Nga 2013, Rama u angazhua në realizimin e një ‘marrëveshjeje’ me Serbinë , e cila i kërkoi shqiptarëve të falin gjak dhe territore në kēmbim të njohjes.

Red Varaku .

Rikthimi i shqiptarëve si faktor i padiskutueshëm në Ballkan ka qenë projekt i pandryshueshëm i SHBA-ve në Ballkan prej gati një shekulli.

Duke filluar me Presidentin Wilson , i cili me veton e SHBA-ve nuk lejoi zhdukjen dhe copëtimin e Shqipërisë, dhe duke vazhduar më pas me rrëzimin e regjimit, i cili pa mbështetjen e SHBA-ve nuk do të mund të realizohej, SHBA-të kanë qenë gjithmonë në krah të shqiptarëve.

Por, përkrahja e tyre kulmoi kur Presidenti Clinton vendosi të sulmojë Serbinë , për të shpallur më pas Kosovën shtet të pavarur, duke i bërë gati gjashtë milion shqiptarë të jetojnë si dy shtete të pavarura në Ballkan, kësisoj jo vetëm duke fuqizuar qartazi rolin e shqiptarëve në Ballkan, por duke i vendosur ata në krye të zhvillimeve gjeopolitike në Ballkan.

Pas gati njëqind viteve dominim të Serbëve, nëpërmjet Jugosllavisë, shqiptarët u rikthyen në Ballkan, si partneri kryesor i ShBA-ve dhe faktori më i rëndësishëm i tyre në rajon.

Kjo ishte një arritje e padiskutueshme e elitës politike shqiptare në të dy anët e kufirit dhe padyshim një arritje që i vendoste shqiptarët në pozita të privilegjuara në raport me popujt e tjerë. Kjo solli zhvillim dhe prosperitet për shqiptarët.

Sigurisht, të vetmit që ndjehen të kërcënuar nga fuqizimi i shqiptarëve, ishin dhe janë serbët. Për faktin e thjeshtë se kështu ata humbasin rolin e tyre në Ballkan, dhe kjo do të thotë edhe dobësim i fuqisë dhe ekonomisë së tyre.

Fatkeqësisht, me ardhjen e Ramës si kryeministër në vitin 2013 të gjitha këto arritje, morën tatëpjetën. Miqësia e dyshimtë e kryeministrit shqiptar me krahun e djathtë të kasapit të shqiptarëve Millosheviç, nën bekimin e Putinit, shënon fillimin e dobësimit të faktorit shqiptar në Ballkan.

Nga 2013, Rama u angazhua në realizimin e një ‘marrëveshjeje’ me Serbinë , e cila i kërkoi shqiptarëve të falin gjak dhe territore në kēmbim të njohjes.

Zhvillimi për ndarjen dhe copëtimin e Kosovës nuk ka pasur kurrë asnjë mbështetje ndërkombëtare, por ka qenë fund e krye një projekt i nxitur nga Rama dhe Vuçiç.

Në thelb, në një perspektivë afatgjatë kjo “marrëveshje“ me Serbinë do të vuloste defaktorizimin e shqiptarëve në Ballkan, duke na rikthyer defacto në vasalë dhe satelitë tē Serbisë.

Sigurisht, ky do të ishte një zhvillim kundër kohës dhe historisë, e cila do të rikthente sërish serbët në krye të Ballkanit.

Një zhvillim që do t’i ‘Bosnjizonte’ shqiptarët, në kuptimin që do t’i kthente në aktorë të izoluar dhe të parëndësishëm në rajon.

Pra, Rama me qëndrimin e tij ndaj Serbisë, nuk ka pasur synim vetëm shitjen e Kosovës, por ka synuar shkatërrimin e aspiratës europiane të mbarë kombit shqiptar, ndaj fundi i tij do të jetë fundi i një tradhtari.

Në mesin e ditës vjen dhe Mehmeti. Më thotë të bëj gjyqin e tyre. Çfarë poshtërsie! Gjyqi i tyre ishte i bërë, plumbi në kokë. Për formalitet, i mora në pyetje. E çfarë pyetje? U morëm vetëm emrat që i kam dhe sot në një defter shënimesh.

1-Kapter Adil Maksuti nga Margëlliçi i Çamërisë, kish vetëm 15 ditë në shërbim, i varfër dhe fatkeq. Më se 15 vjet kish qenë punëtor në lulishten e Tiranës. Burrë plak dhe tregonte i pafajshëm.

Si e mori peng Myslim Shyri tregtarin tiranas

Në traktin e tretë të Xhelal Staraveckës, flitet për një rrëmbim të një tregtari tiranas nga Myslim Shyri, emrin e të cilin mban një rrugë e njohur e Tiranës, rolin e Dushan Mugoshës, Tahir Kadaresë, etj. Pengmarrja dhe krimi kanë qenë cilësi tipike të komunistëve në këtë kohë.

Trakti i tretë

Cili është objektivi i partisë terroriste komuniste për të arritur me anën e ushtrisë së krijuar me emrin ushtria nacionalçlirimtare? Cili sekret fshihej në këtë ushtri? Shumë e vështirë ma përpara dhe shumë e lehtë tani që e hoqi maskën e saj pa marrë mirë fuqinë në dorë për të lozur dramën ma tragjike që imagjinon mendja e njeriut.

Objektivi ka qenë përmbysja, rrënimi, shkatërrimi, shkallmimi dhe zhdukja e popullit shqiptar njëherë e përgjithmonë.

Brigada kishte qëndruar në katundin Fravësh ndoshta të Rrethit të Tiranës; që andej ndaheshin batalionet në pika të ndryshme për të goditur armikun okupator e natyrisht, sipas direktivës edhe tradhtarët e vendit.

Kur arritëm në Priskë ku kishte ngelë për ndërlidhje komisari politik i batalionit, Myslim Shyri shumë i njohur për zotësi luftarake (të mos bisedojmë për atë politike) shofer i autoton trokvet të Fordit, mysafir i cepave të rrugëve dhe i nënurave, pijanec e i paskrupull, miku më i ngushtë i DUSHANIT, kishte kapur një gjah tepër të mirë: një tregtar tiranas që kishte ardhur te miku i tij në Priskë.

Tregtarin tiranas, nuk ia mbajë mirë mend emrin por më duket Abdullah, e kishte arrestuar dhe e kishte dënuar me një nen, d.m.th. me vdekje. Neve kemi pas dy nene; kur ndonjë fatkeq dënohej me dy nene donte të thoshte torturë, nja 4 orë të paktën, e më në fund, në qoftë se i mbetesh ndonjë pikë shpirti, plumbin. E pyes shokun komisar sepse mbahesh i arrestuar ky civil? “Me i dhënë gjysmën e lekut” mu përgjigj ai. Në atë anë të Tiranës gjysma e lekut do të thotë plumbi. Po pse? Ç’faj ka bërë? E pyes unë. “Ka qenë polic në kohën e Zogut” mu përgjigj shoku komisar. Ah ç’rrebesh i madh për popullin shqiptar. Ta vrasim pse ka qenë spiun në kohën e Zogut; ndoshta meritonte një dënim, por jo në këtë kohë, pse neve me zogistët ishim lidhur. Imagjinoni vetë se ç’mundim kam hequr për të ndaluar vendimin e komisarit tim aq koshient për të shpëtuar nga ekzekutimi prindin e fëmijëve të shkretë që babën e dinin se kishte shkuar te miku në gosti.

Të nesërmen, më duket 9 tetor 1943, Isa Toska i dytë (Mehmet Shehu) me një kompani nga Fraveshi vjen në Priskë të marrë kontakt me ne. Ishte nisur dhe ky për një aksion brenda në Tiranë. Shkoi rrethoi xhandarët e post komandës të Varrit të Bamit dhe u thirri që të dorëzohen. Xhandarët përgjigjen negativisht. Mehmet Shehu menjëherë shkon në një shtëpi tjetër dhe pyet se ku është postkomandanti i asaj poste. E gjeti shtëpinë e postëkomandantit e thirri dhe ai menjëherë doli jashtë duke u vënë në dispozicionin e Mehmetit me buzëqeshje dhe bile me vullnet të mirë.

Shkoi në postkomandë, u thirri xhandarëve të tij që të dorëzohen “s’kemi asnjë rrezik se dhe këta janë shqiptarë”. Xhandarët u dorëzuan, u shoqëruan dhe u dërguan tek unë. Në mesin e ditës vjen dhe Mehmeti. Më thotë të bëj gjyqin e tyre. Çfarë poshtërsie! Gjyqi i tyre ishte i bërë, plumbi në kokë. Për formalitet, i mora në pyetje. E çfarë pyetje? U morëm vetëm emrat që i kam dhe sot në një defter shënimesh.

1-Kapter Adil Maksuti nga Margëlliçi i Çamërisë, kish vetëm 15 ditë në shërbim, i varfër dhe fatkeq. Më se 15 vjet kish qenë punëtor në lulishten e Tiranës. Burrë plak dhe tregonte i pafajshëm.

2-Xhandar Prenk Marku nga Koçinara e Kthellës.

3-Zef Simoni nga Fishta e Zadrimës.

4-Prenk Lek Shkreli, nga Malsija e Shkodrës.

5-Prenk Kol Marku, nga Kaçimara e Kthellës.

6-Pjetër Shkjalleshi, nga Kthella.

Pesë të fundit kishin më tepër se një vit shërbim; natyrisht në mos një herë, një herë do të kishin hedhur pleh në arën e fashizmit duke i bërë dëm arës Shqiptare, prandaj u kufizova vetëm të shpëtoj nga vdekja kapterin 15 ditësh dhe e shpëtova. Pesë xhandarët u pushkatuan. Kapterin sado që e kishim falur e morëm me vete për pëlqimin e Dushanoviçit.

U kthyem në qendër të brigatës, në Fravesh, atje porsa arritëm i dhamë raportet verbale komandantit terror Dushanoviçit. Në mes të tjerave referuam çështjen dhe vendimin e Adil Maksutit. Dushani, Sala ynë i dashur, i priti raportet tona me atë seriozitetin e tij njeringrënës dhe për kapterin tha: “Ani, ani, po le ta shohi dhe Tahiri një herë kapterin”.

Tahir Kadareja nga Gjionokastra, me fytyrën e tij të shëmtuar si gorillë, por me një zemër të eshkët, është Dushani dytë. Ky shkoi e pa kapterin dhe kur u kthye sipas shkeljes së syrit Dushani tha: “ai kapter duhet vrarë pse ka qenë milic më 1918”.

Ah, ç’fatkeqësi! I vrasin njerëzit pse kanë qenë milicë në 1918! Ah, ç ‘kontrast! Tahiri 6 vjeç në 1918 i mbështjellë me fustanin e fëmijërisë rreth avllisë së shtëpisë së tij në Gjirokastër, njeh Adil Maksutin nga Çamëria që ka qenë milic. Adil Maksutin e vranë. E vranë për dy gjëra; për të shuar etjen e gjakut që Dushani është i uritshëm të shohi orë e çast çurg gjaku nga trupat e shqiptarëve dhe e dyta për të marrë ato të shkreta rroba që kish veshur. Thomëni, thomëni e kundërshtomëni.

(Pjesë nga trakti i tretë. Teksti është korrektuar sipas gjuhës letrare)

Një detaj tronditës ka dalë nga raporti i fundit i Qendrës Europiane për Monitorimin e Drogave (EMCDDA), e cila funksionon në kuadër të Bashkimit Europian, për ndërhyrjen e organizatave të trafikut të drogës në politikën shqiptare.

Narko-mafia punon kundër opozitës

Një detaj tronditës ka dalë nga raporti i fundit i Qendrës Europiane për Monitorimin e Drogave (EMCDDA), e cila funksionon në kuadër të Bashkimit Europian, për ndërhyrjen e organizatave të trafikut të drogës në politikën shqiptare.

Raporti, i cili përmbledh të dhënat e gjithë shërbimeve inteligjente të vendeve anëtare të Bashkimit Europian për vitin 2019, ka arritur në përfundim se organizatat kriminale në vendin tonë, punojnë kundër opozitës.

“Organizatat kriminale kanë lidhje me politikën, dhe kjo e fundit ndërhyn duke neutralizuar agjencitë e zbatimit të ligjit përmes emërimit të personave të besuar ose militantëve të partisë. Forma më e njohur e bashkëpunimit midis organizatave kriminale dhe organeve shtetërore është korrupsioni, veçanërisht në sistemin e drejtësisë. Shpërndarja e të ardhurave nga bizneset përmes gjobave ose ‘mbrojtja’ nga bandat e tjera, mbështetja për kandidatët politikë ose frikësimi i kundërshtarëve në zgjedhje, prishja e mitingjeve të partive opozitare, manipulimi i rezultateve të zgjedhjeve dhe financimi i fushatave elektorale në këmbim të imunitetit nga ndjekja penale, si dhe përfitimet e tjera, mbizotëruan,” thuhet në raport.

Faktikisht ky konkluzion tronditës i cili bazohet në dokumente të shërbimeve policore dhe inteligjente të vendeve në BE, vulos strategjinë e narko-shtetit të ‘Rilindjes’ dhe të kryeministrit Edi Rama gjatë viteve 2015-2016, e cila i parapriu zgjedhjeve elektorale të vitit 2017 kur PS fitoi e vetme pushtetin.

Ndërhyrja e madhe e krimit të organizuar dhe posaçërisht e organizatave të drogës u vërtetua jo vetëm nga përgjimet e vëllezërve Habilaj, të cilët flisnin për dhjetëra milionë euro që duheshin për Saimir Tahirin dhe fushatën e PS vetëm në Tiranë.

Gjithashtu nga përgjimet e publikuara prej “Bild”, u vërtetua se si narko-trafiku bashkëpunon ngushtë me politikën dhe nivelet më të larta të qeverisë Rama, në periudhën e fushatave elektorale.

Marre nga syri.net

Martin HenzeDemocracy: the government of the people by the people for the people.

Mr Henze, after the adoption of the agreement on electoral reform on 5th June the government of Prime Minister Edi Rama decided to cancel the pact with the genuine opposition and unilaterally amend the Constitution. What consequences will this decision by Edi Rama have for EU integration?

Henze: Prime Minister Rama’s statement on 10 July 2020 that he will support constitutional amendments that reverse the national agreement between the elected opposition, led by the opposition leader Lulzim Basha, who represents over 50% of the electoral population, and the Rama ruling party of 5 June, on electoral reform, by unilaterally changing the electoral system, leads to the current discussion. 

The agreement of 5 June 2020 was negotiated and signed by mutual agreement between the ruling party and the elected, united opposition led by Lulzim Basha. De iure it cannot be terminated or dissolved.

The background to the contractual agreement of 5 June, which was concluded under the auspices of the EU and the USA, is the agreement of 14 January 2020 on the framework for cooperation on electoral reform between the ruling party and the united opposition.

Prime Minister Rama’s statement on 10 July that he would support constitutional amendments that would reverse the June 5 agreement on electoral reform by unilaterally changing the electoral system came the day after Rama publicly announced that he did not have sufficient parliamentary approval. However, as it turned out, this was wrong news and was rejected by so-called opposition parliamentary deputies. These members of parliament communicated that a required majority had been reached. 

This sudden change in Rama’s position came after the Socialist Party and its representative on the Political Council had repeatedly and publicly rejected any change to the system, including the proposal for open lists and the proposal for constitutional amendments, during the negotiations on the Political Council and before and after the agreement of 5 June on electoral reform.

Of course, the principle of pacta sunt servanda applies here too. Mr Rama will not get out of the agreement of 5 June 2020 so easily. A termination of the contract: not possible.

This process shows that Rama and his government, including the probably illegal opposition in parliament, the person of Hajdari is conspicuous, and that they are not reliable representatives for the Albanian people and for the international community. 

It is a clear breach of contract committed by the ruling Rama, Hajdari and their comrades. What does Schopenhauer say about a breach of contract: “The breach of contract is a lie, namely the cunning, false and complete circumvention of the contracting party”.

This breach of contract by Rama and his comrades has serious consequences. 

The new draft which is now before us is not in conformity with Europe, contradicts the minimum democratic standards, especially in the prohibition of coalition, a typical post-communist approach from the 19th century.

Now the people involved are trying to heal this breach of contract by arguing that the contract will be respected and only modified and that the constitution must be changed. As a result of the compromise of 5 June 2020, an electoral law is now to be drafted which corresponds to the sole will of the government. Ultimately, this approach shows that there is a lack of understanding of democratic processes, including the formation of a compromise and compliance with the treaties.

It excludes the majority of the Albanian electorate from the opinion-forming process, and the idea of a constitutional amendment represents a massive breach of the constitution, in other words, the perversion of justice that is relevant under criminal law, and the Albanian people, the sovereign, but also the international community no longer have any confidence in the actions of Rama and his comrades in parliament. 

What a result, Mr Rama, Mrs Hajdari, they have turned their backs on the Albanian nation and Europe, on the future. On 10 June 2020 they have become people of the past, In addition, there is the massive threat by Prime Minister Rama, who is accused of corruption, electoral fraud, the formation of a criminal organization, treason (in this case the negotiations with Serbia) and massive breach of the constitution, among other things, as a violation of the law. Also his possible stays in French prisons for receiving stolen goods and drug dealing in 1993/1994 are discussed.

Mr. Rama imputes untrue allegations and threatens via Tweet, on 11 July 2020, 12.53 p.m., the elected democratic opposition, led by the Democrat Lulzim Basha, and thus indirectly also the international community, i.e. the USA, EU and Germany, which participated in the agreement on the election law with commitment. I quote: “…stop the insults and threats, do not say that the agreement of 5 June has been broken, that the agreement was made with them and for them, not for us! We don’t want or want any party election administration, so do not provoke us to…”

Of course, the ruling party Rama has broken the June 5th agreement if it no longer wants to abide by the agreement. Mr Rama is now showing who he really is, not an Albanian patriot, not an EU citizen, a person who represents himself and his own interests.

In addition to the five key priorities formulated by the Commission in the progress report for meeting the conditions for opening accession negotiations, the OSCE/ODIHR and the Council of Europe’s Venice Commission have formulated clear recommendations for electoral law reform in 2013 and 2015. These will be implemented through the agreement of 5 June 2020. However, they will not be implemented by the new Rama and Hasdari draft. A breach of the constitution and a ban on coalition etc.pp. are a no go.

According to the developed compromise paper of the EU, which contains 15 hard criteria in addition to the criteria from Copenhagen, including the restoration of the

A constitutional state, a democratic election law, free parliamentary and local elections and the indictment of the members of the governing party, which rigged the parliamentary elections in 22017, were decided by the German Bundestag in September 2019 and adopted by the Council of Europe and the European Parliament. Germany and the other EU countries are legally bound 1:1 to this decision document, therefore there will be no more negotiations. 

Of course Rama is aware of the decision and it has also been officially announced by the EU. The German ambassador in Tirana had also repeatedly and rightly pointed out the 15 criteria in the last few days.

Rama has done nothing on this matter since 2014. The current breach of the 5 June treaty on electoral law reform shows, no reliability, shows that the Rama government has absolutely no interest in Albania becoming a member of the EU.

However, since more than 95% of Albanians want to become members of the EU, it is clear that the Rama government and parliamentary representatives, especially Hasdari, seem to have no more bais in the Albanian nation, it is clear that fundamental changes need to be made in Albania. 

Behind every single criterion which Albania now has to solve, there are considerable commitments to fundamental political changes.

For this, Albania needs an intact political, democratic and legal system, an intact, regular economy and, very importantly, consensus within the society, all factors are currently lacking.

Under these conditions, there will be no talks with the EU. It will also have serious consequences for the Rama government. The international community will not let Mr Rama drag himself through the ring, not threaten it. Mr Rama drove the last nail into a board of his political coffin on 10 July 2020, it is his political end.

The cancellation of the Rama agreement with the elected opposition also destroys the EU and US investments to normalise the political situation in Albania. Will the EU and the German Bundestag allow Edi Rama to act against them too? Can you go into some details?

Henze: The principle applies: Pacta sunt servanda. We have serious doubts as to whether Rama can even de iure annul this agreement of 5 June. There is no reason for termination. It is signed, certified by the USA / EU. We don’t know what Mr. Rama and Mrs. Hajdari are actually talking about, at least their commitment is not related to reality.

If the government of Rama does not keep to contracts, there can be no negotiations with these ladies and gentlemen, the trust is lastingly destroyed.The government is completely isolated. History punishes those who are late, Mr. Rama.

It has been communicated quite clearly by the US ambassador and also by the EU, the agreement of 5 June 2020 applies. Mr Rama, Hajdari & Co. no longer have any support in this matter.

In the current legal situation and the absolute loss of confidence of the entire Albanian population in the will for reform of the Rama, Hajdari & Co. government, one can only concentrate on the narrative of democracy, new elections. 

Allow me to point out the following in this context:

1 The purpose of this electoral reform, which is also an essential point for the start of talks with the EU, was to prevent manipulation, as in the 2017 parliamentary elections, initiated by members of the governing party, or illegal local elections, as in 2019. This has been done by the use of additional coercion by the international community against the Rama government, now on 5 June 2020. All Albanian citizens should be able to participate as free and equal in the democratic process. This is of particular importance for the Republic of Albania, because only in this way can freedom be secured through the absence of dominance: The principle answers to [preserving liberty], we have seen, are by a quite extensive set of procedural protections, and by a still more elaborate scheme designed to ensure that in the making of substantive choices the decision process will be open to all on something approaching an equal basis, with the decision-makers held to a duty to take into account the interests of all those. Further reforms were to be left to parliamentary discussion in the future, the primary goal initially being to prevent the now upcoming elections from being rigged again. The conclusion of the electoral law was to be realised at the latest one year before the new elections, hence the decision date in June 2020. 

2 The project of Rama, Balla and Hajdari now this anti-democratic election law with a constitutional amendment, creates a complete chaos and slams the door to the EU, if implemented, as long as this government Rama is in power. The result is that Albania has no future.

Albanian constitutional law gives the Albanian Constitutional Court the basis of its existence and its power of decision. Constitutionally, the Constitutional Court and the Albanian constitution form a symbiotic unit.There is no functioning Albanian constitution without protection, without the guardian, the Constitutional Court. There is also no functioning Albanian constitutional court without the Albanian constitution. 

The Albanian constitution places state rule in a “value-based order”, which the Constitutional Court is supposed to defend when a party, such as Rama, attempts to abuse democratic procedures and institutions in order to eliminate the liberal democracy it is fighting against, to establish incompatible forms of rule such as a dictatorship.The rule of law applies, the law takes precedence over politics, a clear relationship of subordination and superiority. Rama and Hajdari don’t seem to want to see that. Incidentally, this ignorance is a no-go for any negotiation with the EU. How should the EU be able to negotiate with anti – democrats. A minimum standard is expected, that is, implementation of the Copenhagen criteria, implementation of the 15 points of the EU/German Bundestag, restoration of the rule of law, elections in 2020.

 The Albanian Constitutional Court therefore has the task of determining the content of constitutional norms in case of dispute in an authoritative manner, of further developing constitutional law and of enforcing the requirements and standards of constitutional law against the political decisions of the legislative parliament and the government, against the exercise of public administration and against the judiciary. The Albanian Constitutional Court itself contributes to the formation of the law by determining the legal principles of the Constitution in accordance with the principles of legal reasoning and justification. 

In concrete terms, this means, for a constitutional amendment, that any Albanian constitutional provision must be interpreted in such a way that it is compatible with these fundamental constitutional principles and fundamental decisions of the constitutional legislator. 

Because of the “unity of the constitution”, which must be presupposed and which is founded in the “Decision of the pouvoir constituant”, this does not lead to an immanent hierarchy of the constitutional provisions themselves. 

It does mean, however, that the Albanian constitution can only be amended if at the same time its protection against possible unconstitutional activities of the government and/or parliament can be guaranteed. So, separation of powers, that basic democratic principle par excellence, exists. Simply, not legally, formulated:  The Albanian constitution can only be amended if a constitutional court is operational which can examine this amendment. In the absence of a functioning Albanian constitutional court, Rama cannot therefore amend the constitution at present. If, nevertheless, the Government of Rama and/or the Albanian Parliament amends the constitution, an “unconstitutional law” is in place.  An unconstitutional activity of the organs is constitutionally not to be regarded as an unconstitutional measure or a legal decision of the parliament to amend the constitution. An unconstitutional constitutional amendment, such as the one now being considered by Rama, is a legal act not covered by the amending decree to the Albanian Constitution. 

If Rama nevertheless amends the Albanian constitution by means of a parliamentary decree, the unconstitutional constitutional amendments are null and void, i.e. they are not effective. The government must resign, parliament is dissolved and new elections are held. That nevertheless a resolution has now been prepared shows, on the one hand, the criminal energy of the Rama government and some representatives of the parliament to disregard the constitution and shows, on the other hand, that the Rama government and representatives of the parliament seem to have no expertise when it comes to the observance of legal rules, this can be seen very well from the breach of the agreement of June 5, 2020, but also from the intention to want to change the constitution illegally. We will now see something similar, the same pattern as with the other unconstitutional laws, the same pattern. If a decision is taken to amend the Constitution, the President of the Republic must firstly reject this law.

It cannot be ruled out that the Rama government has wanted this situation, because the consequence could then be that Rama wants to conduct the upcoming elections according to the old electoral law, which allows many variants of manipulation. To deny that Albania has fallen into a serious, perhaps fatal, crisis would be to close one’s eyes to reality, that Albania currently has no constitutional state or democracy, that the nation has lost its acceptance of the situation and that Albania is indeed facing an economic and legal abyss.

The DNA of Rama does not contain any information on respect for others, freedom, democracy and empathy towards the Albanian people and no will to become a member of the EU. There is a legislative and constitutional emergency in Albania, the rule of law and the separation of powers are not functioning and the government is constantly violating basic constitutional principles, and there is also the chaos that the Rama government is creating in its flawed pandemic control and evading any democratic dialogue and compromise.

The question therefore arises as to whether the President of the Republic should declare a state of emergency, dissolve parliament immediately and prepare for new elections. Albania is in a concentrated state of legislative and constitutional emergency.  This is supplemented by frontal attacks on the constitution by the ruling party. Basically, the Rama government is an enemy of the constitution per se; in other countries such parties would be banned.

 The Albanian state is de facto and de iure incapable of action, which is fundamentally contrary to the constitution. A truly democratic government must ensure prosperity, freedom and peace for the sovereign, the people and support the people in the exercise of their human rights. Everyone is endowed with inalienable rights that must be protected, and this is done by a constitutional court, by a supreme court, by a free press and by free and democratic elections. In a situation in which the democratic constitutional state, as in Albania, no longer functions and a government reacts arbitrarily, a democratic electoral law that allows free, secret and equal suffrage is to be prevented and constitutional order is threatened, it may be the constitutional duty of a President of the Republic to restore the protective function of the Albanian constitution and the democratic constitutional state through the corrective of a democracy: new elections. 

Prior to this legal act, the Government should be requested, for the last time, to inform the President of the State in detail within 24 hours of how and when the Government intends to restore the dysfunctional rule of law and democracy/separation of powers, to meet the 15 EU criteria, to implement the adopted electoral law reform of 5 June and to hold parliamentary and local elections in 2020.

Albania held the elections on 30 June 2019 as a communist model without the opposition. Should there be a stronger reaction of the international community to prevent a repetition of such a farce with the parliamentary elections in 2021?

Henze: There was a constitutional decree of the president according to article 93 of the constitution and after that the election date was October 2019 and not June 30, 2019. As long as no constitutional court repeals the decree of the president Meta, a real constitutional patriot, it is law and also obliges the Government Rama to follow it. The local elections 2019 were therefore illegal.

The election was therefore an internal committee election of the governing party Rama, an internal party election, which after the election was completed illegally occupied all local functions, but no local elections. The occupied municipalities are currently managed by illegal mayors of the Rama government. Many mayors have had to resign in the meantime, so they had to give up their criminal had kept the past secret, all party friends of Rama. A shameful situation for Albania.

There were hardly any serious election observers on the ground, many had cancelled because they did not want to participate as election observers in an internal election of a governing party, only a few representatives from the OSCE were on the spot. The OSCE report on this election substantiates the chaos and the anti-democratic process and the result.

As already stated, Albania has no other chance to escape from the chaos than through new elections in 2020, there is no time for experiments. After this process, the government must resign or be dismissed for anti-constitutional activities and a new election date should be set in autumn. This would also ensure and guarantee access to the EU.

If Mr Rama thinks that he has implemented a fantastic policy over the last few years, that flourishing landscapes have been created in Albania, he need not be afraid of an election, he should actually be pleased to finally have his successes confirmed by his re-election, by an honest, democratic election.

The Albanian fathers and mothers, from the mountains of northern Albania, from the coast of southern Albania, from the border with Kosovo and Macedonia, from the centre of Albania, should now rise courageously and set off for new shores, giving their daughters and sons of Albania a future in Albania and the European Community.

Organizata e Kombeve të Bashkuara në statistikat e saj për Divizionin e Popullsisë vlerëson se që nga viti 1990 deri në 2020-n, nga Shqipëria janë larguar rreth 1.2 milionë persona. Bëhet fjalë për migracionin neto, që përfshin diferencën mes personave që kthehen dhe atyre që largohen.

Vala më e lartë e migracionit ishte në periudhën 1990-1995, kur kalimi nga ekonomia e centralizuar në atë të tregut dhe hapja e kufijve, bëri që shumë shqiptarë të largoheshin masivisht, përmes ambasadave, apo dhe anijeve. Gjatë kësaj periudhe kanë ikur 443 mijë emigrantë.

Tendenca vijoi dhe në 1995-2000, e nxitur nga trazirat e ’97-s. Gjatë kësaj periudhe u larguan 180 mijë persona. Pothuajse në të njëjtat nivele ishte tendenca e largimeve në pesëvjeçarin e ardhshëm.

Në periudhën 2005-2010 u konstatua sërish një valë e rritur migracioni, me 217 mijë të larguar.

NË 2010-2015, nga vendi u larguan 137 mijë persona.

Në pesë vitet e fundit, tendenca për të ikur nga vendi ka vijuar, ndonëse me ritmet më të ngadalta në 30 vitet e tranzicionit.

Divizioni i popullsisë së OKB-së ka bërë dhe parashikimet për migracionin e pritshëm në dekadat e ardhshme. Sipas statistikave të publikuara, të paktën edhe për pesë vitet e ardhshme 2020-2025, ikja do të vijojë të jetë me ritme të larta, me rreth 70 mijë persona të larguar neto.

Në 2025-2030, priten 55 mijë të larguar, për të vazhduar më pak në 5 vjeçarët në vijim me 40 mijë të ikur mesatarisht.

Si rrjedhojë, deri në vitin 2100, OKB parashikon se nga Shqipëria do të largohen edhe 615 mijë persona të tjerë.

Tendenca e lartë për emigracion dhe ulja e lindshmërisë kanë bërë që OKB të rishikojë vazhdimisht në ulje projeksionet për ecurinë e popullsisë. Sipas vlerësimit të fundit, që është bërë në vitin 2019, në të gjitha rastet, edhe në variantin optimist, – pra nëse merret një nivel zero emigracioni dhe ecuri normale e normave të fertilitetit-, në vitin 2100, Shqipëria nuk pritet që të ketë me shumë se 1.9 milionë banorë.

Në variantin e mesëm, Shqipëria nuk pritet të ketë më shumë se 1 milionë banorë.

Për skenarin e ulët (normë të lartë emigracionit dhe fertilitet të ulët), në Shqipëri në vitin 2100, sipas pritshmërive të departamentit të Divizionit të Popullsisë të OKB-së, në Shqipëri nuk pritet që të mbeten më shumë se 512 mijë banorë.

Vërtet pse Rama ndihet i tmerruar nga hetimi i vjedhjes dhe bleries së votës nga bandat e tij në pushtet

Rama kërkon gjithmonë një “ fillim të ri” duke shkelur qoftë dhe mbi kufoma.

Ai i ngjan, apo është këthyer në një kufomë të shpërfytyruar politike që shpëtimin e kërkon jo vetem nga tualet letrat në parlament por qoftë e ardhur kjo ndihmë edhe nga mizat në bythën e kalit

Emigrantët ka kohë që ja kanë dhënë selamin.

Seksereve te tij te punesuar ne ambasada, konsullata, dhe shqiperi, apo perfitues ne emigracion ju ka ka dalë boja, dhe jo vetem, ata shume shpejt do per cdo abuzim me ligjin dhe emigrantet do te pergjigjen para autoriteteve atje ku jetojne dhe zhvillojne veprimtarine e tyre.

Emigrantet vertet kerkojne ndryshim.

Ndryshim pa Edi Ramën
Ai dhe dhe sekseret e tij i keq- shfrytezuan emigrantet, duke keq- perdorur besimin dhe voten e tyre.

Ata vertet do votojnë…
Por jo më per mashtrimin, abuzimin, krimin, trafikun.

Jo më për Edi Ramën.

Emigrantet janë te lidhur pazgjidhshmerisht me shqiperinë, varferine, dhe pasigurine e familjeve të tyre.

Emigrantet kekojne ndryshim Politik.

Rama e di fundin e pa shmangshëm, ai i ka futur duart e tij të ndyra aq thellë, si në abuzimet, vjedhjet me tendera, politizimin e administratës, impikimin e saj direkt me abuzimet dhe korrupsionin, kanabizimin dhe trafikun e drogës, por edhe në vjedhjen, blerien, dhe manipulimin e votës.

Aq sa që sot vetëm emri Diber dhe vota e tjetërsuar atje e tmerron më shumë se ndonje infeksion i mundshëm i tij nga CO – 19 .

Rama e ndien fundin një si pragvdeksi ftohjen e këmbëve, ndaj dhe ai po bën përpëlitjet e fundit për ta lënë si shejtani litarin jashtë varrit të tij, veçse ai shejtan – litar do shërbejë për të shpejtuar fundin jo vetem te tijin dhe bandës që e ndjek pas, por te gjithe atyre që kanë vite që luajnë dhe abuzojnë me deshirën, interesat dhe votën e këtij populli.

