AL in Sweden.

Çohu shqipe.

Çohuni përndryshe na vunë çallmën dhe ferexhenë të gjithëve…

Çohu.

Kjo sështë më punë partish, as qëndër pritjeje azilantësh, por çkombëtarizim i kombit më të vjeter pellazgo ilir në Ballkan.

Çohu.

I çmenduri për të mbajtur pushtetit po realizon ëndrrën e vjeter të “miqve” për çkombetarizimin dhe inslamizimin e kombit nga grupet terroriste të ISIS-it.

Çohu Shqipe.

Urim Gjata/

Kaloi pa marrë shumë vëmendje aty për aty, deklarata e kryeministrit të Bullgarisë Boyko Borissov në Tiranë, ku mori pjesë në një konference kundër Ekstramizmit të Dhunshëm. Në fjalën e tij , kryeministri bullgar, vendi i të cilit mban edhe Presidencën e rradhës së BE , theksoi se në Shqipëri mund të ndërtohet një qendër për koordinimin e luftëtarëve të ISIS që kthehen në territorin e Ballkanit. “Në Shqipëri do të bëhet një qendër koordinimi për luftëtarët që kthehen nga ISIS në territorin e Ballkanit. Propozova që çdo njëri prej shteteve të dërgojë një oficer për lidhjet që të jetë më e organizuar lufta e përbashkët”- tha ai.

Padyshim që një deklaratë e tillë vjen pasi kryeministri bullgar e ka kosnultuar më parë idenë me homologun e tij shqiptar, dhe nga mënyra si e deklaroi në konferencë, duket se e ka marrë tashmë dakordësinë e qeverisë shqiptare. Por me cfarë çmimi? Dhe mbi të gjitha, a i ka Shqipëria mundësitë për një mision të tillë?

Duket se kjo situatë është shumë e ngjashme me muxhehedinët e mbërritur tashmë në Shqipëri. Edhe në atë kohë, kryeministri Rama e mohoi që ta kishte diskutuar një çështje të tillë me sekretarin amerikan të kohës John Kerry , i cili vizitoi Tiranën. Por vetëm pas pak kohësh rezultoi që Shqipëria u bë vend strehimi për 3 mijë muxhahedinë. Kujtojmë se këto të fundit nuk kishte pranuar ti strehonte asnjë vend në Evropë, madje kundërshti kishte pasur edhe në Rajon. Dhe në atë kohë u fol se ky veprim i qeverisë erdhi për interesa politike të partisë në pushtet. Ashtu sic duket, edhe ky vendim i prtishëm lidhur me luftëtarët e ISIS, i cili sigurisht mbart në vetvete rrisqe më të madhe.

Kjo pasi vendi ynë aktualisht ka problem të rënda me sigurinë e padyshim nuk i ka kapacitet e duhura për t’u kthyer në një qendër koordinimi për luftëtarët e ISIS që kthehen në Ballkan.

Në Shqipëri ende ka shqetësime të mëdha lidhur me krimin, duke mos lënë pas akuzat për lidhje të strukturave shtetërore me trafikantët e drogës. Në këto kushte, kur vendi ka një situiatë të tillë, a thua është koha të marrim përsipër një mision të tillë? Aq më tepër që e gjitha kjo duket paradoksale, në kushtet kur Shqipërisë po ikin nga vitit në vit mijëra shqiptarë, të cilët nuk e shohin të ardhmen e tyre në këtë vend. Mijërat e shqiptarëve që ikin, duket se qeveria po tento t’i zëvendësojë me muxhahedinë e luftëtarë të ISIS!

INTERVISTA E PETRIT VASILIT

Kreu i grupit parlamentar të LSI, Petrit Vasili ishte i pari nga klasa politike që reagoi mbi mundësinë e ngritjes në Shqipëri të një qendre koordinimi për luftëtarët e ISIS që kthehen në Ballkan. Lidhur me qëndrimet e tij mbi këtë çështje, Vasili foli në një intervistë për “standard” , ku theksoi se një vendim i tillë i qeverisë shkon në kundërshti me interesat e qytetarëve shqiptarë dhe në favor të interesave politike të çastit të mazhorancës. Po ashtu Vasili duke marrë parasysh situatën e krimit dhe sigurisë në vend, pohoi se qeveria shqiptare është një partner i gabuar për këto detyra delikate.

 

Në një intervistë për gazetën “Standard”, Vasili thotë se Shqipëria është një vend i papërshtatshëm për këto detyra delikate.

Intervistoi: GËZIM SALIU 

Duke marrë shkas nga deklaratat e kryeministrit bullgar në Tiranë, cili është mendimi juaj për mundësinë e ngritjes në Shqipëri të një qendre koordinimi për luftëtarët që kthehen nga ISIS?

Është anormale që një lajm i tillë për ngritjen e një qendre koordinimi për luftëtaret që kthehen nga ISIS, t’u jepet shqiptarëve nga kryeministri i një vendi tjetër. Ështe e papranueshme që për një strukture që do të vendoset në Shqipëri të tjerët nga jashtë të na e thonë dhe ky është një skandal i vërtetë. Kërkush nuk di sot asgjë me shumë nga ç’dëgjoi nga një kryeministër i huaj në një konference shtypi, thuajse po i bënin një dhuratë Shqipërisë dhe po bëhej një garë se kush e kush do ta thoshte më parë këtë sihariq të madh.

Ndaj sot cdo gjë është e paqartë , është e qartë vetëm qe kryeministri shqiptar u fshihet shqiptarëve, kërkon të verë ata përpara faktit të kryer sic tentoi të bënte edhe me armët kimike ku sjellja e tij ishte po e njëjtë si dy pika uji me këtë të sotmen.

 

Në Shqipëri janë tashmë të strehuar 3 mijë muxhahedinë iranianë, anëtarë të opozitës së Iranit dhe tani mundësia është, që të vijnë edhe luftëtarë të ISIS. A i ka kapacitetet vendi ynë për të marrë përsipër një mision të tillë? Duke mbetur në këtë pikë, sa sipas jush rrezikohet siguria e vendit?

Ështe e qartë për këdo që për shkak të një qeverisje thellësisht të inkriminuar,  Shqipëria ka sot me pak siguri dhe institucione të sigurisë kombëtare, që nuk gëzojne aspak besim, që janë të përfshira në trafiqe, që janë dekonsipruese edhe të aksioneve që nisin nga jashtë nga shërbimet partnere dhe në vend se të jene bashkëluftetare në betejën ndaj trafiqeve dhe krimit,  janë instrument në duart e tyre.

Për këto arsye të mëdha qeveria është një partner i gabuar dhe Shqipëria është një vend i papërshtatshëm për këto detyra delikate, pasi qeveria e cila ka detyrë që të prodhojë siguri publike të lartë për qytetarët e saj, një detyrë të cilës i ka munguar thellësisht dhe me dashje, kësisoj cdo ngarkesë e mëtejshme me çëhtje te tilla delikate do të ishte një problem më shumë për qytetarët shqiptarë.

Si në rastin e muxhahedinëve, por sidomos tani të luftëtarëve të ISIS, vendimmarja është në dorën e qeverisë. Mendoni se vendime të tilla me rëndësi për sigurinë e të ardhmen e vendit duhet të jenë në dorë të Parlamentit?

 

Ashtu si ne rastin e muhaxhedinëve vendime të tilla që shtrihen në kohë të gjatë ,që janë tepër delikate për specifikën e tyre dhe që kanë të bëjnë drejtpërsëdrejti me sigurinë publike të qytetarëve duhet të jenë atribut i vendimarrjes së parlamentit ku të sqarohet qartë : 1. Pse vende të tjera më të fuqishme se Shqipëria në cdo pikëpamje nuk i marrin përsiper këto probleme ; 2. A janë shqiptarët të gatshëm të pranojnë probleme të tilla delikate dhe më shumë të panjohura; 3.Cili është bilanci pas analizës mes efekteve dhe negative të këtyre sipërmarjeve politike; 4. Pse qeveria sistematikisht i shmanget trasparencës me publikun dhe vecanërisht me Parlamentin. Pa asnjë diskutim që vendimarrje të tilla duhet të jenë në mënyrë të padiskutueshme vendimmarrje e Parlamentit si përfaqesuesit i vullnetit të të gjithë popullit.

 

Duket paradoksale në fakt, kur mendon se vendit i ikin cdo vit mijëra qytetarë, një pjesë me llotari amerikane e një pjese përmes emigrimit illegal e ndërsa së fundmi po i bashkohen muxhahedinë e luftëtarë të ISIS. Ç’po ndodh sipas jush me Shqipërinë?

Është vërtet paradoksale dhe pjesë e një strategjie të ligë që Shqiperia qeveritare çfaqet mikpritëse dhe zemërdhembshur për këdo, por paraqitet në të njejtën kohë tepër e egër vete qeveria me shqiptarët  të cilët ikin me dhjetëra mijra nga vendi për shkak të një qeverisje të keqe dhe të një kryeministri që ngazëllehet e thotë se s’ka asnjë problem se qindra mijra shqiptarë braktisin vendin dhe ku për emigracionin nga 7 në 17 vjeç, jemi vendi i parë në Europe dhe ku 56% e shqiptarëve duan të ikin shumë më shumë se sa sirianët që po përballen me një luftë shumë të egër.

I shihni këto lëvizje të qeverisë si veprime që synojnë faktorizimin e Shqipërisë ne Evropë e më gjerë apo si lëvizje taktike me interesa të qarta politike në favor të mazhorancës e në kurriz të qytetarëve?

Pa asnjë dilemë do t’u thosha se këto lëvizje jane produkt i një taktike për interesa politike të çastit të qeverisë, pasi një qeveri që ka qëllime të mira ja bën trasparente problemin popullit të saj dhe vecanërisht Parlamentit, nga ku edhe lind cdo qeveri, dhe nuk ka pse fshihet dhe nuk ka pse vepron me strategjinë e faktit të kryer.

Kryeministri është thjesht administratori i radhës së qeverisjes së radhes, ndërsa interesat e Shqiperisë janë afatgjata ato tejkalojnë shumë mandatet e qeverive ndaj edhe kryeministri duke marrë vendime të tilla të njëanshme, fshehurazi nga shqiptarët,  thjesht po i tradhëton ata dhe atdheun e tyre. Ka vetëm një zgjidhje kjo situatë paradoksale që të gjitha mekanizmat parlamentare,  por edhe ato të shoqërise civile dhe opinionit të gjerë publik tq njihen dhe të thonë të tyren për ato që do të ndodhin në atdheun e tyre. Kryeministri që i fshihet popullit, vepron kundër popullit.

Marrë nga STANDARD.Al

Qeveria e fshehu/ Në Shqipëri do strehohen luftëtarët e ISIS, Vasili: “Tradhëti ndaj shqiptarëve”

REXHEP SHAHU

KUSH E SPIUNOI GRUPIN E KOMANDANT MUJË KRASNIQIT QË RA NË PRITËN SERBE NATËN E 14 DHJETORIT 1998

Vrasjen e 38 ushtarëve të UÇK në Pashtrik, në Lubizhdë, natën e 14 dhjetorit 1998 e kam mësuar të nesërmen në Bar Amerika në Kukës ku kam qenë me Naser Kukën.

Nuk e di se si u mor vesh lajmi se UÇK ka ra në pritë, duke hy në Kosovë dhe janë vra 38 ushtarë nga grupi prej 140 ushtarësh të Kapuçit që ishte komandant Mujë Krasniqi.

Për pak kohë, Naseri, përmes telefonit që ia mundësoi Musliu, pronari i lokalit, arriti të gjente emrat e 36 të vrarëve dhe unë i shkrova. Dy emra nuk i mësuam dot.

Emrat e 36 ushtarëve të vrarë të UÇK i kam lexuar në Radio Kukësi dhe në Radio Tirana.

Thuhej se grupi kishte 140 ushtarë e ushtare gjithsej.

Sot e atëhere, nuk e di a ia kam thënë Naserit atë natë që ndodhi tragjedia, tradhëtia, masakra, kam përgjigjen time që e kisha mësuar mes luftëtarëve të UÇK, se kush tradhëtoi apo spiunoi luftëtarët: ata vranë veten, “tradhëtuan” veten e tyre, u “tradhëtuan” prej shokëve, prej njëri – tjetrit, pa të keq, krejt, krejt pa qëllim e edhe prej krenarisë, prej mburrjes naive besoj e gëzimit që shfaqnin se do të hynin në Kosovë. Shumë ushtarëve u ishte bezdisë vetja tek rrinin në sheti në Kukës e Has në pritje të hyrjes në luftë dhe dëgjonin kopalla eprorësh të Kosovës e të Shqipërisë.

Kishte disa javë që përditë e përnatë dëgjoja nëpër kafe në Kukës e Has se një grup i madh ushtarësh do të hyjnë në Kosovë nën komandën e Kapuçit. Ky ishte lajm arës, për fushe, nuk ishte gjetje apo zbulim i imi.

E derisa e dinte mileti, nuk e kishin të ndaluar ta dinin këtë lajm as serbët, as spiunët serbë që nuk e kanë patur të ndaluar dhe as të pamundur që të ishin të informuar për këtë zhvillim dhe për gjithë zhvillimet që ndodhnin në ato vite.

Kam parë ushtarë UÇK të plagosur në Tropojë, ushtarë që luteshin e nguteshin të shëroheshin me u kthye në luftë në Kosovë dhe ata më kanë frymëzuar, ata më kanë krijue besim se vërtetë jemi rracë e pazhdukshme.

Kam parë ushtarë të vdekur. Dhe jam shtangë. Refugjatë të vdekur, fëmijë të vdekur.

Kam parë ushtarë të plagosur në spital në Kukës në duart e kirurgut Ylber Vata, ushtarë me pak a shumë pak shpresë shërimi tek më përgjigjeshin kur i pyesja në sy të doktorit “çfarë do të bëni pasi të shëroheni”, ”sa të shnoshna pak, prapë në luftë kam me shkue…”.

Por ato pamje që kam parë në Vlahën, në godinat e strehimit të UÇK-së, mëngjesin e 16 dhjetorit 1998, kur kam mbërri atje me Naser Kukën, nuk më shlyhen kurrë dhe më drithërojnë gjithmonë kur i kujtoj.

Kam parë me sy shputa këmbësh pa mish, kockën e bardhë pak të përgjakur të shputës së këmbës pa mish se mishi kishte mbetë në borën e ngrirë duke ikë i gjallë prej pritës serbe ku mbetën 38 të tjerë në shpatet e Pashtrikut.

Kam parë shuplakë dore pa mish dhe jam dridhë, më është errë shikimi.

Kam parë ushtarë në dhomat e akullta dyerhapura, gjysmë shtrirë në sustat e ndryshkura, me armë në duar dhe nuk kisha fuqi e nuk dija me i lehtësue me një fjalë, nuk dija, nuk mundja dhe veç me sy lutesha e përgjërohesha.

Por kam parë se shikimi im plot dhimbje është pritë keq, kam parë shtërngim dhëmbësh, dhe drejtim arme ndoshta jo vullnetshëm drejt meje dhe kam ikë nëpër koridor tek dhoma tjetër e tek dhoma tjetër, e tek dhoma tjetër, pa mundë me e çelë më gojën, pa mundë me u bë i dobishëm me asgjë për ndonjë nga këta ushtarë të plagosur, që sa shihja e lexoja në ankthin e përhumbjen e tyre, u dhimbe më shumë se plaga, pabesia, ankthi, frika, pasiguria për herë tjetër, frika nga tradhëtia, nga prita e radhës, nga mosbesimi…

Kam ikë atë ditë pas pak kohe me Naserin prej asaj godine, prej Vlahne dhe kujtoj sot e gjithë ditën se unë e ai ishim dy gurë në makinë, nuk flisnin asnjë fjalë, nuk e di ku na ishin tretë fjalët, na ishin derdhë fjalët nëpër dëborën e ngrirë te shpatit të Lubizhdës së Pashtrikut ku kishin mbetë copat e trupave dhe jetët e 38 luftëtarëve të lirisë.

……………………

(fragment nga libri im ne proces “Lufta ime per Kosoven”

Betohem se duke shkelmuar të kaluarën, pranoj me vullnet të plotë të jem bashkëpunëtor i organeve të Sigurimit. 

Vdekje fashizmit-Liri popullit.

Deklaratë

Duke u penduar sinqerisht dhe e ndjerë veten fajtor për qëndrimin tim që kam mbajtur deri më sot kundër pushtetit popullor; duke qenë mirënjohës pushtetit për bujarinë ndaj fajeve që unë kam bërë deri tani dhe duke përfituar nga rasti që më jepet për t’i shërbyer dhe unë atdheut dhe popullit tim; 

Betohem se duke shkelmuar të kaluarën, pranoj me vullnet të plotë të jem bashkëpunëtor i organeve të Sigurimit. 

Do të vë gjithë forcat e mija në shërbim të popullit, duke zbuluar dhe luftuar të gjithë armiqtë e pushtetit popullor, për t’u bërë kështu një qytetar i denjë i Republikës Popullore të Shqipërisë. 

Vigjilent dhe gjithmonë i gatshëm për ruajtjen e sektorit ku punoj, jap fjalën e nderit se do të plotësoj me ndershmëri, besnikëri dhe përpikëri detyrat që do më ngarkohen, për zbulimin e armiqve cilët do qofshin , kudo qofshin dhe ku ta lypë nevoja për të provuar kështu me punë dhe konkretisht pendimin për të kaluarën e keqe dhe për të qenë i denjë për dashurinë e popullit tij. 

Do ruaj me skrupulozitetin më të madh sekretin shtetëror dhe konspiracionin në punë, do jem i bindur, i sinqertë dhe korrekt në punë ndaj eprorëve. 

Dënimi i ashpër i ligjeve të pushtetit popullor le të godasë mbi mua pa asnjë mëshirë, në rast se me qëllim e prish fjalën e dhënë dhe neglizhoj detyrën karshi popullit, atdheut dhe republikës.

$$$$$$

Rasti i mëposhtëm i takon një të arrestuarit të njohur. Ai pranoi të nënshkruajë në paraburgim këtë deklaratë bashkëpunimi. Posa e nënshkroi, komunikoi me personin që duhej të “spiunonte” dhe të dy u arratisën pa i ndodhur asnjë. Nënshkruesi u bë një personalitet i diasporës shqiptare dhe u ndoq (aq sa dinte të ndiqte kjo armë) nga Sigurimi deri në vdekje.

Kastriot Dervishi.

Hall i madh moj lalkë, hall që na ka zënë, si do tja bëjmë hallit, kështu qënka thënë,

O kjo çupa e prifti, e mirë lozonjare, ti merr tre mijë euro, pa e rrojtur fare,

Eh mor Qazo ziu, nuk ke veç timonë, aty në një qoshkë eurot numuron.

Ndrruam dhe emrin, kryqin vumë ndër varret, por kurrën e kurrës sna mbaruan hallet,

Thonë se konsullata doçkat nuk i ndyn, se çfarë bëjnë sekserët ajo nuk ndërhyn.

E në fakt hall i madh ka nisur per homogjenistet por edhe per shqiptaret e bere njëçiçkë 😂 synet. Me emer dhe fe të nderruar per te fituar dokumentat si v.p në greqi..Biles janë bërë aq besimtarë sa thuet se edhe priftin e ka zënë belaja, çdo të djelë që në mëngjes janë të paret qe vinë dhe të fundit që largohen nga kisha…slenë njeri pa e takuar, sidomos kur vjen mdonjë i madh… po copë bëhen, copë duke punuar…

Por sqënkërka e thënë që hallet të mbarojnë një ditë, të “zestë ata me hallet që kanë” mbasi plotesojne dosjen, policija greke ju kerkon nje vizë 100 ditore, e domosdoshme për ata qe kerkojne te aplikojne per pasaporte mbas taftove homogjenis.

Ketu fillon dhe avazi, apo kavalari i qytetareve, dhe puna e seksereve diplomatë.

Sapo shkon ne konsullatë në ballë del punonjsja e saj, apo çupa e papu Spiros…

Thonë se e ka doren e rende 3000-4000 euro per dore, (vizë) por ama viza 100 ditore del e sigurte nje si e kunguar me uje te bekuar nga papuja, dhe punet behen tak fap, apo hazer xhevap. (Si thone shaka duet pashaporta)

E ne se smundesh dot ta kullundrisesh me të paren shansin eke tek e dyta Balinda, edhe kjo seksere punonjse brenda konsullates. Çmimi nuk ndryshon sidomos ne keto kohe te keqia krize, ku nje pashaporte greke jo vetëm të jep pension, por të vesh edhe ushtar, po te jesh i “mirë” edhe polic, por kryesorja ajo te con ku te duash, sidomos per ne Jusufët e këthyer në Jorgo, apo Ferdanet në Magdalena, (ju kujtohet ajo kenga… e numuri i kembes 45 moj magdalena )…dhe qe ate te shkrete tafto homogjenis e kane fituar me “gjak” (bythe) ndrro emer dhe…

Kjo historia e emrit ka pune me vete.

