edhe pse një pjesë jo e vogël e tyre kishin ndikuar drejtpërdrejt ose indirekt për rrëzimin e PD nga pushteti.

Z. Berisha, duke dashur të zgjerojë bazën e mbështetësve, solli në karrige edhe plehra që nuk i votojnë as familjarët e tyre, njerëz pa mbështetje, pa personalitet, të pafytyrë dhe të paskrupullt, vemje që edhe sot falë aftësisë së tyre të pistë, që ngjiten pas opingës, vegjetojnë në zyrat e PD si monstra dhe krimba parazit, që veç dëm i bëjnë PD-së, pavarësisht funksionit fals që mbajnë për hatë të ekuilibrave, që me demek ruhen”, thotë ai për gazetën Sot.

Kategori
Uncategorized

MBRETI LAKURIQ.

 

Nga Dritan Hila.Ish ZV/Minister i mbrojtjes ne qeverine Rama.

 

Kohët e fundit, sa herë që jam kritik ndaj qeverisë Rama, hapen zëra se kjo vjen për shkak të parave që marr nga Ilir Meta apo Berisha. Nuk kam ndërmend të merrem me ta. Por më duhet të flas për kë besoi si unë, që ashtu si unë, tani janë në udhëkryq, të zhgënjyer nga profetët e rremë.
E di se kjo që them do të më hedhë përsipër urrejtjen e pushtetit, ashtu siç e provova në kohën e Berishës; e di se kjo mund ti sjellë pasoja rrethit tim të afërt, ashtu siç e di që makineria e baltës që Rama ka nën urdhërat e tij do të punojë kundër meje me kapacitet të plotë, siç ka filluar të punojë. Pasi Edi Rama i ka të gjitha veset e Sali Berishës, përveçse nuk është vrasës si ai. Të paktën jo deri tani. Por nuk mund të rri pa thënë se mbreti është lakuriq; nuk duhet t’ia lejoj vetes të jem kaq i trembur nga Edi Rama, sa t’i kërkoj Donald Lu-së të më thotë emrat e të korruptuarve.
Asnjëherë nuk kam besuar në shenjtërinë e Edi Ramës apo papërlyeshmërinë e tij, por kam menduar se ka një çast, ka një moment, si ai i qënies në krye të vendit, kur njeriu i largohet lojrave të vogla. Prejardhja e tij familjare më bënte të besoja se më së fundi dikush do të mendonte si evropian dhe mos kishte babëznë e një të gjeturi në rrugë. Ky besim më bëri të pranoja edhe postin e zëvendës ministrit, duke menduar se i shtoja një vlerë qeverisjes, dhe të largohesha prej andej, për arsye parimore. Nuk kam pse përgojoj periudhën kur kam qenë pjesë e ekipit të Kodhelit, por kur kam ikur, nuk i kam premtuar besnikëri askujt, përveçse parimeve të së majtës, duke e konsideruar veten aset të saj. Me të majtë nuk kuptoj rreshtimin në arradhet e Edi Ramës, por në vazhdimësinë e trashëgimisë më të mirë, ku janë mpleksur Bernshtejni, Marksi, Luigj Gurakuqi, Ndre Mjeda, Fan Noli, të majtës moderne; me ardhjen në pushtet të së majtës nuk nënkuptoj që çfarë la Taçi pa plaçkitur, t’i nxjerr fundin Kokëdhima, por një të majtë që u jep mundësi pune të gjithëve, por dhe kujt nuk ka mundësi, i gjendet pranë në ditë të keqe dhe nuk e terrorizon me gjoba, burgosje dhe prerje dritash.
