Dje Gjykata e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar së bashku me prokurorët e SPAK shënuan “suksesin” e parë të madh duke dënuar nje qytetar me 120 orë shërbim për komunitetin se kishte tentuar t’i jepte 1 mijë lekë një polici që e kapi në shkelje të ligjit, duke i dhënë makinës.
Po dje është mbushur një vit nga padia e bërë nga Presidenti i Republikës z. Ilir Meta ndaj ish kreut të KED, Ardian Dvorani për shpërdorim detyre dhe falsifikim të dokumentave shtetërore.
Të gjithë i kemi parë dhe jemi njohur me aktet skandaloze te ish kreut të KED për të rrëmbyer anëtarët e Gjykatës Kushtetuese për llogari të Rilindjes.
Tashmë pas nje viti ende asnjë veprim nga SPAK. Nuk e kuptoj çfarë ka kjo çështje kaq të vështirë për t’u zgjidhur. Faktet janë aty edhe bëjnë “muuuu” për çdo jurist qoftë edhe për një student të vitit të dytë në juridik. Falsifikimi i dokumentave dhe shpërdorimi i detyrës janë të qarta, ndërsa Dvorani vazhdon të jetë anëtari i trupës së Gjyqësorit në Shqipëri dhe vazhdon të marrë rrogën nga taksapaguesit shqiptarë.
Jo vetëm kaq, por edhe Komisioni i Venecias në Opinionin Final të qershorit 2020 për emërimin e anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese, evidentoi qartë se, përgjegjësi kryesor i përplasjes dhe incidentit të rëndë procedurial midis Kuvendit dhe Presidentit, ishte Ardian Dvorani ish-Kryetari i KED me veprimet e tij antikushtetuese dhe antiligjore. Po ashtu nuk ka asnjë të dhënë ku janë hetimet me padinë tjetër të bërë, në datë 24 shkurt të këtij viti, nga Presidenti i Republikës ndaj funksionarëve të Ministrisë së drejtësisë edhe ministres znj. Etilda Gjoni, ndaj akuzave që janë:
“Shpërdorimit të Detyrës”, parashikuar nga neni 248 i Kodit Penal; “Ushtrimit të ndikimit të paligjshëm ndaj personave që ushtrojnë funksione publike”, parashikuar nga neni 245/1 i Kodit Penal; “Falsifikimit të dokumenteve”, parashikuar nga neni 186 i Kodit Penal; “Përvetësimit të titullit apo të detyrës shtetërore”, parashikuar nga neni 246 i Kodit Penal.
Puçi kushtetues për rrëmbimin e anëtarëve të Gjykatës ende ka ngelur i pa hetuar. Gjykata Kushtetuese ende e paplotësuar, ndërsa në fuqi janë mbi 30 ligje antikushtetuese, që i rëndojnë shqiptarëve shumë më shumë se vetë pandemia. Këto ligje për ekoominë shqiptare, tregun e lirë, barazinë në treg janë shumë më të dëmshme se vetë virusi Covid 19. Prona e shqiptarëve është e rrezikuar pikërisht nga këto ligje antikushtetuese. Të drejtat e tyre janë të cunguara dhe në rrezik nga këto ligjet antikushtetuese.
Autorët e puçit kushtetues vazhdojnë shëtisin të lirë me “kal”.
Me mohimin e genocidit serb ndaj shqiptarëve në Kosovë, Edvin Kristaq Rama mohoi njërën nga barbaritë më mizore të Evropës gjatë dy shekujve të fundit dhe këtë e bën vetëm njeriu që nuk ka ndjenja dhe ndërgjegje njerëzore ose që urrejtja ndaj kombit shqiptar i ka paralizuar të gjitha fakultetet mendore.
Narko-parlamenti i Edvinit njëlloj si Duma e Putinit dhe parlamenti i Dodikut, mohon genocidin serb në Kosovë!
Pas firmosjes me padronin e tij Vuçiç të marrëveshjes me Serbinë, ditën e gjyqit në Hagë të ish-udhëheqësve të UÇK dhe të Kosovës dhe heshtjes si fija e barit ndaj kërcënimit të Kosovës me luftë nga ky i fundit, argati i Beogradit në Tiranë, Edvin Kristaq Rama, urdhëroi javën që kaloi heqjen – para votimit në parlament – nga rezoluta në mbështetje të UÇK dhe luftës së saj, të frazës në të cilën përmendej dhe dënohej genocidi serb në Kosovë.
Me këtë akt antikombëtar, Edvin Rama rreshton haptas veten në radhën e armiqve më të egër dhe më albanofobë, më racistë të kombit shqiptar.
Me këtë akt, Zografi Bis mohoi me narko-parlamentin dhe narko-partinë e tij, me urdhër të padronit të vet Vuçiç, de juro dhe de fakto, genocidin serb ndaj kombit shqiptar në Kosovë.
Kështu, sipas Edvin Ramës, Partisë Socialiste të Shqipërisë dhe narko-parlamentit të tyre, në Kosovë nuk ka pasur genocid serb ndaj shqiptarëve.
Ky është shërbimi më i madh që Tirana zyrtare i bën Beogradit dhe argati i Tiranës i bën padronit të tij Vuçiç.
Pas kësaj rezolute të Edvin Ramës, Beogradi do t’ju thotë të tjerëve se genocidi serb ndaj shqiptarëve të Kosovës është thjesht një mit i tyre, të cilin nuk e pranon as Shqipëria.
Një votim të tillë armiqësor ndaj Kosovës dhe kombit shqiptar, përveç Beogradit, mund ta bënin vetëm Duma e Putinit dhe parlamenti i Republika Serbska të Dodik dhe askush tjetër.
Ky akt i urrejtjes primitive të Edvin Kristaq Zografit ndaj kombit shqiptar kaloi në tërësi krejt pa u shënuar nga mediat në Shqipëri dhe në Kosovë dhe përveç një reagimi të përfaqësuesit të Vetvendosjes në Tiranë, nuk pati reagime të tjera.
Me mohimin e genocidit serb ndaj shqiptarëve në Kosovë, Edvin Kristaq Rama mohoi njërën nga barbaritë më mizore të Evropës gjatë dy shekujve të fundit dhe këtë e bën vetëm njeriu që nuk ka ndjenja dhe ndërgjegje njerëzore ose që urrejtja ndaj kombit shqiptar i ka paralizuar të gjitha fakultetet mendore.
Genocidi serb ndaj shqiptarëve në Kosovë është genocidi me i vjetër, më i egër, më i gjatë pas atij kunder hebrejve ne historine e Europes. Ai zë fill në fillimin e viteve 1800 dhe kulmon pas marrëveshjes së Shën Stefanit dhe Kongresit të Berlinit dhe më pas përsëritet në përmasa edhe më tragjike me barbaritë serbe ndaj shqiptarëve në luftërat ballkanike.
Ky genocid vazhdoi me egërsi të paparë gjatë dhe fill pas Luftës së Dytë Botërore, por dhe në dekadën e fundit të shekullit që kaloi, si genocidi i fundit në Evropë.
Ai në tërësinë e tij është i shënuar si njera nga mizoritë më të mëdha në historinë e botës.
Me mohimin e genocidit serb në Kosovë, Edvin Kristaq Rama shkelmon mbi gjakun jetën e të paktën të rreth 1 milion shqiptarëve, fëmijë, të rinj, gra, të moshuar, burra që u vranë, u masakruan, u dogjën, u spastruan nga vatrat e tyre nga serbët barbarë në 142 vitet e fundit vetëm e vetëm se ishin shqiptarë.
Historia e genocidit serb ndaj shqiptareve, qe mohoi Zografi bis ne narkoparlamentin e tij, nje nje akt flagrant i urrejtjes ndaj kombit shqiptar, eshte i dokumentuar ne dhjetra e dhjetra vepra historike te autoreve me serioz te kohes, austriake, angleze, gjermane, amerikane, hungarez, shqiptare, nordik por edhe rus dhe serb.
Genocidi serb kunder shqiptareve te Kosoves, te cilin e mohoi ne nje akt makaber e çnjerezor Edvin Kristaq Zografi eshte i vertetuar shkencerisht dhe perfundimisht edhe nga Komisioni Nderkombetar per Hetimin e Shkaqeve dhe Pasojave te luftrave Ballkanike
dhe hetime te tjera nderkombetare.
Ai eshte i pasqyruar ne qindra e mijra artikuj raportazhe, deshmi ne shtypin kryesor te kohes.
Genocidi serb kunder shqiptareve te Kosoves i dekades se fundit te shekullit qe kaloi, te cilin ne nje akt te tradhetise se larte kombetare e mohoi Edvin Kristaq Zografi me narkoparlamenin e tij, eshte i gdhendur ne memorien e kohes ne qindra e mijra denoncime e fjalime te personaliteteve politike te huaja dhe shqiptare, qindra e mijra artikuj dhe dokumenta te publikuara ne mediat e shkruara dhe elektronike me te medha te kohes, ne debate dhe rezoluta te institucioneve me serioze nderkombetare te OKB, Kongresit te SHBA, Parlamentit Europian etj
Te votosh ne parlamentin shqiptar rezolute per mbeshtetjen e UÇK duke refuzuar me urdher te Beogradit te njohesh genocidin serb ne Kosove do te thote te perdoresh luften e UÇK, sakrificat dhe te renet e saj per te çliruar Beogradin nga barra e krimeve te tmerrshme qe ka kryee edhe 20 vite me pare.
Me kete akt antikombetar monstruoz, argati i Beogradit mohon dhe perdhos vrasjen, masakrimin dhe zhdukjen e 13 mije femijve, grave, burrave, te moshuarve dhe debimin me dhune nga vatrat e tyre te mbi 800000 mije qytetareve dhe djegien e shkaterrimin e mbi 127 mije shtepive ne Kosove.
Ky mohim eshte gjithashtu nje perdhosje e madhe e luftes se UÇK, te reneve te saj kunder ketij genocidi.
Duke perfunduar, denoj me forcen me te madhe aktin e mohimit te genocidit serb ndaj shqiptareve te Kosoves si nje akt antikombetar, antinjerezor te Edvin Kristaq Rames dhe e garantoj kete armik te eger te qenirs shqiptare se shume shpejt do marre pergjigjen qe çdo komb i qytetaruar u rezervon tradhtareve te tij.
Liria në rrezik: mbledhje fondesh për luftëtarët e demokracisë në Bjellorusi!
26 vjet me Lukashenkon janë shumë – tani njerëzit e Bjellorusisë kanë nevojë për solidaritetin tonë në luftën e tyre për liri! Situata për demokracinë në Bjellorusi është serioze.
Alexander Lukashenko është në pushtet në vend që nga viti 1994. Ai është thirrur nga shumë që të jetë diktatori i fundit i Evropës.
Në zgjedhjet e manipuluara, Lukashenko mori përsëri fitoren me 80% të votave.
Pas shpalljes së rezultateve të zgjedhjeve, mijëra protestues dolën në rrugët e Minskut për protesta paqësore. Ata janë trajtuar nga policia me dhunë, gaz lotsjellës dhe arrestime.
Koha e Lukashenkos në pushtet duhet të marrë fund. Të drejtat e njeriut duhet të respektohen. Dhuna duhet të marrë fund. Së bashku me partnerët tanë në Bjellorusi, ne po luftojmë për demokraci dhe liri në Palme Center.
Sa zgjedhje të lira dhe demokratike keni votuar? Shtojini ato dhe dhuroni 10 korona për çdo zgjedhje, ose jepni 100 korona për luftën për liri. Për Bjellorusët, kjo është ende një përpjekje që po kundërvihet me dhunë dhe shtypje. JU mund të ndihmoni në ndryshimin!
Qendra Palme mbështet forca progresive dhe demokratike si në politikë ashtu edhe në shoqërinë civile në Bjellorusi. Me ndihmën e mbështetjes suaj, ata mund të vazhdojnë luftën e tyre për një Bjellorusi të lirë.
Swisha mbështetjen tuaj në 123 240 60 72 – shënoni dhuratën me “Belarus”. Plusgiro: 570-2
Në mbrëmje, një hije nate i pirë, i thërriste ish shefit të vet…
O shef, unë spiuni, o spiuni, ti spiuni…
E dëgjova, ktheva kokën dhe i pashë të dy.
I pashë dhe qesha me vete.
Të dy i njihja, njëri ish operativ kur unë isha në polici…dhe tjetri, një ish i “thekur” për demokracinë…
Hijet e natës.
Sa shumë fytyrë zinj, dhe ish kasketa, nën emrin e demokratit u futën mes nesh.
A thua ju dhimte shpirti për vëndin, kombin dhe demokracinë, dhe mezi e pritën të vinte, dita, apo ishte urdhër nga kazerma…
Kaluan vite dhe vite, aq sa edhe qeni më se njihte të zonë, jo më bashkpuntori ish shefin e tij, thamë se e harruan atë punë…
Por jo, ata se harruan kurrë, zanatin e “çirakut”, dhe shefat e tyre …
As ne dot smundëm që në fillim, tja u çirrnim maskën e tyre të ndyrë… Smundëm, sepse gabuam në besimin ndaj të ardhmes.
Ata u futën kudo. Hunda e tyre ku nuk hyri…
Erdhi 1997, dhe… Gjithshka, nga organizimet dhe takimet e fshehta, protestat, vjedhjet, shkatërrimet, djegiet, shkonin si pa dashur në llogari të…
Unë spiuni, o spiuni, ti spiuni, o shef…
Pogradeci ishte një si Vlora e tre gishtave, korça pak më ndryshe.
Muret blu, me shkrimet “vdekje komunizmit” “Liri Demokraci” “Rrofte Partia Demokratike dhe dr/Berisha” ata i tërbonte.
Mekati jone ishte që mbrojtem aq sa mundem institucionet e shtetit.
Shumë nga qëndrestarët u arrestuan dhe u keqtrjajuan në ato vite nga policia.
Unë personalisht u arrestova disa herë, duke provuar dhunë dhe birucat nga kriminele të maskuar.
Falë miqve të mij i kisha shpetuar herë, here, arrestimeve dhe plumbave te hijeve të natës, ata ishin kudo…
Njëherë jetën ma shpëtoj burrit i madh, ushtaraku fisnik, ish zv/mbrojtjes, z. Nazar Berberi, i cili më hapi dyert e shtëpisë gjatë ndjekjes 1998 nga hijet e natës…
Hera e fundit (viti 2000) sapo isha këthyer per disa ditë nga emigrimi, atë ditë qytetin e kish vizituar Mariza Lino, por rrugët qysh ne mengjes ishin mbushur me parrullat Liri Demokraci. Duke pire kafe ne mbrëmje tek lokali i nje themeluesi dhe militanti të PD, Artur Gjolla, dhjetra forca policie na rrethuan, (hijet e natës e kishin bere punen e tyre ) Pa asnje shkak u arrestova dhe qendrova plot 24 orë…
Një fugon plot me policë me maska, të drejtuar direkt nga shefi rendit Luan Manellari dhe ish operativi, shikasi më i poshter Festimi, që fatkeqësisht ishte drejtues dhe mbas 2005 në Korçë.
Urdhëri duhej i krimineleve drejtues duhej zbatuar. Sapo u futëm në polici dhjetra shkopinj gome pa ndalim drejt meje, duhet të ndërhynte Berti një inspektor policie për ti ndaluar maskat me uniformën e policisë.
Ata kishin gjithë informacionin për ne (dhuratë nga hijet e nates mes nesh, brenda nesh) dhe na ndiqnin këmba këmbës, jo si shqiptarë, jo si qëndrestarë, as dhe si kundërshtar politik, por si kriminelë…
Dhe kush ??? Kryebanditët e “komiteteve të shpëtimit” ata që i vunë zjarrin dhe dogjën institucionet dhe vëndin…
Por ne i kishim dyert e qytetareve hapur, shumë familje fisnike na hapen dyert gjate ndjekjeve nga bandat e armatosura me uniformen e shtetit. Si familja e Nazar Berberit, Engjell Sulstarova, Koço Kapia, Ali Idrizi, Muamet Kamberi në (euro korça) familja e Minelles babait të doktor Klajdit.
Hijet e natës.
E vështirë të dalësh nga ai batak…
Ndaj dhe hijet e natës, akoma dhe sot mbas 30 vitesh duke dhënë shpirt vazhdojnë avazin e vjetër…
Kjo që ndodh në Nagorno Karabakh dhe Armeni është ilustrimi më i mirë se çfarë do të ndodhte në Kosovë, me një të ashtuquajtur marrëveshje paqeje që imponohet për llogari të tretëve dhe për keqllogari të dikujt që ka probleme personale.
Situata e provokuar në Armeni duhet të shërbejë si një mësim historik i mirë për botën shqiptare që u përball në dy vitet e fundit me idenë e ndarjes së Kosovës.
🌑 Në Armeni njerëzit po djegin shtëpitë në zonat që do të kalojnë në kontrollin e Azerbajxhanit, ndërkohë që në vend kanë nisur protestat. Sado që marrëveshja u negociua nga Rusia me miratimin e dukshëm të Turqisë, është e qartë se pakënaqësia në Armeni ndaj kësaj që ndodhi do të reflektohet me zhvillime politike në të ardhmen.
Kjo pse marrëveshja që u negociua nga Lart nën presionin e zhvillimeve në terren është në thelb një armëpushim që nuk ka për t’u pranuar.
Kohëzgjatja e konfliktit ilustron më së mirë karakterin e konfliktit ku përzihet elementi etnik me atë territorial, ndërkohë që rreshtimet gjeopolitike janë një farë garancie, por jo garanci e plotë.
🌑 Le të imagjinojmë sesi një marrëveshje e tillë do të mund të zbatohej në Kosovën e tjetërsuar territorialisht, edhe pas një të ashtuquajturi referendum popullor.
🌑 Çështja e territorit është prioritare në vende si Ballkani apo Kaukazi dhe madje është e tillë edhe pse nuk asociohet me ndonjë burim eventual ekonomik.
🌑 Dalja e Kosovës nga suaza serbe ezauron një kërkesë të nacionalizmit shqiptar që ka qenë pjesë e axhendave politike të çdo qeverie në Tiranë dhe e çdo apeli të elitave intelektuale.
🌑 Kështu që cedimi në këtë kuadër do të rikrijonte një moment nacionalizmi që tanimë do të konsumonte energjie në vend të se të mobilizonte.
🌑 Për këtë arsye, kjo që ndodh në Nagorno Karabakh dhe Armeni është ilustrimi më i mirë se çfarë do të ndodhte me një të ashtuquajtur marrëveshje paqeje që imponohet për llogari të tretëve dhe për keqllogari të dikujt që ka probleme personale.
🌑 ka pasur informacione se shërbimi sekret shqiptar është përfshirë në vrasjen e Krasniqit, ndaj dhe duhet të hetohet Fatos Klosi, i cili ka drejtuar SHISH në atë periudhë.
Ish-Kryeministri Sali Berisha tha në një lidhje direkte me ABCnews, se Fatos Klosi, duhet të hetohet lidhur me vrasjen e Ahmet Krasniqit, ish-ministër i Mbrojtjes së Kosovës.
Berisha tha se ka pasur informacione se shërbimi sekret shqiptar është përfshirë në vrasjen e Krasniqit, ndaj dhe duhet të hetohet Fatos Klosi, i cili ka drejtuar SHISH në atë periudhë.
“Nuk kam pasur të dhëna se kush i ka kryer vrasjet e anëtarëve të LDK dhe FARK në Kosovë sepse po t´i kisha do t´i deklaroja.
Marrëdhëniet e mia me UÇK kanë qenë të shkëlqyera, kam pasur marrdhëniet më miqësore me Hashim Thaçin dhe të gjithë politikanët e Kosovës.
Vetëm njëherë kam kritikuar Albin Kurtin për ato veprimet në Kuvend sepse mendoja se nuk i shërbenin njohjeje të Kosovës”, tha Berisha.
Në RTV Dukagjini, ish- bashkëpunëtori i ngushtë i Ahmet Krasniqit ka dhënë emrin e personit për të cilin ai mendon se e di kush e vrau kolonelin Krasniqi.
Skënder Zogaj, ish-bashkëpunëtori i ngushtë i kolonelit Ahmet Krasniqi ka thënë se Fatos Klosi e di kush e vrau Ahmet Krasniqin.
“Fatos Klosi di gjithçka për këtë vrasje. Paraqitjet e tij të mëvonshme tregojnë që ai din gjithçka. S’ka mundësi të mos e dijë sepse të gjitha ngjarjet e mëdha që kanë ndodhur në të gjitha shërbimet e Shqipërisë ai i ka ditur”, tha Zogaj. “Jam i bindur se mos zbardhja e vrasjes së tij ka të bëjë me shuma të mëdha parash. Nuk është i rëndësishëm vrasësi që e ka gjuajt plumbin por kush i ka dhënë urdhrat”.
Zogaj ka thënë se Ahmet Krasniqi luftoi për unifikim të grupeve ushtarake që vepronin në Shqipëri, sepse kishte frike se pa unifikim do të dëmtohej lufta çlirimtare.
Ndërsa, në një deklaratë pak më herët, ish-kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, tha se në vrasjen e kolonel Ahmet Krasniqit kishte gisht pikërisht Fatos Klosi.
Former Prime Minister Sali Berisha said in a direct connection with ABCnews that Fatos Klosi should be investigated in connection with the murder of Ahmet Krasniqi, former Minister of Defense of Kosovo.
Berisha said that there was information that the Albanian secret service was involved in the assassination of Krasniqi, so Fatos Klosi, who led SHISH in that period, should be investigated.
“I did not have information on who committed the murders of LDK and FARK members in Kosovo because if I had them I would declare them.
My relations with the KLA have been excellent, I have had the most friendly relations with Hashim Thaçi and all the politicians of Kosovo.
“Only once did I criticize Albin Kurti for those actions in the Assembly because I thought they did not serve the recognition of Kosovo”, said Berisha.
On RTV Dukagjini, the former close associate of Ahmet Krasniqi has given the name of the person he thinks he knows who killed Colonel Krasniqi.
Skënder Zogaj, former close associate of Colonel Ahmet Krasniqi said that Fatos Klosi knows who killed Ahmet Krasniqi.
“Fatos Klosi knows everything about this murder. His subsequent appearances show that he knows everything. “It is impossible not to know because he knew all the great events that happened in all the services of Albania”, said Zogaj. “I am convinced that not revealing his murder has to do with large sums of money. “It is not important who killed the bullet, but who gave the orders.”
Zogaj said that Ahmet Krasniqi fought for the unification of military groups operating in Albania, because he feared that without unification the liberation war would be damaged.
Whereas, in a statement a little earlier, the former Prime Minister of Albania, Sali Berisha, said that Fatos Klosi had a hand in the murder of Colonel Ahmet Krasniqi.
🌑 Ne takimin me kater sy, plus dy te Danjollit te Sherkes, Baton Stanishiqi, te Edi Rames me padronin e tij ne viziten e tij te pare zyrtare ne Beograd ata vendosen ndarjen e Kosoves.
Sali BERISHA
Deget nuk duhet te na fshehin trurin! Une e di se zhurmnaja mediatike e montuar nga Edvin Rama kunder Lulzim Bashes me skenar te tipit te Griseldes, per shume analiste dhe politikane ka ne baze nje perpjekje te tij te deshpruar per larguar vemendjen e publikut nga deshtimi i tij total ne menaxhimin e pandemise dhe megaafera e madhe e vjedhjes se 430 milion eurove me djegesat dhe Jo, per te 7-ten here nga BE hapjes se negociatave.
Por duke mos injoruar keto opinione mendoj se keto jane vetem deget te cilat kurrsesi nuk duhet te na erresojne syte e mendjes dhe te na fshehin trungun.
Ne bindjen time me te thelle,
🌑 qendrimet me te fundit te Edvin Rames ndaj Beogradit,
🌑 firmosja e marreveshjes me Serbine diten e paraqitjes ne sallen e gjyqit te gjykates speciale ne Hage e udheheqesve me kryesor te UÇK dhe Kosoves,
🌑 heshtja tradhetare e paprecedente ne historine e vendit e argatit te Beogradit per deklaraten e serbomadhit Vuçiç te kercenimit me lufte te Kosoves,
🌑 dhe urdheri i Zografit bis per te hequr nga teksti i rezolutes qe votoi dy dite me pare narkoparlamenti i tij te paragrafit apo me sakte fjalise, ne te cilin citohej dhe denohej genocidi serb ne Kosove si dhe shpifjet dhe akuzat me lajme e deshmitare te rreme ndaj Lulzim Bashes kane si trung nje skenar fund e krye te diktuar argatit te Beogradit ne Tirane nga padroni i tij Aleksander Vuçiç.
Le ti shqyrtojme me rradhe :
🌑 Firmosja e marreveshjes me Serbine diten e çeljes se procesit gjyqesor ne Hage ndaj ish udheheqjes politike te UÇK dhe Republikes se Kosoves. Ne nje akt pabesie ekstreme ndaj Kosoves Edvin Kristaq Rama pranoi vendimin e patronit te tij, presidentit te sebomadhise Vuçiç per te firmosur marreveshjen me te rendesishme midis Serbise dhe Shqiperise pikerisht diten ne te cilen ish udheheqja politike e UÇK dhe Kosoves paraqitej me hekura ne duar ne sallen e Gjyktaes Speciale ne Hage me akuzen e krimeve te luftes dhe drejtim te organizates kriminale. 🌑 Kjo akuze absurde dihet boterisht se eshte shpallur me dhjetra dhe qindra here nga fundi i viteve 1990 e deri sot nga Milloshevici dhe Geobelsi i tij Vuçiç.
🌑 Atyre qe mendojne se kjo firmosje ishte nje koincidence apo rastesi mund tju them se nje rastesi e tille nuk mund te pranohej kurre nga nje politikan qe ndjen veten shqiptar. Ky ishte nje akt i pashembullt i turpshem antikombetar. Me nje akt te till me simboliken e dites se firmosjes se marreveshjes me te rendesishme me Serbine,
🌑 Edvin Kristaq Rama i beri keshtu nje sherbim te jashtezakonshem padronit te tij Vuçiç dhe rendoi me cinizem dhe poshtersi, moralisht dhe jo vetem ish udheheqesit e UÇK dhe Kosoves ne sallen e gjyqit ne Hage.
Ata dhe asnje ish luftetar i UÇK, asnje shqiptar kudo qe ndodhet sot jo qe nuk mund te prisnin por me te drejte as nuk mund te imagjinionin nje akt te tille nga qeveria e Shqiperise, firmosjen dhe perqafimin virtual te kryeministrit te vendit tyre me geobelsin e kasapit te shqiptareve pikerisht diten qe çelej ne Hage gjyqi kunder ish udheheqjes se UÇK dhe te Kosoves.
🌑 Me kete akt antishqiptar argati i Beogradit Zografi Bis i beri nje sherbim te jashtezakonshem padronit te tij Vuçiç sepse ky i fundit, ish çetnik i Sheshelit dhe Geabels i Millosheviçit 20 vjet me pare, ate dite mundi ti thote botes se ja kush jam une sot.
Ata me te cilet negocioja deri sot per marreveshje per Kosoven nuk ishin per tryeze negociatash por ishin nje grup drejtuesish te UÇK dhe Kosoves, te cilet ashtu siç ju kemi thene kane drejtuar nje organizate kriminale dhe qe u burgosen si per krime lufte dhe krime kunder njerezimit. Kurse me nje shqiptar te mire, kryeministrin e Shqiperise po firmosim po kete dite marreveshjen me te rendesishme midis dy vendeve. Po njelloj edhe vet argati i Beogradit me firmen dhe plluqjen e tij virtuale u tha shqiptareve dhe botes ate dite se une me mikun tim te ngushte Vuçiç merrem vesh shume mire kurse me ata qe perfunduan ne Hage nuk kam pune. Ata, paçin fatin e tyre.
🌑 Kjo de facto ne rrafshin moral eshte nje shitje e ish udheheqesve te UÇK dhe Kosoves tek armiku i tyre. Qendrim dhe akt me armiqesor ndaj Kosoves dhe kombit shqiptar ate dite Edvin Rama nuk mund te mbante dhe ndihme dhe shperblim me te çmuar padronit te tij ne Beograd nuk mund ti bente !
🌑 Heshtja si fija e barit e Zografit Bis ndaj kercenimit te Kosoves me lufte nga padroni i tij Vuçiç.
Miq, pa u thare boja e marreveshjes se firmosur me Edvin Ramen diten e çeljes se procesit gjyqesor ne Hage kunder ish udheheqjes me te larte te UÇK dhe te Republikes se Kosoves, padroni i argatit te Beogradit ne Tirane presidenti i Serbomadhise Aleksander Vuçiç deklaroi ne zyren e tij para ambasadoreve te vendeve te medha se ai nuk ka hequr dore nga projekti i Serbise se Madhe dhe se ishte gati te sulmonte edhe ushtarakisht Republiken e pavarur te Kosoves per te shkrire konfliktin e ngrire me te.
