1–Genc Leka , babai im i pushkatuar, 2-Bardho LEKA Gyshi nga babai i vrare hemuar ne Prizren Kosove 3-Kol Rrodhe ,gjyshi nga nena ,burgim 30 vjet ,vdekur ne burgun e Burrelit 4-Nergjze Leka gjyshja nga babai pese vjet internim ne Tepelene 5-Njazi Muco pushkatim ,daja i babait 6-Jaup Muco pushkatim ,daja i babait 7-Xhevit Muco pushkatim ,daja i babait 8-Vilson Blloshmi pushkatim ,kusheriri i pare i babait 9-Demir Blloshmi dhjete vjet burg ,kunati i babait 10-Bedri blloshmi 20 vjet burg kusheri i pare i babait 11-Hasan Blloshmi 25 vite burg kusheri i pare i babait 12-Sami Blloshmi 10 vjet burg kusheri i pare i babait 13-Aqif Leka 10 vet burg ,kusheri i babait.
DY here konfiskim te pasurise , Dhe rënimi , rafshimi i shtepise te Genc Lekes.
Petrika Leka Eglantina Leka , femijet e Gencit, te rritur si femije armiku ,mohim nga të gjithë te drejtat qe gezonin moshataret si dhe në varferi ekstreme.
Përfundimisht me marrjen e pushtetit nga “rilindasit” djalin e poetit të pushkatuar e larguan nga puna, në polici…
Shume halle ,me shume dashuri per njerzit dhe ATDHEUN!
Petrika Leka
Me Petriken pata fatin te punojme pak kohe bashke. Ne syte e tij kish dhimbje, por kurrë urrejtje, në sytë e tij kishte dashuri dhe shpresë per te ardhmen. Petrika Leka ky burrë fisnik me zemër të madhe.
Tani është duke u zhvilluar një luftë ndërkombëtare informacioni.
Fatkeqësisht, deklaratat e rreme si “Stokholmi në karantinë” bëhen pjesë e kësaj.
Paniku i ndërgjegjshëm dhe i qartë i dezinformimit global po zhvillohet në vazhdën e shpërthimit të Corona. Qëllimi është, natyrisht, të minojë, mashtrojë dhe të krijojë dyshime në lidhje me vendimet nga autoritetet dhe qeveria.
Situata e krizës hapet për forca të ndryshme për të luajtur me frikën dhe shqetësimet e njerëzve. Dhe ato forca nuk hezitojnë.
Lajmet dhe pretendimet e rreme mund të thurren në artikuj që gjithashtu përmbajnë informacione plotësisht të sakta. E vërteta dhe gënjeshtrat janë të përziera në një përzierje që mund të jetë e vështirë për tu zgjidhur.
Këndet e ndërgjegjshme përdoren në tituj dhe preampes jo për të krijuar interes, por për të filluar një lloj të caktuar axhende. Ata shpesh u pëlqen të luajnë në atë që krijon mosbesim dhe pesimizëm në lidhje me aftësinë e shoqërisë për të trajtuar krizën.
Në një mënyrë të sofistikuar, gërshetimi në mesazhe direkte ose indirekte që qeveria dhe autoritetet po veprojnë në një axhendë të fshehur është pjesë e kësaj strategjie. Një shembull i tillë është se një sit i ekstremizmit të krahut të djathtë suedez aktualisht po përpiqet të përhapë deklaratën e mëposhtme si pjesë e një artikulli që merret me çështje të tjera që lidhen me krizën e Corona.
“Në të njëjtën kohë, një menaxher i grupit në mbrojtjen e shtëpisë thotë se po bëhen përgatitje për një vendim të mundshëm për të karantinuar Stokholmin, të cilin policia nuk pritet të jetë në gjendje ta ekzekutojë vetë.”
Asnjë planifikim i tillë nuk është në proces. Asnjë urdhër i tillë nuk është lëshuar për shoqatat e mbrojtjes në shtëpi. Atëherë dikush mund të vërë në dyshim qëllimin prapa përhapjes së këtyre llojeve të pretendimeve nga burime që janë gjithashtu të pamundura të verifikohen.
Mund të jetë vetëm për dy gjëra. Përhapja e imazhit të një lloj planifikimi misterioz që po ndodh pas shpinës së qytetarit dhe për të kontribuar me vetëdije për shqetësimin dhe dyshimin.
Tani është duke u zhvilluar një luftë ndërkombëtare informacioni. Fatkeqësisht, deklaratat e rreme si “Stokholmi në karantinë” bëhen pjesë e kësaj.
Në përgjithësi, bëhet fjalë për vendin nga vjen virusi, kush është përgjegjës për pandeminë dhe kush është i veprueshëm dhe kush është i dobët. Lufta zhvillohet në lloje të ndryshme të mediave, nga të cilat media sociale është një arenë.
Megjithëse Suedia nuk është një objektiv kryesor në këtë konflikt, zhvillimet në vendin tonë komentohen. Në një sit që flet rusisht nga Azerbadjan, Suedia shënohet si një vend që ka hequr dorë nga lufta kundër virusit. Thuhet se “studiuesit suedezë pretendojnë se virusi është i padëmshëm”, që është një pretendim plotësisht i pabazë.
RIA Novosti ruse vë në pikëpyetje aftësinë e Suedisë për t’u marrë me shpërthimin e viruseve dhe në kinezët Global Times, Suedia konsiderohet të jetë një “vrimë e zezë e kapituluar për virusin dhe e cila duhet të dënohet nga BE”. Sitet e shpejta të krahut të djathtë në Suedi u varën shpejt.
Kjo është se si shpaloset në një luftë informative në të cilën SH.B.A. është akuzuar për angazhim në kërkime që njihet si një burim i dyshuar në laboratorë specifikë kërkimi në Ukrainë, Kazakistan dhe Gjeorgji.
Për më tepër, kjo fushatë është e ngjashme me operacionin e vjetër të KGB-së dhe Stasis që laboratorët amerikanë ishin prapa infeksionit HIV.
Në luftën e informacionit nuk është e rëndësishme të keni gjithmonë të drejtë. Pa qëllimin është shpërndarja e informacionit që e bën të vështirë marrjen e një vendimi. Sasia e informacionit dhe teoritë e komplotit duhet të largojnë ato që janë fakte të sakta.
Hap pas hapi, përqendrimi zhvendoset nga tregjet kineze të kafshëve që ekspertiza ndërkombëtare beson se të gjitha filluan – në ngjarje krejtësisht të ndryshme dhe konspirative.
Ne gjithashtu kemi parë veprime të ngjashme, për shembull në lidhje me sulmin e helmit në Salisbury, Angli, ku Suedia dhe vendet e tjera u identifikuan si burime të dyshuara të helmit. Natyrisht një deklaratë absolutisht e pabazë.
Në raste si këto, është e rëndësishme të mbani kokën të ftohet, të vini në dyshim qëllimin e llojeve të ndryshme të të ashtuquajturave informacione dhe interesat e të cilave përfitojnë. Por është gjithashtu e rëndësishme të mos përhapet thashethemet dhe cilat mund të jenë dezinformatat më tej.
Qeveria i bazon vendimet e saj në një themel shumë të fortë si në ato që thonë Agjencia e Shëndetit Publik dhe ekspertët e tjerë. Shtë çështje për të mbajtur një ekuilibër ku ajo që qëndron në shkencën dhe dijen e veshur duhet t’i paraprijë alarmizmit.
Në mars 1981, me urdhër të ministrit të Punëve të Brendshme, Kadri Hazbiu, u urdhërua përpunimi i tij (ndjekja duke e konsideruar “armik”).
Nga Kastriot Dervishi
Ky është formulari i kërkesës për vizë hyrje në Shqipëri, i plotësuar nga Ibrahim Rugova në vitin 1980. Ai kishte zhvilluar në Shqipëri, dy vizita të mëparshme:
-24 maj deri 4 qershor 1971
-26 maj 1974 deri 7 korrik 1974
Herën e parë ai kish ardhur së bashku me Rexhep Ismaijlin, duke qenë student i vitit të katërt dhe redaktor i revistës “Bota e re”. Herën e dytë u ftua nga Instituti i Gjuhës dhe Letërsisë në Tiranë. Herën e tretë u ftuar nga Lidhja e Shkrimtarëve.
Hyri në Shqipëri më 15 mars 1980 nga Qafa e Thanës dhe u largua më 13 prill 1980 nga Hani i Hotit. Pikërisht kjo vizitë shënoi edhe armiqësimin me regjimin komunist. Bashkëpunëtorë të regjimit si “Dragoi”, raportonin se ai fliste keq për Shqipërinë socialiste.
Rugova u ndoq si objekti “Zdrukthi”. Citohej të kish thënë: “Tani u binda përfundimisht se në Shqipëri nuk ka liri krijuese. Shkrimtarët janë shndërruar në burokratë. Krijuesve u jepen klishetë ku ata punojnë”. “Ndaj letërsisë së realizmit socialist flet me përçmim e përbuzje”.
Në mars 1981, me urdhër të ministrit të Punëve të Brendshme, Kadri Hazbiu, u urdhërua përpunimi i tij (ndjekja duke e konsideruar “armik”).
Albania’s top police officer took to the stage in February 2018 to announce a milestone in his force’s fight against drugs: the seizure of 613 kilograms of cocaine hidden among bananas arriving from Latin America.
It was the country’s biggest-ever drug haul and a welcome public relations coup for Tirana, which has been fighting accusations of becoming a narco-state.
Prime Minister Edi Rama was quick to heap further praise on operation “Last Snow,” highlighting how Albanian police had cracked the case on their own. U.S. Embassy and European Unionrepresentatives in Albania followed with words of encouragement.
But an investigation by OCCRP and the Ecuadorian investigative journalism outlet Plan V has found that Arber Çekaj, the man arrested in 2018 for organizing the drug shipment, first came onto the radar of law enforcement in 2015, when he was charged in Ecuador with concealing 37 kilograms of cocaine — also in a banana shipment bound for Albania.
A litany of errors allowed him to evade capture and keep trading unchecked for years. Far from being a success, the case exposes major failures of justice systems in both Albania and Ecuador, several law enforcement officers say.
Just weeks after a warrant was issued for his arrest in Ecuador in 2015, his company even received over 100,000 euros of EU agricultural funding for a refrigerated warehouse that would later be used to hide the drugs.
Despite having been flagged as a fugitive in Ecuador and under investigation in Albania, he apparently spent years continuing to travel between the two countries, and organized another 137 exports of bananas along the same route using the same firm, which was registered in his own name. No evidence has emerged to indicate that any of these shipments contained smuggled drugs — but they show that, despite being a suspected drug trafficker, Çekaj was able to continue business as usual.
(Çekaj is in prison and could not be reached for comment, but during a court appearance in November, he declared himself innocent of all charges and said he had been set up by police and prosecutors.)
Using court and police documents, as well as interviews with family members, officials, and business colleagues, OCCRP and Plan V have pieced together a timeline of events leading up to Çekaj’s arrest that paints a damning picture of how authorities in both countries failed to keep track of him and his shipments.
In the end, Çekaj was caught only after a routine scan detected something unusual in one of dozens of banana shipments he had recently made from Colombia to Albania.
Ahmet Prenci, a former Albanian police chief, said the findings of this investigation exposed serious failings on the part of authorities in both Tirana and Quito. “[Çekaj] should have been the focus of the police on every road he takes,” he said.
Credit: Albanian state police
An anti-narcotics police officer in Ecuador, who spoke on condition of anonymity as he was not authorized to talk to the media, blamed the “deplorable, weak, and very permeable administration of justice” in his country.
The case comes amid a wave of drug seizures and gangland assassinations that have erupted in recent years in the Ecuadorian port city of Guayaquil as Albanian organized crime groups have taken root there.
In September 2019, Albanian and Greek police made another significant seizure: 137 kilograms of cocaine hidden in bananas being sent from Ecuador to Durres, Albania’s largest port.
Banana Business
Born in a small village in Albania’s remote northern highlands, Çekaj moved with his family to the port city of Durres at the age of 17 in 1997, a time when Albania was convulsed with unrest after the end of decades of communist rule.
There he studied for a law degree and emigrated to Germany soon after graduating. Çekaj’s uncle, Faslli Çekaj, a retired judge, said his nephew returned to his homeland with a new surname, Jansen, after marrying a German citizen.
“The marriage was to secure German papers. But he came back because his parents refused to live in Germany,” Faslli said in an interview at his office in Durres. Once back home, Çekaj married an Albanian woman — though it remains unclear if he ever divorced his first wife — and began splitting his time between the two countries.
He registered his banana import-export business, Arbri Garden, in May 2012, and soon began shipments from Ecuador to Albania. The company grew rapidly. In 2013, he shipped 1,000 tons of bananas; a year later, that had increased to 1,600 tons.
Faslli said his nephew had been focused on work — and interested in fruit trading — from a young age. “Even when he was a child, he was able to sell apples bought from the village to the town, at Bajram Curri [in northern Albania]. This surprised all of us.”
“You never saw him with other people in a cafe, apart from his relatives,” Faslli added.
The Monkey has Left’
On April 4, 2015, Çekaj drove an SUV along a dirt road flanked by towering banana palms to La Rosita, a tiny village in Ecuador’s southwestern banana-producing region of Guayas.
It was a trip he had made frequently over the past eight months to visit what was then his main banana supplier, Banana World Green. But this time he was accompanied by a woman, later identified to Ecuadorian prosecutors by plantation workers as “Sara.”
According to court testimony from one of the plantation’s employees, Çekaj pulled up early that morning and asked to inspect the quality of the bananas being packaged. As he walked through the estate, the worker saw the woman add four boxes of bananas to a container that was ready for export.
When the employee asked what was going on, Çekaj told him not to worry about it.
Another of the plantation workers recalled how the woman offered to give employees $100 to buy soft drinks and mortadella sandwiches. “No one does that,” the worker told Plan V, speaking on condition of anonymity as he was not authorized to discuss the matter.
“When I finished and closed the container, I even remember that we heard him saying, because the box had a monkey logo: ‘The monkey has left! The monkey has left!,’ like a crazy person,” the worker said. “He clapped both of his hands euphorically when the container was driven away.”
Çekaj’s excitement was short lived, however. One of the plantation’s employees had surreptitiously removed one of the suspicious boxes from the container and discovered what looked like narcotics inside. When the truck left, staff reported it to the owner, who then contacted the driver, telling him to pull over and wait for the police.
Plantation administrator Alex Mejía told the prosecutor’s office, “We found the unpleasant surprise in the box: The bananas were on top, and inside there was a package that we later learned contained drugs.”
The police found an additional 28 kilograms of cocaine hidden inside three banana boxes in the truck and arrested the driver, who was later released. But Çekaj, who had been following the vehicle in his SUV, fled the scene. By the time prosecutors summoned him for an interview on April 24, he had already flown to Albania.
Çekaj was summoned to appear in an Ecuador court on June 25, 2015, to face allegations of drug trafficking. When he failed to appear, a warrant was issued for his arrest.
“Something bad has happened to me, they have done something bad to me. So I don’t know what to do,” Çekaj wrote to a friend on Skype soon after the seizure, according to information found on his computer after his arrest in 2018.
His friend, identified only as Anodire, responded: “I know you are innocent.”
In December 2015, Albanian police passed information about the drug seizure in Ecuador to prosecutors. They began to investigate Çekaj, but made little progress because they never received key information they had sought from authorities in South America, according to a source in the office.
In a statement to OCCRP, the Albanian Serious Crimes Prosecution Office said that the 2015 investigation into Çekaj was still ongoing.
Business As Usual
Despite being on the run from the law in Ecuador and under investigation in Albania, business was booming for Çekaj, and he appears to have continued to travel freely between the two countries.
The logo of Arber Çekaj’s banana import firm, Arbri Garden. On its Facebook page, it bills itself as bringing the “best tropical fruits in Latin America“ to Albania. “What differentiates us from others is the quality of fruits, by direct contact with exporters,“ the page says.Credit: Arbri Garden
In May 2015, not long before his court summons in Ecuador, Arbri Garden received 19 million Albanian lek (around $152,000 at the time) from an EU agriculture fund administered by the Albanian government. The money was used to build a refrigerated warehouse to store bananas.
The new facility was put to good use. Çekaj’s company, Arbi Garden, made 137 shipments of bananas, totalling almost 3,000 tons, from Ecuador to Albania. All took place between April 2015, when an investigation had already been opened against him for alleged drug trafficking in Ecuador, and May 2018, when he was arrested in Germany. The company also made 91 banana shipments from Colombia to Albania, and a firm owned by Çekaj’s father made another 17, according to figures from the Import Genius trade database.
Çekaj’s last banana container left Colombia on March 13, 2018 — two weeks after his name had made international headlines for the massive seizure of 613 kilograms of cocaine in Albania.
Faslli said his nephew also continued to travel to Ecuador for business throughout this period. He said this should stand as proof of Çekaj’s innocence.
“Yes, I know that a quantity of drugs was found in a container that would come to us [the family firm],” he said. “Investigations were launched, but Arber was not found to be involved. Even after this event he traveled to Ecuador.”
Khaled Barakat, manager of Ecuacedros S. A., a banana export company that did business with Çekaj until January 2018, described him as a well-educated professional who made his payments on time. He said he was surprised when Çekaj disappeared.
Their last business deal involved a container bound for Albania, Barakat said, but Çekaj cancelled it because he claimed the fruit would arrive at its destination too late. Barakat said he called Çekaj several times, but he didn’t answer.
He said the Albanian told him he planned to switch to buying bananas from Colombia, because Ecuadorian fruit was becoming too expensive.
Customs’ Lucky Break
Çekaj’s luck ran out in February 2018, when Albanian police found drugs in one of his banana shipments. It turned out to be the country’s biggest cocaine haul to date, and it ultimately led to his arrest.
Albanian court documents show the two containers arrived in Durres on Feb. 19, 2018, where they sat for nine days before the drugs were discovered during a routine scan.
Arlind Madani, an employee of Alba Shipping, which Çekaj had hired to handle the shipments’ paperwork, said that on Feb. 27, the company’s manager visited him to say that Arbri Garden’s containers needed to be cleared that day.
He said the scan found an issue with one of the containers, prompting Albanian authorities to physically search the cargo that evening. Customs officials discovered the cocaine and notified law enforcement.
Documents show that, after being alerted by local police, three undercover police teams were sent to Durres. The manager and a company truck driver were put under surveillance along with the containers, which were driven away from the port just before midnight to Çekaj’s warehouse.
Police then swooped in on the shipment, arresting the manager and truck driver on suspicion of drug trafficking. An international warrant was issued for Çekaj, who was arrested months later near Dusseldorf, in western Germany, and later extradited to Albania.
At a court hearing in Tirana in November 2019, the prosecution presented messages from Lushaj’s phone in which he and Çekaj allegedly discussed concerns about the police search of the shipment.
Police estimate the seized cocaine had a street value of about $223 million. Authorities also confiscated $38,000 and more than 10 million Albanian lek (about $90,000) from the bank accounts of Arbri Garden and EcoAlmax, the company owned by Çekaj’s father.
While it is unclear whether any of Arbri Garden’s other shipments concealed drugs, records provided to Plan V by Ecuadorean anti-narcotic police show that three of the 19 companies Çekaj worked with in Ecuador also had cocaine seized from their shipments.
Arber Çekaj, pictured here in court in November, faces years in an Albanian prison if convicted of smuggling cocaine.Credit: OCCRP
The Fallout
In an interview with Plan V, an Ecuadorian anti-narcotics officer spoke candidly about authorities’ failure to find Çekaj and monitor his business.
He blamed weak rule of law and lax enforcement in Ecuador, noting that there are no even any scanners to check shipments at Ecuadorian ports. He said he was not surprised that Çekaj had managed to evade capture for three years.
“In our country it is very easy” to cross borders illegally, he explained. “So far this year we have seized some 60 tons of drugs, which all went to Ecuador from Colombia illegally. Sixty tons. So what is one person?”
Ecuadorian prosecutor Patricio Toledo, who investigated and indicted Çekaj in 2015, blamed “a bureaucratic issue” and a lack of cooperation from the police for his office’s failure to take action.
He said he only learned of Çekaj’s arrest in Germany after he was contacted by Plan V journalists, and that he did not know whether Ecuadorian police had ever searched for the Albanian. Plan V sought comment for this story from the anti-narcotics police, but did not receive a reply in time for publication.
Albanian prosecutors and police did not respond to OCCRP’s requests for comment for this story. The country’s customs service said it was unable to comment due to the ongoing criminal investigations.
However, Ahmet Prenci, a former Albanian prosecutor, director of state police, and later director of tax investigations until 2015, said the evidence uncovered by the joint investigation reveals a massive failure by law enforcement.
Investigating the origin of such large quantities of drugs, he said, requires serious commitment from all levels of government, starting from the top. “There is no political will to fight crime,” he said. “We need to catch drug bosses and then punish them.”
Oficeri i lartë i policisë në Shqipëri doli në skenë në shkurt të vitit 2018 për të shpallur një moment historik në luftën e forcës së tij kundër drogës: sekuestrimin e 613 kilogramëve kokainë të fshehur mes bananeve të ardhur nga Amerika Latine.
Ishte ngarkesa më e madhe e vendit përherë e drogës dhe një grusht shteti i mirëpritur i marrëdhënieve me publikun për Tiranën, i cili ka luftuar akuzat për t’u bërë një shtet narkotik.
Kryeministri Edi Rama ishte i shpejtë për të mbledhur lëvdata të mëtejshme për operacionin “Bora e fundit”, duke theksuar se si policia shqiptare e kishte goditur çështjen vetë. Përfaqësuesit e Ambasadës së Sh.B.A dhe Bashkimi Evropian në Shqipëri ndoqën fjalët e inkurajimit.
Por një hetim nga OCCRP dhe priza e gazetarisë hetuese ekuadoriane Plani V ka zbuluar se Arber Çekaj, njeriu i arrestuar në vitin 2018 për organizimin e dërgesës së drogës, së pari erdhi në radarin e zbatimit të ligjit në 2015, kur ai u akuzua në Ekuador për fshehje 37 kilogramë kokainë – gjithashtu në një dërgesë bananeje të kufizuar për Shqipërinë.
Kontrabanda e drogës në kontejnerë frigoriferikë të bananeve ose frutave të tjera është bërë një taktikë e favorizuar e trafikantëve vitet e fundit. Fruti ndihmon në përshpejtimin e lëvizjes së kontejnerëve përmes doganave, sepse zyrtarët e portit nuk kanë gjithmonë kohë të inspektojnë plotësisht ngarkesën pa rrezikun e prishjes së tonëve të produkteve. Sistemet e ftohjes brenda kontejnerëve gjithashtu sigurojnë vende të shkëlqyera fshehjeje. Klikoni këtu për të lexuar një hetim OCCRP të vitit 2018 në lidhje me mënyrën se si kokaina ishte kontrabanduar në Belgjikë brenda dërgesave të bananezës. Një gabim gabimesh e lejuan atë të shmangte kapjen dhe të mbante tregtinë e pa kontrolluar për vite. Larg të qenit një sukses, çështja ekspozon dështime të mëdha të sistemeve të drejtësisë si në Shqipëri ashtu edhe në Ekuador, thonë disa oficerë të zbatimit të ligjit.
Vetëm disa javë pasi ishte lëshuar urdhri për arrestimin e tij në Ekuador në 2015, kompania e tij madje mori mbi 100,000 euro fonde bujqësore të BE-së për një depo frigoriferike që më vonë do të përdorej për të fshehur ilaçet.
Pavarësisht se ishte flamuruar si një i arratisur në Ekuador dhe nën hetim në Shqipëri, ai me sa duket kaloi vite duke vazhduar të udhëtonte mes dy vendeve, dhe organizoi një tjetër 137 eksport të bananeve përgjatë të njëjtës rrugë duke përdorur të njëjtën firmë, e cila ishte regjistruar në emrin e tij . Asnjë provë nuk ka dalë të tregojë se ndonjë prej këtyre dërgesave përmbante drogë të kontrabanduar – por ato tregojnë se, pavarësisht se ishte një trafikant i dyshuar i drogës, Çekaj ishte në gjendje të vazhdonte biznesin si zakonisht.
(Çekaj është në burg dhe nuk mund të arrihet për komente, por gjatë një paraqitjeje gjyqësore në nëntor, ai e shpalli veten të pafajshëm për të gjitha akuzat dhe tha se ai ishte ngritur nga policia dhe prokurorët.)
Duke përdorur dokumentet e gjykatës dhe policisë, si dhe intervistat me familjarët, zyrtarët dhe kolegët e biznesit, OCCRP dhe Plani V kanë zbardhur së bashku një afat kohor të ngjarjeve që çojnë deri në arrestimin e Çekaj që pikturon një pamje të mjerueshme se si autoritetet në të dy vendet nuk arritën të mbanin gjurmët e tij dhe dërgesave të tij.
Në fund të fundit, Çekaj u kap vetëm pasi një skanim rutinë zbuloi diçka të pazakontë në një nga dhjetëra dërgesat e bananeve që ai kishte bërë së fundmi nga Kolumbia në Shqipëri.
Ahmet Prenci, një ish-shef i policisë shqiptare, tha se gjetjet e këtij hetimi zbuluan dështime serioze nga ana e autoriteteve si në Tiranë ashtu edhe në Quito. “[Çekaj] duhej të ishte në qendër të vëmendjes së policisë në çdo rrugë që ai merr,” tha ai.
Hetimet / banana-shipment.jpg Policia shqiptare zbuloi 613 kilogramë kokainë të fshehur mes një dërgese bananeje nga Kolumbia. Kredia: Policia e shtetit shqiptar Një oficer policie kundër narkotikëve në Ekuador, i cili foli në kushte anonimiteti pasi nuk ishte i autorizuar të fliste me mediat, fajësoi administratën “e mjerueshme, e dobët dhe shumë e përshkueshme” në vendin e tij.
Ështja vjen mes një vale kapjesh të drogës dhe atentateve të bandave që kanë shpërthyer vitet e fundit në qytetin port ekuadoras Guayaquil ndërsa grupet shqiptare të krimit të organizuar kanë zënë rrënjë atje.
Në Shtator 2019, policia shqiptare dhe ajo greke bëri një konfiskim tjetër të rëndësishëm: 137 kilogramë kokainë të fshehur në banane duke u dërguar nga Ekuadori në Durrës, porti më i madh i Shqipërisë.
NARCOSI SHQIPTAR i 🔗ECUADOR-it
Zyra e César Peña jashtë qytetit port Ekuadoras Guayaquil, e cila ende mban shenjat e jetës së saj të mëparshme si një sallë pritjeje kineze, është shumë larg nga mënyra e jetesës së bollshme e kontrabandistëve me shpenzime të larta të kontrabandave të drogës që ai ndoqi dikur.
Grupet shqiptare të krimit të organizuar kanë zënë rrënjë në portin ekuadoras të Guayaquil Kredia: Luis Argüello – Plani V Biznes banane Lindur në një fshat të vogël në malësitë e largëta veriore të Shqipërisë, Çekaj u transferua me familjen e tij në qytetin portual të Durrësit në moshën 17 vjeç në 1997, një kohë kur Shqipëria u konfliktua me trazira pas fundit të dekadave të sundimit komunist.
Atje ai studioi për një diplomë juridike dhe emigroi në Gjermani menjëherë pas diplomimit. Xhaxhai i Çekajt, Faslli Çekaj, gjyqtar në pension, tha se nipi i tij u kthye në atdheun e tij me një mbiemër të ri, Jansen, pasi u martua me një shtetas gjerman.
“Martesa ishte për të siguruar letrat gjermane. Por ai u kthye sepse prindërit e tij nuk pranuan të jetojnë në Gjermani, “tha Faslli në një intervistë në zyrën e tij në Durrës. Pasi u kthye në shtëpi, Çekaj u martua me një grua shqiptare – megjithëse mbetet e paqartë nëse ai është divorcuar ndonjëherë gruan e tij të parë – dhe filloi të ndante kohën e tij midis dy vendeve.
Ai regjistroi biznesin e tij të import-eksportit të bananeve, Kopshti Arbri, në maj 2012, dhe së shpejti filloi dërgesat nga Ekuadori në Shqipëri. Kompania u rrit me shpejtësi. Në vitin 2013, ai dërgoi 1.000 tonë banane; një vit më vonë, kjo ishte rritur në 1.600 tonë.
Faslli tha që nipi i tij ishte përqendruar në punë – dhe i interesuar në tregtimin e frutave – nga një moshë e re. “Edhe kur ishte fëmijë, ai ishte në gjendje të shiste mollë të blera nga fshati në qytet, në Bajram Curri [në veri të Shqipërisë]. Kjo i befasoi të gjithë ne ”.
“Asnjëherë nuk e keni parë me njerëz të tjerë në një kafene, përveç të afërmve të tij,” shtoi Faslli.
Një rrugë e poshtër e mbështjellë nga pëllëmbët e çuditshme të bananeve në rajonin jug-perëndimor të bananeve të Guayas të Ekuadorit. Kredia: Luis Argüello (Plani V) “Majmuni ka mbetur” Më 4 Prill 2015, Çekaj voziti një SUV përgjatë një rruge të ndotur të shtrënguar nga pëllëmbët e bananeve të mrekullueshme në La Rosita, një fshat i vockël në rajonin jug-perëndimor të Guayas të prodhuar nga banane në Ekuador.
Ishte një udhëtim që ai kishte bërë shpesh gjatë tetë muajve të fundit për të vizituar atë që ishte atëherë furnizuesi i tij kryesor i bananeve, Banana World Green. Por këtë herë ai u shoqërua nga një grua, e cila u identifikua më vonë nga prokurorët e Ekuadoras nga punëtorët e plantacioneve si “Sara”.
Sipas dëshmisë gjyqësore nga një prej punonjësve të plantacionit, Çekaj u tërhoq herët atë mëngjes dhe i kërkoi të inspektojë cilësinë e bananeve që po paketohen. Ndërsa kaloi nëpër pasuri, punëtori pa që gruaja të shtonte katër kuti banane në një enë që ishte gati për eksport.
Kur punonjësi e pyeti se çfarë po ndodhte, Çekaj i tha që të mos shqetësohej për këtë.
Një tjetër nga punonjësit e plantacionit kujtoi se si gruaja u ofroi punonjësve 100 dollarë për të blerë pije joalkoolike dhe sanduiçe mortadella. “Askush nuk e bën këtë,” i tha punëtori Planit V, duke folur në kushte anonimiteti pasi ai nuk ishte i autorizuar të diskutonte çështjen.
Kur mbarova dhe mbylla enën, madje mbaj mend që e dëgjuam duke thënë, sepse kutia kishte një logo majmuni: ‘Majmuni është larguar! Majmuni është larguar !, si një person i çmendur, “tha punëtori. “Ai i kaploi të dy duart me eufori kur ena ishte dëbuar”.
Sidoqoftë, eksitimi i Çekaj ishte jetëshkurtër. Një nga punonjësit e plantacionit kishte hequr me ngulm një nga kutitë e dyshimta nga ena dhe zbuloi se si dukej narkotikë brenda. Kur kamioni u largua, stafi ia raportoi pronarit, i cili më pas kontaktoi shoferin, duke i thënë që të tërhiqej dhe të presë policinë.
Administratori i Plantacionit Alex Mejía i tha zyrës së prokurorit, “Ne gjetëm surprizën e pakëndshme në kuti: Bananet ishin në krye, dhe brenda kishte një pako që mësuam më vonë, që përmbante ilaçe”.
Policia gjeti edhe 28 kilogramë kokainë shtesë të fshehur brenda tre kutive bananeje në kamion dhe arrestoi shoferin, i cili më vonë u la i lirë. Por Çekaj, i cili kishte qenë duke ndjekur automjetin në SUV-në e tij, u largua nga vendi i ngjarjes. Në kohën kur prokurorët e thirrën për një intervistë në 24 Prill, ai tashmë kishte fluturuar në Shqipëri.
Çekaj ishte thirrur të paraqitej në një gjykatë të Ekuadorit në 25 qershor 2015, për t’u përballur me akuzat për trafik droge. Kur ai nuk u paraqit, u dha urdhër për arrestimin e tij.
“Diçka e keqe më ka ndodhur, ata më kanë bërë diçka të keqe. Kështu që nuk di çfarë të bëj, “i shkruante ekaj një shoku në Skype menjëherë pas konfiskimit, sipas informacionit të gjetur në kompjuterin e tij pas arrestimit të tij në 2018.
Miku i tij, i identifikuar vetëm si Anodire, u përgjigj: “Unë e di që jeni i pafajshëm”.
Në dhjetor 2015, policia shqiptare kaloi në prokurori informacione për sekuestrimin e drogës në Ekuador. Ata filluan të hetojnë Çekaj, por përparuan pak sepse ata kurrë nuk morën informacionin kryesor që kishin kërkuar nga autoritetet në Amerikën e Jugut, sipas një burimi në zyrë.
Në një prononcim për OCCRP, Zyra e Prokurorisë e Krimeve të Rënda tha se hetimi i vitit 2015 mbi Çekaj ishte ende në vazhdim.
Biznes si zakonisht Pavarësisht se ishte në arrati nga ligji në Ekuador dhe nën hetim në Shqipëri, biznesi po lulëzonte për Çekaj, dhe ai duket se ka vazhduar të udhëtojë lirshëm midis dy vendeve.
Logoja e firmës së importit të bananeve të Arbërit berekaj, Arbri Garden. Në faqen e saj në Facebook, ajo faturon si sjelljen e “frutave më të mirë tropikal në Amerikën Latine” në Shqipëri. “Ajo që na dallon nga të tjerët është cilësia e frutave, nga kontakti i drejtpërdrejtë me eksportuesit”, thuhet në faqe.
Në maj 2015, jo shumë përpara thirrjes së tij gjyqësore në Ekuador, Arbri Garden mori 19 milion lekë shqiptarë (rreth 152,000 dollarë në atë kohë) nga një fond i bujqësisë i BE i administruar nga qeveria shqiptare. Paratë u përdorën për të ndërtuar një depo frigoriferike për të ruajtur banane.
Objekti i ri u vu në përdorim të mirë. Kompania e Çekaj, Arbi Garden, bëri 137 dërgesa banane, me një total prej gati 3000 tonë, nga Ekuadori në Shqipëri. E gjitha ndodhi në mes të prillit 2015, kur tashmë ishte hapur një hetim kundër tij për pretendime të trafikut të drogës në Ekuador, dhe maj 2018, kur ai u arrestua në Gjermani. Kompania bëri gjithashtu 91 dërgesa banane nga Kolumbia në Shqipëri, dhe një firmë në pronësi të babait të Çekaj bëri edhe 17 të tjera, sipas shifrave nga baza e të dhënave tregtare Genius.
Enë e fundit e bananeve të Çekaj u largua nga Kolumbia në 13 Mars 2018 – dy javë pasi emri i tij kishte bërë tituj ndërkombëtarë për sekuestrimin masiv të 613 kilogramëve kokainë në Shqipëri.
Faslli tha se nipi i tij gjithashtu vazhdoi të udhëtonte në Ekuador për biznes gjatë gjithë kësaj periudhe. Ai tha se kjo duhet të qëndrojë si provë e pafajësisë së Çekajt.
“Po, unë e di se një sasi droge u gjet në një enë që do të vinte te ne [firma familjare],” tha ai. “Hetimet filluan, por Arber nuk u gjet se ishte i përfshirë. Edhe pas kësaj ngjarje ai udhëtoi për në Ekuador ”.
Khaled Barakat, menaxher i Ecuacedros S. A., një kompani e eksportit të bananeve që bënte biznes me Çekajn deri në janar 2018, e përshkroi atë si një profesionist të arsimuar, i cili bëri pagesa të tij në kohë. Ai tha se ishte i befasuar kur Çekaj u zhduk.
Marrëveshja e tyre e fundit e biznesit përfshinte një enë të vendosur për Shqipërinë, tha Barakat, por Çekaj e anuloi atë sepse ai pretendoi se frutat do të arrinin në destinacionin e saj shumë vonë. Barakat tha se e ka thirrur Çekajn disa herë, por ai nuk u përgjigj.
Ai tha se shqiptari i tha atij se kishte planifikuar të kalonte në blerjen e bananeve nga Kolumbia, sepse frutat ekuadoras po bëheshin shumë të shtrenjta.
Fati i Çekaj doli në shkurt 2018, kur policia shqiptare gjeti drogë në një prej dërgesave të tij të bananeve. Doli se ishte transporti më i madh i vendit deri më tani i kokainës, dhe përfundimisht çoi në arrestimin e tij.
Dokumentet e gjykatës shqiptare tregojnë se dy kontejnerët e mbërritur në Durrës më 19 shkurt 2018, ku ata u ulën për nëntë ditë para se droga të zbulohej gjatë një skanimi rutinë.
Arlind Madani, një punonjës i Alba Shipping, të cilin Çekaj e kishte marrë me qira për të trajtuar dokumentet e dërgesave, tha se më 27 shkurt, menaxheri i kompanisë e vizitoi atë për të thënë se kontejnerët e Arbri Garden duhej të pastroheshin atë ditë.
Ai tha se skanimi gjeti një problem me njërën prej kontejnerëve, duke bërë që autoritetet shqiptare të kontrollonin fizikisht ngarkesën atë mbrëmje. Zyrtarët doganorë zbuluan kokainën dhe njoftuan zbatimin e ligjit.
Dokumentet tregojnë se, pasi u njoftuan nga policia vendase, tre ekipe policie të fshehta u dërguan në Durrës. Menaxheri dhe një shofer kamioni kompani u vunë nën mbikëqyrje së bashku me kontejnerët, të cilët u larguan nga porti pak para mesnatës drejt depove të Çekaj.
Policia pastaj zhyti në dërgesë, duke arrestuar menaxherin dhe shoferin e kamionit me dyshimin e trafikut të drogës. Warrantshtë lëshuar një urdhër ndërkombëtar për Çekaj, i cili u arrestua muaj më vonë pranë Dusseldorf, në Gjermaninë perëndimore, dhe më vonë u ekstradua në Shqipëri.
Në një seancë gjyqësore në Tiranë në nëntor 2019, prokuroria paraqiti mesazhe nga telefoni i Lushajt në të cilin ai dhe Çekaj dyshohet se diskutuan shqetësime në lidhje me kontrollin policor të dërgesës.
Vlerësimi i policisë se kokaina e sekuestruar kishte një vlerë rruge rreth 223 milion dollarë. Autoritetet konfiskuan 38,000 dollarë dhe më shumë se 10 milion lekë shqiptarë (rreth 90,000 dollarë) nga llogaritë bankare të Arbri Garden dhe EcoAlmax, ndërmarrja në pronësi të babait të ekaj.
Ndërsa është e paqartë nëse ndonjë nga dërgesat e tjera të Arbri Garden fshehur droga, të dhënat e siguruara në Planin V nga policia anti-narkotike Ecuadorean tregojnë se tre nga 19 kompanitë me të cilat workedekaj punonin me në Ekuador kishin gjithashtu kokainë të sekuestruar nga dërgesat e tyre. Rrëzimi Në një intervistë me Planin V, një oficer ekuadoras kundër narkotikëve foli sinqerisht për dështimin e autoriteteve për të gjetur Çekaj dhe për të monitoruar biznesin e tij.
Ai fajësoi sundimin e dobët të ligjit dhe zbatimin e dobët në Ekuador, duke theksuar se nuk ka as skanerë për të kontrolluar dërgesat në portet e Ekuadoras. Ai tha se nuk është i befasuar që Çekaj kishte arritur të shmangte kapjen për tre vjet.
“Në vendin tonë është shumë e lehtë” të kalosh kufijtë në mënyrë të paligjshme, shpjegoi ai. “Deri më tani këtë vit kemi kapur rreth 60 tonë drogë, të cilat të gjitha shkuan në Ekuador nga Kolumbia në mënyrë të paligjshme. Gjashtëdhjetë ton. Atëherë, çfarë është një person? “
Prokurori ekuadoras Patricio Toledo, i cili hetoi dhe paditi Çekajn në 2015, fajësoi “një çështje burokratike” dhe mungesë bashkëpunimi nga policia për dështimin e zyrës së tij.
Ai tha se mësoi vetëm për arrestimin e Çekaj në Gjermani pasi u kontaktua nga gazetarët e Planit V, dhe se ai nuk e dinte nëse policia ekuadoriane kishte kërkuar ndonjëherë shqiptarin. Plani V kërkoi koment për këtë histori nga policia anti-narkotike, por nuk mori një përgjigje në kohë për publikim.
Prokurorët dhe policia shqiptare nuk iu përgjigjën kërkesave të OCCRP për koment për këtë histori. Shërbimi doganor i vendit tha se nuk ishte në gjendje të komentonte për shkak të hetimeve të vazhdueshme penale.
Sidoqoftë, Ahmet Prenci, ish-prokuror shqiptar, drejtor i policisë së shtetit dhe më vonë drejtor i hetimeve tatimore deri në vitin 2015, tha se provat e zbuluara nga hetimi i përbashkët zbulojnë një dështim masiv nga zbatimi i ligjit.
Hetimi i origjinës së sasive kaq të mëdha të drogave, tha ai, kërkon angazhim serioz nga të gjitha nivelet e qeverisë, duke filluar nga lart. “Nuk ka vullnet politik për të luftuar krimin,” tha ai. “Ne kemi nevojë për të kapur bosët e drogës dhe pastaj t’i ndëshkojmë”.
Sëmundja është tek shumica e njerëzve një infeksion i rrugëve të frymëmarrjes dhe një sërë simptomash mund të shfaqen. Nuk mund të vendoset vetëm në bazë të simptomave nëse është covid-19 ose infeksion tjetër. Kjo kërkon një provë që është analizuar në laborator.
Ndër simptomat e raportuara janë kryesisht:
kollë
ethe
crregullime të frymëmarrjes
coryza
kongjestion i hundës
dhimbje të fytit
dhimbje koke
të përzier
dhimbje të muskujve dhe nyjeve
Një person që vuan nga covid-19 mund të shfaqë një ose më shumë nga këto simptoma. Shtë mjaft e zakonshme të humbasësh sensin e erë, dhe kështu shijen, për një kohë të shoqëruar me infeksionin e traktit të sipërm respirator. Diarreja është përmendur gjithashtu.
Shumica e njerëzve marrin siklet të butë që mund të vijnë gradualisht, dhe kjo shkon vetvetiu me vetë-kujdes në shtëpi. Disa sëmuren rëndë, për shembull, me vështirësi në frymëmarrje dhe pneumoni.
Lista e simptomave mund të rregullohet më pas. Ne azhurnojmë informacionin mbi covid-19 pasi shtohen njohuri të reja mbi sëmundjen, në literaturën shkencore dhe / ose nga OBSH.
Koha nga infektimi për t’u sëmurë (periudha e inkubacionit) vlerësohet të jetë 2-14 ditë, shumica prej tyre sëmuren pas rreth 5 ditësh.
Shtë shumë e rëndësishme të qëndroni në shtëpi kur ndjeheni të sëmurë. Nëse nuk jeni në gjendje të kujdeseni vetë në shtëpi, telefononi 1177 për këshilla mjekësore.