Asgjë personale nuk kam në qëndrimin ndaj Edi Ramës. Është investim i tij, qenia ime anëtar i Asamblesë së PS-së, dhe më vonë si zëvendësministër. Ishte bindja ime të pranoja ofertat e tij si anëtar i asamblesë, në çastet kur PS-ja sapo kishte humbur Tiranën, dhe si zëvendësministër duke ofruar emrin tim, e vetmja pasuri që kam. Mosha, formimi, e ardhmja e vendit, më detyrojnë sot që të flas për diçka që të gjithë e shohin, por pakkush e thotë: korrupsionin me emra.
Korrupsioni i kësaj qeverie ka arritur përmasa të frikshme. Mediokriteti dhe paaftësia janë tashmë aq evidente, sa vetëm të tremburit që e shikojnë nga bregu i lumit, varkën që po i afrohet kataraktit, mund të mos e thonë. Në kushtet kur kam vendosur të qëndroj në këtë vend, nuk mund t’i lejoj vetes të mbyll sytë para realitetit. Partia e cila i kishte në programin e saj luftën kundër koncesioneve, sot po e jep pasurinë e vendit nëpër koncesione, në rrugë jo transparente. Është kriminale të japësh koncesione në shërbime për të cilën paguan paralelisht administratën publike, duke dëshmuar paaftësinë si administrator publik dhe papërgjegjshmëri ndaj parasë publike. Dhe kur shëndetin ia beson një tregtareje duhani dhe dializën një gomisterie, atëhere nuk ka vetëm paaftësi, por korrupsion, dhe kryeministri është përgjegjës dhe bashkëpunëtor. Kësaj i them: mbreti është lakuriq.
Të lesh në harresë koncesionet dhe konsorciumet që janë bërë dhe planifikohen të bëhen nga Rama dhe kaporionët e tij, ku do të përvetësohen miliona euro dhe do ta kthejnë demokracinë shqiptare në një farsë, dhe të merresh me një akuzë këtu e pesë vjet përpara për Ilir Metën, atëhere është shërbimi më i mirë që i bëhet korrupsionit të Edi Ramës dhe shërbimi më i keq që i bëhet vendit duke përdorur një kauzë tashmë të leckosur për tërbimin e publikut. Pasi arritja më e madhe e djallit, ishte pikërisht që të bënte njerëzit të flisnin për gjithçka, por jo për të. Të akuzosh kritikët e qeverisë si berishistë, pasi këtë kritikë e bën edhe Berisha, është argumenti më i pandershëm por edhe simptomë që e majta është në agoni si në 2005-ën. Pasi nëse ka njeri që bashkëpunon me Berishën, nuk janë kritikët e Ramës, por ai vetë, duke filluar që nga rrahja e shpatullave në Gërdec dhe deri tek firma e dhënë Delijorgjit për ndërtime pallatesh, ndërmjet mbi 3 mijë kërkesave për leje, të refuzuara. Firmë që me siguri nëse Berisha do të ishte në pushtet, nuk do të kishte guximin ta jepte.
Të kritikosh sot Ramën, nuk ke pse paguhesh nga Ilir Meta apo Berisha. Të kritikosh sot Ramën, nuk do të thotë se sjell Berishën në pushtet, pasi në momentin që flitet për vjedhje, pak rëndësi ka nëse është në fron Berisha apo Rama: në fron është banda. Të kritikosh, do të thotë t’i tregosh Ramës se nuk të bën dot për budalla. Të përmendësh aktet korruptive sot, është një paralajmërim për ata që i bëjnë, qofshin ideatorë apo bedelë, se gjithçka shënohet dhe nuk harrohet. Është një paralajmërim se njerëzit shpesh herë janë të pa zë, por jo përgjithmonë. Se ka edhe njerëz që çmojnë më shumë të vërtetën. Pasi e vërteta i çon drejt lirisë. E kanë thënë dy mijë vjet përpara, në Bibël.

Nga Dritan Hila, ish zv/minister i mbrojtjes ne qeverine Rama.