🌑 Ne deklaraten e tij serbomadhi Vuçiç, per te justifikuar nderhyrjen e tij ushtarake krahasoi Republiken e pavarur te Kosoves, te njohur nga 116 vende te botes, me rajonin e pushtuar te Nagorni Karabak, i cili per te gjithe boten pervec Armenise eshte territor integral i Republikes se Azerbajxhanit.
Kjo deklarate lufte tashme e Millosheviçit te ri ngjalli reagimet te shumta te autoriteteve, forcave politike ne Kosove dhe ne Shqiperi por edhe te komunitetit nderkombetar.
Por me fuqishem se kushdo tjeter foli pa shqiptuar asnje fjale, pra me heshtjen e tij si fije bari, argati i Beogradit ne Tirane Edvin Rama. Ne nje rast te pashembullt ne historine e vendit Zografi Bis nuk shqiptoi per deklaraten luftenxitese dhe kercenimin e Kosoves me lufte nga padroni i tij as dhe nje fjale te vetme.
🌑 Ne fakt me heshtjen e tij tradhetare ai miratoi me ze te larte deklaraten e mikut tij te ngushte siç paraqet ai Vuciçin para shqiptareve. Edvin Rama jo qe nuk e denoncoi por miratoi me kenaqesi deklaraten e padronit te tij sepse ai si antishqiptar i vendosur eshte i lidhur pergjithmone me projektin e Serbise se Madhe.
Pas Enver Hoxhes ai eshte flamurtari shqipfoles kryesor i ketij projekti. Rikujtoj ketu se para vitit 2013 udheheqja politike e Shqiperise dhe Kosoves kishin refuzuar ne menyren me kategorike dhe hedhur poshte cdo perpjekje per diskutim per ndryshimin e kufijve te Kosoves si nje projekt qe synon krijimin e Serbise se Madhe.
Por gjerat ndryshuan krejtesisht pas ardhjes ne pushtet te Zografit Bis, njeriut qe kishte vendosur ne gjoksin e Bregoviçit kengetarit te Kallashnikov hymnit te çetnikeve serbe gjate masakrave ne Kosove.
🌑 Ne takimin me kater sy, plus dy te Danjollit te Sherkes, Baton Stanishiqi, te Edi Rames me padronin e tij ne viziten e tij te pare zyrtare ne Beograd ata vendosen ndarjen e Kosoves.
🌑 Pas ketij takimi, Zografi Bis me dy argatet e Beogradit ne Prishtine, Miladinin shqipfoles dhe Baton Stanishiqin ne sherbim te padronit te tyre ne Beograd, bene gjithçka ne takime te fshehta dhe publike ne Kosove, Shqiperi, Europe dhe bote per te zbatuar projektin e Serbise se Madhe. Ne Samitin e Berlinit, serbomadhi Vuçiç dhe trojka shqipfolese e argateve te tij, projekti i tyre i serbomadhise moren nje goditje fatale. Ndaj dhe per shkak te kesaj goditje qe zhveshi lakuriq si tradhetar i kombit, kercenimi i serbomadhit Vuçiç per zbatimin e projektit te tij te serbomadhise me lufte u prit me kenaqesi te brendshme dhe u miratua me heshtje nga Zografi Bis.
🌑 Me heshtjen e tij tradhetare Edvin Kristaq Zografi ne fakt fliste me shume se me çdo fjalim apo hungurime tjeter. Ai me kete heshtje u thoshte shqiptareve te Kosove dhe mbare kombit: Mire jua beri miku im i ngushte, padroni im Vućiç, ju nuk e pranuat realizimin paqesor nga ne te projektit te Serbise se Madhe, te ndarjes se Kosoves midis Shqiperise dhe Serbise, tani miku im i ngushte do ta realizoje ate me forcen e armeve dhe kesaj radhe edhe me miratimin me heshtje nga une Edvin Kristaq Zografit. sb (Vijon)
Berisha’s strong statement: Rama and Vuçi po are promoting conflict in the Balkans, the reason…
Sali Berisha
Branches should not hide our brains! I know that the media hype mounted by Edvin Rama against Lulzim Basha with a Griselda-type scenario, for many analysts and politicians is based on his desperate attempt to divert public attention from his total failure to manage the pandemic and the big mega affair of stealing 430 million euros with burns and No, for the 7th time from the EU opening negotiations. But not ignoring these opinions, I think that these are just the branches which should never obscure the eyes of the mind and hide our trunk.
In my deepest conviction, Edwin Rama’s most recent stances towards Belgrade, the signing of the agreement with Serbia on the day of the appearance in the courtroom of the special court in The Hague of the main leaders of the KLA and Kosovo, the unprecedented treacherous silence in the history of the place of Belgrade’s money for the statement of the great Serb Vuçiiç of the threat of war with Kosovo, and the order of Zograf bis to remove from the text of the resolution voted two days ago his parliament’s paragraph or more precisely the sentence, in which he was quoted and The Serbian genocide in Kosovo was condemned, as well as the slanders and accusations with news and false witnesses against Lulzim Basha, which have as a backdrop a scenario completely dictated by the Belgrade mercenary in Tirana by his master Aleksandar Vucic.
Signing of the agreement with Serbia on the day of the opening of the trial in The Hague against the former political leadership of the KLA and the Republic of Kosovo. In an act of extreme infidelity to Kosovo, Edvin Kristaq Rama accepted the decision of his patron, the great President Vucic, to sign the most important agreement between Serbia and Albania, on the very day when the former political leadership of the KLA and Kosovo was presented with bars in hand. the Special Courtroom in The Hague on charges of war crimes and directing a criminal organization. This absurd accusation is universally known to have been made dozens and hundreds of times since the late 1990s by Milosevic and his Geobels Vucic.
To those who think that this signing was a coincidence or a coincidence I can tell you that such a coincidence could never be accepted by a politician who feels Albanian. This was an unprecedented shameful anti-national act. With such an act with the symbolism of the day of the signing of the most important agreement with Serbia, Edvin Kristaq Rama thus rendered an extraordinary service to his master Vucic and aggravated with cynicism and vileness, morally and not only the former leaders of the KLA and Kosovo in the courtroom in The Hague.
They and no former KLA fighter, no Albanian wherever he is today, not that they could not wait but rightly could not even imagine such an act by the Albanian government, the signing and virtual embrace of the Prime Minister of their country with the geobels of the butcher of the Albanians exactly on the day that the trial against the former leadership of the KLA and Kosovo was opened in The Hague.
With this anti-Albanian act, the Belgrade mercenary Zografi Bis did an extraordinary service to his master Vucic because the latter, a former Chetnik of Seselj and Geabels of Milosevic 20 years ago, that day could tell the world who I am today.
Those with whom I negotiated until today for an agreement on Kosovo were not at the negotiating table but were a group of leaders of the KLA and Kosovo, who, as we told you, ran a criminal organization and were imprisoned for both war crimes and crimes against humanity. . And with a good Albanian, the Prime Minister of Albania, we are signing this day the most important agreement between the two countries. Likewise, the mercenary of Belgrade himself with his signature and virtual splendor told the Albanians and the world that day that I and my close friend Vuçi vesh get along very well and I have no business with those who ended up in The Hague. They, decide their fate.
This de facto moral level is a sale of former KLA and Kosovo leaders to their enemy. The most hostile attitude and act towards Kosovo and the Albanian nation that day, Edvin Rama could not hold and could not do more valuable help and reward to his master in Belgrade!
Silence like the thread of grass of Zograf Bis to the threat of Kosovo with war by his master Vucic. Friends, without drying the paint of the agreement signed with Edvin Ramen on the day of the opening of the trial in The Hague against the former top leadership of the KLA and the Republic of Kosovo, the master of the Belgrade mercenary in Tirana, the President of Serbia, Alexander Vucic, stated in the office he told the ambassadors of the big countries that he had not given up on the Greater Serbia project and that he was ready to attack the independent Republic of Kosovo militarily in order to resolve the frozen conflict with it.
In his statement, Serb Vucic, to justify his military intervention, compared the independent Republic of Kosovo, recognized by 116 countries, with the occupied region of Nagorno-Karabakh, which for the whole world except Armenia is an integral territory of the Republic. of Azerbaijan.
This declaration of war by the new Milosevic already provoked numerous reactions from the authorities, political forces in Kosovo and Albania, but also from the international community.
But more powerful than anyone else spoke without uttering a single word, that is, with his silence like a thread of grass, Belgrade’s tycoon in Tirana Edvin Rama. In an unprecedented case in the history of the country, Zografi Bis did not utter a single word about the provocative declaration and the threat of Kosovo with war by his master.
In fact, with his treacherous silence, he loudly approved the statement of his close friend as he presents Vucic to the Albanians. Edvin Rama not only did not denounce but he gladly approved the statement of his boss because he, as a determined anti-Albanian, is permanently connected with the Greater Serbia project.
After Enver Hoxha, he is the main Albanian-speaking flag bearer of this project. I remind you here that before 2013 the political leadership of Albania and Kosovo had categorically rejected and rejected any attempt to discuss the change of Kosovo’s borders as a project aimed at creating a Greater Serbia.
But things changed completely after the coming to power of Zograf Bis, the man who had placed in the chest of Bregovic the Kalashnikov singer the anthem of the Serbian Chetniks during the massacres in Kosovo.
In the meeting with four eyes, plus two of Danjoll of Sherka, Baton Stanishiqi, of Edi Rames with his boss in his first official visit to Belgrade, they decided the partition of Kosovo.
After this meeting, Zografi Bis with the two Belgrade mercenaries in Pristina, the Albanian-speaking Miladin and Baton Stanisic in the service of the master in Belgrade, did everything in secret and public meetings in Kosovo, Albania, Europe and the world to implement the Greater Serbia project. At the Berlin Summit, Serb Serb Vucic and the Albanian-speaking troika of his mercenaries, their Serb project got a fatal blow. Therefore, and because of this blow that he stripped naked as a traitor to the nation, the threat of the Serb great Vucic for the implementation of his project of war great Serb was received with inner pleasure and was tacitly approved by Zografi Bis.
With his treacherous silence, Edvin Kristaq Zografi actually spoke more than with any other speech or gossip. With this silence he said to the Albanians of Kosovo and the whole nation: Well done my close friend, my master Vućiç, you did not accept the peaceful realization by us of the project of Greater Serbia, of the division of Kosovo between Albania and Serbia, now my close friend will accomplish it with the force of arms and this time also with the tacit approval of me Edvin Kristaq Zografit. sb (Vijon)
Kopshti jem asht kthye në fushëbetej të gjetheve. Duket si një betej e çmenun ndjesish janë përlesh deri në frymë t’fundit E kanë ra në vig. Pemët lakuriqe kanë ul kryt prej turpit, a thua se kanë faj dimni i zhveshi deri në cipë. Në grykë t’pusit, aty në oborr dëgjoj hakrrimin e një zogu bore që pret thërrimen e vet, sikur proteston për vonesen. Gjanat lëvizin me shpejtësi, era ua nep një dorë me i çaravel ma mirë. Pemët krenare gjethegjana që krahët i ngrinin drejt qiellit tash ngjajnë me mumjet, me zhele nëpër kambë… imazhe t’grrisuna prej shpirti, mundohem mi gjetë, por dimni i ftohtë nuk ta jep munsin me buzëqesh, i mjeri kopshti jem asht kthye në fushëbetej.
Po jetojmë kohë të vështira. Asgjë nuk është si më parë. Pandemia e koronavirusit, pas një pauze në muaj e verës, ka marrë sërish përmasa të rënda me mbërritjen e dimrit dhe tre muajt në vazhdim pritet të jenë një sfidë e vërtetë për sistemin shëndetësor dhe financiar. Kjo vlen njejtë thuajse për të gjitha vendet e rruzullit tokësor.
Por sipas të gjitha gjasave, bazuar në mendimet e epidemiologëve, në pranverën e vitit të ardhshëm gjithka do të jetë ndryshe, mbështetur kjo edhe në faktin se në fillim vit do jetë gati vaksina anti-Covid.
Pra ky mund të cilësohet si dimri i fundit ‘aktiv’ i koronës, pas atij të vitit të kaluar, ku virusi fillimisht u ndje më shumë në Kinë, nga edhe ku doli, dhe më pas shpërtheu në Evropë në muajt shkurt-mars-prill.
Në këto muaj dimri, do duhet durim, kujdes e mbi të gjitha angazhim më të madh të strukturave përkatëse shtetrore për të mundësuar sa më pak humbje jete nga virusi vdekjeprurës. Dhe sic gjithnjë jeta na ka mësuar, sado e vështirë të jetë të zhduket një e keqje, vjen një kohë që ajo do tretet dhe vendin e sj do e zë normalja.null
E mira, sado e vështirë të jetë beteja, gjithnjë në fund fiton!
Por kjo sintezë e jetës, vlen specifikisht edhe për një tjetër ‘mortje’ që ka sunduar popullin shqiptar në këto vite. “Rilindja, sekti që mjeroi dhe zbrazi kriminalisht Shqipërinë nuk ka asnjë dyshim që po jeton muajt e fundit të pushtetit të saj.
Pushtetarët e purpurt që për 7 vite e gjysmë e rropën këtë vend si askush më parë, janë në limitet e sundimit të tyre. Deri në 25 prill 2021, dita e verdiktit popullor, mungojnë vetëm 5 muaj.
Janë muajt e fundit të vuajtjes së shqiptarëve. Do jenë ditët e javët e fundit që ky vend do të qeveriset nga një sekt që të vetmin shkëlqim të tij në dy mandate pushtet, pati bashkëpunimin e shkëlqyer me oligarkët. Tenderat dhe PPP-të janë padyshim kryevepra e Rilindjes.
Në 25 prill “Rilindjen” e pret referendumi popullor, data ku do të marrin një përgjigje si asnjëherë më parë për të gjithë të këqijat që i ‘dhuruan’ shqiptarëve gjatë qeverisjes së tyre. Do të jetë një votë plebishitare e cila do të mbledhë bashkë të gjitha pamundësitë e shqiptarëve për të reaguar në këto vite ndaj një regjimi autokrat.
Ky i këtij viti, do jetë dimri i fundit i “Rilindjes”.
Mediat kombëtare janë në një farë mënyre institucione në llojin e tyre dhe kontrolli mbi saktësinë dhe panashmërinë në informim është kusht për të siguruar që ato nuk po manipulojnë.
Përpjekja për të nxjerrë Lulzim Bashën atë që nuk është ka stonuar keq me cilësinë e argumenteve të sjella, të cilat arritën deri te referimi i Wikipedias për një CV të kreut të PD-së.
Diskutimi i fundit në emisionin “Open” në Top-Channel për akuzat e ngritura ndaj Lulzim Bashës për implikimin e tij në hetimin dhe përpilimin e akuzave ndaj përfaqësuesve të UÇK-së ka nxjerrë thuajse zbulua njëanashmërinë e një televizioni kombëtar.
E ashtuquajtura vijë editoriale është diçka normale, madje etike kur shpallet. Por vija editoriale përgjithësisht me kauza dhe çështje publike, jo emra.
Në rastin konkret, jo vetëm përmbajtja e emisionit, por qëndrimi i këtij televizioni në këtë çështje është akuzuar se është tërësisht i njëanshëm.
Kjo ndihet në rrjetet sociale dhe në përgjithësi në krahun opozitar. Dhe rrjetet sociale kanë shumë rëndësi për media që ka shpallur prioritet dhe kriter pune shikueshmërinë dhe jo cilësinë.
Në raportin shikues – media, çështja që shtrohet këtu nuk lidhet vetëm me perceptimin, por edhe me leximin gati spontan të një mesazhi të njëanshëm dhe gati tendencioz.
E njëjta gjë vihet re edhe për një kauzë si inceneratorët, për të cilën ka nevojë për sqarime publike.
Asgjë e tillë nuk u pa, ndonëse akuzat ishin nominale. Ky është një detyrim minimal etik. Situata në një media kombëtare si kjo në fjalë, simetrizon atë të Tv Klan, njohur në mënyrë informale si një media më pranë opozitës.
Tv Klan, i themeluar kryesisht mbi formatin e informacionit politik, ka kohë tanimë që lajmin e politik e ka të fundit. Kaq e vërtetë është kjo, saqë Klan ka pushuar së qeni pikë referimi për informacionin politik për t’u zëvendësuar nga një emision si “Opinion”.
Dikush mund të thotë se kjo është punë e mediave dhe kurrkush nuk të drejtë të ndërhyjë.
Në fakt nuk ëshë ashtu. Sepse mediat dhe veprimtaria e tyre rregullohet me ligj dhe nuk mund të lihet pa kontroll.
Mediat kombëtare janë në një farë mënyre institucione në llojin e tyre dhe kontrolli mbi saktësinë dhe panashmërinë në informim është kusht për të siguruar që ato nuk po manipulojnë.
Ndërsa qeveria jep e merr me ligjin për disa portale, ajo ka mbyllur sytë dhe jep para publike për media si këto që në fund të fundit janë bërë siguresa e çdo pushteti, mjedise ku kultivohen dhe shkatërrohen karriera në këmbim të financimeve që ende nuk kontrollohen.
Vangjel Tavo denoncon skandalin me gjendjen civile: E frikësuar gjer në palcë për humbjen, Qeveria po çrregjistron banorët nga vendbanimet pa leje
Ish deputeti i LSI Vangjel Tavo, nepermjet nje positmi ne Facebook ka denoncuar skandalin e gjendjes civile, nepermjet te ciles qeveria po ndryshon vendbanimet e banoreve, pa kekresen apo lejen e tyre, per qellime elektorale.
Postimi i plotë:
Skandal – Skandal – Skandal
🌑 Qeveri harbute, dashakeqe dhe e ligë. E frikësuar gjer në palcë për largimin e saj të sigurt e të pashmangshëm ka kryer veprime të qëllimshme për çrregjistrimin e banorëve nga vendbanimet e tyre duke i regjistruar në qytete të tjera. 🌑 Emrin tim, pa asnjë kërkesë timen, e kanë hequr nga Dropulli dhe e kanë caktuar tjetërkund. 🌑 300 banorë të Dropullit i kanë çrregjistruar pa dijeninë dhe kundër dëshirës që të mos votojnë në Dropull. Gabim njerëzor justifikohen por është i qëllimshëm me synim pengimin e votuesve kundër sektit të ligë e në largim të “Rilindjes.” 🌑 Kjo po ndodh në të gjithë vendin. Duke u justifikuar me gabim njerëzor cilitdo që ankohet u kërkohen dokumentacion për t’u rikthyer në regjistrimin e vendbanimit apo gjendjes civile. Kjo kërkon kohë dhe pengon banorët të votojnë. 🌑 Ky është një plan i qëllimshëm elektoral që duhet ndalur sa më parë. Ky është një plan i ligë, antidemokratik dhe antiligjor. Kjo është një arsye më shumë për ta shporrur përgjithmonë këtë sekt malinj që ka shkatërruar vendin.
And while the vast majority of dictators fall short of Hitler- or Stalin-like levels of cruelty, history is rife with oppressors, war criminals, sadists, sociopaths, and morally complacent individuals who ended up as unelected heads of government — to the tragic detriment of the people and societies they ruled.
Although he became a revered figure in Paraguay decades after his death, Paraguayan president and military leader Francisco Solano Lopez unwisely provoked neighboring Brazil and Argentina by meddling in a civil war in Uruguay in the mid-1860s.
After that war concluded, Brazil, Argentina, and the winning faction in Uruguay secretly agreed to a plan in which they would annex half of Paraguay’s territory.
Lopez rejected the peace terms offered by the “triple alliance,” incurring a full-on invasion.
What followed was a devastating conflict in which an overmatched Lopez conscripted child soldiers, executed hundreds of his deputies (including his own brother), incurred steep territorial losses, and triggered an eight-year Argentine military occupation.
A Catholic priest who led Slovakia’s fascist moment, Tiso was in charge of one of Nazi Germany’s numerous satellite regimes for almost the entirety of World War II.
Although arguably a less energetic fascist than the leaders of comparable Nazi puppet regimes, Tiso led a brutal crackdown after a 1944 anti-fascist rebellion.
He also either facilitated or had first-hand knowledge of the deportation of the vast majority of the country’s Jews to Nazi concentration camps.
Hungarian leader Miklós Horthy had been an ally of Nazi Germany, collaborating with Adolf Hitler’s regime in exchange for assistance in restoring Hungarian control over lands the country had lost as a result of World War I.
Horthy began attempting to chart an independent path from the Nazis as the German war effort flagged in 1944 and largely refused to deport the country’s Jews — triggering a Nazi invasion and Döme Sztójay’s installation as the country’s puppet leader even while Horthy officially remained in power.
Ante Pavelić started out as a politician who was opposed to the centralization of what later became officially known as the Kingdom of Yugoslavia.
After Yugoslavia’s king declared himself dictator in 1929, Pavelić fled the country in order to organize an ultra-nationalist movement called Ustaše.
The Ustaše was dedicated to creating an independent Croatia, and sometimes resorted to terrorism. Ultimately, the group assassinated King Alexander in 1934.
After Axis forces took over Yugoslavia in the 1941, Pavelić took control as the head of the Independent State of Croatia (or NDH).
The country was nominally ruled by the Ustaše, but was essentially a puppet state of Fascist Italy and Nazi Germany. Under Pavelić’s leadership, the regime persecuted Orthodox Serbs, Jews, and Romani living in the NDH.
After Germany was defeated in 1945, Pavelić went into hiding, and eventually escaped to Argentina. He died in Spain in 1959.null
Mátyás Rákosi (1945-1956)
Mátyás Rákosi.
Mátyás Rákosi became the communist leader of Hungary after consolidating political power in 1945.
After Stalin died in 1953, the USSR decided his regime was too brutal and told Rákosi that he could stay on as the Hungarian communist party’s secretary-general — on the condition that he give up his prime ministership to the “reform-minded” Imre Nagy.
Rákosi managed to stick around for a bit, until the USSR officially decided he was a liability.
Moscow removed him from power in 1956 in order to appease the Yugoslav leader, Mashal Tito.null
Khorloogiin Choibalsan (Mongolia, 1930s-1952)
Khorloogiin Choibalsan.
After several meetings with Stalin, Choibalsan adopted the Soviet leader’s policies and methods and applied them to Mongolia.
He created a dictatorial system, suppressing the opposition and killing tens of thousands of people.
Later in the 1930s, he “began to arrest and kill leading workers in the party, government, and various social organizations in addition to army officers, intellectuals, and other faithful workers,” according to a report published in 1968 cited in the Historical Dictionary of Mongolia.
Albania’s communist dictator feuded with both the Soviet Union and China before promoting a ruinous policy of national self-reliance that turned his country into a Balkan version of modern-day North Korea.
An estimated 200,000 people were imprisoned for alleged political crimes during Hoxha’s rule, in a country with a current population of around 3 million.null
Lê Duẩn (Vietnam, 1960-1986)
Lê Duẩn.
Although he was never Vietnam’s official head of state, Lê Duẩn was the dominant decision-maker within the country’s communist regime for more than 20 years.
One of the most controversial figures in post-colonial African history, Ian Smith, a decorated fighter pilot during World War II, led the secession of Rhodesia (now Zimbabwe) from the British empire in 1965.
His aim was to preserve white rule in an overwhelmingly black colony.
Ramfis Trujillo (Dominican Republic, May 1961-October 1961)
Ramfis Trujillo.
Ramfis’s father, the more infamous Rafael Trujillo, ruled the Dominican Republic for over 30 years.
His oldest son, who was made a colonel at the age of 4, only spent a few months as the Caribbean nation’s dictator — but he used them to mount a brutal reprisal campaign against those he suspected of assassinating his father on May 30, 1960.
An “accomplished torturer” and inveterate playboy, when Ramfis left the Dominican Republic by yacht to go into exile in Spain in late 1961, he reportedly took his father’s coffin with him.
Michel Micombero, an army captain and then minister of defense, was just 26 years old when he led the 1966 counter-coup that landed him the prime minister’s chair.
That was a dangerous job in Burundi, considering that two of his predecessors had been assassinated since the country won its independence from Belgium in 1962.
Micombero, an ethnic Tutsi, swiftly abolished the country’s monarchy and exiled its 19-year-old king.
Micombero cultivated a Tutsi elite within the army and government, raising tensions with the country’s Hutu community.
Although Micombero was overthrown in a 1976 coup, the Hutu-Tutsi divide persisted in Burundi, and helped spark a civil war in the country that lasted between 1993 and 2005.null
Yahya Khan (Pakistan, 1969-1971)
Yahya Khan.
The Pakistani general and World War II British Army veteran dissolved the government and imposed martial law in 1969.
By the time he lost power two years later, Eastern Pakistan had broken off to become the independent nation of Bangladesh and Pakistan lost another war to its rival, India.
Meanwhile, Khan oversaw the mass slaughter of as many as half a million Bengalis and other minorities in India.
In March 1971, Khan ordered his army to crack down on a burgeoning separatist movement in Eastern Pakistan.
“Operation Searchlight” targeted Bengali nationalists and intellectuals and produced a wave of 10 million refugees that convinced India to intervene in Pakistan’s civil war, setting the stage for Bangladesh’s independence from Pakistan the following year.
During a high-level meeting in February 1971, Khan was recorded saying to “kill three million of them,” in reference to the separatists and their supporters.
By the end of the year, hundreds of thousands of people were dead — and Khan had been deposed as president and sent into internal exile. He died in Pakistan in 1980.null
Carlos Manuel Arana Osorio (Guatemala, 1970-1974)
Carlos Arana Osorio was one of the several military rulers who were president in Guatemala during the volatile years following a 1954 coup.
During his presidency, he amped up government efforts to subdue armed rebels and persecuted “student radicals,” workers groups, and political opponents.
An estimated 20,000 people “died or ‘disappeared’” under the Arana Osorio administration.
Guatemala went had military presidents through 1986, but the country’s civil war continued until December 1996.null
Jorge Rafael Videla (Argentina, 1976-1981)
Jorge Rafeal Videla.
Military officer Jorge Rafaél Videla took over Argentina during a coup d’état in 1976.
At the time, the country was straddled with a corrupt government and a battered economy, and was “besieged by attacks from guerrillas and death squads,” with many Argentines “welcoming Videla’s move, hoping the three-man military junta would put an end to the violence,” according to Biography.com.
Videla tried to bring back economic growth via free-market reforms, and was “moderately successful.” However, he closed the courts and gave legislative powers to a nine-man military commission.
His government conducted a notorious “‘dirty war,’ during which thousands of people considered to be subversive threats were abducted, detained and murdered,” among them intellectuals, journalists, and educators.
The official estimate of people killed during his presidency is 9,000, but some sources believe the number is between 15,000 and 30,000.
He was sentenced to life in prison in 1985, but pardoned in 1990. He was once again put on trial in 2010, and received another life sentence. He died in prison in 2013.null
Francisco Macías Nguema (Equatorial Guinea, 1968-1979)
Francisco Macías Nguema.
The first president of Equatorial Guinea was a paranoid kleptocrat who declared himself leader for life, kept much of the national treasury in suitcases under his bed, and killed or exiled an estimated one-third of the former Spanish colony’s population of 300,000.
Nguema’s hatred of his country’s educated classes led to comparisons with Cambodia’s Pol Pot.
Extensive forced-labor programs brought to mind other historical cruelties as well: One visitor to the country during Nguema’s rule described it as “the concentration camp of Africa — a cottage-industry Dachau.”
Nguema was executed after his nephew, Teodoro Obiang, overthrew him in a 1979 coup.null
Teodoro Obiang (Equatorial Guinea, 1979-present)
Teodoro Obiang.
Teodoro Obiang overthrew his uncle Francisco Macías Nguema, the first president of Equatorial Guinea, in 1979.
In 1995, oil was discovered in Equatorial Guinea, which provided Obiang with an almost limitless means of self-enrichment.
The invasion convinced the Soviet Union to withdraw its support from Barre’s government.
And instead the Soviet Union backed Ethiopia’s emerging communist regime.
After the failed war against Ethiopia, Barre continued to rule Somalia for 13 years.
He maintained control through a combination of blunt force and canny manipulation of Somalia’s clan system.
His most disastrous legacy is Somalia’s descent into civil war in 1991, which marked the beginning of over two decades of anarchy in the country.null
Radovan Karadžić (Republika Srpska, 1992-1996)
Radovan Karadžić.