Shtë e vështirë të krahasosh një sëmundje krejt të re, siç është covid-19, me gripin sezonal. Për ta përmbledhur, mund të themi, bazuar në ato që dimë sot, se ato janë të ngjashme në shumë mënyra me simptoma të ngjashme. Shumica e njerëzve sëmuren butësisht, por një grup i vogël sëmuret me një sëmundje shumë të rëndë dhe vdekjet ndodhin si për gripin sezonal ashtu edhe për atë të 19-të.
Në të kundërt, covid-19 do të prekë ndjeshëm më shumë njerëzit në një popullsi ku po përhapet. Përhapja e shpejtë dhe e gjerë e infeksionit është për shkak të faktit se askush në popullatë nuk ka qenë në gjendje të zhvillojë imunitet (një mbrojtje) kundër këtij varianti të ri të virusit. Do të shihni më shumë njerëz të sëmurë dhe më shumë njerëz që kanë nevojë për kujdes spitalor.
Gripi sezonal, i cili përsëritet çdo vit, nga ana tjetër, ka qarkulluar në shoqëri për një kohë të gjatë. Prandaj, mbrojtja ndaj varianteve të ndryshme të virusit të gripit është ndërtuar në popullatë. Përveç kësaj, ka vaksina dhe ilaçe për gripin sezonal
Koronavirusi (SARS-CoV-2) që shkakton sëmundjen covid-19 infekton kryesisht njerëzit përmes një të ashtuquajturi infeksion pikimi. Kjo do të thotë, infeksioni transmetohet në mukozën e syve, hundës ose gojës nga pikat që përhapen në ajër kur një person i sëmurë kollitet ose teshtit. Pikat bien shpejt nëpër ajër dhe zakonisht arrijnë jo më shumë se një metër.
Virusi mund të transmetohet edhe përmes sipërfaqeve të kontaminuara, të ashtuquajturat infeksione të kontaktit indirekt. Prandaj, nuk mund të përjashtohet që ndotja të ndodhë edhe nga objektet. Sidoqoftë, ende nuk është e qartë se sa kohë virusi mund të mbijetojë në sipërfaqe dhe objekte. Materialet dhe kushtet si lagështia, temperatura dhe rrezet e diellit ndikojnë në sa kohë mbijeton virusi. Studimet e vazhdueshme mund të tregojnë nëse shpërndarja nëpër sipërfaqe dhe objekte ka ndonjë domethënie për përhapjen e covid-19.
Duke qenë të kujdesshëm për të mbajtur larg njerëzve të tjerë në mjediset publike, lani duart shpesh me sapun dhe ujë të ngrohtë, kollë dhe teshtimë në rrudhat e krahut, shmangni prekjen e fytyrës tuaj (sytë, hundën, gojën) dhe qëndroni në shtëpi kur të jeni Njerëzit e sëmurë të gjithë mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut të infeksionit.
Periudha e inkubacionit, domethënë periudha nga koha e infeksionit deri sa një person të shfaq simptoma, zakonisht vlerësohet të jetë 2-14 ditë. Shumica e njerëzve sëmuren rreth 5 ditë pasi të infektohen, megjithëse raste të izoluara mund të devijojnë nga këto modele.
Shtë e paqartë se sa kohë do të jeni imun. Bazuar në përvojën e kaluar, vlerësimi është se imuniteti zgjat aq shumë sa nuk do të infektoheni shumë herë në të njëjtin sezon.
Disa grupe raportohet të kenë një rrezik të shtuar për simptoma më të rënda të infeksionit. Meqenëse virusi është i ri, ne ende nuk dimë sa duhet për cilat grupe janë në rrezik të sëmundjes së rëndë. Sidoqoftë, një rishikim i studimeve në dispozicion të covid-19 tregon se pleqëria është faktori kryesor i rrezikut dhe njerëzit mbi moshën 70 vjeç përbëjnë kështu grupin kryesor të rrezikut.
Njerëzit në moshë të lartë në ndërthurje me sëmundjet themelore, të tilla si presioni i lartë i gjakut, sëmundjet kardiovaskulare, sëmundjet e mushkërive ose diabeti janë të mbingarkuara në mesin e rasteve të rënda. Veçanërisht e prekshme nga sëmundjet serioze janë njerëzit me disa sëmundje themelore.
Ne aktualisht nuk dimë për grupe të tjera rreziku për covid-19. Shtë e mundur që njerëzit me sëmundje të rëndë në veshka, sëmundje të mëlçisë dhe njerëz me sistem imuniteti të dëmtuar pas transplantimit ose si rezultat i trajtimit mjekësor gjithashtu të kenë një rrezik të rritur të një kursi më serioz të sëmundjes. Nëse keni një sëmundje që në përgjithësi paraqet një rrezik të shtuar të sëmundjes serioze në infeksionet e traktit respirator, edhe nëse jeni më i ri se 70 vjet, duhet të këshilloheni me mjekun tuaj që shkon në lidhje me trajtimin dhe çfarë mund të bëni për të zvogëluar rrezikun që lidhet me sëmundjen covid-19.
Studimet nuk tregojnë se personat me astmë, ose sëmundje të veshkave janë grupe rreziku për covid-19, megjithatë, është e paqartë se në çfarë mase janë studiuar këto grupe dhe kështu është e vështirë të përjashtohet plotësisht që njerëzit me këto sëmundje nuk kanë ndonjë rrezik të rritur.
Informacioni i ri shtohet vazhdimisht dhe Autoriteti i Shëndetit Publik monitoron zhvillimin dhe azhurnon informacionin e tij sipas njohurive më të fundit në dispozicion.
Gjendja e njohurive në lidhje me lidhjen midis pirjes së duhanit dhe sa seriozisht sëmureni në covid-19 është ende e paqartë. Studimet e disponueshme tregojnë se njerëzit që pinë duhan ose që kanë pirë duhan janë të mbipopulluar në mesin e rasteve të rënda të covid-19. Studimet janë të pakta dhe me cilësi të pasigurt, kështu që nevojiten më shumë njohuri.
Tashmë e dimë se pirja e duhanit rrit rrezikun e simptomave serioze të infeksioneve të frymëmarrjes siç është gripi.
Ndërprerja e duhanit ju jep përfitime shëndetësore pas një kohe të shkurtër. Shembuj përfshijnë rritjen e oksigjenimit, presionin e ulët të gjakut dhe funksionimin e përmirësuar të mushkërive. Nëse dëshironi ndihmë për ndalimin e duhanit, ka mbështetje në dispozicion, për shembull, në Stop-Pirja e duhanit-Line, 020-84 00 00.
Autoriteti i Shëndetit Publik monitoron zhvillimin dhe azhurnon informacionin sipas njohurive më të fundit në dispozicion.
Jo, vaksina pneumokokale siguron vetëm mbrojtje kundër sëmundjeve të shkaktuara nga disa lloje të pneumokokëve. Prandaj, nuk zvogëlon rrezikun e marrjes së sëmundjes covid-19. Pneumonia, e cila gjithashtu preket nga disa sëmundje të covid-19, në këto raste shkaktohet nga koronavirusi i ri, jo nga pneumokokët.
Nuk ka prova që njerëzit janë infektuar duke ngrënë ushqim ose duke pirë ujë. Koronavirusi (SARS-CoV-2) që shkakton sëmundjen covid-19 infekton kryesisht njerëzit përmes një të ashtuquajturi infeksion pikimi. Kjo do të thotë që infeksioni transmetohet në mukozën e syve, hundës ose gojës nga pikat që përhapen në ajër kur një person i sëmurë kollitet ose teshtit. Gjithashtu, covid-19 nuk ka të ngjarë të përhapet përmes ujit të pishinës ose ujit tjetër të banjës.
Lani duart shpesh me sapun dhe ujë të ngrohtë: para ngrënies, para trajtimit të ushqimit dhe pas një vizite në tualet. Larja e duarve mund të jetë një mundësi kur nuk keni mundësinë e larjes së duarve.
Shtë e rëndësishme të mbroni të moshuarit nga infektimi me covid-19. Prandaj, që nga 1 Prill, ka pasur një ndalim të vizitave në të gjitha shtëpitë e të moshuarve të vendit për të parandaluar përhapjen e sëmundjes së covid-19.
Mos keni kontakte të ngushta me njerëz që janë 70 vjeç ose më të vjetër përveç nëse është absolutisht e nevojshme. Qëndroni në shtëpi kur ndjeheni të sëmurë, edhe nëse jeni vetëm pak të ftohtë. Covid-19 mund të shkaktojë simptoma të buta të ngjashme me një ftohje, kështu që është e rëndësishme të jesh vigjilent.
Për të mos u infektuar, ju inkurajojmë që janë 70 vjeç ose më të vjetër për të kufizuar kontaktet tuaja të ngushta. Ju nuk duhet të shkoni me transport publik, për shembull autobus, tren, metro dhe tramvaj, të bëni dyqane ose të qëndroni në dhoma ku ka shumë njerëz në të njëjtën kohë. Në vend të kësaj, merrni ndihmën e të afërmve ose fqinjëve, për shembull, për të blerë ushqime, për të mbledhur ilaçe në farmaci ose të bëni raste të tjera.
Eshte e zakonshme të ndjeheni shqetësim, pasiguri dhe vetmia në një situatë kur ju duhet të qëndroni larg njerëzve të tjerë. Ajo që mund të bëni për ta bërë atë të ndjehet më mirë është, për shembull, të dilni për shëtitje, por mos harroni të mbani distancën tuaj ndaj të tjerëve. Qëndroni të lidhur me të dashurit dhe miqtë tuaj përmes telefonit, kompjuterit dhe mediave sociale.
Mbani në mend se kjo ka të bëjë me një kohë të kufizuar. Mundohuni të angazhoheni me ato që mendoni se janë argëtuese dhe stimuluese.
Thoni jemi te krishtere, Thoni c'fare tju vije per mbare, Por mos thoni or te mjere, Shqiperia ka shqiptare, Shqiperia ka shqiptare, Por jane me prejardhje Greke, Vendalinj gjen fare rralle, Tek e tuk ndonje,pasdreke.
@__________________________________________________@ ( 1 ) Ne moshen e djaleris, Kur isha njezet vjet e ca, Mora rrugen e Greqise, Mbushur shpresa te medha, Per nje jete me te mire, Si njeri te kem te ha, Si njeri te pi nje birre.
(2 ) Nuk mu dhimsen c'lashe prapa, Ishte Korce, a nena ime, Qe kur syte ne jete i hapa, Isha rritur me therrime... Isha rritur me therrime, Dhe me gjize nga qyteti, Qe e sillte motra ime, Qe nga Durresi,qe nga deti.
( 3 ) Se ne fshat nuk kishim dhi, Dhe kuptohet...s'anim gjize, Po ti leme keto tani, U pa pune e Shqiperise, U pa pune e Shqiperise, Vec te hyjme ne Greqi, Me cdo cmim na duhet vize, Me dollar a me flori.
( 4 ) Ku paguhet?
Ku te duash, Dy mafioze ka ne tre veta, Nuk te le njeri te vuash, Po ske vize te merr ceta, Po ske vize te merr ceta, Vetem thuaj per ku je, Se nje cmim nuk ka bileta, Si per Krete dhe Pire.
( 5 ) Dy e nates mbi Poncare, Mblidhen cetat,nis marshimi, "Beni kryqin bre Shqiptare, Te cdo feje qe te jini, Te cdo feje qe te jeni, Ne mengjes gedhin tjeter bote, Nga nje emer Greku vini, Thoni:Jemi vorioepirjote.
( 6 ) Thoni jemi te krishtere, Thoni c'fare tju vije per mbare, Por mos thoni or te mjere, Shqiperia ka shqiptare, Shqiperia ka shqiptare, Por jane me prejardhje Greke, Vendalinj gjen fare rralle, Tek e tuk ndonje,pasdreke.
( 7 ) Thoni fleme neper mullare, Dhe mbulohemi me kashte, Se nuk kemi rroba fare, Dhe i mbajme te tera jashte,Turp i madh por duhet thene, Burre e grua flene bashke,
( 8 ) Dhe sikur mos u besojne, Do ta zgjidhin lidhurekun, Keq per tjetrin te degjojne, Kjo eshte lumturi per Grekun, Kjo eshte lumturi pe Grekun, Kur ul koken dhe i lutesh, Vec atehere ja merr lekun, Kushedi se si i dukesh.
( 9 ) Dhe s'kuptojme c'ndodh me ne, I vume zjarrin Shqiperise, Lame shtepi e lame atdhe, Fleme bodrumeve te Greqise, S'e them dot dhe me bark bosh, Turp or djemte e Ilirise, Turp qe na vune kaq perposh.
( 10 ) Vec durimi yne po shuhet, Zemra po na behet gur, Dhe pa ditur cloje luhet, Shume nga ne ndrruan flamur, Shume nga ne nrruan flamur, Me sa duket na dhane hakun, Keshtu tha nje plak dikur, Po kush e degjoi plakun.
( 11 ) Turp ju them/na plaste koka, Se per turp i zbathem breket. Sot me ne eshte e tere bota. Vetem ne jemi me Greket, Vetem ne jemi me Greket, Sepse na u gjenden miq, O'e ate dite qe humbem leket, Dhe sheqer sjellin Maliq.
( 12 ) Sjellin fruta dhe perime, Zot nga doli tere ky fat, Te hash qepe Follorine, Tere vitin Bozhigrad, Tere vitin Bozhigrad, Djersa mbetet neper ara, Dhe prodhim nuk hyn ne fshat, Hyn komshiu me perpara. ( 13 ) Dhe durimi yne po shuhet, Me sa duket na dhane hakun, Keshtu tha nje plak dikur, Po kush e degjoi plakun.
Marre nga libri. (Gjysma Tjeter) liber me poezi i Gjergji Dushkut.
Gjergji Dushku /
Gjergji Dushku, lindi në një fshat të Devollit , Ziçisht. Aty kaloi rininë dhe me pas vazhdoi Institutin e Lartë në Elbasan në degën e Gjuhë – Letersisë. Me pas punoi si mësues letersie në zonen e Devollit.Në kushtet e veshtira që kalonte Shqipëria u detyrua si shumë Shqipëtarë të tjerë të emigronte jashtë viseve të saj.Kaloi një pjesë të mjaftueshme nga rinia te tij në qytetin e Selanikut, por gjithnjë duke ëndërruar kthimin në Atdhe. Pas disa vjetesh u kthye pergjithmonë në Shqipëri, jeton i lumtur me bashkëshorten dhe dy fëmijet e tij në fshatin e tij të dashur Zicisht. Vazhdon te jete nje poet i ndjeshem, dhe po aq romantik. Ka botuar disa vëllime me poezi, por keto poezi që ju do të lexoni, janë dhe do të ngelen për poetin « Poezitë e humbura të rinisë së shkuar»…
Copëza Frymëzimi.
Vargje në letër… …Ti kot më pyet pse jam i dëshpëruar, edhe gëzimet nuk i dua më, përse shëtis përherë i menduar, dhe s’më dëgjon më t’ëmblin zë!
Ti kot më pyet përse unë vuaj, dhe s’bëhem më si ai djali që dikur ish, pse asnjë vajzë të dashur s’e quaj !!! druri i djegur a ndizet sërrish ???
Kush qe i lumtur, prap a lumturohet??? kur lumturia vec një herë na ndrin??? tani e shkuara me mall kujtohet dhe breng e thell, shpirtin ma nxin…..
Nga pjesa «Gosti Gazmore»… Të pi natën kam dëshirë, kur gëzimi komandon, dhe të ndjehem krejt i lirë, sa më shumë nata shkon.
Kur me thonë shokët – gotën ngrije, këngët s’rreshtin gjer n’agim, kur shterron e shtrenjta pije, dhe kitara s’gjen qetësi…
Pa titull…………
Po ku më qe koh e lumturisë??? guxim i çmendurisë, ëndërr a shpres ku hesht??? O lotë zjarri, O moshë e dashurisë, më kthe, më kthe nje çast atje … në djalëri… nga lajkat e lëvdatat, Kudo ku ti nuk ishe, gjithçka ishte e kotë. Me ty nuk më trembn zhurmat e shtrëngatat….
Nga pjesa “Deshire Lavdie”……. Kur puthjen e parë, Në mesnatë ta dhurova, Mes luleve të Majit, nën hënën që ndriste, E dashur, ti e di q’ahere nuk mendova, larg teje e pa ty, Lavdia të më vinte…… Spektator qëndroja, për gjithçka në botë, Trishtimi më mbulonte, nga lajkat e lëvdatat, Kudo ku ti nuk ishe, gjithcka ishte e kotë. Me ty nuk më trembnin zhurmat e shtrëngatat…..
Pa titull……….
…….S’më mbetet qejfi për vitet e rinisë, që dashurisë së çilter ju më brengosni, S’më mbetet qejfi, neteve të vetmisë, ku lot i hidhur më mbuloi….
Më hoqet ju miq nga kujtesa, E nuk më ftoni, për t’mirë e të keq, s’merzitem unë as per ju vajza të pabesa, nga qejfet, unë vete dorë po heq…….
Pa titull………….
Nuk e kuptoja q’ahere dashurinë, por Ti ëmbël shihje syt e mi, shkelqenin ato plot flakerime, të thoshin fjalë që ti s’i di….
E libra hapa, e njerëz pyeta, Të mesoja a më do ??? Shumë u lodha, gjere e gjatë, Të të thoshja S’agapo.
Shpejt u çele si pranverë, Se lodhur ishe ti si mua, Ne gjuhën time për të parën herë,
Pëshpërite : DHE UNË TË DUA…..
Nga pjesa « Do vije……. » Pa ti puthur buzët ende, e papushtueshme ngrihej keshtjella jote, ç’bëre vajzë!!! – që mbi mure mbështete, Shkallët besimkote……
Pa titull…………
Mbrëmja po bie mbi shkëmbinj të hirtë, Deti zhurmon aty pranë. Ne zemër c’më përvëlon trishtimi pa dritë, Nje pikëllim pa fund, pa anë……
Larg teje merzitem…. kjo mërzia ime, S’dua fare të më hiqet, Dhe zemra digjet prap në puthje, Sepse ajo s’mund të mos digjet…..
Nga pjesa «A.P.Kernes…..» Në pik’ t’hallit kur vajtoja, Fatin tim pis të zi, Ngrita syt’ të shikoja, Kush hyri ne qeli………
Nga pjesa «Pergjerim…»
Ah, sikur të jetë e vërtetë, kur bredh hëna nëpër retë, Meri naten kur kalon, dhe qetësia mbreteron.
Hapet dheu dhe kudo, Dalin hijet nga ato. Do të dal dhe unë, pa pasur frikë, Ti thuash të dashurës Monikë Për mua – S’po më tret dheu Ja ku më ke! – kthehu, kthehun
n’ështe e vërtetë, se shpirti i saj, po jeton i lirë tek retë, më kot lodhem e po qaj, që ti shkoj pranë, – po vdes vetë….
Ajo mkate s’bëri në jetë, Prandaj me engjejt po jeton, Po unë ??? – e lashë të shkret !!! A do t’më falë, a do m’pranoj!!!… O yll prap shpirtit nuk i thashë, Që tek unë sa jetë e tërë, Dhe kur të vdekur ty të pashë, Vdiqa dhe unë! Lumturi o ëngjëll….. Ti që jetën dhe për mua, S’prita dot, të ndoqa pas, Të të them dhe një herë « TE DUA », Por të vdekurës si ti flas ???
Pertej vdekjes s’do t’më falësh, Barrën e rëndë të tradhëtisë, një dit’ do të takoj, të ti them dy fjalë, «S’ka fund themel i Dashurise….».
Shtetet duhet të mbajnë parasysh se çdo masë e marrë duhet të jetë një përpjekje për mbrojtjen e rendit demokratik nga kërcënimet ndaj tij dhe se duhet të bëhet çdo përpjekje për ruajtjen e vlerave të shoqërive demokratike, si pluralizmi,
Këshilli i Europës ka publikuar këto ditë një dokument detyrues për gjithë vendet anëtare, ku bën pjesë dhe Shqipëria. Dokumenti drejtuar gjithë qeverisë rekomandon që gjatë pandemisë së koronavirusit të bëhet kujdes në miratimin e ligjeve që cenojnë liritë dhe të drejtat e njeriut. KiE thekson se çdo ligj apo vendim qeveritar duhet të ketë fuqi të përkohshme dhe të përcaktuar qartë.
Dokumenti thekson se shumica e masave të marra duhet të mos bien në kundërshtim me konventat ndërkombëtare.
Dokumenti vlen edhe për rastin e Shqipërisë. Ditët e fundit, qeveria “Rama” ka propozuar dënime ekstreme me burg, një masë që është kritikuar ashpër nga shoqëria civile.
“Çdo masë duhet të ketë një mbështetje të qartë në legjislacionin vendas me qëllim mbrojtjen nga arbitrariteti dhe duhet të jetë rreptësisht i nevojshëm për të luftuar ndaj emergjencës publike.
Shtetet duhet të mbajnë parasysh se çdo masë e marrë duhet të jetë një përpjekje për mbrojtjen e rendit demokratik nga kërcënimet ndaj tij dhe se duhet të bëhet çdo përpjekje për ruajtjen e vlerave të shoqërive demokratike, si pluralizmi, toleranca dhe të qenit mendjehapur.
Ndonëse derogimet janë pranuar nga Gjykata për të justifikuar përjashtime të caktuara nga standardet e Konventës, ato nuk mund të justifikojnë asnjëherë asnjë veprim që bie në kundërshtim me kërkesat tejet të rëndësishme të Konventës për ligjshmëri dhe proporcionalitet”,- thuhet në dokumentin e KiE.
Lufte klase ??? Po ndihem shume keq jo per nje traste , po per mosperfilljen e shtetit.
Nie Çarçani.
Me falni per fjalorin ! Po i them shtetit:te dhjefsha.mu ne shtet ! Me marrin ne tel : nena ke nevoje per ndime ??? Un marr 70 mije leke pensjon. Nuk me thone : ke per te ngrene ? Po tallin bythen , e ke marre pensjonin , i ke marre ilaçet. ? Deri tani me kane marre 7 numra te ndryshem. O shtet un jam e fisme dhe nuk ndëhem per nje pako makarona e per nje l vaj … Tu vi turp qe kthyet luften e klasave. Enver Hoxha me persekutoi por me la te punoj , te jetoj si gjithe te tjeret. Te prishte shtepine por te siguronte banesen.
Ky shtet me prishi shtepine dhe me la ne rruge te madhe , me humbi vitet e punes e tani marr gjysem pensjoni. Sot me ben sehir !!! Me ben lufte klase , me privon ndimen , qe e jep ligji i ” luftes” Nuk me pyet a ke per te ngrene , qe jam nje nene me nje femi student .. Vetem me 70 mije leke. Un nuk votova por djali im votoi , erdhen e moren me makine , se qendra e votimit eshte ne shkollen tregetare. Harram voten e djalit tim Dritan Leli. E kam fotografuar voten , se i premtova dikujt !! jo se e shita se as shitem as blien Lufte klase ??? Po ndihem shume keq jo per nje traste , po per mosperfilljen e shtetit. Un jam e forte , se jam rritur nga prinder model , nuk bie ne shesh , me shume i lyej buzet me te kuq. Kujt nuk i pelqen ankesa ime ; me plasi b**** Une do ja dal ! Mjer ju qe do me gjykoni per keq mbasi ta lexoni
Acromax is a small loser company in hamburg,due originally fromNRW,now tries to make propaganda for rama,is probably financed withTax money,that would be a criminal embezzlement,corruption. it is also interesting forGerman tax authorities,what the acoromaxAlbanian does in hamburg
Acromax është një kompani e vogël humbëse në hamburg, për shkak të origjinës nga NRW, shkruan keshilltari i CDU z.Martin Henze.
Acromax tani po përpiqet të bëjë propagandë për Ramën, duke kontrolluar dhe bllokuar në FB faqet e aktivistëve dhe kundershtarëve të narkoqeverisë-kriminale të drejtuar nga Rama-Veliaj.
Kjo kompani humbëse e financuar me leket e taksapaguesve shqiptare ne fakt ka lidhje te ngushta me qeverinë shqiptare, nëpërmjet ambasadores shqiptare ne SHBA Floreta Faber.
Ata ndjekin dhe kontrollojnë në FB gjithë aktivitetin dhe postimet e aktivisteve që denoncojnë me fakte dhe prova te pa kundershtueshme qeverinë dhe lidhjet e saj me krimin e organizuar, duke i bere repor dhe bllokuar faqet e tyre në FB.
Jane mbyllur qindra faqe aktivistesh qe denoncojne me publikime dhe video drogen dhe trafikun e saj drejt europes, video ku implikohet hapur ndihma dhe bashkpunimi i policisë shqiptare, deri ne ministrat e brendeshem, deputete te parlamentit, apo dhe vete familja kryeministrore.
Shqiperia nje vend qe aspironte per demokraci, ka plot 7 vjet nen narkoqeverine Rama qe eshte kethyer nje bazë e kultivimit dhe trafikimit te te gjitha drogerave drejt europes, nje vend ku parlamenti u mbush me trafikante dhe vrases te denuar neper europe.
Ne nje vend ku drejtuesit e pushtetit lokal ose kane qene vete te denuar per trafik ne europe, ose jane bashkpuntore po te krimit te organizuar.
Rama kërkon nepermjet ketyre kompanive fantazëm të bllokojë zërin e lire, dhe lirine demokratike e qytetareve për te informuar dhe për tu informuar…nje si diktatori dikur duke i detyruar te ndjekin apo besojne çmëndurinë e tij nëpërmjet lajmeve qe dalin nga foleja e qelbezuar e surrelit.
Financimi nga qeveria e kesaj kompanie do të ishte një përvetësim kriminal, korrupsion, shkruan perseri z. Henze.
Gjithashtu është interesante për autoritetet tatimore gjermane, çfarë bën acoromaxAlbanian në hamburg.
Plenty of jokes after the thief Edi Rama.Today, Albania does not need crumbs and servility.
Nga Red Varaku/
Boll i ‘qatë hallin’ kryeministrit hajdut!
Ndërsa beteja e popullit shqiptar me koronavirusin po vazhdon në kushtet e braktisjes totale të shtetit, në kushtet e mjerimit dhe mungesës së shërbimit shëndetësor, ka akoma qytetarë që në vend që të shqetësohen për lotët e Shqipërisë, derdhin lotë e qurre për Edi Ramën.
Qurravitja ndaj Edi Ramës, që tashmë kërkon të bëjë paradën e viktimës, në një kohë që Shqipëria është prej 22 vjetësh viktimë veseve dhe thonjve të tij të pisët, është dëmi më i madh, që po i bëhet vendit në këtë kohë pandemie, ku vendi ka nevojë për vendime dhe akte konkrete burrështetasi.
Ai e ka shitur Shqipërinë për karrigen e tij, jo një herë, por disa herë gjatë këtyre viteve. Ai shiti gjakun e Ziverit, Faikut, Hekuranit dhe Aleksit për pushtet. Ai është gati të shesë dhe gjakun e dhënë për Kosovën për interesin e tij.
Ai është aq i pacipë, sa edhe që në një kohë pandemie globale, të bëjë fushatë dhe sondazhe edhe me kufoma përpara, siç ishte rasti i sondazheve të turpshme të mediave që shquhen si konkubina të tij personale.
Dhe nuk i mjafton kjo, por ka turrur dhe tru-shpëlarët e tij, me në krye Erjon Veliajn, me sulme idiote ndaj opozitës. Duhet të jesh vërtet qen besnik i kryetarit, që në kohën kur populli lëngon dhimbja dhe uria, të gjesh dhe kohë të sulmosh opozitën.
Përpjekja për ta manipuluar këtë situatë, sikur gjendja e deritanishme është pasojë e masave të ndërmarra nga qeveria nuk shkon shumë larg, sepse për shkak të mungesës së një strategjie për testimin e popullatës, shqiptarët po ecin në një territor të minuar, ku pakujdesia më e vogël, mund të na e hedhë në erë të gjithë sakrificën e këtyre ditëve.
Ndaj këtij teatraliteti i duhet dhënë fund menjëherë. Kryeministri i vendit më të varfër në Europë, që fryhet si gjel nevrik para kamerave, dhe pretendon se ia ka kaluar dhe vetë Amerikës në përballimin e kësaj situate, është një shpërdorim shumë i rëndë i poshtërimit.
Edi Rama është hajduti që shiti kufoma për pushtet. Edi Rama është njeriu vodhi edhe qindarkat e fundit të popullit më të varfër në Europë dhe i ndau me dhunuesit më të mëdhenj të këtij kombi. Edi Rama largoi 500 000 shqiptarë, djem dhe vajza të këtij kombi, nga vatrat e tyre familjare. Edi Rama vodhi zgjedhjet për të vjedhur më pas pronat dhe liritë tona. Edi Rama e ktheu Shqipërinë në Kolumbinë e Europës.
Kështu që boll me këtë shfaqje të ulët. Boll u qurravitët pas hajdutit Edi Rama. Sot Shqipëria nuk ka nevojë për qurravitës dhe servilë të kryeministrit. Ajo ka nevojë për njerëz, që kanë guxim ta thonë të vërtetën, ashtu siç ka nevojë për masa urgjente, për t’i ardhur në ndihmë qytetarëve, të cilët janë lënë të braktisur në mëshirë të fatit.
Enough of the “worry” of the prime minister thief!
While the battle of the Albanian people with the coronavirus is continuing in the conditions of total abandonment of the state, in the conditions of misery and lack of health service, there are still citizens who instead of worrying about Albania’s tears, shed tears and tears for Edi Rama.
The harassment of Edi Rama, who is already seeking to parade the victim, at a time when Albania has been a victim of his vices and dirty nails for 22 years, is the greatest damage that is being done to the country at this time of pandemic, where the country the statesman needs concrete decisions and acts.
He has sold Albania for his chair, not once, but several times over the years. He sold the blood of Ziver, Faik, Hekuran and Alex for power. He is ready to sell the blood given to Kosovo for his own interest.
He is so brazen that even in a time of global pandemic, he campaigns and polls with corpses in front of him, as was the case with the embarrassing media polls that stand out as his personal concubines.
And this is not enough for him, but he has also rushed his brainwashers, led by Erjon Veliaj, with idiotic attacks on the opposition. You really have to be a loyal dog of the mayor, so that when the people are in pain and hunger, you can find time to attack the opposition.
The attempt to manipulate this situation, as if the current situation is a consequence of the measures taken by the government, does not go very far, because due to the lack of a strategy for testing the population, Albanians are moving in a mined territory, where the most carelessness small, can blow us away all the sacrifice of these days.
Therefore, this theatricality must end immediately. The prime minister of the poorest country in Europe, who swells like a rooster in front of the cameras, and claims that he has surpassed America himself in facing this situation, is a very serious abuse of humiliation.
Edi Rama is the thief who sold corpses for power. Edi Rama is the man who stole the last pennies of the poorest people in Europe and shared them with the biggest violators of this nation. Edi Rama removed 500,000 Albanians, boys and girls of this nation, from their family homes. Edi Rama stole the elections and then stole our property and freedoms. Edi Rama returned Albania to Colombia in Europe.
So plenty with this low show. Plenty of jokes after the thief Edi Rama. Today, Albania does not need the cowardice and servility of the prime minister. It needs people who have the courage to tell the truth, just as it needs urgent measures to help citizens who have been left at the mercy of fate.
Rama’s party has occupied all positions,one of the most corrupt in the world,
Rama po mbështet terrorizmin.
Në fakt, sipas shpjegimeve nga shtetet ndërkombëtare, partia e Ramës ka zënë një pozicionkryesor në listën e vendeve me qeveritë nga më të korruptuarat në botë, dhe për ketë përgjegjsia ështe e Ramës.
Rama ka përgjegjësinë kryesore, që vëndi i tij është në listën e 20 shteteve të pastrimit të parave të pista, parave të krimit të organizuar.
Në këtë mënyrë ky kryeministër dhe kjo qeveri mbështesi terrorizmin.
In fact, according to explanations from international states,rama’s party has occupied all positions,one of the most corrupt in the world, the government rama has due responsibility, put on the list of 20 terrible money laundering states, which thus supports terrorism. Rama is:no go…
Det har varit intensiva veckor som lett fram till den nu kommande påskhelgen. Coronakrisen har försatt Sverige i ett akut läge. Sjukvården är mycket ansträngd och det befaras bli värre. Många människor har dött och fler har tvingats säga farväl till en nära anhörig.
Ekonomin har också tvärnitat. Företag som blomstrade för bara några veckor sedan går nu på knäna och antalet konkurser ökar. Moderaterna har under den senaste tiden gjort allt vi kan för att dämpa konsekvenserna av coronakrisen.
Vi har varit pådrivande i riksdagen när regeringen varit för långsam, och medverkat till att upprätta ett statligt beredskapslager för sjukvården, slopat fribelopp för vårdstudenter samt skapat krispaket med riktade resurser till svenska jobb och företag. Moderaterna har också begärt provtagning och extra stöd till kommuner och regioner samt en nationell samordning av skyddsmaterial.
Det har varit nödvändiga beslut för att begränsa smittspridning, för att klara av sjukvården och rädda svenska företag och jobb. Allt det här ska vi ta med oss. Jag är övertygad om att vi med gemensam styrka och ansträngning kan klara detta. Det är en styrka hos Moderaterna: Vi fortsätter att vara en konstruktiv kraft när det behövs som mest.
Mycket har också förändrats i sviterna av coronaviruset. Dagliga kontakter och möten har flyttats till konferenssamtal och digitala samtal. För några veckor sedan skulle 1400 moderater ha samlats i Örebro för vårt Sverigemöte. På grund av coronakrisen blev det inte så. Istället höll vi ett digitalt möte och tillsammans gjorde vi det bästa av situationen. Och nu går flera planerade seminarium att ses löpande i efterhand i form av M-talks som sänds på Moderaternas youtube-kanal.
En ljuspunkt mitt i allt mörker är vardagshjältarna som finns överallt i Sverige. Hela påsken jobbar tusentals läkare, sjuksköterskor, undersköterskor och annan vårdpersonal med att hjälpa alla dem som nu är sjuka. Andra gör allt de kan för att begränsa smittspridningen. De förtjänar vårt stöd och vår uppskattning.
Jag vill rikta ett stort tack till alla er som gör vad ni kan för att vi gemensamt ska ta oss igenom den här krisen. Här finns goda skäl för hoppfullhet! För nu gäller det att hålla modet uppe. Som människa och som land. Att se hoppet och blicka framåt. Det kommer en dag efter krisen. Tänk på det också.
Jag vill ta det här tillfället att önska alla medlemmar i Moderaterna en fin påskhelg. Själv ska jag ladda batterierna i Strängnäs under påsken, vara med Birgitta, barnen och hunden. Och äta ett och annat ägg. Men tyvärr inte tillsammans med mormor och farmor. Dem tar vi med på FaceTime.
Ta hand om er och om varandra,
Glad påsk.
miq,
Javët kanë kaluar deri në fundjavën tjetër të Pashkëve. Kriza e kurorëzimit e ka lënë Suedinë në një emergjencë. Kujdesi shëndetësor është shumë i tendosur dhe ka frikë të përkeqësohet. Shumë kanë vdekur dhe shumë janë detyruar të thonë lamtumirë të një të afërmi.
Ekonomia gjithashtu ka lulëzuar. Kompanitë që lulëzuan vetëm disa javë më parë tani janë në gjunjë dhe numri i falimentimeve po rritet. Kohët e fundit, të moderuarit kanë bërë gjithçka që mundemi për të kufizuar pasojat e krizës së kronit.
Ne kemi qenë një forcë lëvizëse në Parlament, kur qeveria ka qenë shumë e ngadaltë dhe ka ndihmuar në ngritjen e një spitali shtetëror për kujdesin urgjent, lanë para falas për studentët infermierë dhe krijuam një paketë krize me burime të synuara për punë dhe kompani suedeze. Moderatorët gjithashtu kërkuan marrjen e mostrave dhe mbështetje shtesë për bashkitë dhe rajonet, si dhe koordinim kombëtar të materialeve mbrojtëse.
Janë marrë vendime për të kufizuar përhapjen e infeksionit, menaxhimin e kujdesit shëndetësor dhe për të shpëtuar kompanitë dhe vendet suedeze. Ne i marrim të gjitha këto me vete. Jam i bindur që me forcë dhe përpjekje të përbashkët mund ta bëjmë këtë. Shtë një forcë e të moderuarve: Ne vazhdojmë të jemi një forcë konstruktive kur ajo është më e nevojshme.
Shumëçka ka ndryshuar edhe në suitat e koronavirusit. Kontaktet dhe takimet ditore janë zhvendosur në thirrje konferencash dhe thirrje dixhitale. Disa javë më parë, 1.400 të moderuar do të ishin mbledhur në brrebro për takimin tonë në Suedi. Ky nuk ishte rasti për shkak të krizës së kronit. Në vend të kësaj, ne mbajtëm një takim dixhital dhe së bashku bëmë më të mirën. Dhe tani disa seminare të planifikuara mund të shihen në retrospektivë në formën e thirrjeve M të transmetuara në Moderatat e kanalit YouTube.
Një vend i ndritshëm në mes të gjithë errësirës janë heronjtë e përditshëm kudo në Suedi. Gjatë Pashkëve, mijëra mjekë, infermierë, infermierë dhe punonjës të tjerë të kujdesit shëndetësor punojnë për të ndihmuar të gjithë ata që tani janë të sëmurë. Të tjerët bëjnë gjithçka që mundin për të kufizuar përhapjen e infeksionit. Ata meritojnë mbështetjen dhe vlerësimin tonë.
Dua të falënderoj të gjithë ju që bëni atë që mundeni për të kapërcyer së bashku këtë krizë. Këtu janë arsyet e mira për të shpresuar! Për momentin është e rëndësishme të vazhdoni me modën. Si njeri dhe si vend. Për të parë shpresën dhe të shohim përpara. Vjen një ditë pas krizës. Mendoni edhe për këtë.
Dua të shfrytëzoj këtë mundësi për të uruar të gjithë anëtarët e Moderatave një fundjavë të lumtur të Pashkëve. Unë vetë ngarkoj bateritë në Strängnäs gjatë Pashkëve për të qenë me Birgitta, fëmijët dhe qenin. Dhe hani një ose dy vezë. Por fatkeqësisht jo së bashku me gjyshen dhe gjyshen. Ne i përfshijmë ato në FaceTime.
Beteja Legjendare e Koshares simotër e Termopileve dhe Qerbelasë.
Shqipet e bjeshkëve ripërtërinë Epokën e Lavdishme të Gjergj Kastriotit, Epopenë e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Zgalemët e lirisë së Kosovës mbështjellë në Flamurin
Kuqezi.
S’jemi varre jemi lisa, balli jonë është rrezja e Diellit.
Nanë mos mbaj zi, theva kufirin Shqipëri -Shqipëri.
Prillet e dhimbshëm por të lavdishëm të historisë kombëtare.
Sot kujtojmë me pietet feniksët e lirisë, simbolet e shkuljes së piramidave dhe shembjen së kufijëve mes shqiptarëve.
Dosjer.
Beteja e Koshares e 9- prillit e vitit -1999- të, është një nga betejat më të lavdishme të historisë së kohës së re të shqiptarëve.
Ajo është qendra e gravitetit shqiptar, epiqendra e perimetrit ku historikisht shqiptarët janë ndeshur me armiqtë tanë shekullorë.
Në këtë perimetër të lavdishëm janë përleshur kreshnikët e Jutbinës me krajlitë serbe, Gjergj Elez Alia me bajlozët e detit.
Këtu janë organizuar kryengritjet e para kundër Reformave të Tanzimatit, aksionet e para të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit për mbrojtjen e trojeve tona etnike nga coptimi, nga traktatet e kongreset e hartuara në kurriz të tyre nga Fuqitë e Mëdha, për të paguar haraçet e Perandorisë Osmane të mundur.
Prej k’tu e nisën turravrapin drejt Lidhjes Shqiptare të Prizërenit Mic Sokoli, Binak Alia, Zmajl Hyseni Sylejman Vokshi, Ali Ibra, Shpend Zeqir Haklaj.
Nga Tropoja fluturoj Tahir Sinani si shqiponjë për Kosovë, Preshevë, Shkup e Tetovë.
K’tu janë zhvilluar luftërat e përgjakshme të viteve 1909- 1910-të në Qafë të Morinës me ushtrinë e Turgut Pashës.
Kosharja shtrihet përballë Shkëlzenit madhështor, qendrës së Shqipërisë Etnike. Ajo është kurorë e Junikut të lavdishëm, djepit të Kuvendit të 21-25 majit të vitit 1912, ku u mblodhën 250 delegatë nga të gjitha trojet etnike të Kombit Shqiptar dhe hartuan Platformën e Kryengritjes së Përgjithshme që u finalizua me Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë dhe ngritjen e Flamurit Kuqezi të Gjergj Kastriotit nga plaku i urtë i Vlorës, Ismail Qemali. Truri i këtij Kuvendi, Hasan Prishtina, i mbështetur fort nga Bajram Curri dhe Isa Boletini lëshoi Proklomatën ”Shpëtim a vdekje”.
Në 100- vjetorin e Kuvendit të Junikut zëri brilant i Shkurte Fejzës evokoi historinë në vargje të poetit Hamit Alia “Mjeshtër i Madh”:
“O Junik me kulla guri,
Prej tek ti u nis Flamuri.
Prej n’Koshare n’Kaçanik,
Thërret Kosova: o Junik”.
Në Tropojë u mblodh Konferenca e Bujanit dhe u kërkua bashkimi kombëtar, pas Luftës së Dytë Botërore, sipas Paktit të Atlantikut, të drejtës së popujve për vetëvendosje.
Prandaj në Luftën e UÇK-së, Tropoja, u ba mbështetja kryesore për të përmbushur ëndrrën e mbetur përgjysmë.
Në Junik ranë heroikisht dragojtë Bedri Shala, Bekim Berisha, Elton Zherka, Permet Vula, me 10 gusht 1998-të.
Këtë vepër sublime na e përcjell me dhimbje e krenari zëri piskamë i kantautorit Ilir Shaqiri:
“Kush vjen nga Tropoja,
Nga po vjen ushtima,
Thonë vjen Bedri Shala,
Thonë vjen Bekim Berisha,
Kullat e Junikut nga një gjamë e l’shojnë
Bedriu dhe Bekimi thonë: k’tu do t’luftojmë”.
Në djepat e Junikut u përkund Edmond Hoxha, i cili ra heroikisht me Zahir Pajazitin dhe Hakif Zejnullahun, më dt 31- Janar 1997-të, në Vushtri, të cilët ishin pushkët e para të lirisë.
Në Odën e Met Shalës në Junik shtrëngoj duart me plakun me plis të bardhë e me mustaqe “Buldozeri i Ballkanit”, Richard Holbrooke.
Djem e vajza nga të gjitha trojet Iliro-Dardano-Arbërore dhe nga Diaspora u rreshtuan në rradhët e UÇK-së dhe qindra prej tyre ranë heroikisht në luftime të përgjakshme me makinerinë ushtarake të satrapit të Ballkanit, Sllobodan Millosheviçi.
Ata ju kishin përgjigjur thirrjes së Atdheut me moton: ”Një Komb një qëndrim”:
Jam çlirimtar, jam n’trojet e mia.