Le qe ndrruan emrat e tyre, por nderruan dhe te gjysherve, hëëë…po greku ishte kopil dhe…

Puna sngeli me kaq u deshen ndrruar dhe pllakat e varreve të gjysherve…allah allah bertisnin ata te mjerë nga dheri, mo bre mo, mo na i beni me kryq.

Kish kosto kjo punë, por duej bërë, dhe tani 🙂në ditën e “emrit” të gjyshit, gjyshes…tak si rastesisht nje vizite dhe nje fotografi ne “varri i Myfitit, gjyshit ortodoks me kryq” dhe vrap e futin foton si pa mëndje ne dosjet e policise greke (per ta vertetuar de qe jane greke pe qemoti jo nga keta te berit synet)

Pastaj mbasi behen ortodokse pe greqie, fillojne dhe behen Nunu.

Vaftisin myslimanet e tjere

Dy pika uje prifti, nje varse dhe të na rrojë “kauri” i ri kishe, tak fap nje tafto prifti dhe ja mbaroj kjo pune, dokumentin pa kenduar kaposhi vrap në dosjen e policisë si homogjenis në fakt me gjyshin hoxhë pe vërteti…

Këtej nga malla jonë kanë dale një problem, dil o Qazo dil mo na bej verem.

Te kesh tre mijë euro, rruar e pa rruar ma mban gjithē pordhë grek taftonë në duar.

Ka problem edhe rrisk kjo pune degjohet ne nje tavoline lokali afer konsullatës shoferi i konsullates Qazolli, qe te marresh bre lalkë vizen 100 ditore dhe te aplikosh per pashaporte greke duen shume dokumenta dhe keto te verifikuara nga ne ne konsullate, dhe tak 3..4 mije euro te thata nen dore, puna hazer xhevap.

Puna e bere xhevapi i paguar.

Do thoni ju po a ka struktura shteti…

Shteti ka se bordellot, ashtu borderote firmosen çdo fund muaji…

po ku ju del koha atyre te shkreteve të merren me të tilla “vogëlsira” një si disa kamberë të shikut dikur qe jo te benin punen, por ruanin ne pikat e shitjes se gazetave me 1993 kush merrte zerin e popullit, dhe keta te sotmit (keta jane Bij.K… mbasi mbarojne punen per ruajtjen e hashashit të mbjellë, apo ndonje dore nga kapshtica, ndjekin nga pas dhe ruajne cfare ben dhe thote opozita, nje si gjermani çifutët.

Kështu që punonjset e konsullates greke në korçë apo me mire sekseret Balinda, Ana Marija, çupa e priftit apo Qazua jane ne rrgull per vete dhe per shefat.

3…4 mijë euro një vizë, dhe tak grek pe qëmoti.

Ne plepi bilishtit dy martina ranë ikë moj kaurke se bere hatanë.

Nga Ana kristo.

Një libër monument për fëmijët martirë të Kosovës.

Children martyrs of Kosovo 1981 – 1999”   

Është vepra tjetër kapitale e Dr. Nusret Pllanës për gjenocidin e shkaktuar nga  Serbia në luftën fundit në Kosovë.

Në Stockholm u promovua libri më i ri i autorëve Hanëmshahe Ilazi e Nusret Pllana, “Fëmijët martirë të Kosvës 1981-1999”.  Libri përveçse përkujton  1432 fëmijët,  hedh dritë përjetësie edhe  mbi  emrat  e secilit fëmijë martir  të  vrarë nga armiku në Kosovë. Promovimin e organizuan ambasada e Republikës së Kosovës në Mbretërinë e Suedisë dhe Rrjeti Shqiptaro-Suedez.

Ambasadën  tonë  në Stockholm  e drejton diplomatja Shkëndije Geci-Sherifi. Këtë e  dinë të gjithë.  Por, jam i sigurt se të gjithë nuk e dinë se Shkëndije Geci-Sherifi , përveçse diplomate karriere është edhe përkrahëse dhe propaganduese e kulturës sonë brenda komunitetit shqiptaro-suedez .  

Kujtoj, mes veprimtarive tjera, aktivitetin e bukur të saj dhe SAN-it për dhënien e titullit Ambasador i Kulturës Shqiptare në Suedi albanologut suedez  Ullmar Qvick.  “Rrjeti Shqiptaro-Suedez”, gjithashtu është log i denjë i shqiptarëve në Stockholm e më gjerë. SAN-i  bashkë organizon me ambasadën tonë aktivitete të shkëlqyeshme kulturore që shqiptarëve  në Suedi  u  bëjnë nder të madh. Përmes emrit të Salih Shalës -kryetar i SAN-it, duhet përshëndetur  të gjithë anëtarët tjerë të  këtij rrejti,  për prezantimin dinjitar të emrit shqiptar në Skandinavi.

“Children martyrs of Kosovo 1981 – 1999”   

Është vepra tjetër kapitale e Dr. Nusret Pllanës për gjenocidin e shkaktuar nga  Serbia në luftën fundit në Kosovë. Në këtë libër dr. Pllana  është bashkautor  me zonjën Hanëmshahe Ilazi e cila nuk ishte e pranishme në këtë promovim.  Ambasadorja Geci-Sherifi nisi promovimin me një minutë  heshtje për të vdekurit në rrënojat e qytetit të Durrësit me rrethinë nga tërmeti fatal që këto ditë u ndali frymën  gjithë shqiptarëve. Ambasadorja tha fjalët e merituara për punën me vlerë të dy autorëve. 

Ndërkaq për  librin “Children martyrs of Kosovo” (në Stockholm u promovua  varianti anglisht) foli  gazetari veteran i gazetarisë shqiptare në Suedi  Shuquri Sejdiaj.  Sonte, fatkeqësisht nuk  mund të flitet për veçoritë estetike të librit-siç rëndom do të mund të flitej për secilin libër-tha Sejdiaj. Përgjigjja e pyetjes – pse jo estetike, rri në përmbajtjen  mjaft tragjike të  veprës. Tragjikja  e kësaj vepre  nuk është artistike.  Është tragjikë reale, e përjetuar  e popullit tonë në luftën e Kosovës.  

Dr. Nusret Pllana përshëndeti  organizatorët dhe bashkëkombësit  që kishin ardhur në promovim. Pastaj rrëfeu për vullnetin-dëshirën peng të dy autorëve që të përkujtonin  sot me një libër të tillë, e nesër me një obelisk madhështor fëmijët e  vrarë  të Kosovës. Jam shumë i lumtur për botimin -tha autori Pllana, i vetëdijshëm se terrori, masakrat e gjenocidi në Kosovë, ka nevojë për shumë vepra akademike, institucionale e shtetërore.

Libri është përuruar në Prishtinë, Mynih , Vjenë, Bruksel dhe sonte në Stockholm. Dhe do të vazhdojë të përurohet edhe në Amerikë, Australi e Afrikë. U shfaq edhe një rrëfim  i shkurtër fotografik e pastaj Dr. Pllana u përgjigj në shumë pyetje të bashkëkombësve.

Për Televizionin AlbSe dhanë opinionet e tyre shumë të pranishëm. Ambasadorja Geci-Sherifi vlerësoi edhe një herë punën e autorëve Ilazi e Pllana dhe bëri të njohur për publikun aktivitetin tjetër të radhës.  Autori Pllana, pavarësisht botimit që kemi sot këtu, mendon se vendi është vonuar me botimin e veprave të tilla.

Njëzet vjet  më pas, nuk ka publikime të domosdoshme ku do të argumentoheshin viktimat, fëmijët e vrarë, populli i masakruar. Duke dokumentuar vrasjet e  fëmijëve të pafajshëm luftojmë  harresën dhe njëkohësisht i ofrojmë drejtësisë dëshmi e fakte sepse drejtësia nuk bëhet me supozime.  Salih Shala njoftoi opinionin se më 10 dhjetor,  bashkë me komunitetet tjera që vuajte gjenocidin e Serbisë  do të organizojnë protestë në Stockholm, me rastin e dorëzimit  zyrtar të Nobelit për letërsi shkrimtarit austriak.

Zyrafete Loshaj si koordinatore e Fondacionit “Albana” bëri të ditura përpjekjet e fondacionit dhe të Shoqatës së Nuseve Shqiptare  në Suedi për ndihmat  që po tubojnë (700,000 korona) për të dëmtuarit në tërmetin e 26 nëntorit.  Edhe të intervistuarit e tjerë thanë se libri i sapo promovuar sjellë dokumente shtesë për vrasjet makabre që bëri ushtria e policia serbe në Kosovë.

Ky libër i paraprinë vendimit tashmë të protokolluar të qeverisë sonë  për ndërtimin e obeliskut afër aeroportit ndërkombëtar në  Prishtinë. Atëherë, të obelisku do të kthehemi  shpesh të gjithë,  jo për t´u ligështuar por,  për t´u fuqizuar nga  përkëdheljet  që do t´u bëjmë mermerëve me  emrat e  gdhendur përmbi ,  të  gjithë atyre  fëmijëve  që armiku shekullor  na i këputi në lulen e fëmijërisë.

Dhe për t´i  rikujtuar  vetës e  gjeneratave të ardhshme çmimin e lirisë sonë.

  Një reportazh të zgjeruar për këtë veprimtari përgatiti Televizioni AlbSe.   

Klikoni në linkun tonë për të shikuar reportazhin.

      https://www.youtube.com/watch?v=iXJb7bmhUaE

Qerim Kryeziu

v

Books from the ‘Warrior’ series issued by the Serbian Defence Ministry’s publishing house. Photo: odbrana.mod.gov.rs

Milica Stojanovic

Belgrade

BIRN

War criminals were celebrated, verdicts convicting Serbs were questioned and atrocities were denied, while Serbian prosecutors again failed in 2019 to indict any high-ranking suspects for crimes committed in the 1990s conflicts.

This article is also available in: Shqip Macedonian Bos/Hrv/Srp

On May 9, retired Yugoslav Army general Vladimir Lazarevic, a convicted war criminal, headed a World War II Victory Day parade through the streets of the southern Serbian city of Nis. The showpiece event was organised by Russian war veterans with the backing of the Serbian authorities.

Lazarevic’s prominent role in the parade highlighted how in 2019, Serbian officials continued their practice of celebrating war criminals as military heroes.

In October, Nebojsa Pavkovic, a former senior Yugoslav Army officer who was convicted alongside Lazarevic and is still serving his prison sentence, had his new book published by the Serbian Defence Ministry’s Ratnik (Warrior) imprint. The ministry then promoted it at the Belgrade Book Fair.

“The memoirs of General Nebojsa Pavkovic, as well as other commanders and fighters published in the Ratnik edition, contribute in many ways to the truth about the fight during the NATO aggression [bombing of Yugoslavia]. We don’t see any reason to be ashamed of our people’s struggle and those who led that fight,” the Defence Ministry said.

The Hague Tribunal ruled in January 2014 that Pavkovic and Lazarevic, along with former Yugoslav deputy prime minister Nikola Sainovic and former Serbian police general Sreten Lukic, were guilty of the murder, deportation and inhumane treatment of Kosovo Albanians during the war in 1999.

The Belgrade-based Humanitarian Law Centre NGO accused the Defence Ministry of “openly mocking the victims of crime” and denying facts established by the UN war crimes court in The Hague.

The Defence Ministry was involved again when another controversial book was launched in November at the Central Military Club in Belgrade.

This time it was a book denying that Bosnian Serb forces were responsible for shelling the Bosnian town of Tuzla in May 1995, killing 71 people. The book claimed the town was not shelled, but that the massacre was staged using a pre-planted explosive device.

Former Bosnian Serb general Novak Djukic was convicted in Bosnia of ordering the attack, but left the country for Serbia, where he remains at liberty.

The Bosnian authorities have asked Serbia to take over the enforcement of Djukic’s sentence under a legal cooperation agreement between the two countries, but the proceedings in Belgrade have been repeatedly delayed due to the defendant’s medical problems. The case has now been at the Belgrade court for more than four years.

Handke’s Nobel revives Milosevic memories

Austrian author Peter Handke receives the 2019 Nobel Prize for Literature from King Carl XVI Gustaf of Sweden in Stockholm in December. Photo: EPA-EFE/Henrik Montgomery/POOL.

The year 2019 will be remembered for another literature-related controversy connected to Serbia, although it happened outside the country.

Austrian writer Peter Handke, who was a supporter of Slobodan Milosevic during the 1990s wars and even gave a speech at the Serbian leader’s funeral when he died during his war crimes trial, was awarded the Nobel Prize for literature.

The Nobel committee’s controversial decision sparked protests in Bosnia, where war victims accused him of supporting the Bosnian Serb military and downplaying crimes like the Srebrenica genocide. There were also angry reactions from journalists who covered the Bosnian war, and four Balkan countries – Albania, Bosnia and Herzegovina, Croatia and Kosovo – boycotted the Nobel award ceremony in Stockholm in December.

However, Handke was praised by Serbian President Aleksandar Vucic, who was once the information minister in Milosevic’s government.

Vucic said in a message published on the presidential website to congratulate Handke that “Serbia regards you as a true friend”, praising what he said were the author’s “unrivalled moral qualities”.

Vucic waded into another controversy in December when he claimed that the Recak/Racak massacre in January 1999, in which Serbian forces killed 45 Kosovo Albanians, was fabricated by the former head of the OSCE Kosovo Verification Mission, William Walker.

Walker’s involvement in publicising the massacre was a factor in NATO’s subsequent decision to bomb Yugoslavia in order to make Milosevic’s forces end their military campaign in Kosovo.

Vucic spoke out after a court in Pristina convicted Kosovo Serb MP Ivan Todosijevic of incitement to ethnic, racial or religious intolerance for claiming that the massacre was staged.

No major indictments issued

The Prosecutor’s Office for War Crimes and the Belgrade Higher Court Special Department for War Crimes. Photo: BIRN.

On the face of it, the Serbian War Crimes Prosecutor’s Office and Belgrade Higher Court’s special department for war crimes were busy in 2019. However, the superficial impression didn’t bear deeper scrutiny: the vast majority of cases were relatively small, involving one or two suspects.

During 2019, there was no indictment for larger-scale crimes, while the War Crimes Prosecutor’s Office indicted or started investigations into low-level suspects for crimes committed against Serbs in Kosovo, Croatia and Bosnia and Herzegovina.

However, the trial of five former Bosnian Serb fighters, accused of abducting 20 non-Serb passengers from a train in Strpci in eastern Bosnia in 1993 and then killing them, did open in Belgrade this year. All five defendants pleaded not guilty.

By the end of the year, the court had heard testimony from victims’ relatives, other passengers, railway staff and a couple of former Bosnian Serb Army soldiers. One told the court about how the passengers were seized from the train, while the other spoke about how he took the victims’ bodies to the Drina riverbank after they were massacred.

Meanwhile a retrial in another important case ended in June with the court finding eight former members of the Serbian police, Yugoslav People’s Army and paramilitary units guilty of killing 28 civilians in the Croatian village of Lovas in 1991, and sentenced them to a total of 47 years in prison. An appeal is possible.

In two other war crimes cases, the Belgrade Appeals Court reduced the sentences handed down to Serb defendants although it upheld their convictions.

In the case of the Sima’s Chetniks paramilitary group, two of the group’s members, Tomislav Gavric and Zoran Djurdjevic, had their sentences reduced from ten to eight years in prison, while a third member, Zoran Alic, was given five instead of six years. They were convicted of keeping three women captive in the village of Malesic in 1992, where they repeatedly raped and abused them and forced them to make food and clean for them.

Former Bosnian Serb Army soldier Ranka Tomic, who was convicted of involvement in the torture and murder of a Bosnian Army nurse during the war in 1992, also had her jail sentence reduced from five to three years on appeal.

Besides war crimes cases, the Belgrade Appeals Court ruled in two other high-profile cases from Serbia’s turbulent post-war years.

It confirmed the acquittal of the former commander of Serbian State Security’s now-disbanded Special Operations Unit, Milorad ‘Legija’ Ulemek, along with six other people, of involvement in an armed uprising in 2001. However, Ulemek is still serving a prison sentence for his role in the murder of Prime Minister Zoran Djindjic in 2003.

The court also acquitted seven people of trying to set fire to the US embassy in Belgrade in 2008 in a protest against Washington’s support for Kosovo’s declaration of independence that year.

Festa e përgjakur e 31 dhjetorit 1946.

Natën e ndërrimit të viteve, komunistët pushkatuan pa mëshirë 23-vjeçarët, Taqi Koçi dhe Tom Goga. Akuzoheshin se kishin luftuar kundra “vëllezërve serbë”, përkrah shqiptarëve të Kosovës…

Nga Luljeta Progni

Dhjetor 1946. Ishte muaji i festave në Durrës, qyteti ku si askund tjetër pritej me gëzim Krishtlindja, por edhe Viti i Ri.

Qyteti përfshihej nga atmosfera e Krishtlindjes dhe të gjithë përgatiteshin për pritjen e festave. Familja Koçi në Durrës, po përgatitej gjithashtu, për festat e fundvitit. Ishte një ndër familjet e rëndësishme në qytet, jo vetëm sepse ishin me peshë, për shkak se kishin themeluar shoqërinë e parë tregtare atje, por edhe për shkak se burrat e kësaj familjeje shquheshin për patriotizëm.

Kiço Koçi kishte qenë një ndër aktivistët më të rëndësishëm në mbrotje të interesave të Shqipërisë në momentet të vështira për fatet e vendit.

Kiço Koçi, i lindur në Labovë (të Gjirokastres), me 25.09.1889, kreu studimet në Athinë dhe në Stamboll. Në 21 janar 1920, ishte përfaqsues i Gjirokastrës në kongresin e Lushnjes, ishte përkrahës i madh i qeverisë së Fan Nolit. Në 1920, vjen në Durrës, ku vazhdon aktivitetet patriotike, duke bashkëpunuar me miqtë e tij, prej familjeve me emër në qytet.

Një ndër ta ishte edhe familja e Kristo Ramës, i cili u bë edhe vjehrri i tij. Eftalia, e ëma e Xhorxhit, ishte vajza e Kristo Ramës dhe Athina Trujës, familje shume të vjetra Durrsake. Kiço Koçi dhe Eftalia ndërtuan jetën në qytetin bregdetar, ku lindën pesë fëmijët e tyre, duke vazhduar aktivitetin tregtar e politik njëkohësisht.

Pesë fëmijët e Kiços dhe Eftalisë u rritën në një ambjent të kulturuar e patriotik, sepse prindrit e tyre ishin të shkolluar në universitete të perendimit.

Dy prej djemve të kësaj familjeje, Xhorxhi dhe Taqi Koçi u angazhuan me lëvizjen antifashiste dhe për këtë arsye, u internuan për tre muaj nga qeveria fashiste. U bënë pjesë e lëvizjes për çlirimin e Shqipërisë, por pa u përzier me idetë komuniste.

Taqi Koçi ishte bashkë me shokët e tij, pjesë e bataljonit nacionalist, Besnik Çano, dhe shkojnë në Kosovë për të luftuar përkrah vëllezërve kosovar, atje ku u vra edhe një prej shokëve të tyre, Troplini. Do të ishte pikërisht ky moment, pra pjesëmarrja e Taqi Koçit në luftë përkrah vëllezërve kosovarë e kundër çetnikëve serbë, që do t’i kushtonte atij jetën.

Ishte data 17 dhjetor e vitit 1946, që do të kthehej, dita që për fat të keq, do ta ndryshonte përfundimisht jetën e familjes Koçi. Historia është rrëfyer nga Rita dhe Xhorxhi. Para se të ndaheshin nga jeta, Xhorxhi dhe Rita na kanë lënë të rrëfyer gjithë historinë e tyre të dhimbshme.

Më poshtë, publikojmë një pjesëz të vogël të këtij ditari, që tregon një nga momentet më tragjike të kësaj familjeje, festën që u përgjak nga diktatura komuniste.

