🔺Avionët e sulmit amerikan/brazilian Embraer A-29 dhe Cessna AC-208,
🔺shumë helikopterë amerikanë UH-69 Black Hawk, UH-60 A, UH-1H, MD-530 F
🔺avionët e transportit amerikane C-130H, C-208BB dhe Boing 727 etj të dislokuara në bazat ajrore Bagram, Mazar-e Sharif, Shindand, Kandahar dhe në Kabul.
Gjithashtu, përveç amerikanëve
🔺mjete ajrore ka dhuruar edhe India, konkretisht disa helikopterë sulmi MI-35, MI-24 dhe MI-17 dhe disa helikopterë transporti M-8 ruse të vjetra, të cilat mirëmbaheshin nga kontraktorët amerikanë.
Një rrezik i madh për të ardhmen janë edhe qindra mjete të artilerisë së rëndë 122 mm dhe 152 mm, armët moderne kundërajrore dhe kundërtanke, keqpërdorimi i të cilave krijon komplikacione dhe përbën rreziqe e kërcënime për të ardhmen e perëndimit, të vendeve të Azisë juglindore dhe sigurinë globale.
Kompletimi i Talebanëve me dhjetra mijëra armë këmbësorie moderne ku përfshihen
🔺pistoletat Beretta 92 FS, Glock Mod-17 dhe Mod-19, automatikët amerikanë M-4, M-16, mitralozët M-60, M-248, M-50 Brownning, armët moderne sniper, etj mjetet e zbulimit, vëzhgimit, mjetet dhe pajisjet moderne të ndërlidhjes, etj kanë rritur tej mase kapacitetet ushtarake të Talebanëve afganë.
Në shtesë të këtyre kapaciteteve mund të përmendim si rrezik eminent edhe programet moderne, programet stërvitore, kurrikulat e programeve të Akademive Ushtarake, Forcave Tokësore, Ajrore, Shkollës së Forcave Speciale dhe Komando në Wardak, etj të cilat prej vitesh kanë qënë nën drejtimin e ushtrisë Amerikane dhe të NATO-s. Një pjesë e madhe e këtyre Akademive dhe njësive speciale janë stërvitur dhe pajisur me CAVEAT-tet e NATO-s dhe SOP-të e forcave speciale të aleancës, një pjesë e mirë e të cilave do të merren studiohen dhe përdoren kundër forcave tona në konfliktet e ardhshme nga ushtria e Iranit, Kinës, Rusia dhe Pakistani.
Një shqetësim i madh për perëndimin është edhe
🔺investimi afatgjatë për krijimin, stërvitjen, mbështetjen dhe aktivizimin e celulave, organizatave, grupeve dhe njësive të inteligjencës afgane, të cilat prej kohësh veprojnë në zonat dhe organizatat e interesit (të cilat nuk mund t’i përmend).
Duhet theksuar se në këtë drejtim,
🔺një dëm i madh për sigurinë operacionale është marrja nën kontrollin nga Talebanët dhe agjentët e ISI-it të Pakistanit i rrjeteve, qëndrave, organizatave, bazave sekrete, rrjeteve të inteligjencës dhe bashkëpunëtorëve të tyre, operatorëve, teknikës dhe pajisjeve të Drejtorisë së Sigurimit Kombëtar (NDS), të ngritura me shumë vështirësi dhe të mbështetura nga SHBA, Britania, Franca, Gjermania dhe India.
Kjo drejtori, një pjesë e të cilës është zhvendosur në Luginën e Panjshir-it për organizimin e rezistencës, ka qënë një nga agjensitë më të financuara, mbështetura dhe të suksesshme në luftën kundër terrorizmit, në konfliktin kundër Talebanëve dhe grupeve terroriste me të cilat ata bashkëpunojnë. Ata kanë qënë në pararojë për të denoncuar dhe provuar me fakte dhe prova për përfshirjen dhe mbështetjen e fuqishme që shërbimi sekret pakistanez ISI ka dhënë për Talebanët afganë që në krijimin e tyre në vitin 1991-1992 dhe deri në përfundimin me sukses të ofensivës kundër Kabulit.
Marrja nën kontroll e informacioneve të tilla,
🔺kapja, arrestimi, marrja në pyetje me të gjitha llojet e formave i agjentëve dhe bashkëpunëtorëve të Drejtorisë së Sigurimit Kombëtar Afgan (NDS), do të sigurojë për elementët kundërshtarë dhe shërbimet inteligjente jo partnere me SHBA-ve dhe NATO-n informacione të cilat do ta dëmtojë ndjeshëm në të ardhmen veprimtarinë e tyre dhe aksesin e informacioneve në kohën e duhur për agjensitë e inteliugjencës së perëndimit.
🔺Në të njëjtën kohë, do të rrezikojë edhe jetën dhe sigurinë operacionale të agjentëve në terren ose të rrjeteve dhe grupeve informative që veprojnë në zonat e tyre të interest.
Prandaj në gjykimim tim, është shumë e domosdoshme që vëmendja e agjensive amerikane dhe partnere të inteligjencës duhet të përqëndrohet pa humbur asnjë minutë në mbështetjen e rezistencës afgane në Luginën e Panjshir-it, me të gjithë format (haptazi ose fshehtazi) me qëllim që në bashkëpunim me rrjetet e tyre të jenë në kontakt me çdo zhvillim, të shmangim të papriturat si në rastin e rënies së Kabulit për 3-6 muaj (që në fakt ra për katër ditë), pasi kanë përgjegjësi për informimin e saktë dhe në kohë të lidershipit më të lartë politik dhe ushtarak të SHBA-ve dhe vendeve partnere.
Meqënëse bashkë me Talebanët afganë në përbërje të tyre pjesë e ofensivës ishin edhe mijëra xhihadistë, terroristë dhe militantë të grupeve terroriste/xhihadiste si: LeT, LeJ, LeI, LeO, JEM, AQA, AQP, HQN, TTP, IMU, ETIM, ISIS Khorasan, etj
🔺kjo nënkupton se shumë shpejt territori i Afganistanit do të rikthehet në atë që gjatë viteve 1996-2001 njihej si
🔺”Universiteti i Terrorizmit Ndërkombëtar” për shkak të kampeve të shumta terroriste të stërvitjes në këtë vend (për të cilat do të flas me detaje në shkrime të tjera).
Si përfundim, fitorja gjatë ofensivës së Operacionit “Anakonda” të Talebanëve afganë dhe përshëndetja që asaj i kanë bërë edhe “partnerë” seriozë të SHBA-së në luftën kundër terrorizmit si psh kryeministri i Pakistanit Imrad Khan i cili theksoi se:
”Talebanët më në fund këputën zinxhirët e skllavërisë”, së bashku me disa drejtues të tjerë të grupeve terroriste si emiri i TTP-së Nur Valih Mehsud nga provinca e Pakistanit Khyber Pakhtunkwa (KP) se:
”Fitorja e Talebanëve afganë është fitore e Islamit kundër SHBA-ve”, etj janë tepër shqetësuese, të cilat paralajmërojnë rreziqet dhe kërcënime të cilat i analizuam më sipër në lidhje me vendet e Azisë juglindore dhe jo vetëm.
Shënim: Ky shkrim është krejtësisht ekskluzivitet i autorit D.D*.
Dritan Demiraj, Ph.D. Ish ministër i brendshëm dhe autor i librave: “Al-Qaeda Tri Dekada Terror” (2020), “10 Komandat Strategjike të Al-Qaedës në Botë”, “Al-Qaeda në Afganistan-Pakistan” (2021), “Forcat Speciale dhe Lufta Asimetrike” (2021), “Afganistani-Një Paqe e Vështirë” (2014), “Ngritja dhe Rënia e Shtetit Islamik” (2017), “Nëpër Labirintet e Shtetit Islamik” (2015), “Al-Qaeda në Siri” (2019), “Al-Qaeda në Irak” (2019).
Democracy: the government of the people by the people for the people.
Mr. Henze, you are one of the best foreign experts on the Balkans. Did the NATO war in Afghanistan have to end like this and Albania is now supposed to take in Afghans?
Well, it is actually a US war, the USA had invoked Article 5 of the NATO treaty and we Europeans reacted naturally. Some US generals, but also the British and the Germans had suggested alternatives to Trump, which I would like to believe would have prevented the current situation. However, he did not want to listen, as with the Kurds in the war in Syria, whom the US dropped. The tragedy in Afghanistan began on 14 April 2021 at Nato in Brussels. Nato wanted to give a ceremonial welcome to the new US Secretary of State, Blinken, on that day. But early in the meeting, Blinken said tersely, ” Now it’s time to bring our troops home.” US President Biden had blindsided NATO less than three months after taking office. At that moment, a senior NATO official said in retrospect, it was clear to all that withdrawal was coming suddenly and without preconditions to the Taliban. The British, together with Italy and Turkey, had tried to form a coalition of the willing in the spring. But neither Nato nor Germany wanted to confirm this officially. Berlin had taken the view that without the USA there was no point. NATO did not have a plan B in case of a military collapse in Afghanistan. How can one end a mission so mindlessly after 20 years? There is a serious suspicion: the world’s largest alliance may know far too little about its adversaries.
How do they assess the current situation?
Critical, but controllable, if lessons are learned from the situation. The Taliban are currently paying a lot of lip service to upholding the rule of law and respecting human rights.
I think it’s all propaganda. They first need a certain stability to establish their regimes. As in Iran in 1979, or as in the first rule of the Taliban in 1996, even then there was lip service. Sharia will be the defining structure of rule, human rights will not apply. A state with Sharia cannot be a democracy.
They will increase drug production exponentially so that they can generate revenue at all, and of course they will participate in international terrorism again, why not? The only exciting question is whether they will allow themselves to be instrumentalised by the Russians so that Russia can strengthen its position in the Arab region. If that is the case, there will be problems in Saudi Arabia, Iraq, Egypt, Yemen, Jordan and Central Africa.
But above all, we should recognise that we now have a moral obligation to those who have put their lives and those of their families at risk by serving us. It will now be important to see how we discharge that moral duty in the days and weeks ahead.
What alternatives have been proposed?
Continue to maintain moderate forces on the ground, especially lots of drones and air power. The US is still in Korea today with a small protective force, or the Germans in Kosovo. It is no longer a war zone, but we still have forces there. The US still has over 30,000 forces in Europe today. Those are different circumstances, of course. But Afghanistan, when we overthrew the Taliban, was a medieval theocracy with an ultra-fundamentalist Islamist regime that had helped finance and organise international terrorism. Of course, we couldn’t expect to turn it into a state like Switzerland in 20 years. Many US generals and also British and Germans, I had said again and again, this will take decades, not years.
Joe Biden says: “American troops should not fight and die in a war that the Afghan forces themselves are unwilling to fight.” Is the Afghan army to blame?
The facts are that 27 times as many Afghan security forces have died fighting for their country as US citizens. I deplore that statement, the Afghans were fighting with our soldiers until they now suddenly realised that no one had their back. The air force was no longer there, the intelligence service was no longer there.
I think that was above all the decisive point for their surrender and ultimately for the psychological breakdown of the Afghan security forces. The situation they found themselves in because of our political decision was a hopeless one for the Afghan soldiers. How can you expect forces to fight when they know no one will come to support them? I expected more respect from Biden, respect from partners and friends, especially after this Trump era. I think he has been ill prepared by his Secretary of State Blinken, he, Biden needs to think about Blinken. His capers with the former Prime Minister of Albania, Sali Berisha, a great friend of the West who led Albania into the Western alliance, accusing him of corruption over 11 years ago, but providing no evidence but pointing to ominous NGO reports , and subjecting him and his entire family to a private ban on entering the USA in the form of a medieval clan arrest, shows, also at this point, how the Blinken Foreign Ministry deals with friends of the USA, not a good development.
Biden has called the Afghanistan mission a “success” because Al Qaeda was pushed back and Osama bin Laden was killed. Do you agree?
Sure, he’s right, it’s true, we went into Afghanistan to take away the space for Al Qaeda to retreat that they had under the Taliban. Now it’s going to be about making sure that Al Qaeda can’t build a retreat like that again. That will be much, much more difficult without bases on Afghan soil.
The Taliban is a small group of 7.000 fighters, most of them illiterate, a very weak army. The problem was and is that the Russians, Chinese and Pakistan supported them with money and weapons as well as information. In recent years, the war in Afghanistan has turned into a classic proxy war, a war that cannot be won. The Russians should of course be pleased, they were under fire in Afghanistan in 1979-1989, the Taliban were supported by the West at that time and the Russians had to leave Afghanistan then, like the West now, headless and even more chaotic. That’s how it always is with these proxy wars, nobody loses and nobody wins.
Biden also said in his speech that the US mission was never about building a state, but purely about fighting terrorism.
We were there because the attacks of 11 September were planned there and we wanted to destroy the retreats of Al Qaeda. But if at some point you want to reduce the armed forces, of course you have to build up Afghan security forces, and if you want to hand over territory, of course you need Afghan institutions and a government. So it defies logic to say that you should not help build a state. However, I think we should have left Afghanistan around 2005, the enemy was defeated. To organise Switzerland 2.0 out of Afghanistan was a pipe dream, NGOs and arms suppliers earned money from it, NATO’s soldiers and taxpayers in the USA and Europe bled for it.
The mission in Afghanistan was strongly oriented towards war in the air and drone attacks. Bystanders and civilians were also killed. Was it naïve to think you could bomb a country and create peace?
No, not at all. Because it allowed us to be much more precise. Of course, that doesn’t mean that mistakes weren’t made.
Could civilian casualties from drone strikes have contributed to the popularity of the Taliban?
You see, I have always said in our committees in Germany that you cannot win people’s hearts and minds by hurting people. You should never carry out an operation that produces more “bad guys”. But let us note that civilian casualties in recent years have been mainly attributable to the Taliban. This is indisputable. They carry out barbaric activities, commit murderous campaigns, intimidate people in
Canada take in Afghans, right?
There is a very rigorous selection process behind the scene. And most of those who are now hoping to get into Afghanistan will probably never set foot in Canada. Canada is picky. Back in 2015, it set very strict criteria in advance about which Syrian refugees it would let into the country. It will be similar now with Afghans in need of protection. Most of the 20,000 refugees will be admitted under the resettlement programme, plus family members. For the selection, there will certainly be cooperation with the UNHCR.
Do you consider the withdrawal a success?
The former Afghan government, flawed as it was, was allied with us. I don’t see how the Taliban coming to power can be interpreted as a positive development for US or European national security. Anyone who means that is dreaming. I don’t see any EU or NATO strategy either. The Socialist German Foreign Minister Heike Maas has completely failed and has become a real burden on the German government, he should resign. The Left in the German parliament, a legal successor of the socialist SED, the state party of the former GDR wants to vote against the humanitarian deployment of German special forces today, Wednesday. And the SPD wants to form a coalition with this party. You see, chaos is not only present in Afghanistan or in the US State Department, but also in Berlin. If the Socialists form a coalition with the Greens in the parliamentary elections in Berlin, things will look very bleak, Germany will then take its leave internationally and chaos will ensue in Germany, which is not good for East and West. In this respect, there will also be an essential parliamentary election in Germany in September, although I am sure that the Democrats will still win, but it remains to be seen. If you look around the world, the only ones who are really cheering the US decision in Afghanistan are those who are hostile to Western interests, especially the Russians who have been actively expanding their embassy in Afghanistan for 2 years. The real winners of the withdrawal are the Russians and the Chinese, not the Taliban.
Mistakes have been made in Afghanistan, but the reaction to our mistakes has unfortunately been more mistakes. The real gains of the last 20 years, while imperfect, have now probably been lost.The Afghan economy is now three times larger than it was at the time and some 200,000 Afghans would have attended university this year – including 50,000 women. However, the withdrawal will make the socialists in Moscow, Beijing, North Korea and the Islamic terrorists in the world cheer, the situation of Taiwan, South Korea and Eastern Europe will be destabilised. The world wonders what will happen if a conflict breaks out on the eastern border with Bulgaria, or in Asia.
Is the central power of NATO in Washington prepared to react in a similar way as JF Kennedy did in Berlin in 1961, he said at the wall erected by the socialists in Berlin : “I am a Berliner”. The USA should now send a strong signal and create clarity. Otherwise Russia, China, Iran and North Korea will take advantage.
Is that all?
Well, the coalition partners never seriously tried to tackle the corruption in Afghanistan that was prevalent at the top, the coalition condoned the fraudulent Afghan elections and tried to fit facts into a pre-determined strategy instead of having a strategy based on the facts. Wishful thinking reports from interested NGOs expecting grants from coalition partners were hijacked and cabled to Western capitals, some of which were also hijacked by intelligence agencies.
These structural errors in the strategy for the liberation of a society remind me, by the way, massively of the political activities of the USA and some representatives of the EU in Albania, the same policy is initiated against the autocratic government of Rama, it is the same pattern. Under the reign of the autocrat Rama, Albania has become the most corrupt country in Europe, one of the biggest money laundering and drug exporters in the world, the rule of law has been driven against the wall, the press is intimidated.
How should we proceed now, should Albania or Kosovo become the reception camp for Afghanistan?
No, completely the wrong way. These countries are destabilised. Albania in particular is ruled by a corrupt executive, its ruling party is responsible for the massively rigged parliamentary elections in 2021, does not control the pandemic, abolished the rule of law in 2018, tries to restrict freedom of the press and has one more peculiarity.
What do you mean by that?
Well, there are important followers of non-Sunni Sufi orders like the Bektashi. They live a very Europeanised Islam. The Afghans bring with them the tradition of the Hanafi Sunites, in a distinctly orthodox form. To make matters worse, Albania is home to 3,000 People’s Mujahideen from Iran, and then there is the religion-based conflict with Serbia, which led to the great Balkan wars, and Turkey and other Arab Gulf states are also involved in Albania through NGOs, which can lead to a critical mass and thus to additional instability of the fragile interreligious consensus in Albania.
On the other hand, Albania is on the verge of national bankruptcy. We in Europe were surprised that the Albanian Foreign Minister asked the Europeans to take in Afghans in a similar way to Albania.
Why were they surprised?