Kategori
Uncategorized

Kërcënohet Sali Berisha. Pas Shullazit, Beso i Tavjanit kërcënon opozitën.

sali berisha

Ish-kryeministri Sali Berisha ka marrë një kërcënim. Siç shkruan në një postim të tij në profilin e Facebook, ish-kryeministri Berisha ka denoncuar një mesazh kërcënues që i ka ardhur nga “Beso i Tajvanit”.

“Beso i Tajvanit jam. Po si ste vjen turp qe ke 15 vjet qe meresh me mua! Tani qe je deputet ithjeshte po e kuptoj qe e ke personale. Dhe une te garantoj qe do ta bej me shume se personale. Tani do me njofesh”, shkruan ish-kryeministri Sali Berisha në profilin e tij në Facebook.

Statusi i plotë i ish-kryeministrit Sali Berisha në Facebook:

Te dashur miq, dy dite me pare une denoncova grabitjen ne prag te Vitit te Ri nga Edivin Kristaq Rama te Parkut Rinia te Tiranes duke i dhene, ne kundershtim me cdo ligj, si koncesion Parkun per ndertimin e nje parkingu gjigand Besnikut te falimentuar apo siç thirret ne gjuhen e vllazerise “çorapja” se partise.

Pse une kam akuzuar direkt per kete vjedhje?Une kam akuzuar Ramët (Edvini dhe Olsin) se qendrojne pas Besit te falimentuar per keto arsye:

– ne te vertete ky koncesion ka nisur ne kohen kur Edi Rama ishte kryetar Bashkie dhe bleu me emrin e Besnikut apo “çorapes’l se Partise (e di ai vet se pse e therrasin edhe me kete nofke) mijera meter katror toke ne parkun Rinia me çmimin qesharak 12 leke metrin

-ditet e fundit te vitit qe kaloi, per te bere te mundur kete afere korruptive te tij, Edi Rama miratoi vendimin e qeverise per dhenien me koncesion privat parqet

-ne kundershtim flagrant me ligjin, Rama urdheroi qe si firme per koncesionin te perdoret firma e falimentuar e “corapes” se partise, me pasuri nen sekuestro per falimentim kurse i vellai i tij per droge

– ne kundershtim flagrant me ligjin Rama urdheroi qe koncesioni i parkut dhe parkingut te jepen me ligjin 2006 dhe jo me ligjin e vitit 2014 pasi me kete te fundit procedura nuk mbyllej dot siç u mbyll me dt 31 dhjetor.

Pas ketij statusi, Edi Rama urdheron fallangat e tij te krimit, pikerisht personin qe kur policia i arrestoi te vellane si megatrafikant Rama detyroi Saje qorrin t’u telefononte per ti siguruar se nuk e kishin nga ai arrestimin por nga SHISH dhe Prokuroria, te heqin çorapen nga koka dhe te nxjerrin ne shesh fytyren e vertet te Edi Rames, te kercenojne ne emer te tij sa vijon: “Beso i Tajvanit jam. Po si ste vjen turp qe ke 15 vjet qe meresh me mua! Tani qe je deputet i thjeshte po e kuptoj qe e ke personale. Dhe une te garantoj qe do ta bej me shume se personale. Tani do me njofesh.”

Me kete rast dua te garantoj Edvin Shullazin: kercenimet ne emer tend dhe te gjitha çorapeve, maskave, koskave mafjoze, trafikanteve, vraseve, pengmarresve te Shqiperise jo qe nuk do me pengojne kurre por vetem se me shtojne vullnetin tim te hekurt per te te denoncuar publikisht aferat tuaja te pista, lidhjet tuaja primitive me krimin dhe mafien.

Une kete nuk e bej kurre se ti je kundershtar politik por e bej se ti ke vjedhur keto 25 vite shqiptaret me shume se sa te gjithe zyrtaret shqiptar te marre se bashku.

Ti je kryeministri i vetem i planetit i njohur boterisht si Mr.20% kur ishe kryetar bashkie, kur u bere kryeminister detyrove ndertuesit dhe bashkite e mbare Shqiperise te te marrin firmen tende per cdo pallat mbi 4 katesh ne menyre qe te merrje jo hyrjet por katet e tua.

