NASHO JORGAQI SPIUNI I SIGURIMIT TË SHTETIT ME PSEUDONIMIN “DRAGOI”
Autori i (mender me thanë) romanit propagandistik “Mërgata e qyqeve” në 2 vëllime, Nasho Jorgaqi, libër të cilin e ka ribotuar disa herë, edhe tani, dhe për të cilin këmbëngul në intervistën tek gazeta “Nata”, se gjoja ka vlera letrare, –
ky Nasho Jorgaq, studiuesi, profesori, shkrimtari, kritiku, kandidati për zv/ministër me 1997 – ka qenë spiun! Ndoshta spiuni më i vjetër e më jetëgjatë i Sigurimit të shtetit komunist. Një spiun, bashkëpunëtor i neveritshëm i Sigurimit. Një spiun veteran. Një spiun kan-kar i Sigurimit, Kadri Hazbiut , Ramiz Alisë dhe KQ të PPSH. Me veprën e tij ai mbetet një sigurims trushpëlarës, të cilit edhe sot e kësaj dite nuk i është fikur urrejta për ata që diktatura i quante “armiq të popullit”. Pseudonimi i Nasho Jorgaqit ka qenë “Dragoi”.
Dëmi, kuptohet, ka qenë shumë i madh, ka marrë më qafë shumë njerëz, jo vetëm me spiunimet e para në Institutin e Lartë Pedagogjik “Aleksandër Xhuvani”, por më vonë, me radhë, me shkrimtarë shqiptarë të Shqipërisë dhe sidomos të Kosovës. Nasho Jorgaqi sponsorizohej fuqishëm nga regjimi diktatorial si agjent edhe për diasporën. Meqenëse një katastrofe të tillë personaliteti aq katran, sa ç’është shkarrashkruesi Nasho Jorgaqi “Dragoi”, nuk di nga t’ia nisësh, po mjaftohemi vetëm me një këshillë për të: “Meqë partia ta botoi në qindramijëra kopje paçavuren tënde propagandistike mbi “zbulues” krejtësisht të dështuar si megallomanët qesharakë Isuf Mullahi e Hasan Luçi, meqë e ke nxirë letrën me dialogje të gatshme përgjimesh, tani ke rastin të shkruash romanin tënd të jetës, jo më me spiunë të dështuar, por me një spiun tejet të sukseshëm, siç ke qenë vetë”. Dhe diçka: ti qe i ke quajtur mërgimtarët politikë antikomunistë “qyqe”, ty pra, nuk të shkon gjithë ai pseudonim i fryrë “Dragoi”. Sepse ti je një orl, thjesht orl, që ushqehet me kërma e coftina.
P.S: Rezervoj, pas kësaj një neveri, që do ta afishoj publikisht për ata miq me dy fytyra që i qasen, bashkëpunojnë dhe dalin foto me këtë varrmihës të kulturës.
Xhaxhi Edipi ku do hamë ne sonte, do kemi përsëri peshk për darkë si në drekë.. ???
Ishte koha kur Saimir Tahiri vinte në Shkoder si përfaqësues i Kryetarit të PS bashkë me dy furgona me të rinjë për dekorin e takimeve të Kryetarit, pasi visheshin me mini dhe trajnoheshin për të kriju atmosferë ne skenë.
Për atë punë ishin njisha.
Elisa, si pjesë e furgonit të dytë, e pa mbajtur, e pa veshur, e pa ngrënë dhe e pa pirë, shëndetligë dhe e pa forcë, ishte shumë e dhënë pas hejes.
Atë kam degjuar të thotë – xhaxhi Edipi ku do hamë ne sonte, do kemi përsëri peshk për darkë si në drekë.. ???
Elisës i qenka hapë pança e nuk i del as Endri Shabani për mëngjes.Lëje pastaj çfar don për drekë e darkë.Grykësia e tyre s’ka limit. Shqipërinë e Shqiptarët i kafshojnë përditë.
Skenderbeu dhe pushteti ta nderron Lukun dhe Ukun… …😉😂😂😂
ka qenë pyetja e shtruar në emision për ish kryeministrin. “Do zgjidhja Shqipërinë dhe interesat e saj.
Natyrisht, fqinjët të respektuar, të nderuar, por Shqipëria është një vend i cili duhet të ndërtojë marrëdhënie miqësore me të dy këto vende…
Kemi firmosur një marrëveshje në 2009 dhe i kam qëndruar gjithmonë asaj marrëveshje.
Problemi është këtu, imagjinojmë se Shqipëria do anësojë kundër Greqisë apo kundër Turqisë, nuk duhet të imagjinohet.
Shqipëria duhet të mbajë një qëndrim në interesin e saj kombëtar, Shqipëria uron që të zgjidhet konflikti nëpërmjet dialogut.
Po të isha kryeministër unë, në mënyrë absolute çështja e detit në Shqipëri-Greqi nuk ekzistonte.
Dy qeveri greke njëra pas tjetrës, të dyja pranuan të shkojmë në Gjykatë.
Erdhi Rama dhe tha ‘jo, s’kam punë me Gjykatat’.
Gjykata Kushtetuese e rrëzoi marrëveshjen atëherë, isha kundër atij vendimi të Gjykatës. Asgjë nuk ka ndryshuar në raportin me detin në këndvështrimin tim.
Këta pasi negociuan 2 vite, u detyruan t’i thonë palës greke se tani ne kemi vendimin e Gjykatës Kushtetuese…
Greqia pranoi negociatat me Shqipërinë me 6 milje”, tha Berisha. “As doktori, asnjë vend nuk mund ta detyrojë një vend tjetër se sa t’i shtrijë ujërat territoriale kur ato ujëra nuk të cënojnë ty. Nuk ka marrëveshje që e detyron një shtet tjetër që t’i mbajë ujërat territoriale në 6 milje”, tha Arjan Çuri. “Por nëse marrëveshja firmosej me 6 milje, marrëveshja përcaktonte kufirin.
Është krejt ndryshe me Shqipërinë. Marrëveshja me Shqipërinë nëse finalizohej dhe mbetej në fuqi, Greqia do prishte marrëveshjen nëse kalonte me 12 milje…
Që Shqipëria të bëhet shtojcë e politikë neo-otomane të presidentit të Turqisë, është në kundërshtim me interesin kombëtar të Shqipërisë. Jam përpjekur dhe do përpiqesha të kisha marrëdhënie më të mira me shtetet…”, tha Berisha.
Cila do të jetë e ardhmja e Shqipërisë pas periudhës së pandemisë? A ka shanse Shqipëria t’i mbijetojë recesionit që e ka prekur? Si paraqitet e ardhmja politike e vendit? Këto janë disa pyetje që marrin përgjigje nga ana e këshilltarit ekonomik gjerman, Martin Henze
Erjon Dervishi
Situata e pandemisë në Shqipëri pritet të ketë një sërë efektesh anësore në të ardhmen ekonomike të vendit. Këtë alarm jep eksperti gjerman për çështjet ekonomike dhe sociale. Por sipas tij, kjo situatë mund të zbutet nëse Edi Rama largohet nga pushteti dhe zgjedhjet nuk tentojnë të vidhen. Në intervistën e dhënë për gazetën “Shekulli”, Martin Henze shpalos hapat që duhen ndërrmarë për këtë proces.
Si e shihni situatën e COVID-19 në Shqipëri, a është Shqipëria në fillim të valës së dytë?
Një valë mund të njihet vetëm në retrospektivë. Dhe nuk është asgjë e pashmangshme, diçka që derdhet mbi ne vetvetiu. Ne të gjithë jemi vala. Është ashtu si një bllokim trafiku, pjesë e të cilit është çdo shofer … Problemi specifik në Shqipëri, dua ta përqendroj përgjigjen time në dy faktorë përcaktues: Së pari, si në futboll, gjysma e parë: Janar deri në Qershor 2020, çfarë është bërë nga qeveria shqiptare. Në tremujorin e parë asgjë nuk u bë, Kryeministri Rama u tall me problemin e Covid, në tremujorin e dytë të vitit 2020 u bë një bllokim i plotë dhe tanket kundër Covid u nxorrën në rrugët e Durrësit. Cili ishte rezultati? Nga njëra anë, gjatë bllokimit të kohës, koha nuk u përdor për të siguruar një bazë për infrastrukturën mjekësore dhe të personelit, veçanërisht kujdesin mjekësor të decentralizuar. Asnjë ndihmë efektive nuk u organizua për ekonominë dhe mbrojtjen e punës. Nga ana tjetër, nuk ishte krijuar asnjë planifikim efektiv për daljen nga bllokimi dhe për kontroll të mëtejshëm të pandemisë ekonomike dhe mjekësore dhe nuk ishte vendosur ndonjë menaxhim. Cili është rezultati: Mbyllja në pranverë nuk krijoi ndonjë mbrojtje ndaj pandemisë, përkundrazi, infeksionet dhe nivelet e vdekjeve janë rritur masivisht dhe as dimri nuk ka filluar në Shqipëri.
… por çdo shqiptar ka mundësinë të vendosë se si të sillet dhe nëse sëmuret apo jo, Rama nuk është përgjegjës për shkallën e lartë të infektimit!
Sigurisht që jo çdo shqiptar mund të ndikojë në tërësi. Por nëse paralajmëroni herët që bllokimi i trafikut po ndërtohet 80 kilometra larg, mund të konsideroni marrjen e një devijimi. Kjo është përafërsisht situata e tyre në Shqipëri: Ata nuk bënë asgjë në tremujorin e parë, virusi ishte tashmë në vend dhe ishte përhapur dhe gjithashtu tani përsëri ata shohin që numri i infeksioneve në të gjithë botën rritet, përsëri është mbi të gjithë të rinjtë, të cilat sëmuren më rrallë seriozisht, por megjithatë tashmë përsëri spitalet dhe pjesërisht edhe njësitë e kujdesit intensiv, në të gjithë botën, janë të mbushura. Epidemiologjikisht virusi duhet të luftohet. Kjo fillon me testimin, testimin dhe gjurmimin e zinxhirëve të infeksionit. Ju duhet ta vini re virusin tashmë në laborator dhe jo vetëm në rrugë ose në njësinë e kujdesit intensiv, atëherë është shumë vonë në Shqipëri, me pajisjet joadekuate të klinikave, pajisjet mbrojtëse që mungojnë. Në 9 muajt e parë, vështirë se ndonjë test u krye në Shqipëri, kështu që virusi është përhapur masivisht në Shqipëri dhe është pothuajse i pandalshëm. Një dështim i vërtetë i qeverisë Rama, kjo tashmë ka shkaktuar shumë vdekje shtesë.
Çfarë është më e rëndësishme për të luftuar një pandemi?
Ju duhet: Një qeveri që kupton dhe mund të bëjë diçka në lidhje me kontrollin e sëmundjeve ekonomike dhe mjekësore. Qeveria aktuale e Ramës, siç tregojnë 9 muajt e fundit, është e paaftë për të mbrojtur popullin shqiptar, për shkak të veprimeve të tij dhe jo për shkak të propagandës së tij. Kjo nuk ka asnjë lidhje me mungesën e parave, ata thjesht nuk mund ta bëjnë atë. Për më tepër, është e nevojshme: materiali, personeli, i cili mbrohet në mënyrë optimale ndaj virusit dhe infrastrukturës ambulante dhe stacionare jo vetëm në Tiranë, por në të gjithë Shqipërinë. Gjithashtu në këtë pikë vështirë se ka ndodhur diçka në Shqipëri, prandaj virusi po përhapet gjithnjë e më shumë. Ata duhet të përpiqen, pasi opozita ka kërkuar për muaj me radhë, të marrin teste të shpejta për Sars-CoV-2 në rrugë këtë vjeshtë nëse është e mundur – fjalë për fjalë: Unë do të doja të shihja shiritat e provës për provat e shpejta të shtrira në koshat e plehrave dhe në rrugë më vonë këtë vjeshtë, ashtu si maskat janë të shtrirë në koshat e plehrave dhe në rrugë, në mënyrë që ato të përhapen kaq masivisht në Shqipëri sa të mund të kontribuojnë drejtpërdrejt në kontrollimin e epidemisë. Jo në çdo shtëpi, por në duart e personelit të specializuar jashtë spitaleve shqiptare. Për ta bërë këtë, ju duhen teste dhe personel shtesë i kualifikuar. Problemi është, siç mund ta shohim nga 9 muajt e fundit, madje edhe gjatë bllokimit, qeveria Rama, megjithë indikacionet masive nga bashkësia ndërkombëtare dhe opozita e bashkuar, nuk e përdori kohën në pranverë dhe verë për të mbyllur boshllëqet në keqmenaxhimi i qeverisë dhe infrastrukturës shqiptare, një gabim i pafalshëm. Kjo mund të çojë në shumë të vdekur shqiptarë dhe në një kolaps të ekonomisë shqiptare.
Pasiguria më e madhe në Shqipëri aktualisht është në shkolla dhe institucionet e fëmijëve. A janë ata të përgatitur mirë për atë që mund të vijë?
Jo, nuk ka mbrojtje në të gjithë vendin në Shqipëri, veçanërisht jo për personelin. Në Shqipëri gjithashtu, një pjesë e stafit është caktuar në grupe rreziku. Problemi është paaftësia e Ramës dhe e shokëve të tij; vështirë se është bërë diçka në shkolla për t’u përgatitur për daljen nga bllokimi. Si rezultat, ata kanë humbur shumë kohë. Ne u kemi rekomanduar atyre që nga marsi që shkollat duhet të qëndrojnë të hapura, por duhet të flasim për mënyrën se si mund të arrihet kjo, si mund të sigurohet shëndeti dhe siguria për mësuesit dhe detyra e kujdesit për studentët. Qeveria Rama nuk ka dëgjuar. Për shembull, duhet të sqarohet nëse studentët janë ende në një zonë të mbrojtur ligjore kur marrin me qira salla ose çadra për të siguruar më shumë distance. Ministrat, kryeministrat u zhdukën me pushime, një dështim i plotë i sistemit i qeverisë. Nuk ndihmon që ministrat të shkarkohen më pas. Rama i zgjodhi dhe duhej të vepronte vetë. Ai është ai që duhet të shkarkohet. Ata do të kenë probleme masive me hapjen e pakufizuar të shkollave, siç ka ndodhur në Shqipëri ndërkohë.
A janë ata që e mohojnë rrezikun e virusit një rrezik për shëndetin sepse ato kundërshtojnë masat e kontrollit?
Një studim nga James Lloyd Smith tregon, duke përdorur epideminë e sars 2002 si një shembull, se dy lloje të ndryshme të masave funksionojnë mirë në kombinim: një me bazë të gjerë që duhet të ketë vetëm rreth 20 për qind efektivitet, të tilla si veshja e një maske. Përveç kësaj, një masë e shënjestruar kundër grupeve, d.m.th. përmbajtja e ngjarjeve të përhapura kur një person infekton shumë të tjerë. Ky është gjithashtu rasti me Sars-CoV-2. Kontrolli i grupeve përmes testimit falas është përgjegjësi e shtetit shqiptar dhe bashkive të kontrolluara nga qeveria e një partie, e decentralizuar, mbajtja e maskave kërkon bashkëpunimin e popullatës shqiptare, dhe funksionon edhe nëse jo të gjithë marrin pjesë.
A dilni për të ngrënë, në një restorant?
Jashtë po. Nuk mbaj mend të kem ngrënë ndonjëherë brenda muajve të fundit, ne gjithmonë kërkojmë një vend jashtë.
Dhe kur vjen dimri?
E tëra që mund të them është se do të ishte e rëndësishme të ajrosni dhe filtroni ajrin.
A është ajrimi më i rëndësishëm se larja e duarve?
Po, është, sipas të dhënave aktuale ndërkombëtare. Por formula është vendimtare: Distanca, higjiena, maskat e përditshme, testimi dhe, natyrisht, edukimi për masat.
Në Izrael, ajo filloi përsëri së pari në shkolla.
Kështu do të jetë në Shqipëri. Përmes kësaj, numrat kombëtarë të qeverisë shqiptare, qofshin tani numrat e infeksioneve apo numrin e të vdekurve nuk mund të merren seriozisht, ata janë Fake Neës, ashtu si numrat karakteristikë ekonomikë. Ditët e fundit Rama paraqiti shifra për suksesin ekonomik të qeverisë së tij, tregoi shifra për uljen e taksave. Si rezultat ai ndoshta dëshiron t’i tregojë popullit shqiptar se Shqipëria është një vend në lulëzim. Kjo mund të jetë mirë, pyetja është për kë? Sigurisht jo për popullin shqiptar
Si duhet kuptuar kjo?
Që nga viti 2013, Shqipëria ka humbur rreth 650,000 njerëz përmes ikjes ose emigrimit, pjesa tjetër e të rinjve janë bërë gati me valixhet e tyre të mbushura, vetëm Corona po i pengon të emigrojnë. Një regjistrim do të ishte i nevojshëm më së voni në 2019/Janar 2020, Rama nuk e bëri këtë, sepse atëherë rezultatet do të ishin të qarta. Ekonomia në Shqipëri është e goditur rëndë, papunësia e lartë dhe infrastruktura e dëmtuar dhe korrupsioni në rritje karakterizojnë tablonë aktuale. Sundimi i ligjit dhe parlamenti janë jofunksionale, asnjë kompani serioze ndërkombëtare nuk po investon më në Shqipëri, fillimi i bisedimeve me BE duhet të bëhet që në vitin 2014, vetëm qeveria Rama nuk ka zbatuar përgatitjet e nevojshme. Në vend të kësaj, janë mbajtur zgjedhje të paligjshme, zgjedhjet parlamentare janë manipuluar dhe tani, megjithë ekspertizën e qartë të Komisionit të Venecias, në kohën e duhur për zgjedhjet e ardhshme parlamentare, po bëhen përpjekje për të kufizuar lirinë e shtypit. Kjo është në fakt një përpjekje tjetër për të manipuluar zgjedhjet parlamentare të ardhshme 2021, si 2017, duke kufizuar lirinë e shprehjes. E dini, nuk jam i sigurt nëse Rama është ende në kontakt me realitetin, ai në të vërtetë jeton në një botë tjetër.
Ju sugjeruat që së pari të luftohen grupet e infeksioneve.
Mendoj se kjo do të ishte një qasje pragmatike ndaj pandemisë në Shqipëri. Kishta diskutuar gjithashtu në detaje për këtë me Prof. Dr. Shehu dhe miqtë politikë nga opozita e bashkuar. Një bllokim, siç është organizuar nga Rama, është një nga budallallëqet më të mëdha të 30 viteve të fundit në Shqipëri dhe nuk ka asnjë lidhje me kontrollin pandemik mjekësor, me rezultate zero, ka shkaktuar vetëm dëme mjekësore dhe ekonomike dhe ka rritur borxhin kombëtar në mënyrë të konsiderueshme. Shqipëria është katapultuar përsëri në nivelin e saj para vitit 2000. Propozimi është që ne të përcaktojmë një mënyrë emergjence në Shqipëri si një masë paraprake në rast se në një moment nuk duhet të jetë më e mundur të gjurmohen çdo rast dhe kontaktet e tij, gjë që tashmë është rasti në Shqipëri. Atëherë duhet të dini se në çfarë të përqendroheni. Kjo duhet të kombinohet me një kohë të shkurtër. Izolimi ose “koha e prishjes” dhe “testimi falas”, d.m.th. se dikush mund të kthehet në punë nëse testi PCR tregon se ai nuk është më i infektuar, edhe pse ai mbart ende disa materiale virale me vete. Personi i testuar merr një regjistrim të dixhitalizuar në pasaportën e tij të vaksinimit.
Disa njerëz në Shqipëri mendojnë se jeta jonë nuk do të kthehet më kurrë siç ishte.
Dhe të tjerët mendojnë: Kush e di nëse do të kemi ndonjëherë ndonjë vaksinë në Shqipëri.
Pra, ju jeni optimist?
Po, unë jam mjaft optimist për BE-në dhe Gjermaninë në veçanti. Në nëntor / dhjetor do të kemi një vaksinë të aprovuar në Gjermani. Por kjo është gjithashtu kryesisht për shkak të qeverisë shumë të profesionalizuar Merkel, dmth CDU/CSU, një parti motër e PD. Nga rruga, ka dy parti që bien dakord për një koalicion para zgjedhjeve përkatëse dhe bien dakord për një kandidat për kancelar. Në Shqipëri, e vështirë, qeveria Rama nuk e bën atë, prandaj, kishte rekomanduar tashmë në Mars, në interes të sigurisë kombëtare, shqiptare, që qeveria të jepte dorëheqjen dhe një qeveri të përkohshme të unitetit kombëtar, të përbërë nga ekspertë të opozitës së bashkuar dhe zbatohet qeveria. Qeveria ka refuzuar. Por, ne gjermanët nuk do t’i lëmë shqiptarët vetëm, ata mund të mbështeten tek ajo ne. Vetëm, ata kanë nevojë për një qeveri tjetër.
Çfarë duhet të bëhet tani?
Siç e thashë, këtu në veri, në bregdet, ata thonë: “Peshku qelbet nga koka. Pra: Dorëheqja e qeverisë Rama, qeveria e përkohshme dhe zgjedhjet e reja në fund të nëntorit 2020, situata është shumë serioze për Shqipërinë.
Tashmë është bërë e qartë, por çfarë duhet bërë në terma konkretë?
Unë tashmë kisha thënë diçka për këtë. Opozita e bashkuar ka hartuar koncepte të arsyeshme për luftimin e pandemisë ekonomike dhe mjekësore dhe i koordinoi ato me ekspertë ndërkombëtarë në BE.
Në terma konkretë?
Më lejoni t’ju jap një shembull tjetër: Në planin ndërkombëtar, ne kemi pasur përvojë shumë të mirë me qendra të specializuara ambulatore për Covid-19, të ashtuquajturat klinika ambulatore të etheve, pikat qendrore të kontaktit për pacientët me simptomat klasike të një sëmundjeje të frymëmarrjes. Ky është një mjet shumë i thjeshtë dhe shumë efektiv për të parandaluar që spitali ose klinika ambulatore të bëhet kanali kryesor i transmetimit. Pacienti nuk ka pse transferohet menjëherë në një vend tjetër. Kjo është një marrëzi e madhe, e cila fatkeqësisht praktikohet aktualisht në Shqipëri. Gjithashtu mbyllja e pacientëve dhe marrja e telefonave celularë kujtojnë nga koha e zezë para vitit 1989. Për shkak të etheve – praktikave trajtimi i pacientëve të tjerë nuk shqetësohet. Kapacitetet e shtratit të kujdesit intensiv nuk janë absolutisht të mjaftueshme, kështu që aktualisht shumë pacientë me sëmundje të tjera nuk janë kujdesur dhe mund të vdesin. Nuk duhet të jetë një objekt i veçantë, por mjafton që pacientët me Covid të trajtohen vetëm në ditë të caktuara të javës dhe pjesa tjetër e pacientëve në ditët e tjera të javës. Ky është një nga problemet e mëdha të Shqipërisë, gjithnjë e më shumë. Sepse nëse pacientët e sëmurë kronikë ose rastet akute nuk trajtohen për shkak të rasteve Covid, zhvillohet e ashtuquajtura dëm kolateral. Këto dëme nuk figurojnë në listat e Corona të qeverisë Rama. Në mënyrë që të parandalohet shpërthimi i numrit të infeksionit gjatë sezonit të ftohtë në Shqipëri, struktura të tilla duhet të zbatohen. Masat më të rëndësishme: Mbajtja e distancës, rregullat e higjienës, maska e përditshme, testimi është sigurisht fokusi kryesor. Në Gjermani aktualisht po kryhet një vaksinim masiv kundër gripit sezonal, i cili shkakton shumicën e të gjithë pneumonisë bakteriale. Qëllimi është që kjo të jetë një mbingarkesë e sistemit shëndetësor.
Dhe qeveria Rama?
Deri më tani nuk janë marrë masa paraprake shtesë për epideminë e ardhshme të gripit. Asnjë dozë e mjaftueshme falas e vaksinave për të gjithë popullsinë në Shqipëri nuk është organizuar në rastësi të gripit dhe Covid do të zhvillohet në Shqipëri. Kjo fatkeqësisht do ta sjellë Shqipërinë në prag të humnerës. Popullata shqiptare nuk duhet ta pranojë më këtë pasivitet të qeverisë Rama.
Duket se qeveria Rama ka humbur kursin e saj për të përballuar situatën. A besoni se kjo do të çojë në një krizë të re në Shqipëri? A do të thotë kjo se është bërë gjithçka e nevojshme për të lehtësuar krizën ekonomike?