Kur thërret Atdheu n’këmbë shqiptaria.
Beteja Homerike e Koshares, më dt 9 -prill të vitit 1999-të , është më e përgjakshmja, më e vështira për shkak të terrenit të thyer, pozicionit strategjik të Rrasës së Zogut, 1600 m mbi nivelin e detit, me mbi 1 m borë, dukshmëria e dobët, me forca të pabarabarta, armatim simbolik përballë ushtrisë serbe ku kishte të inkuadruar edhe oficerë rus. Luftohej në distancë të afërt, dhëmb për dhëmb e trup me trup, për çdo metër e për çdo pëllëmbë tokë.
Operacioni i Brigadës 138-të titullohej “Shigjeta”, hartuar nga djaloshi i Karadakut Agim Ramadani, me nofkën “Katana” dhe Sali Çekaj, me nofkën “Veterani”.
Aktet heroike të kësaj lufte na i përcjell kënga popullore:
“Shqip kur flet gur e lis
E çajnë qiellin përmjedis.
Për Kosovën jap dy jetë.
Vdekjen time e vras vetë.
Kush është trim, kush është djalë,
Zot Atdheut për me i dalë,
Pasha qiell e pasha dhé
Plumba s’kanë sa jemi né”.
Kjo luftë spartane, gjakatare, e dhimbshme por heroike na kujton Betejën e Termopileve, ku Leonidha me 300 spartanë u ndesh me ushtrinë e madhe të persëve të Kserksit, apo Luftën e Qerbelësë të martirëve të lirisë kundër tiranisë të Kalifit Jezid.
300 spartanët ranë në fushëbetejë nga i pari tek i fundit. Ata luftonin, pavarësisht humbjes së armëve, duke përdorur thonjtë dhe dhëmbët në përpjekje për të kafshuar armikun dhe për të shkuar drejt fitores duke u çjerrë. Vrisnin vehten e nuk dorëzoheshin të përballeshin me turpin.
Martirët e Qerbelësë u sakrifikuan për të drejtën hyjnore.
Masakra e Qerbelasë është lufta me e tmerrshme më çnjerëzore në historinë e muslimanizmit.
Edhe gladiatorët e Brigadës 138-të “Agim Ramadani” ngjiteshin Rrasës së Zogut si shqiponja në gurë.
Ashtu si nënat spartane kur përcillnin djemtë për luftë i porositnin: “Kthehu me mburojë ose mbi të”, edhe ajkunat e Kosovës u kërkonin omerëve të tyre të shtrenjtë: “Kthehuni me fitore ose mbështjellë me flamur”.
Trimat e Koshares përseritën Epokën e Gjergj Kastriotit (Skënderbeut), ripërtërinë Epopenë e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Ashtu, si në Albulenë, më 2 shtator të vitit 1457-të, Heroi ynë me ushtrinë e tij shpartalloi 80000 ushtarë të ushtrisë turke edhe UÇK-ja e lavdishme shpartalloi ushtrinë serbe dhe shembi kufirin e shkuli piramidat njëherë e përgjithmonë.
Ata realizuan ëndrrën e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, pikërisht në prillin e dhimbshëm për të lavdishm të Ushtrisë së saj në Betejën e Shtimes me trupat osmane të Dervish Pashës për çlirimin e Kosovës.
Populli i ka kenduar kësaj Beteje: “N’Fushë të Kosovës u lidh jezeri, (mjegulla). Haj medet ka mbet’ shumë njëri. Mic Sokoli e Zmajl Hyseni”.
Operacioni “Shigjeta” ia doli të shembë kufirin mes shqiptarëve e të hapë korridorin e furnizimit me armatim e mbështetje logjistike. Shembja e kufirit mes Kosovës dhe Shqipërisë kishte rendësi juridike në të Drejtën Ndërkombëtare.
Kjo ua bënte të pamundur forcave serbe kontrollin e territorit që ndante Kombin Shqiptar në mes.
Në Koshare u shemb kufiri, që ishte thyer më dt 6 -maj të vitit 1997-të në Vlahen të Hasit në drejtim të Kuzhinit, ditën e Shën Gjergjit, në ditëlindjen e Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti (Skënderbeut).
Forcat okupatore u kishin zënë pritë flakadanëve të lirisë, që u printe Luan Haradinaj.
Luani ishte me Ramushin, Femih e Xhevë Lladrovcin, Emrush Xhemalin, Iliaz Kodrën, Selim Krasniqin etj. Në këtë përleshje të përgjakshme ra Luani dhe u plagosën Ramushi dhe Fehmi Lladrovci. Forcat okupatore kishin goditur me armë të rënda artilerie me qëllim për të asgjësuar të gjithë luftëtarët shqiptarë.
Ndonëse i plagosur, Simboli i Qëndresës Shqiptare, Ramush Haradinaj, përmes plumbave dhe granatave e tërheq trupin e pajetë të vëllait e mban mbi supe për katër-pesë orë rrugë dhe e varrosin në Vlahen të Hasit për ta rivarrosur më dt 24 gusht të vitit- 1999-të së bashku me luftëtarët e tjerë në Gllogjan.
Veprën e Luanit, dhimbjen e krenarinë për të, na sjell zëri i spikatur i Ilir Shaqirit:
“Gjoksi i Luanit një qiell me furtuna.
Bëhen tok e rrjedhin bashkë dy drinat e Buna.
Gurin e kufirit e shkul si dhëmballën,
Mbi krater t’vullkanit trimi e hedh vallen”.
Apo nga Bexhet Korpuzi:
“Kur i shpove pritat kush të bani za
A të çoj Mic Sokoli për Kosovë me ra
A të çoj Mic Sokoli, Zmajl Hyseni vetë
Që në brigje t’ Shtimes ranë tash 100 -vjet’ “.
Trimat e Kosharës shembën kufirin që e kishin thyer në mëngjesin e acartë të 14 dhjetorit të vitit -1998-të Mujë Krasniqi (Komandant Kapuçi) me 36 luftëtarët e tij, të cilët ranë në mënyrë heroike. Ushtria dhe policia serbe u kishte organizuar pritë në vendin e quajtur “Te likenet e Hasit”, në Gorozhup të Pashtrikut.
Mujë Krasniqi ishte komandant i Brigadës 113 -të të Zonës Operative të Drenicës. Ai ka qenë pjesëmarrës në daljen publike të UÇK-së në fshatin Llaushë të Drenasit, ku në varrimin e mësuesit Halit Geci, vrarë nga forcat serbe, Mujë Krasniqi me Daut Haradinajn dhe Rexhep Selimin, më dt. 28 nëntor 1997-të, bënë publike daljen e UÇK-së.
“Kapuçi” ka udhëhequr njësitin e tij në ofensivat e UÇK-së në zonën operative të Drenicës dhe në zonën e Dukagjinit. Në nderim të veprës së tij në vendlindje, në Klinë, organizohet çdo vit Festivali ” I këndojmë lirisë”, më dt. 6 – 7- 8 qershor.
Brigada 138-të “Agim Ramadani”, që operonte në Zonën Operative të Dukagjinit, me Komandant Ramush Haradinajn, e përmbushi detyrën, perfundimisht e shembi kufirin.
Më datë 9- prill piramidat ranë.
Për disa ditë është bërë luftë përtej fantazisë njerëzore.
Krojet e gjakut rridhnin nëpër Rrasën e Zogut e bashkoheshin me përroin ku trimat çdo mëngjes lanin sytë, rruheshin e kriheshin duke u parë në ca pasqyra të vogla që mbanin në xhepa që të bëheshin të bukur para vdekjes n’ëmer të lirisë së Atdheut që e çmonin me shumë se jetën e vet.
Shumë prekëse janë pamjet që transmetonin kamerat e vëllezërve Ismail e Ilir Buçpapaj. Në një krah luftohej, në anën tjetër marigotë qendisnin Flamurin Kombtar. Ashtu si luftëtarët e Aleksandrit Madh, Pirros së Epirit, Gjergj Kastriotit që kërcenin dhe këndonin para se të hynin në luftë edhe luftëtarët e UÇK-së në terren ja merrnin Mersajezës Shqiptare, këngës së Patriarkut të rapsodisë shqiptare, Dervish Shaqja:
“Moj Shqipëri, mos thuaj mbarova,
Se djemtë e tu hala janë gjallë.
n’Këmbë është çue rrept’ Kosova,
E ban’ luftën ballë për ballë”.
Buçpapajt me kamerat e tyre mbajtën lart moralin e luftës duke transmetuar aksionet heroike të pishtarëve të lirisë.
Gjatë luftimeve ranë në fushëbetejë për të mbetur në altarin e lirisë më dt. 11- prill, poeti, piktori, anëtari i Akademisë Europiane të Arteve, Komandant “Katana”, Agim Ramadani. Gjatë luftës u tregua strateg i zoti, i pari që shembi kufirin. Pas thyrjes së kufirit ra në Zharet për të mos vdekur kurrë e për tu përjetësuar në këngë.
“ n’ Malet e Koshares shkrep një pushkë e vjetër.
Me lirinë moj loke djali po t’vjen n’Zhegër.
Prapë në Dardani po bie tupani.
Vjen n’dasëm t’Kosovës, Agim Ramadani”.
Me dt. 14- prill, në Majën e Gllavës, vritet trimi nga Tetova, Mujdin Aliu. Populli e këndon:
“Jam djalë nga Tetova, me ka thirrë Atdheu.
Vetë Adem Jashari, gjaku i Skënderbeut.
Lamtumirë, moj loke e ti o babë Qerimi,
Vet me m’suet si duhet Atdheu, si bëhet betimi”.
Më dt. 19- prill, vritet Sali Çekaj, me nofkën “Veterani”, intelektuali, juristi, oficeri gueril, veprimtari i madh i Kauzës Kombëtare që nga protestat e vitit 1981.
Vepra e tij u derdh në bronz dhe në këngë;
“M’ka rritë nana n’zhguna veku.
Ma thonë ëmrin Sali Çeku.
I thonë Sali Çeku, trimit veteran.
I këndon dyfeku, një këndim dardan.
Jo, nuk e ndal’ hapin ky kollos i Kombit.
Jo, nuk e ndal’ hapin ka bekim prej Zotit”.
Ai diti në mënyrë unikale që të gjitha cilësitë që kishte t’i përdorte pa u kursyer në shërbim të Atdheut e Çështjes Kombëtare.
Me dt. 16 -maj vritet befasisht nga një snajperist serb dragoi i Drenicës Abaz Thaçi.
Në momentin e vrasjes ai ju thotë shokëve që e mbanin mbi supe për ta tërhequr nga pozicioni:
“Dy mjaftojnë, të tjerët kthehuni në pozicione, liria jonë është e sigurtë, me vjen keq që po ndahem prej jush”.
Ilir Shaqiri i këndon amanetit të fundit të zgalemit të lirisë.
O ju shqipe kah fluturoni
Në Drenicë kur të shkoni
Thuj’ni nanës mos mbaj zi
Theva kufirin Shqipëri- Shqipëri.
E kështu trimat binin në mejdanet e lirisë një nga një, por nuk i lëshonin Istikamet.
Gjatë luftimeve të ashpra ranë në fushën e nderit 114-të dëshmorë që prehen në lëndinat e Koshares, në hijen e lisave.
Ata ranë për të mbetur lisa të rritur mbi eshtra që kanë vetëm një Atdhe. Lulekuqe që çelin mbi gjakun e derdhur sa herë vjen pranvera. Ata janë rreze dielli në sytë e fëmijëve, kokërr loti në faqet e rrudhosura nga dhimbja të nënave që kanë humbur djemtë, cicërimë zogu, sy shqiponje, vetëtimë muzgu dhe agu, krushq lirie në dasmat e Atdheut, përmendore e shpirtit të Kombit. Çdo vit i kërkojmë tek guri i kufirit, ku reja shkrepi e gjaku rrodhi damarëve të tokës.
Nderim të veçantë e përkulje me respekt për protagonistët e kësaj beteje, për UÇK-në e lavdishme që shembi kufirin mes shqiptarëve dhe çliroj Kosovën.
Respekt e mirënjohje përjetësisht NATOS.
Mirënjohje për heronjtë e vdekur dhe të gjallë si Agim Ramadani, Sali Çekaj, Nuhi Tahiri, Abaz Thaçi, Mujdin Aliu, Rrustem Berisha, Hisen Berisha, Xhemajl Fetahu, Nasim Haradinaj, djemtë e Tropojës: Xaj Çela, Rakip Sadiku, vëllezërit Kuçana, Rexhep Kortoçi, Hysni Neziri, Xhevahir Selmani, Bylbyl Breçani, Feriz Trezhnjeva e Avdyl Trezhnjeva.
Veprën e misionarëve të lirisë, aktin sublim të dhënjes së jetës për Atdheun e ka skalitur madhërisht Ilir Shaqiri:
Ne nuk jemi në luftë. Është e sigurt dhe e qartë. Ajo që ne po përjetojmë është një pandemi e rëndësishme, dramatike që po i lë të gjithë familjet të mbështjellura me dhimbje. Por virusi Covid-19 nuk është një ushtri e padukshme, nuk është pasoja e popujve që po bëjnë luftë për një shami territore ose për një epërsi ekonomike. Nuk na mungon uji i rrjedhshëm: shumica prej nesh janë në shtëpi me Wi-Fi, televizione, telefona dhe një lidhje interneti për të komunikuar me të dashurit tanë, me pjesën e jashtme, me të tjerët.
Retorika e luftës është një mënyrë për të shpëtuar nga përgjegjësitë reale të një klase politike që ka bërë të drejta buxhetore për dekada. Por inkuadrimi i luftës është i lindur, natyrisht: na lejon të ndërtojmë një identitet të përbashkët, të kompaktohemi mes nesh, duke na mbajtur së bashku në një grup me trekëndëshat që varen nga dritaret, himnet kombëtare dhe këngët popullore nga ballkonet. Të bashkuar kundër një kërcënimi që vjen nga jashtë, ne ndërtojmë njërën prej nesh kundër “tjetrit”, me një armik që na kërcënon.
Kjo është arsyeja pse krahasimi i pandemisë me një luftë është i gabuar.
Ne nuk jemi në luftë. Është e sigurt dhe e qartë. Ajo që ne po përjetojmë është një pandemi e rëndësishme, dramatike që po i lë të gjithë familjet të mbështjellura me dhimbje. Por virusi Covid-19 nuk është një ushtri e padukshme, nuk është pasoja e popujve që po bëjnë luftë për një shami territore ose për një epërsi ekonomike. Nuk na mungon uji i rrjedhshëm: shumica prej nesh janë në shtëpi me Wi-Fi, televizione, telefona dhe një lidhje interneti për të komunikuar me të dashurit tanë, me pjesën e jashtme, me të tjerët.
Historia e epidemive është historia e njerëzimit tonë, e mënyrës në të cilën mungesa e higjenës, zakonet e gabuara, shpyllëzimi, ndryshimi i aranzhimeve shoqërore kanë luajtur një rol vendimtar dhe qeveritë, të çdo epoke dhe forme, kanë përsëritur gjithmonë të njëjtat gabime. Së pari minimizimi dhe pastaj numërimi i të vdekurve dhe ikja me zgjidhje të kontrollit. Kjo është për shkak se është më e lehtë të fitosh një luftë ose ta humbësh atë sesa të kontrollosh efikasitetin shëndetësor të një shteti dhe qasjen në të drejtën e qytetarëve të tij për shëndet.
Retorika e luftës është një mënyrë për të shpëtuar nga përgjegjësitë reale të një klase politike që ka bërë të drejta buxhetore për dekada. Ulja e kostove të shëndetit dhe shpenzimit dhe zgjedhja e rrugëve private është padyshim e ligjshme dhe italianët votuan për shumicat që kurrë nuk kanë garantuar nivelet e mirëqenies të shkaktuar nga mirëqenia e vendit tonë pas luftës, por janë përpjekur të fshehin të gjitha këto.
Megjithatë, për të luftuar këtë krizë shëndetësore, nuk keni nevojë për ushtarë ose ushtri të gatshëm për të vdekur, por mjekë dhe infermierë të aftë, të koordinuar nga profesionistë dhe menaxherë edhe më të aftë dhe jo nga kolonelët që i shikojnë të vdesin, të rehatshëm në radhën e tyre të dytë: nëse lufta arrin papritur, mënyra e vetme për të reaguar është të mbroheni. Nëse arrin një pandemi (papritmas?), ekzistojnë disa mënyra për të reaguar: një mbi të gjitha, duke u përgjigjur me kode, skema dhe sjellje të paracaktuara, të vendosura, të rregulluara.
Por inkuadrimi i luftës është i lindur, natyrisht: na lejon të ndërtojmë një identitet të përbashkët, të kompaktohemi mes nesh, duke na mbajtur së bashku në një grup me trekëndëshat që varen nga dritaret, himnet kombëtare dhe këngët popullore nga ballkonet. Të bashkuar kundër një kërcënimi që vjen nga jashtë, ne ndërtojmë njërin prej nesh kundër “tjetrit”, me një armik që na kërcënon.
Për më tepër, lufta kërkon kolonelët, dhe në fakt nuk mungon retorika nga komandanti i përgjithshëm: kjo trondit çdo ditë kombin, ushqehet nga uria për informacion dhe përdorimi i vazhdueshëm i konferencave, intervistave, TV, mundësi mediatike për të pohuar personalitete dhe protagonistë që në thelb funksionojnë: 30% e italianëve thonë se kanë përmirësuar mendimin e tyre për Giuseppe Conte (të dhëna TP për Cafe Break), dhe 71% e italianëve i besojnë atij.
Duket si një mekanizëm i shtrembëruar, por është në fakt ajo që ne shohim të ndodhë çdo ditë në debatin politik, dhe kjo periudhë nuk bën përjashtim.
Në rrjetet sociale, edhe intelektualët tanë vetë e filluan veten në krahasime mashtruese, në të cilat karantina jonë madje u krahasua me klandestinitetin e Anne Frank. Retorika e luftës bën që e gjithë kjo të jetë më e pranueshme, më e tretshme: ne do të flasim për të me nipërit tanë, edhe ne me një histori fitore për të treguar dhe një armik të mposhtur. Ashtu si gjyshërit tanë, ne gjithashtu do të kemi historitë tona të luftës që mund t’i kalojmë.
Polarizim, personalizim, fuqizim: kjo është se si lufta shfaqet në deklaratat e politikanëve tanë dhe në fjalimet e drejtuesve nga e gjithë bota: është e qartë se koncepti i luftës i pëlqen meshkujt nga Macron tek Edi Rama, duke kaluar nëpër Johnson dhe Trump pa ndryshe nga disa, një simbol që një menaxhim i krizave thjesht patriarkale ka rreziqe të mëdha.
Ne mësojmë nga kjo pandemi të rivendosim kuptimin e duhur të fjalëve edhe kur normaliteti të jetë rikthyer, mbase kështu do të shmangim përdorimin e shprehjeve të tilla si “ai e ka humbur luftën e tij të fundit”, “tumori e ka mposhtur atë” ose “ai ka luftoi deri në fund si një luftëtar”. Ndoshta do të jemi në gjendje të themi që një person i sëmurë është një person që përpiqet të jetojë në maksimum duke bërë atë që është e drejtë për të bërë: përpiquni të qëndroni për aq kohë sa ai dëshiron me njerëzit që i do. Sepse dashuria dhe lufta u bënë bashkë vetëm në disa filma amerikanë.
Ministri i brendëshëm, Tahiri më kërcënoi me kokën e vajzës
Gjergji Thimo, koleksionisti i famshëm nga Korça ka rrëfyer edhe një herë dramën e madhe të jetës së tij dhe të koleksionit madhështor me vlera të larta kulturore dhe monetare të ikonave dhe sendeve të tjera antike, të cilat i kishte trashëguar dhe mbledhur nga të parët e tij.
Kryeministri Edvin Kristaj Rama me vodhi ikonat personale, dhe njeren prej tyre ja ka bere dhuratë Tomi Blerit.
Akuza publike: Edvin Kristaq Rama i burgosur dy here ne France!
Miq, le te ftojme ne Edvin Kristaq Ramen ti pergjigjet akuzes ne ja mbane!
Thimio ka thënë se ai ka refuzuar që t’i japë një pikturë të Onufrit kryeministrit Rama, i cili dëshironte t’ja bënte dhuratë atë Tony Blair.
“Akuzat ndaj meje janë trillim. Refuzova të jepja një pikture origjinale të Onufrit. Pikturën që kushtonte 1 milionë euro ma kërkoi deputeti Koço Kokedhima, Artan Lame dhe kryeministri Edi Rama. Pikturën donin t’ja jepnin dhuratë ish-kryeministrit të Britanisë, Tony Blair. Pas refuzimit tim për t’u dhënë pikturën që e kisha trashëgimi personale, u ngritën akuzat ndaj meje. Kërkoj drejtësi. Nuk jam trafikant”, ka thënë ai.
“Ishte një operacion famëkeq, tipik banditesk, fashist, i cili u ideua në zyrat më të errëta anti-shqiptare, në zyrat sllavo-greke-ortodokse. Operacioni u drejtua nga Rama e Kokëdhima, u zbatua nga ministri i Brendshëm Tahiri
Nga BE janë akorduar në fillim të karantinës gjithsej 50 milionë Euro ndihmë për Shqipërinë për përballimin e situatës.
35 milionë Euro të dedikuara për pasojat në ekonomi.
11 milionë Euro për të dedikuara për shtresat sociale.
4 milionë si pajisje mjekësore.
Nga paga e luftës që u premtua, u paguan vetëm 60.000 punonjës, nga mbi 220 mijë që duhet të përfitonin me hak dhe që u parashikuan në fillim, tek statusi në FB i Babës.
Mbi 160 mijë të tjerëve iu refuzua ndihma, se ashtu është një muhabet…
Vlera totale që iu shpërnda njerëzve shkoi 12.5 milionë Euro.
Pagesa e ndihmës ekonomike u dyfishua për një muaj, gjithsej rreth 4.5 milionë Euro.
Në total janë shpërndarë 17 milionë Euro.
Nga 46 milionë Euro që ia dha BE-ja për të adresuar problemet që qytetarët do kishin nga epidemia, ky çoi tek njerëzit vetëm 17 milionë Euro.
Të tjerat s’dihen ku do shkojnë…
Pra pa llogaritur fare ato budallalliqet që tha në fillim me paketë 350 milionë Euro që do na i jepte ky nga buxheti, hiqi ato, ky edhe lekët që ia dha BE për të ndihmuar njerëzit dhe bizneset në këtë kohë të vështirë, 30% i shpërndau dhe 70% i përlau.
Është e vërtetë që në këto kohë të vështira Shqipëria është në një betejë historike ,për jetë a vdekje me një armik të padukshëm.
Një armik i pamëshirshëm, që kërcënon seriozisht jetën e kombit tonë dhe të ardhmen e fëmijëve tanë, por ai nuk është Covid 19.
Sepse, Covid 19 është vërtet një virus vdekjeprurës, por njerëzimi është përballur shumë herë me viruse të tilla dhe gjithmonë ia ka dalë të mbijetojë.
Ky armik, që po na kërcënon sot, në fakt nuk është i ri. Ai është i lashtë sa vetë njerëzimi. Ai nën maskën e frikës dhe urrejtjes, po ripushton me shpejtësi territoret e pavetëdijes tonë kolektive dhe po ringjall në mënyrë agresive nostalgjinë tonë për ‘murtajën’ morale të kolektivizmit.
Ai po ringjall nostalgjinë për kohën kur individit, nuk i merreshin me dhunë vetëm të drejtat dhe liritë në emër të pjesës tjetër, por edhe pronat dhe pasuria.
Nostalgjinë për kohën ku njeriu duhet t’i nënshtrohej vullnetit të një njeriu tjetër vetëm në emër të së mirës së përbashkët.
Simptomat e tij, që po i hasim gjerësisht këto ditë, të gjithë i njohim mirë. Sepse, kjo murtajë morale është një sëmundje me të cilën luftuam një betejë të përgjakshme për 45 vjet. Një betejë që na kushtoi humbjen e qindra mijërave jetëve, rrënimin e ekonomisë dhe izolimin e shqiptarëve.
Është një virus që është pasojë e një konstrukti të deformuar politik dhe social. Produkt i një ideje imorale, antinjerëzore, siç është komunizmi , skllavëria e njeriut ndaj njeriut.
Duke asgjësuar lirinë individuale dhe duke ia nënshtruar atë vullnetit kolektiv, ky virus synon të shkatërrojë qelizat e shëndetshme të shoqërisë me qëllim eliminimin e imunitetit dhe rezistencës.
Dihet që një shoqëri pa imunitet dhe rezistencë është ëndrra e çdo tirani, sepse një shoqëri e tillë është lehtësisht e qeverisshme dhe manipulueshme.
Lufta kundër këtij virusi bëhet vetëm nëpërmjet kurës tradicionale, që në thelb ka mbrojtjen e lirisë së individit. Pra, mbrojtjen e lirisë së fjalës, mbrojtjen e lirisë së lëvizjes, mbrojtjen e lirisë së besimit, mbrojtjen e lirisë për të ndjekur atë që të bën të lumtur etj.
Në fakt për tu mbrojtur nga murtaja e kuqe e kolektivizmit, kjo është e vetmja kurë. Ajo është e pazëvendësueshme dhe për të duhet të jemi gati të sakrifikojmë çdo gjë, sado e shtrenjtë qoftë për ne, madje dhe jetën tonë.
Ndryshe, nëse vazhdojmë duke dorëzuar liritë tona, të drejtat tona, nën presionin e histerisë kolektive, tek një diktatoruc, pinjoll i murtajës komuniste, atdheu që do t’i lëmë trashëgim brezave të ardhshëm, nuk do të jetë tjetër, vetëm se një burg i madh skllevërish.
Z.Km, unë jam qytetar i kësaj Republike dhe njoh vetëm ligjin, Kushtetutën, të drejtat, liritë dhe detyrimet që burojnë nga to dhe aspak urdhëra, porosi apo akte normativ abuziv, tipke për vende anti demokrstike për të mos thëne diktatoriale.
Nuk e them këtë ngaqë stë kam votuar asnjëherë, as se jam votues fanatik, por se më pëlqejnë shoqëritë ku sundon ligji dhe prevalon kushtetuta në çfardo kohe e situate
Kontrata e qerasë është një instrument i të drejtës private, dhe si e tillë ajo ndërtohet e zbatohet në bazë të vullnetit të palëve dhe këtë vullnet ti s’ke dhe s’mund ta vësh në dyshim.
Ju mund të vendosni për të mbledhur, ose jo qeratë nga pasuria publike po kurrsesi nuk mund të bëheni pronar i prones time dhe të urdhëroni pa ligj që të mos vjel qeranë që më takon.
Prona është e shenjtë dhe po u prek dhe u tolerua deri aty sa të sulmohet ajo dhe të drejtat që vinë prej saj atëherë intstalimi përfundimtar i sundimit të anti ligjit është legalizuar dhe çudirat e radhës do jenë edhe më të dhimbshme.
E di që për momentin asgjë s’më mbron sepse gjykatat, drejtësia dhe ligji tashmë të janë nenshtruar dhe ti në shkelje flagrante njëlloj si në diktaturë e quan veten pronar edhe të pronës sime dhe vendos do merret, apo jo qeraja e saj, por një ditë kohët do ndryshojnë dhe ajo që më takon do merret nga un me çdo çmim. Atë të drejtën mbi pronën ma njeh edhe Zoti i madh dhe ju mund të ma mohoni vetëm përkohësisht.ashtu siç bënë etërit tuaj per 45 vjet….
Shqiptarët më 1904-ën’, si i përshkruante gazeta amerikane
Ky artikull i gazetës amerikane “The Seattle Star”, i datës 29 prill 1904, është përkthyer nga studiuesi Armand Plaka dhe ka titullin domethënës:“Shqiptarët, një racë e rrallë; miq dhe armiq të turqve!” ( origj: Albanians, strange race; friend and foe of the turks).
Artikulli flet me nota vërtetë pozitive e objektive për shqiptarët, duke i vlerësuar atyre më së shumti virtytet, për të cilat ata në fakt do të dëshironin gjithnjë t’u njiheshin dhe u kundërvihet artikulimeve se ata qenkëshin “të egër”.
Por sigurisht se artikulli në fjalë na rrëfen më shumë se kaq. Ai, me termat e sotëm, do të përbënte një reklamë të mirë për një komb që sapo kishte nisur luftën për të rigjetur vetveten, në një rrugë që do zgjaste shumë e që vazhdon të hasë në shumë pengesa e sakrifica.
16 prill 1904, Manastir – Nga vendasit quhet Shqipëri ndërsa nga turqit njihet me emrin Arnautlluk. Për këta të fundit, shpesh ajo ka qenë një hallë në sy, ose një kërbaç në duart e tyre. Shqipëria shtrihet në pjesën jug-perëndimore të Turqisë europiane në koordinatat 39 dhe 43 gradë në veri dhe laget në perëndim nga detërat Adriatik dhe Jon.
Ka një gjatësi prej 290 miljesh dhe gjerësi që shkon nga 40-90 milje. Terreni është malor me 9 varg-male me shtrije veri-jug. Maja më e lartë kap nivelin 8000 këmbë. Një tipar interesant që vihet re në këtë vend janë lumenjtë nëntokësorë si dhe liqenjtë e mrekullueshëm. Eksportet konsistojnë në pambuk, kuaj, dru dhe misër. Shqiptarët janë pasardhës të ilirëve antikë dhe epirotasve. Gjuha e tyre përmban disa dialekte me diferenca të theksuara. Popullsia vlerësohet se kap shifrat e 1 milion e gjysëm.
Shqipëria që shtrihet në brigjet e Adriatikut është vendi më i ashpër dhe më i paeksploruar i Europës, ashtu siç është edhe Tibeti në Azi. Ajo çka pjesa e mbetur e kontinentit nuk di rreth këtij vendi, do të përbënte material për botimin e një libri të madh. Ajo çfarë di, zor se do të mbushte dot një fletushkë. “Fuqitë e Mëdha” në të shkuarën i kanë kërkuar sulltanit ta rregullojë problemin shqiptar.
Sulltani duket se nuk e pëlqente këtë ide, e vetmja mënyrë që ai ta rregullonte këtë punë, ishtë nëpërmjet religjionit.
Është tmerrsisht joshëse për një europian të shkelë në këto vise. Është po ashtu po aq e rrezikshmë për një shqiptar për ta lënë shtëpinë e tij, qoftë edhe për një distancë të vogël pa u shoqëruar nga një eskortë e madhe, pasi gjakmarrja korsikane s‘ka qënë kurrë më krenare sesa ajo e shqiptarëve. Dikush mund të mendojë se shqiptarët janë të egër, por në anën tjetër, ata janë kaukazianë të gjakut më të pastër dhe renditen si populli më fisnik brenda Perandorisë osmane.
Crispi, kryeministri i famshëm Italian, ishte një shqiptar dhe postet në ushtrinë turke dhe adminstratën civile që kërkojnë zotësi të madhe, kanë qenë vazhdimisht monopol i shqiptarëve. Një oficer ushtrie me origjinë shqiptare, mund të dallohet fare lehtë, pasi ai nuk e ka kokën e ulur dhe vështrimin tinzar të një turku, por mbart një vështrim të hapur me sy të shëndritshëm dhe qëndrimin e një atleti.
Karakteristia të rralla e shënjojnë këtë racë. Ata janë këmbëngulës në qëllime, por me të cilët, brenda rrethanave normale, mund të merresh vesh. Fillimisht ata ishin të gjithë kristianë, por kur u pushtuan nga turqit, u asimiluan në besimin e turqve, duke u bërë kështu i vetmi popull, i cili e ndryshoi besimin në masë.
Ndjenjat e shqiptarit për turkun janë të dyzuara. Ashtu sikurse të gjitha racat e zonave të Maqedonisë, ai (shqiptari) e dëshiron pavarësinë e vet dhe e do këtë para se të vdesë Abdyl Hamiti. Ai do të luftojë për sulltanin duke u vënë në krah të tij e penguar atë për t’i dhënë pavarësinë racave të tjera.
Duke trajtuar religjionin si një levë, zytarëve të sulltanit u duket më e lehtë të merren vesh me shqiptarët, sesa me bullgarët, ndërkohë që këta të parët mbrojnë fuqinë e “të sëmurit të Europës”, klerikët e tyre të lartë u thonë atyre se: rebelimi nuk është dëshira e Muhametit.
Shqiptarët kanë një gjuhë. Alfabeti i tyre konsiston në 30 gërma, një miksturë e rrallë greko-latine. Pushteti turk, gjithsesi, ua ndalon atyre mësimdhënien në shkolla në gjuhën e vet. Italianët dhe francezët kanë kryer një propagandë kristiane në veri dhe në jug, por kanë arritur të konvertojnë vetëm nja dhjetë mijë vetë në të gjithë vendin.
Vetë në Turqi, diçka e tillë do të thoshte vdekje me torturë, pra që një musliman te bëhej kristian, por shqiptarët kristanë dhe muhamedanë jetojnë sëbashku pranë njëri-tjetrit. Shqiptarët janë pra, miq dhe armiq të turkut. Ata kanë luftuar kundër tij si tigra dhe po në të njejtën mënyrë, edhe përkrah tij. Në këtë moment, ata duken se duan ta bëjnë sërish këtë gjë. Ata janë ofruar për të luftuar kundër fuqive të mëdha për sulltanin dhe para pak kohësh, e mundën atë kur ai dërgoi një ushtri për t’i shtypur.
Ta konsiderosh turk një shqiptar, është një ofezë e madhe për të dhe nuk ka gjë që do ta bënte atë të luftonte më shumë sesa ta quaje atë turk.
Një gjë për të cilën shqiptari është krenar, është se fjala e tij është po aq e barasvlefshme sa një marrëveshje e nënshkruar. Kjo gjë për turqit nuk merret në konsideratë.
Disa europianë dikur kaluan në Shqipëri nën mbrojtjen e një bajraktari, miqësinë e të cilit tashmë e gëzonin, dhe që u kishte dhënë fjalën e tij për qëndrim të sigurtë të tyre. Një fis që ishte në gjak me të, vrau një pjesëtar të grupit dhe qysh prej asaj kohe, këto dy fise janë në gjak me njëri-tjetrin.
Sulltani është i lodhur nga dëmshpërblimet dhe nuk do ta nxjerrë zbuluar ushtrinë e tij për momentin në vështirësi, në Shqipëri. Sulltani dhe nëpunësit e trupit diplomatik përdorin shqiptarët si truproja. Kur një shqiptari i besohet një detyrë e tillë, apo jep fjalën, ai e mbron me jetën e vet punëdhënësin e tij.
Mikpritja e shqiptarëve është një virtut i paarritshëm i tyre. Nëse një vrasës që arratiset nga shokët e viktimës së tij, shkel pragun e një shtëpie, edhe nëse kjo shtëpi është e vëllait të viktimës së tij, ai mund të qëndrojë për tri ditë absolutisht i sigurtë, por pas mbarimit të afatit triditor, ai duhet të largohet. Ai ka në dispozicion 24 orë për t’u larguar dhe që nga ky moment, dyert e gjakmarrjes konsiderohen të hapura.
Shqiptarët i kushtojnë vëmendje veshjes. Kostumet e tyre ndryshojnë sipas zonave, por zakonisht konsistojnë në një këmishë të bardhë, të punuar me dorë, me material prej tekstili të lehtë, me xhaketë pa mëngë, e punuar bukur me shirita kuq e zi: një brez zakonisht i kuq i lidhur rreth e qark belit, me pjesën fundore që shtrihet plot elegancë poshtë.
Rreth brezit ngjeshen thika dhe pisqolla.Pantallonat janë të lehta të ngjitura pas këmbëve, duke mbuluar këmbët deri mbi këpucë, të punuara nga vithet deri tek gjunjtë.
Kjo veshje finalizohet me një qeleshe të këndshme dhe ju në fund keni rastin të shihni një krijesë të veçantë.
Kushtue nismëtarit të Pamvarsisë, atdhetarit të pashoq Imzot Nikollë Kacorrit
Nga: Pjeter Logoreci
Jena në vigjilje të Festës së Pamvarsisë, të Flamurit e të themelimit të Shtetit Shqiptar, por, jo pa shkak, një ndjesi trishtimit e zemrimit vlon mbrenda meje.
Si mundet që: …mbasi eshtnat e Imzot Nikollë Kacorrit u harruen, prej të githa qeverive shqiptare, për 94 vjet në dhe të huej; prap sot ky burrë, ndera e kombit tonë, vazhdon me kenë i harruem prej shtetit shqiptar, anipse vepra e tij asht në themelin e pamvarsisë e të krijimit të qevisë të parë shqiptare?
Si nuk u gjet nji qeveritar, nuk duel nji personalitet i shtetit, që, në ditën e madhe të flamurit me u kujtue me nderue, figurën e ndritun të fatosit të Pamvarsisë së Shqipnisë, Imzot Nikollë Kacorrit? Ashtu si mue edhe cdo shqiptarit liridashës i lind pyetja: …si mundet nji qeveri e nji popull, me e kremtue e me shijue madhështinë e festës kombëtare, tuj lanë në harresë e tuj mos kujtue, numrin dy, HEROIN E PAVARSISE, atë qi i kushtoj Atdheut jeten e vet, atdhetarin Nikollë Kacorri?
Si ka mundësi që ky personalitet vazhdon të paragjykohet nga “petku i priftit” e jo nga vepra e tij në të mirë të kombit e të lirisë?
Si studius e njohës i veprës dhe personalitetit të Imzot Nikollë Kacorrit dhe si nismëtari i sjelljes së eshtrave të tij në atdhe, me anë të këtij shkrimi, I DREJTOJ NJE THIRRJE të gjithë personaliteteve shtetnore, duke fillue nga Presidenti i Republikës, Kryeministri i vendit, Kryetari i Bashkisë dhe Deputetët e Durrësit, qi pa u ndikue nga paragjykimet fetare e krahinore, të bajnë homazhe, në Durrës, pranë vorrit ku prehen eshtnat e Imzot Nikollë Kacorrit, atit të pamvarsisë e shtetit shqiptar. Jam i bindun që personat e masipërm, e shumëkush, do të “befasohet” nga fjalet “paragjykime fetare”,…. atëherë, cila asht arsyeja që ky tribun i lirisë injorohet me këtë paftyrësi?
Ja si e kanë nderue dhe vlerësue këtë burrë të madh, bashkësia shqiptare dhe studentore e Austrisë, nëpërmes gazetës “Vëllazënija”, të datës 5 Qershuer 1917, me rastin e vdekjes së tij në Vjenë:
Nji lajm të tmershëm po i rrefejmë sot me zemër të thyeme lexuesavet t´onë: Emzot Nikollë Kacorri, nji ndër ma të ndritcmit Shqypëtarë, ndera e lulzimi i kombit t´onë vdiq me 29 maj në kohën ma të mirën pa i mbushë 49 vjet!
Emzoti i ynë i përmbledhte në vedi vehtësitë ma të mirat, qi ka populli shqyptar. Aj ish trim e besnik. Dashtënin e vet për kombësinë e vet e tregoj jo vetëm me fjalë, por edhe me të bame tuj u përpjekë me gjithë fuqit´e veta për përtrimjen e fatbardhësin´e popullit të vet. Me nji gjakftoftësi të pashoqe, gjithmonë gadi me ju ba ball trimnisht anmiqve u mundue që sa mot për të mirë të popullit shqyptarë. As salvimi, as të këqijat qi hoq e as burgu qi bani nuk j´a ndërruene menden qi mos me i mprojt ma të drejtat e popullit të vet; por si luftar trim deri në ma të mbramin sahat të jetës së vet e mbajti nalt flamurin e kombit të vet e vdiq si bir besnik i popullit të vet. Oh! sa gëzim të madh pat zemra e ti e sa herë e tregoj kënaqësin´e vet tuj e pa agimin e nji pritmjes së lume të dashtunës Shqypni.
Ideali ma i larti i këtij meshtari shpirtmadh ishte me i pa të gjithë Shqyptarët të bashkuem, për te ishin të gjithë Shqyptarët vëllazen. Kur para nji vjete e gjysë duel në dritë fletorja jonë, u gëzue fort përmbi emnin “Vëllazënija” qi e zgodhme për titull. Jetëshkurti tha atëherë këto fjalë: “Në dashtë populli shqypëtar me pa ditë të lume, lypset qi t´ë kuptojnë se jemi të gjithë vellazën”
kolana e librave
Emzot Kacorri ishte në kler katolik përfaqësonjësi ma i dëgjuar i idesë kombjare. Si nacjonalist besnik si burrë pa frigë, tuj pasë gjithmonë para sysh të mirën e popullit të vet i vu të gjithë shpresët e veta në Monarkinë austro – hungareze; sepse e dite hollë se veprimi i Monarkisë ishte mprojtja ma e mira, ma e thjeshta e ma e fuqishmja për me e vu Shqypëninë n´udhë të mbarë.
Mjerisht, ky prift i ndritcëm, qi pa ndërlikim feje, kje dasht´e cmue prej të tanë Shqyptarëvet, i msheli syt´e vet para kohe e të gjithë ata qi e kanë njoftë vepren e ti kanë me vajtue e me mbajtë zi për të. Trupi i këti atëdhetarit të flaktë po pushon tash në dhe, por emni i ti s´ka me u harrue kurr në zemra të gjithë Shqypëtarvet e miqvet t´Arbnisë. Luftoj kurdoherë për nji qëllim shejt e psoj vetëm për dashtëni të pamasë, qi kishte për popullin shqypëtar. Atëdhetare të dashtun, t´a nderojm ket meshtar shpirtmadh tuj marrë mbrapa githë herë idealin e ti, të cilit j´a kushtoj krejt jetën e vet, e ky ideal i lartë kje: BASHKIMI E VELLAZENIJA E TE TANE SHQYPETARVET.
Emzot Nikollë Kacorri kish le në Lurë në vjetë 1868. Atje i filloj mësimet e veta e tuj kenë 14 vjec u ba xhakue e hini në kolegjë të Shkodrës, ku mbasi i mbaroj mësimet e meshtarisë, kje shugurue prift në vjetë 1893. Mbasi mbet për pak muej si famulltar në Delvinishtë, u emnue prift famullije në Durrës e në kët vend qindroj deri sa vdiq. Në vjetë 1906 u emnue Protonotar i Papës, në vjetë 1913 Camberlan e në vjetë 1917 u ba Vikar i përgjithshëm.
Emzot Kacorri kje nji nder ma të vjefshmit atëdhetar shqypëtar, i cili që në djelmëni të vet u përpjek për atëdhen´e vet, e mbasi fjala e ti ecte edhe në fena tjera, i suell kurdoherë Shqypënisë të mira të panjehuna.
Kacorri jo vetëm luftoj e punoj për atëdhe të vet, por edhe ka psue fort shumë. Në vjetë 1910 e bani Kurbini nji kryengritje për shkak të virgjisë e të shërbimit n´ushtri e Emzot Kacorri tuj hi ndërmjets e paqoj popullin me qeveri. Ma vonë kje paditë si pjestar i nji komplotit, e sado i pafaj, kje gjikue për katër vjet burg. Mbas lutjeve qi banë, u lëshue prej burgu mbas 13 muejsh, por mjerisht këtu e muer atë lengatë të vështirë në zgrof (shënimi autorit: zgrof = stomak), qi ja shkurtoj jetën.