Te je kryeministri i vetem i planetit, qe i kapur nga importuesit e birres, sjell ne parlament ligjin per rritjen e akcizes se birres te prodhuar ne vend krahasuar me te importit, ti je kryeministri i vetem i planetit qe pasi une kam denoncuar dy vjet me pare implikimin direkt te Olsit tend ne industrine e bixhozit, ti sjell ne parlament ligjin e dhenies se monopolit te kesaj industrie, vetkuptohet per qellime familjare

Ne te gjitha aferat e pista te Beqeve te tu, ti je aksionisti kryesor ndaj dhe del ne çdo rast ne krah te tyre! Me kete rast dua te te them se je absolutisht i pashprese, drejtesia edhe vonon por ti dhe organizata jote kriminale nuk do ti shpetoni kurre asaj! sb

Kategori
Uncategorized

Dasma mbretërore shqiptare – e rrëfyer nga vetë Geraldina.

Kategori
Uncategorized

Dhimbja e një nëne brenda një letre.

E shtrenjta ime Neida,

Aeroport, Tirane 2 janar 2015.Sot te percolla per ne Bruksel ku ti jeton , por derdha lote. Nuk di, nese ishin thjesht per ty, apo dhe per vehten time.
Pas nje nate te acarte te 12 shkurtit 1997 ne burgun e Bences, une ti dhe babi, ne nje qelie te piste me nje tel te holle reflektori dhe nje batanije cope cope, atje ku kish futur babin tend si opozitar dhe ne krye te nje Levizje per Bashkimin Kombetar Shqiptar, qe atehere nuk guxonte t’a artikulonte njeri ne politike, babi jot n’a urdheroi: “nisuni ne Belgjike ju te katert, se fatit tim dhe te Shqiperise ne kete moment nuk i dihet..
Dhe, pas dy ditesh ne mbrritem ne nje shtet tjeter…Une me 3 femije nen pergjegjesine time…, dhe me koken e kthyer nga Shqiperia.
Por, nqs eshte larg ajo kohe, mua me sjell afer gjendja jote atje…, ke 9 vjet qe perballon jeten vetem…
Une u ktheva ne 2005 ne Shqiperi, se, perseri per arsye politike, babin e kthyen ne Shqiperi..

Ti shpirti im, je bukuria dhe dhimbja e jetes sime.. Dua te jesh lumturia ime e pafund…

Sepse, une te shoh nje vajze te mencur, te pjekur, me personalitet te konfirmuar, me bukuri te admiruar..
Por, e shtrenjta ime, te shoh te brishte, te ndjeshme.
Kam nje ndjenje faji ndaj teje, se te lashe vetem kur ti nuk kishe mbushur as 16 vjec..
Nuk jam prane teje ne te perditshmen tende, por te ndjek dhe me shpirt jam ne cdo rrahje zemre me ty…
E di shkelqimin dhe dritehijet e jetes ne Perendim, prandaj te mendoj pafund..
Ti pret qe une te vi te jetoj aty prane teje, por ja qe une nuk mund te rifilloj edhe njehere jeten ne Bruksel.. Jeta ime shkoi vajtje ardhje ne qytetet e ndryshme te Shqiperise e tani dhe neper bote…
E shtrenjta ime… Nuk dua te kalosh problemet pafund qe kam kaluar une, deri ato para dy vjetesh kur babin tend e ndaluan 40 dite ne Prizren….Por…..
Me mendoni, dhe une kam anet e mia te forta dhe dobesite e mia…Ka filluar me feshferima, e deri tek furtuna e dallge te fuqishme..Dhe ja ku jam, luftoj te jem e denje dhe e vlefshme per vete, per ju dhe per ata qe mendojne se ja vlen ekzistenca e prezenca ime..
Neqoftese ne mars 2002, kur me krijuan nje problem te madh ne shpirtin e jeten time, i lashe nje leter amanet vajzes sime te madhe, dhe motres tende, Evis, kjo leter sot, eshte amanet per ty:

Ti , realisht, ke lindur me kemishe. Te kam falur dashuri pafund si nena jote… Ndryshe, nga dy femijet e tjere, ty te kam mbajtur pas vetes deri ne moshen 16 vjec…
Ti tani je rritur… Ti duhet te fuqizohesh per t’ja dale…., vete, por jo vetem.
Nuk te kemi lene vetem, dhe deri ne frymemarrjen e fundit jam per ty..
Zgjidh njerezit qe ke perreth…
Dhe me e rendesishme, je shume e dashur, fal shume dashuri, miqesi, ndihme, por zgjidh se kujt ja fal..
Ne nje lidhje, se ti je ne moshen e nje lidhje qe do te coje ne nje familje, mendo qe ti te jesh qendra e botes, dhe pastaj ti i ngre ne pediestal ata qe te konsideruan te tille..
Shpirt, zoti te ka falur shume… Falenderoje dhe jetoji bukur ato shanse qe te ka dhene.

Te puth syte e bukur, qe te mund t’i shkelqej dhe me shume.
Te dua pafund shpirt..
Mami.♡♡♡♡♡♡

Nga Nexhi Beqiri.

Kategori
Uncategorized

Kalendari i vjedhjeve të Rilindjes për 2015.

Për nga numri i skandaleve kjo mazhorancë ka thyer çdo rekord botëror. Babëzia e Ramës dhe hajdutëve që ka zgjedhur ministra dhe në çdo nivel të administratës nuk ka të krahasuar edhe me shtetet e dështuara të Afrikës. Kalendari i skandaleve tregon se si janë grabitur çdo ditë dhe muaj të vitit 2015 paratë dhe pasuritë tona kombëtare. Tenderat, koncensionet, privatizimet, konsulencat dhe njëmijë e njëqind marifete të tjera janë përdorur për të pasuruar një kupolë kriminale dhe grabitur këtë popull deri në kacidhen e fundit.
Kryeministri Edi Rama është i gjithëpranishëm në këtë grabitje të organizuar. Ministrat janë vënë në garë se kush i ngjan më shumë kapobandës. Beqaj, Tahiri, Ahmetaj, Veliaj, Kodheli, Harito, Cuci, e shpura tjetër e mamuthëve që kontrollojnë qeverisjen mund të ndryshojnë renditjen ditore dhe mujore, por janë njësoj të zhytur në korrupsion dhe krime.
Ky kalendar nuk është thjesht një kujtesë për shqiptarët se sa dhe kush i ka grabitur në 2015, por edhe provat e krimeve dhe aktpadia për të cilat këta hajdutë do të japin llogari para ligjit dhe popullit.

15/01/2015
Rama 429 mln lekë për gjelbërimin e vilës së tij nga paratë e shqiptarëve.

17/01/2015
Tenderi i Tahirit, 420 mln lekë për materiale pastrimi.

27/01/2015
KLSH, 80 mln euro dëmi ekonomik në buxhetin 2014.

30/01/2015
300 mln USD paradhënie për 20 kompani për projekte që nuk janë marrë në dorëzim.

03/02/2015
Tenderi 7.3 miliardë lekë për kompaninë e Beqajt “Marketing&Distribution”.

04/02/2015
Rama dhe Beqaj, 120 mln euro të tjera Vilma Nushin e “Marketing&Distribution”.

07/02/2015
Rama 4 mln euro fitim nga përmbytjet.

10/02/2015
– Rama dha 200 mijë euro për përmbytjen e Serbisë.
– Zhduken 300 mln USD, tendera bizneseve që s’kryen asnjë projekt.

13/02/2015
Skandali Beqaj, ilaçi 2,9 euro shitet me 29 euro.

17/02/2015
Afera Rama me matësat inteligjentë (45-100 mln euro).