Jo, qeveria Rama nuk ka koncepte ekonomike dhe sociale. Ne e pamë këtë menjëherë pas katastrofës së tërmetit në 2019 dhe e shohim përsëri tani. Shpërndahen dhurata të vogla, të cilat përhapen nga propaganda, asgjë më shumë, një zjarr kashte i historisë shqiptare. Tani ka ndodhur një përplasje masive në pjesën e pasme. Një përplasje masive, por jo një humbje totale, po zhvillohet. Masat e bashkërenduara do të ishin të rëndësishme për të përmirësuar masivisht dhe ndjeshëm aftësinë e kreditit të kompanive. Ne kemi zhvilluar koncepte për këtë së bashku me opozitën e bashkuar.
Pasojat për kompanitë do të jenë masive?
Po, do të jetë shumë më dramatike. Ky është ndryshimi ndaj krizës financiare të vitit 2008. Tani, sektorët e lidhur me konsumatorin dhe ofruesit e shërbimeve po goditen drejtpërdrejt dhe me forcë të plotë nga sjellja e gabuar e qeverisë Rama dhe parlamentit jofunksional. Përveç objekteve të kohës së lirë dhe kompanive të logjistikës, këto janë industria e pushimeve dhe shumë sektorë të tjerë: restorante, studio fitnesi dhe operatorë kinemaje, bujqësi, universitete dhe shkolla. Por edhe linjat ajrore, hotelet dhe industria e reklamave. Në një grup të dytë ne shohim industrinë dhe rrjedhimisht edhe kompanitë e vogla. Për momentin, në Shqipëri po ndodh një efekt domino. Por ka edhe sektorë të qëndrueshëm si telekomunikacioni dhe farmaceutika.
Sidomos ndërmarrjet e vogla dhe të mesme janë të shqetësuar nëse do të mbijetojnë nga Corona.
Sipas analizave tona, kompanitë më të mëdha në Shqipëri kanë filluar të zgjerojnë ndjeshëm jastëkun e tyre të kapitalit pas krizës financiare dhe e kanë dyfishuar atë në shumë raste, përveç kësaj, natyrisht, në sasinë e konsiderueshme të parave të zeza. Ne gjithashtu shohim se si një masë paraprake, shumë kompani tani po tërheqin linjat e tyre të kreditit pranë bankave për të forcuar pozicionin e tyre të parave të gatshme dhe për të pasur kapitalin e nevojshëm të punës në rast se kërkesa rritet përsëri. Kompanitë më të vogla rrallë kanë jastëkun e nevojshëm të kapitalit për t’i mbijetuar një krize të tillë. Programet efektive të ndihmës, të cilat duhet të ishin vendosur në Shqipëri që nga marsi nuk janë në dispozicion. Ne do të shohim një rritje masive, të dukshme të shkallës së falimentimit midis bizneseve shumë të vogla, të vetëpunësuarve dhe bizneseve familjare në sektorin e shërbimit dhe konsumatorit, pavarësisht kësaj. Shpesh këto kompani nuk janë shumë të njohura me marrëdhëniet me autoritetet dhe bankat. Kjo pastaj do të shkaktojë gjithashtu një efekt domino, me bankat dhe të ardhurat nga taksat dhe do të rritet në një krizë financiare në Shqipëri.
A do të jetë viti i shkretë viti i tanishëm?
Kjo nuk mund të parandalohet më. Ekonomia globale është e infektuar. Ne presim një recesion shumë të rëndë në pjesë të mëdha të botës. Sidomos në vendet si Shqipëria, e cila ka gjithashtu një qeveri dhe parlament joefektiv, prandaj duket shumë e zezë.
Çfarë prisni posaçërisht për Shqipërinë?
Ekonomia shqiptare ishte tashmë shumë e dobët në tremujorin e parë dhe do të bjerë me një përqindje mesatare dyshifrore – shuma në vitin 2020 dhe do të përjetojë një recesion të thellë. Sidoqoftë, ne tashmë jemi shumë më optimistë për vitin e ardhshëm dhe presim që ekonomia të rritet përsëri nëse ka një ndryshim politik. Duhet të parandalohet ekonomikisht që të ndodhë një zhvillim në formatin L, d.m.th. që kriza ekonomike të bëhet një gjendje e përhershme. Ka nevojë për një format U në zhvillimin ekonomik. Pastaj Shqipëria 2021/2022 mund të kthehet hap pas hapi në nivelin e fillimit të vitit 2020. Kjo është e mundur vetëm me krerë të rinj dhe një qeveri të re. Qeveria aktuale dhe përfaqësuesit në parlamentin jofunksional kanë shkatërruar Shqipërinë, ata duhet të dërgohen në shtëpi.
Ka tashmë zëra që bëjnë thirrje për t’i dhënë fund masave së shpejti për të mbrojtur ekonominë – për të mbrojtur bizneset dhe vendet e punës. Debati po intensifikohet rreth pyetjes: Vdekja apo Leku?
Ne duhet të zbatojmë parimet humanitare në Shqipëri. Por: Ata gjithashtu duhet të normalizojnë jetën publike në Shqipëri sa më shpejt të jetë e mundur. Për këtë qëllim, të gjitha dyqanet që duan të rihapin duhet të testojnë rregullisht fuqinë e tyre të punës me Covid-19. Nëse punonjësit rezultojnë pozitiv, një karantinë është e nevojshme, siç ka qenë deri më tani. Sidoqoftë, kjo i jep dyqanit një afat të qartë kohor – për shembull 10 ditë – dhe më pas ka nevojë për mbështetje të qartë dhe të fortë financiare nga shteti shqiptar për periudhën e karantinës së rregulluar nga shteti shqiptar. Nëse testi është negativ, ai mund të rihapet menjëherë, por me rregullore të veçanta të higjienës. Shteti shqiptar duhet të sigurojë gjithashtu mbështetje financiare për ndërmarrjet e vogla. Për shkollat dhe universitetet ju nevojiten programe të veçanta mbështetëse të shtetit, vetëm atëherë është i mundur një kontroll efektiv i pandemisë. Këtu ata mund të mësojnë nga Koreja e Jugut dhe Gjermania.
Kjo do të kërkonte qindra mijëra pajisje provë për ekonominë
Fillimi i ri i ekonomisë shqiptare, veçanërisht turizmi, por edhe sektorë të tjerë, qëndron dhe bie me kapacitetin e disponueshëm të mjeteve provë, maskave mbrojtëse dhe aparateve të frymëmarrjes. Në rast dyshimi, qeveria duhet të krijojë kushtet e nevojshme, edhe me masa shtrënguese. Tani është koha për të vepruar shpejt dhe me përqendrim në mënyrë që treni ekonomik të rikthehet përsëri. Të marrësh dhe jo në planin afatgjatë anën e historisë që do të vijë, sepse atëherë të gjithë të rinjtë do të largohen.
Po në lidhje me situatën politike në Shqipëri?
Jo mirë. Shqipëria aktualisht po luan kumar me të ardhmen e saj në BE. Sjellja e qeverisë Rama ndaj Greqisë është e papranueshme. Mbi të gjitha, Greqia është anëtare e BE. Përpjekja e përtërirë e Ramës për të bërë favoritin me Turqinë nuk është kurorëzuar me sukses. Midis Gjermanisë dhe Turqisë ekziston një partneritet i veçantë për mbi 100 vjet, z. Rama duhet ta dijë këtë. Në këtë aspekt, nuk ndihmon nëse ju, Kryeministri, përpiqeni të përmirësoni statusin e tij duke luajtur këto lojëra dhe duke luajtur BE dhe Turqinë kundër njëri-tjetrit, sepse negociatat për të ashtuquajturën Minin Schengen, dmth bashkëpunimin me Serbinë dhe Rusinë, duke anashkaluar Kosovën, nuk kanë ecur ende.
Po tani?
Sundimi i ligjit, demokracia, respekti për sovranin, d.m.th. populli shqiptar dhe mbrojtja e tij nga qeveria nuk jepen. Ne gjithashtu gjithnjë e më shumë kemi përshtypjen se Rama nuk po përpiqet as për anëtarësimin e Shqipërisë në BE. Në thelb, është e kuptueshme që kjo në të vërtetë do të ishte vetëvrasja e përbashkët e organizatës së tij dhe luftëtarëve të saj. Një demokraci lulëzon me ndryshimin e rregullt të qeverisë dhe udhëheqësve politikë, në mënyrë që ata të mund të përmbushin gjithashtu 15 kriteret e BE për hapjen e bisedimeve të pranimit. Çfarë në të vërtetë nuk është aq e komplikuar
Ata luajnë futboll dhe janë një tifoz të apasionuar i FC Bayern dhe kanë premtuar të bashkë-organizojnë një ndeshje miqësore midis gjermanëve dhe shqiptarëve. A ka shpresë edhe atje?
Në të vërtetë ekziston, futbolli është një nga pasionet e mia. Sigurisht, Shqipëria dhe Gjermania janë kombe të mëdha futbolli dhe nuk duhet të harrojmë as Skocinë. Kur shohim dritë në horizont me Covid dhe kur normaliteti politik të jetë kthyer në Shqipëri, atëherë ne do ta bëjmë atë. Por ende nuk ka asnjë arsye për të festuar.
Ndonjëherë kam dhimbje në vende të çuditshme dhe zakonisht nuk e di pse. Unë nuk kam rrahur veten ose diçka të tillë, thjesht më dhemb krejt papritur.
Zakonisht është një dhimbje koke por mund të ndikojë edhe në zona të tjera të trupit.
Ndonjëherë marr një ose dy Alvedon, por nëse mund ta shmang atë, padyshim që ndihet më së miri.
Fillova të kërkoj alternativa për qetësuesit e dhimbjeve dhe zbulova se nëna e shoqes sime punonte si refleksologe.
Refleksologjia, si akupunktura, përfshin shtypjen e pikave të ndryshme në trup për të lehtësuar siklet në vende të tjera.
Refleksologjia erdhi në Suedi në vitet 1970 dhe është një formë e mjekësisë alternative dhe përfshin trupin që ndahet në zona të ndryshme.
Në rast të çekuilibrit në trup, zonat e ndryshme reagojnë nga hidhërimi, atëherë ju stimuloni një pikë të ndërlidhur me zonën, dhimbja mund të qetësohet ose të zhduket plotësisht.
Shumica e pikave janë të vendosura në këmbë, duar dhe veshë.
Duke shtypur ose stimuluar pika të ndryshme në dorë, ju mund të ndikoni në organe të ndryshme në trup.
Këtu janë 4 këshilla të thjeshta që mund t’i provoni vetë në shtëpi, nëse nuk keni forcën për të shtypur për një kohë të gjatë, mund të merrni një kapëse rrobash dhe t’i bashkëngjiteni pikës në të cilën dëshironi të ushtroni presion.
Ulni tensionin në kokë dhe qafë.
Gjeni pikën më të butë në fundin e gishtit të mesëm. Shtypni me gishta ose thonj.
Dora e djathtë nëse keni dhimbje në anën e djathtë dhe dora e majtë nëse keni dhimbje në anën e majtë. Nëse keni dhimbje në të dy anët, mund të shtypni ose masazhoni të dy gishtat e mesëm.
Ulja e përzierjes dhe sëmundjes së lëvizjes Nëse ndiheni keq, ose keni sëmundje të lëvizjes, mund të stimuloni pjesën e mesme të gishtit unazor, të shtypni ose masazhoni në atë pikë derisa të përzihet ose zhduket plotësisht.
Zvogëloni dhimbjen e veshit Nëse vuani nga dhimbja e veshit, mund të shtypni pjesën e poshtme të gishtit unazor ose gishtit të vogël.
Ulja e dhimbjes së fytit. Nëse filloni të merrni një dhimbje të fytit, ajo është lëkura midis gishtit të madh dhe gishtit tregues që dëshironi të shtypni. Por tamam në skajin më të largët të lëkurës, nëse shtyheni pak më tej, është në vend të ezofagut që ju kuroni.
Kjo është një formë e mjekësisë alternative dhe hulumtimi është i paqartë. Disa njerëz mendojnë se metoda siguron lehtësim të mirë të dhimbjes dhe të tjerët jo.
Por mos harroni se gjithmonë duhet të shkoni te mjeku nëse keni shumë dhimbje ose probleme serioze.
Tryck på dessa punkter i handen – lindrar smärta på bara några minuter
Tryckpunkter i handen
Ibland får jag ont på konstiga ställen, och jag vet oftast inte varför. Jag har inte slagit mig eller något sådant, det gör bara helt plötsligt ont.
Oftast är det huvudvärk men det kan även drabba andra områden i kroppen.
Jag började söka lite efter alternativ till smärtlindrande medicin och kom på att min kompis mamma jobbat som zonterapeut.
Zonterapi går likt akupunktur ut på att trycka på olika punkter på kroppen för att lindra besvär på andra ställen.
Zonterapin kom till Sverige på 1970-talet och är en form av alternativmedicin och går ut på att kroppen delas in i olika zoner.
Vid obalans i kroppen reagerar de olika zonerna med att ömma, stimulerar du då en sammanlänkad punkt till zonen kan smärtan avta eller försvinna helt.null
De flesta punkterna sitter på fötterna, händerna och öronen.
Genom att trycka eller stimulera olika punkter i handen kan du påverka olika organ i kroppen.
Här har du 4 enkla tips du kan testa hemma på dig själv, orkar du inte trycka under en längre tid kan du ta en klädnypa och fästa på punkten som du vill applicera tryck på.
1. Minska spänningar i huvud och hals
Hitta den mest ömma punkten längst ut på långfingret. Tryck med fingrarna eller med naglarna.
Höger hand om du har ont på höger sida och vänster hand om du har ont på vänster sida. Har du ont på båda sidor får du trycka eller massera båda långfingerspetsarna.
2. Minska illamående och åksjuka
Om du mår illa, eller blir åksjuk kan du stimulera mittendelen av ringfingret, tryck eller massera på punkten tills illamåendet minskar eller försvinner helt.
3. Minska öronvärk
Lider du av öronvärk så kan du trycka på den nedre delen av ringfingret eller lillfingret.
4. Minska halsont
Börjar du få ont i halsen så är det huden mellan tumme och pekfinger du vill trycka på. Men bara precis längst ut på huden, trycker du lite längre in är det istället matstrupen du behandlar.
Detta är en form av alternativ medicin och forskningen är tvetydig. Vissa tycker att metoden ger bra smärtlindring och andra inte.
Men kom ihåg att du alltid ska gå till doktorn om du har mycket ont eller allvarliga besvär.
Sipas tij, dënimi i vëllezërve Haxhia ka qenë një inskenim i Fatos Klosit.
ARISTIR LUMEZI / Ismet Haxhia, vëllai i Izet Haxhisë, i cili kreu 15 vjet burg i akuzuar në vrasjen e Azem Hajdarit, akuzon ish-kreun e SHISH, Fatos Klosi se i ka ofruar 100 mijë dollarë që Izet Haxhia të dëshmonte se ishte Sali Berisha urdhëruesi për vrasjen e Azem Hajdarit.
Në një replikë me Fatos Klosin, dhënë gazetës “Panorama”, Ismet Haxhia shprehet se ka qenë fatos Klosi që ka dashur ta përfshinte në një skenar për vrasjen e Sali Berishës gjatë një mitingu në Vlorë, por që e ka refuzuar. Sipas tij, dënimi i vëllezërve Haxhia ka qenë një inskenim i Fatos Klosit.
Unë jam takuar me Fatos Klosin qershorin e vitit 2000 dhe më ka kërkuar që të takoj vëllain tim, Izetin. Ai ka qenë me një zv.drejtor të CIA-s, siç thoshte ai, prezente ka qenë dhe një Marika Kazulli, e cila ishte ndërmjetësuese e këtij takimi. Ajo tani ka vdekur dhe ai manipulon si të dojë me këtë histori. Kemi qëndruar 2 orë në një lokal në Marikaj. Fatosi insistonte që të takonte vëllain tim, në prani të atij amerikanit, në mënyrë që Izeti të depononte kundër Sali Berishës, që ta arrestonte më pas Saliun.
Por unë nuk doja të bija pre e skenarit kriminal politik të Fatos Klosit. Mua më vinte turp që t’i thosha vëllait tim që Klosi kërkon që ti të deponosh kundër Berishës, me qëllim arrestimin e tij. Pas tre muajsh, Fatosi doli me tregimin se Izeti është parë në zonat e Veriut dhe përmes kësaj donin të trembnin Berishën me Izetin dhe Jahon, sepse ishte kohë fushate zgjedhore. Nuk ka ndodhur kurrë që Izeti të jetë takuar ndonjëherë me Jaho Mulosmanin. Fatosi ofronte mbrojtje të Izetit, do të jepte dhe 100 mijë dollarë dhe do siguronte ikjen tonë në Amerikë.
Këtë premtim për marrje në mbrojtje apo paratë si garanci, jua ka thënë ndërmjetësja?
Jo, jo, këtë ma ka thënë direkt Fatos Klosi. Në çantën e Marika Kazullit ishte regjistruesi i bisedës tonë. Në fund të muajit korrik, përmes kunatës së Izetit, Fatos Klosi thotë: Fati i Izetit dhe i vëllezërve të tij varet nga dëshmia që do bëjë kundër Berishës. Por ne nuk pranuam dhe bëmë gjithë ato vite burg.
Kur jeni takuar herë tjetër me Fatos Klosin?
Jemi takuar përsëri më 17 janar 2001, por ai nuk e përmend këtë takim se është burracak. Ka qenë dy ditë pas arrestimit të vëllait tim, Isamedinit, i cili doli i pafajshëm. Në atë takim, i kam kërkuar Fatos Klosit që të heqë dorë nga skenarët kundër familjes tonë. Kam bërë çerek ore debat të ashpër me të, në lokalin Red Bull përballë Ministrisë së Drejtësisë që është sot.
Ka pasur dhe persona të tjerë prezentë?
Lokali ishte i mbushur me punonjës të SHISH-it dhe e dëgjonin bisedën se ishte me tone të larta. Në një tavolinë ngjitur ka qenë dhe zv.drejtori i SHISH, me mbiemër Kadëna, që kohë më vonë i ka thënë avokatit tim që Ismeti ishte shumë i revoltuar dhe ata kanë të drejtë se i kanë futur në burg kot.
Vrasësit ia kanë paguar 250 000 DM (marka gjermane). Kjo shumë marramendëse për kohën e atëhershme,
Urdherdhenesit dhe pretekskrijuesit e vrasjes së kolonelit Ahmet Krasniqi, për shërbimin e kryer, vrasësit ia kanë paguar 250 000 DM (marka gjermane). Kjo shumë marramendëse për kohën e atëhershme, vrasësit Feriz Kërnaja i është dorëzuar nga njëri prej komandantëve kryesor të Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së
Sipas disa raportimeve nga mediat muaj më parë, personi i dyshuar për atentatin e 21 shtatorit të vitit 1998, në kryeqytetin e Republikës së Shqipërisë, ndaj kolonelit Ahmet Krasniqi, është Feriz Kërnaja.
Gjithashtu, aty u raportue se
.
Lidhur me Kërnajën, gazeta “Bota sot”, kishte mësuar se ai kishte qenë i burgosur, ndërsa kjo figurë ishte bërë e njohur pasi që gjatë gjithë asaj periudhe sa kishte qëndruar në burg, ky i fundit shoqërues dhome kishte pasur ish-liderin e Parisë Socialiste, Fatos Nano.
Feriz Kërnaja gjithashtu ishte njohur edhe si një kundërshtar i madh politik i liderit të Partisë Demokratike, Sali Berisha.
Ministri i Mbrojtjes në Qeverinë e Kosovës në egzil Kolonel Ahmet Krasniqi u vra pabesisht, më 21 shtator 1998.
Këshilloj çdo vend prezent që të bëj njësoj si ne! 🌞 Nëse ju doni lirinë, bëhuni krenar për vendin Tuaj! 🌞 Nëse doni demokraci, merrni në dorë sovranitetin Tuaj! 🌞 Nëse doni paqe, doni kombin Tuaj!
President Donald J. Trump: Kam një mesazh për të gjithë botën: Amerika nuk do të jetë kurrë një vend socialist!
Në shekullin e kaluar, socializmi dhe komunizmi vranë 100 milionë njerëz! Siç e shihni, edhe sot Venezuela vazhdon të vrasë!
Këto ideologji totalitare, të kombinuara me teknologjitë moderne, janë në gjëndje të ushtrojnë pushtetin e tyre me format shqetësuese të represionit dhe dominimit! Për këtë arsye SHBA do të ndërmarrë hapat e duhur ndaj teknologjive të huaja dhe investimet për mbrojten e të dhënave dhe sigurisë kombëtare!
Këshilloj çdo vend prezent që të bëj njësoj si ne! 🌞 Nëse ju doni lirinë, bëhuni krenar për vendin Tuaj! 🌞 Nëse doni demokraci, merrni në dorë sovranitetin Tuaj! 🌞 Nëse doni paqe, doni kombin Tuaj!
Udhëheqësit e mençur gjithmonë e vendosin të parën të mirën e njerëzve të tyre dhe të vendit të tyre! 🌞 E ardhmja nuk i përket globalistëve, e ardhmja i përket patriotiotëve! 🌞 A ardhmja i përket vende sovrane dhe të pavarura, që mbrojnë qytetarët e tyre dhe respektojnë fqinjët, dhe nderojnë diferencat që e bëjnë çdo vend special dhe unik!”
Teksa debatonin në një moment, Spiropali i kujton drejtuesit të nismës thurje, Endri Shabanit:
Se “Me gjithë respektin, unë ju ju ha për mëngjes, me gjithë vota”.
Spiropali, Endri Shabanit: Ju jeni hije nate.
Ju keni në partinë tuaj te re miqtë e mi të Mjaft.
Mbrëmjen e sotme në “Open” teksa diskutohet tema “Zgjedhjet pa konsensus”, ka pasur një debat të ashpër mes ministres Elisa Spiropali dhe Endri Shabanit të Nismës Thurje.
Teksa debatonin në një moment, Spiropali i thotë Shabanit:
“Me gjithë respektin, unë ju ju ha për mëngjes, me gjithë vota”.
“Mos kini frikë nga vota,” tha Shabani.
“Nuk kemi frikë ne,” u përgjigj Spiropali.
Debati nisi kur Spiropali i tha Shabanit që e njeh atë shumë mirë, e di dhe ke ka në parti…ndërkohë ai iu kthye duke i thënë se ka vjedhur kur ajo ishte tek doganat.
Pjesë nga debati:
Spiropali: Të njoh shumë mirë, Endri Shabani.
Shabani. Ju keni vjedhur kur ishit të dogana. 1.7 milion euro dëm i keni shkaktuar shtetit shqiptar.
Spiropai: Lërini këto shprehje populiste që sna çojnë askund.
Shabani: E thotë KLSH-ja.
Spiropali: E çfarë hyn KLSh-ja kët. Jam e pastër se për ndryshe do më kishte ndjekur prokuroria e PD-së.
Shabani: I keni nxjerrë kallajin këtij vendi.
Spiropali: Nuk dua të merrem me ty, se disa anëtarë të partisë tënde i kam pasur miq të Mjafti.
Shabani: Mos kini frikë nga votuesit.
Spiropali: Unë ju ha për mëngjes juve për vota.
Shabani: Ju jeni minister, unë paguaj pagën tënde dhe shiko si flet.
“Nuk kemi të bëjmë me një virus natyror, por me një patogjen artificial të lëshuar nga një laborator.”- është kjo deklarata e fortë që ka bërë virologia kineze, Li-Meng Yan, e cila fajëson Kinën për këtë pandemi globale. Sipas saj, qeveria e Pekinit ka gënjyer për entitetin real të Sars-Cov-2.
Mjekja e quan pandeminë një katastrofë historike që nuk duhet të kishte ndodhur kurrë. Duke folur për mediat italiane, ajo tregoi se kolegë të saj i thanë që të mbylle gojën dhe të fshehë të vërtetën.
Li-Meng Yan
Koronavirusi ka krijuar një situatë të vështirë në mbarë botën pasi prej fundit të dhjetorit të 2019 kur virusi shpërtheu në Kinë e pas në më shumë se 200 shete, ka vrarë me mijëra njerëz.
Ndërkohë virologia kineze, Li-Meng Yan e cila pretendoi se ka prova që vërtetojnë se Kina ka krijuar qëllimisht këtë virus vdekjeprurëse ka reaguar sërish me një deklaratë të fortë. Ajo ka thënë se Organizata Botërore e Shëndetësisë ka bashkëpunuar me Kinën për të krujuar COVID-19 në laborato.
“Nuk kemi të bëjmë me një virus natyror, por me një patogjen artificial të lëshuar nga një laborator.”- është kjo deklarata e fortë që ka bërë virologia kineze, Li-Meng Yan, e cila fajëson Kinën për këtë pandemi globale. Sipas saj, qeveria e Pekinit ka gënjyer për entitetin real të Sars-Cov-2.