Pjesë nga ditari i Rita Koçit, bashkëshortes së Xhorxhi Koçit

Ishte data 17 dhjetor 1946; komunistët arrestojnë vëllain e Xhoxhit, Taq Koçi, së bashku me shokun e tij, Tom Goga. Dy djem të qeshur dhe të rinj, që sapo kishin filluar të venin në praktikë ëndrrat për jetën e tyre. Brenda dy javësh, i nxorrën përpara gjyqit ushtarak (Kinema Esperia/ më vonë Iliria, në Durrës), megjithëse ishin civil, me kryetar të trupit gjykues Gjon Banushi, dhe prokuror Josif Pogaçe, (sebepi ishte për të mos likuiduar 1.6 miljon franga, që shteti i detyrohej Kantierit Privat Goga), dënohen me akuza absurde, qëllimi i këtij gjyqi të montuar pa logjikë dhe të paturp, ishte që mbasi të dënohej pronari, t’i merrej kantieri, në mënyrë që mos t’i paguhej borxhi që shteti i kishte.

Pretenca e Prokurorit qe: 15 vjet burg për Tom Goga, ndërsa, pushkatim për vëllain e Xhorxhit, Taq Koçi, të cilit, përveç se akuzave të njëjta si Tomi, i shtuan edhe se kishte luftuar në Kosovë kundra vëllezërve Jugosllavë.

Kryetari i trupit gjykues, ndër të tjera, i tha: “Kosova është e Kosovarëve, Shqipëria e Shqiptarëve”. Sipas dëshmisë së njërit prej anëtarëve të trupit gjykues, Ahmet Luli, gjatë një pushimi të improvizuar, Bedri Spahiu, i cili u gjend në Durrës atë ditë, urdhëron që të dy të dënohen me vdekje, duke luajtur gishtin tregues të dorës së djathtë, sikur të shkrepte një këmbëz pushke.

Pesë ditë rresht, familjarët më kot, orvateshin me taku Koçi Xoxën, por nuk i priti. Omer Nishani u premtoi, por nuk e mbajti fjalën. Më në fund, Bedri Spahiu u tha : <Për “Armiqt e Popullit” nuk ka mëshirë… Por plumb ballit!>.

Brenda javës, në mesnatën e 31 Dhjetorit të 1946, kur gjithë njerëzia po gëzonte duke festuar darkën e Vitit të Ri, dy djem të ri, vetëm 23 vjeçar, nxirren barbarisht jashtë burgut, për t’u pushkatuar pikërisht në atë moment. Përpara grupit të pushkatimit, djemtë të tmerruar, vetëm thonin: “ Po çfarë kemi bërë?” “Të paktën të dimë çfarë kemi bërë?”, dhe kjo, e treguar më vonë nga një pjesëtar prezent. Por përgjigjia ishte breshëria e shkarkuar mbi trupat e tyre, duke ua marrë jetën.

Këto ishin ndjenjat makabre të komunistave, makinacionet e të cilëve nuk mbaronin, të pangopur nga kjo, do gjenin mënyrën mbas kësaj ngjarjeje, të burgosnin Xhorxhin që atë kohë, ishte pa bërë 18 vjeç. Komunistët nuk do t’ja falnin rebelimin që ai demonstroi për pushkatimin e të vëllait. Dënohet dhe burgoset, me akuzën absurde : “Agjent Amerikan”. Dhe këtu, fillon kalvari i vuajtjeve të Xhorxhit në burg”.

Spiunet e sigurimit të shtetit apo bashkpuntoret.

Rekrutimi në radhët e Sigurimit të Shtetit niste në çastin kur personi nënshkruante deklaratën e bashkëpunimit.

Bashkëpunëtorët ishin të dy llojeve:

Të rekrutuar me material shtrëngues dhe me dëshirë.

Te kategoria e dytë ishin vetëm komunistët.

Deklarata e bashkëpunimit

Unë i nënshkruari…., duke e ndjerë si detyrë të shenjtë patriotike mbrojtjen e Republikës Popullore dhe të pasurisë së shtetit, pranoj me koshiencë dhe me vullnet të plotë të jem bashkëpunëtor informativ i organeve të Sigurimit.

Me dashurinë më të madhe për popullin e republikën dhe me urrejtjen më të thellë për armiqtë, cilët do qofshin dhe kudoqofshin këta, do të vë gjithë forcat e mija për ruajtjen me fanatizëm të kauzës së shenjtë të popullit dhe për zbulimin dhe shfarosjen e armiqve.

Jap fjalën e nderit të një luftëtari të çështjes së popullit se do të plotësoj me përpikëri detyrat e ngarkuara, do të ruaj me skrupulozitetin më të madh sekretin shtetëror e konspirancion në punë.Do jem vigjilent e gjithmonë i gatshëm në ruajtjen e sektorit ku punoj, në vëzhgimin e armiqve në punë e sipër, në zbulimin e çrregullimeve, abuzimeve, etj, që njerëz të pandërgjegjshëm ose armiq të popullit, do të mundohen të shkaktojnë dhe në bashkëpunim me shokët e Sigurimit, do të jem i pamëshirshëm karshi atyre që duan të pengojnë realizimin e jetës së re dhe të lumtur të popullit tonë.

Urrejtja e madhe e popullit le të pllakosë mbi mua dhe dënimi i ligjeve të pushtetit popullor, le të më godasë, në rast se me qëllim e prish fjalën e dhënë dhe neglizhoj detyrën karshi popullit, atdheut dhe republikës.

GJERGJ PELINI, Kosovar i Novobërdës, Ambasador i Skëndërbeut në Republikën e Vatikanit!

Krahas politikës së brendshme, rëndësi të madhe Gjergj Kastrioti-Skënderbeu i ka kushtuar edhe politikës së jashtme. Në skënën europiane Skënderbeu kishte hyrë kur ajo ishte e përçarë, sikurse edhe Arbëria.

Në fushën e marrëdhënieve ndërkombëtare, Skënderbeun do të zëvendësonin një sërë diplomatësh, siç ishin, vëllezërit Gazulli (Gjini, Pali dhe Ndreu), Gjergj Pelini i Novobërdës, arqipeshkvi Pal Engjëlli, Ndrte Snatiku, abati Lazar, e ndonjë tjetër. Rol kyç në diplomacinë skënderbejane kanë luajtur vëllezërit Gazulli, të cilët kishin specializuar për çështje të marrëdhënieve të Skënderbeut me Raguzën, Shtetin e Papës dhe Mbretërinë e Hungarisë. Gjergj Pelini i Novobërdës (? – 1463, lat. Georgius Pelino, Georg/Georgo Pelinus/Pellinus, Georgius Polini, etj.), ndërkaq ishte i specializuar për çëshje të marrëdhënieve me Republikën e Venedikut.

Ambasadori e diplomati Pelini ka lindur në Novobërdë (“venerabilis vir dom Georgius Pellini de Nouomente; “Georgius Andree Pellini de Nouamonte”, etj.), dhe pjesën e madhe të jetës e drejtonte Kuvendin benediktin të Shën Mërisë në Rotec afër Tivarit (1436-1463, Rotezo, Rhotetio, Rotazio, Roteza, Ratec, Retec, Rozezo, de Reteco, Ertezo, etj.). Sipas lëndës arkivore të proveniencave dalmate dhe italiane, aktiviteti diplomatik i abatit Pelini mund të ndiqet së paku nga viti 1438; më 1441, e shoqëronte Gjin Gazullin në një mision diplomatik në Itali; në cilësi të diplomatit kishte vizituar shpesh Republikën e Venedikun (1448-1463). Më 1448 (4 tetor), Pelini mori pjesë me Ndreun (ipeshkëv i Arbërisë) në Traktatin e paqës, në mes të Skënderbeut e Venedikut, që është përfaqësuar nga Paolo Loredan e Andrea Venier.

Traktati i paqës, që u nënshkrua në kampin e Skënderbeut, caktonte që Danja t’i mbetej Venedikut, por që edhe Skënderbeu të shpërblehej, me një pension të përvitshëm (1400 dukate); me një hua (1500 dukate), që i mundësonte të bëhej mik i Huniadit në Betejën e Dytë të Kosovës (17-19/X/1448). Objektivi i kësaj marrëveshjeje paqësore ishte që Skënderbeu t’i shpëtonte luftës në dy fronte njëkohësisht: më Venedikun dhe më osmanët. Pelini, dy vjet më vonë, në emër të Skënderbeut, i ofronte Venedikut sovranitetin mbi Krujën.

Në vitin 1456, ai kishte ndërmjetësuar me shpenzimet e vete në zgjidhjen e një sërë çështjesh të diskutueshme mes Venedikut e Skënderbeut. Në vitin tjetër (qershor 1457), përveç ankesave të Skënderbeut ndaj Venedikut rreth mospagimit të taksave dhe shkeljen e privilegjeve të dakorduara më parë, Pelini, kishte kërkuar nga Republika, që ti lejohet Skënderbeut të dilte në Zetën Arbrore, e cila në atë kohë pjesërisht ishte nën osmanët.

Gjatë shtrengesave të paraqitura, Pelini kishte shfrytëzuar nga rasti, që t’i kërkonte Senatit të Venedikut, katër fshatra, të cilat i kishte pushtuar më parë konti Vojinoviq. Po në këtë vit, Pelini qe angazhuar edhe te Papa Kaliksti III, që Skënderbeut ti vazhdohën ndihmat financiare. Reputacioni i Pelinit në Venedik, dëshmohet nga fakti së në prill (1462), Senati i kishte shkruar princit të Shkodrës, për ta angazhuar Pelinin rreth ndërmjetësimit më gjeneralin. Pelini, edhe me këtë rast, si një ndërmjetës mes dy palëve, kishte arritur sukses.

Para vdekjës i papëlqyeshëm për administratën e komunës së Tivarit, Pelini kishte kërkuar për të shkuar në Venedik, dhe atje, që të kalonte pjesën tjetër të jetës; kishte paraqitur kërkesë drejtuar Senatit për tu vendosur me të afërmit. Në cilësi të diplomatit për herë të fundit e ndeshim në Venedik (20/X/1463, protonotarius et abbas sancte Marie de Rotetio), dhe me siguri ka vdekur në mes të kësaj date dhe datës 13/XII/1463)!

Burimi: Archivio di Stato di Venezia (regjistrat e Senatit Sekret)

Nga Jahja Drançolli

Flenë Të Mbuluar Me Plasmas, Fëmijët E Familjes Rrapo Luten Për Ndihmë Mes Lotësh.

Emisioni “Boom” në “Ora News” ka paraqitur së fundmi rastin e një familjeje në Kuqar të Këlcyrës, e cila jeton në kushte të mjerueshme.

Çifti Rrapo së bashku me 3 fëmijët jetojnë në një dhomë që dikur ka qenë magazinë.Për shkak të varfërisë ekstreme, ata nuk kanë me ç’të ushqehen dhe flenë gjatë natës të mbuluar me plastmas.

Banesa e tyre e shkatërruar i fut brenda shiun dhe gjithçka tjetër dhe me lot në sy, fëmijët e familjes Rrapo luten për ndihmë.“Kam 19 vjet që po vuaj, tre fëmijë po më vuajnë pa bukë, pa gjë.

Nuk punoj. Këtu në divan flemë të gjithë të mbuluar me plasmas se pikon.Ushqimet i mbaj në këtë sirtar, shikoje është bosh, çorbë u kam bërë, bukë dhe ujë. Kanë 4-5 ditë vetëm çorbë. Kam 5 fëmijë, por dy vajzat janë martuar 14 vjeçe, njëra në Berat dhe tjetra në Katundisht.

Kanë ikur nga halli.

Mami më tha, do iki se i shikoj kushtet e tua, të rrimë pa bukë, do iki. Kam qarë me lot, më është bërë zemra plagë për to. Vajzës që kam këtu i ra të fikët një ditë te shkolla se kishte fjetur pa ngrënë. I dhashë bukë thatë, nuk i duroj dot, më mirë të rri vetë pa bukë, se këta.”- ka thënë nëna e tre fëmijëve.

“Me tre pula po jetojmë, mishin se kemi parë njëherë me sy. Vetëm çorbë dhe bukë e sheqer. Mërdhijmë këtu, është ftohtë. Ndonjë nuk na ndihmon. Shkoj në shkollë pa ushqim. Nuk kemi asgjë. Me mësime jam mirë, marr 9 dhe 10. Më pëlqen lënda e gjuhës, kur të rritem dua të bëhem mësues.”- ka thënë djali i vogël i familjes me lot në sy.

Drande Stakja.

NENA QE U VARROS ME KAFKEN E TE BIRIT NE GJI.

E varrosën bashkë me kafkën e të birit Gjon Marashin.

Kafkën e shpuar nga plumbat e katilëve pa gjyq më 18 maj 1956.

Kafkën qe e nxorri fshehur nga varri dhe e mbajti me vete në një trastë gjthë jetën e saj.

Ja vendosën te zemra e saj, atë që kishte qenë jeta e asaj nane.

Oj Zojë Gjeloshi

A din të më tregosh varrin e djalit tim të dashur?

Sapo ishte liruar ,i kishte ba të plota tetë vitet e burgut.

Nane Dranden e dënuan se guxoi t’ia hiqte pushkën nga dora e policit, që po gjuante në drejtim të nuses së re.

Për këtë veprim e dënuan 8 vjet heqje lirie. Gjyqin ia bënë në Tiranë dhe dënimin e mbaroi në burgun e grave në TIranë.

Po nanë Drane

Une e di vendin ku e varrosën Gjonin tënd.

Qëndrova me turmën deri në mbrëmje dhe u ngulita mirë në kujtesë vendin ku i varrosën, në një përrua.

Ditën e Shenkollit, shkoi natën, e hapi vetë varrin e të birit, I ka marrë kafkën. E gjora grua, në një çantë të vogël kishte future kafkën e të birit dhe një varëse medaljon me fotografinë e tij, I qëndronte në gjoks.

Ecte e ecte nanë shkreta, që njerëz të pashpirt ia shkatërruan jetën, e lanë pa të ardhme, ia vranë shpresën, dritën e jetës.

Ajo ecte, ecte ku e zente nata.

I hapej një derë mikpritëse e njerëzve me zemër të madhe, të dukagjinasve të saj, ato që e deshën aq shumë deri sa u fik në moshëm mbi 80 vjeçare.

E varrosën bashkë me kafkën e të birit, ia vendosën te zemra e saj, atë që kishte qenë jeta e asaj nane.

Autore e shkrimit, “Gruaja qe u varros me kafken e te birit” Eshte ish nusja e djalit te Drande Stakja.

Zoje Gjeloshja banon në Hot të Ri, Shkodër.

“Kalvari i grave në burgjet e komunizmit”,

Një botim që përfshin tre libra nga dëshmitë e rrëfimet e grave që vuajtën kampet dhe burgjet komuniste.

Fatbardha Saraçi (Mulleti) vendos kontributin e jetës së saj në zbardhjen e këtyre dëshmive të fundit në 500 faqe libër. Rrëfime pa angazhim letrar, por me qartësinë e ngjarjeve të vërteta duke u dhënë jetë mijëra vajzave dhe grave që mbajtën të fshehura vuajtjet në kampet e diktaturës.

Saraçi sjell shifra:

10% e ekzekutimeve nga diktatura ishin gra, 308 prej tyre humbën ekuilibrin mendor, 7 mijë gra u dënuan politikisht, dhe mbi 10 mijë të tjera u internuan. Më poshtë kemi shkëputur një nga rrëfimet më tronditëse të librit, bashkë me shijen e dashurisë për mënyrën se si autorja e shihte jetën e saj në diktaturë

Martin Henze

Democracy: the government of the people by the people for the people.

Prime Minister Rama announced eight topics at the beginning of 2020 on which his government will focus in 2020.

Henze: In fact, the autocrat Rama, who probably came to power by manipulation, has mentioned some trivial points which basically show the simplicity, stupidity and lack of content of this government. We have rarely seen so much ignorance and stupidity in the international sector.

We should not waste much time discussing these points, but we can discuss them later. It is really interesting to see which essential, important issues he did not address

What do you mean?

Henze: The Rama government, which is still in power, is called upon to meet the Copenhagen criteria, including the 10 criteria of the German Bundestag, by May 2020.

These include among others:

1.restoration of the rule of law and democracy including freedom of the press.

2.a constitutionally compliant restoration of a functioning constitutional court and a supreme court

3.a constitutionally compliant implementation of the SPAK

4. investigation and conclusion of the electoral manipulation of the parliamentary elections by Rama, Balla, Veliaj and others, as well as a related possible formation of a criminal association between the mafia and the ruling party

5.investigation of the 2020 local elections.

6. electoral law reform, coordinated with the elected opposition, which is currently not in parliament due to the lack of a dysfunctional legislature.

These items are not on the agenda of the Rama government for 2020, but this is not surprising. Mr. Rama has apparently no interest in restoration:

– of democracy, 

– the rule of law, 

– the investigation of the rigged elections 2017, 2019.

If that is the case and Rama is still Prime Minister in May 2020, there will be no start of talks, any theatre and threats of this gentleman towards the EU will not help this man.

Why is he not interested?

Henze: It is very simple. If Albania were a functioning constitutional state and democracy, with constitutionally correct courts and anti-corruption authorities, then there would be no Prime Minister Rama or Mr Balla.

Rama, Balla and others would have to prosecute themselves and, he would have to face a very heavy prison sentence, not only because of the possible criminal offences, but also because he has violated Article 145(3) of the Albanian constitution. Why should he do this?

Why has such a mistake been made?

Henze: The question is to ask cui bono. Albania is currently no longer a constitutional state, has no functioning parliament. There is no separation of powers. All the laws that have been passed have no legal force, so they are illegal. Rama has created constitutional chaos. 

A state, governed by the still Prime Minister Rama , in which arbitrariness is massively favoured, as it is recognizable on 30 June 2019 with the accomplished illegal “local elections, despite clear decree of the president Meta, postponement of the election date due to a legislative emergency.

How is this to be understood?

Henze: According to Art. 145 III, the impairment of the activity of the courts or the judges leads to liability under the law. Furthermore, the principle of Art. 127 III of the Albanian Constitution also applies, which is the principle of the so-called permanence of the Constitutional Court. 

A constitutional court, the Supreme Court may not be set dysfunctional in Albania. If a position in the Constitutional Court or the Supreme Court remains vacant, an interim judge must be appointed until the mandate of the retiring judge expires. This has not been done, the crucial mistake of the legal reform, a serious breach of the constitution by the Rama government, is punishable by law.

Mr. Rama, as a politically responsible Prime Minister has not only affected the work of the courts, he has de facto abolished the Constitutional Court and the Supreme Court 2 years ago. This criminal relevant behaviour of the government also affects the whole Vetting Commission.

Now the Constitutional Court is to be reactivated. So the situation has been eliminated, right?

Henze: No, the condition is not eliminated at all. The election of the constitutional judges, as everyone knows, the president Meta has published an objective account of it, is not in accordance with the constitution. In this respect, this court is currently unable to issue legally sound judgments, even if it is fully staffed. The requirements of the Albanian Constitution regarding the composition of the Constitutional Court have not been complied with.

The SPAK has not been established in conformity with the constitution. The Supreme Court is not operational.

And, even if all the supreme courts were to become functional again, fictitiously speaking, the processing of some 45,000 court cases would neutralise the courts’ entire resources for years to come.

The standstill of the judiciary will therefore continue for the next few years and will have a fundamental impact on Albania’s economic development.

An important element of a constitutional state, a democracy, is the acceptance, the confidence of the population that the constitution is valid and that it will be implemented. This basic trust has been completely destroyed. 

The result of the legal reform is therefore catastrophic at both the vertical and horizontal levels.

How is that to be understood?

Henze: All state action in Albania is bound by the law (legal security), all citizens are equal before the law (equality of rights), independent courts protect citizens from arbitrary state intervention (legal protection). 

The freedom and legal guarantees of the liberal constitutional state in Albania are essential elements of the Albanian constitution. 

Based on the constitutional significance of the rule of law, certain essential features have developed in Albania until 2013. 

These include, among others

– respect for fundamental rights (all organs of state power are bound by fundamental rights and may not disregard them)

– the separation of powers 

– equal treatment by law 

– the reservation of the law (interference by the state authorities in the freedom and property of Albanian citizens must be based on a formal and, moreover, previously adopted law. 

– proportionality (means used and purpose pursued must be proportionate)

– Consistency of jurisprudence.

All regulations and fundamental rights in the Albanian constitution are intended to ensure the independence of the judiciary and the legal security and uniformity of jurisdiction. The dysfunctional nature of the supreme courts meant that two years ago the uniformity of jurisdiction was suspended. Justice is established and all people have the same rights and duties. Now that no supreme courts functionally exist and will not function properly in the coming years, the basic principles are no longer protected in Albania.