18/02/2015
30 mln USD për makina, fasada dhe iPade të ministrave.

19/02/2015
Qeveria 31,8 miliardë lekë karburat për makinat në vitin 2014.

20/02/2015
Kodheli 83 mln lekë për një WC me 2 aksesorë.

21/02/2015
60 mln USD u morën nga Thesari për shpenzime fiktive.

22/02/2015
Tahiri dhe Kodheli 18 mln euro për makina.

24/02/2015
Matrapazët do të fitojnë 400 mln euro nga taksa për Rrugën e Kombit.

26/02/2015
Koço 150 kontrata biznesi si deputet deri në 3 miliardë lekë.

28/02/2015
Afera 60 mln euro e Canit shqetëson FMN-në.

01/03/2015
Si zhvati Veliaj fondin zviceran prej 3,3 mln eurosh nëpërmjet “Partners Albania”, OJF që drejtohet nga Juliana Hoxha, ish-nënkryetare e G99.

04/03/2015
553 mln lekë shpenzime të pakryera në shëndetësi.

07/03/2015
Mungojnë 9,4 mln lekë nga tatimet dhe doganat.

24/03/2015
Ministria e Financave 1.6 mln USD për dieta dhe udhëtime.

08/04/2015
Afera 5 mln euro e Ramës vë në rrezik qytetarët e Elbasanit.

10/04/2015
Afera 800 mln lekë, nis hetimi ndaj Braçes dhe Kokoneshit për Karavastanë.

15/04/2015
KE: Ku i çoi qeveria 100 mln euro?

22/04/2015
Pasuri 2 mln euro e Dakos dhe masakra në Durrës.

26/04/2015
Kompania e Alba Ballës merr në dorë milionat e materialeve promocionale të fushatës së PS.

28/04/2015
Kandidati Zotka i PS i kallëzuar për fshehjen e 1,5 mln eurove.

29/04/2015
Daja i Gjiknurit 3 mijë euro për një vend pune në Gramsh.

30/04/2015
Ortakut të Metës, Kastriot Ismailaj, i bllokohen 8 mln euro për skandalin prej 200 mln eurosh.

01/05/2015
– Kolaps ekonomik, 1 triliardë lekë borxhe.
– Ora 5 mijë dollarëshe dhe 40 mijë euro kollaret e Ramës.

03/05/2015
Shtëpia 200 mijë euro e Veliajt.

07/05/2015
Drejtoresha Dhame i dha kompanisë së Veliajt tenderin prej 61 mln lekë për vizitën e Papës.

08/05/2015
– Doganat, 700 tonë birrë pa akcizë, 20 mijë tonë miell kontrabandë.
– Mashtrimet me chek up-et falas, ku i zhdukën 120 mln euro? (Aparaturat mjekësore të blera në QSUT).

13/05/2015
Ortaku i Metës vodhi 5 mln euro nga CEZ.

16/05/2015
Afera 780 mln lekë e Lindita Nikollës në kompleksin “Dinamo”.

17/05/2015
Rama asfalton selinë e PS me Fondin e Zhvillimit të Rajoneve.

20/05/2015
– Meta ashensor 500 mln lekë për zyrën në katin e tretë.
– Tahiri merr 1,6 mln euro për fasadat e ministrisë.

22/05/2015
Rama-Beqaj vodhën 1,5 mln lekë me receta fiktive.

23/05/2015
2,5 mln euro për kullën në Korçë.

26/05/2015
– Kandidatja Bufi në Roskovec, 5 mijë euro fustan dhe 7500 euro orë.
– Rama vendos në Librazhd kandidatin që vodhi 1,5 miliardë lekë me ilaçet.

27/05/2015
Vjedhja 1,5 miliardëshe, u fshehën 43 farmaci të lidhura me Beqajn dhe Ramën.

28/05/2015
Kastriot Gurra 165 mln lekë shpërblim për farefisin.