Radovan Karadzic was president of Republika Srpska, the self-proclaimed ethnic Serb “republik” that seceded from Bosnia after Bosnia’s secession from Yugoslavia in 1992.
As president, Karadžić oversaw an ethnic-cleansing campaign against Bosnian Muslims that included some of the most severe human-rights abuses committed on European soil since World War II.
Karadžić is believed to have ordered the July 1995 Srebrenica massacre, in which Serbian militants killed over 8,000 Bosnian Muslims in the span of three days.
Theodore Sindikubwabo (Rwanda, April 1994-July 1994)
Theodore Sindikubwabo bears little personal responsibility for the organization of the Rwandan genocide, which was largely the project of hardline army officers and government officials like Theoneste Bagasora.
But when Rwandan president Juvenal Habyrimana’s plane was shot down on April 6, 1994, Sindikubwabo was the man that the genocide’s architects selected as Rwanda’s head of state.
The former pediatrician was the official head of a government that perpetrated the slaughter of an estimated 800,000 people.
Far from attempting to stop the bloodbath, Sindikubwabo appeared in Cayahinda, Rwanda, on April 20, 1994, to “to thank and encourage” militants carrying out the genocide, and to “promise he would send soldiers to help local people finish killing the Tutsi who were barricaded” in a local church, according to Human Rights Watch.
Sindikubwabo fled into neighboring Zaire after the forces of current Rwandan president Paul Kagame invaded the country during the closing days of the genocide.
He died in exile in 1998.null
Than Shwe (Myanmar, 1992-2011)
Than Shwe.
Than Shwe was the leader of the ruling military junta in Myanmar (Burma) and had been criticized and sanctioned by Western countries for human-rights abuses.
Up to 1 million people were reportedly sent to “satellite zones” and “labor camps” under his rule.
There was virtually no free speech in the country, and “owning a computer modern or fax [was] illegal, and anyone talking to a foreign journalist [was] at risk of torture or jail,” the Guardian reported in 2007.
Although Shwe stepped down in 2011, The Wall Street Journal reports that he “still exerts considerable leverage behind the scenes.”
Most recently, he pledged support to his former foe, Aung San Suu Kyi, as the Myanmar’s “future leader” — even though during his rule, the country’s Nobel Prize-winning opposition leader was kept under house arrest.null
Isaias Afwerki (Eritrea, 1991-present)
Isaias Afwerki.
Eritrea won its independence from Ethiopia in 1991 partly because of President Isaias Afwerki’s leadership in the armed struggle against Ethiopia’s brutal communist regime, which he helped overthrow.
Over the next 25 years, Afwerki built one of the world’s most terrorizing dictatorships.
Eritrea’s internal oppression has led to over 380,000 people fleeing out of a population of less than 7 million — despite the lack of active armed conflict in the country.
Afwerki’s foreign policy has been equally problematic.
A 1998 dispute with Ethiopia over the demarcation of the countries’ border quickly escalated into the last full-scale interstate war of the 20th century, with Afwerki bearing at least partial blame for failing to defuse a conflict in which an estimated 100,000 people were killed.
Despite its population of only 1.8 million, Gambia is among the 10 most common origin points for migrants attempting to cross the Mediterranean into Europe.
Cosa vedere nella splendida località albanese sul Lago di Ocrida in cinque imperdibili attrazioni
La città di Pogradec è localizzata nella parte sud-orientale dell’Albania, lungo le rive del lago di Ocrida, il più profondo dei Balcani.
Il confine con la Macedonia è solo a 5 km dal centro della città. Pogradec è una delle località turistiche preferite in Albania per il clima piacevole, per lo straordinario paesaggio alpino con ampie opportunità di prendere il sole, nuotare, pescare, praticare sport acquatici ecc. Le altre montagne di Kamja e Guri i Topit sovrastano la città come se fossero una corona.
Scavi archeologici sulla collina sopra la città hanno portato alla luce un insediamento illirico del V secolo a.c. Drilon, il nome del fiume che sfocia nel lago vicino al villaggio di Tushemisht, è menzionato nei primi testi dell’antichità.
Sulla cima della collina che domina Pogradec c’è un’antica fortezza illirica dal nome Encheleana. Nel medioevo questa fortezza fu ricostruita e il luogo fu ribattezzato dai bulgari, che in quel periodo invasero l’Albania sud-orientale.
Durante il XVIII secolo sotto il dominio turco, la città divenne un centro amministrativo, ma fu in gran parte distrutta durante la prima e la seconda guerra mondiale; tuttavia, un certo numero di case caratteristiche sono state conservate come monumenti culturali.
Una delle prime scuole di lingua albanese è stata aperta a Pogradec. La città è stata per molto tempo la fuga estiva preferita di molti funzionari del governo durante il periodo comunista.
Degno di menzione è il pesce ‘Corano’ locale, molto gustoso e che si trova solo nel lago di Ocrida. Altre specie rare di pesci, uccelli, fauna e altri animali selvatici si trovano nel lago e nell’area circostante.
Le attrazioni includono la località di Drilon, molto famosa per le sue bellezze naturali, le rovine dell’insediamento illirico e una basilica cristiana risalente al V secolo con stupendi mosaici trovati nel lungolago del villaggio di Lin. A ‘Selca e Poshtme’ è possibile vedere l’antico insediamento di Pelion, dove viveva il re illirico, e quattro monumenti e tombe del IV secolo AC incise su una roccia.
Nel 1980 il lago di Ocrida e l’area circostante sono stati dichiarati dall’UNESCO come luogo di patrimonio naturale e cultura mondiale.
I luoghi della città di Pogradec
Una lista dei luoghi della città di Pogradec
Lago di Ocrida
Il lago di Ocrida era conosciuto durante i tempi antichi come Lacus Lychnidus. E’ il secondo lago più grande in Albania. Ha una superficie totale di 358 km quadrati. La sua profondità massima raggiunge i 286 metri.
E’ uno dei laghi più profondi nei Balcani. Il lago è noto per la purezza e la trasparenza del suo lago, che è la casa di due specie uniche ed estremamente gustose di trote, il Corano e il Belushk.
Lo scenario con il lago Ocrida di fronte e il tipico villaggio di pescatori, Lin, sulla destra, è così attraente che non si può fare a meno di fermarsi e fotografarlo. In cima alla collina nelle vicinanze di quest’area ci sono i resti della basilica cristiana costruita alla fine del V secolo.
Ha un ricco mosaico multicolore con motivi di animali, vegetali e geometrici. In giornate limpide di sole è possibile vedere a sinistra la città di Struga e una parte della città di Ocrida, entrambe appartenenti all’ex repubblica jugoslava della Macedonia.
Mosaici di Lin
Il sito archeologico si trova sulla collina del villaggio di Lin a nord di Pogradec. Il sito una volta era un importante insediamento e fortezza delle antiche tribù illiriche che vivevano in tutta la zona del lago di Ocrida.
Il sito per lo più non è ancora del tutto scavato; tuttavia, i bellissimi mosaici e le sezioni esposte delle antiche mura offrono al visitatore uno scorcio dei tesori nascosti che si trovano sottoterra. Le viste sul lago e sulle montagne circostanti della collina sopra Lin sono particolarmente belle.
Le sorgenti di Drilon
Si trovano vicino al villaggio di Tushemisht e Gurras, a 4km da Pogradec, ai piedi delle colline e offrono una vista meravigliosa. Questo monumento naturale può essere visitato se si segue la strada Pogradec-Dogane-San Naum. E’ una grande sorgente che continua a scorrere nel lago di Ocrida. L’acqua proviene dal lago di Prespa attraverso la montagna ‘secca’. E’ circondato da una fitta vegetazione e fauna.
Il ponte di Golik
Il ponte di Golik è un sito archeologico a 40 km dalla città di Pogradec, sul fiume Shkumbin nel villaggio di Golik. E’ lungo 17m, largo 3 m e alto 10m.
E’ l’opera d’arte della vecchia strada ‘Via Egnatia’. E’ stato costruito nel secondo secolo ed è classificato come un monumento culturale di prima classe. E’ un ponte con due archi semicircolari: uno di questi è un cancello di scarico (anche con un semicerchio).
Il ponte è costruito con pietre intagliate, dove la parte inferiore dell’arco ha una grande parte bel scolpita, non solo per l’estetica, ma per rendere la struttura più solida e più forte.
Chiesa di Santa Marena
La Chiesa di Santa Marena è un monumento della cultura istituito nel 1660. Fu ricostruito nel 1754 e decorata con affreschi e icone dal famoso maestro Konstandin Shpataraku.
Il giorno di S.Marena viene celebrato il 17 Luglio di ogni anno, con decine di credenti che sviluppano il tradizionale pellegrinaggio. Dopo aver visitato la grotta di Santa Marena ed essersi lavati nelle acque vicine, trascorrono la notte alla chiesa seguendo il rito annuale.
My name is Bianca Maria Gjomarkaj Nakovics. I am the daughter of Kapidan Ndue Gjon Markagjoni (Gjomarkaj), grand-daughter of Kapidan Gjon Markagjoni. The intention of this site is to provide accurate historical facts about my family, especially my grandfather. Much is published on the internet about his background, some of which is distorted and untrue. I hope that in my research and subsequent findings I will be able to share with you the true character of a great man, as well as a heartwarming view from his second eldest grand-child about his life as a political refugee in Rome, Italy.
I loved my grand-father very much, he was known to me as Baba Gjon. He lived with us in Rome, Italy, from the day my parents were married in 1957 until his death in 1966. He was a kind and gentle man. All my life I heard stories of his heroism and achievements, and although felt very proud, I loved him more as a grandfather than anything else. He was my Baba. I’d sit on his lap and he would recount stories of the “old country”. He would take me on walks in the streets of our beloved Rome. He would try to teach me Albanian, which I deeply regret not learning in full, but is something I am working on.
I hope to share with you the stories of my father, aunts and uncles; some of whom died before their time and others who suffered tremendously at the hands of communism, which had a stranglehold on the country for almost 50 years.
It wasn’t until 2010 that I finally made my journey to Albania, to the homeland of my father and his father and all the others before them. I was both overwhelmed and elated to meet my uncle Deda, aunt Bardha (my namesake), my cousins: Kristina and Celestina and many others, all of whom welcomed me with open arms and loved me as though I had known them all their lives. When I looked in their eyes I saw only happiness and optimism, strength and endurance, and was amazed at their resilience. Some of them suffered in internment camps and prisons from 1945 until their release in 1991. They saw their family and friends die before their eyes and suffered with them. They witnessed their home in Mirdite burn with all their possessions inside. They lived through unimaginable suffering and torture. These were my people and I was proud, so very proud to finally have met them and call myself Gjomarkaj. I finally understood all that my father tried to tell me when I was growing up, about the struggles of the “old world” that I, as a self-involved teenager, could not fathom nor really cared to hear about. I finally understood all the suffering this family went through, not only for their beloved country, but for their name and for all of us who came after, so that we could inherit the honor of the name and be proud to belong to such a great family.
I have since relocated to Shkoder to live closer to my relatives in my grandfather’s home. My husband and I have been here since November 2012 and in this short period of time we have have had great days and made some wonderful new memories. I was very blessed to have been able to make the transfer at that point and time in our lives because it gave us the opportunity to live near my dear aunt Bardha the last four months of her life. It was with great sadness that we lost her on March 19, 2013, only a couple of weeks after her 86th birthday. I know that us being here made her very happy and that comforts me every day, we miss her terribly. Two years later we suffered the loss of my uncle Dede, at the age of 92. Another great loss.
Today we are still living in my home and through these last 8 years have managed to make assimilate into the culture and Albanian life. My grandfather and father would be proud.
(clockwise from back row) Uncle Nikoll, my maternal grandmother, Maria Ercoli, my father Ndue, my mother Maria Teresa, me, my sister Cristina, Baba Gjon ~ Rome c.1960
The Order of George Kastrioti Skanderbeg was bestowed on the House of Gjomarkaj on March 29, 2017 by then President Nishani by Decree no. 10105 for the following reason: “For the extraordinary contribution in the service of the protection of the national identity and in particular of the Mirdita region, for the centuries long struggle against the invaders of the homeland and for their resistance to them. For their noble sacrifices against the establishment of the communist dictatorship in the Albanian territories “.
The Order of Skanderbeg (Albanian: Urdhri “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”) or the George Kastrioti Skanderbeg Order is a high honorary state decoration given in Albania to Albanian and foreign citizens that have made an important contribution to the defence, reinforcement and development of Albania, and is awarded by the Albanian President. The Order of George Kastrioti Skanderbeg is issued by the President of the Republic of Albania.
This video was created by noted Albanian folklore singer Paulin Gega in honor of the House of Gjomarku. It was shot on location at the historical Kulla Markagjoni in Shkoder. This Kulla or Tower is part of the private residence which once belonged to Prince Preng Bib Dode and subsequently to Kapidan Gjon Markagjoni. The house is currently owned by the legal heirs of Gjon Markagjoni; his surviving son Kapidan Nikoll Gjomarkaj, his grandson Gjon Ndue Gjomarkaj, his nieces Kristina Markagjoni Vata, Celestina Markagjoni Deda, Maria Cristina Gjomarkaj (Markagjoni) Verger, Bianca M. Gjomarkaj (Markagjoni) Nakovics and Alessandra Gjomarkaj. Enjoy!
After a long year of working on the translation of my father’s book from Albanian into English I am proud to say it is finished! The book was published today and is available on Amazon. This has been a true labor of love and a great tribute to my family. I hope those of you who are curious enough to buy it will enjoy it. Here’s a short tease…
Sot unë kam botuar librin e babait tim për herë të dytë. Ai së pari botoi këtë libër në vitin 2002 dhe pas 14 vitesh unë ndjeva se ishte e rëndësishme që të publikojë atë përsëri. Ky liber ka ne fokus te tij, gjenezen e Kapidaneve te Mirdites, si dhe disa saktesime mbi kanunin e Mirdites sipas Ndue Gjomarkut, pa harruar dhe ngjarje kulmore historike te cilat jane domethenese per fatin e Mirdites dhe te shqiptareve. Duke perfshire nje periudhe kohore disa shekullore.Për të blerë librin, ju lutem ndiqni këtë link.
Today I re-published my father’s book. It was first published in 2002 and after 14 years I felt it was very important to publish it again with a wider distribution. The book focuses on the Kapidanis of Mirdita and the impact of the Kanun on the region over a period of several centuries. The book emphasizes a number of historical milestones of the Gjomarkaj household mainly concentrating on the Markagjoni branch (my grandfather, father and uncles). I hope to have it published in English within the year.
For a preview of the book please follow this link Book Preview
The book is in Albanian and may be purchased through Amazon at the link below.
Një ngjarje e pazakontë ka ndodhur në orët e fundit në Tiranë.
Policia e Tiranës ka shoqëruar në komisariat ish-deputetin Kastriot Islami.
Shkak për këtë shoqërim është bërë mosmbajtja e maskës.
Kastriot Islami raportohet se po mbahet në komisariatin nr.2.
Ish-deputeti Kastriot Islami ka qenë duke bërë ecje te Liqeni Artificial dhe në këtë kohë është ndaluar nga efektivë të patrullës së përgjithshme të komisariatit numër 2 të cilët i kanë kërkuar arsyen e mos mbajtjes së maskës.
Pas kësaj oficerët e policisë kanë replikuar me ish deputetin dhe i kanë kërkuar edhe kartën e identitetit të cilën Kastriot Islami nuk e dispononte me vete, pasi kishte dalë për ecje në zonën e Liqenit Artificial.
Për këtë arsye patrulla e përgjithshme e ka shoqëruar në komisariat për të bërë verifikimet e duhura dhe pritet që pas verifikimeve Kastriot Islami të lihet i lirë
Kush do jetë princi i ri i Rilindjes: Erion Veliaj apo Besart Kadia?
Blerja e re në merkato do të thotë kërcënim për ekipin e Veliajt në PS.
Erion Veliaj është mërzitur shumë nga hyrja e Besart Kadisë në Rilindje sepse gjaku i ri e zëvendëson të vjetrin, anglishtja e re e Kadisë është më e mirë sesa anglishtja zhdrapa zhdrapa e Lali Euros.
Pavarësisht dëshirës së kryeministrit Rama për të bërë shoping ekspertësh në PD, më i mërzitur për kooptimin e Besart Kadisë në Rilindje është Erion Veliaj.
Është e kuptueshme mërzia e Veliajt për rekrutimin e Kadisë sepse blerja e re në merkato do të thotë kërcënim për ekipin e Veliajt në PS.
Edhe Veliaj, ashtu si Kadia, nuk janë socialistë, as demokratë. Janë arrivistë politik që marrin ashensorin social nga 0 tek kati 20të, ku qëndrojnë për dreka e darka oligarkët me politikanët.
Edhe Veliaj, ashtu si Kadia, janë kooptuar në PS. Nuk janë BIO, as doc. Janë eksperimente të Edi Ramës me Rilindjes, ish PS, që meritë për karrierë nuk është aktivizimi, militantizmi pozitiv apo ngjitja e shkallëve çdo ditë nga një.
Meritë për karrierë në Rilindje janë lidhjet e shkurtra, me organizata kriminale (dëgjo CD e përgjimeve 339, 184), me oligarkë apo investime familjare pa lidhje me zotësinë. Erion Veliaj është mërzitur shumë nga hyrja e Besart Kadisë në Rilindje sepse gjaku i ri e zëvendëson të vjetrin, anglishtja e re e Kadisë është më e mirë sesa anglishtja zhdrapa zhdrapa e Lali Euros.
Edhe Kadia, ashtu si Veliaj mund të bëhet deputet, ministër dhe kryebashkiak sepse nuk kërkohet talenti por zemra e Edi Ramës, që të sponsorizon në Mjaft, G99, deputet, ministër, kryebashkiak. Veliaj, ashtu si Kadia, nuk kanë bërë asgjë për të merituar detyrat.
Në jetët e tyre më shumë kanë marrë sesa kanë dhënë. Dhe Veliaj ashtu si Kadia, e dinë këtë.
Është me të vërtetë për të ardhur keq dhe krejt absurde që të bëhet fushat si në Prishtinë, e Tiranë mbi gjakun e lirisë së Kosovës,
Nga Beqir SINA
Nuk e di nëse është imagjinatë, apo ndonjë “shashkë” pararoje e fushatës për zgjedhjet e 25 Prillit. Që jo vetëm gazetari i Top Channel – Muhamet Veliu, por edhe Kryeministri Rama, Sekretari i Përgjithëshm (PS), Taulant Balla, dhe Ministrja Elisa Spiropali, kanë ndezuar bateritë e sulmeve të vrazhda ndaj opozitës, dhe konkretisht kundër kryetarit të saj Lulzim Basha, kryetares së LSI, Monika Kryemadhi, dhe Presidentit Ilir Meta, duke lënduar një plagë gjaku, për të bërë fushat me lajme të pavërteta.
Top Channel dhe gazetari i saj më i aftë i lajmeve të sajuara Muhamet Veliu nuk nxorrën gjë me gënjeshtrën për “Shtëpinë e Verdhë”, për të implikuar Lulzim Bashën si përkthyes, sepse dihet që Gjykata Speciale nuk e ka më këtë çështje në lëndën e saj. Tani, lajmërremi Veliu trillon diçka tjetër: kapercen traun e Rrugës së Kombit, e del në Krushë të Madhe të Kosovës, duke zbuluar sipas tij “se një banor i këtij fshati, i ka dhënë një kasetë Lulzim Bashës, të cilën ai e kërkon në emër të banorve”.
Por edhe nëse kjo është e vërtetë, mbetet pyetja e madhe: Përse del kjo kasetë pikërisht tani, pas 20 vjetëve? Përse nuk u kërkua më parë? Përse nuk është dhe permendur në lëndën e Gjykatës Speciale, meqenëse edhe Luzim Basha ka qenë përkthyes apo prokuror e hetues i EULEX-it dhe UNIMIK-ut?
Top Channel ka korrespondenten e tij në Prishtinë. Përse duhet të shkojë në Krushë të Madhe Muhamet Veliu? gazetari më i afërt i Kryeministrit Edi Rama dhe Partisë Socialiste, që nga koha kur kapi me dhunë mikrofonin e Top Channel.
Po ashtu është e pa kuptueshme, jokoherete që edhe disa televizione, apo gazetarë, analistë, dhe komentues, kanë provokuar disa herë kohët e fundit në këtë moment shumë delikat e kompleks, duke ngritur pyetje për integritetin territorial të Kosovës. Disa po përdorin situatat emocionale të ndonjë lideri, në kontekst të lidhjeve të tij personale, siç është rasti i Dr. Sali Berishës me zotin Hashim Thaqi.
Duket pak si absurde, sepse është i ditur popullariteti i Dr. Berishës në Kosovë, por disa deklarata të tij të fundit jo vetëm që po e dëmtojnë, por ia zbehin kontributin dhe ndihmën e madhe që ka dhënë ai si ish Preisdent dhe ish Kryeministër për lirinë, çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës.
Ai po u jep më shumë rast kundërshtarëve të tij në Tiranë, duke e frymëzuar të paedukatin Edi Rama të pasurojë zhargonin e tij të ndyrë me fjalë të tjera prej rrugaçi në orvatjen për të kapur një mandat të tretë.
Është me të vërtetë për të ardhur keq dhe krejt absurde që të bëhet fushat si në Prishtinë, e Tiranë mbi gjakun e lirisë së Kosovës,
Me muaj të tërë kemi dëgjuar analiza e komente të thurura me teori konspirative e imagjinatë të sëmurë nëpër televizionet e Tiranës dhe Prishtinë, që në të shumtën i referoheshin Beogradit për absurditetet mbi Shtëpinë e Verdhë. Ne tani e dimë të gjithë se si ra ajo alibi.
U kërcënuan me emra e me lista ish luftëtarët e UÇK-ës, edhe duke i shantazhuar bashkë me anëtarët e familjeve të tyre, me thëniet se Gjykata Speciale , “këtë javë do të arrestojë, tre, katër, pesë a më shumë …. (dihej se kjo Gjykatë kishte si qëllim të arrestonte sa më shumë komandantë e ushtar të UÇK, së, për ta nxirë sa më shumë imazhin e luftës çlirimtare, kësaj lufte për liri që bëhej për të mbrojtur pragun e shtëpisë.
Tani po del se Gjykata Speciale është formuar mbi bazën e gënjeshtrave dhe propagandës së Beogradit. Por është për të ardhur keq se ajo po del e formuar edhe me ndihmën e disa shqiptarve të papërgjegjëshëm, madje edhe liderë me deklaratat jo serioze dhe aspak kombëtare që bëjnë. Janë deklarata të bëra për politikë partiake, ego personale, dhe ndoshta për inate personale me njëri tjetrin.
A nuk është mirë të flasë dhe të merret me këtë çështje vetë Gjykata Speciale, dhe të mos merren shqiptarët me Gjykatën Speciale? A nuk do të ishte mirë që shqiptarët të mos merren me njeri tjetrin, deri sa të përfundojë punën e saj Gjykata Speciale, e cila duam apo nuk duan shqiptarët, ajo është e votuar nga vet shqiptarët. Më pas le të komentohet, shantazhohet, analizohet, madje edhe sharë si e kemi zakon ne shqiptarët: “Kur të duam të duam me gjithë rroba – ama kur të shajmë të shajmë me gjithë rroba”.
Në fakt Gjykata për krimet në ish-Jugosllavi, ishte ajo që pati akuzuar ish komandantë të UÇK, si Fatmir Limaj, Isak Musliu, Haradin Bala, Ramush Haradinaj, Idriz Balaj dhe Lahi Brahimaj. Prej tyre u dënua vetëm Haradin Bala. Gjithashtu, Gjykata Ndërkombëtare e Dretjësisë në Hagë, (22,07,2010) bëri publik opinionin rekomandues për Kosovën, ku thuhej se Deklarata e Pavarësisë, është në përputhje me të drejtën ndërkombëtare”.
Tani do të rikujtoj fjalimin e zotit Thaqi, në miratimin nga Kuvendi i Kosovës të Gjykatës Speciale: Sot është një mundësi e re për të diskutuar për një çështje aq të rëndësishme siç është ajo që në zhargonin e përditshëm tani njihet si “Gjykata Speciale”.
Kemi dëshmuar tanimë se do të prekim çdo temë dhe do të diskutojmë për çdo temë.
Kemi dëshmuar se në shoqërinë tonë nuk do të ketë tabu. Sepse e dimë se aty ku nuk ka komunikim, aty ka konflikt. Aty ku paragjykimet dhe injoranca mbizotërojnë, aty ka konflikt.
Sot do të diskutohet për “Gjykatën Speciale”, për atë se çfarë dimë e çfarë nuk dimë për të, çfarë presim prej saj, por mbi të gjitha për atë se çfarë ndikimi mund të ketë ajo në shoqërinë tonë.
Siç tregojnë edhe të gjeturat tuaja, ekzistojnë keq-informata, pritshmëri jo-reale, dezinformata të qëllimshme, për atë se çfarë është dhe çfarë do të sjellë Gjykata Speciale.
Në rrethana të tilla, vështirë se Gjykata Speciale do të mund të arrijë të bëjë atë që synon, të forcojë ndjenjën e drejtësisë për viktimat e luftës por edhe për të gjithë ata që janë angazhuar dhe vazhdojnë të angazhohen për drejtësi dhe barazi para ligjit për të gjithë.
“Pasi u bëra president, u kërkova disa anëtarëve të truprojës sime të dilnim për një shëtitje nëpër qytet. Pas shëtitjes, ne shkuam për të drekuar në një restorant. U ulëm në një nga më qendrorët dhe secili prej nesh pyeti se çfarë kishte në menu .
Pas pak pritjeje erdhi kamarieri duke sjellë menutë tona dhe në atë moment kuptova se i ulur në tryezën që ishte pikërisht përpara tonës, ishte vetëm një burrë që priste ti shërbenin.
Kur atij i shërbyen i thashë një bodyguardit tim: shko kërkoji atij njeriu të bashkohet me ne. Bodyguardi shkoi dhe i bëri ftesën. Burri u ngrit, mori pjatën dhe u ul pranë meje. Ndërsa hante, duart i dridheshin vazhdimisht dhe ai nuk e ngrinte kokën nga ushqimi.
Kur mbaroi, ai më përshëndeti edhe pa më parë u largua.. Atëherë ushtari më tha: Madiba, ai njeri duhet të jetë shumë i sëmurë, pasi duart e tij nuk pushuan së dridhuri ndërsa hante.
Aspak! arsyeja e dridhjes së tij është një tjetër – iu përgjigja. Ata më shikuan çuditshëm dhe u thashë:
Ai njeri ishte kujdestari i burgut ku unë mbahesha. Shpesh, pas torturave që më bëheshin, unë bërtisja dhe qaja për ujë dhe ai vinte të më poshtërojë, të më qeshte dhe në vend që të më jepte ujë ai urinonte në kokën time.
Ai nuk ishte i sëmurë, kishte frikë dhe dridhej mbase nga frika se tani që unë jam presidenti i Afrikës së Jugut, do ta dërgoja në burg dhe do të bëja të njëjtën gjë që më bëri, duke e torturuar dhe poshtëruar. Por unë nuk jam i tillë, ajo sjellje nuk është pjesë e karakterit tim, dhe as e etikës sime.
Mendjet që kërkojnë hakmarrje shkatërrojnë shtetet, ndërsa ata që kërkojnë pajtimin ndërtojnë kombe. “
Pse o miq ta duam social-komunizmin? A jemi te bindur qe ne ate kohe te mallkuar 75% a me shume e popullsise ishte e varfer.
🌑 Pse o miq, te varfrit e atehershem ta duan socializmin? -Si ka mundesi kjo? -A eshte anormale?
Populli yne, qe e provoi bishen komuniste duhet te ishte e te jete vendi me demokrat ne bote. A e dini o miq se ne ate kohe shumica e popullsise kishin shume femije? Se rregjimi I mallkuar thonte:
🌑 Beni shume femije se duhen pushke per atdheun. 75% e popullsise qe kishin shume femije, ishin me te varfrit, me te vuajturit. A e dini se ne ate kohe te mallkuar, njerezit dilnin ne rruge te madhe ne oren 3-4-5 te nates per te pare sa eshte ora ne sahatin e madh te Tiranes.
Sepse nje ore tavoline kushtonte 800 L = 5 dite pune. Nje ore dore me e lira, qe ishte luks, kushtonte 2000L = 15 dite pune. Radio me e lire kushtonte 5000L = 1 muaj pune te mire.
O miq, pse ju qe keni vuajtur votoni socializmin. Do tju jepja te drejte nqs ne ate kohe kishit qene mire. Jam dakord sikur socializmi te kishte bere mrekullira.