Well, for one thing, we are already doing something, there is no need for an unqualified request from an Albanian minister who is a member of an autocratic regime and, after all, the Albanian government is doing nothing. The Rama executive is, from an international point of view, the most corrupt executive in Europe. The US government has asked and paid for everything and who deserves it, the oligarchic structure of the Rama administration. The Rama administration does not seem to care that the country is destabilising, they are only interested in the deal, simply put, they are only interested in how much the US pays. Another parallel to Afghanistan and the USA is making the same mistake again. Only in this case it directly affects the security architecture of Europe.
So what should be done?
No Afghans to Kosovo or Albania, no money for the Rama administration, it just trickles away, like in Afghanistan. Especially if there is no prior security screening of Afghans and no strategic and operational planning by the US on when and how Afghans will travel to the US. It must also be ensured that Afghans do not find jobs in Albania in drug cultivation and human trafficking. The human trafficking from Africa and Syria to the EU, which is already being carried out by the Albanian mafia, could then be further expanded with the help of these Afghans. Furthermore, the original Albanian problems must now be solved. The USA and the EU must abandon their wishful policy towards Albania and formulate clear and unambiguous conditions for future cooperation. Albania is facing significant challenges: Pandemic, lack of rule of law, non-democratic electoral law, structural electoral fraud by the Rama administration, the OSCE report is available on this. A joint transitional government, together with the opposition, is needed to solve these problems. Therefore, no additional problems are helpful.
U befasuat nga shpejtësia e kolapsit të ushtrisë dhe qeverisë afgane? A nuk ishte ky një dështim masiv i shërbimeve inteligjente, i ngjashëm me Iranin në vitin 1979?
Nuk u befasova, nisur nga mënyra si iu qasëm tërheqjes –
Ne humbëm totalisht besimin e tyre duke bërë lëshim pas lëshimi ndaj Talibanit. Përfshirë detyrimin e qeverisë afgane për nxjerrjen nga burgu të 5000 terroristëve – duke përforcuar forcat e Talibanit – dhe duke mos lejuar madje qeverinë afgane të merrte pjesë në atë që u bë marrëveshja jonë e kapitullimit me Talibanin.
Sa e rëndësishme është që ShBA të udhëheqë evakuimin e sa më shumë afganëve të ekspozuar? Sa e angazhuar është administrata Biden sipas jush për këtë gjë?
Është shumë e rëndësishme për ne që të ndihmojmë aleatët afganë që punuan me ShBA në 20 vitet e shkuara dhe tani kanë frikë nga hakmarrja e Talibanit.
Asgjë nuk kontribuon më shumë në katastrofën humanitare që po shohim tani.
Mënyra sesi do të menaxhojmë evakuimin ka rëndësi edhe gjeostrategjike.
Shpresoj se presidenti do ta kthejë këtë në prioritet kryesor- sidomos në dritën e sakrifcave të shumta të bëra prej shumëkujt në luftën kundër atij që është kufiri modern mes barbarizmit dhe qytetërimit.
Duke parë përtej çështjes kyçe të ekzekutimit të tërheqjes, a bëri Joe Biden gjënë e duhur me këtë akt? A nuk tregon dështimi i afganëve për të luftuar se humbja ishte e pashmangshme? A nuk është opinioni publik amerikan vendosmërisht pro tërheqjes?
Lufta nuk mbaron kur njëra pakë zgjedh të çmobilizohet.
Ne dëgjuam se nuk kishte zgjidhje ushtarake për luftën në Afganistan, por Talibani qartësisht e kishte një të tillë në mendje.
Talibani dhe të tjera organizata terroriste po zhvillojnë një luftë pa fund kundër të gjithë popujve të qytetëruar.
Dhjetëra mijëra afganë kanë bërë sakrificën më të madhe në luftën kundër armiqve tanë të përbashkët dhe ne nuk mund të nënvlerësojmë goditjen psikologjik që solli braktisja e papritur e Amerikës.
Ata po mbanin pjesën më të rëndë të luftës për të ruajtur liritë që gëzonin qëkurse ne i ndihmuam të mposhtin Talibanin në vitin 2001.
Presidenti Trump kishte një strategji solide për Azinë Jugore siç e përvijoi ai në fjalimin e tij të gushtit 2017, strategji që ishte e logjikshme dhe e mundshme.
Por ai e braktisi atë për të ndjekur marrëveshjen e kapitullimit, duke përsëritur gabimin e presidentëve të tjerë, në kërkim të fundit të “luftës së pafundme”, duke mos kuptuar se lufta nuk mbaron kur një palë tërhiqet.
Cilat janë implikimet më të gjera gjeopolitike të restaurimit të Talibanit? Si e fuqizon kjo rolin e Kinës, Rusisë dhe Turqisë më gjerë në rajon?
Në maj 1983, Ernesto Skura shkroi në gazetën “League” të Antonio Bellushit një artikull të titulluar “Ilirët në Afganistan”. Të njëjtën gjë bëri në librin e tij “Arvanitët” historiani i madh me prejardhje shqiptare, Aristidh Kola, i cili përshkruan kohën e vendosjes së ilirëve në këtë vend të largët.
Në një cep tjetër të botës, mijëra kilometra larg, ekziston një popullsi që ka mbajtur gjallë karakteristikat, gjuhën dhe zakonet pellazge dhe ilire. Ata janë vendosur prej 2300 vitesh në rajonin Indokinë në Qafiristan (sot Nuristan), një vend ku takohen Afganistani, Pakistani, Kina dhe Taxhikistani, pikërisht në zonën ku disa kohë më parë u vra Bin Laden, zbuluar fillimisht nga skenaristi amerikan James Hilton , i cili xhiroi një dokumentar të titulluar Horizontet e Humbur.null
Për shkak se ishte një vend i fshehtë për mijëra vjet, ata kanë mbajtur gjallë tiparet popullore, gjuhën dhe zakonet arbëreshe-pellazge-iliro-shqiptare, por sot, pasi talebanët morën në dorë Afganistanin, edhe traditat e kultura e tyre rrezikohet.
Në maj 1983, Ernesto Skura shkroi në gazetën “League” të Antonio Bellushit një artikull të titulluar “Ilirët në Afganistan”. Të njëjtën gjë bëri në librin e tij “Arvanitët” historiani i madh me prejardhje shqiptare, Aristides Kola, i cili përshkruan kohën e vendosjes së ilirëve në këtë vend të largët.
Hipoteza më e qëndrueshme, pasardhës të ushtrisë së Aleksandritnull
Historia e hulumtuar deri më sot tregon se ata janë pasardhës të 6000 luftëtarëve ilirë që ikën nga vendi i tyre pas vrasjes së mbretit Kliti nga Aleksandri i Madh rreth vitit 300 para Krishtit.
Ata qëndruan atje, për shkak të distancës ata nuk mund të ktheheshin në shtëpi, por u vendosën në këtë rajon, ku u detyruan të martoheshin me gra vendase.
Gjuha e tyre u quajt “burrashka”, gjuha e burrave, ndërsa gratë flasin një gjuhë tjetër. Tani kjo gjuhë quhet përsëri “burrashka”, por është e përzier dhe nuk shkruhet.
Gjuha, shumë fjalë janë gjurmë të shqipes
Karakteristikat e këtyre banorëve janë të ndryshme nga ato të Pakistanit, ata jetojnë më gjatë, janë më të gjatë dhe kanë flokë ngjyrë kafe, bëjnë dhe pinë verë, si asnjë nga këto zona dhe rajoni ku ata jetojnë. Lugina ku ata jetojnë në ditët e sotme quhet “hundëza” (hundë e vogël) dhe me të vërtetë ajo mbyllet me një grykë mes dy maleve që e rrethojnë.
Edhe pse vendi është malor, ai është shumë pjellor në prodhimin e perimeve, frutave dhe drithërave të ndryshëm, si: patatet, bizelet, trangujt, gruri, misri, elbi, kajsitë, dardhat, mollët, pjeshkët, kumbullat, fiqtë, qershitë, rrushi, shalqi, etj.. Banorët janë fermerë të shkëlqyer dhe kanë krijuar një sistem mahnitës dhe madhështor të çative dhe ujitjes që lidhin dhe ushqejnë tarracat me to. Njerëzit janë shumë miqësorë dhe të dobishëm për njëri -tjetrin. Presidenti i Hundzës ka titullin Mir (më i miri). Festa e tyre më e madhe është Viti i Ri diellor (si pellazgët dhe arbëreshët), i quajtur Naurosh (na uroni) dhe bie më 21 mars.
Ata janë shumë të ndryshme në krahasim me pakistanezët me lëkurë të errët ose afganët dhe kinezët.
Janë me lëkurë të bardhë me faqe të kuqe.
Shumica kanë sy blu, jeshilë ose gri, dhe flok që variojnë nga e ngjyra e verdhë e misrit në të zezën e korbit.
Disa fëmijë gjithashtu kanë flokë të kuq.
Në lartësinë e maleve është një fis i madh i quajtur Kalash.
Zotat Kalash shfaqen në portat e tyre me një simbol që shpreh origjinën e tyre të lashtë të ilirëve dhe lidhjen e tyre me Aleksandrin e Madh, një dhi me dy brirë, ashtu si ishte edhe përkrenarja e Skënderbeut.
Veshjet e tyre janë si të shqiptarëve në kohët e hershme, me poture dhe këmisha të zbukuruara.
Ndërsa vallet e tyre shoqërohen nga tinguj të baterisë dhe fyellit. Një vallëzim tradicional popullor është kërcimi i shpatave, që kërcehet gjithmonë nga burrat të cilët mbajnë të veshura rroba shumëngjyrëshe të quajtura “kamarbunde”.
Ky komunitet ka shumë histori dhe mite që tregojnë se ata jetojnë shumë të lumtur dhe të shëndetshëm për një kohë të gjatë. Ka edhe njerëz që kurrë nuk sëmurën apo të kenë ndonjë sëmundje.
Por cili është sekreti i jetës së gjatë dhe të shëndetshme të tyre?
Disa mite tregojnë se ata kurrë nuk hanë ushqim të përpunuar, por përkundrazi konsumojnë produktet që mbjellin në tokat e tyre. Ata konsumojnë veçanërisht kajsitë. Njerëzit shpesh habiten nga ajo që mësojnë për këtë popull (i njohur edhe si Burusho) që zakonisht jetojnë gjatë. Ndërsa në Pakistan, jetëgjatësia mesatare e një personi është 67 vjeç, në Hundëza mosha 100 vjeçare nuk përbën plakje. Edhe në këtë moshë ata janë të fuqishme dhe të shëndetshme. Ata hanë ushqim dy herë në ditë, një mëngjes të shëndetshëm dhe një darkë të mirë pas perëndimit të diellit. Për më tepër, ata hanë fruta, perime, qumësht dhe djathë. Nuk ka kimikate ose acide në ushqimet e tyre. Sëmundjet e ndryshme si tensioni nuk i njohin.
Ata janë krejtësisht të paprekur nga sëmundjet e lidhura me stresin, duke u bërë krejtësisht imun ndaj tyre.
Sipas hulumtimeve, kajsia e Luginës së Hundëzës thuhet të jetë sekreti i mungesës së tumoreve.
Ky komunitet ha sasi të mëdha të këtij fruti që është i pasur me amigdalin (vitamina B-17).
Në vend që të shikojnë filma dhe të qëndrojnë brenda, ata ecin shumë. Gjithashtu, një herë në vit në një periudhë prej dy muajsh komuniteti i Hundëzës konsumon vetëm lëngun e kajsisë, duke përmbushur një traditë shumë vjeçare.
Shumë ekspertë kanë treguar se mënyra e të ushqyerit është sekreti i jetëgjatësisë së tyre.
Ish-kryeministri Sali Berisha ka publikuar sot një video, ku paraqitet përfshirja e Kryebashkiakut Erion Veliajt në dosjen ‘Ndrangheta’
Në përgjimet që u publikuara në muajin mars, u vu re se Veliaj kishte biseduar me një prej personave që akuzohen nga drejtësia italiane si të lidhur me krimin.
Ndërkohë në videon e Berishës thuhet se Kryebashkiaku është një sekser i vogël, pasi fijet i lëviz dikush tjetër, duke lënë të nënkuptohet se fjala është për Kryeministrin Edi Rama.
Gjithashtu thuhet se Veliaj i cili është i përfshirë në pastrimin e miliarda lekëve nuk do të shpëtojë pa u bërë pis.
Sipas OKB-së, kjo shifër është rritur me 37 për qind nga viti 2019. SHBA-ja shpenzoi 8 miliardë dollarë në përpjekje për ta ndaluar kultivimin e lulëkuqes në Afganistan, por përfundimi ishte tjetër: ajo u bë prodhimi më fitimprurës që gjeneronte vendi. Afganistani ka aktualisht 82 për qind të furnizimit botëror, sipas OKB-së.
Ashtu si përpjekjet e tjera të SHBA në Afganistan (dhe, veçmas, lufta kundër drogës), lufta kundër lulekuqes është një dështim i plotë. Pentagoni jo vetëm që nuk arriti të zhdukte bimën nga e cila prodhohet droga, por krijoi kushtet perfekte që ajo të lulëzonte. Arsyet pse ndodhi kjo gjenden në dhjetëra raporte që Zyra e Kombeve të Bashkuara për Drogat dhe Krimet dhe Inspektori i Përgjithshëm Special për Rindërtimin e Afganistanit kanë hartuar specifikisht mbi këtë çështje.
Lufta krijoi kushtet perfekte për kultivimin e lulekuqes. Lulëkuqja është bimë vizualisht unike që kërkon shumë tokë, dhe gjatë përpunimit për konsum ose transportit lëshon një erë të veçantë. Është e vështirë të fshihet. “Paqëndrueshmëria që rezulton nga një pushtim i huaj nxit mjedisin e nevojshëm për të prodhuar opium,” thotë Dan Grazier, ish-kapiten i Trupave të Marinës që shërbeu në Afganistan dhe Irak dhe Anëtar Ushtarak në Projektin për Mbikëqyrjen e Qeverisë.
“Për të prodhuar opium në sasi fitimprurëse duhet ose një qeveri vërtet joefektive ose duhet të paguash shumë njerëz për të punuar pa të shqetësuar. Pushtimi ynë krijoi kushte për të dyja këto. Ne destabilizuam qeverinë dhe derdhëm miliarda dollarë në vend. Kishte shumë kesh për të paguar njerëzit që prodhuesit duhej t’i paguanin”, citohet ai nga
Sipas një studimi të SIGAR të vitit 2018 mbi kultivimin e lulekuqes në Afganistan, si shumë çështje të tjera në Afganistan, strategjia mbi mënyrën si duhej trajtuar kultivimi I lulëkuqes ndryshoi vazhdimisht. “Analiza jonë zbulon se asnjë program kundër narkotikëve nuk çoi në ulje të qëndrueshme të kultivimit të lulekuqes ose prodhimit të opiumit,” thotë SIGAR.
Kultivimi i lulekuqes shpërtheu pas pushtimit dhe u kthye në biznes fitimprurës për afganët. Sipas SIGAR, deri në vitin 2017 “vetëm kultivimi i lulekuqes siguronte deri në 590 000 vende pune me kohë të plotë, më shumë se numri i njerëzve të punësuar nga Forcat Kombëtare Afgane të Mbrojtjes dhe Sigurisë”.
Kushtet në SHBA dhe Evropë hodhën bazat për një kërkesë të jashtëzakonshme për opium. Shitja e lulëzuar e opiateve si hidrokodoni, fentanili dhe oksikontina krijuan klientë të rinj të opiumit. Nëse dikush blen heroinë në Rusi ose Evropë, ka shumë gjasa që origjina e saj të jetë pikërisht Afganistani. SIGAR vlerësoi se 90 për qind e heroinës së kapur në Kanada vinte nga lulekuqet afgane.
Disa vjet pasi SHBA hyri në Afganistan, nismat e saj kundër drogës zbuluan se shumë prej aleatëve të saj afganë ishin të përfshirë në tregti. Ata fionin aq shumë saqë nuk u leverdiste të punonin me amerikanët për të eliminuar bimën. Në vitin 2005, DEA amerikane kapi 9 tonë opium në ndërtesën e guvernatorit të provincës Helmand.
Përpjekjet e mëvonshme të Pentagonit për të dëmtuar fushat me lulëkuqe nga ajri I tensionuan marrëdhëniet mes aleatëve dhe forcave afgane.
Administrata Obama ndoqi një strategji tjetër, më të butë. Ajo u ofroi fermerëve ndihmë që në vend të lulëkuqes të kultivonin bimë të tjera si grurë apo sojë. Edhe kjo dështoi.
Opiumi është një lëndë shumë e kërkuar dhe ata që kontrollojnë kultivimin e tij fitojnë shumë. Kjo bimë është një mënyrë për t’iu arratisur varfërisë në Afganistan.
Por nga ana tjetër, nuk ka pasur një strategji koherente për eliminimin e kësaj bime që në krye të herës.
Ndërsa trupat amerikane filluan të largoheshin, DEA dhe partnerët ndërkombëtarë filluan të humbnin interesin për luftën kundër narkotikëve në vend. Lufta e Amerikës në Afganistan ishte një tragjedi që krijoi kushtet perfekte për një shpërthim në prodhimin e opiumit.
E ardhmja e lulekuqes në Afganistan nuk dihet.
Duke kërkuar normalizim të marrëdhënieve me pjesën tjetër të botës në vitin 2000, talebanët ndaluan kultivimin e plotë të bimës.
Ashtu si kur SHBA hynë në luftë kundër lulekuqes, talebanët u përballën me kundërshtimin e fermerëve afganë pas ndalimit.
Gjithashtu, gjatë njëzet viteve të pushtimit amerikan, talebanët e kuptuan se vlerën e drogës si një mjet për fitim të shpejtë dhe se ndalimi i saj do të dëmtojë banorët e zonave rurale.
Ylber Zyberi ish_oficeri i larte i Shërbimit Informativ Shtetëror dhe Drejtues i parë i policisë së shtetit, shkruan në rrjetin social në Facebook se, ka dëshmi tronditëse kundër ish-kreut të SHIK, Fatos Klosi. Ai ju drejtohet dhe kolegëve të tij që nëse ka diçka të pa vertete në këto deponime, ta përgënjeshtrojnë…
Mua personalisht me ngjall neveri per faktin se ia njoh aktivitetin dhe rolin qe ka luajtur ne kohen qe drejtoi institucionin e Shikut 97-2002.