30/05/2015
– Skema e vjedhjes së 520 mln lekë të Veliajt dhe vëllait.
– 382 mln lekë vjedhje vetëm nga 2 insulina nëpërmjet “Omega Pharma”.

31/05/2015
– Përmet, Gilbert Jaçe vjedh 210 mln lekë me trotuaret.
– Meta mbi 8 mln euro për flamuj.

02/06/2015
Afera 7,8 miliardë lekë e Ramës me Tirana Olimpik Park.

03/06/2015
– Vjedhja me fondet e Abu Dabit, Rama 8,8 mln USD për rifreskimin e MPJ.
– Petrit Sinaj në Berat grabit 44 ha tokë dhe 240 mln lekë.

12/06/2015
Ajola Xoxa në dosjen e Beketit të pastrimit të 46 mln eurove.

16/06/2015
1,4 mln euro për reklamat e Veliajt.

17/06/2015
Kandidatja e LSI në PG, Diana Mile, vjedhje 760 mln nga fondet.

18/06/2015
Veliaj 202 mijë euro spote televizive vetëm për 2 ditë.

23/06/2015
Gropa në buxhet, 16 mln USD për largimet nga puna.

25/06/2015
12 mln për vjedhjen e votave në DR.

27/06/2015
Tahiri 850 mln lekë vjedhje me prokurimet (raporti i KLSH).

05/07/2015
Ministrja Gjosha blen apartament në bllok 230 mijë euro.

14/07/2015
Vlorë, afera e qeverisë me parkimet, privatit i dhurohen 184 miliardë lekë.

15/07/2015
Ministria e Arsimit 771 mijë euro dëm buxhetit.

19/07/2015
1 mln euro dëm në buxhet nga tatimet dhe doganat.

02/08/2015
Koleksioni 30 mijë euro i bizhuve dhe orave të çiftit Balla.

05/08/2015
134 mln USD nga tatimet dhe doganat në xhepat e Ramës dhe klientëve të tij.

08/08/2015
Braçe-Kokoneshi 800 mln lekët fitime në vit.

09/08/2015
Drejtoresha 5 mln euroshe e Doganave.

14/08/2015
Vjedhje 25 miliardëshe në tatime dhe dogana në korrik.

26/08/2015
Tenderi 8,6 miliardë për blerjen e votave në Cërrik.

28/08/2015
Veliaj i jep Maznikut dhe këshilltarit tenderat për banjot publike.

30/08/2015
Rama 160 mln të vjedhura në 7 muaj.

04/09/2015
– Kastriot Ismailajt iu bllokuan 8,3 mln euro.
– Sigurimet shoqërore 148 mln euro dëm në arkën e shtetit.

05/09/2015
– Meta-Ismailaj si i ndanë 4,5 mln euro.
– Roshi 230 mijë euro vjedhje në vit.

09/09/2015
Qeveria plan për të vjedhur 240 miliardë lekë deri në dhjetor.

11/09/2015
Rama i dhuroi CEZ-it 350 mln euro.

12/09/2015
– Raporti sekret i OSBE, Rama 200 mln USD pasuri.
– Ndoka fshehu 1,5 mln euro pasuri.

13/09/2015
Sadri Abazio 1,3 mln euro Ramës për mandatin.

16/09/2015
Tenderi 820 mln lekë i dezinfektimit i jepet kompanisë pranë LSI “NRG”.

19/09/2015
Kryetarja e Bashkisë së Patosit, Raimonda Balili vodhi 180 mijë euro.

22/09/2015
Prenga mori licencën për ta shitur Lagunën e Patokut për 500 mijë euro.

25/09/2015
Ministria e Financave 170 mln lekë vetëm për konsulencë për eurobondin.

27/09/2015
– Vizita në Pragë, Meta mori 2 mln euro në këstin e parë.
– KLSH: Vjedhja tjetër në CEZ 32 mln euro nga blerja e energjisë.