Maintaining the unity of the legal system is a fundamental aspect of the appeal system and the ability to appeal, that is, the rule of law and the backbone of a functioning economic system. 

For the unity of the legal system is essentially threatened if equal law is pronounced unequally. This is always the case when there are no supreme courts, as is now the case in Albania.That is of practical relevance to Albania. All the court rulings of the last two years that have been submitted to the highest courts for appeal are de iure still pending. 

All laws passed in the dysfunctional parliament are, in principle, pendingly ineffective. 

What is the consequence of this?

Henze: That means legal uncertainty for the Albanian economy and people, for example, when it comes to expropriation, for the coming years. No sound foreign company will invest in such a country.

Whenever a state bases its decisions not on the constitution, as is now the case in Albania, but rather on unrestricted and arbitrary decision-making and enforcement, as is now the case with the Rama government, the exact opposite of a constitutional state is present. Such states could be called dictatorships or police states. The term “unjust state” is also often used colloquially. Albania has become an unjust state under the Rama government, co-financed by the international community, which has provided a lay drama group of lawyers as advisors to this government.

So there is a fundamental constitutional breach. Nobody may sneak out of the validity of the law without sanctions. Otherwise, commandments and prohibitions are only something for the stupid, good and weak. In addition, there is a possible criminal offence of high treason by the Rama government in connection with the merger agreement with Serbia, but more on that later

How does this disturbance occur?

Henze: Again, two guesses:

1. abroad: The longing for the equally simple and perfect solution will probably never die. As a rule, every solution creates a new problem. And this is due to the limitations of human thinking. The reason why abroad could not see this very obvious development in Albania earlier is due to what we in science call cognitive routines. 

These are typical, neurological observation programs in which the results are less interesting than the process itself. 

Hence the statement by some foreign representatives and ambassadors: ” Progress in judicial reform in Albania can be seen” “Albania will be the model example of successful judicial reform, a model country in the EU” .

Instead of focusing on the results of the judicial reform, here the abolition of the rule of law without interim solution and thus the collapse of the entire parliamentary system, the focus is only on the beginning of the process, the start of the legal reform. 

This is a sign of absolute overtaxing of these representatives, they are in a cognitive routine. Typical of cognitive routines is that the person concerned does not register the result ad hoc, an absolute perception disorder. In some cases it can certainly not be ruled out that they have received an extra fee. Corruption by the administration of the Rama government is a rule, according to international opinion.

2. Rama government: In addition, there is certainly also the fact that in an overall analysis, the Rama government is in a special constellation, which has a destructive structure.

·      Who benefits in Albania from the fact that the constitutional state no longer exists? 

·      Who has to fear courts that function under the rule of law, public prosecutors and a constitutional court that has to ensure that the constitution and human rights are respected?

·      Who has an interest in the government being able to pass laws that no court in Albania can review?

·      Who has an interest in holding elections even though there is a clear constitutional decree under Article 93 of the Albanian Constitution?

·      What is the use of two courts judging differently, one after the other, at the same level of authority, the same procedure?

·      What is the use of the fact that there is no functioning parliament in Albania and that the elected opposition has no right to have the government’s legislation examined and repealed by the Constitutional Court?

·      Who has an interest in the prosecution by the police and the public prosecutor’s office no longer being subject to constitutional control? 

·      Who has interest in the fact that because of the possible election manipulation in 2016 ,2017, 2020 and the connection to the mafia, the members of the Rama government and the presidium of the ruling party and members of the mafia are not investigated and subsequently charged?

·      Why do the investigators, police officers, public prosecutors have to flee abroad from these proceedings, since they are not granted protection under the rule of law in Albania? 

·      Who benefits in Albania from the fact that these investigators in Albania, who are loyal to the constitution, fear for their lives and the lives of their families? 

·      What is the point in Albania of the journalists involved in the scandal of the revelation of the electoral rigging now being threatened and tried to discredit them in Albania? 

·      What good, then, is this legislative and constitutional emergency in Albania?

·      Who benefits from the fact that, since 2013, drug production, trafficking and human trafficking have increased significantly in Albania?

In fact, if Albanian civil society wants to regain a democratic society based on the rule of law, it must ask itself the question cui bono , the question can be answered without difficulty.  The political consequences for the Rama government will then arise of their own accord from the answers to these questions.

Under such conditions no state can function, no wonder that young people flee Albania and the mass exodus will have completely different dimensions from March 2020 and this will also have a fundamental effect on the economic future of Albania, if there is no political turnaround in Albania.

How is that to be understood?

Henze: Some Northern European countries, such as Germany, for example, from March 1, 2020, have passed so-called skilled worker immigration laws. This is intended to open the labour market for skilled workers from countries outside the European Union. We are doing so well economically and that is because we have a social market economy and a constitutional state, that we need hundreds of thousands of workers

Until now, only academically trained professionals have had unlimited access. In future, specialists with foreign professional qualifications in all professions will also be able to obtain a visa or residence permit for employment. The restrictions have been completely lifted.

So, what I am saying is. If something does not change politically in Albania very quickly now, Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans, a large part of the Albanian population will emigrate, all Albanian families will be torn apart for good, the Albanian economy, tourism will no longer have any prospects, there will be a lack of employees, there will be a lack of rural infrastructure: roads, water supply, sewage disposal, schools will collapse very quickly, there will be a lack of young people. Albania will become, if something is not done now, a country of old people and the mafia, the Albanian nation will die.But that cannot be the will of the Albanian nation.

Prime Minister Rama has identified the reconstruction of the buildings damaged by the earthquake of 26 November as the most important point for 2020. Is that how you see it?

Henze: Well, you know, the Rama government always seems to spend foreign money well. Rama does not have the money for the complete reconstruction. 

The Albanian state is not only facing political bankruptcy, but also financial bankruptcy. Rama does not have the capital to repair the earthquake damages, Albania has after 6 years of government a down-and-out productive economy, dilapidated infrastructures. Economically, the Rama government has been producing permanent earthquakes for 6 years.

Economic growth slowed down in 2019 to an average of 2.8%, less than the 3.4% demanded by the Ministry of Finance; whether the figures are correct and doubtful. The Albanian balance of trade continued to deteriorate dramatically in the third quarter of 2019. Net exports have had a negative impact due to the growing deficit in the second quarter. Total investment continued its downward trend since the third quarter of 2018, shrinking by 0.9% in the second quarter of this year;

Foreign direct investment showed a downward trend in the second quarter of 2019. The energy sector has consistently shown financial weaknesses. 

The hydroelectric power plants on which the Albanian nation is existentially dependent are for the most part in a defective condition, it is only a matter of time before they fail completely. In the fourth quarter of 2019, GDP is expected to decline sharply due to the damage caused by the earthquake of November 2019. 

The dynamics of VAT revenues have further deteriorated in the 11-month period 2019. As a result, the pyramid scheme II of the Rama government, in which state salaries are financed by credit by selling future tax revenues to banks and private companies, could collapse in 2020. As a result, salaries and pensions may no longer be paid in full, and the banking sector could slide into a crisis, since the pre-financed loans can no longer be paid by the Albanian state.

According to the Doing Business 2020 report, the business climate has deteriorated and the index of corruption perceptions in the country has risen massively.

The Albanian government’s forecast of 4.1% economic growth in 2020 is absurd as it does not reflect the weakness of economic growth in 2019, the additional impact of earthquake damage and losses, the changes in the world economy and the lack of a productive economy in AL.

Should there be international EU aid funds for earthquake relief in early 2020, the Rama government will certainly try to book these funds as revenue in the budget and thereby produce cosmetic growth, which would certainly be fake news. 

The significant reduction in public spending on education as a percentage of GDP has not addressed the continuing concerns expressed by educational institutions and students in recent years, despite the commitments made. Another reason for emigration has thus been created.

An increased fiscal risk for public spending in fiscal 2020 is the appreciation of existing family contracts, the government calls them PPP projects but they are not and the number of new projects, the risk of capital injection for the investment company, the financing of losses in the energy sector and the increase in the cost of public debt.

A significant potential risk is the increase in public debt itself due to the increase in costs, as well as the full inclusion of arrears to private contractors for work carried out, non-recovery of VAT, credit surpluses, profit tax, national and international court decisions and local government debt. With these actions the Albanian government is destroying the economic future of Albania

So, to get back to the original question. Earthquake relief is important and elementary, for the people affected. But it is even more important that the entire Albanian state functions, and unfortunately this is no longer guaranteed for 2020. In addition, Rama wants capital from the western world, from the EU, but has de facto prevented the start of accession talks for years and is now trying to establish economic cooperation with the EU’s competitors, i.e. with Serbia/Russia. That does not fit together.

Could you please explain this to you? How do you assess Albanian development?

Henze: At the beginning of the Albanian Republic in 1992 there was probably the most profound change of a European state that a country in Europe has ever experienced. 

After totalitarian hypris through the occupation of Italy, the subsequent communism that spread under isolation, state-organized oppression of minorities, communism ended with total collapse. Step by step the Albania of today developed. The Albanian nation opted for a state and legal concept of the rule of law in the form of parliamentary democracy. A great success of today’s opposition, it secured peace and lit a light on the economic and social development of Albania. It is responsible for a large number of international treaties, the Albanian constitution and the planned EU membership.

America and Europe guaranteed Albania’s freedom and viability by fully integrating it into the Western community of values through membership in NATO and the offer of membership in the European nation, provided that specified criteria were met. Without the strict ties to the West and the significant financial, organisational and human support of the West, as well as the incredible commitment of the Albanian nation, the country could not have developed. This was, by the way, a magnificent achievement on the part of the Albanian population, but it was also paid for with a great deal of suffering.

In the constitutional sense, a state’s foreign policy ties are generally not among the foundations of a political system. However, if its existence and cultural and economic future are inseparably linked to certain foreign policy orientations, these too can be understood as factual, constitutive features of the system. 

This is true, at least in its history to date, for Albania. Without the protection of the Western alliance system, above all the USA and especially Germany, the Balkan wars in the 1990s could not have been pacified. The then Chancellor, Gerhard Schröder, had played an important role in NATO’s attack on Belgrade in 1999. NATO’s intervention was the right thing to do and has certainly saved the lives of hundreds of thousands of Albanians. Germany is a very great friend of this old culture, of the Albanian nation. Albania’s orientation towards the West also goes beyond a purely military, alliance policy option. It includes cultural and economic links with the western world, in other words a turning away from the Russian system and communism, and is at the same time a fundamental decision by the Albanian nation in favour of western democracy and the absolute rule of law. 

In contrast to Serbia, for example, which prances between Russia and the West, sees itself as autonomous and enters into changing alliances, but is primarily Russian-oriented, Albania’s current position is characterised by a firm and comprehensive commitment to the Western world, at least until 2013.

How is that to be understood with 2013?

Henze: The Prime Minister of Albania, Mustafa Rama, likes to present himself as a fervent supporter of the EU and its values. He periodically pays homage to the German Chancellor with downright declarations of love, he calls her by her first name, always seeks the opportunity for a joint photo in which he praises her humanistic-democratic attitude, and distributes gifts. With preference Rama also appears as an artist, although, allow me to say, in this matter the footsteps in the field of art, his father, are a little too big for him. This is apparently also his mental problem, whether he is in art or politics, Rama can show no success, only terrible disasters. Albania is facing a social and economic abyss.

As a result, Rama has made many promises towards the EU, has always been interested in money transfers from the EU, but has not delivered anything that justifies starting talks.

This is now again evident in the terrible earthquake disaster in Albania, the Albanian nation is suffering the effects of the natural disaster. 

The Rama government’s civil protection was not organized. The Albanian government has done little in the last 6 years. The first, Albanian rescue teams had to dig up the buried people with their bare hands. Material for this disaster, even heavy equipment was not available.

Now, because of the commitment of the EU and especially of the opposition in Albania, there is a so-called donor conference for the Albanian nation. What is Rama doing at the same time, in the shadow of the disaster, reducing the fourth power, the freedom of the press, to zero through a new media law, despite warnings from the EU? How can a government be entrusted with international aid when it is also suspected of massive corruption?

The Rama government cannot be trusted at all. The West agrees.

What do you mean?

Henze: We should first of all note that the postponement to clarify a date for the start of accession talks with the EU, to May 2020, was to be expected.The Rama government has put on a very bad show over the last few years, it has not pursued any serious government policy, it has neglected the country, hundreds of thousands of Albanians have left the country since 2013, and the Rama government has in no way fulfilled the conditions imposed by the EU. It has done nothing and only demanded, in between Rama has presented his so-called art in European galleries.

On the other hand, it should now be very clear to the Albanians that this very clever and wise EU decision is not directed against the Albanian people, the Albanians are our sisters and brothers. 

Albania has always been a part of Europe, Albania has valuable people, the country is beautiful, has many potentials and very interesting resources and an impressive culture and Albania will also be able to become a member of the EU very soon.

The decision of the EU is based on the fact that Mr. Rama, Mr. Balla, Mr. Lleshaj, Mr. Velaj and others from the governing party SP in no way meet the criteria of the EU, which have fulfilled the conditions for opening negotiations. There are no talks for free. 

On the contrary, the Rama government has organised everything in such a way in recent years that the EU had to reject it.

Now the EU has given Albania an extension until May 2020 and what is Rama doing? He is not working to create the conditions. Had already made comments on this. Rama’s political record is a catastrophe and will also affect the future of the Albanian nation if this policy is not ended immediately.

No, Rama is now showing his real face, he has failed politically, he has failed as an artist and is now negotiating with Serbia and then with Vucic, Milosovic’s Minister of Propaganda, which is absurd and a real problem for the future of Albania.

Why is it a problem:

Henze: Of course it is a big problem for the Albanian nation, it wants to become a member of the EU and not of the Eurasian Economic Union. This is not about a Schengen Agreement. It is about a decision for the EU and Nato or against the EU and Nato and for the EAEU. Russia has limited economic power and therefore needs partners. The economic power comes from gas and oil, products that will be less in demand in the next 10 years. A real problem for Russia, besides demographic development and climate change.

How is this to be understood?

Henze: The EAEU is an association around the Russian Federation to form a single market with a customs union. Such a thing existed once before, before 1989, when it was called the Council for Mutual Economic Assistance, RGW. The RGW was founded in 1949 as a socialist counterpart to the EU and NATO and was dissolved after its collapse in 1991. The RGW was used by the Russians as a system to improve their own economic power through their partners, or simply put, it was a strategic instrument of Russian rule.

Serbia has now signed a free trade area agreement with the successor organization of the RGW, the EAEU, on October 25, 2019. The EU and at that time Slovakia urged Serbia not to establish a free trade area with the Eurasian Economic Union in order to avoid a possible collision with the European Union. “If you are serious about your European orientation, make political decisions that bring you closer.

This is not one of them,” said Slovak Foreign Minister Miroslav Lajčák after the meeting of EU and Western Balkans Foreign Ministers in Helsinki. “You cannot go in several directions at once,” he added.The European Commission has also warned Serbia not to push through trade agreements with the Russian-led economic bloc.

Serbia was not interested in this at all and now the focus is on Albania. Nor can it be ruled out that Serbia or Russia may have special information on Rama that would make him vulnerable to blackmail. The negotiations should certainly aim at a free trade agreement, which would then be an absolute NO GO for EU membership and a frontal turning away of Albania from the West, the withdrawal from NATO would then be a consequence.

I have the impression that the Albanian people absolutely do not want this. Rama is therefore negotiating without any legitimacy.

Allow me to add: Rama’s government, as shown by the results of 6 years of government has created an absolute disaster in Albania. Rama has brought the Albanian nation to the brink of economic bankruptcy, which is still to be discussed and, the Rama government has been active for years in gambling away the future of the Albanian nation, the youth are leaving Albania in unprecedented dimensions, they see no economic and political future. This will worsen from March 2020 onwards, as Germany, for example, has made it considerably easier for them to enter the labour market.

Rama has now managed in recent weeks to confront the EU countries with insults, threats and accusations. The EU has invested hundreds of millions of euros for the Albanian people in Albania. UN what happened in the last few days, the EU and especially the proud and important France, the Netherlands, the democratic Denmark are insulted and they try to divide the German nation and the French nation.I tell you, this will not succeed. After the earthquake disaster, the French nation was one of the first countries to send aid to Albania.

What is happening, Rama celebrates and praises France. The pattern is always the same. Whoever pays is a friend. Mr. Rama seems to have completely lost touch with reality, when I look at what he has said in the last few days and also in recent months, including the way in which this gentleman has dealt with the elected opposition, his lack of a positive attitude towards democracy and the rule of law, his antidemocratic attitude towards the free press, his reactions to the very substantiated Mafia accusations. 

To deny that Albania has fallen into a serious and perhaps fatal crisis, that Albania is not at present a constitutional state and democracy, and that it is indeed on the brink of an economic and legal abyss, would be to close one’s eyes to reality.Since 2013, developments in Albania have been characterised by Albania’s increasing sinking into drug-related crime, the massive expansion of the central heroin and cocaine trade for western and eastern Europe in Albania. The investigative successes of the Albanian government are a tragedy; on a net view, a significant increase in drug trafficking and production can be seen. The US State Department reports from April 2019 are clear. There are no results-oriented successes. On the contrary, there is an increase in the trade in hard drugs. A massive security problem for the EU and Russia.

The 2017 elections seem to have been manipulated, if you look at the Albanian investigation protocols, the records of the foreign intelligence and security agencies, the reporting of the international press in 2019 in an interplay between members of the ruling party, the name of Prime Minister Ramas, Ballas and others, mentioned, in cooperation with the mafia. The public prosecutor’s investigations were massively disrupted. The investigators in charge of the case had to flee from the Rama government to Europe, Switzerland and Germany granted them asylum.

How do you explain the attitude of Albanian Prime Minister Rama towards this agreement?

Henze: You see, the rule of law and democracy per se do not exist in Albania at the moment, the economy is very bad, foreign investment is almost zero, there is only narco investment from abroad, high unemployment, human trafficking, mass exodus of young people, abject poverty, ageing of the population in the countryside, dilapidated infrastructure, massive corruption of the Rama government administration, manipulation of the 2017 parliamentary elections together with the mafia, according to the international press, holding of illegal local elections on 30 September, and the fact that the Albanian government has been unable to hold the elections. June 2019, increasing heroin trade, constant breach of the constitution by the government of Rama, persecution of the opposition and critical journalists, expropriation of citizens without being able to defend themselves against expropriation before a constitutional court, characterize the situation in Albania. Albania is on the verge of national bankruptcy. Contracts are being signed in the road construction and health sector, they are called PPP. In reality, they are family contracts between the Rama government and friends from the business world. The population of Albania is being exploited as a result.

De iure, they do not meet the minimum standards of European PPPs, private monopolies have been created, no PPPs, non-transparent tenders have been carried out, the negotiations for admission to the EU have been postponed, a real disaster.

It is quite simple, the Rama government wants to distract from these disasters, first Rama created a Greater Albania, a joint foreign ministry with Kosovo, in spring this year, now a Greater Serbia is being celebrated.

In this context, I would just like to remind you of Operation Allied Force, a NATO military operation against the former Federal Republic of Yugoslavia, which it carried out as part of the war in Kosovo from 24 March to 10 June 1999. Which saved the lives of very, very many Albanians in the Balkans. Germany in particular, through its commitment in the Balkans, prevented worse things from happening.

Vucic with the now Rama over an association agreement, euphemistically called “mini Schengen”, was in this time of the Serbian war crimes from 1993 to 2008 active member of the Serbian radical party, for which he was from 1998 to 2000 Serbian Minister of Information, so in the middle of the terrible Balkan war, Serbia was at war, also in Kosovo, he had the responsibility for propaganda. 

You only have to read once what this gentleman published at that time about Albania, minorities and the Western world. You can also wage war with words. Certainly, it cannot be entirely ruled out that Vucic, too, could be partly to blame for the conflict at the time, because he was responsible for propaganda.

His boss was Slobodan Milosevic, who had escaped conviction as a war criminal by dying in his prison cell near The Hague.Vucic himself, in his basic attitude, the restoration of Yugoslavia, as a Greater Serbia, certainly did not say goodbye, so why should he deviate from the nationalist goal.

Against this terrible background of the Balkan war and with such a person, who was responsible for propaganda at the time, the still Prime Minister Rama is negotiating an association agreement and, it seems that Rama is even handing over to Vucic the legitimacy for Albania to discuss with the EU. Kosovo is being completely ignored in the process. A simple catastrophe for the stability of the Balkans a betrayal of the Albanians in Kosovo by Mustafa Rama.

