Kur grupimet e majta kërkojnë largimin e liderit demokrat, kush përfiton nga përçarja e opozitës?
Në protestat kundër qeverisë Edi Rama po shfaqet një fenomen që meriton vëmendje të veçantë politike. Përveç qytetarëve që kundërshtojnë qeverinë dhe demokratëve që prej vitesh janë në ballë të protestave, shfaqen edhe grupime të majta, të cilat në vend që të përqendrojnë kundërshtimin e tyre te qeveria, zgjedhin të drejtojnë thirrjet kundër Sali Berishës, liderit të Partisë Demokratike.
Le të jemi të qartë: këto grupime nuk janë opozita shqiptare, nuk përfaqësojnë Partinë Demokratike dhe as sakrificën e demokratëve. Ato kanë bindjet dhe identitetin e tyre politik dhe kanë të drejtën të protestojnë. Por kjo nuk u jep të drejtën të përcaktojnë drejtimin politik të opozitës demokratike.
Këtu lind pyetja thelbësore: përse, në një protestë kundër qeverisë, një pjesë e këtyre grupimeve e zhvendos përballjen nga Edi Rama te Sali Berisha?
A është rastësi që në vend të bashkimit kundër pushtetit, kërkohet largimi i liderit të opozitës? A nuk kuptohet se një kërkesë e tillë, në këto rrethana, mund të prodhojë përçarje dhe të dobësojë pikërisht frontin që kundërshton qeverinë?
Sali Berishën mund të mos e duash. Mund të jesh kundërshtar i tij politik, të mos pajtohesh me bindjet e tij dhe të kërkosh ndryshimin e drejtimit të PD-së. Kjo është pjesë e demokracisë. Por askush nuk mund të tjetërsojë historinë e qindra mijëra demokratëve që prej vitit 2013 kanë dalë në sheshe, kanë protestuar dhe kanë përballuar presionin politik.
Për katër vjet, një lider 82-vjeçar ka qenë në ballë të përballjes me qeverinë. Është sulmuar fizikisht, është përballur me gaz, ujë dhe spraj lotsjellës, ndërsa demokratët kanë vazhduar protestat edhe në kushte të vështira. Këto janë pjesë e historisë politike të opozitës dhe nuk mund të fshihen me thirrje të orkestruara në shesh.
Partia Demokratike, nën drejtimin e Berishës, ka depozituar kallëzime në SPAK dhe ka denoncuar afera të shumta qeveritare. Këto veprime mund të diskutohen dhe të vlerësohen për rezultatet e tyre, por nuk mund të mohohet aktiviteti opozitar i zhvilluar ndër vite.
Por çfarë ndodh kur grupimet e majta e vendosin largimin e Berishës në qendër të protestës?
Ndodh që vëmendja largohet nga përgjegjësia e qeverisë dhe përqendrohet te një konflikt me opozitën. Në vend që të diskutohet për zgjedhje të lira, korrupsion, keqqeverisje dhe përgjegjësi institucionale, protesta rrezikon të shndërrohet në një arenë përplasjesh kundër drejtuesve të Partisë Demokratike.
Kjo është një strategji që, pavarësisht nëse është e qëllimshme apo jo, mund t’i shërbejë interesit politik të Edi Ramës.
Sepse Edi Rama nuk ka nevojë për një opozitë që lufton kundër vetvetes. Atij i duhet një opozitë e përçarë, e dobësuar dhe e zhytur në konflikte të brendshme. Çdo energji që largohet nga përballja me qeverinë dhe shpenzohet në përplasje brenda protestës është energji që nuk ushtrohet ndaj pushtetit.
Kjo nuk do të thotë se Sali Berisha është mbi kritikën apo se Partia Demokratike nuk ka nevojë për debat dhe ndryshime. Por ndryshimet politike nuk imponohen nga grupime që nuk përfaqësojnë demokratët dhe nuk mund të zëvendësojnë vullnetin e anëtarëve dhe strukturave të partisë.
Edhe argumenti i drejtësisë duhet parë me të njëjtën logjikë. Nëse dikush dëshiron që nesër Sali Berisha të përballet me drejtësinë, kjo duhet të realizohet përmes institucioneve të pavarura, provave dhe një procesi të rregullt ligjor. Por kërkesa për drejtësi nuk mund të përdoret si pretekst për të dobësuar protestën kundër qeverisë.
Në fund, çështja është shumë më e thjeshtë sesa përpiqen ta paraqesin disa zëra.
Nuk është e nevojshme ta duash Sali Berishën për të kundërshtuar Edi Ramën. Nuk është e nevojshme të jesh demokrat për të kërkuar zgjedhje të lira. Por është e nevojshme të kuptosh se përçarja e atyre që kundërshtojnë pushtetin nuk e dobëson pushtetin, por mund ta ndihmojë atë.
Grupimet e majta kanë të drejtën e tyre të kenë alternativa politike, të kritikojnë dhe të kërkojnë mbështetje qytetare. Por nuk mund ta paraqesin veten si përfaqësuese të opozitës demokratike dhe as t’u imponojnë demokratëve se kush duhet të jetë lideri i tyre.
Rama nuk mbahet në pushtet vetëm nga mbështetësit e tij. Përçarja e kundërshtarëve të tij mund të jetë një tjetër faktor që i zgjat pushtetin.
Prandaj, para se të kërkojnë largimin e liderit demokrat, këto grupime duhet t’i përgjigjen një pyetjeje politike: kujt i shërben realisht dobësimi i opozitës në këtë moment?
Sepse beteja për ndryshimin e qeverisjes nuk fitohet duke shkatërruar frontin që kërkon ndryshimin e saj.
Lufto propagandën. Mos u bëj vektor i saj.