Te na kishte dhene mireqenje.
Mund te thoni se kemi qene komuniste dhe keni thene se keta jane te civilizuar dhe keni shpresuar per me mire.
Por ju e pate komunizmin per 45 vjet. E provuat socializmin per 18 vjet.
Nuk pame asnje te mire.
Vetem se na varferoi dhe na mbyti me dinamit dhe me gaz duke prishur shtepite me leje e pa leje. O miq, une qe flas, provova gjysmen e jetes ne komunizem dhe po jetoj gjysmen e jetes ne kapitalizem.
O miq, eshte nata me diten diferenca komunizem – kapitalizem. E kam thene shume here dhe e them qe nuk kam qene dhe nuk jam anetar i asnje partie. Por po ju lutem te veproje llogjika.
O miq, kete e them per demokratet e socialistet qe kritikojne partine demokratike se ka futur ish-komunist ne parti. Kjo eshte diferenca e demokracise nga komunizmi. Komunizmi te denonte me breza.
Kurse demokracia nuk te denon por te afron nese sheh se nuk ke bere krime, qe je penduar ose ke qene i detyruar per tu bere komunist. Nje komunist i ndershem, i civilizuar, mund te jete nje demokrat i devote.
Millosheviçi i ri, sëmundje e vjetër, ilaç i njëjtë!
Presidenti i Serbisë dhe Jugosllavisë së re, Aleksandër Vuçiç, në një rast të paprecedentë, bëri një deklaratë shumë të rrezikshme, ku kërcënoi Kosovën dhe bashkë me të paralajmëroi të gjithë rajonin me një luftë të re në Ballkan duke e krahasuar situatën në Kosovë të njëjtë me konfliktin në Nagorni Karabak .
Një lajm i zi për Kosovën dhe gjithë Ballkanin, që na kthen pas në kohën ku babai i tij shpirtëror Slobodan Millosheviç kreu genocid mbi popullatën civile të rajonit duke e kthyer rajonin në një varr masiv, duke ndërtuar kampe përqëndrimi dhe duke masakruar gra, pleq dhe fëmijë.
Një lajm shumë i rëndë, që dëshmon që Serbia është një mitër e prishur që do të prodhojë vazhdimisht Millosheviçë të rinj që do të jenë gjithmonë kërcënim për jetën dhe paqen në rajon me të cilin duhet të ketë një qëndrim të prerë dhe të vendosur.
Thjesht mendimi për luftë që Millosheviçi i ri i Ballkanit ka në lidhje me zgjidhjen e mosmarrëveshjeve në rajon, duhet të ishte një alarm për të gjithë popujt e Ballkanit të cilët duhet të reagonin të gjithë njëzëri.
Kjo për faktin se ky qëndrim as që mund të mendohet e jo më të artikulohet, pikërisht nga ata që e derdhën gjakun e boshnjakëve, kroatëve, sllovenëve dhe shqiptarëve lumë .
Kushdo që nuk e merr seriozisht një deklaratë të tillë pas masakrave çnjerëzore, varreve masive dhe gjakut të derdhur, jo vetëm nuk është shqiptar, por është thjesht një tradhtar i shitur .
I paprecedentë mosreagimi i autoriteteve shqiptare me në krye kryeministrin e Shqipërisë, kur vetëm pak ditë pas firmosjes së marrëveshjes për Jugosllavinë e re, presidenti i kësaj federate të re kërcënon me “shkrirjen e konfliktit” dhe rikthimin e gjakderdhjes në rajon.
Madje, në rastin e kërcënimit ndaj Kosovës nuk duhet të kishte thjesht një deklaratë nga autoritetet shqiptare në mbështetje të autoriteteve kosovare, por duhet të kishte një qëndrim të qartë dhe ngrirje të menjëhershme të marrëdhënieve me Beogradin derisa kjo gjë të sqarohej përfundimisht .
Vendosmëria dhe bashkimi i faktorit shqiptar përballë këtyre kërcënimeve duhet të ishte i vetmi ilaç kundër tyre. Lënia vetëm e Kosovës në këto ditë të vështira për të është akti më i lartë i tradhtisë kombëtare .
Në mbështetje të Kosovës do të reagonte çdo kryeministër normal që nderon gjakun e derdhur për liri dhe nuk firmos me Millosheviçiin e ri në të njëjtën ditë kur luftëtarët shqiptarë dalin para Gjykatës Speciale me akuza monstruoze kundër tyre.
I tillë duhet të ishte reagimi përballë një kërcënimi që vjen nga ata që e kthyen tokën shqiptare në varrezë të nënave , motrave, baballarëve dhe fëmijëve tanë.
Mosreagimi ndaj një deklarate të tillë nuk është thjesht një dëshmi që ky kryeministër ka qenë dhe është vegël e projektit të Moskës për ta kthyer Beogradin në kryeqytet të Jugosllavisë së re, por është njëkohësisht edhe një pabesi ndaj martirëve të Kosovës dhe kombit.
Me sa duket për këtë individ gjaku i derdhur për lirinë e Kosovës nuk është gjë tjetër vetëm se bojë e kuqe për telajon e tradhtisë së rradhës.
Ish ministri i Drejtesese Manjani deklaron në studion e TopCenell, lojen e ndyre antikombetare të Rames të kordinuar me shërbimet sekrete sërbe dhe ruse, në dëm të popullit dhe pamvarsisë së kosovës.
Manjani.
🌑 Shtepia e verdhe është thjesht nje sajesë, dhe loje e ndyre e sherbimeve sekrete sërbe, kjo per te ballancuar apo relativizuar krimet e tyre (sërbe) ne kosove.
Manjani.
🌑 Rama ky kryeministër pis, që ka ndarë hartat e kosovës bashkë me piset e gjithë botës…
Ernst Jäckh (1875-1959) was a German journalist, publisher and scholar, born in Urach in southwestern Germany. His time in Turkey in 1908-1909, during and after the Young Turk revolution, made a deep impression on him and he became a strong promoter of the new Turkey and of German-Turkish relations. In the summer of 1910, he was in Kosovo and Albania at the invitation of the Turkish General Staff to support Turkish troops in their struggle to put down the Albanian uprising. He had occasion to accompany the troops on a military expedition from Skopje to Ferizaj, Fushë Kosova (Kosovo Polje), Prizren, down the Drin River to Shkodra. From there he accompanied General Shefket Turgut Pasha through Mirdita and Gostivar back to Skopje. He was also with Turkish armed forces during the Italo-Turkish War (1911-1912). In 1912, Jäckh founded the German-Turkish Association and in 1914 he was appointed to teach Turkish history at the University of Berlin. After the First World War, he supported liberal parliamentary democracy in Germany and promoted Germany’s accession to the League of Nations. He was also co-founder of the Deutsche Hochschule für Politik. In 1933, with the rise of the Nazis, Jäckh emigrated to London where he was appointed international director of the New Commonwealth Institute. In 1940 he was appointed Professor of Public Law and Government at Columbia University in New York where he died. His archives including his photos of Albania are preserved at the manuscript division of the library of Columbia University. Among his publications is the book Im türkischen Kriegslager durch Albanien: Bekenntnisse zur deutsch-türkischen Freundschaft (Through Albania with the Turkish Military: In Support of German-Turkish Friendship), Heilbronn 1911, from which this photo collection is taken. Additional photos were graciously provided by the Rare Book and Manuscript Library of Columbia University in New York.
Per te kuptuar me qarte “fitoren” e sotme me zhdrejtesine te nje individi, qe “ra” ne rrjeten e te ashtuquajtures OFL, e cila eshte ngritur si nje shplarese e elementeve kriminale dhe te ardhurave te tyre, po ju sjell disa fakte qe kane te bejne me kapjen e Drejtesise se “Re”. “Reforma ne Drejtesi” ka sjelle, jo kapjen e peshqve te medhenj, por rritjen e peshkaqeneve nen perkujdesjen e saj. Asnje çeshtje e hapur per korrupsionin e frikshem qeveritar. Asnje grup i denuar i drejtuar nga peshkaqenet. Vetem lirime nga burgjet te eksponenteve te tyre. Zhberje te akuzave per korrupsion dhe dhjetra dosje qe rrine te fjetura. Sot ne sistemin e drejtesise kemi te emeruar, ne çdo organizem te ri, vetem te punesuar nga Fondacioni Soros.
T’i marrim me radhe.
KLP drejtohet nga Gent Inrahimi, i cili u soll si “ekspert” per Reformen ne Drejtesi nga Fondacioni Soros. Ai drejtonte prej kohesh nje OJF te financuar nga Soros. I propozuar ne KLP nga rrjeti i OJF-ve te drejtuar nga Fondacioni Soros.
KLGJ drejtohet nga Naureda Llagami, po ashtu e ardhur nga OJF e financuara nga Fondacioni Soros. Po ashtu edhe kjo eshte propozuar dhe ka fituar vendin ne KLGJ, e propozuar nga rrjeti i OJF-ve te Fondacionit Soros.
Inspektori i Larte i Drejtesise, Artur Metani, eshte po ashtu nje ish i punesuar i Fondacionit Soros.
Perjashtim ne kete renditje ben Prokurori i Pergjithshem Olsian Çela,ai ka nje lidhje tjeter, ate te prokurorit, qe hetoi dosjen e fabrikes se kokaines ne Xibrake. Dosje nga e cila shpetuan te gjithe drejtuesit e rrjetit dhe i vetmi qe u kap, Ermal Hoxha, u lirua para kohe nga burgu. Drejtuesit e rrjetit “shpetuan” çuditerisht pa u arrestuar duke i shmanguar drejtesise si me magji. Nje fakt interasnt doja te sillja. Kur Olsian Çela u propozua si PP, ne mediat dhe rrjetet sociale si me “dore” u perhap nje lajm fake qe zotin Çela e bente nip te ish drejtuesit komunist te drejtesise komuniste. U permbyten rrjetet dhe mediat me kete fake news. Diten e neserme doli ne nje deklarate zoti Çela, ne te cilen hidhte poshte me nje buzeqeshje gati feminore fake news-in e pergatitur me kujdes. Dhe kishte te drejte. Stuhia ra menjehere. Ajo kishte bere detyren e saj. Kishte fshehur si me magji hetimin nga ana e Çeles, te “Çeshtjes Xibraka”.
Nje hetim i dekonspiruar ku u shpetuan te gjithe, veç njerit nga shqiptaret dhe dy kolumbianeve argate. Siç duket ka edhe perjashtime te domosdoshme.
Ndersa per SPAK dhe BKH nuk ia vlen fare te merremi se dihet se çfare jane. Rezultatet e tyre flasin qarte. Asnje çeshtje reale, megjithe denoncimet e shumta te korrupsionit galopant. Dosjet po bien nje nga nje. Çeshtjet po lihen zvarre, per t’i zene “pluhuri” i harreses. Me qe jeminketu dua te sjell nje rast flagrant para jush. Eshte çeshtja “Dvorani”. Presidenti i Republikes ka bere nje denoncim per shperdorim detyre per Dvoranin dhe disa funksionare te Ministrise se Drejtesise. Ende asnje perfundim nga ana e SPAK, kur çeshtja eshte e qarte dhe nuk ka asnje logjike juridike pse nuk ka nje perfundim te çeshtjes. Faktet bejne “muuu”!
Nuk po u hyj ketu denoncimeve te tjera per koncensionet, ligjet antikushtetuese te bera me vetedije, si ai i “Dividentit”, ku u shkel hapur Kushtetuta, procedurat parlamentare, per t’i dhene miliona euro oligarkeve apo hetimeve per grupet kriminale qe po zhbehen njera pas tjetres.
Ne filmim keni nje interviste te zhvilluar ne emisionin “Ingraham Angle” qe transmetohet ne Fox News, i cili renditet mes tre emisoneve televizive me te ndjekura ne SHBA. Ne interviste jane dy kandidate per prokurore qe flasin per nderhyrjen e Soros permes parave me shuma marramendese per te zgjedhur prokurore, te cilet jane te majte dhe njihen per qendrimet e tyre te theksuara politike dhe jepet nje pasqyre se çfare kane bere prokuroret e tjere te mbeshtetur nga Soros.
Se si ata kane ulur numrin e ndjekjeve penale ndaj krimit, ndaj trafikanteve te droges etj.
Te kthehemi ne Shqiperi. “Reforma ne Drejtesi” ose Sorosreforma eshte e deshtuar, kete pasyre jep edhe raporti i fundit i BERZH. Shqiperia ka tre vite pa Gjykate Kushtetuese dhe ka ne fuqi mbi 30 ligje qe kane te bejne direkt me korrupsionin qeveritar, ne fuqi. Jane mbi 30 ligje antikushtetuese qe diktojne jeten ekonomike te vendit.
Jane mbi 30 ligje qe efekti i tyre financiar mbi Buxhetin e Shtetit dhe taksat e shqiptareve, mbi pronat publike dhe private, mbi konkurencen e ndershme dhe lirine e tregut rendojne ne rendin e miliardave euro dem ne kurriz te tyre, per perfitme te paligjshme dhe kriminale.
Jane mbi 30 ligje qe perbejne nje korpus te tere qe ndikon direkt mbi tregun e lire ne Shqiperi.
Jane mbi 30 ligje, qe Presidenti i Republikes z. Ilir Meta me te drejte i ka cilesuar si nje korrupsion te frikshem permes ligjberjes.
Jane mbi 30 ligje qe na e vertetojne kete.
Ndaj e ashtuquajtura “Reforme ne Drejtesi” ka sjelle kapjen e plote te shtetit permes ligjeve antikushtetuese.
Arsyeja eshte se “mitra” qe e polli eshte e infektuar keq. Shembujt nuk jane vetem ne Shqiperi, por edhe ne SHBA. Atje nuk mund ta zhbejne Kushtetuten si tek ne, por paguajne para per te kapur Drejtesine. Tek e ne e moren lire nen kontroll permes Sorosformes ne Drejtesi.
Edhe komunistet edhe fashistet drejtesine e kapen duke kerkuar “Reforma” per te luftuar korrupsionin, por ne fakt sollen nje drejtesi thellesisht jo vetem te korruptuar, por edhe me nje ngarkese dhe komandim te frikshem politik.
Përkujtohen sot nga historia,t viktimat e regjimit komunist të vrarë natën e 12 nëntorit 1944 në Tiranë.
Nata e 12 nëntorit në Tiranë, shënoi një nga masakrat më të mëdha të regjimit komunist, një dënim dhe vrasje kolektive pa gjyq të 14 figurave të shquara të kombit e të kulturës shqiptare.
Me urdhër të Enver Hoxhës dhe zbatuesit të urdhrave të tij, Kristo Themelko, agjent i jugosllavëve u pushkatuan pa gjyq dhe pa faj nga gueriljet komuniste pranë hotel Bristol në Tiranë: Ismail Agë Petrela, Muntaz Kokalari, Vesim Kokalari, Syrja Kokalari, Nebil Çika, Reshat Stërmasi, Muharrem Lleshi, Rifat Tërshana, Lluka Xhumari, Ali Panariti etj.
Ismail Agë Petrela një nga figurat madhore të Shqipërisë, që u pushkatua mesnatën e 12 nëntorit, thuhet se në çastin e pushkatimit u tha ekzekutorëve: “Qëlloni, burrat një herë vdesin!”
U pushkatuan në skutat e hotel “Bristol”-it pjestarët e familjes së shquar Kokalari nga Gjirokastra, Muntaz, Vesim dhe Syrja Kokalari. Muntazi dhe Vesimi ishin pionierë të arsimit kombëtar, themelues të shtëpisë botuese “Mesagjeritë Shqiptare”, që botoi vepra madhore të letërsisë sonë e të huaj, intelektualë të klasit të parë.
Po atë natë, u pushkatua dhe Nebil Çika, personalitet i shquar në gazetari, i cili drejtoi me sukses gazetën “Arbëria” dhe revistën “Minerva”. Korrespondent i Reuters dhe New York Times. Shkrimet e tij patën jehonë, duke e cilësuar si shkrimtar të nivelit të lartë për ngritjen e demokracisë.
Ushtarë të armatosur hynë në oborrin e shtëpisë së familjes Lleshi, mesnatën e 12 nëntorit dhe thirrën emrin e Muharrem Lleshit i cili sapo u shfaq tek pragu i derës, u ekzekutua në mënyrë të menjëhershme.
Reshat Stërmasi, një tjetër viktimë e asaj nate, pjesë e Ushtrisë Kombëtare Shqiptare në prill të vitit 1939, në shenjë proteste ndaj pushtimit italian, dha dorëheqjen për të mos i shërbyer fashistëve. Mori pjesë qysh në vitin 1942 në Organizatën e Ballit Kombëtar dhe në vitin 1943 u caktua komandant i Rinisë së Ballit të Tiranës, të cilën e udhëhoqi në luftë kundër pushtuesve italianë e gjermanë.
Rifat Tërshana, nga Dibra e Madhe, mori pjesë në hapjen e Kongresit të Dibrës të 23 korrikut 1909 dhe në hapjen e shkollave shqipe në zonën e Dibrës. Strehoi në shtëpinë e tij, familjen e Enver Hoxhës gjatë viteve të luftës, por më pas vritet më 12 nëntor.
Lluka Xhumari, nga qyteti i Durrësit, kreu shkollën teknike në Itali dhe me iniciativë private, hapi një punishte të vogël, të cilën e zgjeroi në shoqërinë automobilistike SAKT. E pushkatuan në rrënojat e hotel “Bristol”, sepse ishte njeriu i biznesit, i iniciativës së lirë, i ekonomisë së tregut dhe investitor i suksesshëm.
Ditët e terrorit komunist, ku njerëzit vriteshin nga gueriljet në prag të shtëpive e nëpër rrugicat e qyteteve, nisën qysh më 28 tetor 1944 e vijuan deri më 16 nëntor 1944/
Besard Kadia apo flluska e Demagogjisë dhe tellallëve të Ramës…
Rama emëroj ish kordinatorin e Partisë Demokratike, Besart Kadia, në postin e zv.ministrit të Financave dhe Ekonomisë.
Veç një detaj i “vogël” nuk është thënë sot.
Kadia nuk është pjesë e strukturave të PD_së.
Ai është shkarkuar nga funksioni i anëtarit të Këshillit Kombëtar të PDSH, që më datë 5 nëntor 2019, për shkak se ishte nismëtar i krijimit të lëvizjes politike “Alternativa”, e financuar sipas informacioneve të verifikuara nga burime të dyshimta financiare të klientëve preferencial të Qeverisë.
Që nga ajo datë Kadia nuk ka asnjë funksion në PD dhe nuk mund të ketë as në të ardhmen.
Atij i është hequr e drejta për të zgjedhur dhe për t’u zgjedhur në strukturat e Partisë Demokratike, për shkelje të parimeve bazë të funksionimit të PDSH, të sanksionuar në nenin 9 të Statutit të PDSH-së.
E ndersa Irena Beqiraj, Ish zv/ministrja e financave e PS ironizon ne nje status te saj kur thotë se :
mire ka bere …. Pse mos ti sherbej vendit, i sherbeu tek PD , aty e nxorren per shitje tek tezgat me 70 % …. E bleu nje oligark , tani ja fali PS per ti sherbyer vendit
Pjesë nga statusi i saj.
🌑 Tani e ka radhen Papa te lexoje vargje nga kurani te krishtereve, ne meshen e cdo te diele , ne San Pietro! Te djathtet do te na marrin me qafe Perandorine , doja te thoja Partine. Jo mire e kisha Perandorine . Sepse partite kane nevoje per ideologji edhe njerez me bindje te qarta. Perandorite kane nevoje per Jenicere , te cilet per interesa personale hidhen sa andej kendej .
Kur mendoj se politikat socialiste te financave gradualisht kaluan nga Angjeli dhe Ben Malaj tek Kadia me kujtohet nje ” gjoja ekspert i vererave qe i thoshte kamarierit: “me sill edhe nje 7 up per ta shuar pak kete veren Cabernet Sauvignon Conti d’Arco se duhet holluar pak.
PD na e dha me 70% ulje….. ne ke do i japim PD -se ti kthejme nderin? 😀
Kompleksi i tradhëtarit që po e torturon këtë kryeministër
Kryeministri ka rinxjerrë nga sënduku i shpifjeve, një histori dylekëshe kundër kryetarit të opozitës të provuar dhe të diskretituar gati pesëmbëdhjetë vite më parë si të pavërtetë me fakte.
Janë të shumtë ata që natyrshëm mendojnë se këtë ky po e bën për të zhvendosur vëmendjen nga kriza e rëndë humanitare dhe ekonomike ku ndodhet vendi.
Kjo për shkak se vendi po shkon drejt kolapsit ekonomik dhe pandemia ka dalë totalisht jashtë kontrollit, me njerëz që po lëngojnë dhe vdesin në heshtje nëpër banesat e tyre dhe që janë lënë absolutisht pa asnjë ndihmë dhe në mëshirë të fatit nga kjo qeveri.
Por, e vërteta është se ky kryeministër është në një gjendje aq të rëndë psiqike dhe mendore, sa as që ia ndjen për pragkatastrofën ku ndodhet vendi dhe as për qindra, mijëra familje, që dergjen shtëpive të harruar dhe të braktisur në pritje të vdekjes. Në fakt kjo është krejt normale për një njeri, i cili braktisi dhe fëmijën e tij për komplekset e tij psiqike.
Ajo që i intereson këtij njeriu narciz më shumë se jeta e qytetarëve është vetëm përmirësimi i imazhit dhe popullaritetit të tij të diskretituar në të gjitha trevat shqiptare dhe vendet ku jetojnë shqiptarë.
Ai konsiderohet sot si tradhtari më i madh i gjakut të derdhur për Kosovën dhe trafikanti më i madh i interesit tonë kombëtar, sepse të gjithë e kanë të qartë që falë gjunjëzimit të tij përballë Vuçiç, u kthyem nga faktori më i rëndësishëm në Ballkan në një popull vasal të Beogradit.
Kompleksi i tradhëtarit është kompleksi që po e torturon më shumë se çdo kompleks tjetër këtë njeri, ndaj skuqet, spërdridhet, hakërrehet dhe shpërfytyrohet sa herë dikush ia plas në fytyrë.
Relativizimi i kësaj të vërtete të hidhur me qëllim fshehjen e tradhtisë ndaj kombit shqiptar është dhe arsyeja kryesore se pse po sulmon sot skuthërisht kryetarin e opozitës.
Ndërsa, përdorimi i kësaj shpifjeje të ulët për nevoja elektorale nuk tregon vetëm përbuzjen e tij për luftën e UÇK, por njëkohësisht dëshmon se sa i rrezikshëm për interesat kombëtare është sot ky njeri që për pushtet është gati të shesë dhe sakrifikojë gjithçka, edhe gjakun e martirëve të derdhur për liri.
🌑 Dogjën Amerikën per te rrezuar Trump 🌑 Plaçkitën Amerikën per te rrezuar Trump 🌑 Vranë amerikanë per te rrezuar Trump 🌑 Vranë Policinë per te rrezuar Trump 🌑 Rrezuan Statujat e Baballareve te Kombit Amerikan dhe Historine Amerikane per te permbysur Trump.
Nga Artan Gjyzel HASANI
E sulmuan nga të gjitha anët akoma pa u bërë president i Amerikës. Me shpifje, sajesa, intriga tipike të krijuara nga mendje kriminale dhe perverse të cilat u rrëzuan të gjitha në dyert e gjykatave. 4 vjet sulme të një agresiviteti Kriminal mbi Donald Trump.
E sulmuan Mediat e Rreme të cilave ua nxorri bojën dhe I quajti me emrin që meritojnë: FAKE MEDIA.
U sulmua dhe u tall deri në ndyrësi nga pedofilet e Hollywood dhe bota perverse e Showbiz.
U tradhëtua dhe sabotua nga FBI, CIA dhe pothuajse të gjitha agjencitë e shërbimeve inteligjente amerikane.
U tradhëtua jo rrallë në 4 vjet nga persona të afërt të stafit të tij.
E sulmuan hienat e demokratëve amerikanë me në krye monstrën Pelosi.
E sulmuan me impeachment me akuza monstruoze të sajuara dhe dolën bllof.
E sulmuan me prostituta që vinin nga jeta e mëparshme si qytetar i thjeshtë amerikan.
Pastaj i vërsulën Pandeminë e cila rezultoi Plandemi AntiTrump, Virusin Kinez për të cilin u shpikën aq shumë emra…
E sulmuan anarkistet idiote te kolegjeve dhe universiteteve.
I vërsulën sipër njerëzit e keqpërdorur e të çoroditur të BLM marksiste.
I vërsulën të droguarit injorantë dhe leninistë të ANTIFA-s.
E sulmuan krerët e Europës me Merkel dhe Makron në krye të cilëve Trump u tregoi se koha kur ata mund të keqpërdornin Amerikën dhe taksapaguesin amerikan kishte marrë fund.
E sulmoi Axhenda Globaliste e perverseve e shfytyruar pa identitet dhe Djalli mbi Tokë me emrin George Soros.
E sulmuan në mënyrën më brutale duke i mbyllur gojën me çensurë dhe propagandë DEMONET E DJAJTE MILIARDERE te Silicon Valley, Gates, Zuckerberg, FACEBOOK, GOOGLE, TWITTER etj..
E sulmoi Big Pharma, miliarderët e industrisë së ilaçeve të cilëve me uljen e gjigande të çmimeve u uli fitimet astronomike mbi kurriz të taksapaguesit amerikan.
E sulmuan miliarderët dhe korporatat e shitjes së armëve njeriun që 4 vjet mbylli luftërat ekzistuese dhe nuk filloi asnjë luftë të re. Liruan të burgosit kriminelë për t’i përdorur si skalion të vijës së parë të sulmit.
🌑 Dogjën Amerikën per te rrezuar Trump 🌑 Plaçkitën Amerikën per te rrezuar Trump 🌑 Vranë amerikanë per te rrezuar Trump 🌑 Vranë Policinë per te rrezuar Trump 🌑 Rrezuan Statujat e Baballareve te Kombit Amerikan dhe Historine Amerikane per te permbysur Trump.
Vranë fjalën e lire.
Vranë lirinë e mendimit.
Dhe pas tërë kësaj kryqëzatë të pashembullt kriminale kundër një njeriu të vetëm, prapë se prapë, PRAPË SE PRAPË, nuk arritën ta mundnin.
NUK ARRITEN TA MUNDNIN!
Edhe pse përdorën tërë urrejtjen e mbledhur në aleancën e qelbësirave të planetit, prapë se prapë nuk e mundën dot. Nuk mjaftuan as miliardat, as zjarri e hekuri, për të mposhtur një njeri të vetëm, një njeri krejt të ndryshëm nga maskarenjtë e Establishment dhe Njerëzit e Axhendave.
U desh TE VIDHNIN VOTIMET si arma e fundit e një botë pa moral, pa din e iman, pa familje, pa atdhe e pa Zot.
Politika është një bordello dhe politikanët prostituta dhe Donald Trump nuk ishte politikan. Prandaj e urryen.
Dhe prapë nuk e kanë mundur dot!
Unë uroj që kur gjykata Supreme të bëje drejtësi dhe drejtësia të flaës proTrump, ai pikërisht atë ditë të japë dorëheqjen dhe t’ia lërë postin Mike Pence, dhe të shkojë në jetën e tij të mrekullueshme private si një Fitues i Madh, Kalorësi i Fundit në një botë zvarranikësh.
Atëherë do të çmenden! Do të çmenden sepse nuk do kenë mundësi të merren as me flokët e Trump, as me gojën e duart e tij, as me mënyrën se si flet, qesh apo ecen. Nuk do të merreshin më as me taksat e tij, siç nuk u morrën 4 vjet më rrogën presidenciale që Trump e dhuroi dhe nuk pranoi ta merrte kurrë.
Por Trump nuk ekspozoi vetëm anën e ndyrë amorale të Establishment dhe këlyshëve të Soros.
Ai zbuloi miliona njerëz të thjeshtë me shpirt të madh, trima dhe të mençur që iu kundërvunë të Keqes me fjalën, veprimet dhe votën e tyre pro Amerikës, Familjes, Jetës dhe Zotit. Dëshmoi që në të vërtetë nuk ka qenë i vetëm, por i mbuluar nga dashuria dhe i mbrojtur nga besimi i asaj gjysme të amerikanëve që besojnë të veprat e fjalët e një njeriu që nuk foli kurrë politikisht korrekt hipokrizinë e mirësjelltë të Establishment, por foli ashpër me zërin e tyre të ndershëm.
Police deployment in the Albanian autocracy Mustafa Rama, against peaceful Demonstrators
Martin HenzeDemocracy: the government of the people by the people for the people.