Në një email, opozita e Bashkuar propozoi që Këshilli Politik të diskutojë:

Në Rendin e Ditës së mbledhjes siç kemi rënë dakord në Marrëveshjen e 5 Qershorit, duhet të përfshihet vijimi i punës së Këshillit për zbatimin e pikave 11 dhe 12 të saj, ku specifikohet se: ‘11. Masat shtesë: Këshilli Politik do të vazhdojë të diskutojë në mirëbesim dhe të përpiqet të arrijë zgjidhje të përbashkëta ku dhe kur është e mundur të adresohen rekomandimet kryesore të ODIHR lidhur me:

(1) blerjen e votës;

(2) presionin ndaj votuesve dhe administratës publike;

(3) keqpërdorimin dhe abuzimin me administratën publike;

(4) marrëveshjet e fshehta me grupet kriminale;

(5) lirinë dhe sekretin e votës; dhe

(6) manipulimin dhe falsifikimin e rezultateve zgjedhore.

Në rast të mosprogresit këto propozime NUK do të ndërhyjnë apo vonojnë një marrëveshje dhe kalimin në parlament të masave të dakordësuara në pikat 1-9.

12. Hyrja në fuqi:

Pikat 1, 2, 3, 7, 9, 9, 10 dhe 11 më sipër dhe dy shënimet poshtë do të hyjnë në fuqi për zgjedhjet e ardhshme (parlamentare dhe vendore). Pikat 4, 5 dhe 6 më sipër do të hyjnë në fuqi pas zgjedhjeve të ardhshme zgjedhore dhe parlamentare.’

“Nëse këtu humbasim lirinë, nuk ka ku të shpëtosh. Kjo është qëndrimi i fundit në tokë. “

’Eshtë koha për veprim të guximshëm. ’Eshtë koha për amerikanët kudo që e duan vendin e tyre të dëgjojnë fjalët e Presidentit Ronald Reagan.

Përreth nesh, forcat e socializmit, Marksizmit dhe Anarkisë po zhvillojnë një luftë kundër demokracisë dhe legjitimitetin moral të eksperimentit të madh amerikan. Radikalët kanë rrëmbyer protestat paqësore dhe po përdorin trazirat aktuale racore si një mjet për të sulmuar themelet e kombit tonë.

Turmat e dhunshme kanë shkatërruar dhe shembur statujat në të gjithë vendin në emër të “drejtësisë shoqërore”, megjithatë ata kanë shkuar përtej rrëzimit të statujave të pronarëve të skllevërve dhe të Konfederatave për të rrëzuar statuja si ajo e ish skllavit Frederick Douglass, një nga më të mëdhenjtë e kombit abuzionistë që i kushtuan jetën e tij përfundimit të skllavërisë dhe promovimit të drejtësisë për afrikano-amerikanët.

Merrni informacione ekskluzive të brendshme nga ekspertët e trashëgimisë te dorëzuara direkt në posten tuaj çdo javë.

Memorialet e Etërit Themelues George Washington dhe Thomas Jefferson, dhe madje edhe statujat e heronjve të Unionit si Abraham Lincoln dhe Ulysses S. Grant – më shumë se 150 statuja dhe memoriale në mbarë vendin – janë shkatërruar, shkatërruar, ose shembur gjatë muajit dhe gjysmës së fundit e protestave.

Eshtë bërë e qartë se ka pak rëndësi për Marksistët dhe anarkistët që përfaqëson një statujë apo monument. E gjithë kjo për ta është e rëndësishme është se ajo përfaqëson të kaluarën e Amerikës, dhe për këtë arsye, ajo duhet të zbresë.

Eshtë gjithashtu e qartë se ata nuk janë të interesuar të zgjidhin çështjet e garave. Shkatërrimi i monumenteve, djegia e kishave dhe grabitja e bizneseve nuk bëjnë asgjë për të sjellë vëmendje te racizmi ose për të përparuar reformat policore. Ata thjesht përdorin pakënaqësinë raciale për të përcjellë axhendën e tyre marksiste.

Ndërkohë, politikanë të palëkundur që pajtohen me axhendën e rebelëve, nëse jo taktikat e tyre, i kanë thënë policisë që të qëndrojë në këmbë. Pasi kryengritësit në Baltimore kohët e fundit rrëzuan një statujë të Christopher Columbus dhe e hodhën atë në port, kryetari i Dhomës Nancy Pelosi, një vendase e Baltimore, shfajësoi në mënyrë të hapur sjelljen, duke u thënë gazetarëve, “Njerëzit do të bëjnë atë që bëjnë”.

Shumë prej këtyre rebelëve dhe politikanëve të arsimuar keq besojnë se gjithçka mbi të kaluarën e Amerikës bazohet në racizëm. Ata ushqehen me këtë gënjeshtër në shkolla dhe nga institucione si New York Times, i cili pretendon me analfabetizëm të madh historik në “Projektin e saj 1619” se ky vend nuk u themelua bazuar në idealet më të larta të njerëzimit në 1776, por përkundrazi në 1619, kur skllevërit e parë u sollën në Botën e Re. Times madje pohon në mënyrë absurde se Lufta Revolucionare nuk ishte luftuar për të fituar pavarësinë tonë, por për të mbajtur të gjallë skllavërinë në koloni. Kjo është arsyeja pse Fondacioni Heritage është bashkuar me udhëheqës të tjerë konservatorë në “Projektin 1776” për të kundërshtuar këtë histori revizioniste dhe të nxjerrë në dritë të vërtetën.

Në fjalimin e tij në Mount Rushmore duke nderuar Ditën e Pavarësisë, Presidenti Trump foli për zemrën e çështjes: “[O] fëmijët mësohen në shkollë të urrejnë vendin e tyre dhe të besojnë se burrat dhe gratë që e ndërtuan nuk ishin heronj, por ishin zuzarë … [Një] perspektivë është hequr, çdo virtyt është i errësuar, çdo motiv është i shtrembëruar, çdo fakt shtrembërohet, dhe çdo e metë është zmadhuar derisa historia të pastrohet dhe rekordi shpërfillet përtej çdo njohjeje. “

Ne kemi ndërtuar statuja dhe përmendore për të njohur individë dhe ngjarje që përfaqësojnë disa nga momentet më fisnike, madje edhe disa nga momentet më të këqija në historinë tonë. Njerëzit përkujtimor nuk kanë çuar jetë të përsosura, dhe shumë bënë gjëra të diskutueshme apo edhe të liga, por monumentet ndihmojnë të tregojmë historinë tonë dhe të na ndihmojnë të kujtojmë idealet tona më të larta – si dhe gabimet që kemi bërë dhe dëshirojmë të mos përsërisim më.

Nëse lokalitetet vendosin që disa prej statujave të tyre publike duhet të zbresin sepse ato nuk përfaqësojnë më vlerat e komunitetit të tyre, atëherë kursi i duhur është përmes procesit demokratik dhe dialogut civil, e jo mobilizmit.

Por nëse politikanët injorojnë ose madje inkurajojnë këto turmë, ata do të deklarojnë gjithnjë e më shumë gjëra fyese derisa të kenë synuar çdo At Themelues, çdo institucion fetar (disa madje kërkojnë heqjen e imazheve të Jezuit sepse përfaqësimet e Tij janë “shumë të bardha”) ), dhe praktikisht çdo simbol i civilizimit “shtypës” perëndimor.

Ne duhet t’i japim fund kësaj tani. Traziruesit dhe shkelësit e statujave duhet të arrestohen dhe ndiqen penalisht. Ne duhet ta edukojmë publikun për të vërtetën e themelimit të kombit më të jashtëzakonshëm në tokë. Dhe ne duhet ta mposhtim sistemin tonë arsimor nga duart e majta që përdorin shkollat ​​tona si qendra indoktrinimi – para se të humbasim një brez tjetër për ta.

Kjo duhet të jetë thirrja jonë e zgjimit, sepse siç paralajmëroi edhe Ronald Reagan, liria duhet të luftohet, mbrohet dhe t’u dorëzohet fëmijëve tanë që të bëjnë të njëjtën gjë, ose një ditë, ne do t’u tregojmë fëmijëve të fëmijëve tanë se çfarë ishte dikur si në Shtetet e Bashkuara ku burrat ishin të lirë.

Kay C. James
KayColesJames
Presidentja e Foundation Heritage

.

BILD ka regjistrime të reja sekrete telefonike nga hetuesit shqiptarë antimafia.

Një shef policie që shpiku një plan për të manipuluar zgjedhjet me një ministër. Një ministër që thërret një shef mafioz të njohur kombëtar për të folur për blerjen e votave. Një shef mafioz që mbledh kartat e identitetit – BILD ka regjistrime të reja sekrete telefonike nga hetuesit shqiptarë antimafia.

Kasetat tregojnë një shembull të bashkëpunimit për manipulimin e zgjedhjeve në 2017 midis politikanëve të lartë të socialistëve në pushtet, shefave të mafies, policisë dhe nëpunësve civilë të nivelit të lartë në Shqipëri.

Sandër Lleshaj është pjesë e sistemit Rama, i cili është politikisht përgjegjës për rritjen masive të korrupsionit, tregtinë e heroinës, shkatërrimin e shtetit të së drejtës, që shtypi ndërkombëtar e quan qeveri mafioze

Ein Staat versinkt im Mafia-Sumpf

Massenproteste in Tirana gegen die Regierung, Wahlfälschungen und die Macht der Drogen-Mafia – nach den BILD-Enthüllungen auch mit deutschen PlakatenFoto: MALTON DIBRA/EPA-EFE/REX

• PETER TIEDE

Ein Polizei-Chef, der mit einem Minister einen Plan zur Wahlmanipulation erfindet. Ein Minister, der einen landesweit bekannten Mafia-Boss anruft, um über Stimmenkauf zu reden. Ein Mafia-Boss, der Personalausweise einsammelt – BILD liegen neue geheime Telefonmitschnitte der albanischen Anti-Mafia-Ermittler vor. 

Die Bänder zeigen exemplarisch die Kollaboration zur Wahlmanipulation im Jahr 2017 zwischen höchsten Politikern der regierenden Sozialisten, Mafia-Bossen, Polizei und hohen Staatsdienern in Albanien.

Albania:Sandër Lleshaj is part of the Rama system, which is politically responsible for the massive increase in corruption, the heroin trade, the destruction of the rule of law,that the international press calls the Mafia government

Nga Edi Oga

Pas tridhjetë vitesh, shqiptarët do të fluturojnë nga aeroporti “Edi Rama”!

Politika na ka zhgënjyer rëndshëm këto tridhjetë vite, por padyshim zhgënjimi që prodhoi “Rilindja 2.0”, është monumental! Është zhgënjimi më i madh në historinë e Shqipërisë moderne, sepse “Rilindja” erdhi si shpresa e fundme e shqiptarëve, pas drobitjes njëzet e ca vjeçare dhe endjes së kotë në hapësirën e helmatisur midis llogoreve të politikës!

Rilindja mori përsipër ta fuste mëmëdheun në shina të drejta e të pandërprera, në rrugën drejt zhvillimit dhe integrimit evropian. Unë mendoj se “Rilindja”, nuk ia ka dalë ta realizojë këtë, përkundrazi, me Rilindjen kemi bërë një regres të jashtëzakonshëm përsa i përket lirive dhe të drejtave, drejtësisë, shëndetësisë, arsimit dhe ekonomisë në tërësi!

Lus Zotin t’u flasë në vesh bashkëkombasve të mi, dhe me ndërgjegje të pastër e me vullnet të lirë  t’i japin fund kësaj periudhe kaq të zymtë dhe kaq zhgënjyese!

Përveç të tjerave, ata kanë shpërdoruar pa pikë turpi një nga termat më të çmuar të historisë tonë, termin Rilindje! Ky term që për shqiptarët përfaqëson epokën më të ndritur të historisë së tij të shumëvuajtur, në të cilën një plejadë njerëzish mendjendritur dhe atdhetarë të vërtetë, dhanë nga vetja e tyre për të realizuar një ëndërr, për të parë një Shqipëri të lirë dhe të prosperuar!

Po Rilindasit tanë a kanë dhënë gjë nga vetja? Padyshim; sakrificat e tyre për të siguruar sa më shumë vota (me çdo mjet dhe mënyrë) njëherë në katër vjet, një herë në dy, po të doni, Me anë të kësaj sakrifice, kinse për votuesit e tyre apo për të gjithë popullin shqiptar, ata i kanë siguruar vetes privilegjet dhe përfitimet e pafundme që të jep pushteti! Një pushtet i keq, shpërdoron dhe abuzon me paratë e të mirat publike; pushteti që prodhoi Rilindja akuzohet nga opozita se i ka vjedhur, madje i ka grabitur ato! Më keq se kaq, nuk ka!

Shqetësimi im për këtë “Rilindje” shkon përtej këtyre kohëve që po jetojmë!

Pas disa dekadave, kur të studiohet Historia e Shqipërisë, me shumë gjasa do të flitet për dy epoka të “Rilindjes” së Shqipërisë. Do të përmenden edhe protagonistët:

Epoka e parë: Ismail Qemali, Kostandin Kristoforidhi, Naum Veqilharxhi, Jeronim de Rada, Mihal Grameno, Petro Nini Luarasi, Vëllezërit Frashëri, Pashko Vasa, Luigj Gurakuqi…

Epoka e dytë: Edi Rama, Gramoz Ruçi, Taulant Balla, Erion Lali, Erion Braçe, Pandi Majko…

Sot rrugët dhe institucionet publike mbajnë emrat e Rilindasve të epokës së parë, por në një të ardhme jo shumë të largët, pasi unë, ti dhe këta që përmenda e të tjerë si këta të jemi larguar nga kjo botë, emrat e rrugëve do të rifreskohen nga emrat e rilindasve të epokës së dytë:

Aeroporti “Edi Rama”

Kompleksi spitalor “Ogerta Manastirliu”

Universiteti “Erion Lali”

Bulevardi “Pandeli Majko”

Instituti i kërkimeve bujqësore “Taulant Balla”

Unë e kuptoj se tani për tani këto emërtime duken pak të egzagjeruara, madje dikush mund të vërë edhe buzën në gaz, por nuk është e pamundur të ndodhë. Sa të jem gjallë, do përpiqem që asnjë emër politikani të mos përjetësohet në vepra publike. Le të vendosim emrat e atyre që vërtetë kanë dhënë për shqiptarët dhe shqiptarinë. Kemi intelektualë e profesionistë, shkrimtarë, artistë e sportistë të shquar, pa fund!

Botuar në Newsbomb.al

Policia e Shtetit kërkoi ndjekjen penale të një duzine qytetarësh-shumica e tyre gazetarë dhe drejtues mediash, me akuzën se shpërndanë panik pas tërmetit dhe gjatë pandemisë së COVID-19, duke alarmuar aktivistët e të drejtave të njeriut në Shqipëri.

Në orën 23:15 minuta të mbrëmjes së 28 nëntorit – dy ditë pas tërmetit shkatërrimtar që shkundi vendin, Policia e Shtetit trokiti në një banesë në zonën e Bathores në pronësinë e të afërmve të Xhuljana Aliajt –një e re nga Durrësi që punonte si vullnetare.

Sipas të dhënave që BIRN mori nga Prokuroria e Durrësit, oficerët e policisë së Kamzës zbarkuan në banesën ku strehohej 25-vjeçarja me të paktën 5 vetura dhe furgonë.

Pasi u dërgua në rajonin e policisë, Xhuljana mësoi më vonë se ishte arrestuar me akuzën e përhapjes së panikut pas tërmetit, përmes llogarisë së saj në rrjetin social Facebook.

Sipas kërkesës së Prokurorisë së Durrësit, Aliaj akuzohej se kishte bërë që njerëzit të largoheshin nga zona e Porto-Romanos, pasi kishte frikë se ishte dëmtuar hidrovori për shkarkimin e ujërave të kënetës në det dhe mund të shpërthenin depozitat e gazit nëqoftëse binte sërish tërmet.

‘Ky postim në total ka marrë 26 pëlqime në forma të ndryshme si ‘Like’ apo ‘Dislike’,’ thuhet në kërkesën e Prokurorisë.

Rasti i Xhuljana Aliajt nuk është i vetëm. Të dhënat e siguruara nga BIRN nëpërmjet kërkesave për të drejtë informimi tregojnë se menjëherë pas tërmetit të 26 nëntorit si dhe gjatë muajve mars dhe prill të pandemisë së COVID-19, Policia e Shtetit, Drejtoria Antiterror dhe anëtarët e një komisioni parlamentar në Kuvend kallëzuan në organin e akuzës një duzinë qytetarësh – pjesa më e madhe e të cilëve gazetarë ose administratorë mediash online, të akuzuar për shpërndarje paniku nëpërmjet publikimit të ‘lajmeve të rreme’.

Edhe pse shumica e këtyre kallëzimeve janë arkivuar tashmë nga Prokuroria, aktivistët për lirinë e shprehjes dhe të drejtat e njeriut i konsiderojnë këto masa disproporcionale, ndërsa theksojnë se rrjedha e ngjarjeve sugjeron se autoritetet po i shfrytëzojnë situatat emergjente për të ndërmarrë veprime që bien ndesh me shtetin e së drejtës.

Panik pas tërmetit

Mëngjesin e 26 nëntorit, pak minuta përpara se ora të shënonte 4, Shqipëria e Mesme u godit nga një tërmet shkatërrimtar më forcë 6.3 ballë në shkallën Rihter, i cili shkaktoi 51 viktima, qindra të plagosur dhe la mijëra vetë të pastrehë.

Goditja fillestare e tërmetit u shoqërua me një valë të gjatë pasgoditjesh që krijuan një situatë paniku në zonat e prekura – në mënyrë te veçantë në qytetin e Durrësit.

Gjatë marrjes në pyetje nga Prokuroria në prani të avokatit, 25-vjeçarja Xhuljana Aliaj shpjegoi se ditën kur ka bërë postimin që do e çonte pas hekurave, ajo ka qenë duke punuar si vullnetare në njësinë administrative që mbulon zonën e Porto Romanos në Durrës për të regjistruar personat e mbetur të pastrehë nga tërmeti.

Nga kontaktet me zyrtarë vendorë dhe persona të prekur nga tërmeti, Aliaj ka dëgjuar se hidrovori i Porto Romanos është krisur. Ky informacion e ka shqetësuar vajzën, familja e së cilës jeton pranë hidrovorit dhe afër zonës së depozitave të naftës në Porto Romano.

‘Shpeshherë ne jemi ndjerë të rrezikuar nga prania e tyre afër shtëpive tona,’ i ka thënë Aliaj prokurorisë.

Me të dëgjuar informacion për krisjen e hidrovorit, Aliaj ka njoftuar familjen dhe nga frika janë zhvendosur tek të afërmit me banim në Kamëz.

Vullnetarja ka shpjeguar në Prokurori se banorët e Porto Romanos kanë kërkuar shpesh informacion nga autoritetet dhe në internet mbi gjendjen dhe rrezikun që mund të vijë nga depozitat e naftës. Aliaj ka shtuar që nëpërmjet statusit në Facebook – për shkak të të cilit është akuzuar për shpërndarje paniku, ka kërkuar që shteti të japë një përgjigje zyrtare për gjendjen e depozitave ‘pasi ndjehej e rrezikuar’.

 ‘Nuk kam pasur si qëllim që të përhap panik tek të tjerët dhe që ato të ndihen të pasigurt,’ ka deklaruar Aliaj. ‘Sqaroj se kisha qëllim pozitiv për të njoftuar që edhe persona të tjerë të marrin në konsiderate një rrezik të mundshëm nga këto objekte,’ shtoi ajo në deklarim.

Sipas juristes për të drejtat e njeriut, Megi Reçi nga organizata ‘Civil Rights Defenders’, arrestimi  në flagrancë i Xhuljana Aliajt nuk ka qenë proporcional me krimin që ajo akuzohej.

‘Pavarësisht se nuk është dhënë dënim me burgim, impakti që ka shkaktuar në shoqëri ngjarja ka efekt intimidues dhe vetë-censurues,’ tha Reçi për BIRN.

Sipas Reçit, referimet e policisë kundër gazetarëve dhe qytetarëve për shpërndaje paniku tregojnë standarde të dyfishta.

‘Kur zyrtarë të lartë përdorin gjuhë urrejtje, fyerje, komente denigruese ndaj gazetarëve dhe aktivistëve, askush nuk mban përgjegjësi ligjore, ndërsa një qytetare arrestohet menjëherë për përhapje paniku nëpërmjet një statusi që ka marrë 26 pëlqime,’ theksoi Reçi.

‘Mbetet e diskutueshme se si është vlerësuar impakti madhor i një statusi të tillë, në një moment kur të gjithë qytetarët e Shqipërisë, në veçanti ata të Durrësit dhe Tiranës, ishin duke përjetuar panik të jashtëzakonshëm shkaktuar prej qindra tërmeteve që vijonin njëri pas tjetrit,’ shtoi ajo.

‘Janë kriminela’

Me anë të kërkesave për të drejtë informimi, BIRN mësoi se Policia e Shtetit referoi për ndjekje penale 5 gazetarë dhe 3 administratorë mediash online, për shkrime lidhur me tërmetet e shtatorit dhe dhjetorit 2019, që sipas saj kishin ngjallur panik si pasojë e shpërndarjes së informatave të rreme.

Njëri prej kallëzimeve, i referuar fillimisht në Prokurorinë e Përgjithshme lidhet me një denoncim të Drejtorisë së Antiterrorit, e cila duket se ka intensifikuar monitorimin e mediave dhe rrjeteve sociale pas tërmetit të 26 nëntorit. Sipas denoncimit, kjo drejtori ka konstatuar se më 2 dhjetor, gjatë një takimi të kryeministrit Edi Rama në zonën e Kënetës në qytetin e Durrësit, një banor ka sjellë një shembull të ‘keqinformimit nga ana e mediave’.

Në këtë takim të transmetuar ‘Live’ nga ana e televizionit ‘News 24’, shtetasi Blerim Duro i ka shprehur shqetësimin kryeministrit se si pasojë e lajmit të dhënë pas tërmetit se Spitali i Durrësit ka marrë dëmtime e për pasojë rrezikon të shembet, ky shtetas ka marrë nga spitali babanë e shtruar në gjendje të rëndë për ta shpëtuar nga rreziku, por gjatë transportit me ambulancë drejt Beratit ai kishte ndërruar jetë.

‘Janë kriminela, janë kriminela,’ e ngushëlloi kryeministri Duron përmes një sulmi të ri për informacionet e mediave.

Me të ndjekur transmetimin ‘Live’ të kryeministrit në ERTV, Antiterrori nisi brenda ditës një kallëzim penal ndaj televizionit informativ ‘News 24’ duke e akuzuar atë për përhapje të informatave që ngjallin panik.

Pak javë më vonë, më 18 dhjetor 2019, teksa gazetarët protestonin jashtë Kuvendit kundër miratimit të paketës ligjore ‘Anti-shpifje’, kryeministri Rama solli si shembull episodin me shtetasin Blerim Duro për përhapje paniku nga mediat.

Më 26 nëntor ka vdekur një njeri i pafajshëm, ka humbur jetën një baba dhe janë plagosur dhjetëra njerëz, sepse dikush nga ata atje ka nxjerrë lajmin se spitali i Durrësit po shembet,’ tha Rama.

Por sipas Prokurorisë, e cila ka vendosur mosfillimin e procedimit penal, nuk pasur shpërndarje paniku nga televizionit News 24, siç pretendon kryeministri. Madje, Prokuroria nënvizon se në kushtet e panikut të përgjithshëm të krijuar nga tërmeti dhe në  situatën e paslëkundjeve, roli i te gjitha mediave ka qenë që të pasqyrojë situatën në terren.

Sipas organit të akuzës, nga ana e televizionit është kryer një transmetim ‘korrekt’ i ngjarjeve dhe nuk ka pasur lajme të cilat mund të përhapnin panik.

Prokuroria thekson se paniku ishte i krijuar nga tërmeti i rëndë që goditi qytetin e  Durrësit dhe njerëzit kishin dalë nga ambientet e banimit dhe shumë prej tyre ishin paraqitur në spitalin e Durrësit për të marrë ndihmë mjekësore.

‘Nga të dhënat e marra edhe spitali i Durrësit, tek reparti i urgjencës, reparti i infektivit dhe një pjesë e kirurgjisë ishin dëmtuar nga tërmeti dhe një pjesë e tyre i janë nënshtruar rikonstruktimit më pas,’ shprehet Prokuroria.

‘Nga televizioni ‘News 24’ nuk dallohen thirrje për panik por vetëm pasqyrim real i situatës së krijuar nga vetë njerëzit, të cilët të alarmuar dhe në panik lëviznin për të garantuar jetën e tyre,’ shtoi prokuroria.

Hetimi i Prokurorisë ka zbuluar se shtetasi Blerim Duro – edhe pse nuk kishte parë fare lajme, e kishte nxjerrë ‘babanë e tij nga spitali për ta dërguar në një vend të sigurt.’

Prokuroria nënvizon se rrethanat e parashtruara në kallëzimin e Drejtorisë së Antiterrorit në Policinë e Shtetit nuk përmbajnë ‘asnjë fakt’ që të tregojë se televizioni ‘News 24’ apo individë të caktuar një ditë pas tërmetit, nëpërmjet këtij informacioni, kanë destabilizuar rendin dhe sigurinë publike në vend.

‘Gjithashtu, parë në pozitat që televizioni ndodhet dhe funksionet që kryen, nuk ka asnjë interes për të ngjallur gjendje pasigurie dhe paniku tek njerëzit,’ shpjegon Prokuroria, ndërsa shton se ‘ai është i interesuar të pasqyrojë realitetin.

Sipas Koloreto Cukalit, drejtues i Këshillit Shqiptar të Media –një organ vetërregullues, veprimet e policisë së shtetit ngrenë këmbana alarmi.

‘Kjo nuk duhet të jetë fare punë e Policisë së Shtetit,’ tha ai. ‘Asnjë institucion shtetëror nuk mund të ketë filtra të besueshëm dhe të pavarur për të filtruar etikën e raportimit,’ theksoi Cukali, ndërsa shtoi se ‘këtë mund ta bëjnë vetëm organe vetërregulluese.’

Kjo është hakmarrje

Pas tërmetit të 21 shtatorit 2019 me magnitudë 5.8 ballë, 5 gazetarë të medias online ‘Syri.net’ u proceduan nga policia, pasi një ditë më pas botuan një lajm ku paralajmëronin lëkundje të reja ‘të fuqishme’ sizmologjike, të cilat shkaktuan shqetësim mes banorëve të Tiranës.

Kryeministri Edi Rama iu përgjigj ashpër ndaj postimit, duke e cilësuar si një ‘fakenews kriminal’.

Me 28 nëntor, Antiterrori dhe Krimi Kibernetik në Policinë e Shtetit procedoi penalisht Erland Dalliun dhe Gentian Çengelin, administratorët e medias online ‘Jeta Osh Qef’ dhe i kërkoi ISP-ve të bllokonin faqen e saj në internet me akuzën se shpërndanin panik nëpërmjet lajmeve të rreme.

Më 11 dhjetor, Policia referoi në Prokurori administratorin e ‘Nova Media Albania’, i cili akuzohej se përhapi gjithashtu informacione mbi një tërmet që pritej të godiste vendin.

Prokuroria e Tiranës për këtë rast vendosi pezullimin e procedimit penal, por pak muaj më vonë, Nova Media Albania u referua përsëri në prokurori nga policia e shtetit për disa artikuj të shkruar rreth pandemisë së COVID-19.

Arian Asimi, përfaqësues in Nova Media Albania i tha BIRN se ky portal ishte një publikim online i komuniteti shqiptar në SHBA, i cili bazohej te kontribuuesit vullnetarë.

‘Ne jemi një media që nuk kemi në fokus të bërit gazetari, por nxitjen e diskutimit publik përmes angazhimit vullnetar,’ tha Asimi. ‘Ne nuk prodhojmë lajme, por i marrim tek të tjerë ose marrim artikuj nga intelektualët,’ shtoi ai, duke nënvizuar se fokusi i tyre është tek ‘podcast’-i përmes platformave të lidhura me internetin.

Asimi i tha BIRN se nuk pasur dijeni për procedimin penal dhe as qëllim të shpërndante panik, ndërsa e lidhi referimin në Prokurori nga Policia e Shtetit me kritikat ndaj qeverisë së kryeministrit Edi Rama.

 ‘Procedimin e kanë bërë sepse ne jemi të hapur dhe shprehemi kundër qeverisë,’ tha ai, ndërsa shtoi se ‘kjo është hakmarrje.’

Referimi kundër Nova Media Albania nuk ka qenë i vetmi gjatë periudhës së distancimit social gjatë pandemisë së COVID-19.  Nga të dhënat që BIRN siguroi nga Prokuroria e Tiranës, në periudhën dy mujore përgjatë pandemisë janë referuar 5 raste, 4 nga Policia dhe 1 nga deputetët e një komisioni parlamentar.

Sipas aktivistëve për të drejtat e njeriut dhe organizatat në mbrojtje të lirisë së medias, referimet e Policisë së Shtetit për përhapje paniku synojnë të krijojnë një klimë frike rreth kritikëve të qeverisë.

 ‘Media dhe shoqëria civile janë kritikët që kanë mbetur, praktikisht bastioni i fundit dhe po sulmohen aktivisht,’ tha Megi Reçi nga ‘Civil Rights Defenders’.

Sipas Koloreto Cukalit, nuk ka një masë matëse se çfarë është përhapja e panikut dhe kjo hap shteg për abuzim nga qeveria.

‘E gjithë kjo lë mundësi që targetimi për panik të jetë selektiv kundër një medie ose një gazetari ose një publikimi të caktuar,’ tha Cukali, ndërsa shtoi se ky ‘mbetet një shqetësim i madh’.

Këshilltari i CDU-së gjermane: Projekti i Ramës, Ballës dhe Hajdarit me projektligjin antidemokratik për ndryshimet kushtetuese, krijon kaos të plotë dhe i mbyll derën Shqipërisë për në BE, nëse zbatohet, për sa kohë që kjo qeveri “Rama” është në pushtet

Henze: Shkelja e kontratës nga Rama ka pasoja të rënda. Si mund të negociojë BE-ja me antidemokratët?

Këshilltari i CDU-së gjermane: Projekti i Ramës, Ballës dhe Hajdarit me projektligjin antidemokratik për ndryshimet kushtetuese, krijon kaos të plotë dhe i mbyll derën Shqipërisë për në BE, nëse zbatohet, për sa kohë që kjo qeveri “Rama” është në pushtet

Këshilltari i CDU-së gjermane: Projekti i Ramës, Ballës dhe Hajdarit me projektligjin antidemokratik për ndryshimet kushtetuese, krijon kaos të plotë dhe i mbyll derën Shqipërisë për në BE, nëse zbatohet, për sa kohë që kjo qeveri “Rama” është në pushtet

Intervistoi: Qamil Xhani

Këshilltari ekonomik pranë grupimit politik qeverisës në Gjermani, CDU, Martin Henze në një intervistë për “Koha Jonë” ka komentuar situatën politike që po kalon Shqipëria, pas zyrtarizimit të nismës së kryeministrit Edi Rama për ndryshime të njëanshme të Kushtetutës, që për opozitën dhe ndërkombëtarët çojnë automatikisht në zhbërjen e marrëveshjes politike të 5 qershorit për reformën zgjedhore, që u negociua nga SHBA, BE dhe Britania e Madhe. Henze thotë se ky proces tregon që, Rama dhe qeveria e tij, përfshirë opozitën ndoshta të paligjshme në parlament, natyrisht edhe Rudina Hajdarin, nuk janë përfaqësues të besueshëm për popullin shqiptar dhe për bashkësinë ndërkombëtare. E për këtë arsye, ai thotë se kjo shkelje e kontratës nga Rama dhe bashkëpunëtorët e tij ka pasoja të rënda. Drafti i ri, në optikën e ekspertit gjerman, nuk është në përputhje me Evropën, bie në kundërshtim me standardet minimale demokratike, veçanërisht ndalimi i koalicioneve, një qasje tipike post-komuniste e shekullit XIX. E në këtë pikëpamje, Martin Henze thekson se Europa e të pamundur të negociojë me anti-demokratët. “Projekti i Ramës, Ballës dhe Hajdarit me projektligjin antidemokratik për ndryshimet kushtetuese, krijon kaos të plotë dhe i mbyll derën Shqipërisë për në BE, nëse zbatohet, për sa kohë që kjo qeveri “Rama” është në pushtet”, shprehet ndër të tjera, këshilltari gjerman i CDU-së, Martin Henze.

Intervista e plotë

Henze, pas miratimit të marrëveshjes për reformën zgjedhor me 5 qershor, qeveria e kryeministrit Edi Rama ka vendosur të rrëzojë pakti me opozitën reale dhe të ndryshojë Kushtetutën në mënyrë të njëanshme. Çfarë pasojash do të ketë ky vendim i Edi Ramës për integrimin në BE?

Henze: Deklarata e kryeministrit Rama më 10 korrik 2020 se ai do të mbështesë ndryshimet kushtetuese që prishin marrëveshjen kombëtare midis opozitës së zgjedhur, të udhëhequr nga lideri i opozitës Lulzim Basha, i cili përfaqëson mbi 50% të popullsisë elektorale, dhe e partisë qeverisëse të Ramës më 5 qershor, për reformën zgjedhore, duke ndryshuar në mënyrë të njëanshme sistemin zgjedhor, çon në diskutimin aktual.  Marrëveshja e 5 qershorit 2020 u negociua dhe u nënshkrua midis partisë në pushtet dhe opozitës së bashkuar të udhëhequr nga Lulzim Basha. Nuk mund të ndryshohet apo tjetërsohet. Sfondi i marrëveshjes të 5 qershorit, e cila u përmbyll nën kujdesin e BE-së dhe SHBA-së, është marrëveshja e 14 janarit 2020 mbi kornizën për bashkëpunim për reformën zgjedhore midis partisë në pushtet dhe opozitës së bashkuar.