A course of action that certainly does not meet with the approval of the Albanian and Kosovar nations and the international community. One could come up with the idea that Rama is guilty of treason, which is after all a criminal offence of the highest order. Crimes against constitutional organs and the constitution are punishable, and can have the quality of high treason and are usually, internationally, judged with at least 10 years imprisonment.

And Serbia?

Henze: Serbia’s head of government Aleksandar Vucic, like Rama, is also a fervent supporter of the EU and its values. Like Rama, he periodically pays homage to the German chancellor with regular declarations of love, praising her humanistic and democratic attitude.  The former propaganda minister of dictator Milosevic, Vucic, also likes to appear as a reconciliation apostle in the Western Balkans. 

His goal is a Greater Serbia. That cannot really be in Albania’s interest, can it?

Serbia is in close partnership with Russia, isn’t it?

Henze: Vucic celebrates his friendly relationship with the Russian president. In Moscow he concluded a fighter plane deal with Putin in the spring, weapons were delivered via Romania in July 2019, where they were stopped, and Russia had to deliver by air.

He regularly has Serbian-Russian military manoeuvres organised, preferably near the border with the hated neighbour Croatia. He is not a friend of NATO. That can’t be in Albania’s best interests either, can it? 

However, I have grave doubts that Vucic is a great friend of Putin. Vucic wants a Greater Serbia and nothing more and nothing less.

Russia and the EU are in a partnership and are in the process of levelling out the conflict in Ukraine, which is a good thing. Russia knows that it needs a stable Europe for its own development and will not embark on nationalist adventures in the Balkans if it is wise.

And Albania:

Henze: Albania is a loyal member of NATO, a true ally of the Western world. Is that still the Albanian government Rama? I have my doubts. The results of Rama’s actions speak a different language, not that of the Albanian people.The close cooperation with Communist China and now with Serbia, serious doubts are now justified as to whether Mr Rama is still a friend of the West.The impression is being created that the Rama government is subordinating itself to the Serbian state, and the Albanian Prime Minister has even entrusted Vucic with negotiating with the EU on this matter. He is constitutionally not allowed to do so. This is an absolute breach of the constitution; it is probably of the quality of high treason.

The Albanian government is handing over the management of negotiations for the Albanian nation to Belgrade on one of the most essential issues of the Albanian state, the question of EU membership/Schengen, and this is something you have to imagine. This is an unbelievable course of action, an essential breach of the constitution, and it affects Albania’s national independence.There was also no consultation on this with the President of Albania, which would have been constitutionally necessary, the EU or the Albanian people. 

That cannot be in Albanias interests either, can it? 

Vucic’s frequent pithy, egoistic remarks to opposition politicians, dissenters and independent media are full of latent but serious threats. Rama and Vuci are very similar in this respect. 

That cannot be in Albania’s interest either, can it? 

But of course in Vuci’s eyes it is anti-Serb propaganda when the massacre in Srebenica is described as genocide. Vucic, who governs post-Yugoslavian Serbia with as much power as before him only like his former boss, Slobodan Milosevic, is the prime example of an authoritarian-populist-nationalist, who this year received the Alexander Nevsky Order of Merit from Putin, for which services did he receive the highest Russian order? Certainly also a motivational achievement for joining the EAEU.On 04. December he met with Putin again in Sotchi, already for the 17th time. In this respect, the renewed meeting with Rama in Tirana fits into a well existing road map of Serbia for the creation of a Greater Serbia.

Do you believe that Serbia will now gain influence in Tirana?

Henze: No. A majority of the Serbian population has been expressing indifference or even rejection of the EU in opinion polls for years. While in Kosovo, for example, 84 per cent, in Albania 93 per cent and in Northern Macedonia over 89 per cent express a positive attitude towards the Union, in Serbia it is only 29 per cent. These are the lowest approval rates ever measured in a candidate country. These results are also remarkable because experience shows that popular approval of the EU often falls after accession.That is a very important difference between the two nations; they have completely different, nation-state objectives.There is no basis for close bilateral cooperation between Albania and Serbia, not to mention the problem with Kosovo. The Albanian nation wants to become a member of the EU and sees itself as part of the Western world and not as an autonomous republic of Serbia.The political goal must therefore now be EU membership and accession to the EU’s Schengen area.

Why is Kosovo not part of this process?

Henze: Serbia does not recognise the borders of Kosovo. It has waged war over Kosovo and lost it. There are still calls at the political level for a bilateral agreement with the neighbouring state of Kosovo, which Serbia has not yet recognised. Actually, such an agreement should already have been reached, but so far not even the agreements with Kosovo, which were already concluded in 2013, have been implemented. Serbia is solely responsible for this and it is against this background that Albanian Prime Minister Rama is now negotiating. Serbia apparently wants to win the Balkan war after all.

But where does Serbia’s rejection of the EU come from? 

If you ask the Serbian President Vucic about this, he points out that a majority of EU states recognized Kosovo, Serbia’s former province, as an independent state ten years ago. 

Indeed, a correct decision by the EU. This recognition has led to peace in the Balkans. Even then, the aim was for all the Balkan countries to become members of the EU as independent nation states.

Serbia still claims to rule over the Western Balkans and sees Kosovo as part of Serbia, Albanians are certainly strangers to Serbia there. The temptation to see the Balkans as a unity is great. But the image is a cliché. 

To lump all the Balkan peoples together is immoral and unjust. Greeks, Albanians, Romanians, Bulgarians – none of these ancient, cultural peoples have attacked their neighbours, they have only defended themselves.

An aggressive, chauvinistic policy is only practiced by Serbia, which we could see very well in the 90’s, it is now to remember the Serb leader Radovan Karadžić Only the massive intervention of NATO, and especially Germany, has led to the restoration of borders and peace.

This is a crucial difference between Serbia and Albania. The Albanian nation wants to become a member of the EU, the Serbian nation does not.  

For this reason, the German Bundestag clearly stated in September 2019 that the existing borders in the Balkans, including the borders of Kosovo, must be respected and that all efforts to the contrary were is not compatible with accession to the EU and would have to lead to a breakdown of the accession negotiations.

So if the Albanian nation wants to become a member of the EU, and this is the case for 93% of the population, there can only be one Schengen in the EU. 

Cooperation with Serbia and Russia will lead to association with these two countries and not with the EU, which will not lead to a future, it will lead to the downfall of the proud Albanian nation.Albania must now work hard to meet the criteria for accession to the EU. 

The Rama government has completely failed in this matter, it is also factually and personally incapable of organising this. there also seems to be no real interest in membership on the part of the Rama government, with one exception, there is interest in EU funding. The Albanian nation must now decide whether it wants to become a member of a Greater Serbia under Russian influence and abandon its thousand-year-old culture and continue to vegetate and lose its youth and children for good, or whether Albania wants to preserve its identity, culture and values, as well as its economic independence and find its future in the EU. 

If this is the case, Albania should organise a new government very quickly. There is no more time for experiments.

“Perëndimi i egër i sherifave të viteve 1700 -1800” praktikohet ne Tepelenen e Ministrit Tahiri…

Me quajne Sofokli Prifti, makina: Nissan Navara me targa MIP**** Ne daten 3-1-2017 u nisem nga Shqiperia per te ardhur ne Greqi,ishte ora 9(me oren shqiptare) ne vendin e quajtur Markosh TEPELEN…na u perplass nga ana e djatht nje plak me makine Land Rover me targa shgiptare. AA816KM me emer AGIM SELIM ZIFLAJ.

Per fat te gjith shpetuam mire (nga te 2_ja makinat) Nderkohe qe i moshuari doli nga makina bashk me gruan e tij duke u qare na tha se do paguante fajin qe beri sepse kuptovi qe ai kishte fajin.

Tani do kalojme ne temen qe shkaktoj zemerimin tone dhe do perpiqemi per te drejten pavarsisht sa e veshtire mund te jete.

Erdhen policet te vendit TEPELEN..fillimisht na pyeten ne se jemi te gjith mire…deri ketu gjithcka mire…pak minuta me vone erdhi komandanti i policise qe zoti ta bej police kete njeri me emer KUDRET MALAJ.

Ne fillim vajti dhe takoj te moshuarin sepse njifeshin te dy dhe mbas 5 minutash u afrua nga ne dhe me aspak respekt na fliste sikur ishim kriminel, pas pak thirri nje shokun e tij giasme si teknik per te bere matjet e aksidentit.

Duke folur pak me larg se ne,u afruan dhe ku dukej mire nga fotografite se kush ishte fajtori) Dhe ne kohen qe po u shpjegonim se si ndodhi aksidenti Zoti KUDRET MALAJ ju drejtua femijes time dhe i tha.

“PSE MERRI ATY SI GANGSTER AFER MEJE IK QE KETU DHE MI HIQ ATO DUART NGA XHEPAT ketu duhet te themi qe temperatura ishte-10grade.

Edhe nderkohe qe ishim te gjithe te tronditur nga ngjarja prap zoti KUDRET MALAJ i tha gruas time qe po i shpjegonte se si u perplasen makinat.

“lk me pirdhu budallacke futu brenda ne makine dhe mos llafose”.

Ne ate moment u hodhen drejt tij dy femijet e mi dhe i larguan policet e tjere.

Nderkohe qe po ndodhnin keto giera..te giithe na u kundervune neve qe nuk kishim faji dhe atij qe shkaktoj te gjith aksidentin nuk i tha asnjeri asnje llaf..mbas pes minutash nje nga fisi i te moshuarit pyeti zotrin KUDRET MALAJ se i kujt i ishte Nissan Navara dhe polici u pergjigi…”Ja atit budallait atje” duke treguar mua!

Un i njejti vajta dhe i kerkova te moshuarit te tregonte me saktesi cfare kishte ndodhur por ai me tha “nuk do them asgje me le rehat” kur pak minuta perpara se te flasi me zotin KUDRET pranoj qe ai kishte fajin.

Zoti KUDRET MALAJ me coj ne polici dhe mori vendimin qe fajin e kisha un, me denuan edhe me gjobe dhe me kercenoj qe neqofte se nuk firmosja letrat qe kishte mbushur ai sipas deshires te tij.nuk do te me jepte dokumentat e mija(lejen e qarkullimit patenten,karten jeshile edhe siguracjonin) nga presioni u detyrova te firmos, jashte bente shume ftohte, ishte -10 grade

Polici shikonte te moshuarin edhe i buzegeshi plakut duke u tallur edhe duke nenvleresuar mua dhe pastaj me tha.

“Ik pirdhu tani”.

Ne ate moment ju drejtova dhe i thash do flasim prap ne te dy dhe te jesh i sigurt qe do kerkoj per te drejten time.

Ai qeshi prap me ironi dhe me tha.

“kur te kthehesh prap nga greqija hajde ndonje xhiro ketej qe te kerkoje te falur.

Njerez si keta i bein keq vendit tim edhe perlyejn emrin e policise Shqiptare.

Shpresoj qe ju mos tiju ndodh kurre qe te mplekseni me njerez te tille kurre!

Tensone të shumta, kërcënime e reagime me kanosje për hakmarrje. Ky ishte reagimi pas sulmit ushtarak amerikan në Irak, ku u vrau Qasem Soleimani-n, komandanti famëkeq i Forcave terroriste Quds, më 2 janar.

Po kush ishte gjenerali që u ekzekutua?

***

Shumica e iranianëve e urrenin Soleimani-n, si një simbol famëkeq i përdorimit të frikësimit e vrasjeve nga regjimi, për krimet e tij kundër popullit iranian e njerëzve të tjerë në rajon. Populli iranian dhe protestuesit irakenë, të cilët kishin kohë që bënin thirrje për dëbimin e Soleimani-t nga Iraku, e kanë mirëpritur vdekjen e tij si një shenjë të shkatërrimit të kontrollit të regjimit mbi vendin e tyre.

Soleimani, në rangun e gjenelar majorit, kishte një reputacion të keq si dora vrasëse e liderit suprem të Iranit, Ali Khamenei, dhe thuhej se ishte një figurë e urryer. Gjatë kryengritjeve të Iranit në 2018-ën dhe 2019-ën, protestuesit shqyen dhe dogjën posterat e tij në qytete të ndryshme.

Qassem Soleimani, të cilit mediat shtetërore iraniane zakonisht i referohen si Haj Qasem, lindi më 11 mars 1957 në një fshat pranë qytetit Baft, në provincën jug-lindore Kerman. Ai nuk e mbaroi kurrë arsimin fillor. Kur ishte shumë i ri, punoi në ndërtim. Nuk ishte i trajnuar ushtarakisht. E megjithatë u ngrit në majë të komandës së IRGC-së falë mizorisë së tij dhe besnikërisë ndaj Khamenei-t.

Në 1998-ën, Soleimani u caktua komandant i Forcave terroriste Quds të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), krahu jashtë-territorial i këtij korpusi.

Megjithëse Forcat Quds kanë për detyrë të kryejnë misione jashtë Iranit, Soleimani, si anëtar i komandës së lartë të IRGC-së, ka qenë një nga kontribuesit më të mëdhenj të makinerisë represive të regjimit brenda Iranit.

Në korrik 1999, në kulmin e protestave studentore, ai firmosi një letër së bashku me komandantë të tjerë të IRGC-së, ku paralajmëronte presidentin e atëhershëm Mohammad Khatami se, nëse nuk do ta shtypte revoltën, IRGC do të ndërhynte. “Na ka mbaruar durimi,” shkruanin gjeneralët. Policia i shtypi demonstruesit, ashtu siç bënë përsëri një dekadë më vonë.

Roli i Soleimani-t në vrasjen e anëtarëve të MEK

Qasem Soleimani ka vrarë 141 anëtarë të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) me anë të sulmeve terroriste në Irak nga viti 2009 deri në vitin 2016, duke përdorur proksi të Forcave Quds në Irak, të cilët i komandonte vetë.

Ai ka udhëhequr disa prej sulmeve kundër Kampit Ashraf, ku banonin anëtarët e MEK. Më pas, kur anëtarët e MEK u zhvendosën në Kampin Liberty me mbështetjen e OKB-së dhe SHBA-së, proksit e regjimit iranian kryen sulme të shumta me raketa ndaj Kampit Liberty nën urdhrat e Soleimani-t, duke vrarë disa dhjetëra njerëz. Më poshtë vijon një listë e sulmeve dhe e të vrarëve:

Ashraf, 28 dhe 29 korrik 2009 u vranë 13 anëtarë të MEK

Ashraf, 8 prill 2011 u vranë 36 anëtarë të MEK

Liberty, 9 shkurt 2013 u vranë 7 anëtarë të MEK

Liberty, 15 shkurt 2013 u vranë 3 anëtarë të MEK

Ashraf, 1 shtator 2013 u vranë 52 anëtarë të MEK

Liberty, 26 dhjetor 2013 u vranë 4 anëtarë të MEK

Liberty, 29 tetor 2015 u vranë 24 anëtarë të MEK

Masakra në Ashraf

Krimi i cilesuar si më i urryer i Soleimani-t u krye më 1 shtator 2013, kur përfshirë Kata’ib Hezbollah dhe Asa’eb Ahl Al-Haq, sulmuan kampin Ashraf në provincën Diyala të Irakut. Në atë kohë atjen banonin vetëm 101 anëtarë të MEK, si kujdestarë të pronave të tyre, sipas një marrëveshjeje me OKB-në dhe SHBA-në. Ky sulm çoi në vrasjen në stil ekzekutimi të 52 anëtarëve të pambrojtur të MEK, dhe shtatë prej tyre u morën peng.

Në orën 5:15 të mëngjesit, kampi u sulmua nga drejtime të ndryshme, dhe deri në orën 7 të mëngjesit, sulmuesit vranë, masakruan, bombarduan e rrëmbyen njerëz. Për shkak të këtij akti kriminal, 52 banorë të pambrojtur u vranë në formë ekzekutimi, disa ndërkohë që ishin në pranga ose të plagosur në klinikë, dhe shtatë njerëz, duke përfshirë gjashtë gra, u morën peng. Pas gjashtë vitesh, nuk dihet asgjë për fatin e këtyre pengjeve. Në këtë sulm, pronat e banorëve me vlerë miliona dollarë u shkatërruan për shkak të shpërthimeve dhe zjarreve.

IRGC shpalli në një deklaratë: “Në një akt revolucionar, fëmijët trima të luftëtarëve të martirizuar irakenë kryen hakmarrjen e tyre historike ndaj Organizatës së Muxhahedinëve.”

Agjencia e lajmeve e Forcave terroriste Quds, e quajtur Tasnim, ia atribuoi sulmin një grupi të panjohur të përshkruar si “Tendenca popullore e fëmijëve të Entifadiya Sha’baniya”. Kjo është po e njëjta taktikë e njohur që është përdorur kur një grup i quajtur Jeish Al-Mokhtar mori përgjegjësinë për sulmin me raketë ndaj Kampit Liberty. Këto grupe nuk janë gjë tjetër veçse vartës të Forcave Quds që veprojnë në bashkëpunim të plotë me qeverinë irakene.

Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit më 2 shtator 2013 zbuloi se: “Pas bombardimeve kimike në rrethinat e Damaskut dhe rritjes së probabilitetit të një sulmi ushtarak nga SHBA kundër Sirisë, Khamenei ka kërkuar përshpejtimin e projektit të masakrës në Ashraf. Të martën më 27 gusht, Komandanti i Forcave terroriste Quds, Qassem Soleimani, udhëtoi me nxitim për në Irak ku u takua me Nouri al-Maliki jashtë orëve të zakonshme administrative (në 10:30 të darkës). Në atë takim u diskutua probabiliteti i një sulmi amerikan ndaj Sirisë dhe masakra në Ashraf. Në takim, ku ishte i pranishëm edhe Këshilltari i Sigurisë Kombëtar i Maliki-t, Falihal- Fayyadh, Soleimani dhe Maliki ranë dakord për kohën kur do të kryhej sulmi në Ashraf. Atëherë filluan të merreshin hapat praktikë për ta implementuar sulmin, ndërkohë që përgatitjet ishin bërë që më përpara.”

Krimet e Soleimani-t jashtë vendit

Atij i faturohen orkestrimi i sulmeve edhe në vende të largëta si Tailanda, New Delhi, Lagos, dhe Nairobi—të paktën tridhjetë përpjekje vetëm brenda 2011-ës dhe 2012-ës.

Një nga aktet e tij jashtë vendit ishte një plan, në 2011-ën, për të paguar një kartel meksikan droge që të hidhte në erë një restorant të famshëm në Uashington, DC, në të cilin po darkonte ambasadori saudit në Shtetet e Bashkuara.

Gjatë trazirave të 2019-ës në Irak, forcat represive ndërmorën një taktikë të re fatale: liderët e protestave goditeshin nga snajper të pozicionuar në çatitë e ndërtesave. Këta snajperë qëlluan shumicën e 450 protestuesve të vrarë gjatë protestave. Protestuesit kanë kapur disa snajper me karta identiteti iraniane. Në nëntor, e njëjta taktikë u përdor në Iran ku mbi 1,500 protestues, shumica të rinj në të njëzetat, u qëlluan nga tarracat nga snajper që i përkisnin brigadës Quds. Soleimani ishte arkitekti i këtyre vrasjeve në Irak e Iran.

LEXO EDHE  I dëbuar nga Italia, shqiptari kapet në hotelin me 5 yje me dokumente false

Ai akuzohet se ishte gjithashtu përgjegjës për vrasjet në Siri. Shtypi ka raportuar se në 2012-ën, Bashar Assad ishte në një situatë të vështirë. Ushtria e tij nuk luftonte për të, dhe Soleimani u mburr duke thënë se do të sillte brigada Bassij për ta ndihmuar. Është raportuar gjithashtu se në gusht të atij viti, 48 iranianë janë kapur brenda Sirisë të maskuar si pelegrinë që më vonë u identifikuan si anëtarë të forcave Quds. Soleimani filloi të sillte forca të huaja militante të përbëra nga anëtarë të Hezbollah dhe militantë shiitë irakenë.

I dyti në komandë pas Soleimani-t, Gjeneral Hossein Hamedani, u vendos në Siri, dhe Irani filloi të dërgonte atje rezerva të shumta. Soleimani ribashkoi pjesë të ndryshme të aparatit sirian të inteligjencës, ndërkohë që numri i oficerëve të forcave Quds dhe proksive të tyre të huaj në Siri arriti në mijëra. 2000 luftëtarë të Hezbollah iu bashkuan atyre në prill 2013. Më në fund, me 80.000 forca luftarake nën komandën e Forcave Quds, Bashar Assad shpëtoi nga përmbysja.