Une kam qene pjese e atij insitucioni dhe jam larguar nga puna me urdherin e tij ne tetor 2001,pas denoncimeve dhe qendrimeve te mia të drejta, të hapura, konform ligjit, per imoralitetin, paligjshmerin e tij dhe bashkepunetorve (misionar dhe mercenar) te tij. Une po veçoj disa nga roli i tij ne ate periudh, per te cilat po te kishte shtet ligjor nuk do e shikonim as dje as sot ne rolin e analistit neper studio televizive, por të nje personazhi te diskredituar.
Per kete te vertete; te me ndihmoj ose te me pergenjeshtroj Fiqiri Meta i cili ne ate koh ishte misionar i Klosit ne kukes, ku bashke me Ram Kucen kan bashkepunuar ne kete vjedhje te turpshme, dhe sot vazhdojne pune ne drejtori te rendesishme ne Shik.
Kete t’ma pergenjeshtrojn dy ish punonjesit e shikut te asaj kohe dhe qe punojne akoma… K.P dhe A.L. te cilet ishin te besuarit e tij qe do e nxirrnin malit nga kosova ne tropoj.
Do ishte mire qe para’se te bej analiza politike ne studio tv,
Klosi te sqarojë poziten dhe rolin e tij ne vrasjet e Shqiptarve te Kosoves gjate luftes dhe pas saj,
Kjo brenda territorit te Shqiperise dhe ne Kosovë, duke filluar nga vrasja e Ahmet Krasniqit e me radh….
-kam degjuar se i kan dhene nje titull “veteran i luftes se UÇK”, duhet ta sqaroj ky ose ata qe ja kan dhene kete titull , çfar lufte ka bere ky person?!
Jam i vetedishem se ky personazh negativ nuk eshte hetuar, ndeshkuar dhe nuk do ndeshkohet ne kete realitet politik, per faktin se ju ka sherbyer te gjith krahve te politikes per interesa kriminale.
Drejtuesi i parë i policisë Ylber Zyberi .
Kete bindje kam patur edhe ne 2002 kur u ngrit komision hetimor parlamentar (i inicuar nga opozita e asaj kohe), per hetimin e aktivitetit te tij.
Kete ia kisha shprehur kryetarit te atij komisioni S.Ngjeles i cili ne ate koh nuk ra dakort me mendimin dhe parashikimin tim, por pasi perfundoi “hetimi” ne 2005 ne nje takim te rastesishem “Avo’koti”, me drejtohet me fjalet; me doli fjala jote!.
Si perfundim; dua te them se ky eshte vertete “llum kazani mediatik” i Edi Rames, qe e marrin kete “kok kazan”, si “luge druri” per te perzier dhe deformuar opinionin publik!. Me te njejtin mllef siç flet sot ne emisione televizive, e ka drejtuar Insitucionin e SHIKU-ut, duke intriguar ( gjueti shtrigash) ndaj kundershtarve politik.
Në 1983 Milaim Zeka u bë i njohur në Shqipëri si djali kosovar, siç u tha për të në atë kohë, që i dhuroi Enver Hoxhës 75 karafila të kuq me rastin e 75 vjetorit të lindjes. Me këtë rast Milaimin e shëtitën nëpër Shqipëri për propagandë si ariun e ciganëve, them kështu meqënëse Goran Bregoviçi për të cilin Milaimi erdhi tani në Korçë ka muzikë me motive cigane. Në 1983 Milaimin e sollën edhe në vendlindjen time në Korçë ku vizitoi edhe shtëpinë-muzeum në të cilën kishte banuar Enver Hoxha kur kishte qenë mësues në Liceun e Korçës. Unë në atë kohë isha gjimnazist. Edhe ne na shpunë në mënyrë të organizuar që të vizitonim këtë shtëpi. Kur hymë në oborr dëgjuam britma nga një zë burri që vinin nga brenda shtëpisë, një gjë e papritur kjo sepse atje gjithmonë mbretëronte heshtja dhe nuk dëgjohej asgjë veç zërit të ciceronit. Dikush na tha se po bërtiste ai kosovari që i dha karafilat Enver Hoxhës. -Ka që në mëngjes që është shtrirë në krevatin e shokut Enver dhe nuk do të ngrihet.- Na tha dikush që po zbriste shkallët. U ngjitëm në kat të dytë ku ishte dhoma e famshme dhe menjëherë sapo hymë në dhomë ndjemë se brenda ajri ishte i prishur ngaqë atë ditë kishin hyrë shumë njerëz në atë mjedis të vogël ku dritaret ishin të mbyllura dhe pak ajër hynte vetem nga korridori nëpërmjet derës. Por ajri që vinte nga korridori nuk ishte më i pastër pasi edhe atje dhe në shkallët e ngushta atë ditë kishin qarkulluar shumë njerëz. Më vonë kam mësuar se dritaret mbaheshin të mbyllura për arsye sigurie, më saktë për paranojë sigurie. Administruesi i muzeumit nuk guxonte që t’ i hapte dritaret nga frika se mos ndonjë armik i regjimit e përdorte këtë mundësi për të të bërë diçka të keqe në këtë tempull të diktaturës komuniste. Me të hyrë në dhomë pamë të shtrirë gjerë e gjatë në shtrar atë djalin e karafilave të cilin e kishim parë në televizion përkrah Enver Hoxhës, pikërisht Milaim Zekën. Ai ulërinte: “O loqka jem bre! Jastëku i loqkës, dysheku i loqkës. Këtu ka fjetur loqka!” Ne të gjithë qeshëm pa dashje sepse në të folurën lokale korçare fjala “loqkë” ishte një formë zvogëluese e fjalës që tregonte organin seksual mashkullor në gjendje shfryrjeje. Vajzat që ishin me ne ulën kokën të turpëruara. Sa për sqarim, në shqipen e Kosovës fjala “loqkë” është një huazim sllav që shenjon pjesën më të çmuar të zemrës së njeriut. Loqka e zemrës është muskuli i zemrës. Në mur përreth shtratit ishin disa fotografi në njërën prej të cilave ishte Enver Hoxha me Miladin Popoviçin, të dërguarin serb për krijimin e Partisë Komuniste të Shqipërisë dhe kryetarin faktik të saj deri në gusht 1944. Për Miladinin kishim mësuar në shkollë në historinë e partisë dhe nga emisionet televizive. Dikush në dhomë tha se burri i shtrirë në shtrat ishte nipi i Miladin Popoviçit dhe kjo u përhap me pëshpërima te të gjithë ne të pranishmit. Në fakt të gjithëve na kishte rënë në sy ngjashmëria e Milaimit me Miladinin. Po të kishte mustaqe Milaimi do të dukej si Miladini. -Di gjë ti, a e ka pasur Miladini nënën shqiptare?- Më pyeti një shoku im. -Jo, sepse do ta kishte shkruar Enver Hoxha në librin “Titistët” nëse do të kishte qenë kështu.- Iu përgjigja unë. Por, vazhdova të arsyetoj me veten time në heshtje, ngjashmëria e dukshme ka një arsye. Babai i Miladinit kishte qenë një nga kolonistët serbë të ardhur në Kosovë. Këta kanë bërë krime të mëdha ndaj shqiptare deri edhe përdhunime të femrave. Këtu duhet kërkuar shpjegimi. Por shqiptarët e Kosovës të cilët kanë folur gjithmonë për gjenocidin serb ndaj tyre, kanë pasur mesveti atë që mund të quhet konspiracioni i heshtjes sa i përket përdhunimit të femrave shqiptare nga serbët. Rasti më i domethënës është ai i Presidentes Vjosa Osmani, e cila ka thënë se e ndjen ende tytën e armës së gjatë që i futi në gojë një ushtar serb në Mitrovicë në 1999 kur ajo ishte vajzë 17 vjeçe. A thua që të jetë kursyer ky serb dhe të tjerët që ishin bashkë me të dhe të mos i ketë futur Vjosës ndonjë gjë tjetër të gjatë diku tjetër në trupin e saj përfshirë dhe gojën? Do të ishte një provë me rëndësi për padinë që Kosova kërkon të bëjë ndaj Serbisë për gjenocid, nëse Vjosa Osmani i pohon këto gjëra. E thashë këtë se mund të nxiten edhe njerëz si Milaimi të bëjnë pohimin e tyre dhe kështu do të provohet kohëzgjatja e gjenocidit serb në Kosovë shumë më herët se lufta e fundit. Gjithsesi, për ta përfunduar historinë time për njohjen me Milaim Zekën, ajri i prishur i dhomës bëri efekt edhe në stomakun e Milaimit i cili kishte ndenjur në atë mjedis shumë më tepër kohë se ne. Milaimi befas u ngrit nga shtrati dhe u përpoq të dilte me të shpejtë jashtë por dhoma ishte e mbushur me njerëz dhe ai u kthye me pamje të dëshpëruar dhe zgjati dorën të merrte një legen të famshëm ku shoku Enver lante duart dhe fytyrën në dimër kur ishte ftohtë dhe nuk dilte te pusi. Milaimi e afroi legenin te fytyra dhe volli. U përhap një erë e rëndë ku sundonte aroma e birrës. Qartësisht, Milaimi kishte pirë shumë birra “Korça” atë ditë. Pasi volli dhe u lehtësua ai tha: -Më fal bre loqka jem se ta ndota legenin! I drejtohej Enver Hoxhës në fotografinë ku ishte me Miladinin. Nuk e di nëse në Kosovë i thonë “legen” por Milaimi, me përjashtim të fjalës “loqkë” përpiqej ta fliste sa më saktë gjuhën letrare. U ul në shtrat i rraskapitur dhe u mbështet te muri duke e mbajtur trupin pjerrtaz. Koka i takoi te fotografia e Enverit me Miladinin dhe meqënëse ishte mbështetur pjerrtaz buzët i takuan atje ku duhet të ishte organi seksual i Miladinit. Dhe rrinte kështu duke lëpirë buzët. Për te respektuar vëllazërinë Enver-Miladin, Milaimi vajti tani në Korçë, 38 vjet pas vizitës së tij të parë, këtë herë me rastin e koncertit të Goran Bregoviçit si i ftuar nderi. Për historinë që tregova më lart është dëshmitar edhe drejtori i sotëm i SHISH z. Elidon Bendo i cili atë ditë ka qenë vizitor te shtëpia-muzem si nxënës shkolle. Me siguri edhe atij i ka mbetur në mendje kjo skenë. Nuk di të them nëse z. Bendo sot me detyrën që ka sot ka kënaqur kureshtjen e vet për të parë disa sekrete të arkivave të shtetit komunist që kanë të bëjnë me Milaimin. Nëse e ka bërë do të mund t’ u vërtetonte shqiptarëve nëse donte se 75 karafilat e kuq që Milaimi i dhuroi Enver Hoxhës iu kanë kushtuar shqiptarëve si të ishin prej ari sepse Milaimi paguhej për shpërndarjen e librave të Enver Hoxhës në Suedi dhe më gjerë në Europë. Nuk di të them sa e ka paguar Milaimin Irfan Hysenbelliu i Birra “Korça”, por një gjë di ta them me siguri që Milaimi nuk vinte pa para dhe po ta lironte dorën Fania, siç e quajnë Irfanin, Milaimi do të ngjitej në skenë për t’ i dhuruar karafila edhe Goran Bregoviçit. Nëse Milaimi vjell edhe tani në Korçë ngaqë do të pijë shumë gota me atë lloj birre që e marrë në sasi të madhe ka për stomakun efektin e atij ajrit të rënduar të dhomës së shtëpisë-muzeum të Enverit, Fania le t’ i rrijë gati me legen. Sepse sado që Fania është bërë sot biznesmen i madh i llojit që Edi Rama e satirizoi me fjalët “ngushëllime bankave për kreditë që i kanë dhënë”, Fania ka mbetur thelb ai ushtari gardist i regjimit komunist që ruante njerëzit si Milaimi dhe Bregovici të cilët vinin si të ftuar të regjimit komunist. Kam dëgjuar se miqësia e Fanes me Milaimin daton që nga vizita e Milaimit në Shqipëri në 1983 kur Milaimi i ka dhuruar Fanes një palë brekë plazhi suedeze, mall i huaj shumë i vlerësuar në Shqipëri në atë kohë, të cilat Fania ua jepte me pagesë me orë gardistëve që shkonin në takim me dashnoret e tyre. Kështu e filloi biznesin Fania. Edhe diçka të fundit. Milaimi do të komentojë te ky status sepse faqja ime është e hapur, por do të përdorë aplikimin që unë të mos përgjigjem dot drejtpërdrejt komentit të tij./Kastriot Myftaraj
Më në fund Rama e sqaroi statusin e të ardhurve nga Afganistani.
Nuk do i trajtojmë si refugjatë, nuk do i vendosim në kampe,- deklaroi KM.
Po çfarë statusi do u jepet, do pyesni ju.
Ja çfarë thotë vetë lartgjatësia:
“Nuk është se USA na shtrëngoi të merrnim ndo ca qindra afganë, por ne kemi nevojë për ta.”
Ju përsëri do pyesni. :
Për cilët paskemi nevojë ?
Përpara se ti japim udhë kësaj përgjigje, le të sqarojmë ndryshimin thelbësor të Aganëve Talibanë dhe këtyre Afganëve ustallarët.
Qysh para pushtimit rus talibanët u pozicionuan si armiq të drogës, duke ndërprerë me forcë kultivimin e hashashit e duke i djegur parcelat e mbjella.
Ndërsa këta që vijnë me këtë status të çuditshëm janë në fakt ustallarët e kësaj pune.
A ju kujtohet ajo thënia e famshme e lartgjatësisë që tha: – punë ka por mungojnë profesionistët ?
Ja pra, o bashkërendimit e mi. Kompanitë e profesionistëve zbarkuan. Ndaj nuk do trajtohen si refugjatë nëpër kampe, por si punëtorë duar artë, si mjeshtra të Hashashit.
Për këtë shkak qeveria social-komuniste e Ramoviçit do ndërrojë edhe tabelë. Nga qeveri e KANABISIT do vetëemrohet Qeveri e HASHASHIT.
….. Kjo “punë” do zgjasi ca…. Vetëm pas lënies së mandatit të Qeverisë Biden, ka shpresa për ndryshim.
Republikanët do ta “pushtojnë” Shqipërinë deri sa të largojnë dhunshëm qeverinë e HASHASHIT dhe “mjeshtrat duar artë”.
Biden i tha Holbrocke në 2010 se ai nuk interesohet për afganët, se ne duhet të dalim shpejt nga Afganistani. Vietnami, sipas Biden, gjithashtu është kapërcyer.
1/2: Biden told Holbrocke in 2010 that he doesn’t care about the Afghans, that we have to get out of Afghanistan quickly. Vietnam, according to Biden, has also been overcome.
(I duhet kujtuar këtyre Banditëve të Ambasadave të USA dhe BE, se Konventa e Vjenës, veçanërisht Neni 41, i ndalon ata të fusin hundët në punët e brëndshme të Shqipërisë në asnjë rast,
Dhe jo më keq akoma duke mbështetur Krimin e Organizuar, dhe të shkatërrojnë Rendin Kushtetues të Shqipërisë,
Të shantazhojnë Gjykatat, Presidentin apo Institucionet e tjera për llogari të Mafies Ndërkombëtare,
Ndraghetës apo Sorosit, të cilëve ata ju shërbejnë.)
I dënuari me 20 vjet burg si bashkëpunëtor në vrasjen e Azem Hajdarit, Ismet Haxhia rrëfen në librin e tij “Kronika e Dhimbjes” të shtëpisë botuese “Helga’s Secrets”, situatën në vend pas vrasjes së Azemit më 12 shtator.1998.
frika e organizimit të ndonjë kryengritjeje të armatosur me drejtues Azem Hajdarin, e cila rrezikonte pushtetin e socialistëve, me të njëjtën mënyrë që ata e kishin fituar atë pak kohë më parë.
Ky motiv, megjithëse në fantazinë e të frikësuarve për humbjen e pushtetit, e kishte zanafillën në deklaratën e Azem Hajdarit se: “…brenda tre muajve do e rrëzoj Parlamentin e kallashnikovëve…”, deklaratë e ardhur pak kohë pas plagosjes së tij në mjediset e Kuvendit në vjeshtën e vitit 1997.
Organizimi i vrasjes së deputetit Azem Hajdari do të shërbente si precedent për pastrimin e politikës shqiptare nga protagonistët e saj, Nano-Berisha, që duke vrarë të parin me këtë rast, e për shkak të akuzonin më pas Berishën, duke e burgosur gjatë atë.
Në këtë mënyrë do të realizohej më së miri skenari politiko-kriminal i një klani opozitar brenda llojit, i cili vinte pas dështimit të skenarit me arrestimin e të Gjashtëve të Partisë Demokratike, me të cilin synohej likuidimi politik i Nanos pas qejfmbetjeve në ndarjen e dokmave të pushtetit.
Frika e humbjes së statusit lider në trafikun e armëve me Kosovën.
Trafik ky që organizohej e kontrollohej nga kreu i Shërbimit Informativ Kombëtar, Fatos Klosi dhe klani i tij kriminal, pas së cilës vjen vrasja e Ahmet Krasniqit e më pas e Azem Hajdarit, i cili denoncoi publikisht këtë krim dhe organizatorët e tij, kriminelë të veshur me pushtet.
Zbardhja e këtij krimi të shëmtuar nuk ka për të ndodhur asnjëherë, për sa kohë nuk hetohet nisur nga këto tri motive, të cilat duhet të shërbejnë si pistat e vërteta për zbardhjen e krimit nga prokurorë të pandikuar politikisht.