Deklarata e kryeministrit Rama më 10 korrik se ai do të mbështesë ndryshimet kushtetuese që do të prishin marrëveshjen e 5 qershorit për reformën zgjedhore, duke ndryshuar në mënyrë të njëanshme sistemin zgjedhor erdhi një ditë pasi Rama njoftoi publikisht se nuk kishte mjaftueshëm vota në parlament. Por siç doli, kjo ishte e pavërtetë dhe u refuzua nga të ashtuquajturit deputetë parlamentarë të opozitës. Këta deputetë njoftuan se ishte arritur shumica e kërkuar. Ky ndryshim i papritur i Ramës erdhi pasi Partia Socialiste dhe përfaqësuesi i saj në Këshillin Politik kishin refuzuar në mënyrë të përsëritur dhe publikisht çdo ndryshim në sistem, përfshirë propozimin për listat e hapura dhe propozimin për ndryshime në Kushtetutë, gjatë diskutimeve në Këshillin Politik, para dhe pas marrëveshjes së 5 qershorit për reformën zgjedhore. Sigurisht, këtu zbatohet edhe parimi “pacta funt servanda” që do të thotë se marrëveshja duhet të respektohet. Z. Rama nuk do të largohet nga marrëveshja e 5 qershorit 2020 aq lehtë. Një përfundim i njëanshëm i kontratës: nuk është i mundur. Ky proces tregon që, Rama dhe qeveria e tij, përfshirë opozitën ndoshta të paligjshme në parlament, natyrisht edhe Hajdari, nuk janë përfaqësues të besueshëm për popullin shqiptar dhe për bashkësinë ndërkombëtare. Është një shkelje e qartë e marrëveshjes nga qeveria Rama, Hajdari dhe bashkëpunëtorët e tyre. Çfarë thotë Shopenhauer për shkeljen e një marrëveshjeje: “Shkelja e kontratës është gënjeshtër, shmangie dinake, e rreme dhe e plotë e njërës palë”. Kjo shkelje e kontratës nga Rama dhe bashkëpunëtorët e tij ka pasoja të rënda.

Drafti i ri, që tani është para nesh, nuk është në përputhje me Evropën, bie në kundërshtim me standardet minimale demokratike, veçanërisht ndalimi i koalicioneve, një qasje tipike post-komuniste e shekullit XIX. Përjashton pjesën më të madhe të elektoratit shqiptar nga procesi i formimit të mendimit, dhe ideja e ndryshimeve kushtetues është shkelje e hapur e kushtetutës, me fjalë të tjera, është çoroditje për drejtësinë që është e rëndësishme për Kodin penal, dhe popullin shqiptar, sovranin, por edhe bashkësia ndërkombëtare nuk ka më asnjë besim në veprimet e Ramës dhe bashkëpunëtorëve të tij në parlament. Dhe cili është rezultati?! Zoti Rama e zonja Hajdari i kanë kthyer shpinën kombit shqiptar dhe Evropës, për të ardhmen. Më 10 qershor 2020 ata u bënë njerëzit e së shkuarës. Për më tepër, Kryeministri Rama përbën kërcënim, sepse ai akuzohet për korrupsion, mashtrim elektoral, formimin e një organizate kriminale, tradhti (negociatat me Serbinë) dhe shkelje e hapur e kushtetutës, si dhe shkelje të ligjit. Gjithashtu, diskutohet se ai ka qenë në burg në Francë për marrjen e mallrave të vjedhura dhe tregtinë e drogës në 1993/1994. Z. Rama bën akuza të pavërteta dhe kërcënon në rrjetet sociale. Më 11 korrik 2020, ora 12:53, duke iu drejtuar opozitës së bashkuar, e drejtuar nga demokrati Lulzim Basha, e indirekt edhe bashkësisë ndërkombëtare, pra SHBA, BE dhe Gjermani, që morën pjesë në marrëveshje për ligjin zgjedhor, shkroi: “… Lërini sharjet e kërcënimet ju lutem e mos thoni u prish marrëveshja, se ajo marrëveshje u bë me ju e për ju, jo për ne! Ne s’donim e s’duam administratë zgjedhore partiake, prandaj mos na provokoni se….. ” Sigurisht, partia e Ramës ka prishur marrëveshjen e 5 qershorit, nëse nuk dëshiron t’i përmbahet marrëveshjes. Z. Rama tani po tregon se kush është në të vërtetë, jo një patriot shqiptar, jo një qytetar i BE-së, një person që përfaqëson veten dhe interesat e tij.

Përveç pesë prioriteteve kryesore të formuluara nga Komisioni në progres-raportin për plotësimin e kushteve për hapjen e negociatave të anëtarësimit, OSBE / ODIHR dhe Komisioni i Venecias i Këshillit të Evropës kanë formuluar rekomandime të qarta për reformën zgjedhore në 2013 dhe 2015. Këto do të të zbatohen përmes marrëveshjes së 5 qershorit 2020. Ato nuk do të zbatohen nga drafti i ri i Ramës dhe Hajdarit. Shkelja e kushtetutës dhe ndalimi i koalicioneve janë të papranueshme. Sipas dokumentit të BE-së, ekzistojnë 15 kushte shtesë përveç kritereve të Kopenhagenit, që përfshijnë: shtetin kushtetues, një ligj demokratik zgjedhor, zgjedhje të lira parlamentare dhe lokale dhe akuzat e anëtarëve të partisë qeverisëse, e cila bleu zgjedhjet parlamentare në 2017, u vendosën nga Bundestagu gjerman në shtator 2019 dhe u miratuan nga Këshilli i Evropës dhe Parlamenti Evropian. Gjermania dhe vendet e tjera të BE-së janë të detyruara t’i përmbahen atij vendimi, prandaj nuk do të ketë hapje të negociatave. Sigurisht që Rama është në dijeni të vendimit dhe është njoftuar edhe zyrtarisht nga BE. Ambasadori gjerman në Tiranë gjithashtu i ka theksuar në mënyrë të përsëritur dhe të drejtë 15 kushtet ditët e fundit. Rama nuk ka bërë asgjë për këtë çështje që nga viti 2014. Shkelja e hapur e marrëveshjes së 5 qershorit për reforma zgjedhor, tregon pabesueshmëri, tregon se qeveria Rama nuk ka absolutisht asnjë interes që Shqipëria të bëhet anëtare e BE-së.

Më shumë se 95% të shqiptarëve dëshirojnë të bëhen anëtarë të BE-së, është e qartë se qeveria Rama dhe përfaqësuesit e parlamentit, veçanërisht Hajdari, duket se nuk kanë më asnjë lidhke me kombin shqiptar. Është e qartë se duhet të bëhen ndryshime themelore në Shqipëri. Përveç kushteve që Shqipëria tani duhet të përmbushë një për një, ka një angazhim të gjerë për të bërë ndryshime thelbësore politike. Për këtë, Shqipërisë i duhet një sistem i paprekur politik, demokratik dhe ligjor, një ekonomi e paprekur, e rregullt dhe, më e rëndësishmja, konsensusi brenda shoqërisë, që të gjithë faktorët mungojnë aktualisht. Në këto kushte, nuk do të ketë negociata me BE. Gjithashtu, do të ketë pasoja të rënda për qeverinë Rama. Komuniteti ndërkombëtar nuk do të lejojë që zoti Rama të vazhdojë kështu. Z. Rama i futi gozhdën e fundit arkivolit të tij politik më 10 korrik 2020. Ky është fundi i tij politik.

Anulimi i Edi Ramës i marrëveshjes me opozitën reale rrëzon dhe investimin e ndërkombëtarëve për të normalizuar situatën politike në Shqipëri. Do të lejojë BE-ja dhe Bundestagu gjerman që Edi Rama të veprojë edhe kundër tyre?

Henze: Zbatohet parimi: Pacta sunt servanda (marrëveshja vetëm respektohet). Ne dyshojmë shumë nëse Rama mund edhe ta anulojë “de jure” marrëveshjen e 5 qershorit. Nuk ka asnjë arsye për tjetërsim. Ajo është nënshkruar, certifikuar nga SHBA dhe BE. Ne nuk e dimë se për çfarë flasin në të vërtetë zoti Rama dhe zonja Hajdari, të paktën angazhimi i tyre nuk ka lidhje me realitetin. Nëse qeveria “Rama” nuk respekton marrëveshjen, nuk mund të ketë negociata me këto zonja dhe zotërinj. Besimi shkatërrohet përfundimisht. Qeveria është plotësisht e izoluar. Historia i ndëshkon ata që janë vonë, zoti Rama. Ambasadorja amerikane dhe BE janë shprehur shumë qartë se marrëveshja e 5 qershorit duhet të zbatohet. Z. Rama, Hajdari & Co. nuk kanë më asnjë mbështetje në këtë çështje. Në situatën aktuale ligjore dhe humbjen absolute të besimit të popullit shqiptar në vullnetin për reformën nga qeveria Rama, Hajdari & Co., duhet të  përqendroheni vetëm te demokracia, zgjedhjet e reja. Në këtë kontekst, më lejoni të vë në dukje sa vijon:

Qëllimi i kësaj reforme zgjedhore, që është gjithashtu një pikë thelbësore për fillimin e bisedimeve me BE-në, ishte parandalimi i manipulimit, si në zgjedhjet parlamentare të 2017, të iniciuara nga anëtarët e partisë qeverisëse, apo zgjedhjet e paligjshme lokale të 2019. Kjo është bërë me përdorimin e shtrëngimit shtesë nga bashkësia ndërkombëtare kundër qeverisë Rama, tani më 5 qershor 2020. Të gjithë qytetarët shqiptarë duhet të jenë të lirë dhe të barabartë të marrin pjesë në procesin demokratik. Kjo është me rëndësi të veçantë për Republikën e Shqipërisë, sepse vetëm në këtë mënyrë mund të sigurohet liria përmes mungesës së mbizotërimit: Përgjigjet parimore për ruajtjen e lirisë, kemi parë, janë nga një grup i gjerë i mbrojtjeve procedurale, dhe nga një skemë akoma më e hollësishme, e krijuar për të siguruar se, në bërjen e zgjedhjeve thelbësore, procesi i vendimit do të jetë i hapur dhe i barabartë për të gjithë, dhe vendimmarrësit duhet të jenë përgjegjës për të mbrojtur interesat e të gjithë atyre. Reformat e mëtejshme duhej t’i liheshin parlamentit për t’i diskutuar. Qëllimi kryesor ishte parandalimi i manipulimit të zgjedhjeve të ardhshme. Rezultati i ligjit zgjedhor duhej të realizohej e pakta një vit para zgjedhjeve të reja, pra data e vendimit në qershor 2020.

Projekti i Ramës, Ballës dhe Hajdarit me projektligjin antidemokratik për ndryshimet kushtetuese, krijon kaos të plotë dhe i mbyll derën Shqipërisë për në BE, nëse zbatohet, për sa kohë që kjo qeveri “Rama” është në pushtet. Rezultati i saj: Shqipëria nuk ka të ardhme. E drejta kushtetuese shqiptare i jep Gjykatës Kushtetuese bazën e ekzistencës dhe fuqinë e saj të vendimit. Në kushtetutë, Gjykata Kushtetuese dhe kushtetuta shqiptare formojnë një njësi simbiotike. Nuk ka kushtetutë funksionale pa mbrojtje, pa kujdestarinë, pa Gjykatën Kushtetuese. Por as Gjykatë Kushtetuese funksionale pa Kushtetutën shqiptare. Kushtetuta vendos shtetin ligjor në një “rend të bazuar në vlera”, të cilin Gjykata Kushtetuese duhet ta mbrojë kur një palë, siç është Rama, përpiqet të abuzojë me procedurat dhe institucionet demokratike me qëllim që të eliminojë demokracinë që po lufton, për të vendosur forma të papajtueshme të sundimit, siç është diktatura. Sundimi i ligjit zbatohet, ligji ka përparësi ndaj politikës, një marrëdhënie e qartë e nënshtrimit dhe epërsisë. Rama dhe Hajdari duket se nuk duan ta shohin këtë. Me këtë injorancë nuk ka hapje të negociatave me BE. Si mund të negociojë BE-ja me antidemokratët. Pritet një standard minimal, d.m.th., zbatimi i kritereve të Kopenhagës, plotësimi i 15 kushteve të Bundestagut gjerman dhe BE, rivendosje e sundimit të ligjit, zgjedhje në vitin 2020.

Prandaj, Gjykata Kushtetuese shqiptare ka për detyrë të përcaktojë përmbajtjen e normave kushtetuese në rast të mosmarrëveshjeve në mënyrë autoritative, të zhvillimit të mëtejshëm të ligjit kushtetues dhe të zbatimit të kërkesave e standardeve të ligjit kushtetues kundër vendimeve politike të parlamentit dhe qeverisë, kundër ushtrimit të administratës publike dhe kundër gjyqësorit. Vetë Gjykata Kushtetuese kontribuon në formimin e ligjit duke përcaktuar parimet juridike të Kushtetutës në përputhje me parimet e arsyetimit juridik. Në terma konkretë, për një ndryshim kushtetues, çdo dispozitë kushtetuese duhet të interpretohet në atë mënyrë që të jetë në përputhje me këto parime themelore kushtetuese dhe vendime themelore të ligjvënësit kushtetues. Për shkak të “unitetit të kushtetutës”, e cila duhet të presupozohet dhe që është e bazuar në “Vendimin e pushtetit të Kushtetutës”, kjo nuk çon në një hierarki të jashtëzakonshme të vetë dispozitave kushtetuese. Kjo do të thotë që kushtetuta shqiptare mund të ndryshohet vetëm nëse në të njëjtën kohë mund të garantohet mbrojtja e saj kundër veprimtarive të mundshme antikushtetuese të qeverisë dhe / ose parlamentit. Pra, ekziston ndarja e pushteteve, ai parim themelor demokratik. Thjesht, jo ligjërisht, i formuluar: Kushtetuta shqiptare mund të ndryshohet vetëm nëse një gjykatë kushtetuese është funksionale dhe mund të shqyrtojë këtë ndryshim. Në mungesë të një gjykate kushtetuese funksionale, Rama nuk mund të ndryshojë Kushtetutën. Nëse Qeveria e Ramës dhe / ose Parlamenti shqiptar ndryshojnë kushtetutën, vendoset një “ligj antikushtetues”.

Një veprimtari antikushtetuese e organeve nuk është në kushtetutë që të vlerësohet si një masë jokushtetuese ose një vendim ligjor i parlamentit për të ndryshuar kushtetutën. Një ndryshim kushtetues i paligjshëm, si ky që po ndërmerr Rama, është një veprim ligjor që nuk mbulohet nga dekreti ndryshues i Kushtetutës. Nëse Rama ndryshon kushtetutën shqiptare me anë të një dekreti parlamentar, ndryshimet kushtetuese të paligjshme janë të pavlefshme, pra ato nuk janë efektive. Qeveria duhet të japë dorëheqjen, parlamenti të shpërndahet dhe të mbahen zgjedhje të reja. Kjo rezolutë e përgatitur tregon, nga njëra anë, energjinë kriminale të qeverisë “Rama” dhe disa përfaqësuesve të parlamentit për të mosrespektuar kushtetutën dhe nga ana tjetër, tregon se qeveria Rama dhe përfaqësuesit e parlamentit duket se nuk kanë njohuri kur bëhet fjalë për respektimin e rregullave juridike. Kjo mund të shihet shumë mirë nga shkelja e marrëveshjes së 5 qershorit 2020, por edhe nga qëllimi për të nisur ndryshimin e kushtetutës në mënyrë të paligjshme. Tani do të shohim diçka të ngjashme, të njëjtin model si me ligjet e tjera antikushtetuese. Nëse merret vendimi për të ndryshuar Kushtetutën, Presidenti i Republikës së pari duhet ta refuzojë këtë ligj. Nuk mund të përjashtohet që qeveria Rama e ka dëshiruar këtë situatë, sepse Rama dëshiron që të zhvillojë zgjedhjet e ardhshme sipas ligjit të vjetër zgjedhor, i cili lejon shumë hapësira për manipulim. Të mohosh se Shqipëria ka rënë në një krizë serioze, ndoshta edhe fatale, do të ishte të mbyllësh sytë nga realiteti, sepse Shqipëria aktualisht nuk ka shtet kushtetues e demokraci, se shqiptarët nuk e pranojnë këtë situatë dhe se Shqipëria po përballet me një humnerë ekonomike dhe juridike.

ADN-ja e Ramës nuk përmban asnjë informacion për respektimin e të tjerëve, lirinë, demokracinë dhe empatinë ndaj popullit shqiptar dhe asnjë vullnet për ta bërë Shqipërinë anëtare të BE-së. Ekziston një emergjencë legjislative dhe kushtetuese në Shqipëri, sundimi i ligjit dhe ndarja e pushteteve nuk funksionojnë dhe qeveria po shkel vazhdimisht parimet themelore kushtetuese, shto këtu edhe kaosin që qeveria Rama po krijon në keqmenaxhimin e pandemisë dhe duke shmangur çdo dialog demokratik dhe kompromis. Prandaj, shtrohet çështja nëse Presidenti i Republikës duhet të shpallë gjendjen e jashtëzakonshme, të shpërndajë parlamentin menjëherë dhe të përgatitet për zgjedhje të reja. Shqipëria është në një gjendje të emergjencës legjislative dhe kushtetuese. Kjo plotësohet edhe me sulmet e vazhdueshme ndaj kushtetutës nga partia në pushtet. Në thelb, qeveria Rama është armiku i kushtetutës; në vendet e tjera partitë e tilla do të ndaloheshin. Shteti shqiptar është “de fakto” dhe “de jure” i paaftë për vepruar, i cili është në thelb në kundërshtim me Kushtetutën. Një qeveri vërtet demokratike duhet të sigurojë prosperitet, liri dhe paqe për sovranin, popullin dhe të mbështesë njerëzit në ushtrimin e të drejtave të tyre njerëzore.

Të gjithë kanë të drejta të patjetërsueshme që duhet të mbrohen, dhe kjo bëhet gjykata kushtetuese, nga Gjykata e Lartë, nga një shtyp i lirë dhe nga zgjedhje të lira e demokratike. Në një situatë ku shteti demokratik kushtetues, si në Shqipëri, nuk funksionon më dhe një qeveri vepron në mënyrë arbitrare, tentohet të parandalohet ligji zgjedhor demokratik që lejon votimin e lirë, të fshehtë dhe të barabartë dhe të kërcënohet rendi kushtetues, është detyrë kushtetuese Presidentit të Republikës të rivendosë funksionin mbrojtës të kushtetutës shqiptare dhe të shtetit kushtetues demokratik përmes zgjedhjeve të reja. Para këtij akti ligjor, Qeverisë duhet t’i kërkohet, për herë të fundit, të informojë Presidentin e Republikës në detaje brenda 24 orëve se si dhe kur Qeveria synon të rivendosë sundimin e ligjit jofunksional dhe demokracinë / ndarjen e pushteteve, për të përmbushur 15 kushtet e BE-së, për të zbatuar reformën zgjedhore të 5 qershorit dhe për të mbajtur zgjedhjet parlamentare e lokale në vitin 2020.

Shqipëria në 30 qershor 2019 bëri një palë zgjedhje të modelit komunist pa opozitën. A duhet të ketë reagim më të fortë nga ndërkombëtarët për të mos lejuar përsëritjen e një farse të tillë me zgjedhjet parlamentare në vitin 2021? 

Henze: Pati një dekret kushtetues të presidentit sipas nenit 93 të kushtetutës dhe pas kësaj data e zgjedhjeve ishte në tetor të 2019 dhe jo 30 qershori. Për sa kohë që gjykata kushtetuese nuk e shfuqizon dekretin e presidentit Meta, atëherë dekreti kthehet në ligj dhe e detyron Qeverinë Rama ta zbatojë atë. Pra, zgjedhjet lokale të 2019 ishin të paligjshme. Zgjedhjet ishin zgjedhje të komitetit të brendshëm të partisë qeverisëse, zgjedhje njëpartiake, e cila më pas pushtoi në mënyrë të paligjshme të gjitha funksionet lokale, por jo zgjedhjet lokale. Bashkitë e uzurpuara aktualisht drejtohen nga kryetarët e paligjshëm të qeverisë Rama. Shumë kryetarë bashkie dhanë dorëheqjen, kështu që u desh të hiqnin dorë sepse kishin mbajtur sekret të kaluarën e tyre kriminale, të gjithë miqtë e partisë së Ramës. Një situatë e turpshme për Shqipërinë.

Zgjedhjet nuk u monitoruan nga asnjë autoritet serioz, shumë e anuluan misionin e tyre vëzhgues sepse nuk donin të merrnin pjesë në zgjedhje të brendshme të një partie qeverisëse. Vetëm disa përfaqësues nga OSBE ishin në vend. Raporti i OSBE-së për këto zgjedhje vërteton kaosin dhe procesin antidemokratik, si dhe rezultatin. Siç u tha tashmë, Shqipëria nuk ka asnjë shans tjetër të shpëtojë nga kaosi përveçse zgjedhjeve të reja në vitin 2020, nuk ka kohë për eksperimente. Pas këtij procesi, qeveria duhet të japë dorëheqjen për aktivitete antikushtetuese dhe një datë e re zgjedhjesh duhet të caktohet në vjeshtë. Kjo gjithashtu siguron dhe garanton qasje në BE.

Nëse zoti Rama mendon se ka zbatuar një politikë fantastike gjatë viteve të fundit, që e ka bërë Shqipërinë të lulëzojë, nuk duhet të ketë frikë nga zgjedhjet. Ai duhet të jetë i kënaqur që ka rastin për të konfirmuar sukseset e tij nëse shqiptarët e rizgjedhin me zgjedhje të ndershme e demokratike. Etërit dhe nënat shqiptare, nga malet e Shqipërisë së veriut, nga brigjet e jugut, nga kufiri me Kosovën dhe Maqedoninë, nga qendra e Shqipërisë, tani duhet të kërkonin me guxim për brigje të reja, duke u dhënë vajzave dhe djemve të tyre një të ardhme në Shqipëri dhe Bashkësinë europiane.

Përktheu dhe përshtati në shqip: Lindita Kokoli

Vetëposhtërimi i Ramës sot në Këshillin Politik

Nga Red Varaku .

Kush e njeh politikën e jashtme amerikane e ka të qartë që askush nuk guxon as të mendojë, se mund të shkelë marrëveshjet e arritura me ndërmjetësimin e tyre.

Edi Rama po kërkon një rrugëdalje qoftë edhe vetposhtëruese nga bataku ku e futi veten nëpërmjet vendimit për të ndryshuar Kushtetutën, duke shkelur dakortësinë e 5 qershorit.

Duket që ai e ka humbur sensin e realitetit dhe i duket akoma si lojë kjo punë, sepse as që e kishte menduar, që një vendim i tillë do të ngjallte një reagim kaq të ashpër të faktorit ndërkombëtar, duke rrezikuar bllokimin e integrimit dhe izolimin e Shqipërisë.

Reagimi i ashpër i të gjithë aktorëve më të rëndësishëm të BE përfshi , Komisionerin për Zgjerimin në BE, Oliver Varhelyi, Nënkryetarin e CDU/ CSU, krahun e djathtë të Merkel, z . Wahdepul, reagimin e ashpër në unison të përfaqësuesve të Parlamentit Europian , në një hark kohor disa ditor, sigurisht e ka tronditur atë.

Por, ajo që e ka trembur është pikërisht mosreagimi i SHBA-ve. Heshtja e tyre në raste të tilla flet më shumë se çdo deklaratë. Kjo do të thotë që dakortësia e 5 qershorit për ta konsiderohet një çështje e mbyllur, ndaj nuk meriton asnjë koment tjetër.

Dhe nuk ka se si të jetë ndryshe, kur ajo marrëveshje u nënshkrua në ambasadën amerikane dhe u përshëndet nga numri dy i SHBA-ve, Sekretari Amerikan i Shtetit, z. Mike Pompeo.

Kush e njeh politikën e jashtme amerikane e ka të qartë që askush nuk guxon as të mendojë, se mund të shkelë marrëveshjet e arritura me ndërmjetësimin e tyre.

Kjo për shkak se ata janë sot fuqia më e madhe e globit dhe çdo përpjekje për ta minuar këtë reputacion merr ndëshkim egzemplar. Është e qartë që ajo nuk ndryshohet më dhe kush e shkel atë sigurisht do të ketë pasoja fatale.

Pra, Rama po kërkon një rrugëdalje qoftë edhe vetposhtëruese nga budallallëku ku e futi veten me arrogancën e tij idiote dhe prezenca e tij sot në Këshillin Politik në krah të Damian Gjiknurit përballë Gazment Bardhit, Petrit Vasili dhe Oerd Bylykbashit është një taktikë për tu zbythur nga kjo idiotësi me procedurë.

Sigurisht, që kjo është një zbythje e ulët, pa nder dhe dinjitet, por që gjithsesi mund ta shpëtojë atë nga ndonjë vendim i ashpër i SHBA-ve për të dhe familjen e tij biologjike dhe politike.

Dritan Kaba/

Kisha nje pyetje per Ministren e paafte, manipulatore te paskrupullt dhe pervetesuese e parave te shqiptareve, Ogerta, qe ka kater muaj qe na luan filma.

Keni nje koncension qe iu ka marre shqiptareve padrejtesisht 8 milion euro deri para mje viti pa bere asnje pune.
Nuk kam ende dijeni sa eshte shifra e vertete kete vit.por besoj ka shkuar tek 10 milion euro!
Koncensioni eshte per te bere analizat, se juve dhe kryeninistrit iu pret barku per shendetin e shqiptareve. Ketij kryeministri qe eshte autor i shume skandaleve, deri tek tradhetia e larte per copetimin e trojeve te Kosoves.
Pse nuk e ktheni kete koncension per kete periudhe per te bere analizat seriologjike falas per shqiptaret?!
Pse duhet te paguajne shqiptaret disa here, nje here me taksa nga xhepi i tyre per kete koncension, qe ne kete periudhe u pa qarte qe nuk ka asnje vlere dhe mje here tek laboratoret private?!
Ju jeni jo vetem hajdute te pacipe edhe pa moral, por edhe mashtruesa qe te beni t’ju urresh me gjithe shpirt!
Per pak para me shume ne llogarite tuaja jeni gati te luani me jeten e shqiptareve!

SHPENDI TOPOLLAJ

(Rreth librit me tregime “Duke u kthyer në shtëpi”)

Me Meri Lalajn, mesa mbaj mend, më ka njohur Behija, dajesha e sime shoqeje që ishte nga Gjirokastra dhe e martuar në Pogradec.

Ajo ishte mësuese e rreptë matematike, por lexonte shumë letërsi artistike. Dhe mbi të gjitha qe bërë strehë për mua sa herë veja atje, gjatë kohës të dashurisë me Tatjanën. Ishte grua me shumë kulturë dhe shoqet i kishte të zgjedhura. Midis tyre, dallohej Meri, dhe ajo mësuese. Unë isha oficer i ri dhe Meri, emri i së cilës më kujtonte Meri Morisonin, sa herë takoheshim, i gëzohej interesimit tim për letërsinë. Por më shumë kënaqej kur na shihte së bashku me Tatjanën, e cila e respektonte pa masë atë, duke pohuar shpesh se është grua e mençur dhe me karakter. Ndërsa në sytë e mi, ajo merrte edhe më shumë rëndësi, si një mikeshë e poetit të shquar Lasgush Poradecit. Lasgushi nuk të bënte mik kollaj. Thënë trashë, në këtë drejtim, ishte tekanjoz. E kam thënë edhe diku tjetër, se personalisht nuk u takova asnjëherë me të. Gjithmonë ngurroja tek e shihja që shëtiste buzë liqerit të magjishëm i ndjekur nga Cuci i tij i pandarë, me mendimin që ta lija për një herë tjetër. Edhe vetë Kadareja, një herë që isha kthyer nga Pogradeci, më pyeti për të. I shpjegova se e shihja shpesh, por nuk guxoja ta takoja, se më dukej disi i vështirë. “Ashtu është, – ma ktheu ai që e donte shumë Lasgushin, – por desha të dija si ka reaguar pas intervistës time te revista “Ylli”, ku në rubrikën “Katër pyetje, katër përgjigje” e lavdëroja. Se me atë, është bela; edhe kur e lëvdon, të zemërohet”. Më vonë, kur poeti nuk ishte më, Meri ma plotësoi njohjen me të, me librin me kujtime që ia kishte kushtuar atij. Në atë libër, Meri nga ana e saj, shfaqet ashtu sikurse e njihnin të gjithë në qytetin e saj; e thjeshtë, e sinqertë dhe mjaft e ndershme. Edhe unë, duke ndierë një detyrim për miqësinë e munguar të Lasgushit, por edhe për atë që tani kisha me Meri Lalajn, shkrova gjatë dhe me entuziazëm rreth atij libri aq të vlefshëm. Takoheshim shpesh me Merin nëpër veprimtari letrare, shkëmbenim librat tanë dhe flisnim shpesh në telefon. Një ditë e pashë tek shëtiste te Blloku e zënë për krahu me Elena Kadarenë. Pasi u përshëndetëm, nxori nga çanta librin e saj të ri me tregime, me titull “Duke u kthyer në shtëpi”. Jashtë zakonit tim, e kisha vendosur në bibliotekë dhe e pata harruar.

Një ditë, nuk e di çkërkoja dhe u kujtova se ndaj atij libri kisha një detyrim. E mora dhe e lexova me ëndje, dhe sepse më ngjalli kujtime të bukura nga një kohë për mua, romantike. U gëzova kur vura re se Meri kishte mbetur po ajo; e mira, e thjeshta, modestja, e sinqerta dhe mbi të gjitha, njerëzorja. Se një shkrimtar mund ta njohësh lehtësisht nga ato që shkruan dhe ashtu si i shkruan. Dhe ndofta këto vlera të saj ajo më mirë se kudo, i jep te tregimi nga i cili libri ka marrë emrin. Ajo që ngjet atje, në pamje të parë duket si diçka e zakonshme, por pak nga pak merr përmasa psikologjike. Diana, që sështë tjetër veçse vetë autorja, pasi ka ardhur në kryeqytet nga Pogradeci për të paraqitur një studim për folklorin, ka dalë në rrugë për të pritur ndonjë makinë që mund ta marrë për të shkuar sa më parë tek e bija. Ndalon një GAZ që mund ta çonte deri në Elbasan. Kur ajo hyn brenda tij, gjen katër burra. Atë që qëndron në krah të shoferit, ata dy që janë ulur mbrapa, e thërresin shef dhe i përdridhen me servilizëm, duke e vërtitur bisedën te vizita e tij në Francë. Nuk kalon shumë dhe ai shefi heq syzet e diellit dhe i jep të njohur Dianës, duke i kujtuar se dikur kanë qenë të njohur në Universitet. Ai, nga ana e tij aso kohe e kishte pëlqyer atë, madje dhe i kishte propozuar, por ajo i qe përgjigjur me mirësjellje se kjo ishte e pamundur, pasi ajo jo vetëm që nuk ndjente për të, por dhe ishte e lidhur me dikë tjetër. Deri këtu nuk ka ndonjë gjë të paditur, sidomos kur bëhet fjalë për dashuriçka e simpatira studentësh.

Biseda është e zakonshme, jo ku punon, jo a ke fëmijë e jo ku është bashkëshorti. Diana, pa asnjë drojë a paragjykim, u thotë atyre se ka një vajzë, por vetë është e ndarë nga burri. Ata, menjëherë reagojnë, duke mos e çuar më tej bisedën, njësoj sikur ajo tu kishte deklaruar se jam prostitutë. Heshtin, por nga një herë heshtja inatçore flet më shumë se çdo gjë tjetër. Tregimi nis të bëhet tërheqës, sidomos kur ata burrat ndalojnë për të pirë një kafe dhe as për kortezi, një femre bashkëudhëtare, nuk i thonë të vente dhe ajo me ta në klub ku të paktën të merrte ndonjë pije freskuese. Diana, e shpërfillur, futet e vetme në klub, merr diçka dhe rrugëtimi vazhdon gjithnjë midis asaj heshtjes fyese, për të mos thënë toruruese të atyre zyrtarëve që deri pak më parë nuk pushonin duke iu lëpirë shefit të tyre. Tani Diana të kujton atë personazhin e letërsisë ruse, që në zhgënjim e sipër, thosh: “Sa mirë që sngjau atëherë”.

Nga ana e saj, Diana pyet vet veten: “Po unë, pse them gjithnjë të vërtetën?!” Dhe më tej dilema: “Po përse ta hajë dreqi, të mos them të vërtetën!” Rruga që zgjati plot një shekull, dhe ku fletët e daktilografuara të studimit mbi folklorin e zonës së Mokrës i rëndonin mbi gjunjë si hekurishte të ndryshkura, më në fund përfundon, dhe Diana zbret. Ndahet prej tyre me një tundje koke dhe me mendimin që po nuk gjeti makinë për Pogradec, do të shkonte te shoqja e saj Maria. Por, ndërkohë dikush nga një veturë blu me targën e qytetit të saj, i thërret: – Mësuese, për ku? Ishin dy nxënësit e saj, Dori në timon dhe tjetri që sapo ishte emëruar drejtor. Nisen për Pogradec dhe Diana tani ndihet e çtensionuar, për të mos thënë e çliruar, nga ajo heshtja ofenduese e atyre zyrtarëve që u kishte lënë shije të keqe fakti se ajo qenkej ndarë nga i shoqi. Dori ishte fejuar dhe fluturonte nga gëzimi, ndaj tani në këtë makinë sundonte hareja nga bisedat e çpenguara, krejt e kundërta e asaj që Diana kishte përjetuar në makinën tjetër. Dhe në këtë hare, autorja e tregimit nuk ka harruar të ftojë për të marrë pjesë edhe natyrën. “Nga dritaret e hapura të makinës frynte puhiza e pasdites së vonë. Qielli ishte i kaltër i kulluar pa një re… Dielli po ulej ngadalë matanë maleve, rrezet e tij të fundit e kishin përflakur liqenin që u doli përballë”.