Për vite të tëra, Suleimani thuhet se kishte dërguar operativë në Irak për të kultivuar militantët Shiitë, kështu që, kur Saddam ra nga pushteti, ai e kishte krijuar një forcë luftarake atje: Brigadën Badr, krahu i armatosur i një partie politike shiite të formuar nga regjimi i mullahëve, nën emrin “Këshilli Suprem për Revolucionin Islamik në Irak”. Liderët e kësaj partie identifikoheshin kaq thellësisht me revolucionin iranian saqë militantët e Badr kishin luftuar në anën e forcave iraniane gjatë luftës Iran-Irak, dhe kundër Rezistencës Iraniane.

Sipas raporteve të shtypit në vitin 2004, Forca Quds nisi ta përmbytte Irakun me bomba letale të vendosura në anët e rrugëve, të cilat amerikanët i quanin E.F.P., d.m.th. “predha të formuara në mënyrë eksplozive.” E.F.P. nisën të bënin kërdinë mbi trupat amerikane, duke shkaktuar afërsisht njëzet përqind të vdekjeve në betejë. E.F.P. mund të ndërtoheshin vetëm nga teknikë të aftë, dhe shpesh aktivizoheshin nga sensorë të sofistikuar të lëvizjes. “Nuk kishte asnjë dyshim se nga ku vinin ato,” pati thënë Gjeneral Stanley McChrystal, i cili në atë kohë ishte kreu i Komandës së Përbashkët të Operacioneve Speciale. “E dinim se ku ishin të gjitha fabrikat në Iran. E.F.P. vranë qindra amerikanë.”

Suleimani e nxiti kreun e inteligjencës të regjimit të Assad-it që ta lehtësonte lëvizjen e ekstremistëve Sunni në Siri për të luftuar kundër amerikanëve. Është raportuar se në shumë raste, edhe Al Qaeda-s i është lejuar njëfarë lirie në Iran, për të përgatitur sulme ndaj shënjestrave perëndimore në Arabinë Saudite. Por strategjia e Soleimani-t për të përdorur ekstremistët Sunni pati një rezultat të tmerrshëm: pak pasi nisi pushtimi, po ata ekstremistë nisën të sulmonin qytetarë Shiitë dhe qeverinë irakene ku mbizotëronin Shiitët.

Krimet e Qassem Soleimani-t kundër PMOI/MEK – mbi dyzet akte terroriste

Sulm terrorist ndaj Kampit Faeze në Kut, Irak, 7 maj 1999

Sulm terrorist ndaj Kampit Habib në Irak, 25 shtator 1999

Sulm tokësor me raketa ndaj Kampit Ashraf në Irak, 18 prill 2001

Sulm tokësor me raketa ndaj Kampit Anzali në Irak, 18 prill 2001

Sulm tokësor me raketa ndaj Kampit Habib në Irak, 18 prill 2001

Sulm tokësor me raketa ndaj Kampit Alavi në Irak, 18 prill 2001

Sulm tokësor me raketa ndaj Kampit Faeze në Irak, 18 prill 2001

Survejim ajror pa pilot i Kampit Ashraf, 19 prill 2001

Sulm terrorist ndaj Kampit Habib, 7 qershor 2001

Sulm terrorist ndaj Kampit Faeze, 9 gusht 2001

Sulm terrorist ndaj Kampit Habib, 31 gusht 2001

Sulm terrorist ndaj Kampeve Anzali, Ashraf, Alavi, 12 prill 2003

Sulm terrorist ndaj grupeve të automjeteve të MEK në provincën Diyali, 15 prill 2003

Sulm terrorist ndaj pozicioneve të MEK në zonën e Imam Veis, 18 prill 2003

Sulm terrorist ndaj pozicioneve të MEK në zonën e Mandali, 23 prill 2003

Sulm terrorist ndaj grupit të automjeteve të MEK në urën që të çon në Meghdadiye, 25 prill 2003

Sulm terrorist ndaj grupit të automjeteve të MEK me raketa RPG, 27 prill 2003

Sulm terrorist ndaj dy grupeve të automjeteve të MEK rrugës për në Harouniye në provincë Diyali, 29 prill 2003

Sulm terrorist ndaj grupit të automjeteve të MEK rrugës për në Khalis, 29 prill 2003

Sulm me mortajë ndaj Kampit Ashraf, 17 korrik 2003

Sulm terrorist ndaj grupit të automjeteve logjistike të MEK përpara Kampit Zakeri, 1 gusht 2003

Rrëmbimi i dy anëtarëve të MEK në zonën Karade të Bagdadit, 4 gusht 2003

Sulm terrorist ndaj një autobusi me punëtorë irakenë rrugës për në Khalis, 29 maj 2006

Shpërthim i tubave të ujit në Kampin Ashraf, 17 korrik 2006

Shpërthim i tubave të ujit në Kampin Ashraf, 22 korrik 2006

Shpërthim i stacionit të pompimit të ujit në Kampin Ashraf, 8 shkurt 2008

Sulm me raketa Grad ndaj Kampit Ashraf, 26 maj 2008

Sulm me raketa Grad ndaj Kampit Ashraf, 4 korrik 2008

Sulm me raketë Katyusha ndaj Kampit Ashraf, 25 dhjetor 2011

Sulm me raketë Mini-Katyusha ndaj Kampit Ashraf, 27 dhjetor 2011

Sulm me raketa ndaj Kampit Ashraf, 28 dhjetor 2011

Sulm me raketa ndaj Kampit Liberty, 9 shkurt 2013

Sulm me raketa ndaj Kampit Liberty, 29 prill 2013

Sulm me raketa ndaj Kampit Liberty, 15 qershor 2013

Sulm terrorist dhe masakrim i 52 anëtarëve të MEK në Kampin Ashraf, 1 shtator 2013

Rrëmbim i 7 anëtarëve të MEK në Kampin Ashraf gjatë sulmit terrorist, 1 shtator 2013

Sulm me raketa ndaj Kampit Liberty, 26 dhjetor 2013

Sulm me raketa ndaj Kampit Liberty, 27 janar 2016./panorama/

nga Kolonel Konstadin Koliqi/

E shkruar dhe botuar ne kohen kur Edi ishte ne cader…………………

Edi Rama – unë banori dhe votuesi i këtij vëndi, ty të urrej.

Para disa ditësh, kam botuar një shkrim ku kam shprehur arësyet e mija, por që mendoi se, si edhe unë, janë në shumicë ata që i kanë këto arësye, se përsë nuk të kam votuar dhe përse nuk të vij mbrapa në protestat që ti organizon.

Që janë në shumicë ata që mendojnë dhe veprojnë si edhe unë, kjo u vërtetua ditën e protestës që ti organizove në bulevard, ku edhe e bllokove atë që unë të mos kaloi dotë atje dhe kështu që të mërzitem. Ti mendon se unë do të mërzitem deri në atë shkallë që unë të të vij mbrapa ty dhe jo Sali Berishes, që të paktën të më lirosh bulevardin dhe unë të kaloi lirshëm në të. Vetëm një mëdje perverse si e jotja, e beson këtë.

Së pari, unë pash që ti nuk mblodhe më shume se 10000 veta, megjithse i prure, duke ju marrë firmat dhe duke ju dhënë 10 mijë lekeshat ( vj). Por unë kam vënë re, atë që ti bën sikur nuk e di, që ata që nuk i morën parat e premtuara, të kane sharë, me rob shpie, që ti i gënjeve, duke i prurë nga rrethet dhe i le në mes të rrugës, pa ju dhënë parat e premtuara.

Së dyti, ti dhe megallomanët e tu të tipit Dokle, Gjinushi, Ngjala, Ndoka dhe shumë të tjerë, na thanë se do të mblidhnin, në shesh, jo në bulevard, mbi 700000 njërëz të revoltuar dhe më 1 Maj, Berisha do të largohej me turp. Përkundër, Berisha, me shumë dinjitet, bëri festën madhështore për tu gëzuar sepse po integrohemi në Europë. Në ate Europë që ti dhe lukunia jote, kërkon të na pengosh.

Berisha edhe sotë është në zyrën e tijë. A e di se cfar po bën? Po punon, që mua të më rritet rroga, nënës tënde ti rritet pensioni, babait tënd ti rritet ai shperblimi që merr qysh në kohën e qoftëlargut. Por, tu rritet rroga edhe atyre punonjësve të administratës, që përgjigjen për mbarëvajtjen e rendit dhe qetësisë publike, të cilët të ndihmuan ty, duke bërë sikur nuk po të shikonin, që po bije makinat me krevatet dhe cadrat, në bulevardin kryesorë të Tiranës. Cadrat për të futur grevistët e urisë, deputetët dhe disa humbameno, që në gjithë jetën e tyre u kanë shërbyer të tjerëve dhe kane bërrtitur për dajën tënd, babain tënd dhe të Takut, që të marrin nga ditët e tyre……sa keq, por edhe turp, më vjen për të tillë njërëz që nuk po shkëputen dotë nga mentaliteti i skllavit.

Së treti, unë isha afër cadrave të ngritura prej teje, të cilat, ti i ke mbushur me njërëz, që për mua nuk e meritojnë që të trajtohen si të tillë. Ti, mir ja u bënë, se këtë ata e meritojnë, të trajtohen si zhdo gjë tjetër por, si njërëz, nuk e meritojnë. E them këtë, jo se ata njerëz që ti ke futur atje, brënda, në cadra dhe të jetojnë si në stallat e dikurshme të derrave që projektonte dhe ndërtonte daja dhe babai ytë, sepse, kam bindjen se ata aty e gjejnë vehten dhe janë në komoditetin e kërkuar prej tyre, por, cfar kusuri kam unë që të shqetësohem, nga era e keqe, por edhe nga fjalori i ndyrë që përdoret atje, kur më bie rruga për të kaluar. Por më e keqja nuk është kjo që sapo të thashë. E keqja më e madhe është se atje pashë fytyrën e Gramoz Rucit, o Zot i madh, a është fytyrë njërëzore ajo?! dhe mu kujtua rezidenca e tij e ngritur, në 97tën, te hoteli i pilurjotit, afër bazës detare, në Limjon, të Sarandës, ku drejtone kriminelët të armatosur dhe jepte urdhëra për të mbytur anijet luftarake, por vetëm kur ishin duke u filmuar nga televizionet greke. E bënte këtë se nga Greqia u zbarkua dhe detyrat e marra nga andej do të zbatonte………… Për të mos folur për organizimin e masakrës së 2 Prillit në Shkodër……..

Por më shumë, kur pashe mjekun kardiolog, Sabitin, që ishte, apo hiqej si shumë i shqetësuar për shëndetin e grevistëve, (është aktor i mirë ai), gadi ti shpëtonin lotët. Mu ngritën qimet përpjetë, se mu kujtua, po viti 97 kur po ky mjek, dilte në fshatrat e lumit të Vlorës dhe mblidhte, djem fukarenj në mendim, i binte në Vlorë, i armatosi dhe ata bënë atë gjëmë të madhe për të gjithë vëndin. Ngriti shtabin luftarak, në vilën e tijë, nga ku, me mitraloz qëllonin godinën, ku punonin punonjësit e shtetit, të cilët, se bashku me një grua përbindëshe, i vrau dhe luanin e talleshin me trupat dhe gjakun e tyre…..Për habinë time, pashë këtë kardiolog, por të lidhur më shumë me krimin se sa më kardiologjinë, duke shoqëruar, në një barelë, për në spitalë, kardiologen time, durrsaken time, bashkëshorten e mirë, Klodin, por……….tani jam i bindur që pata të drejtë, atëhere kur i thashë, në publikë se unë nuk të votoi ty si politikane, si kardiologe, po. Por ne po votojmë politikanë, kështu që……………….por ti, si përbindësh, apo më mirë si një nga ata kryetarët e sekteve fetare, kriminale, që po i dërgojnë njërëzit, në vetvrasje masive, i shpelave trurin dhe ja si përfundoi…….tani, unë pacienti i saja, ndjej dhëmbje dhe mëshirë për të…… Aty, rreth cadrave, pashë edhe shume antarë të komitetit qëndror të ppsh dhe punonjës të këtyrë, soi aparatesh partie, që gjithë këto 20 vjet, vetëm helm kanë vjellë për Demokracinë.

E keqja nuk është vetëm tek këta soi, por më e madhe, e keqja është se kanë pjellë dhe edukuar, gjarpërinj të vegjël, që janë më të helmatisur se prindërit e tyre dhe bërrtasin “ Ja vdekje ja liri” , në kohën që të gjithë ne, duam atë, dinjitetin që prindërit e të gjithë atyre, por edhe vetë ata, që ti ke mbledhur, në atë cadër të turpit, për Shqipërinë dhe shqiptarët, na e mohuan për 50 vjet me rradhë.

Por rreth cadrave, unë pash edhe ata që para disa kohësh i lëpiheshin Sali Berishës dhe nuk linin gjë pa thënë për ty dhe atë që të ka ngelur ty, nga partija. Janë po ata, që si ajo konia që ne i themi, gore, ecin para teje, hypin nëpër tribunat e tua dhe llomotisin e llomotisin pa fund për demokracin dhe na thonë që të rrëmbejmë armët dhe ta rrexojmë qeverinë. Dhe kjo sepse Takut të Ngjelëve i ka vjedhur votat Saliu. O i mjeri ti sa poshtë e cove politikën opozitare, kush po ta bën avokatinë, Taku…..ai që përfaqëson qënien më të shpëlarë njërëzore, më pa dinjitet. Pasi i provoi të gjithë hujtë e politikës, u kthye te huri i parë i të jatit e të jemës. Si duket, ky hu ja bën mirë yzmetin, me ty…..gjeti tenxherja kapakun.

Por, atje afër cadrave, unë pashë edhe krijesën më pa dinjitet të shoqërisë njërëzore, njëriun që ka futur në burg shokët e tijë të klasës dhe të fakultetit, mbetjen e demokracisë, shkrimtarin Prec…..jo pa qëllim nuk e vura mbiemrin, mbas emrit të tij, se ky është emri i një krahine të nderuar dhe më vjen keq që ti barazoi. Kam bindjen se shkrimtarin Prec nuk e ka lexuar njëri. Por politikanin Prec, unë e kam neveritur sapo mora vesh se ishte bashkëpuntor i sigurimit. Afrimi i tijë, në të djathtën, ka qënë gabimi më i madh që mund të jetë bërë……

Figura të tilla të politikës shqiptare, të lidhur shum ngushtë me krimin, politik dhe ordiner, si këta që përmenda, që ti i ke mbledhur, janë aq shumë, sa do të më duhet të mbush me dhjetra faqe gazete, por që nuk ja vlen sepse, pothuajse, i gjithë populli ju ka njohur dhe ju njeh mirë, prandaj të kanë ngelur…….. kokoshi një thelë. Problemi është që, këta e dinë mirë që ti po fshin prapanicën me ata dhe do ti hedhësh, disa i ke hedhur tashmë, tek mbeturinat, sa të realizosh qëllimin final, atë qëllim që as ti nuk e di. Me trutë perversë, kjo gjë ndodh, nuk dinë se ku do të shkojnë…….Megjithse e dinë që ti i përdor, ata rrinë afër teje. Mendoi se të rrinë afër, për dy arësye, atë edukim kanë marrë, qysh në vegjëli,kur Xhafaj i jepte lule përbimdëshit Enver….. dhe të jetojnë si skllevër dhe të shërbejnë po si skllevër, nuk kanë se ku të shkojnë, ju doli boja fare. Po shikojnë se edhe shokët e tyre, nuk po i afrojnë më, se të qelbin erë……

Ti ke afrua edhe disa gra të reja, vec të vjetrave që i ke gjetur aty, si Daden që i vuri zjarrin Lushnjes, Leskajn, kësaj goce që u bë grua dhe u edukua nëpër zyrat e Hysni Kapos, e të tjera, por nuk është kjo kryesorja, krysorja është se të gjitha këto femra, po më kujtojë ato gra shamizeza të Vlorës, në vitin e zi, 97, të cilat, me shemtinë e tyre, fizike dhe shpirtërore, nuk lanë gjë pa thënë e bërë, duke mos llogaritur edhe fëmijtë e tyre, deri sa arritën dhe i bënë……..të pa bërën vëndit të tyre. Pamvarësishtë se femrat që ti po përdorë, tani, janë më të bukura, në pamje, më mirë të veshura, por në mendësi, në shpirtë, janë po aq të egra dhe po aq të përbindëshme sa edhe këto janë gadi të futin në katrahurë fëmijtë e tyre, vetëm të të shofin ty kryeministër. Jam i sigurtë që me egërsinë që po prezantojë ato gjatë daljeve që ti ju bën nëpër tribuna, e kanë zëvëndësuar denjësishtë Luiza Hoxhën. Janë të denja dhe të gatëshme të bëjnë të njëjtin veprim, të lyejnë duart me gjakun e kujtdo njëriu që ju del përpara, ne luftën e tyre drejtë pushtetit. Me dhimbje konstatoi, se gratë e edukuara me frymën komuniste, që mendoi se nuk janë të pakta, janë shumë të egra dhe rritin pjella po kaq të egër…….

Qysh në titull, të këtij shkrimi, unë të them ty, Edi Rama – të urrej.

Po spjegohem. Ti kërkon, me zhdo kushtë, të bëhesh kryeministër i këtij vëndi, dhe këtë e ke dashur qysh në fillimet e proceseve demokratike. Ata që të kishin pranë dhe të njihnin, meqënëse e dinin se nga vije ti, qëllimin tënd të mbrapsht, edukimin tënd me shumë të meta, për qëllimin final të proceseve, përmbysjen e diktaturës më të egër komunistë ku bënte pjesë aktive familja jote, me farë e fis, shkollimin tënd me shumë mangësi, vetën tre muaj shkollë për piktorë ( bojaxhi) dhe mbi të gjitha deficencat e tua, fizike dhe morale, perversitetin tënd, drejtë homoseksualitetit, agresivitetin tënd, ndaj njërëzve që të rrethojnë, por edhe familjarëve të tu dhe shumë vese të tjera, të përzunë nga formacioni i tyre politik. Mendoi se, atëhere i kanë rënë shumë shkurtë ne vendimin që kanë marrë, vetëm përzënien tënde. Nuk arritën të kuptonin rrezikshmërinë që njërëz si ti, përbëjnë për të ardhmen e popullit të tyre. Dhe ja ku je, po përgatit djegjen përfundimtare të Shqipërisë, po përgatit njollën më të madhe të turpit, që nuk do ti hiqet kurrë shqiptarëve nga balli, po e izolon popullin tënd, më shumë se izolimi që i bëri babai jotë shpirtërorë, daja jotë legjitim, babai që të polli dhe të edukoi. Qysh atëhere, ti duhet te izoloheshe në mënyrë të tillë që të bëheshe i pa dëmshëm për demokracinë, për popullin shqiptarë.

Tani, ne e dimë se kush je, e dimë se cfarë qëllimi ke, se të kishim ministër, (sa turp për kulturën tonë) por të kemi edhe kryetar të bashkisë, sa gjynah për gjithë këtë popull të kryeqytetit, pra e dimë më mirë se cfar do dhe përse e do atë që kërkon të bësh. Ti dëshiron që të hysh, edhe me zor, në historinë e Shqipërisë, qoftë edhe si Neroni, mjafton që të kënaqësh perversitetet e tua, deficencën që të është bërë pjesë e jetës së përditëshme.

Por ne dimë edhe se ku e gjen ti mbështetjen për të bërë një katastrofë të tillë për vëndin dhe popullin tënd. Mbështetja jote është në radhët e admistratës ku lëvrijnë njërëzit e tu, pamvarësishtë se ti thua që janë pushuar për motive politike. Shko shikoi se aty do ti gjesh, bile duke bërë propogandë në favorin tënd dhe beneficet e majme i marrin nga qeverisja e djathtë. I ke në radhët, por edhe në drejtim të disa institucineve, përgjegjëse për mbarvajtjen e sigurisë dhe të qetësisë publike, por gjen mbështetje edhe në radhët e pjesës injorante të popullit që gjithë jetës është mësuar ti thotë të bardhës të zezë, që shiten e blihen për disa qindarka, që djegin vëndin e tyre dhe mburren duke e quajtur trimëri të madhe. Por ti gjen mbështetje edhe në radhët e disa nga diplomatët e huaj, të vendosur në Shqipëri apo nëpër vëndet e tyre, që në shumicë, të ngjajnë në vese dhe deficenca fizike dhe mendore dhe nuk e kanë për gjë që për një valixhe me dollarë apo euro, të japin përkrahje. Mbi këtë bazë ti ke zgjedhur, apo të janë afruar ata njërëz që janë njëlloi si ty, jo vetëm ata që përmënda, edhe disa të tjerë, në vese dhe karaktere, por të pa personalitet.