Gëzim Starova, agjent i Shërbimit Informativ që punonte në Ambasadën Italiane, në rolin e përkthyesit të Shefit të Shërbimit Sekret, të kësaj Ambasade…
Skenare të tilla do të vazhdonin përsëri deri tek ai i fundit që mban firmën e Niko Brahimit e Sokol Bares…
Që pasi të më dërgonin në detyrën e shefit të Komisariatit të Policisë së Tropojës ku unë do të kryeja detyra të rëndësishme kundër njerëzve të opozitës,
Më pas të më vrisnin, duke ia faturuar këtë Berishës, me qëllim që vëllezërit e mi të hakmerreshin me Berishën,
Ose çfarë do të ndodhte më pas të na e faturonin neve, njësoj si vrasjen e deputetit Azem Hajdari.
Militantët talebanë të Afganistanit janë bërë më të pasur dhe më të fuqishëm që kur regjimi i tyre fundamentalist islamik u rrëzua nga forcat amerikane në 2001, shkruan The Conversation.
Në vitin fiskal që përfundoi në mars 2020, talebanët thuhet se fituan 1.6 miliardë dollarë amerikanë, sipas Mullah Yaqoob, djalit të udhëheqësit shpirtëror të talibanëve të ndjerë Mullah Mohammad Omar, i cili zbuloi burimet e të ardhurave të talebanëve në një raport konfidencial të porositur nga NATO dhe më vonë marrë nga Radio Evropa e Lirë/Radio Liria.
Për krahasim, qeveria afgane fitoi 5.55 miliardë dollarë gjatë së njëjtës periudhë. Unë studioj financat e talebanëve si analist i politikave ekonomike në Qendrën për Studime në Afganistan. Ja nga vijnë paratë e tyre, tregon studiuesi Hanif Sufizada.
1. Droga – 416 milionë dollarë
Afganistani përbën afërsisht 84% të prodhimit global të opiumit gjatë pesë viteve që përfunduan në vitin 2020, sipas Raportit Botëror të Drogës të Kombeve të Bashkuara 2020. Pjesa më e madhe e këtyre përfitimeve të drogës ilegale shkojnë për talibanët, të cilët menaxhojnë opiumin në zonat nën kontrollin e tyre. Grupi vendos një taksë prej 10% për çdo hallkë në zinxhirin e prodhimit të drogës, sipas një raporti të vitit 2008 nga Njësia e Kërkimit dhe Vlerësimit në Afganistan, një organizatë kërkimore e pavarur në Kabul. Kjo përfshin fermerët afganë që kultivojnë lulekuqe, përbërësin kryesor të opiumit, laboratorët që e shndërrojnë atë në drogë dhe tregtarët që e transportojnë produktin përfundimtar jashtë vendit.
2. Minierat – 400 milionë dollarë deri në 464 milionë dollarë
Minierat e xeherorit të hekurit, mermerit, bakrit, arit, zinkut dhe metaleve të tjera dhe mineraleve të rralla në Afganistanin malor është një biznes gjithnjë e më fitimprurës për talebanët. Si operatorët e vegjël të nxjerrjes së mineraleve, ashtu edhe kompanitë e mëdha afgane të minierave, paguajnë militantët talebanë për t’i lejuar ata të mbajnë bizneset e tyre në punë. Ata që nuk paguajnë përballen me kërcënime me vdekje.
Sipas Komisionit të Gurëve dhe Minierave të Talibanëve ose Da Dabaro Comisyoon, grupi fiton 400 milionë dollarë në vit nga minierat. NATO vlerëson se është më e lartë, në 464 milionë dollarë – nga vetëm 35 milionë dollarë në 2016.
3. Zhvatje dhe taksa – 160 milionë dollarë
Ashtu si një qeveri, talebanët taksojnë njerëzit dhe industritë në zonën në rritje të Afganistanit nën kontrollin e tyre. Ata madje lëshojnë faturat zyrtare të pagesës së taksës. Industritë “e taksuara” përfshijnë operacionet minerare, mediat, telekomunikacionet dhe projektet e zhvillimit të financuara nga ndihma ndërkombëtare.
Shoferët gjithashtu taksohen për përdorimin e autostradave në rajonet e kontrolluara nga talebanët, dhe dyqanxhinjtë paguajnë talebanët për të drejtën për të bërë biznes.
Grupi gjithashtu imponon një formë tradicionale islame të taksimit të quajtur “ushr” – e cila është një taksë prej 10% mbi të korrat e një fermeri – dhe “zekat”, një taksë e pasurisë prej 2.5%. Sipas Mullah Yaqoob, të ardhurat nga taksat – të cilat gjithashtu mund të konsiderohen si zhvatje – sjellin rreth 160 milionë dollarë në vit. Meqenëse disa nga ata që tatohen janë kultivues të lulekuqes, mund të ketë një mbivendosje financiare midis të ardhurave nga taksat dhe të ardhurave nga droga.
4. Donacione bamirësie – 240 milionë dollarë
Talibanët marrin kontribute të fshehta financiare nga donatorët privatë dhe institucionet ndërkombëtare në të gjithë globin.
Shumë dhurime për talibanët janë nga bamirësi dhe fonde private të vendosura në vendet e Gjirit Persik, një rajon historikisht simpatizues i kryengritjes fetare të grupit. Këto donacione arrijnë nga 150 milionë dollarë deri në 200 milionë dollarë çdo vit, sipas Qendrës Afganistane për Kërkime dhe Studime Politike. Këto organizata bamirëse janë në listën e grupeve të Departamentit të Thesarit të SHBA si financuese të terrorizmit.
Qytetarët privatë nga Arabia Saudite, Pakistani, Irani dhe disa vende të Gjirit Persik gjithashtu ndihmojnë në financimin e talibanëve, duke kontribuar me 60 milionë dollarë të tjerë në vit në Rrjetin Haqqani të lidhur me talebanët, sipas agjencive amerikane të antiterrorizmit.
5. Eksportet – 240 milionë dollarë
Pjesërisht për pastrimin e parave të paligjshme, talebanët importojnë dhe eksportojnë mallra të ndryshme të përditshme të konsumit, sipas Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara.
Filialet e njohura të biznesit përfshijnë kompaninë shumëkombëshe Noorzai Brothers Limited, e cila importon pjesë makinash dhe shet automjete të montuara dhe pjesë këmbimi të automobilave.
Të ardhurat neto të talebanëve nga eksportet mendohet të jenë rreth 240 milionë dollarë në vit.
Kjo shifër përfshin eksportin e lulekuqes dhe mineraleve, kështu që mund të ketë mbivendosje financiare me të ardhurat nga droga dhe të ardhurat nga minierat.
6. Pasuritë e paluajtshme – 80 milionë dollarë
Talibanët kanë prona të paluajtshme në Afganistan, Pakistan dhe vende të tjera potencialisht, sipas Mullah Yaqoob dhe TV pakistanez SAMAA. Yaqoob tha se të ardhurat vjetore të pasurive të patundshme të NATO -s janë rreth 80 milionë dollarë.
7. Shtete të veçanta
Sipas raportimit të BBC -së, një raport i klasifikuar i CIA -s vlerësoi në vitin 2008 se talebanët kishin marrë 106 milionë dollarë nga burime të huaja, veçanërisht nga shtetet e Gjirit.
Sot, sipas burimeve të shumta amerikane dhe ndërkombëtare, qeveritë e Rusisë, Iranit, Pakistanit dhe Arabisë Saudite besohet se financojnë talebanët. Ekspertët thonë se këto fonde mund të arrijnë deri në 500 milionë dollarë në vit, por është e vështirë të vendosësh një shifër të saktë.
Kjo është arsyejs që populli shqiptar tashme i mësuar me nje mashtrues, një drogaxhi, dhe hajdut votash, reagon keq.
Reagon keq…
Jo se nuk dëshiron të presi dhe mbrojë emigrantë që po luftojnë me vdekjen për lirinë e tyre, por sepse është trembur dhe nuk beson më në marveshjet e fshehta të një narko -kryeministri, i cili për momentin, shet jo vetëm interesat kombetare, por edhe bythen e vet .
Ky eshte problemi .
Jo mikpritja jonë për disa njeres që luftojnë per të shpetuar nga vdekja si shumë nga ne dikur …
Familjarët e shqiptarëve të zhdukur të Kosovës gjatë masakrës nga serbët i kanë bërë kërkesë me shkrim Sotiraq Filos që të anulojë ardhjen në Këngëtarit .
Ata kanë bërë arsyet pse kjo performancë e tij në Shqipëri duhet të anulohet, kjo për faktin se nën ritmin e muzikës së tij janë kryer krime lufte në Kosovë.
”E kaluara jonë ndonse nuk është e largët, ajo vazhdon të jetë shumë e rëndë për ne. Dhunimi në kohë terrori është ështe shumë me i lehtë i pranueshem , se sa kur ndodh ne kohë lirie.
Sot familjet e personave te zhdukur, dhunohen në baza ditore perkitazi me humbjen e cila ju është shkaktuar. Andaj ju lutemi te mos na lëndoni më shumë këto familje dhe ju kërkojmë tè anuloni pjesmarrjen e Goran Bregoviçit dhe çdo këngetari e artisti sërb që frymezoi kryerjen d krimeve mbi popullaten shqiptare.
Kategoria më e goditur nga lufta në Kosovë janë familjarët e 1632 të zhdukurve . , të cilët nëpërmjet kësaj letre kanë shprehur njëzëri dhimbjen e tyre karshi kësaj situate e që i lëndon më së shumti kategorinë më të goditur nga lufta e fundit në Kosovës , familjarët e 1632 të zhdukurve .
Ata thonë se pjesëmarrja e Bregoviçi do t’i lëndojë tejmase dhe do ia rikthej dhimbjen e tyre për këto 22 vite paslufte .
Cilët janë 10 Flamujt më të vjetër në botë – Në renditje edhe flamuri i kombit Shqiptar
Të gjurmosh origjinën e saktë të çdo flamuri nga e gjithë bota mund të jetë e vështirë pasi shumë prej tyre nuk kanë histori konkrete. Disa nga flamujt më të vjetër kanë histori që bazohen në legjenda, të cilat mund të mos jenë të sakta historikisht. Për më tepër, flamujt shpesh pësojnë disa ndryshime dhe është e rrallë që flamuri i një vendi të duket i njëjtë me atë që ishte kur u përdor për herë të parë. Përkundër këtyre sfidave, është përpiluar një listë nga oldest.org që përfaqëson më së miri atë që besohet gjerësisht se janë flamujt më të vjetër në botë.
Spanja Viti i parë i përdorur: 1785
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1981Ju pëlqen!
Emri Zyrtar: Rojigualda
Ngjyrat kryesore: Tribanda e kuqe dhe e verdhë me stemën spanjolle
Flamuri aktual i Spanjës gjurmon historinë e tij në shenjën detare të vendit të 1785 i njohur si Pabellón de la Marina de Guerra. Dizajni i flamurit u zgjodh personalisht nga Mbreti Charles III i Spanjës nga 12 flamuj të ndryshëm të projektuar nga Antonio Valdés y Bazán. Gjatë dekadave të ardhshme, flamuri u përdor kryesisht mbi fortesat bregdetare, kazermat detare dhe pasuritë e tjera detare.
Flamuri nuk u përdor nga një njësi spanjolle e tokës deri në 1820 dhe nuk u përdor jashtë qëllimeve ushtarake deri në 1843 kur Mbretëresha Isabella II e Spanjës bëri zyrtar flamurin. Që atëherë, skema e ngjyrave të kuqe dhe të verdhë të flamurit ka mbetur në takt (me përjashtim të periudhës së Republikës së Dytë nga 1931 – 1939) me ndryshimin e vetëm stemës.
Rusia Viti i parë i përdorur: 1696
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1993
Emri zyrtar: Триколор (Trikolor)
Ngjyrat kryesore: tribandë e bardhë, blu dhe e kuqe
Versioni modern i flamurit rus u miratua për herë të parë në 1696 nga Tsardom i Rusisë, por nuk ka qenë në përdorim të vazhdueshëm për shkak të historisë së trazuar të Rusisë. Flamuri trengjyrësh është përdorur dhe shpërdoruar disa herë gjatë gjithë historisë së Rusisë dhe më në fund u restaurua në 1993. Flamuri i Rusisë duket shumë i ngjashëm me flamurin Hollandez dhe sipas dy historive të ndryshme të origjinës kjo ishte e qëllimshme. Të dy historitë lidhin flamurin trengjyrësh të Rusisë direkt me atë të përdorur në Hollandë. Sipas të dy tregimeve, një car rus (ose Aleksi I ose Pjetri i Madh) u frymëzua për të valvitur flamurin e tij detar pasi dëshmoi flamujt detarë të përdorur nga Hollandezët.
Japonia Viti i parë i përdorur: shek. XVI, ndoshta më i vjetër
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1870
Emri Zyrtar: Nisshōki i Hinomaru
Ngjyrat kryesore: E bardhë me diell të kuq
Ashtu si shumë prej flamujve më të vjetër, origjina e flamurit japonez është e mbështjellë me mite dhe legjenda. Japonezët e konsiderojnë 660 pes si datën e themelimit të vendit dhe ata besojnë se Perandori i parë i Japonisë ishte një pasardhës i perëndeshës së diellit Amaterasu. Për shkak të kësaj historie (legjendare), simboli i diellit ka qenë gjithmonë i rëndësishëm në Japoni, veçanërisht në flamurin e vendit. Përdorimi i parë i regjistruar i një flamuri me motiv dielli në Japoni daton në 701, nëse kjo histori është e vërtetë, kjo do ta bënte flamurin e Japonisë më të vjetrin. Sidoqoftë, kjo histori shpesh diskutohet dhe jashtë Japonisë por flamuri i vendit rrallë konsiderohet më i vjetri në botë. Flamuri më i vjetër ekzistues japonez daton vetëm para shekullit të 16-të dhe përsëri, vjen me histori legjendare që e vendos atë nga shekulli i 11-të.
Hollanda Viti i parë i përdorur: c.1572
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1937
Emri zyrtar: Flamuri i Mbretërisë së Hollandës
Ngjyrat kryesore: tribandë e kuqe, e bardhë dhe blu
Flamuri modern Hollandez (Hollandë) është një ndryshim i Flamurit të Princit i përdorur nga William Prince of Orange në Revoltën Hollandeze kundër Mbretit Philip II të Spanjës gjatë fundit të shekullit të 16-të. Ky flamur me tre ngjyra ishte fillimisht portokalli, i bardhë dhe blu. Përfundimisht, shiriti i sipërm portokalli u ndryshua në të kuq diku pas 1630. Sipas CIA World Factbook, ndryshimi i ngjyrës mund të ketë qenë për shkak të kalimit të ngjyrës portokalli në të kuqe me kalimin e kohës. Për më tepër, Cact Factbook e konsideron flamurin Hollandez si trengjyrëshin më të vjetër në përdorim të vazhdueshëm. Ky pretendim ndihmohet nga fakti se shumica e flamujve më të hershëm përdornin vetëm dy ngjyra.
Suedia Viti i parë i përdorur: c.1562, ndoshta më herët
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1906
Emri zyrtar: Asnjënull
Ngjyrat kryesore: Blu me kryq të verdhë nordik
Historia e flamurit suedez mund të jetë e vështirë të gjurmohet pasi ekzistojnë disa histori të ndryshme rreth origjinës së tij. Disa teori sugjerojnë që bluja dhe e verdha e flamurit janë përdorur nga gjykata mbretërore Suedeze që prej të paktën 1275. Një histori tjetër thotë se ngjyrat e flamurit u frymëzuan nga stema e tanishme suedeze nga 1442. Disa nga flamujt më të vjetër të ruajtur Suedisht tregojnë se ngjyrat e flamurit të hershëm mund të kenë qenë në të vërtetë blu dhe e bardhë. Në fakt, përshkrimi i parë ligjor i flamurit me një kryq të verdhë në një sfond blu daton vetëm në 1562.
Zvicra Viti i parë i përdorur: c.1470, ndoshta më herët
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1889
Emri zyrtar: Asnjë
Ngjyrat kryesore: E kuqe me kryq të bardhë
Flamuri i Zvicrës është një nga vetëm dy flamuj katrorë të shtetit sovran në botë, tjetri i përket Qytetit të Vatikanit. Edhe pse zyrtarisht flamuri është katror, anijet zvicerane dhe organet joqeveritare shpesh valvisin një version drejtkëndëshe të flamurit zviceran. Historia e flamurit zviceran mund të gjurmohet në tre legjenda të ndryshme: Legjioni Theban, Reichssturmfahne (Flamuri i Luftës Perandorake) gjatë shekullit të 12-të dhe Arma Christi në shekullin e 13-të. Ndërsa të gjitha këto grupe mund të kenë përdorur një flamur të kuq me kryq të bardhë, flamuri katror u përdor për herë të parë diku në vitet 1470. Simboli i Kryqit të Kuq (një kryq i kuq në një sfond të bardhë) është një e anasjelltë e drejtpërdrejtë i flamurit zviceran. Ky simbol u bë simboli origjinal i mbrojtjes i shpallur nga konventa e parë e Gjenevës dhe i bën nderim themeluesit të Kryqit të Kuq, Zvicerian Henry Dunant.
Shqipëria/ Shqiptarët Viti i parë i përdorur: c.1443, ndoshta më herët
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1912
Emri Zyrtar: Flamuri Kombëtar
Ngjyrat kryesore: E kuqe me një shqiponjë të zezë dykrenare
Imazhet e një shqiponje të zezë dykrenare në një sfond të kuq u përdorën nga familjet fisnike të Shqipërisë që nga Mesjeta. Këto familje huazuan shqiponjën dykrenare nga flamuri i Perandorisë Bizantine. Dizajni i flamurit modern të Shqipërisë gjurmohet drejtpërdrejt në stemën e Shtëpisë së Kastriotit. Gjergj Kastriot Skënderbeu përdori një flamur të kuq me një shqiponjë të zezë dykrenare kur drejtoi një revoltë kundër Perandorisë Osmane që rezultoi në pavarësinë e Shqipërisë. Që atëherë, simboli i shqiponjës dykrenare është ripërdorur nga nacionalistët shqiptarë sa herë që vendi ka luftuar për pavarësinë e tij. Flamuri u miratua zyrtarisht në 1912.