Dhe pastaj shtëpia që këndonte nga rregulli dhe pastërtia që kishte vendosur e bija Nevila që mezi e priste. Por është aty edhe kënaqsia e miratimit të studimit për folklorin, kënaqsi që do gëzonte dhe shokët e shoqet e saj. Meri Lalaj i merr ngjarjet nga përditshmëria e saj dhe i shndërron në tregime. Duke i lexuar ato, nuk ke sesi të mos i lidhësh me një fill të padukshëm në pamje të parë. Kështu, teksa lexon tregimin “Vogëlushja dhe kali”, dashje pa dashje do e bësh krahasimin midis mbesës së saj Vanesës që i jep ujë për të pirë e dashuri edhe një kali dhe atyre katër zyrtarëve që me reagimin e tyre prej injorantësh, mërzisin një femër të pafajshme që rastësisht e takojnë, kur atë e do dhe e respekton një qytet i tërë. Ja si thotë vetë autorja: “Do të vinin mëngjese të tjerë dhe njerëzit e qytetit të saj do ta përshëndesnin Dianën çdo ditë me respekt e dashuri “Mirëmëngjes, mësuese Diana! Mirëupafshim, mësuese Diana!” E si të mos e donin atë nxënësit, kur ajo ndihmonte edhe atë më të dobtin, Linon që falë kujdesit të saj u bë mësues e madje dhe drejtor i asaj shkolle, dhe si të mos nderonin mësuesen e tyre që derdhte lot kur shihte në programin “Fiks fare”, vajzën jetime të përballej aq e vogël me varfërinë dhe që aq dhimbshëm Meri Lalaj e ka përshkruar te “Nënat nuk mund të flenë kur fëmijët janë të uritur”. Por nuk mund të le pa përmendur tregimin perlë të saj “Ndodhi në mars”, ku ajo në vetëm tre faqe, ne e jep të plotë talentin e saj. Një të diel marsi, në qytetin e vogël ndodhi e pa dëgjuara; shpërtheu depua e ujit nga një tritol që nuk dihet se çdorë e vuri dhe sikur të mos mjaftonte kjo, ja dha edhe një shi i tmerrshëm, që së bashku jo vetëm përmbytën varrezat, por edhe i nxorrën të vdekurit nga varri. Ishte diçka makabre, ku rasti më i trishtë ishte gjetja e trupit të pa prishur nga e ëma, të vajzës së saj që kishte vdekur para pesë vjetësh. Vajza kishte mbetua ashtu si atë ditë “me buzën paksa shtrembëruar nga një si tallje e lehtë”. Njerëzit tani besonin se nuk kishtin thënë më kot të parët se “Nuk e treti dheu”. Nisën hamendësimet, madje dhe u dëgjua një këngë si vajtim që mendohej se e kishte ngritur Beni, i dashuri i saj. Pastaj, gjithçka i kaloi groteskut; nisën grindjet mes të afërmëve se qenë ngatërruar eshtrat e të vdekurve, pasi “kur gjenin kockat e krahëve nuk gjenin ato të këmbëve”. Dhe në gjithë këtë zallamahi, ku jo vetëm u përzjenë të krishterët me muslimanët, por edhe njerëzit me bindje të ndryshme politike. Kishte nga ata që kishin bërë sherre të mëdha për partitë sa qenë gjallë, disa edhe ishin rrahur keq dhe tani rrinin të përqafuar. Dhe sikur të mos mjaftonte kjo, vjen ironia e sarkazma se disa komunistëve të thekur nuk po u gjendej as nami e as nishani. Hetuesit që kishin torturuar e burgosur të tjerët, operativët e sigurimit që kishin bërë gjithato koba dhe spiunët e poetëve dhe artistëve të qytetit, duke përfituar nga rrëmuja, ishin zhdukur pa gjurmë. Dhe njerëzit, si e vranë mendjen, i dhanë karar se ata kishin shkuar në Amerikë që nuk i kishin lënë kusur duke e sharë, sa qenë mes të gjallëve. Atje, mesa dukej, kishin marrë dhe strehimin politik. Dhe pyetja që lind vetiu është: Mirë ata se me dredhi e kaluan jetën, po Amerika si e ha mashtrimin dhe u beson atyre? Kurse lemeria që përjetuan banorët e atij qytetit të vogël, dhe pyetjet që smarrin përgjigje, nuk kanë kaluar ende.

Po ashtu edhe frika e ndonjë shpërthimi të depos së ujit dhe mallkimi që mund të pasojë, duke shkarkuar ndonjë shi të pa parë që nga Lufta e Dytë Botërore. Por në kontrast me të gjitha këto, duke e lexuar këtë libër, për asnjë çast, nuk më ndaheshin vargjet e Meri Morisonit. “Por unë thashë nuk ka jo / Si Meri Morison asnjë!”

Albert Avduli/

Shoku Haki u plagos në një pritë. Kompania u tërhoq, por i plagosuri mbeti në vijën e zjarrit. Guri, një luftëtar idealist, vrapoj dhe zvarrë, zvarrë e nxori nga rreziku.
Lufta mbaroi, Hakiu u bë antar byroje në Tiranë.
Guri u kthye në fshat dhe disa vite u kujdes për një tufë të vogël dhish.
U bë kooperativa dhe Gurit ja morën dhe ato e tashmë ruante kopenë kolektive.
Një ditë vjeshte, tufa e dhive po këpusnin gjethet e fundit të dushkut, kurse bariu, ndanë rrugës automobilistike, në këmbë, dridhte cigare.
Një veturë “vollga” kaloj me shpejtësi sovjetike dhe Guri, siç e kishte bërë zakon, përshëndeti me grusht. Disa metra më tej, fishkëllyen frenat dhe vetura ndali.
Dera u hap dhe bariut i shkuan sytë të këpucët lustrafin që dolën nga vetura. Uli kokën dhe vërejti opingat e tij, të cilat i kishte sajuar nga një gomë e vjetër që kish nxjerr lumi.

Nga automobili zbriti një burrë i veshur mirë.
Ai ishte, vetë shoku Haki.
Tungjatjeta o trim i maleve !
Tjeta ju ! – u kthye përshëndetja.
A je Guri ti ? Po, shoku Haki, unë jam.
Ku je mor Gur ? Me çfarë meresh ? Nuk të harroj kurrë, ti më shpëtove jetën.
Guri e ndezi cigaren e dredhur me një racion të vockël letre nga gazeta “Zëri i Popullit” dhe u përgjigj: Shoku Haki, atë ditë që u plagosët, unë ju nxora deri në anë të rrugës. Ja, atje te lisi i shkëmbit, një vrap pele më tej.
Juve, erdhi ju mori makina dhe ikët në Tiranë.
Unë, prej asaj dite, këtu jam.

Albanian woman from Athens. – BARTHOLDY, Jakob Ludwig Salomo… Albanians – TRAVELLERS’ VIEWS – Places – Monuments – People Southeastern Europe – Eastern Mediterranean – Greece – Asia Minor – Southern Italy, 15th -20th century

Albanians (38 Subjects)

Albanian officer. 

more

An Albanian of Greece. 

more

Albanian man. 

more

Albanian man. 

more

Albanian man. 

more

An Albanian. 

more

Albanian butcher in Athens, by Louis Dupré. 

more

Albanian man from Ioannina, coloured aquatint by J. Cartwright. 

more

Albanian man, coloured aquatint by J. Cartwright. 

more

Arnaut, coloured copper engraving by J. Cartwright. 

more

Albanian tripe butcher bringing lamb intestines to the cats of the Grand Bazaar of Istanbul. 

more

Armed Albanian. 

more

Albanian soldiers. 

more

Çiğerci, itinerant liver seller. 

more

Albanian soldier. 

more

Albanian soldier. 

more

The library of Hadrian seen from the house of Nikolaos Logothetis, consul of Britain in Athens. In the foreground, the soap mills. An Ottoman aga receiving a visitor; an Albanian groom. 

more

View of the temple of Hephaestus in Athens. In the foreground, Arvanite peasants threshing corn under the supervision of a Muslim servant who is escorting his master’s son. On the left, Arvanites in provisional hut (kalyvi). 

more

The Arch of Hadrian in Athens with the temple of Olympian Zeus. The temple of Artemis Agrotera in the background. Arvanite shepherds are taking their sheep to graze. 

more

Remains of the portico of the reservoir of the Aqueduct of Hadrian (Dexameni) at the foot of Lycabettus hill. Dairy farm belonging to Arvanites. A woman is milking her goat to make kaymak. A man has come on horseback to buy dairy products. A monk of Hagioi Asomatoi monastery is going to town with his donkey which is carrrying olives and wine. Mount Hymettus and Kaisariani monastery in the background. 

more

Albanian family traveling. 

more

Albanian soldier at Giurgiu, city in Wallachia (Romania). 

more

Albanians in the Morea. 

more

Albanian soldier from the Peloponnese. 

more

Albanian woman from Athens. 

more

Young Albanina woman from Lichada, Euboea. 

more

Albanian man. 

more

Frontispiece to the edition. The house of the Mudir, Ottoman governor of Ohrid. A morning call in which Adelaide Mary Walker was present. An affluent Albanian lady pays a visit to the Turkish commander’s wife, escorted by her young daughter. A maidservant offers the visitors flowers from the house’s garden. 

more

Albanian woman. Excerpt from ”Childe Harold’s Pilgrimage” by Lord Byron. 

more

iAlbanian man. Excerpt from ”Childe Harold’s Pilgrimage” by Lord Byron.

Albanian man from Ioannina. Excerpt from a poem by Henry Gally Knight. 

more

---

Albanian man. Excerpt from a poem by Henry Gally Knight. 

more

---

Albanians. 

more

---

Albanian man and wife. 

more

---

Ottoman guard, probably Albanian. 

more

---

Turkish Albanian. 

more

---

Albanian and Turkish enjoying tea at the bazaar of Istanbul. 

more

---

Armed Ottomans: Bulgarian (left). Syrian (middle). Albanian (right). 

more

Kjo është hyrja kryesore në kampin e shfarosjes së përqendrimit të Aushvicit II.

Në mes të shtëpisë së portës është një rrugëkalim me shina hekurudhore që shkojnë nga jashtë në pjesën e brendshme të kampit.

Ishte ajo që e bëri Aushvicin II shumë të veçantë në krahasim me të tjerët, përveç që ishte kampi më i madh i përqendrimit gjatë periudhës së Reich.

Auschwitz II është i vetmi kamp që ka shina hekurudhore që sjell trena direkt në kompleksin e tij. Një shtrirje e gjatë makinash bagëtish që sillnin të burgosur nga të gjitha vendet evropiane të okupuara gjermane – në veri, jug, lindje dhe perëndim, rrodhën nëpër këtë portë Treni do të ndalojë disa kantiere nga dhomat e gazit, ku të burgosurit do t’i nënshtrohen “Selektion” proces.

mos ngurroni të klikoni në lidhjen më poshtë | Kampi i Përqendrimit Dachau | Kampi i Përqendrimit Aushvic – Birkenau |

This is the main entrance into Auschwitz II concentration slash extermination camp. In the middle of the gate house is a passageway with rail tracks that run from the outside to the inside of the camp. It was what made Auschwitz II very special in comparison to the others, besides being the largest concentration camp during the Reich period. Auschwitz II is the only camp having rail tracks that bring trains direct into its compound. A long stretch of cattle cars bringing prisoners from all over German-occupied European countries- north, south, east, and west, flowed through this gate The train will then stop a few yards from the gas chambers where prisoners will undergo the “Selektion” process. I will talk more on this in my next post. This is my series of Auschitz-Birkenau Konzentrationslager. To view my Dachau sets, feel free to click the link below | Dachau Concentration Camp |Auschwitz-Birkenau Concentration Camp |

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

“Vera e Hijeve…”

Anila Rezhda/

Ne ballkonin e vajzërisë atje larg ne Dhe të Atit, kam lënë një Kaktus në mëshirë të Diellit! Nuk ka kush të ma ujiti. Ç’do vit më priste me gjëmba të çarë nga etja, i përmalluar nga vetmia e dheut që i thahet përreth, e megjithatë sapo më shihte dhe pinte ujë, çelte magjishëm lule rozë!
Kam lënë atje larg në shtëpinë e vajzërisë një çezëm që pikonte paksa si shumë në Dimër.

E lashë me mëndje se do kthehem heshturazi dhe shpejt në Pranverë ta ndreq me dashurinë e një vajze që e do shumë dhuratën-shtëpi të Babait! Nuk di sa ka rrjedhur derimë tani, sa kujtime ka mbytur…di që ka bërë zhurmë në atë shtëpi të heshtur duke mbajtur të njomë premtimin tim se unë do kthem shpejt dhe do kundërmoj shtëpinë me patate që piqen në furrë!
Gjithmonë lë në dollapin e bardhë dhe të akullt (frigo) diçka për të ngrënë. Shkoj e lodhur e dërmuar nga udha e gjatë, çanta të rënda, shpirt i rënduar dhe nga ai gjumë vdekës pas udhëtimit, kur zgjohem dua të marr me të mira stomakun. E hap, ai ndriçon si diell dhe unë ha një mënjgjes fëmije që nuk kujdeset kush!!! Kam frikë se vera e kuqe që pi gjithmonë para se të lexoj dhe flë, është derdhur e zëmëruar dhe ka ngrirë si gjaku im në pritje të së keqes së paralajmëruar tashmë!!! Shpresoj që veza të ketë shpërthyer dhe të më ketë lindur një zoçkë që di të rezistojë në të ftohtë sapo lind! Nuk bëhet? Pse jo? Mijëra fëmijë braktisem sapo marrin frymën e parë!
Në banjë kam lënë peshqirë vishnjë si njgjyra që marrin mollazat e mija sapo bëj banjon e parë dhe zërat jashtë flasin shqip! Një pasqyrë përmbys gjithashtu se thonë se tërheq rrufetë. E cilat rrufe? Ato të jashtmet? Po këto të brëndshmet? Shpresoj të mos jetë bërë copë se nuk dua t’i shoh më copë buzët e mija. Kreheri i flokëve e sigurt ka ruajtur një qimen time se nuk rron dot Ai pa aromën time. Ndërsa buzëkuqi më ka tradhëtuar duke ndrruar njgjyrë.
Në dhomën e gjumit shtrova një mbulesë Pranvere me lule Bajame blu që kur ika. E dija që do kthehesha në Pranverë bashkë me zogjtë dhe ëndërroja se do shtihesha me sandale direkt mbi lulet e kuvertës sapo të hapja derën nga udhëtimi i gjatë. Mirë unë, po zogjtë udhëtuan në këtë Verë për atje? Apo e kuptuan që thërrime nuk do gjejnë më rrugëve si dikur se njerëzit janë izoluar shtëpive!
Te dhoma ime e vockël, sot dhomë pune, pranë kompjuterit kam lënë rresht kopshtin e kukullave që seleksionova ndër vite. Kur ika i putha dhe i ktheva me fytyrë nga dritaria me perde të kapur paksa mënjanë, si bel i tërhequr femre nga puthja e parë! Një A4 e shkruar nga unë “ Të dua… “ në të gjitha gjuhët. Nuk i drejtohet askujt dhe i drejtohet asaj që duhet të na drejtojë jetën, Dashurisë!
Depua mban hapat e mija, më fal, këpucët e mija. Dhe jo vetëm. Kam ruajtur gjithë shapkat e familjes time, tamam si dikur, si atëherë që bëhej zhurmë! Mbaj mënd që Im Atë nuk flinte pa i numëruar këpucët e të gjithëve, që do të thoshte se familja ishte mbledhur sëfundmi në vatër. Sigurisht sandalet e kuqe, blu, jeshile që janë për shëtitje në Tironë! Sigurisht shapkat e verdha me lule dielli që zhytesh pishinave në Tiron kur mblidheshim si shoqëri nga mbarë meridianët!
Dillapët nuk i lë kur bosh por mbaj mend që komshies time të dashur i thashë t’i marri të gjitha sepse kohë e gjatë pa punë njerëzit! Nuk ka nevojë të sqarojmë atë që na është bërë si burr ii nënës, papunësi, pa lekë, me zor na del 15-të ditëshi njëlloj si në vitet 45’. Luftë atëherë, uri…pse tani çfarë ere po ju bije era?!
Dollapi i rrobave të mija, sirtarët me bizhamet roz dhe kordele. Ç’do njëra prej tyre është blerë dikur diku, për ta veshur këtu atje, për t’ju dukur Atij sa më e bukur! Nuk e di a do më nxënë, nga shëndeti apo dobësia kjo luhet, por di që edhe sikur edhe barkun jashtë ta kem e të plevitosem natën, do i vesh që të ndjej se filli i jetës nuk u këput si kjo kohë e poshtër e urdhëruar për vetmi! Rëndësi ka që në atë shtëpi Babai unë ndjehem e qetë, e lirë, kukull roz që lexon “Lulet e Mollës” dhe shikon mijëra herë telefonin mos ndoshta ndonjë thirrje pa numër dhe lut shoqen ne Vlorë (Lila Vlore) që të shtrihet dhe të dëgjojë rrëfimet e mija.
Kisha bërë plan në këtë Verë që t’ja kërkoja një Puthje të ngrohtë, të ëmbël, malli, dashurie, hidhërimi se mos Vdekja na ndan papritur meqë e kemi kaq pranë- thonë dhe yjet në qiell jo më shtetet dhe mediat!!! Do e kërkoja dhe do e lusja të humbisnim Durrësi tonë dhe le të mbyteshim dallgëve. Më duket më e ëmbël ta humb frymëmarrjen nga Bluja e lagësht në gjoks të Tij sesa nga kjo dorë e zezë cope që më shpiku 100 probleme me frymën dhe quhet maskë që të mbron. Do t’i lutesha të ripërtërinim natën tonë të parë dhe të fundit se të gjitha dashuritë që këto dy data i kanë në kalendar. Unazat në dorë!!! Pse do shkriheshin? Metal janë, hekur janë, një gisht shtrëngojnë se mos shtrëngojnë dot gjithë shpirtin!!! Dhe sëfundmi, pasi t’i isha dhënë si përgjërim që zbret nga qielli vetëm për Të, do i jepja dhe merrja bluzën e djersitur! Kur i dihet kur dhe ku do na lënë të takohemi sërsish! Sa i keq që është Pendimi…vjen gjithmonë kur Nuk mund të rregullojë asgjë në jetët tona! Dhe qeshi Zoti edhe këtë Verë me ne që bëmë planet tona…
Kjo ishte Vera e Hijeve sepse ne nuk erdhën dot në shtëpitë tona. Por secili nga ne ka lënë pas një Hije të tij/saj që mban erë qumësht gjiri nëne! Ecën dhe flet si ne në mungesë tonë, humbet liqenit artificial të Tiranës si unë dikur, troket sandalet në sokakët e Korçës magjike, ha akullore në Qafën e Pazarit në Gjirokastrën e mjaltë, zhytet në dallgët e Sarandës, Durrësit, Liqenit të Pogradecit, hyp në malin e Dajtit, shkon në Lunxhëri në panair, pozon te lumi i Beratit, ha një drekë të mrekullueshme në Vlorë, pi një kafe në Velipojë, blen një kujtim në kalanë e Krujës…dhe i kujton atij Dheu se ikjet e mëdhaja këto gjëma kanë, kanë edhe Moskthime!!! Ndaj është mirë mos ketë më kurrë ikje masive se po të ikën fëmijët edhe po ta duan kthimin, zor se i lë portofoli, shëndeti dhe ligjet, ligjet e pafundme që atshmë na i vë një pushtetar i panjohur iperatlantik qës e njohim dhe votuam kurrë!
Kufijtë njgjajnë me periudha të egra të historisë, atëherë kur nuk kalonte miza. Atëhere kur dinin vetëm të Mëdhenjtë e shteteve dhe rregullonin të Vegjlit me bukë brenda Dheut të Atit. Sot dalin gjithë të vegjlit, u rraskapitën punëve dhe rrugëve me valixhe në dorë. Mijëra varre Prindërsish pritën si gjithmonë në këtë Verë Hijesh fëmijët, ujitjen, meremetimet e vazos së mermerit që u thye, skalitjen e luleve, pastrimin nga kashtë të thara. Kujt mund t’ja kërkosh si Nder këtë të fundit? Askujt. Ndoshta një pagesë uji/kloreti ta bëjnë porkëtë jo. Sepse,ka vënde dhe pozita në këtë jetë që bashkëatdhetari jot është i pazëvëndësueshëm!
Hijet e kësaj Vere ishin të frikshme, me zëmër gur. Nuk lane Gjyshër e nipër të përqafohen, nuk lanë dashuri të bashkohen, nuk lanë shtëpi të ajrosen, nuk lanë komshij të mallohen, nuk lane shoqëri të bashkohet e shkrihet gazit, nuk lanë Pemët e Mimozave të qëndisin flokë vajzash të mërgura, lane sy dhe zëmra bosh, lanë shtëpi e plazhe bosh, lanë udhë e kalldërëme bosh, lanë vajza pa u veshur nuse, lane vajza të pambarsura nga burri emigrant!
Nuk kam asnjë mesazh shpresë-dhënës për këtë Verë!
Kam vetëm pendim të pkëlluar së sy, në shpirt dhe zëmër!
Këtë Verë kuptova që kam ikur përgjithmonë dhe se Atdheu më mban në distancë!
Këtë Verë kuptova se mirë do bëj t’i thyej kritikat dhe mënçuritë e mëdhaja, le të rrjedhi lumi të shplajë zëmërimin dhe flasim më pas!
Këtë Verë kuptova se do doja të isha Hija e një Peme në Atdhe, e rrënjosur, me Hijen e saj, por hije plot fruta të pjekura dhe të mjalta ama…

Dritan Kaba /

Sot ku jane keto “shoqata” pse nuk protestojne per mungesen e Gjykates Kushtetuese dhe te Larte?! Apo nuk i “digjet” barku, nuk kane marre urdher te bejne te revoltuarit? Ku eshte Palmer qe deklaronte me siguri te plote qe do kishim qe para nje viti Gjykate Kushtetuese?

Fiks para kater vitesh ka qene kjo proteste! Nxorren edhe nje te pamundur tek hyrja e Parlamentit qe protestonte! Akti me i felliqur qe kam pare, perdorimi me i smetuat duke luajtur me fatkeqesine e nje njeriu. Kush ia mbron sot te drejten atij dhe miliona shqiptareve para bandes ne pushtet? Jane mbi 10 ligje qe jane ne fuqi ne shkelje te plote me Kushtetuten. Miliarda dollare te grabitur ne mes te dites nga buxheti i shqiptareve. Askush nuk mban pergjegjesi! Kjo reforme u be per te kapur jo vetem drejtesine, por edhe per te kapur edhe peshqit e medhenj, qe jane Lu dhe Vllahutin se bashku me disa zyrtare te BE.
Ku je Palmer? Ku je?

PROTESTE PER DREJTESINE ME DONACIONET E REFORMES

Reforme nen zhurmen e te paguarve te Soros, do bejne proteste pastaj kane nga nje muaj plazh te sponsorizuar me donacionet e reformes ne drejtesi, nuk kane faj, kane prishur pushimet.
Pyeta disa “protestuese”, pse nuk protestojne per femijet me leucemia, qe po ikin nga kjo jete per mungese ilacesh dhe indiferentizmi shtetar, duam drejtesi, mu pergjigjen, se gjithe ato para qe jane harxhuar, po te mos behet reforma do harxhohen edhe te tjera dhe Ne ngelemi pa projekte. Me cfare do i financojme diten e prostates, se lemzes, diten e shurres, me cfare, me thane me nje arsyetim qe nuk i kundershtoja dot. Ngela pa fjale. Pastaj ata femije jane semurur vete, e mbyllen diskutimin.
Po per fushat e mbjella me kanabis, inkriminimin e shoqerise pse nuk protestoni pyeta. Ata u pergjigjen, po lere hashashin se na duhet te zhvillojme ekonomine. Edhe ndonje e dredhur nuk ben keq, te hap horizontet, njesoj si vijat e bardha.
I pyeta pse nuk protestoni per inkriminimin e administrates, per te zgjedhurit me rekorde kriminale qe vazhdojne te mbajne postet, po vazhdoja te formuloja pyetjet… por me nderprene disa si ne korr.
Ej je ne terezi, per keto nuk na paguajne..
Nuk vazhdova dot pas kesaj pergjigje. Kishin te drejte.
Ka para, ka feste, qenka kthyer ne: ka para, ka proteste!
P.S. kjo sot eshte me e kuptueshme se çfare qellimi kane pasur, kapjen e drejtesise. Sot nuk hetohen as PPP koruptive dhe kriminale, as tenderat “sekrete”, as tenderat fallco, as grupet kriminale. Sot denohen vetem ata qe protestojne kunder kesaj bande kriminale, qe drejton vendin.

Shpërthen shkrimtari i njohur:

Patriotizmin e tregoni duke ngrënë sufllaqe e duke pirë raki para flamurit

Shkrimtari i njohur Gazmend Kapllani ka reaguar ashper për vdekjen e 16-vjeçares shqiptare në Greqi.

Ai shkruan i revoltuar se ku janë 300 mijë shoqatat e shqiptarëve në Greqi dhe pse askush nuk ka reaguar për vdekjen e 16-vjeçares.

Kapllani ka ironizuar duke thënë se komuniteti shqiptar në Greqi e tregon patriotizmin duke ngrënë suvlaqe dhe duke pirë raki Skrapari para flamurit shqiptar.

“Ato 300.000 shoqatat e emigranteve ne Greqi: nxorri ndonjera nje deklarate per shtyp dhe a e ngriti zerin per vdekjen e 16vjecares Μ.Η. nga Shqiperia?

A morret ndonje telefon familjen e saj qe ta mbeshtesni moralisht ne kerkimin e te vertetes?

Se nuk ka vend tjeter ku Shqiptaret te vdesin kaq lehte dhe ne menyre kaq surreale sa ne Greqi. 30 vjete e njejta histori e trishte.

Apo s’keni kohe per deklarata te tilla ju se kohen e kaloni duke share dhe pergojuar njeri-tjetrin, sidomos njerezit e ndershem qe ndihmojne me te vertete komunitetin.

Per mos te folur pastaj per gjoja perfaqesues te komunitetit tone ne Greqi qe patriotizmin e tyre e tregojne vetem duke ngrene suvlaqe dhe pire raki Skrapari para flamurit shqiptar” shkruan Kapllani.

Kujtojmë që Maria Hyseni 16 vjeç me origjinë shqiptare është gjetur e vdekur në Trikala para një kishe. Raporti i mjekësisë ligjore ka përcaktuar se shkaku i vdekjes është bërë rënia nga lartësia.

Prindërit e 16-vjeçares janë shprehur se vajza është vrarë nga dikush, ndërsa motra e saj ka treguar se ajo ishte takuar me një 27-vjeçar oficer police në mesnatë.

Ka mbi 37 vite qe jeton ne Korçen e bukur por Tonin Frrokut, gazetarit te njohur shqiptar, zemra i “rreh” vetem per Shkodren. Lidhjet me kete qytet dhe me sportin e tij i ka shume te ngushta dhe ne shkrimet, komentet apo analizat e tij Vllaznia ze gjithmone vend.

Tonini sot ka festuar ditelindjen, pikerisht 61 vjetorin e lindjes dhe padyshim qe gazeta “Shkodra Sport” nuk mund te mungonte me urimin e saj edhe per 100 vite te tjera te lumtura!

Ka lindur me 17 korrik 1959 ne Shkoder dhe ne rinine e tij do te merrej me sportin e mundjes, por me pas preferon te beje rolin e gazetarit sportiv dhe do te punonte per disa vite tek Radio Shkodra por edhe ne organet e tjera mediatike.

Me pas spostohet ne Korçe, aty ku ka krijuar familjen e tij te re dhe ku vazhdon te jetoje edhe sot e kesaj dite, por pa hequr dore asnjehere nga pasioni i tij i madh, gazetaria. Pas mbylljes se gazetes “Sport Ekspres”, bashkepunon me disa televizione lokale e po ashtu edhe me RTSH Korça, por sakaq eshte i angazhuar edhe si gazetar kronike me televizione kombetare teksa e ben me shume pasion punen e gazetarit.

Tonin Frroku eshte nje vlere e Shkodres dhe kete e tregon me se miri kur flet gjuhe “shkodranshe” te kthjellet e te paster. Nderkohe nuk ka ekip sportiv te Vllaznise e te Shkodres qe udheton drejt Korçes per te luajtur qe nuk pritet e percillet prej tij me respektin maksimal. Ky eshte shembulli i shkodranit te mire qe eshte i shkelqyer edhe si gazetar prej gati 4 dekadash.

Sekretari i parë i Pukës dhe ish kolegu im polici Halit.

Disa muaj para se të arrestohet sekretari i parë i Pukes, hamshori, Thoma Dine, ndoshta i vetmi sekretar i pare rrethi që perdorte një veturë Vollga fringo te re, dhe të kryetarit të komitetit ekzekutiv Bugiç Mata, per të cilin flitej se ishte njeri mirë, kish ndodhur një incident.

Meqene se sekretari i pare i Pukes ishte me nje post te larte ne komitetin qëndror, antar i tij ) ai mbante me vete dhe nje polic shoqerues kur dilte jashte qytetit.

Fati i “keq” i sekretarit te pare, ishte që ai të “ishte edhe pak qefli” femrash (gje qe perflitej ne gjithe qytetin).

Gjatë një sherbimi, duke u këthyer nga Fusharrsi në Pukë, sekretari i parë ndalon diku pranë fshatit Kabash (për nevoja personale) ndersa në fakt jo.

Atë kishte ore qe e priste diku në një ferrë nje drejtuese e partisë, një vajzë shumë e bukur e asaj zone si brigadiere sektori.

Polici shoqërues Haliti ( sekretari i i parë ishte dhe antar i komitit qëndror) po e priste sekretarin për rreth 15- 20 minuta, shqetsohet, merr kallashnikovin qe e mbante ne makine dhe niset drejt pyllit, në kërkim të sekretarin të parë.

I shqetsuar duke kerkuar neper pyll sheh një gëmushë që lëviste.

Haliti heq siguresen e armes dhe vrapon drejt objektivit.

Ndoshta sekretarin e kishin futur ne kurth apo i kishin bere prite ärmiqte e popullit….

Afrohet me shpejtesi drejt gëmushës, kur çtë shohi, mbas saj ishte nje femer lakuriq, dhe sekretari i parë përmbi të…

Shoku Thoma, shoku sekretar therret polici… ju?????

Halit, ik, mu qëro nga këtu dhe më prit në makinë i hakerrehet sekretari…..

Haliti këthehet mbrapsh, por nuk shkon më në vetura e sekretarin te pare, ai ndalon nje skodë me dru që vinte në atë moment dhe largohet drejt Pukës….

Drejt e në sekretari i byrose se deges se puneve te brendeshme,

Takohet me sekretarin e byrose …të cilit i tregon gjithshka çkish ndodhur…

Halit mos je i semure e pyesin ?

Mos je në ënderr ??? Mos, mos,mos….. ???

E pyet dhe ri pyet sekretari i byrose se deges se puneve te brendeshme, por Haliti tashmë thotë vetëm të vërtetën, e sikur te deshte të ndrronte gjë, për të skish më këthim mbrapsh.

Në takim ne DPB vjen dhe shtabi i komitetit te partise, kryetari i degës, komandanti, dhe komisari i divizjonit….

Haliti në të tijën.

Atehere sekretari i byrose se deges e therret Halitin me vete dhe i thote:

Tani Halit mbaju vetem fjaleve, ndryshe ti o i zi e di ku do perfundosh.

Halit të shkrete i moren dhe pistoleten, e larguan nga policia dhe e derguar roje ne ferme, nder kohe Haliti kish nisur leter dhe në Komitetin Qëndror, por …

Letrat ishin gati dhe dita dites pritej arrestimi i Halitit…..

Fati e solli që kurvêria dhe gënjeshtrat e sekretarit të parë për realizimin e planit në drithëra buke dhe kryetarit të komitetit Bugiçit ju doli boja…

Ardhje e nje komisjoni për verifikim nga Tirana dhe vertetimi i mashtrimit te madh…beri qe te arrestohen të dy, (sekretari i pare dhe kryetari i komitetit).

Kjo solli dhe shpëtimin e policit të shkretë, që ish këthyer jo vetëm në rojtar i fermës, por nga dita në ditë priste dhe arrestimin.

Të dy në shërbim.

Unë në atë kohë sapo isha transferuar në D.P.B. Pukë, ndërsa Haliti sapo ish rikëthyer në radhët e policisë….

Te dashur miq, me poshte mund te ndiqni mesazhin tim pershendetes drejtuar Samitit Global “Irani i lire”, i cili zhvilloi punimet sot online! Ne kete samit moren pjese rreth 30 mije pjesemarres nga me shume se 100 vende. sb

“E nderuar Zonja President Rajavi,

Të nderuar zyrtarë të lartë, qeveritarë dhe parlamentarë, kongresmenë, senatorë, miq të shquar të Rezistencës Iraniane.

Luftëtare të lirisë pjesëmarrës në Free Iran Global Summit.

Zonja dhe zoterinj,

Është një nder dhe privilegj i veçantë për mua të përshëndes Zonjën Presidente Rajavi dhe të gjithë drejtuesit e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit, anëtarët dhe mbështetësit e lëvizjes tuaj të fuqishme për Iranin e Lirë, të gjithë ata që marrin pjesë në këtë ngjarje nga dhjetëra vende të botës dhe t’i uroj Samitit Global të “Iranit të Lirë” sukses të plote në punimet e tij.

Të dashur miq, viti 2020 është njëri prej viteve më të vështira për njerëzimin, që nga koha e Luftës së Dytë Botërore, kjo për shkak të pandemisë së Covid-19, nga e cila vuajtën deri sot 14 milionë njerëz dhe afro 600 mijë humbën jetën.

Por ky vit, më i rëndë se për të gjithë të tjerët ka qenë për bashkatdhetarët tuaj në Iran, të cilët u përballën krahas pandemisë të pakontrolluar, dhe me shtypjen e egër, diktaturën teokratike të mullahëve me vrasjet, torturat, burgosjet e qindra dhe mijëra anetarëve dhe mbështetësve të lëvizjes tuaj nga ky regjim barbar.

Por me gjithë këto mendoj se ky samit e gjen rezistencën tuaj si e vetmja shpresë reale për çlirimin e kombit tuaj më të fortë dhe më afër në realizimin e qëllimit të saj madhor, Irani i lirë.

Kryengritja e nëntorit të vitit 2019, në të cilën ranë për t’u bërë të pavdekshëm 1500 bijë dhe bija, martirë të lirisë së kombit tuaj, tronditi thellë themelet e regjimit të mullahëve.