Si një nga dëshmitarët, e rrallë, që e pashë, e ndëgjova, e preka por edhe e tregova, se si e dogjët, në vitin e zi 1997, se si ja morët fytyrën vëndit tonë, them, por jo vetëm e them, e paralajmëroi se me këtë kontigjentë, që ti ke mbledhur, po përgatitesh, që shumë shpejtë ti vësh, edhe njëherë, flakën Shqipërisë. Atëhere do të jetë fundi më i tmerrshëm i Shqipërisë dhe popullit shqiptarë. Do të duhen shekuj për të marrë fytyrën e vërtetë ky vënd dhe ky popull. Nuk duhet të kemi fatin e Trojës…….Mundësitë janë akoma që kalin të mos e futim brënda………

Këto janë arësyet që unë ty, Edi Rama – TE URREJ.

Konstandin Koliqi

Nga JUGUlajm/

Këshilltari ekonomik pranë CDU-së, Martin Henze, i është përgjigjur një komentuesi në Twitter, ku thotë se shqiptarët duhet që të ngrihen në këmbë dhe të eleminojnë politikisht këtë qeveri, të cilin ai më herët e ka quajtur të korruptuar.

Nga ana tjetër, ai thotë se kryeministri Edi Rama është një person non grata në BE. Teksa thotë se Rama ka tradhtuar dhe ka dalë kundër kombit, sipas tij, tani kombi duhet të vendosë se çfarë dëshiron. “Gjermani e bëri këtë në vitin 1989, megjithë shërbimin sekret dhe 1 milion ushtarë rus”. Për më tepër, Henze thotë ka një emergjencë kushtetuese dhe se Rama për të vazhdimisht po shkel kushtetutën dhe po parandalon pranimin e Shqipërisë në BE. “Shqiptarët”, thotë Henze “duhet ta mbrojnë kombin”.

Reagimet kanë ardhur pas lajmit sesi mësuesi 42-vjeçar turk Harun Çelik u mor në Shqipëri nga Shërbimi Sekret i Turqisë. Edhe në rastin tonë është ndjekur i njëjti skenar si në Kosovë. Skandalin e publikojnë vetëm mediat turke. CNN Turk shkruan se “terroristi i FETO i arratisur u soll në Turqi nga Shqipëria në një operacion të MTI (Organizata Kombëtare e Inteligjencës)”.

Përgjigjet e Henzit

Opozita parlamentare e udhëhequr nga Lulzim Basha. Shqipëria e lirë, studentë, nëna, baballarë, fermerë, intelektualë, artistë, mekanikë, shkrimtarë, njerëz të moshuar dhe me aftësi të kufizuara duhet të ngrihen në këmbë dhe të eliminojnë politikisht këtë qeveri. Ka një emergjencë kushtetuese, Rama vazhdimisht po shkel kushtetutën dhe po parandalon pranimin në BE, ai po bën tradhëti, të gjithë njerëzit duhet ta mbrojnë kombin tani.

Martin Henze‏ @GSKStrategy

FollowFollow @GSKStrategy

More

Replying to @urimgjata1

Rama is persona non grata in the EU, he realizes high treason against the al nation, now the al nation has to decide what it wants, the German did that in 1989, despite the secret service and 1 million Russian soldiers, al manages that

1:05 AM – 3 Jan 2020

• Urim Gjata‏ @urimgjata1 5h5 hours ago More

Replying to @GSKStrategy
The opposition has to come out, only the democratic revolution saves Albania.

• Martin Henze‏ @GSKStrategy 4h4 hours ago More

so it is, the parliamentary, elected opposition, led by Lulzim Basha, the Free Albania, students, mothers, fathers, farmers, intellectuals, artists, mechanics, Writers, old and disabled people should stand up and

politically eliminate this government.

https://www.jugulajm.net/henze-shqiptaret-te-ngrihen-ne-kembe-per-te-mbrojur-kombin-rama-non-grata-ne-be/

Se badihava nuk ndihmon njeri në këtë dynja.

Oferta bujare turke për ndërtimin e 500 banesave në Laç ka nga pas dispozitat rezervë të vetat.

Ekstradimi i shtetasit turk Harun Çelik drejt Turqisë nuk është bërë nga policija shqiptare, por ai është realizuar edhe me përfshirjne e shërbimit sektret turk.

Kështu raporton Anadolu Agency e cila përcjell edhe një material video me këtë rast nga Rinasi. Policia e Shtetit e Shqipërisë i ka thënë Agjencisë në fjalë se Çelik është kapur në Rinas me dokumente false, por është esktraduar pasi ka kryer dënimin e vet.

Agjencia e përshkruan Çelik si person që ëhstë pjesë e organizatës FETO, e cila në Turqi është shpallur si organizatë terroriste.

Pra eventualisht dënimi për personin mund të jetë maksimal dhe nuk dihet nëse ai ka dhënë pëlqimin për këtë ekstradim. 

Mbetet shumë e dyshimtë procedura e ndjekur në këtë rast sidomos kur merr parasysh se në Shqipëri me leje qëndrimi janë edhe muxhahedinë e organizatës MEK nga Irani, vend me të cilin Shqipëria ka marrëdhënie diplomatike të nivelit më të lartë të përfaqësimit.

Standardi i aplikimit të ligjeve është qartazi I dyfishtë dhe kjo nuk mund të kalojë pa u vënë re për një vend me qeveri karagjoze si ky i yni.

Në çdo rast situata e krijuar ka shpjegimin e vet objektiv: oferta bujare turke për ndërtimin e 500 banesave në Laç ka patjetër dispozitat rezervë të vetat. Se badihava nuk ndihmon njeri në këtë dynja.

Uspješna akcija turskog MIT-a: Iz Albanije u Tursku prebačen terorista FETO-a

MIT je proveo akciju po nalogu Republičkog tužilaštva u Istanbulu, a uhapšen je pripadnik FETO-a po imenu Harun Celik

Halil Demir  

Istanbul

Turska obavještajna služba (MIT) izvela je operaciju protiv terorističke organizacije FETO u Albaniji, kojom je u Tursku prebačen pripadnik te organizacije Harun Celik, javlja Anadolu Agency (AA).

MIT je proveo akciju po nalogu Republičkog tužilaštva u Istanbulu, a uhapšen je pripadnik FETO-a po imenu Harun Celik.

Za Celikom je raspisana potjernica nakon što je utvrđeno da je koristio aplikaciju ByLock, sistem šifrovane komunikacije među pripadnicima FETO-a.

Kriminalistička obrada nad uhapšenim je u toku, a uskoro bi trebao biti proslijeđen nadležnom sudiji u Istanbulu.

Riječ je o terorističkoj organizaciji koju predvodi Fetullah Gulen, nastanjen u Sjedinjenim Američkim Državama, a čije izručenje je Turska zvanično tražila od SAD-a.

Članovi te terorističke organizacije godinama su namještanjem ispita napredovali u službi, infiltrirajući se tako u institucije države. Potom su, najprije u decembru 2013. godine, članovi FETO-a u pravosuđu Turske montiranim procesom o navodnoj korupciji pokušali procesuirati brojne visoke zvaničnike.

Nekoliko godina kasnije uslijedio je i krvavi pokušaj svrgavanja izabrane vlasti, odnosno pokušaj puča kojeg su izveli oficiri koje je FETO infiltrirao u tursku vojsku.

Istraga u vezi s terorističkom organizacijom FETO pokazala je da se radi o globalnoj mreži koja ne predstavlja opasnost samo Turskoj, nego i svakoj drugoj zemlji u kojoj je aktivna. Na to su u više navrata i ukazivali turski zvaničnici. Tokom pokušaja puča u Turskoj poginula je 251, a ranjeno oko 2.200 osoba.

https://www.aa.com.tr/tr/vg/video-galeri/feto-firarisi-harun-celik-mit-tarafindan-arnavutluk-tan-turkiye-ye-getirildi/224

Turkish media: Harun Çelik was deported from Albania by Turkish intelligence

By Oculus News 2 hrs ago intelligence, Turkey

 

 The departure of the Turkish teacher Harun Çelik at night, on a day off, with an unexpected decision has been widely covered by Turkish media, which have a different version from the Albanian state.

Turkish media report that “the packaging of Harun Çelik was an operation of the Turkish MIT secret service”, unlike the fragmented reaction by the Albanian police.

One of Turkey’s largest online media online, the Internet Haber, writes: “Harun Çelik was brought to Turkey through a Turkish MIT intelligence operation.”

Turkish media reports that Harun’s friends followed the police car while he was being taken to the airport.

‘Karar’ also writes that it was the Turkish secret service that sent Harun Çelik to Turkey and not the Albanian authorities.

So far the version for the expulsion of a Turkish teacher served in the media by the Albanian state has been that “he was deported after his sentence was over here”, but this Turkish media report seems to change things by highlighting the scenario of the involvement of Turkish secret services in this operation, which the Albanian state must explain.

Një avokat u ekzekutua në një lokal në Elbasan, një prokurori i bënë atentat në mbikalimin e Shkozetit në Durrës ndërsa në Vlorë, një tjetër prokurori i hodhën makinën në erë ndërsa ishte e parkuar.

Viti që po lëmë pas nuk ishte aspak i paqtë për shqiptarët. Që në ditën e dytë të vitit 2019 krimi i dyfishtë tronditi Ballshin ku burri vrau gruan dhe kunatën. Më pas kjo ngjarje u pasua me te tjera krime për drogë, hakmarrje, përplasje bandash e motive te dobëta.

68 persona humbën jetën si pasojë e krimit. Vetëm 2 vrasje janë cilësuar nga hetimet si të ndodhura nga pakujdesia ndërsa 57 të tjerat kanë ndodhur me dashje.

Krimi nuk kurseu as njerëzit e drejtësisë. Një avokat u ekzekutua në një lokal në Elbasan, një prokurori i bënë atentat në mbikalimin e Shkozetit në Durrës ndërsa në Vlorë, një tjetër prokurori i hodhën makinën në erë ndërsa ishte e parkuar.

Më 22 mars të vitit që lamë pas në një lokal në Elbasan iu bë atentat avokatit të njohur Ravik Gurra, i cili humbi jetën në vend. Avokati është qëlluar me një pistoletë me silenciator nga një person i maskuar, i cili më pas është larguar me një automjet tip “Benz”. Ngjarja ndodhi rreth orës 19:35, në qendër të Elbasanit. Ravik Gurra, 50 vjeç, ishte ulur në verandën e lokalit bashkë me dy persona të tjerë, njëri prej të cilëve avokat, kur është qëlluar për vdekje. Autori dyshohet se i është afruar pa u diktuar nga askush dhe e ka qëlluar dy herë në kokë. Pista kryesore mbi të cilën po heton policia dhe prokuroria është ajo e vrasjes për shkak të detyrës pasi avokati ka mbrojtur personazhe të njohur të botës së krimit si Emiljano Shullazi dhe anëtarë të familjes Çapja.  9 muaj pas kësaj ngjarje policia ende nuk ka asnjë të dyshuar për ngjarjen.

Më 1 nëntor në mbikalimin e Shkozetit në Durrës iu bë atentat makinës së prokurorit Arjan Ndoja, i cili udhëtonte me shoferin e tij Andi Maloku dhe një personazh të njohur për konfliktet e tij me pronat në zonën e gjirit të Lalzit Pëllumb Muharremi, i cili njihet edhe me emrin Rrumi. Nga breshëritë e plumbave derdhur mbi makinën e prokurorit të 3 personat që udhëtonin me të mbetën të plagosur dhe disa ditë me vonë shoferi Andi Maloku humbi jetën. Për ngjarjen në pranga momentalisht është Redjan Raja i cili dyshohet të ketë pasur rol kyç në këtë ngjarje. Identifikimi i tij u arrit pas analizimit të provave të grumbulluara nga grupi i hetimit në mjetin e atentatorëve i cili u gjet i braktisur pranë varrezave të fshatit Shkafane.

Më 21 dhjetor në Vlorë, shumë pranë qendrës së qytetit u hodh në erë me lëndë plasëse makina e prokurorit Albert Kuliçi, ndërkohë që ishte i parkuar në rrugë. Mjeti tip “Volkswagen” pësoi dëmtime të shumta. Pista kryesore ku po hetohet është ajo për shkak të detyrës. Albert Kuliçi është prokuror pranë Gjykatës së Shkallës së parë Vlorë dhe njihet për hetimin e një sërë dosjeve të bujshme, si ajo për tokat në bregdetin e Zvërnecit. Lidhur me ngjarjen reagoi Këshilli i Lartë i Prokurorisë dhe Policia e Shtetit, teksa për kreun e Gjykatës së Vlorës kjo ngjarje ka për qellim presionin ndaj togave të zeza për ngjarje që kanë të bëjnë kryesisht me pronat.

Në ngjarjet kriminale të këtij viti spikatën edhe vrasjet të cilat vinin si rezultat i përplasjes së bandave në disa qytete si në Shkodër, Vlorë, Fushë-Krujë dhe Lushnjë.

Vlora gjatë 2019 e humbi vëmendjen e qytetit bregdetar duke u përmendur më shumë për ngjarjet kriminale sesa për turizëm. Më 12 shkurt iu bë atentat me armë zjarri 42-vjeçari Armando Sulejmani, i njohur ndryshe si “Çipuri’, por plumbat i morën jetën kunatit dhe shokut të tij, përkatësisht Orest Rexho dhe Arian Hasani. “Çipuri” ngeli i plagosur nga atentati, ndërkohë që aktualisht ndodhet në burg, pasi ishte në kërkim nga policia si një prej organizatorëve dhe pjesëmarrësve të sulmit të armatosur në tetor të vitit 2017, ku mbetën të plagosur Ferdinand Llanaj, djali i tij i mitur dhe i afërmi i tij Dritan Begaj.

Shkodra prej kohësh nuk po gjen paqe. Më 30 mars u vranë në derë të shtëpisë Brahim dhe Astrit Bilali, të dy vëllezër përkatësisht 61 dhe 59 vjeç. I dyshuar kryesor i këtij krimi të rëndë në Shkodër është Ibrahim Lici, i cili është parë në ikje e sipër me një automjet tip “Golf 4” me ngjyrë të zezë. Të përfshirë në këtë vrasje ishin edhe Arsen Stojku dhe Myslim Rama të cilët aktualisht janë në burg. Plani për ekzekutimin e vëllezërve Bilali dyshohet të jetë bërë në familjen Lici, pasi i arrestuari Stojku rezulton të jetë djalë teze me Mustafa, Sokol dhe të ndjerin Fatbardh Lici. Vrasja e tyre erdhi si vijim i një përplasjeje të gjatë. Në muajin shtator të vitit 2018, kur u vra mbi kalë biznesmeni Arjan Ferracaku, bashkë me të ishte edhe Asmer Bilali, djali i Astrit Bilalit. Asmeri, ish-kampion boksi është i arrestuar tashmë si pjesë e grupit Bajri për gjobëvënie dhe trukim ndeshjesh. Pas vrasjes së Ferracakut, u pretendua se shënjestra e atentatit ishte Asmeri.

Ashpërsia e krimit ka arritur në atë nivel që nuk kursen as pragun e shtëpisë dhe as femrat. Më 21 shtator në mbrëmje kur i gjithë vendi ishte ende nën ethet e tërmetit të rënë atë pasdite, në Nikël në derë të shtëpisë iu bë atentat Mareglen Hakas, i njohur si “I forti i Niklës”. Nga breshëria e plumbave ai mbeti i plagosur ndërsa halla e tij Shpresa Basha humbi jetën. Ngjarja dyshohet të ketë ndodhur për hasmëri, pasi Haka është arrestuar për vrasjen e biznesmenit të kromit, Nadien Zeneli, ngjarje e ndodhur më 13 qershor 2011 në Tiranë. Mareglen Haka njihet edhe për lidhjen me familjen Bami. Ishte Valter Bami, vëllai i Durim Bamit, një nga eksponentët e fortë të krimit, ai që e shoqëroi për në Spitalin e Traumës pas plagosjes.

Edhe Lushnja e ka humbur qetësinë, pasi një seri vrasjesh kanë ngjallur konfliktet e bandave të dikurshme. Më 1 tetor 2019, u vra me breshëri kallashnikovi nga dy persona të maskuar në verandën e lokalit ku po pinte kafenë e mëngjesit, daja i Zamir Latifit, Besmir Hida. Menjëherë pas krimit të rëndë, dy autorët u larguan nga vendngjarja me një automjet të vjedhur në Tiranë, i cili u gjet i djegur pak orë pas vrasjes. Ka dyshime se ekzekutimi është kryer nga të njëjtët persona që ekzekutuan nipin e Hidës. Për atë ngjarje ende në kërkim janë Laert Haxhiu dhe Orges Bilbili të cilët janë pjesë e grupit rival të bandës së të fortit të Lushnjës, Aldo Bare.

3 muaj më vonë Lushnja do të tronditej nga një tjetër ekzekutim. Më 14 dhjetor u gjet i vrarë në lokalin e tij Enver Boriçi, 52-vjeç, ish-anëtari i bandës së Lushnjës, i njohur edhe si vëllai i krahut të djathtë të Aldo Bares, Arben Boriçi, i cili aktualisht vuan dënimin me burgim të përjetshëm.

Vendi u trondit edhe nga një seri vrasjesh mafioze të cilat ndodhën në derë të shtëpisë dhe në ambiente të populluara.

Më 30 janar të 2019, kryeqyteti u trondit nga vrasja mafioze e ish-punonjësit të policisë Arben Bilali, në zonën e Selitës. Ai u ekzekutua me breshëri shumë pranë banesës ku jetonte me familjen e tij. 50-vjeçari, është i treti në familje që ekzekutohet në harkun e 20 viteve, pasi më herët i janë vrarë edhe dy vëllezërit, Bujar dhe Leonard Bilali. Familja Bilali është prej vitesh në hasmëri me një tjetër familje kriminale në zonë, gjë e cila ka prodhuar disa viktima. I vetmi person që ka mbetur në burg për vrasjen e Bilalit është Arben Xhetani i cili dyshohet se ka siguruar mjetet për të kryer vrasjen si edhe ka vëzhguar lëvizjet e viktimës. Në pranga ra edhe Gjergj Cukali, të cilin policia e arrestoi bazuar në ADN-në e gjetur në makinën e ekzekutorëve por i “forti i Myslym Shyrit”, mundi të rifitojë lirinë.

Më 18 mars zona pranë sheshit “Willson” në kryeqytet u tronditën nga breshëria e plumbave më cilët i morën jetën 26-vjeçarit Jurgen Kurti, në derën e pallatit të tij.   Kurti ishtë një personazh shumë i përfolur si nga shoëbizi ashtu edhe nga konfliktet e tij me ligjin.

Për ngjarjen u arrestuan si autorë tre të rinjtë Olsi Qalliaj, Elsi Levendi dhe Alesio Berberi, të cilët u akuzuan se ishin paguar 250 mijë euro nga Klodian Bane i cili është në kërkim. Por pas zbardhjes së tabulateve, Qalliaj dhe Berberi u lanë të lirë, ndërsa Levendi vijon të jetë pas hekurave, pasi akuzohet të ketë qenë ai personi që ka luajtur rolin e informatorit dhe ka vëzhguar Kurtin.

Më 20 mars, në fshatin Grudë në Shkodër u ekzekutua në atentat Ferdinand Polia, 35 vjeç, i njohur si biznesmen dhe pronar i disa prej bujtinave turistike në Theth. Ai u ekzekutua me armë zjarri me silenciator, teksa ishte duke u kthyer nga servisi i makinave, ku kishte riparuar automjetin e tij fuoristradë dhe po udhëtonte bashkë me Xhovan Mirashin, punonjësin e servisit. Vetëm pesë ditë pas ngjarjes ranë në pranga Gilbert Toma, Kleandro Toma dhe Alfred Martini, të cilët janë lënë në burg nga gjykata. Dëshmia e tyre zbardhi emrin e autorit, Kristian Sulaj (Martini).  Ai u ekstradua më 13 shtator nga Danimarka ku fshihej prej muajsh dhe tashmë ndodhet në burg. Motivi për ngjarjen e rëndë dyshohet të ketë qenë e kaluara e errët e Ferdinand Polisë, në Itali ku 35-vjeçari rezulton të ketë qenë i përfshirë në disa aktivitete kriminale, madje edhe i dënuar nga Gjykata në Itali.