Letonia Viti i parë i përdorur: rreth 1279
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1918; ri-miratuar në 1990
Emri zyrtar: Asnjë
Ngjyrat kryesore: E kuqe me brez të hollë të bardhë
Flamuri Letonez duket i ngjashëm me shumë prej flamujve më të vjetër në botë, të cilët gjithashtu kanë një skemë ngjyrash të kuqe dhe të bardhë. Ndërsa askush nuk e di me siguri se kur u përdor për herë të parë flamuri kuqezi në Letoni, ka prova historike që tregojnë se flamuri mund të ishte përdorur qysh në shekullin e 13-të. Një flamur i kuq me një shirit të bardhë u përmend për herë të parë në Kronikën Rhymed të Livonia, flamuri u përdor në 1279 gjatë një beteje midis fiseve antike Letoneze nga Cēsis. Flamuri kuq e bardhë u miratua zyrtarisht në 1918 dhe u përdor derisa filloi pushtimi Sovjetik i Letonisë në 1940. Flamuri i Letonisë së pavarur u rikuperua përfundimisht në 1990.
Austri Viti i parë i përdorur: c. fundi i shekullit të 12-të, por e dokumentuar zyrtarisht në 1230
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1918
Emri zyrtar: Asnjë
Ngjyrat kryesore: Tribanda e kuqe dhe e bardhë
Flamuri i Austrisë është shpesh një nga pretendentët kryesorë për flamurin më të vjetër në botë. Tribanda e kuqe dhe e bardhë mund të jetë përdorur që në 1105 dhe bazohet në stemën e dinastisë mesjetare Babenberg. Edhe pse kjo i paraprin flamurit danez me një shekull, përdorimi i parë i dokumentuar zyrtar i triband nuk ndodhi deri në 1230. Sipas legjendës austriake, flamuri i vendit u shpik nga Duka Leopold V i Austrisë si pasojë e luftimeve të tij gjatë Rrethimit të Akrit (1189 – 1191). Ndërsa kjo histori ndoshta nuk është e vërtetë, sundimtarët e Austrisë kanë përdorur ngjyra të kuqe të bardhë të kuqe prej fundit të shekullit të 13-të.
Danimarka Viti i përdorur për herë të parë: c.1219, ndoshta më herët
Viti i Miratuar Zyrtarisht: 1625
Emri Zyrtar: Dannebrog
Ngjyrat kryesore: E kuqe me kryq të bardhë nordik
Megjithëse disa vende pretendojnë të kenë flamurin më të vjetër, flamuri i Danimarkës konsiderohet gjerësisht se është flamuri më i vjetër ekzistues në botë. Zyrtarisht, flamuri njihet si Dannebrog dhe tregon historinë e tij që prej së paku 1219. Flamuri njihet nga Libri i Rekordeve Botërore Guinness si flamuri kombëtar më i vjetër i përdorur vazhdimisht. Sipas legjendës, flamuri ra nga qielli gjatë një beteje në Lyndanisse, Estoni. Ndërsa legjenda mund të jetë shfaqur rreth vitit 1500, ka prova se një flamur i kuq me një kryq të bardhë ishte duke u përdorur nga danezët që nga rreth 1340 – 1370. Dannebrog është treguar në një Gelre Armorial nga rreth kësaj kohe së bashku me stemën e mbreti i Danimarkës në atë kohë. (Burimi: oldest.org)
Njejtë me ‘to janë sekti i pseudoantikomunistëve, d.m.thënë i atyre “majmunëve” që edhe pse vijnë nga persekutimi i lejnë rrugë “mendimit spontan” dhe pasi molepsen me ” frymë ” moderniste” ( nënkupto anarshiste!) – huazojnë tekat, fjalorin,, shterpësinë e të gjykuarit dhe shfaqin me pompozitet leksikun e vampirëve.
Por në këtë postim shqetësimi im lidhet me “murrashët” që hiqen si të djathtë të modelit “pa kompromis” por në fakt janë shpinëthyer të mirëfilltë.
Asnjë syresh nuk merr të demaskojë realitetin e zhigatur të sotëm, po u ka ngelur ora te sharjet dhe shpifjet në adresë të PD dhe liderit historik Berisha.
Ndërsa për kryetarin aktual mjaftohen me etiketime më të buta.
Kur i pyet këta “majmunë”, përse punuan figurat e shquara të disidencës si Arbnori, dr. Spahija, Toto, Vrioni, Kalakulla, Kostreci etj, me dr. Berishën, sojlitë nuk japin përgjigje konkrete por hidhen degë më degë , ngrehalucen dhe zhurmojnë e broçkullat si u vjen doresh, por pa harruar veprën e baltëhedhjes.
Veton Surroi: Baton Haxhia bashkëpunëtor i shërbimit sekret serb
Këtë do ta zbulonim, vetëm pas lufte, të gjithë ne të tjerët që në një mënyrë a tjetër e kishim njohur bashkëpunëtorin e Shërbimit sekret serb. Dhe, kjo çështje do të riaktualizohej brenda strukturave shtetërore të Shqipërisë kur personi në fjalë do ta kërkonte shtetësinë e Shqipërisë.
Çka e bashkon Goran Bregoviqin me një bashkëpunëtor të kryeministrit të Shqipërisë, vendimin e V.Intzkos për gjenocid dhe aktgjykimin e J.Stanishiqit, shef i Shërbimit sekret serb? Një bashkëpunëtor i deritanishëm e i afërt i kryeministrit të Shqipërisë ka bashkëpunuar me Shërbimin sekret serb në Kosovë.
Ky konstatim nuk është pjesë e konspiracioneve të rëndomta mbi ‘spiunllëkun’ të këtij apo atij personi. Bashkëpunëtori i deritanishëm i afërt i kryeministrit të Shqipërisë këtë e ka pranuar publikisht në Gjykatën Ndërkombëtare për Ish-Jugosllavinë në Hagë. Ka pranuar se Shërbimi sekret serb i ka kërkuar që të ndihmojë të hapet një proces negociatash me një figurë të respektuar shqiptare të Kosovës në mënyrë që të shmanget negociata me dr.Rugovën, figurë prijëse e shqiptarëve të Kosovës e njëkohësisht që prej pozicionit të dr.Rugovës për pavarësi të vendit të kalohet në pozicion të ‘Republikës së tretë’ brenda ‘RFJ-së’. Bashkëpunëtori këtë kërkesë e ka zbatuar.
Këtë do ta zbulonim, vetëm pas lufte, të gjithë ne të tjerët që në një mënyrë a tjetër e kishim njohur bashkëpunëtorin e Shërbimit sekret serb. Dhe, kjo çështje do të riaktualizohej brenda strukturave shtetërore të Shqipërisë kur personi në fjalë do ta kërkonte shtetësinë e Shqipërisë. Atëbotë, e në kundërshtim me procedurat ligjore, do të shmanget informata mbi bashkëpunimin me Shërbimin sekret serb dhe do të jepej shtetësia nga presidenti në detyrë.
Gjatë ditëve të kaluara të kësaj vere të nxehtë do të zhvillohen tri procese, që do të më shërbejnë për të përkujtuar rastin e bashkëpunëtorit. I pari është vendimi i Valentin Intzkos, tashmë ish-kryeadministrator ndërkombëtar i BeH-së, që të shpallë mohimin e gjenocidit në BeH si vepër penale. I dyti është shpallja e aktgjykimit të Jovica Stanishiqit, shef i dikurshëm i Shërbimit sekret serb (që i kërkoi favore bashkëpunëtorit) me të cilin veprimtaria e tij në luftën e Bosnjë-Hercegovinës trajtohet si vepër e ndërmarrjes së përbashkët kriminale të shtetit të tij, Serbisë. Dhe i treti është zallamahia rreth ftesës që Goran Bregoviqi, një figurë prijëse e rokut jugosllav të viteve ‘80 dhe tashmë figurë ndërkombëtare e muzikës, të marrë pjesë në Festivalin e Birrës në Korçë.
Valentin Intzko tregoi se kishte imponuar ligjin mbi mohimin e gjenocidit në këtë kohë për arsye të thjeshtë, sepse vetëm tash u bë i plotfuqishëm aktgjykimi i Radovan Karaxhiqit, ish-prijës i serbëve të BeH-së, me të cilin ai gjykohej, mes tjerash, edhe për gjenocidin në Srebrenicë. Pra, ndonëse vepra e gjenocidit qe kryer më 1995, vetëm më 2021 është e mundur, me dënimin e Karaxhiqit që kjo vepër penale është sanksionuar si e tillë, rrjedhimisht mohimi i saj përbën vepër tjetër penale, sipas traditës më të mirë evropiane të ndërtuar pas gjykimeve të Nyrembergut në Gjermaninë pas-naziste. Kjo është me rëndësi të jashtëzakonshme për identitetin e Bosnjë-Hercegovinës, shtet në të cilin pasardhësit e Radovan Karaxhiqit, të shpërblyer me Republikën serbe, ndërtojnë politikën e tyre mbi mohimin e gjenocidit. Për ta, gjenocidi në Srebrenicë ishte pjesë e luftës, ‘ku të gjithë vranë të gjithë të tjerët, të gjithë ishin përgjegjës, të gjithë ishin viktima’.
Gjykimi i Jovica Stanishiqit tregoi se nuk ishin të gjithë përgjegjës e as të gjithë viktima. Ai u dënua sepse, ndonëse nuk ishte përgjegjës i drejtpërdrejtë për vrasjet në BeH, ishte përgjegjës sepse qe në krye të një ndërmarrjeje të përbashkët kriminale, që kishte për qëllim dëbimin me dhunë të boshnjakëve myslimanë nga shtëpitë e veta dhe vendosjen e mbisundimit serb në ato territore. Kjo ndërmarrje e përbashkët kriminale, sipas aktgjykimit, kishte mbështetjen e plotë organizative të Republikës së Serbisë.
Dhe Goran Bregoviqi, një simbol i muzikës së ish-Jugosllavisë, i ftuar në Festivalin e Korçës nxiti fërkimin e radhës e bukur intensiv politik e kulturor në diskurset publike të Kosovës e Shqipërisë. Në të folmen shqipe u ravijëzua konfrontimi i argumentit mbi të drejtën që shqiptarët të ftojnë figura kulturore që nuk e kalojnë një provim imagjinar moral (e të tillë janë të gjithë) mbi qëndrimin ndaj luftës në Kosovë (apo nëse tëhollohet, edhe ndaj Milosheviqit, Bosnjës, etj.).
Të tri proceset kanë një emërtim të përbashkët, të luftës së papërfunduar e vonesës për ta pranuar këtë. Ligji për mohimin e gjenocidit në BeH nxori në pah atë që do të duhej të ishte shtyllë morale e ndërtimit të BeH-së para një çerekshekulli. Pra, që në vitin 1996 do të duhej të ishte e qartë se shtylla morale e ndërtimit të shtetit demokratik të BeH-së do të ishte që nuk mund të mohohet gjenocidi, ashtu siç nuk është e paramendueshme sot që të ekzistojë një demokraci shembullore evropiane në Gjermani e që të mos mbështetet mbi shtyllën morale të dënimit të gjenocidit. Fakti që kjo bëhet më 2021 tregon se lufta në BeH, përfshirë gjenocidin, vazhdon në inversionin e Von Clauzeëitzit, që thoshte se lufta është vazhdimi i politikës me mjete të tjera, vazhdim i luftës me mjete të tjera.
Dhe, kjo është një çështje me rëndësi për Serbinë. Dënimi i J.Stanishiqit nxori në një shkallë më të lartë atë që kishte bërë më herët Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, e cila në padinë e BeH-së për gjenocid në Bosnjë-Hercegovinë kishte konstatuar se Serbia nuk ishte përgjegjëse për organizim e ekzekutim, por ishte përgjegjëse për mosveprim për ta penguar atë. Në këtë rast, Serbia u dënua, nëpërmjet Stanishiqit, për ndërmarrje të përbashkët kriminale në Kroaci e BeH, pra shteti kishte ndërmarrë veprime për të ndihmuar krimet kundër njerëzimit në pika të ndryshme ndaj kroatëve dhe boshnjakëve myslimanë.
Goran Bregoviqi hyn në këtë rrëfim si një artist i Sarajevës, i ikur në Beograd gjatë luftës e pastaj edhe në vende të Evropës. Ka mundur, por nuk e ka bërë, të dënojë masakrën që i bëhet qytetit të tij të lindjes nga ana e forcave serbe. Nuk ka mundur të kontrollojë se këngët e tij do të shërbejnë për njësitet paramilitare që do të hyjnë në Gjakovë dhe nga altoparlantët do të shënojnë momentin dramatik të vendimit të ekzekutimit të fëmijëve, grave e burrave të atij qyteti.
Debati rreth pjesëmarrjes së Goran Bregoviqit në Festivalin e Birrës në Korçë nuk është real, nuk ka të bëjë me të vërtetën. Çdo artist nga kudo do të shkojë në një festival birre dhe kjo nuk është fare çështje.
Çështja është se luftërat e ish-Jugosllavisë nuk kanë përfunduar. Po, Sllovenia është vend i pavarur dhe anëtar i BE-së. Dhe po, Kroacia është gjithashtu vend anëtar i BE-së, por për Serbinë është vend i cili ka spastruar pothuajse të gjithë serbët nga andej.
Dhe, kjo është politika serbe e pothuajse një dhjetëvjetëshi të kaluar e një dhjetëvjetëshi në ardhje. Për Serbinë luftërat nuk kanë përfunduar, sepse Serbia u nis në luftë duke deklaruar se serbët nuk mund të jenë pakicë. Pra, nuk mund të jenë pakicë në BeH, Mal të Zi, Kosovë; rrjedhimisht, nuk mund të thuhet se lufta ka përfunduar derisa të arrihet që serbët të jenë popull shumicë a me të drejtë shumice.
Për Kosovën, të tejndieshme ndaj çdo gjëje që ka të bëjë me serbët e Serbinë, Bregoviqi është edhe një argument se si Serbia nuk e kupton atë që Kosova ende nuk po arrin ta shprehë, se lufta për të nuk ka përfunduar, se Kosova ende po jeton në luftë.
Për Shqipërinë zyrtare, që përpiqet ta shikojë Ballkanin nga racionaliteti i një Evrope të shekullit XXI të aspiruar sot nga parisienët, lisbonasit dhe talinasit, Kosova është ai kushëriri i varfër i fshatit që ta përkujton prejardhjen, dhe kështu pengon që ti ta adhurosh G.Bregoviqin dhe bendin e tij, të cilin banorët e Prishtinës për herë të parë e panë në sallën 25 Maji, më 1975, pak a shumë kur në burg futej Todi Lubonja, sepse në festivalin e këngës që ai kishte organizuar në RTSH këngët që u kënduan nuk ishin brenda kutit të Enver Hoxhës.
Debati në të dy anët e kufirit që ndan në shumicë shqiptarët më duket temporal. Pra, Shqipëria zyrtare nuk pranon se kjo luftë nuk ka përfunduar e Kosova zyrtare nuk po arrin që t’ia shpjegojë të kundërtën, se lufta po vazhdon me mjete të tjera. Ndërkohë Shqipëria dhe Kosova zyrtare madje legjitimuan një bashkëpunëtor të Shërbimit sekret serb: nëse ai është pjesë e sferës publike, pse nuk bëka Goran Bregoviqi?
Goran Bregoviqi, siç ka qejf ta quajë veten, muziktar i dasmave dhe vdekjeve, kështu bëhet një viktimë kolaterale, bëhet këngëtari i luftërave të papërfunduara. Bashkëpunëtori i Shërbimit sekret, për dallim, mbetet pjesëmarrës aktiv i atyre luftërave.
Për më tepër ky debat është i vendosur në një makroplan evropian: BE-ja dhe SHBA-ja po përpiqen që nga viti 1999 ta bindin veten dhe të tjerët se luftërat në Ballkanin Perëndimor kanë përfunduar, por nuk po shënojnë shumë sukses. Bashkëpunëtori dhe Bregoviqi po tregojnë se gjendja është ndryshe.
We, Members of the European Parliament, note with concern and regret the decision of the European Union to be represented by Enrique Mora, Deputy Secretary General and Political Director of the European External Action Service, at the inauguration of the incoming Iranian president Ebrahim Raisi. Sending such senior representation to the inauguration of a president with such a dark record, at this sensitive time, contradicts European commitments to uphold and stand up for human rights.
President Raisi was shepherded into office through a sham election, boycotted by millions of Iranian citizens, which was intended to reinforce conservatives within the Iranian regime and deny any real choice to the people of Iran. He has an appalling record of personal responsibility for the most heinous of human rights abuses. Raisi earned his reputation as the ‘Hangman of Tehran’ for his role in the execution of thousands of political prisoners and opponents in the late 1980s. He is personally sanctioned by the US government for his actions. More political opponents have been executed during his tenure as head of the judiciary which began in 2019, including wrestler Navid Afkari and journalist Ruhollah Zam.
It is hardly fitting to honour President Raisi’s inauguration with the presence of one of the EU’s most senior diplomats. It seems even more incongruous given Mr. Mora’s senior role in coordinating the nuclear talks in Vienna. His presence risks giving the impression that the EU’s overwhelming concern is the nuclear agreement, to the point of ignoring severe Iranian human rights abuses. While mass protests against the regime are taking place across Iran, the EU comes across as ignoring the voice of the Iranian people.
Moreover, it comes across as ignoring Iran’s violent and destabilizing regional policies. The inauguration occurs just days after British, US and Romanian governments unequivocally blamed Iran for a murderous drone attack on the Mercer Street, a civilian ship navigating international waters off the coast of Oman, which killed two European citizens a British and a Romanian.
It is time for the EU to send a clear message to Iran that Europe will not turn a blind eye either to human rights abuses or acts of terror and piracy, and that Iran will face consequences for its actions. Honouring the inauguration of the ’Hangman of Tehran’ only serves to encourage such behaviour.