Ndëshkimi i merituar i kryeterroristit të Lindjes së Mesme, gjeneralit famëzi Qasem Suleimani i dha një goditje fatale mburojës së jashtme të regjimit obskurantist të tyre.

Rezoluta e fundit e Kongresit të SHBA dhe rezoluta e paraqitur nga qeveria e SHBA në Këshillin e Sigurimit të OKB ka ngritur në një nivel të ri ndërkombëtar dënimin për regjimin diktatorial të Iranit dhe mbështetjen nderkombëtare për Këshillin Kombëtar të Rezistencës së Iranit dhe planin e Zonjës Presidente Rajavi për një Iran të lirë, demokratik, sekular dhe jo-nuklear.

Po kështu, seria e akteve të fuqishme të sabotimit të kohëve të fundit në objekte nevralgjike për mullahët, dëshmojnë se sot regjimi i mullahëve është më i dobët se kurrë dhe se ai po shkon drejt fundit që diktaturat meritojnë.

Për të gjitha këto, besimi i kombit tuaj te Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit dhe Zonja Presidente Rajavi dhe tmerri i regjimit nga lëvizja juaj e lirisë, janë më të mëdha se asnjëherë më parë.

Unë ndjehem krenar që mbështes lëvizjen tuaj dhe që Shqipëria është sot dheu i juaj i dytë, dhe kam vlerësuar dëbimin e ambasadorit të Iranit nga Tirana, por prerja e plotë e lidhjeve diplomatike me regjimin e mullahëve mendoj se do të ishte përgjigjia më e merituar ndaj akteve terroriste të planifikuara kundër jush, që jetoni këtu në besën e kombit shqiptar, është e domosdoshme.

Duke përfunduar, shpresoj dhe uroj që në një të ardhme të afërt ky Samit të mblidhet në Teheran, kryeqytetin e Iranit të lirë. Suksese!

Nga Regjizor Ilir Fatkoja USA.

Mendoj se kandidati për deputet duhet ta kërkoje vetë përgjegjësinë dhe jo ta “propozojnë” të tjerët.

Këtë mendim e kam shprehur në forumet e PD-së qysh në vitin 92 , por edhe pse nuk u kundërshtua, propozimi s’e gjeti terrenin për tu zbatuar.

Tashmë dihen pasojat që erdhën nga kjo prurje “dhuratë” e cila ndikoi dukshëm në prishjen e imazhit dhe vetë strukturën e partisë.
Koha është për të koregjuar atë që mundet dhe arritjen e rezultateve të larta zgjedhore.
Individi-kandidat e shikon veten ne se mundet a s’mundet ta marrë përgjegjësinë e deputetit.

Vetëm kështu ai u le shkas të tjerëve të analizojnë prurjet e deritanishme të tija në PD.
Anëtarët e PD sakaq do shndërrohen në oponentë të kandidatit, duke parë me transparencë çdo dritë-hije të personalitetit dhe zhvillimit politik të kandidatit, e pas këtij hetimi të hapur do e peshojnë drejt me votë të lirë dhe do jenë plotësisht të ndërgjegjshëm për ta mbështetur dhe jo sabotuar.

Ky moral do ndikojë në sjellje të hapura, larg kamuflimit, hipokrizisë dhe gënjeshtrës.
Deputet nuk është post që të falet por betejë ndershmërie dhe aftësie .

Presidenti Donalt Trump 🇺🇸

Shumë universitete dhe sisteme shkollore kanë të bëjnë me indoktrinimin e së majtës radikale, jo me arsimimin.

Prandaj, unë po i them Departamentit të Thesarit të rishqyrtojë statusin e tyre të përjashtuar nga taksat dhe/ose fondet, i cili duhet ti hiqet nëse kjo Propagandë ose ky Akti kundër Politikës Publike vazhdon.

Donald J. Trump

Too many Universities and School Systems are about Radical Left Indoctrination, not Education.

Therefore, I am telling the Treasury Department to re-examine their Tax-Exempt Status and/or Funding, which will be taken away if this Propaganda or Act Against Public Policy continues.

Our children must be Educated, not Indoctrinated!

Marre nga statusi i Hajro Çini

Trokitja e lehtë i preu tregimin në mes mikut tim të vyer Eshref Zagorçanit. Shoqata e të Përndjekurve dhe Persekutuarve Politikë, dega Elbasan, sapo e kishte zgjedhur kryetar. Priste të intervistohej nga një gazetare gjermane. Hapa derën. Krijesë e një bote tjetër përshëndeti me zë të ndrojtur.

• Mirrëmbrrëma! – E tha në shqip me “r” të fortë dhe buzëqeshi.
  Humba në sytë e kaltër si qielli pranverës. Fytyra e bardhë dukej që nuk kishte parë diell kurrë, ndërsa lëkura delikate, pa rrudha, shkëlqente magjishëm nën tualetin aromëdehës. Flokët i thyeshin bukur mbi jakën e ngritur prapa të pardesysë ngjyrë qumështi, që derdhej mbi trupin elegant deri pak mbi gjunjë. Çizmet femërore, lëkurë kafe të çelur, zbukuronin plot elegancë këmbët e saj të drejta.
• Ç’janë këto që shëtisin me çizme oficerësh në bulevard? – kishte pyetur i marri, Neroni, kur kishte parë nga dritarja e zyrës disa vajza, që kishin veshur çizme të gjata lëkure dhe bënin xhiron e mbrëmjes. Xhiroja në bulevardin e madh ishte e vetmja kënaqësi e tyre.
  Miku im i vjetër Spiro Duni nuk e preferonte.
• Është xhiroja e ajrosjes në oborrin e burgut, – thoshte ai, kur pinim ndonjë gotë te sahati.
  Aq kishte mjaftuar dhe hienat u ishin sulur vajzave të bukura dhe ua kishin shqyer çizmet në rrugë, me thikë. Menjëherë në shkolla dhe qendra pune kishte filluar të punohej marrëzia e radhës.
  “Luftë pa kompromis ndaj çdo shfaqje të huaj”.
  Ndërsa vetë i marri porosiste rroba nga firmat më të mira në botë, në Paris. Bile edhe djathin e merrte nga Franca.
  Zyra në hollin e Skampës, menjëherë sapo të ngjisje shkallët në krahun e djathtë, kundërmonte erë duhani të fortë. Eshrefi i ulur në kolltukun që shikonte nga dritarja u ngrit menjëherë në këmbë dhe e përshëndeti gjermanisht. Gazetaria shtangu.
• Ju flisni një gjermanishte të bukur! Ku e keni mësuar?
  Eshrefi tha se kishte bërë shkollën atje.
• Kur ishin bashkë. Të bashkuara!
  Eshrefi i kërkoi leje të ndizte cigaren.
• Tingëllon ndryshe, bukur në gojën tuaj, – tha ajo dhe aprovoi me kokë kërkesën e Eshrefit.
• Vjeneze, në Vjenë kam studiuar.
  Adela buzëqeshi, sytë i ndritën. Eshrefi fliste për një kohë të largët. Fshehur brenda nënvetëdijes. Në çast u bënë miq të ngushtë.
  Adela filloi ta pyesë për shoqatën, funksionet e saj. Numrin e anëtarëve.
• Është shumë e madhe, ju duhet ta ktheni në parti.
  Eshrefi heshti. Humbi në mendime.
• Kur të bjerë në Moskë komunizmi, – tha ftohtë.
• Ka rënë, – foli ajo pa u menduar.
  Eshrefi ndezi cigare tjetër, këtë radhë pa i kërkuar leje Adelës. Ishte mbrëmje, fillim dhjetori. Jashtë bënte ftohtë, era e Krastës të mpinte veshët. Qyteti ishte zhytur në errësirë të plotë. Falangat komuniste kishin filluar të riorganizoheshin. U siguruan. Katovica po zbatohej. Në fund të fundit kush do t’i gjykonte? Nurembergun e bënë fitimtarët. Këtu cilët kishin fituar?
• Kur të bjerë në Moskë …, – tha Profeti Eshref …
• Diçka për gjendjen ekonomike të anëtarëve?
  Adela mori stilolapsin të shkruajë.
• Është koha për të ngrënë darkë, shkojmë në shtëpinë time! Bisedojmë atje, – e ftoi Eshrefi dhe u ngrit.
  Adela pranoi menjëherë. Morëm rrugën për te Banesat. Lagjja e fundit e qytetit, në periferi, e kishte caktuar Komiteti i Partisë për të dënuarit, deklasuarit dhe të padëshiruarit. Kishte filluar të krijohej kur nisi ndërtimi i metalurgjisë së zezë. Rruga ishte pa ndriçim. Kishte ditë që ndodhte një gjë e tillë. Flitej se e bënin me qëllim ata të nishelektrikut. I prisnin dritat që një kompani tregëtare të shiste qirinjtë dhe e ndanin bashkë fitimin. Arritëm te ndërtesa. Ajo ishte e papërfunduar, punohej në katin e tretë, Eshrefi banonte te hyrja në anë, katin e parë. E ndante me një ish të dënuar tjetër politik, që kishte vuajtur shtatëmbëdhjetë vjet nëpër burgje e kampe pune. Gulagun shqiptar. Eshrefi nxorri nga xhepi një bisht qiriri. E ndezi, hapi derën me të kërcitura. Dera mbahej nga dy mentesha të improvizuara. Copa kamerdareje makine, një në krye dhe një në fund, të kapura me gozhdë te korniza prej druri në mur.
  Brenda lagështirë dhe erë myku mbretëronte. Kur kaluam korridorin e pashtruar drita e zbehtë ra mbi derën e hapur të dhomës përballë; ish i burgosuri politik rrinte shtrirë në shtrat, i mbuluar kokë e këmbë me batanije. U futëm në dhomën e Eshrefit. Ai ndezi llambën e vajgurit, të vendosur mbi një komedinë të vjetër. Ndriçimi i saj bëri të shquheshin orenditë. Në krye mbështetur në mur ishte një krevat portativ i mbuluar me batanije të errët. Në mes një furnelë vajguri e vjetër, që anonte sikur do të shëmbej në dyshemenë e shtruar me rërë. Varur me gozhdë në faqen e murit, pranë derës, ishin një palë pantallona, të cilave nuk u shquhej ngjyra dhe pranë tyre dy këmisha të errëta, ngjitur me to xhup i zi, si prej burgu. Përreth furnelës ishin katër stola të vegjël si ato të një kopështi fëmijësh. Na ftoi të uleshim në to. Adela fshehurazi fshinte lotët.
• Kam pak raki, nga miqtë e internimit.
  Nxorri nga komedina tri filxhanë kafeje. Rakia ishte e fortë, më ra në kokë. Thau edhe lotët e Adelës, që u ngrit ta ndihmojë të përgatiste darkën. Tri pjata me nga pak bizele nga një kanaçe konserve e hapur dhe nga një domate turshi. Në një pjatë të madhe të përbashkët vuri pak lakra të regjura. Në karrigen bosh vuri çerekun e bukës, të ftohtë gur, të prerë në feta. Nxorri nga poshtë krevatit konserva peshku, nga një për secilin. Konservat ishin prodhim i huaj, peshk i tymosur, që shiteshin në kioskat e hapura rishtazi. Mori tre pirunj nga sirtari i parë i komedinës, bëri të dalë jashtë, por e ndaloi Adela.
• I laj unë!
  Ai ndezi qiririn. Dolën bashkë; lavamani ishte në korridor, nuk e kisha vënë re kur erdhëm.
• Ich möchte einen Toast auf Adela ausbringen – Dua të ngre një dolli për Adelën!
  Eshrefi uroi në këmbë dhe trokiti filxhanin me ne që kishim kërcyer menjëherë pas tij në këmbë. Njeriu që kishte kaluar tërë jetën në Gulagun shqiptar u shndërrua në çast, në djaloshin ëndërrimtar të shëtitoreve të Vjenës. Ishte kthyer plot shpresë se atdheu do të bëhej si Evropa.
  Babai i Eshrefit, Beqir Zagorçani e kishte dërguar fëmijën e vetëm të shkollohej në Itali. Pasi kishte mbaruar të gjitha ciklet e studimit atje, djaloshi i ri kishte shkuar në Austri t’i thellonte ato. Gjatë kësaj periudhe Beqiri ishte vrarë në një atentat të ngritur kundër tij në Pogradec, ku punonte oficer i lartë në mbajtjen e rendit. Trimëria e Beqirit tregohej si legjendë në qytet. I shtrirë përtokë, pasi atentatori e kishte goditur pas shpine, Beqiri kishte mundur të nxjerrë nagandën nga brezi dhe godasë në këmbë “trimin” që largohej me vrap. Ishte tërhequr zvarrë deri pranë kriminelit dhe kishte mësuar kush e kishte paguar, pastaj e kishte mbaruar me një plumb në gojë.

U ulëm në verandën e Skampës në katin e dytë. Pranverë. Lulet e mimozës sillnin aromën deri aty lart. Porositëm kafe. Eshrefi preferonte ujë pa gaz.

• Nuk më mbarove së treguari dy momentet fatale; ato që të ndryshuan jetën.
  Afrova njërën tavëll pranë tij.
• S’mbaj mend ku e lamë herën e fundit.
• Kur të arrestuan?
• Ah, po! Herët në mëngjes erdha në Tiranë. Xhem Salla kthehej nga Korça me automobilin e tij dhe më bëri vend.
  Xhema vetë vuajti njëzet e katër vjet në Gulag.
• Duhej të merrja udhëzime për Grupin e Rezistencës që organizohej në Pogradec. Ishim një grup intelektualësh, të tërë të ardhur nga jashtë. Adresën e vendit të takimit do ta merrja nga sportelisti i Hotel Dajtit. Njeri i besuar. Familje e mirë dhe me taban nga zona jonë. Njiheshim familiarisht. E njihja edhe vetë, – psherëtiu thellë. I humbi shikimi, ashtu si me Adelën dikur.
• I ke nëpër këmbë miku im Muçi. Edhe sot pas dyzet e tetë vjetësh. Janë po ata. Të shkollës së “Xherzhinskit”!
• Erdhën kafetë.
• I keni të paguara, – tha kamerierja dhe bëri me dorë nga Skënder Leka, djali i dajos të Eshrefit. Skënderin e kisha mik të vjetër, që nga koha kur ishte kthyer nga Gulagu Spaç. Tani punonim bashkë në Skampa.
• Ishte i infiltruar në organizatën tonë sportelisti.
  Ndezi cigaren tjetër pa fikur ende atë që po pinte.
• Nuk kisha arritur te shkalla e fundit në dalje të hotel Dajtit, kur pesë oficerë të sigurimit më bërthyen nga krahët dhe më futën me forcë në makinë.
  Eshref Zagorçanin e torturuan ditë e netë, me format më të egra. Dy vite radhazi. Kërkonin të tregonte anëtarët e tjerë të organizatës. Trimi rezistoi heroikisht. Kur kriminelët komunistë e panë se nuk e thyen dot, e dënuan me vdekje, me pushkatim.
• Pritja për t’u pushkatuar ishte tortura më e rëndë psiqike dhe fizike që kam kaluar. Lidhur duar e këmbë me zinxhirë, më varnin orë të tëra në një çengel në murin e qelisë me kokë poshtë, si bagëtia.
  U ngrit në këmbë ktheu duart mbrapa, i bashkoi me njëra-tjetrën, bashkoi edhe këmbët, u përkul pak përpara.
• Pasi më lidhnin duart veç dhe pastaj këmbët, i bashkonin me një zinxhir më të trashë, që kapej në të dy anët, kurse në mes kishte një hallkë të madhe, të cilën e varnin në çengelin e ngulur në mur.
  U ul në karrige, thirri kamerieren.
• Na sill një shishe ujë, – dhe u kthye nga unë.
• Minutat e para më dukej sikur brinjët do të më shpërthenin nga krahërori. Pastaj më binte të fikët. Kur përmendesha më kaplonte një dhimbje e madhe. Dy vjetët e hetuesisë kishin bërë të vetën, më kishin dobësur shumë.
  Eshrefin e mbajtën të lidhur me hekura në pritje të pushkatimit për njëqind e tridhjetë e shtatë ditë. Gjatë kësaj torture psikologjike, brenda një qelie, fare i vetëm, ai kishte kaluar kriza të forta mendore.
• Ishim dy Eshrefë: ai fiziku që do ta pushkatonin dhe ai shpirtërori që jetonte në Vienë, i dashuruar … Ditën e fundit togeri më tha:
• Të është kthyer me burgim të përjetshëm dënimi. – Ndjeva keqardhje për Eshrefin fizik.
• Autori i librit Muç Xhepa, me Eshref Zagorçanin.

Shkëputur nga libri me tregime “Në sirtar” i autorit Muç Xhepa.

Nga Sali BERISHA

Per here te pare ne histori OSBE nuk zgjodhi dot Sekretarin e Pergjithshem dhe zyrtaret e tjere te larte te saj pas skadimit te mandatit te drejtuesve aktual.

Miq, organizata e OSBE per here te pare ne tere ekzistencen e saj drejtohet nga nje ekzekutiv me mandat te skaduar. Shkaku kryesor i krizes se emerimit te zyrtareve te saj me te larte e panjohur kurre me pare qendron ne deshtimin spektakolar te kryesuesit te radhes ne detyren e tij per gjetjen e konsensusit midis vendeve anetare per kandidaturat e paraqitura.

Kryesuesi i rradhes te OSBE eshte ministri i jashtem i narkoshtetit te vetem ne Europe, Edvin Droga. Ai sipas burimeve diplomatike qe preferojne anonimatin nuk u pranua per vizite nga homologet e tij te disa vendeve.

Diplomate te tjere qe kane lexuar raportin e OSBE qe akuzon Ramen per 200 milione dollare te paligjshme, ndaj te cilit nuk nxori as dhe nje fjale te vetme kundershtuese, mendojne edhe me keq. Sipas perfaqesuesve te ketij grupi qe nuk duan te identifikohen, kriza erdhi sepse Edvin Droga ka tentuar te beje pazare te leverdisshme per te, me te cilat i ka vene kazmen arritjes se konsensusit.

Te trete, duket kolege nga rajoni besojne se kreu i radhes nuk pati kohe te merreh me arritjen e konsensusit per emerimin e zyrtareve me te larte te OSBE sepse:

a) po merrej me mbjelljet masive pranverore te kanabisit, kuptohet atij “medicinal”dhe se

b) ishte teper i zene ne negociata per prishjen e konsensusit te arritur dhe te firmosur nga forcat politike ne vendin e tij per reformen zgjedhore.

Miq, kryesimin e radhes se OSBE Edvin Kristaq Droga e trashegoi nga qeveria e meparshme, per ta personalizuar ai emeroi veten minister te jashtem dhe mendoj se i erdhi radha te fuse per llogari te Beogradit marreveshjen Kosove – Serbi ne agjenden e tij dhe se do zgjidhe krizen e Ukraines.

Ne fakt e vetmja gje qe beri eshte se solli krizen ne vet Seline e OSBE ne Vjene.

Se fundi, diplomat ne ministrin e jashtme te Shqiperise flasin poshte e perpjete se fajn e ka Saliu pasi kryesimi i OSBE nga Shqiperia, per te cilin po diskretitohemi, u vendos ne kohen e tij.

Si perfundim miq, kesaj i thone nje mbyllje me faqe te zeze. sb

Si qytetar i këtij vendi, por edhe si mjek kam kohë që jam i shqetësuar për paraqitjen në publik të kryeministrrit të vendit im.

Nuk e kam fjalën për anën perverse të tij, për çitjanet, nallanet apo xhaketën e trashë në mes të korrikut.

• 

Unë jam i shqetësuar për shëndetin mendor dhe fizik të kryeministrit të vendit tim!

Në këtë foto kryeministri shihet me pupila të zgjeruara e të sy të devijuar frikshëm , dhe apriori , si mjek unë smund të gjykoj nëse kryeministri i vendit vuan nga ndonjë sëmundje trupore apo larg qoftë përdor ndonjë substancë narkotike.

Në një foto tjetër kryeministri i vendit shihet me pantallona të lagura, por unë si mjek e di që prostata është një mallkim për shumë burra, tek e fundit një kryeministër me probleme prostate , nuk i sjell asgjë të keqe vendit, gjithmonë nëqoftëse është mirë nga të tjerat, sidomos mendërisht .
Ajo që më merakos është balli i nxirë i kryeministrit të vendit tim, e ajo që mi shton dyshimet se kryeministri i vendit tim nuk gëzon shëndet të mirë është një foto ku në sytë e tij vërehen lehtë sklerat e përgjakura !

Sklerat e gjakosura të kryeministrit të vendit tim duhet të na shkundin fort!

• 

Ato mund të jenë një paralajmërim serioz se shëndeti i kryeministrit tonë mund të jetë në rrezik!

Unë nuk i kam harruar për asnjë çast logorrhetë e çdo pasditeje të kryeministrit në muajt mars e prill ku fliste për mijëra të vdekur, arkivole mbi dhe, nën dhe, dhunë, burgosje, shfarosje etj. por tashmë kur shoh sytë e përgjakur të tij , si qytetar dhe si mjek ju bëj thirrje të gjithë atyre që rrethojnë kryeministrin të kujdesen për të !

Është më mirë të mbivlerësohet thirrja ime për kjdes ndaj shëndetit të kryeministrit se sa të injorohet!

Shëndeti i lkryeministrit nuk i takon vetëm atij!

Sinqerisht, Ilir Allkja, mjek.

• 

Nga Kastriot Dervishi

Kam qenë gjithnjë për mospublikime emrash të rrjetit sekret të Sigurimit të Shtetit, nisur nga dy rrethana kryesore: nga mungesa e provave dhe të rasteve të rrjedhura nga rekrutimet e dhunshme me material shtrëngues në kushte pengmarrjeje. Mund të publikohen menjëherë emrat e rezidentëve, strehuesve (të banesave vetjake), si dhe të çdo komunisti apo të besuari të regjimit. Sepse kjo kategori është rekrutuar me dëshirë dhe pa material shtrëngues. Te kategoria e strehuesve, bëjnë dallim ata që kanë pasur mjedise shtetërore të punës së përditshme si shkollën, uzinën, studion, etj, të cilët nuk mund të kundërshtonin urdhrin që i vinte. E vlerësuar në tërësi, në gjendje fiktiviteti është 70% e agjenturës, që do të thotë se çdo përgjigje mbart këtë masë gabimi në kuptimin e një përgjigjeje të saktë.

Në historitë e shumta të njerëzve që e kanë vuajtur qenien të regjistruar si bashkëpunëtorë të Sigurimit, por nuk i kanë shërbyer fare atij, është rasti i një aktori shumë të njohur e shumë të dashur për publikun, të cilit i vunë pseudonimin “Besa”. Emri i tij doli fillimisht në vitin 1974 gjatë implikimit në një proces ndaj një regjisori. Dilte se ai ishte i pakënaqur për jetën që i bëhej artistit, për repertorin, etj. Për këto deklarata u thirr nga zëvendësdrejtori i Punëve të Brendshme të Tiranës Kadri Ismailati dhe u këshillua. Pësoi tronditjen e parë. Ishte viti kur në kulturë po jepeshin goditje. Mund të përfundonte në burg. Familja mund të internohej, etj, etj.

Por menjëherë u vu në përpunim për të parë në kishte aktivitet. Pavarësisht se nuk doli ndonjë gjë, u vu në plan për t’u rekrutuar. Me rekomandim të Degës së 8-të të Drejtorisë së Parë të Sigurimit të Shtetit në MPB, u thirr dhe u detyruar të nënshkruajë deklaratën e bashkëpunimit. I tronditur nga takimi i fshehtë, i rënduar psikologjikisht, i drejtohet operativit Piro Katro dhe shefit të Seksionit të 5-të Ilo Noti: “Çfarë kam bërë se na tmerruat”? Në përshkrimin e veprimtarisë së tij, thuhej:

“Vumë re se kandidati pranoi bashkëpunimin, por jo me entuziazëm. Mbasi iu dhanë udhëzimet e nevojshme dhe ia la data e takimit, ky në ditën e caktuar nuk doli. Pasi u kap nga punëtori operativ, erdhi disa herë në takim. Duke parë se ky nuk ishte në rregull dhe korrekt, është kapur përsëri nga punëtori operativ dhe i është folur ashpër deri në atë shkallë sa vetë bashkëpunëtori tha: “Po ua them troç. Këtë punë nuk e bëj dot. Nuk u thashë atë ditë që biseduam këtë, sepse kisha droje dhe nuk e dija si ishin rregullat” (ciatuar me korrektim letrar se sigurimsat nuk dinin ta shkruanin gjuhën shqipe). Për arsye se u gjykua se kishte “koncepte armiqësore” dhe zhvillonte edhe vetë “veprimtari armiqësore”, u përjashtua nga rrjetit agjenturial.

Makthin e pasjes së një pseudonimi, aktori e vuajti shumë. Ai dha dorëheqjen nga një funksion shtetëror në prag të funksionimit të ligjit të vitit 1995 të kontrollit të figurës, sepse e dinte që askush nuk do dëgjonte historinë e tij. Sepse këtu të quajnë bashkëpunëtor edhe pa bërë asnjë raport.

Nga: Gjin Progni

Tri janë hyjnitë e kësaj bote njerëzore: lindja, martesa dhe vdekja.

Nëse e përjashton njërën prej tyre, ne dalim jashtë të vërtetës së jetës, ose thënë ndryshe, nuk dimë ta jetojmë jetën.

Jeta, sa është kohë dhe hapësirë për njerëzimin, po aq është ndërgjegje, që pjell diversitet, i cili është mrekullia e jetës.

Lindja është mrekulli, që e përjetojmë të gjithë si të tillë. Po kështu, një tjetër mrekulli është edhe martesa, si burim jete e vazhdimësie.

Po vdekja?

Mjerisht, ne vdekjen e masakrojmë me të gjitha aftësitë denigruese të trurit tonë mahnitës, ndonëse vdekja është, po aq ligjësi dhe mrekulli, e kësaj bote.

Kjo, që shpreha më lart, nuk ka për qëllim asesi t’i ngrejë himn vdekjes.

Jo, jo, kurrësesi.

Por, nëse duam ta jetojmë të vërtetën, që jeta na ballafaqon pa na pyetur për mundësi përzgjedhjeje, ne duhet të jemi të ndërgjegjshëm, deri në kurrajo vazhdimësie, t’i jetojmë mrekullisht, që të trija këto faza.

Mjerisht, mrekullinë martesë, shumëkush nuk e shijon.

Burri mrekullohet, që guaja e tij lind, sigurisht dhe gruaja, por burri ka fodullëkun të mendojë, pse vajzë apo djalë, kur në fakt gruaja/nëna ka mbërritur deri në limitet e mohimit të vetvetes, që jeta të vazhdojë.

Në dasëm hahet e pihet aq me gëzim, sa duhet dhe muzikë, si eliksir i gëzimit, duke shpërfillur deri në harresë, se kjo/ dasma rëndom, mund të jetë jo vetëm fillimi i një jete ndryshe, por realisht, aspak të dëshiruar, le pastaj të ëndërruar nën tingujt e gëzueshëm, sytë gazëplotë e bujarinë e pamatë të urimeve.

Një pesimist do të ngrohej në fatalitetin e dhëmbjes e, i përvëluar  nga ajo, do donte të na mbushte mendjen se, ja, kjo jetë është dhembje.

Në fakt, është mahnitëshëm e kundërta.

Është pikërisht dhembja, që na ka mësuar të gëzojmë, të jetojmë, të kemi shoqëri njerëzore e përparim. Dhembja është e vetmja shkollë e jetës, dhe si e tillë, duhet domosdoshmërisht ta trajtojmë atë, si prag gëzimi, si burim gëzimi, jete e vazhdimësie.

Dhe dhembja e vdekjes është hapësirë për jetën, që në dasma e shohim me sytë e shpresës, dhe pse nuk e shohim me sy.

Librat hyjnorë dhurojnë veç paqe, dashuri e jetë, është egoizmi njerëzor, lakmia, që ndjellin në skenën e jetës të keqen, pesimizmin, dështimin, përhumbjen deri në lot, por jo ajo, që na mësojnë këto libra.

Jeta është stinët, që duhet t’i jetojmë e, gëzimi është pranvera e jetës, por në ndryshim nga stinët e motit, që nuk varen nga ne, jeta varet nga ata që ishim, jemi dhe duhet të jemi, pra varet nga ne, ndaj kurrë nuk duhet ta kursejmë kurrajon e dashurinë, që  jeta jonë të jetë e gëzueshme, themel i gëzimit të pasardhësve tanë.

Jeta ka kurrajo të jetojë si lule në mes të një shkëmbi të ashpër, ashtu dhe në grejëzra vullkanikë me ujë, që valojnë në dyshemenë e oqeaneve, në shkretëtira e në akullnaja, kudo.

Është privilegj i rrallë i gjithësisë, privilegji i jetës, që ka planeti ynë tokë.

Ne, njerëzit, jo vetëm duhet të kemi kurrajo të pamatë ta jetojmë, gëzojmë e shijojmë jetën, por po aq përgjegjësi, që ta ruajmë e ta trashëgojmë atë.

Biografia

Poeti Gjin Progni ka lindur ne Salce te Nikaj-Merturit. Shkollen e mesme e ka mbaruar nëgjimnazin “Asim Vokshi” në qytetin e Bajram Currit. Studimet e larta i ka mbaruar ne Universitetin e Tiranës, Fakulteti Ekonomik.

Ka shkruar poezi që në moshë të vogël, por për arsye të ndryshme, poezitë e tij e kanë njohur dritën e botimit vetëm në demokraci në vëllimin “Krisja e zemrës”.

Gjin Progni i përket brezit të poetëve më të rinj, shpirti i të cilëve, falë demokracisë, arriti të dalë nga gërmadhat e shpirtave që përçudnoi gjatë 50 vjetëve ferri i diktaturës enveriste.

Nga Red VARAKU

Edi Rama ka vendosur që të bashkohet me kamikazët e “opozitës parlamentare” kundër Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe vendeve perëndimore dhe të shkelë dakortësinë e arritur në tokën e ambasadës amerikane me bekimin dhe vulën e Sekretarit Amerikan të Shtetit.

Të bindur në humbjen e zgjedhjeve përballë Opozitës së Bashkuar, ata kanë vendosur të bllokojnë rrotacionin duke ndërhyrë në mënyrë të njëanshme në Kushtetutë për të bllokuar koalicionet, si asnjë herë tjetër në historinë politike të pluralizmit.

Dihet që Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe vendet Perëndimore prej 30 qershorit, 2019 janë angazhuar në një betejë kundër çetës së Surrelit, që po mban peng Shqipërinë në rrugën e saj të integrimit në BE.

Ata njëzëri kanë mbështetur dakortësinë për reformën zgjedhore dhe kanë deklaruar se ajo është e paprekshme. Gjithashtu, ata kanë dënuar çdo përpjekje për devijimin nga kjo dakortësi.

Ambasadorja Amerikane Yuri Kim ka deklaruar që marrëveshja duhet të votohet ashtu siç është . Po ashtu dhe komisioneri për zgjerimin Verhelyi deklaroi se marrëveshja e 5 qershorit është e panegociueshme.

Mbi të gjitha, ato nuk kanë pranuar dhe as kanë denjuar ta përmendin mundësinë e prishjes së asaj dakortësie, që në fakt është një akt i pastër zjarrvënie për Shqipërinë.

Tani, pak muaj para zgjedhjeve, është e qartë se Opozita e Bashkuar e ka në krah të saj SHBA dhe BE. Ndërsa, të gjithë bashkë janë në një betejë me çetën e mrrolur të Edi Ramës dhe Murrizit. Nuk besoj ka dyshime për këtë.

Problemi është që si është e mundur që një çetë e tillë e lodhur dhe diskretituar mund ta çojë nëpër mend se mund të përballet me një aleancë të tillë?

Është e qartë që kryeministër, i një vendi anëtar të NATO-s, që e çon ndër mend t’i shpallë luftë SHBA dhe BE, mund të jetë gjithçka , por vetëm shqiptar nuk mund të jetë.

Në fakt nuk na befason një qëndrim i tillë i të majtës shqiptare. Shqipëria ka pasur gjithnjë të tillë në fazat kritike të historisë së saj, që kanë tentuar të na pengojnë në rrugën drejt Perëndimit.

Dihet që të majtës sa herë i është rrezikuar pushteti, ka kërkuar ndihmë tek Rusia dhe tek Kina motër. Rama nuk është i fundit i kësaj race tek e majta dhe nuk është i vetmi.

Por, sot kjo është praktikisht e pamundur. Askush nuk mund ta mbajë dot peng Shqipërinë, sepse Shqipëria është anëtare e NATO-s dhe e ka të bazuar sigurinë kombëtare tek aleanca me SHBA dhe Bashkimin Europian.

Ndaj, kush tenton, ose është idiot, ose duhet ta ketë vërtetë hallin shumë të madh.

Lufta çlirimtare e popullit martir të Kosovës, ishte një luftë e drejtë.
Populli i Kosovës, ushtria çlirimtare e tij (UÇK) luftoj për tu mbrojtur nga genocidi sërb, brenda pragut të shtëpisë…në mbrojtje të fëmijëve, nënave, grave, dhe familjeve të tyre.

Askush nuk mund të njollosi atë luftë çlirimtare të pa barabartë, të popullit martir të kosovës në trojet e veta, perballë një ushtrie vrastare te armatosur deri në dhëmbë, dhe paramilitareve serbë (vrasesit e paguar)

Askush nuk mund te mos falenderojë vendosmërinë dhe ndimen e madhe te SHBA dhe NATO_s në çlirimin dhe pamvarsine e Kosoves.

Askush nuk mund të mos i jete mirnjohes punes heroike dhe përpjekjeve të mëdha diplomatike me Europen, SHBA – NATO të presidentit historik te Kosoves z.Ibrahim Rugovës.

Me dy miq.
Dy ish luftëtarë dhe drejtues të luftës për çlirimin e Kosovës…UÇK.

Komandant Leka
Daut Rexhepi, luftëtar, Komandanti brigade i UÇK në kosovë dhe Maqedoni.

Major Ramabaja.
Ushtaraku i karierës, luftëtar, drejtuesi i UÇK, Major, Nazif Ramabaja (FARK) Ushtria Çlirimtare e Kosovës.