Albania is facing a major process with the European Union. Do you think that the EU member states are still not satisfied with Albania?
Henze: The Rama government has come to power in Albania by manipulating the 2017 parliamentary elections. Since then, the rule of law and democracy have been dysfunctional, and human rights are therefore not protected in Albania. An illegal local election was held in 2019. Now, how could it be otherwise, in a state where a party is ruling and the rule of law does not function, certainly, institutionally, the manipulation of the upcoming parliamentary elections in 2021 is being prepared. First indications are the attempt to massively restrict the freedom of the press and the introduction of an anti-democratic election law, which may allow the chances of a democratic change, tends towards zero.
The Rama government has not only failed in legal reform, corruption, the economy and the fight against the pandemic, but, as a result of this failure, it has now also prevented Albania’s ability to begin talks with the EU.
Also astonishing are the projects to cloud the total failure of the government, so that the socialist and comrade of Rama, Balla, now communicates that there are currently no talks with the EU, since in Europe 2021 is elected. This fake news suits communist-thinking people, not the reality is relevant, but the plan is reality.
And the specific demands for membership, what about them?
Henze: An application for membership sets a series of procedures in motion. Essential are the Copenhagen criteria, which have to be fulfilled as a prerequisite for starting negotiations. In addition to political and legal stability, these include a functioning market economy free of corruption and the ability to fulfill the obligations of EU membership (“acquis criterion”).
The European Commission conducts negotiations with candidate countries – which begin after the approval of all EU member states – and regularly coordinates them with the member states. In purely practical terms, the negotiations are divided into 36 thematic negotiating chapters. Only when all chapters have been closed will a vote be taken on accession – all member states must agree, as must the European Parliament.
Annual reports summarize the progress (or setbacks) in the negotiations. I have a current draft of the Albania country report. It is more critical in its statements than the 2019 report.
What problems are there in the accession process?
Henze: A few years ago Albania and Northern Macedonia also applied for membership, as did Bosnia. The European Commission recommended some time ago that accession negotiations be started with Albania and Northern Macedonia. In October 2019, however, this had failed due to the veto of individual EU member states, especially France and Germany. France initially called for a reform of the admission procedure for new EU members. This affected Albania in particular.
Change of the accession procedure in 2019, and now in 2020?
Henze: The European Commission has now decided on stricter regulations for future accession negotiations. In a communication on strengthening the accession process presented at the beginning of February, it states that the process should focus more on “essential reforms”, starting with the rule of law, the functioning of democratic institutions and public administration, and economic development.
In addition, the negotiations are no longer dealt with in 36 chapters, but rather these chapters are grouped into thematic groups. Six clusters are planned: “essential reforms”, “internal market”, “competitiveness and inclusive growth”, “green agenda and sustainable connectivity”, “resources, agriculture and cohesion” and “external relations”. The negotiations on the first cluster, essential reforms, will be the first to be opened and the last to be concluded. Also, only entire groups can be concluded, no longer negotiating chapters on their own.
If the candidate countries implement the reform priorities, this should also enable participation in individual EU policy areas, the EU market and EU programs (a so-called period of “phasing in”). On the other hand, backward steps in the implementation of reforms, particularly in the area of the rule of law, should be sanctioned.
And what does this mean for Albania and northern Macedonia?
Henze: The Commission presented its new assessments on Albania and Northern Macedonia at the beginning of March 2020. According to the Commission, they continue to make tangible and sustainable progress in their reforms for the rule of law. Against this background, it has still issued the Commission’s recommendation with restrictions and conditions to enter into accession negotiations with the two countries.
The Ministers for European Affairs of the 27 member states, modified, i.e. with restrictions, endorsed this vote and agreed on 24 March 2020 to start accession negotiations with Albania and Northern Macedonia.
While the accession process with Northern Macedonia can begin immediately, the European Ministers have formulated six conditions for Albania, which must be fulfilled in advance: Resolution of a democratic reform of the electoral law, by mutual agreement and together with the united opposition, implementation of the current judicial reform, fight against corruption and organized crime, among other things by establishing the anti-corruption public prosecutor’s office, correction of the media law, implementation of a reform of the asylum law. In addition, there are the other 15 criteria, the special criteria for Albania. Furthermore, disputes between Northern Macedonia and Bulgaria continue to exist. However, I consider these to be too negligible. So, it is only about Albania
And so far the Rama government has not delivered anything, on the contrary, everything in Albania has become more chaotic and worse, I only refer to the illegal local elections in 2019, the demolition of the National Theater or even the massive attempts to restrict the freedom of the press.
It seems that all problems have to do with the election law. What do you think about this?
Henze: The election law was a touchstone for the country’s ability to integrate into the EU. Unfortunately the Albanian government did not understand the test of democracy and did not pass it. The united opposition, on the other hand, had shown a strong commitment and showed that they wanted and could secure Albania’s future. However, the United Opposition, the USA and the EU were betrayed by the breach of contract by the Rama government on June 30, 2020.
We therefore no longer have any doubt that there is an interest in EU membership on the part of the Rama government and the illegal opposition in the Albanian parliament.
The main topic at present is electoral reform. What are the best solutions for the electoral law, “The people shall rule” or “The majority shall rule”?
Henze: Allow me first to go into the second part of your question. The Albanian people shall rule” or “The majority shall rule”. This question is wrongly posed and the answer would also be wrong, because neither the people, nor the majority, nor the government actually rules or can and must absolutely rule in a democracy. The Albanian constitution does not provide for this
This question had to be replaced by the better question of how tyranny could be avoided, and how the state could be so structured and the powers so divided and controlled that rulers could not cause too much damage and could be deposed without bloodshed.
Actions of governments are not fundamentally and absolutely legitimate and cannot take precedence over the morals and will of the people. They carry out, in trust, the will of the people. This constitutional principle is hidden by the Rama organization.
Neither the Albanian people, nor the Albanian government, are sovereign; the government must protect minorities even against the will of majorities, and the Albanian people must hold the government accountable against their will in elections or when the government dysfunctionally sets the constitution, by deposing and indicting them for state/high treason.
For my part, I believe that it is not part of the concept of democracy that democracy itself creates the conditions for its elimination.
One must also have the courage to be intolerant towards those who want to use democracy to kill them, as is now the case with the Rama organization. So, Albanian democracy must also be defensive and disputatious. The Albanian people must not let their future be stolen, which is ultimately written in the constitution. Rama is currently organizing a continued, permanent breach of the constitution and is destroying the future of the Albanian nation, if the Albanian people do not put up with this any longer.
Albanian President Ilir Meta has sent the electoral law to the Venice Commission. What do you think about it?
Henze: In Albania there is currently no rule of law, no separation of powers, therefore no democracy, the Rama government has switched off these functions in 2018. Since the current government intends to implement an election law and at the same time change the constitution, this requires a constitutional examination.
However, since the third power, the rule of law, is unlawfully abolished, including the guardian of the constitution, the Constitutional Court, another institution must examine this and that is indeed, Albania is a member of the Council of Europe since 1995, then the Venice Commission.
The President of the Republic has expressed very substantiated constitutional and European law concerns in Strasbourg, that is in this situation also his constitutional duty and we in Europe are very positively impressed and glad that there is at least one state institution in Albania that still adheres to the rules of the country and the EU, besides the united opposition.
Does Albania have to listen to the Venice Commission?
Henze: At this point, it should be made clear once again what the Venice Commission is and what its function is, and this partly answers your question. The correct name of the Venice Commission is: “European Commission for Democracy through Law”. This name indicates the objectives and the work program of the EU’s expert panel. Its special field of work is the legal safeguards to ensure democracy and the rule of law in the EU and thus also the decisive body of the EU when it comes to candidate countries. The aim is to harmonize the legal standards in all countries with those of the Council of Europe.
Has this Commission existed for a long time?
Henze: In July 1989, the Soviet President Gorbachev spoke before the Parliamentary Assembly in Strasbourg of the basic democratic concept of the Council of Europe and described the organization as a supporting pillar in his concept of a future common European cooperation.
This commitment became a political signal for reform forces throughout Central and Eastern Europe, including Albania. To this end, it was necessary to increase the Council of Europe’s advisory capacity.
The final decision to establish the Commission was then taken at a conference of European foreign ministers in Venice on 19-20 January 1990.
The reasons for the establishment of a legal advisory commission thus lay, on the one hand, in the national upheaval in Eastern Europe and the Balkans.
On the other hand, the transformation states’ striving for integration into the Western community of international law enabled public and diplomatic pressure from outside to bring them closer to the standards of Western democracies.
In this context, the Venice Commission was founded. Its task is to assist the reform states, both before and after their admission to the Council of Europe, in establishing or consolidating a parliamentary democracy and creating structures based on the rule of law with legal counsel.
As its legal basis, the statute is decisive for the work and status of the Commission. It is an advisory body according to Article 1 No. 1 of the Statute. It is the institution of the EU when it comes to constitutional issues, including those of candidate countries and partners.
Its special field of work is legal guarantees in the service of democracy. It aims to promote understanding of legal systems and cultures and to study problems arising in the work, strengthening and development of democratic institutions. In practice, the Venice Commission fulfils these tasks mainly through its assistance in the legislative process and its comprehensive information work.
The Venice Commission has a very high international reputation. Allow me a Bonmot from a Russian colleague from Moscow, which is very characteristic:
“We rejected a hundred American proposals, twenty-one of the Venice Commission’s proposals were accepted, but we did consider a bottle of vodka.With these words and the presentation of the Russian national drink to the German member Helmut Steinberger, the President of the Russian Constitutional Court thanked the “European Commission for Democracy through Law”, which is also called the Venice Commission after its founding and meeting place, for a detailed statement on the drafts of the Russian Constitution and the Constitutional Court Law. So the Venice Commission enjoys the highest recognition, even among our Russian friends, who are not always friendly to the EU, and it is also the key to membership in the EU, to the opening of accession talks and to the conclusion of partnership agreements.
Your President Meta has therefore rightly recognized and this is how the statements of the colleagues from the European Parliament, the very clear indications of the ambassadors and the EU Commission as well as the German Bundestag are to be understood, that without an electoral law conforming to the European Union, without the observance of the rules of the electoral law reform and the agreement reached on this with the united opposition on June 5, 2020 and without consideration of the report of the Venice Commission, there will be no admission talks and no membership in the EU. The fact that your so-called Prime Minister Rama communicates that he is currently not interested in the Venice Commission’s communication and that he will deal with it after the parliamentary elections in Albania in 2021 shows Mr. Rama’s complete disrespect for the constitutional institutions of the European Union, it also shows a marked ignorance of the rule of law and it shows us that Rama has no interest in Albania becoming a member of the EU. If he had interest, he would behave differently.
To come back to her initial question: ” Does Albania have to listen to the Venice Commission before the 2021 elections and if necessary change the electoral law again?Yes, Albania must listen to the Venice Commission before the 2021 elections, contrary to what Rama says. If Albania does not do this, there will be no talks with the EU. So, it is about the future of Albania. In this respect, we should now wait for the Venice Commission’s statement, in December there will be a final report. And it should also be clear to Mr Rama that he is not the sovereign in Albania, but the sovereign is the Albanian people. The Albanian people want Albania to become a member of the EU. If he now prevents, sabotages and disturbs this with his communist comrades in the government and parliament by his actions, this is not in accordance with the sovereign’s will, he would then have to dissolve his government in December 2020, because it no longer represents the Albanian people.
Mr. Henze, how realistic do you think the danger of a collision between a corona pandemic and a wave of influenza in Albania is?
Henze: The danger of a collision and a resulting storm – yes, it is not unlikely. Waves of flu are sometimes more and sometimes less pronounced. And if, after a quiet one, we get a more pronounced flu epidemic, it could well become a very relevant problem. On the one hand, a collision would classically endanger the same group of people, on the other hand it would mean a high workload for hospitals and doctors – and a high sickness rate for everyone else. This will cause the Albanian system and the state to collapse. In essence, like in a soccer match, you have two halves and a break. So, the first half has been January to June. The government did not have any pandemic plans, in the first third of this half their prime minister only made jokes and told jokes about Covid. In the second third of the first half, the Rama government put tanks on the streets of Albania and quarantined the entire Albanian people. Then came the break, the summer holidays and now comes the winter, and basically Albania is in no way better organized in terms of infrastructure, protective measures for doctors, decentralized supply of the population than at the beginning of the first half. The Albanian government of Rama is responsible for many dead Albanians who would not have had to die if an effective pandemic management had been implemented.
Winter is just around the corner, in the southern hemisphere it has begun. And there is an irritating picture in Australia: The curve of influenza-like illness has a peak in February/March – that was Corona. And now, as winter begins, the curve from this season is much lower than in the comparison of the last five years. What could be the reason for this?
Henze: I think the following is quite likely: That in Australia what we had here in spring is now happening. That the flu was over the week after the lockdown measures were implemented. In other words, you can see how effective distance and testing measures as well as a good medical health infrastructure and good payment of medical staff are against influenza.
So this could really be a consequence of the pandemic measures and not so much the suspicion that is now floating around: that one pathogen is displacing the other?
Henze: I don’t think it’s completely impossible for one pathogen to displace the other – let me say this somewhat cautiously. But I am very sure that the other phenomenon is the explanation. As I said, unlike in Albania, the Australians have a very good decentralized supply infrastructure and they have effectively tested and kept their distance and wore protective masks.
It is known that influenza follows crowds of people and spreads along main traffic routes. If they are unoccupied, i.e. people don’t meet each other as often, they are tested and we pay attention to hygiene, the flu is also a serious problem, and so is Covid.
Albania has not yet fully ordered Covid and flu vaccine doses and has not entered into cooperation with the Who or EU. Are these plans going in the right direction?
Henze: With influenza vaccination, you don’t know beforehand how good the protection is. In principle, however, the vaccination is the best protection we have in addition to the general hygiene, testing and distancing measures.
Therefore, the additional vaccination against influenza and, very importantly, the pneumococcal vaccination is a step in the right direction. If Rama does nothing, then I say now somewhat flippantly: Well, if he does nothing, he and Balla are personally responsible for the additional dead Albanians.
By the way, it is not possible that doctors and nurses are supposed to help on the one hand and on the other hand the government does not recognize an effective pandemic management.
The state has the task to protect the people, the children, the sick and the old people and not to expose them to even greater dangers.
And it is always unfortunate when patients come and want to be vaccinated and then you have to say Sorry, we do not have or sorry, we can vaccinate you, but then you have to pay 300 euros for it. This also applies to protective clothing and masks. The state has a duty to protect its citizens.
Would you recommend having vaccine stocks for flu and pneumococcus?
Henze: My personal tip would be to do so. This is a primary, governmental task. We currently have around 26 million doses in stock for flu vaccination alone. We in Germany do that, our people are protected, that is the primary task of the Chancellor and she does her job very well.
In Albania, with the Rama government, I see only ignorance, stupidity and not action. It is astonishing that the Albanian people still put up with this. In Germany such a government would have been politically eliminated within 24 hours.
But there is a very relevant problem: the Albanian state is on the verge of national bankruptcy, the coffers are empty. This is due to the fact that for 8 years no quality oriented economic, social and financial policy has been organized in Albania. The result is: a destroyed health, education and economic infrastructure.
The Albanian people are not sufficiently protected by their state. A drama that can only be solved in a democracy through elections. It is quite astonishing that Albania is now thinking about elections in 2021. Until then, many more people will die in Albania.
There are probably also signals from the respective manufacturers that they want to produce much more flu vaccine doses.
Henze: Then you have to see how much more it really is. This is not an uncomplicated manufacturing process. The products must be certified and comply with European standards. So in Albania, they should make sure that such products are approved and certified by the EU, only then can they be vaccinated with peace of mind.
Of course, the USA is also involved at the moment, Trump & Co. are on a big shopping tour. Mr. Trump propagates the sentence: USA first. Also Putin and the Chinese act similarly. This is, of course, a distinctly selfish approach, which is met with deep incomprehension in Europe and among civilized nations, worldwide, as they know. But, be sure, Europe and especially Germany thinks differently, we stand on the side of the Albanian nation. But, we do not support the person Rama.
I have been told that the most critical point in the production of the vaccine Covid is the filling capacity, which is booked up long in advance by the companies that can do it. And where the bottlers then also do not quite easily get out of existing contracts. So it is gratifying when the manufacturers say they can increase capacity, we will see in winter.
So vaccination primarily to protect the herd – in the broadest sense to protect the patient herd.
Henze: Yes, that is now something different from the epidemiological concept of herd protection, I would not like to confuse that. But for the protection of those who belong to the so-called risk groups. In the pharmacy around the corner from my home there is a sign: “Do not carry Corona to grandma”. And we all have the warnings in our ears: Be careful when visiting elderly people or be careful when visiting nursing homes or risk groups. Which was also prevented to a large extent, in order not to carry anything in there. That also applies to influenza. In this respect, especially now, in Albania, schools and universities are social meeting places, the possible hot spots for a second wave of Covid and also for the first wave of influenza. The measures of the government of Rama and its administration, which it has occupied with its people throughout Albania, are not sufficient, if anything has been done at all.
For committed doctors and nurses the question now arises: How do we organize ourselves, what do we do? What would you recommend, how can they prepare themselves?
Henze: The problem, is and that also the medical profession in Albania know, it will still many humans die and the virus remains in Albania, perspective all Albanians with this virus will become infected, symptoms cannot be eliminated, if the cause is not fought against.
For an effective pandemic control they need specialists in the government, they don’t have them, they need a decentralized, good medical care, in all parts of the country, they don’t have them, they need serious and qualitative laboratory and free testing capacities, in all of Albania, the government of Rama doesn’t take care of that, they need medical supplies and a good strategic planning for the autumn and winter to fight the influenza and Covid, they don’t have them and they won’t experience them with this government. Some progress has been made in the pan-academy planning because a proposal and recommendations of the united opposition have been implemented.
Thus, the first step in fighting a pandemic in Albania would be the resignation of this Chaotic Rama government and the immediate appointment of a government of experts, so that a serious, strategic management of the medical and economic crisis is ensured.
If they don’t do this in Albania, it looks very black for the coming weeks, many more people will die, who actually, in a good Pandemic – Management would not have to die. This can now be seen very clearly in the suicides of patients in clinics, a process that will certainly be repeated to an even greater extent.
In these few days the Democratic Party of Albania has elected the deputy candidate. But there are still some members who do not agree with this procedure. Many of them have been left aside. Why? Have an opinion on this matter.
Henze: It is a very remarkable, democratic procedure of the Albanian opposition. In every party there is competition for the best idea, the best performance. Nobody should be disappointed now, there is enough work and projects, after the election in April is won. It is now about the Albanian nation and its future. Vanities and disappointments should be put behind. Now cohesion and unity and no quarrelling is needed, the time for experiments is over. The reconstruction of Albania is on the agenda and the accession to the EU.
Rama has made some changes for the cabinet. Do you think that the elections in April will be recognized by the Socialist Party?
Henze: No, Rama is the generalized global risk par excellence, in the Balkans and for the future of Albania: nobody knows what he wants, nobody knows what comes to his mind next, nobody knows if he is really healthy, nobody knows if he knows what he wants. Rama and Co. are a case for the public prosecutor, not suitable for another government.
Rama seems to think only of himself, he and his friend Balla, Veliaj and Hajadari are not democrats, this became very clear now with the reform of the election law. But depending on who wins, I assume the united opposition, this would mean a long-term political turnaround – future for Albania, membership in the EU, economic growth in Albania, more jobs for Albanian workers. The European people’s parties support the DP and so let us make Albania the Switzerland of the Balkans, for the benefit of all Albanians.
Si sot 31 vjet me pare ra Muri i Berlinit. Kujtuam se bashke me Murin rrezuam perfundimisht edhe komunizmin, por ai po rikthehet edhe njehere sot nga bijte e eterve. Sot, Komunizmi po linçon çdo njeri te lire per shkak te bindjeve te tij. Sot, Komunizmi po kerkon te rikthehet me nje pamje te re. Sot, Komunizmi eshte i meshiruar tek globalizmi. Sot, Komunizmi po perndjek çdo njeri qe mendon ndryshe nga globalisto-komunistet. Sot, Komunizmi eshte tek censura ndaj se vertetes. Sot, Komunizmi eshte tek urrejtja ndaj opozites, ne Shqiperi. Sot, Komunizmi eshte tek mungesa e fjales se lire, tek manipulimi i se vertetes dhe kapja korruptive e mediave. Sot, Komunizmi eshte tek ligjet antikushtetuese dhe arroganca e qeverisjes. Sot, Komunizmi eshte tek mungesa e plote e nje drejtesie te pavarur. Sot, Komunizmi eshte tek kapja e sistemit te drejtesise. Sot, Komunizmi eshte tek mosndeshkimi i korrupsionit te frikshem. Sot, Komunizmi eshte tek zhdukja e gares se ndershme dhe punesimit sipas merites. Sot, Komunizmi eshte tek dhuna shteterore ndaj te pamundurve. Sot, Komunizmi eshte tek tekset e shkolles, qe nuk kane asnje denim per krimet e kryera nga ai. Asnje shpjegim per viktimat. Asnje shpjegim per jete e humbura. Sot, Komunizmi eshte tek grabitja dhe shkaterrimi i prones. Sot, Komunizmi ka pasqyre te saj qeverisjen rilindase. Sot, Komunizmi eshte te monopolizimi i jetes ekonomike. Sot, Komunizmi eshte tek vjedhje e zgjedhjeve dhe tjetersimi i votes. Kush harron eshte i destinuar ta perjetoje edhe njehere ate, ne menyre dhe forme edhe me te keqe.
Greqia përgatitet ushtarakisht për të marrë 12 miljet detare, përballë brigjeve shqiptare në detin Jon. Për herë të parë do të ketë një prani ushtarake në dy ishuj të vegjël grekë që më parë nuk kishin asnjë rol ushtarak.
Ishujt Gavdos dhe Othonoi po forcohen me posta ushtarake për shkak të përshkallëzimit të provokimit turk në Mesdheun Lindor, njoftoi gazeta greke Ta Nea. Sigurisht që këta ishuj nuk kanë asnjë lidhje me Turqinë, por me Shqipërinë. Ato ndodhen vetëm 6-7 milje larg Himarës.
Sipas raportit, Ushtria Greke krijoi një post në Gavdos në verë, duke fituar një prani të përhershme ushtarake për herë të parë në një nga pikat më në jug dhe të izoluara të Greqisë.
Gavdos ka një post prej 9 ushtarakësh që u krijua në vetëm një javë pas një urdhri nga gjeneral-lejtnant Charalambos Lalousis, në mes të krizës së parë greko-turke.
Posta e Gavdos synon të rrisë aftësinë operacionale të forcave të armatosura në një kohë kur provokimet turke vazhdimisht përshkallëzohen.
Posta në pjesën më jugore të Greqisë do të pajiset me radarë që do të jenë në gjendje të kontrollojnë zonën në një thellësi prej 30 kilometrash. Në këtë mënyrë, Forcat e Armatosura fitojnë një avantazh të rëndësishëm për sa i përket mbikëqyrjes së rajonit, në një kohë kur Turqia ka njoftuar kërkimet e gazit në jug të Kretës.
Othonoi ndodhet në veriperëndim të ishullit të Korfuzit dhe në perëndim të Epirit të Veriut në Shqipëri. Kujtojmë se Greqia nuk pranon të përdor emrin Shqipëria e Jugut, por vazhdon ta quajë “vorioepir” tokën shqiptare.
Ndërkohë, puna në postën ushtarake në Othonoi tashmë ka filluar.
Projekti ka për qëllim rritjen e sovranitetit grek pas zgjerimit të ujërave territoriale në 12 milje në detin Jon.
“Nismat e Ankarasë për të bërë presion ndaj Greqisë vërehen me interes për Shqipërinë fqinje, për shembull, përdorimi turk i një skelë në portin e Vlorës për marinën turke, shkruan gazeta greke.
“Posta ushtarake në Othonoi mund të vëzhgojë veprimet turke nëse vendosin të hapin një front të ri detar kundër Greqisë jashtë Egjeut dhe në ujërat përreth Kretës, veçanërisht pasi Greqia është në procesin e zgjerimit të territorit të saj detar nga 6 milje detare në 12 milje”, tregon artikulli mbi synimet ushtarakegreke.
Deri tani nuk ka asnjë reagim të Ministrisë tonë të Mbrojtjes mbi dislokimet e ushtrisë greke në një zonë në kufi me Shqipërinë.
Duke folur në një konferencë në Shtëpinë e Bardhë, Presidenti Trump, pat thënë atëherë se krerët e Pentagonit ndoshta nuk e kishin me shumë qejf, sepse “ata duan vetëm luftëra në mënyrë që t’i lumturojnë të gjitha kompanitë prodhuese të bombave dhe avionëve luftarakë”.
“Lufta e Vietnamit, mendoj se ishte një luftë e panevojshme, pushtimi i Irakut ishte një luftë e panevojshme…mendoj se duhet të jemi më ngurrues për të shkuar në luftë”, deklaronte dikur Jimmy Carter, një nga paktët presidentë amerikanë që nuk e përfshinë vendin në një konflikt të ri.
Donald Trump është dhe ai një prej tyre. Shumë mbështetës të tij e vlerësojnë këtë fakt.
Disa muaj më parë, Trumpi e akuzoi lidershipin e vetë ushtrisë amerikane se ka mbetur peng i prodhuesve të armëve.
Duke folur në një konferencë në Shtëpinë e Bardhë, ai pat thënë atëherë se krerët e Pentagonit ndoshta nuk e kishin me shumë qejf, sepse
“ata duan vetëm luftëra në mënyrë që t’i lumturojnë të gjitha kompanitë prodhuese të bombave dhe avionëve luftarakë”.
Një raport i marsit të këtij viti nga Institutit i Studimeve te Paqes ne Stokholm, SIPRI, tregonte se tregtia e armëve po lulëzon dhe asnjë vend tjetër nuk eksporton armë si Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ndërsa Arabia Saudite rezultonte blerësi më i madh në botë. Krahasuar me periudhën e viteve 2005-2009, tregtia botërore e armëve tani vonë rezulton te jetë rritur me 20%.
Më së shumti armë janë shitur në rajonin kryesor të krizave botërore – në Lindjen e Mesme, ku tregtia është shtuar me 61% brenda vetëm pesë vitesh.
Iku. Erdhi. Buzëgaz na tha: -Mjekët amerikanë më dhanë ymër: tre vjet! -Kjo po! Tani dëgjo Koço,-tha Filipi.
-Shpenzimet e varrimit. Drekën. Transportin. Më the të thashë :
-i ka Fiksi! -Po të 40-tat?! Mua mi latë?!
Nga Mitro Çela /
KOÇO DEVOLE
“Të mos hidhërohemi që na iku. Të gëzohemi që e patëm.” Kështu shkruhet në librat e shënjtë.
Dhe Fiksi e kishte Koçon për vite me radhë. Tregjedi ose komedi. Në “laboratorin” e Koços kthehej në humor.
Mjeshtëri i Madh”
Pallati i Brigadave. Presidenti Bujar Nishani shpërndau një “tufë” me dekorata. Koçoja në një dorë mori dekoratën. Në tjetrën mikrofononin:
-Zoti President! Do vijë një ditë, që do ketë kaq shumë “Mjeshtra të Mëdhenj”, sa nuk do gjejmë “Mjeshtra të vegjël”?
2.Leuçemia
Kohë më parë Koçoja u shtrua në spitalë. Nga spitali – drekë tek “Tajvani”.
-Filip! Doktorët më fjalë zëmre më thanë: ke leuçemi. Të kanë mbetur tre ose katër vite jetë! -Koço! Mjekë janë këta?! Nuk e ndajnë dot? Fikse si ta bëjë planin e shpenzimeve?! -Do ta rregullojmë. Do shkoj në Amerikë…
Iku. Erdhi. Buzëgaz na tha: -Mjekët amerikanë më dhanë ymër: tre vjet! -Kjo po! Tani dëgjo Koço,-tha Filipi.- Shpenzimet e varrimit. Drekën. Transportin. Më the të thashë :-i ka Fiksi! -Po të 40-tat?! Mua mi latë?!
3.Keshilla nga Devole Mars 2020. Filipi, mua dhe Koço Devolen,-na futi në karantinë. Pse? Sipas Filipit: virusi bie në sevda me pensionistët.Sipas – Koços? Ruan veten. E zëmë se na mbërthen virusi. Nuk e dimë. Serbes shkojmë në punë. Pimë kafe me Filipi…Viruse është ngjitës! E ha Filipi. Në orën 10 ra telefoni. … Ishte Koçoja. -Si po kalon, mo bir? -Pyeta unë.- -Brënda në shtëpi. Shkruaj dhe kam nisur të bëj karikatura. Laj rrobat dhe i nder me nge në ballkon, pasi të njejtën gjë bëjnë dhe nja dy zonja që tani po i njoh. Dal unë, dalin dhe ato. Bëjmë muhabet duke pirë kafe secili në ballkonin e vet. Fërkohemi nga larg. Dashuri në kohën e koronës… -Koço! Dua të qaj një hall me ty. Dje qërova një vezë. Në pjatë kisha mbajtur lëvozhgat. Koqe venë e kisha hedhur në koshin e plehrave.
