Fisnikëria gjithmonë fiton mbi harresën dhe bindjet partiake !
👉🏽Ka ditë kur historia nuk shkruhet me fjalë, por me vepra.
Ka çaste kur të zgjedhurit e popullit me akt fisnikërie shlyejnë një borxh moral ndaj njerëzve që i kanë dhënë dritë dijes dhe identitetit të tij. E tillë ishte dhe aktiviteti i sotëm i zhvilluar në ambientet e jashtëme të tylbes së Baba Kalanderit në Çaushli, për nder të vendimit të këshillit bashkiak Maliq, ku shkolla shqipe e hapur në vitin 1919 mori emrin e themeluesit të saj, mësuesit dhe patriotit Ali Gjata.
Ai i përkiste atij brezi rilindasish që besonin se pushka mbronte atdheun, por pena dhe libri ndërtonin kombin. Në një kohë kur hapja e një shkolle shqipe kërkonte guxim dhe sakrificë, ai zgjodhi t’i shërbente vendit duke edukuar breza të tërë. Për këtë arsye, emri i tij nuk duhej të mbetej vetëm në kujtesën e familjes apo të të moshuarve të këtyre zonave dhe krahinave (Gorë-Mokër) ku ai hapi shkollat shqipe, por të shkruhej aty ku ai la veprën e tij – në shkollën që vetë themeloi.
Për vite me radhë janë shkruar dhe folur për figurën e Ali Gjatës, duke u përpjekur ta nxjerrim nga harresa dhe ta vendosim në vendin që meriton në historinë e krahinës sonë. Ndaj dhe nderimi i sotëm dëshmon se përkushtimi ndaj së vërtetës nuk humbet kurrë. Ai mund të vonojë, por një ditë jep frytet e veta.
Drejtori Muarrem Meko dëshmoi se gazetaria nuk është vetëm kronikë e ditës, por edhe mision për të ruajtur kujtesën historike të një kombi.
Por puna e studiuesve dhe gazetarëve merr vlerë të plotë vetëm kur institucionet dinë ta dëgjojnë zërin e historisë.
Unë jam kundërshtar politik i Gëzim Topçiut dhe këtë nuk e kam fshehur kurrë. Por ka një parim që duhet të jetë mbi politikën:
E vërteta.
Kur “kundërshtari” politik, por fisnik, drejtues vendor i zgjedhur me votë të pastër qytetare, si gjithnjë pa dallime politike evidenton figurat e kombit, dhe bën një vepër të mirë, duhet pranuar dhe vlerësuar si i tillë .
Sepse pikërisht kjo e dallon jo vetëm drejtuesin vendor, por dhe qytetarin nga militanti qorr.
👉🏽Ky nderim mund të ishte bërë shumë vite më parë.
Musa Molla, ish-nxënës i Ali Gjatës, kontributor dhe militant i Partisë Demokratike në komunën e Pirgut (Korçë) , kishte trokitur dikur disa herë në derën e pushtetit vendor Pirg, por dhe deputetit “demokrat” me një kërkesë të thjeshtë:
“Mond Spaho , pse nuk ia vendosim shkollës emrin e Ali Gjatës? Ai e hapi këtë shkollë dhe e meriton.”
Përgjigjigjia e tij , sipas rrëfimit të Musait ishte e hidhur:
“Na lër rehat, o Musa! Sot na duhen votat.”
Historia e ruajti këtë peng për vite me radhë. Derisa erdhi dita kur politika zgjodhi të respektojë historinë dhe jo interesin e momentit.
Nëse sot emri i Ali Gjatës qëndron mbi shkollën që ai themeloi, kjo është falë bashkimit të tre vullneteve: këmbënguljes së njerëzve që nuk e lanë të harrohej, punës kërkimore të Muarrem Mekos që e riktheu figurën e tij në kujtesën publike dhe guximit institucional të Gëzim Topçiut, i cili e shndërroi këtë kërkesë të kahershme në një vendim që do të mbetet në histori.
Sepse gjitmonë në fund të fundit mbi politikën fiton e vërteta.
Fiton historia. Fiton mirënjohja. Dhe një shoqëri që di të nderojë mësuesit e saj është një shoqëri që respekton të kaluarën dhe ndërton me dinjitet të ardhmen.