• 

• 

• 

Publikimi i përkthyer ne shqip një shkrim i publikuar në gazetën serbe “Danas” mbi diskutimin e gjatë diplomatik për shkëmbimin e teriritoreve mes Serbisë dhe Kosovës, ku një nga vlerësimet e këtij shkrimi është edhe fakti se ideja në fjalë është serbe dhe se ajo i është prezantuar publikut serb si zgjidhje e problemit të Kosovës në 10 vitet e fundit.

Sipas mendimit të Goran Miletiçit, Drejtor për Organizatën europiane Civil Right Defenders, deklarata e Xhon Boltonit nuk është befasi për askënd, në mënyrë të veçantë jo në Serbi, sepse përfaqësuesit e pushtetit në dhjetë vitet e fundit e kanë paraqitur këtë model si thelb të zgjidhjes edhe të asaj që është në përputhje me idenë e Presidentit të Serbisë sipas së cilës, “Serbia duhet të marrë diçka”

thuhet në shkrim. 

Pra ideja që është diskutuar me palën shqiptare është serbe, një opsion për zgjidhje i Serbisë dhe ajo ka avancuar në tryezën e dialogut diplomatik duke zëvendësuar dialogun e mëparshëm që e sheh pajtimin si pjesë të emëruesit demokratik. 

Në këtë kuptim, pala shqiptare ka pranuar të dëgjojë dhe të marrë në konsideratë një variant që asaj nuk i jep asgjë veç…njohjes nga Serbia. Për çfarë vlen kjo njohje në kushtet kur marrëdhëniet tregëtare mes dy vendeve janë zhvilluar normalisht? Sigurisht që ajo është e dobishme, por këtu çështja shtrohet për të vlerësuar nëse a vlen që një akt nga Serbia të blihet me lëshimin e një pjese të territorit? 
Mesa duket jo. Sepse krijimi i një precedenti të tillë në Kosovë do të krijonte kushtet optimale për të vepruar njësoj në Qipro dhe në Ukrainën Lindore.

Ndoshta kjo është arsyeja që Europa në përgjithësi e diskreditoi dhe e sabotoi këtë Pazar duke rihapur rrugën e dialogut mes Kosovës dhe Serbisë e duke zëvendësuar fjalën Njohje me Normalizim. Ky normalizim ka ndodhur dhe nënkupton bashkëjetesë dhe kontakt të vazhdueshëm. Këtë duhet ta pranojë përfundimisht Serbia për të normalizuar më në fund edhe regjimin e vet psikik si një vend që nuk meriton asgjë më shumë se të tjerët në këtë rajon. 

Oferta serbe duket se kishte cilësi të spektaklit politik përderisa ngjit në administratën amerikane. Por ky është një problem I pritshëm. E papritur është sjellja e Thaçit dhe Tiranës zyrtare të përfaqësuar nga Edi Rama. Serbisë i është ofruar anëtarësimi në BE në këmbim të pjesëmarrjes në dialog dhe normalizimit, ndërkohë që ShBA nuk ofronte asgjë por imponoi një presion të njëanshëm që çoi deri në largimin me puç të Albin Kurtit nga detyra e kryeministrit. Pra parimi “Serbia duhet të fitojë diçka” kishte brenda dy zgjidhje: BE-në dhe tolerimin e neutralitit ushtarak të Serbisë e së fundmi, me bekimin e Thaçit dhe dakordësinë e Edi Ramës edhe opsionin e zhvatjes së një llokme territoriale. 

Pse u tolerua Serbia deri në këtë pikë? Kjo mbetet e paqartë, por procesi ndaj Thaaçit shpjegon shumë gjëra. Sikundër deklarimet e fundit në Serbi na zbulojnë se jo të gjithë në fqinjin tonë verior janë dakord me këtë opsion. Po kryeministri i Shqipërisë pse u investua në një skenar që e sabotonte pajtimin serbo – shqiptar dhe e vinte Kosovën në pozita poshtërimi? Një shpjegim është se politika e jashtme e vendit tonë lëviz sipas interesave të lobeve të caktuara të huaja që i japin garanci dhe mbrojtje njërit politikan apo tjetrit. 

Një tjetër shpjegim është mendësia e pazarit e praktikuar në raportet mes shteteve dhe ambicia e rolit mbishtetëror të njëri e tjetrit njësoj si në rastin e Marrëveshjes së Prespës. Por koha do zbardhë edhe arsye të tjera, padyshim. Ajo që ne sot dimë me siguri është se kjo ishte një marrëveshje e nengociuar nën rrogoz, sa më larg syve të opinionit publik shqiptar dhe në këmbim të interesit personal të disa njerëzve. Aq sa u fol hapur për preferencën e ShBA ndaj Europës. Sot është kjo e fundit që po kërkon rolin e vet dhe për vende si Serbia e Kosova është e tepërt të luhet edhe me unionin në fazën e tanishme. Është e vërtetë që Kosova u mashtrua për liberalizimin e vizave, me pa të drejtë, por kjo nuk i jep kujt të drejtë te eksperimentojë të ardhmen e saj.

Sot letrat kanë dalë mbi tryezë dhe nëse Europa merr rol drejtues në dialogun mes Serbisë dhe Kosovës ne duhet të shpresojmë të paktën për një gjë: aty kanë nxjerrë jashtë Tiranën zyrtare që gatan gjellët më të ndyra të kësaj bote sepse është servja më e paskrupullt e kujtdo që paguan. Le të mbajë rolin e këshilltarit të Thaçit që është tanimë një president republike nën akuzë, që po mbron veten me imunitetin e shtetot që përfaqëson, e që presupozohet se duhet ta mbronte e nderonte.

Basir Çollaku/

Me gjithë këto shkërmoqje Kushtetute, këmbëshkelje të përditshme asgjësimi të saj, Prokurori i Përgjithshëm, mund të kërkojë me emergjencë arrestimin e Edi Ramës. Në këtë mënyrë, ka vepër penale mjaft për të vepruar me shpejtësi.

Kjo përpara se të rreshkasim në diktaturë nga përdorja e ca horrave që kanë lakër në kokë e shushunja në stomak.
Shpëton Kushtetuta, shpëtojnë zgjedhjet, shpëton PS-ja… dhe shqiptarët.
Nuk është pak. Si fillim ai mund të ishte i pandehur për menaxhim të pasojave të tërmetit e pandemisë, ku e ku më herët, se ka zullume lemerisëse brenda tyre.
Njëherësh, një hetim ryshfeteve dhe privilegjeve financiare që kanë përfituar kungujt me mandat në Kuvend. Një hetim në detaje.

Faktet bërtasin. Janë ca të ndenjura në karrige ligjbërësish të rrumbullakosur e dhjamosur nga bakshishet nëpër xhepa, llogari e pronësi. Sigurisht, sa më gjatë të shkojë pezull, aq më shumë do djegë të ardhmen e vendit.
Se historia e trojeve plaçkë në Kosovë me Vuçiç e Soros, do të jetë një marramendje tjetër që i ka plasur në duar Edi Ramës dhe një shtet serioz do e kishte bërë padinë për vepër të rëndë penale.

Ajo duhet zbardhur !
…apo sherri personal i Edi Ramës me Bechettin që kushtoi 110 milionë euro. Dhe Sekretari i tij Agaçi e di më mirë me përvojën italiane, se kush duhet të paguajë, Rama apo qytetarët.
Por, pak Prokurori do i bënte mirë vendit.
Një vend në greminë për një urdhër-arresti.
Nëse nuk e bën Prokuroria, duhet ta bëjmë ne, qytetarët…

Nga Red VARAKU

Gjermania ka reaguar në mënyrën më të ashpër ndaj përpjekjeve të Ramës për të bllokuar rrotacionin politik nëpërmjet shkeljes së dakortësisë që u arrit në Ambasadën Amerikane nën garancinë e Sekretarit Amerikan të Shtetit. 

Kjo sepse ata janë investuar në zgjidhjen e krizës politike shqiptare, që do të thotë janë investuar në largimin e Ramës . Provë për këtë është publikimi i përgjimeve nga gazeta prestigjioze BILD pikërisht nga Gjermania. 

Ka të dhëna që vendimi për largimin e Ramës është marrë pikërisht në nëntor të 2018, para protestave studentore , dhe arsyeja është përfshirja e Ramës në pazarin e ndarjes së territoreve, për të cilën Gjermania është absolutisht kundër. 

Fillimi i 2019 e gjeti Shqipërinë në këmbë kundër këtij kryeministri, kohë kur opozita mori dhe vendimin më radikal të ndërmarrë ndonjëherë nga një opozitë politike këto 100 vjet dhe u angazhua në protestat më të mëdha opozitare në vendin tonë. 

Ishte pikërisht z. Wahdepul, i cili u ofrua për të zgjidhur krizën shqiptare, menjëherë pas dekretit të Ilir Metës për shtyrjen e zgjedhjeve, por u refuzua me harbutëri nga Rama, pikërisht sepse ky i fundit e kishte të qartë nga po i vinte sulmi. 

Kjo sigurisht me ndihmën e Bolton, që foli nëpërmjet zërit të Mathew Palmer. Sigurisht, deklarata e z. Palmer atëherë, edhe pse ishte korrekte dhe shmangu një përplasje të ashpër civile, u pa me shumë dyshim nga shqiptarët, shumica e të cilëve nuk e kuptuan këtë gjest. 

Kjo është arsyeja se pse Mathew Palmer nuk është shprehur më kurrë për krizën shqiptare, sepse atij i është hequr çdo rol në lidhje me këtë krizë. 

Thënë kjo gjithçka ka ndodhur më pas është diktuar nga Berlini , presioni i të cilit arriti kulmin me bllokimin e integrimit dhe kushtet e Bundestagut. 

Tani Rama bashkë me qentë e tij personalë e kanë fare të qartë këtë. Ata e dinë se vendimi për largimin e tij është marrë dhe nuk ka asnjë shans për kthim pas. 

Kur rezistojnë thjesht bëjnë sikur. Kjo për të mbajtur mbështetësit me gajret. Të gjithë e kanë të qartë që trimi do të zbythet, ashtu siç është zbythur gjithmonë kur ka ndjerë frikën. Por, ne thjesht urojmë me zemër që trimi ynë të mos ndalet, në mënyrë që të mos i mbetet më as nam dhe as nishan.

Ndaj, shko or trim!

Plas keq mes Bollinos dhe Abilekajt/ Bushati: Deputetët e opozitës parlamentare letra higjienike të Edi Ramës

Enton Abilekaj foli me tone të ashpra ndaj qeverisë duke thënë se Rama me listat e hapura kërkon të prishë marrëveshjen e 5 qershorit. Ndërsa gazetari Andi Bushati i konsideroi deputetët e opozitës parlamentare si “letra higjienike” të Edi Ramës.

Pjesë nga debati në “Open”:

Bollino: Kur është bërë marrëveshja e 5 qershorit, opozita parlamentare nuk është përfshirë plotësisht në negociata. Edhe faktori ndërkombëtar ka bërë negociata me tre aktorë, duke harruar faktorin e katërt, ndoshta faktori më i rëndësishëm edhe se PS dhe LSI. Faktori i katërt është ai grupi me 44 deputetë.nullnull

Bushati: Jeni seriozë tani.

Bollino: Ata i kanë bërë presion Partisë Socialiste për votat. Edhe PS mund ta ketë përdorur, por ndryshimet kushtetuese duan 94 vota.

Abilekaj: Po boll, mos gënje, mos shërbe më se u lodhe. Je shërbëtor i paguar, je lëtyrë e paguar. E gjitha kjo bëhet për të prishur koalicionet. Historkisht Partia Socialiste ka qenë parti e parë dhe është rrëzuar me koalicione. Tani ai kërkon të ndalojë koalicionet. Pra ai që në 2017 i vodhi votat, bëri presion administratës kërkon që tani vjedhjen ta bëjë me ligj.

Bushati: Këta janë ca sharlatanë që nuk mund t’i marrim si faktorë në lojë. Ka njerëz që kanë votuar mbi 20 herë për Edi Ramën. Nuk po flas për këtë luftën partizane këtu. Ata kanë votuar si letra higjienike të Edi Ramës. Janë ca të blerë që nuk mund t’i marrësh seriozisht!

Bundestagu gjerman nuk do të aprovojë konferencën e parë ndërqeveritare dhe hapjen e negociatave të anëtarësimit, për aq kohë sa nuk miratohet marrëveshja e 5 qershorit nga Parlamenti pa asnjë ndryshim dhe pa ndryshime kushtetuese që minojnë këtë marrëveshje.

Zv.kryetari i Grupit të CDU-CSU në Bundestagun gjerman,Johann Wadephul ka reaguar ashpër pas qëndrimit të maxhorancës, e cila sot votoi ndryshimet Kushtetuese, ku u vendos heqja e koalicioneve parazgjedhore.

Në një reagim për mediat Johann Wadephul ka deklaruar se ndalimi i koalicioneve parazgjedhore do të ishte një shkelje serioze e marrëveshjes së 5 qershorit. Numri dy i CDU-CSU thekson se ndryshimi kushtetues do të minonte reformën zgjedhore.

“Me marrëveshjen e 5 qershorit dhe marrëveshjet e tjera të bazuara mbi të, qeveria dhe opozita kanë hartuar një reformë të mirë zgjedhore. Kjo reformë zgjedhore tani duhet të miratohet nga Parlamenti pa ndryshime, ashtu siç përcaktohet në marrëveshjen e 14 janarit 2020. Atëherë do të përmbushej kërkesa e bërë nga BE dhe Bundestagu gjerman për të kryer një reformë zgjedhore në një proces gjithëpërfshirës midis qeverisë dhe opozitës – përfshirë opozitën ekstra-parlamentare.

Por tani po dëgjojmë për vendime në Parlament, për të ndryshuar marrëveshjet e 5 qershorit dhe kushtetutën, duke ndaluar formimin e koalicioneve zgjedhore nga partitë përpara zgjedhjeve.

Të dyja këto ndryshime, nëse do të miratohen nga Parlamenti, do të ishin një shkelje serioze e marrëveshjeve të 5 qershorit dhe 14 janarit.

Ndryshimi kushtetues për më tepër do të minonte tërë reformën zgjedhore dhe kështu do ta asgjesonte atë.

Në praktikë, kjo do të thoshte, se Parlamenti shqiptar do të bënte te pavlefshme reformën zgjedhore të arritur me marrëveshjen e 5 qershorit. Kjo do ta vendoste parlamentin shqiptar dhe shumicën qeverisëse, përfshirë Kryeministrin, kundër vendimit të të gjithë krerëve të shteteve dhe qeverive të Bashkimit Europian, të marrë në mars të këtij viti, dhe do të vinte në veçanti në pikëpyetje perspektivën e Shqipërisë në Bashimin Europian”, thekson Wadephul.

Më tej, Zv.kryetari i Grupit të CDU-CSU thekson se “Për më tepër, një qasje e tillë do të ishte një shkelje e jashtëzakonshme e besimit ndaj BE-së, OSBE-së dhe aktorëve të tjerë ndërkombëtarë që kanë dhënë një kontribut të rëndësishëm për arritjen e një reforme të mirë zgjedhore.

Bundestagu gjerman nuk do të aprovojë konferencën e parë ndërqeveritare dhe hapjen e negociatave të anëtarësimit, për aq kohë sa nuk miratohet marrëveshja e 5 qershorit nga Parlamenti pa asnjë ndryshim dhe pa ndryshime kushtetuese që minojnë këtë marrëveshje.

Prandaj u bëj thirrje kolegëve në Parlamentin shqiptar: Bëni një hap të madh drejt forcimit të demokracisë në vendin tuaj dhe miratoni reformën zgjedhore siç përcaktohet në marrëveshjen e 5 qershorit. Dhe hiqni dorë nga ndryshimet e planifikuara kushtetuese që do ta shkatërronin reformën zgjedhore. Vetëm atëherë ju do të keni akoma mbështetjen e fortë të Bundestagut gjerman.

Prandaj: mos vini në pikëpyetje perspektivën e BE-së për vendin tuaj! Populli shqiptar nuk e meriton këtë!”.

Shkëlqim Gjocuka.

Jo rrallë pyes vehten çfarë i shtyn disa themelues të PD-së, pjesëmarrës në grevën e urisë, të vjellin vrer papushim ndaj saj duke sjellë neveri, ndërkohë që vazhdojnë të mburren si grevistë apo themelues?

Po të ishte keqqeverisja sa herë ka qënë në pushtet apo keq manaxhimi i situatës së fundit parazgjedhore do ti mirëprprisja dhe mirëkuptoja shqetësimin e tyre qoftë dhe i padrejtë, por çështja është diku tjetër.
-Qefmbetja dhe meskiniteti që nuk ju dhanë detyra të rëndësishme si deputet, ministra etj, etj.

Grupet përzgjedhëse kanë bërë vërtet shumë gabime gjatë përzgjedhjes, duke parë sot kapacitetin dhe intelegjencën e mjaft prej tyre, por edhe pozicionimin interesant të tyre, gjykoj se kanë bërë mirë që nuk i kanë promovuar, dhe ju kanë dhënë detyrat që meritonin.
-Në grevën e urisë por edhe në themelimin e PD morën pjesë edhe mjaft të dërguar të PP dhe sigurimit të shtetit, të cilët pozicionohen jo rrallë në extrem kundër saj, kuptohet pas çjerrjes së maskës, por ka edhe një pjesë të cilët akoma vegjetojnë në PD fatkeqsisht, dhe afrohen sa herë ndjejnë erën e pushtetit. Këta të fundit janë akoma më të rrezikshëm, pavarësisht se tashmë po shkojnë drejt diskreditimit të plotë të tyre me statuset, komentet, postimet, por edhe mendimet që japin, të cilat janë kryekëput dashakeqëse dhe në kundërshtim me platformën fituese të PD.
-Një grup tjetër “të mënçurish” marrin për sipër të gjykojnë PD-në, punën e saj, kryesinë, kryetarin e radhës, degët, grupseksionet, etj, duke marrë përsipër rolin e edukatorit, mësuesit, predikuesit, pa e kuptuar se shokët e tyre majtistë fërkojnë duart nga mbroçkullat që artikulojnë, kuptohet në dëm të PD-së, duke qënë jo vetëm dashakeqës por edhe inkoherentë.

• Për grupin e sigurimit të shtetit nuk po shtoj gjë pasi pjesa më e mirë e tyre është pozicionuar hapur, është e vetëdiskredituar, dhe nuk meriton vëmëndje. Ato pak që kanë ngelur vazhdojnë lëpirjen si gjithmonë, por do të largohen dhe do të bashkohen me grupin e madh sapo të kuptojnë se nuk i pëlqen njeri dhe se nuk vlejnë për të ardhmen e PD-së.
  Të mos harrojmë se ka edhe studentë të dhjetorit 90 që ishin dhe janë ish bashkëpunëtor të sigurimit të shtetit, pavarësisht se të rinj.
  -Radhët e këtyre njerëzve meskinë do të shtohen kur mendon se në çdo rreth ka 20-30 kandidatura për deputetë apo kryetar bashkie, nga të cilët do të mbeten 140 kandidatura për deputetë dhe 62 kandidatura për kryetar bashkie. Një pjesë e këtyre kandidaturave e quajnë PD një lopë që duan ta mjelin meqë pritet të vijë në pushtet. Këshilla ime është se 90% e tyre duhet të japin dorëheqjen dhe të vazhdojë gara drejt fitores, pavarësisht propozimit të tyre nga baza.
• Ka dhe një grup të cilëve ju mundësoi PD qëndrimin mbase të pamerituar në Tiranë për 30 vjet, i bëri dhe me lekë, dhe me ndonjë detyrë që kurrë nuk e bënë përsëmbari, por që në mendime, koncepte, ide, veprime, qoftë dhe në kulturë dhe edukatë, kanë mbetur “fshatar” të rëndomtë jashtë çdo logjikë bashkëkohore.
  Shkak për këtë analizë u bënë mjaft postime fesbuku, të cilat të kamufluara por edhe hapur tentojnë të pengojnë proçesin, të përçajnë strukturat dhe elektoratin, duke nxirë punën e bërë dhe që po bëhet në drejtim të përzgjedhjes së kandidaturave përfaqësuese.
  -Një grup tjetër është grupi i të rinjëve pretendentë, (për një pjesë të të cilëve mbase është edhe herët), të cilët akoma nuk janë rrjeshtuar në pjesën “elitë”, por që premtojnë për të ardhmen. Pa llogaritur këtu një pjesë fesbukjane të vetkënaqur masturbativisht pa motiv, që nuk arrijnë të vlerësojnë vehten se çfarë meritojnë.
  Për ata që e quajnë veten demokratë ka vëtëm një kundërshtar, Edi Rama, prandaj duhet të ndalojnë menjëherë llomotitjet anti PD dhe ti bashkohen urraganit fitues, në të kundërt ka alternativë tjetër, Rudina Murrizi dhe Myslym Hajdari.
  Ju uroj një ditë të bukur miq demokratë.

Këshilltari i CDU-së gjermane, Martin Heze e cilëson nismën e PS për ndryshimin e njëanshëm të Kushtetutës si një grusht shteti. Në një postim në Twitter, Henze ka publikuar marrëveshjen e 5 qershorit të nënshkruar në prani të ambasadorëve të SHBA dhe BE dhe shprehet se me aktet e fundit të Edi Ramës, kjo marrëveshje nuk ekziston.

Ai kërkon reagimin e institucioneve të BE duke u shprehur se në Shqipëri parlamenti po sillet me metoda komuniste.

“Një reformë demokratike e Kodit Zgjedhor  mes qeverisë dhe opozitës,  e mbështetur nga SHBA dhe BE ka dështuar. Qeveria e korruptuar e Edi Ramës dhe opozita e paligjshme, komuniste në parlament kanë shkelur kontratën dhe po miratojnë një ligj elektoral anti demokratik. Rama dhe opozita e paligjshme në parlamentin shqiptar duan të ndryshojnë kushtetutën. Ata që kanë lënë vendin pa Gjykatë Kushtetuese dhe pa institucione që ndajnë pushtetet nuk mund të ndryshojnë Kushtetutën. Organizata “Rama” dhe opozita ilegale në parlament po kryejnë kështu një grusht shteti masiv kushtetues, d.m.th tradhti të lartë”,- shprehet ndër të tjera Martin Henze.

Postimi i Henze është bërë dhe në profilet zyrtare të ambasadorëve dhe përfaqësuesve të lartë të BE dhe kërkon reagimin e tyre për zhvillimet në Shqipëri.

Një grusht i kamufluar shteti*

Demokracia nuk mbaron më si dikur brenda një çasti, me anë të një grushti shteti, por vdes ngadalë dhe në mënyrë sistematike, nëpërmjet dobësimit dhe më pas kapjes së institucioneve, sistemit të drejtësisë dhe medias, si dhe nëpërmjet rrënimit gradual të normave të gjithëpranuara politike. Ironikisht ajo vdes pikerisht në kutinë e votimit.

Ky është konkluzioni i dy profesorëve të nderuar të Universitetit Harvard, Steven Levitsky dhe Daniel Ziblatt, në studimin e tyre të fundit “Si vdesin demokracitë”. Ata kanë studiuar për 20 vjet rresht rënien e demokracive dhe instalimin e regjimeve totalitare në Europë dhe në Amerikën Latine dhe kanë dalë në përfundimin që, demokracia ka hyrë në një fazë, ku vetë egzistenca e saj rrezikohet nga format e kamufluara të ‘grushtit të shtetit’.

Por, le të analizojmë pak nën dritën e këtij studimi qeverisjen e Ramës. A po konsumon ai një ‘grusht shteti’ sipas konceptit të dy profesorëve të nderuar? A ka rrezik për instalimin e një regjimi të ngjashëm me atë të Putin në Shqipëri? A ka rrezik për demokracinë në Shqipëri?

Rama erdhi në pushtet si pasojë e pakënaqësisë së madhe të njerëzve me elitën e korruptuar politike shqiptare dhe një sistemi të bllokuar . Ai shfrytëzoi mllefin e madh që ishte akumuluar për shkak të korrupsionit kapilar dhe kushteve ekonomike të përkeqësuara.

Por, kur u votua masivisht si kryeministër, ai nuk bëri asgjë për t’i dhënë përgjigje këtyre problemeve. Ai e degradoi shtetin me sjelljen e tij banale, dobësoi institucionet duke rritur nivelin e korrupsionit si dhe degjeneroi seriozitetin e shtetit me gjuhën e tij vulgare. Pra, thënë shkurt, jo vetëm që nuk bëri asgjë për të zvogëluar zemërimin e njerëzve, por rrënoi edhe ato pak institucione që administronin disi këtë zemërim.

Historia dëshmon që, kur sjellja politike degjeneron deri në këtë papërgjegjshmëri dhe kur institucionet rrënohen deri në këtë shkallë, është shumë e vështirë rivendosja e normalitetit. Në vend të normalizimit, në fakt, fillojnë të dalin në skenë ide edhe më idiote dhe radikale, siç po shikojmë gjatë këtyre muajve me idetë anti-sistem.

Kjo ndodh sepse partitë e qendrës dobësohen, ndërkohë e majta dhe e djathta zhbalancohen dhe humbasin dinamikën. Këta radikalët që kanë dalë në skenë dhe që kërkojnë ndryshimin total të sistemit, duke flakur tej partitë tradicionale, janë edhe më të çmendur se vetë Rama.

Rama ndoqi një strategji të mirëmenduar, shumë të ngjashme me atë të vendeve ku sot janë instaluar regjime totalitare, për të arritur kapjen totale të shtetit dhe eliminimin e demokracisë. Trajektorja e qeverisjes së tij ndjek pikë për pikë trajektoren e logjikës së përshkruar nga profesorët Levitsky dhe Ziblatt.

Së pari, ai filloi me kapjen e institucioneve duke i kthyer në armë politike kundër kundërshtarëve të tij, brenda dhe jashtë partisë. Kapja e sistemit të drejtësisë menjëherë pas zgjedhjeve, blerja e mediave dhe bullizimi ndaj tyre, me qëllim intimidimin dhe mbylljen e gojës, si dhe rishkrimi i rregullave të politikës, me qëllim që kundërshtarët gjithmonë të humbasin, siç ishte reforma territoriale, janë fakte që ilustrojnë, që ai i ka ndërmarrë këta hapa vetëm me një qëllim: kapjen totale të sistemit, që do të thotë eliminimin e demokracisë.

Së dyti, ai degjeneroi normat informale të sjelljes, që përmend Levitsky dhe Ziblatt, të cilët argumentojnë që demokracitë nuk varen vetëm nga respektimi marrëdhënieve formale kushtetuese, por edhe nga respektimi i disa kodeve informale.

Ndër kodet informale më të rëndësishme është trajtimi i opozitës si kundërshtar legjitim dhe jo si “armik jolegjitim”, ndaj së cilës mund të shfrysh vrer dhe mllef sikur të kesh përballë teje armiq dhe jo bashkëkombas. Opozita është mrekullia e demokracisë. Sulmi kundër Opozitës në fakt është sulm kundër vetë demokracisë. Respektimi “i tjetrit”, sidomos kur mendon ndryshe dhe është në Opozitë, është një nga normat bazë të demokracisë.

Tjetër kod që nuk duhet thyer kurrë është raporti me të vërtetën. E vërteta është plurale. Ti ke të drejtë ta thuash dhe ta mbrosh të vërtetën tënde, sa herë të duash dhe sa më mirë të mundesh, por asnjëherë nuk të lejohet të tallësh, fyesh ose përbuzësh të vërtetën e tjetrit, duke nxitur urrejtje dhe përçarje apo të nxisësh hapur dhe pa pikë droje dhunë dhe intolerancë.

Së treti, ai e rrënoi edhe më shumë besueshmërinë te demokracia si sistem. Për shumicën e shqiptarëve, në vitin 2013, Rama ishte shpresa e vetme për rikthimin e besimit te demokracia. Por ai dështoi në mënyrë spektakolare. Çdo ditë e më shumë shqiptarët po e humbin besimin tek demokracia , ndaj nuk ka më asnjë reagim nga shoqëria ndaj prirjeve të hapura autoritare të Ramës, që kulmuan në zgjedhje të papranueshme moniste në 30 Qershor.

Së katërti, përballë realitetit të ri të komunikimit, internetit dhe rrjeteve sociale, ai jo vetëm nuk u tregua fisnik dhe luajal për ta përdorur në funksion të shëndetit të demokracisë , por me djallëzi e ktheu këtë komunikim në funksion të propagandës dhe luftës kundër fjalës së lirë duke instaluar një aparat gjigand, i cili merret me përpunimin dhe administrimin e të dhënave që burojnë nga ky komunikim. Kjo gjë e ka përkeqësuar komunikimin demokratik, duke ndihmuar në polarizimin e mëtejshëm të shoqërisë.

Paradoksi tragjik i rrugës drejt totalitarizmit dhe autokracisë është që vrasësit e demokracisë, armiqtë e saj, përdorin vetë institucionet demokratike në mënyrë graduale, madje dhe legale për ta eliminuar dhe asgjësuar atë.

Ishte pikërisht ky rrezik, që e detyroi Opozitën të digjte mandatet dhe të vazhdonte aksionin opozitar në rrugë duke ia djegur në dorë z. Rama skenarin e instalimit të një regjimi të ri, të kamufluar si demokraci, me një opozitë fasadë, që shërbente për të legjitimuar regjimin.

Shumë njerëzve dhe faktorëve iu duk radikal vendimi që mori opozita dhe kjo ishte fare normale. Madje pati kritika nga faktori ndërkombëtar sidomos ai amerikan, por tani pas radiografisë së ashpër të përgjimeve dhe pas skanerit të imtësishëm, që i bëri sistemit raporti i OSBE/,ODHIR, të gjithë e kanë të qartë që djegja e mandateve ka qenë një veprim i i domosdoshëm, i diktuar nga kushtet dhe rrethanat e një demokracie të marrë peng dhe që gati po jep shpirt.

Pra, ishte pikërisht ky regjim që e detyroi Opozitën të ndërmerrte një akt të tillë ekstrem. Nëse Opozita do të vazhdonte të shërbente si fasadë e këtij regjimi, shprehja “Tik-Tak”, që po përdoret këto ditë të trazuara për të sinjalizuar fundin e kohës së Ramës, mund të kthehej në “tik-takun” e fundit për demokracinë.

*ripostim

Nga Sali Berisha/

’Narkokomisaret, Balozët e zi të drogës në vend!’

-Shkodra, drejtor eshte famozi rilindas,hajduti me çizme niko ibrahimi. Kanabizuar komplet territori i dukagjinit dhe malesise madhe.Kryeson shefi i malsis madhe nard ndreka i cili ka 4 vjet qe mbikqyr mbjedhjen dhe trafikimin drejt malit te zi.

‘Oficeri antidroge denoncon narkokomisaret kujdestar te plantacioneve te kanabisit ne mbare vendin.

Lexoni mesazhin e oficerit dixhital. Sb’, shkruan ish-kryeministri Sali Berisha.

Denoncimi i plotë:

Prsh zoti Berisha, jam perseri oficeri policise qe disa dite me pare ju shkruajta mesazhin shqetesues mbi kanabizimin made in ardi veliu me urdher te Kryeministrit Edi Rama dhe ministrit te brendeshem Sander Lleshi te cilin ju e publikuat. Duke qene se mesazhi beri jehone neper media ktu ne drejtorine e pergjithshme filloi “gjuetia e shtrigave” per te gjetur autorin qe dekospiroi tek ju ardi kambalen.

Duke qene para kti fakti po jua bej me dije te plote mekanizmin ne fjale qe te meret vesh nga mbare populli shqiptar ky grup kriminal me uniformen e policise shtetit i cili nepermjet mekanizmit te kanabizimit synojne te nderhyne ne zgjedhjet e ardhshme:

-Shkodra, drejtor eshte famozi rilindas,hajduti me çizme niko ibrahimi. Kanabizuar komplet territori i dukagjinit dhe malesise madhe.Kryeson shefi i malsis madhe nard ndreka i cili ka 4 vjet qe mbikqyr mbjedhjen dhe trafikimin drejt malit te zi.

-Kukesi, drejtor nje pensionist pervers zef laska. Kanabizuar zona e tropojes. Kryeson shefi i komisariatit tropojes manekini haki cakos, arjan dumi.

-Dibra, drejtor pijaneci skender kalemi me dy sulmuesit e tij,shefat Gaz Demrozi dhe Aldi Mema kane mbjedhe mijra e mijra bime narkotike ne diber dhe burrel.

-Lezha, drejtor henerigert mitri i cili e ka zanat kanabisin. Se bashku me shefi nik nikolli ka mbjelle ne zonen malore te kashnjetit qindra mijra bime ne bashkpunim me klanin ndreca re p.s,shefi rreshenit naim lala,nje adikapat i cili mori 0 pike ne provimin per grade krahas siperfaqeve te tera ne mal eshte mbjedhe dhe disa metra nga rruga kryesore, shefi kurbinit erdit rreceku ka mbushur malesin ne kufi me krujen.

-Durresi, drejtor ish polici fnsh florenc shehu i cili ka lene punen ne dr dhe aktualisht ndodhet ne kruje se nuk ka besim tek shefi krujes artur heba dhe po i numron nje per nje bimet dhe mer parapagim nga grupet e zones.Gjithashtu bashkpunon me durim bamin per personat qe nuk binden te paguajne 30%.

-Elbasani, drejtor arjan muça i cili eshte ne gjume prej kafeve qe mer nga drejtuesit e klaneve te droges ndersa kampionin e kanabisit ka bedri hasanin lidhje direkt e veliut. Bedriu mbolli qindra mijra bime ne librazhd ku ju zbuluan nga agjensi tjera ligjzbatuese dhe ne vend qe te perjashtohej nga policia ardi e kaloi ne drejtim te komisariatit te cerrikut ku dhe sivjet po ushtron te njejtin aktivitet.

-Fieri, drejtor bledar celiku lidhje e fatmir xhafes. Veliu pas nje frohje me xhafen i beri kete nder duke cuar celikun te menaxhoje per llogari te xhafes naften, laboratoret e drograve te forta si dhe kanabisin e qarkut muzeqar. Shefat qe jane te implikuar ne kanabizin jane alfred thaci i mallakastres dhe ledio ibrahimi i fierit.