“Askush nuk po thotë të vërtetën: OBSH bashkëpunon gjithashtu me Partinë Komuniste Kineze.”– shprehet ajo.
Virologia ka premtuar se së shpejti do të nxjerrë provat që konfirmojnë teorinë e saj. Ajo premtoi se do të zbulojë provat që konfirmojnë teorinë e saj: Së shpejti unë do të botoj një raport tjetër, përveç atij që kam publikuar. Ai do të përmbajë shumë detaje specifike se si u zhvillua virusi dhe kush kishte në posedim substancat e përdorura. Në atë moment të gjithë do të mund të shohin se kam të drejtë.Për më shumë bëhu pjesë e grupit më viral në Facebook, Dosja.al
Mjekja e quan pandeminë një katastrofë historike që nuk duhet të kishte ndodhur kurrë. Duke folur për mediat italiane, ajo tregoi se kolegë të saj i thanë që të mbylle gojën dhe të fshehë të vërtetën.
“Tregu i Wuhan është vetëm një justifikim, nuk ka asnjë lidhje me përhapjen e virusit.”– u shpreh Yan.
SHKËLQIMI VERBUES I “CIGARES” DHE QEFINI I TYMIT TË TIJ
Foto në origjinal…
I Duket se kazanët me plehra më toksike të historisë komuniste përcaktojnë tashmë nivelin dhe cilësinë e demokracisë shqiptare, cilësinë e lirisë sonë dhe rrjedhimisht, aspiratat tona për të ardhmen. Si qe e mundur që dolën nga bimsat më të flligështa këto personazhë të errët?
Këto ditë sërish flitet për atë “shpesëri nate” që vjen nga e kaluara dhe sundon jetën tonë.
Flitet për “Cigaren” me shpotitë e merituara, për “Yllin” e për fantazma të tjera të komunizmit.
E keqja është se ata nuk janë fantazma, por pushtete reale, vampirë që realisht po i thithin gjakun atdheut tonë të drobitur, duke i kallur në gjak ndotjet dhe helmin që shpërndajnë. Është e papërfytyrueshme, për shembull, karriera e “Cigares” në demokraci. Për ata që nuk e dinë se kush është “Cigarja”, po ua heqim merakun: është kreu më i lartë i një pushteti legjislativ për një republikë, ndryshe – krytari i Parlamentit të Republikës së Shqipërisë, shoku Gramoz Ruçi.
Mbase shumëkush e di faktin, se Ruçi ka qenë ministri i fundit i Ministrisë së Punëve të Brendshmë të diktaturës komuniste mbi të cilin rëndon urdhëri i vrasjes së katër heronjve të demoracisë me 2 prill 1991 para godinës së Komitetit të PPSH në Shkodër. I bie që të ketë qenë dhe ministri i fundit i brendshëm i diktaturave komuniste në krejt Europën Qëndrore dhe Lindore. Por jo vetëm që nuk u ndëshkua për krimet e tij, po përkundrazi, bëri karrierën më të paimagjinueshme për këto 30 vite “demokraci”, deri në Olympin e Parlamentit sot! A ka delir më të madh e më të sëmurë se ky? Epo i lumtë…!
Por, për ata që nuk e dinë, duhet shtuar dhe ky fakt, që shoku Gramoz Ruçi ka qenë edhe spiun, informator i Sigurimit të shtetit gjatë kohës kur ka qenë arsimtar në Tepelenë. Ai është rekrutuar me 3 nëntor të vitit 1975 dhe duhet të jetë çaktivizuar me pranimin anëtar i PPSH me 1979, derisa bëhet dhe Kryetar i Komitetit të PPSH të Tepelenës. Kuptohet dhe nuk është aspak çudi, që gjithë tejngopja e institucioneve më të larta të shtetit me ish-oficerët e lartë të Sgurimit është bërë nga një i ngjashëm, koleg e ish bashkpunëtor i tyre.
Mos u habitni. Të luftosh e të denoncosh krimet e komunizmit dhe dominimin e Sigurimit në institucione, për t’ia raportuar shokut Gramoz dhe vëllezërve të tij të Sigurimit, thoni si të doni, është akt kuraje, por dhe rreziku, për sa dihet, se meqë ai vetë i ka sjellë dhe i ka riveshur me pushtete të larta, nuk e ka aspak problem të t’i ndërsejë, të të bëjnë gjëmën. Dhe shko pastaj ti e ankohu në Policinë e shokut Gramoz, në Drejtësinë me gjykatat dhe prokurorinë e shokut Gramoz e mallko mandej gjithçka për fatkeqësinë… Si do të ishin sjellë vallë institucionet demokratike të Europës me një ekzemplar të tillë?
Por ajo që më trondit është fakti i paabstragueshëm, që në Shqipëri ekziston një institucion që përgjigjet për Dosjet e ish-Sigurimit të Shtetit (AIDSH): a ka marrë mundimin vallë ky institucion që t’i denoncojë publikisht në rrugë zyrtare dhe në media këto implikime me Sigurimin të “Cigarës”, “Yllit” (Servet Pëllumbi) e të tjerëve?
Sepse ai është bash thelbi i punës së tyre për të cilin paguajmë taksa dhe jo dosjet e dhëna nën dorë të shkrimtarëve klasikë antikomunistë shqiptarë për t’i manipuluar. Nëse ankohen me faktin se dosjet për këta levendë e azganë të tmerrit komunist janë zhdukur (që ka mjaft gjasë), atëherë në dijeninë time AIDSSH ka nën administrim edhe fondin e dosjeve të Komisionit “Mezini”, prej të cilit është marrë dhe ky dokument i mëposhtëm, i cili ka dhe pseudonime të tjera, përveç “Cigares”. Mënyrën se si mbijetuan “Cigarja”, “Ylli” e të tjerë na sqaron skrupulozisht studiuesi dhe arkivisti Kastriot Dervishi në një prej postimeve të tij më të çmuara që meriton t’i referohesh sa herë flitet mbi këtë temë:
Ligje për njerëz të veçantë dhe jo për kategori njerëzish Ligji nr.8043, datë 30.11.1995 “Për kontrollin e figurës së zyrtarëve dhe personave të tjerë që lidhen me mbrojtjen e shtetit demokratik”, pësoi ndryshimin më të madh me ligjin nr.8220, datë 13.5.1997. Gjatë tryezës së partive politike, opozita e majtë, imponuese në pranverën e vitin 1997 vuri kushte të hyrjes së saj në zgjedhje edhe ndryshimet e ligjeve të nr.8001 të antigjenocidit dhe ligjit nr.8043 të lustracionit. Te ligji nr.8043, u ndryshua neni 2, duke hequr ndalimet për anëtarët e Komitetit Qendror të PPSH-së, sekretarët e parë vendorë të PPSH-së, anëtarët e qeverisë, Këshillit Presidencial, kryetarin e Gjykatës së Lartë, prokurorin e përgjithshëm, deputetët; hetuesit, prokurorët, gjyqtarët e ndihmësgjyqtarët e proceseve politike speciale.
Kategoritë e vetme që u ndaluan të kandidonin ishin oficerët e bashkëpunëtorët e Sigurimit të Shtetit dhe dëshmitarët rëndues të gjyqeve. Duke pasur parasysh se dy figura të larta të PS-së, përkatësisht “Ylli” (që figuronte në regjistrin e agjenturës pasive) dhe “Cigarja”, kishin marrë vendime negative nga komisioni i figurës, por duhej të ishin në politikë, u vendos që “ish-bashkëpunëtorët e Sigurimit të Shtetit, si dhe denoncuesit dëshmitarë në dëm të të pandehurve në proceset politike”, nuk ndëshkoheshin në rast se nuk kishin aktivitet “në 20 vjetët e fundit”.
Periudha 20 vjeçare ishte fiks mbyllja e aktivitetit me Sigurimin e “Cigares”. Në këtë mënyrë “Ylli” dhe “Cigarja” vazhduan të jenë në politikë, madje ta shohin politikën nga maja legjislative. Lustracioni vijoi të kërkohej vetëm te njerëz të parëndësishëm, madje të ishte më qesharak se kurrë. Ndryshimet në fjalë u votuan me debate e pakënaqësi me 48 vota pro, 9 kundër, asnjë abstenim. 25 deputetë nuk morën pjesë në votim. (Pjesë nga studimi “Lustracioni dhe arkivi për të në Shqipëri”) II Demokracia që kujtuam se fituam me shembjen formale të komunizmit ka qenë një përrallë bajate e turmës naive. Në fakt ka qenë e vazhdon të jetë më shumë se kurrë sot një jerm i vjetër absurd. Restaurimi i enverizmit me figurrat më të errëta e gjakatare ka prekur apoteozën më të shëmtuar, më të turpshme, sepse enveristët tashmë, prej shumë vitesh kontrollojnë të gjitha pushtetet.
Ky gram i keq, kjo bimësi helmatisëse u harbua e u harlis me ardhjen në pushtet të ish partisë së punës (partia socialiste) dy herë (përkatësisht me 1997 dhe 2013) me të gjitha lidhjet gjenetike me nëntokën enveriste. Në këto kushte kauzat për drejtësi dhe dënim të krimeve të komunizmit janë një shaka tejet e ekzagjeruar. Jo se këto krime nuk po denoncohen çdo ditë nga një grusht njerëzish kryesisht pa pushtet politik, por ky denoncim i hapur, përveçse nuk e ndryshon gjendjen, shndërrohet në rrezik, deri dhe ekzistencial, për vetë një grusht individësh me kurajë civile që po bartin tash sa kohë këtë kauzë. Dominimi i pushtetit politik e administrativ të enveristëve, oficerëve të sigurimit komunist, kapja e instancave më të larta të Drejtësisë nga simahorët dhe pjellat monstruoze të diktaturës, trashëgimtarët e regjimit të djeshëm – i gjithë ky establishment enverist kontrollon jetën tonë nga parlamenti dhe shtririhet si mtastazat e kancerit në çdo aspekt të jetës sonë shoqërore.
Kjo racë bastarde pa pikë morali prodhon në seri dhe adeptët e korrupsionit, mafies, trafikut ndërkombëtar, i ndihmuar fuqishëm nga propaganda qeveritare e mediatike. Nuk duhet të habitemi më, se pse në atdheun tonë vazhdon të dendësohet atmosfera mbytëse e një muzg të palëvizshëm varrezash, dëshpërimi social dhe humbja e shpresës se mund të ndërtohet jetë normale njerëzore në atdhe.
Rezultatin tashmë e dini: sa qytetarë shqiptarë janë jashtë dhe sa të tjerë përpiqen dëshpërimisht ta lënë Shqipërinë. Këtij qorrsokaku do t’i shkonin vargjet e Atë Gjergj Fishtës:
“O Perëndi, a ndjeve?/Tradhëtaret na lanë pa Atdhe,/E Ti rri e gjuan me rrufe/ Lisat n’për male kot…”
Vetë ai e ka të qartë që fundi i tij është vulosur dhe është i pashmangshëm. Kjo sepse ai nuk ka asnjë shans të sfidojë autoritetin e Sekretarit Amerikan të Shtetit dhe autoriteteve më të larta të BE, sepse e ka të qartë se si përfundon dhe ku përfundon, ndaj dridhet e spërdridhet si “qen i rrrahur”, por me kokën lart.
Tërheqja nga listat e hapura është prova me e qartë, që Edi Rama po e përdor të gjithë tymnajën për reformën zgjedhore, jo vetëm për të larguar vëmendjen nga korrupsioni dhe dështimet spektakolare, por kryesisht për të fshehur të vërtetën e madhe, që kjo reformë përfaqëson në vetvete.
Faktin e pamohueshëm tashmë, që kjo reformë është akti i parafundit i projektit perëndimor për tranzicionin e pushtetit në Shqipëri me zgjedhje të lira.
Një projekt i mirëkoordinuar, që nisi fillimisht me publikimin e përgjimeve , vazhdoi me protestat masive, kulmoi me djegjen e mandateve dhe mori formë përfundimtare me bojkotin e zgjedhjeve lokale dhe bllokimin e integrimit.
Pra, në mënyrë që situata të mos degradonte në përplasje civile në 30 qershor, pasi shqiptarët e panë me sytë e tyre se si ky njeri kishte vjedhur dhe trafikuar vullnetin e tyre në bashkëpunim me krimin e organizuar, faktori ndërkombëtar hyri vetë garant për një zgjidhje politike të krizës shqiptare, e cila në fakt ishte dhe detyra e parë që iu ngarkua ambasadores amerikane Yuri Kim.
Bllokimi i integrimit vjet në tetor, nuk ishte gjë tjetër, vetëm se një presion i hapur dhe i drejtpërdrejtë i perëndimit kundër qeverisë Shqiptare, që kjo e fundit të pranonte Këshillin Politik , si instrument për zgjidhjen e krizës.
Gjithashtu edhe 15 kushtet e vendosura mbi qeverinë Shqiptare, ku kushti kryesor është reforma zgjedhore dhe zbatimi i saj, nuk janë gjë tjetër vetëm se një paralajmërim i qartë për kryeministrin Shqiptar.
Pra, Rama u detyrua ta pranojë këtë Këshill nëpërmjet “dajakut” perëndimor, i cili prodhoi dhe produktin e saj të parë , e cila ishte dakortësia e pesë qershorit, që mori dhe vulën e vetë Sekretarit Amerikan të Shtetit dhe u përshëndet nga nivelet më të larta të përfaqësimit në BE.
Them u detyrua sepse kush më mirë se ai e di që kjo dakortësi i shtronte rrugën zgjedhjeve të lira të cilat do të monitorohen rreptë nga SHBA dhe BE si garantë të saj, por edhe ngaqë zbatimi i kësaj reforme është dhe kusht për integrimin.
Vendimi i Ramës për shkeljen e kësaj marrëveshje në fakt i befasoi të gjithë. Së pari, për pabesinë e madhe ndaj një marrëveshjeje që u arrit pas gjashtë muajsh dhe së dyti, për guximin që një kryeministër i vërtetuar si hajdut po shfaqte kundër vullnetit perëndimor.
Por, e gjitha kjo kishte qenë një mashtrim ,sepse modeli i listave të hapura-të mbyllura që ai po propozon, zbulon edhe për më naivët hipokrizinë e tij dhe zagarëve të tij besnikë për lista të hapura në interes të qytetarëve, ndërsa nuk ka asnjë shans të ndalojë koalicionet një vit para zgjedhjeve, sepse ekspertët e drejtësisë shprehen se koalicionet nuk preken, qoftë edhe me ndryshimet kushtetuese të bëra në 30 korrik.
Me këtë aventurë boshe, ai jo vetëm që dështoi, por e gjitha kjo po i kthehet në bumerang, sepse me këtë që po bën, ai po zbulon pafuqinë dhe hipokrizinë e tij, duke i bërë një shërbim të jashtëzakonshëm opozitës, e cila sot ndodhet në pozita shumë komode vetëm për shkak të tij.
Kjo që po bën deri tani, është një përpjekje për të shfokusuar vëmendjen nga hallet e perditshme të shqiptarëve, si dhe nje përpjekje për të mbajtur me gajret të vetët, nëpërmjet dhënies së idesë se i ka akoma të forta lidhjet me ndërkombëtarët.
Por, vetë ai e ka të qartë që fundi i tij është vulosur dhe është i pashmangshëm. Kjo sepse ai nuk ka asnjë shans të sfidojë autoritetin e Sekretarit Amerikan të Shtetit dhe autoriteteve më të larta të BE, sepse e ka të qartë se si përfundon dhe ku përfundon, ndaj dridhet e spërdridhet si “qen i rrrahur”, por me kokën lart.
Ish-oficeri i lartë i Zbulimit, (Sigurimit të Shtetit), Kolonel Hasan Luçi, është një minierë e pashterrur rrëfimesh, intrigash, prapaskenash që janë luajtur për dekada me radhë.
Hasan Luçi, njeriu që u fsheh për 30 vjet nën kostumin e diplomatit në Paris, Romë e Bruksel.
Ai është një dëshmitar i dorës së parë dhe për këtë zgjon një interes jo të vogël edhe 30 vjet pas përmbysjes së regjimit komunist. Nuk i ka ndryshuar asfare pikëpamjet dhe bindjet e tij. Nuk është punë nostalgjie, na thotë. Në një kohë të caktuar ne kemi bërë me devocion një detyrë që na ishte ngarkuar.
Ai shkoi në Paris, kur u shpall prishja e PPSH- së me ish-kampin socialist, pas raportit të Enver Hoxhës në Kongresin IV të PPSH-së, shkurt 1961 deri në vitin 1968. Dhe ndërsa më parë, diplomatët tanë kishin ndihmesën e selive të vendeve mike socialiste, tashmë që u prishën edhe marrëdhëniet me Partinë Komuniste të Francës dhe me shoqatën e miqësisë Francë-Shqipëri, që ishte nën tutelën e saj, ish-zbuluesit të Shqipërisë në Francë, Hasan Luçi, iu desh të kërkonte dhe të zinte miq të rinj.
Teksa edhe prishja me Kinën krijoi tensione të reja me një pjesë të miqve dhe të shoqatës së re franko – shqiptare, por ai përjetoi vetëm fillimin, sepse u kthye në atdhe.
Ministri i pare i luftes Kol.Ahmet Krasniqi, një profesionalist i artit dhe doktrinës luftarake.
Nga major Nazif Ramabaja
Zevendesi i kol. Tahir Zemajt dhe komandant i njësive operative të Lugut të Baranit, thotë se Kosova dhe institucionet e dala nga votat e popullit kanë përgjegjësi dhe obligim shtetëror institucional të bëjnë zbardhjen e rrathanave të atentatit të kryer ndaj një ushtaraku dhe ministri të Mbrojtjes të Republikës së Kosovës-FARKUT.
Vetem atëherë do të flejë i qetë shpirti i tij në amshim dhe Kosova do e kryej obligimin e vetë shtetëror”, thotë Ramabaja.
Ramabaja që së bashku me eprorë të tjerë kanë dhënë betimin para kolonel Krasniqit, e po ashtu personalisht ishte pjesë në ditën e dytë të takimit në Osllo, thotë se pas bisedimeve dhe rënies në ujdi-marrëveshjes në mes Ministrit të Mbrojtjes (Krasniqit) dhe Adem Demaqit po të funksionalizohej dhe zbatohej në përpikëri ajo marrëveshje, bilanci i rrjedhave dhe zhvillimeve luftarake do të ishte sikurse i Betejës së Logjës dhe luftës së Koshares.
“Do të ishim shumë më mirë të organizuar, të faktorizuar dhe të unifikuar. Me këtë fitorja do ishte më e lehtë dhe më meritore dhe tani s’do bënim fjalë, që edhe 22 vite pas vrasjes së Ahmetit, Kosova të mos e ketë ushtrinë e vetë FARK-un një forcë mbrojtëse siç referohej Ahmeti në atë kohë”, thotë Rambaja për “Zëri”.
Vrasja e kolonel Krasniqit, ai thekson se ishte humbje e madhe për Ministrinë e Mbrojtjes, FARK-un, si dhe për tërë Kosovën. “Humbëm një profesionalist të artit dhe doktrinës luftarake, një patriot dhe njeri të devotshëm të çështjes shqiptare, me këtë akt barbar humbëm të gjithë, madje edhe ata që e bënë ekzekutimin, por edhe ne që ishim të lënduar rëndë”.
Ramabaja thotë se së bashku me kolonel Tahir Zemaj kishin marrë aprovimin nga ish presidenti Ibrahim Rugova në propozimin e tyre që ia kishin bërë atij)Rugovës), për kthimin e eshtrave të Ahmetit në mënyrë shtetërore. “Por, me vrasjen e Zemajt rrethanat për kthimin e eshtrave të kolonelit u zbehën”, thotë ai duke apeluar tek qeveria që të bëjë tash kthimin e eshtrave.
Ahmet Krasniqi me propozimin e eprorëve ushtarak caktohet koordinator i të gjithë ushtarakëve me pëlqimin dhe firmosjen e tyre të cilët vepronin në grupe punuese në Zvicër,Gjermani, Sloveni, Koaci, Suedi..,etj.
“Caktohet koordinues për formimin e shtabit suprem dhe Ministrisë së Mbrojtjes së Republikës së Kosovës. Konsultimet janë bërë me Bujar Bukoshin, i cili e ka bërë nënshkrimin e emërimit të Ahmet Krasniqit personin përgjegjës për formimin e shtabit Suprem dhe Ministër i Mbrojtjes së Republikës së Kosovës”, thotë Ramabaja për “Zërin”, por qe e beri publike vetem kur u egzekutua ne atentatin e 21 shtatorit te v. 1998.
Pas kësaj, ai thotë se Ahmet Krasniqi me Agim Mehmetin nisen për në Oslo 21-22 maj për të biseduar me Adem Demaqin i cili ishte përfaqësues politik i UCK-së, informon Adem Demaqin dhe bien dakord për : Formimin e shtabit të përbashkët me qender në Tiranë, Njohja e të gjitha njësive që vepronin në Kosovë, Emërimi i tyre i përbashkët UÇK dhe stema e saj, Të gradoheshin dhe të plotësoheshin me oficer profesionist ato njësi për të krijuar hierarkinë ushtarake dhe institucionale, Ekzistimi i dy fondeve paralel, Çdo informatë apo komunikatë shtypi do të kalonte nëpërmes shtabit në Tiranë, Të sigurohej komandimi i të gjitha njësive me oficer profesionist.
Deri më 21 qershor, Ramabaja thotë se janë bërë përgatitjet dhe pastaj formimi dhe betimi i brigadave 134, e kompletuar me ushtarë dhe epror profesionistë me komandant kol. Tahir Zemajn dhe bërthama e brigadave 131,133 me epror për tu kompletuar pas hyrjes në Kosovë me ushtarë.
“Qëllimi ynë kryesor është që populli i Kosovës të ketë një forcë mbrojtëse profesionale, e cila do të jetë garantuese e sigurisë e të gjithë banorëve të saj. Ushtria e fortë Kosovare do të ndikoj edhe në rrafshin ndërkombëtar si faktor stabiliteti në Ballkan”, citon Ramabaja, të ketë thënë Krasniqi. Vrasja e Ministrit te Mbrojtjes te Republikes se Kosoves eshte vrasje makabre e Cila u porosit nga kuzhinat serbe, por qe u mundesua dhe realizua pas takimit te Kretes Nano-Millosheviq me 4 mentor 1997, ne te cilin takim kerkesa e Millosheviqit ndaj Nanos ishte qe mos te lejonet perfshirja e eproreve shqiptar ne lufte dhe me qdo kusht e menyre te pengohet. Ne kete takim Fatos Nano nuk kishte pranuar te bisedohet ne mes te dy delegacioneve, por vetem ai koke me koke me Millosheviqin duke deklaruar: ”Nuk ka gje, le te me akuzojne mua si tradhetar”.
Kjo vrasje makabre duhet te lidhet me akuzat e qeverise Nano per rremujen e 14 shtatorit te v. 1998 pas vrasje se nismetarit te demokracise Azem Hajdarit duke i akuzuar presteret e FARK-ut se gjeja kishin mare pjese ne rrezimin e qeverise Nano. Qarmatimi i tij dhe vendbanimit te Ministrit Krasniqi 3 dite para se te egzekutohej nga forcat e rendit te policise se shtetit ishte parapregaditje per kryerjen e aktit qyqar dhe kriminal.
Heshtja e Fatos Klosit me preteks se ska asnje informate dhe ska qka te thote e thellojne dyshimin edhe me teper, se shteti shqiptar, pra Sherbimi informativ kombetar dhe strukturat kriminale jane te implikuara ne kete vrasje makabre. Kriminelet si dorasit ashtu edhe urdherdhenesit duhet te dalin para drejtesise per te mare denimen e meriterar.
Kete duhet ta inicoje shteti shqiptar si dhe institucionet e shtetit te Kosoves ne menyere qe drejtesia ta thote fjalen e fundit ku do te jete si sadisfakcion per familjaret, ne kollegiet, farefisin dhe mbare shoqerine e shpyrti i kolonelit te pushon i qete ne amshim. Zoti e bekoft familjen Krasniqi dhe kolonelin madheshtor.
Antiopozitarizmi, fenomeni më i neveritshëm që kemi trashëguar nga komunizmi
Një nga gjërat më të shëmtuara dhe të neveritshme që kemi trashëguar nga regjimi komunist në kulturën tonë politike është antiopozitarizmi ose përpjekja për të asgjësuar kundërshtarin politik.
Të gjithë e dimë që gjatë regjimit ky fenomen prodhoi vrasjen, persekutimin dhe internimin e mijëra burrave, grave dhe fëmijëve.
Për të realizuar sulmin ndaj kundërshtarëve politikë regjimi përdorte mekanizmin e luftës së klasave si dhe kishte ngritur në këmbë një aparat shumë të sofistikuar të shërbimeve të fshehta.