👉🏽 https://alinsweden.blog/2015/12/28/3627/
👉🏽 https://alinsweden.blog/2022/10/19/mesuesi-ali-gjata-rilindasi-i-fundit-i-penes/
👉🏽 https://youtu.be/abfhJ1SoKlE?feature=shared
Nobility Always Triumphs Over Oblivion and Partisan Convictions
By Urim Gjata
There are days when history is not written with words, but with deeds.
There are moments when a people repay a moral debt to those who brought light to their knowledge, identity, and national consciousness.
Such was today’s ceremony, held in the outdoor grounds of the shrine of Baba Kalander in Çaushli, honoring the decision of the Municipal Council of Maliq to name the Albanian school, founded in 1919, after its founder, the teacher and patriot Ali Gjata.
Ali Gjata belonged to that generation of Albanian National Renaissance patriots who believed that while the rifle defended the homeland, the pen and the book built the nation. At a time when opening an Albanian-language school required extraordinary courage and sacrifice, he chose to serve his country by educating generations of children. For this reason, his name should never have remained only in the memories of his family or the elderly people of the Gorë–Mokër region, where he established Albanian schools. It deserved to be permanently inscribed where his life’s work began—on the very school he founded.
During the ceremony, Ali Cenko, former Chairman of the Pirg Communal Council and one of the region’s most respected and honorable citizens, emphasized that Ali Gjata was far more than simply a teacher.
For many years, researchers, journalists, and local citizens have worked tirelessly to rescue Ali Gjata from historical oblivion and restore him to the place he rightfully deserves in the history of our region. Today’s recognition proves that dedication to historical truth is never in vain. It may take time, but eventually it bears fruit.
Special recognition belongs to Muharrem Meko, Director of TV Korça. With the passion of a researcher and the perseverance of a journalist, he undertook the mission of documenting the life and work of the patriot and educator Ali Gjata.
Together with journalist Erjona Pambuku, he produced the first documentary dedicated to this distinguished patriot of both the rifle and the pen. Through this work, Muharrem Meko demonstrated that journalism is not merely about reporting daily events, but also about preserving the historical memory of a nation.
Yet the work of researchers and journalists achieves its fullest value only when institutions are willing to listen to the voice of history.
That is precisely what Gëzim Topçiu, Mayor of Maliq, accomplished.
Together with the Municipal Council—bringing together both left-wing and right-wing councilors—he approved the decision that the school in Çaushli should bear the name of the man who founded it more than a century ago.
This was not merely an administrative decision. It was an act of civic responsibility, historical justice, and respect for the roots of this community.
I have never hidden the fact that I am a political opponent of Gëzim Topçiu. However, there is one principle that must always stand above politics:
The truth.
When a political opponent, acting with dignity and integrity, recognizes the figures who have shaped our nation and performs an honorable act, that deserves acknowledgment and appreciation.
That is what distinguishes a true public servant—and a responsible citizen—from blind political partisanship.
This tribute could have been paid many years ago.
Musa Molla, a former student of Ali Gjata and a long-time contributor and activist of the Democratic Party in the former Pirg municipality, had repeatedly appealed to the local authorities and to Democratic Party Member of Parliament Mond Spaho with a simple request:
“Why don’t we name the school after Ali Gjata? He founded this school, and he deserves this honor.”
According to Musa Molla’s account, the response was disappointing:
“Leave us alone, Musa. Right now, we need votes.”
History carried this unresolved injustice for many years until the day politics finally chose to respect history instead of short-term political interests.
If today the name of Ali Gjata proudly stands above the school he founded, it is thanks to the convergence of three forces: the perseverance of those who refused to let him be forgotten, the scholarly and journalistic work of Muharrem Meko, who restored his place in public memory, and the institutional courage of Gëzim Topçiu, who transformed a long-standing request into a historic municipal decision.
Because, in the end, truth always prevails over politics.
History prevails.
Gratitude prevails.
And a society that knows how to honor its teachers is a society that respects its past and builds its future with dignity.
Ädelhet segrar alltid över glömskan och partipolitiska övertygelser
Av Urim Gjata
13 juli 2026
Det finns dagar då historien inte skrivs med ord, utan med handlingar.
Det finns stunder då ett folk återbetalar en moralisk skuld till dem som skänkt ljus åt dess kunskap, identitet och nationella medvetande.
