KUR NARKO-PROPAGANDA TREMBET NGA FAKTET

Për vite, “Non Grata”, FBI-ja, Washingtoni, Sorosi e çdo emër i madh janë përdorur si armë propagandistike kundër Sali Berishës dhe opozitës.

Por emrat nuk janë prova.

Sot kemi një realitet që propaganda nuk e ndryshon dot:

SALI BERISHA ËSHTË PËRSËRI NË SHBA.

Dhe jo për një udhëtim privat.

Ai ndodhet atje si pjesë e një delegacioni politik të ftuar nga bota republikane amerikane, në një rol drejtues.

Pas viteve të përpjekjeve për ta paraqitur si të izoluar, të rrëzuar dhe politikisht të përfunduar, Berisha është ende në këmbë.

Me dinjitet, me qëndresë dhe pa u tërhequr nga beteja.

Viza është marrë në Ambasadën Amerikane në Tiranë, por askush nuk duhet të sillet sikur një ambasadë vendos sipas dëshirës së një individi. Pas saj qëndron struktura institucionale e shtetit amerikan.

Kjo nuk është “falje zyrtare” dhe nuk është vendim gjykate.

Por është një zhvillim politik që nuk mund të injorohet.

Dhe ngre një pyetje të thjeshtë:

Po sikur disa vendime politike të së kaluarës të kenë qenë të gabuara?

Sidomos kur ato janë përdorur në Shqipëri si armë për të delegjitimuar opozitën dhe për të ndikuar mbi votuesit.

Rekrutimi nga Narkoshteti i drejtuesit të FBI-së McGonigal na kujton gjithashtu se edhe institucionet më të fuqishme nuk janë të pagabueshme dhe se zyrtarët e tyre mund të abuzojnë me detyrën.

Prandaj, mjaft me “burime nga Washingtoni”, insinuata dhe gjykata Facebook-u.

KU JANË PROVAT?

Sepse kur faktet ekzistojnë, nuk kanë nevojë për zhurmë.

Dhe kur mungojnë faktet, zhurma mediatike që është edhe arma e juaj e preferuar, është thjesht propagandë .

SALI BERISHA IS BACK IN THE UNITED STATES.

And not on a private trip.

He is there as part of a political delegation invited by the Republican world in the United States, in a leadership role.

After years of attempts to portray him as isolated, politically defeated and finished, Berisha is still standing.

With dignity, determination and without retreating from the political battle.

His visa was obtained at the U.S. Embassy in Tirana, but no one should pretend that an embassy issues visas according to the personal wishes of one individual. Behind such a decision stands the institutional structure of the U.S. government.

This is not an official apology, nor is it a court ruling.

But it is a political development that cannot simply be ignored.

And it raises a simple question:

What if some of the political decisions of the past were wrong?

Especially when those decisions were subsequently used in Albania as weapons to delegitimize the opposition and influence voters.

The McGonigal case also reminds us that even the most powerful institutions are not infallible, and that officials can abuse their positions.

So enough with “sources in Washington,” insinuations and Facebook courts.

If there is evidence — PRESENT IT.

If there are investigations — LET THE INSTITUTIONS SPEAK.

If there is criminal responsibility — LET THE COURTS DECIDE.

Berisha is not above the law.

BUT NEITHER ARE HIS OPPONENTS.

And today the question is stronger than the propaganda:

WHERE IS THE EVIDENCE?

Because when facts exist, they do not need noise.

And when facts are missing, noise is simply propaganda.

NÄR PROPAGANDAN FRUKTAR FAKTA

I åratal har ”Non Grata”, FBI, Washington, Soros och andra stora namn använts som politiska vapen mot Sali Berisha och oppositionen.

Men stora namn är inte bevis.

I dag finns det en verklighet som propagandan inte kan förändra:

SALI BERISHA ÄR TILLBAKA I USA.

Och inte på en privat resa.

Han befinner sig där som en del av en politisk delegation inbjuden av den republikanska världen i USA, i en ledande roll.

Efter år av försök att framställa honom som isolerad, politiskt besegrad och färdig står Berisha fortfarande kvar.

Med värdighet, beslutsamhet och utan att dra sig tillbaka från den politiska kampen.

Visumet utfärdades vid USA:s ambassad i Tirana. Men ingen bör låtsas att en ambassad utfärdar visum efter en enskild diplomats personliga vilja. Bakom ett sådant beslut står den amerikanska statens institutionella struktur.

Detta är inte en officiell ursäkt och inte heller ett domstolsbeslut.

Men det är en politisk utveckling som inte kan ignoreras.

Och den väcker en enkel fråga:

Tänk om vissa politiska beslut från det förflutna faktiskt var felaktiga?

Särskilt när dessa beslut i Albanien har använts som politiska vapen för att delegitimera oppositionen och påverka väljare.

McGonigal-fallet påminner oss dessutom om att inte ens de mäktigaste institutionerna är ofelbara och att tjänstemän kan missbruka sin ställning.

Så nog med ”källor i Washington”, insinuationer och Facebook-domstolar.

Om det finns bevis — LÄGG FRAM DEM.

Om det finns utredningar — LÅT INSTITUTIONERNA TALA.

Om det finns straffrättsligt ansvar — LÅT DOMSTOLARNA AVGÖRA.

Berisha står inte över lagen.

MEN DET GÖR INTE HELLER HANS MOTSTÅNDARE.

Och i dag är frågan starkare än propagandan:

VAR ÄR BEVISEN?

För när fakta finns behövs inget oväsen.

Och när fakta saknas är oväsendet bara propaganda.