-Korca, drejtor ferdinand mara, lidhje e veliut nje hajdut tipik i cili shpetoi per fije nga prangat e shcba kur ishte drejtor ne lezhe.Mara zevendesoi lorenc panganiken i cili kishte krijuar konflikt per kanabisin me zv drejtorin ilir proda i cili deri dje ishte i perkedhelur i sajmir tahirit e tani u bekua nga ardi veliu se e ka nga delvina.Tani mara,proda dhe shefi i korces florian dano menaxhojne hektare me kanabis ne kete qark.

-Vlora, drejtor artion duka po ne kuptimib e vertete te fjales nje duke i krimit. Lumi i vlores gelon nga siperfaqet e kanabisit i cili me tu korrur kalon direkt ne floten e skafeve qe presin diten per diell te mbushen e te nisen drejt italise. Ndihmes duka ka shefin e kom vlore edmond pjetrin nje mirditor lidhje e lleshit dhe ate te delvines dashamir rrapon.

-Gjirokastra, drejtor perlat vatoci se bashku me zv drejtorin koco dafa menaxhojne sasi pafund kanabisi ne tepelene permet e gjirokaster.Koco dafa eshte garanti i kanabisit ne qark nga ku me eurot e perfituara po investon dhe nderton nje kompleks hotelerie pa leje ndertimi nga bashkia ne malshove te permetit.

Shefi permetit petrit gjokaza,nje trim mirdite qe shkon ne zyre me tuta adidas e ka kthyer permetin ne nje ciflig ku se bashku me altin currin dhe franc ndoja,drejtues te larte kto te shcba, kane pushtuar pyjet e fshatrave lipivan e postenan ku jane vendosur parcela pafund ku cmimi fillon nga 40.000€ deri ne 130.000€ te cilat ndahen midis tyre.

Tepelena shef elidon cela, mekembes direkt i ardi veliut i cili ka mbushur zona te tera te kurveleshit dhe memaliajt, shkon vete pacele me parcele duke numruar dhe mbledhur leket ne bashkpunim me 4 grupe kriminale lidhje direkte te p.s e gramoz ruçit.

-Berati, drejtor neritan nallbati krahu i fuqishem i hakmarrjes per drejtesi beri nje levizje taktike ku zuri vendin e drejtorit ne kte qark per te shfrytezuar maksimalisht kete rreth ne kanabizim. Ndihmesit e tij shefi skraparit ermal lulaj ish shoferi i agron xhafes ne vlore dhe ai i beratit alfred cenaj kane lulezuar vendin me qindra mijra kudo qe ka burime uji.

Dhe te fundit qarku i tiranes ku drejtor eshte simpatiku, paraardhesi dhe me pas krahu i djathte i veliut,rebani jaupi i cili ja ka kaluar dhe vete sulltanit te surrelit me hapsirat me kanabis ne malesite e tiranes qe menxhon me bashkpuntoret e tij ku shquhen olti bistri, agim hoxha,arsen sinomataj, erjon ahmeti. Keto te fundit shefa ne tr cdo date 1, kane takse mujore shumen 10.000€ tek ardi veliu te cilen e permendin dhe tavolinave se eshte nje shume e kripur ne fakt.

Dhe per mbyllje i nderuar zoti berisha, u pa ne media nje lajm qe kishin ardhur gjeneralet e guardias ktu ne drejtori te pergjithshme. Po eshte e vertete qe vine koleget cdo vit dhe bejne monitorime por ato kerkojne qe te jene dhe vete te pranishem ne operacion per prerjen e kanabisit, por nuk lejohen nga ardi veliu se i dalin lakrat ne shesh.Gjithashtu shtrohet pyetja dhe pse nuk paraqiten me pamje filmike prerjet dhe nr i bimeve ne parcelat qe kane sjelle kordinatat guardia di financa? Arsyeja eshte e qarte! Pune te mbare e jete te gjate zoti Berisha!

Çfarë i tha Azem Hajdari, Thaçit.

• “Folë vlla…” – i tha Azemi…
• “Deshta me dvetë a mendoni se Ibrahim Rugova asht njeri i serbëve dhe a mendoni se ai bashkepunon me ta?!” – dveti ai djali…
• 
  Azem Hajdarit i ndrroi çehrja e ftyres edhe ia ktheu :
• “Kqyre ti djalë…i qofsh falë faktit qe qenke nga Kosova e po me vjen marrê me lane nam me ty ne Tiranë, se mos qofsha Azem Shpendi te kapi e rrehi si qenin more pis provokaror!
• I qofsh falë faktit se jam Azem Shpendi prej Degës se Krasniqes, Malsia e Gjakovës, se e kisha fshi këtë sallë me ty…
• Nuk guxon kush me e prekë figuren e Doktor Rugoves para meje…kur të bahen 20 sekonda me kepute qafën e me hupe prejt këtu se po të zuna s’di çka bahet me ty…”
• 
  Ai tipi i gjate iku si hije…Kur dvetëm se kush ishte na thane asht Hashim Thaçi nga Kosova e ka ardhe me provue a mund regjistrohet ne fakultet te Historisë ne Tirane…
• ka edhe te vllane student ketu na thanë…
  Baca Ferdinand besoj e mban mend këtë detaj se kemi qenë aty ne sallë kur ka ba vaki kjo…

• “Kqyre ti djalë…i qofsh falë faktit qe qenke nga Kosova e po me vjen marrê me lane nam me ty ne Tiranë, se mos qofsha Azem Shpendi te kapi e rrehi si qenin more pis #provokator

Në vitet ‘90, fillim korriku si sot ka qenë, në sallën e mbledhjeve te Qytetit-Studenti në Tiranë mbahej nji takim i Azem Hajdarit me studentë shqiptarë nga Kosova, studentë që kishin arrite me ardhe ne Shqipninë demokratike për me vazhdue studimet…

Në sallë ishin kryesisht studente nga Kosova, por kishte edhe nga Shqipnia dhe Ilirida…
Në presidium ishin ulë Azem Hajdari, disa perfaqesues nga Unioni i Pavarun Studentor, si dhe perfaqesues nga ambasada e Republikes se Kosoves…

Nji moment nji djale nga salla kerkon fjalen me e ban nji pyetje…Ishte nji djale i dobet, i gjate me nji kemishe me lule qe kerkoi fjalen…

• “Folë vlla…” – i tha Azemi…
• “Deshta me dvetë a mendoni se Ibrahim Rugova asht njeri i serbëve dhe a mendoni se ai bashkepunon me ta?!” – dveti ai djali…
• 
  Azem Hajdarit i ndrroi çehrja e ftyres edhe ia ktheu :
• “Kqyre ti djalë…i qofsh falë faktit qe qenke nga Kosova e po me vjen marrê me lane nam me ty ne Tiranë, se mos qofsha Azem Shpendi te kapi e rrehi si qenin more pis provokaror!
• I qofsh falë faktit se jam Azem Shpendi prej Degës se Krasniqes, Malsia e Gjakovës, se e kisha fshi këtë sallë me ty…
• Nuk guxon kush me e prekë figuren e Doktor Rugoves para meje…kur të bahen 20 sekonda me kepute qafën e me hupe prejt këtu se po të zuna s’di çka bahet me ty…”
• 
  Ai tipi i gjate iku si hije…Kur dvetëm se kush ishte na thane asht Hashim Thaçi nga Kosova e ka ardhe me provue a mund regjistrohet ne fakultet te Historisë ne Tirane…
• ka edhe te vllane student ketu na thanë…
  Baca Ferdinand besoj e mban mend këtë detaj se kemi qenë aty ne sallë kur ka ba vaki kjo…
• Nga Ilir Seci

Rama kërkon tension e amulli, ekstremizem e dhunë për të dale nga qoshja e humbjes ku ndodhet.

Pyetja e madhe është:

A do të lejojë Juri Kim dhe të tjerët të turpërohen nga Edi Rama faqe gjithë shqiptarëve?!

A mund te lejojnë këto shtete, SHBA në krye që ambasadorja e tyre të trajtohet si e mosqenë nga një sundimtar ballkanik me qindra mëkate nga pas?

Nëse kjo ndodh, të gjithë ata humbasin të drejtën morale dhe fuqinë reale të ndikimit që sot e kanë për t’i thënë këtij populli si ta vendosë drejtësinë e nëpërkëmbur apo si ti rrezojë autokratet.

Nuk e kemi larg Beogradin ku miku i Ramës dhe Thaçit, Vuçiç pasi shkoi në zgjedhje pa opozitën dhe mori të gjitha pushtetet po përballet me flakët e revoltës dhe heshtjes ndërkombëtare.

Kujtojmë këtu se Rama doli politikisht në raport me SHBA, Gjermaninë e Francën me brinjë të thyera në historinë e shkëmbimit të territoreve mes Kosovës e Serbisë.

Imazhi i njeriut me ndikim e lojtar mes fuqive u bë shkrumb e hi në zjarrin që po djeg kredibilitetin e Hashim Thaçit.

Edi Rama së pari ka sfiduar ambasadoren amerikane, zonjën Juri Kim dhe faktorë të tjerë ndërkombëtarë si BE, Gjermania në veçanti, të cilët për të mos krijuar precedentin e largimit me forcë, për të mos legjitimuar djegien e mandateve si forme presioni mbajtje në pushtet Kryeministrin e cunguar, delegjitimuar e defakto të rrëzuar.

Asokohe ambasadorët kryesorë për çdo mushkonjë që kalonte në Bulevardin “Deshmoret e Kombit”  dilnin me një deklaratë kundër opozitës e cila dëmtoi interesat e veta por nuk shkoi në ndeshje pa kthim me ta. Propaganda e Rilindjes një e dy thoshte “e patë”, “e dëgjuat”, “Amerika foli, BE gjithashtu, ndaj sus”. Tani këtë e kanë harruar.

Ditën e enjte ambasadorja Kim një person racional e konkret, e qartë në elekuencën e saj, në emisionin “Real Story” të Sokol Balles  konfirmoi vullnetin e vet e të shtetit të saj që marrëveshja e 5 qershorit të votohej pa ndoshta e sikur, pa ndryshime madje pa i fshirë asnjë fije pluhuri që mbi fletë ka rënë prej një muaji që kur u firmos. Ajo shkoi pak më tej duke na kujtuar se rrotacioni është si qarkullimi i gjakut pa të cilin trupi vdes.

Po kaq Partitë Popullore Europiane, Komisioneri Oliver Varhelyi, eksponent të Bundestagut kanë kërkuar të njëjtën gjë. Rama thotë nuk i pyes veçse harron që në pushtet e mbajtën këta gjatë kësaj kohe dhe jo Sandër kimiku me urrejtjen e tij për protestuesit.

Nga Agron Gjekmarkaj*

Red Varaku/

Me sa duket Edi Rama, nën ankthin e një fundi të palavdishëm, e kuptoi që ashtu siç e kishte nisur, po shkonte me këmbët e tij drejt thertores elektorale, sepse humbja në zgjedhjet e ardhshme duket e sigurtë dhe rrotacioni i garantuar. Por, ajo që po e tmerronte më shumë se sa humbja, ishte mungesa e garancisë për të dhe pasurinë e tij, pas rrotacionit dhe dorëzimit të pushtetit.

Ndaj, për të negociuar garancinë për veten, ai sot hoqi maskën e njeriut të qetë dhe bashkëpunues me Perëndimin dhe bashkë me “çetën e tij qorre”, vendosi të kërcënojë hapur BE dhe SHBA-të, nëpërmjet shkeljes së marrëveshjes së arritur në tokën e shenjtë Amerikane, e cila u përshëndet nga të gjitha palët në nivelet më të larta.

Dihet që një vendim i tillë është shumë i rrezikshëm për stabilitetin e vendit dhe hedh në erë të gjitha përpjekjet e Perëndimit për largimin e tij pa kosto për shqiptarët.

Ai i tha sot Sekretarit Amerikan të Shtetit dhe Parlamentit Europian, që fjala e tyre nuk ka asnjë vlerë, se Shqipëria është vend sovran dhe i pavarur dhe nuk ia ka nevojën askujt.

Ndërsa shqiptarëve i tha që SHBA dhe BE po “ndërhyjnë në punët e brendshme të Shqipërisë”, duke aluduar se ai nuk ka ndërmend të largohet pa patur një garanci për vete, familjen dhe pasurinë e tij.

Është aq i dëshpëruar sa po tenton të ringjallë axhendën e njohur anti-perëndimore të PS. Kjo me qëllim izolimin e Shqipërisë dhe rikthimin e saj në kohën kur marrëdhëniet me Perëndimin i kishte të ngrira. Beteja e tij e gjatë dhe e pashpresë me Perëndimin gjatë muajve të fundit, me sa duket e ka lodhur aq shumë, sa nuk e kupton se kundër kujt po flet.

Nuk është problem pse Edi Rama po tenton të dalë kundër Perëndimit në Shqipëri. Një frikacak si ai nuk ka këllqe për një hap të tillë , sepse dihet si kanë përfunduar diktatorucët ballkanikë që kanë dalë kundër. Edhe pse qesharake, nuk është problem.

Kjo për faktin se Edi Rama nuk ka asnjë shans ta mbajë peng Shqipërinë. Ai është kthyer në një dëshpërim të madh edhe për vetë socialistët, të cilët nuk kanë ndërmend ta ndjekin në çmendurinë e tij të fundit.

Nëse socialistët ndjehen sot si mos më keq, ndjehen pikërisht për shkak të modelit të Edi Ramës në politikë, për shkak të një Shqipërie të varfër dhe pa drejtësi, për shkak të një qeverisje kriminale dhe të korruptuar, për shkak të një Shqipërie të padrejtë, tribale dhe të keqqeverisur.

Problemi është se si 30 vite më pas, një kryeministër socialist po kërkon t’i mbyllë sërish dyert e shtëpisë Europës dhe SHBA. Dhe po e bën këtë për të njëjtën arsye “mbajtjen me dhunë të pushtetit” dhe me të njëjtin justifikim që ata “po ndërhyjnë në punët e brendshme të Shqipërisë”. Kjo në përpjekje të hapur për të testuar një ringjallje të frymës anti-Perëndimore në Shqipëri.

Ringjallja e frymës anti-Perëndimore në Shqipëri, pikërisht nga partia që e persekutoi dhe mbajti peng këtë popull për 50 vjet, duhet të jetë një kambanë alarmi për të gjithë ne. Jo se kjo frymë ka ndonjë shans real të ngjisë tek shqiptarët përkundrazi, por për faktin se është një provë e fortë, që dëshmon që PS në thelb mbetet një parti anti-Perëndimore, e cila nuk i harron kurrë aleancat e saj të vjetra.

Gazeta beogradase Danas, nëpërmjet një shkrimi special për ideatorët e shkëmbimit të territoreve mes Kosovës dhe Serbisë ka zbuluar edhe emrat e tyre, duke cituar një personazh referencial në shoqërinë serbe, Sonja Biserkos, kryetare e Komitetit serb të Helsinkit.

Biserko liston 9 emra, mes tyre një institucion, East-West Institute në Nju Jork dhe 8 individë, ndërmjet tyre edhe kryeministri aktual i Shqipërisë, Edi Rama. Në listë është edhe Aleksi, i biri i multimilardierit George Soros, i shumëdisktutuar në Shqipëri dhe Ballkan.

Shkrimi i plotë i Danas: 

Për ta bërë të qartë tërë prapaskenën, aktorët e kësaj tendence, shkëmbimit të territoreve mes Serbisë dhe Kosovës, për të cilën merreshin vesh Presidentët e Serbisë dhe Kosovës, Aleksandër Vuçiç dhe Hashim Thaçi….

… ishin

1- East-West Institute nga Nju Jorku,

2- ish ambasadori i SHBA-ve në Beograd Kameron Manter,

3- Aleks Soros junior, Volfgang Petriç, ish i dërguari special për Kosovën nga BE-ja,

4- Ivan Krastev, analist,

5- kryeministri i Shqipërisë Edi Rama,

ndërsa në skenën vendore –

6- Sonja Light, kryetare e Fondit beogradas

për ekselencë politike,

7- Ivan Vejvoda, bashkëpuntor i lartë i Institutit për Shkenca Shoqërore në Vjenë

8- Jelena Miliç, Drejtore e Këshillit të Atlantikut Veriore për Serbinë (CAES)- thotë për gazetën “Danas”, Sonja Biserko, kryetare e Komitetit serb të Helsinkit për të drejtat e njeriut, në përgjigje të pyetjes sesi e komenton deklaratën e ish këshilltarit të Presdentit amerikan për sigurinë kombëtare, Xhon Bolton, se liderët e Serbisë dhe Kosovës që në vitin 2018, kanë biseduar për mundësinë e shkëmbimit të territoreve si zgjidhje të çështjes së Kosovës, edhe përkundër kondërshtimeve publike nga ana e Presidentit Vuçiç.

Tërë kjo sipërmarrje, shton bashkëbiseduesja jonë, në opinionin publik ka qarkulluar si plan për “korrigjimin e kufinjve”. Kanë qarkulluar, shton Biserko, edhe shumë harta por askush nuk ka dalë publikisht me ndonjë plan konkret. Qeveria austriake ka mundësuar bisedën për këtë temë, kujton Biserko, kjo pikërisht në forumin Albah, në të cilin për herë të parë është biseduar zyrtarisht mbi “ndryshimin e kufijve” mes Kosovës dhe Serbisë.

-Xhon Boltoni ka zbuluar atë që ishte tashmë e njohur. Është diçka e mirë që ai, si pjesë e këtij deal-i, e ka bërë këtë publike. Nuk ka më hamendësime. Sepse e tërë kjo përpjekje për ndarje nuk ishte transparente. Për të kujtuar, përveç dialogut të Brukselit, që duhej të kurorëzohej me normalizimin e raporteve mes Serbisë dhe Kosovës, na doli se, paskan ekzistuar edhe kanale të tjera dialogu në disa qendra ndërkombëtare, ku dialoguesit serbë dhe kosovarë kanë biseduar në fshehtësi mbi modalitetet e marrëveshjes përfundimtare politike. Karl Bildti në tekstin e tij autorial për Uashington Post-in në vitin 2018, ka thënë se liderët politikë serbë dhe shqiptarë po merren vesh për shkëmbime territoresh, gjë që, sikurse e komentonte ai, është recetë për destabilitet gjeopolitik. Kjo ide ka qënë përherë opsioni i vetëm i Beogradit, megjithatë, me këtë rast ajo ka tërhequr edhe vëmendjen e qarqeve udhëheqëse shqiptare, jo vetëm në Kosovë por edhe në Shqipëri- nënvizon Biserko.

Sipas fjalëve të saj ideja për “korrektimin e kufijve” është penguar nga Gjermania. Kjo ide, thjesht nuk mund të realizohej pa mbështetjen gjermane. Gjermania, dialogun mes Beogradit dhe Prishtinës, e bazon në perspektivën e antarsimit të Serbisë në BE. Rëndësia e Gjermanisë në Ballkan është tejet e madhe, gjë të cilën e anashkalojnë si Thaçi ashtu edhe Vuçiçi, konkludon Sonja Biserko.

Sipas mendimit të Goran Miletiçit, Drejtor për Organizatën europiane Civil Right Defenders, deklarata e Xhon Boltonit nuk është befasi për askënd, në mënyrë të veçantë jo në Serbi, sepse përfaqësuesit e pushtetit në dhjetë vitet e fundit e kanë paraqitur këtë model si thelb të zgjidhjes edhe të asaj që është në përputhje me idenë e Presidentit të Serbisë sipas së cilës, “Serbia duhet të marrë diçka”.

-Megjithatë, kjo zgjidhje është tejet e papërgjegjshme sepse do të thotë destabilitet jo vetëm për Serbinë dhe Kosovën, por edhe për shumë të tjerë në rajon. Për këtë të çudit fakti që administrata amerikane ka inkurajuar këto bisedime, nëse deklarata është e saktë- thotë Miletiçi.

Bojan Pajtiçi, ish kryetar i Partisë demokrate serbe, thotë për gazetën tonë se deklarata e Xhon Boltonit është vetëm një prej pohimeve të shumta se jetojmë në një shtet në të cilin udhëheqin autokratët që nuk ndjejnë as kërkesën më minimale për të ndarë me qytetarët informcionet me rëndësi kombëtare.

-Gjithçka në Serbi ndodh nën qilim. Nën qilim ndahen subvencionet dhe punët pa tenderim, nën qilim bëhen bisedime mbi ndarje territoresh, nën qilim funksionon edhe shtabi i krizës për luftën kundër pandemisë. Gënjeshtra dhe spin doktorët janë arma bazë e regjimit serb- konkludon Pajtiçi.

*Përktheu për Politiko.al: Xhelal Fejza

360grade.al

Former OSCE Ambassador Calls for War Crime Investigations into Serbian President

William Walker, former head of the OSCE Kosovo Verification Mission (KVM), has called for war crime investigations into Serbia’s President Aleksandar Vucic. He has also questioned the timing and motive of , the announcement of the war crime indictment against President Thaci.

Walker, who witnessed one of the most brutal massacres of the Serbian regime in Kosovo, the Reçak massacre that left 45 Albanian men and boys killed and their bodies thrown in a ditch, spoke to Kosovo’s public broadcaster RTK on Thursday.

He said that Vucic is also responsible for war crimes in Kosovo because he was Milosevic’s minister of information. 

“He was a minister in a government that ordered the Serbian security forces to do what they did in Kosovo during 1998-99, a result of which was also the Reçak [massacre],” Walked stated.

In January 1999, Walker went to the scenewhere dead bodies lied, and stated that the massacre was “a crime against humanity”.

Vucic, Milosevic’s Minister of Information, has denied the massacre ever took place, and accused Walker of fabricating it: “It was all fabricated by that global fraudster, scammer and swindler, Walker”.

The massacre was one of the factors that led to the 1999 NATO bombing campaign which ended the bloody two-year war between Kosovo and Serbia.

Walker said he was “disappointed” and “somewhat alarmed” that prosecutors in The Hague will investigate only alleged crimes committed by Albanians.  

”Lately I have been very disappointed and somewhat alarmed because I think the Special Prosecutor’s Office having only the mandate to look at the Albanian side, the Kosovo side of the violence that took place, I find it a very unequal operation. Yes, there were war crimes committed, certainly, during and after the war, but in my opinion the vast majority of those we committed under the guidance and governance of Belgrade, not of the KLA,” he stated.

He said the timing and the motive of the announcement of indictment against Thaci by the Specialist Chambers was questionable.

Illiam Walker, ish-kreu i Misionit të Verifikimit të OSBE-së në Kosovë (KVM), ka bërë thirrje për hetime të krimit të luftës tek Presidenti i Serbisë Aleksandar Vuçiç. Ai gjithashtu ka vënë në dyshim kohën dhe motivin e shpalljes së aktakuzës për krimin e luftës kundër Presidentit Thaçi.

Walker, i cili ishte dëshmitar i një prej masakrave më brutale të regjimit serb në Kosovë, masakrës së Reçakut që la 45 burra dhe djem shqiptarë të vrarë dhe trupat e tyre të hedhur në një hendek, foli të enjten me transmetuesin publik të Kosovës.

Ai tha se Vuçiç është gjithashtu përgjegjës për krimet e luftës në Kosovë sepse ai ishte ministri i informacionit i Millosheviçit.

“Ai ishte një ministër në një qeveri që urdhëroi forcat serbe të sigurisë të bëjnë atë që bënë në Kosovë gjatë viteve 1998-99, një rezultat i së cilës ishte edhe Reçak [masakra],” tha Walked.

Në janar të vitit 1999, Walker shkoi në vendin e ngjarjes, ku kufomat e gënjyer, dhe deklaroi se masakra ishte “një krim kundër njerëzimit”.

Vucic, Ministri i Informacionit i Millosheviçit, ka mohuar masakrën e ndodhur ndonjëherë, dhe akuzoi Walker për sajimin e tij: “E gjitha ishte sajuar nga ai mashtrues, mashtrues dhe mashtrues global, Walker”.

Masakra ishte një nga faktorët që çuan në fushatën e bombardimeve të NATO-s më 1999, e cila i dha fund luftës së përgjakshme dy-vjeçare midis Kosovës dhe Serbisë.

Walker tha se ishte “i zhgënjyer” dhe “disi i alarmuar” që prokurorët në Hagë do të hetojnë vetëm krimet e pretenduara të kryera nga shqiptarët.

“Kohët e fundit unë kam qenë shumë i zhgënjyer dhe disi i alarmuar sepse mendoj se Zyra e Prokurorit Special që ka vetëm mandatin të shikojë palën shqiptare, palën kosovare të dhunës që ndodhi, e konsideroj një operacion shumë të pabarabartë. Po, ka pasur krime lufte të kryera, sigurisht, gjatë dhe pas luftës, por për mendimin tim shumica dërrmuese e atyre që kemi kryer nën drejtimin dhe qeverisjen e Beogradit, jo të U KK-së, ”tha ai.

Ai tha se koha dhe motivi i shpalljes së aktakuzës kundër Thaçit nga Dhomat e Specialistëve ishte i diskutueshëm.

Publikohet historia e panjohur e tragjike të emigrantëve kosovarë në Shqipëri, e cila vjen nëpërmjet intervistës me studjuesin, shkrimtarin dhe historianin, Gani Ratkoceri, me origjinë nga fshati Llugaxhi afër Prishtinës.

Memorie. al shkruan se Ratkoceri për t’i shpëtuar përndjekjeve të regjimit serb, më 21 tetor të viti 1951, kaloi kufirin shtetëror në zonën e malit të Pashtrikut dhe u dorzua në postën shqiptare të kufirit. Dëshmia e tij për kontaktet e para me oficerët e Sigurimit në Kukës e Tiranë, sistemimin e tij në Berat, provokimet e tre shtetasve jugosllavë në dhomën e tij në Hotel “Tomorri”, letrën që i bëri kryeministrit Mehmet Shehu, makinacionet e oficerëve të Sigurimit që mbulonin emigracionin kosovar në Shqipëri, takimin me Manush Myftiun, marrëveshjen e fshehtë të Sigurimit të Shtetit me UDB-në, arrestimet në masë të kosovarëve, si dhe dënimin e tij me akuza të montuara si agjent i UDB-së, etj.

Prishja e mardhënieve me Bashkimin Sovjetik me të cilin Shqipëria kishte pasur një miqësi të madhe që nga viti 1948 kur ishte ndarë me Jugosllavinë, e trembi shumë Enver Hoxhën dhe ai nxitoi menjëherë që ta shpallte Hrushovin renegat të marksizëm-leninizmit. Në ato rrethana dhe për të ruajtur veten e tij, Enver Hoxha u detyrua ta zbuste luftën e klasave dhe të bënte disa lëshime. Pikërisht në atë kohë, unë shfrytëzova situatën që u krijua, dhe vendosa që t’i bëja një letër kryeministrit Mehmet Shehu, në lidhje me shtypjen dhe diskriminimin që i bëhej emigrantëve kosovarë në Shqipëri”.

Kështu shprehej mes të tjerash, intelektuali i njohur, Gani Ratkoceri (Demiri), studjues, historian dhe autor i shumë librave me temë historike, i cili kishte ardhur si emigrant në Shqipëri në vitin 1951. Në rrëfimin ekskluziv për Memorie.al, ai na tregonte historinë e jetës së tij, që fillonte me origjinën e familjes, arratisjen nga Kosova, kontaktet me oficerët e Sigurimit të Shtetit në Kukës e Tiranë, sistemimin e tij në Berat, provokimet e tre shtetasve jugosllavë në dhomën e tij në Hotel “Tomorri”, letrën që i bëri kryeministrit Mehmet Shehu, makinacionet e oficerëve të Sigurimit që mbulonin emigracionin kosovar në Shqipëri, takimin me Manush Myftiun, marrëveshjen e fshehtë të Sigurimit të Shtetit me UDB-në, arrestimet në masë të kosovarëve, si dhe dënimin e tij me akuza të montuara si agjent i UDB-së, etj.

 Z. Ratkoceri, a mund të na tregoni shkurtimisht për prejardhjen e familjes suaj dhe arsyet pse erdhët në Shqipëri?

Unë kam lindur në vitin 1930-të në fshatin Llugaxhi të rrethit të Lipjanit që ndodhet afër Prishtinës, ku familja ime ishte një nga më të njohur të asaj krahine. Pas mbarimit të gjimnazit, në moshën 17-vjeçare, u emërova mësues në fshatrat e Kosovës. Duke e pasur pasion të madh mësimin e gjuhës shqipe fëmijëve të vegjël të atyre zonave, shërbeva për disa vite në ato fshatra të thella të kësaj krahine, ku dhe u vlerësova nga drejtori i Arsimit të Kosovës të asaj kohe. Por me gjithë dëshirën dhe pasionin e madh që kisha për të punuar në ato zona, u ndesha me padrejtësitë që i bëheshin shqipëtarëve nga politika që ndiqte rregjimi i Beogradit. I ndrydhur shpirtërisht me ato padrejtësi që na bëheshin ne kosovarëve, vendosa që të arratisesha nga Kosova dhe të vija në Shqipëri, gjë e cila asokohe ishte një ëndërr për të gjithë ne kosovarët. Në atë kohë në krahinën tonë u emërua si mësues një nga shokët e mi më të ngushtë, i quajtur Halil Bujçnica, i cili ishte nga fshati Davidovc. Në atë kohë, unë kisha shoqëri të ngushtë me një polic rrugor nga Juniku të quajtur Idriz, i cili ishte një djalë shumë simpatik dhe shumë i sjellshëm. Idrizi kishte shumë besim tek unë dhe më tregonte shumë sekrete të policisë. Kështu unë, Idrizi dhe Halili, zumë një miqësi të ngushtë dhe filluam të flisnim hapur me njëri tjetrin, për padrejtësitë e sistemit sllavo-komunist dhe kryesisht për krimet që bëheshin ndaj shqiptarëve. Halili dhe unë pasi u bindëm se Idrizi ishte patriot dhe i gatshëm për të sakrifikuar për çdo gjë që kishte të bënte me çlirimin e Kosovës nga zgjedha e Beogradit, vendosëm që t’i propozonim të kryenim një atentat dhe pastaj të tre të arratiseshim për në Shqipëri.

Ndaj kujt do e kryenit atentatin dhe përse?

Idrizi vinte dy-tre herë në javë tek unë dhe duke shfrytëzuar rastin për t’i matur pulsin, i thashë: Aman Idriz, ne vetëm në kuadrin e llafeve kemi mbetur dhe nuk po na e mban të bëjmë ndonjë gjë konkrete për lirinë e Kosovës. Pa mbaruar mirë fjalën unë, Idrizi më tha: ”Dëgjo Gani, unë jam gati të sakrifikohem për çështjen e Kosovës, qoftë edhe me jetën time”. Pas kësaj unë i fola hapur duke i thënë: Kam menduar që unë, ti dhe Halili, të vrasim me atentat shefin e UDB-së dhe dy kryetarët e pushtetit, e të arratisemi për në Shqipëri. Unë e njoh mirë kufirin, sepse kam qenë mësues në ato anë dhe nuk do të kemi asnjë problem që të arratisemi.

Si reagoi Idrizi, e pranoi planin tuaj?

Idrizi pranoi që ta kryenim atentatin dhe pasi u takuam edhe me Halilin, vendosëm që atë gjë ta kryenim në Lipjan ose në shkollën tonë në Godonc. Në atë kohë u shpallën zgjedhjet për pushtetin vendor dhe nisi fushata elektorale. Kjo gjë na dha krahë, sepse atë që ne kishim planifikuar për t’i vrarë me atentat, do të vinin patjetër në fshatin tone. Ato ditë që ne prisnim për të realizuar atentatin me armët që kisha marrë unë në shtëpinë time, unë u takova me Profesor Zekeria Rexhën, të cilin e kisha mik dhe i’a parashtrova atij të gjithë planin tonë.

Si reagoi profesor Zekria?

Profesori më tha, që ajo gjë nuk duhej bërë në asnjë mënyrë, pasi UDB-ja do të gjente shkak dhe do të godiste pa mëshirë, duke bërë raprezalje e arrestime dhe dëmi do të ishte i pallogaritshëm. Pas kësaj ne u bindëm dhe nuk e kryem aksionin që kishim menduar prej disa kohësh. Pasi vendosëm që nuk do ta bënim atentatin u ktheva në shtëpi bashkë me armët që kisha marrë, në mbarim të vitit shkollor. Por nga pakujdesia ime në vënd që të shkoja drejt e në shtëpi, ashtu siç isha me pushkë në krah, u nisa për te shkolla ku më duhej të dorzoja çelësat korrieres së shkollës. Dikush më kishte parë dhe më kishte raportuar në polici, të cilët më bënë padinë dhe më nxorrën në gjyq ku më dënuan me një vit burg. Unë duke përfituar nga pesëmbëdhjet ditëshi që më lanë për të apeluar, vendosa që të arratisesha për në Shqipëri. Kur u ktheva në shtëpi i tregova babës për dënimin tim dhe njëkohësisht dhe planin për t’u arratisur. Babai pasi më dëgjoi më tha: “Rrugë të mbarë bir, mendo vetëm për veten, se unë do t’i përballoj të gjitha vështirësitë që do të më dalin me qeverinë, e që nuk do të jenë të pakta. Nga t’i kërkoj që të më nderosh atje ku të shkosh. Këtë ta kërkoj jo vetëm për familjen, por për gjithë Kosovën”.

Cilat janë peripecitë që hasët rrugës për kalimin e kufirit për në Shqipëri?

Lidhur me këtë pyetje, në parantezë po ju tregoj se: zona nga Prizreni në drejtim të Shqipërisë ishte shpallur zonë kufitare dhe po të kapnin pa leje të Seksionit të Punëve të Brendëshme, të akuzonin për tentativë arratisje dhe të dënonin shumë rëndë. Më 21 tetor të vitit 1951, unë u nisa me një valixhe me rroba në dorë, u ngjita drejt malit të Pikëllimës, i cili ishte i mbuluar me dëborë. Me vete kisha pallton e madhe dhe një valixhe me ndërresa, e një palë këpucë. Nga shiu që filloi të binte, palltoja e madhe u bë shumë e rëndë dhe pasi nxorra nga valixhja një këmishë, e hodha pallton dhe valixhen në greminë. Me shumë vështirësi kalova kufirin dhe sapo u afrova tek piramida shqiptare, u ula dhe putha tokën e lirë të Shqipërisë. Kur zbrita poshtë majës së Pikëllimës, kishte gdhirë dhe dukej maja e Pashtrikut. Nga ajo unë kuptova se kisha lënë prapa Korritnikun dhe u binda se kisha hyrë në territorin e Shqipërisë.

