Miq u kry ! Nga Edith Haxhi
E vërteta vonon por nuk harron!
Sot më e fortë se kurrë poezia e Kippling “If” “ Në mundsh”
Në mundsh t’ruash toruan, kur kushdo përreth
Po e humb të vetën, e fajin ty ta hedh,
Në mundsh t’i zësh besë vetes, kur njerzve s’ua mbush syrin,
Po ta marrësh parasysh dhe k’të dyshim të tyrin;
Në mundsh të presësh, e në pritje të mos lodhesh,
Ose mes gënjeshtrash, të zgjedhësh t’mos gënjesh,
Ose ballë urrejtjes, asaj t’mos i dorëzohesh,
E prapë si Shenjt t’mos dukesh, as shumë fjalurtë t’mos jesh:
Në mundsh të ëndërrosh, pa t’u kthyer ëndrra n’zot;
Në mundsh të ëndërrosh, pa t’u kthyer ëndrra n’zot;
Në mundsh të mendosh pa t’u bërë qëllim mendimi;
Në mundsh të takosh Triumf e Shkat’rrim tok
E t’i trajtosh të dy njëlloj ata mjeshtër mashtrimi;
Në mundsh të durosh të ta marrin të vërtetën
E ta shtrembërojnë ca t’pacipë për të zënë në kurth të mefshtë,
Ose t’shohësh tek thyhen çka u fale jetën,
E me vegla të vjetëruara të ulesh prapë t’i ngresh:Në mundsh pirg t’i mbledhësh të gjitha fitimet
E në një lojë “kokë-a-pil” pa drojë t’i rrezikosh,
E t’humbësh e sërish t’ia nisësh nga fillimet
E kurrë një fjalë për humbjen të mos frymosh;
Në mundsh të detyrosh zemër, nerv e deje
Dhe ‘tej grahmës s’fundit për ty t’punojnë ato,
E fort të mbahen kur s’mbet gjë brenda teje
Veç Vullnetit t’paepur që u thotë “Mos u lësho!”Në mundsh t’i flasësh turmës, e ta ruash fisnik’rinë,
A t’ecësh krah mbretërve e t’qëndrosh me këmbë në tokë,
Nëse as miq as armiq nuk të sjellin dot lëndim,
Nëse t’gjithë arrin t’i çmosh, por askënd s’lëvdon kot;
Në mundsh ta mbushësh minut’n e pamëshirshme,
Friends, it’s done!
Truth may be delayed, but it is never forgotten!Today, more powerful than ever, Kipling’s poem “If” speaks:
If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don’t deal in lies,
Or being hated, don’t give way to hating,
And yet don’t look too good, nor talk too wise:If you can dream—and not make dreams your master;
If you can think—and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you’ve spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to broken,
And stoop and build ’em up with worn-out tools:If you can make one heap of all your winnings
And risk it all on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breathe a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: “Hold on!”If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with Kings—nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you,
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds’ worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that’s in it,
And—which is more—you’ll be a Man, my son.
AL in Sweden. 