-Mund të quhet hutim?!…Por e përsërita me bananen. E zhvesha dhe e hodha tek plehrat. Në dorë mbaja lëkurën.
-Ta kem të keqen nga karantina apo nga pleqëria?!
-Pleqëria, mo?! -Tha Koçoja,-Ç’ne! Ti për punë seksi je adoleshent!
-Më lehtësove Koço?!…
I MARRË?!
…Allo…Koço! I dërgova një vidion time Filipit. Më ktheu përgjigje: -Mitro, unë dija që Konvid 19 prek mushkeritë, po jo trurin… -Ta ketë seriozisht apo tallet?! -Ti e di që Filipi gjithmonë tallet. Por rrallë, ama shumë rrallë, flet seriozisht. Ndoshta ky është fati yt! -Më gëzove. I marrë njeriu bëhet gjeni! Ti e di: të mënçurin dhe të marrin, një fije i ndan.
-Shënjat i ke Mitro. Mendoj se po të perpiqesh edhe pak mund t’ia harrish qellimit, të marrosesh komplet,e të na bësh ndonjë kryevepër. Por po nuk të dha licencën edhe Flamur Bërdëllima, marrëzia del skarco! -Pa merak. Atë liçencë e kam. Tokova një ditë Flamur Bërdëllimën. Kam bërë këtë libër: “Jemi shtuar ne budallejtë.” Je edhe ti në librin tim. -Me dy liçenca futju punës si turku…- tha Koço. -Koço më pëlqen, sepse edhe ti në “detin” e marrëzisë “noton”. Por kemi edhe shokë nëpër botë. Dostojevski i marrë shkroi kryevepra. Kur u shërua, dogji dy romane, që kishte shkruar! -Edhe Gëte, u çmënd kur mbushi 74 pranvera. -Foli Koçoja.-I marrosur u dashurua dhe e kërkoi për grua, një vajzë 19 vjeçe! Për çupën shkroi një elegji: një nga perlat e letërsisë gjermane!
DHIA
Ishte festa e Fiks Fare. Ha. Pi. Muzikë- vallzim. Humor. Thumba. Batuta. Me gotën e verës në dorë, tha Dori:
-Do ishte në nderin tonë, të dëgjonim një histori nga Koço Devole.
-Një ditë, në rrugën e Kombit, u shtyp një dhi.- tha Koçoja.- Komentin e parë e bëri Rama: Kazani shkruan që dhinë e shtypi makina. Në fakt e vrau Berisha. E kini parë autostradën? Mavri me bojra. Asfalti, në vend të ngjisi, rrëshket. Urat-për ibret. Pa gardhe anësore. Kalojne para makinave derra e dosa. Nga informacionet e ministrit Lleshi, del se dhia kishte dy keca! Dhe ata mbetën jetimë?! Dhe shtëpia pa qumësht?!
Komentin e dytë e bëri Berisha: Qytetari digital më informon: Dhinë e shtypi Rama. E di pse doktor? Malet dhe kodrat jane mbushur me hashash. Hëngri dhia e gjorë! E trullosur nga droga, përfundoi nën rrotat e makinës!
-I treti komentoi Mitroja: Ka ardhur një vidjo në Fiks Fare. E pashë! Gjyna nga Zoti: Ishte dhi seksi!
POTURET
Pashë Koçon me poture. I them: -Më gjëj edhe mua një palë poture? Zhilenë e kam vetë. -Jo! Nuk bën! Vetëm dy personslitete, në mëmëdheun tënë mama, mund të mbajme poture: Unë dhe zoti Rama!… Është e letë të qepësh një palë poture. Por e rëndë. E rëndë shumë ti meritosh, për ti veshur si poture! Kupton mo Mitro Xhani, apo je pykë në diell?!
Epilog
Në 55 vjet Koço Devole “dhuronte” humor. Gëzim. Lumturi. Por kur vdes aktori i humorit, bota qan. Kam 40 vjet qe punoj me Filipin. Dje e pashë për herë të parë të përlotet. Erdhi Agron Llakaj. Lotët gurrë. Nga Amerika në telefon Pëllumb Kulla: lotët i “mbysnin” fjalët.
Tribunali i Hagës ndau gjithsej mbi 1400 vjet burg për të gjithë serbet e dënuar gjat 2 dekatave të fundit për gjith ato vrasje, masakra ndaj fëmijëve, grave dhe civilëve që i bënë në Kosovë deh Bosnjë.
Pas verdiktit te sotem ne Hage duke shpallur fajotor per krime dhe masakra, ICTY ka denuar Ratko Mladicin me burg ter perjetshjem. Agjencia e lajmeve “Presdheva Jonë” drejpersedrejti nga Haga e cika ka percjellur pocesin kunder mMiloshevcit dhe shume krimineleve tjere serbe deri tek i fundit ka shkruar se mbi 1400 vjet burg Haga ka “shpreblyer” serbet ne ballkan per krime dhe gjenocid ndaj shqiptareve dhe jo serbeve ne ballkan.
Për më shumë se 24 vjet të punës së Tribunalit, i themeluar më 25 maj 1993 Rezoluta 827 e Këshillit të Sigurimit të OKB-së për të ndjekur penalisht autorët e krimeve të luftës në ish-Jugosllavi, ka provuar 161 akuzuar, nga të cilat më shumë se gjysma ishin serbë, kryesisht të lartë politik dhe ushtarake në Serbi dhe Republika Srpska.
Duke pasur parasysh faktin që Gjykata Ndërkombëtare e Hagës për të ndjekur penalisht pesë persona, kur ju shikoni se si gjykimi i tyre dukej përfundim lind thought- shih infografikun.
Kryekaspai serb Miloshevic uz mbet ne burg. Kurse 6 krimineli serb jane denuar per jete, kurse Karaxhic dhe dy serbe tjere denohet me me nga 40 vite burg…
Dhoma III Gjyqësore e Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë (ICTY “”) sot deklaroi Radovan Karaxhiç, ish-president i Republikës Srpska dhe komandant suprem i forcave të saj të armatosura fajtorë për genocid, krime kundër njerëzimit dhe shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës për krimet e kryera nga forcat serbe gjatë konfliktit të armatosur në Bosnjë dhe Hercegovinë ( “BH”), nga viti 1992 deri më 1995. Ai u dënua me 40 vjet burgim.
Radovan Karaxhiq u dënua për genocid, krime të kryera në zonën e Srebrenicës në vitin 1995, persekutim, shfarosje, vrasje, vrasje, deportim, akte çnjerëzore (transferim i dhunshëm), e terrorit , sulme të paligjshme kundër civilëve dhe marrjen e pengjeve. Ai u lirua për gjenocid për krime të kryera në komunat e tjera të BiH në vitin 1992.
Tetë kriminel serb vdesin në burg. Haga po bëhet “varr masiv” i serbëve
Një i dënuar tjeter i Hagës, serbi Ljubisha Beara vdiq në burg. Ish-shefi i sigurimit të Shtabit Kryesor të Ushtrisë së Republikës së serbe, i dënuari i Hagës Ljubisa Beara (78) i cili vdiq në një burg të Berlinit. Ky është serbi tetë me radhë. Haga po bëhet “varr masiv” i serbëve sot të cilët dje kishin bërë varre masive për shqiptarët.
Pas kasapit të Ballkanit Slobodan Milosevic (11 mars 206)
🌑 ne Hagë vdiqen edhe 7 kriminelë tjerë serbë si:
Milan Babic, Milan Kovacevic, Goran Haxhic, Zdravko Tolimir, Dusan Dunjic, Slavko Dokmanovic dhe sot ky i fundit Ljubisha Beara.
🌑 Nje nga këto viktima është edhe Arkan, i cili ishte një i akuzuar i Hagës të cilin e vranë ne Beograd me 15 janar të vitit 2000. Haga (Sheveningen) duket se po bëhet një “varr masiv” i serbëve sot te cilët tdje kishin bërë varre masive për shqiptaret dhe joserbet, që e dëshmon thënien “mos ja bën varrin dikujt se ja bën vetes..”, shkruan Presheva jonë.
DMT, N-dimetiltriptamina në gjuhën mjekësore është drogë halucinogjene triptaminë. Nganjëherë referuar si Dimitri, ky ilaç prodhon efekte të ngjashme me ato të psikedelikëve, si LSD dhe kërpudhat magjike.
Një emër tjetër që e cilëson është molekula e shpirtit apo psikoza dhe është e paligjshme për tu bërë, blerë, poseduar ose shpërndarë. Kontrolli me anë të shitjes në barnatore bëhet për të zvogëluar dëmin që mund të ndodhë kur përdoret. DMT gjendet në shumë specie bimore, të cilat janë përdorur në ceremonitë fetare në disa vende të Amerikës së Jugut për shekuj me radhë por mund të bëhet dhe në laborator.
Askush nuk e di me siguri por disa ekspertë besojnë se gjëndra pineale e prodhon DMT në tru dhe e lëshon atë kur ëndërrojmë. Të tjerë besojnë se ajo lëshohet gjatë lindjes dhe vdekjes. Dhe një hipotezë tjetër thotë se lëshimi i DMT mund të jetë përgjegjës për përvoja mistike afër vdekjes. DMT sintetike zakonisht vjen në formën e një pluhuri të bardhë kristalor dhe mund të pihet me tub, të avullohet ose injektohet. Kur përdoret në ceremonitë fetare, bimët zihen për të krijuar një pije si çaj me ‘forca të ndryshme’. Efekti jepet brenda 5 deri në 10 minuta dhe efektet zgjatin deri në 60 minuta.DMT është një substancë e fuqishme që mund të shkaktojë një numër efektesh anësore mendore dhe fizike.
Disa nga këto janë të dëshirueshme po të tjerat jo aq shumë : eufori, halucinacione të gjalla, sensi i ndryshuar i kohës, depersonalizimi, rehati etj. Dëmet që shkakton janë presioni i rritur i gjakut, shqetësime vizuale, marramendje, paranojë, lëvizje të shpejta ritmike të syve, dhimbje ose shtrëngim në gjoks, konfuzion apo gjendje kome.
Kjo është loja e vockël e Edi Ramës, ku ai ka talentin kryesor. Por nuk ka sesi të jetë lojë e një kryeministri.
Kryeministri i Shqipërisë Edi Rama, ka dy ditë që po bën prokurorin e çështjes së Hashim Thaçit, duke akuzuar Sali Berishën, Lulzim Bashën dhe Ilir Metën se kanë miratuar raportin e Dick Martyt.
Lulëzim! Mos u fshih pas Covidit dhe lëri akuzat për ata që po luftojnë përditë në vijën e parë kundër virusit, po përgjigju për faktin që ke qenë bashkë me mjekun peruan në bërjen e dosjes për Shtëpinë e Verdhë! E thuaje cfarë mendon për votën e PD-LSI pro raportit të Dick Marty!
shkruan z. Rama.
Lidhur me këtë çështje, Sali Berisha deklaroi dje se miratimi në PE i raportit nënkupton vetëm miratimin e hetimit, por nuk bën kënd me faj. Dhe në të vërtetë ndaj Hashim Thaçit ka një aktakuzë dhe jo një vendim. Ndaj Ramush Haradinajt ka një ftesë nga Haga ku ai vitin e kaluar u mbroj me Heshtje!!! Në këto kushte loja politike e z. Rama është asgjë më shumë se një manovër tinzare për të njollosur imazhin e përfaqësuesve të caktuar të politikës së Shqipërisë në Kosovë, ku vetë z. Rama nuk ka kurrfarë ndikimi apo perceptimi pozitiv.
Kjo është loja e vockël e Edi Ramës, ku ai ka talentin kryesor. Por nuk ka sesi të jetë lojë e një kryeministri. Pas një kryeministër, në këto kushte do të duhet të udhëhiqte një proces bashkimi duke mos refuzuar për asnjë çast drejtësinë. Z. Rama ka zgjedhur të jetë tinzar thjesht dhe vetëm sepse ashtu është. Dhe nuk di të jetë ndryshe. Është një diskutim që zhvendos vëmendjen nga probleme të tjera dhe na kujton se në mendësinë e këtij njeriu, aktakuza është vendim fajësie. Dhe ky po drejton reformën në drejtësi!!!
Ish-kryeministri Sali Berisha foli në emisionin “Kjo Javë”, në News24, për fitoren e Joe Biden si President i SHBA.
Berisha tregoi në një lidhje me skype përballë gazetares Nisida Tufa dy takimet me Biden, ku u shpreh se ai i ka thënë fjalët më të veçanta për Shqipërinë dhe shqiptarët, që nuk ja ka thënë kurrë asnjë burrë shteti.
Mes të tjerash, ish-kryeministri theksoi se Joe Biden do të bëjë gjëra të mëdha edhe për arritjen e një marrëveshjeje të ndershme mes Kosovës dhe Serbisë, ndërsa shtoi se edhe marrëveshja e fundit në Shtëpinë e Bardhë ishte një hap mjaft pozitiv nga Donald Trump.
“Do të thotë një shef ekzekutiv i SHBA me njohuri të thella për Shqipërinë, Kosovën dhe shqiptarët, me qëndrime të përcaktuara njëkohësisht miqësore. Unë e kam takuar dy herë si zv.president Joe Biden dhe ruaj kujtime shumë të veçanta. Bisedat kanë qenë të shkurtra, vetëm për Shqipërinë. Fjalët e tij për Shqipërinë kanë qenë më të veçantat që më ka thënë ndonjëherë ndonjë burrë shteti.
Kurse Donald Trump, ndonëse në vitet e para të presidencës pa ndonjë motiv të spikatur për rajonin, në fund tregoi një interes shumë të gjallë dhe të veçantë për marrëveshjen Kosovë-Serbi. I bëri kombit shqiptar një shërbim të madh të pamohueshëm, njohjen e Kosovës nga Izraeli dhe shtroi një sërë çështjesh për normalizimin e marrëdhënieve ekonomike mes Kosovës dhe Serbisë. Nëse Biden është me një histori të thellë e të gjatë, por edhe miqësor, për Shqipërinë e shqiptarët, Donald Trump u angazhua së fundi me rezultate konkrete”, u shpreh ish-kryeministri.
A mendoni se do të ndikojë Presidenca Biden në rrugën e integrimit të Shqipërisë? Mendoj se SHBA, pavarësisht se kush ka qenë president, kanë pasur si dëshirë dhe përpjekje ndihmën për Shqipërinë për integrimin në BE. Nuk mendoj se kjo ndihmë apo dëshirë ka munguar në administratën aktuale.
Po sa i takon Kosovës si do ndikojë Presidenca Biden? Në raport me Kosovën mendoj se Presidenca Biden do vazhdojë përpjekjet, do bëjë përpjekje të mëdha, për një marrëveshje të ndershme mes Kosovës dhe Serbisë dhe për zgjidhjen e një sërë problemesh të mëdha që ekzistojnë mes këtyre dy vendeve.
Nje pergjigje merituar per Ramen, qe hiqet “patriot”!
Nga Tedi Blushi
🌑 Kush të urdhëroi ty KryePis të hidhje në gjyq Kryeministrin e Kosovës? 🌑 Pse nuk ta mbajti të shkoje në gjyq o këlysh i rrahur që i vogël? 🌑 Edvin Kristaq Tradhtia dëgjoji mirë dhe mbaji shënim këto tre porosi:
Edvin Kristaq Tradhtia, armiku më i egër i kombit shqiptar, pupaci i fëlliqur i qarqeve më antishqiptare në planet,
Fyesi më i ndyrë i luftës së UÇK-së e gjakut të Dëshmorëve, nxitësi më i flaktë i urrejtjes ndaj Kosovës nëpërmjet veglave të UDB-së në Prishtinë e Tiranë,
Frikacaku që kalon Morinën me antiplumb dhe makinë të blinduar nga frika e ndëshkimit kombëtar, ka bërë sot një pyetje publike.
E ftojmë Esadistin të dalë në përballje me Presidentin Meta para të gjithë kombit shqiptar dhe për të marrë përgjigjen sy më sy. Sa për mufkat që lëshon nga Twitter-i, as meritojnë përgjigje. Kush të urdhëroi ty KryePis të hidhje në gjyq Kryeministrin e Kosovës? Pse nuk ta mbajti të shkoje në gjyq o këlysh i rrahur që i vogël? Edvin Kristaq Tradhtia dëgjoji mirë dhe mbaji shënim këto tre porosi:
Ju shmange gjyqit që hape në Prishtinë por drejtësisë së kombit shqiptar nuk ke për t’i shpëtuar kurrë!
Mos e përmend më Presidentin Ilir Meta për çështjen e Kosovës dhe çështjen kombëtare se nuk do kesh kohë as të pendohesh o Esadist i fëlliqur!
Ish-pjesëtari i Ushtrisë së Jugosllavisë, Rajko Kozllina, i cili nuk është paraqitur për mbajtjen e dënimit me burg për krimin ndaj civilëve shqiptarë në fshatin Tërnje në Kosovë, në vitin 1999 dhe i cili, sipas pretendimeve të medieve, ka ikur nga Serbia, ka qenë pjesëtar aktiv i Ushtrisë së Serbisë edhe pasi që i ishte shqiptuar dënimi.
Kjo buron nga përgjigja që Radio Evropa e Lirë ka marrë nga Gjykata e Lartë në Beograd, e cila dënoi Kozllinan me 15 vjet burgim, në prill të vitit 2019, për vrasjen e 15 dhe plagosjen e dy civilëve shqiptarë në fshatin Tërnje të Suharekës.
LEXO EDHE: Ngjarje e rëndë: Babai nga Prishtina dhunon vajzën e tij të mitur “I akuzuari Rajko Kozllina, në mënyrë të rregullt e ka marrë vendimin e shkallës së parë, më 1 gusht 2019, përmes komandës kompetente të Ushtrisë së Serbisë, në të cilën ai është i punësuar. Edhe aktgjykimi i shkallës së dytë iu dha atij gjithashtu përmes komandës së ushtrisë, në bazë të nenit 244, paragrafi 4, të Kodit të Procedurës Penale më 28.1.2020 ”, ka deklaruar Gjykata e Lartë.
Në paragrafin 4 të nenit 244 të Kodit të Procedurës Penale thuhet që “nëse marrësi refuzon të nënshkruajë certifikatën e dorëzimit, dorëzuesi do ta regjistrojë këtë në certifikatë dhe do të shënojë ditën e dorëzimit, me çka edhe kryhet procedura e dorëzimit”.
Pas kësaj, Kozllina nuk u paraqit për të vuajtur dënimin e tij, ndërkaq që Ministria e Punëve të Brendshme e Serbisë nuk i është përgjigjur pyetjes së përsëritur të Radios Evropa e Lirë, nëse është e vërtetë që ai u largua nga Serbia e as për atë se si ka ndodhur kjo.
Përgjigje nuk ka pasur as nga Ministria e Mbrojtjes e Serbisë në pyetjen e Radios Evropa e Lirë lidhur me statusin aktual të Rajko Kozllinas në Ushtrinë e Serbisë.
Në pyetjen se a kanë informacione nga policia dhe se a do të kërkojnë shpallje të fletarrestimit ndërkombëtar për Kozllinan, Ministria e Drejtësisë e Serbisë ka heshtur.
Çfarë thonë në gjykatë?
Një ditë para shpalljes së aktvendimit për Kozllinan, më 15 prill 2019, në Gjykatën e Lartë në Beograd kishte arritur një shkresë nga Ministria e Mbrojtjes – Agjencia ushtarake e Sigurisë, e cila i ishte drejtuar Prokurorisë për krime të luftës.
Duke mos treguar se çfarë përmbante shkresa, Gjykata e Lartë i ka thënë Radios Evropa e Lirë që shkresa “menjëherë i është proceduar Prokurorisë për krime të luftës” dhe “marrë parasysh përmbajtjen e saj, është kërkuar sqarim nga zëvendësprokurori lidhur me masat e sigurimit të pranisë së të akuzuarit dhe zhvillim të papenguar të procedurës”.
Në të njëjtën ditë, Gjykata e Lartë, siç deklaron më tej, urdhëroi policinë të konfiskonte pasaportën e Kozllinas dhe t’ia ndalonte atij përdorimin e letërnjoftimit si dokument udhëtimi.
Rajko Kozllina, një ditë më vonë, më 16 prill 2019, u paraqit në sallën e gjyqit të Gjykatës së Lartë në Beograd dhe, së bashku me ish-anëtarin e dytë të akuzuar të Ushtrisë Jugosllave, Pavlle Gavrilloviq, mohuan fajin për krimin kundër civilëve shqiptarë në Tërnje.
Gavrilloviq, i cili u akuzua se kishte urdhëruar sulmin në Tërnje, u shpall i pafajshëm, ndërsa Kozllina u dënua me 15 vjet burgim.
Gjykata e Lartë deklaroi se “në këtë seancë, zëvendësprokurori i përkohshëm për krimet e luftës, nuk propozoi që i akuzuari Kozllina të mbahej në paraburgim”.
Kur dhe si ka ikur Kozllina?
Siç ka theksuar Gjykata e Lartë, policia ia ka dorëzuar gjykatës më 8 maj 2019, vendimin me të cilin Rajko Kozllinas i ndalohet përdorimi i letërnjoftimit. Nga përgjigja e Gjykatës së Lartë për Radion Evropa e Lirë, del që vendimi se i është marrë pasaporta dhe i është ndaluar përdorimi i letërnjoftimit si dokument për udhëtim, nga policia deri në gjykatë ka arritur 6 muaj më vonë, më 1 nëntor 2019.
Avokati i Rajko Kozllinas, Nikolla Hanzhek, ka thënë më herët për Radion Evropa e Lirë se me klientin e tij është dëgjuar për herë të fundit në dhjetor të vitit 2019.
“Kam provuar më vonë që ta kontaktoj dhe thjesht nuk kam kurrfarë informatash për të”, ka thënë Hanzhek.
As nga policia nuk ka informacion rreth vendndodhjes së Rajko Kozllinas. Rrjeti Ballkanik i Raportimit Hulumtues (BIRN) njoftoi më 29 tetor se Ministria e Punëve të Brendshme e Serbisë kishte refuzuar kërkesën e tij për qasje të lirë në informacione me rëndësi publike në lidhje me këtë rast.
Policia mbron të drejtat e të dënuarit
E pyetur nga BIRN-i “nëse Kozllina ka përdorur vendkalimin kufitar zyrtar për të ikur nga vendi, marrë parasysh që ai nuk u paraqit për të vuajtur dënimin e tij me burgim”, Ministria e Punëve të Brendshme e Serbisë u përgjigj “se sigurimi i këtij informacioni do të shkelte të drejtën e privatësisë së personit” dhe që “ nuk ekziston interesi publik për dhënien e kësaj informate”.
Gjykata e Lartë e ka kryer punën e saj në këtë rast. Aktvendimi kundër Kozllinas, në muajin shkurt të këtij viti, i është dorëzuar Gjykatës së dytë Themelore në Beograd, e cila, siç është thënë, është kompetente për zbatimin e tij.
“Pas kësaj, Gjykata e Lartë në Beograd më nuk ka kompetencë funksionale për procedim në këtë lëndë”, kanë theksuar nga kjo gjykatë.
Gjykata e dytë Themelore nuk i është përgjigjur pyetjes së Radios Evropa e Lirë se a kanë vazhduan apo në çfarë mënyre vepruar, në çështjen e Rajko Kozllinas.
Ushtria serbe, kompetente për Kozllinan
Megjithëse Kozllinas iu dha aktvendimi përmes komandës së Ushtrisë Serbe, si punonjës i saj, Ministria e Mbrojtjes nuk u përgjigjet pyetjeve pse Rajko Kozllina mbeti një anëtar aktiv i ushtrisë edhe pasi u dënua për krime lufte kundër popullatës civile, si dhe nëse ai ka ikur për shkak të dënimit.
Për dallim nga i akuzuari i dytë, Pavlle Gavrilloviq, i cili pas fillimit të gjyqit u pensionua si oficer i Ushtrisë së Serbisë, Rajko Kozllina, gjatë kohës së procedurës, kishte gradën e nënoficerit. Ushtria kishte detyrim për të edhe gjatë gjykimit që zgjati gjashtë vjet.
A ishte shqyrtuar paraburgimi?
Në pyetjen e Radios Evropa e Lirë se pse Kozllina nuk ka qenë në paraburgim, nga Gjykata e Lartë kanë theksuar që gjatë procedurës penale “nuk ishin përmbushur kushtet ligjore për një gjë të tillë, marrë parasysh që i akuzuari e kishte të paraqitur vendbanimin e rregullt në territorin e Beogradit, si dhe vendbanimin ku jeton me bashkëshorten dhe fëmijën e tij të mitur”.
Nga gjykata, gjithashtu, kanë theksuar që Kozllina “ishte i qasshëm për gjykatën edhe përmes Komandës së Ushtrisë të Serbisë dhe se çdo mungesë e tij në shqyrtimin gjyqësor e ka arsyetuar duke paraqitur dokumentacionin mjekësor dhe se që nga fillimi i procedimit penal deri në përfundimin e vendimit të plotfuqishëm ndaj tij, ai në asnjë moment nuk është fshehur, nuk ishte arratisur dhe nuk i ishte shmangur shqyrtimit gjyqësor “.
Prokuroria ka kërkuar dy herë paraburgim
Që në vitin 2013, Prokuroria për krime të luftës e Serbisë kishte ngritur padi kundër anëtarëve të Brigadës 549 të motorizuar të Ushtrisë së Jugosllavisë, Pavlle Gavrilloviq dhe Rajko Kozllina, për krime në Tërnje të Kosovës.
Në të njëjtin vit, gjykatës i ishte propozuar që Kozllina të mbahej në paraburgim, kanë deklaruar për Radion Evropa e Lirë nga Prokuroria, duke shtuar se gjykata e hodhi poshtë propozimin. Megjithatë, ata nuk iu përgjigjën pyetjes nëse paraburgimi ishte propozuar për shkak të rrezikut të arratisjes së të akuzuarit.
Kjo përgjigje ka ardhur nga Gjykata e Lartë. Kërkesën për caktimin e paraburgimit e kishte paraqitur Prokuroria, për shkak të rrezikut të ndikimit ndaj dëshmitarëve dhe jo për shkak të rrezikut të arratisjes, thanë për Radion Evropa e Lirë nga Gjykata e Lartë, e cila konfirmoi se propozimi ishte refuzuar si i pabazuar.
Paraqitja në policinë ushtarake, si masë
Në vend të kësaj, në qershor të vitit 2013, gjykata caktoi masën për t’u paraqitur në Policinë Ushtarake dhe ndalimin e afrimit, takimit dhe komunikimit me dëshmitarët. Kjo masë, siç kanë thënë nga gjykata, ka qenë në fuqi deri në prill të vitit 2018, kur “Prokuroria e ka dhënë mendimin e saj se për këtë masë më nuk ekzistojnë arsye, marrë parasysh se të gjithë dëshmitarët e propozuar ishin marrë në pyetje”.
Herën e dytë, Prokuroria kishte propozuar paraburgimin e Kozllinas në prill të vitit 2016, kur i akuzuari nuk ishte paraqitur në shqyrtimin kryesor gjyqësor. Gjykata e kishte refuzuar edhe atëherë këtë propozim, sepse, siç kanë theksuar, avokati i Rajko Kozllinas kishte dorëzuar dokumentacionin mjekësor, i cili e arsyetonte mungesën e tij.
Bëhet fjalë për gjetjet e mjekëve specialistë të Akademisë Mjekësore Ushtarake në Beograd (VMA), nga të cilat, siç thanë nga gjykata, “u vërtetua që i akuzuari ishte dërguar për trajtim mjekësor në VMA, për shkak të problemeve kardiake dhe të tretjes”.
Gjykata e Lartë shtoi se “gjykata kontrolloi vlefshmërinë e arsyeve për mungesën e të akuzuarit, duke përcaktuar ekspertizën” e gjendjes së tij shëndetësore.
Institucionet ushtarake justifikuan mungesat
Procesi kundër Kozllinas dhe të akuzuarit të dytë Pavlle Gavrilloviq u karakterizua me vonesat e shpeshta dhe mungesat e tyre për shkak të sëmundjeve.