Your sincerely,
MEP David Lega MEP Carmen Avram MEP Anna Fotyga MEP Antonio Lopez-Isturiz White MEP Bert-Jan Ruissen MEP Petras Auštrevičius MEP Andrey Kovatchev MEP Lucas Mandl MEP Tomáš ZdechovskyLetter-to-HRVP-Borrell-regarding-IranLadda
Letër Borrell në lidhje me Iranin I nderuar Përfaqësues i Lartë/Nënkryetar,
Ne, Anëtarët e Parlamentit Evropian, vërejmë me shqetësim dhe keqardhje vendimin e Bashkimit Evropian për t’u përfaqësuar nga Enrique Mora, Zëvendës Sekretar i Përgjithshëm dhe Drejtor Politik i Shërbimit Evropian të Veprimit të Jashtëm, në përurimin e presidentit të ardhshëm iranian Ebrahim Raisi. Dërgimi i një përfaqësimi të tillë të lartë në inaugurimin e një presidenti me një rekord kaq të errët, në këtë kohë të ndjeshme, bie ndesh me angazhimet evropiane për të mbështetur dhe mbrojtur të drejtat e njeriut.
Presidenti Raisi u fut në detyrë përmes një zgjedhjeje të rreme, të bojkotuar nga miliona qytetarë iranianë, e cila kishte për qëllim të forconte konservatorët brenda regjimit iranian dhe të mohonte çdo zgjedhje të vërtetë për popullin e Iranit. Ai ka një rekord të tmerrshëm të përgjegjësisë personale për abuzimet më të tmerrshme të të drejtave të njeriut. Raisi fitoi reputacionin e tij si “Xhelati i Teheranit” për rolin e tij në ekzekutimin e mijëra të burgosurve politikë dhe kundërshtarëve në fund të viteve 1980. Ai është sanksionuar personalisht nga qeveria amerikane për veprimet e tij. Më shumë kundërshtarë politikë janë ekzekutuar gjatë qëndrimit të tij si kreu i gjyqësorit i cili filloi në vitin 2019, përfshirë mundësin Navid Afkari dhe gazetarin Ruhollah Zam.
Nuk është aspak e përshtatshme të nderohet përurimi i Presidentit Raisi me praninë e një prej diplomatëve më të lartë të BE -së. Duket edhe më e paqëndrueshme duke pasur parasysh rolin e lartë të zotit Mora në koordinimin e bisedimeve bërthamore në Vjenë. Prania e tij rrezikon të krijojë përshtypjen se shqetësimi dërrmues i BE -së është marrëveshja bërthamore, deri në pikën e injorimit të abuzimeve të rënda iraniane të të drejtave të njeriut. Ndërsa protestat masive kundër regjimit po zhvillohen në të gjithë Iranin, BE duket se po injoron zërin e popullit iranian.
Për më tepër, ajo vjen si injorim i politikave rajonale të dhunshme dhe destabilizuese të Iranit. Inagurimi ndodh vetëm disa ditë pasi qeveritë britanike, amerikane dhe rumune fajësuan pa mëdyshje Iranin për një sulm vrasës me dron në rrugën Mercer, një anije civile që lundronte në ujërat ndërkombëtare në brigjet e Omanit, e cila vrau dy qytetarë evropianë një britanik dhe një rumun.
Tani është koha që BE -ja t’i dërgojë një mesazh të qartë Iranit se Evropa nuk do t’i mbyllë sytë as për shkeljet e të drejtave të njeriut, as për aktet e terrorit dhe piraterisë, dhe se Irani do të përballet me pasoja për veprimet e tij. Nderimi i inaugurimit të “Xhelatit të Teheranit” shërben vetëm për të inkurajuar një sjellje të tillë.
Sinqerisht nga ana juaj,
Eurodeputeti David Lega Eurodeputetja Carmen Avram Eurodeputetja Anna Fotyga Eurodeputeti Antonio Lopez-Isturiz White Eurodeputeti Bert-Jan Ruissen Eurodeputetja Petras Auštrevičius Eurodeputeti Andrey Kovatchev Eurodeputeti Lucas Mandl Eurodeputeti Tomáš Zdechovsky
Ndaj synohet që përmes një koalicioni PS-PD të krijohet atmosfera e rehabilitimit të krimeve të Ramës dhe ai pas një viti të shkojë në zyrën e presidentit të vendit. Ndërkohë zotin Basha e joshin me të qenit kryeminstër në pranverën e vitit të ardhshëm.
Nëse ndodhin këto dy lëvizje, atëherë ndodh ajo që ka premtuuar Ilir Meta për të marrë në dorë kryesimin e opozitës shqiptare.
Edhe pse me katër deputetë, LSI mbetet e vetmja parti opozitare dhe si e tillë ajo do të përfaqësojnë edhe ata rreth 700 mijë shqiptarë që kanë votuar Partinë Demokratike.
Nga kjo shkojmë te deduksioni tjetër se Partia Demokratike nga parti do të shndërrohet në një sekt, shtojcë e patericë e qeverisjes më brutale dhe më katastrofale që ka patur Shqipëria në historinë e saj.
Demokratët e dinë se PD u rrudh nga fakti se qeverisi katër vite me Lëvizjen Socialiste për Integrim të përfaqësuar më 2009 në parlament me vetëm katër deputetë.
Nëse ajo qeveris me Partinë Socialiste, edhe sikur 70 përqind të qeverisë ta ketë PD, ajo do të rrudhet e shkërmoqet deri në mosekzistencë.
Më 1 Maj dhe 7 Nëntor 1918 patriotët shqiptarë themeluan në Shkodër atë që në histori ne e njohim si “Komiteti Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”. Kjo organizatë politike dhe patriotike u krijua nga emrat e mëdhenj të kombit shqiptar si Hasan Prishtina, Hoxha Kadri Prishtina, Bajram Curri, Bedri Pejani, Niman Ferizi, Sali Nivica e të tjerë. Nuk dua të flas për veprimtarinë atdhetare të këtij Komiteti e as të themeluesve të tij. Por në këtë analizë ka rëndësi të emëtohet emergjenca kombëtare për mbrojtjen e Kosovës.null
Në vitin 1918 Kosova ishte bërë pjesë e Serbisë.
Mbreti Karagjergjoviç e aneksoi atë me dekret të veçantë më 7 shtator 1913.
Në vitin 2021 Kosova është e pavarur nga Serbia, por ende jo anëtare e Kombeve të Bashkuara.
Në vitin 1918 patriotët shqiptarë donin ta mbronin Kosovën duke iu drejtuar Fuqive të Mëdha dhe bërë atë pjesë të debatit në Konferencën e Paqes.
Në vitin 1999 (10 qershor) sipas rezolutës 1244 Kosova është shkëputur përfundimisht nga Serbia.
Këtë e konfirmon edhe vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë i 22 korrikut 2010.
Por në vitin 2016 e këtej Kosova kërcënohet nga Edi Rama dhe Aleksandër Vuçiç. Atë e kërcënoi gjithashtu vetë presidenti i saj, Hashim Thaçi, derisa shkoi në Hagë. Prandaj Komiteti “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” në ditët e sotme nuk adresohet më te Fuqitë e Mëdha. Fuqitë e Mëdha, përkatësisht SHBA-të, Gjermania, Britania e Madhe, Franca, Japonia, NATO si dhe disa Fuqi të Mesme e bënë Kosovën shtet. Ndaj ky Komitet adresohet te përpjekjet për t’i bashkuar të gjithë shqiptarët në Ballkan për ta mbrojtur Kosovën nga miqtë e Serbisë kryesisht në Tiranë, por edhe në Prishtinë. Nuk janë më Fuqitë e Mëdha ato që e shtyjnë Kosovën drejt Serbisë. Është vetë kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, në rolin e Rusisë së sotme e të asaj të vitit 1918.
Komiteti “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” e ditëve të sotme duhet ta mbrojë Kosovën pra nga vetë shqiptarët e serbizuar, nga kryeministri ynë “i votuar” për ta tradhtuar atdheun e kombin e tij.
Edhe nëse Edi Rama do të kishte marrë 99 për qind të votave, si qoftë largu, e drejta e shqiptarëve për t’u mbrojtur prej tij nuk shteron, nuk tjetërsohet dhe nuk asgjësohet.
Kryeministri Rama u përpoq që të merrte nofkën e “babait të kombit” dhe të fitonte admirimin e shqiptarëve në Kosovë e gjithkund në Ballkan e përtej. Por në vend të kësaj duhet të korrë furtunën që ka mbjellur kundër shqiptarëve, sepse është bërë bashkë me presidentin e Serbisë, me qëllim që ta zhbëjnë Kosovën. E nisën me krijimin e Jugosllavisë së Re (në vitet 2016-2017). Vazhduan me projektin e ndarjes së Kosovës (2017-2019) dhe krijimin e Serbisë së Madhe. Derisa erdhën të krijimi i minishengenit ose Ballkanit të hapur për të ringjallur sërishmi Jugosllavinë e Re..
Të gjitha iniciativat e dy anti-shqiptarëve që përfaqësojnë shtetin e Serbisë dhe ekzekutivin e Shqipërisë janë në kundërvënie të Kosovës, të shtetësisë dhe tërësisë territoriale të saj. Ata po bëjnë gjithçka që ta izolojnë shtetin më të ri në Europë. Po shfrytëzojnë edhe pazotësinë e Brukselit në qasjen ndaj dialoogut për zgjidhjen e konfliktit midis Kosovës dhe Serbisë. Ndërkohë që kanë ndihmën e pakursyer të Moskës e Soros për të realizuar tani më Open Balkan.
Të gjitha gjurmët të çojnë në përfundimin se Edi Rama, ashtu si Aleksandër Vuçiq, i ka shpallur luftë Kosovës dhe kërkojnë asgjësimin e saj.
Këtë luftë duhet ta përballojë qeveria dhe institucionet e Kosovës.
Por ka shumë gjëra që ato nuk mund t’i bëjnë.
Prandaj është i domosdoshëm rithemelimi i Komitetit “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”! Ky komitet duhet të ketë për detyrë të mobilizojë shqiptarët në mbrojtjen e Kosovës dhe të kombit shqiptar, si dhe në ruajtjen e vlerave, identitetit dhe vokacionit perëndimor të tyre.
Ky komitet duhet ta paralizojë veprimtarinë anti-shqiptare dhe anti-Kosovë të Edi Ramës dhe Aleksandër Vuçiq.
Ky komitet duhet të ndalojë lidhjet anti-shqiptare të kryeministrit të Shqipërisë me presidentin e Serbisë.
Ky komitet duhet ta mbrojë edhe Shqipërinë nga investitorët grabitqarë serbë. Së paku deri në përmbylljen e kapitullit të konflikteve Kosovë-Serbi. Thënë troç deri në njohjen respektive të të dy shteteve dhe garancinë se Kosova do të jetë jo vetëm shtet i pavarur e sovran, por edhe anëtare e NATO-s, BE-së dhe OKB-së! Ky komitet nuk do të organizojë çeta kryengritëse si në vitin 1918. Por do të organizojë protesta të fuqishme, prej të cilave Rama dhe Vuçiq të mos kenë asnjë mundësi të shtrëngojnë duart së paku në Tiranë dhe në Shkup. Vetëm nëse këtë do ta bënin fshehtësisht!
Shqiptarëve u duhet të rithemelojnë Komitetin e para 103 viteve “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”! Ndryshe Edi Rama nuk mbush me fjalë, as me peticione, as me pankarta si ato të sotmet në Kosovë me mbishkrimin “Unë jam mirë kur është mirë Serbia”- Edi Rama!
Pa zënë vend mirë në një stol të improvizuar nën hijen e një peme të madhe në oborr, Marku, një burrë fisnik i shkuar në moshë tashmë, iu afrua të birit të sapokthyer nga Tirana.
-Ça ishte kjo gjamë mor bir, hyri direkt në temë.
-E ke për Berishën apo për ‘barin që do hamë’?
-Për të dyja. E njëjta gjë është.
-Në fakt ka ndodhur një gjë edhe më e rëndë. Se, Berisha i zgjidh punët e tij vetë, e, ne jemi mësuar të hamë bar.
Marku, një i krishterë katolik nga një fshat i thellë i veriut të Shqipërisë, kishte qenë në shesh kur Sekretari Baker kishte mbajtur fjalimin e famshëm në vitin e largët 1991. Që atë ditë, në murin e dhomës së pritjes së tij qëndronin të varur një kryq me Krishtin e gdhendur në të, një flamur amerikan dhe fotografia e Sali Berishës.
-Si kanë ardhur kohët, vetëm Kryqin mbaje, se atë s’ta hoqi dot as Enver Hoxha. Nga Flamuri vetëm shkopi na ka mbetur, se flamurin e shenjtë tani e mbrojnë ish-sigurimsat dhe fëmijët e Bllokut. Foton e Berishës zhduke se mund të të shpallin sërish kulak, vazhdoi i biri.
Ambasada dhe diplomacia amerikane tashmë është kthyer në ‘Woke’. Një tip Rilindje.
‘Wokeism’ ose “zgjimi” i referohet ndërgjegjësimit mbi paragjykimet racore dhe diskriminimit. Më vonë u zgjerua për të mbuluar edhe çështje të tjera të pabarazisë sociale në lidhje me gjininë dhe orientimin seksual. Në vitet e fundit është përdorur si term për lëvizjet politike të ekstremit të majtë, më theks në politikat e identitetit të njerëzve me ngjyrë, komunitetit LGBT, dhe grave.
Në gushtin e vitit 2019 gazeta e madhe amerikane ‘The New York Times’ themeloi të ashtuquajturin ‘Projekti 1619’, i cili synonte të rishkruante historinë e Shteteve të Bashkuara duke vendosur pasojat e skllavërisë dhe kontributit të amerikanëve me ngjyrë në qendrën e narrativës historike të Shteteve të Bashkuar. Presidenti Trump u kundërpërgjigj duke themeluar një Komision Këshillimor të quajtur ‘Komisioni 1776’, për të mbështetur atë që ai e quante ‘edukimi patriotik’.
Bashke me ‘Projektin 1619’ të gazetës së majtë ‘New York Times’ u avancua edhe ajo që quhet ‘teoria kritike e racës-Critical Race Theory’, një nismë fillimisht e shkollave juridike që më pas u adoptua nga e majta në ShBA, e cila synon rikonfigurimin social të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Republikanët e quajnë ‘Marksizëm të fshehur’.
Një vit më parë, vdekja tragjike e një njeriu me ngjyrë në duart e policisë, George Floyd u përdor si ‘casus belli’ nga një lëvizje radikale e majtë e quajtur ‘Black Lives Matter’ për të djegur e shkatërruar qytetet anë e mbanë SHBA-ve, në emër të protestës kundër dhunës policore, të financuara nga George Soros dhe organizatat e tij, kryesisht nga organizata ‘MoveON”.
Sot nuk kemi një Amerikë, por dy. Një Amerikë që kërkon legalizimin e kanabisit, që lejon abortin edhe në ditët e fundit të shtatzënisë, që emrat ‘nënë’ dhe ‘baba’ kërkon t’i shndërrojë në ‘Personin 1’ dhe ‘Personin 2’, që certifikata e lindjes nuk duhet të shënojë gjininë mashkull apo femër, që i kthen kurrizin himnit kombëtar në shenjë proteste ndaj diskriminimit racor, dhe që refuzon të nderojë flamurin kombëtar. Një Amerikë që rrëzon statujën e George Washington dhe ngre atë të një delinkuenti si George Floyd.
Kemi dhe një Amerikë tjetër, që është e kundërta e kësaj. Kemi Amerikën e parë që është peng e George Soros dhe atyre që qëndrojnë prapa tij, kemi dhe një Amerikë tjetër, atë të partisë republikane, nën sundimin e Donald Trump.
Kemi një Amerikë që tundet si lavjerrës nga një palë zgjedhje në tjetrën. Sa më majtas shkon në një palë zgjedhje, aq më djathtas shkon në zgjedhjet e tjera.
Një Amerikë ku ikën një ‘socialist’ si Obama për t’i lëshuar vendin një personi si Donald Trump.
Një Amerikë ku ikën një ‘wokeist’ si Biden, për t’i lëshuar vendin një Trump-i tjetër.
Një Amerikë që luftën e brendshme ideologjike e eksporton jashtë.
Një Amerikë sot, që në njërën anë mban Edi Ramën, Aleksandër Vuçiç, Zoran Zaev, dhe në anën tjetër godet Jaroslaw Kaczynski-n, dhe partinë e tij konservatore ‘Ligj dhe Drejtësi’ në Poloni; Viktor Orban dhe partinë e tij konservatore ‘Fidesz’ në Hungari, Benjamin Netanjahun dhe partine e tij konservatore ‘Likud’; Mateo Salvinin dhe partinë e tij konservatore ‘Lega Nord’ në Itali, e, sigurisht Sali Berishën e Partinë Demokratike.
Pa përmendur Ukrainën dhe historinë e saj tragjike të vitit 2014.
E parë nën këtë vështrim, askujt nuk duhet t’i vijë çudi që ambasadorja ‘woke’ e SHBA-ve citon Enver Hoxhën, si litarin në shtëpinë e të varurit, (edhe pse Parlamenti Europian me një Rezolutë të vitit 2019 i ka barazuar krimet e nazizmit me ato të komunizmit dhe u bën thirrje qeverive që të ndalojnë dhe dënojnë glorifikimin e tyre), dhe retushon pamjet e vizitës së Sekretarit Baker në Tiranë, bash si ‘Projekti 1619’ i të majtës amerikane.
Në këto kushte, Sali Berishës dhe Partisë Demokratike nuk i mbetet gjë tjetër, veçse të mbijetojë e të presin zgjedhjet e vitit 2024 në SHBA, ashtu si konservatorët e tjerë anë e mbanë Europës.
Kurse Marku i presekutuar nga regjimi i ‘Qoftëlargut’, flamurin amerikan që e mban të shenjtë, bën mirë ta fusë në një sënduk, për ta nxjerrë ditën kur një ambasador amerikan të mos citojë më Enver Hoxhën.
Ambasada Amerikane në reagimin për deklaratat e ish-Kryeministrit Sali Berisha, i cili kërkoi fakte dhe transparencë lidhur me vendimin e sekretarit Amerikan të Shtetit, Antony Blinken, për shpalljen “Non grata”, tha këtë të enjte se lufta kundër korrupsionit përbën interes thelbësor për sigurinë kombëtare të SHBA-ve.