29/09/2015
200 mln USD kontrabandë dhe vjedhje në dogana dhe tatime.

30/09/2015
Skema Rama-CEZ për të ndarë 600 mln eurot.

02/10/2015
Ismailajt iu ofruan 29 mln euro.

04/10/2015
– Kësti i parë i Ramës për CEZ, në gusht kaluan 21,7 mln euro.
– 35 miliardë lekë në 18 muaj për klientët e Ramës në shëndetësi.

07/10/2015
– Carapuli, ndërtuesi që mori 14,8 mln USD në 5 muaj nga Rama.
– Rama dhuratë 4,5 miliardë lekë Carapulit.

08/10/2015
Rama ndan 5,4 milirdë me Carapulët.

09/10/2015
Ahmetaj i jep Olsi Ramës 500 ha tokë në Spitallë.

10/10/2015
6 mln euro për fitoren e Serbisë.

14/10/2015
Beqaj i jep vetes 11 mln USD nëpërmjet kompanisë “Intech”.

15/10/2015
Damiani dhe çeku 479 mln euro.

16/10/2015
Aferat 338 mln euro të Rama-Beqajt.

17/10/2015
Rama-Lame tender fiktiv për vjedhjen e 600 mijë USD.

18/10/2015
Drejtoresha e ALUIZNI-t i jep 650 mln lekë tender burrit të saj.

20/10/2015
– Lame i dha mikut të tij 1,5 mln USD.
– Carapuli 5 miliardë të tjerë tender në Ministrinë e Arsimit nëpërmjet “Eurocol”.
– Qeveria djeg fondin 11 miliardë jen japonezë për kanalizimet e Tiranës.
– Rruga e Kombit, tarifa 21 mln lekë për mirëmbajtjen.

21/10/2015
Tenderat, Sadriu 970 mln, Gjici 850 mln, Nderu 340 mln.
20 mln USD për djalin e Leskajt dhe mikun e Haxhinastos.

22/10/2015
Shtatori rekord vjedhjeje, mungojnë 61 mln USD.

23/10/2015
Tenderi sekret 3 mln euro për 29 makinat e reja të Ramës.

24/10/2015
Pronarja e qofterisë fiton tenderin për hemodializën prej 86 mln USD.

29/10/2015
-130 mln USD vjedhje në “Albpetrol” në 10 muaj.
– CEZ, krushku i Naços fitoi 2,5 mln USD

31/10/2015
Vjedhje 3,6 miliardë lekë me dekoderat.

01/11/2015
– Ortakëria e ministrit me Vilma Nushin dhe 140 milionë eurot e Ramës.
– Afera 145 milionë euro e InfoßTelekom, kërcënohet gazetarja.

03/11/2015
Raporti i KLSH: 777 milionë euro vjedhje në vitin 2014.

04/11/2015
– Vilma Nushi tjetër tender me ofertën më të lartë prej 12 milionësh.
– Drejtori i Antikontrabandës me 1,5 milionë USD abuzime.
– Abuzimi i Ramës dhe ministrave, 2.1 milionë euro korrupsion.

05/11/2015
– Raporti: Në 399 tendera u vodhën 779 milionë euro.
– Vangjush Dako, 1,9 miliardë lekë vjedhje me prokurimet.
– Ilaçet, 2.2 milionë euro vjedhje nga firma “Omega Farma”.

06/11/2015
– 1 mijë ton kontrabandë cigaresh, 43 milionë euro dëm ekonomik.
– Rama tre “Benza” me 700 mijë euro secili.
– Beqaj 3,2 miliardë të tjera për Nadirin e “Omega”-s që mos të flasë.
– Ministrja e Mbrojtjes, 942 mijë euro vjedhje në vetëm katër muaj.

07/11/2015
Nushi, 700 milionë të tjera me ofertën më të lartë.

08/11/2015
– Tenderi për mjetet e blinduara, si u shtuan fiktivisht 220 mijë