Ndërsa, për të shpëlarë trutë e qytetarëve dhe justifikuar krimet, regjimi kishte ngritur dhe përdorte një armatë të tërë intelektualësh, shkrimtarësh, artistësh, komedianësh.
Përmes armës më të fortë të shpëlarjes së trurit kinostudios “Shqipëria e Re” dhe radiotelevizionit kombëtar shqiptar, kjo armatë , nuk ndaloi së argumentuari “të drejtën” e tyre për të bërë genocid mbi ata qytetarë shqiptarë që nuk e aprovonin qëndrimin e tyre politik.
Ndërkohë, opozitën e vërtetë regjimi e kishte zevendesuar me një opozitë fasadë që asokohe njiheshin si Bashkimet Profesionale, Fronti Demokratik , Organizata e Gruas dhe Rinisë Komuniste etj.
Kështu pra antiopozitarizmi ishte kthyer në kulturën kryesore që mbizotëronte në Shqipëri për 50 vjet dhe në shtyllën kryesore të propagandës që mbante në këmbë regjimin më të egër mbase në botë.
Ndaj, jo rastësisht dhe Rama si trashëgimtar i denjë i atij regjimi, që e njeh mirë fuqinë e antiopozitarizmit, e riktheu sërish atë si taktikë politike, që në thelb synonte asgjësimin e opozitës dhe jo rastësisht më vonë ajo u kthye në një projekt politik shtetëror të mirëfilltë.
Nën kujdesin personal të tij, prej tetë vjetësh opozita dhe kryetari i saj po sulmohet barbarisht nga mediet pranë qeverisë, ndërsa po krijohen parti të reja, që me privilegjet e një partie opozitare të emëruar nga pushteti, synojnë të helmojnë frymën opozitare për të demoralizuar kështu mbështetësit e opozitës .
Gjithashtu, po me frymëzim të Ramës, në përpjekjen për demoralizimin e opozitës mediat anti-opozitare të sponsorizuara nga kryeministri po luajnë një rol të pazëvendêsueshëm.
Nëpërmjet dy tezave të tij kryesore të cilat e paraqesin opozitën si të pafuqishme dhe e barazvlerësojnë atë me qeverinë, ajo ia pati dalë të ndjellë dëshpërim dhe të demoralizojë jo pak kampin opozitar.
Në fakt opozita e ka vuajtur jo pak indiferencën që mbjell në shoqëri antiopozitarizmi dhe këtë e has në shumë biseda me miq, të cilët kanë rënë prè e këtyre taktikave.
Përdorimi pabesisht i ish-figurave të saj publike si qen sulmi kundër saj, ia ka dalë ta mbajë të mpirë opinionin publik dhe të shfokusojë jo pak vëmendjen e qytetarëve.
Në këtë kuptim, krijimi i partive të reja të sponsorizuara nga pushteti, përdorimi si qen sulmi i ish-zyrtarëve të PD kundër vetë PD, përdorimi i mediave si hanxhar kundër opozitës është një ogur shumë i keq për shoqërinë shqiptare.
Kjo dëshmon një të vërtetë shumë të hidhur,që dëmi që ka shkaktuar regjimi në strukturën tonë shoqërore dhe politike është i parikuperueshëm. Ringjallja e këtij fenomeni dëshmon që ne, jo vetëm nuk e kemi fituar betejën kundër monizmit politik, por jemi seriozisht të kërcënuar dhe rrezikuar me rikthimin e tij sërish si sistem.
Ndaj ,nuk duhet të ketë asnjë kompleks në denoncimin, përballjen dhe demontimin e këtij fenomeni si dhe në trajtimin me neveri dhe pa asnjë mirëkuptim të këtyre individëve.
Kjo qasje, jo vetëm që ndihmon në ndërgjegjësimin e shoqërisë për dëmet që sjell ky fenomen në strukturën tonë shoqërore, por është edhe një shërbim i jashtëzakonshëm ndaj demokracisë dhe vlerave perëndimore ku ne duam të aderojmë.
Mund ta kesh të mprehtë lapsin, të ftohtë gjykimin e të pasur informacionin, e prapë e ke të vështirë të shkruash për këtë fshat të vogël në zonën e Dëshnicës, në Përmet. Me vetëm 20 e ca familje, raporti i regjimit komunist me këtë fshat ka qenë ndër më të egrit. Gjatë gjithë periudhës që ata sundojnë vendin, nuk bënë asnjë investim në të mirë të banorëve të fshatit.
Regjimi investoi dhunë dhe terror për të shkatërruar njerëzit, familjet dhe vetë natyrën e bukur të fshatit. Kështu, nga 74 familje që u cilësuan kulakë në 104 fshatra të rrethit të Përmetit në 1951, 3 ishin nga ky fshat. Nga 544 familje dhe ente fetare që iu shtetëzuan bagëtitë pa shpërblim në tërë Shqipërinë , në 1949, 2 ishin nga ky fshat.
Një e treta e banorëve të fshatit nuk kishin të drejtë të vazhdonin studimet e larta dhe një e katërta ishte listuar si kontigjent “armik” nga Sigurimi i shtetit.
Akoma më e rëndë ishte goditja që iu dha natyrës së bukur të fshatit. Fshati që kishte mbi 500 krerë bagëti, që prodhonte afërsisht 1000 kv. rrush dhe tonelata mollë, u katandis në varfëri. Lisat që mbanin pjergullat e famshme u prenë, mollët që skuqnin vendin u thanë, koria me lisa gjethe gjerë u zhduk për tu kthyer në tokë bujqësore, por që në fakt prodhoi vetëm gjëmbaçë. Tokat e pasura në mal u “kafshuan” nga ekskavatorët dhe dheu i tyre ngriti digën e ujëmbledhësit të Qafës së Shelqit, me të cilët ujiten tokat e Skraparit.
Megjithë se ishte një ndër dy fshatrat që përbënin kooperativën e Zhepovës, Shelqi shërbente si fushë e eksperimenteve të regjimit. Kështu, këtu regjimi bëri tufëzimin e atyre pak bagëtive dhe lopëve që kishin fshatarët, në të njëjtën kohë kur fshatarëve të tjerë të Zhepovës, aty matanë kodrës, nuk ua morën lopët.
Njerëzit e regjimit i morën edhe ujin e fshatit dhe shumicën e dërguan në katundin përballë. Shelqit i lanë sa për të pirë. Por hallet e këtij fshati nuk u mbyllën me rënien e regjimit komunist. Në të vërtetë, pushtetin e ruajtën përsëri komunistët nëpërmjet njerëzve të tyre.
Sot, megjithëse fshati nuk ka ujë, përsëri mbrritën fadromat për të hapur kanal e shtrirë tubat për të marrë ujë për në një fshat tjetër të Dëshnicës. Ujë nuk ka, por MAFIA do “bëjë punën” se do të marrë paratë pasi ka “fituar” tenderin. Mafia e ujësjellësave është ndër më të paskrupulltat… Ca kryetarë komunash dhe sot bashkish, që i zgjedh populli, nuk rezultuan bij të popullit, por lakej të mafies.
Ata bashkëpunuan me MAFIE-n dhe pasi u pasuruan i braktisën njerëzit e mirë të atyre viseve në varfërinë e tyre. Ata nuk kanë kurrëfarë brerje ndërgjegjie kur shikojnë se me veprimet e tyre shkretuan një fshat, që nuk e shuajtën as pushtuesit e huaj përgjatë historisë.
Banorët e këtij fshati, që janë larguar, duhet tua bëjnë të qartë mafiozëve, ato vargjet e këngës: “aty ku më lindi nëna / ku piva gjirin e thatë / atje të më vdesë zemra / Atje do të ngjallem prapë”.
Në foto: çezmat e thara të fshatit Shelq (21.9.2020)
Jemi katandisur në një rryp toke mes detit dhe maleve”|
Nuk kemi çfarë të japim më
Akademiku dhe profesori Artan Fuga thotë se Shqipëria ndër shekuj është katandisur “në një rryp toke mes detit dhe maleve”.
Sindromi i Shën Naumit në shtetformimin tonë!
Mos vallë nga që jemi ngucur e struktur rreth Lanës, kemi lënë bosh territorin, kujtojmë se shteti shqiptar mund të mbahet rreth territorit të Lanës, të jetë një territor lanabregas, sikurse iu imponua Ismail Qemalit me shtetin trekëndësh Vlorë – Elbasan – Berat?
Kjo do të kishte qenë e pafalshme sidomos kur shohim pasuritë tona kombëtare në territor që shkojnë për “dhjamë qeni”. Por, sikurse e shpjegonte edhe Darvini, por jo vetëm, një organ i trupit që nuk përdoret, atrofizohet, humbet bashkë me funksionin edhe formën edhe materien e vet.
Se shumë mbahemi në poezi, mitologji, etnocentrizëm, histori se kemi qenë trima dhe kemi mbijetuar. Por, duhet parë me kujdes historia dhe faktet. Si kemi mbijetuar? Duke e rrudhur territorin tonë në administrim shtetror. Duke lëshuar territor. Është qysh në gjenezën e ndërtimit tonë kombëtar ky allishverish që mund ta quajnë të detyruar, mund ta quajmë zgjuarësi taktike diplomatike, mund ta quajmë horrllik, mund ta quajmë lënie e copave të territorit për ta shkëmbyer me njohjen e pushtetit të një pakice politike drejtuese që kështu çimenton pushtetin e vet, mund ta quajmë tragjedi fatale të historisë sonë. Quajeni si të doni, fakti mbetet aty sa një mal, sa kodra e bukur e Shën Naumit. E mësoi mbretëria këtë kur lëshonte toka. E mësoi edhe komunizmi që për motivin “quajeni si të doni” u rregullua me Titon me kushtin e lëshimit të çdo pretendimi shqiptar mbi territoret e plota shqiptare.
Trima mbase jemi, por tokat i kemi lëshuar, edhe të tjera ndofta mund të kishim lëshuar nëse në periudha të ndryshme historike, për interesat e tyre sigurisht mos kishte ndërhyrë Austro-Hungaria, Shtetet e Bashkuara, Italia, madje ndonjëherë dhe paradoksalisht edhe Serbia, madje historia do thënë sikurse është edhe Rusia (Bashkimi Sovjetik) dhe Stalini! E pabesë historia, por nuk mund të bëhet si e duam sot ne!
Jep këtu e jep atje jep katandisur në shekuj në një rryp toke mes detit dhe maleve dhe nuk kemi më çfarë japim. Nuk kemi më çfarë mirëkuptojmë. Gjeopolitikisht jemi mbledhur në këtë rryp toke të ngushtë që është toka jonë, kurse ekonomikisht jemi mbledhur buzë Lane duke ja lëshuar territorin askujt.
Do nisem… Çanta e mbushur me kujtime Brenda saj, portofoli me grimca malli Dy këmisha, një bluzë Palosur brenda tre librave Dhe një kuti me foto fëmijërie Drejt hiçit po nisem, në kurrkund Askush s’më pret Veç ëndrrës që kam mbi këpucën e vjetër Adresa e mbërritjes “Absurd” I lehtë si era, bosh pa rëndesë Tejdukshëm në rendje Ca pjesë të trupit Te pragu i nisjes Atje i kam lënë
Biletën e preva dje Oh, pesha e qiellit tim Qenka më e rëndë se çdo dije Dhe s’mund të marr fluturim Nisjen dhe biletën po i gris
Miq, pas publikimit si ne asnje vend tjeter ne bote, ne nje akt te hapur spiunazhi e tradhetie te listpageses mujore me emer dhe mbiemer dhe funksion e te gjithe punonjesve te sherbimit inteligjent shqiptar per llogari te vendeve armike dhe kundershtare, ky eshte skandali i dyte me i madh Edvin Hajdutit. Kjo sepse dihet se baza ajrore e Kuçoves eshte perzgjedhur nga Aleanca e Atlantikut te Veriut si nje baze e rendesishme mbeshtetese e operacioneve te saj. sb
I nderuar Dr.Berisha po ju dergoj nje info shume te rende. Që mbahet sekret nga Edvin Rama per te cilin nuk beri as dhe nje note proteste. Avionët rus RFF 8445 dhe RFF8433 (të kamufluar si avionë ndihmash humanitare) kryejnë aktivitete spiunazhi mbi Bazën e NATO në Kuçovë.
Në fund të muajit mars 2020, në kuadër të ndihmës humanitare të ofruar nga qeveria ruse për Italinë, mbi hapësirën e territorit shqiptar kanë fluturuar 10 avionë ushtarakë, gjithsej 30 mbikalime (vajte – ardhje), që kanë transportuar personel shëndetësor dhe ndihma në pajisje e mjete mjekësore për Italinë. Për këto mbikalime janë marrë në mënyrë të rregullt edhe lejet diplomatike përkatëse nga Autoriteti i Aviacionit Civil të Republikës së Shqipërisë dhe nga Ministria e Mbrojtjes shqiptare. Procedura ka qenë në rregull dhe konform ligjeve e marrëveshjeve kombëtare e ndërkombëtare të aviacionit.
Këto avionë kanë fluturuar mbi hapësirën territoriale të Republikës së Shqipërisë në datat 22, 23 e 24 mars duke u futur në territorin shqiptar në pikën PINDO që është në zonën e Korçës, dhe duke fluturuar mbi zonat e Korçës – Beratit – Kuçovës – Fierit dhe kanë dalë nga hapësira ajrore shqiptare në pikën dalëse GOKEL, që është në grykëderdhjen e lumit të Semanit. Nga këto fluturime, 10 janë kryer (vajtje-ardhje 20 mbikalime) më 22.03.2020 dhe 5 fluturime (10 mbikalime vajtje-ardhje) e tjera janë kryer më 23 dhe 24 mars 2020.
Këto avionë ushtarakë të tipit IL – 76, gjatë mbikalimeve të tyre mbi territorin shqiptar, kanë përdorur të njëjtin rrugëkalim, duke respektuar dhe ndjekur kursin e përcaktuar të fluturimit dhe kanë shpenzuar të gjithë të njëjtën kohë fluturimi mbi territorin shqiptar që është rreth 13 minuta.
Përjashtim nga ky kurs fluturimi dhe kohë fluturimi mbi territorin shqiptar kanë bërë avionët me shenjë thirrje RFF 8445 dhe RFF 8433. Avioni me shenjë thirrje RFF 8545 mbi territorin e Beratit – Kuçovës ka bërë një dalje nga kursi i fluturimit duke bërë një kthesë të fortë në drejtim të veriut për rreth 1 (një) km dhe pas pak minutash është rifutur përsëri në kurs.
Kjo shmangie nga kursi i fluturimit është kryer mbi hapësirën e Beratit dhe Bazës Ajrore të Kuçovës, ku është planifikuar të ndërtohet një bazë ajrore e NATO-s. Ndërsa avioni me shenjë thirrje RFF 8433 e ka kryer fluturimin e tij mbi territorin shqiptar për kohën 18 minuta, duke shpenzuar 5 minuta më shumë se avionët e tjerë.
Avionët janë nisur nga qyteti i Sochit, Rusi, kanë fluturuar mbi Detin e Zi dhe deri mbi qytetin e Shkupit në Republikën e Maqedonisë së Veriut. Pastaj kanë fluturuar në drejtimin veriperëndim dhe janë kthyer mbi territorin greko-bullgar, më pas janë drejtuar e kanë kaluar mbi territorin Shqiptar, pikërisht në rrugëkalimin PINDO – Korçë – Kuçovë – Fier – GOKEL dhe më pas Itali.
Avioni RFF8433 drejtohej dhe i gjithë ekuipazhi i tij përbëhej nga ushtarakë, siç dhe është konfirmuar nga vetë autoritetet ruse dhe këta avionë të mëdhenj mund të mbajnë në bord çfarëdolloj pajisje
“Hapni listat ose largohuni! – Me këtë thirrje drejtuar Kryeministrit Edi Rama dhe mazhorancës ka dalë sot, Presidenti i Republikës Ilir Meta, në një mesazh të publikuar në rrjetet sociale, për ngërçin më të ri që po shfaqet në politikë.
“Çdo manovër mashtruese që u heq të drejtën qytetarëve të zgjedhin vetë edhe deputetët, siç ju premtua, – shkruan Meta në Fb, – vetëm me qëllimin për të prishur në mënyrë të njëanshme Marrëveshjen e 5 Qershorit, do të ndëshkohet fort nga të gjithë qytetarët që prej 12 vitesh kërkojnë deputetë e jo kukulla kryetarësh.
Mos kini frikë nga hapja e listave! Hapni listat ose largohuni!” ka nënvizuar Presidenti.
Jepuni lirinë qytetarëve të vendosin përfaqësimin e tyre!
Për reformën zgjedhore si proces, partitë nuk kanë arritur të pajtohen, jo për shkak të dallimeve politike, por për shkak të kalkulimeve dhe llogaritjeve politike të mazhorancës jo përfaqësuese. Shoqëria shqiptare, klasa politike e ndërgjegjshme dhe e përgjegjshme, për shumë arsye duhet të insistoj që sistemi i votimit me lista të hapura është alternativa e vetme për votim dhe zgjedhje përfaqësuese.
Një prej arsyeve se pse ky sistem është më demokratik dhe më përfaqësues, është se i siguron votuesve mundësinë që brenda listës së një subjekti politik të votohet kandidati i tij i preferuar. Me këtë, qytetarët drejtpërdrejt ndikojnë në zgjedhjen e kandidatëve në listat e ofruara nga partitë politike.
Kandidati i preferuar i votuesve duhet të jetë një individ që njeh mirë zonën ku kandidon, komunitetin, strukturën politike dhe anëtarësinë e saj, problematikat e njerzëve, shqetësimet, të mos jetë i përfshirë në korrupsion, trafik të paligjshëm të lëndëve narkotike apo qënieve njerëzore, figurë e pastër dhe me integritet personal, i shkolluar e me eksperiencë në fushën politike dhe administrative, i respektueshëm për komunitetin që e rrethon dhe voton.
Përparësi tjetër e këtij sistemi zgjedhore është se zvogëlon fuqinë e partisë që mund të jetë e centralizuar tërësisht brenda një grupi të vogël të personave që janë afër figurave kryesore politike, brenda subjektit për të caktuar renditjen e deputetëve.
Lista e mbyllura nuk u mundësojnë kandidatëve që krahas fushatës për partinë të bëjnë fushatë edhe individuale, nuk promovojnë profilet e kandidatëve dhe parimet e tyre dhe në të njëjtën kohë nuk i bënë ata të afërt me qytetarin. Ky sistem i fsheh anëtarët e listave prapa partive politike dhe nuk i nxjerr kandidatët në garë të drejtpërdrejtë me rivalët e tyre. Në këtë mënyrë, në zgjedhje votuesit votojnë jo për kandidatë të veçantë, por për subjektet politike të cilave ata i përkasin.
E metë e sistemit të votimit me lista të mbyllura është se kandidatët që janë pjesë e listave zgjedhore, e që janë të renditur të parët janë të sigurtë dhe nuk japin shumë produkt për të tjerët, ndërsa ato kandidatë që janë të fundit të listës, nuk kanë shanse që të jenë pjesë e listës se zgjedhur, kjo për faktin se mandatet e fituara nga subjekti i jepen kandidatëve duke respektuar renditjen e tyre në listën e brendshme zgjedhore të subjektit. Kjo i bënë ata të jenë pjesë e listës vetëm sa për të plotësuar kërkesën e partisë dhe si rezultat motivi i tyre për tu angazhuar për vete por edhe për partinë është i barabartë me zero.
Listat e mbyllura mundësojnë që fondet partiake për fushatë shpërndahen në mënyrë selektive, gjë e cila i përshtatet vetëm kreut të listës. Ndarja e fondeve në mënyrë proporcionale nga subjekti politikë për kandidatët, do të largonte mundësinë e financimit nga fonde të cilave nuk u dihet prejardhja, ose që kanë si burim të të ardhurave të hyrat nga veprime kriminale.
Çështjet më problematike që mund ta cënojnë sistemin e listave të hapura janë favorizimi i kandidatëve me fuqi të madhe ekonomike – financiare . Kandidatët me fuqi financiare dhe ekonomike, jo përfaqësues politik ,por përmes mënyrave të ndryshme, qoftë edhe duke blerë votën mund të jetë ndikues në përcaktimin e vullnetit të trupës elektorale, por kjo varet vetëm nëse lista e hapur është përfaqësuese ,legjitime dhe gjithpërfshirëse.
Jepuni lirinë qytetarëve të vendosin përfaqësimin e tyre!
Vargjet që po thyejnë rrjetin: Pasuroi oligarkë, banditë e ofiqarë, varfëroi miletin, fakirë e qyqarë
Nje poezi e nenshkruar ne pseudonimin Hasan Z. Kamberi po qarkullon gjeresisht ne rrjetin social. E titulluar “Oktapodi Rilindje”, vargjet jane therese per Rilindjen.
Oktapodi “Rilindje” ky sekt grabitqar, Tepër i rrezikshëm e disa vjeçar, Pasi socialistëve u grabiti partinë, Tentakulat e tij helmuan Shqipërinë.
Me gojën e tij plot jargë të qelbur, Kollonat e shtetit ka shembur, Organizatat socialiste pushtoi, Çdo qelizë të tyre shkatërroi.
Demokracisë themelet i shkallmoi, Në kultin e njëshit përsëri na çoi, Pasuroi oligarkë, banditë e ofiqarë. Varfëroi miletin, fakirë e qyqarë
Ramës i ka dalë boja dhe ka falimentuar plotësisht në marrëdhëniet me jashtë… :
Nga Kastriot Islami
1. Edi Rama ka dështuar në marrdhëniet me BE, më konkretisht me Greqinë e Gjermaninë… Në mënyrë të vecantë për cështjen e detit…dhe të hapjes së negociatave me BE… Ai herë është sjellë me Greqinë herë arrogant e prepotent e herë, kur është në hall të madh, lëpirës e qarraman…Me Gjermaninë, shpesh gënjështar dhe pak herë jargavitës.. Rama kujton se politika e jashtme është lojë fjalësh e batutash… dhe i trajton partnerët ndërkombëtarë si shokët kriminelë apo miqtë oligarkë…të Tiranës?!
2. Ramës i ka dalë boja dhe ka falimentuar plotësisht në marrëdhëniet me jashtë… :
• Merkel që e njeh shumë mirë e s’i vjen aspak për të qeshur më me barcaletat e tij bajate, e ka izoluar; • Makron nuk do të mund të harrojë foton e turpshme me atlete në pallatin e tij presidencial…! • Në Bruksel e Strasburg, liderat europianë, s’duan të takojë më kryeministrin me poturre e atlete… • Vucic s’lë rast pa u tallur me “liderin global”…që s’merret më problemet e vëndit dhe popullit të tij… • Në vëndin e vogël të Malit të Zi s’do të harrojnë ndërhyrjen fatkeqe… • Në SHBA , Presidenti dhe enturazhi i tij kujtojnë ndërhyrjen e tij për të mos votuar “turpin e njerzimit”… • Pavarësisht përpjekjeve kolosale për një foto me Putin, në Moskë e lanë pas dere “kllounin me poturre”, ndërkohë që Lavrov e nxorri për veshi jasht nga konferenca e shtypit… • Dhe më fantastiket janë memet e tij me Llukashenkon që “cuditet sesi Rama i kërkon të moderfojë takimin e tij me opozitën…”, ndërkohë që drejtuesi i OSBE helmon opozitën e tij me gaz paralizues…
3. Të kthehemi te marrazitë e ditëve të fundit… në Turqi e Greqi…por edhe në Berlin…nga të cilat doli si rruar qethur…e më qesharak se cdo herë tjetër…Turravrapi nga takimi me Marmara me Erdogan dhe azerbaxhasin Aliev në takimin në Athinë me Mitsotaqis, që i ngjante më shumë xhirove të Tahir Bacovës me ariun Silva nëpër fshatrat e vëndit, dhe vecanërisht “shuplaka” e fortë e djegëse e Bakojanis në mes të burrave, janë fakte kokëforta që e vërtetojnë dështimin e plotë të qasjes së tij të “zero problemeve me fqinjët” rajonalë…Ndërkohë që tentativat makiavelike për tja transmetuar dështimet e tij ministrave të jashtëm, vecse e bëjnë më qesharak e të pabesueshëm…null
4. Të turpshme ishin edhe sorrollatjet e “kaporalit të Surrelit” nëpër Berlin për të siguruar një “foto” me Merkel ose të paktën një bisedë telefonike me të për ta shitur pastaj në Tiranë sic shiti foton me “gruan e Bilalit” me presidentin Obama?! Jargavitje e neveritshme qe turpëron vendin dhe shtetin shqiptar?!
