
Eva Hykaj, shefe e protokollit pranë Sali Berishës, është një nga ato figura që koha nuk i zbeh, por i bën më të thella.
Prej më shumë se 36 vitesh ajo ka qenë aty, në një nga vendet më të ndjeshme të funksionimit të zyrës së tij — aty ku fillon çdo takim, çdo pritje dhe çdo delegacion.
E ardhur nga brezi i studentëve të Dhjetorit 1990, ajo mbart me vete një fillim të mbushur me idealizëm dhe ndryshim historik.
Por rruga e saj nuk u mat me zhurmë apo protagonizëm, por me qëndrueshmëri, me ditë të gjata pune dhe me një përkushtim të heshtur që nuk ka kërkuar kurrë vëmendje.
Në rolin e saj si shefe protokolli, Eva ka qenë shumë më tepër se organizatore e takimeve.
Ajo ka qenë porta e parë e çdo vizite, kujtesa e rendit dhe e etikës së një zyre ku kalojnë delegacione të rëndësishme dhe momente politike me peshë.
Me një qetësi të natyrshme dhe një vështrim që nuk i shpëton asgjë, ajo ka mbajtur mbi supe përgjegjësinë e një funksioni që kërkon besim absolut.
Shpesh, para saj janë ndalur njerëz të rëndësishëm, delegacione shtetërore, figura publike, dhe gjithmonë ajo ka qenë aty, e palëkundur, duke ruajtur atë ekuilibër të padukshëm mes formalitetit dhe njerëzores.
Nuk është thjesht një rol teknik, por një prani që i jep rend dhe qetësi një hapësire ku çdo detaj ka rëndësi.
Dhe ndoshta pikërisht kjo e bën figurën e saj të veçantë, jo ajo Eva që kërkon të shihet, por ajo pa të cilën gjithçka tjetër nuk do të kishte të njëjtin rend.