Gjatë gjykimit, kryetarja e trupit gjykues Mirjana Illiq, gjithashtu, shprehu dyshimin se ata me qëllim iu shmangën seancave. Në mars të vitit 2019, ajo tha në sallën e gjyqit se Kozllina dhe Gavrilloviq shpeshherë, para seancës, u referohen problemeve shëndetësore, por nga të cilat po shërohen pas seancës.
“Kjo ngre dyshime serioze se diçka krejt tjetër po ndodh”, tha Illiç në gjykatë.
Shmangien e seancave gjatë procesit gjyqësor e ka vënë në dukje edhe organizata joqeveritare, Fondi për të Drejtën Humanitare, që përcjellë gjykimet për krimet e luftës në Serbi.
Akademia Mjekësore Ushtarake mohoi që institucionet shëndetësore të ushtrisë ia mundësuan Gavrilloviqit dhe dhe Kozllinas shmangien nga seancat gjyqësore.
“Ata janë ushtarë dhe nuk jam i befasuar që institucionet heshtin. Ky është një betim për heshtje dhe mënyrë me të cilën të vazhdojnë t’i mbrojnë ata. Mesazhi është se shteti do të qëndrojë gjithmonë pas tyre,” ka thënë për Radion Evropa e Lirë, më 30 tetor, Ivana Zhaniq nga Fondi për të Drejtën Humanitare.
Gavrilloviq dhe Kozllina janë akuzuar se kanë dhënë urdhër ose kanë vrarë të paktën 27 civilë në Tërnje, në vitin 1999. Viktimat ishin burra, gra dhe fëmijë, ndërsa fëmija më i ri në moshë ishte 4 vjeç. Pasi që ishin vrarë, dyshohet që trupat e tyre i kanë marrë pjesëtarët e forcave ushtarake serbe në mënyrë që t’i fshihnin në varrezë masive.
“Nga Serbia mund të pres gjithçka. Vetë i ka bërë krimet dhe vetë i ka gjykuar”, ka thënë Bekim Gashi për Radion Evropa e Lirë, më 30 tetor, duke komentuar lajmin se i dënuari për krimin në Tërnje ka ikur nga dënimi. Ai në masakrën në Tërnje ka humbur 22 anëtarë të familjes.
Gashi ishte dëshmitar në gjykimin e Kozllinas dhe Gavrilloviqit në Beograd. Ditën që ndodhi krimi, më 25 mars 1999, ai arriti të fshihej në nën-kulmin e shtëpisë, ku kaloi dy ditë. Ai pa familjen e tij duke u vrarë dhe trupat e nënës dhe motrave të tij nuk i gjeti kurrë/REL.
Early Photography in Albania…The Photo Collection of Erich Liebert
Northern Albania in 1902 – 1908
Dr Erich Liebert (1873-1951) was an Austrian physician and an intrepid explorer of the northern Albanian mountains. He was first in Albania in September 1902, on which occasion he ventured through the region of Pult and into the mountains south of the Drin. In August 1903 he was in Shkodra again and set out through the mountains in the company of an Albanian called Luigj Jakovic. This time he hiked through the tribal regions of the Dushmani, Merturi, Gashi, and Krasniqi. In August 1904, Liebert set off once more through the northern Albanian mountains in search of the source of the Valbona River in Krasniqi territory, which he reached via Theth, Abat and Nikaj. He returned to Shkodra over the Qafa e Valbonës pass and Theth. His tours of 1903 and 1904 are recounted in his book Aus dem nordalbanischen Hochgebirge [From the Northern Albanian Highlands], Sarajevo 1909, from which the following photo collection is taken. In this volume, he tells us that he was also in Albania in 1905, 1907 and 1908 but we have no published account or photos of these journeys. In 1910, Liebert published an article on blood feuding and hospitality among the Albanian highlanders. During the Balkan Wars (1912-1913) and probably during the First World War, Dr Erich Liebert worked for the Red Cross in Turkey, in particular during the Dardanelles Campaign. Little else is known today of this great adventurer.
Die Fotosammlung des Erich Liebert
Nordalbanien in den Jahren 1902 – 1908
Dr. Erich Liebert (1873-1951) war ein österreichischer Chirurg und gleichzeitig einer der großen Entdecker der nordalbanischen Berge, auch wenn er heutzutage noch wenig bekannt ist. Er betrat albanischen Boden zum ersten Mal im September 1902, als er das Gebiet von Pult und die Berge südlich des Drinflusses bereiste. Im August 1903 war Liebert wieder in Albanien und durchzog mit dem Albaner, Luigj Jakovic, das Stammesgebiet der Dushmani, das linke Ufer des Drinflusses, den südlichen Teil des Stammesgebiets der Merturi, und dann Gashi und Krasniqi. Vom Valbonatal kehrte er über Merturi, Nikaj, Shala, Shoshi, Suma und Pult nach Shkodra zurück. Im August 1904 ging er von Shkodra über Theth, Abat und Nikaj bis zum Quellgebiet des Valbonaflusses und, nachdem er sein Ziel erreichte, kehrte er von dort aus über den Pass Qafa e Valbonës nach Theth und Shkodra zurück. Die Reisen der Jahre 1903 und 1904 werden in seinem Buch Aus dem nordalbanischen Hochgebirge, Sarajevo 1909, geschildert, aus dem die folgende Fotosammlung entnommen wurde. In diesem Band erzählte uns Erich Liebert, dass er auch in den Jahren 1905, 1907 und 1908 in Albanien war, doch wir besitzen von diesen Expeditionen weder veröffentlichte Aufzeichnungen noch Abbildungen. Im Jahre 1910 veröffentlichte Liebert noch einen Aufsatz über Blutrache und Gastfreundschaft bei den Malsoren Oberalbaniens. In den Balkankriegen (1912-1913) und vermutlich auch während des Ersten Weltkrieges war Erich Liebert in der Türkei für das Rote Kreuz tätig. Darüber hinaus weiß man heute wenig über diesen mutigen Entdecker.
Koleksioni fotografik i Erih Libertit (Erich Liebert)
Shqipëria e Veriut në vitet 1902 – 1908
Eksploruesi austriak Erih Libert (1873-1951) ishte kirurg me profesion. Për herë të parë shkoi në Shqipëri në shtator 1902 ku shëtiti zonën e Pultit dhe malet në jug të lumit Drin. Në gusht 1903 shkoi në Shkodër dhe kaloi me shqiptarin Luigj Jakoviqi në Dushman, përgjatë bregut të majtë të Drinit, në pjesën jugore të Merturit, në Gash dhe në Krasniq. Nga lugina e Valbonës u kthye nëpërmjet Merturit, Nikajt, Shalës, Shoshit, Sumës dhe Pultit për në Shkodër. Në gusht 1904 Erih Liberti u nis nga Shkodra, kësaj radhe për të parë burimin e lumit Valbonë. Kaloi në Thethi, Abat dhe Nikaj, dhe u kthye nga Valbona nëpërmjet Qafës së Valbonës. Udhëtimet e vitit 1903 dhe 1904 janë përshkruar në librin e tij Aus dem nordalbanischen Hochgebirge (Nga Malësia e Shqipërisë së Veriut), Sarajevë 1909, nga i cili është marrë ky koleksion fotografik. Në këtë vëllim Liberti na tregon se ishte në Shqipëri edhe në vitin 1905, 1907 dhe 1908, por nga këto udhëtime nuk kemi as shënime, as fotografi. Në vitin 1910 Liberti botoi një artikull studimor mbi gjakmarrjen dhe mikpritjen te malësoret e Shqipërisë së Epërme. Gjatë Luftës Ballkanike (1912-1913) dhe ka të ngjarë edhe gjatë Luftës së Parë Botërore, Liberti ishte drejtuesi i një ekipi mjekësh të Kryqit të Kuq që punoi në Turqi gjatë luftimeve në Çanakkale. Veç informacionit të lartëpërmendur, për këtë eksplorues guximtar dihet shumë pak.
Gjatë luftës së fundit të Kosovës të vitit 1998-1999, mijëra shqiptarë janë vrarë dhe janë masakruar, madje mbi një mijë ende kanë mbetur të zhdukur dhe sot e kësaj dite nuk dihet se ku gjenden eshtrat e tyre.
Disa nga këto foto janë publikuar neper shumë media në Kosovë…
Raporti i Dik Martit, nga i cili mori udhë hetimi ndaj ish-liderëve të UÇK-së, është cilësuar nga ish -Kryeministri Sali Berisha si një akuzë e stisur, e furnizuar me material nga Beogradi.
Hetimin e Thaçit, Veselit dhe liderëve të tjerë të UÇK, Berisha e cilësoi një fermentim të Beogradit.
“Kemi të bëjmë me një procedurë të paralajmëruar, krejtësisht dhe qartësisht, për vite e vite. Kemi të bëjmë me një proces, i cili në vlerësimin tim dhe bindjen më të thellë është fermentuar në Beograd”, tha Berisha. Duke ju referuar faktit, që e njihte personalisht komisionerin, ai tha se Marti kishte qenë një serbofil i papërmbajtur.
“Unë e kam njohur senatorin Dik Marti, ishte një serbofil dhe rusofil me çizme, i papërmbajtur. Ai nuk i fshehte ndjenjat e tij proserbe. E ka pohuar vetë ish-Prokurori i Beogradit se raporti i Dik Martit në 70 apo 80 përqind paraqet material që vetë ish-prokurori i Beogradit Vukcevic, ja kishte dërguar këtij rusofili të papërmbajtur”, u shpreh Berisha.
Ish-Kryeministri Berisha i cilësoi stisje, akuzat për transplant dhe trafikim organesh, të ngritura ndaj Kosovës nga ish-Parlamentari i Këshillit të Europës Dik Marti.
Gjatë një interviste në emisionin “Opinion” Berisha tha se nëse e ashtuquajtura shtëpi e verdhë do të ekzistonte, ai që do të fliste për të do të kishte vetë Millosheviçi.
Gjithashtu, në mbrojtje të UÇK-së dhe drejtuesve të saj, Berisha tha se i vetmi gabim i Hashim Thaçi, ishte që nuk ngriti pandi ndaj Dik Martit për këtë raport.
Berisha: Me njohuritë e mija politike dhe mjekësore ky ishte një trillim. Kisha edhe një arsye sepse Milloshevici në Hagë nuk e përmendi kurrë këtë. Nëqoftëse kjo do kishte ndodhur nuk mund të mos ta dinte Sllobodani dhe do ta përdorte si argumentin kryesor.
Fevziu: Nuk e ka përmendur as në Hagë?
Berisha: Absolutisht asnjëherë. Atë e stisën shërbimet. Shërbimet serbe, e stisën atë akuzë dhe gjetën një fshatar në Burrel, një familje shumë e nderuar, dhe e akuzuan se ai e bëri shtëpinë spital. Marrëzira. Pas kësaj hapën një klinikë në Prishtinë, pasi u çlirua Kosova, e cila merrej me blerje organesh për ta bërë më të besueshme akuzën.
Zoti Thaçi mendoj se bëri një gabim të rëndë. Nuk ngriti padi civile. Padi penale ndoshta nuk ngrinte dot, se kishte imunitetin e parlamentarit të KE-së, por nga padia civile ai nuk duhej të shpëtonte në asnjë mënyrë. Ata që stisën raportin e transplantit të organeve, bënë gjithçka pastaj për ta bërë të detyueshëm hetimin e raportit.
Fevziu: Sipas Thacit ai nuk është pyetur kurrë për shtëpinë e verdhë.
Berisha: Sepse nuk janë bërë kurrë transplante, as aty as në Fushë -Krujë. Sepse njëherë na vinte një klinikë në një fshat të Burrelit, dhe një klinikë gjoja në Fushëkrujë. U bazua e tëra në fallsitet.
Major Nazif Ramabaja, ish bashkëluftëtar dhe bashkëpunëtor i kolonel Tahir Zemaj, në një bisedë ekskluzive për “Bota sot”, ka folur për vrasjen e kolonel Zemajt.null
Ai ka thënë se ka pak shpresa që Gjykata Speciale ta zbardh vrasjen e bashkëpunëtorit të tij, Tahir Zemajt.
“Sa i përket vrasjes se Kolonel Tahir Zemajt dhe zbardhjes se rastit nga Gjykata Speciale, jam skeptik dhe nuk pres që kjo të ndodhë në të ardhmen e afërt, për faktin se është jashtë mandatit kohor për të cilën është formuar kjo gjykatë, por dëshira dhe vullneti për zbardhjen e atentatit ndaj komandantit të njësive operative, fillimisht Brigadës 134 dhe përgjegjës të brigadave 131, 133 dhe Mërgimi, urdhërdhënësit dhe dorasit duhet herët a vonë ta marrin dënimin e merituar nga kjo gjykatë apo nga gjykata e rregullt në Kosovë”, ka thënë Rambaja.
Më tej, ai ka treguar arsyet pse erdhi deri të vrasja e kolonel Zemajt, duke përmendur edhe Hashim Thaçin dhe Ramush Haradinajn.
“Pas vrasjes se Kolonel Tahir Zemajt qëndrojnë ata të cilët, s’ja dojnë të mirën Kosovës dhe janë të mbuluar me petkun e tradhtisë si vazhdimësi e vrasjeve te figurave patriotike dhe kombëtare, duke filluar me helmimin e Ismail Qemajlit më 1919 në Perugia të Italisë, Luigj Gurakuqit në Bari të Italisë me 1925, Hasan Prishtinës ne Selanik të Greqisë më 1933 dorasit ishin shqiptar te cilët kryen urdhrat e padroneve te tyre. Motivi i vrasjes se Kolonelit dhe komandantit Tahir Zemajt mund të jetë i ndryshëm, por një e di se kishte autoritet të lartë në popull, kjo u dëshmua edhe gjatë fushatës për zgjedhje nacionale të vitit 2001, ku ishte përkrah presidentit Rugova nëpër stadiume futbolli ku mbaheshin tubimet elektorale, brohoritja Rugova, Rugova, Rugova ishte e zakontë, por qe nuk mungonte brohoritja për Tahir Zemaj, Tahir Zemaj, Tahir Zemaj. Si motiv tjetër ishte rrezikimi i pozitës, sepse siç dihej presidenti Rugova ishte në procedurë e sipër për ta caktuar Këshilltar për Siguri dhe kjo s’ju konvenonte disave e posaçërisht atyre të cilët kishin pas fërkime gjatë luftës dhe veprimtarisë së tij, pra kolonelit në Rrafshin e Dukagjinit, e për të cilat kam njohuri sepse isha protagonist i gati të gjitha ngjarjeve dhe takimeve që kishim me disa përfaqësues të ShP të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës siç ishte përfaqësuesi politik i saj Hashim Thaçi-Gjarpri, por edhe me Ramush Haradinajn-Smajlin”, është shprehur Major Ramabaja për gazetën “Bota sot”.
Madje Ramabaja ka thënë se ndaj Zemajt ishin bërë 8 atentate, derisa u arrit vrasja e tij.
“Në përgjithësi ndaj kolonel Tahir Zemaj ishin bërë një mori atentatesh, një apo të parin e kisha zbuluar unë gjatë zhvillimeve të luftës në Kosove, pas Betejës së Loxhës nga Njësiti për zbulim dhe kundërzbulim që kisha në formacionin e Brigadës dhe ky i fundit me 3 janar 2003 ishte i teti me radhë dhe me i kobshmi, u vra njeriu i cili ishte sinonim i luftës për liri dhe pavarësi, shkaku mund te jetë pse përkrahu institucionet e Republikës së Kosovës dhe njiheshim për komandantit suprem te Forcave te Armatosura të Republikës së Kosovës, presidentin historik dhe arkitektin e Pavarësisë së Kosovës Ibrahim Rugovën, fotoja e të cilit qëndronte në komandën e shtabeve të brigadave 134 në Prapaqan dhe brigadës 131 në Baran gjatë luftës”, thekson Ramabaja.
Më tej majori Nazif Ramabaja ka folur edhe për formimin e Gjykates Speciale në Kosovë, për të cilën thotë se është produkt i senatorit, Dick Marty.
“Siç dihet Gjykata Speciale është produkt i senatorit Dick Marty për tregti të organeve-Shtëpia e verdhë i paraqitur dhe aprovuar në vitin 2010 në Parlamentin Evropian. Ky raport u bë pas shumë përpjekjeve të aparatit shtetëror serb, ku në mënyrë tërthore ishte angazhuar ambasadori i Serbisë në Zvicër Milan, ST Protiq, i cili njëherit njihet edhe si një ndër historianët më me influencë në Serbi. Protiqi kishte bërë përpjekje kolosale për të vu kontakt me senatorin Marty njëherit raportues në Këshillin e Evropës, i cili dha raportin e tij në dhjetor 2010 dhe pas një viti të tërë përpjekjesh e kishte bind këtë të fundit që t’ja lëshojë një sy raportit që e kishte përgatitur Gjykata Serbe në lidhje me tregtinë e organeve dhe Shtëpisë së Verdhë.null
Për këtë kishte kontribuar edhe Karla Del Ponte me iniciativën e saj në lokacionet e dyshuara kishte dërguar forenziken kryesore të UNMIK-ut Pabla Barajbara me 2004. Pas publikimit të Dick Martyt lënda është bartë nga Këshilli i Evropës në Gjykatën e posa të formuar nën mandarin e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara”.
“Deputetët e Parlamentit të Kosovës me 3 gusht të vitit 215, me shumicë votash 82, pra 2/3 e deputetëve nga 120 sa i ka Parlamenti kanë votuar ndryshimet Kushtetuese, që mundesuan themelimin e Gjykatës Speciale për krime lufte me një apstenim dhe 5 kundër. Duke e parë parasysh historiken e themelimit të Gjykatës Speciale apo dhomave të specializuara të prokurorisë speciale është e qartë se kjo gjykatë është formuar për krimet eventuale të bëra në periudhën 1 janar 1998 – 31 dhjetor 2000, çka është për tu habitur se është gjykatë selektive për arsyen e vetme sepse sistemi i ynë prokurorial dhe gjyqësor s`ishin të aftë, apo në mungesë të vullnetit politik të merren me krimet e luftës dhe si rezultat kemi Gjykatën Speciale, na pëlqeu apo jo është e formuar nga Parlamenti i Kosovës dhe tash duhet të pajtohemi me këtë fakt, deshëm apo s’deshëm”, thekson Rambaja.
Për fund, major Nazif Ramabaja ka thënë se të gjithë ata që janë ftuar nga Gjykata Speciale, po gjykohen si individë, e nuk po gjykohet Ushtria Çlirimtare e Kosovës.
“Mendimi im është se këtu bëhet fjalë për dyshim të krimeve, pasojat duhet të bien mbi individin dhe assesi nuk duhet të përgjithësohen se këtu po luftohet dhe dënohet lufta e UÇK-së, apo lufta e popullit shqiptar. Lufta e fundit ishte luftë për jetë a vdekje, prandaj në ato rrethana në besë një luftë mbrojtëse duke e mbrojtur ” Pragun e shtëpisë” siç deklarohej presidenti historik dhe arkitekt i Pavarësisë së Kosovës Ibrahim Rugova, duke apeluar se çdo njeri, individ në veçanti, apo si popull në përgjithësi, kemi të drejtë ta mbrojmë “Pragun e shtëpisë”. Luftërat mbrojtëse janë luftëra të drejta, ne ishim viktimë e viktima duhet të mbrohet me të gjitha mjetet që ka në dispozicion, ndërsa aparati shtetëror i Kasapit të Ballkanit Sllobodan Millosheviq bëri lufte agresore dhe të ndytë me krime të pa para në fundshekullin 20, dhe si rezultat e ka humb të drejtën për ta administruar Kosovën, për këtë për herë të parë në historinë e ekzistencës së NATO-s që nga viti 1949 sulmoi ushtarakisht një vend gjenocidal për shkak të politikës, veprimeve ushtarake dhe luftarake ndaj një populli të pa mbrojtur, duke përdorur taktiken e tokës së djegur, bëri spastrimin etnik të shqiptarëve të Kosovës duke dëbuar nga trojet shekullore. Ka luftëra të drejta, por të pasterta është vështirë të thuhet, sepse gjithmonë gjendet ndonjë pjesëtar i çfarë do lloj formacioni ushtarak apo paraushtarak i cili nuk respekton rregullat dhe ligjet ndërkombëtare sa i përket luftës dhe zhvillimit të saj sipas konventat se Gjenevës dhe mu për këtë individi duhet të përgjigjet për të bëmat e tij personalisht apo individualisht e jo si grup”, përfundon për gazetën “Bota sot”, major Nazif Ramabja.
Atentati i Vjenës ka nxjerrë në pah se një ndër autorët është shqiptar me origjinë. Ky është një fakt që ka vënë në siklet elitën politike-mediatike në Tiranë e më gjerë, që nuk dihet për cilën arsye kanë rendur të sqarojnë një pozicion të shqiptarëve në raport me këtë situatë.
Është apo jo shqiptar atentatori?
Ai është me origjinë shqiptare për disa, nuk bën pjesë në narrativën e shqiptarëve. Disa të tjerë thonë se nuk ka pse ta konsiderojmë si turp kombëtar këtë ngjarje, duke mos sqaruar megjithatë se ku u pa se dikush pati turp nga ajo që ngjau në Vjenë. Nuk është për t’u çuditur që të kemi edhe ndonjë të ashtuquajtur debat në studio me gazetarë të kronikës, profesionistë të thashethemit dhe shumëpërdorimësh malinjë të cilët flasin e gjullurdisin për terrorizimin dhe aksionet që priten.
Vështirë të imagjinohet një rol më i pështirë sesa ky i një pjese të medias kur vjen puna për trajtimin e temave të nxehta, pse jo vetëm ka paaftësi flagrante për të sjellë në vëmendje me profesionalizëm çështje si kjo, por aty manifestohet më së qarti i gjithë frustrimi ynë si shoqëri.
Për ta kuptuar këtë mund të sjellim si shembull mënyrën sesi llagëmi mediatik trajton lajmet e shumta me burim kriminalitetin shqiptar në botë. Për këtë kata-komb tasteriash dhe myku trunor, krimineli shqiptar, trafikanti më ordiner, mjafton për të qenë shqiptar që të jetë Kapo, që të trajtohet si një lloj heroi që ka bërë namin dhe ka çuditur të gjitha policitë e botës.
Ky venerim është mënyra sesi media shqiptare flirton me krimin, sesi gazetarë të saj lëpijnë jargët e admirimit të krimit sikurse shoqëria jonë sheh një të vërtetë për të cilën ka rënë dakord. Krimineli ka kartëvizitë të lirë në Shqipëri, sepse ai përfaqëson mënyrën e vetme me të cilën shqiptarët mendojnë se u afirmuan me sukses në Perëndim. Nuk dihet se pse integrimi ynë në Perëndim, suksesi ynë andej shikohet si një lloj zotimi ndaj historisë, si një shpagim për rreckamanërinë tonë gjysmëshekullore. Kriminaliteti nuk e konteston sistemin, ai thjesht e shfyrtëzon atë, ndaj edhe media shqiptare pikas aty një shans për të prodhuar skenarin e vet kinematografiko-gazetaresk. Terroristi përkundrazi e vë në pikëpyetje sistemin dhe këtu gazetari shqiptar – që dallon që tutje që është perëndimor – nuk të fal.
Ai të bën të zezën, të nxin e të nxin sepse një maskara shqiptar po përpiqet të shqyejë teshat perëndimore që kemi veshur tash 30 vjet, edhe pse ca me të lypur, ca me të vjedhur, përherë duke iu fshehur identitetit tonë. I keni parë sesi të ashtuquajturit gazetarë lumturohen në fotografi me ambasadorë të huaj prej nga ku mesa duket marrin çertifikatat virtuale të profesionalizmit, që në fakt nuk janë asgjë më shumë sesa begenisje diplomatike për qëllime që duken që larg. Ndaj ta kuptojmë drejt vendimmarrjen e elitës gazetareske: ajo ia jep menjëeherë pasaportizimin një krimineli, mjaft që të jetë i zoti. Një terroristi Jo. Radikalja është diçka që nuk përtypet mirë në këto anë ku kanë sukses
Nuk ka në memorien e brezit tonë një moment ku politika të kuptohet pa prezencën e amerikanëve.
Të SHBA dhe mesazhit gati dogmatik të tyre për të drejtën e fjalës, zgjedhjet e lira dhe demokratike. Në 30 vjet hapje të Shqipërisë ky ka qenë objektivi i papërmbushur, por që ruante mundësitë objektive për shkak se modeli prej nga frymëzohej ishte real dhe në fuqi. Sot ky model ka pësuar goditjen e vet pas një erozioni të gjatë të krijuar nga mosbesimi i përgjithshëm dhe nga dominimi “demokratik” i demokracisë. Ne mundet të shohim në kohë reale, sulmet, akuzat, dyshimet, predikimet joreale për manipulim elektoral etj., ndaj me këtë situatë që po fermentohet në SHBA vjen dhe bie edhe autoriteti i zëdhënësve të SHBA në botë.
Teksa demokracia amerikane ka pësuar kontraktim të fortë, politika e saj e jashtme vijon me të njëjtën muzikë duke krjuar dyshime serioze nëse aftësia për të qenë realist ekziston apo jo. Sot njoftohet se ambasadorja amerikane në Tiranë, Yuri Kim ka organizuar një:
diskutim virtual mbi zgjedhjet në Shtetet e Bashkuara mbrëmjen e djeshme me pjesmarrjen e udhëheqësve, përfaqësuesve të organizatave joqeveritare dhe aktivistëve të forumeve rinore politike nga Shqipëria. Grupi diskutoi rolin e rëndësishëm që zgjedhjet e lira dhe të drejta luajnë në një demokraci dhe Ambasadorja Kim nënvizoi rëndësinë që kanë të qenurit i informuar dhe pjesmarrja në proceset demokratike
Aktiviteti, apo biseda nuk ka kurrfarë vlere reale, jo vetëm pse këto organizata janë pa ndikim në jetën shoqërore, por as kanë ndonjë ndikim dhe rol në opinion. Nga ana tjetër zgjedhjet që vazhdojnë nuk janë qysh tani model për t’u ndjekur edhe pse pretendohet se janë demokratike pse zhvillohen në SHBA.
Fatkeqësia e kësi aktivitetesh – nëse mund të quhet e tillë – është se mediat apo organizatat janë fasadë e një predikimi politik që nuk përputhet me realitetin. E mira e tyre është se përmes tyre mund të kuptohet kompleksi që shoqëron njerëzit e “jetës publike” në Shqipëri.
Bacopa Monnieri är en vattenlevande ört från Östasien och Indien. Bacopa monnieri bidrar till ett normalt blodomlopp, som är knutet till hjärnans förmåga. Extrakt från bacopa monnieri i Neurolabs hjälper till att bevara en god kognitiv funktion och bidrar till att upprätthålla minnet vid stigande ålder.
Ginseng ekstrakt
Ginseng är en av de mest populära och studerade örterna i världen. Ginseng är känt för att öka uppmärksamhet, koncentration och minne.
Det hjälper dig också med att behålla koncentrationen under längre tid.
Rosenrot
Rosenrotextrakt är känt för sin positiva inverkan på koncentration och energinivåer. Plantan bidrar till en normal blodcirkulation som är knuten till hjärnans prestanda och lyhördhet.
Rosenrot bidrar till att minska mental utmattning.
L-tyrosin
L-Tyrosin är ett protein som kan leda till en bättre förmåga att hantera stress. L-tyrosin hjälper till att upprätthålla normal koncentrationsförmåga. L-tyrosin kan även bidra till att minska mental utmattning.
Aleks Janaqi. Familjar , qytetar, intelektual korife i pa pertuar në hallet, problemet, dhe bashkimin e emigracionit shqiptar qysh në fillim- vitet e para dhe të vështira për emigrantët në Greqi.
Aleksi si emigrant, është iniciatori i fillim bashkimeve të para të emigrantëve shqiptarë.
Ai është kontributori ne krijimin e shoqates se pare shqiptare (Progresi) ne qarkun e Selanikut, kjo si perpjekja e pare per bashkimin e emigrantëve shqiptarëve atje.
Por kush nuk e ka njohur, takuar, dhe ska krijuar respekt për ish ushtarakun emigrant në Selanik, Aleks Janaqin. (Ismet Hoxholli) me origjinë nga fshati Pocestë i Korçës.
Aleksi, ky intelektual aktivist, ky human, ky zemër gjërë, i pa përtuar i emigracionit shqiptar nuk ishte vetëm ne qarkun e selanikut, por dhe më gjërë, duke i shërbyer emigrantëve, emigracionit, miqesise e bashkpunimit mes dy vendeve, dhe kombit.