5. Piruetat e tij në marrëdhëniet ne Greqinë, në fillim të mandatit të paë, arrogant e prepotent dhe tani në fund të mandatit të dytë lëpirës e langaraq, tregojnë jo vetëm menaxhimin mediokër e të turpshëm me Greqinë me të cilën marrëdhëniet partneriale janë shumë të rëndësishme, komplekse e të komplikuara…null
6. Rama duhet të dijë shumë mirë e të mësojë se pavarësisht kujdesit/politesës që tregojnë drejtuesit e lartë grekë, së fundmi Mitostaqis, të gjithë ia njohin karakterin e tij që herë shfaqet me sjellje perverse e atipike të shoqëruara me arrogancë e kapadaillëk kur mendon se është i fortë se I duhet vetëm Erdogani, dhe herë shfaqet servil, lëpirës e jargavitës kur i duhet të marrë mbështetje nga të tjerët se është dobët…Prandaj ishte në krah të kryeministrit grek ish-ambasadorja në Tiranë, Elenin, që ia njeh shumë mirë “dhëmbë e dhëmballë” …ndërkohë që kllouni i Tiranës ishte i vetëm, i shoqëruar nga një cunak pa eksperiencë, që se vë në refene askush në Tiranë, e jo më në Athinë…
7. Edhe në Ankara, edhe në Athinë, edhe në Berlin, edhe në Paris tani e njohin shumë mirë baskebollistin që bën stërvitje në koshin e vendosur në zyrën e kryeministrit, muret e së cilës janë të veshura me zhgarravinat e piktorit pervers… Sepse marrëdhëniet me jasht nuk mund të trajtohen me batuta e barcaleta, sic i mendon ai…
8. Pas darkës me Mitsotaqisin dhe ish-ambasadoren Eleni, ajo që e la pa frymë ishte Bakojanis, ish ministrja e jashtme e Greqisë, direkte dhe fjalëpak… Ai tentoi të shpëtonte duke mbrojtur Erdoganin si mburojë por të gjithë e perceptuan si gënjeshtar…Bakojanis s’dha ndonjë provë të re, por ajo tha dicka që gënjeshtari smundi ta përgënjeshtronte, ndërkohë që e vërteta duket se do të merret vesh me vonë…Nga dëgjimi i këtyre replikave, jo vetëm grekët por edhe shumica e shqiptarëve duan të besojnë se ai që i mbushi poturret ishte Rama…
9. Qëndrimi i fundit i Ramës lidhur me cështjen e marrëveshjes së detit me Greqinë është prova më e qartë e kapitullimit të tij në marrëdhëniet me Greqinë… Sepse Rama me këtë rast provoi se nuk është në gjëndje apo nuk ka aftësitë, madje as ekipin dhe as guximin për të negociuar me palën greke qoftë edhe një marrëveshje… Ndoshta ka ndonjë arsye tjetër më të madhe që është menderosur…dhe i ka mbushur poturret…
10. Fakti i rikthimit te “pala e tretë” apo “gjykata ndërkombëtare” nëse kjo s’është një taktikë thjesht për të fituar kohë apo shtyrë marrëveshjen në “kalendat greke”…tregon dështim, dobësi, paaftësi…apo një hall shumë të madh që e ka zënë…të cilin pala greke tanimë ja njeh shumë mirë…dhe po pret që ky të nxjerrë gjuhën e të lëpihet e jargavitet…
11. Dhe më e rënda është “mbyllja e derës” nga Gjermania duke i kujtuar se ka dhunuar marrëveshjen e 5 qershorit me opozitën e vëndit të tij dhe po vazhdon me arrogancë të sillet me median si shokët e tij autoritarë me të cilët pozon i “fryrë” e prepotent… duke menduar se me pasuritë e paligjshme që zotëron dhe nën shoqërinë e krimineleëve e trafikantëve mund të bëjë cfarë të dojë me qytetarët e vendin e tij por edhe gjetiu?! Dhe harruar fatin e Gruevskit, apo humbjen “historike” të Gjukanovicit… për të mos përmendur raste më ekstreme!
Kancelarja gjermane Angela Merkel nuk ka pranuar të takojë kryeministrin shqiptar gjatë ndalesës së tij në Berlin. Bojkotit të saj i janë bashkuar dhe deputetët Wadephul dhe Krichbaum. E gjitha kjo ndodh në një moment kur pritet data e mbledhjes së qeverive të BE-së nga ku do merret vendimi për hapjen e negociatave të integrimit në BE për Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut. Lajmi u bë i ditur nga Dojçe Vele. Në një interviste për DW, Rama u shpreh se nuk kishte shkuar në Gjermani të takonte kancelaren. Gazeta MAPO në vëzhgimin e saj, sjell një pasqyrë të marrëdhënieve të qeverisë Rama me qeverinë e zonjës Merkel, nga mbështetja e pakursyer e Gjermanisë deri te ftohja, që u thellua pas ndryshimeve Kushtetuese të korrikut. Pse hapja e negociatave është dështimi më i madh i një qeverie në politikën e jashtme në 30 vite pluralizëm!
Përfundimi do ketë qenë i trishtë për Edi Ramën kur Kancelarja Angela Merkel dhe dy deputetët më të rëndësishëm për integrimin në Bundestag, nuk iu përgjigjën ftesës së tij për takim. Kryetari i grupit parlamentar të Ballkanit Perëndimor nga partia CDU/CSU, Johann Wadephul dhe kryetari i Komisionit për BE në Bundestag, Günther Krichbaum, mbajtën të njëjtin qëndrim si kancelarja. Siç raporton Dojçe Vele, Rama nuk ka pasur takim me Merkel, por duket se ka shpresuar deri në fund.
Mediat pranë tij, i mëshuan fort faktit një ditë para nisjes se ai do kryente një vizitë në cilësinë e kreut të OSBE dhe do kishte një takim me kancelaren, por më vonë lajmi u modifikua. Zëdhënësi i qeverisë gjermane, do dilte në mesditë në konferencën e përditshme për shtyp dhe me një përgjigje elegante u shpreh se s’mund të konfirmonte një takim mes Merkelit dhe Ramës por “Qeveria gjermane i mbështet shprehimisht përpjekjet e OSBE-së dhe kryetarit të saj, i cili është Edi Rama për të zhvilluar bisedime në Bjellorusi”, do shprehej Steffen Shibert, zëdhënësi për shtyp i qeverisë gjermane.
**** Dihet se Rama, takimin me Merkel, nuk e donte as për krizën e Ukrainës as për rolin e OSBE në dialogim. Kancelarja gjermane e kish dhënë më parë pëlqimin e saj së bashku me presidentin Makron, por vetë Rama nuk mori përgjigje nga presidenti i Bjellorusisë Lukashenko për këtë çështje. Në fakt ai shkoi të kërkonte dhe një herë ndihmën e Gjermanisë për hapjen e negociatave, pasi gongu i mbledhjes ndërqeveritare po afrohet përherë e më shumë.
Një ndarje e Shqipërisë nga Maqedonia, do të bëjë që vendi ynë të harrohet për sa i përket procesit, dhe në këtë pikë ka mbështetjen e Gjermanisë. Por ama Shqipëria nuk e ka mbështetjen e Gjermanisë për sa i takon hapjes së negociatave, ndërsa Maqedonia është në pozita të tjera. Dy pikat më delikate, siç raporton Dojçe Vele janë Ligji Antishpifje, ndryshimet dhe ndryshimet që iu bënë Kushtetutës në lidhje me sistemin zgjedhor.
“Në Turqi çdo njeri e ka në dorën e tij për të arritur atë që dëshiron në pozitë, në të cilën ai ka lindur, ose për të rritur pasurinë e tij në jetë. Ata që mbajnë pozitat më të larta nën Sulltanin janë shumë shpesh bij të barinjve dhe, nuk kanë turp origjinën nga lindja e tyre, bile e bëjnë atë një temë mburrjeje, që arritjet e veta sa më pak tu detyrohen paraardhësve të tyre dhe aksidentit e lindjes, aq më i madh është krenaria që ata ndiejnë.
Ata nuk mendojnë se cilësitë e mira mund të fitohen nga lindja ose nga trashëgimia, por i konsiderojnë ato pjesërisht si dhuratë e qiellit dhe pjesërisht si produkt i vazhdueshmërisë së një stërvitje të mirë dhe të zellit. Ata mendojnë se aftësitë për artet, të tilla si muzika ose matematika ose gjeometria, nuk i transmetohet nga prindi tek fëmija, po ashtu ata e mendojnë që karakteri nuk është i trashëgushëm dhe se një djalë nuk i ngjan domosdoshmërisht babait të tij, por janë cilësitë hyjnore që hyjnë në kornizën e tij trupore.
Kështu, midis turqve, postet dinjitoze, zyrat dhe postet administrative janë shpërblim i aftësisë dhe meritës; ata që janë të pandershëm, dembelë, apo përtacë kurrë nuk arrijnë të vlerësohen, por mbeten në errësirë dhe përbuzje.
Kjo është arsyeja pse turqit kanë sukses në gjithçka që vënë dorë dhe janë një racë dominuese dhe për ditë zgjerojnë kufijtë e sundimit të tyre.
Metoda jonë (europjane) është shumë e ndryshme; nuk ka vend për meritë, por gjithçka varet nga lindja; konsideratë e vetme që hapin rrugën drejt pozicionit të lartë zyrtar.
“The Turkish Letters of Ogier Ghiselin De Busbecq” (faqe 60)
Busbecq ka qënë ambasadori i Perandorisë Austro-Hungareze në Oborrin e Sulejmanit të Madhërishëm
Disa rreshta jo aq përciptas për sistemin mjekësor.
Sa do shkruaj më poshtë, janë përjetime të sjella korrektësisht.
Opinionet dhe konstatimet e mia nuk kanë mllef, as propogandë.
Para një jave kam shprehur mirënjohje për mjekët dhe infermierët. I qëndroj atyre përshtypjeve, por…
Gjithë çfarë dëgjojmë për sistemin shëndetësor në Shqipëri, na duket si retorikë dhe larg nesh.
Buletinet qeveritare lajmërojnë shkëlqim e modernizim dhe ne mjaftohemi me shprehjen ogurmirë “Lum ne!”.
Përvojat e miqve përcjellin trishtim dhe ne lutemi:”Do Zoti s’na çon atje!”.
Deri sa fati në dërgon në ato pavione…
Ja kështu mbërrita dhe unë një mesnatë.
Infermiere dhe mjekë të urgjencës u përfshinë në pritje, diagnostikim, ekografi, analiza.
Teksa prisja përgjigje, shkova në banjot e urgjencës.
Hyauuu, për të vjellë … Të dal? Ku të shkoj tjetër. Nevoja fiziologjike nuk planifikohen, nuk bllokohen. Zhys këpucët në atë qelbësirë. Sifoni bllokuar, uji nuk ka, kutërbim vrasës. Kjo ndodhi në spitalin më të shquar të Republikës, Ushtaraku ose Universitar i Traumës.
Dal nga banja dhe vrapoj te vend parkimi i makinave. Në veturë kam lënë alkol.
Dezinfektohem dhe me një frymë rikthehem në sallëpritjen e infermjerisë.
Doktori me fletëanalizat në dorë më sqaron se leukocitet janë kaq, zgjidhja operacioni, rrisqet etjer.
Meqë kisha një përvojë rraskapitëse me operacion identik e pyes për kontaminimin e sallës dhe sterilizimin e paisjeve.
Të jesh i qetë, më siguron ai, gjithçka e kryen firma sipërmarrëse.
Operacioni mbaron, nata dhe dita e parë duken qetë. Pastaj mbërrin temperatura e lartë për disa ditë. Vuajtja e pacientit, ankthi prindëror, pikëpyetjet e mjekut, kontot bankare te konçesionari.
Çfarë po ndodhte? Ahh, veç qelbëzohej plaga. Mjekët kanë etikë dhe sjellin shembuj se ka ndodhur, ndodh, përsëri ka gjasa etj.
Unë i bie shkurt. U infektuam nga mjetet dhe paisjet e pa pastruara. Ndoshta ky përfundim është prej njeriu profan, por duke vërejtur të gjithën, këtë mund të pohoj. Llogaritë financiare s’kam fuqi t’jua bllokoj.
Në pavion më shumë nga një javë. Periudha (që mos të quhet fantazi) 2 deri më dt 10 shtator.
Janë dhjetra dëshmitarë në atë periudhë dhe në këto që shkruaj.
Në mesnatë ndërpritej uji deri në orë 06 apo 07 në mëngjes. Kirurgji…
Mendoni se dhomat ishin me nga tre pacientë, secili prej tyre kish një kujdestar se nga operacioni kishin dalë të afërmit.
Një banjë pa ujë dhe familjarët që ngjisnin bidona 10 litrosh me uji për banjot. Koha për higjienë maximale, koha e Covid-it.
Infermieret e përkushtuara, por të pafuqishme, mjekët roje me shqetësim në sy. Po mjeku, mjeku kirurg, ortoped, nefrollog, kardiolog, reanimator?
Ata vraponin nga njeri pacient, te tjetri. Dukeshin dhe ishin mbartësit e shpresës dhe besimit. Në ato korridore gëlonte jeta, por si hije vërtitej dhe vdekja. Bashkë ecnin në simbiozën luftarake të përhershme në emrin e të sëmurit që çelej sa shihte bluzën e bardhë mbi krye. Mjekët tanë rrallë e humbin atë betejë, e sfidojnë fatalen.
A mjafton talenti dhe përkushtimi i tyre?
Nuk di, nuk besoj.
Mjeku, pa dashje bëhet mbartës i tipareve të qeverisë.
Kur ai vëren se investimi që ka bërë për shkollimin e tij, vlen hiç gjë krahasuar me ata që marin lekët e shëndetësisë, atëherë bie çdo betim dhe aspekt human.
Nuk të kërkon lekë, as i kalon atij aspekti, por ai ndihet i zënë në pusi midis humanizmit dhe formimit të tij në një anë dhe nevojave familjare që ka si kushdo tjetër. Në kudhrën e realitetit vihet betimi i Hipokratit dhe shembulli zhvatës i parave të taksapaguesve bashkëkombas.
Alternativa tjetër janë spitalet e luxit, privatët.
Oh, ata mund të jenë në rregull me ligjin, por shndërruar në një vatër zhvatëse.
Janë ndërtuar në Shqipëri, por për të ardhura që do ndruhej dhe qytetari zviceran, gjerman, suedez.
Spitalet private, kanë çmime, të cilat unë dhe 80% e familjeve shqiptare nuk mund t’ju afrohemi.
Ato janë në funxion të asaj pakice, që për çdo rast shkojnë edhe në klinika evropiane. Unë jam një zë, secili nga ne e ka një përvojë në ato koridore, të gjithë mund të lëshojmë britmën alarmuese:
Vlerësoni dhe paguani stafet mjekësore.
Ktheni lekët që jua jepni miqve për konçesione dhe qoka.
Ato fonde të përdoren për paga, paisje, aparatura, infrastrukurë mjekësore!
Bëjini spitalet publike humane!
Kaq duam…
Spitalet private dhe klinikat e luxit i gëzofshi ju udhëheqës të shtrenjtë!
Shtojcë thelbësore: Ajo që po mendoni. A ju lashë gjë? Po, mor po! Nuk më pa kush nga duart jo, as më la të nënkuptuar. Me zor ju dhurova një shishe verë dhe infermieret ta blinin një shishe uji. Ju lash një të 10-tën e një nate hoteleri në spitalet private. Hallall ta kenë se qëndruan tre orë mbi trupin e tim biri dhe qindra orë mbi ballin e tij të zhuritur. Ju lash diçka që ata mos të ikin në Gjermani e Zvicër, por pamjaftueshëm për të penguar arratinë e tyre.
Po ndodh, ata po ikin për çdo javë, për çdo ditë.
Mos u habisni, kur me përparëse të bardhë do më gjeni mua në ato salla.
Qeveria mund t’i mbaj ata kirurgë duarartë këtu, qeveria mund t’më pengojë mua që mos t’ju mashtrojë me mrekullitë e pandodhura.
Gjithësesi, diçka e bukur ndodhte në atë territor me emër ushtarak, disiplinë dhe uniformë civile,dhe narkozik, brengosës dhe buzëqeshjekthyer.
Hëna që sodiste shplodhëse nga lart dhe një autobot që lante rrugicat në agun e ditës së re.
Fasada shkëlqyese që propoganda zyrtare aq shumë thekson e trumbeton.
Paçi fat miq dhe larg spitaleve tona mjerane. Kaq!
Emigrantet kane filluar të jenë vetvetja, ata nuk votojne kelysht e ish sigurimit dhe Asfalisë .
Të fajsosh emigrantet se nuk te votojnë eshte poshtërsi.
Frekuentues apo i fshehur mbas zyrave të errta, shume herë dhe të exstremit antishqiptar në greqi, nuk do të thotë se je dikushi, je i fuqishëm, dhe i respektuar.
Ti nuk ke shtylle kurrizore.
Ti je thjesht një vemje, një zvarranik, një ligavec, që zvarritesh e zvarritesh ferrave për të mos u çuar më kurrë.
Të fajsosh emigrantet e bllokuar dhe masakruar nga te dyja anët ne kufi, se nuk respektojne paçavuret e atyre qe paguen me taksat e emigranteve, është poshtërsi.
Të fajsosh emigrantët se nuk bashkojnë zërin dhe votat , jo për të ardhmen dhe fëmijët e tyre në greqi, por politikish përkrah mafies politike që ti përfaqson, për të realizuar dëshirat dhe epshet e tua (tuajat) për “spaleta” është idhnakësi e vjetër..
Të fajsosh përsëri emigrantët që me presion (shumë herë dhe policor) heqjen e vëndit të punës, biletë falas, dhe mashtrim, me anë të të cilave ti ju vodhe voten dhe të ardhmen e familjeve të tyre në shqipëri, ështe krim.
Të fajsosh jo vetveten, maskarallëqet e tua, të kaluaren, dhe të tashmen tënde të zezë, se emigrantet nuk të votojnë si perfaqsues të tyren, jo ne instancat e larta, por as edhe si antar keshilli në nje fshat të humbur është kulmi i pabesisë dhe poshtërsisë tuaj.
Të mundohesh të mbrosh akoma mes emigrantëve, pabesinë dhe mashtrimet e nje palokryeministri, që u tall dhe tallet me emigrantët, një klase politike, jo vetëm abuzuese me voten e emigrantëve, por dhe të lidhur me krimin e organizuar, trafikun e drogës dhe pastrimin e parave të drogës, veç servil-maskarallekut, duhet të jesh dhe pjese e asaj maskarade.
Shqiptaret jane komuniteti me i madh dhe më i mirë në shtetin grek, ata janë puntore dhe familjare të rregullt. Fatkeqësisht ata edhe sot mbas 30 vitesh në atë vënd nuk po bashkohen dot, duke mos pasur edhe perfaqsuesin e tyre legjitim në shtetin grek.
Nuk po bashkohen të zgjidhen dhe të zgjedhin të pakten një perfaqsi per te drejtat e tyre sepse nuk po i lenë maskaralleqet, poshtërsitë, klanet politike që ju përfaqsoni, dhe presionet tuaja.
Ju po i sherbeni shumë mirë klaneve antishqiptare, dhe jo bashkimit të emigrantëve atje..
Ka ardhur koha që shqiptarët duan dhe duhet të përfaqsohen me intelektualë 100 % shqiptarë ashtu siç ndihen, dhe siç kanë atësinë, jo më me interesaxhij, bixhosxhij, dhe malavita por denjësisht.
Ju po i sherbeni perçarjes së 600 : 700 mijē emigranteve shqiptarë, që ata mos kene mundesi bashkimi dhe zgjedhjes se perfaqsuesve te tyre legjitim ne bashkite, shtet dhe ne parlamentin grek. Që ata mos kenë mundësi të kërkojnë të drejtat e tyre legjitime si taksapagues dhe qytetarë prej 30 vitesh të atij vëndi ku jetojnë.
Dikur dhe pse me shume veshtiresi, ekzistonin aktivistet, atdhetarët, miqte e paster të nje miqesie mes dy popujve tanë.
Ekzistonte një Lidhje shoqatash.
U hapen falas klasa te gjuhes shqipe, filluan aktivitetet dhe protestat për të drejtat e emigranteve dhe kunder reacizmit .
Ju e shkatërruat sepse nuk e uzurpuat dot, Lidhjen e shoqatave shqiptare në greqi.
Ja se si ishte lidhja e shoqatave shqiptare dikur ne greqi.
Ju shkatërruat dhe ato përpjekje titanike te saj ne mbrojtje te emigranteve (ne ato kushtet e fillimit )…
Veç mos harro :
Bëj sa të duash poshtërsi, futu dhe zyrave sekrete në polici….
Tunde sa të duash pasaporten greke, ( se e di si e ke marrë) por po ta kujtoj që kurrë mos harrosh se….
Greku ka një shpreje.
“Alvane, Alvane … Elinas dhen tha gjinis pote”
Ndrro kombësi dhe emer, tëndin dhe te gjyshit ne varr.
Grek smund të bëhesh kurrë.
( Kurre ske per tu zgjedhur, as të zgjedhesh perfaqsues të komunitetit shqiptar, por dhe si shqiptar në administraten dhe parlamentin Grek)
Kurre deri sa ti të ndergjegjesohesh dhe pranosh vetveten, vendin dhe origjinën tënde, të mesosh se duhet te ngrishesh te protestosh per te drejtat e tua.
Kurrë deri sa të ndërgjegjësohesh se e para është jeta, është familja, se i pari është fëmija, jo partia…
Kurrë deri sa të ndërgjegjësohesh se në krye dhe në drejtimin e atij komuniteti shqiptaresh atje nuk duhen më bixhosxhij spiunë, ish, dhe malavita, por të rinj të shkolluar atje. Të rinj që dinë të mbrojnë denjësisht interesat e tyre dhe të bashkatdhetarëve të tyre, kudo që jetojnë dhe veprojnë….
Ja ku kanë katandisur emigrantet, si ne perfaqsi, ashtu dhe te perfaqsuar.
Ca lëndë në këtë faqe është çaktivizuar më September 23, 2020 si rrjedhojë e një njoftimi heqjeje DMCA prej Kreshnik Xhabrahimi. Lidhur me DMCA-në mund të mësoni më tepër këtu:
🌕 Muhsin Elez Muka (65 vjeç, arrestuar më 3 maj 1966),
🌕 Brahim Isa Tepelia (49 vjeç, arrestuar më 3 maj 1966),
🌕 Hajdar Sadik Meta (33 vjeç, arrestuar më 3 maj 1966),
🌕 Hamza Selim Cungu (48 vjeç, arrestuar më 7 maj 1966),
🌕 Faik Qazim Hoxha (36 vjeç, arrestuar më 4 qershor 1966),
🌕 Hafiz Sabri Idriz Koçi (45 vjeç, arrestuar më 4 qershor 1966),
🌕 Hodo Isuf Sokoli (36 vjeç, arrestuar më 4 qershor 1966).
-Goditja e këtij “grupi” bëhej në kuadër të planeve të regjimit për luftën kundër fesë. Akuzat kryesore ishin ato që kishin të bënin me nenet 72 (sabotimi), 73 (agjitacioni e propaganda) dhe 64 (tradhtia ndaj atdheut) të Kodit Penal.
Proces gjyqësor u zhvillua në sallën e Shkollës Pedagogjike duke iu dhënë një rëndësi e madhe për mjetet propagandistike të regjimit. U realizuan disa foto, gjë që ishte shumë e rrallë për atë kohë.
Me vendimin nr.34, datë 10.9.1966 Gjykata e Qarkut Shkodër, i deklaroi dhe i dënoi:
– Muhsin Muka dhe Brahim Tepelia me vdekje (varje në litar),
– Hajdar Meta me vdekje (pushkatim), – Hamza Cungu dhe Faik Hoxha me 25 vjet burgim;
– Hafiz Sabri Koçi me 22 vjet burgim, Hodo Sokoli me 16 vjet burgim.
të gjithëve iu konfiskohej pasuria.
Vendimet u lanë në fuqi, por me vendimin nr.143, datë 30.9.1966, Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë, Hajdar Metës ia ktheu dënimin me 25 vjet burgim. vendimet me vdekje nuk u ekzekutuan në litar, por me pushkatim.
Pa rend dhe siguri s’ka të ardhme për secilin nga ne, jashtë çdo bindje politike!
Nga Paulin Marku/
Rendi dhe siguria shqetësim i madh për shqiptarët!
Rendi dhe siguria është kthyer sot, krahas gjendjes ekonomike dhe varfërisë që po rritet çdo ditë, duke trokitur çdo familje shqiptare ,si çështja kryesore që shqetëson shoqërinë shqiptare, bizneset, dhe partneret tanë ndërkombëtare.