Në kohë të luftës ballkanike ish agitatori ma i nxeti për vetqeverimin e Shqypënisë. Me 70 atëdhetar shqypëtar muer pjesë në proklamim t´indipendencës së Vlorës e kje zgjedhë si ndënpresident në kabinet t´Ismajl Qemalit, por mbas gjashtë muejsh dha dorëhjekjen e vet. Ma vonë u mundue Esadi me e ba për vedi, por bosh. Mbasi u cpallë lufta botnore vojti në Marienbad (Austri) për me shëndoshë semundjen e zgrofit, qi për vjetë ma tepër u ba ma e rrezikshme e vetëm atëherë mujt me këthye në Shqypëni kur trupet austro-ungare e zaptuene Durrësin. Para tre muejve kje nderue prej Perandorit me Komturkreuz t´urdhnit të Frano Zefit.
Në fillim të majit lëngata e Kacorrit u ba ma e randë e shkoj në një Sanatorium të dëgjuar të Vjenës, në Sanatorium Fürth, ku kje mjekue prej doktorave ma të përmendun, por mbasi mjerisht sëmundja e ti ishte tepër e mocme, as dija, as marifeti i mjekëvet s´mujtne ma me e shpëtue.
Foto-ja e riatdhesimit të eshtnave, si sarkofagu i Imzot Kacorrit u prit në Rinas nga shteti, i mbështjellë me një thes ambalazhi, ska nevojë për komente të tjera. Po ashtu edhe zvarrisja e konkursit për bocetin e një shtatoreje për heroin e më pas caktimi i vendit se ku do vendoset, janë po ashtu një pikëpyetje e madhe. Aktualisht Imzot Kacorri ka vetëm një bust (të vogël), të vendosun në Durrës, ndërkohe që statura e këtij atdhetari, meriton një shtatore në qendër të kryeqytetit shqiptar.
Për sa i përket vlerësimit të kësaj figure, koha do ta vërtetojë se sa atdhetar e të përkushtuem janë klasa politike shqiptare.
Në vitin 1843, kur porta e lartë, e proklamoi “Hatisherifin e Gjylhanes” në Kosovë, kjo nuk u prit mirë nga popullata shqiptare, menjëherë filluan trazirat dhe popullata u ngrit në kryengritje. Në fillim qendrat e kryengritjes u bënë sanxhaku i Shkupit dhe ai i Prizrenit. Zemërimi i madh i shqiptarëve ishte shtuar, kur përveç shtimit të madh të taksës, regrutimit të dhunshëm në ushtrinë osmane, porta e lartë filloi zëvendësimin e feudalëve shqiptarë, me funksionar osman dhe, shtimin e masave represive për islamizimin e popullatës dhe osmanizmin e administratës.
Ushtria e rregullt e sulltanit, e dërguar në trojet shqiptare, ndërmerrte masa çnjerëzore, dhe bëte presion shumë të madh ndaj kriptkatolikëve shqiptar në Shqipërinë veriore, me qëllim që të shtoj zhvillimin e procesit të islamizimit të popullatës shqiptare.
Në vijim po ofroj disa nga shembujt e mbledhur në ditarët e mi, gjatë punës time në terren:
Një numër i madh i popullatës shqiptare në viset veriore, edhe pas shumë sakrificave deri në këtë periudhë, ju kishte përballuar të gjitha presioneve të pushtetit osman, që kishte ndërmarrë për islamizimin e dhunshëm të shqiptarëve.
Pas shpalljes së reformave të reja, ku identifikimi i kombit bëhej sipas religjionit, shqiptarët e islamizuar detyroheshin të regjistrohen si osmanlinj.
Pjesa dërmuese e shqiptarëve për t’i shpëtuar këtij procesi, u detyruan të regjistrohen si bullgar, serbë dhe kroat. Numër i madh i shqiptarëve të besimit ortodoks shkuan në drejtim të Beogradit dhe atje u serbizuan, ndërsa një numër që mbeti rreth qyteteve dhe fushave në Kosovën e sotme, pas dy dekadave, me hapjen e shkollave laike serbe dhe kishtare në Kosovë, këta shqiptarë u serbizuan.
Gjatë viteve 1843-1846, u shtuan masa të posaçme ndaj shqiptarëve që paraqiteshin si myslimanë të rrejshëm (kriptokatolikë të fshehtë).
Këtë dhunë në familjet shqiptare për ta pranuar procesin e islamizimit mund ta vërtetojmë me shumë argumente dhe përmes kujtimeve të popullatës për gjenezën familjare në shumë fshatra të Kosovës.
Masa të ashpra u zbatuan sidomos ndaj popullatës kriptokatolike në fshatrat e Malit të Zi, në anën jugore të Gjilanit.
Për shkak të rezistencës që ta pranojnë me dhunë procesin e myslimanizmit, banorët e këtyre fshatrave malore, u arrestuan nga feudalët shqiptarë me ndihmën e ushtrisë së sulltanit. Feudalët shqiptarë i mbushën burgjet me të burgosur, i torturuan dhe të lidhur në pranga e s’inxhire i dorëzuan tek ushtria osmane, të cilët u internuan si kundërshtar të islamizimit në Filadorë të Azisë së Vogël.
Në internim u dërguan 207 shqiptarë, të cilët gjatë rrugës pësuan torturat më barbare që njeh historia nga ushtria e sulltanit. Nga torturat e shumta shumë prej këtyre shqiptarëve të arrestuar vdiqën rrugës për në Filador dhe në burgjet osmane. Pas tri viteve të qëndrimit në burgjet e P. Osmane, me ndërhyrjen e diplomacisë franceze, arritën që të kthehen në vendlindje vetëm 102 shqiptarë.
Në këto rrethana të procesit të dhunshëm për islamizimin e shqiptarëve, diplomacia evropiane dhe françeskanët nuk patën mundësi, që ta përcjellin gjendjen e popullatës shqiptare kriptokatolike në zonat e thella malore.
Gjatë fushatës së arrestimeve të kryengritësve shqiptarë në anën veriore të Prishtinës, zonën e Kurshumlisë, Krushecit, Prrokuplës, Nishit, Leskocit, dhe Vrajës, françeskanët nuk mund të kishin ndonjë informatë për fatin e shqiptarëve në ato treva. Popullata shqiptare kriptokatolike në zonat në mes të këtyre qyteteve, nga masat represive të ushtrisë së rregullt osmane, përfundimisht u detyrua që ta pranonte islamizimin në familjet e tyre.
Një pjesë e popullatës shqiptare e këtyre anëve, duke mos mundur ta pranojnë islamizimin u detyruan që të shpërngulen në zonën e Nishit, Aleksincit, Qyprisë dhe qyteteve tjera ku presioni i ushtrisë osmane ishte më i vogël.
Sipas njoftimeve të Tihomir Gjorgjeviqit, i cili shkruante, numrin më të madh të osmanlinjve në Beograd e përbënin arnautët. Ai po ashtu shkruan se edhe në Aleksinc dhe në Qypëri, shqiptarët kanë jetuar shumë kohë më përpara. Mes tjerash Tihomiri njofton se në vitin 1821, në Qypëri vijnë për të jetuar edhe 15 familje shqiptare nga malësia e Galabit.
Kjo ndjekje e shqiptarëve nga malet e Galabit, kishte ndodhur për shkak të pjesëmarrjeve në kryengritje, dhe represalieve të ashpra të ushtrisë osmane, ndaj tyre. Po ashtu një numër i madh, i familjeve shqiptare ortodokse, nga fshatrat e Artanës, Dardanës, Gjilanit dhe viseve tjera shqiptare, gjatë kryengritjeve të viteve të dyzeta të shekullit XIX, u shpërngulën në zonën në mes të Nishit, Prokuples dhe Leskocit, ku presioni i ushtrisë osmanë ishte pak më i vogël. Në anën tjetër serbët të shtyrë nga politika ruse, stimuloheshin që të lëvizin në drejtim të Krushecit, Qyprisë, Aleksincit me qëllim që të shtojnë ndikimin e tyre në qytetin e Nishit.
Shqiptarët e zonës së Krushecit, Prokuples, e të cilët që nga fillimi i kishin përkrahur, lëvizjet e kryengritjeve shqiptare, nën udhëheqjen e Mustafa Pashë Bushatliut, e kundërshtonin lëvizjen e serbëve drejt vendbanimeve të tyre.
Bazuar në dokumentet arkivore serbe, Sadullah Brestovci shkruan se, në fshati Gërgur të Arnautllukut, agjentët serbë e kishin vrarë një spahi shqiptar. Si reagim ndaj kësaj vrasje në Krushec, ishin mbledhur për të kundërshtuar 5000 shqiptar.
Është me rëndësi të ceket se, gjatë gjithë kryengritjeve shqiptare, që u zhvilluan gjatë shekullit XIX, popullata shqiptare, kriptokatolike e zonave më të thella veriore shqiptare, u bashkuan me kryengritësit, pa marrë parasysh se kush i udhëhiqte kryengritjet, pashallarët apo klerikët mysliman shqiptar. Kjo u dëshmua edhe gjatë kryengritjes së Mustafa Pash Bushatliut dhe Dervish Carës.
Popullata shqiptare ortodokse që u serbizua, në gjysmën e dytë të shekullit XIX, dhe gjatë shekullit XX, me ndikimin e politikës dhe kishës ortodokse serbe, i përvesuan të gjitha objektet e kultit, dhe përmes procesit të konservimit e restaurimit, më qëllim të falsifikimit të historisë së tyre u dëmtuan.
Si shembull, po ofrojë të dhënat, sipas qytetarëve serbë për bartjen e gurëve, prej manastirit të Moçarës, në kishën e Reçanit (Hajnocit), në komunën e Dardanës.
Askush nuk mund të thotë me siguri saktësisht se sa do të zgjasë kriza e koronës.
Por duhet të llogarisim në muaj, jo me javë.
Ne do t’i numërojmë të vdekurit në mijëra.
Ajo që dimë është se aftësia jonë për tu forcuar nga kafshimi do të jetë vendimtare për sa njerëz do sëmuren dhe përfundimisht vdesin.
Do të jetë vendimtare për aftësinë e kujdesit shëndetësor për t’u kujdesur për të gjithë ata që do të preken.
Qeveria ka marrë dhe do të vazhdojë të marrë çdo vendim të nevojshëm për të kufizuar përhapjen e infeksionit.
Tani është e rëndësishme të keni vetë-disiplinë dhe të ndiqni këshillat e autoriteteve.
Kriza do të jetë e vështirë dhe do të prekë të gjithë suedezët, në të gjithë vendin.
Por do ta marrim përmes saj si shoqëri – së bashku.
stefanlofven Ingen kan med säkerhet säga exakt hur länge coronakrisen kommer att pågå.
Men vi måste räkna med månader, inte veckor. Vi kommer att få räkna de döda i tusental.
Det vi vet är att vår förmåga att bita ihop och härda ut kommer vara avgörande för hur många som insjuknar och i förlängningen avlider.
Det kommer vara avgörande för sjukvårdens kapacitet att omhänderta alla som kommer att drabbas. Regeringen har fattat och kommer fortsätta fatta varje nödvändigt beslut som krävs för att begränsa smittspridningen.
Nu gäller det att ha självdisciplin och följa myndigheternas råd. Krisen kommer bli svår, och den kommer att påverka alla svenskar, i hela landet.
Men vi kommer att ta oss igenom den som ett samhälle – tillsammans.
Ende ekziston ndonjë paqartësi se sa vdekjeprurëse është virusi i ri i koronës. Organizata Botërore e Shëndetit vlerësoi se vdekshmëria aktualisht ishte 1-2 përqind e atyre të infektuar tashmë. Kjo bazohet në studime ndërkombëtare.
Sidoqoftë, nivelet e vdekshmërisë mund të bien pasi sëmundjet e reja zakonisht shoqërohen me nën-raportim të gjerë. Kjo do të thotë se mund të ketë më shumë që janë infektuar se sa është raportuar.
Pra, sars-cov-2 infekton
SARS-cov-2 infekton kryesisht në kontaktetmes njerëzve. Virusi është infektuar kryesisht nga kontakti me pikat dhe sekrecionet nga rrugët e frymëmarrjes. Infeksioni mund të transmetohet përmes të ashtuquajturës infeksion pikimi , d.m.th. kollitjes dhe teshtitjes, ose kur kontaktoni njerëzit, atë që quhet infeksion me kontakt të drejtpërdrejtë . Në disa raste, virusi përhapet gjithashtu si areosol , duke rënë aq pak sa ata ndjekin rrymat e ajrit pak më gjatë sesa kur dikush kollitet, teshtit ose vjell.
Autoriteti i Shëndetit Publik deklaron se nuk ka asnjë informacion të përshkruar që covid-19 mund të infektojë kafshë dhe njerëz, ose se një kafshë shtëpiake mund të infektohet nga virusi i ri i koronës.
Sipas Autoritetit të Shëndetit Publik, virusi i ri i koronës mund të transmetohet përmes sipërfaqeve të kontaminuara, të quajtura infeksione kontakti. Prandaj, nuk mund të përjashtohet që infeksioni mund të ndodhë nga objektet. Sidoqoftë, sa kohë virusi mund të mbijetojë në sipërfaqe dhe objekte nuk është ende e qartë.
A bëheni imun nëse jeni infektuar një herë dhe shëroheni?
Ende nuk është e qartë nëse dikush që është infektuar me koronavirusin e ri ka qenë ndonjëherë imun ndaj infeksionit . Autoriteti i Shëndetit Publik deklaron se vlerësimi i bazuar në përvojën e kaluar është se imuniteti zgjat aq shumë sa nuk do të infektoheni disa herë në një sezon të vetëm, nëse jeni i infektuar një herë.
A mund të infektoheni pa patur ndonjë simptomë të sëmundjes?
Ka raporte që njerëzit pa simptoma kanë infektuar njerëz të tjerë, shkruan Autoriteti i Shëndetit Publik , por përfundon se ekzistojnë vetëm disa studime që përshkruajnë se sa ngjitëse mund të jetë një person i tillë pa simptoma.
“Bazuar në përvojën e disponueshme aktualisht, të covid-19 dhe sëmundjeve të tjera të ngjashme, vlerësimi është se përhapja e infeksionit nga njerëzit pa simptoma përbën një proporcion shumë të kufizuar”, shkruan Autoriteti i Shëndetit Publik.
Svenska Dagbladet ka raportuar se Autoriteti i Shëndetit Publik kohët e fundit ka ndryshuar mendim.
Kush janë grupet e rrezikut?
Ju nuk e dini sa duhet për cilat grupe janë veçanërisht të ndjeshëm ndaj infeksionit të rëndë nga virusi i ri i koronës, thotë Autoriteti i Shëndetit Publik. Kjo për shkak se virusi është i ri. Por një përmbledhje e studimeve në dispozicion tregon se mosha e lartë, mbi 70 vjeç, është faktori kryesor i rrezikut. Kështu, është një grup rreziku. Që nga 1 prilli, një ndalesë e vizitorëve është aplikuar në të gjitha shtëpitë e të moshuarve të vendit për të parandaluar përhapjen e covid-19.
Mosha e lartë e kombinuar me sëmundjet themelore të patrajtuara (të tilla si presioni i lartë i gjakut, sëmundjet kardiovaskulare, sëmundjet e mushkërive ose diabeti) janë të pasqyruara në mesin e rasteve serioze. Autoriteti i Shëndetit Publik inkurajon cilindo mbi 70 vjeç që të kufizojë kontaktin e tyre të ngushtë me të tjerët.
Studimi i Qendrës Kinë për Kontrollin e Sëmundjeve nga 24 shkurt është i bazuar në 72,314 pacientë, prej të cilëve 44.672 me covid-19 të konfirmuar, deri më 11 shkurt.
Sondazhi tregon se shumica e atyre që konfirmuan sëmundjen, 87 përqind, ishin të moshës 30-79 vjeç. Shumica e të gjithë pacientëve me konfirmuar konfirmimin e covid-19, 81 përqind, kishin simptoma të buta, 14 përqind të rënda dhe 5 përqind simptoma kritike.
Nga 44,672 raste të konfirmuara të covid-19, 2.3 përqind vdiqën. Në mesin e pacientëve mbi 80 vjet, vdekshmëria ishte 14.8 përqind , për pacientët 70-79, vdekshmëria ishte 8 përqind. Në mesin e pacientëve me sëmundje kritike, vdekshmëria ishte 49 përqind.
Rekomandimi i autoritetit shëndetësor publik për gratë shtatzëna është të ndërmarrin të njëjtat masa paraprake si me të gjitha sëmundjet infektive. Deri më tani ka vetëm informacion të kufizuar në lidhje me covid-19 dhe shtatzëninë.
Kështu që shumë janë infektuar
Përhapja e shpejtë e infeksionit është për shkak të faktit se askush në popullatë nuk ka qenë në gjendje të zhvillojë imunitet ndaj koronavirusit të ri.
Që nga shpërthimi dhe deri të hënën më 6 prill, janë konfirmuar gjithsej 1,275,542 persona të infektuar , nga të cilët 337.637 në SH.B.A. dhe 128.948 në Itali.
Deri më tani, gjithsej 262.985 njerëz janë shëruar nga covid-19, i shkaktuar nga virusi i ri i koronës, sipas të dhënave të konfirmuara.
Një total prej 69.498 njerëz kanë vdekur pasi u infektuan nga sars-cov-2, sipas të dhënave të konfirmuara, deri të hënën në mëngjes, nga të cilat mbi 15.800 në Itali dhe mbi 12.600 në Spanjë.
Sa njerëz janë infektuar në të vërtetë në vend është e paqartë, pasi strategjia e re suedeze që nga 13 mars është se kushdo që nuk është në spital ose i përket një grupi rreziku nuk do të testohet për virusin e ri të koronës.
Një grua në të 20-at e saj u bë çështja e parë e konfirmuar suedeze në 31 janar të këtij viti ku dikush është infektuar nga virusi i ri i koronës. Ajo kishte qenë në Kinë dhe kishte bërë kontakte me kujdesin shëndetësor për shkak të simptomave të saj. Tani ajo konsiderohet si klinikisht e shëndetshme.
Autoriteti i Shëndetit Publik më parë ka vlerësuar që rreziku i rasteve të reja të kurorës që janë zbuluar në Suedi të jetë i lartë, për shkak të zhvillimeve të fundit në botë.
Autoriteti i Shëndetit Publik sheh shenja të përhapjes së komunitetit të covid-19 në disa pjesë të vendit, veçanërisht në qytetet e mëdha, dhe për këtë arsye ka ngritur nivelin më të lartë të rrezikut të transmetimit.
Kështu që ju shmangni infeksionin
Rreziku i përhapjes sociale të covid-19 në Suedi aktualisht konsiderohet të jetë shumë i lartë. Prandaj, të gjithë u kërkohet të kushtojnë vëmendje edhe ndaj simptomave të buta dhe të qëndrojnë në shtëpi nëse ndjeheni të sëmurë dhe heqin dorë nga kontaktet sociale që janë në rrezik të përhapjes së infeksionit. Ju gjithashtu duhet të prisni të paktën dy ditë pasi të keni marrë veten para se të shkoni në punë ose në shkollë.
Më 16 mars, Agjencia e Shëndetit Publik ftoi të gjithë në rajonin e Stokholmit të cilët mund të punojnë nga shtëpia .
Është me rëndësi të veçantë që ata që punojnë në të moshuarit dhe kujdesin ndaj të moshuarve të mos shkojnë në punë nëse marrin simptoma të infeksioneve të frymëmarrjes. Të afërmve u kërkohet të shmangin vizitat e panevojshme në spitale dhe të moshuarit, dhe nëse keni simptoma të frymëmarrjes, nuk duhet t’i vizitoni ato fare.
Për të zvogëluar rrezikun e përhapjes së infeksionit, qeveria ka vendosur të ndalojë të gjitha tubimet publike dhe ngjarjet publike me më shumë se 50 njerëz.
Personat mbi moshën 70 vjeç inkurajohen të kufizojnë kontaktin e tyre të ngushtëme të tjerët.
Një masë e përgjithshme parandaluese për të shmangur infeksionin është të keni higjienë të mirë të duarve . Lani duart tuaja tërësisht me sapun dhe ujë. Nëse nuk keni qasje në larjen e duarve, fryma e duarve mund të jetë një opsion. Shmangni prekjen e fytyrës ose syve tuaj dhe shmangni kontaktin e ngushtë me njerëzit e sëmurë.
Kollë dhe teshtimë në krah ose në shami letre.
Mbrojtja me gojë nuk është e nevojshme në situata të zakonshme në shoqëri, shkruan Autoriteti i Shëndetit Publik. Shtë më mirë të ruheni larg njerëzve të tjerë dhe të ruani higjenën e mirë të duarve.
Autoriteti i Shëndetit Publik inkurajon të gjithë të qëndrojnë në shtëpi për sa kohë që ndjeheni të sëmurë. Nëse bëheni më të varfër dhe të paaftë për t’u kujdesur në shtëpi, mund të telefononi 1177 Udhëzuespër Këshillimin e Kujdesit Shëndetësor .
Dokush që dëshiron të bëjë pyetje në lidhje me covid-19 tani mund të telefonojë në numrin kombëtar të informacionit 113 13, ku të gjitha informacionet e dhëna verifikohen nga Autoriteti i Shëndetit Publik ose autoriteti tjetër përgjegjës.
Ministria e Punëve të Jashtme këshillon kundër të gjitha udhëtimeve të panevojshme në të gjitha vendet. Suedia përballet me ndalesë hyrëse nga vendet e treta nga e enjtja, 19 mars dhe 30 ditë përpara.
Vlerësimi i autoritetit shëndetësor publik është se stërvitjet , ndeshjet dhe kupat lokale mund të vazhdojnë dhe që palestrat dhe palestrat mund të qëndrojnë të hapura, për sa kohë që aktivitetet janë përshtatur për të minimizuar rrezikun e përhapjes. Këtu janë rekomandimet e përgjithshme, për të ruajtur higjenën e mirë të duarve dhe për të mbajturpersonin që është i sëmurë edhe në simptoma të buta të qëndrojë në shtëpi deri në dy ditë pas shërimit. Njerëzit e moshuar, dhe veçanërisht ata mbi 70 vjeç, duhet të shmangin mjediset publike dhe të zvogëlojnë kontaktet sociale. Prandaj nuk duhet të marrin pjesë në aktivitete në grup që zhvillohen brenda.
Autoriteti gjithashtu këshillon të mos ndajni shishe uji, roje goje dhe të ngjashme që mund të transmetojnë pështymë. Pajisjet e përdorura nga disa duhet të fshihen me dezinfektues pas përdorimit.
Kështu që ju e dini nëse dikush është i infektuar
Për të ditur nëse dikush është duke bartur infeksionin, duhet të merrni mostra dhe të bëni teste laboratorike , ku të ekzaminoni mostra nga pacienti aktual dhe të krahasoni me sekuencën gjenetike të virusit të ri të koronës.
Në Suedi, është Agjencia e Shëndetit Publik që bën analiza mikrobiologjike për të diagnostikuar. Autoriteti sqaron se përdor metoda të përcaktuara siç janë metagjenomia, mikroskopia e elektroneve dhe kultivimi i virusit. Në Suedi, tani rekomandohet që kujdesi shëndetësor të testojë vetëm njerëzit që mund të kenë nevojë për kujdes spitalor, si dhe njerëzit që punojnë në kujdesin shëndetësor dhe të moshuarit.
Si quhet sëmundja e re?
Koronavirusi i ri quhet sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2, i cili shkurtohet si sars-cov-2. Covid-19 (sëmundja koronavirus 2019) është emri i sëmundjes së shkaktuar nga virusi.
Farë është një epidemi?
Të Mërkurën, 11 Mars, Organizata Botërore e Shëndetit (OBSH) vendosi që shpërthimi i koronavirusit duhet të klasifikohet si një pandemi. Shtë i njëjti status si Sëmundja Spanjolle, Aziatika, Gripi i Hong Kongut dhe i ashtuquajturi gripi i derrave.
“Ne jemi seriozisht të shqetësuar për nivelet alarmante, pjesërisht për shkak të përhapjes dhe ashpërsisë, dhe pjesërisht nga pasiviteti”, thotë shefi i OBSH-së Tedros Adhanom Ghebreyesus në një konferencë për shtyp në Gjenevë, shkruan TT.
Autoriteti i Shëndetit Publik deklaron se një pandemi do të thotë “një përhapje e përhapur në të gjitha kontinentet e botës nga një lloj krejt i ri i sëmundjes infektive. Në një pandemi, sëmundja ka të ngjarë të prekë pjesë të mëdha të shoqërisë sonë dhe popullsisë së botës “.
Sidoqoftë, thirrja për shpërthim të një pandemie nuk ka asnjë rëndësi ligjore.
“Por përdorimi i konceptit thekson rëndësinë e vendeve të botës që bashkëpunojnë hapur me njëri-tjetrin dhe formojnë një front të bashkuar në përpjekjet tona për ta sjellë situatën nën kontroll”, tha për Reuters përhapja e ekspertit Nathalie MacDermott në King’s College London, raporton TT News Agency.
Kur do të vijë një vaksinë kundër virusit të ri të koronës?
Nuk ka vaksinë apo ilaç për virusin. OBSH beson se një vaksinë e parë kundër virusit të ri të koronës mund të prodhohet vetëm në 1.5 vjet.
Mbi të gjitha, ekzistojnë dy metoda që janë të rëndësishme për zhvillimin e një vaksine kundër virusit të ri të koronës, thotë hulumtimi.se . Njëra është të rriten viruse në kulturat qelizore. Kur keni mjaftueshëm virus, substanca vritet nga nxehtësia, formalina ose rrezatimi. Pastaj injektohet në trup, për të shkaktuar sistemin imunitar. Kjo bën që sistemi imunitar të reagojë dhe të sulmojë kur virusi i vërtetë përpiqet të infektojë qelizat.
Në parim, metoda e dytë, të cilën studiuesit suedezë përdorin, funksionon në një mënyrë të ngjashme. Dallimi është se ata përdorin gjenet e virusit, të prodhuara në mënyrë sintetike, në vend të viruseve të vrarë.
Trajtimi që delet e infektuara marrin për të mbështetur funksionin e organeve, siç janë mushkëritë dhe veshkat.
Koronavirusi i ri – një afat kohor
6 Prill:
Në Suedi ka deri tani 7206 gjendet infektuar me coronavirus ri, dhe 477 kanë vdekur, sipas shifrave të fundit të Agjencisë shëndetit publik së. Gati 430 persona që janë infektuar trajtohen intensivisht.
Apple ka krijuar një maskë për fytyrën dhe do të fillojë prodhimin e saj në fabrikat e saj në Kinë dhe Shtetet e Bashkuara. Deri në fund të javës, një milion maska për fytyrën mund të eksportohen, njoftoi në Twitter CEO i kompanisë Tim Cook. Së pari dhe më e rëndësishmja, maska për fytyrën duhet të arrijnë sistemin e kujdesit shëndetësor në Sh.B.A.
Në Shtetet e Bashkuara , të paktën 1,147 vdekje janë regjistruar si rezultat i virusit të ri të koronës gjatë 24 orëve të fundit. Mbi 337,000 njerëz janë zbuluar se janë të infektuar në vend dhe mbi 9,600 njerëz kanë vdekur.
Volvo Cars zgjat ndalimin e tij të prodhimit me një javë, deri në 20 Prill, raporton Radio Ekot e Suedisë.
Në Austri , kufizimet për të parandaluar përhapjen e infeksionit mund të lehtësohen, raporton agjensia e lajmeve Reuters. Kjo për shkak se vendi ka vërejtur një rënie të dukshme në rastet e reja të infeksionit.
5 Prill:
Deri më tani, 6.830 njerëz në Suedi janëzbuluar se janë të infektuar nga virusi i ri i koronës, dhe 401 njerëz kanë vdekur, sipas shifrave të fundit nga Autoriteti i Shëndetit Publik. Gjithsej 541 persona morën ose morën një kujdes intensiv.
Në rajonin e Stokholmit , aftësia e kujdesit intensiv është më shumë se trefishuar, raporton Agjencia e Lajmeve TT. Rreth 70 njësi të kujdesit intensiv ishin në dispozicion për të marrë pacientë të dielën në mëngjes.
Autoriteti shëndetësor publik dëshiron të rrisë aftësinë e testimit për virusin e ri të koronës deri në 100,000 teste në javë, thotë Karin Tegmark Wisell, shefi i departamentit të autoritetit, në Agjendën SVT. Aktualisht, midis 12,000 dhe 13,000 testeve bëhen në javë.
Në Mbretërinë e Bashkuar , qeveria ka filluar të apelojë tek banorët e saj që të qëndrojnë në shtëpi duke përhapur mesazhin “Qëndroni në shtëpi, shpëtoni jetën” në video lojëra të njohura si Candy crush.
Në Danimarkë , kufizimet gradualisht mund të lehtësohen pas Pashkëve, thotë kryeministri Mette Frederiksen në një intervistë me programin e lajmeve 21 të Dielën. Por nëse në të vërtetë ndodh, kjo do të varet nga zhvillimet gjatë javës tjetër.
Në Itali, ka shenja që shpërthimi është në rënie. Rritja e numrit të rasteve të infektuara ishte më e ulta në pesë ditë të Dielën, dhe numri i vdekjeve të reja që mund të lidhen me virusin e ri të koronës gjatë 24 orëve të fundit është më i ulëti në më shumë se dy javë, raporton agjensia e lajmeve TT.
Në Francë , afro 29,000 pacientë me koronë janë shtruar në spital, nga të cilët afër 7,000 marrin kujdes intensiv. Të Dielën në mbrëmje, Franca konfirmoi 357 vdekje të reja në covid-19 gjatë 24 orëve të fundit.
Në Spanjë , numri i vdekjeve të reja në ditë në qendrën e re të koronave po zvogëlohet. Gjatë 24 orëve të kaluara, 674 njerëz kanë vdekur. Në total, më shumë se 130,000 njerëz janë diagnostikuar me infeksion, dhe pak më shumë se 12.400 njerëz kanë vdekur.
Në Greqi , dy kampe refugjatësh janë karantinuar që kur u zbulua se ka kamera të infektuar në kampe.
Në Pakistan , më shumë se 100,000 anëtarë të lëvizjes muslimane suni Tablighi Jamaat u mblodhën në mes të marsit për një takim gjigand në Lahore. Tani, të paktën 154 nga pjesëmarrësit janë gjetur të infektuar nga koronavirusi, dy prej të cilëve kanë vdekur. Prandaj, 20,000 nga pjesëmarrësit janë karantifikuar dhe autoritetet po përpiqen të gjurmojnë pjesën tjetër. Një total prej 2.818 raste të infektuar janë regjistruar në Pakistan, dhe 41 njerëz kanë vdekur.
Në Shtetet e Bashkuara , rreth një mijë ushtarë do të dërgohen në Nju Jork të prekur nga virusi. Bëhet fjalë kryesisht për mjekë dhe infermierë që do të ndihmojnë në luftën kundër virusit të ri, thotë Presidenti Donald Trump. Në shtetin e Nju Jorkut, numri është zbuluar se është i infektuar mbi 120,000. Guvernatori i shtetit beson se një kulm mund të vijë brenda dy javësh.
Në Kinë , 30 raste të reja të qendrës së re të koronës u raportuan të Shtunën. Shumica, 25 persona, kanë udhëtuar në Kinë nga jashtë.
4 Prill:
Qeveria propozon një ndryshim të përkohshëm në ligj që bën të mundur marrjen e vendimeve më shpejt që mund të kufizojnë përhapjen e infeksionit në Suedi. Propozohet që të ndryshohet ligji për maksimum tre muaj.
Në Turqi , rreth 24,000 njerëz deri më tani janë gjetur të infektuar nga koronavirusi i ri, nga i cili 501 njerëz kanë vdekur. Vendi ka ndaluar fluturimet ndërkombëtare, shkollat e mbyllura, baret dhe kafenetë dhe gjithashtu ka caktuar kohë më të mëdha lutjes për të parandaluar përhapjen e mëtejshme të infeksionit, raporton Agjencia e Lajmeve TT. Ata më të rinj se 20 vjet ose më të vjetër se 65 vjeç inkurajohen të qëndrojnë në shtëpi.
3 Prill:
Një marrëveshje e situatës së krizës është aktivizuar për kujdesin intensiv në rajonin e Stokholmit . Kjo do të thotë që personeli i kujdesit shëndetësor mund të ketë ditë më të gjata pune dhe kompensim më të lartë.
Pas pesëmbëdhjetë personash nga laboratori kulturor kulturor i Agjencisë Kombëtare të Trashëgimisë Kulturorenë Visby do të prodhojnë frymë dore për kujdesin, raporton Kultura e lajmeve të Radio Suedisë në P1.
Everydo strehim i katërt i moshuar në Qarkun e Stokholmit ka raste të covid-19, raporton SVT News.
Këtë fundjavë, spitali fushor në vlvsjöhapet me një kapacitet për 140 pacientë të infektuar.
Pacientët në Danimarkë që janë testuar negativisht për virusin e ri të koronës, që nga atëherë janë konstatuar se mbartin virusin, raporton Jyllands-Posten. Tani, disa punonjës në një departament në spitalin në Holandeze Holstebro janë infektuar nga pacientët. Tani procedurat e marrjes së mostrave duhet të forcohen. Sipas një mjeku të moshuar në Spitalin Hvidovre, rreth 15 përqind e testeve janë mashtruese. Prandaj, mostrat nga mushkëritë janë filluar atje, me shpresën se kjo do të japë rezultate më të besueshme.
Ndërmarrja suedeze Mölnlycke ka importuar katër milion maska mbrojtësenga Kina, të cilat, ndër të tjera, do të kalonin në vendet e prekura nga virusi, Italia dhe Spanja. Por ato janë ndalur në Francë, thotë Radio Ekot suedeze. Në Francë është futur një rregull i ri që do të thotë se vendi mund të kapë produkte brenda kufijve të tij që mund të përdoren në luftën kundër virusit të ri të koronës.
Në qytetin shumë milionësh të Wuhan , i cili u godit për herë të parë nga virusi i ri i koronës, autoritetet paralajmërojnë një valë të dytë të virusit, tregon agjensia e lajmeve TT. Prandaj, banorët duhet të qëndrojnë të izoluar dhe të shmangin largimin nga shtëpia, përveç nëse është absolutisht e nevojshme. Katër vdekje të reja të lidhura me virusin e ri të koronës janë raportuar në Wuhan të enjten.
Në Hong Kong të gjitha pijet dhe baret do të mbyllen për dy javë nga e premtja në mbrëmje.
Në Shtetet e Bashkuara , të gjithë banorët e New York City u kërkohet të mbulojnë hundën dhe gojën kur takojnë njerëz të tjerë, të veshur një shall apo bandana por jo me maskat e fytyrës së kujdesit shëndetësor, i thotë TT News Agency. Të enjten, numri i të infektuarve në New York arriti në mbi 92.500, dhe 2 373 njerëz kanë vdekur. Në të gjithë Shtetet e Bashkuara, më shumë se 240,000 njerëz janë infektuar nga virusi i ri dhe më shumë se 5.800 njerëz kanë vdekur.
-Kryengritja e vitit 1911, prologu i shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë.
-Kruja e dytë Vlona e parë, Ded Gjon Luli flamurtar.
-Fundi Kristian i dragojëve të shqiptarizmit Ded Gjon Luli dhe Isa Boletini, në kurthin e shtrigave esadiste dhe pusitë e krajlëve të Serbisë dhe Malit të Zi.
Revolucioni Xhonturk, që filloi në korrik të vitit 1908, ishte një lëvizje borgjeze që lindi në Perandorinë Osmane, e cila nuk kishte synim ndërmarrjen e reformave liberale, siç është trumbetuar atë kohë. Jo aspak. Ajo vërtet drejtohej kundër absolutizmit të Sulltan Abdyl Hamidit, por qëllimi kryesor i programit të Turqëve të Rinj ishte forcimi i pushtetit të centralizuar të Perandorisë multietnike mbi popujt që i sundonte prej disa shekujsh dhe nuk konsideronte çështjet nacionale të tyre, por paprekshmërinë e Dinastisë Osmane, ruajtjen e unitetit të saj, me kushtin që pushteti arbitrar absolut të zëvendësohej me një monarki kushtetuese parlamentare. Filozofia e programit të tyre mbështetej në osmanizmin, panturkizmin, pansllavizmin, një lidhje organike kjo ortodokso-otomane, për shkak të lidhjes së gjakut mes Sulltan Muratit dhe Brankoviçit.
Historia na mëson se edhe Perandoria Romake, me vonë ajo Bizantine, t’huajsoi kulturën helene, dmth u ortodoksizua.
Programi i Turqëve të Rinj u hartua nga grupi i Ali Rizajt. Shqiptarët e mbështetën lëvizjen xhonturke me shpresë se do të perfitonin nga situata e krijuar.
Iluministët tanë, më dt 14-22 nëntor të vitit 1908, organizuan Kongresin e Manastirit, të njësimit të Gjuhës Shqipe, ku u formësua Identiteti Kulturor Shqiptar, si premisë e Shtetit Komb, që ishte farkëtuar në periudhën e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, e cila ripërtëriu Epokën e Lavdishme të Gjergj Kastriotit (Skënderbeu), tri dekada më pare, atëkohë para këtij Kongresi.
Ata kishin besim të madh dhe ishin shpresëplotë se do të realizonin ëndrrën nacionale, sepse tashmë perfaqësoheshin në Parlamentin e Turqisë me 26 personalitete.
Mirëpo Turqit e Rinj vendosën masa të reja e të egra shtrënguese ndaj shqiptarëve, të cilët ishin të ndarë në katër vilajete qysh pas përfundimit të Reformave të Tanzimatit dhe riorganizimit të Perandorisë Osmane në vitet 1864-1868. Masat e reja centralizese, taksat e dyfishta, rekrutimi i detyrueshëm ushtarak, ç’armatosja me dhunë e popullsisë, ndjekjet policore ndaj klubeve e rretheve patriotike shqiptare, reaksioni i xhonturqëve kundër shkollës e shkrimit shqip, të ndërmarra nga Xhavit Pasha, i acaroi marrëdheniet mes shqiptarëve e turqëve.
Këto veprime, të ndërmarra në muajt e parë të vitit 1909, e nxitën Isa Boletinin që të ndërmerrte një inkursion për të bindur liderët shqiptarë që të organizonin një tjetër kryengritje.
E kështu filluan aksione guerilase ndaj kazermave e stacioneve ushtarake turke.
Me dt. 3 prill të vitit 1910, tek Verrat e Llukës mbi 3.000 luftëtarë, të udhëhequr nga Isa Boletini, Shaban Binaku e Sylejman Botusha, u besatuan për të vazhduar kryengritjen ushtarake.
Kjo Kryengritje gjeti mbështetjen e 13 deputetëve shqiptarë në Parlamentin Osman.
Kryengritja, që plasi në gjysmën e dytë të prillit, pati dy vatra të fuqishme: në rajonin e Mitrovicës- e udhëhequr nga Isa Boletini dhe në rajonin e Karadakut- të udhëhequr nga Idriz Seferi.
Në keto luftime u shqua edhe trimi nga Drenica, Azem Galica.
Sulmet mbi osmanët në Prishtinë, vrasja e komandantit osman në Pejë, bllokimi i Hekurudhës së Shkupit në Grykën e Kaçanikut çoi në shpalljen e Ligjit Ushtarak në këtë zonë.
Përpjekjet e deputetëve shqiptarë Ismail Qemali, Hasan Prishtina, Naxhip Draga e të tjerë, për ta parandaluar Ekspeditën Ushtarake nuk pati rezultat as në Parlament, por as në orvatjet diplomatike tek Fuqitë e Mëdha.
Lufta u ndez e egër e gjakatare.
Për disa ditë kryengritësit korrën suksese të jashtëzakonshme në luftën e ashpër e të pabarabartë me pushtuesit shekullorë të trojeve të tyre.
Ashpërsinë, tragjizmin, vetëmohimin, qëndresën titanike të dragojëve të lirisë e amazonave shqiptare e përshkruajnë vargjet lapidare.
“Ka kris pushka si n’Karadak
Gurë e dru janë la me gjak.
Kaçanik, o gur i thatë,
Me thika luftojnë gratë.
Kaçanikut i raftë pika
Shtat sahat janë ther’ me thika.
Ç’ka kanë retë që po lotojnë
Dy dragojë sot po luftojnë.
N’Kaçanik e n’Caralevë
Isa Begu me Idriz Seferin”
Ushtria turke, e stërmadhe dhe e armatosur rëndë, komandohej nga Ministri i Luftës, Mahmut Shefqet Pasha, i cili u detyrua të vihej vet në krye të Operacionit.
Kryengritja antiosmane u përhap edhe në zonat e tjera.
Një divizion i ushtarëve osmanë, i udhëhequr nga Turgut Pasha, u përball në luftime të rrepta me malësorët e Gashit dhe të Krasniqes, të udhëhequr nga Bajram Curri, Adullah Hoxha, Shaban Binaku, Shpend Zeqir Haklaj, në mesin e qershorit të atij viti, të cilët ishin bërë barrikadë e pakapërcyeshme në Qafë të Morinës.
Turqit ndoqën një taktikë tjetër: u sollën dhe iu dolën përmbrapa, çka i detyroi kryengritësit të tërhiqeshin dhe për disa ditë më rradhë beteja u zhvendos në Kodrat e Haklajve.
Ushtarët mizorë të hordhive turke bombarduan me artileri të rëndë Gashin e Gurit, por trimat e udhëhequr nga Abdullah Hoxha e Shpend Zeqiri nuk i lëshonin Istikamet.
Gashi historikisht ka qënë barrikada e parë e invadorëve të shumtë, që kërkonin pushtimin e Malësisë së Gjakovës.
Këto beteja i ka skalitur populli në këngë:
“Ku po del kjo flakë e verdhë?
Gashit t’Gurit si përherë.
Gashit t’Gurit rena-rena
I ka djemt’ me nga shtat’ zemra…”.(“Bajram Rama me shtatë zemra”).
Apo vargjet e shkëputura nga kënga kushtuar Kryengritjes së vitit 1910:
“Sadri Bardhi të madhe briti, (thirri)
Po ku je Halil Brahimi,
L’sho kushtrimin tek Shpend Zeqiri”.
Shpend Zeqir Haklaj kishte qenë komandat i formacioneve luftarake të Gashit në Betejën e Shtimes të Lidhjes Shqiptare të Prizrénit, ku dhe është plagosur rëndë me dt 21 prill të vitit 1881, aty ku u bë njësh me grykën e topit gjoksi shkëmb i Mic Sokolit.
Në betejat e tmerrshme, në ato ditë të dhimbshme, Shpend Zeqiri luftonte bashkë me të bijtë.
Ra në fushën e nderit nipi i tij Man Arifi (Haklaj), sot “Dëshmor i Atdheut”.