Ku shkuat më pas?

Zbrita poshtë Korritnikut për në fshatin Morinë dhe aty pashë një parrullë të madhe ku shkruhej, “Rroftë miqësia me Bashkimin Sovjetik”. Ishte mëngjez herët dhe fshatarët sapo kishin filluar të lëshonin bagëtitë për kullotë. Pyeta një bari delesh, se ku e kishte shtëpinë kryetari i këshillit dhe shkova drejt e atje. Sapo trokita, u hap dera dhe doli një mesoburrë, i cili me shumë dashamirësi më ftoi të hyja brenda. Unë i thashë se kërkoja kryetarin dhe ai mu përgjigj, se ai vetë ishte kryetari. Dashje pa dashje, hyra brënda dhe sapo nisi biseda, unë i tregova se nuk vija nga Kukësi, ashtu siç më pandehu ai, por vija nga Kososva, pasi kisha kaluar kufirin. Ai brofi në këmbë dhe më përqafoi, duke më thënë se: shyqyr që kisha shpëtuar, pa më hyrë ferrë në këmbë. Pasi më dha ushqim, ai më tha se do të më ndihmonte për gjithçka që do të kisha nevojë si në Kukës, ashtu dhe në Tiranë. Pas kësaj dolëm jashtë dhe u nisëm për në postën kufitare së bashku me një mikun e tij të quajtur Haziz.

Ku shkuat me ata?

Në drejtim të postës dhe kur u afruam aty, kufitarët sapo panë dy njerëzit që më shoqëronin, na lejuan të hynim brenda menjëherë. Aty komandanti i postës pasi më vështroi nga koka tek këmbët, u bë kurioz të dinte se ku e kisha kaluar kufirin. Kur i tregova vëndin ku kisha kaluar në malin e Pikëllimës, ai më përqafoi dhe më uroi që kisha shpëtuar gjallë, pasi atje i gjithë vëndi ishte i minuar dhe nuk kishte mundësi që të ruhej me ushtarë, as në verë dhe as në dimër. Pastaj ai filloi të më pyeste për disa problem ushtarake dhe mbajti shënime, ai më tha: “A e di ti, se je njeriu i parë që nga korriku i vitit 1948, të ketë kaluar kufirin në këtë zonë”?! Më pas ai më shpjegoi se nga Vërmica deri në Brezne, territori ishte shumë i ngushtë. Ndërsa Korritniku konsiderohej i pakalueshëm nga jugosllavët. Aty nga ora 13.00 ai më dha një ushtar për të më shoqëruar dhe më nisi në këmbë për në Degën e Brendëshme të Kukësit.

Si ju pritën në Degën e Punëve të Brendëshme të Kukësit dhe çfar ju kërkua nga oficerët e Sigurimit?

Ardhja ime për në Degën e Brendëshme të Kukësit, ishte lajmëruar më parë dhe kur shkova atje, më priti një oficer i ri dhe i sjellshëm. Ai më çoi në hotel, ku ishte porositur dhoma që më parë dhe në prezencën time, i tha përgjegjësit: “Shoku Gani është emigrant jugosllav. Do të flejë në hotel, e do të hajë në restorant. Paratë do t’i paguajmë ne”. Mua më erdhi keq nga prezantimi që më bëri oficeri dhe i thashë: Shoku oficer, unë nuk jam emigrant jugosllav, por shqiptar. Oficeri m’u përgjigj: “Se çfarë je ti, e di partia”, dhe u largua pa më përshëndetur”. Atë natë fjeta në hotel dhe të nesërmen në mëngjes erdhi dhe më mori një polic, i cili më dërgoi tek ai oficeri që më kishte quajtur emigrant jugosllav. Unë e përshëndeta ftohtë, ndërsa ai u çua në këmbë dhe më përqafoi. Pasi më ftoi të ulesha, më vuri përpara paketën me cigare “Diamant” dhe më buzëqeshi, sikur të mos kishte ndodhur asgjë. Pas kësaj ai më tha: “Quhem Kapllan Sako. Oficer i Sigurimit të Shtetit dhe me origjinë jam nga Gjirokastra. Do të kemi punë bashkë. Dua që me hollësi e me përgjegjësi, të më përgjigjesh për gjithçka që do të pyes unë. Keni kujdes, se këto përgjigje do të ndjekin pas gjithë jetën. Edhe një gjë duhet të dini, se ne kemi mundësi të verifikojmë ato që do na thuash dhe sikur një gjë të mos jetë e vërtetë, do të përgjigjesh penalisht”.

Si u përgjigjët ju?

Pas fjalëve të tij, unë u përgjigja: Unë do t’ju them vetëm të vërtetën dhe do të mbaj përgjegjësi penale ashtu siç doni ju. Pas përgjigjes sime, ai ma ktheu: “Jo ne, por Partia”. Pas kësaj për tre ditë fillova të jepja të dhëna për gjëndjen ekonomike dhe ushtarake në Jugosllavi dhe Kosovë. Pasi më mabjtën për tre katër ditë në Kukës, më sollën në Tiranë, ku më caktuan për të banuar në qytetin e Beratit, ku që ditën e parë, pata një incident me disa agjentë të UDB-së, të cilët ishin futur nga Sigurimi i Shtetit për të më provokuar.

Ku i’u sistemuan në Berat dhe ç’ishin ata që i’u provokuan, që ju i quani agjentë të UDB-së?

Në qytetin e Beratit më sistemuan në hotel-turizmin “Tomorri”, ku sportelisti kishte hapur menjëherë fjalë, se aty kishte ardhur një emigrant jugosllav. Që ditën e parë në mëngjes, më trokiti dera dhe pa i ftuar, më hynë brenda tre malazezë të gjatë si lisa, të cilët në gjuhën e tyre më uruan mirëseardhjen. Ata quheshin Bashko Ivanoviq, Zhivko Dashoviq dhe Stevan Peroviq. Stevani ishte shqiptar katolik nga Tuzi dhe ai e fliste shqipen shumë mirë, kurse dy të tjerët nuk e dinin fare.

Ç’farë ju thanë ata dhe kush i kishte dërguar?

I pari e mori fjalën Stevani, i cili m’u drejtua: “Ju shoku Gani jeni i ri si unë. Natyrisht ne si të rinj që jemi, edhe gabojmë se nuk e njohim Shqipërinë. Pikërisht ne prandaj kemi ardhur që t’ju ndihmojmë juve, sidomos shoku Bashko me shokun Zhivko. Në rradhë të parë duhet të dini, se këtu në Shqipëri, me urdhër të Komitetit Qëndror të PPSH-së, është krijuar organizata e emigracionit jugosllav, me kryetar shokun e nderuar e revolucionarin e madh, Jolo Markoviq. Kjo organizatë ka anëtarët e këshillit kudo ku ka emigrant jugosllavë. Për rrethin e Beratit, janë këta shokë këtu. Këshilli i organizatës, nxjerrë dhe një gazetë në gjuhën serbo-kroate, ku trajton ngjarjet në Jugosllavi dhe në kampin socialist me në krye Bashkimin Sovjetik, të udhëhequr nga shoku Stalin. Ky këshill bashkëpunon me Komitetin Qëndror dhe Sigurimin e Qeverinë, e ka kopetenca të plota tek ata. Prandaj edhe ti, na fol hapur për jetën tënde, për punën tënde dhe mbi të gjitha se kush të ka dërguar, se ndoshta nga frika, s’ke guxuar t’ia thoje Sigurimit të Shtetit. Prandaj na thuaj neve, që t’ia themi Sigurimit dhe ty s’ka për të ndodhur gjë. Ti mos e merr për ofendim, sepse kështu më ka ndodhur mua, që më kishte dërguar UDB-ja dhe pata frikë t’ia thoja Sigurimit të Shtetit.

Si reaguat ju ndaj atij provokacioni, apo më saktë akuze të hapur që ju bënë ata duke u quajtur si njeri që ju kishte dërguar UDB-ja

Provokimi i tyre nuk mbeti me aq, pasi kulmi ishte kur Stefani më tha, që të rrëfehesha para tyre, se UDB-ja, më kishte dërguar me mision. Në atë çast, unë nuk e kontrollova më veten, dhe u çova në këmbë, duke e goditur fort me pëllëmbë në fytyrë, saqë ai u shemb menjëherë përdhe. Pas kësaj unë, dola menjëherë nga dhoma dhe u nisa në drejtim të Degës së Brëndshme, për t’u paraqitur atje, sipas udhëzimeve që më kishin dhënë në Kukës. Aty kërkova takim me Kryetarin e Degës, Zylfi Sali Lamin, të cilit i’a tregova të gjithë skenën se çkishte ngjarë me tre shtetasit malazezë.

Si u përgjigj Kryetari i Degës?null

Kryetari i Degës, Zylfiu më priti shumë mirë dhe më tha: “Përse nuk e qëllove në kokë”?! Më pas ai më tha se i donte dhe i respektonte shumë kosovarët. Ai më ndihmoi, duke më emëruar si mësues në Berat, sipas porosive që kishte marrë nga Vilson Pecani, njeriu që ishte i ngarkuar nga Byroja Politike për emigracionin kosovar në Shqipëri.null

Në atë kohë që ju erdhët në Shqipëri, si trajtoheshin emigrantatë kosovarë që kishin ardhur para jush nga ana e regjimit komunist?

Në parantezë të pyetjes suaj, desha t’ju tregoj se në atë kohë, me urdhër të Enver Hoxhës, filloi që të bëhej një propagandë për ç’ështjen kombëtare, dhe filluan që të vlerësoheshin figurat e Rilindjes Kombëtare shqiptare. Duke përfituar nga ajo situatë, unë vendosa që t’i shkruaj një letër kryeministrit Mehmet Shehu, lidhur me emigracionin kosovar në Shqipëri, që dergjeshin nëpër kampet e internimit.

Nga i kishit ju ato informacione, pra me realitetin ku ndodhej emigracioni Kosovar në Shqipëri?

Në atë kohë unë kisha takuar disa bashkëpatriotë nga Kosova apo dhe të tjerë dhe në bisedat me ta kisha krijuar një ide të qartë se në ç’kushte ndodhej emigracioni Kosovar në Shqipëri. Po kështu para se të shkruaja atë letër, unë kisha parasysh vendimin e qeverisë shqiptare për të mos u dhënë bursa studentëve kosovarë, sepse do t’i nxirreshin telashe nga ambasada jugosllave në Tiranë.

Para se të shkruanit atë letër, a u konsultuat me njeri, apo vendosët vetë për gjithçka?

Idenë time për letrën i’a tregova Ajet Haxhiut dhe i kërkova që t’ia shkruanim të dy dhe t’ia adresonim Komitetit Qëndror të të PPSH-së. Ajeti, jo vetëm që nuk ma përkrahu idenë, por më këshilloi dhe mua që të mos bëj gjëra të tilla se do të kisha pasoja të rënda. Edhe pse ai nuk pranoi, unë i’a shkruajta letrën kryeministrit Shehu, ku i kërkova dhe një takim, për të diskutuar për çështjen kombëtare.

A ju ktheu përgjigjie kryeministri?

Ai më ktheu përgjigje, duke më thënë: “Shoku Gani, letrën tuaj e mora, por jam shumë i zënë me punë. Më shkruani sepse do t’ju përgjigjem”. I frymëzuar nga kjo përgjigje, unë i shkruajta edhe një letër tjetër, ku i parashtrova disa pika, në lidhje me emigracionin kosovar në Shqipëri, dhe i kërkova që atyre, t’i jepej e drejta e studimit dhe ajo e punës. Po kështu i shkruajta që: Instituti i Historisë, duhej t’a rishkruante historinë e Shqipërisë, jo sipas burimeve serbo-ruse, problemin e orientimit të Lidhjes së Shkrimtarëve drejt Kosovës, shtypin dhe Radio-Televizionin Shqiptar që duhej të transmetonin këngë dhe emisione të Kosovës, etj. Këtë ia nisa me postë, pa i thënë asnjë njeriu. Pas dy javësh, më thirrën në Ministrinë e Arsimit, ku më priti, ministri Manush Myftiu.

Ç’far diskutuat në takimin me ministrin Myftiu?

Në zyrën e tij ne diskutuam shumë gjëra, dhe një ndër të cilat ishte ajo që ai më tha, që unë të shkoja personalisht në kampet e internimit, dhe të regjistroja të gjithë kosovarët që ndodheshin atje. Unë ju përgjigja se nuk e bëja dot, duke i thënë se për këtë gjë kishte një organ kompetent (për Ministrinë e Punëve të Brendëshme), pasi do të prishja “status-quonë” që më kishte dhënë ajo. Ai u nxeh nga përgjigja ime dhe më tha se për këtë punë më autorizon vetë ai, si ministër dhe zv-kryeministër. Unë i thashë gjithashtu se: emigrantët jugosllavë anti-titistë, që nga viti 1948, nxirrnin gazetën e tyre “Za Slobodu” e cila, nuk trajtonte pothuajse fare temën e Kosovës. Parndaaj ne kosovarët duhet të nxirrnim gazetën tone, të titulluar “Kosova”.

Si u përgjigj ministri Myftiu idesë suaj për nxjerrjen e një gazete me emrin Kosova?

Ai më tha se: kjo gjë tani për tani nuk mund të bëhej, pasi Kosova do të trajtohej fillimisht si temë në shtypin dhe radion shqiptare.

Në fundin e viteve ’60 dhe fillimin e viteve ’70, dihet tashmë se pati një zbutje të marrdhënive zyrtare të Tiranës me Beogradin, prej së cilës, po themi se “përfitoi” edhe Kosova. Si do ta komentonit këtë periudhë kohe?

Në këtë periudhë që thoni ju, politika e Enver Hoxhës ishte në unison me atë të Serbisë, pasi Tirana zyrtare bëri disa lëshime, duke lejuar ardhjen e grupeve dhe individëve kosovarë si turistë në Shqipëri. Po kështu u arrit shkëmbimi i intelektualëve dhe pedagogëve të dy universiteteve, të Tiranës dhe të Prishtinës. Në kulmin e kësaj situate politike, në një mbledhje të Komitetit Qendror të PPSH-së, sekretari për marrdhëniet me jashtë, Pirro Bita, tha se: “Megjithëse do të vazhdojnë të vijnë individë dhe grupe kosovarësh në Shqipëri, të mos harrojmë se ata jetojnë në një vënd revisionist dhe se janë edukuar me atë ideologji. Po kështu, dhe kosovarët që kanë ardhur në Shqipëri pas vitit 1948, janë molepsur me ideologji revizioniste. Këta të fundit janë shumë të rrezikshëm, sepse jetojnë në mes të popullit dhe të shoqërisë sonë, e cila është e predispozuar që të ndikohet nga ideologjia e huaj. Prandaj duhet që të jemi sa më shumë vigjilentë, dhe për çdo gjë të informonin organet kompetente dhe ato të Partisë. Ju e dini se ne hedhim valle në gojën e ujkut”. Pas kësaj mbledhjeje, Komiteti Qëndror i PPSH-së, dha urdhër që të fillonin arrestimet e të gjithë kosovarët e dyshimtë që ishin në Shqipëri, dhe ata që do të tentonin që të vinin këtu, të mos takoheshin me patriotët e tyre, dhe sidomos me vëndasit, ndërsa kontaktet e tyre të kufizoheshin shumë. Gjatë kësaj periudhe kohe, dy funksionarë të lartë të Ministrisë së Punëve të Brëndshme, që kishin punuar për emigracionin Kosovar, u shkarkuan nga posti,

A mund të na thoni se kush ishin ata dhe përse u shkarkuan nga ato detyra?

Ata ishin Skënder Backa, (një njeri i shkëlqyer dhe me një familje gjithashtu shumë të mirë, me origjinë nga fshati Backë i rrethit të Skraparit) dhe Vilson Pecani. Shkarkimi i këtyre të dyve dhe sidomos i Skënderit, ishte një dramë për ne kosovarët e Shqipërisë, pasi ai, nuk kishte lejuar arrestimin dhe internimin e këtyre emigrantëve.

Kush u emëruan në vënd të tyre?

Në vënd të tyre, me urdhër të Kadri Hazbiut, u emërua Shaban Braha, të cilit i’u dhanë kompetenca politike dhe ekonomike në këtë sektor. Ai kishte të drejtë që të arrestonte, burgoste, apo internonte, çdo kosovar, si dhe të lejonte apo jo marrjen e bursave e të drejtave të studimit për ta. Gjithashtu ai merrte vendime për të dhënë ose jo ambjente banimi, etj.

Cilat ishin arsyet e shkarkimit të Skënder Backës dhe Vilson Pecanit?

Shkarkimi i Skënder Backës erdhi si rezultat i një përmirësimi të marrdhënieve midis Tiranës dhe Beogradit. Vetë UDB-ja, kishte vënë si kusht largimin e Skënderit nga ai post, pasi gazeta “Borba” e Beogradit, botoi dy artikuj të Backës, në të cilat e cilësonte armik të Jugosllavisë. Kështu të gjithë kosovarët që ishin arrestuar pas 1970-ës, janë kapur me urdhër të UDB-së, dhe për këtë gjë unë disponoj mjaft dokumenta dhe do t’i bëj publike në një kohë të dytë.

Si u zbatua marrëveshja midis Shqipërisë dhe Jugosllavisë?

Në kuadër të kushteve që Jugosllavia i kishte vënë Shqipërisë, u hoqën nga qarkullimi të gjitha librat e autorëve kosovarë që godisnin politikën kriminale të Beogradit ndaj Kosovës. Një ndër këto romane, ishte dhe “Tradhëtia” e Kapllan Resulit, i cili në atë kohë bëri një bujë të madhe tek lexuesit shqiptarë. Ky roman duhej hequr, sepse ai godiste tradhëtinë e madhe të Partisë Komuniste të Jugosllavisë, dhe se ai libër ishte botuar me urdhër dhe miratimin e Skënder Backës. Por që të hiqej romani “Tradhëtia”, duhej që të arrestohej edhe autori i saj, Kapllan Resuli, dhe për këtë gjë, që të paraqitej përpara Ministrisë së Punëve të Brendëshme sa më i zellshëm dhe sa më besnik, Shaban Braha, inskenoi një “grup tepër të rrezikshëm armiqësor” të kryesuar gjoja nga vetë Kapllani.

Kush bënte pjesë tjetër në këtë “Grup armiqësor”?!

Ky “grup anti-parti”, përbëhej nga Myrteza Bajraktari, (një patriot i vërtetë nga Gostivari), Fazlli Ramadani (nga Gjilani), si dhe piktorin e talentuar, Sadri Ahmeti. Ky grup u arrestua me bujë të madhe dhe Sigurimi i Shhtetit, hapi fjalë se: ishte arretsuar një grup shumë i rrezikshëm agjenturor jugosllav, që po përpiqeshin që të rrëzonin Pushtetin Popullor. Po kështu, Sigurimi i Shtetit, qarkulloi fjalë, se gjoja romanin “Tradhëtia” të Kapllan Resulit, në të vërtetë e kishte bërë UDB-ja, dhe se ai kishte vënë vetëm firmën. Shaban Braha dhe bashkëpuntorët e tij, Sali Shatri, dhe Omer Mekuli, filluan që të fabrikonin dëshmitarët e këtij grupi, antarët e të cilit u dënuan me burgime të rënda.

Pas dënimit të këtij “grupi”, a pati më dënime të tjera ndaj emigrantëve kosovarë në Shqipëri?

Pas këtij “grupi”, filloi furia e arrestimeve të patriotëve kosovarë në Shqipëri. Në atë kohë u arretsuan dhe u dënuan, Shefqet Kaçaniku dhe Esat Myftari në Lezhë, Nuro Hoti dhe Arben Çeta, (i vëllai i Anton Çetës), mjek në Durrës, Qazim Kreka, Jetulla Gashi, Shefqet Rexha, Riza Marevci, Isuf Visoka, dhe Zeqir Rashti në Elbasan, Hysen Bukoshi dhe Idriz Zeqiraj në Berat, Ibish Kelmendi dhe Rexhep Llazana në Fier, Ymer Llugaliu, Rexhep Ahmeti e Kolë Nikshiqi në Mirditë, e dhjetra e dhjetra kosovarë të tjerë, të cilët do të binin pre e marrëveshjes së fshehtë midis Sigurimit të Shtetit dhe UDB-së. Kuptohet se kjo marrëveshje nuk ishte e nënshkruar dhe me protokoll siç bëhen marrëveshjet zyrtyare, por ishte një marrëveshje e heshtur në mes Tiranës zyrtare dhe Beogradit, ashtu siç dinin të bënin komunistët dhe qeveritë totalitare e diktatoriale, kur u’a lypte nevoja.

Z. Gani, pak vite më pas ndodhi dhe arrestimi e dënimi juaj. A mund të na thoni si dhe përse u arrestuat ju?

Aty nga viti 1972, Ministria e Brëndshme, thirri urgjent në Tiranë, operativin Myfit Maliqi, i cili në atë kohë punonte në rerthin e Sarandës. Vetë Myfiti, më ka treguar se Drejtori i Drejtorisë së Brëndshme të Tiranës, Pilo Shanto, i tha atij: “Myfit ke tre vjet që nuk na ke sjellë asnjë material për grupin anti-parti të Gani Ratkocerit”? Më pas ai e urdhëroi Myfitin që të përgatiste urdhër-arrestin tim, por Myfiti e kundërshtoi, duke i thënë se: Ganiu nuk duhet arrestuar, pasi ai punon me ndershmëri dhe nuk kemi asnjë fakt kompromentues për të. Më vonë, i këtij mendimi kishte qënë dhe vetë Pilo Shanto. Mua më ka treguar Myfiti, se dhe vetë Kadri Hazbiu i kishte thënë se: bëre shumë mirë që nuk e firmose urdhër-arrestin për Gani Ratkocerin, se edhe unë i atij mendimi isha. Por ajo gjë ishte me urdhër nga lart. Duke e ditur se isha nën survejimin e Sigurimit të Shtetit, unë dola vullnetar për t’u larguar nga Tirana dhe për të shkuar në veri. Mirëpo atje, ajo që nuk u bë në 1972, u bë realitet në vitin 1978, pasi u arrestova kur isha mësues në Mirditë dhe më dënuan me 10 vjet burg politik me akuzën “agjitacion e propagandë kundra pushtetit popullor”, gjë e cila nuk qëndronte aspak dhe të gjitha ishin të montuara nga Sigurimi i Shtetit.

A tentove që ta kërkoje të drejtën tënde?

Që kur isha në burg duke vuajtur dënimin si “armik i popullit” vazhdoja që t’i shkruaja letra Kryetarit të Gjykatës së Lartë, Aranit Çelës, ku i kërkoja pafajësinë time. Aty nga viti 1983-1984, pasi Enver Hoxha kishte goditur grupin e Mehmet Shehut dhe Kadri Hazbiut, me urdhër të Byrosë Politike, u mor në shqyrtim edhe kërkesa për pafajësi e një grupi të vogël intelektualësh që ishin dënuar me të padrejtë. Në këtë kuadër u shqyrtua dhe kërkesa ime, dhe Kryetari i Gjykatës së Lartë, Aranit Çela më dha pafajësinë, ku në mes të tjerash shkruhej: “Nga sa parashtruam më lart, goditja ndaj Gani Ratkocerit është bërë me urdhërin e UDB-së”./Memorie.al

Rotacioni politik i pushtetit është një si qarkullimi i gjakut.

Ambasadorja e SHBA në Tiranë, Yuri Kim në një intervistë të dhënë mbrëmjen e sotme në Real Story, ka folur dhe për rotacionin e pushtetit.

Rotacioni i pushtetit, nëse kjo është ajo që duan njerëzit, nëse kjo është ajo që njerëzit vendosin, është gjithmonë diçka e mirë në një demokraci.

Është si qarkullimi i gjakut.

kjo gjë është e mirë për vendin.

Ambasadorja Kim: Është kënaqësi të jem këtu. Mendoj për cilindo Ambasador të SHBA, Shqipëria është detyra e ëndrrave, sepse rrethohesh nga njerëz që së pari, e duan Amerikën. Së dyti, është një vend ku kemi një marrëdhënie shumë të veçantë. Nuk ngjan me asgjë tjetër që kam provuar ndokund tjetër dhe vendi po kalon disa ndryshime mjaft të rëndësishme.

Sokol Balla: Ndryshime.

Ambasadorja Kim:

Ndryshime, po, dhe mendoj se mund të bëjmë dallimin, mund të bëjmë një dallim pozitiv.

Sokol Balla:

Po, shumë njerëz mendojnë se është koha për ndryshim. Edhe pse, ndryshimi këtu interpretohet thjesht si rotacion normal i pushtetit.

Ndonjëherë edhe unë dyshoj për këtë – a është rotacioni ndryshim apo është ndryshimi rotacion?

Ambasadorja Kim: Varet nga ju që ta vendosni.

Sokol Balla: Si e shihni ju?

Ambasadorja Kim:

Mendoj se rotacioni i pushtetit, nëse kjo është ajo që duan njerëzit, nëse kjo është ajo që njerëzit vendosin, është gjithmonë diçka e mirë në një demokraci. Është si qarkullimi i gjakut. Por është patjetër një nga ato gjërat ku, e dini, edhe në vendin tim, në fare pak muaj do të ketë zgjedhje. Dhe në pak muaj në këtë vend, do të ketë zgjedhje, shpresoj, dhe do të shohim çfarë do të vendosin njerëzit.

Sokol Balla: Pse thoni shpresoj? Keni ende dyshime?

Ambasadorja Kim: Jo, jo, jo, nuk kam dyshime…

Sokol Balla: …për zgjedhjet e kam …

Ambasadorja Kim: …sigurisht që do të ndodhin.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Dritan Kaba/

Korriku ka nisur me skandale që pasojnë njëra tjetrën, njëri më i madh se tjetri. Sa në fushën “e preferuar” të Rilindjes, atë të korrupsionit, aq edhe në atë të shpërdorimit të taksave të shqiptarëve. Sikur mos të mjaftonin tërmeti dhe mbyllja absurde e ekonomisë për gati tre muaj, tashmë shqiptarët u ngarkuan edhe me një borxh tjetër prej 109 milion eurosh, që do paguhet nga djersa e tyre, si pasojë e gjyqit që humbi Edi Rama me Beghettin.

Them direkt Edi Rama dhe jo Shqipëria ose Qeveria sepse ky dëm miliona eurosh është pikërisht përgjegjësi e një njeriu të vetëm dhe vetëm e tij. Në fashikujt e gjyqit përmendet si shkaktar dhe si përgjegjës për këtë detyrim financiar mbi 6 herë emri i tij, në vetë të parë si individi, që nëpërmjet abuzimit me pushtetin i shkaktoi shtetit shqiptar dhe financave të tij këtë dëm kolosal. Ende nuk kemi asnjë reagim nga fajtori kryesor i kësaj gjëme financiare, por edhe i një shembulli të dëmshëm për këdo që kërkon të investojë në Shqipëri duke i larguar edhe ata që kanë në mend të bëjnë ndonjë projekt investimi. Dëmi në këtë rast është disafish më i madh. Vetëm për këtë arsye ai nuk duhet të ishte më Kryeministër.

SPAK qëndron në heshtje sikur ngjarja nuk ekziston. Faktet e abuzimit me pushtetin janë para syve të tyre, por ata i mbajnë mbyllur pa guxuar të hapin as një cep të tyre, se edhe kaq do i mjaftonte të nisnin urgjentisht çështjen penale për Edi Ramën dhe ministrat e tij, që janë përfshirë në këtë aferë super korruptive. Të gjithë e mbajmë mend se si Edi Rama sulmoi televizionin Agon dhe bizneset e Beghettit. Me Tëitter, Facebook, në emisione televizive ku e akuzoi për pastrim parash, aktivitet mafioz dhe shumë akuza të tjera, të cilat i dhanë një mbrojtje absolute dhe fitoren Beghettit në Arbitrazhin Ndërkombëtar.

Në të njëtin gjyq përmendet edhe Erion Velia, i cili e ka kërcënuar me mesazhe Beghettin për mbylljen e televizionit dhe shkatërrimit të bizneseve të tija në Shqipëri. Edhe kjo sërish ishte një pikë e fortë në mbrojtjen e tij në gjyq. Pushteti ishte vënë i gjithi në “sulm” kundër tij. Pa hetimin e thelluar, asnjëherë nuk do e marrim vesh, nëse ishte një lojë mes të dyve, ku viktimat pa dëmshpërblim qoftë edhe moral, janë shqiptarët, apo ishte çmenduria e ndërthurrur me urrejtjen ndaj fjalës së lirë dhe shërbimit që po iu bënte televizioneve të oborrit të tij duke i shmangur konkurencën me forcën e pushtetit.

Beghetti do shijojë, në fakt jo pa meritë dhe të drejtë me aq sa shohim tani, në jahtin e tij dhe kështjellën që zotëron në Londër apo tek vilat që ka në Itali, një pasuri maramendëse të përfituara në kurriz të shqiptarëve, që në këtë rast nuk janë aspak fajtorë. Me këtë SPAK që kemi, Edi Rama do vazhdojë të mbajë karrigen e Kryeministrit duke vazhduar t’i shkaktojë edhe më shumë dëme, jo vetëm financiare, Shqipërisë.

Me 109 milion euro mund të siguronim për mbi 20 vite libra falas për të gjithë nxënësit e arsimit 9 vjeçar. Mund të vihej në zbatim Statusi i Minatorit për të paktën 12 vite. Mund të përgjysmoheshin tarifat e studentëve për 15 vite. Mund të strehoheshin me shtëpi mbi 4 mijë familje. Mund të dyfishohej subvencionimi për fermerët, për të paktën 11 vite. Mund ndërtoheshin mbi 25 shkolla moderne dhe 50 kopshte.

Mund të financoheshin për dy muaj me nga 10 euro në ditë për shtrat të gjitha strukturat hoteliere, të cilat janë në kolaps dhe prag falimenti nga mungesa e turistëve duke shtuar këtu edhe të gjitha bizneset e vogla në vështirësi ekzistence. Mund të financohej për 11 vite transporti publik. Mund të subvencionohej nafta për fermerët për të paktën 16 vite. Mund… eh edhe sa të tjera mund të shtonim.

Por jo, asnjë nga këto nuk është e mundur.
Arsyeja?

Çmenduria, “kapriçiot” dhe “tekat” e Edi Ramës nuk i mundësojnë dot.

Në fund për SPAK, dua ta mbyll më shprehjen e famshme të Dymas tek “Konti i Montekristos”: Të presim dhe të shpresojmë!

Nga Kastriot Dervishi

Më 3.2.1959, Zbulimi Politik hapi dosjen e kërkimit për Martin Camajn, ndonëse nuk kishte asnjë material për të. Theksohej se kishte “urryer luftën nacionalçlirimtare” dhe pas lufte qëndrimi nuk kish qenë i mirë.  Raporti u propozua nga operativi kapiten Sotir Josifi dhe u miratua nga kryetar i Degës së Dytë të Drejtorisë së Zbulimit Politik në MPB, kolonel Kopi Niko.

Në raportin e datës 30.10.1965 të përpiluar nga nënkolonel Malo Zahaj thuhej se “amerikanët e duan shumë këtë njeri”. Për të menduar të kundërtën, u mendua një skemë mashtrimi, e cila synonte të krijonte dyshime te amerikanët se Martini ishte i Sigurimit. Për këtë ata mendonin “ta digjnin para zbulimit amerikan” nëpërmjet një kombinacioni.

Për këtë mendohej në planin e darës 4.11.1965 të dërgoheshin disa letra nga Shqipëria në Itali ku disa persona të përhapnin opinione negative, sikur ishte çuar nga Sigurimi, etj. Madje në një nga letrat që do i shkruanin “antikomunistët”, këta do kërkonin ta vrisnin si “i dërguar nga Sigurimi”. Këtu do shfrytëzohej fakti se Camaj u kish thënë disa miqve vetë atë që i kishte bërë Sigurimi. Për këtë, deklarata që Camaj i kish nënshkruar Sigurimit, do shpërndahej fotokopje.

Në ndihmë të këtij plani do të vihej fakti i ish agjentit Isuf Mullai (personazhi i vërtetë romanit “Mërgata e qyqeve”), i cili ndonëse nuk kishte bërë asgjë kishte siguruar namin se Sigurimit kish bërë hatanë jashtë vendit në krye të organizatave “reaksionare”. Plani i Sigurimit bazohej te shpifja e gjerë e shpifjes dhe gënjeshtrës, sikur Martini ishte dërguar nga Sigurimi dhe po punonte për ta. Mjete të tjera nuk kishin.

Ky plan synonte ta “disaktivizonte” në sy të amerikanëve, por mundej sipas tyre (se gjë nuk dinin) të ishte edhe agjent i jugosllavëve dhe italianëve (pra sipas gjuhës ordinere komuniste, “poliagjent”). Plani i “djegies”, përmbante këto pika:

-Kërkim informatash nga Degës së Punëve të Brendshme Shkodër, në kishte të dhëna për ndonjë denoncim të Martinit (nuk kishte asnjë). Nëse po, a kishin personat e dënuar, të afërt në RFGJ.

-Interesimi rreth rrethit shoqëror të tij dhe lidhjeve të mundshme me Sigurimin.

Në vijim të këtij plani, kundër Martinit do merreshin këto masa:

-Do të niseshin gjoja nga Shqipëria letra ku ai do akuzohej se ishte shkaktar i burgosjes së njerëzve të tyre dhe vetë ai ishte arratisur.

-Do kërkohej në letra që ta vrisnin Martinin si “agjent i Sigurimit”.

-T’u tregohej personave që nuk besonin fotokopja e deklaratës së bashkëpunimit të Martimit me sigurimit.

Më mënyrë të habitshme, plani i vitit 1965, është krejt i ngjashëm me planet e ditëve tona që synojnë përbaltjen e Martin Camajt.