Aksidente ,vrasje, grabitje, drogë, përdhunime, grabitje me maska në qendra qytetesh dhe në mes të ditës, vjedhje të banesave në mënyrë masive po ndodhin kudo në çdo qytet dhe në çdo fshat. Biznesi dhe biznesmenet janë vënë në qendër të vëmendjes dhe goditjes nga grupe të ndryshme, të cilët ndoshta edhe me mbeshtetje e suporte politike. Reformat dhe ndryshimet e shpeshta në strukturat e rendit nuk kanë sjellë shumë ndryshim në përmirësimin e sigurisë dhe rendit në vend, për jetën e qytetarëve të thjeshtë të cilët ndjehen ende të pa mbrojtur nga shteti i tyre. Nuk më duken normale daljet televizive të këtyre drejtuesve të lartë të policisë duke permendur suksese, arritje kur situata konkrete në terren është krejt ndryshe, ndërkohë që qytetarët kërkojnë zgjidhje për ta rikthyer vërtet Shqipërinë në një vend normal e me standarte të larta ,rregulli e sigurie. Ndryshimet e shpeshta strukturore, emërimet jashtë kritereve dhe aftësisë, politizimi i organeve të rendit krijon fushë të gjerë veprimit dhe shtimit të krimit dhe pasigurisë në vend. 🌕 A janë të sigurtë efektivat e policisë që punojnë në terren për të raportuar tek eprorët e tyre ? 🌕 A ruhet ky informacion nga këto eprorë ,apo ndodh e kundërta? 🌕 A ndihen të rrezikuar efektivat e ndershme të trupës policore nga elementët keqbërës? 🌕 A ka raste kur vetë punjonësit e policisë bashkëpunojnë me këto element me rrezikshmëri shoqërore dhe ligjore? 🌕A trajtohen në mënyrë të barabartë qytetarët nga punjonjësit e rendit? 🌕 A kanë besim qytetarë të informojnë strukturat e rendit apo heshtin nga frika e mosbesimit?
Secili duhet të mendojë jashtë politikës se ky vend është i shqiptarëve dhe u perket vetëm atyre.
Pa rend dhe siguri ska të ardhme për secilin nga ne, jashtë çdo bindje politike.
Kryetari i Partisë Socialiste të Shqipërisë z. Edi Rama, duhej pritur në Athinë, me protesta!
Eduart Tafaj.
Aktivist i emigracionit ne Greqi.
Kryetari i Partisë Socialiste të Shqipërisë z. Edi Rama, duhej pritur në Athinë, me protesta! … 🌚- E para, sepse flet si kryeministër, dhe vetëm i tillë nuk është për emigrantët në Greqi. 🌚- E dyta, nuk ka as më të paktën akses, në të drejtat e shtetasve shqiptarë ndaj qeverisë pritëse Greke. 🌚- E treta, ishte ky si kryeministër, i vendit me të degraduar nga instancat apo rregullatorët shtetëror, që duhej të administrojnë lëvizjen vajtje – ardhje të shtetasve Shqipërisë në Greqi. Gjë që solli tragjedi, në pikën doganore Kakavijë, në 13, 14, 15 dhe 16 gusht 2020. .. – Komuniteti i emigrantëve, për fat të keq tonin, është jashtë çdo strukture organizative.
– Si komunitet, nuk mundi të protestonte paqësisht ndaj këtij personi, që nuk mundet të na përfaqësojë. – Nuk mundet të flasë si kryeministër, kur në këtë vend jetojnë 500 apo 600 mijë shtetas shqiptarë, totalisht të asimiluar brenda një dekade! – Nuk mund të flasë si kryeministër, kur janë qindra jetë të humbura shtetasish të tij!
Rama nuk mund të flasë si kryeministër, kur ka me mijëra shtetas të cilët nëpërkëmben, edhe nuk ju japin djersën e ballit – të drejtën elementare të mbijetesës, PENCIONIN!
Janë ambasadorë edhe pse nuk janë të akredituar si të tillë nga Shteti Shqiptar.
Ata bëjnë punën më mirë, pa pagesë dhe korrupsion.
Udhëtojnë me shpenzimet e tyre, nuk kanë letra kredenciale, apo valixhe diplomatike, nuk kanë marrë udhëzime nga kryeministri, ministër i jashtëm, apo titullarë të lartë të Shtetit.
Nuk i pret askush atje ku shkojnë dhe nuk gëzojnë imunitet diplomatik.
Por gjithsesi ata janë “ambasadorë”
Ata , si askush tjetër, përcjellin mesazhet e vërteta të vendit të tyre, në vendet ku “i zë nata”
Ata janë “të vërtetë” për vërtetësinë e këtyre mesazheve, krejt më ndryshe nga ato të të qeverisë, mediave të paguar, apo ambasadorëve të dekretuar dhe të paguar të Shtetit.
Janë këta ambasadorët e vërtetë të Shqipërisë që i tregojnë botës se vinë nga një vend dhe një shtet, edhe pse në Europë, edhe në vitin 2020 ende gjithë ditën mungon jo vetëm siguria e jetës, por dhe uji i pijshëm;
Një vënd, ku për një copë bukë, vidhen pusetat e kanalizimeve, edhe të kryeqytetit, apo që një racë banorësh jetojnë duke rrëmuar në kazanët e plehrave;
Eshtë një vend ku pensionet janë kaq të ulta saqë ndjehesh më mirë të mos i hysh llogarisë se si do të jetohet me to.
Ku njerëzit ende blejnë ushqime “me listë” dhe ndihma sociale është vetëm për “bukë me domate” dhe jo më të paguash edhe energjinë elektrike vetjake.
Ku fëmijët për të qenë në shkollën e tyre të fshatit, ku “të vjen për të qarë”, shpesh udhëtojnë më shumë orë sa ç’udhëtojnë qeveritarët e këtij vendi për të qenë në kryeqytetet dhe qytetet e Europës.
Ku taksapaguesit çdo vit paguajnë shpërdorimet dhe pa-aftësitë e administratës shtetërore.
Ku po të ra një hall, më shumë dërrmohesh nga mosmundësia e zgjidhjes së tij se sa nga vetë halli.
Ku krimi dhe korrupsioni qeveritar ka zënë për gryke shtetin.
Ku droga kultivohet si ne vënd të duhanin dikur.
Ku policija merr pjesën e saj për cdo rrënjë hashashi.
Ku ministri i rendit sillet si gangëster me qytetarët, dhe bashkpuntor apo mik me kultivuesit e droges dhe kriminelët.
Ku banditët, trafikantët e drogës apo mishit te bardhë kane zaptuar gjithshka ne ate shtet, dhe jo vetëm, por ata tani janë deputetë, ministra, kryetarë bashkish, drejtorë drejtorish ne ministri apo në polici.
Ku jeta e një bagëtie është më e shtrenjte se jeta e një qytetari.
Që është një vend, edhe i çuditshëm madje, ku numërimi i parasë nuk bëhet, si kudo në botë, me atë çka shkruhet në kartëmonedhë, apo në monedhën metalike, por me dhjetëfishin, edhe pse të gjithë e dinë se kjo s’është aspak e vërtetë.
Këto mesazhe, por edhe shumë-e-shumë të tjerë, i përcjellin botës ambasadorët e vërtetë të Shqipërisë-
Azilkërkuesit shqiptarë në kto vite janë ata që, realisht dhe me guxim, po bëjnë që “bota” të mos kujtojë më që “Shqipëria” është ajo çka fsheh politika shtetërore , por dhe ambasadorët e tyre atje .
Respekt për misionin e azilkërkuesve shqiptarë, e këtyre ambasadorëve të vërtetë të Shqipërisë!
Deklaratë e Kryesia e komunitetit Shqiptar në Greqi ish FSHSH Greqi.
🌚 _Takimi në fakt u zhvillua me koordinatorët e fushatës elektorale të Partisë Socialiste Athinë e Greqi, dhe me stafin e kompanisë Top Line e cila tradicionalisht kryen dhe transportin falas të votuesve të majtë drejt Shqipërisë sa herë që ka votime. Mesa duket takimi ishte për startimin e fushatës elektorale.
Bordi drejtues ndoqi me shumë vëmendje vizitën e kryeministrit shqiptar në Greqi, të parën në thuajse 8 vjet qeverisje! Në kuadrin e forumit të “Economist” u hodhën hapa të rëndësishëm, si për integrimin e atdheut tonë në familjen europiane, ashtu dhe për mbajtjen e ekuilibrit në marrëdhëniet bilaterale mes dy vendeve fqinje, që për ne janë dy vendet tona.
Ndërkaq, ne u interesuam vazhdimisht për një takim, akoma dhe të shkurtër, me përfaqësues të komunitetit emigrant.
Duke qenë tepër të vetëdijshëm se koha ishte e kufizuar, por edhe përgjegjës për situatën e rrezikshme nga covid-19, do të mjaftoheshim me shumë pak përfaqëues e do të siguroheshim se do të respektoheshin të gjitha masat mbrojtëse.
Të jeni të bindur se ne do informonim të gjithë anëtarët, shoqatat aderuese si dhe aktivistët për një takim të tillë, sapo të konfirmohej, për të vendosur së bashku përfaqësimin.
POR, por, komuniteti shqiptar në Greqi NUK kishte kurrë një takim me kryeministrin! AS ishte takim me emigrantët që jetojnë e punojnë në Greqi takimi i sotëm i mesditës së 16 shtatorit. Dhe në komunikim me Ambasadën na u bë e qartë se në axhendën e Kryeministrit nuk kishte një takim të tillë.
Takimi në fakt u zhvillua me
Mesa duket takimi ishte për startimin e fushatës elektorale. Këtë, madje, e konfirmuan hapur nga kjo strukturë shumë anëtarë e aktivistë që u interesuan për këtë aktivitet.
Jo, kryeministri Edi Rama nuk u dha aspak shansin bashkatdhetarëve emigrantë të flisnin!
Ose, akoma më keq, kryeministri kujtonte se takonte përfaqësi, por përfaqësuesit e tij në Greqi “e mashtruan”, pak e vështirë për të qenë e vërtetë.
Së fundi, për të luftuar disinformimin që bëhet në kurrizin tonë ju ftojmë ta shpërndani këtë informacion në lidhje me këtë injorim të hapur dhe shfrytëzim të përsëritur të emrit e kontributit tonë, nga pala e shtetit shqiptar.
Përzemërsisht, Kryesia e “Komunitetit Shqiptar në Greqi”, ish-FSHSHG
Ish-kryeministri Sali Berisha komentoi në emisionin Rubikon të Adriatik Kelmendit disa vrasje dhe zhdukje të bujshme, duke nisur nga Ali Uka, Ahmet Krasniqi, Ilir Konushevci dhe Remzi Hoxha.
“Vrasja e Ali Ukës ka ndodhur në fillim të shtatorit. Ai punonte në Gazetën Shqiptare. Unë u përpoqa të mblidhja informacion. Më thanë që ka pasur shok dhome Hashim Thaçin.
Kaq di për historinë e tij.
Ahmet Krasniqi është eliminuar me ndërhyrjen e Fatos Klosit. Ai shoqërohej me dy oficerë të SHIK. Ata kanë qenë aty. Me 90 përqind, vrasësit i ka zgjedhur SHIK.
Ai ishte në mbrojtje dhe mbikëqyrje të plotë të SHIK.
Për Ilir Konushevcin, di që ka qenë një histori parash. Nuk e di a ka pasur apo nuk ka pasur. Kanë ndodhur vrasje pas vrasje. Që të kem siguri në dorasin, nuk kam. Nuk kam dijeni nëse është i implikuar shërbimi shqiptar.
Mundet grupe rivale, ose mundet për grabitje parash,” tha Berisha.
“Për herë të parë çështjen e Remzi Hoxhës ma ka ngritur Adem Demaçi. Më ka thënë se filani është zhdukur. Unë kam thirrur të gjithë: policinë, shërbimin, prokurorin dhe u kam dhënë porosi të bëjnë gjithçka për gjetjen e tij. Më vonë mediat shkruajtën që është i implikuar në atentatin ndaj Gligorovit. Nuk kemi pasur informacione. Më pas kanë shkruar se ka qenë i përfshirë në atentat ndaj meje. Në asnjë mënyrë,” tha Berisha.
Sipas tij, lajmet se ai është zhdukur pasi kishte dijeni për një takim të tij me Arkanin janë fabrikime.
“Kur doli problemi mbrapa, Fatos Klosi, kundërshtar për vdekje, dy vite rresht nuk ndërmori asnjë hap për të zbardhur të vërtetën. Zero.
Ai kishte njerëzit, mund t’i arrestonte dhe të sqaronte. Pasi ikën njerëzit, filloi procesi.Nuk besoj që ai të jetë gjallë, por më bënte përshtypje që familjarët e tij e ngrinin çështjen gjithmonë në prag të zgjedhjeve,” tha Berisha.
Émigracioni i emigrantëve shqiptarë, në Greqi eshtë katastrofë!
Eduart Tafaj Aktivist ne emigracion /
Jetojnë në delir… Janë integruar plotësisht, sa ju duhet të falënderojnë Zotin Ed Rama, çdo zbardhje dite. 🌑-Janë OK, në shkolla e Universitete.. Ç’pret të shtoj mo mik : 🌑-gjuha shqipe, respektohet aq shumë, sa s’duhet ta flasësh. 🌑-Jane mijëra fëmijë, që marrin nënshtetësinë Greke, dhe do Zoti sprovojne të bëjnë ndonjë shaka me duar, se hahahaha përfundojnë n’ listën e zezë. 🌑-Na rrufsh o nalt’gjatsia jonë me shpurën Mov! … Do ja dalim se jemi shqiptarë! Aman, vetëm mos hidhni takimin me kryetarin tuaj. Lavdi PKKK…
Kryetari i Partisë Socialiste të Shqipërisë, sapo ka tallur l….sht me bashkombasit e tij në Greqi! … Si Kryeministër, thjeshtë paraqiti politikën e tij deshtuese, ndaj Shqipëtarëve që jetojnë e punojnë në Greqi.
1-Deshtoi në një marrveshje për ruajtjen e identitetit Kombëtar, siç është ruajtja e Gjuhës!
2-Nuk mundet të njohë një të drejtë njerëzore, dhe ndërkombëtare, atë të dytyrimeve shëndetësore e sociale, Pensionet.
3-Nuk ka një platformë politike, dhe ekonomike për emigrantët, që d’un të jenë ura lidhëse ndërmjet dy vendeve. .. Turp! Keni braktisur pjesën më vitale, që investon qindra milionë euro, çdo vit në Shqipëri! Turp ! As partia Demokratike, as Lëvizja Socialiste për Integrim smundën të reflektonin. .. Turp! U harrua radha, dhe diskriminimi disa ditësh, në doganë që nga 13 gushti i sivjetshëm… .. Emigrantë jemi të destinuar të jemi analosomesh… (riciklueshem)… Me vjen keq.
”Në këtë Vit të Ri, e zgjas dorën time të miqësisë për popullin e Kosovës. Zhvillimet e fundit mes Izraelit dhe Kosovës mund të jetë një fillim i një epoke të re nga e cila do të përfitojnë popujt e dy vendeve. Jam optimist se mund të arrijmë aq shumë duke punuar së bashku dhe është shpresa ime e sinqertë se do ta shohim këtë të realizohet”, thuhet ndër të tjera në letrën e tij. 🇽🇰 🇮🇱 🇦🇱
Kryeministri izraelit Benjamin Netanjahu, me një letër drejtuar qytetarëve të Kosovës tha, se “zhvillimet e fundit Izrael-Kosovë çojnë drejt një epoke ku përfitojnë të dyja palët.
Kryeministri i Izraelit Benjamin Netanjahu, ju drejtua me një letër qytetarëve të Kosovës ku shprehet siç thotë “optimist se Kosova dhe Izraeli do të arrijnë shumë duke punuar së bashku”. Kryeministri izraelit tha se veprimet politike që ndodhën së fundi mes Kosovës dhe Izraelit janë fillim i një epoke të re. Letra që Netanjahu e dërgoi në Prishtinë u publikua në një manifestim me rastin e Vitit të Ri hebraik, ku morën pjesë të gjithë udhëheqësit e institucioneve të Kosovës dhe ata të partive politike.
“Në këtë Vit të Ri, e zgjas dorën time të miqësisë për popullin e Kosovës. Zhvillimet e fundit mes Izraelit dhe Kosovës mund të jetë një fillim i një epoke të re nga e cila do të përfitojnë popujt e dy vendeve. Jam optimist se mund të arrijmë aq shumë duke punuar së bashku dhe është shpresa ime e sinqertë se do ta shohim këtë të realizohet”, thuhet ndër të tjera në letrën e tij.
Izraeli dhe Kosova së shpejti edhe formalisht do të vendosin marrëdhënie diplomatike duke njohur reciprokisht njeri-tjetrin si shtete dhe ku Kosova do ta vendosë ambasadën e saj në Jeruzalem e në Tel Aviv. Kjo u konfirmua nga dy kryeministrat Benjamin Netanjahu dhe Avdullah Hoti në një lidhje të drejtpërdrejt telefonike në prani të presidentit amerikan Donald Trump, gjatë nënshkrimit të marrëveshjes për bashkëpunim ekonomik Kosovë-Serbi. Presidenti i Kosovës Hashim Thaçi, e cilësoi një lajm të shumëpritur njohjen e Kosovës nga shteti i izraelit ndonëse në letrën e Netanjahut askund nuk u përmend njohja.
“Miqësia historike mes dy popujve tanë po forcohet çdo ditë e më tepër dhe se po ndërtohet një urë e veçantë e komunikimit nga i cili do të përfitojnë Kosova dhe Izraeli. Shënojmë këtë manifestim madhështor me një moment historik për të dyja vendet. Do të kemi linja ajrore më funksionale, ka karakter të sigurisë, do të jemi në luftim të terrorizmit. Njohja e Izraelit ka një rëndësi strategjike, do të forcojë Kosovën dhe rolin e saj si subjekt i fuqishëm ndërkombëtar. Kjo njohje reciproke ndodhi në Shtëpinë e Bardhë”, tha presidenti Thaçi.
Kryeministri i Kosovës Avdullah Hoti, komunitetin hebraik të Kosovës e cilësoi hallkë të rëndësishme në marrëdhëniet ndërmjet Kosovës dhe Izraelit.
“Ne do të vendosim së shpejti marrëdhëniet tona diplomatike me shtetin mik të Izraelit. Përtej kësaj do të thellojmë marrëdhëniet tona në çdo drejtim”, tha Hoti.
Sidoqoftë, nënshkrimin e marrëveshjes për bashkëpunim ekonomik Kosovë-Serbi, ku në pikën e fundit të saj, shkruhej edhe njohja reciproke Izrael-Kosovë, Presidenti amerikan Donald Trump, vazhdon ta cilësojë historike, ndonëse kjo marrëveshje akoma nuk ka filluar të jetësohet. Trump, e ka quajtur të jashtëzakonshëm guximin e kryeministrit të Kosovës, Avdullah Hoti dhe presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiq për të shkuar më 4 shtator në Washington për ta nënshkruar marrëveshjen e arritur. Në faqen e Departamentit Amerikan të Shtetit së fundi është publikuar një citat i Trump, ku shprehet se “Hoti dhe Vuçiq e kanë bërë botën më të sigurt me veprimin e tyre, nënshkrimin e marrëveshjes për bashkëpunim ekonomik”.
“Është dashur guxim i jashtëzakonshëm nga presidenti i Serbisë, Vuçiq dhe kryeministri i Kosovës, Hoti për të nisur këto bisedime dhe për të ardhur në Washington për ta finalizuar këtë angazhim. Duke vepruar kështu, ata i kanë bërë vendet e tyre, Ballkanin dhe botën më të sigurt. Është vërtetë ditë historike. Kosova dhe Serbia janë pajtuar për normalizim ekonomik”, ka thënë Presidenti amerikan Donald Trump.
Kosova dhe Serbia pas Uashingtonit, po e vazhdojnë dialogun në Bruksel ku në fund të shtatorit, sërish do të takohen kryeministri i Kosovës Avdullah Hoti dhe presidenti i Serbisë Aleksandër Vuciq. Në takimin e fundit që u mbajt në Bruksel më 07.09, menjëherë pas kthimit nga SHBA-ja, Hoti dhe Vuçiq thanë se kanë hapur temat e Asociacionit të komunave me shumicë serbe në Kosovë, si dhe ato të çështjeve financiare dhe pronësore. Në të njëjtën kohë dhe më shpesh po takohen grupet e ekspertëve të Serbisë dhe Kosovës, ku sipas koordinatorit shtetërrë të Kosovës në këto bisedime Skender Hyseni, po përgatitet drafti i marrëveshjes finale për normalizim të marrëdhënieve Kosovë-Serbi, të cilën e kërkon edhe Bashkimi Evropian.
“Tokë e bukur, njerëz të shëmtuar” (kujtime nga xhehnemi) me autor, Kasem Hoxha me origjinë nga fshati Markat i Sarandës dhe me banim në SHBA-ës që nga viti 1985, kur ai u arratis nga Shqipëria,
Poezite e para me karakter politik, si ranë ato në dorë të Sigurimit të Shtetit dhe kush ishin të afërmit e tij që e spiunuan, arrestimi në zyrën e Kryetarit të Këshillit Popullor të fshatit Markat, nga Sigurimi i Shtetit më 21 qershor të vitit 1973, hetuesia në Degën e Punëve të Brendëshme të Sarandës, gjyqi ndaj tij dhe dënimi me 10 vjet burg për “agjitacion e propagandë”, qëndrimi në “Kaushin” e Tiranës (Repart
(Vijon nga numrat e kaluar)
Vizitë tek një doktor sysh që i preu të gjitha shpresat. I tha nënës që do të mbetesh e verbër për tërë jetën! U ktheva në fshat i mërzitur, pasi çdo ditë bëhej më e vështirë për kasollen time të varfër. Ora 5.30 e mëngjesit. Të gjithë flinin veç Gjergjit të vogël që ishte zgjuar. Ishte dy vjeç dhe më foli fatziu! E putha fort, pasi ky ishte takimi i lamtumirës. Ca para që kisha, i’a vura nënës tek koka e krevatit dhe u largova pa thënë asnjë fjalë. 29 Korrik, ditë që do mbetet përjetë në kujtesën time.
Në shtëpinë time dhe vëndin tim, e ndjeja veten si në fund të ferrit!
Në shtëpinë time, në tokën time, e ndjeja veten si në fund të ferrit, pasi asnjë nuk më donte në fshat veç gomarit tim! Ajo kafshë e urtë më donte me gjithë shpirt dhe unë s’kisha nevojë ta tërhiqja nga kapistra! Ai më ndiqte nga mbrapa kudo që shkoja. Gjithnjë më rrinte pranë dhe tani më duhej ta braktisja këtë kafshë të mjerë.
Nga fshati deri poshtë vëndin e quajtur “Abure”, udhëtova me Luti Llarin, i cili më pyeti se çfarë do punoja. Unë i thashë se do mbjell luledielli. Kështu u ndamë dhe unë e lidha gomarin në anë të arës, ku i’a hoqa samarin, e nuk ja lidha litarin në këmbë, që ai të shkonte ku të donte. Ai, sikur të ishte njeri, duket se e kuptoi që diçka e keqe do të ndodhte! Sytë e tij u përlotën dhe mua më erdhi keq dhe e putha. E dëgjova hungëllimën e tij deri tek mulliri i Bamit.
Ndërkaq, dy gjëra më torturonin: vapa e korrikut dhe të papriturat që mund të më ndodhnin. Ëndrra që kisha parë dy netë më parë më dha sinjalin “bëj atë që ke ndërmënd të bësh, Zoti është me ty”. Kisha gati 24 orë pa ngrënë, pasi, as oreks nuk kisha, ndoshta nga ankthi! Pasi kalova grykën në fshatin Theollogo, qëndrova tek kroi për të pirë pak ujë, ku mbusha dhe paguren.
Drejt kufirit me Greqinë, i uritur dhe i zhuritur nga etja!
Një grua që ruante lopët, erdhi për të pirë ujë dhe më pyeti se ku do shkoja. I thashë se kisha shitur pak rigon dhe do shkoja të merrja paratë. Ajo më tha se atë ditë ishte e mbyllur gjithshka, ndaj mos të shpresoja kot. I thashë se do blija diçka në dyqan dhe ajo e hëngri. Malorja e Stugarës të merrte frymën. E mora në këmbë për më shumë se tre orë. Pas tre orësh, ndodhesha pak metra poshtë saj, në një luginë të mbushur me shkoza, mbi fshatrat Maçan dhe Grazhdan.