Pak kohë më pare, në betejat trup me trup me hordhitë turke, atëkohë në Hereç të Gjakovës, Shpend Haklaj e kishte humbur kushëririn Zmajl Plak Haklaj, i nderuar me “Medaljen e Trimërisë” së bashku me Shpendin për sherbime të larta ndaj Atdheut, me rastin e 100-Vjetorit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
Edhe pse betejat në Kodrat e Haklajve ishin të ashpra, trimat nuk u dorëzuan.
Turgut Pasha pasi bombardoi dhe bëri shkrumb e hi Gashin, u nis për në Nikaj-Mertur me qëllim që të depertone për në Shkodër nga Qafa e Agrit.
Që në javën e parë të korrikut trupat osmane u gjendën përballë forcave të udhëhequra nga Prel Tuli në Qafěn të Kolçit dhe nga krahu tjetër dolën Djelmnia e Dukagjinit, të prirë nga Mehmet Shpendi.
Turgut Pasha u detyrua pas disa ditësh ngujimi mes qafave të Kolçit dhe asaj të Agrit, nga dt 10-24 korrik, të kthehet i mundur e i turpëruar edhe njëherë nga kishte ardhur për të gjetur një rrugë tjetër drejt Shkodres, atë nga Puka, ku në fakt ashtu ndodhi.
Pas rezistencës disa mujore Kryengritja e Vitit 1910 u shtyp me zjarr e hekur, por kurrë deshira e zjarrtë për liri e çlirim kombëtar. Ndonëse mbeti brenda Vilajetit të Kosovës, edhe pse u shtri edhe në zonën e Pollogut, nuk pati sukses për shkak të epërsisë numerike dhe armatosjes së rëndë të ushtrisë turke. Kjo Kryengritje nga shtypi botëror i kohës u quajt “Revolucioni i parë i Shqiptarëve kundër Xhonturqëve”.
Perandoria turke vazhdoI një ekspeditë mizore ndaj kryengritësve shqiptarë.
Ashtu, siç pati vepruar Dervish Pasha me Sef Kosharen pasi e kapi të plagosur e vari në majë të lisit dhe e la tre ditë për të tmerruar njerëzit pas shtypjes së Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, kështu edhe xhonturqit varën dy protagonistë të Kryengritjes së Vitit 1910, tek Ura e Tabakëve në Gjakovë, Adullah Hoxhën e Gashit dhe Shaban Binakun e Krasniqes nga Malësia e Gjakovës, të cilët i thirrën për bisedime dhe i prenë në besë.
Populli i Malësisë së Gjakovës dhe krejt Kosova i ka përjetësuar në pavdekësi me vargjet memoriale:
“Haj medet po ban Kosova
Sot po varet Adullah Hoxha
Haj medet po ban konaku
Sot po varet Shaban Binaku
Shaban Binaku si gjylja e topit
Me duhi (ushtimë) po i shkon konopit (litarit).
Turqit e Rinj e thyen Kryengritjen e Vitit 1910, por tek shqiptarët e forcuan ndjenjën e zjarrtë për liri e pavarësi dhe e rritën besimin e shpresën për fitore.
Mirëpo, edhe Revolucioni Xhonturk dështoi në modernizimin dhe konsolidimin e Perandorisë Osmane.
Të drejtat e shqiptarëve u shtypën në katër vilajetet.
Dhuna më e egër u ushtrua në Malësinë e Madhe.
Por populli shqiptar, megjithëse i vogël nga numri, por i madh nga morali dhe trimëria, nuk ia ndali pushkën kësaj superfuqie që shtrihej në tri kontinente. Shqiptari asnjëherë nuk u pajtua me robërinë, sepse e don me gjithë zemër Atdheun e përbashkët kudo që ndodhet në Botë dhe është i gatshëm për të dhanë jetën për lirinë e pavarësinë e tij.
Dëshmi e gjallë për këtë qëndresë është lufta heroike e Malësisë së Madhe e udhëhequr nga Ded Gjon Luli, e cila filloi me dt. 24 mars në vitit 1911, ku përfshiu shtatë bajraqet e në një kohë rekord, prej dy javësh në luftime gjakatare, ku mbetën shumë të vrarë e të plagosur, ja doli të kurorëzojë me sukses ngritjen me dt, 6 Prill 1911, në Bratilë, Deçiç, të Flamurit Kuqezi të Gjergj Kastriotit, në vend të flamurit të sulltanëve të Turqisë, që na kishin sunduar një kohë të gjatë, për pesë shekuj na kishin mbajtur në robëri.
Populli e ka skalitur bukur këtë vepër madhështore në refrenin e këngëve:
“Kruja e dytë Vlona e parë
Ded Gjon Luli flamurtar”
Apo:
“O flamur o bajrak shqiptaria t’lau me gjak
O flamur o flamur, Ded Gjon Luli t’mbajti n’dur”.
Plaku i Maleve është cilësuar nga Babai i Pavarësisë Ismail Qemali “Pushkë e ngrehur për Shqipërinë”.
Sot, pas 109 vitesh, kujtojmë veprën sublime të Dedës, familjes së tij, udhëheqësve të tjerë e dëshmorëve të kësaj Kryengritjeje, Çun Mulës, Marash Ucit, Nik Gjelosh Lulit, Pal Traboinit, Smajl Mustafës, Sokol Bacit, orëve të maleve shqiptare që luftuan përkrah titanëve të lirisë Tringë Smajles e Norës, gruas së të birit Kolës, apo “Djalit të mirë të babës”, siç e thirrte Deda me përkdheli” këtë trimneshë, që ishte pagëzuar me emrin e Norës së Kelmendit, e cila në luftën e vitit 1638-1639 guxoi ta godiste në çadrën e tij pashain turk nga Bosnja dhe më vonë ta vriste në duel.
Nora qe pagëzuar me emrin e Norës së Kelmendit, Zhandarkës Shqiptare që përsëriti aktin heroik të Shqiptarit nga Drenica, Millosh Kopiliqi, kur e vrau Sulltan Muratin e Parë në Betejën e Fushë-Kosovës të vitit 1389.
Tringa e Nora luftuan trimërisht siç pati luftuar Kajë Gal Selmani, motra e Zhuj Selmanit, për katër dekada për liri përkrah burrit, Maliqit dhe djemëve të saj, që nga Beteja e Nokshiqit e vitit 1879, në vitet 1912-1913, 1918 -1919 për mbrojtjen e trojeve shqiptare, akteve heroike të secilës populli u këndon:
“Motra e Zhujes qafë Kaprisë
Katër shkie i ka pre sakicë”
Siç luftoi nusja e maleve, Shote Galica, përkrah Azemit, e cila mori pjesë në 40 aksione kundër pushtuesve të ndryshëm.
Sa herë të kujtohet Ismail Qemali do të kujtohet edhe Marigoja që e qendisi Flamurin Kuqezi, por edhe Bratila, ku ai u ngrit për herë të parë i lirë dhe krenar pas pesë shekujsh robëri.
Vargu i trimave të Malësisë, që luftuan dhe dëshmorëve të lirisë që dhanë jetën është i gjatë, prandaj nuk mjaftojnë këta rreshta për të shprehur respektin e mirënjohjen për veprën e tyre sublime.
Lavdi të përjetshme deshmorëve të Kombit.
Kjo Lëvizje e armatosur ka një rol kyç në realizimin e Programit Politik për finalizimin e Kauzës Nacionale ťë shqiptarëve.
Ajo shkaktoi panik tek autoritetet turke në Shkodër.
Pashallaret e Sulltanit, Bedri Pasha, Turgut Pasha e Ethem Pasha, dështuan në përpjekjet e tyre dredharake për t’i përëçarë shqiptarët duke e emërtuar “levizje katolike brenda vilajetit të Shkodrës” Kryengritjen e vitit 1911, duke i etiketuar udhëheqësit e saj si “vegla të Krajlit të Malit të Zi”, si dhe me ofertat komprementuese me para ndaj udhëheqësve të saj e konkretisht ndaj Ded Gjon Lulit.
Burri i magjes së miellit do t’i përgjigjej solemnisht Bedri Pashës:
-“Nuk jam postermë me u ter në trinë”.
E i kthehet të birit, Kolës:
-“Shko tek kojshitë e na merr hua një magje miell”.
Popullsia myslimane e shpërfilli këtë propagandë.
Kryengritja përfshiu menjëherë të gjitha krahinat e Malësisë së Madhe.
Numri i kryengritësve arriti 3.000 dhe qysh me dt. 28 mars 1911 e morën Tuzin.
Këtë ditë pati të vrarë disa shqiptarë dhe shumë të plagosur, por armikut i kishin shkaktuar shumë të vrarë e të plagosur dhe u kishin ngjallë tmerrin. Kudo zhvilloheshin luftime të ashpra.
Kryengritësit shqiptarë ishin nën goditjen e forcave të Bedri Pashës dhe Turgut Pashës që vinin nga Lezha dhe Shkodra dhe nga mbrapa nga forcat e Et’hem Pashës, që vinin nga Gjakova.
Vilajeti i Kosovës ende se kishte marrê vehten nga thundra e hekurt e ekspeditës me të tmerrshme përjetuar ndonjëherë, të vrasjeve, burgosjeve, internimeve, çarmatimit pas Kryengritjes së vitit 1910.
Isa Boletini iu kishte bërë thirrje gjithë shqiptarëve qysh me dt. 23 mars 1911, për t’u ngritur të gjithë në kryengritje e për të mbështetur Malësinë e Madhe dhe sëbashku me Sylejman Botushën e Bajram Currin u përpoqën ta shtrijnë atë edhe në Rrafshin e Dukagjinit.
Kjo Kryengritje vuri në levizje dhe Jugun e Shqipërisë.
Kudo filluan veprime të armatosura, por të shkëputura. Përkrahësit i drejtoheshin popullit: “Vëllezërit tanë gegë po na ftojnë ne bijtë e Pirros që t’iu vijmë në ndihmë, prandaj çdo shqiptar e ka për detyrë të marrë pushkën në krah e të bashkohet me kryengritësit e të mos e lëmë të na turpërohet Baba Tomorri, Shenjtori ynë që po buçet: “Duam lirinë, vetëqeverisjen e Shqipërisë. Duam të drejtat tona e do ti kërkojmë deri sa të shuhemi të gjithë”.
Me dt. 14 maj 1911, Shefqet Turgut Pasha goditi befasisht malësorët dhe i bombardoi fshatrat e popullsinë civile me artileri të rëndë duke shkatrruar gjithçka. Ai shkrumboi të gjitha katundet që bënë qëndresë.
Në krye të veprimeve diplomatike ishin Ismail Qemali, Luigj Gurakuqi, Nikollë Ivanaj, Risto Siliqi, Hilë Mosi.
Por ashtu, sikur një vit më parë ndaj Kryengritjes së vitit 1910, edhe për Kryengritjen e Malësisë së Madhe, Fuqitë e Mëdha i konsideruan si probleme të brendshme të Perandorisë Otomane dhe e mbështetën atë nën emrin e vendosjes së qetësisë në Ballkan.
Megjithëse ende nuk ishte larguar era e barutit të kullës së Oso Kukës Qeveria Malazeze donte të mbështeste Kryengritjen, natyrisht për qëllimet e veta, por u kundërshtua ashpër nga Rusia, madje u kërcënua.
Po pse e mbajti Rusia këtë qendrim?!
Për t’i dhënë pergjigje kësaj pyetjeje duhet të kthehemi prapa në kohë.
Që nga koha e Pjetrit të madh e Katerinës së Madhe dipomacia ruse ishte investuar për rigjallërimin e pansllavizmit.
Fushatën e Reformave të Tanzimatit të viteve 1832-1862 dhe ndarjen e shqiptarëve në katër vilajete në vitin 1864, ajo e shfrytëzoi për të mbështetur “Neçartanian” e Ilia Garashaninit dhe “Megalidhenë” e Koletit, projektet e viti 1844, të cilat krijonin Serbinë e Madhe dhe Greqinë e Madhe dhe asgjesonin përfundimisht shqiptarët.
Është i njohur projekti i Rusisë në vitin 1866 për copëtimin e Shqipërisë.
Gjysma e saj do të bashkohej me Bosnje-Hercegovinën, ndërsa gjysma tjetër me Thesalinë e Janinën.
Dy vjet më vonë përfundoi një marrëveshje tjetër mes Serbisë dhe Greqisë për të ndarë Shqipërinë dhe asgjësimin e saj nga harta, në Durrës e sipër Serbia dhe në Durrës e poshtë Greqia.
Kriza Lindore e viteve 1875-1876 e luftërave të Bosnjës dhe e Bullgarisë, shpallja e luftës së Serbisë e Malit të Zi në vitin 1876, Lufta Ruso-Turke e vitit 1877 dhe fitorja e Rusisë, Traktati i Shën Stefanit i 3 marsit të këtij viti që çertifikonte pansllavizmin me Bullgarinë e Madhe verteton projektet e vjetra të Rusisë që rrinin në sirtar e prisnin momentin për t’u finalizuar.
Këto ishin arsyet pse Rusia kërcenoi Qeverinë Malazeze, atëkohë që të mos mbështeste Kryengritjen e Malësisë së Madhe.
Kryengritja e Malësisë së Madhe, edhe pse nuk arriti t’i tërhiqte edhe krahinat e tjera të Shqipërisë, ishte vazhdim i Kryengritjes së Vitit 1910, ajo shënoi një hap cilësor në organizimin e Lëvizjes Kombëtare dhe e ngriti në një shkallë më të lartë ndërgjegjen kombëtare.
Kulmi i saj është 23 qershori, dita e miratimit të Memorandumit të Greçes, “Libri i Kuq” me 12 pika dhe shpallja e Autonomisë së Shqipërisë.
Kjo Kryengritje i detyroi Turqit të uleshin në bisedime me Shqiptarët për t’u parashtruar kërkesat.
Memorandumi i Greçes kërkonte:
-Paprekshmërinë e territoreve shqiptare.
-Gjuha Shqipe, gjuhë zyrtare në të katër vilajetet, në zyra e gjyqe e mesimi i saj në shkolla.
-Të gjithë nëpunësit në Shqipëri të jenë shqiptarë e t’u njihej zyrtarisht kombësia shqiptare.
-Të ardhurat buxhetore të përdoreshin për zhvllimin e vendit.
-Djemtë shqiptarë të mos shkonin ushtarë jashtë trojeve shqiptare, me përjashtim të rasteve të luftës, etj.
Ky Memorandum, i hartuar nga Luigj Gurakuqi e Ismail Qemali, është nënshkruar nga Ded Gjon Luli, Isa Boletini, Sokol Baci, Preng Kola, Mehmet Shpendi e të tjerë dhe ju dorëzua përfaqësive diplomatike të Fuqive të Mëdha në Çetinë. Shtypi i kohës theksonte se edhe pse kryengritja u zhvilluan në një zonë të ngushtë e katolike kryengritësit dolën me kërkesa kombëtare.
Që nga kjo kohë Çështja Shqiptare filloi të trajtohet si çështje e veçantë e Diplomacisë Europiane.
Ishe kjo Kryengritje që e detyroi Perandorinë Austro-Hungareze të ndryshonte qëndrimet e mëparshme, pothuajse të njëjtë me Rusinë, dhe të dalë zyrtarisht me idenë e Shtetit të Shqiptarëve.
Kryengritja e Malësisë së Madhe është prologu i Revolucionit Nacional Shqiptar të vitit 1912.
Megjithëse bëri disa lëshime Xhavit Pasha edhe pas kësaj kryengritjeje vazhdoi të shtypë përsëri shqiptarët.
Ajo përfundoi në marrëveshje gjysmake, sepse nuk arriti të shndërrohej në kryengritje të përgjithshme.
Ajo nuk arriti ta detyrojë Qeverinë Xhonturke të njohë Autonominë.
Dedë Gjon Luli dhe malësorët trima do të vazhdonin përsëri betejat për liri. Ata nuk e humbën besimin e shpresën asnjëherë, sepse kishin mësuar nga historia se për më shumë se 23 shekuj kishin luftuar me pushtues të shumtë për të mbrojtur trojet e tyre stërgjyshërore.
Për qëndresën shekullore të malësorëve kanë shkruar:
Profesori gjerman Ferdinand Huepe: “Vetëm në malet shqiptare u zmbraps furia e valëve sllave”.
Francezi Ciprion Robert: “Malësisë janë nervi kryesor i Shqipërisë”.
Dora d’Istra: “Në Malësitë e Veriut ka gjetur strehë shpirti i Pavarësisë”.
Ded Gjon Luli për 50 vite luftoi për çlirim kombëtar. Ai ishte pjesëmarrës në Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, në Lidhjen e Pejës “Besa Besë”.
Luftoi për mbrojtjen e trojeve shqiptare të ndara padrejtësisht nga Kongresi i Berlinit përkrah Hodo Sokolit, Baca Kurtit e Preng Bibë Dodës, ndonëse në moshë të thyer luftoi kundër Vendimeve të Konferencës së Ambasadorëve në Londër.
Ai sakrifikoj gjithë familjen për liri.
Pas Betejës së 29 Gushtit 1912 kur ja prunë lajmin Dedës, i thane: “Kanë mbetë 20 luftëtarë”, “Burrat në luftë mbeten”- ua ktheu ai. “Po mbeti dhe djali yt, Gjergji”- iu kthye lajmësi. “Po edhe ai djalë nane ish”,- tha Deda.
Kur përfaqësitë diplomatike i thanë se Konferenca e Londrës i ka lanë jashtë Shqipërisë trojet tuaja, ai iu përgjigj: “Kqyrni kopshtin tuaj”. Unë nuk do të ju marr leje me e derdh gjakun tem për Shqipërinë.
Në shtator të vitit 1915 u thirr në një takim kurth në emër të Kapedanit të Mirditës, që e ftoi në Orosh për të biseduar për fatet e Vatanit. Edhe pse e ndiente rrezikun, anipse Nora, “Djali i mirë i babës”, i tha “kam pa një ëndërr të keqe e mos shko” ai vendosi të shkonte, por i dorëzoj çelsat e dollapit Norës dhe një fletore ku kishte të shënuar disa emra që u kishte borxhe e i kërkoj që ti shlyente nëse ndodh që të mos kthehej. E mori rrugën e gjatë duke menduar dhe se nuk do të kthehej. Udhëtoj disa ditë nëpër bjeshkët e Mirditës, së bashku me Kolën, vetëm për të mbajtur fjalën. Kur po shkonte tek Kisha e Oroshit i dalin para 30 serbë të armatosur.
Ai kërkoi ta takojë bajraktarin, por ai ishte fshehur pyjeve të mëdha të Oroshit. Sapo e kishte parë kapitenin serb, Gjura, që u doli para, ai u kishte thënë gjakftohtë mirditorëve që e shoqëronin: “Paskemi mbarue”. Kur e lidhin dhe filluan ta kontrollojnë nëpër xhepa ai ju drejtohet serbëve:
“Haj haj, po ju kujtoni se unë kam luftue tërë jetën për pasuri, po kjo është marre. Burri i Hotit lufton për Vatan, o shkja të ndymë”.
Serbët ju sulën me bajoneta duke e bërë shportë e duke ja ndalur fjalën në mes. Ata vepruan si romakët me Jezu Krishtin, si turqit me eshtrat e Gjergj Kastriotit e me Rilindasin Pjetër Bogdani, si komunistët me Gjergj Fishtën.
Aktin e tij heroik dhe fundin tragjik si të Jezu Krishtit populli e ka përjetësuar në pavdekësi:
“Serbi thikën ia ngulë në krahnuer. Ded Gjon Luli burrë malëcuer. S’u perkul as nuk u tut. Por po thotë këtë fjalë açik: -Gjaku em le të shkojë fli
Për me pshtue t’ngratën Shqipni”.
Pasi e vrasin e mbulojnë me dushk dhe e lënë tek Shpella e Oroshit. Disa ditë më vonë e merr një prift dhe e varros.
Kështu u vra Ded Gjon Luli nga ushtarët e Krajl Pjetrit të Serbisë për t’i shërbyer Knjaz Nikollës të Malit të Zi, me dt 24 shtator 1915.
Kështu u shua jeta e dinosaurit të shqiptarizmit.
Shpirti i tij fluturoi në amshim, në lirinë për të cilën kishte luftuar gjysëm shekulli.
Katër muaj më vonë forcat e Knjaz Nikollës ia kthejnë nderin Krajlit Pjetër, vrasin Isa Boletinin me disa pjestarë të familjes së tij në Podgoricë, me dt. 23 janar të vitit 1916.
Tre vite më vonë vdes dhe Kola, i helmuar në vitin 1918.
Në vitin 1920 do të binte me armë në dorë Luc Nushi, i biri i Nush Gjelosh Lulit.
Nga fisi i tij ranë dëshmorë në luftërat për liri: nipi i Dedës, Zef Lan Ula, vëllai prej nane, Baca Xheka, miqtë e shtëpisë Kolë Marash Vata dhe Kolë Kurti.
Në maj të vitit 1923, me këmbënguljen e të bijës, Nareja dhe Norës (bashkëshortja e Kolës) bëhet varrimi i tij, Dedës, dhe i Kolës në Shkodër. Ato i sollën nga Oroshi dhe Vlona eshtrat e tyre. Në këtë ceremoni morën pjesë mijëra vetë në shenjë nderimi e vlerësimi për veprën e misionarëve të Kombit. Shumë personalitete politike, akademike, historianë e media të kohës e vlerësuan ashtu siç e meritonte Titanin e Shqiptarizmit.
Në vitin 1965 vdiq Nora, bashkëluftëtarja, “Djali i Babës”.
Kështu u shua familja legjendare e Ded Gjon Lulit, e shquar në betejat për liri e pavarësi.
Ajo shkroi emrin me shkronja të arta në Panteonin e Kombit.
Mbeti përjetësisht kryefjala e kallzuesi i kujtesës sonë historike shqiptare.
Vepra e Ded Gjon Lulit është derdhur në bronz tek Kulla e tij, simbolikisht, ashtu si atëherë kur priste miqtë e shumtë dhe para Muzeut Histoik Kombëtar në Tiranë. Ajo është përmendore e shpirtit të nacionalizmit shqiptar.
Ndriçon dritarja ime si dritë Fari dhe lajmëron këdo se jam këtu, ende rroj dhe ju imponon të ktheheni mbrapsht, të bëni atë që bëj unë sepse Nuk duhet të më takoni! Çfarë kuptimi ka të më presni? Ku i dihet kur do zbres poshtë e qeshur dhe e lumtur me tempo të re zëmre për dashuri? Pra jam në Farin-shtëpi për këdo ju dhe ju paralajmëroj me dashuri te ruheni nga stuhi që të mbyt, të merr frymën, të bën të jesh thjesht një datë Lindje dhe një datë Ikje. Kujt i kish shkuar mëndja se një ditë shtëpitë tona do njgjanin me Fari, kujt?! Në këtë shtypje hunde në xham natë e ditë, me këto miliarda sekrete shtetesh që po na plasin nën shtrat ngaqë flinim si në hambar me barqe të dhjamosura, u mundova të gjej diçka që më njgjan dhe është si unë. Nuk mund të ishte njeri se vështirë të merren me mua dikush në këto kohë. Objekt duhet të ishte dhe ja për mrekulli seç mu kujtua Fari, një ndërtesë e gurtë, rezistuese…
Ai ndrin gjithmonë që të shpëtojnë vaporët nga përplasja me shkëmbenjtë dhe që të mos vriten njerëzit në të. Ai i paralajmëron marinarët që të ruhen. Unë nuk kam mbrojtës, mua më thanë mbro veten!!! Por ja sa lumturi mund të të japi në një vetmi të dhimbshme një objekt guri që Kurrë se morre mundimin të shkosh të fotografohesh në të! Mua më dha gëzim kjo gjetje dhe e ndjeva më e lehtë në këtë vuajtje sepse disa njerëz si ne jetojnë gjithmonë në Fari për të shpëtuar jetë njerëzish!
Si Fari njgjan edhe mretëresha Penelopi duke pritur Odisenë plot 20-të vjet. Shumë i vinin vërdallë dhe donin të martoheshin me të sepse donin vulepsin e tyre, do shpalleshin zotër të Ithaca. Në fillim i injoroi por më pas presioni u bë i padurueshëm. Atëherë u detyrua të thotë se sapo të thuri savanë për vjehrrin e saj Leartin do zgjidhte njërin prej tyre. Por ajo nuk donte të martohej ajo donte Odisenë. Ndaj atë që thurte ditën e shthurte natën. Kjo vazhdoi për vite gjatë të cilave kandidatën vidhnin dhe shpartallonin pasurinë e Odisesë. Një ditë një nga shërbëtoret e tradhëtoi. U detyrua të shpalli ndeshjen me harqe dhe fituesi do martohej me Të. Ora që shtiza përçoi 100 unazat rrënjqethi trupin e saj të izoluar mjerishëm pa burrin që dashuronte…por e njohu dhe e dinte që vetëm Ai mund ta bënte këtë! Penelopi dhe Odisea pas asaj pritshmërie të gjatë jete gjetën një lumturi të paimagjinuar! Pra ka të drejte populli që thotë: “ I duruari i fituari”.
Me Fari njgan dhe burgu Chateau , një ishull-burg i izoluar ku burgoseshin ishin të dënuarit politik më të rrezikshëm. Një histori tjetër magjike dashurie kjo! Edmondi, personazhi kryesor i Aleksandër Dumas. Nuk u martua dot me të bukurën Mercedes, me të dashurën e zëmrës së tij. Kundërshtarët e tij të betuar zhdukën dokumentat vërtetues të pafajsësisë së tij dhe e dënuam me burgim. I ri, i bukur, i pafajshëm, do hidhet si një cop mish pa vlerë në Chateau, ishull nga ku asnjë i burgosur nuk kish dalë gjallë. Donte të vriste veten duke u shkrirë pa ngrënë dhe pa pirë ndaj e hidhte ushqimin. Mbas gjashtë muaj dëgjon jë gërvishtje taktike, i lind shpresa, fillon të haje dhe konstaon se një i burgos përtej atij muri gërmonte që të arratisej dhe të gjente udhën drejt lirisë. Filloi të përdori tenxheren që hante dhe gërmon goxha mur duke arritur tek një plak Italian me emrin Faria “ Prifti i Çmëndur” i cili vërtet përpiqej që të arratisej. U bënë miq jete dhe Prifti i mësoi Edmondit ekonominë, filozofinë, gjuhët, histori, matematikë. Bashkë konkluduan kush e tradhëtoi Edmondin dhe hartuan hakmarrjen. Bashkë gërmuan dy vjet rresht por Faria i mjerë vdes.
Në fjalët e Tij të fundit i jep hartën e ishullit Monte Cristo ku fshihej një thesar. Atë natë Edmondi futet në thesin e të vdekurit. Guardianët e hedhin në det duke menduar se ishte Prifti i Marrë. Ai me një thikë çan thesin, noton dhe kur kalon një anije piratësh ai ju thotë se është i mbijetuari i një anije që u mbyt. Sëshpejti ai propozon një ndelesë në ishullin Monte Cristo në të cilin vërteton se ekzistonte thesari i Faria. Më pas ai bëhet milioner dhe fiton jetën e humbur, çon atje ku duhet gjithë kundërshtarët e tij dhe takon Merecedesin e bukur të cilën e gjen të martuar me djallin e jetës së tij…U desh të izolohej, të takonte rastësisht një Faria në një ishull burg që të kapte qiellin e 7 të lumturisë!!! Çështë jeta!
Koka e një të burgosuri në natë të larë nga Hëna thua të njgjajë me një Fari?! Gjeniu Nelson Mandela i burgosur 27 vjet!!! Sa hoqi Ai përpara se të bëhej të bëhej Presidenti i parë i zi i Afrikës së Jugut! Ai ka një vend nderi në historinë njerëzore të shekullit të 20-të si luftëtar kundër sistemit të fundit racist të botës perëndimore. U dënua në vitin 1964 me burgim të përjetshëm. Mandela u lirua në 11 shkurt 1990. Merr Nobel për Paqen dhe zgjidhet nga Parlamenti i ri, Presidenti i parë i Afrikës së Jugut.
Ai e shikonte Farin por Nuk mund të dëgjonte Më dallgët! E kush mund të ishte tjetër veç Hyjnisë së muzikës klasike Ludwig van Beethoven. Kompozitori Gjerman, figura më e shquar e muzikës klasike që nga periudha e romantizmit e deri më sot. Jeta e tij tepër e vështirë. E jëma i sëmuret rëndë, vdes, i jati zhytet në alkoolizëm, i duhej të kujdesej për dy vëllezërit më të vegjël. Rreth vitit 1801 Beethoven-i filloi te humbasë dëgjimin. Ishte vetëm 26 vjeç!!! Ai vuajti nga dëmtime të brendshme që ia vështirësuan atij dëgjimin e muzikës. Mendohet se njëri nga shkaktarët ishte uji i ftohtë në të cilin ai e vendoste kokën për të mos e zënë gjumi gjatë punës.
Ai vdiq shumë i varfër nga një sëmundje në veshka në vitin 1827. Si mund të shikosh pa dëgjuar? Sa orë dhe netë dhe ditë humbiste Ai në humbëtirën e qetësisë së përjetshme?! Ku e gjente atë burim shpirti që kompozonte?! As unë nuk dëgjoj më tani zhurmat që më zgjonin dhe kur nuk munda Më, ja gjeta këtë shpirt njeriu si bashëvuajtësin tim që u torturua kaq i ri dhe rezistoi fatit! Dhe në atë torturë jetë që kalonte Ai njgjyrosi qiellin tonë me nota shpirti, me muzikë, me atë sinfoni që po dëgjoj tani duke shkruar…
Carlo Collodi do i fali njerëzimit personazhin e vyer të Pinokut. Marangozi Xhapeto i shkretë në atë vetmi vdekëse krijon një fëmijë druri për gëzimin e shpirtit të tij dhe tonit që ta ketë në pleqëri. Dhe i vë emër të vërtetë fëmije, Pinokio. Aventurat e tij do i japin jetë jetës tonë në fëmijëri që është me rregulla dhe përkufizime diçka e njgjashme me këtë që sot po jetojnë fëmijët tuaj. Unë Pinokun e kam në sirtar në zyrë, në guzhinë të varur në mur, në makinë, miniaturë në xhep çante, e kam kudo si fëmijë të bukur druri që të më shoqërojë në pleqëri… “Novela e Shahut” është një libër magjik që vjen të na tregojë se çfarë mund të bëjë njeriu që të mos shkallojë nga izolimi sepse ai ka lindur të jetë i lirë. (Pjese nga libri) “Kur i hodha librit vështrimin e parë, ndjeva dëshpërim dhe u pezmatova aq sa s’bëhet. Ky libër, të cilin e kisha vjedhur me rrezik të madh e që prisja ta lexoja me padurim, nuk ishte tjetër veçse një tekst shahu që përmbante njëqind e pesëdhjetë lojëra të zhvilluara nga shahistët më të përmendur. Po të mos isha i mbyllur brenda katër mureve do të më kapte zemërimi e do ta kisha hedhur librin nga dritarja. Mbase do të kem mundësi të formoj në qelinë time një lloj fushe shahu dhe do të përpiqem t’i përtërij këto lojëra. Çarçafi m’u duk me katrorthe dhe sikur ishte një dhuratë qiellore. E palosa me mjeshtëri çarçafin e m’u bë sikur pashë një fushë të ndarë në gjashtëdhjetë e katër katrorthe.
E grisa faqen e parë dhe librin e fsheha nën dyshek. Pastaj, me tulin e bukës që e hiqja nga goja zura të ngjizja mbretin, mbretëreshën dhe figurat e tjera të shahut, të cilat morën trajtë qesharake, e më në fund, pasi kapërceva vështirësi të mëdha munda të formoja mbi çarçafin me katrorthe pozicionet që ishin shënuar në këtë libër. Ditët e para nuk ia dola dot mbanë, në vend të lojës u bë një rrëmujë: m’u desh ta filloja lojën nga e para, pesë, dhjetë, njëzet herë. Po kush kishte më shumë kohë të lirë se unë skllavi që jetonte në zbrazëtirë? Kush, mund të kishte dëshirë dhe durim aq të madh?”. Ai fitoi lirinë, famë, para… dhe atë që të më njgjajë mua sot si një Far shpëtimi dhe shprese se dhe unë do dal fitimtare nga ky izolim…
Migjeni jonë i dashur do të sëmuret rëndë nga një pandemi e asokohe, nga tuberkulozi. Ndrron jetë duke mos e fituar dot luftën me vdekjen. Shkrimet dhe aspiratat e Tij janë kaq të vyera edhe për ne sot. Janë dritë në humbëtirën e shpresës tonë sot që qan, rënkon dhe Nuk aspiron ditën që do vijnë më pas. Migjeni jonë në veprat e Tij: “Bukën tonë të përditshme falna sot”, “Bukuria që vret”, “Mollë e ndalueme”, “Legjenda e misrit”, “A don qymyr zotni?” na jep mijëra mesazhe jete! E duam Migjenin tonë që na mëson si të durojmë urinë dhe skamjen, e duam paraprirësin tonë që jetoi dikur këtë situatë dhe e marrim shëmbull!
“Emigranti peshkatar dhe Fari”, kështu vendosa ta titulloj esse-në letrare që çova në konkursin letrar: “Qëndro pranë meje nga larg – 2020” të shpallur për idenë më të bukur rreth formave që morri dashuria në ditët e vetmisë tonë për t’u revolucionuar kundër COVID-19. Gjuha e shkruar: Greqisht. Shpresoj që me bekimet tuaja t’ja dal mbanë dhe të lë gjurmë në këtë koleksion letrar pa përfitim ekonomik.Koleksion letrar shitja e të cilit do shkojë për kontribut ekonomik kundër Covid-19. Nuk e di pse besova se edhe Emigranti ka plot ditë dhe netë tundimi në jetën e tij/saj duke qënë larg sa Hëna dhe Yjet nga të gjitha ato që do dhe dëshëron shpirti i tij…pra Emigranti di …të jetë pranë duke i qëndruar larg dikujt❤️ Si thoni? Me dashuri per Ju, ❤️NilaR
Historia e marrjes së pronave në Tiranë nga botuesi Carlo Bolino, falë vendimeve të kryeministrit Edi Rama, dihet tashmë. Por skandali bëhet edhe më i rëndë. Në një letër të hapur, kreu i Departamentit të Mjedisit në PD, Jamarbër Malltezi thotë se kjo tokë ishte planifikuar të bëhej shkollë e mesme. Lexoni më poshtë letrën e hapur
Përgjigje Carlos që erdhi nga Italia me duar në xhepa e po bëhet pronari më i madh i objekteve dhe trojeve në Tiranë
Të falenderoj që më kushton vëmendje mediatike (edhe kur nuk ta var njeri), Në fakt unë vëmendjen tënde mediatike e kam qysh prej 20 vitesh, e sidomos pastaj para 15 vitesh kur – ndonëse nuk ishim të detyruar nga ligji – kishim deklaruar pronat, 6 apartamente në Tiranë dhe një gjysmë vile në Lalëz të blera në vitet 1999-2005 me te adhurat te vertetuara ne çdo qindark nga puna si staf ndërkombëtar për OKB. (Ti së bashku me Bracen e Kocon më kushtuat goxha vëmendje me shpifjet dhe insinuatat asokohe dhe më pas ke vazhduar gjithashtu me sajesa ndaj as më habit e as nuk më impresionon).
Së pari më vjen shumë mirë që ke kuptuar se asnjë Malltez nuk ka vënë kurrë dorë në prona publike, por do ti seç na ka ardhur njëfarë Carlo që ka vënë dorë në shumë prona publikë pa paguar asnjë lek as për tokën e as për objektet (dhe nuk po hyj tek tenderat dhe lidhjet me to). Ky Carlo – që sipas medias para disa vitesh kish lidhje me disa të dyshuar mafiozë në Itali – na u bë pronar i madh mes Tiranës pa pasur hic asnjë metër tokë babe! Përlau tokën dhe objektet e ndërtuara me djersën dhe taksat e Shqiptarëve si Bunkart1, u financua me para publike bunkeri POR paratë po i vjel Carlo me Bunkart2, dhe Shtëpia me Gjethe nuk iu kthye pronarit legjitim, por nga Sigurimi i Shtetit shkoi tek Sigurimi i Carlos dhe bën para për këtë të fundit. Tani po don të përlajë edhe mbi 4000 m2 tokë si dhe objektin e caktuar për gjimnaz nga ish-Kryetari i Bashkisë Basha. Për këtë do flasim ca fjalë më poshtë.
Që t’a marri vesh ai Carlo që pa i takuar asnjë m2 tokë në Tiranë po bëhet pronari më i madh i tokave në Tiranë duke ia përlarë ish-pronarëve legjitimë, unë jam krenar për përkatësinë time në familjen Malltezi pasi sic e ka kuptuar edhe ai kjo familje nuk ka ngacmuar kurrë asnjë pronë publike. Njëherësh jam krenar edhe për përkatësinë time si pinjoll i familjeve Bekteshi (pronare tokash në Shkodër) dhe Begeja – një ndër 7 familjet themeluese të Tiranës (sipas Prof. Karapicit) dhe një ndër familjët më të pasura të Tiranës (e treta ose e katërta sipas Prof. Petrelës) dhe që del e katërta më e goditura edhe me sekuestrim floriri në dokumentin zyrtar të tatimit të jashtëzakonshëm ndaj tregtarëve të 21 Marsit 1945. E megjithatë nuk na janë kthyer as 2% të pronave në Shkodër dhe diku tek 8% të pronave në Tiranë.
Se si i kam zhvilluar dhe përse, besoj se këtë Carlos mund t’ia sqarojë më mirë shefi të cilit i lëpihet pasi ai u bë shkak për lidhjen me një ndër arkitektët më të mirë në botë. Nuk mjaftoi që shteti e kish vjedhur për mbi 60 vjet tokën e prindërve tanë, por më pas shteti na kërkoi të blinim edhe objektet e vjetra, të rrënuara dhe të uzurpuara me cmim goxha të kripur, mbi 800,000 USD. Ndryshe nga Carlo, unë nuk i kërkova kryeministrit të kohës të na falte objektet pa para (apo me qira për 1 euro si Carlo), por pronarët blenë edhe objektet e vjetra me detyrim. Ne, pronarët denbabaden të Tiranës ndonëse kishim edhe tokën edhe objektet e blera, prapë nuk nxorrëm asnjë banor informal në rrugë, por i respektuam dhe i kompensuam plotësisht 42 banorë informalë. Kjo është një kapitull krenarie pasi zhvilluam pronën e të parëve me arkitekt të shkëlqyer, zgjidhëm hallet e strehimit dhe jetesës së te trashigimtarve te tyre dhe duke mos nxjerrë asnjë hallexhi në rrugë, ngritëm një zonë goxha mbi mesataren e me cilësinë e ajrit më të mirë në gjithë Tiranën pasi mbollem mbi 1500 peme.
Ndaj Carlo nësë kujton së po më impresionon, po të them “pick a number and stay in line” pasi je me vonesë, je të paktën pas Braces, Mimit, Ahmetajt, tualetit dhe një dyzine të tjerë me të gjithë të cilët do vijoj të “stay tall and face you all”!
Ndërsa pronarëve të tokës ju kërkohet të blejnë sa qimet e kokës objektet e vjetra në tokë të tyre pasi që shteti ua grabiti për 60 vjet, po ky shtet (ligji në dorën e maliqit Edvin) don t’ia FAL Carlos edhe tokën që është e pronarëve denbabaden të Tiranës, edhe objektin që po ky shtet e kish caktuar për gjimnaz.
Mu tek toka që Rama po ia fal Carlos për shërbimet e tij lëpirëse, rastësia e solli që familja Begeja të ketë 330 m2. Sic është në dijeni edhe Carlo, kam qenë në ekipin teknik dhe strategjik (për cështjet mjedisore) që ngriti Bashkia e Tiranës në 2012 kur po hartohej Plani Urbanistik i Tiranës dhe e dija që ish ndërmarrja e orave në Rr. Ndre Mjeda po caktohej për gjimnaz për 50,000 banorë të njësisë Bashkiake nr. 7, zone që nis nga Sheshi Ataturk, tek Pallati me Shigjeta, gjithë Unazën e Madhe, Fushën e Aviacionit, Sheshin Shqiponja, Sheshin Rilindja (Zogu i Zi) e kthehet tek Sheshi Ataturk. As unë dhe asnjë trashëgimtar i familjes Begeja nuk pati asnjë pretendim, as për kompensim me para e për asgjë. Ia lamë 330 m2 tokë Bashkisë për Gjimnazin. Pikë. Ngjashëm edhe pronarët e tjerë të tokës aty nuk e kërkuan kur morën vesh se do ngrihej gjimnazi.
Tani, po shohim sesi Edi Rama po vjedh tokën e pronarëve dhe po ia fal Carlos, po i fal edhe objektet e ngritura me para taksapaguesish si t’i kishte të Kristaqit, dhe sesi po lihen 50,000 banorë pa gjimnaz. Pra Edi Rama ka bërë Carlon pronarin më të madh të ndërtesave publike dhe trojeve në Tiranë, e të gjitha këto në këmbim të lëpirjes dhe shpifjeve të këtij të fundit.
Për Ramën dhe Carlon “Fajin e ka Saliu”, por a ka ndonjë socialist në Njësinë Bashkiake nr.7 që pranon të mos ketë gjimnaz për fëmijët e tyre dhe të 50,000 banorëve të tjerë vetëm që ato mbi 4000 m2 tokë dhe objektin t’a përlajë Carlo?
Mua dhe qindra mijra shqiptarëve në diasporë na dhemb vëndi i jonë, bashkombasit e mij kur i shohim në këtë gjëndje të mjerueshme.
Në luftojmë krah jush (pjesës më të mir të shoqërisë) sepse vëndi jonë sot ka kam nevojë për ne, por dhe ne kemi nevojë ta shohim vëndin dhe bashkkombasit e mij, mirë e më mirë.
Unë kam nevojë të vi të takoj miqtë e mij, të ve një tufë lule në varret e prinderve dhe gjysherve të mij të nderuar.
Unë kam nevojë të shoh vëndin tim të stabilizuar, të ketë një qeveri dhe parlament dinjitoz, të dalë nga zgjedhjet e lira dhe të ndershme, të eci përpara drejt europës, larg putrave të mafies dhe krimit të organizuar në dhe me pushtet, i cili faktikisht herë më shumë a herë më apo pak, kurrë nuk ju nda pushteteve në këto 33 vite demokraci, (ndërsa në këto 12 vitet e fundit është vetë mafia që qeveris shtetin “rilindas”)
Unë kam nevojë dhe dua ta shoh vëndin tim ashtu siç i takon, dinjitoz në krye të këndit.
Por unë kam nevojë të mos shoh më këtu ku tanimë kam ngritur jetën time dhe të familjes bashkombasit e mij të ikur nga sytkëmbët nga vëndi i tyre, me sy të përlotur, dyerve të azileve, nga ju pusht’shtetarë, krimi dhe mafia juaj në pushtet, apo më keq… të kërcënuar nga uria, rrugëve, pa punë, pa shpi dhe pa dokumenta.
Unë kam nevojë për drejtësi.
Me pronat tona ju push’shtetarët në gjithë këto vite luajtën si macja me miun…
Unë skam qënë kurrë i varfër, kam pasur prona, familje dhe emër.