Kontributi i këtij njeriu të mirë, si themelues ne krijimin e shoqates se pare shqiptare ne qarkun e Selanikut, vazhdoi dhe në bashkimin e shoqatave shqiptare ne greqi, dhe krijimin e lidhjes se shoqatave shqiptare atje (Greqi)
Aleksi në foto poshtë, në nje takim me perfaqsuesit vendore ne qarkun Korçë, dhe komandantin e UÇK-së, Deputetin shqiptar në Parlamentin e Maqedonise se veriut, Daut Rexhepi.
I zgjedhur me unanimitet në detyrën e sekretarit të pergjithshem i lidhjes se shoqatave shqiptare ne Greqi, Aleksi dha një kontribut të çmuar në bashkimin dhe bashkveprimin e punes dhe aktiviteteve te lidhjes, në mbrojtje dhe ndimë dhe zgjidhjes të halleve dhe problemeve të shumta të emigrantëve shqiptarë atje.
Gazeta Tribuna e z.Goro, e para medie apo dritarja që percoi zerin emigrantëve shqiptarë në Greqi ishte dhe mbetet dritarja e madhe nga ku Aleksi me penen e tij të hollë, shkruante e shkruan, jo vetë publicistikë, por mbronte e mbron me dinjitet emigrantet.
Iniciator dhe kontribues i hapjes së të parave klasa të mesimit të gjuhës shqipe ne Selanik.
Publicist, dhe autor i disa librave në emigracion.
Sot megjithse ne pension, Aleksin perseri e sheh të ndihmojë me kontributin e tij vullnetar, në aktivitetet kulturore, në mes të poeteve emigrantë të klubit ”Dega e Blertë” në Selanik, e sheh mes emigranteve duke kontribuar sado pak per ta.
Në sytë e Aleksit sheh lot, por i lumturuar tek dëgjon leximin e Abetares apo recitimet në gjuhën shqipe të fëmijëve emigrantë shqiptarë, në klasat e gjuhes shqipe të ngritura dhe mbajtur me kontributin e shoqatës “Progresi” në Selanik, themelues dhe drejtues i te ciles ka qênë vet Aleksi, por që tani drejtohet me dinjitet nga kontributori tjetë i emigracionit në veriun e Greqisë, Sinicari, Thodhori Miho, apo siç dhe i thërresin ndryshe Labi nga Senica, i cili është nje atdhetar dhe bizesmen i suksesshëm ne Selanik .
Gjithsesi, Aleksi mbetet një kontribues dhe kryetar nderi i kësaj shoqate.
Nuk na mbetet gjë tjetër veçse dhe më gjërë për emigracionin shqiptar në Greqi ….
Respekti per keta Ambasadorë të kombit. Korifej, intelektualë, kontributore të emigracionit shqiptar ne Greqi.
Secili prej tyre në fakultetet që synonte ose mundi. Ai u rregjistrua si student informatike në fakultetin e shkencave të natyrës. Me letra është atje, por nuk mund të futet brenda korpusit universitar. Nuk i njeh ato dyer, nuk mundet, me ligj është ndaluar. Është i lirë të futet në bare me 100 vetë, por jo në sallën e leksioneve me 40 studentë. Mund të udhëtoi në avion me 250 bashkudhëtar, por nuk mund të njohi fizikisht shokët e sotëm, miqtë dhe kolegët e nesërm. Nisja e studimeve universitare është cak thelbësor në jetën e kujtdo. Jo vetëm për thellimin e dijeve, por edhe pikënisja si adult. Auditori, laboratorët, praktikat, korridoret, ambjentet e universitetit, rruga për të shkuar deri atje, kafja përbri, profesorët, shokët dhe shoqet e reja, të gjitha këto krijojnë intelektualin dhe profesionistin. Birit tim, mijëra të tjerëve, ju ndalohen këto mjedise, këto mundësi. Studentët. Ata, më me padurim presin fillimin e vitit të ri akademik sesa ditëlindjen e tyre. Në auditore, ata marin konceptet e para dhe të zgjeruara në profesionin e tyre, por edhe formimin si qënie sociale, shoqërore, humane dhe politike. Në vitet dhe stadet studentore kanë emocionet e përvetësimit të lëndëve, garën, rrahjet e zemrës, dashuritë, zhgënjimet, aventurat, fejesën, xhelozitë. Ëndërrat e jetës i qepin pikërisht në ato karrige e tavolina. Im bir dhe mijëra bija e bijë të tjerë nuk po mundin të përjetojnë emocione të tilla. Rrethanat, po, janë të vështira, duhet kujdes i shtuar, por studentët nuk janë 14 vjeçar. Ata ndjejnë përgjegjësi për veprimet e tyre, për rrezikun potencial që mund të përcjellin në shoqëri ose anasjelltas, ta sjellin te familja e tyre. Ka një zinxhir kafenesh në Tiranë me emra (hamendësoj) si: Pazari i vjetër, Mulliri me erë, Arabiku, Suedezi etj. Hidhni një sy në tavolinat e tyre. Mbi 70 vetë gjerbin kafet dhe bëjnë lajme pranë atyre ekspresëve të ngeshëm. Ky krahasim do të mjaftonte që të rinjtë të shkojnë në leksione e seminare. Mendoj se studentët duhet të jenë realisht në mësime. Ata duhet të jenë atje për të nxënë, por edhe për t’u argëtuar e fituar përvoja ndërveprimi njerëzor. Duhet të jenë atje që të njihen midis të tjerash me shokë, krahina, tradita, besime, bindje, bestytni, dhimbje, gëzime, vlera e histori që deri më tash nuk i kanë hasur. Ata duhet të jenë në auditore që nesër mos të jenë produkte të akullta kompjuterike, pa ndjenja dhe pa mëshirë. Ata duhet të jenë atje që mos të formohen të ftohtë si robot. Kur shkruan apo thua “Student”, detyrimisht ke nënkuptuar auditor. Nëse shkëputet ky zinxhir, pandemia e Sars do të jetë e papërfillshme me virozën e tharjes së shpirtrave. Universitetet e mbyllura jo vetëm humbin profesionistin, por ç’bëjnë njeriun. Akull universitetet, akull rinia, shoqëria e akullt.
Eureka: pas 14 vite negociatash dhe pas shfuqizimit nga Gjykata Kushtetuese të një marrëveshjeje të gabuar, si dhe abortimit të një marrëveshjeje të padeklaruar, Shqipëria dhe Greqia njoftuan se për të lehtësuar zgjidhjen e mosmarrëveshjeve do t’i drejtoheshin Gjykatës Ndërkombëtare për përcaktimin e kufirit detar mes tyre. Lajmi u bë i ditur gjatë vizitës zyrtare në Shqipëri të ministrit të Jashtëm të Greqisë, Niko Dendias, dhe u rikonfirmua nga dy kryeministrat. Në dukje të parë çdo gjë ngjason logjike dhe legjitime, pasi sipas së drejtës ndërkombëtare të detit, shtetet bregdetare, kur ndajnë hapësira detare midis tyre dhe nuk gjejnë zgjidhje e pajtim me marrëveshje të negociuar, u drejtohen institucioneve të tjera paqësore për zgjidhjen e konflikteve ndërkombëtare, siç është Gjykata Ndërkombëtare. Sigurisht që dakordësia nuk e zgjidh çështjen, por është shumë e rëndësishme që u ra dakord për domosdoshmërinë e rifillimit të negociatave të reja për përgatitjen e kësaj marrëveshjeje. Në Athinë kjo është konsideruar si një arritje diplomatike. Në Tiranë kjo ka ngjallur mjaft reagime. Prej ditësh, opinioni publik shqiptar u bombardua me akuza mbi tradhti dhe tradhtarë. Në lojë hynë personifikimet me “Skënderbe” dhe “Hamza” të shitjes së territoreve të kombit. U ngritën skenarë tragjikë për ndërhyrje të hamendësuar turke. Vërshuan komente folk-patriotike dhe, për sa kohë që kjo rrymë kishte fuqi, mua “m’i lidhi duart” këshilla e Faik Konicës, kur i lutet Zotit: “… jepna fuqinë të mbajmë gojën mbyllur kur s’kemi gjë për të thënë. Falna durimin të thellojmë një punë përpara se të shkruajmë mbi të!” Shitja e interesave kombëtare nuk është e panjohur për historinë tonë, por unë nuk dua të besoj se pushtetmbajtësit tanë i shesin interesat e vendit për interesat momentale. Mbetem i palëkundur se klasa politike shqiptare, me gjithë shumë të meta dhe gabime që mbart, e ka integritetin, moralin dhe përgjegjshmërinë për të mbrojtur interesat e vendit. Dhe një ndër interesat më sublime kombëtare është tërësia territoriale. Dhe sot, kur vendosa të shkruaj, jam i mendimit se nga kjo marrëveshje duhet mbajtur larg edhe retorika edhe propaganda. E nderoj lirinë e fjalës, por çështja duhet mbajtur larg edhe nga joprofesionistët, që mbushin gazetat dhe ekranet, ku u jepet e drejta të flasin e të shkruajnë edhe kur nuk kanë gjë për të shprehur.null
Paprekshmëria e territoreve nuk është thjesht një çështje etike apo morale. Ajo gjendet e sanksionuar në Kushtetutën e Shqipërisë, përmes Nenit 3, që përcakton se: “Pavarësia e shtetit dhe tërësia e territorit të tij, …. janë baza e këtij shteti, i cili ka për detyrë t’i respektojë dhe t’i mbrojë”. Aq qartë është shprehur kjo në dokumentin themeltar, sa çdo brezi të shtetasve shqiptarë i është ndaluar kategorikisht shprehja e vullnetit për të vendosur mbi ndryshime të tërësisë territoriale. Për ta fuqizuar këtë, Neni 151 i Kushtetutës e ka ndaluar bërjen e referendumeve për “çështjet që lidhen me tërësinë territoriale të Republikës së Shqipërisë”. Vlen të kujtojmë se, jo vetëm territori detar, si çështje kufitare, por edhe pasuritë detare kanë qenë dhe mbeten me rëndësi strategjike. Shqipëria është një vend detar, me një “vijë bregdetare prej 420 km dhe ushtron sovranitetin kombëtar në rreth 6000 km2, si dhe të drejtat sovrane në rreth 11000 km2. Hapësira kombëtare detare e Shqipërisë përbën rreth 40% të territorit të saj tokësor”. Kjo nuk është fantazi, as folklor, por një realitet i njohur dhe i mbrojtur. Historikisht, deti ka pasur, siç do të ketë, rëndësi jetike për zhvillimin ekonomik dhe prosperitetin e Shqipërisë dhe të shqiptarëve. Burimet detare, nëndetare dhe ato që lëvizin përmes detit përbëjnë një pasuri me vlera të mëdha për zhvillimin tonë ekonomik. Por duke iu kthyer detajeve të marrëveshjes detare mes Shqipërisë dhe Greqisë dhe dërgimit të çështjes së saj në Hagë, vërejmë se pas një klime të tendosur në marrëdhëniet midis dy shteteve, bisedimet e fundit treguan se ato kanë filluar të kenë frymë evropiane, ku barazia, interesi i ndërsjellë, transparenca, respektimi i tërësisë territoriale, përjashtimi i presioneve, mashtrimeve apo kërcënimeve, nderimi mes kombeve, respekti ndaj kulturave, janë themelet e një fqinjësie të mirë. Nuk dua ta fsheh se ndjeva kënaqësi qytetare dhe profesionale që pala greke u tërhoq nga logjika e forcës dhe iu kthye forcës së logjikës, që uli zërin dhe ngriti argumentin, duke u ulur në tryezë si bashkëbisedues i barabartë. Nuk kishte si të ndodhte ndryshe. Fqinjësia e mirë dikton të tilla zgjidhje të urta. Kjo miqësi i ka rrënjë te bashkëjetesa shekullore mes shqiptarëve dhe grekëve dhe ka bërë që fqinjët e lashtë të Ballkanit, të përjetojnë shpesh të njëjtin fat historik e të kenë rrjedha kulturore të përafërta. Si të mos kujtojmë me keqardhje se kjo histori bashkëfqinjësimi nuk ka qenë si një romancë dashurie? Ajo ka momentet e saj të hidhura, disa herë tragjike. Ajo që ka ndërmjetësuar për t’i zbukuruar ato nuk ka qenë kërcënimi, por kultura dhe fjala e mençur. Për të mos e shpërqendruar lexuesin me kohën kur Homeri në “Iliadë” rrëfen se pellazgë, ilirë dhe grekë ishin pjesë e të njëjtit koalicion, po ndalem shkurtimisht në historinë moderne mes shqiptarëve dhe grekëve. Do veçoja miqësinë e poetit kombëtar Naim Frashëri me eruditin grek I. Karalidhisi, të cilit ai i kushtoi përmbledhjen me vjersha, shkruar greqisht, “Dashuria”; takimet e patriarkëve të poezisë së kohës, Gjergj Fishtës dhe Ali Asllani me personalitetet e kulturës greke etj. Nuk mund të lihet jashtë vëmendjes roli i gjimnazit “Zosimea” në Janinë, që u bë vatër dijesh për formimin e një brezi të shkëlqyer atdhetarësh shqiptarë, të cilët u arsimuan aty dhe krijuan lidhje intelektuale me Perëndimin, e prej këtej punuan për Rilindjen kombëtare, duke ngulmuar jo në ndasitë, por bashkëpunimin mes grekëve dhe shqiptarëve. Por kjo panoramë do të ishte e mangët dhe disi inferiore nëse edhe nga ana greke nuk do të vinte i njëjti nderim. Duke lënë paksa mënjanë këtë radhë luftëtarët e nderuar të revolucionit të 1821, kujtojmë letrat e bukura për Korçën, Pogradecin, Tiranën dhe Krujën, që nobelisti Jorgos Seferis dërgoi nga “qyteti i serenatave”, ku ishte Konsull i qeverisë greke. Për ta mbyllur, kujtojmë studiuesin minoritar Jani Lili, që botoi në shtypin shqiptar dhe grek artikuj promovues për Kutelin, Lasgushin, Koliqin, Migjenin, S. Spassen, V. Koçën etj. Të gjitha këto fakte kanë domethënien e vet në krijimin e klimës së mirë të bashkëpunimit. Eppur si muove: Politika i njeh, por nuk i përdor emocionet. Rinegocimi i marrëveshjes detare sot shfaqet jo pak e vështirë, por jo pa rrugëdalje. Pala shqiptare këtë radhë ka si busull vendimin historik, patriotik e doktrinal të Gjykatës Kushtetuese, e cila hodhi poshtë marrëveshjen e parë, duke u shprehur më se qartë se: “Kufijtë shtetërorë, përfshi natyrshëm edhe kufirin e Detit Territorial ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Greqisë, kanë ekzistuar”; mendimi përforcohet edhe nga vijimi logjik: “Prandaj, duhej të ishin verifikuar vetëm rastet e mbivendosjeve të pretenduara ose nevoja e saktësimit të këtij kufiri shtetëror (vijës së jashtme të Detit Territorial), në përputhje me dispozitat e Konventës së OKB-së mbi të Drejtën e Detit”. Pra sipas këtij vendimi, këto negociata nuk përfshijnë Detin Territorial. Ajo që është me vlerë të theksohet e t’i bëhet e njohur opinionit është fakti se të dhënat mbi këtë kufi ekzistojnë. Dhe ekzistojnë jo prej pak vitesh, por prej më shumë se 100 vitesh. Historia e kësaj ndarjeje fillon shumë më herët sesa mendohet. Për të kapur fillin, duhet të kthehemi në vitin 1800. Si dokument fillestar mund të paraqesim “Traktatin e Konstantinopojës” (një marrëveshje mes Perandorisë Ruse dhe asaj Otomane, që krijoi një republikë sui generis të ishujve jonianë) dhe, prej këtej në “Traktatin e Londrës”, më 1864 (mes Greqisë, Britanisë së Madhe, Francës dhe Rusisë ku ishujt Jonianë i kaluan Greqisë). Faktet janë sanksionuar në bisedimet dhe rakordimet përfundimtare mes Fuqive të Mëdha, para dhe pas Luftës së Parë Botërore. Por, për të qenë i sistemuar në kronologji, po rendisim në vijim disa dokumente historike, që flasin në dobi të qartësimit të fakteve. Dokumentet janë si në vijim: – Kufijtë e Shqipërisë u përcaktuan nga Konferenca e Ambasadorëve të Londrës me vendimet e 22 marsit dhe 11 gushtit të 1913, si dhe nga dy Komisione të Posaçme. Ato u fiksuan në Protokollet e Firences në 17 dhjetor 1913, 27 janar 1925 dhe 26 korrik 1926. Protokolli i Firences për Delimitimin e Kufirit Jugor të Republikës së Shqipërisë, në Aneksin III të tij sanksionon vijën e kufirit detar shqiptaro-grek: “Duke filluar prej shenjës kufitare Nr. III/79, vija e kufirit drejtohet nga Jug-Jugperëndimi, zbret shkëmbinjtë shumë të pjerrët dhe pas rreth 10 metrash, takohet me bregun e detit. Pastaj ajo vazhdon deri në kufirin e ujërave territoriale, duke ndjekur një vijë normale me drejtimin e përgjithshëm të bregut të detit. Ishulli i vogël i Tongos, i ngelet Shqipërisë”. – Dosja e Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, në vitet 1947-1949 gjatë shqyrtimit të “Çështjes së Incidentit të Kanalit të Korfuzit”, përmban shumë informacione dhe një numër hartash që dëshmojnë se kufiri midis Shqipërisë dhe Greqisë edhe në atë kohë ishte i qartë. Pala britanike i paraqiti ato në Gjykatë për të argumentuar pretendimet e saj kundrejt Shqipërisë.
Në vendimin e kësaj gjykate të datës 9 prill 1948 lidhur me regjimin e lundrimit të anijeve britanike nëpër detin territorial të Shqipërisë, thuhet shprehimisht se: “Mbretëria e Bashkuar nuk e dhunoi sovranitetin e Republikës Popullore të Shqipërisë me veprimet e Marinës Britanike në detin territorial të Shqipërisë në datën 22 tetor 1946”, ndërsa “Republika Popullore e Shqipërisë në përputhje me të drejtën ndërkombëtare është përgjegjëse për shpërthimet e ndodhura në datën 22 tetor 1946 në detin territorial të Shqipërisë si dhe për dëmet dhe humbjet njerëzore të shkaktuara”. – Protokolli shqiptaro-grek mbi tralimin e kanalit të Korfuzit. Më datë 29 janar 1958, ministri i Jashtëm i Republikës Popullore të Shqipërisë, zoti Behar Shtylla nxjerr autorizimin për kapitenin e rangut të parë Abdi Mati, shef i shtabit të Flotës Luftarake Detare, që të zhvillojë bisedime dhe të nënshkruajë protokollin shqiptaro-grek mbi masat praktike për spastrimin e Kanalit. Abdi Mati ishte personaliteti kryesor ushtarak detar i Shqipërisë, i cili arriti deri në rangun e kundëradmiralit. Qeveria e Mbretërisë së Greqisë u përfaqësua me një delegacion të kryesuar nga Kapiteni i Marinës Mbretërore, Emanuel Dhimotaqis. Është për t’u theksuar gjithashtu se nënkryetar i grupit ishte himarjoti Spiro Milo, Kapiten i rangut të dytë në marinën mbretërore greke, kurse si përkthyes ishte Konstandin Cigos, i cili është rritur në Sarandë dhe bashkë me familjen e tij është larguar legalisht për në Greqi më 1946. Raportet dëshmojnë se delegacionet u mblodhën në qytetin e Korfuzit prej 3 shkurt 1958 deri më 8 shkurt 1958 dhe, pasi shqyrtuan masat e nevojshme praktike, që duheshin marrë nga të dyja palët, vendosën nënshkrimin e “Protokollit të përfunduar midis përfaqësuesve të qeverisë së Republikës Popullore të Shqipërisë dhe qeverisë së Mbretërisë së Greqisë mbi tralimin e kanalit të Korfuzit”. Sipas Nenit 1 të këtij protokolli duhej që: “Të dy Palët do të kryejnë në Kanalin e Korfuzit, secila në ujërat e veta territoriale dhe pa asistimin e përfaqësuesve dhe mjeteve të Palës tjetër, tralimin për pastrimin e minave që eventualisht ndodhen në këtë zone”. Tralimi për të dyja palët do të kryhet brenda periudhës prej 15 marsit 1958 deri në 15 gusht 1958. Pas renditjes kronologjike dhe paraqitjes së këtyre dokumenteve është po aq e rëndësishme të vërejmë se në këtë protokoll bien në sy koordinatat e veçanta (shiko faksimilen e protokollit), ku të dyja palët, si ajo shqiptare, ashtu edhe ajo greke, kishin si kufi ujërash ku do të kryhej tralimi “UJRAT TERRITORIALE”, ndërkohë që në zonën e ngushticës së Korfuzit (pjesa më e afërt me tokën shqiptare, pranë Ksamilit), të përcaktuar me shtatë koordinata, pastrimi do të kryhej me radhë nga të dyja palët, njëra pas tjetrës. Operacioni i pastrimit nisi në datën 15 mars 1958 dhe përfundoi më 7 korrik të këtij viti. Pala shqiptare përdori për këtë qëllim 2 dragamina, 1 anije që vendoste shenja, 1 helikopter dhe në rast nevoje, do të përdorej 1 anije palombare. Kurse pala greke përdori 5 dragamina të mesme, 3 dragamina të vogla rade, 2 anije për vendosjen e shenjave dhe 1 anije ofiçinë. Minat që kërkoheshin nga koha e luftës ishin të llojit mina me spirancë, mina akustike dhe manjetike. Bisedimet dypalëshe përfunduan më 2 gusht, kur u firmos edhe protokolli përfundimtar mbi punimet për pastrimin e Kanalit të Korfuzit, bashkë me komunikatën e përbashkët për shtyp, e cila shpallte se: “…përfaqësuesit e të dyja qeverive deklarojnë se: duke filluar nga ora 12.00 e datës 2 gusht 1958, Kanali i Korfuzit është i lirë për lundrimin e anijeve të mbiujshme”. Në të njëjtën orë të datës 4 gusht, mund të kryhej shpallja me të gjitha mjetet e informacionit, për të njoftuar lundërtarët. Ajo që e bën shumë të rëndësishme këtë marrëveshje, është fakti se Shqipëria dhe Greqia ia kanë njohur njëra-tjetrës ujërat përkatëse territoriale me koordinata të përcaktuara qartë, edhe pse bëhej fjalë për dy vende pa marrëdhënie diplomatike dhe në gjendje lufte. -Për të vijuar në këtë logjikë të ftohtë dokumentesh që flasin, theksojmë se Traktati i Miqësisë, Bashkëpunimit, Fqinjësisë së mirë dhe i Sigurisë mes dy vendeve, nënshkruar më 26 mars 1996, i rikonfirmoi pa pretendime të tjera kufijtë ekzistues në tokë dhe në det, si edhe në lumenjtë dhe liqenet, që lagin territoret përkatëse të Shqipërisë dhe Greqisë. Traktati në fjalë saktësoi se të dyja vendet “njohin dhe respektojnë integritetin territorial të njëri-tjetrit”. -Dokument tjetër i kësaj rëndësie është edhe Protokolli i Bashkëpunimit ndërmjet Ministrisë së Rendit Publik të Shqipërisë dhe Ministrisë së Marinës Tregtare të Greqisë, në lidhje me patrullimin e përbashkët nga policia kufitare dhe trupat greke për një mbrojtje efikase të kufirit bregdetar midis dy vendeve. Ky protokoll është nënshkruar në Athinë, më 9 mars 1998 dhe rinovuar në Tiranë, më 24 gusht 1999. Këtij i bashkohet edhe protokolli për bashkëpunimin ndërmjet Policisë Kufitare Shqiptare dhe Rojës Bregdetare Greke, për kontrollin e hapësirave detare ndërmjet dy vendeve, nënshkruar në vitin 2005, në Tiranë. Në këto dy protokolle, vija e mësipërme e kufirit është njohur zyrtarisht nga palët nënshkruese. Duke lënë dokumentet të flasin, po risjell vetëm disa fjali me vlerë domethënëse të pakundërshtueshme që përligjin njohjen, ku shkruhet: “…brenda ujërave territoriale të Shqipërisë….”, “…në ujërat territoriale Shqiptare…”, “…hapësirat detare të dy vendeve…”, “…përgatitjen e planeve për ruajtjen e kufirit detar Shqiptaro-Grek…” -Po ta kalojmë çështjen nga “një problem mes dy shteteve kufitare” në një subjekt të politikës së lartë ndërkombëtare, do të shtonim se tashmë është fakt i njohur se gjatë Luftës së Ftohtë, në kanalin e Korfuzit, së paku deri në vitin 1968 (kur pala shqiptare denoncoi “de jure” Traktatin e Varshavës) ndaheshin jo vetëm kufijtë detarë shqiptaro-grekë, por edhe kufijtë e NATO-s dhe të Traktatit të Varshavës. A mund të besohet se dy blloqet ushtarake më të fuqishme të kohës i paskan pasur jo të njohura kufijtë e tyre të veprimit, kur juridiksioni i këtyre blloqeve shtrihej sipas vijës kufitare të shteteve anëtare? Dihet fare mirë se në cilin kamp bënte pjesë Greqia dhe pjesë e cilit kamp ishte Shqipëria. Pra kufijtë ekzistonin. Si rezultat i gjeopolitikës së kohës, jo vetëm Shqipëria e Greqia i kishin të përcaktuar kufijtë, por edhe Gjermania u nda në dy shtete me kufij të mirëpërcaktuar mes dy Berlinëve. Në këtë logjikë precedentësh edhe kufiri detar shqiptaro-grek ka ekzistuar dhe ekziston. Ai është jo vetëm në dijeni, por i njohur dhe i pranuar nga të dyja shtetet kufitare dhe nga institucionet ndërkombëtare. Në këtë linjë mendimi është edhe qëndrimi i qeverisë shqiptare, shprehur përmes kryeministrit, zoti Edi Rama, i cili deklaroi për kufirin detar se: “Shqipëria e ka bërë dhe e ka depozituar në mars të vitit 1990 në Kombet e Bashkuara, çka nuk është kontestuar asnjëherë nga fqinjët tanë dhe qëndron në fuqi sot e përgjithmonë. Kjo e drejtë e jona, nuk është çështje negociate dhe negociatat për delimitimin e hapësirave detare nuk e cenojnë dot asesi të drejtën në fjalë”. Si konkluzion mendoj se Shqipëria i ka pasur dhe i ka si ujërat territoriale ashtu edhe kufirin shtetëror. E vetmja gjë që sugjerohet të bëhet si hap i parë do të ishte demarkimi i kufirit detar shqiptaro-grek (pasqyrimi i tij nëpërmjet koordinatave), por pa ndryshuar sipërfaqet detare që u përkasin të dyja shteteve dhe pa devijuar vijën ndarëse
![Jäckh043: "An Albanian kulla [fortified stone tower] surrounded by Turkish cavalry" (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh043.jpg)
![Jäckh054: "The Albanians hasten to pay homage to Sultan Mehmed V in the summer of 1911 on Plain of Kosovo [Kosovo Polje /Fushë Kosova]" (Photo: Ernst Jäckh, 1911).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh054.jpg)
![Jäckh066: "The men who accompanied me from Prizren through the valley of the Drin. On the left and right are soldiers. The kiradji [horse driver] is in front holding my horse. Behind the tree is Nicola and beside him the son of the Turkish hadji as well as two Albanians in wooden saddles who joined us on the road" (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh066.jpg)
![Jäckh069: "Albanian from the mountains of Koman, with a perçe [scalp lock]" (Photo: Paul Traeger, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh069.jpg)
![Jäckh131: "General Shefket Torgut Pasha, led by Bishop Docci [Doçi], on his way to Mirdita" (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910. Courtesy of Rare Books and Manuscript Library, Columbia University, New York, 130114-0033).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh131.jpg)
![Jäckh152: “The Abbey of Bishop Docci [Doçi] in the mountains of Orosh” in Mirdita (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh152.jpg)
![Jäckh157: “Mountain manor of Bishop Docci [Doçi], 1300 m. in elevation” (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh157.jpg)
![Jäckh167: “A kulla [fortified stone tower] blown up and destroyed” (Photo: Ernst Jäckh, ca. 1910).](http://www.albanianphotography.net/jaeckh/Jaeckh_files/vlb_images1/jaeckh167.jpg)
![EL1909.037: "The church of Nrejaj" [Theth] in the Shala Valley (Photo: Erich Liebert, 1909).](http://www.albanianphotography.net/liebert/lightbox_files/vlb_images1/el1909.037.jpg)
AL in Sweden. 