Pavarësisht kësaj deklarate të ambasadës së SHBA, gjatë qëndrimit të saj në Shqipëri ambasadorja Yuri Kim është shfaqur publikisht hapur në shoqërinë e zyrtarëve të mazhorancës, jashtë protokollit zyrtar, të cilët janë kallëzuar në organet e drejtësisë dhe në media për afera të rënda korruptive.
Akuzat publike e zyrtare për përfshirjen e figurave të mësipërme të shtetit shqiptar janë aty, e po ashtu edhe miqësia e zonjës ambasadore është po aty si një tregues minimalisht i standardit të dyfishtë që Yuri Kim përdor kur flet për korrupsionin dhe nevojën për dënimin e këtij fenomeni. Ndërsa sot e gjithë ditën, në asnjë organ të drejtësisë shqiptare apo ndërkombëtare nuk ekziston qoftë edhe një padi për korrupsion apo çfarëdo lloj kundravajte tjetër në adresë të ish kryeministrit Sali Berisha.
Shumëkush mendoi se Sali Berisha do të bënte hapa pas, kur SHBA e shpalli non grata.
Por denoncimet e “qytetarit dixhital” vazhduan me të njëjtat ritme, madje ndalen as kur prekin ambasadën amerikane.
I tillë ishte ai për një projekt të financuar nga ambasada për zgjidhjen e ngërçit që krijoi reforma në drejtësi në Gjykatën e Lartë, ku ishte i përfshirë një institut i financuar edhe nga Soros.
Në statusin e datës 28 Korrik, Berisha e quajti të dyshimtë marrëveshjen e ambasadës amerikane me East-West Institute, pjesë e të cilit është Delina Fico ish bashkëshortja e kryeministrit Edi Rama dhe bashkëshortja aktuale e Ministrit të Brendshëm, Bledi Çuçi.
“Nuk e di nese takimi i sotem i Zj ambasadore Kim ka ndonje nxitje nga denoncimi im i marreveshjes se dyshimte qe u njoftua se u arrit ne prani dhe me nxitjen tuaj midis Kryetares se KLGJ, Llagami dhe Instututi East ëest qe sipas burimeve amerikane drejtohet nga Delina Fico.
Duke ju kerkuar mundesisht te beni transparente kete marreveshje ju siguroj se sikunder deri sot do te denoncoj çdo afere te dyshimte nga cilido dhe pa asnje hezitim” shkruajti Berisha.
Nisma që synon të ndihmojë Gjykatën e Lartë është publike
Në anën tjetër ambasada amerikane e ka promovuar marrëveshjen e Institutit East-West
Managment me Gjykatën e Lartë në rrjetet sociale. Në datën 13 Korrik Ben Rockwell, Drejtori i Çështjeve Ndërkombëtare të Drogës dhe Zbatimit të Ligjit, u takua me Kryetarin në Detyrë të Gjykatës së Lartë, Gjyqtarin Sokol Sadushi për të biseduar mbi këtë projekt.
Ai synon të nxisë gjykimin e dosjeve të prapambetura në Gjykatën e Lartë, që janë disa dhjetëra mijëra të mbetura stok.
Por si do të përshpejtohet gjykimi i dosjeve të prapambetura?
Juristët e përzgjedhur nga Instituti East-West do të ofrojnë ndihmën e tyre për çështjet e prapambetura në Gjykatën e Lartë.
Bëhet fjalë për më shumë se 35 mijë dosje të mbetura pezull, një ngarkesë e papërballueshme për 10 gjykatësit aktualë.
Një burim pranë Gjykatës së Lartë tha për Lapsi.al se projekti parashikon që dhjetëra mijëra dosje gjyqësore të prapambetura, të studiohen, të analizohen dhe për to të arrihet një përfundim paraprak i hartuar në një material të përmbledhur nga juristët e Institutit East-West.
Më pas, materiali i përmbledhur me sugjerime do t’u dorëzohet gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë. Do të jenë gjykatësit do të marrin vendimin përfundimtar, bazuar në materialin e përmbledhur që do t’i përgatisin juristët që asistojnë si pjesë e Institutit East-West. Reduktohet në këtë mënyrë koha e nevojshme që një gjykatës të marrë vendim për një çështje.
Pikëpyetjet mbi projektin që “ndihmon” Gjykatën e Lartë
Në fakt, projekti krijon ngritjen e një strukturë paralele në Gjykatën e Lartë që ngre pikëpyetje të forta mbi vendimmarrjen e proceseve gjyqësore që kanë mbetur pezull. Duke mos qenë vetë gjykatës, juristët e Institutit East-West janë më të ekspozuar ndaj palëve të interesuara, të cilët presin prej vitesh për një vendim nga Gjykata e Lartë. Në anën tjetër, vetë ekzistenca e kësaj strukturë paralele brenda në Gjykatën e Lartë, është një arnim që i bëhet sistemit të ngritur nga Reforma në Drejtësi.
Në këtë kuptim, nisma e projektit në vetvete reflekton dështimin e reformës, të paktën përkundrejt bllokimit disavjeçar të Gjykatës së Lartë, një institucion që u paralizua për disa vjet.
Në ditën e sotme numërohen rreth 30 organizata që financohen nga Fondacioni “Shoqëri e Hapur” e George Soros dhe ajo që bie në sy është financimi i ” Lëvizjes Mjaft “ , lëvizje që ka nxjerrë elitën e re politike të ”rilindjes” dhe drejtues aktuale të qeverise lokale dhe Rama, si Veliaj, Spiropali, Mazniku etj.
Po ashtu edhe reforma kushtetuese u ideua dhe u konceptua nga po Fondacioni Soros në Tiranë.
Për këtë qëllim, ky fondacion hartoi, që në vitin 2013-të, një plan të qartë strategjik, ku planifikoheshin të gjitha hapat e nevojshëm teknik dhe politik që duhet të ndërmerreshin për të realizuar reformimin e Kushtetutës së Shqipërisë.
Kaq mjafton për të kuptuar se Soros sot zotëron disa pushtete të rëndësishme si Ekzekutivi, Gjyqësori dhe një pjesë të mirë të legjislativit, gjithashtu dhe shumë mekanizma si organizata, shoqëri civile dhe një pjesë të medias.
Në foton kryesore të shkrimit tonë keni Madam Ambasadoren KIM bashkë me yllin e ekranit Alketa Vejsiun.
Kjo foto është pak e sikletshme, sepse unë besoj se stafi i Ambasadës Amerikane në Tiranë ka aq informacion sa të jetë në dijeni që vëllai i kësaj Alketa Vejsiut të fotos është arrestuar me ca kile drogë dhe me 4 (katër) mina me telekomandë. Për më shumë në linkun:
Dalja në foto e Ambasadores KIM me Alketën është kryer në rrethana rënduese, sepse minat me telekomandë në Shqipëri tashmë po prodhohen thuajse në mënyrë industriale (SIC!).
Vetëm në 8 vitet e fundit janë kapur nja 18 raste me mbi 50 copë mina të telekomanduara.
Të tilla mina “Made in Albania”, po shndërrohen në kërcënim edhe për aleatët tanë në NATO.
Tashmë këto mina janë shndërruar në mall eksporti mjaft të kërkuar. Në drejtim të Italisë ky tip minash po eksportohet edhe me mjete të sofistikuara si psh barka të vogla të telekomanduara (drone mbiujës). Mina të tilla po eksportohen edhe në drejtim të Malit të Zi e jo vetëm.
Unë jam i gatshëm, që ta ndihmoj stafin e Ambasadës Amerikane në Tiranë, që të organizojë shkrepjen e një fotoje të Madam Ambasadores Kim me motrën e Eluar Thacit (ai i 2 minave me telekomandë),
sepse besoj fort që një foto e tillë njëlloj si fotoja me Alketën do t’u shërbejë nacove tanë për të intesifikuar prodhimin, trafikimin dhe eksportimin e këtij tipi minash drejt shteteve të huaja anëtare të NATO-s.
Eksportimi i një artikulli të tillë shton hyrjen e devizës së fortë në Shqipëri.
Jo më kot në kohën e Dullës ekzistonte parimi: Pa eksport, nuk ka import!
Terroristi islamik me mjekërr dhe me thikë vs. minave me telekomandë
Pasi e prangosën, fatmirësisht dështuan me turp për ta rekrutuar spiun dhe agjent provokator në rradhët e besimtarëve myslymanë shqiptarë.
Për hakmarrje e mbajtën peng në burg me akuzën armëmbajtje pa leje.
Ky “terrorist” islamik në garazhin oficinë të të jatit kishte pasur një thikë pa leje, që i përmbushte kushtet e qenies armë e ftohtë.
Në Elbasan, ku gjen nga pistoletë prestigjoze izraelite “Jericho” (vrasja elektorale), deri te snajper zviceran ultramodern, në Elbasan, ku gojët e liga flasin se në treg është rritur kërkesa për fishekë finlandezë “Lapua Magnum”, kalibër 8.58X70mm, në Elbansan, ku janë përdorur dhe janë kapur disa raste mina me telekomandë, antiterrori i qep dosjen “terroristit” të rrezikshëm Endrion Debrova! Aferim!
Në vitin 2020 po përsëritej viti 1990, kur një farë Agron Nano pasi shtypi me dajak, plumba e zinxhir tanku demonstratën antikomuniste të 14 dhjetorit 1990, u përpoq të ndërtonte një process të montuar politik me akuza për diversion, ku demonstruesve të Elbasanit do t’u provoheshin edhe lidhjet agjenturore me CIA-n!!!!!
Diktatori Alia me brekë nëpër këmbë totalisht i tmerruar ndërhyri personalisht dhe akuzat kundra demonstruesve elbasanllinj u shfrynë nga diversion, terror, spiunazh në sjellje e padenjë në shoqëri, dëmtim i pasurisë socialiste me dashje në përmasa të mëdha apo grumbullim i paligjshëm.
Kot nuk thonë xhanëm se qeni qimekuq qimen e ndërron, por zakonin nuk e harron!!!!
Pjesë e këtij grotesku ekstrem është që prokurori Karanxha, i cili ia qepi dosjen hallexhiut Debrova, vetë përfundoi si limon i shtrydhur, pasi ngeci në rrjetën e vettingut!!!!
I kujtoj këtij jallan prokurori se jo më kot në Ungjill shkruhet :
Publikisht i lutem Madam Ambasadores KIM, që ashtu sic doli në foto me Alketa Vejsiun, të dalë në foto edhe me Agimin, babain e Endrionit.
E siguroj SH. S. KIM, se ky Agimi është po aq në mos më shumë fotozhenik se Alketa Vejsiu.
Me që jemi këtu shfrytëzoj rastin për t’i premtuar Madam Ambasadores KIM publikisht, se do shfrytëzoj cdo kontakt timin këtej e andej Atlantikut, që ky shkrim apo një përmbledhje e tij të botohet në mediat e huaja (sidomos ato në gjuhën angleze), kështu që evitohet edhe bezdija apo lodhja, që mund t’u shkaktohet diplomatëve amerikanë në Tiranë, për të shkruar kabllogramin e radhës.
Njëlloj si edhe në plot raste të tjera: I do keep my promises!
“Ballkani i hapur” izolon Kosovën,vështirëson pozicionin e Kosovës në dialog.
– I jep kredite presidentit të Serbisë në raport me Kosovën.
– Paraqet Serbinë si një shtet që tashmë ka tejkaluar të kaluarën dhe nuk ka nevojë të bazohet në dialog për atë çfarë ka ndodhur para dy dekadash e më tej.
– Nuk ka nevojë më të diskutohet dhe analizohet çfarë ka ndodhur me genocidin serb në Kosovë e të lehtësohet pozita e Serbisë në dialog me Kosovën e Serbia të përfitojë në këtë dialog.
– Ç’ka do të thotë Serbia e Kosova ti përmbahen parimit se duhet të bëhen kompromise.
Analisti Enver Bytyçi ishte në studion e RTV Ora për të analizuar nismën “Ballkani i Hapur” projekti që deri më 29 korrik mbante emrin “Minishengeni ballkanik”
Profesor Bytyçi thotë se Gjermania, e jo vetëm nuk është entuziaste për këtë nismë Rama-Zaev- Vuçiç e cila nuk është përkrahur nga krerët kryesorë të BE.
Ai nënvizon se kjo nismë krijon mundësi që në Ballkan të futen aktorë jashtë europianë dhe jashtë amerikanë dhe argumenton se pse procesin i Berlinit u shkatërrua nga iniciativa për krijimin e minishengenit
“Në ditën që në Shkup Rama takohej me Vuçiç e Zaev në Prishtinë ishte sekretari i jashtëm i ministrisë së Punëve të Jashtme të Gjermanisë.
Në asnjë nga prononcimet e tij për median nuk e përmendi minishengenin, përkundrazi në këtë ditë kishte ndërmarrë një aktivitet politik parallel me minishengenin në Prishtinë. Presupozon se Gjermania nuk është entuziaste dhe undërground nuk e përkrah, sepse Ballkani i hapur, krijon mundësi që në Ballkan të futen aktorë jashtë europianë dhe jashtë amerikanë”
Si do të futen?
“Përmes Serbisë do të ndodhë ajo çka ndodhi disa dekada në Malin e Zi, mafia dhe investitorët e fuqishëm rusë do të derdhin paratë në brigjet e Adriatikut. Do të kapin sektorë strategjikë të ndryshëm.
Ky asociacion është në kundërshtim me Europën, sepse Zaev e përmendi dhe tha: Ne nuk mund të presim Europën. Derisa i drejtohej me këtë gjuhë do të thotë që iniciativa është antieuropiane.
“Të krijojë një shoqëri neoliberale. Soros dërgon në majën e pushtetit njerëzit e tij për të cilët ka investuar prej dekadash dhe përmes këtyre njerëzve të krijojë lehtësira për biznesin e tij. Të shtojë kapitalin e vet dhe të krijojë një lëvizje të re në botë sipas të cilës neoliberalizimi është shpëtimi i kombeve dhe planetit, por në të vërtetë është krejt ndryshe.
Ky lloj neoliberalizmi nëse do të vijonte në formën që e ka projektuar Sorosi do e çonte në konflikte që nuk do të zgjidheshin në mënyrë paqësore, por do të kishte konflikte e luftra”
Si ndikon “Ballkani i Hapur” për Kosovën
“Ballkani i hapur” izolon Kosovën, vështirëson pozicionin e Kosovës në dialog. I jep kredite presidentit të Serbisë në raport me Kosovën. Paraqet Serbinë si një shtet që tashmë ka tejkaluar të kaluarën dhe nuk ka nevojë të bazohet në dialog për atë çfarë ka ndodhur para dy dekadash e më tej.
Nuk ka nevojë më të diskutohet dhe analizohet çfarë ka ndodhur me genocidin serb në Kosovë e të lehtësohet pozita e Serbisë në dialog me Kosovën e Serbia të përfitojë në këtë dialog. Ç’ka do të thotë Serbia e Kosova ti përmbahen parimit se duhet të bëhen kompromise.
Beogradi sillet sikur Kosovën e ka çiflig të vetin dhe dëshiron të bëjë me të siç dëshironte të bënte Millosheviçi. Kjo politikë e Beogradit nuk i jep hapësirë asnjë fuqie që të zgjidhë konfliktin mes Kosovës e Serbisë.
Berisha e Rama përballë Kosovës
Bytyçi analizon dhe rolet eish kryeministrit Sali Berisha kur ishte në qeveri dhe tani të Ramës.
“Sa kohë që Berisha ka qenë në pushtet në asnjë rast nuk kapasur as konflikt mendimesh me udhëheqësit e Kosovës. Konsultat kanë qenë të vazhdueshme dhe ka përkrahur gjithmonë qëndrimin e Kosovës. Asnjëherë nuk ka dalë kundër qëndrimeve të Prishtinës. Berisha nuk ka marrë kurrë rolin e paternalistit, si Rama.
Sot jemi në një diplomaci në kolaps në kuptimin e asaj çfarë duhet bëjë Shqipëria në ndihmë të Kosovës në drejtim të njohjeve dhe dialogut. Duhet të ndryshojë, por jam skeptik si do të mund ta bëjë.”
Sali Berisha nuk ka nevojë për suportin as përkrahjen tuaj sepse koha e ka treguar që Ai gjithmonë ka qenë në anë të së drejtës dhe ndershmërisë,
por ju thjesht jeni vërtetuar se sa të ulët/a dhe sa karaktere halesh paskeni qenë.
Nga Vendim DEMAJ, anëtar i Këshillit Kombëtar të PD-së
🔷️ Qëkur Sekretari i Shtetit doli me qëndrim ndaj Sali Berishës, më ka ra në sy distancimi në heshtje i shumë ish dhe funksionarëve të sotëm të Partisë Demokratike, të cilët deri dje nuk të linin vend për një “Like” apo koment në shkrimet dhe paraqitjet e Doktorit.
Ndërsa sot kureshtja më shtyri që të shikoja kush vallë nga ata/o përfituesit e 30 viteve të dominimit të tij politik kishte reaguar me ndonjë 👍 se për komente isha i sigurtë që nuk bëhet fjalë.
👉E vërteta është se nuk u surprizova as u habita kur aty pash vetëm besnikët dhe mirënjohësit e përhershëm si Strazimiri dhe ca të tjerë që kanë treguar se karakteri është virtyt i njeriut besnik. prandaj për ju;
▪︎servil mosmirënjohës, ▪︎përfitues zorraxhi, ▪︎lëpirës interesaxhi, ▪︎hijena frikacake, ▪︎virgjëresha ordinere, që Sali Berisha u mori nga hiçi, u afroj, u promovoj, u besoj, u gradoj, dhe u mbrojti në çdo paaftësi apo hajni tuajën, derisa mori përsipër dhe humbjen që populli i dha në 2013 për shkak të arrogancës, tejngopjes dhe pabesisë suaj, duhet ta dini që
Sali Berisha nuk ka nevojë për suportin as përkrahjen tuaj sepse koha e ka treguar që Ai gjithmonë ka qenë në anë të së drejtës dhe ndershmërisë, por ju thjesht jeni vërtetuar se sa të ulët/a dhe sa karaktere halesh paskeni qenë.
“Zoti u dha një fytyrë, por ju krijuat një tjetër.”