Pra unë kam nevojë për pronat e mija, trashëgim bres pas brezi, prona që jo nuk mi këthyen, por mi keqpërdorët, ju push’shtetarë në këto pseudovite demokraci.
Ju ish brekë grisur që duke mashtruar dhe vjedhur, bëtë pasuri dhe “emër” nëpër parti dhe pushtete.
U mirëpunësuat, ju, fisi dhe legenët që ju ndjekin pas, ndrruat mbas interesave pushtet e parti, u pasuruat , dhe po pasuroheni akoma me pushtetet, krimin, drogën, pronat tona dhe të shtetit.
Ju që mburreni me partitë apo 100 votat tuaja të fëlliqura, duke i blere me nje thes misër, ju që dhe pse me 4 klasë, vutë kollaren dhe krenoheni si vipa…rrugëve, shesheve, dhe tribunave…
Ndërsa unë kam nevojë jo të turpërohem me ju të sotmit zagarë, miq të pa ndarë dhe me ca ish drejtues, ministra deputet, që për lek shesin nënë e babë, me dhe pa pushtet…por të krenohem dhe ti them gjithkujt se jam shqiptar, qëndrestar, pjesë e levizjeve demokratike dhe demokracisë nga fillimet e saj, prejardhës i denjë jo i harbutëve, por i një prej familjeve nga më të mira shqiptare.
Kur krenohen pushtuesit tanë, dhe sllavët që jetojnë trojet tona shekullore, a skam nevojë të krenohem edhe unë autoktoni në trojet e mija shekullore, të cilin ju push’tetarë e çpopulluat na detyruat të ikim larg, shumë larg atdheut për të mos u këthyer më .
Unë e dua atdheun tim. Jam krenar dhe do luftoj për tu bërë mirë, dhe….për tu këthyer një ditë tek ai.
Ditën e tretë m’u sosën fuqitë. Lopata më dukej 100 kilëshe, ndërsa në gojë më erdhi një shije e hidhur. M’u errën sytë, më lëshuan këmbët. Djersë të ftohta më kishin mbuluar ballin.
U përmenda në qendrën shëndetsore të fshatit. Një burrë, edhe ai i internuar, më kishte mbajtë në krahë për rreth një orë. Aty më kishin bërë injeksione me glukozë.
Është punë kafshate, monster!
Ushqimi ndahet në kafshata. Kafshatat ndahen në troha të vogla buke, produkti bazë për qeniet njerëzore që mundëson jetën tonë. Vetëm të vdekurit nuk hanë, nuk vishen, nuk kërkojnë asgjë, përveç kujtimit të përkorë.
Ne shqiptarët kemi qenë një popull i panginjur. Të uritur dhe të frustuar.
Do të tregoj një histori personale.
Ishin vitet e tetëdhjeta. Unë isha një adoleshent 19 vjeç, më i madhi i familjes. I internuar politik, bashkë me vëllezërit e mi. Gjithë ditën duhej të hapja kanale në ara. Tetë metër kub gurë e dhe ishte norma ditore. Pothuaj çdo fund pesëmbëdhjet ditëshi, mbaronin paratë. E shtynim me shpirtë në dhëmbë.
Më kujtohet se ishte ditë nëntori. Kishim tre ditë pa bukë në familje. Kur them pa bukë, e kam në kuptimin e parë të kësaj fjale, domethënë, asgjë, fare, zero. Vetëm ujë çezme.
Kërkova para borxh. Një burrë i mirë që na ndihmonte gjithmonë, ishte larguar nga fshati. Shpirt’këputur vendosëm të presim ditën kur do të merrja rrogën, 2500 lekë të vjetra. Por duhej të shkoja në punë, përndryshe, edhe atë mund ta humbisja (sic!); për të dhënë llogari tek Sekretari i Partisë, Shefi i Kuadrit dhe Brigadieri.
Kur vinte dreka, dhe të gjithë të tjerët mblidheshin në një cep are, unë shkoja larg, sa më larg që mundesha. Pastaj rikthehesha tek lopata me baltë, për të përmbushur normën ditore prej 8 metër kub gurë e dhe.
Ditën e tretë m’u sosën fuqitë. Lopata më dukej 100 kilëshe, ndërsa në gojë më erdhi një shije e hidhur. M’u errën sytë, më lëshuan këmbët. Djersë të ftohta më kishin mbuluar ballin.
U përmenda në qendrën shëndetsore të fshatit. Një burrë, edhe ai i internuar, më kishte mbajtë në krahë për rreth një orë. Aty më kishin bërë injeksione me glukozë.
Kur hapa sytë e kuptova se ku isha.
Jam helmuar – i thash burrit të internuar.
E shoh – më tha duke qeshur, – por ishte dashtë me tregue që je helmuar. Budallë i vogël.
Më vonë ai burri erdhi në shtëpi. Kishte ble bukë, makarona, djathë, sheqer. Atë natë u ngopëm me bukë. Rëndshëm.
Bota po shembet. Vendet e pasura janë tronditur, ndërsa vendet e varfra po shemben nën dhe.
Ne shqiptarët jemi mbyllur brenda shtëpive, në përpjekje për të mbrojtur jetën tonë. Por ndërkohë ne po rrezikojmë të kalojmë në një nivel tjetër, në një lloj gjendje transi dhe të padëgjuar çmendurie.
Bota jonë po mbyllet, po tkurret, po bëhet sa një grusht.
Këtu vjen në pyetje shteti shqiptar 108 vjeç. Shteti i shqiptarëve. Shteti ynë.
Shteti. Shteti. Shteti.
Shteti ka mundësi. Shteti është pronari i taksave. Ne paguajmë për gjithçka, edhe kur blejmë, edhe kur hamë, edhe kur udhëtojmë, edhe kur flejmë. Paguajmë edhe kur marrim frymë.
Dhe paratë i grumbullon shteti, në një arkë të madhe, të cilën e menaxhon Kryeministri Edi Rama që prej vitit 2013, pasi ka menaxhuar më herët, për 11 vite me rradhë paratë e Tiranës.
Unë nuk jam një person miqësor me Kryeministrin. Madje njëherë e kam pasë lidhë dhe shtri figurativisht në tavolinën time të punës, duke e torturuar si dreqin. Por në fund e fala kukudhin. Nejse.
Por kam një këshillë thellësisht “miqësore”.
Kështu si e ke nisur, po rrezikon “lëndën e parë”, domethënë, “lënda e parë” mund të çmendet, mund të shkallojë, mundet të kthehet në zombie, dhe të të hajë të gjallë ty bashkë me Lindën. Sepse janë të uritur, o “BABA”.
Ti e ke zgjidhjen. Mundesh t’u japësh nga një kafshatë asfalti nga ai i Unazës. Ose t’u japësh nga një tullë nga ato të Kullave. Ose nga një analizë check-up-i.
Mundesh të shpërndash gjysmën e 2 miliard eurove të hashashit. Ose të 630 kg kokainë. Ose të marrësh një kredi tek ABI Bank. Ose t’a shkundësh pak Arben Ahmetaj, tingrin tënd gjysmagjel.
Mundesh të thërrasësh ortakët, t’u kërkosh të bëjnë një sakrificë të vogël. Kudo që janë, brenda dhe jasht Shqipërisë. Në burg, në qeveri, në parlament; me një kërkesë të vetme:
Hajdeni të shpëtojmë “Lëndën tonë të Parë”, nga prishja, nga degradimi, nga çmenduria.
Dhe bëje shpejt, sepse nesër do të të hanë të gjallë.
Kësaj herë nuk është punë propagande, sepse gjendja është serioze.
ISHIN “INFEKTUAR” NGA KORONAVIRUSIT Bashkia e Gjirokastrës pushon nga puna 52 punonjës.
Nga Telnis Skuqi
Ky bën sikur është i zgjedhur, jo sikur është emëruar, – më shkruajti një miku im i shtrenjtë.
Është e dënueshme në kushtet e emergjencës së fatkeqësisë natyrore, nëse unë dhe kolegët e mi nuk janë shkaktarët të fatkeqësisë, – shton më tej ai, dhe, sakaq më shpjegoj me hollësi se tri ditë më parë, 52 punonjës u shkarkuan nga administrata e Bashkisë së Gjirokastrës me firmën personale të kryebashkiakut të emëruar, Flamur Golemi. Ngela pa fjalë.
Ky jo vetëm që është injorantë, i pashkollë, fshatarë në të menduar, por është edhe njeri i lig, – mendova unë.
Më mirë të merrja koronavirusit, se sa të më vinte letra e pushimit nga puna. Covid-19 të jep shanse të jetosh, por Bashkia e Gjirokastrës të dënon me vdekje, – më shkruan një nga 52 të shkarkuarit. Sipas tij, ky është një veprim kriminal që ka ndërmarrë kryebashiaku i emëruar në kohën e koronavirusit, ndërsa bota dhe Shqipëria po përballet me pandeminë.
KERKESE-PROPOZIMET PER MASAT MBESHTETESE EKONOMIKE QE QEVERIA DUHET TE NDERMARRE NDAJ SIPERMARRJES FASON
Fasonistët e Bashkuar në një Grupim të vetëm, i kerkojnë Qeverisë Shqiptare të ndërmarrë këto masa urgjente për situatën alarmante në të cilën ndodhet ky sektor sot:
Mbështetje financiare, pa ekuivoke, për sektorin e industrisë me material porositës (fason), te cilët janë në vështirësi financiare si pasojë e mbylljes së detyruar të veprimtarisë së tyre për shkak të situatës së fatkeqësisë natyrore në vend dhe pandemisë COVID-19 në Europë e më tej, si më poshtë vijon:
• Mbulimi i shpenzimeve të pagave mujore të punonjësve të ndërmarrjeve të fasonit, në vlerën e njëzetegjashtë mijë (26.000 ALL) Lek, ose tetëdhjetë (80%) e pagës së deklaruar, bazuar në borderotë e kompanive, për muajin mars, prill dhe maj,
• Subvencioni i qirasë deri në pesëdhjetë (50%) të vlerës së qirasë për ndërmarrjet e fasonit, për muajin mars, prill dhe maj.
• Mbulimi i plotë i vlerës së kontributeve shoqërore e shëndetsore mbi pagat, bazuar në masat e parapara me këtë kërkesë për muajin mars, prill dhe maj.
• Pagesa e asistencës mujore në vlerë prej tetëdhjetë (80%) për punonjësit që humbin vëndin e tyre të punës për shkak të situates së fatkeqësisë natyrore në vend dhe pandemisë COVID-19 në Europë e më tej, për gjithë periudhën e ndërprerjes së aktivitetit të këtyre ndërmarrjeve.
• Mbështetje financiare e iniciativave dhe projekteve sociale, që synojnë përmirësimin e jetës së grup-punonjesve të fasonit, si grup-punonjesit më i madh të shoqerisë.
• Mbështetje financiare për eksportuesit dhe ri-eksportuesit shqiptar pas përfundimit të situatës së fatkeqësisë natyrore në vend dhe pandemisë COVID-19 në Europë e më tej, duke siguruar një financim direkt të kompanive fasoniste me % mbi faturimin, për të përballuar falimentimin e mundëshëm por edhe për ristartimin e punës.
• Mbështetje financiare direkte për kompanitë fasoniste që regjistrojnë punëtorët me kontratë pune së paku një (1) vjeçare gjatë periudhës së situatës së fatkeqësisë natyrore në vend dhe pandemisë COVID-19 në Europë e më tej, në vlerën e njëzetegjashtë mijë (26.000 ALL) Lek, per 6-mujorin e parë të punës.
• Kërkojmë rimbursimin e menjëhershëm dhe automatik të TVSH-së, pa ndjekur procedurat burokratike, për të gjithë subjektet e sektorit tonë, pasi është i vetmi burim të ardhurash në këtë moment.
• Për pagesat e prapambetura, nga debitorët Europian, të gjenden sa më parë mekanizma ndërqeveritare, që të paguhen faturat e prapambetura nga kontraktorët Europian, të cilët në këtë situatë janë duke përfituar benefice financiare nga qeveritë e tyre, bazuar në çdo faturë individuale, rast pas rasti.
Rama nuk është i mirë, është dinak e i zgjuar. Bënte përkthyesin për gazetarët në vitet ’97 gjatë revoltës kundër Berishës, e njohim mirë.
Media italiane, tepër injorante për çështjet e jashtme, është mallëngjyer nga ‘mirësia’ e liderit shqiptar Edi Rama që ka dërguar këtu 30 mjekë e infermierë. Bëhet fjalë për një akt politik dhe ekonomik, jo akt mirësie.
Popullsia shqiptare në Itali është rreth 500 mijë, një e pesta e gjithë popullsisë shqiptare, që gjeneron burime të rëndësishme për ekonominë e Tiranës. Një popullsi për t’u mbajtur nën kontroll pasi është e mësuar me futje të vazhdueshme që ndoshta përbëjnë një të tretën e prodhimit të brendshëm bruto të Shqipërisë. Rama nuk është i mirë, është dinak e i zgjuar. Bënte përkthyesin për gazetarët në vitet ’90 gjatë revoltës kundër Berishës, e njohim mirë.
Rama do shumë më tepër Shtetet e Bashkuara dhe Turqinë e Erdoganit se Italinë, por i është mirënjohës Romës për dy gjëra:
1. Italia ka përkrahur hapjen e negociatave për hyrjen e Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut në BE, që mori dritën e gjelbër nga Brukseli pikërisht tani, më 27 mars.
2. Rama i është mirënjohës Italisë për ndihmat e çdo lloji që merr, edhe në fushën e sigurisë dhe narkotrafikut, e sidomos sepse shqiptarët në Itali janë shtyllat e ekonomisë së tij.
Aq shumë e do Edi Rama Italinë saqë ishte gati të pranonte shembjen e godinës së parlamentit në Tiranë e të ndërtonte një tjetër me paratë e Erdoganit, financues tashmë i shkollave e xhamive. Ishte D’Alema ai që e bindi të mos e bënte.
Pjesa më e madhe e të ardhurave të familjeve shqiptare nuk varet nga aktivitete në vend por nga paratë e emigrantëve. Në mungesë të prurjeve nga jashtë, është llogaritur që rreth 40% e familjeve shqiptare do të jetonte në limitin e varfërisë, sidomos po të kihet parasysh që prurjet nga emigrantët përbëjnë të paktën 20% të prodhimit të brendshëm, ndërkohë që pjesa më e madhe e prurjeve në Shqipëri shmang çdo kontroll ekonomik e fiskal.
Sigurisht, Shqipëria e Italia kanë lidhje historike e kulturore thuajse mijëvjeçare, por edhe të vonshme.
Më 7 mars 1991 Italia mësoi se për popullin shqiptar ishte Amerika. Në Shqipëri po shembej regjimi komunist i Enver Hoxhës që e kishte çuar vendin e shqiponjave në izolim e varfëri. Të nxitur nga bota që shihnin në reklamat e televizioneve italiane, 25 mijë provuan kalimin e Adriatikut.
Erdhën kryesisht nga fshatrat, ku banonte 70% e popullsisë, duke përdorur anije tregtare dhe barka për të mbërritur në portin e Brindizit plot me burra, gra e fëmijë të uritur. Qyteti, që nuk ishte i përgatitur të priste turma të tilla, u gjend në mesin e një emergjence humanitare.
Qeveria e gjashtë Andreotti priti pesë ditë para se të ndërhynte, duke vendosur t’i ndihmonte boat people (njerëzit e barkave): disa u transferuan në Siçili, të tjerë në Basilicata, të tjerë në banesa private e qendra sociale puljeze.
Ky ishte fillimi. 30 vjet pas atij që shumë gazeta e quajtën ‘sulm’ apo ‘pushtim’, shqiptarët janë zhdukur pothuajse nga kronikat kombëtare.
Sot, sipas të dhënave të Ministrisë së Punës, qytetarët me origjinë shqiptare me qëndrim të rregullt në Itali janë 430 mijë. Me 12% të totali përfaqësojnë – pas marokenëve – grupin më të madh të qytetarëve jo nga BE që jetojnë në Itali, kryesisht në Lombardi, Emlia e Toscana.
Pjesa më e madhe e fuqisë punëtore shqiptare përqendrohet në sektorin industrial (47%), në bujqësi e ndërtim, ndërsa numri i titullarëve të firmave me origjinë shqiptare e kalon 8%.
Pra shqiptarët japin një kontribut të rëndësishëm për prodhimin e brendshëm bruto dhe tatimet, janë shumë më ‘të mirë’ se kryeministri i tyre Edi Rama që mbështetet tek ata.
Shqiptarët nuk janë përgjithmonë këtu. Pjesa më e madhe e studiuesve janë në një mendje që sa më i madh të jetë akumulimi i parave nga vitet e punës në Itali aq më të mëdha janë mundësitë e një rikthimi në vendin e tyre në të ardhmen.
Ndërkaq, vetëm më 2017, sipas të dhënave nga Bankitalia, komuniteti shqiptar ka dërguar në vendin e origjinës 128 milionë euro, që në të vërtetë janë shumë më tepër sepse pjesa më e madhe e parave nuk kontrollohen.
Ja pse Edi Rama dërgon këtu disa mjekë e infermierë, është minimumi që mund të bëjë për t’u treguar dashamirës i një vendi që mban 500 mijë njerëz thelbësorë për ekonominë e tij e që sigurisht janë edhe subjekte elektorale. Kjo është historia, të tjerat janë llafe.
Nder te paret qe foli per kete “barazi” ishte Bill Gates. Pas tij qindra dhe mijera te tjere, gjithfaresh, neper bote. Eshte mashtrim dhe hipokrizi.
Te barabarte kur virusi na prek, por teresisht te pabarabarte ne luften kunder tij, ne kurim.
Ja cfare shkruan nje mjeke ne Itali, nje nga mijera te tjere qe luftojne me Covid 19:
1-Dybala- ka dyshim,- i behet testi 2-Zingaretti- temperatura 35,- i behet testi 3-Borrelli- pak pa pejf,- i behet testi 4-Maldini- asimptomatik,- i behet testi 4-Papa- ftohje e lehte,- i behet testi i bekuar 5-Qytetari i thjeshte- temperatura 38,- presim 6-Infermieri- temperature e larte,- telefonojne kur te vdes.
Kush është i përzgjedhuri i Xhaçkës, për të mbushur baulet?’
Emir Shefitin, i përzgjedhuri i qeverisë Rama për blerjen e rezervave ushqimore nga Ministria e Mbrojtjes, një aferë kjo e konsideruar e rëndë dhe korruptive.
Emir Shefiti që u përmend sot për tenderin 1.5 milionë, brenda natës i mbylli llogaritë në rrjetet sociale. Po kush është Emir Shefiti, që u përmend në deklaratën e z.Enkelejd Alibeaj?
I lindur dhe rritur në Tetovë, në Republikën e Maqedonisë së Veriut, Emir Shefiti – pronar i një zinxhiri bastesh dhe kazinosh në Maqedoninë e Veriut por edhe më gjërë, ndryshe eshte i njohur në Tetovë si narkoshteti i cili kontrabandon kokainën. Deri në vitin 2017 ka qënë një bashkëpunëtor biznesesh me famëkeqin Sasho Mijalkov, Drejtor i Agjensionit për Kundërzbulim në RMV.
Gjate vitit 2017 ka qënë i dyshuar për likudim të një personi të tij të afërt, i cili ka pasur vdekje misterioze dhe askush asnjëherë nuk ka guxuar që të ngrejë akuzë për hetim apo procedurë gjyqësore. Vet emri në emailin e tij të tregon për çfarë njeriu bëhet fjalë (ipashpirt@yahoo.com)
Përveç këtij biznesi që ju keni arritur të zbuloni, ai kontrollon zinxhir “bastesh online” në Shqipëri, prej muajit shkurt 2019 (në periudhën kur ka hapur edhe kompanine Eurovia) me mbështetje të strukturave të Partisë Socialiste.
Emir Shefiti është në moshë relativisht të re 36-37 vjeç, por ka një pasuri marramendëse
Një pjesë e vendeve po grumbullojnë artikuj ushqimesh për të siguruar furnizime për popullatën e tyre. Kufijtë për eksporte mund të jenë veçanërisht të dëmshëm për vendet e varfëra që mbijetojnë me importe.
Nga Deutsche Welle
Disa eksportues të grurit, duke përfshirë Rusinë dhe Kazakistanin, po marrin një kthesë nacionaliste duke kufizuar ose planifikuar të kufizojnë eksportet për të siguruar furnizime të mjaftueshme për popullsinë e tyre. Kjo kur COVID-19 vazhdon të prishë rrjedhat e tregtisë dhe mban të bllokuar më shumë se 2.5 miliardë njerëz.
Kufizimet e eksportit ndërmerren në sfondin e blerjes në panik, që i ka lënë supermarketer me rafte të zbrazëta, jo për shkak të mungesës së furnizimeve, por pengesave logjistike të krijuara nga masat për të frenuar pandeminë.
Ekspertët druhen se kufizimet në eksportet e grurit dhe miellit të grurit mund të çojnë në çmime më të larta të artikujve bazë si buka, duke rezultuar vdekjeprurëse për shumë nga vendet më të varfra në Afrikë, që mbështeten në ushqimin e importuar. Çmimet e larta të bukës dihet se kanë shkaktuar trazira dhe kanë shkaktuar paqëndrueshmëri politike, veçanërisht në Afrikë.
Më poshtë është një listë e vendeve që kanë frenuar ose janë në procesin e frenimit të eksporteve të produkteve ushqimore bazë për të siguruar furnizime të qëndrueshme për shtetasit e tyre, pasi po vazhdon përhapjen pandemia e virusit Corona.
Serbia
Ky shtet i Evropës Lindore ka ndaluar eksportin e vajit të lulediellit dhe mallrave të tjera, si masë paraprake.
Rusia
Eksportuesi më i madh në botë i grurit dëshiron të kufizojë eksportet e grurit për të mbrojtur furnizimin brenda vendit, pasi pandemia e virusit Corona po ndikon në zinxhirët e furnizimit në të gjithë globin. Ministria ruse e Bujqësisë ka propozuar të kufizojë eksportet e disa drithërave, përfshirë grurin, në 7 milionë tonë për muajt prill-qershor.
Në një kohë kur ky propozim, i cili duhet të nënshkruhet nga kabineti, është në përputhje me fundin e sezonit, kjo ka ngjallur shqetësime te tregtarët se Moska mund të vendosë kufizime të mëtejshme për eksporte, siç ka bërë në të kaluarën për t’u përballur me çmime të larta të grurit në vend ose me korrje të dobëta.
“Është një gjest simbolik, por shqetësues,” i tha një tregtar evropian Reutersit.
“A është ky një hap i parë në përpjekjen për të ulur eksportet, për të ruajtur furnizimet e veta ushqimore të Rusisë, në kohën e virusit Corona? Ky është shqetësimi.”
Ukraina
Në fqinjën e Rusisë, në Ukrainë, një eksportuese e madhe e grurit dhe e vajrave vegjetalë, qeveria po monitoron eksportet e grurit çdo ditë dhe ka thënë se do të marrë masa të përshtatshme, nëse kërkohet. Qeveria e Kievit është përballur me kërkesa nga furrat e bukës për të frenuar eksportet e grurit dhe për të parandaluar që çmimet e bukës të rriten, po të përkeqësohet kriza e virusit Corona.
Kazakistani
Kazakistani ka ndaluar eksportet e miellit të grurit, hejdës, sheqerit, vajit të lulediellit dhe të disa perimeve, përfshirë karrotat dhe patatet, të paktën deri më 15 prill, ndërsa kërkon të krijojë stoqe për t’u marrë me emergjencën e virusit Corona. Ky vendi i Azisë Qendrore, një nga eksportuesit më të mëdhenj në botë të miellit të grurit, është një furnizues vendimtar për shtetet siç janë Uzbekistani dhe Afganistani. Ndalimi i miellit të grurit mund të prekë kompanitë e bukës në të gjithë botën.
Vietnami
Ky vend i Azisë Juglindore, i cili deri tani ka arritur të kufizojë përhapjen e virusit Corona, javën e kaluar pezulloi përkohësisht kontratat e reja të eksportit të orizit. Eksportuesi i tretë më i madh në botë i orizit tha se po shqyrtonte nëse kishte furnizime të mjaftueshme në vend për të përballuar pandeminë. Filipinet, Kina dhe vendet e Afrikës janë ndër blerësit më të mëdhenj të orizit të Vietnamit.
Kjo veprim nga Vietnami ka tërhequr shumë vëmendje në tregun ndërkombëtar, tha një tregtar evropian i orizit për agjencinë e lajmeve Reuters. “Nëse vendet eksportuese të ushqimeve fillojnë të kufizojnë furnizimet për të siguruar nevojat e tyre ushqimore, ky do të ishte shqetësim shumë i madh.”
Letër e ishambasadorit italian Paolo Foresti, dërguar Kryeministrit italian Giuseppe Konti!
“I dashur Giuseppe,
Edi Rama do të bënte më mirë për të ndaluar trafikun e drogës me Italinë, e cila përdor sistematikisht atë për xhepat e veta dhe për të blerë votat shqiptare. Unë besoj me vendosmëri se një Evropë që pranon vendet nën një grusht shteti të bardhë të qeverisur nga një krim i zakonshëm, një Evropë apo një Itali pre e mashtrimeve si efekti i një krimineli të përbashkët dhe më mirë që ai pushon së ekzistuari.
Jo për veprimet në gërvishtjet e emocioneve, edhe nëse ato janë fisnike, por një reflektim i thellë dhe shumë i kujdesshëm mbi situatën e turpshme të qeverisë italiane e cila përdoret në një veprim të efektit nga një mjeshtër piper mashtrues me emrin Edi Rama.
Edi Rama krijoi një borxh prej 350 milion për Shqipërinë shumë të varfër për gjyqet e humbura në Strasburg nga vendimet antikushtetuese për sekuestrimet pa kompensim të pronave private dhe publike për t’i dhënë oligarkëve të tij në formën e kontratave pa asnjë tender.
Në Shqipëri ka rrugë që kushtojnë dy herë më shumë sesa ato franceze dhe gjermane.
Unë nuk jam në komeditë napolitane të bëra nga harlequins që e bëjnë një audiencë mesjetare të qajë dhe të qeshë.
Kohët e fundit populli heroik dhe shumë i pasur i Shqipërisë duhet t’i japë Beçhetti 140 milion, sepse Edi Rama, pronar i TV ERTV (Edi Rama TV), mbylli TV e parë italiane në Shqipëri sepse errësoi dhe kritikoi punën e delikuentit Rama.
Le të mos gëzohemi dhe të mos hamë me një lugë boshe”…
Paolo Foresti ka mbajtur detyrën e ambasadorit të Italisë në Shqipëri gjatë viteve 1993-1997 dhe është një ndër miqtë më të mirë të vendit tonë në shtetin apenin.
Aleksander I Shqipatrëve, Kryepeshkop – Bir I Shqiponjës Rrofte Shqipëria e Bashkuar!!!
NË NDERIM TË HEROIT TONË KOMBËTAR BAJRAM CURRIT
“Thuaji Pashiqit tënd se nuk ka aq para gjithë mbretëria e krajlit të Serbisë sa për të blerë Bajram Currin. Dhe lidhur me kthimin në Gjakovë, thuaji se nuk i takon mysafirit të thërrasë të zotin e shtëpisë. Atje do të kthehem vetë, se është vendi im.” Plaku i Maleve, Bajram Curri
“Kur tufani e çthuri fenë, Kur tirani e krrusi atdhenë, Mi një brek të Dragobisë Priret Flamur’ i lirisë….” Elegji për Bajram Curri nga Fan Noli
Lavdi e përjetshme Komandantit Legjendar Bajram Currin (16 Janar 1862, në Krushë të Madhe – 29 Mars 1925, në Dragobi), një nga Atdhetarët më të flaktë të Kombit Shqiptar – , mbante nga 2 revole në brez, një për armikun dhe një për vehte, që mos të binte kurrë i gjallë në dorën e armikut -, Heroi i Popullit, një nga Figurë e Ndritur më të dashura dhe më të çmuara të Kombit e Historise tonë, në përvjetorin e 95 ° Vjetori i Vdekjes (29 mars 1925/2020) të vrasjes së tij nga dora tradhëtare, në bashkpunim me agjentët e shovinistëve serbë.
U prehte ne Paqe!!! U takofshit ne Parajse!!! Të rroni e ta kujtoni!!! Ai u shqua në jetën politiko-shoqërore Shqiptare, ku krahas luftës për Çlirimin e Bashkimin Kombëtar spikati edhe perpjekja për konsolidimin dhe demokratizimin e Shtetit Shqiptar… “Figurë e Ndritur” e Historise sonë, Bajram Currin, ishte një nga organizatorët e Lidhjes Shqiptare të Pejës të viteve 1899-1900, dhe ndihmoi në themelimin e Klubeve Patriotike dhe shkollave Shqipe në Kosova si dhe mbrojti Alfabetin e Gjuhës Shqipe të Kongresit të Manastirit. Bajram Currin ai u zgjodh nënkryetar i Klubit Patriotik “Bashkimi” të Shkupit në vitin 1908, dhe u bashkua me vendimet e Kuvendit të Junikut, në Maj të 1912. Mori pjesë në Kryengritjen e Përgjithshme të Armatosur të 1912, ku u shqua si një nga komandantët më të zotë në betejën me ushtritë osmane në Qafën e Prushit, si dhe në Fushë Kosova. Pas 1912, Bajram Currin, ky lënë gjurmë të thella e të pashlyeshme në ndergjegjien e Kombit, ai punoi për mbrojtjen, konsolidimin dhe demokratizimin e Shtetit të Pavarur Shqiptar, si dhe për çështjen e Kosovës, ai luftoi për Bashkimin e tyre me Shqipërinë.
Ketij burri te maleve, i dijes dhe i pushkes, në shtator të vitit 1913 ai ishte një nga drejtuesit e kryengritjes së armatosur popullore në Kosovë kundër zgjedhës serbo -malazeze, dhe në vitin 1918 u zgjodh një nga drejtuesit e Komitetit “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”. Bajram Currin, në emër të këtij Komiteti, së bashku me Patriotë të tjerë Shqiptarë të Kosovës, i dërguan një protestë Konferencës së Paqes në Paris, në vitin 1919, në të cilën kërkonin që të njiheshin të drejtat e Shqipërisë dhe popullsisë shqiptare në Kosovë. Në Kongresin e Lushnjës, të vitit 1920, ai u zgjodh anëtar i Këshillit Kombëtar, ky këshill e ngarkoi me detyrën e Ministrit pa Portofol si dhe Komandant të përgjithshëm të forcave të armatosura. Lavdi Trimit Bajram Currin Heroi i Popullit!!!
Lavdi e Përjetshme Heroit të Popullit të Pavdekshmit Bajram Curri!!! Lavdi e përjetëshme Veprës së tij madhore Atdhetare për Liri dhe Komb!!! Lavdi Gjaku i Deshmoreve dhe Martireve te rene neper gjitha trojet Arberore, nuk do shlyhet nga memorja jone Kombetare deri ne realizimin e Idealit te tyre: Bashkimin Kombetar!!! Lavdi gjithe Deshmoreve te rene ne mbrojtje te Atedheut!!! Lavdi Dëshmorëve të Kombit, gjithë atyre që u vetmohuanë për Lirinë e Mëmëdheut!!! Lavdi të gjithë atyre që dhanë jetën për Lirinë e Kosovës, dhe Shqipëria – Kosovës është Shqipëria!!! Lavdi dhe Shume Respekt Heronjeve qe derdhen Gjak per kete dite te shenuar per Popullin tone Shqipetare!!! Rrofte gjithe Herojte e Kombit tone qe u Sakrifikuan per Lirine e Drejtesine e Kombit tone!!! Askurrë s’kan për tu harruar!!! Paqa mbreterofte mbi tere Kombin tone te dashur dhe tere Njerezimin!!! Rroft Dardania Sacra!!! Rroft Shqipëria Etnike!!! Lavdi dhe Respekt për Dardania!!! Lavdi dhe Respekt për Shqipëri Etnikë!!! Lavdi dhe Respekt për Dardani!!! Lavdi dhe Respekt për Kosovë!!! Shpirti i Arbrit nuk vdes kurrë!!! Besa besë, Kuq e Zi!!! I Liris se Iliris!!! Autoctonus!!! Zoti e Bekofte Kosova!!!
Zoti e Bekofte Shqipërinë dhe Shqiptarët kudo gjenden ne Atedhe dhe ne gjithe boten mbare!!! Shërbëtor i përulur i Zot dhe Shqipërisë, Shkelqësia e Juaj Imzot
Aleksander I Shqipatrëve, Kryepeshkop – Bir I Shqiponjës Rrofte Shqipëria e Bashkuar!!!
Homazh për ty o burrë, o Asht i Kombit. Homazh për të gjithë ata që kanë dhënë jetën për Kauzën Kombëtare, udhën e shenjtë të bekuar nga Zoti. Ju jeni Misionar i Kombit. Komandant Tahir Sinani! Jeni përjetësuar në pavdekësi me refrenin e këngës Tahir Tropoja, Tahir Kosova, Tahir Presheva, Tahir Tetova, Tahir Shqipnia..
Dialog me Tahir Sinanin promotorin e tre luftërave për çlirim kombëtar.
Asgjë nuk lind prej hiçit e për më tepër qenjet e rralla dhe humane që dhe më të shtrenjtën gjë, me jetën, njësohen me ashtin e Kombit, për të çimentosur skeletin tonë etnik, Lisin Kombëtar, kahmot të dëmtuar, në shekuj të gjymtuar e sakatuar nga sëpatat e konferencave, kongreseve, memorandiumeve, protokolleve, marrëveshjeve të fshehta që copëtuan trojet iliro- dardano- arbërore. Këta njerëz janë të privuar nga gjetja për ta e epiteteve që mund t’i determinojë. Për ata është e vështirë ťë ngresh piedestalin që e meritojnë. Gjithësesi një gjë është e sigurtë për këta njerëz;
Mbijetesa. Ata janë fotosinteza e Kombit tonë, janë asht, mish e gjak në trupin e tij, janë këngë e legjenda në artin e tij, shkronja të arta në faqet brilante të historisë së tij. I tillë je dhe mbetesh, sa kohë të këtë truall e gjak shqiptari, sepse shtepia jote është n’derë të lirisë, pinjoll I shqiptarizmit, i përjetësuar në pavdekësi, Komandant Tahir Sinani. Ti linde në Tropojë, mes bjeshkëve e rrënjë të forta si lisi lëshove në prehër të alpeve. Femijëria të burrëroj sepse përbri shtëpisë tënde kishe shtëpinë e Binak Alisë e Mic Sokolit e rrënjët e tua ti vaditi ty o lis uji i Valbonës. Në odën e sofrën tënde më shumë se me bukë e lodra fëmijërinë ta përcollën Eposi i Kreshnikëve të Jutbinës e vaji i zanave, ninullat për t’u rritur për vatan dhe rastin se humbe.
Qysh i vogël u frymëzove nga fjala e urtë e qendresa e Binak Alisë, kullat e Oso Kukës e Zhuj Selmanit, Lidhja Shqiptare e Prizrenit, Besëlidhja e Pejës, heroizmat e Jakup Ferrit e Ali Pashë Gucisë, Col Delisë, Zmajl Hysenit e Mic Sokolit me gjoksin shkëmb, Sef Kosharja në majë të lisit, Abdullah Hoxha e Shaban Binaku me litarin në qafë në emër të Atdheut. Nga historitë e luftërave të Malësisë së Gjakovës e Kosovës për liri, prijësit e tyre legjendarë Haxhi Zeka Bajram Curri, Isa Boletini, Idriz Seferi, Ahmet Delia, Azem Bejta, Shaban Polluzha. Kuvendi i Junikut e Konferenca e Bujanit të mbrujtën dhe ushqyen ndjenjën e patriotizmit, atdhedashurisë, etjen për çlirimin kombëtar e bashkim nacional. Komandant!
Ju hytë në historinë e re nga dashuria për Atdheun tënd e deshira e zjarrtë që të vlonte në gji për çlirimin e trojeve shqiptare. Prirjen luftarake e diturinë ushtarake të fituar në Zall Herr, por dhe gjënë më të shtrenjtë, jetën ia kushtove Kombit dhe lirisë. Kushtrimit të Komandantit Legjendar Adem Jashari dhe luftës historike të UÇK- së së lavdishme, luftës më të organizuar antisllave gjatë një shekulli je ndër eprorët e parë që iu përgjigje. Në nëntor të vitit 1998 hytë në Kosovë se mezi po prisje të hidheshe në luftime. Gjeneral! Ju përgjigjët thirrjes së UÇK -së e ajo të pranoj anëtar të Shtabi të Përgjithshëm të saj. E formuat Njesitin Arbëri dhe organizove shumë sulme të rrufeshme e të befasishme mbi makinerinë gjakatare serbe duke u shkaktuar humbje të mëdha e duke e shpëtuar popullsinë civile. Kudo në betejat e ashpra me armikun dhemb për dhemb, përkrah Kalorësit të Lirisë Ramush Haradinajt e trimave të tjerë u dallove për guxim e trimëri të rrallë. UÇK- ja me mbështetjen e Natos triumfoj, Kosova u çlirua dhe ju u futet ngadhnjimtarë në Zonën e Pashtrikut. U emëruat Komandant i Zonës Dytë Operative, por shpirti juaj liridashës nuk qetësohej deri në çlirimin e plotë të trojeve shqiptare të pushtuara. Në vitin 1999 luftëtari rrufe, komandanti i tre fronteve kombëtare hidhet në veprim në Luginën e Preshevës, në Bujanovcin e Ridvan Qazimit (Komandant Lleshit) në Kosovën Lindore. Në pranëverën e vitit 2001 hidhet në beteja në shpatet e bjeshkëve të Sharit dhe në Likovë, në Maqedoninë e Veriut. Në qershor të vitit 2001 brigada 116-të e tij vendoset në Zonën e Gostivarit dhe Radikës. Në të gjitha betejat u dallua për trimëri, intuitë e profesionalizem ushtarak. Kudo zgjoj admirimin dhe dashurinë e bashkëluftëtarëve e popullit. Me dt 29 korrik 2001 ra në Malsinë e Gostivarit sëbashku me katër luftëtarë. Komandant! Ju lindët me 25 maj të vitit 1964 kur gjysëm shekulli më përpara në vitin 1912 me dt 21-25 maj në Kuvendin e Junikut lindi shpresa, u hartua platëforma e strategjia e Kryengritjes së Përgjithshme nga 250 delegatë nga të gjitha viset të prirë nga Ati i Shtetit Komb Hasan Prishtina. Nuk është rastësi që pikërisht në kullat e Junikut, të Edmond Hoxhës, ku do të bëheshin bedena kalaje të pathyeshëme gjokset e Bedri Shalës, Bekim Berishës, Elton Zherkës, Permet Vulës UÇK -ja që ju u rreshtuat u njoh zyrtarisht nga përfaqësuesi i SHBA-së, Boldazeri, Gjenerali Hollbruk në qershor të vitit 1998.
Komandant! Ratë në korrikun e vitit 2001, me dt 29 kur 107 vjet më parë në të njëjtën datë në vitin 1913 Konferenca e Ambasadorëve në Londrër njohu Principatën e Shqipërisë dhe ndau gjymtyrët e lisit kombëtar në pesë copa. Vdekja ju mori në moshën më të bukur, 35 vjeçare duke lënë pas në pikëllim të thellë familjen e bashkëluftëtarët. Ëndrra juaj e krismave të pushkëve habertare të Çamërisë u shua bashkë me renien tënde në fushën e nderit. Gjeneral. Ju ratë se trimat bien, por pushka juaj la gjurmë aty ku i ka plagët vatani për ta çuar në vend amanetin e babës tend e të parëve tu. Ti jeton Komandant dhe timberi i zërit tend sot buçet fuqishëm nga Ulqini i Balshajve e Teutës, bjeshkët e Ali Pashë Gucisë e Ded Gjon Lulit në Mitrovicën e Isa Boletinit, Vlora e Ismail Qemalit, Peja e Haxhi Zekës e Adrian Krasniqit, Lushnja historike, nga Drenica e trinomit të lirisë Azem Bejta, Shaban Polluzha, Adem Jashari, Deçani i Haradinajve, Klina e Muj Krasniqit , Llapi i Zahir Pajaziti, Kaçaniku i Idriz Seferit, Shkupi i Nënë Terezës e Ali Ahmetit, Kosharja e Agim Ramadanit, Sali Çekajt, Abaz Thaçit, Tetova e Mujdin Aliut, Presheva e Ridvan Qazimit, nga Prizreni i Lidhjes së madhe ku prehen eshtrat tua deri në Tempullin e Lashtë të Dodonës. Gjaku juaj hyri si det i kuq në Flamurin e Gjergj Kastriotit. Ju ratë për të mbetur materie e gjallë e ndërgjegjes kombëtare, gurëthemel i Abetares së njësuar e Marrveshjes së Ohërit. Emri juaj është refren i lirisë, bashkimit e integrimit të trojeve stërgjyshërore të shqiptarisë në Bashkimin Europian. Gjeneral! Në anët tona dhe jo vetëm ata që ikin nga kjo Botë qahen e vajtohen, ndërsa për ata që vijnë ka gëzim e këngë. E pra ti vetëm do të këndohesh se nuk ke ikur por ke ardhur. Ke ardhur për të mos ikur kurrë. Pikërisht ketu ndryshon heroi nga i zakonshmi dhe ti mbetesh Hero, urë bashkimi mes lumenjëve të gjakut dhe lotëve të Kombit. Është e natyrshme që me emrin tuaj të thuren këngë, të thirren rrugë e shkolla. Komandant! Ju jeni vërtebër në shtyllën e bashkimit. Gjeneral! Flamuri me të cilin ju luftuat është në Bruksel mes flamujëve të NATOS. Kosova është bërë me ushtri dhe ka shpëtuar nga copëtimi i metejshëm nga Ramush Haradinaj. Gjuha e Gjergj Kastriotit e Shën Terezës është zyrtarizuar në Maqedoninë e Veriut ku ju luftuat dhe ratë. E kjo falë këmbënguljes të shokëve tu të luftës me në krye Ali Ahmetin, me këmbënguljen e të cilit si partner i besuar i institucioneve përendimore u materializua antarësimi i Republikës së saj në Nato e rrugëtimi drejt BE-së. Këtë rrugë e nisi dhe Shqipëria por me kushte. Shqiptarët e Tuzit jetësuan mesazhin e thuprave të Gjergj Kastriotit dhe finalizuan ëndrrën e Ded Gjon Lulit. Pas 108 vitesh me dt 3 mars në vitin 2019-të Flamuri i tij u valvitet krenar. Dardanët presin Dodonën. Nyja Gordiane panshqiptare mbetet Lugina e Preshevës. Të shpresojnë për dasmën e madhe. Homazh për ty o burrë, o Asht i Kombit. Homazh për të gjithë ata që kanë dhënë jetën për Kauzën Kombëtare, udhën e shenjtë të bekuar nga Zoti. Ju jeni Misionar i Kombit. Komandant Tahir Sinani! Jeni përjetësuar në pavdekësi me refrenin e këngës Tahir Tropoja, Tahir Kosova, Tahir Presheva, Tahir Tetova, Tahir Shqipnia..