Prisja me ankth që të perëndonte dielli, pasi vetëm në errësirë mund që të kaloja kufirin. Perëndimi erdhi ngadalë dhe dielli u fsheh papritur, e m’u duk sikur u zhduk në mes të qiellit! Një perëndim të tillë, nuk e kisha parë kurrë në jetë dhe nuk e di pse mu duk kaq i bukur?! Nga çdo anë që hidhja sytë, më dukej sikur botën e kisha nën këmbët e mia. Errësira si qefin i zi, po mbulonte tokën dhe ngadalë po mbulonte edhe ato brinjë mali, ku ishte kasollja ime e varfër.
Kopetë me dhen e dhi dolën nga mërizat ku ishin anës lumit, duke i’u ngjitur malit përpjetë për të kullotur në freskinë e natës. Të lehurat e qenve në këtë qetësi, i’u shtuan dhe zogjtë me këngën e tyre karakteristike. Gjë s’kisha për të ngrënë, por edhe uria m’u largua nga ankthi! Vetëm etja më mundonte dhe isha i detyruar ta kurseja atë pak ujë, pasi kisha shumë rrugë për të bërë. Isha tepër i lodhur nga etja dhe zemra s’ma bënte të ngrihesha.
Mora çantën me paguren dhe i hodha në krah. Ishte ora nja 9 e natës. Ikja në errësirë, ikja ashtu si i çmëndur, ikja nga uria që po më gërryente barkun, ikja nga uria që po më përvëlonte zorrët, ikja ashtu këmbëzbathur i gjakosur në drejtim të paditur! Ikja dhe lodhja po më dërrmonte, ikja dhe në vesh më buçiste vajtimi i nënës që sy mbyllur priste të kthehej i biri në darkë! Ikja dhe në vesh më buçiste vajtimi i jetimëve, që kërkonin t’u sillja bukë. Ikja dhe në vesh më pëshpërinte vajtimi i motrave që s’kishin vëlla, ikja si fëmijë jetim që ka humbur gjithshka.
Ika në errësirën e natës dhe diku u ndala e ktheva kokën për herë të fundit, për të parë ato brinja mali, ku ishte kasollja ime, ku ishit ju, ku shpirti im, i’u shkëput kufomës dhe e la atë përjetësisht në baltë! Kur dola në majë të malit, më verboi drita e hënës dhe ishte e pamundur që ta kaloja kufirin në atë ndriçim verbues. U ula përtokë dhe mendova që do të ishte më mire, që të kaloja malin nga ana tjetër ku ishte errësirë.
Çdo hap që hidhja mundohesha që të mos bëja zhurmën më të vogël. Kur dola në anën tjetër të Stugarës, hëna më dukej si hije dhe më pëlqente. Vendosa çdo 50 metra të ulesha dhe të përgjoja se ç’kisha përprara, duke qëndruar për 10 minuta pa lëvizur. Kjo rrugë e pa rrugë tërë ankth, më bëhej pengesë për të avancuar, sepse se kisha parashikuar që para orë 12 të natës të kaloja në tokën greke.
Guximi i tepruar që sundonte në çdo qelizë të organizmit, më bënte që të mos e njihja fare frikën. Me besim tek Zoti, dhe me besim tek shpirti im i pa epur, avancoja me kujdes. Poshtë në fshatin e Leshnicës, dëgjoheshin vetëm të lehura qensh. Pa pritur, para meje u ngritën një tufë me thëllënxa që më trënbën për vdekje. Lodhja, uria, etja, më shkaktuan një debulesë që më ngërthente trupin. Nëse do të përkeqësohej puna, nëse do të më linin forcat, udha do bëhej më e vështirë.
Stugara nga larg dukej sikur ishte 100 hapa, por përpara meje shtrihej një mal pa mbarim, sa mbaronte një breg fillonte tjetri. Në stomak ndjeja një rëndesë pavarësisht se nuk kisha ngrënë gjë. Më poshtë, në malin e Camadait, dëgjohej zëri i një çobani që ndërzente qentë e stanit. Ato kullosnin në freskinë e natës. Kumborët e prishnin qetësinë e kësaj nate me hënë. Prisja që përpara të më dilte kloni me tela. Goja më ishte bërë helm nga etja.
Pas disa orësh udhëtim, pa ndjenja në tokën greke!
Diku rashë dhe u mundova të villja. Me vështirësi volla, por goja mu helmua më shumë. Ujë për të pirë nuk kisha dhe ndjeja që tënsioni i gjakut më kishte rënë. U ngrita, mblodha të gjitha forcat, dhe vendosa më çdo kusht të kaloja lumin. Ku isha i sigurt, që pas tij ishte toka greke. Nga çasti në çast mund të rrëzohesha në greminat e Stugarës! Kjo udhë e vështirë ku isha i sigurt që nuk do hasja në ushtarë, ishte 3 orë, derisa zbrita matanë lumit të tharë.
Etja po më përvëlonte barkun dhe buzët më ishin tharë. Duhet të gjeja ujë me çdo kusht, ndryshe do më binte të fikët. Papritur dëgjoj se rridhte ujë diku afër lumit dhe vendosa që të ndjek rrjedhën. E gjeta dhe piva ujë aq shumë, saqë barku m’u fry si kaçup. Rashë për tokë, se ndoshta uji më dëmtoi. U shtriva nga ana e tharë e tij, që u bë streha ime atë mëngjes të 30 korrikut. Po humbja ndjenjat në atë buzë përroi në një tokë të shkretuar nga vapa e korrikut. Rashë për të vdekur në një tokë të huaj dhe e vetmja gjë që më dilte përpara syve, ishte pamja e nënës me tre foshjat jetimë që qanin!
M’u duk si agonia e vdekjes dhe më pas s’mbaj mënd se çfarë ndodhi! Ndoshta Zoti s’donte të më humbte. Atë mëngjes një njeri i panjohur për mua, po më jepte jetë. Me poçen më lagte buzët e thara dhe më hidhte ujë në gojën që më ishte bërë shkarp. Ndjeva që gjaku më lëvizte përsëri në damarë. Ndjeja që zemra po më rrihte fort dhe trupi më ishte lodhur shumë.
Priftërinjtë e një manastiri, më gjetën gjysëm të vdekur!
E ndjeva se po më vinte drita në sytë e venitur. Dallova më qartë fytyrën e parruar të atij njeriu që po më jepte jetë. E pashë atë njeri që po qante për gjëndjen time të mjerë! Ky njeri i mirë që unë nuk ja dija emrin, bëri një përpjekje për të më hipur në kalin e tij të ngarkuar. Duke më mbajtur që të mos bija nga kali, më çoi në një shtëpi në mes pyllit, e rrethuar me qepariza.
Një turmë njerëzish veshur në të zeza, u sulën për t’a ndihmuar njeriun që sillte një viktimë gjysëm të vdekur! Flisnin një gjuhë që unë e kuptoja fare mire. Njeriu që më kishte gjetur duke më lagur buzët, duke më stripsuar mishrat dhe damarët, u tregonte të tjerëve historinë se si më gjeti.
-“Pashë korbat tek po fluturonin rrotull në pyll, mendova se shpezi do të ketë ngrën ndonjë bagëti, cicërima e ca zogjëve që s’kisha parë ndonjëherë më bëri kureshtar. Kali që tërhiqja nga kapistra ndaloi, nguli këmbët dhe s’donte që të shkonte përpara! E rraha kafshën e varfër, por nuk dëgjoi! Atëhere vendosa të ndrroj rrugë dhe zbrita nga ana e përroit, kur përpara më del kufoma e këtij njeriu që po vdiste! U tmerrova, s’dija çfar të bëja dhe u afrova, vura dorën në zemër, dëgjova se rrihte akoma! Kjo është për tu çuditur, kjo është mrekulli nga zoti! Ja kështu. Ja për allah, kështu e gjeta këtë njeri të zbathur, këmbëgjakosur, me zhelet që i varen” përfundoi plaku.
Të tjerët dëgjonin në heshtje të befasuar nga kjo histori e atij mëngjesi! Ata njerëz bën njëmij përpjekje, për të dhënë jetë. Gjithçka ishte pranë meje, i gjithë kujdesi dhe shpirti i atyre njerëzve të mirë. Kur unë erdha në vete, njëri nga këta më pyeti.
-‘Kush je”?
-“Kam etje”, i’u përgjigja në greqisht.
Ata u habitën që unë flisja gjuhën e tyre dhe menjëherë më sollën ujë, portokalladë, Coca-cola.
-“Nga vjen”, më pyeti përsëri.
-“Nga xhehnemi”, i’u përgjigja me gjysëm zëri.
Burrat të veshur në të zeza, u mbrapsën pak dhe të gjithë filluan të bënin kryqin në gjoksin e tyre, ata menduan se unë mos isha ndonjë fantazëm!
-“Si të quajnë”, pyeti përsëri plaku i trembur!
-“Jezu Krisht”, u përgjigja pa ndrojë!
Ata u trembën, të gjithë filluan të bënin kryqin me dhjetra here, duke mos besuar se ç’po ndodhte përpara syve të tyre, duke menduar se unë do isha një i çmendur.
-“Nga vjen, biri im, mund të na thuash”, pyeti përsëri plaku që e kishte humbur durimin.
-“Po, mund të flas në gjuhën tuaj dhe kërkoj të më falni për gabimet, se nuk e flas dhe aq mirë. Unë vij nga Shqipëria, kam qenë i dënuar me 10 vjet burg, të cilin e vuajta në Spaç. Më quajnë Kaso Hoxha, jam nga fshatrat e Sarandës”.
Sipas porosive të priftërinjve, u dorzova në postën grek të kufirit
U tregova me imtësi tragjedinë e jetës time, ata qanin me lot dhe më premtuan se do të më ndihmonin. Unë u kërkova nëse ishte e mundur, të më nxirrnin në botën perëndimore. Kisha frikë nga qeveria e Papandreut, se mos më kthente përsëri tek xhelatët në Tiranë.
Kryekallojeri i Manastirit, më siguroi duke më thënë: -“Mos ki hiç frik, unë do ta raportoj këtë tek Dhespoti i Konicës, kështu që qeveria nuk mund ta bëjë këtë që të shkel ligjin ndërkombëtar për refugjatët që kërkojnë strehim politik. Kështu biri im, tani e tutje do të quaj “Kristo”, është një domethënie që ti je gjallë! Ti do të veprosh siç do të këshilloj unë,(duke më treguar një shtëpi poshtë në brinjë të malit), do të shkosh tek ajo posta ushtarake, mos u thuaj që ke qënë këtu tek Manastiri. Thuaju se vjen nga Shqipëria dhe kërkon strehim politik, ata do të çojnë në spital, ti ke nevojë për ndihmë mjeksore, të të kurojnë plagët në këmbët e zbathura e trupin e sakatosur nga vujtjet”! k
Këta njerëz të asaj shtëpie të perëndisë, u bën babai dhe nëna ime, më dhanë kurajo, duke m’u lutur që ta harroja të shkuarën. Ata më dhanë numërin e telefonit dhe unë u premtova, se nuk do ti harroja kurrë, për atë mirësi që më bënë.
Mora rrugën në drejtim të Camadait dhe pas një ore u gjenda tek posta greke. Tre ushtarë që rrinin të ulur nën një tendë, më vështruan me vëmendje dhe unë u afrova pranë gardhit, ku pa e humbur toruan, i përshëndeta greqisht.
Kufitarët grekë më pritën me gjithë të mirat
-“Përshëndetje, si jeni”!
Ata ma kthyen të tre bashkë: “Përshëndetje”!
Nga kureshtja, sepse veshja ime me zhele dhe këmbë zbathur, u bëri përshtypje, duke kujtuar se unë isha një vllah që rronin në ato anë me bagëti, Komandanti i tyre më pyeti:”Nga vjen”?
-“Jam Shqiptar, kërkoj strehim politik dhe nëse është e mundur të lajmëroni autoritetet të më marrin.
Ushtarët u ngritën në këmbë dhe më ftuan të shkoja brënda, ku unë u dhashë dorën me rradhë, duke i uruar shëndet. Ata më ftuan të ulesha në një karrike dhe më pyetën nëse kisha uri e ishin të gatshëm të më plotësonin çdo dëshirë.
-“Mos ki frikë”, m’u drejtuan ushtari që ishte si komandant. “Këtu je në botë të lirë”, vazhdoi ai duke më siguruar.
-“Të të bëj një kafe, ose doni ndonjë lëng portokalli”, pyeti përsëri. Ata nuk e dinin që unë isha tek Manastiri dhe siç më këshilloi urata, nuk i thashë asgjë. Ushtarët i kishte tmerruar gjëndja ime fizike, aq i këputur, aq i sëmurë nga ethet dhe menduan se ky njeri nuk e ka të gjatë jetën! Për të mos u treguar fare qibar, u kërkova:”Në është e mundur, një lëng portokalli mund ta pi”, u thashë me ndrojtje.
Në Manastir më ushqyen me vezë të skuqura dhe gjithë të mirat dhe ndjehesha më mirë fizikisht, por shihja se ethet sa vinin e shtoheshin.
-“Pije’ më thanë, ‘është e mirë”.
E mora gotën në dorë dhe ajo ishte aq e ftohtë, sa më thau gishtërinjtë! Rrufa një gëllënjkë dhe në gojë ndjeva një shije të këndshme, të mirë, që se kisha provuar ndonjëherë kurrë në jetë dhe duke pirë këtë lëng të mirë, u përgjigjesha pyetjeve që më bënin ushtarët.
Një ushtar shkroi në një cop letër mbi tavolinë: “LAVDI P.P.SH.” dhe më pyeti: “Çfar do të thonë në greqisht këto fjalë”?! Unë i shkrova më poshtë në letër në gjuhën greke dhe ushtarët qeshën, e më vunë re me vërejtje.
-“Kush ua mësoi këtë”, pyeta i habitur.
-“E kemi parë që është e shkruar në murin e postës kufitare të Shqipërisë”, u përgjigjën ata.
Ushtarët lajmëruan qëndrën dhe prisnin të vinin nga Filati. Mbas një gjysëm ore erdhi makina e policisë me një oficer. Më urdhëruan të hipja në makinë dhe mora torbën, e bëra ashtu si më thanë ata.
I dashur babai im! E di qe me degjon ose me shikon qe lart nga qielli.
Sot eshte 7 marsi, dita e mesuesit. E di se kjo dite per ty ishte nga me te bukurat nga me te shenuarat.
Ta uroj kete dite edhe pse je lart, larg, se e di qe mesuesine e doje shume, shume, shume. Genc Leka me nxenesit e tij Zdrajsh 1962 P.S: I uroj te gjithe mesuesit pacin vec suksese!
Poezi nga Genc Leka
Me la feminija dhe humbi diku Si vesa qe zhduket nga bari Mbas vitesh e pashe serishmi tek ju O lule qe celni separi.
Genci e donte shkollen me shume se jeten Kur e larguan nga profesini , pushoi te kuptuarin e jetes …! Urime ,mesues dhe nxenes , plot suksese kete vit,,,!
Per keta dy femije kishin dijeni SHISH-i e Antiterrori i Policise qe po dergoheshin ne Siri pa lejen e nenes se tyre!
Nga Flamur Vezaj/
Eva dhe Endri jane fatkeqet qe kane mbetur ne Siri bashke me 50 femije te tjere!
Te gjithe e dime si kane perfunduar atje, por historia e Eves dhe Endrit eshte ndryshe!
Por jo vetem dijeni por edhe te filmuar ne aeroportin e Rinasit diten e largomir!
E per te mos dekonspiruar operacionin hetimor ndaj “xhihadisteve” keta institucione lejuan qe babai i tyre i papergjegjshem ti kaloje ne kufi me dokumente false! Pra shteti lejoje qe Eva dhe Endri te dergoheshin ne Siri (jane publikuar provat dhe ekzistojne per kete)!!
Pas ketij gabimi te madh, keta institucione angazhuan dhe binden M.Dumani, gjyshen e tyre (tashme e ndjere) ta dergonin ne Siri qe te sillte femijet mbrapshte!
Edhe ky operacion i SHISH dhe Antiterrorit deshtoje pasi M.Dumani jo vetem qe nuk arriti te sjell femijet por edhe nderroje jete vet ne ate vend te larget!
Pra ne dy raste shteti deshtoje dhe tani ka rastin te permiresoje GABIMIN e bere me vetedije!
Ka rastin qe per te treten here ti ktheje ata femije bashke me te tjeret ne Shqiperi! Se jane ata pergjegjes qe Eva dhe Endri ndodhen atje! Keshtu qe miq, bashkohuni me familjaret dhe dilni ne proteste qe te zgjohet propaganda e KM se do ja bejme hallall nje foto me femijet e kthyer nga Siria nese arrin ta beje ate!
Miq une po te isha ne Tirane, do ju bashkohesha nenes dhe dajes se Eves e Endrit ne proteste qe kerkojne kthimin e tyre!
Mesazhi rrëqethës nga Siria, Eva Dumani përlot Shqipërinë:
🌑 Po na çojnë në kamp tjetër, bëni dua e lutje për ne.
Gazetari Flamur Vezaj:
🌑 Fajet i ka shteti, lejuan fëmijët të kalojnë në Rinas me dekumente false
🌑 Tani kush nuk i marrin, shtetet e veta ata vinë dhe i marrin dhe i çojnë në kampin Roxh dhe nuk dalin fare nga aty. 🌑 Vijnë si kafshët dhe nuk merr dot as edhe një rrobë. 🌑 Se kur të na marrin na çojnë në burg. Të marrin në pyetje dhe kontroll. 🌑 Pastaj na çojnë në Roxh.
Allahu të na lehtësojë gjendjen” shkruan Eva nga Siria.
Me shume se kurre ndihet mungesa e jote Azem Hajdari.
Idealistet nuk i bejne llogarite me parate!
Se nese llogarit nuk je idealist!
Une mund te besoj se drejtoresha e tatimeve mund te kete patur nje rroge me te madhe dikur ( zyrtarisht, se realisht nuk e besoj se ka futur ne xhep me shume para se sot), por kurrsesi qe eshte idealiste!
Me shume se kurre ndjehet mungesa jote Azem Hajdari!
Ne kete bote rolet ishin ndare:
Aktoret lozin ne skene e njerezit ne jete!
Por…sot …ka njerez ne skene dhe aktore ne jete!
Ripublikim!
PD ka bere opozite me disa njerez dhe ka qeverisur me ca te tjere!
U ka dhene lemoshe (informative) ca mediave ne opozite dhe miliona (leke) ca mediave te tjera ne pushtet!
Hera e pare qe i besoj nje deputeti (Ndoka) :
Nëse ne parlament do te praktikohej doreheqja e njerezve te denuar nga gjykatat, ne salle do mbeteshin vetem 75 deputete!!!
( I bie qe 65 deputete te jene te denuar nga gjykatat)!!!
Basha perpara se t’i kerkoje popullit t’i shkoje pas, duhet te kerkoje se pari te braktise injorantet qe e rrethojne (se pas tyre nuk shkon askush) dhe te angazhoje te mencurit e te kulturuarit.
Së dyti, te investohet ne mediat e djathta, (qe jane per t’u qare hallin nga indiferenca “shekullore” e PD-se ndaj tyre) e jo ne kamaleonet mediatike!
Lexhendari Enver Hoxha – lexova diku…!
Grupi me i madh parlamentar do te krijohet se shpejti ne burgjet e vendit!
Sikur te kishte “burgje” edhe per injorancen, ne sallen e Parlamentit do mbeteshin apo jo nja 10 deputete…!
Fjala “dekriminalizim¨” eshte e do mbetet nje metafore politike perderisa deputetet zgjidhen nga Kryetaret e Partive per t’i perfaqesuar ata ne Parlament e jo popullin!
Atyre ju duhen numrat, ndaj nuk u interesojne aspak nese njerezit e zgjedhur prej tyre jane kriminele, trafikante apo injorante!
Po shoh nje deputet te veshur shik, qe ka bere disa selfie perpara godines ku “punon”, (kurre nuk e kam pare e as degjuar ne sallen e Parlamentit te flase)!
Mirepo krahas selfie-ve ka marre guximin te shkruaje dicka edhe per diciture, ne nje shqipe qe as nxenesit e klases se trete te fillores nuk e shkruajne aq keq!
Por e rendesishme eshte se keshilltari i tij i “luk-ut” ka patur rezultate te shkelqyera ne punen e tij, por mesuesit e tij (te gjuhes shqipe te pakten) duhen pushuar ne vend nga puna sepse i kane vene note kaluese ketij kodoshi te politikes!
Vazhdoj te besoj tek kjo Kombetare!
Suksese sot! Eshte e vetmja gje per te cilen duhet te ndjehemi krenare sot : lojtare qe perfaqesojne gjithe gjymtyret e kombit dhe qe po japin me te miren e tyre per kombin!
Ky shkrim i gazetarit të ndjerë Agron Bala, eshte i vitit 2015, por eshte ende shume aktual.
Une mund te besoj se drejtoresha e tatimeve mund te kete patur nje rroge me te madhe dikur ( zyrtarisht, se realisht nuk e besoj se ka futur ne xhep me shume para se sot), por kurrsesi qe eshte idealiste!
Me shume se kurre ndjehet mungesa jote Azem Hajdari!
Ne kete bote rolet ishin ndare:
Aktoret lozin ne skene e njerezit ne jete!
Por…sot …ka njerez ne skene dhe aktore ne jete!
Ripublikim! PD ka bere opozite me disa njerez dhe ka qeverisur me ca te tjere! U ka dhene lemoshe (informative) ca mediave ne opozite dhe miliona (leke) ca mediave te tjera ne pushtet!
Hera e pare qe i besoj nje deputeti (Ndoka) : nese ne parlament do te praktikohej doreheqja e njerezve te denuar nga gjykatat, ne salle do mbeteshin vetem 75 deputete!!! ( I bie qe 65 deputete te jene te denuar nga gjykatat)!!!
Basha perpara se t’i kerkoje popullit t’i shkoje pas, duhet te kerkoje se pari te braktise injorantet qe e rrethojne (se pas tyre nuk shkon askush) dhe te angazhoje te mencurit e te kulturuarit dhe, se dyti, te investohet ne mediat e djathta, (qe jane per t’u qare hallin nga indiferenca “shekullore” e PD-se ndaj tyre) e jo ne kamaleonet mediatike!
Lexhendari Enver Hoxha – lexova diku…!
Grupi me i madh parlamentar do te krijohet se shpejti ne burgjet e vendit! Sikur te kishte “burgje” edhe per injorancen, ne sallen e Parlamentit do mbeteshin apo jo nja 10 deputete…!
Fjala “dekriminalizim¨” eshte e do mbetet nje metafore politike perderisa deputetet zgjidhen nga Kryetaret e Partive per t’i perfaqesuar ata ne Parlament e jo popullin! Atyre ju duhen numrat, ndaj nuk u interesojne aspak nese njerezit e zgjedhur prej tyre jane kriminele, trafikante apo injorante!
Po shoh nje deputet te veshur shik, qe ka bere disa selfie perpara godines ku “punon”, (kurre nuk e kam pare e as degjuar ne sallen e Parlamentit te flase)! Mirepo krahas selfie-ve ka marre guximin te shkruaje dicka edhe per diciture, ne nje shqipe qe as nxenesit e klases se trete te fillores nuk e shkruajne aq keq! Por e rendesishme eshte se keshilltari i tij i “luk-ut” ka patur rezultate te shkelqyera ne punen e tij, por mesuesit e tij (te gjuhes shqipe te pakten) duhen pushuar ne vend nga puna sepse i kane vene note kaluese ketij kodoshi te politikes!
Vazhdoj te besoj tek kjo Kombetare!
Suksese sot! Eshte e vetmja gje per te cilen duhet te ndjehemi krenare sot : lojtare qe perfaqesojne gjithe gjymtyret e kombit dhe qe po japin me te miren e tyre per kombin!
12 shtator 1998 ! Krismat që njoftuan vrasjen e Azem Hajdarit, në të njëjtin çast, vranë edhe iluzionin e brezit tim, se liria dhe demokracia krijoheshin paqësisht.
Atë ditë, mbas mitingut në Fier, me Dr Berishën, Azem Hajdarin, Genc Pollon, Ibrahim Morina dhe unë (të tjerë sigurisht), shkuam për ngushëllim te Ëngjëllushe Rama për vdekjen e nënës.
Kur mendova se do ndaheshim, u përcaktua drejtimi për në Kuman, te shtëpia e Mond Plaka, po për ngushëllim.
“Pjetër Arbnori, – legjenda e burgjeve të komunizmit, “Mandela shqiptar”, plaku i urtë i parlamentit.