Så var det vid dagens högtidliga ceremoni som hölls på området utanför Baba Kalanders helgedom i Çaushli, med anledning av Maliqs kommunfullmäktiges beslut att ge den albanska skola som grundades år 1919 namnet efter dess grundare – läraren och patrioten Ali Gjata.
Ali Gjata tillhörde den generation av albanska nationalrenässansens patrioter som trodde att geväret försvarade fosterlandet, men att pennan och boken byggde nationen. I en tid då det krävdes mod och stora uppoffringar för att öppna en albanskspråkig skola valde han att tjäna sitt land genom att utbilda generation efter generation. Därför borde hans namn aldrig ha stannat enbart i familjens eller de äldres minnen i Gorë–Mokër, där han grundade albanska skolor. Det hör hemma där hans livsverk började – på den skola som han själv grundade.
Under ceremonin betonade Ali Cenko, tidigare ordförande för Pirgs kommunfullmäktige och en av traktens mest respekterade personer, att Ali Gjata var långt mer än bara en lärare.
Under många år har forskare, journalister och engagerade medborgare arbetat för att lyfta fram Ali Gjatas gärning och ge honom den plats i historien som han förtjänar. Dagens hedersbetygelse visar att arbetet för den historiska sanningen aldrig är förgäves. Det kan ta tid, men till slut bär det frukt.
Ett särskilt erkännande tillkommer Muharrem Meko, chef för TV Korça. Med en forskares passion och en journalists uthållighet tog han initiativet att dokumentera Ali Gjatas liv och gärning.
Tillsammans med journalisten Erjona Pambuku producerade han den första dokumentären om denne framstående patriot, som förenade gevärets mod med pennans kraft. Därmed visade Muharrem Meko att journalistik inte bara handlar om dagens nyheter, utan också om att bevara ett folks historiska minne.
Men forskarnas och journalisternas arbete får sin fulla betydelse först när institutionerna är beredda att lyssna till historiens röst.
Det var just detta som Gëzim Topçiu, borgmästare i Maliq, gjorde.
Tillsammans med kommunfullmäktige – där både vänster- och högerledamöter stod enade – fattade han beslutet att skolan i Çaushli skulle bära namnet på mannen som grundade den för mer än ett sekel sedan.
Detta var inte bara ett rutinmässigt administrativt beslut. Det var en handling präglad av samhällsansvar, respekt och historisk rättvisa.
Jag har aldrig dolt att jag är politisk motståndare till Gëzim Topçiu. Men det finns en princip som alltid måste stå över politiken:
Sanningen.
När en politisk motståndare, med heder och integritet, uppmärksammar personer som gjort stora insatser för nationen och fattar ett gott beslut, då förtjänar det att erkännas och uppskattas.
Det är just detta som skiljer en verklig samhällsledare och en ansvarstagande medborgare från blind partilojalitet.
Denna hedersbetygelse kunde ha genomförts för många år sedan.
Musa Molla, tidigare elev till Ali Gjata och mångårig aktiv inom Albaniens demokratiska parti i Pirg, hade vid flera tillfällen vänt sig till den lokala ledningen och till den demokratiske riksdagsledamoten Mond Spaho med en enkel fråga:
“Varför ger vi inte skolan namnet Ali Gjata? Det var han som grundade den, och han förtjänar denna ära.”
Enligt Musa Mollas berättelse blev svaret:
“Låt oss vara, Musa. Just nu behöver vi röster.”
Historien bar på denna orättvisa under många år, tills den dag då politiken valde att respektera historien framför kortsiktiga politiska intressen.
Om Ali Gjatas namn idag står ovanför den skola som han grundade, är det resultatet av tre samverkande krafter: envisheten hos dem som vägrade låta honom falla i glömska, Muharrem Mekos forsknings- och dokumentationsarbete som återförde honom till det offentliga minnet, samt Gëzim Topçius institutionella mod att omvandla en långvarig önskan till ett historiskt beslut.
För i slutändan segrar sanningen alltid över politiken.
Historien segrar.
Tacksamheten segrar.
Och ett samhälle som vet hur man hedrar sina lärare är ett samhälle som respekterar sitt förflutna och bygger sin framtid med värdighet.
AL in Sweden. 