Dialog me Tahir Sinanin promotorin e tre luftërave për çlirim kombëtar.
Klithmat për kafshatën e gojës, derrat që gromësijnë shampanjë super të shtrenjtë dhe tresin tulet me joga në Surrel nuk mund t’i dëgjojnë! I lexoni dhe dëgjoni ju miqtë e mi! Shikoni videon dhe lexoni mesazhet e tyre tejet prekëse!
Jam një qytetar nga Durrësi. Jam 50 vjeç, jetoj vetëm. Isha i vetpunësuar, po bëhen tre jave mbyllur brenda. S’kam me hangar, as me pi, kush s’do me ja ditë, veç mbullur brenda. Ju kam shkruar të gjithëve, nuk përgjigjet njeri. Të lutem, ngrije zërin ose dërgoni një gazetar ta verifikojë punën tonë, me qera, pa hangar. Të lutem ba diçka. Me respekt Agim Vatnikaj, Plazh Durrës. Numri im 0683377272.
Përshëndetje z.Berisha! Jam një familje në gjendje shumë të keqe ekonomike; i kam shkruajtur edhe Kryeministrit e asnjë zgjidhje! Ju lutem z.Berisha, më jepni një zgjidhje se do të vdesim brenda në shtëpi për të ngrënë. Sa ka si puna ime. Me shtëpi me qira të dy burrë e grua pa punë, nuk di çfarë të shkruaj më se edhe këtë s.m.s, po e shkruaj me lotë në sy.
Përshëndetje zoti Berisha, uroj të jeni mirë. Ju shkruaj sepse situata është shumë dëshpëruese, ndërkohë që dëgjojmë ligjerata për higjienën personale, ne kemi 2 ditë pa larë enët shtëpiake e lere më duart, pasi nuk ka ujë. Ndërtesa 13, hyrja 25, Astir
Pershendetje Doktor! Uroj te jesh mire dhe i fortë. Unë jam një banor i Tiranës dhe dua t”ju vë në dijeni sepse jemi dakort me masat por une kam dhe prindërit që janë moshë e tretë, banojnë vetëm në shtëpi, ku babai është dhe me sklerozë; nëna po nuk është mirë dhe nuk lejohet të dalin, ok po për të ngrënë kush do ua blejë e me se t’i blejnë? Kjo qeveri tallet me këtë shtresë ku nuk pyet fare, dalin e thonë që po ju japim ndihma dhe ndihma nuk po shikojnë; kur do tu shkojnë shtëpi me shtëpi njerëzve të vetëm, se kur të venë apo kur të vdesin nga uria?!
Orvatja prej zvarraniku per fitimin e kredos politike me hedhjen e jeteve te te tjereve ne lojen e radhes eshte mizanskena e fundit.
Ne asnje moment nuk e kam thene as me ze te ulet: perse ata shqiptare na lane ne dhe iken atje? Nderkohe qe pseudoshteti po kerkon dhe studente a praktikante qe t’i bashkohen “frontit te luftes” As nuk me dhimbsen taksat e mia per pagesen e tyre, as nuk e cova mendjen te 29 marsi 97s. Packa se cuditerisht nuk u be publik asnje prej emrave as te specializmit te asnjerit. Do doja shume te ishte thjeshte mosdeshire personale e tyre personale… pertej skepticizmit. Kur shikoja neper rrjet fotot e tyre ndjeja krenari, e kur fotove i bashkengjiteshin harpagonet e politikes qe ngazellenin sikur po festonin vitin e ri, nuk di ta pershkruaj ndjesine qe kisha. Italine e kam ne zemer, dhe po te isha ne profesion te tille dhe une do kisha medyshjen te ikja apo te rrija ne nje situate te tille, kur ata kane me nevoje se kurre. Perderisa eshte moment nevoje per ata e ne kemi mundesine t’ia shperblejme sadopak ate cfare kane bere per ne. Si nje familje e dyte. Ata sefundmi e bene jo me larg sesa ne Nentor, pavaresisht se situatat jane te ndryshme, per shkak te faktit qe sot dhe ne si ata jemi ne pothuajse te njejtin hall. E fundja e kemi trashegim qe, miku i mire te duhet ne dite te veshtire!
I ndiqja me zemren plot miqte e mi italiane qe shperndanin lajmin e mberritjes se kesaj mbeshtetje. Per shkak te prapaskenes qe une e ju e njihni (ashtu si dhe shqiptaret atje e njohin), italianet shohin vetem ate doren e shtrire dhe jane falenderues, ndersa mua nuk me mbushet zemra aq plot. Nuk doja te reagoja per te gjithen, por pak me pare dy miq te mi italiane me falenderuan mua, sikur une te isha ajo qe kam shkuar aty. Dhe per shkak te atij falenderimi qe me rrembushi syte, e me ngrohu zemren reagova. Ne te gjithe kte amulli, ku ujqerit po mundohen te perfitojne nga gjithcka e te perdorin jeten e gjithkujt, dua te uroj me zemer, qe ata vajza e djem qe sot jane ne sherbim te lombardeve, te kene zemren si ajo uniforma e bardhe, te mos jene te perlyer ne qymyrin e propagandes faqezeze dhe te kene te skalitur ne mendje e ne shpirt betimin e Hipokratit dhe jo faqezezen e hipokritit.
Mos i prisni kryetaret. Bejini gjerat vete, njeri per tjetrin. – Shen Tereza
Edi, zgjodhe mënyrën më të vrazhdë për të përvetësuar protagonizmin e tyre. Ata u nisën drejt Italisë për të dëshmuar mirënjohje. Mirënjohja, empatia, solidariteti, humanizmi nuk janë transaksione PPP-sh. Ndoshta pas kaq vitesh nuk e kupton, por duhet ta dish se përtej vilmanushërisë, përtej sharësve me pagesë në portale e televizion, është një botë shumë më e madhe se ajo e “mëjeptëtëjap”.
Të veshur krejt në të bardha, me një shirit të kaltër në ballë, më shumë se çdo gjë tjetër në botë ngjasonin me misionarë të urdhërit të Nënë Terezës.
Nga Ilir Babaramo/
30 mjekë dhe infermierë u nisën dje drejt syrit te ciklonit, Bergamos.
Të gjithë vullnetarë.
Pa ua kërkuar kush, nën peshën e kujtesës kolektive dhe individuale vendosën të sakrifikojnë, të bëjnë një akt të madh njerëzor. U nisën drejt Italisë për të dëshmuar se shqiptarët vlerësojnë mirënjohjen si virtytin më të epërm njerëzor.
Akti i tyre ndodhi, në kohën kur Kryeministri i Shqipërisë deklaron çdo ditë në ekranet e televizioneve se “detyrohet të sillet si babai i të gjithëve” dhe po të mos vepronte ai “do na kishte marrë lumi me kohë”.
Në fakt, Edi Rama po luan një bast të madh; situata e paspandemisë ta gjejë në pozicionin e babait të kombit. Ka personalizuar gjithçka. Në rrethanat e krijuara duhet lënë të veprojë. Mes pamdemisë dhe narcizmit të kryeministrit, le të zgjedhim për momentin opsionin e dytë.
Do kisha ftuar këdo që të gëlltisë propagandën dhe të zbatojë verbërisht sugjerimet e autoriteteve mjekësore. Do kisha gëlltitur dhe shoë-n e Ramës në Rinas bashkë me dy çupat e bashkisë që përcillnin Gjinon e diplomacisë drejt avionit sikur të ishte Konstandini i baladës.
Në kohë karantine pranohet shumëçka. Ajo që ishte ulëritëse ishte vendimi i qeverisë që u bë publik: për një muaj që do punojnë në Bergamo, qeveria shqiptare do paguajë secilin prej tyre 3 mijë euro në muaj. Siç dëshmuan para se të niseshin 30 mjekët dhe infermierët as nuk e dinin një diçka të tillë. Gjithçka e bënin vullnetarisht. Por, kjo nuk mjaftonte. Duhet një artificë që sakrifica e tyre t’i atribuohet qeverisë. U gjet forma më e shëmtuar për të treguar humanizëm, pagesa. Dhe sikur qeveria shqiptare ta ndjente për detyrim të kompensojë disi financiarisht ata heronj, duhej bërë në mënyrë diskrete.
Edi, zgjodhe mënyrën më të vrazhdë për të përvetësuar protagonizmin e tyre. Ata u nisën drejt Italisë për të dëshmuar mirënjohje. Mirënjohja, empatia, solidariteti, humanizmi nuk janë transaksione PPP-sh. Ndoshta pas kaq vitesh nuk e kupton, por duhet ta dish se përtej vilmanushërisë, përtej sharësve me pagesë në portale e televizion, është një botë shumë më e madhe se ajo e “mëjeptëtëjap”.
Ata që u nisën drejt Bergamos janë heronj. Ti doje t’i shisje si mercenarë. U nisën për të shlyer një borxh të shqiptarëve, ti doje t’i shisje si ushtarët e tu me pagesë. I ke fyer.
“Benvenuti a Bergamo, la città senza nonni”. Mirë se vini në Bergamo, qyteti pa gjyshër ! Nuk jam unë autor i këtij “urimi” plot dhimbje.
Po i referohem duke ndalur te thelbi. Qyteti pa gjyshër. Çfarë shkretie. . . Fëmijët, të cilëve ju mungojnë gjyshërit, bëhen ziliqarë ndaj shokëve, që i kanë. Të rinjtë nuk e ndjejnë atë boshësi, por brezi i mesëm duhet të alarmohet. Si mendim, si fakt, apo si ëndërr. Një qytet pa gjyshër sot, do të thotë, qytet pa gjyshër nesër. Pra, ne, të munguar. Pasnesër, radha e gjeneratës tjetër. SOS ! Jo për një jetë individuale. As për qindra. Për brezat, për natyrshmërinë, njerëzoren dhe hyjnoren. Nëse kjo evidentohet si fakt me mbi gjysmën e moshës së tretë të vdekur, nuk është propabilitet. Nuk mund të jetë as selektim natyror. Ligjet e natyrës përputhen me rrjedhën qiellore në shumicë. Shkaqe të tjera, nëse ka, atëhere ky është genocid. Krijuesit dhe zbatuesit janë njerëz, por jo njerëzor. Fjalia rrëqethëse, e para e shkrimit më kujtoj përrallëzën e fëmijërisë shqiptare: Mbreti, në një krizë urie, urdhëroi gjithë të rinjtë, që prindërit e moshuar, t’i hidhnin në humnerë. Qerosi e mori babën e tij dhe u afrua te gërxhi më pranë shtëpisë. Kur shkoj atje, i drejtohet të atit : babë të dua shumë, por s’kemi zgjidhje tjetër. Po – i thotë – babai plak, por diku më tej. Këtu kam hedhur tim atë e gjyshin tënd. Se kriza kishte patur dhe më parë. Ju e dini vazhdimin. . . Qerosi, duke menduar se mbas 25 vitesh, do ndodhte historia me të, e mori babain plak dhe e kthehu në shtëpi. E Bergamos fakt, e Qerosit fake.
Spitali në Greqi i kërkon 600 maska shqiptares, pr kur ata e pyesin për çmimin mbesin pa fjalë.
Emigrantja Shqiptare nga Korça Elona Agolli, në Greqi ka bërë një veprim më tepër se human në vendin ku ajo jeton, Grevena.
Elona Agolli një emigrante prej 21 vitesh ajo jeton në këtë qytet ku dhe spitali i ka kërkuar që t’i qepë 600 maska në rrobaqepësinë që ajo zotëron.
Ajo i është futur punës menjëherë duke e dorëzuar porosinë dhe kur është pyetur për çmimin zonja është shprehu se i ka bërë falas.
Ky veprim i ka lënë pafjalë drejtuesit e spitalit dhe jo vetëm, ku një nga mediat greke Vatolakkiotis e ka publikuar lajmin dhe ka shkruar ‘’ BRAVO është më e pakta që mund t’i them kësaj zonje … Për sa i përket përfitimit të shëndetit …, gjestet si ajo e Elonës na tregojnë anën tjetër të medaljes.”
Azgan Haklaj: Refleksione në 95 -vjetorin e Heroit të Popullit-Bajram Currit.
Sipas Mitologjisë Greke Anteu ishte një gjysëm gjigand, i bëri i Gjeas (nënës tokë) dhe Poseidonit, (Zotit të detit). Ai jetonte në Libi në Afrikë dhe kushdo që vinte në territorin e tij e detyronte të luftonte me të dhe rendomtë i mundte të gjithë. Kundërshtari i tij i fundit ishte Herakliu (Herkuli), i cili e zbuloj fshehtësinë e fuqisë së Anteut. Anteu kur e ndiente që po dobësohej ngjitej ngurtësisht për tokë dhe i kthehej fuqia përsëri, pra e merrte fuqinë nga nëna tokë. Herkuli e kuptoj këtë sekret prandaj e çon lart në ajër, kështu që gjigandi i shkëputur e humb fuqinë dhe Herkuli i zën frymën në ajër duke e shtrenguar në fyt dhe e mundë. Është shkruar shumë për Maratonomakun dhe është përdorur shpesh në vlerësimin e personazheve, figurave të shquara historike që kanë qenë lajmësi i parë i fitores në betejat për liri e çlirim kombëtar, siç ishte Filipidi apo Eukleu që sipas Herodotit, Plutarkut, apo Lukianit ishte ushtari i cili u dha athinianëve lajmin e fitorës së spartanëve mbi përsët. Ai kishte vrapuar 24 orë, arriti ta sjellë lajmin e fitores dhe ra për tokë i vdekur. Eremiti është një murg i krishterë që jeton i vetmuar, në kushte të vështira, nëpër shpella dhe ka hequr dorë nga gëzimet e jetës. E kam të vështië, ndonëse të pamundur të përshkruaj në këtë refleksion kujtesë kontributin gjysëm shekullor për Atdheun e tij të Anteut Shqiptar, Maratonomakut të luftërave për çlirim kombëtar në 95 vjetorin e vrasjes tragjike, si eremit, të Heroit Kombëtar, Bajram Currit me dt 29 mars të vitit 1925, në Shpellën e Dragobisë. Për afro pesë dekada, nuk ka ngjarje historike, kuvend kombëtar, kryengritje, besëlidhje në emër të Atdheut dhe Flamurit Kuqezi për liri që nuk gjendet si protagonist tribuni popullor, luftëtari i paepur, komandanti e strategu ushtarak i talentuar, Heroi ynë Kombëtar Bajram Curri. Karroca volteriane në të cilën lindi kanditi ynë, në janar të vitit 1862, në Krushë të madhe, në rrugën Gjakovë – Prizren ishte oroskop i vrapimit të tij maratonomak për gjysëm shekulli për të dhënë lajmin e fitoreve në luftërat e përgjakshme për çlirimin e Atdheut nga pushtuesit e shumtë e të herëpashershëm. Ai lindi gjatë rrugës që po transortoheshin nëna, familja e tij dhe të afërmit të arrestuar nga Sulltan Abdyl Hazisi. Megjithëse pas 6 muajsh prindërit e tij u liruan ai u rrit në Vukaj, Koçanaj në Tropojë larg tyre. Lindi binjakë me pushkën dhe ëndrrën për liri të cilat ia zëvendësuan dashurinë prindërore dhe ngrohtësinë familjare. Dashuria për Atdheun dhe lirinë e tij ishin të shenjta për të. Pa i mbushur akoma 18 vite mori pjesë në Ushtrinë e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit për mbrojtjen e trojeve kombëtare të Plavë- Gucisë, në betejat e vitit 1879 -1880, përkrah Mic Sokolit, Sylejman Vokshit, ku djaloshi energjik i Malësisë së Gjakovës u shqua për trimëri të rrallë. Lidhja Shqiptare e Prizrenit e brumosi me ndjenjën e atdhedashurisë dhe idealit nacional e ëndrrën me të cilën po burrërohej. Pjesëmarrja në luftë, në moshë fare të re e pregatiti psikologjikisht, i farkëtoj karakterin e paepur, i kaliti qetësinë dhe durimin, i mprehu intuitën luftarake që do ta dëshmonte në sagën e gjatë të betejave për çlirim kombëtar, përmes shumë kasandrash me pushtuesit e shumtë e seperatist e shitur tek armiqtë e Kombit tonë për interesat e tyre meskine. Emri i tij mori famë shumë shpejt dhe arriti të emrohej Komandant i xhandarrmërisë për Kosovën dhe fitoj gradën “Allajbeg”, Kolonel. Ashtu siç kishte braktisur Gjergj Kastrioti gradat sulltanore për interesat arbërore edhe Bajram Curri e kishte me të shtrenjtë lirinë e Atdheut sesa karrierën ushtarake në Perandorinë Osmane, prandaj e braktisi atë dhe u bë Misionar i Kombit Shqiptar. Ai ishte krahu i djathë i Haxhi Zekës ku së bashku me Isa Boletinit organizuan Lidhjen Shqiptare të Pejës “Besa -Besë”, vazhduese e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit në vitet 1899-1900. Në vitin 1892 kthehet në vendlindjen e tij në Vukaj, Koçanaj të Malësisë së Gjakovës formon një çetë luftëtarësh për të luftuar kundër Mustafa Pashë Durgutit. Është një nga prijësit kryesor të Kuvendit të Ferizajt në vitin 1908, në përkrahjen kërkesës për vendosjen e Kushtetutës së xhonturqëve. Mbrojti Alfabetin e Gjuhës Shqipe të Kongresit Manastirit të dt 14-22 nëntorit të vitit 1908, kontriboj në fushën e dijes dhe arsimit ku u investua në hapjen e klubeve dhe shkollave shqipe në Kosovë. U zgjodh nënkryetar i Klubit Bashkimi në Shkup. Mbështeti Kryengritjen e vitit 1910 kundër xhonturqëve, udhëhequr nga Idriz Seferi dhe Isa Boletini, të cilën shtypi botëror i kohës do ta quante revolucionin e parë të shqiptarëve kundër xhonturqëve. Mbështeti fuqishëm Kryengritjen e Malësisë Madhe të 24 marsit- 6 prillit të vitit 1911, të udhëhequr nga Ded Gjon Luli, e cila u kurorëzua me sukses me ngritjen e Flamurit në bjeshkët e Deçiçit në Bratilë, për herë të parë pas afro pesë shekujsh robërie pas vdekjes së Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti dhe u konkretizua me nënshkrimin e Memorandumit të Greçes. Populli me të drejtë këtë ngjarje madhore e ka vargëzuar në këngë. “Kruja e dytë Vlora e parë Ded Gjon Luli flamurtar”. Me dt 21- 25 maj të vitit 1912, mblidhen 250 delegatë nga të gjitha viset shqiptare në Kuvendin e Junikut, me nismën e Hasan Prishtinës, truri i hartimit të platëformës kombëtare për organizimin e kryengritjes së Përgjithshme dhe ideologu i Shtetit Komb të shqiptarëve.
Në këtë kuvend historik mbështetësit kryesorë të Hasan Prishtinës ishin Bajram Curri dhe Isa Boletini. Motoja e tij ishte proklomata që lëshoj Hasan Prishtina. “Shpetim a vdekje”. Ketu filloj Kryengritja e Përgjithshme për shpalljen e Pavarësisë. Ky Kuvend hartoj programin politik, ku sanksionohej autonomia e Shqipërisë, vendosja e administratës shqiptare, caktimi i Gjuhës Shqipe me Alfabet Kombëtar si gjuhë zyrtare, ngritja e Flamurit Kombëtar në të gjithë vendin, garanci fuqitë e mëdha për realizimin e kërkesave. “O Junik me kulla guri Prej tek ti u nis Flamuri N’Mitrovicë e n’Kaçanik Thërret Kosova o Junik”, janë vargjet e këngës interpretuar me mjeshtri nga këngëtarja brilante Shkurte Fejza me rastin e 100- vjetorit të këtij Kuvendi që është gurëthemeli i Kryengritjes së Përgjithshme, prologu i Shpalljes së Pavarësisë, Nëntorit të Dytë, në Vlorën historike të Ismail Qemalit, me dt 28 nëntor 1912. Bajram Curri ishte protagonist në Kryengritjen e Përgjithshme së bashku me forcat e tij të shumta. Në korrik të vitit 1912 i thyen keq ushtritë osmane në Qafěn e Prushit dhe në fushën e Kosovës. Sëbashku me Hasan Prishtinën, Idriz Seferin, Isa Boletinin, Riza Bej Gjakovën, Bajram Daklanin në krye të forcave kryengritese hyjnë në Shkup me 12 gusht të vitit 1912. Bajram Daklani ngriti Flamurin Kuqezi të lirë. Forcat e Bajram Currit liruan mbi 1000 të burgosur. Hasan Prishtina në fjalimin e tij të zjarrtë para mijëra vetëve në Shkupin e çliruar kërkonte bashkimin e katër vilajeteve në një Vilajet të vetëm, me kryeqytet Shkupin. Qeveria e xhonturqëve nga 14 pikat e kërkuara atëkohë nga Ati i Shtetit Komb pranonte vetëm 12. Refuzimi i emërtimit të trojeve shqiptare si Shqipëri dhe i njohjes së popullit shqiptar si Komb Shqiptar, jo vetëm që ishin dëshpëruese për kryengritësit, por vihej në pikëpyetje ekzistenca e shqiptarëve në Ballkan. Pranimi i 12 pikave nga Qëveria Turke do të mjaftonte për fuqitë e mëdha të kërkonin çarmatosjen e menjëherëshme, të detyrueshme të shqiptarëve, ndalimin e aksioneve luftarake dhe përfundimin sa më parë të kryengritjes së armatosur. Kjo strategji e fuqive të mëdha vertetoj shumë shpejt se ishte parapregatitje e dorëzimit pa luftë të trojeve tona kombëtare vendeve pushtuese ballkanike të cilat më pelqimin e fuqive vendimmarrëse të kohës do të pushtonin e copëtonin pjesë të mëdha të Atdheut tonë. Hienat do të suleshin në luftërat ballkanike dhe Luftën e Parë Botërore për të shqyer sa të mundnin trojet e sterlashta iliro-dardano -arbërore. Në këto kohë të vështira Bajram Curri luftoj në Kosovë për mbrojtjen e shtetit shqiptar kundër vendimeve të padrejta të Konferencës së Londrës të vitit 1913 që la jashtë kufijëve të Shqipërisë Londineze trojet arbërore të Kosovës. Në vitin 1913 është njëri nga drejtuesit kryesorë të kryengritjes së armatosur kundër pushtuesve serbomalazezë. Në vitin 1914 mori pjesë aktive në luftën kundër veprime antikombëtare e separatiste të Revoltës Haxhiqamiliste në Shqipërinë e mesme. Sapo ushtritë austriake hyjnë në Gjakovë në vitin 1916 shkon menjëherë në mbrojtje të popullsisë dhe ruajtjes së rendit e qetësisë e zhvillimit arsimor. Në vitin 1918 u zgjodh anëtar i Komitetit “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” përkrah Hoxhë Kadri Prishtinës, Hasan Prishtinës, Qamil Balës, Bedri Pejanit, Sali Nivicës, Hafiz Ismet Dibrës. Ky Komitet u themelua në Ilegalitet të plotë në Shkodër me dt 1 maj të vitit 1918. Qëllimi i kësaj organizate politike kombëtare ishte mbrojtja e Shtetit të Pavarur Shqiptar dhe e viseve të tjera shqiptare që ishin të shkëputura padrejtěsisht nga Konferenca e Ambasadorëve në Londrër në vitin 1913. Pika e parë e programit të saj ishte bashkimi i të gjitha trojeve shqiptare. Pika e dytë ishte me i dalë zot vetësundimit e anësisë territoriale të Shqipërisë. Ky program i cili shihte edhe mundesinë e aksioneve luftarako- ushtarake për çlirimin e Kosovës u miratua për dy vjet deri me dt 30 gusht 1920. Bajram Curri u ngarkua nga ky komitet ti dërgojë një protestë Konferencës së Paqes në Paris në vitin 1919, në të cilën kërkonte që ti njiheshin të drejtat e Shqipërisë dhe popullsisë shqiptare në Kosovë, ti jepej e drejta të shprehte lirisht aspiratën kombëtare. Në Kongresin e Lushnjes Div Dragoi i Dragobisë siç e quan Noli Bajram Currin, në janar të vitit 1920 u zgjodh anëtar i Këshillit Kombëtar, i cili e emëroj ministër pa porofol të qeverisë së Sylejman Delvinës dhe Komandant të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura. brenda harkut kohor të një viti Qeveria e Delvinës e çliroj vendin me forcat e veta nga ushtritë e pushtuesve të shumtë që kishin okupuar vendin nga Veriu në Jug, nga lindja në përendim. Bajram Curri ishte Senator i Senatit të Dhomës sě Këshillit Kombëtar nga dt 27 mars deri me 20 dhjetor të vitit 1920. Mbështeti qeverinë jetëshkurtër, disa ditore të Hasan Prishtinës me dt 7-12 dhjetor të vitit 1921. Ai luajti rol të jashtëzakonshm për forcimin e demokracisë parlamentare. Për shkak të përplasjeve të forta me Mbretin Zog për arsye të orientimit të gabuar sepse edhe gjenitë gabojnë dhe keqpërdorimit të emrit e peshes së madhe të tij u përfshi në Revolucionin e Qershorit të vitit 1924 për rrezimin me dhunë të një qeverie të zgjedhur me votë. Pas gjashtë muajsh Qeveria e Nolit deshtoj, Ahmet Zogu u kthye në pushtet. Bajram Curri u kthye në Tropojë dhe vazhdoj të bënte jetë gjysëm legalese. Me dt 29 mars 1925 në rrethana misterioze shuhet jeta e Dinosaurit shqiptar. Historiografia komuniste dhe historianët mercenarë të diktaturës për shkak të urrejtjes ndaj Ahmet Zogut janë përpjekur për të ja faturuar vrasjen e Bajram Currit, se gjoja për të mos u lidhur e vrau veten. Këto përralla tanimë janë bajate e nuk i haneps askush. Pyetja shtrohet. A mund ta vriste vehten Anteu i shqiptarizmit?! A mund ta vriste vehten Dragoi i lirisë, Maratonomaku gjysëmshekullorë?! A mund të zgjidhte atë fund Heroi ynë Kombëtar. A mund të shkonte në amshim nga frika e përballjes tribuni popullor?! Historiografia Komuniste e argumenton vetëvrasjen me dinjitetin e Bajram Currit, por nuk ka asnjë fakt. Çfarë rreziku përbënte për Qeverinë e Zogut Bajram Curri që ta arrestonin. Në qoftë se forcat e Ahmet Zogut kishin shkuar për të arrestuar Bajram Currin pse nuk arrestuan asnjë shoqërues të tij për mbështetjen e një njeriu që ka probleme me ligjin, në pamundësi të prangosjes së tij sepse ai për shkak të dinjitetit, për të mos rënë në dorë i gjallë vrau vehten?! Po a u vra Bajram Curri?! Sigurisht që po. Po ku u projektua vrasja e tij dhe pse në këtë mënyrë?! Misteri i kësaj vrasje prej gati një shekulli vetëm e madhështon veprën e Heroit Tonë. Pyetja kush e vrau e pse e vrau do të na shoqërojë gjithmonë e do të mbetemi zemër thyer e shpirt plagosur derisa të zbardhim të vertetën?!
Për Div Dragoin e Dragobisë, Maratonomakun e lirisë, Anteun e Shqiptarizmit nuk kishte nevojë të gjendej një Herkul që e ngre nga toka për të ja hequr fuqinë nga Atdheu që iu kishte kushtuar 50 vite, por duhej një mendie diabolike, që komandon një dorë vrastare, për ti dhënë fund Heroit Kombëtar në mënyrë tragjike. Jeta e tij u shua si eremit në Shpellën e Dragobisë. Vrasja e tij e mistershme tronditi Malësinë e Gjakovës, mbarë shqiptarizmin. Ajkuna e kohës, Xhufe Sylja e vajton trimin legjendarë me dhimbje dhe e quan vrasje të krejt Malësisë së Gjakovës që e kishte mbajtur e mbështetur për Kauzën Kombëtare. “Ajo pushkë që t’ka marrë ty Muer Malësinë shpi për shpi”. Fan Noli e përshkruan me tragjizëm vdekjen e Bajram Currit. “As je vrar’ e as po vritesh Legjendar Ante po vritesh O Bajram bajrak i gjallë More nam me gjak në ballë Me zjarr të shenjtë u ngrit kjo shpellë Gjer në qiell u ngrit Kështjellë Për çlirimin e Shqipërisë Katakomb i Dragobisě”. Në 95 vjetorin e kalimit në amshim e kujtojmë me pietet e përkulemi me respekt para veprës së tij madhështore të derdhur në bronz, në shtatoren që ngrihet madhështore si Mali i Shkelzenit, në qytetin që mban emrin e tij, në Tropojë, Hasi ku prehen eshtrat e tij, krejt Kosova, Malësia e Madhe, Shkupi i Nënë Terezës, Vlora e Ismail Qemalit, Lushnja historike. E kujton me nderim e respekt Kombi Shqiptar për sakrificën sublime gjysëmshekullore për lirinë e Atdheut.
Miku i madh i shqiptarëve, kongresisti Eliot Engel, ka thënë se të thuash që Shtetet e Bashkuara dhe Kosova kanë një marrëdhënie të ngrohtë dhe të ngushtë do të ishte nënvlerësim i lidhjeve ndërmjet dy vendeve.
Sipas tij, Shtetet e Bashkuara drejtuan fushatën për t’i dhënë fund spastrimit etnik gjenocid të Sllobodan Milosheviçit dhe kanë qenë miku më i fuqishëm dhe i qëndrueshëm i Republikës së pavarur dhe sovrane të Kosovës.
“Unë e kam vizituar Kosovën shumë herë dhe me besim mund të them se amerikanët nuk marrin një mirëseardhje më të ngrohtë në asnjë vend tjetër në botë”, ka shkruar Engel.
Kjo, sipas kryesuesit të Komitetit për Marrëdhënie me Jashtë në Dhomën e Përfaqësuesve, është arsyeja që ai ka shprehur shqetësimin e tij rreth qasjes së administratës së Donald Trump karshi Kosovës.
“Kjo është arsyeja pse unë jam shqetësuar gjithnjë e më shumë me taktikat e ashpra që administrata e Trump po përdor me Prishtinën. Departamenti i Shtetit ka kërkuar prej kohësh që Kosova të heqë tarifat e saja ndaj Serbisë. Por kjo administratë shkoi drejt ndëshkimeve ekonomike vetëm pak javë pasi qeveria Kurti mori detyrën.
Në vend që të linte një qeveri të re të ballafaqohej me pandeminë, agjencitë e saj dhe të vendosë procedura të brendshme, SHBA-ja kontribuoi në një krizë politike në Prishtinë mbi taksën për Serbinë”, ka vlerësuar më tej Engel.
Në këtë drejtim, sipas tij, “në vend që të përdorin taktika të tilla me një mik i cili mbështetet në përkrahjen tonë, Shtetet e Bashkuara duhet të kishin punuar me durim me qeverinë tanimë në largim të Kosovës – siç kërkonte të punonte me të mëparshmen për të përmirësuar politikat që promovojnë prosperitetin dhe një jetë të qëndrueshme paqeje”.
Ndaj vlerëson Engel, “presioni që i është imponuar Prishtinës për tarifat është i pabalancuar”.
Kjo pasi që, siç ka thënë ai, “diplomatët serbë po lëvizin nëpër vende të ndryshme të globit duke bërë presion për të tërhequr pavarësinë e Kosovës dhe Serbia po i thellon marrëdhëniet me Moskën, duke blerë sasi të konsiderueshme të armatimit rus”.
“Në fakt, nën Aktin Kundër Kundërshtarëve të Amerikës përmes Sanksioneve (CAATSA) të miratuar nga Kongresi, pas ndërhyrjes së Rusisë në zgjedhjet e vitit 2016, këto blerje të armëve kërkojnë nga Administrata të vendosë sanksione ndaj Serbisë. Ne as që i kemi imponuar ato sanksione dhe as nuk kemi bërë presion mbi Serbinë për t’i dhënë fund përpjekjeve të saj të ç’njohjeve të pavarësisë së Kosovës”, ka thënë tutje Eliot Engel. Andaj konsideron ai, “diçka nuk është në rregull me politikën e SHBA-së dhe ne duhet ta korrigjojmë atë”.
“Ne duhet të fillojmë me ribalancimin e qasjeve tona ndaj Serbisë dhe Kosovës. Ne duhet të punojmë me aleatët tanë evropianë për t’i trajtuar të dy vendet si partnerë të pavarur dhe sovranë, duke zbatuar standarde të qëndrueshme për të dy palët ndërsa përpiqemi të rinisim bisedimet e paqes. Kur ligji amerikan thotë se duhet të sanksionojmë Serbinë për shkak të lidhjeve të saj të sigurisë me Rusinë, kjo duhet të ndodhë”, ka thënë ndër tjerash Engel në deklaratën e tij.
Deklarata e plotë:
Përfaqësuesi Eliot L. Engel, Kryetar i Komisionit të Dhomës së Punëve të Jashtme, bëri sot deklaratën e mëposhtme:
“Të thuash që Shtetet e Bashkuara dhe Kosova kanë një marrëdhënie të ngrohtë dhe të ngushtë do të ishte nënvlerësim i lidhjeve tona. Shtetet e Bashkuara drejtuan fushatën për t’i dhënë fund spastrimit etnik gjenocid të Milosheviçit dhe ka qenë miku më i fuqishëm dhe i qëndrueshëm i Republikës së pavarur dhe sovrane të Kosovës. Unë e kam vizituar Kosovën shumë herë dhe me besim mund të them se amerikanët nuk marrin një mirëseardhje më të ngrohtë në asnjë vend tjetër në botë.
Unë kam qenë krenar që jam partner i qeverive të Kosovës të udhëhequra nga një larmi partish politike. Unë nuk marr anën se kush duhet ta drejtojë Kosovën. Ky është një vendim për popullin e Kosovës. Unë gjithmonë do të punoj me këdo që ata zgjedhin. Kjo është arsyeja pse unë jam shqetësuar gjithnjë e më shumë me taktikat e ashpra që administrata e Trump po përdor me Prishtinën.
Departamenti i Shtetit ka kërkuar prej kohësh që Kosova të heqë tarifat e saja ndaj Serbisë. Por kjo administratë shkoi drejt ndëshkimeve ekonomike vetëm pak javë pasi qeveria Kurti mori detyrën.
Në vend që të linte një qeveri të re të ballafaqohej me pandeminë, agjencitë e saj dhe të vendosë procedura të brendshme, SHBA-ja kontribuoi në një krizë politike në Prishtinë mbi taksën për Serbinë.
Ka arsye të mira që Kosova të heqë tarifat, kryesisht se ato po e dëmtojnë Kosovën më shumë sesa po ofrojnë leva për të arritur një marrëveshje paqeje me Serbinë.
Pavarësisht kësaj, tarifat janë një mjet i ligjshëm i një shteti sovran. Si të tilla, ato janë imponuar në të gjithë botën nga presidenti Trump kundër miqve dhe armiqve, njëlloj, për arsye ekonomike dhe politike.
Në vend që të përdorin taktika të tilla me një mik i cili mbështetet në përkrahjen tonë, Shtetet e Bashkuara duhet të kishin punuar me durim me qeverinë tanimë në largim të Kosovës – siç kërkonte të punonte me të mëparshmen për të përmirësuar politikat që promovojnë prosperitetin dhe një jetë të qëndrueshme paqeje.
Një qasje e ashpër ndaj një demokracie të vogël është akti i një ngacmuesi, jo i një partneri të pjekur.
Pavarësisht, unë do të vazhdoj të punoj me çfarëdo qeverie që zgjedh populli i Kosovës tani dhe në të ardhmen.
Për më tepër, presioni që i është imponuar Prishtinës për tarifat është i pabalancuar. Diplomatët serbë po lëvizin nëpër vende të ndryshme të globit duke bërë presion për të tërhequr pavarësinë e Kosovës dhe Serbia po i thellon marrëdhëniet me Moskën, duke blerë sasi të konsiderueshme të armatimit rus.
Në fakt, nën Aktin Kundër Kundërshtarëve të Amerikës përmes Sanksioneve (CAATSA) të miratuar nga Kongresi, pas ndërhyrjes së Rusisë në zgjedhjet e vitit 2016, këto blerje të armëve kërkojnë nga Administrata të vendosë sanksione ndaj Serbisë.
Ne as që i kemi imponuar ato sanksione dhe as nuk kemi bërë presion mbi Serbinë për t’i dhënë fund përpjekjeve të saj të ç’njohjeve të pavarësisë së Kosovës.
Diçka nuk është në rregull me politikën e SHBA-së dhe ne duhet ta korrigjojmë atë. Ne duhet të fillojmë me ribalancimin e qasjeve tona ndaj Serbisë dhe Kosovës. Ne duhet të punojmë me aleatët tanë evropianë për t’i trajtuar të dy vendet si partnerë të pavarur dhe sovranë, duke zbatuar standarde të qëndrueshme për të dy palët ndërsa përpiqemi të rinisim bisedimet e paqes. Kur ligji amerikan thotë se duhet të sanksionojmë Serbinë për shkak të lidhjeve të saj të sigurisë me Rusinë, kjo duhet të ndodhë.
Për më tepër, SHBA duhet të rifillojë menjëherë ndihmën e saj përmes Korporatës së Sfidave të Mijëvjeçarit (MCC).
Modeli MCC bazohet në tregues objektivë, të bazuar nga të dhënat dhe në një bazë të dakorduar reciprokisht midis SHBA-së dhe vendit pranues. Përdorimi i kësaj ndihme si presion për veprimet që nuk kanë të bëjnë me MCC ose misionin e saj, e bëjnë agjencinë në një tjetër mjet presioni – pikërisht në çfarë nuk synon të mos jetë”.
Kosovo will not become a banana republic of the usa or serbia.
Politikani gjerman, Zoti Henze, akuzon hapur Grenell per politike ne sherbim te klaneve riso-serbe ne dem te interesave te popullit dhe shtetit te Kosoves
Zoti Henze, ky mbrojtes i se vertetes paralajmeron Grenell, Vuçiçin, Thaçin dhe klanet amerikane qe po kerkojne ta kethejne Republiken e Kosoves ne nje republike bananesh per interesat e tyre, ne dem te interesave te popullit dhe Republikes se kosoves.
Kosova nuk do të bëhet republikë bananeje e Sh.B.A-së dhe e Serbisë.
Keshilltar i CDU, Martin Henze.
Grenell u përpoq të luante lojërat e tij në Kosovë, një si në Gjermani,
Ai u mundua të ndërhynte në politikën gjermane, dhe ne “e kapëm atë me presh në duar”, në mënyrë që ai të bëhej rosë e çalë.
Kosova nuk do të bëhet republikë bananeje e Sh.B.A-së dhe e Serbisë.
Grenell tried to play his games in Kosovo, as in Germany, and intervene in German politics, and we “clapped him in the hands” so that he became a lame duck.
Kosovo will not become a banana republic of the usa or serbia
Nga Shpetim Zinxhiria, gazetar, ish zdhënës i degës së PS_së Greqi.
Kryetari i Partise se Rilindjes perdori nje shpate te hekurt duke larguar njerezit te cilet kontribuan dhe krijuan Degen e Partise Socialiste ne Greqi.
Rama i sotem para 10 vjetesh ne mars te 2006 e gjeti kete Dege te ngritur pasi njerezit per te kishin filluar te mobilizoheshin qe nga vitet 1993. Shume pas krijimit te kesaj Dege ne vitet 2008-2009 Rama fillon pastrimet e njerezve me influence qe ishin socialiste te vertete, por pas viteve 2012 shume anetare te kesaj kryesie u larguan me urdher te tij. Fundi i kryesise se socialiste merr fund me ardhjen e Kordinatorit te tij Erion Velise per emigracioni ne Greqi Itali me 2011. l pari u largua Sekretari i Shtypit(zedhenesi) i kesaj dege, e me pas u larguan te tjere, perfshi ketu intelektual dhe prof. doc, shkencash etj.
Erion Veliaj emeron ne krye te PS njerez qe nuk kishin asnje lidhje me socialistet, te cilet me pas shkaterrojne historikun e ngritur ne stenda, ndersa Rama emeron per interesa ekonomike si kryetar nje gazetar, i cili nuk ishte pare ndonjehere ne PS. Ne Kongres nuk u tha asnje fjale per emigracionin nga kryetari i PS_se.
Departamenti i Shtetit lëshoi dje këtë deklaratë të përbashkët të të dërguarit special presidencial Richard Grenell, ambasadorit Philip Kosnett dhe Përfaqësuesin Special për Ballkanin Perëndimor Matthew Palmer:
Shtetet e Bashkuara janë në krah të popullit të Kosovës. Ne i lavdërojmë përpjekjet e vazhdueshme të profesionistëve të sektorit të shëndetësisë dhe të tjerëve që janë duke punuar shumë, nën rrezik të madh, për të zvogëluar përparimin e COVID-19 në Kosovë. Në këtë kohë pasigurie, ne i nxisim krerët e Kosovës që të ndjekin Kushtetutën e Kosovës dhe sundimin e ligjit. Ne jemi të përkushtuar që të punojmë me çdo qeveri të formuar përmes procesit kushtetues.
Për më tepër, ne vazhdojmë t’i nxisim udhëheqësit e Kosovës që të heqin plotësisht tarifat. Ne besojmë se tarifat po dëmtojnë popullin e Kosovës duke penguar bashkëpunimin rajonal kundër COVID-19, përfshirë edhe vonesën për hyrjen në Kosovë të furnizimeve të nevojshme – dhe duke penguar rritjen ekonomike.
Ne duam të sqarojmë se nuk ka asnjë plan të fshehtë për shkëmbime territoriale ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, siç kanë spekuluar disa. I dërguari i posaçëm presidencial Richard Grenell nuk e ka parë dhe as diskutuar kurrë një plan të tillë. Përqendrimi i qeverisë amerikane në mbështetjen e marrëveshjeve të fundit për të rivendosur lidhjet ajrore, hekurudhore dhe autostradës midis Kosovës dhe Serbisë synon të përmirësojë ekonominë dhe të krijojë një vrull ekonomik. Ne besojmë se kjo vrull do t’i japë energji të re një procesi dialogu që do të çonte në njohje të ndërsjellë.
Kjo është të paktën pjesërisht një përgjigje ndaj shkrimit Një Marrëveshje e Keqe nga Shaun Byrnes e postuar këtu dy javë më parë, por është gjithashtu një përpjekje për të justifikuar politikën jo-miqësore së administratës Trump ndaj qeverisë kosovare të udhëhequr nga Albin Kurti.
Le ta marrim atë paragraf pas paragrafi:
1. Kjo frazë “janë në krah të popullit ..” është një përmbledhje, pasi përdoret për të bërë dallimin midis popullit dhe qeverisë së një vendi të huaj. Eshtë ajo që thonë amerikanët për kundërshtarët e tyre si Irani: ne jemi në krah të popullit iranian. Ambasada amerikane nxori një deklaratë të pazakontë duke mbështetur mbajtjen e votës së mosbesimit që rrëzoi qeverinë e kryeministrit Kurti në fillim të kësaj jave. Kjo ndodhi përballë kundërshtimit evropian ndaj votës së mosbesimit. Në fund të fundit është e qartë: në një moment kur qeveria e Kosovës po përballet me sfidën Covid-19, Administrata Trump vendosi gjithësesi të shtyjë që qeveria të binte.