Kur bie fjala për Pjetër Arbnorin shpesh mendoj, se ky njeri i paqtë, këmbëngulës, i pathyeshëm e durimtar u largua nga kjo jetë me një farë pengu: të qenët e tij Shkrimtar, pikërisht Shkrimtar me germë të madhe. Askush nuk u mor kurrë seriozitetin me këtë anë të personalitetit të tij. As ai vetë (në kuptimin e përhapjes së veprës së tij). Nuk e morën seriozisht ata që duhet dhe mund ta merrnin, për një shkak banal e të pafalshëm: nuk e lexuan fare! Përveç disa parathënieve të zbehta, ndonjë recensioni sipërfaqësor, apo shënimi gazete, vepra që botoi Arbnori, e tëra në të gjallë të tij, nuk u lexua si duhet, nuk u shpërnda, nuk u studiua profesionalisht, me një përjashtim të vetëm – libërthin e profesorit të “La Sapienzas”, Giuseppe Gradilone me titullin “Pjetër Arbnori – shkrimtar”.
Por ëndrra e tij e shkrimtarisë ka qenë e hershme, siç pohon Arbnori në dhjetra intervista. Të bëhej shkrimtar, ishte superideja e tij, që në vitet e fëmijërisë, e cila nxjerr krye e drojtur në fletët e romanit më të bukur e më autobiografik të shkrimtarit – “Shtëpia e mbetur përgjysëm”. Shkrimtaria për Pjetër Arbnorin ishte e mbeti një dëshirë e flaktë, një mit, që nuk reshti kurrë, as në rethanat më ekstreme të ekzistencës së tij, në qelitë dhe burgjet e komunizmit. Profesor Gradilone bën një përqasje midis itinerarit motivues në jetë midis shkrimtarit Ismail Kadare me pikënisjen nga letërsia te liria … (ka qenë letërsia që më udhëhoqi drejt lirisë, e jo liria drejt letëtsisë), – atëherë, Pjetër Arbnori, sipas Gradilones, ka ndjekur rrugën e kundërt: ka qenë lufta për liri, ajo që e çoi tek letërsia, ajo që e frymëzoi dhe i dha kuptim: një koherencë shembullore njerëzore dhe artistike…”
Secila vepër letrare e Pjetër Arbnorit ka një histori të saj, është në mënyrë figurative një “kornizë” që e shoqëron shkrimtarin, atje ku letërsia është më e pamundur se kurrë të shkruhet dhe ku shndërrohet në sfidë të shumëfishtë. Kur u bë i mundur botimi i veprave të shkrimtarit në liri, kishte ngjarë paradoksi i legjendës së personalitetit të tij. Veprën e tij nuk e pengon më diktatura, por vetë legjenda e personalitetit të tij, personalitet që gjithmonë e ka eklipsuar veprën. Pjetër Arbnori perceptohej me të drejtë si “Mandela i burgjeve të komunizmit”, politikani dhe kryeparlamentari, një ikonë origjinale e triumfit të qëndresës, ndërkaq që novelat e romanet e tij u kundruan si një “desert” ekzotik, që përplotësonin dhe theksonin anën publike e politike të personalitetin e tij. Prandaj lexuesit dhe studiuesit e letërsisë, shijuesit, në përgjithësi, të prozës artistike të Pjetër Arbnorit, i duhet të kapërcejë një sërë barrierash të imazhit publik të autorit, me të cilat, falë asociacioneve përtace është mjegulluar autori si Saturni me unazat. Për fat të keq, në kakofoninë dhe peisazhin e rrëmujshëm të letërsisë shqipe pas rënies së diktaturës, pasoi një “bum” sensacionesh e zbulimesh, zhurmnaja artificiale e patetike, që e shpërqendruan vëmendjen nga ai repertor letrar që sapo kishte dalë prej burgut.
Vetëm pasi lexuesi t’u jetë shmangur barrierave me stereotipe të gatshme mbi shkrimtarin, ai do të jetë në gjendje të shijojë prozën e mirëfilltë artistike të një mjeshtri të rrëfimit, të një mjeshtri që ka gjuhë, stil e ide, e mbi të gjithë një forcë ëndërruese dhe ethe kërkimi, deri sa heroi prek fundin e labirintit, apo kap majën e triumfit. Në kohën e studimeve të mia kur kishte dalë në dritë i pari libër i Arbnorit, novela “Kur dynden vikingët”, shumë shokë të mi i habiti fakti, se pse një i burgosur, kampion qëndrese, një Mandelë e vërtetë, nuk flet aspak në librin e tij mbo vuajtjet, torturat, mbijetesën, kalvarin. Ç’i duhej z. Arbnori një narrativë, sado dramatike dhe akulluese, e revanshit të dhunshëm naziskin në Gjermaninë e Hitlerit, kur të gjithë shkrimet e të sapodalëve nga burgjet e kampet e internimit shpalosin menjëherë plagët (me gjithë alegoritë e nënkuptuara per diktaturën)?
Unë mendoj se në të gjitha situatat Pjetër Arbnori ka bërë letërsi, pavarësisht se lënda e përjetimeve janë po ato burgje, me lloza e mure, po ato njerëz të privuar nga çdo mirëkuptim njerëzor i hetuesve, drejtorëve e policëve të shërbimit. Veçse zhanri i shkrimtarit Arbnori, mjetet e tij, arsenali i instrumentave gjuhësorë, janë mjete më të larta se konfesionet e memuaristikës, me tonin e pashmangshëm ekszibicionist të dëshmisë. Vetëm pasi lexuesi ta ketë çliruar veten nga barrierat e imazhit stereotip: “Pjetër Arbnori, – legjenda e burgjeve të komunizmit, “Mandela shqiptar”, plaku i urtë i parlamentit etj, – vetëm atëherë shijuesi i letërsisë zbulon një botë të magjepsur, të gjallë, mistike, të vrullshme, të brishtë e të dhunshme, mizore e delikate, nostalgjike e ngashëryese, një botë pa kufinj kohorë e hapësinore. Vetëm atëherë lexuesi mësohet ta shohë këtë botë letrare ndjenjash, idesh e utopish, vegimesh e ëndërrimesh, me sytë e pastruar nga çdo urrejtje. Librat janë tejqyra shpirtërore më besnike e Arbnorit si shkrimtarë dhe personalitet. Më këto tejqyra ne mund ta kundrojmë botën, përmes shpirtit të tij të ngarkuar me barrët e brengave shqiptare; lente të një shpirti fluid e infantil, që nuk rresht së ëndërruari në kërkim të së bukurës dhe sublimes edhe në zgavrën më të errët të Hadit. Gjatë gjithë viteve të gjata të burgut shkrimtari e ka vetëprojektuar ëndrrën e lirisë falë gjymtyrës së stërlashtë kreative – imagjinatës: murët e qelisë shëmben dhe nisin aventurat, vegimet, idilet, hapësirat e pamata gjeografike e kulturore, nga plazhet, tek popujt e ndryshëm në kohë e histori. Jehona e brendshme e shkrimtarit kërkon të zgjerojë zotërimet rrathët interferentë të mendimit, të zgjeroj mundësitë e lirisë. “ Ka dhe një mënyrë tjetër për të hyrë në botën e lirë, që është mjaft e mundimshme, por më efikase. Zgjerimi i lirisë në veten tënde, në mendjen dhe në shpirtin tënd. Kjo bëhet me anën e punës serioze intelektuale, me anë të mendimit, të diskutimit dhe të shkrimit” – thotë shkrimtari në memuaret e tij. Shkrimtari Arbnori ia doli të arratiset me “krahët e lirisë”. Imagjinata artistike, qoftë nën maskën e përkthimit, qoftë strehimin në epokave të largëta historike u bë një mundësi e përhershme e diskurseve alegorike paralele, duke nënkuptuar përqasjet etike, morale e politike me të tashmen e shkrimtarit. Arratitë e shkrimtarit janë të jashtme si konvencione (“Kur dynden vikingët”; “E bardha dhe e zeza”; “Brajtoni – një vetëtimë e largët”), romane aluduese me natyrën e rëgjimit stalinist shqiptar, ku realet gjermane, afrikane apo irlandeze mund t’i shpërngulësh në përditshmërinë asfiksuese socialiste të Shqipërisë së izoluar. Arratitë e brendshme krijojnë një narrativë tjetër mbi idilet e fëmijërisë (“Shtëpia e mbetur përgjysëm”), idila midis horrorit dhe survejimit në kamp (“Vdekja e Gëbelsit”), arratia në kërkim të idealeve në historinë e hershme mesjetare (“Mugujt e mesjetës”), apo në historinë e agut të ndërgjegjes kombëtare (“Vorbulla”). Llojet e arrative ndërlikohen me vegime ëndërronjëse (“Bukuroshja me hijen”) dhe në një sagë të vogël rezistence e dinjiteti të një vajze të re, në mbrojtje të vlerave njerëzore sipas një kodi moral të pashkruar (“E panjohura”). Gjuha e prozës së Pjetër Arbnorit është e pasur, jo thjesht në rrafshin leksikor e leksiko-gramatikor, gjithë idioma të gjalla nga gojëfoljet shkodrane. Megjithatë, fjala si materie krijuese në penën e Arbnorit nuk sforcohet asnjëherë në manierë. Nuk bëhet obsesion më vete. Ajo ruan harmoninë e natyrshme të intonacionit të rrëfimit, që vjen e shtohet prajshëm përshtat me situatat apo me gjendjet psiko-emocionale të heronjve. Ligjërimi emotiv, ruhet ekskluzivisht në replika dhe dialogje. Është një gjuhë me të cilën familjarizohesh që në paragrafine parë, sepse tekefundit, mënyra si përdoret ajo në tekstin letrar dhe është Stili. E stili i Arbnorit është i kthjellët, jo i thjeshtë (nuk ekziston komplimenti “e thjeshtë” si kategori në krijimin artistik). Sintaksë e kthjellët, e rrjedhshme, e organizuar në periudha adekuate sipas diafragmës, natyrshëm, sa më natyrshëm. Fjalia nis e thjeshtë, bashkërenditëse ose e shkurtër fare, gjithë ankth e tension. Më së shpeshti mbizotëron periudha e gjatë e fjalisë, analitike e përshkrimore, që rrok e shtjellon argumenta apo analogji të holla shpirtërore. Një evoluim stilistik për kah fjalitë e gjata verehet në romanin e fundit dhe më i vëllimshmi në opusin e veprave të Arbnorit – “Brajtoni – një vetëtimë e largët”. Ajo që të bie në sy në këtë stil e sintaksë të kthjellët të Arbnorit është mungesa e çdo patetizmi. Dialogjet variojnë nga shpalimet e karaktereve, tek veçoritë e situatave me doza ironie, grotesku apo humori të zi. (- “Kur vënë marrshe në radio, ta dini se këta e kanë punën keq! – thoshte gjithnjë një çam, që bënte be tri herë në ditë se ishte vlonjat. – “Vdekja e Gëbelsit”) Gjithsesi dominante e stilit të Arbnorit është konciziteti, penelata e shpejtë dhe e saktë, asgjë e mbingarkuar, që nuk i shërben paraqitjes. Mbizotëron përshkrimi i personazheve (veshjeve, tipareve), i shenjave dalluese të pamjes dhe karakterit. Të gjitha këto elementë tregojnë se shkrimtari Pjetër Arbnori ka qenë një nostalgjik i thekur i romanit të madh realist të shekullit XX. Në fakt në disa vepra e kryesisht tek “Shtëpia e mbetur përgjysmë”, ndeshim përftesat e notave të buta e nostalgjike të stilit dikensian. Proza romanore e Pjetër Arbnorit, edhe pse ajo nuk arriti të komunikonte në kohën e vet me lexuesin, paraqet në përgjithësi praninë e fortë të shkrimit realist, por të një realizmi të përthyer në përvojat e shek. XX, si neoromantazmi dhe neorealizmi, ndonëse Prof. Gradilone këmbëngul në “verizmin” e Xhovani Vergës (“Familja e Malavolajve”) apo të Manxonit. Korpusi realist i veprës së Arbnorit si faktografi letrare është shumë i rëndësishëm për letërsinë shqipe të pas luftës së Dytë Botërore, për shkakun e njohur të mungesës katastrofike të këtij formacioni shkrimor. Po, ne kemi pasur “realizëm socialst”, po jo realizëm. Me përjashtim të ndonjë vepre të Petro Markos, ne nuk kemi shkrimtarë apo shkrim realist. Vepra romanore e Pjetër Arbnorit mbush një boshllëk të madh letrar të pas vitit ’60 në një model të shkrimit realist. Dhe ralizmi është faza e pjekurisë së një letërsie .
Them “për fare” se pushkatimi i tij kishte vite që bëhej me lloj lloj atentatesh që nga fjalët, shpifjet, përbaltejt e deri te plumbat.
Në fakt Azemi ka qenë “hall i madh” për një pjesë të mirë njerëzish si në gjallje dhe në vdekje.
Edhe sot pas 22 vjetësh ikje nga jeta aktive, ai vazhdon të jetë një figurë politike mjaft e diskutuar.
Dhe kjo s’ka lidhje fare me lëvizjet dhe qëndrimet e çudutshme të së bijës këto dy vitet e fundit. Ajo është në politikë dhe pavarësisht Atij.
Të jesh kaq polemist edhe me vdekjen tënde, është privilegj që jo gjithkujt ia fal historia. Është përjetësi lluksi.
Pastaj këtyre solemniteteve patetike si nga familjarë, miq a bashkëpunëtorë që përbetohen mbi var se do ta vazhdojnë rrugën e tij dhe do ta çojnë në deri në fund idealin që përfaqësonte, as u kam besuar kurrë, dhe as do tu besoj ndonjëherë…
As ne ishët, le të themi, “bashëkluftëtarët e tij” nuk kemi më këllqe ta çojmë në fund atë që nisëm në ’90-ën.
E dini pse?
Se në ato vite ne jetonim, mendonim e vepronim me shpirt e zemër, ndërsa sot jetojmë, mendojmë e veprojmë me stomak….
Nuk jemi më ata që kemi qenë, duhet ta pranojmë këtë, sado që brenda nesh ka mbetur ende diçka e mirë gjithsesi, e pa bërë pis.
Dhe pikërisht, kjo pak gjëja e vogël e mirë që ka mbetur e pastër brenda nesh e bën sistemin mosbesues tek ne.
Besoj se isha i qartë!
Ndaj, vëzhgona nga aty ku je zotëri, dhe qesh me ne Azem, ke gjithë të drejtën e zotit. Se dhe që të vijmë të gjithë bashkë të të vëmë një tufë me lule në këtë përvjetor, nuk jemi në gjendje ta bëjmë. Mbase jetojmë një kohë që ne se kuotojmë dot më, është e allasojtë. 😞
Kryeministri Çarçani shkon pa njoftuar për vizitë tek studentët në Qytetin “Studenti”. Kalimi i tij nga godina 27-28 krijoi ilaritet të madh, pasi baltës nuk i rezistuan as çizmet që Çarçanit ia dërgoi me shpejtësi policia. Në godinën 10-11, ai priti një grup studentësh. Gjysma e sallës ishte mbushur me sampistë. Studentja A.B. iu drejtua Çarçanit me fjalë dhe tone të ashpra. Ajo tha se, “unë nuk mund të lind kurrë fëmijë për ju dhe partinë tuaj…”
Ora 20:30.
Kabina elektrike në qytetin “Studenti” merr flakë. Gjithçka fillon nga e para. Fillojnë parrullat kundër diktaturës, të thirrurat dhe të sharat ndaj qeverisë komuniste dhe thirrjet për të lëvizur të organizuar. Për herë të parë u këndua nga të gjithë kënga: “Se mjaft në robëri/ O e mjera Shqipëri./ O djem rrëmbeni pushkët/ Ja vdekje ja liri”! Si dhe u hodhën parrullat, “Poshtë komunizmi” dhe “Komunistët në litar”.
Ora 21:00
Nga godina 20-21 erdhën thirrjet për t’u mbledhur të gjithë. Brenda 10 – 15 minutave u mblodhën rreth 200 – 300 studentë, të cilët filluan marshimin drejt drejtorisë. Kur u arrit tek godina 17 u pa se i gjithë trupi pedagogjik i universitetit kishte ardhur i shoqëruar me autoblinda të policisë në përpjekje për të ndërprerë demonstrimin. Meqenëse sheshi para drejtorisë ishte i mbushur plot vetura qeveritare, studentët morën rrugën për në Sheshin që sot quhet “Demokracia”.
Ora 21:00
Në përpjekje për të pasur sa më shumë solidaritet, demonstruesit shkuan drejt godinës 15 për të kërkuar bashkimin e tyre. Ndërkohë dritat kishin ardhur, por askujt nuk i binte ndërmend për to. Pas godinës 15, studentët shkuan tek godina 14. Aty një moment qetësie u kërkua që dikush të zgjidhej për drejtues. Ishin 6-7 djem të tillë. Si më i vjetri si i vetmi prind u zgjodh pa asnjë diskutim, Azem Hajdari. Pastaj itinerari për solidaritet kaloi godinat 6, 13, 11, 12, 9-10, 7-8, dhe uragani i studentëve mori drejtimin e bulevardit qendror të daljes nga rruga e “Elbasanit” me synimin për takim me R.Alinë, ose demonstrim në Sheshin “Skënderbej”.
Ora 22.00
Në hyrje të lagjes afër çerdhes, policia kishte vënë postobllok. Aty foli Pirro Kondi. Dikush e goditi me kokrrat e pemës zbukuruese, të tjerët fishkëllyen. Dikush e pyeti Pirron se sekretari i cilës parti ishte?
Ora 24.00
Tek studentët shkon Hekuran Isai, i cili filloi të qeraste studentët me cigare. I bombarduar me pyetje provokuese, ai u acarua së tepërmi më shumë se një herë. Në këtë orë, 14 studentë u nisën për takim me R.Alinë. Delegacionit iu la afat 30 minuta për kthim, ndryshe ata do të ishin të arrestuar.
Ora 01.10, 9 dhjetor
Nisi dita e re. Delegacioni u kthye nga Alia me premtimin, se policia nuk do të përdorte forcën me studentët dhe të nesërmen ose do të priste 300 studentë në Qytetin “Studenti” ose 3000 në Pallatin e Sportit “Partizani”. Ata komunikuan kompromisin, i cili nuk u pranua dhe u vërshëllye nga studentët demonstrues, numri i të cilëve ishte 2000-2500 vetë. Studentët kërkuan të ecin drejt sheshit. 5-6 vajza që ishin dolën përpara demonstruesve. Acarimi arriti kulmin.
Ora 01.20
Hekuran Isai improvizoi një humbje të pistoletës të një oficeri dhe dha tre herë urdhër: “Bjeruni, bjeruni, pastroni sheshin”. Njëri nga studentët e kapi nga dy duart Hekuran Isain dhe u kujtoi premtimin e Alisë se s’do të përdorej dhuna. Isai nuk reagoi, atëherë studenti e shtyu dhe e hodhi ministrin e Brendshëm të PPSH në grumbullin e ferrave anash rrugës.
Ora 01.35
Pas demonstrimit të përleshjes, të plagosur, të irrituar, të baltosur, dhe me urrejtje të madhe kundër komunistëve, duke thirrur parrulla të ashpra, studentët u kthyen në Sheshin “Demokracia”. U debatua pak nëse do të vazhdohej natën apo të nesërmen, u la për në orën 7.30 të mëngjesit.
Ora 8.00
Vetëm në atë orë u mblodhën grupet e para. Në godina ishte nxjerrë një njoftim dore për bojkotim mësimi. Megjithëse e dielë ishte mësim, pasi zëvendësohej një ditë pas festave të nëntorit. Disa studentë i kishin prerë rrugën atyre që shkonin në fakultete dhe u bënin thirrje për solidaritet. Më të pabindurit ishin FSHN dhe Juridiku.
Ora 9.00
Në qytetin “Studenti” shkon A.H. djemtë e Inxhinierisë, që i rrinin pranë dhe në një farë mënyre ishin organizatorët e ditës. Ndërkohë sheshi i mbushur plot mori itinerarin Kinostudio-Filologjik-Ambasada Amerikane-Sheshi “Skënderbej”.Të gjithë protestonin ndaj R.Alisë që s’mbajti premtimin dhe të gjithë besonin se ishin arrestuar studentë mbrëmjen e parë. Tashmë ishin 5-6 mijë demonstrues. Afër ambasadës amerikane policia i ndau në dysh. Grupi i parë vazhdoi deri afër Liceut. Aty policia e frymëzuar nga Lenini dhe Stalini që vigjëlonin në muze anash, bllokoi rrugën dhe filloi të merrte masa që studentët të mbeten të izoluar nga qytetarët e Tiranës.
Ora 9.30:12.30
Në qytetin “Studenti” shkuan dhe ikën të deleguarit e Alisë. Nuk u arrit asnjë kompromis. Studentët tashmë kishin avancuar në kërkesat politike, thirrjet dhe organizim.
Ora 13.10
Pas një vese të hollë shiu, doli dielli. Policia mori urdhër për veprim, katër herë dështuan. Herën e pestë, pas një sprapje ata u vërsulën fuqishëm mbi studentët. Ishte një masakër e vërtetë. Rreth 20 të arrestuar, 60 të plagosur dhe qindra të tjerë të vrarë në shpirt e në zemër. Për t’i shpëtuar shkopinjve të gomës, u strehuan tek familjarët e lagjes. Gjithçka vazhdoi e tillë në ankthe e pritje, derisa në orën 14.00 shkoi tek studentët Sali Berisha, dhe u premtoi atyre se do të bënte të pamundurën se do të lironte studentët e arrestuar. Por atë pasdite do të zgjidhej një komision përgjegjës, i cili kishte mandat për përfaqësimin e mendimeve të studentëve. Policë e ushtarakë u larguan nga Qyteti “Studenti” dhe brenda ditës dhjetëra kujdestarë e punonjës u zëvendësuan me efektiva të 326 ose të Sigurimit të Shtetit.
10 dhjetor ora 9.00:10.00
Studentët u grumbulluan në Sheshin “Demokracia”. U deklarua bojkotimi i mësimit dhe në mënyrë të përgjithshme u përvijuan kërkesat e peticionit që iu dërguan R.Alisë.
72 autoblinga ushtarake të mbushura me studentë të Shkollës së Bashkuar që mbante emrin e E.Hoxha me urdhër të Kiço Mustaqit ishin nisur për në rrethinat e Qytetit “Studenti” në pritje për ndërhyrje. Në mesin e rrugës, disa prejt tyre kishin filluar të bërtisnin pro studentëve, shkak që e detyroi atë kolonë të kthehej pas. “Dezertorët” u përjashtuan 10 ditë më pas. Në Qytetin “Studenti” arritën banorët e rinj. Ata ishin studentët e familjeve tiranase dhe punëtorë. Tashmë, sheshi ishte i mbushur për të mos u zbrazur më. Ndërkohë në mikrofonë dhjetëra liderë të ardhshëm shprehnin solidaritetin me studentët dhe i jepnin opsione të zgjidhjes. Pasdite filloi një shi i tmerrshëm, megjithatë studentët nuk u larguan. Të detyruar nga kushtet, komisioni i studentëve (deri atë natë u bënë dy komisione) i ftoi studentët në mencën e studentëve 7-1 dhe u dha variantet e takimit me Presidentin Alia. Të gjithë kërkuan dhe ranë dakord për takim me R. Alinë ose në Qytetin “Studenti” ose me 3000 studentë në Pallatin e Sportit “Partizani”.
11 dhjetor ora 9.00
Filloi mitingu i ditës. Pjesëmarrje e jashtëzakonshme, sepse tashmë Qyteti “Studenti ” ishte çliruar nga komunizmi. U komunikua se R.Alia priste një përfaqësi prej 30 vetësh në takim në mbrëmje. Çdo fakultet do të zgjidhte përfaqësuesin e vet.
Ora 10:00- 16:00
Vazhdoi zgjedhja e delegatëve nëpër fakultete.
11 dhjetor ora 18.00
Arriti autobuzi dhe në mënyrë madhështore u bë nisja e studentëve dhe pedagogëve për takim me Presidentin komunist Alia.
Ora 20.00
Nëpërmjet RTV u komunikua deklarimi i pluralizmit politik dhe shkarkimet në Byronë Politike të KQPPSH.
Ora 21.00
Delegacioni i kthyer në një pritje entuziaste e madhështore. Delegacioni i cilësoi bisedimet të suksesshme dhe u tha se do të formohej opozita e parë. Pati disa propozime për emrin e partisë së re dhe u la për të nesërmen në mitingun e madh të pasdites.
12 dhjetor Ora 9.00
U mbajt mitingu i parë i punëtorëve në Qytetin “Studenti”, ndërkohë që prej darkës së parë në godinën 15 vazhdonte hartimi i dokumentave prezantuese të PD. U mblodhën 365 nënshkrime të domosdoshme për themelimin e një partie, nga të cilët 194 ishin studentë.
Ora 16.00
Në një miting historik madhështor, u shpall themelimi i PDSH, si forca e parë opozitare antikomuniste e demokratike dhe u komunikua programi minimal i PDSH.
AL in Sweden. 