Ironia e vërtetë historike është që thënia për barngrënien nuk është e ambasadorit të dikurshëm sovjetik
Ambasadorja Amerikane në Tiranë Yuri Kim sot pas takimit me kryetarin e PD-së Basha tha se do të ishte ironi historike nëse partia do të hante bar për interesat personale të një njeriu. Dhe kishte parasysh Sali Berishën.
Paralelja historike që i referohet konfliktit të Enver Hoxhës me liderin sovjetik Hrushov për qëndrimin ndaj Stalinit (Enver Hoxha e mbronte figurën e Stalinit, Hrushovi e kishte dënuar) ka një risi domethënëse. Deklaratën për barngrënien nuk e patën bërë as Hrushovi as ambasadori sovjetik në Shqipëri.
Deklaratën famëkeqe e bëri Enver Hoxha, i cili tha se Partia e Punës së Shqipërisë dhe populli shqiptar nuk do t’ i shkelin parimet (mustaqet e Stalinit) sikur ta dijnë se do t’ u duhet të hanë edhe bar. Në këtë rast vendimin e merrte Enver Hoxha për partinë dhe popullin shqiptar.
Nëse deklaratën për barngrënien do ta kishte bërë Hrushovi ose ambasadori sovjetik në Shqipëri ajo do të kishte qenë një kërcënim i padëgjuar në botë, i bërë ndaj një vendi dhe një populli.
Përkundrazi, Hrushovi në kujtimet e tij shpreh keqardhjen që Enver Hoxha e kishte lidhur fatin e popullit shqiptar pas mustaqeve të Stalinit.
Ambasadorja amerikane mund të kishte gjetur lehtësisht çfarëdo mënyre për të shprehur kundërshtimin e qeverisë së saj që Berisha të jetë pjesë e grupit parlamentar të PD-së në shtator,
por jo kërcënimin me barngrënie, duke pasur parasysh edhe ngarkesën historike që ai ka.
Atë që nuk guxoi ta thonte ambasadori sovjetik në Shqipëri guxoi ta thonte ambasadorja amerikane në Shqipëri duke ia adresuar fjalët një partie të madhe e cila ka 600 mijë votues, edhe sipas shifrave zyrtare të dyshimta të zgjedhjeve të fundit.
Dhe këta votues nuk mund të mos bëjnë pyetjen se si është e mundur që partia në emër të së cilës Enver Hoxha tha dikur se shqiptarët do të hanë bar për të mbrojtur mustaqet e Stalinit, sot është në pushtet me mbështetjen amerikane, me emër të ndryshuar në 1991.
Çfarë nëse këta 600 mijë shqiptarë thonë se Departamenti I Shtetit nuk ka dhënë prova për arsyen përse e ka futur emrin e Berishës në listën e zezë?
Atëherë Amerika do t’ i bëjë këta 600 mijë shqiptarë që të hanë bar?
Si do ta realizojë këtë gjë?
Duke i dhënë mbështetje regjimit të Edi Ramës që t’ u heqë këtyre 600 mijë shqiptarëve, për të cilët ambasadorja e di mirë se janë më shumë, çdo mjet jetese aq sa të detyrohen të hanë bar si kafshët barngrënëse?
Në asnjë rrethanë një përfaqësues zyrtar i SHBA nuk mund të bëjë një deklaratë kaq cinike që duke pasur parasysh se përfaqëson një shtet të madh, ka madje elementët e krimit të gjenocidit, për të cilin dënohet edhe ideimi jo vetëm realizimi.
Deklarata, aq më tepër e ardhur nga një njeri si Yuri Kim, që vjen nga një territor amerikan ku njerëzit janë veshur tradicionalisht me gjethe dhe fije bari, tregon një racizëm të çuditshëm të një njeriu që ka një vetëdije të thellë inferioriteti
dhe që e gjen veten befas për shkak të statusit zyrtar në pozitë superiore ndaj njerëzëve ndaj të cilëve do të ndjehej inferiore në çdo rrethanë tjetër.
Prijesit dibran zgjodhen Elez Isufin ,qe tu prijte luftimet Dhe kete radhe dibranet te bashkuar dhe Elez Isufi , nuk deshtuan ne luften kunder okupatorit Pikerishte ato kohe djelmnia dibrane gedhendi ne vargje monumentale himnin dibran !
Drin o lum i gjane
Plaku i Malsise
A ke me ja lane
Dibren ,Serbise
Por u deshen 103 vjet pas ultimatumit te Austrohungarise , qe vet shqiptaret e Edrames ta ndiellin prape Serbin ne ujrat e Adriatikut Ne Diber kane nje shprehje
Kohë që tallen me besimin e një populli, besën, shpresën, dhe sytë e tij drejt tyre një si drejt diellit, duke pritur i mashtruar, atë që pret prej vitesh të vijë prej perëndimit.
Tallen paturpësisht me ne, të dërguarit tuaj.
Çingitë peshkatare, që peshkun e ”artë” e kapin por skanë koqe ta mbajnë në rrjetat e tyre, se peshku është si ata dhe pjesë e tyre, e lëshojnë përsëri në det.
Mbasandaj ne të tjerëve, çingitë mundohen të na mbushin mëndjen duke na kërcënuar, se edhe kur na mashtrojnë, edhe kur na shkerdhejnë, edhe kur na pshurrojnë në kokë, ne duhet tju përulemi, tju falemi, tju lutemi edhe para gjurmës së tyre, sepse ata janë Mesia, drejtësia, shpresa, liria, perëndia .
Koha e juaj si çingi diplomatike, është e limituar në atë vënd. (vëndi im) dhe ju duhet karjera dhe ca lek, qoftë kjo dhe mbi kufoma …
Ne edhe pse dikur azilantë dhe sot qytetarë në shtetet perëndimore, sytë, zemrën, trojet, dhe varret e të parëve tanë i kemi atje.
Ju çingi erdhët të luani lojën tuaj, jo të na ndihmoni.
Erdhët të bashpunoni me këlyshët e djallit,
Erdhët për të mbytur atë pak demokraci që fituam me gjak.
Erdhët që të pasuroheni me lekët e krimit .
Erdhët të na mbroni, apo copëtoni trojet, ato pak troje që kanë ngelur.
Erdhët të mbushni hararët tuaj, dhe të zhdukeni si hijena për të jetuar diku larg.
Larg nga atje (shqipëria) ku nuk e përçuat , por e varrosët demokracinë duke ringritur dhe rizgjuat djallin nga varri.
A thua ky ishte misjoni i juaj Çingi !?
Çingitë dinë të përdorin bukur statusin e tyre politik dhe diplomatik, por jo njerëzor, dhe të na i fusin duke na përçarë, kercenuar, a bërë presion në emër të demokracisë dhe vëndit të tyre, (pamvarsisht se demokracia e vendit te tyre nuk e pranon presionin e çingive momentale në vëndin tonë.)
Çingitë kurrë s’flasin për marveshjen e minishengenit, marveshje e trafhetisë që shkeput shqiperine me Kosoven dhe e ofron ate (shqipërinë) me Beogradin dhe Moskën .
Çingitë s’flasin se sot më shumë se kurrë, Shqipërisë i duhet Europa dhe USA, jo sorosi, jo Beogradi, jo Moska …
Çingitë kurrë s’flasin për narkoshtetin anti Nato dhe anti perendimore të një narkoqeverie.
Çingitë s’flasin kurrë se në shqiperi vota u vodh, u ble, u tjetersua .
Çingitë s’flasin kurrë se një vënd që aspiron për në BE, mbjell, transporton, dhe shet drogë po në BE.
Çingitë nuk flasin kurrë se lekët e SHBA_së dhe BE_së jo që nuk po shkojnë kurrë në destinacion, por po keq përdoren nga bandat në pushtet .
Çingitë s’flasin kurrë për kriminelet jo vetëm që kanë lidhje me narkoqeverine por ata edhe po lirohen nga burgu.
Çingitë kanë ardhur me kostum kinez dhe po largohen me valixhet miliona euro të drogës.
Janë të shumta dokumentat sekrete që flasin për aktivitetet dhe metedologjinë e UDB-së për ta shtrirë sa më gjërë rrjetin e vet mbi tërë popullatën e llojllojshme që jetonte në federatën jugosllave.
Një prej metodave më efikase të UDB-së si dhe KOS-it del të ketë qenë rekrutimi i teologëve duke u premtuar pozita sa më të larta në komunitetet e tyre. “Më efikas e më të suksesshëm kanë qenë klerikët fetarë. Më lehtë nënshtroheshin hoxhallarët”, thotë një studim i UDB-së kah fundi i viteve ’90, të shekullit të kaluar.
Të njëjtit burim “i shpëtojnë” në opinion edhe disa dokumenta që flasin për bashkëpunëtorët më të suksesshëm të UDB-së.
Njëri flet për Mustafa Ceriqin, ish-reis i Bosnjës dhe, tjetri, për Shaqir Fetain, reis i Maqedonisë, dy bashkëpunëtorë të UDB-së: i pari me pseudonimin policor VEZIR e i dyti me ORAO.
Dy udbashë që arritën të ngjiten deri në postin e Reisit, me ndihmën e rrjetit akoma funksional të UDB-së së dikurshme. Dokumenti “sekret” i UDB-së thotë që në strategjinë e tyre është që të ngjisin sa më shumë teologë në poste më të larta, sepse të varurit e tyre do të kontrollohen dhe financohen nga krerët që do t’i përzgjedhë UDB-ja. “Kështu do të jemi më efikasë dhe pa shpenzime. Duhet që të kompremetohen që të gjithë. Do ta kemi më të lehtë”, thotë dokumenti studim i UDB-së./Lajme7/
Letër e hapur, e botuar me pseudonim në një nga gazetat më të mëdha të Venezuelës, “El Universal”, qe do të trondiste jo vetëm shtetin amerikano-latin.
Letra drejtohej Presidentit Hugo Chavez, i cili, i shtruar në një spital të Kubës, po luftonte me sëmundjen e kancerit.
Një letër e guximshme, që mban pseudonimin Saul Godoy Gomez, por që mendohet se është shkruar nga ish-gruaja e parë e Chavesit, Nancy Iriarte Díaz. Titullohet “Disa konsiderata për vdekjen tënde” dhe nuk është letra e ish-gruas së tradhtuar, që tani, kur ai ndihet i pafuqishëm, kërkon të marrë hak për të gjitha zhgënjimet që ka pësuar në jetë. Nuk janë cic-mice familjare, por një shuplakë diktatorit…
“Nuk dua që të ikësh nga botë pa të dhënë lamtumirën, sepse një numri të madh njerëzish u ke bërë një të keqe të pamasë, ke shkatërruar kushedi sa familje, ke detyruar turma të tëra bashkëpatriotësh të braktisin atdheun, ke zhytur në zi një numër të pallogaritshëm vatrash, ata që ti i quaje armiqtë e tu i përndoqe pa mëshirë, i mbylle nëpër qeli që nuk i meritojnë as shtazët, i poshtërove e i talle, jo vetëm se të dukej vetja tepër i fuqishëm, por edhe i pavdekshëm… Por edhe për të kujtuar se fundi nuk ishte me ty.
Por, ja ku erdhi edhe radha jote, shprehjes “cikli vital” të kontratës tënde i mbërriti fundi, ky “cikël” yti po shuhet pak nga pak, dhe jo në mënyrë të mirë; ka gjasa që të vdesësh në një shtrat i rrethuar nga të afërmit e tu të trembur, ngaqë do të të duhet të japësh llogari në grahmat e tua të fundit, se do të ikësh nga kjo botë tepër i frikësuar; pranë teje do të jenë priftërinjtë, të cilët ti i persekutove e i fyeve, përfaqësuesit e kishës, të cilët ti i përbuze me neveri, do të të mirosin me vajrat më të shenjta jo një herë, po shumë herë, veç ata edhe ti e dini se kjo do të jetë e kotë dhe nuk do të arrijë ta largojë sadopak panikun që të ka mbërthyer shpirtin, në çastin kur gjithçka merr fund.
Po vdes i sëmurë, duke vuajtur dëbimin, komplikimet e imunologjisë, efektet e tmerrshme dytësore të kurave që përpiqen të të zgjatin jetën; organet e tua po shuhen një nga një, aftësitë e tua po e humbasin shkëlqimin që i karakterizonte, lëngjet dhe aromat e tua po grumbullohen në qeska plastike me atë duhmën e vdekjes, aq e neveritshme për ty. Në këto momente, para se të të bëjnë një injeksion për të të qetësuar sadopak dhimbjet e padurueshme që ke, a e ke kurajën të më thuash se nuk pendohesh për asgjë? Për udhëtimet nëpër botë, për pallatet e mrekullueshme ku të prisnin dhe paradat ushtarake për nderin tënd, për limuzinat dhe titujt honorifikë, për luksin e hoteleve me pesë yje dhe darkat madhështore të Shtetit…
Më thuaj sinqerisht, tani që vjell qullin e kungullit që të japin me zor infermieret, nëse e kishe menduar këtë fund, tani që përmes monitorëve dhe makinave, të cilat të rrethojnë në orvatje për të të ringjallur, nuk përcillet më shkëlqimi dhe varaku, por tinguj dhe alarme sensorësh që përpiqen të matin e të rregullojnë shenjat e fundit të jetës sate. A e dëgjon dot popullin tënd, tani, jashtë pavijonit tënd?… Duhet të jetë imagjinata jote ose efektet e morfinës, nuk jeton më në atdheun tënd, je në tjetër botë, shumë larg, ndodhesh mes njerëzish që nuk i njeh… Po, është e vërtetë se je duke vdekur në strehën tënde, midis një bande kopukësh, të cilëve je munduar t’u dorëzosh vendin tënd, çastet e tua të fundit po i kalon midis rrufjanëve dhe gënjeshtarëve, midis lajkatarëve të oborrit tënd, të cilët të shfaqin “dashuri” vetëm sepse u ke dhënë para dhe pushtet. Të gjithë ata që të rrethojnë, të shohin me shqetësim e inat, sepse asnjërit prej tyre, asnjëherë, nuk i dhe mundësinë për të të zëvendësuar, tani ata po i lë me duar bosh, ndërsa vendin tënd po e lë në prag të një lufte. Këtë paske synuar? Ky paska qenë vizioni yt në këtë jetë?
I ke bërë keq llogaritë me të varfrit, sepse tani ka më shumë të varfër se ç’kishte kur erdhe në pushtet, e shkele rëndë drejtësinë dhe lirinë, kur praktikisht ia dorëzove vendin tënd një force të huaj, që tani do të duhet të dëbohet me forcë dhe me koston e shumë jetëve. Kam përshtypjen se tani e ke kuptuar që je gabuar, sepse besove në një përrallë rrugësh, e pandehe veten revolucionar… të pavdekshëm, e bashkove veten me të vdekurit, me heronjtë e tu, me fantazmat e tua, të cilët besove se ishin gjallë, me Bolivarin, me Çenë, me Fidelin, me Marksin, të cilët nuk i njohe kurrë, por që i lexoje e i rekomandoje ata… Ecja pas të vdekurve të çoi te magjia dhe magjistarët, u fute e rrëmove varret për t’iu blatuar një rrethi demonësh e shpirtrash të këqij që tani të shoqërojnë… A e ndien praninë e tyre aty ku je, në spital?
A e ndien se si vijnë të të vjedhin, të të grabitin edhe shpirtin, të vetmen gjë me vlerë që ke pasur në jetë, por që aq keq e fute në lojë me errësirën dhe të keqen? Epo tani, lamtumirë! Dua të të them edhe këtë: tani do të ngelesh në histori si një tradhtar dhe burracak, sepse nuk u korrigjove kur pate mundësi, por e le veten në dorë të fodullëkut tënd, të idealeve të tua të marra, të ideologjisë sate të dështuar dhe hoqe dorë nga gjërat më të çmuara, nga liria jote dhe nga liria e të tjerëve, harrove se vetëm liria bën njerëz.
Komunizmi funksionon vetëm në dy vende: në qiell, ku nuk nevojitet, dhe në ferr, ku tashmë e kanë. Zoti të mëshiroftë!?”
Ne shqiptaret i perjetuam te gjitha ato parregullsi( e sakte do te ishte katrahur) qe shoqeruanzgjedhjet e 25 prillit.
Ne e dinim se muaj me pare i gjithe shteti ishte hedhur ne aksion qe me cdo kusht te fitonte mandatin e trete.
Une mendoj se ai e mori licencen nga ambasadorja amerikane kur muaj me pare i kerkoj qe te mos e perfshinte T. Doshin ne kabinetin qe do te krijonte pas zgjedhjeve!!!
🔺Dhe si asnjehere keto 30 vjet nuk u shkruar per blerje masive te votave ,
🔺per presion te pakufizuar ndaj administrates,
🔺per shantazh te hapur nga bandat dhe krimi i organizuar qe kishin mbrojtjen dhe mbeshtetjen e shtetit te partise,
🔺per vjedhje nga institucionet e shtetit te te dhenave sensitive te qytetareve qe ia kishin besuar shtetit dhe perdorimin e tyre per shantazh,
🔺joshje apo kercenim ndaj qytetareve, per venien e organeve ligjzbatuese ne sherbim te manipulimit te votave
🔺(po te donte policia nuk do te kishte ndodhur tragjedia e Elbasanit), etj.
Raporti edhe pasi u redaktua ne zyrat e shtetit, nuk pohoi ate qe u deklaruar me shpejtesi (Pse?) nga ambasada amerikane ne daten 26 prill, pa dale rezultati i votimeve.
U duk si nje deklarate e parapergatitur( ne fakt i ishte thene kjo gje kryeministrit muaj me pare se do te vazhdonte te ishte ne kete detyre).
Prandaj opozita e vjedhur dhe e tradhetuar nga garantuesit e zgjedhjeve te lira dhe te ndershme ka pergjegjesine
t’u garantoje shqiptareve besimi tek vota qe lidhet me te ardhmen e ketij vendi.
Dhe ka te drejten morale dhe ligjore te perdor cdo mje demokratik qe e perdorin te gjitha vendet e qyteteruara dhe demokratike.
Kete rradhe pa pyetur se cdo te thone ata qe i kemi menduar se do na ndihmojne te vendosim demokracine e vertete.
AL in Sweden. 