2. Nxitja e heqjes së plotë të njëanshme të tarifave injoron një parim themelor të diplomacisë: reciprocitetin. Administrata Trump po i kërkon Kosovës që të përmbushë një kërkesë serbe pa asgjë në këmbim. Ajo që ka kërkuar Prishtina është pezullimi i fushatës së njohjes që Serbia ka zhvilluar në të gjithë botën. A është me të vërtetë e tepërt të kërkosh që një vend që dëshiron që Kosova tia blejë mallrat e veta të ndalojë përpjekjet për t’i detyruar vendet e tjera të kthejnë njohjen e tyre që i kanë bërë Kosovës? Sidoqoftë, Kurti hoqi disa tarifa në mënyrë të njëanshme dhe tregoi një gatishmëri për të shkuar më tej, pa shenjën më të vogël të reciprocitetit nga ana e Serbisë. Ku është presioni ndaj Serbisë për të treguar reciprocitet?
3. Nocioni që Grenell nuk ka parë kurrë një plan nuk është i besueshëm. Janë botuar disa plane, me origjinë të pasigurt. Presidentët Thaçi dhe Vuçiç i janë referuar diskutimeve të shkëmbimit të territorit. Edhe nëse SH.B.A. nuk ishte përfshirë në ato (gjë që nuk ka gjasa), inteligjenca amerikane do të ketë raportuar mbi to, duke përfshirë çdo hartë që është shkëmbyer. Grenell është ushtruesi i detyrës së Drejtorit të Inteligjencës Kombëtare. Është e dukshme që Kosnett dhe Palmer nuk janë të lidhur me këtë mohim për mos parjen e një plani. Kjo sugjeron se ata e kanë një plan.
Ashtu si shumë deklarata qeveritare, edhe kjo na tregon më shumë me atë se çfarë nënkupton sesa nga ajo thuhet, por gjithësesi në të përfshihet dicka e rëndësishme: rreshti në fund që i referohet njohjes së ndërsjellë. Por vini re se edhe këtu ka një nënkuptim. Nëse shkëmbimet territoriale / shkëmbimet e popullatës janë jashtë bisedimeve, duhet të ishte shkruar “njohje të ndërsjellë brenda kufijve të tyre aktual” ose “njohje të ndërsjellë të sovranitetit dhe integritetit territorial”.
Në Shqipëri jetojnë të paktën 100,000 fëmijë, të cilët nuk e kanë të garantuar një vakt ushqimi në ditë. Sipas Bankës Botërore, në vendin tonë të paktën 14% e popullsisë jeton në varfëri absolute, që do të thotë se të paktën 400,000 persona janë të ekzpozuar ndaj pasojave të rënda të saj, si: mungesa e ushqimit, uria, mungesa e mjeteve për higjenën personale, sëmundje të patrajtuara për shkak të mungesës së ilaçeve etj. Të gjithë këta persona janë të rrezikuar nga vdekja për shkak të urisë!
z. Ilir Meta, President i Republikës së Shqipërisë z. Edi Rama, Kryetar i Këshillit të Ministrave z. Gramoz Ruçi, Kryetar i Kuvendit të Shqipërisëznj. Ogerta Manastirliu, Ministër i Shëndetësisë dhe Kryetare e Këshillit Kombëtar për të Drejtat dhe Mbrojtjen e Fëmijëve znj. Olta Xhaçka, Ministër i Mbrojtjes znj. Anila Denaj, Ministër i Financave
Tiranë, 25 Mars 2020 – Qendra për të Drejtat e Fëmijëve në Shqipëri (CRCA/ECPAT Shqipëri), nëpërmjet kësaj deklarate ju drejtohet me këtë thirrje të hapur, si përfaqësues të lartë të shtetit, që të ktheni sytë dhe të mos harroni në asnjë moment fëmijët e varfër në Shqipëri, që janë të izoluar për shkak të Covid-19.
Në Shqipëri jetojnë të paktën 100,000 fëmijë, të cilët nuk e kanë të garantuar një vakt ushqimi në ditë. Sipas Bankës Botërore, në vendin tonë të paktën 14% e popullsisë jeton në varfëri absolute, që do të thotë se të paktën 400,000 persona janë të ekzpozuar ndaj pasojave të rënda të saj, si: mungesa e ushqimit, uria, mungesa e mjeteve për higjenën personale, sëmundje të patrajtuara për shkak të mungesës së ilaçeve etj. Të gjithë këta persona janë të rrezikuar nga vdekja për shkak të urisë!
Që prej vendosjes në karantinë, familjet e këtyre fëmijëve, që jetojnë në varfëri absolute, nuk kanë asnjë mundësi për të krijuar të ardhura, të cilat shpesh i krijojnë nga puna në të zezë, ajo ditore apo sezonale. Ndërmjet shumë prej këtyre familjeve, ka fëmijë që i përkasin minoriteteve, të cilët historikisht kanë qenë viktima të diskriminimit dhe përjashtimit social, të cilat sot vuajnë dyfish. Këtyre familjeve, ju shtohen edhe ato që sot janë pa shtepi e jetojnë në çadra apo hotele për shkak të tërmetit!
Vendosja në karantinë e qyteteve tona, nuk duhet të përbëjë shkak që fëmijët dhe familjet e tyre të vdesin nga uria! Kjo jo vetëm është e patolerueshme, por edhe e dënueshme nga të gjitha ligjet e vendit dhe konventat ndërkombëtare të ratifikuara nga Shqipëria. Qeveria shqiptare mban përgjegjësi absolute për këtë!
Ne kemi ndjekur me vemendje të theksuar masat e propozuara nga ana e Qeverisë. Ne jemi seriozisht të shqetësuar se mos-konsultimi me shoqërinë civile i masave të propozuara nga ana e Qeverisë dhe mos hapja e një programi kombëtar të mirë-menduar për ndihmën ndaj të gjithë të varfërve, mund t’i bëjë masat e propozuara të papërshtatshme ose të pavlefshme për të shpëtuar jetët e fëmijëve që sot rrezikohen seriozisht nga uria dhe Covid-19!
Nisur nga ky realitet, CRCA/ECPAT Shqipëri kërkon angazhimin tuaj sa më serioz dhe më të shpejtë, për të ndërmarrë, ndër të tjera masat e mëposhtme:
Krijimin e një regjistri kombëtar të të dhënave për fëmijët dhe familjet që janë seriozisht të rrezikuar nga uria dhe varfëria në Shqipëri;
Krijimin e një programi kombëtar të ndihmës ushqimore dhe higjenike, afat-shkurtër dhe afat-mesme, të bazuar te nevojat e fëmijëve dhe familjeve të varfëra të evidentuara nga rregjistri;
Mbështetjen direkte të OJF-ve vendase, që të ofrojnë shërbime shoqërore të këshillimit, informimit dhe fuqizimit të individit, për të eleminuar dhe trajtuar rastet e traumës nga kjo sëmundje, apo rastet e dhunës dhe abuzimit të fëmijeve, neglizhencës, dhunës ndaj nënave etj.
Jemi ende në kohë për të reaguar dhe për të zbatuar këto masa apo edhe të tjera, të cilat shpëtojnë jetë, por edhe fuqizojnë individin për të ardhmen. Thirrja jonë për ju sot është:
“Shpëtoni urgjent nga uria fëmijët dhe familjet e varfëra në Shqipëri”
VDEKJA është një biletë e prerë me lindjen tonë dhe meqë të gjithë e kemi frikë vdekjen le te sillemi sa më me gjakftohtësi, me kulturë, me dije, me ngrohteësi, me dashuri dhe dhimbshuri me njerëzit tanë të sëmure siç do donim të gjithë ne të na silleshin në momentet e fundit të jetës tonë.
Betohem në perëndinë *Apollon, mjekun dhe perëndinë *Asklipio si dhe në shëndetin, tek *Panakeia dhe duke thirrur dëshmitë e gjithë Perëndive që do zbatoj sipas fuqisë dhe gjykimit tim këtë betim dhe dakortësi. Të konsideroj mësuesin tim të artit mjekësor të barabartë me prindërit e mij dhe komunitetin e jetës time. Dhe kur të ketë nevojë për lekë të ndaj bashkë me Të të mijat. Të konsideroj familjen e tij vëllazërinë time dhe t’ju mësoj këtë art nëse duan ta mësojnë pa shpërblim mësimdhënie ose marrëveshje tjetër.
*Sipas Sokratit virtyti mësohet dhe përvehtësohet Të transmetoj rregullat e etikës, mësimdhënien verbale dhe të gjitha njohuritë e tjera mjekësore për djemtë e mij, tek djemtë e mësuesit tim dhe tek studentët e regjistruar që dhanë betimin mjekësor, por askujt tjetër. Do përdor terapinë për të ndihmuar pacientët sipas fuqisë dhe gjykimit tim, por kurrë nuk do dëmtoj ose të bëj padrejtësi. As do jap ilaç vdekjeprurës kujtdo që do ma kërkojë atë dhe as nuk do t’i bëj një sugjerim të tillë. Njgjashmërisht, nuk do i besoj një agjenti shtatzanie që shkakton abort. Do ruaj safi dhe të panjollosur edhe jetën time edhe artin tim.Nuk do përdor bisturin as tek ata që vuajnë nga litiazë, por do të përcjell këtë proçes tek specialistët e këtij arti. Në sa shtëpi që të shkoj, do hy që të ndihmoj pacientët dhe do abstenoj nga çdo lloj dëmi dhe rrënimi të qëllimshëm dhe kryesisht nga marrëdhëniet seksuale me burra dhe gra, të lirë dhe skllevër. Dhe çfarëdo që ndoshta do shoh ose dëgjoj gjatë periudhës së terapisë ose dhe përtej preokupimeve të mija profesionale në jetën time të përditshme, ato që nuk duhet të mësohen atje jashtë nuk do t’i njoftoj, duke konsideruar këto tema sekrete. Nëse e ruaj betimin dhe nuk e shkel, le të gëzoj gjithmonë respektin midis njerëzve për jetën dhe artin tim. Por nëse e shkel dhe nuk e mbaj betimin, le të pësoj të kundërtat.
*Apollon një nga dymbëdhjetë Perënditë e Olimpit. *Asklipio eshte Perëndia e Mjekësisë *Panakei pretendohet se është vajza e Asklipio, e gërshetuar me konceptin e kurës (ose terapisë bimore) mbi çdo sëmundje.
Hipokrati eshte i njohur ndërkombetarisht si Babai i mjekësisë klinike n[ Lasht[si, at[here kur mjek[t Grek[ hodh[n bazat e filozofis[ mjekësore 2500 vjet më parë, të teorisë, praktikës dhe etikës mjekësore. Filozofia e Hipokratit bazohet në simptomat klinike, nxjerr perfundime racionale, konkrete dhe është Ai që ndau mjekësinë nga fenomenet metafizike ose fetare. Jeta e Hipokratit (460−377 p.Krishtit)
Hipokrati lindi në ishullin Grek Ko në një familje mjekësh ku supozohet se e kishin prejardhjen nga Asklipio, Perëndia e Mjekësisë, shpjegime të pakta për te cilin jap në paragrafin më lart. Kontributi i tij në mjekësinë praktike karakterizohet nga rregullat e etikës dhe sjelljes, vëzhgimi i kujdeëshëm i simptomave klinike dhe gadishmëria për të dhënë shpjegime mbi shkaqet e sëmundjeve. Hipokrati ishte luftetar i paepur i këndvështrimit filozofik të filozofit Pitagorian Empedokli (493−433 p. Krishtit) që Natyra përbëhet nga katër elemente themelore: ujë, tokë, ajër dhe zjarr. Grupi i Pitagorës është i njohur si një grup që përbëhej nga filozofë të shkëlqyer që besonin se Natyra bujare është e ndërtuar hyjnishëm mbi bazën e ligjeve muzikore harmonike të përcaktuara matematikisht. Ata besonin në rimishërimin dhe se shpirtrat e njeriut kishin si destinacion tjetërsimin e tyre në yje të pavdekshëm eterike. O Pitagoras mbante mënd jetët e tij të mëparshme. Respektonin hierarkine dhe mbanin zotimin e heshtjes duke besuar se vetëm disa të përzgjedhur duhet të kenë qasje në njohuritë e shenjta.Besonin gjithashtu se Drejtësia duhet të frymëzojë gjithë njerëzimin ashtu sikurse ligji hyjnor qeveris të gjitha fenomenet natyrore.
Hipokrati, në analogji me teorinë e katër elementëve të natyrës besonte se trupi i njeriut përbëhet nga katër lënjgje (biliare e zezë, biliare e verdhë, gëlbazë dhe gjak) dhe nga katër situata cilësore (i ftohtë, i nxehtë, i thatë, i lagësht). Si rezultat, në një trup të shëndetshëm lëngjet dhe cilësitë janë në harmoni të përsosur. Në rastin e sëmundjeve mjeku duhet të zbulojë ku është krijuar ky disekujlibër i lënjgjeve, të lehtësojë fuqinë shëruese të Natyrës dashamirëse duke shkaktuar hemoragji, vjellje, laksativëve ose dhe me ndërhyrje kirurgjikale. Në përputhje me Hipokratin, mjeku duhet të vizitojë pacientin, të përqeëndrohet vëmëndshëm në simptomat e sëmundjes, të konkludojë në diagnozë dhe të p[rparojë në terapi. Si konkluzion, o Hipokratis themeloi bazat e klinikës mjekësore siç aplikohen deri në ditët tona. Ai krijoi termat mjekësore themeltare si: siptoma, diagnozë, terapi, trauma dhe sipsemi (kalbëzim) të cilat përdoren pikërisht kështu ndërkombëtarisht edhe sot. Po ashtu përshkruajti një sërë sëmundjesh si diabeti, gastriti, enteriti, artriti, kanceri, eklampsia, koma, paraliza, mania, paniku, histeri, epilepsi dhe shumë te tjera. Epilepsia konsiderohej sëmundje “e shenjtë” ç’ka dhe une si Anila, në këtë epokë!!! atë besoj pasi pata 2 raste njerëzish dhe një të maçokut tim Çipolino. Kur Veterineri më tha që macoku im ka “epilepsy” “ u qetësova” dhe besova se do rrojë gjatë dhe se kjo sëmundje ka arsye të thella tek kush shfaqet!!! Nuk e analizoj dot më se Mjekët të mbytin por përvojën time me këto raste mjekëve ja’u kam lënë si përvojë me shumë vlerë!
Hipkrati thoshte: “”Epilepsia nuk është semundje më e shenjtë se te tjerat. Njerëzit e emërojnë kështu sepse nuk e kuptojnë atë. Por nëse të gjitha ato që nuk kuptojmë duhet t’i emërojmë “ të shenjta”, atëhere gjërat e shenjta do ishin të pafundme”. Hipokrati ishte ftuar të vizitonte Ilirinë. Ka shumë përmëndje që Hipokrati ishte ftuar nga Ilirët dhe Persianët për të kuruar të sëmurët me Murtajë por preferoi të luftojë epideminë në Greqi dhe posaçerisht në Thessali. Ishte e njëjta plagë që ishte shfaqur në Luftës Peloponeziane (429-426 para Krishtit) në Athinë duke dërmuar ¼ e popullsisë, duke përfshirë edhe udhëheqësin harizmatik Perikli. Kjo epidemi ishte ndoshta një ethe tifoide, siç kanë treguar studimet e fundit të biologjisë molekulare. Interesant është fakti që ethet tifoide ishin të njohura nga Hpokrati sepse kishte përshkruar me hollësi simptomat e kësaj sëmundje duke e emëruar “tifo” që në Greqisht do të thotë “stuhi” për shkak të karakterit rrëmbyes të kësaj sëmundjeje. Ka shumë dëshmi të mëvonshme që pozicionojnë Hipokratin në Athinë duke shpjeguar përpjekjet e tij për të përkufizuar epideminë duke pastruar ajrin me zjarr. Hipokrati dhe dishepujt e tij kanë shkruan shumë libra të përfshira në Koleksionin e famshëm Hippokrat (Corpus), një sëri tekstesh mjekësore teorike dhe praktike. Hipokrati vdiq në moshë të madhe dhe u varros nga djemtë e tij që ishin gjithashtu mjekë, diku afër qytetit Larisa. Trashigimia e tij shpirtërore është e vetmja mbizotëruese edhe pas 2500 vjetësh. Mjeku neoplatonik Galen në Pergamon në shekullin II (p. Krishtit), më pas ata të Krishtere, mjekët mesjetarë myslimanë, doreshkrime të perandorisë Romake lindore e njohin Hipokratin si Mjeku i Shënjtë i Krishterë i Ko. Hipokrati kishte thënë shumë shprehje magjike si “jeta e shkurtër udha e artit (udha e mjekësisë) e gjatë”. Teksti : “Arti i mjekësisë përbëhet nga tre komponentë:sëmundje, pacient dhe mjek. Mjeku është shërbetor i ketij arti dhe pacienti duhet ta trajtojë sëmundjen bashkë me mjekun. Në disa dorëshkrime shprehja e mësiperme na vjen si “mjeku është shërbëtori i natyrës ”. Betimi i Hipokratit dhe thëniet e tij frymëzojnë deri më sot mjekët dhe shkencëtaret e Mjekësisë. Teoria e Hipokratit mbi dietën dhe ushqimin “On Diet” (par. 2), “Ilaçi juaj u beftë ushqimi dhe ushqimi juaj u beftë ilaçi juaj”. Ai thotë se “ nëse do të përcaktohej me përpikëri absolute për secilin individ proporcioni i duhur i të ushqyerit dhe i ushtrimeve pa tepricë që duhet të bëntë një person do kishim zbuluar edhe shëndetin e njeriut”. Ai beson se asnjë dietë Nuk mund të jetë e njëjtë për të gjithë njerëzit që kanë të njëjtën peshë trupore. Pesha nuk është vënë në mënyrë të njëjtë nga persona të ndryshëm. Dikush pi shumë pije, dikush ha shumë dikush është i shëndoshë dhe duhet ta ndihmojmë të jetë i shëndetshëm me shëndoshësinë e tij. Ai jep këshilla për ushqimin sipas stinëve dhe përgatitja e trupit para ç’do stine. Në stinën e Dimrit na këshillon të hamë sa më shumë dhe të pimë sa më pak. Pija duhet të jetë verë e holluar dhe ushqimi duhet të jetë kryesisht bukë dhe gatime të pjekura. Në Pranverë na këshillon të pinë verë më të holluar dhe të hanë më pak ushqim duke zëvendësuar bukën e grurit me elb. Në Verë duhet të pimë verë dhetë hamë bukë elbi si dhe shumë ushqime të ziera për ta mbajtur trupin të freskët, me lagështi. Në Vjeshtë ushqimet duhet të ri-rriten me ato të thata dhe vera të hollohet për të përgatitur trupin për ardhjen e dimrit.Në lidhje me konstruktin e trupit, Hipokrati këshillon njerëzit e shëndoshë në pjesën më të madhe të vitit të ndjekin një dietë të thatë sepse trupi i tyre është i lagësht, ndërsa njerëzit që kanë trup me shuml dhjame të ndjekin një dietë të lagësht sepse trupi i tyre është i thatë. Të moshuarit gjithashtu ndjekin një dietë të thatë kryesisht sepse trupi i tyre është i lagësht dhe i qetë. Mbi dieten Hipokrati le testament këtë filoyofi: “”Unë mendoj se kushdo që do të shkruajë siç duhet për ushqimin e njeriut duhet para së gjithash ta njohë dhe dallojë natyrën njerëzore në përgjithësi, të jetë i vetëdijshëm për elementet nga të cilët njeriu është sintetizuar që në fillim. Nëse ai injoron përbërjen origjinale të jetës ai nuk do të jetë në gjëndje të kuptojë se çfarë shkaktojnë këta përbërës. Dikush duhet të dijë se si të zvogëlojë fuqinë që natyra u ka dhënë substancave të fuqishme dhe se si t’i shtojë energji të pafuqishme në përpunim, sipas rastit”. Prandaj, një projekt kaq i shkëlqyeshëm dietik si ai i Hipokratit na çon në përfundimin se një dietë është një përgjegjësi e madhe dhe nuk duhet të trajtohet rastësisht.
Ushqimi si metodë kuruese. Sipas Hipokratit nga njëra anë ushqimi mund te kurojë një sëmundje por nga ana tjetër mund të ndodhë që pa hulumtuar natyrën njerëzore të secilit individ, nevojat e tij ose të saj të brëndshme, të zakoneve dhe mënyrës së tij të jetesës ta dëmtojnë. Shpirti, trupi dhe ushqimi janë të lidhura në mënyrë të përsosur. *Shikoni fotografite e ushqimeve që rekomandohen për një shëndet të mirë me “ilac” ushqimin siç na mëson Hipokrati i vyer.
Në lashtësi njerëzit i përjetuan pandemitë si një ndëshkim të perëndive kundër mëkateve të tyre. Pandemitë në mitologjine Greke si dhe në Testamentin e Vjetër janë emëruar si ndëshkime të hyjnorëve ku qytetari të tëra janë shfarrosur nga perënditë sepse njerëzit janë fajtorë, të mosbindur ose shkelës të moralit (Thebes, Edipi i Tiranit).
Dënimi mund të kishte qënë për një individ, fajtor, por e pamundur teë ketë patur nga Perënditë një pakënaqesi kaq të tmerrshme karshi njerëzve saqë të dënonin me vdekje miliona njerëz. Kështu kur plasën pandemitë si lebra dhe murtaja, pothuajse në të gjitha shoqëritë primitive ose të lashta, mashtruesit dhe të këqinjtë që përfaqësuan elementët e prishjes së rendit dhe u diktuan si njerëz që mbase ishin të privuar nga hyjnitë e tyre për te jetuar me rezultat që ata nuk mund të ishin më anëtarë të komunitetit si gjithë të tjerët. Vërehet që i dënonin duke ju bere gërvishje, tattoo, rakitje të njgjshme me vulat që ju vinin në kofshë prostitutave që ushtronin këtë profesion në portet detare. Herë të tjera dënimi ishte kolektiv dhe masiv.
Ata izoloheshin, vriteshin, digjeshin dhe vdisnin në mënyrë tragjike pa ndihmë, ilaçe, mes njerëzve të panjohur. Shoqërite nuk thoshin as vendet ku i çonin të sëmuret. Popullsi të tëra besonin se pandemia ishte zemërimi i perëndive!!! Në epokën moderne çështja e sëmundjes është edhe më e rëndësishme. Në shekullin XIX dhe në fillim të viteve 20’ ishte kryesisht tuberkulozi dhe sifilizi, shkaqet dhe trajtimet e të cilave janë zbuluar shumë ngadalë. Pas tuberkulozit dhe sifilisit vijne sëmundjet psikiatrike, kanceri, SIDA dhe me së fundmi Koronavirusi. Pandemitë janë sëmundje që shpërthejnë në një popullsi dhe marrin formën e një mohimi të individit dhe të një lufte të vërtetë në shoqëritë që jetojmë. Instikti për të jetuar na bën agresive dhe të këqinj karshi njerëzve të semurë, cënon marrëdhëniet socio-ekonomike, bëhet një syndrome e keqe masive që vetëm me masa shumë shtrënguese nga shteti, urdhëruese, penalizime financiare, deri në diktatoriale nuk mund ta frenojnë.
Armiku jot është kushdo që është i sëmurë. Kjo “neveri-frikë” përhapet si panik në popull me rezultat shoqëritë të humbasin busullën orientuese për të shpëtuar sa më shumë njerëz ose për të ndihmuar të vdesin sa më njerëzishëm ata që e patën këtë fat të zi. Qëndrimi stoik karshi këtij fenomeni përkufizon dhe shoqëritë e vërteta Demokratike. Asnjë justifikim në emër të lekut Nuk mund të bëhet i pranueshëm për rastet e keqtrajtimit ose të abandonimit të njeriut të sëmurë rëndë. VDEKJA është një biletë e prerë me lindjen tonë dhe meqë të gjithë e kemi frikë vdekjen le te sillemi sa më me gjakftohtësi, me kulturë, me dije, me ngrohteësi, me dashuri dhe dhimbshuri me njerëzit tanë të sëmure siç do donim të gjithë ne të na silleshin në momentet e fundit të jetës tonë. Hipokrati thoshte se çdo sëmundje fillon së pari nga shpirti dhe përfundon në trup. Perpara se të vendosim se cilin trajtim duhet të japim për trupin duhet të shërojmë separi traumën e shpirtit. Vetëm në vitet e fundit mjekësia moderne ka filluar të studiojë dhe pranojë ndikimin e mendimeve në shëndetin tonë.
Eshtë vërtetuar tashmë se në varësi të llojit të mendimeve tona, trurin jonë bën bashkanjgjitje të ngjashme duke dërguar urdhërat përkatës në tru. Një person që është gjithmonë i pakënaqur ose depresiv trupi i tij është në mbrojtje të vazhdueshme dhe si rezultat ai sulmon qelizat e tij. Sëmundjet autoimune janë krijime të vetë trupit që përpiqet të luftojë mjerimin e vetvetes. Fëmijët janë gjithmonë shënjestra e lehtë për një prind problematik. Fëmijët janë gjithmonë të hapur dhe kanë besim të plotë tek prindi me rezultat ai të shkarkojë të gjitha problemet e tij psikologjike tek femija, pasiguritë dhe mjerimin e tij duke i shkaktuar femijës dëm tragjik psikologjik.
“Fajtori” tjetër i madh është stresi i cili ndikon negativisht tek ne duke shkaktuar sekrecion të tepruar të kortizolit në tru me rezultat të ndjejmë pasiguri te vetja, frikë se asgjë nuk do të shkojë mire. “Ligji i Murphy” është ligji vetëshkatërrues që ne i imponojmë vetes. Shkaku i sëmundjes mund të jetë një tronditje emocionale shumë e fortë ose një ndjenjë shumë negative dhe në këto raste sëmundja është menjëherë e dukshme. Populli thotë për këto raste :” e hëngri meraku…”. Vetëm ne mund të pezullojmë semundjen që i krijuam trupit. Ç’do njeri q[ vendos të shërohet e arrin, nuk janë mbinjerëzorë këta njerëz, jetojnë mes nesh. Bota ka ndryshuar dhe që të arrijë qëllimin e ri të saj që është një shoqëri pa sëmundje dhe që rron shumë gjatë, nuk mund të ndjekim më taktika të tipit dëgjova simptomat dhe i jap pacientit ilaçe.
Shënim. Guxoj të zbërthej tekste të lashtësisë Greke, mesazhe të asaj epoke njerëzore që sot na vlejnë më shumë se kurrë. E quaj detyrë dhe kënaqësi të pasuroj gjuhen time Amtare Shqipe me shkrime të tilla. Filozofia është Shkenca e Mendimit e cila na jep dritë në tru dhe në shpirt dhe të gjitha mënyrat me të mira si të jetojmë bukur, qetë, të lumtur, si të zgjidhim hallet me durim dhe besim te vetja, si të ëndërrojmë me gjithë fuqinë e shpirtit dhe si te jemi njerëz me vlerë në shoqeri. Filozofia të bën njeri që kërkon thellë vetes dhe kurrë një konkurues qesharak që kërkon vërtetësi të jashtme dhe levdata të bujshme. Kur ben diçka që ka vlerë të gjithe e kuptojnë.
Këtë shkrim e përgatita posaçërisht për miqtë e mij të paktë dhe të dashur, sepse duket që une jam e mbyllur dhe kam vetëm FB, pasi lexova 1 javë rresht. Insistoj në idenë time se jemi ajo që mendojmë, ajo që duam, ajo që ëndërrojmë, jemi ai shpirt që mbarsim. Edhe kur jemi të bukur se kemi shpirt të tillë jemi. Ca më korrigjojnë që shkruaj gjatë. Keto shkrime nuk janë si supë me zarzavate që haen shpejt se mos ftohen, e di. Por unë nuk detyroj askënd të më lexojë.
E dyta është mirë ta ketë të kompletuar historikun e një Personaliteti, une ja dhurova, nuk paguhem për këtë. Ëndrra iime shkrimore: Përkthimi dhe Përshtatja Filozofike e të gjithë Filozofëve të Lashtësisë Greke në gjuhën tonë të bukur Shqipe. Pse?-Sepse mes këtyre udhëtimeve në thellësi të kohës do gjejmë edhe gjurmët tona, gjurmë Iliriane ashtu sikurse në këtë shkrim ku Iliret ftuan Hipokratin. Jemi fqinjë me një popull me kaq lashtësi dhe duhet të hulumtojmë si udhëtuam historikisht sëbashku me ta. Sekreti i këtyre gjetjeve është lexoj, lexoj shumë, gjej gjurmë të bashkëkombësve te mij dhe rendis faktet. Vullneti dhe dëshira për vepra që NUK paguhesh është dashuri, pasion… them unë…❤️NilaR
Ndërsa koronavirusi po godet globit, servilët dhe lobistët e Shtëpisë së Bardhë po i rikthehen ish-Jugosllavisë dhe po rihapin plagët e vjetra.
Nga Casey Michel
Ndërsa lufton për të menaxhuar krizën e koronavirusit, Shtëpia e Bardhë ka filluar të përqendrohet për fitore politike që mund të forcojnë shanset e rizgjedhjes së Presidentit Trump. Ajo ka hedhur sytë në një cep të botës nga nuk ka arritur në asnjë lajm në mediat amerikane që prej dy dekadash – e cila, nëse Trump arrin të realizojë idenë e tij, mund të përfundojë në atë lloj gjakderdhje nacionaliste e cila përcaktoi rajonin në vitet 1990.
Në fillim të këtij muaji, Presidenti serb Aleksandar Vuçiç – një ish-ministër ultranacionalist i propagandës në regjimin e Slobodan Milošević vizitoi Uashington-in, ku ai shkëmbeu dorën i gëzuar me disa nga figurat kryesore më të dyshimta në orbitën e Trump. Postimi në Instagram i Vuçicit tregoi takimin e të fortit serb me Richard Grenell, diplomati që vepron si drejtori i inteligjencës kombëtare të Trump, ambasadori në Gjermani dhe i dërguari zyrtar për dialogun Serbi-Kosovë. Po ashtu i pranishëm për të pritur Vuçic ishte edhe dhëndri i Trump Jared Kushner, portofoli qeveritar i të cilit shkon nga planifikimi i Lindjes së Mesme deri në kufirin SHBA-Meksikë, pavarësisht nga fakti se zyrtarët qeveritarë e konsideruan Kushner një rrezik për sigurinë.
Postimi i fotografisë së Vucic-it tregon se ai po zgërdhehet me vështirësi në kamer, duke u ngjitur mbi Grenell, Kushner dhe këshilltarin e sigurisë kombëtare Robert O’Brien. Pas takimit të tyre, Vuçic pretendoi se Grenell – dhe, si rrjedhojë, Shtetet e Bashkuara – kishin mbështetur fushatën e tij të presionit serb kundër Kosovës fqinje, të cilën qeveria e Beogradit akoma e trajton si një provincë serbe të ndarë dhe jo si një shtet-komb si vetja.
Një luftë tregtare filloi midis tyre në nëntor 2018, kur qeveria kosovare vendosi një tarifë 100 përqind për të gjitha importet serbe. Por mosmarrëveshjet tregtare janë vetëm manifestimi i fundit i një mosmarrëveshje të përgjakshme, dekada të tëra mes Serbisë dhe Kosovës, e cila shpalli pavarësinë e saj në vitin 2008. Kosova njihet nga SH.B.A. dhe dhjetëra vende të tjera të botës, por Serbia ka tentuar ta rrëzojë shtet-kombin e ri, duke sulmuar ëndrrat e saj për vetëvendosje. Për vite të tëra, përpjekja e Beogradit dukej kryesisht si donkishoteske: Që nga Luftërat në Ballkan të viteve 1990, administratat e njëpasnjëshme Amerikane kanë mbështetur sovranitetin e Kosovës dhe kanë mbështetur retorikën e tyre me mënyrat amerikane ushtarake. Në vitin 1999, statusi i Kosovës gati-gati nxiti konfliktin e parë të pushtetit të ashpër pas Luftës së Ftohtë midis SH.B.A. dhe Rusisë, i cili vazhdon ta shohë Serbinë si një aleat të ngushtë. Forcat ushtarake amerikane kanë mbetur të stacionuara në Kosovë që nga atëherë, si pjesë e një force më të gjerë paqeruajtëse të drejtuar nga NATO. Kjo mbështetje amerikane për pavarësinë e Kosovës ka mbetur prej kohësh një mbështetje bipartizane. Kjo mund të ndryshojë e gjitha tani: Konsensusi republikan që po zhvillohet duket se Kosova është më vete – dhe e zënë në grep për të gjithë ndihmën që SHBA i ka dhënë asaj që nga ditët e Milošević. “Pozicioni ynë është mjaft i qartë: tarifat duhet të tërhiqen plotësisht,” postoi në Twitter Grenell pasi priti Vuçicin në Shtëpinë e Bardhë, duke shtuar se Kosova ishte “duke bërë një gabim serioz” në mos heqjen e njëanshme të tarifave. Aleatët e administratës morën topin e Grenell dhe vrapuan me të. “Për më shumë se dy dekada, forcat amerikane kanë ndihmuar në ruajtjen e paqes midis Kosovës dhe Serbisë. Tani, me progresin historik në horizont, Kosova duhet të bëjë pjesën e vet dhe të shfuqizojë të gjitha tarifat e vendosura ndaj Serbisë, ”njoftoi Senatori i Xhorxhias David Perdue në Twitter, menjëherë pas vizitës së Vuçicit në Uashington. “Nëse Kosova nuk është plotësisht e përkushtuar për paqen, atëherë SH.B.A. duhet të rishqyrtojë praninë e saj atje.” Të nesërmen në mëngjes, Donald Trump i Riu. – në komentin e parë që ai, ose ndoshta cilido djal presidencial, ka lëshuar ndonjëherë në Kosovë — e ka rikthyer mesazhin e Perdue me një të tijin. “Ka 650 trupa amerikane në Kosovë”, shkroi Trump Junior. për forcën paqeruajtëse të gjatë. “Koha për t’i sjellë ata në shtëpi.” Pse Trump Junior papritmas u ndje i guximshëm këtë muaj për ti shpalosur botës mendimet e tij për sigurinë në Ballkan? Më e rëndësishmja, pse administrata Trump po dërgon sinjale se roli i Amerikës si garant i pavarësisë së Kosovës papritmas do lihet i lirë? Një nga përgjigjet e qarta mbi llojin e kënetës Trump u zotua të thajë – por që, nën këtë president ndër më të korruptuarit, në fakt ka përmbytur Washingtonin. “Ne kemi parë përkeqësimin shumë alarmues në cilësinë e politikës së jashtme amerikane, dhe shqetësimet shumë të qarta se është personalizuar thellësisht nga familja Trump, e cila me të vërtetë në një mënyrë të madhe është bërë një makinë me pagesë”, tha Jasmin Mujanović , një asistent profesor i shkencave politike në Universitetin Elon dhe autor i një libri të fundit që shqyrton dinamikën politike në Ballkanin Perëndimor. “Nga këndvështrimi ballkanik, kishte një numër aktorësh politikë në rajon që ishin vërtet të ngazëllyer nga zgjedhjet e Trump – mbase askush më shumë sesa Beogradi dhe aleatët e tij.” Në të vërtetë, pak grupe kanë shpallur veten të afërta me makinën e lobimit të Trump gjatë dy viteve të fundit si Serbia dhe aleatët e saj. Në vitin 2018, ish-menaxheri i fushatës së Trump, Corey Lewandowski papritur u shfaq në Beograd, ku raportohet se ai u përpoq të krijojë lidhje lobuese me Vucic – një lider antidemokratik, i cili ka çimentuar rolin e tij si autokrat i Serbisë për vitet në vazhdim. Sipas axhendës për takimin e Lewandowski në Beograd, atij i është bashkuar edhe një ish-ndihmës i Trump, George Gigicos. (Firma e lobimit e lidhur me Lewandowski, Turnberry Solutions LLC, e cila ndau me lehtësi emrin e saj me një nga kurset e golfit skocez të Trump.) Gjithashtu në vitin 2018, separatistët pro-serbë në Republika Srpska, një rajon etnik me shumicë serbe në Bosnjë dhe Hercegovinë, mblodhën ca zyrtarë të fushatës Trump për të ndihmuar në përpjekjet për të shijuar vendin dhe për të shkelur Serbinë siç duhet. Nuk kishte rëndësi që zyrtarë të shumtë të Republikës Srpska tashmë ishin sanksionuar nga Sh.B.A për korrupsion dhe përpjekje për të copëtuar shtetin boshnjak. Një nga ata ish-operativët e fushatës Trump i kthyer në lobist, Mike Rubino, madje përfundoi në rrethin e pagave vitin e kaluar, pasi Shtëpia e Bardhë e mori atë të punësuar në Departamentin e Shëndetit dhe Shërbimeve Njerëzore. (Ai u largua katër muaj më vonë, duke akuzuar shefin e tij se ishte një “kurrë Trump-ist”; tetorin e kaluar, lajmi u shpërtheu se Rubino kishte marrë pjesë në një drekë pranverore me përfaqësuesit e Presidentit ukrainas Volodymyr Zelenskiy në Hotelin Trump International në Uashington, pak para telefonatës midis Trump dhe Zelenskiy që shkaktoi një proces shkarkimi për Presidentin.) Kontaktet e lobimit gjithashtu ndihmojnë për të kuptuar emërimin e Grenell tetorin e kaluar si i dërguari zyrtar i SHBA për marrëdhëniet serbo-kosovare. Megjithëse ai kishte qenë ambasadori amerikan në Gjermani për më shumë se një vit, Grenell nuk kishte përvojë në Ballkan para se Trump t’i jepte kapelen e dytë për të veshur. Sidoqoftë, Grenell ka një përvojë të konsiderueshme në krijimin e diversionit për shndërrimin e figurave politike post-sovjetike shumë të korruptuara për audiencën amerikane – aq sa ai mund të ketë shkelur Aktin e Regjistrimit të Agjentëve të Huaj të Departamentit të Drejtësisë, ndërsa vepronte si një agjent i huaj i paregjistruar. E gjithë kjo – lidhjet e lobimit, kënaqësia e shkëmbimit të duarve, qasja e lehtë për të gjitha gjërat Trump-iste — ka bërë që SH.B.A. të fillojë papritmas të anohet mbi Kosovën, dhe veçanërisht mbi kryeministrin kosovar Albin Kurti, për të bërë lëshime të njëanshme për Beogradin. Besnikëria e re ndaj Serbisë, siç shkruante një analist rajonal, është “një lajm shumë, shumë, shumë i keq”. Ajo është gjithashtu, siç vuri në dukje Edward P. Joseph në Foreign Policy, një “veprim i paprecendentë kundër ndoshta vendit më pro-SH.B.A. në botë.” Dhe nëse Kurti nuk i përmbahet dëshirave serbe, siç sugjeroi Trump Junior., SH.B.A.-të mund të tërheqin plotësisht aksionet — dhe të lejojë që Vuçiq të jetë shumë më i lirë të bëjë sikurse dëshiron në Ballkan, vetëm dy dekada pasi Milošević ilustroi se çfarë dëmesh sjellin flakët e nacionalizmit kur ato ndizen.
Gatishmëria e administratës Trump për t’I mbajtur ison Vuçicit ndihmohet gjithashtu së bashku me dëshirën e qartë të Shtëpisë së Bardhë për një fitore të politikës së jashtme, pa marrë parasysh koston. “Dobia e arritjes së një marrëveshje për Kosovën është se jo shumë amerikanë dinë shumë për Kosovën, dhe nuk ka qenë në radarët e askujt për shumë kohë, kështu që ajo siguron të gjitha llojet e sajesave dhe diversioneve nga Shtëpia e Bardhë,” Tha Mujanović. Përfundimi i një vendosjeje të gjatë ushtarake jashtë shtetit, nëse është relativisht e vogël, dhe shpallja e përfituesve më të dobët të sigurisë amerikane, tani duhet të kujdesen për veten e tyre: Sigurisht që mund të rrotullohej, sado miopike, si një fitore për narracionin mitik “Donald pëllumbi”. “Në thelb, Shtëpia e Bardhë e Trump thjesht beson se do të jetë një fitore e politikës së jashtme, kështu që mund të rrisë besueshmërinë e saj si një aktor i politikës së jashtme,” shtoi Mujanović.
Kjo është një libër me lojra që e kemi parë më parë. Ashtu si në Siri dhe Ukrainë, cilado që të jenë arsyet, Trump ka kohë që është shtyrë në këndvështrimin rus, dhe ka dashur ta lërë Moskën të marrë përgjegjësi dhe jo ta sfidojë atë me praninë ose operacionet e SHBA. Në dhënien e Vuçiqit, i cili mbetet komod me Presidentin rus Vladimir Putin, një hapësirë të gjerë – dhe në bërjen e një syri qorr ndaj përpjekjeve të forcave pro-ruse në rajon — Trump vazhdon një trend që kërcënon interesat e SHBA diku tjetër, edhe pse ai pretendon se po mbron stabilitetin në të gjithë botën.
Dhe kjo, thonë ekspertët, është një lojë e dobët katastrofike në ngërçin Kosovë-Serbi. Forca amerikane në Kosovë “është spiranca e vetme e stabilitetit në rajon”, tha në Gjenerali i dalë në pension Ben Hodges, i cili komandoi Ushtrinë amerikane në Evropë nga viti 2014 deri në 2017, I cili postoi në Twitter në përgjigje të kërcënimit të tërheqjes që bëri Trump Junior. “Tërheqja e tyre tani, përpara se të zbatohen marrëveshjet, do të ishte sikur të tërhiqnit të gjithë ushtarët e rinj në mes të një rikthimi në tremujorin e 4, pak para se të merrni drejtimin.”
Marrëveshjet që do të duhej të zbatoheshin përfshijnë mosmarrëveshje mbi tokën serbo-kosovare, një shkëndijë që gati sigurisht do të ndizte një siguresë shumë më të madhe – një që rajoni, vetëm një gjeneratë e kaluar nga rënia e Jugosllavisë, nuk mund ta përballojë.
Cdo ndarje “rrezikon shkëmbimin e detyruar të popullsisë dhe madje edhe dhunën”, shkroi në fillim të këtij muaji Shaun Byrnes, një ish-diplomat amerikan që shërbeu në Kosovë në kulmin e fushatës irredentiste të Milošević.
“Më keq, ajo mund të ringjallë ëndrrat e nacionalistëve radikalë diku tjetër në Ballkan.” Ata nacionalistë radikalë tashmë e shohin administratën e Trumpit si një aleat në ëndrrën e tyre për të ribërë kufijtë e pas Luftës së Ftohtë, dhe familja e Trump duket se është e lumtur tia plotësojë këtë – pa marrë parasysh koston për njerëzit e gadishullit Ballkanik apo trashëgiminë e Amerikës.
AL in Sweden. 