 

 

Më 2 tetor në Zall Xhuxhë të Mirditës u gjet i vrarë Eri Zefi. 34-vjeçari ishte ngujuar prej një viti dhe i ruhej një gjakmarrjeje të mundshme pasi i vëllai, Ndue Zefi në muajin shkurt të këtij viti vrau fqinjin e tij Martin Ndreca. Në lidhje më këtë ngjarje, është arrestuar Mikel Alia, shok fëmijërie i viktimës i cili dyshohet se e ka nxjerrë në pritë.

Droga vijon të sjellë konflikte të ashpra që lenë pas shumë viktima. Edhe përgjatë këtij viti ka pasur shumë vrasje të cilat kanë ndodhur për prishje të pazareve të drogës në Shqipëri apo edhe jashtë saj.

13 ditë pasi ishte zhdukur, më 19 shkurt gjendet i vrarë brenda mjetit të tij, Sokol Rama. Prishja e pazareve të drogës dyshohet të jetë shkak i vrasjes së 32-vjeçarit nga bashkëpunëtori i tij në këtë aktivitet kriminal, Roland Milo, i cili tani ndodhet pas hekurave.

Droga dyshohet të jetë shkak edhe për atentatin e 27 majit në Poro të Vlorës ku iu bë atentat Eno (Aleksandër) Matës. Nga ky sulm ai mbeti i plagosur por plumbat i morën jetën shokut të tij Sotiraq Mëhilli.

Mbrëmje e 31 qershorit në Peqin iu bë atentat dy vëllezërve Baho ku njëri prej tyre Klevi Baho, mbeti i vrarë ndërsa vëllai tjetër, Aldo Baho, u plagos rëndë. Shkak për ngjarjen dyshohet të jenë konfliktet për drogë.

Më 1 gusht në Durrës në derë të shtëpisë u ekzekutua Feriz Bardhi. 40-vjeçari rezulton se është i skeduar edhe më herët nga Policia e Shtetit pasi është arrestuar në vitin 2012 si pjesë e trafikut të drogës drejt Italisë.

Po në derë të shtëpisë u ekzekutua edhe 47-vjeçari Nikola Ikonomi, i njohur ndryshe nga banorët e zonës si Dilaver Tozaj më 7 gusht në fshatin Selenicë të Vlorës. Në vitin 2005 Ikonomi rezulton të jetë arrestuar për trafik drogë. Ai ishte pjesë e një grupi kriminal që po trafikonin 1145 kg kanabis nga Kakavija.

Më 12 gusht në Mirditë u ekzekutua në mjetin e tij Armando (Tonin) Gjini. 48-vjeçari që njihej edhe si ushtari i bandës së Met Kananit u ekzekutua në qendër të Rrëshenit teksa po priste bashkëshorten e tij të kthehej nga marketi. Dy pistat ku policia po heton për vrasjen e 48-vjeçarit janë prishja e pazareve të drogës dhe marrëdhënia me anëtarët e grupit të Kananit të cilët dyshohet se kishin filluar të dyshonin për viktimën, që u lirua shumë shpejt nga burgu. Ndërkohë ende nuk ka asnjë të arrestuar.

27 gushti nuk do të harrohet lehtë për banorët e rrugës “Xhanfize Keko” të cilët panë se si u ekzekutua në një atentat ish-polici Santiago Malko. Megjithëse rruga ishte me mjete dhe këmbësorë atentatorët e tij qëlluan me breshëri drejt mjetit “BMW X5” dhe u larguan nga zona vetëm kur u bindën se 26-vjeçari kishte ndërruar jetë. Malko njihej në botën e krimit si një prej njerëzve më të afërt të Ervis Martinaj. Pas këtij ekzekutimi mafioz dyshohet se janë anëtarë të “Klanit Duka”, të cilët tashmë janë të shpallur zyrtarisht në kërkim nga Policia e Shtetit. Leonard Duka; Erlis Duka, Ilir Selmani, Oltian Loga, Fatmir Hyseni, Dritan Agaj, Aleksandër Maxhaku dhe Xhoni Nica janë ende në kërkim nga policia. Në pranga ka rënë vetëm Blendi Teta, i cili u identifikua nga filmimet e kamerave të bizneseve pranë vendit të krimit, ku shihej që mblidhte bishtat e cigareve për të mos lënë asnjë gjurmë.

Droga dyshohet të jetë shkak edhe për vrasjen e 10 tetorit në Kavajë ku humbi jetën Dritan Haxholli, i cili u ekzekutua nga shefi i sigurisë së brendshme në burgun e Durrësit Bledar Toçi. Ngjarja u regjistrua në banesën e 30-vjeçares Marsida Qatja. Fillimisht u dyshua se ngjarja kishte ardhur si pasojë e xhelozisë, ndërsa hetimet zbuluan se pas çështjes fshiheshin pazaret e drogës. Për këtë krim pas hekurave janë Bledar Toçi dhe vëllai i tij Bernard Toçi.

Më 13 dhjetor në Peqin pranë rrugës nacionale iu bë atentat Andi Zylyfi, i cili kishte vetëm pak kohë që ishte kthyer nga emigrimi për të festuar festat e fundivitit me familjarët e tij. Plumbat kapën edhe shokun e tij Ardit Uruçin, i cili mundi t’i shpëtojë atentatit. Viktima është djali i hallës së Endrit Alibeaj, bosit të drogës, i cili u ekzekutua me armë zjarri më 30 dhjetor të vitit të shkuar. Bashkë me të u eliminuan edhe kushëriri i Alibeajt, 56-vjeçari Arben Dylgjeri dhe shtetasi turk Erdal Durunay, 51 vjeç.

Fatkeqësisht në raportimet për vrasjet e 2019 është dashur të raportohen edhe viktima të cilët e humbën jetën pa pasur asnjë faj. Dy persona, njeri në Kavajë e tjetri në Tiranë u vranë me armë zjarri pa pasur asnjë konflikt dhe asnjë precedent penal.

Më 4 korrik në Kavajë humbi jetën si pasojë e përplasjes mes 2 grupeve kalimtari i rastit Ramazan Hasanlliu, i cili u vra sapo kishte blerë bukë. Për këtë krim pas hekurave ndodhen Eraldo Hyka, Qazim Merkja, Ardian Dedej dhe Marjus Aliu, ndërsa në arrest shtëpie është Agron Kollçaku.

Më 22 gusht në Tiranë humbi jetën i riu Indrit Çelaj, i cili punonte si teknik kondicioneri. Ai prej ditësh punonte në vilën e familjes Kusi dhe pas një mosmarrëveshjeje për cilësinë e punimeve u vra me plumb në kokë nga Griseldo dhe Alban Kusi, të cilët pas disa muajsh iu vetëdorëzuan drejtësisë.

Për ish-drejtuesin e policisë Arben Hajdarmatan situata e rendit në Shqipëri nuk është në kushtet optimale dhe sipas tij kjo vjen për disa arsye ku më kryesorja është përdorja e policisë për punë të institucioneve të tjera dhe inkriminimi i saj.

Por, pavarsisht se numri i vrasjeve të ndodhura gjatë 2019 është më i lartë se një vit me parë për ministrin e Brendshëm Sandër Lleshaj treguesit e rendit janë në nivelet më të mira historike.

Krimit nuk i shpëtoi as qeliza bazë e shoqërisë, familja. Gjatë këtij viti ka pasur 14 vrasje në familje ku burri vrau gruan, djali nënën dhe nipi gjyshin. Ndër motivet më të hasura të krimit ka qenë xhelozia. Por nuk munguan as konfliktet për pronën dhe për paratë. Për sociologun Gezim Tushi një ndër arsyet është ndryshimi i tipologjisë së familjes shqiptare, si edhe problemet ekonomike dhe përdorimi i lëndëve psikotrope, pa anashkaluar dhe mentalitetin tradicional që sjell konflikte mes brezash.

Krimi ka lindur me njerëzimin dhe nuk pretendojmë që të jetojmë në një shoqëri ku vrasjet të jenë në nivel zero, por urojmë që në 2020 shqiptarët të arsyetojnë më shumë dhe zgjidhjen të mos e gjejnë tek thika, armët dhe tritoli por tek komunikimi dhe nëse ky është i pamundur në dyert e drejtësisë.

Kur ishim të vegjel, në fillim të viteve 1990, ju na thatë “meso se pa shkollë do mbetesh gjithë jetën pa pune”. Por po shohim Noizin, me 4 klasë shkollë që promovohet nëpër librat e shkolles si artisti me i famshëm në Shqipëri. Pamë edhe ministra me mesatare 5, si dhe dekanë universitetesh me doktoratura të vjedhura.

Na thatë “lexo libra, se pa lexuar nuk do arrish gjëkundi”. Por po shohim deputetë që ende nuk njohin të gjithë germat e alfabetit, apo tabelen e shumezimit. Pamë edhe shtepitë miliona euroshe te pasanikeve te Tiranes, që në mijë metra katrorë nuk kanë një raft librash.

Kur ishim te vegjël na thate “puno fort, se po nuk punove do perfundosh i varfër”. Por po shohim politikanë miliarderë që nuk kanë punuar një ditë në jetë. Pamë edhe se si u pasuruan Taçi, Beso, Zamiri, Çeti dhe gjithë “klientet” e privatizimeve, te cilët ranë neë gjumë si perkthyes, kambist apo shoferë dhe u gdhine si pronare fabrikash e minierash te ndertuara me punen e miliona shqiptareve.

Na thate “thuaj gjithmone të verteten, se genjeshtra i ka kembet e shkurtra”. Por po shohim se si për 19 vjet ne krye te bashkisë janë zgjedhur, dhe rizgjedhur, tre genjeshtare patologjikë, nga më të medhenjte që ka parë ky vend.

Kur ishim te vegjel na thatë qe “per t’u bërë artist duhet shumë talent, dhe shumë pune”. Por po shohim se si arti është marre peng nga mediokriteti, nderkohe licete dhe akademite e arteve vazhdojne te pergatisin kameriere dhe punonjes për call-center. Pame edhe se si festivalet e kenges i ngjajnë paradeve në rrugicat me drita të kuqe të Amsterdamit.

Na thatë “behu i zoti i vetes, se nuk te ndihmon njeri”. Por po shohim se si shteti i jep “ndihmë ekonomike” (pa bërë asnjë pune) 5 milionë euro ne vit Klodjanit qe djeg plehrat, dhe 3 milionë euro Çetit që ngre traun.

Kur ishim te vegjel na thate “Bej jetë të ndershme. Mos vrit dhe mos vidh, nëse do te nderohesh dhe respektohesh nga shoqeria”. Por shohim dhjetëra kriminele qe mbahen me tituj e me nderime, në Parlament, në krye të ministrive, bashkive, apo bizneseve më të medha në vend. Pame edhe se si titujt e nderit dhe dekoratat tregetohen si mall ne tregun e gjese se gjalle.

Na thate “duaje vendin tend, sepse ketu kane jetuar gjysherit e tu, dhe ketu do te rrojne edhe femijet e tu”. Por po shohim se si per 29 vjet keta po kontaminojne ujin, token dhe ajrin. Pame edhe se si kanë prere pyjet, kane vjedhur shtratin e lumenjve, kane zaptuar bregun e detit dhe kanë gerryer malet.

Na thatë shumë gjera, por deri me sot del se na keni genjyer…

Ne 29 vite pame se realiteti ne Shqiperi ka qenë krejt ndryshe.

Sot shqiptari i zakonshem jeton një jetë te mundimshme, i lënë ne një ishull varferie, por i rrethuar nga një det me pasuri natyrore.

Sot shqiptari i ndershem jeton pa krenari, i lënë ne fund te salles, ne një skene te dominuar nga gjithefaresoj horrash pa din e pa iman.

Sot shqiptari i edukuar, qe ka sakrifikuar nje jete ne shkolle, është vene perfund nga mediokriteti i shefave te partise, te cilet nuk kane mend as sa per te lexuar gazeten.

Sot shqiptari i talentuar është ne kerkim te nje pune cfaredo per te mbyllur muajin, dhe i ka harruar endrrat me karriere artistike.

Sot shqiptari punetor dhe i palodhur është kthyer ne skllav i nje kaste te pangopur, qe ka marre peng cdo sfere te jetes, ne politike, media, akademi apo biznes.

Sot shqiptari atdhetar po braktis endrrat dhe po shet pronat per te blere nje bilete qe do ta coje edhe ne fund te botes, mjafton te gjejë nje vend ku te trajtohet si njeri dhe te ndihet pjese perberese e shoqerise…

Prandaj, në perfundim te ketyre tre dekadave, ne, brezi i lindur dhe rritur pas 1990, kemi perpara dy zgjedhje: ose te ndryshojme realitetin ku jetojme, ose t’u mesojme te tjera gjera femijeve tane.

Urimi im është që të bejme të paren, dhe më 2019 te leme pas jo vlerat me te cilat jemi rritur, por kete realitet te trishte qe na ka shoqeruar per 29 vite.

Le te jete 2020 jo vetem fillimi i nje dekade, por fillimi i nje epoke te re per te gjithe ne qe kemi vendosur te rrojme e te vdesim me dinjitet ne kete vend!

Në ndërrim të viteve kryeministri Edi Rama ju dërgoi një letër të personalizuar gjithë personelit mjekësor të Shqipërisë. S’do mend, që një e tillë më erdhi dhe mua.S’pata fat ta marrë në dorë pasi më qëlloi të jem turni i tretë, por ma kishin lënë tek zyra e kuadrit të spitalit.

Mënyra si u njoftova për letrën në emrin tim s’qe dhe aq dinjitoze po nejse.

Ndërsa ngjisja shkallët për në pavion, u këmbeva me shefin e kuadrit, që më hungëroi diçka si të tille si..”na moj shushkë, ke një letër tek zyra ime nga ai i gjati”

E mora letrën dhe mu bë zemra mal.

Kam 30 vjet infermiere dhe s’i ka rënë njeriu në mend për ëua të më dërgojë kartolinë, që nga koha kur kisha burrin ushtar s’kam marrë të tilla. …Me fal se s’tu prezantova…Jam Elisabeta , shkurt e gjatë Beti më flasin, infermiere ne spitalin N siç thoshe ti me të tallur në fillimet e tua.

Kartolinë goxha luksoze dhe e punuar me shije.Jashtë e brenda kishte vetëm ty, stemën tënde të re, ambjentet e reja të kryeministrisë. Po unë i vlerësojë punët me dorë.Më duken shumë të personalizuara dhe se vë re edhe kanë nga pak kult individi me tepri brenda.

E lexoja shkallëve letrën tënde dhe zemra mal më bëhej. Më falënderoje për bashkëpunimin dhe përkushtimin.Në fakt ne s’para kemi bashkëpunuar, se ku ti e ku unë. Ndërsa sa për përkushtimin, unë kam 30 vjet që bëjë këtë punë se më duhet rroga dhe njëlloj e kam bërë edhe për Nard Nokën punën, me të njëjtin përkushtim ndaj s’ke pse më falenderon.

Por, gjithë ajo përshtypje pozitive për kartolinën e personalizuar erdhi e mu zbeh krejt, kur mora vesh si i kishin marrë në apel, gati në rresht personelin për tu shpërndarë letrën tënde sikur të qemë në Korenë e Veriut.

Dhe fillova të mendoj pak si menaxhere.Po sikur me lekët e kartolinave të na kishte bërë një banjë të re për pavionin, se ne e dimë ç’heqim. Për një të urinuar, shkojmë 3 pavione me tutje se ne s’kemi banjë, na u bllokua dhe e bënë depo më në fund.

Le pastaj sikur të na kish bërë ca dollape ku vishemi e zhvishemi, se jo vetëm që s’kemi një garderobë, po zhvishemi në infermieri pas ca dollapeve. Dhe dollapet janë ndihma, që nga koha e krizës së kosovareëve dhe të mbushur me furrttare.

Edhe tavolina e tillë është. Karriget i kemi të gjitha me 3 këmbë, se nuk mbahet mend sa jam unë të jemi furnizuar ndonjëherë me mobilje.

Eh mor Ed , shpirt i motrës, ç’të të them më parë. Këtu nuk ka asgjë. S’ka sapunë, s’ka doreza, s’ka çarçafë, krevatet janë të kohës së Nuhut.

Atë natë s’mu duk fare koha. Fluturoi nata si me magji, vetëm prej kënaqësisë që më kishe dërguar një letër…

Kam hequr të zitë e ullirit me një të sëmurë që nuk urinonte dot dhe më duhej t’i fusja një kateteter se po plaste.Po kateter s’kishte gjëkundi. Dërgova njërin, ia bleu tek farmacia e natës. 2 mijë lekë bën i shkreti, po ja që s’e gjen kur të duhet.

Kërkova e ku s’kërkova për një palë doreza, që të mos ia prekja hallatet me dorë burrit të botës, po në fund i dhashë karar me duar se po plaste. U qetësua i shkreti njeri. Ka mbushur një legen me urinë, ku e pati mbajtur ditëziu dhe sa më ka falenderuar thua ti…më shumë se Ti në letër, sigurisht.

Dalë jashtë dhe fut dorën në xhep, kur ç’të shof. Më kishte futur një 2000 leksh të vjetër fshehurazi në kohën që unë po punoja.U ktheva dhe e bëra rezil.

‘” S’të vjen turp që më jepë lekë, i thashë. Po ke dëgjuar ti që mjekësia është falas, po për mbulimin universal që flet Ed Rama ke dëgjuar…Le që janë dhe spiunët e tij nëpër këmbë, na ruajnë si qentë. Do të më marrësh në qafë ti. Bëj nder, e gjej qeder, i thonë kësaj pune”’

Natën hëngra dynjanë se kish 30 të sëmurë dhe sa i mbarohet serumi njërit, akoma s’ia ke filluar tjetrit, po drejtoria thotë që mjafton një infermiere, pse çdo bëni ju…

E di ti Ed, që tek spitali ku unë punoj nuk ka sistem sinjalizimi me zile dhe me dritë alarmi, po të thërrasin me majëkrahi ‘, ‘’Oj cuce, ku je se mbaroi surumi…”’

Në korridor temperatura ishte minus 8 gradë celsius, se ne s’kemi sistem ngrohje. Kaloriferë në mure kemi, po nafta e kaldajës ka vite që s’dihet ku përfundon dhe nuk janë ndezur kurrë, ndaj punojmë me golf e me pardesy mbi përparësen e bardhë.

Vras mendjen s’u del më keq ju kështu, që ngrohet çdo pacient me kalorifer, sesa t’i kishit me ngrohje të përqëndruar…? Se tani ca i burgosin dhe për 30 mijë lekë të vjetra me ç’kam dëgjuar dhe s’u mbyllet çështja derisa e mbyllin vetë…Më duket se ju jeni siç themi ne tironsit, gjimoni kokrrën e ullinit dhe ju hik oka e vojit…

Mirëpo ti Ed, në letër po me thoshje se jemi në rrugën e modernizimit dhe unë në atë pak kohë që pata të lirë, nisa të ëndërrojë sikur spitali im do bëhej një ditë normal, ku të hyje me kartë, ku t’i kishe të dhënat në një kompjuter të lidhura për çdo dhomë dhe jo në atë regjistrin e madh me kapakë ngjyrë m… si defter turk, ku çarçafët do ndërroheshin 2 herë në ditë, ku çezma do të kishte ujë të ngrohtë e të ftohtë, ku taualeti do të kishte edhe dush, ku ajri i kondicionuar do të bënte të punoje shpenguar, ku ambulancën do ta kishe tek dera dhe s’do t’ia vidhte benzinën drejtori, ku dollapi do të kishte të gjitha barnat që duhen dhe të mos isha e detyruar të bëjë këtë në vend të atij që s’e kam.. ku aget e përdorura do t’i futja në 3 kosha me ngjyra të ndryshme sipas rrezikshmërisë dhe jo në një shishe koka-kole, ku matërialet e rrezikshme do të digjeshin çdo ditë në një akseleertaor dhe nuk do të hidheshin tek kazani i plehërave….Po ç’them dhe unë. Këto s’kanë për tu bërë kurrë, se ti e ke filluar mbrapsht.

Ti flet vazhdimisht për reformë, por kjo mënyra jote shto ujë e shto oriz s’më duket se të nxjerrë gjëkundi. Pilaf do bëhet prapë në fund.

Unë jam mrekulluar kur të kam dëgjuar, që the se fajin e ka sistemi dhe jo individi, sepse është sistemi që i korrupton njerëzit. Ja një burrë i mençur që po e kap demin prej brirësh mendova.

Mbase të gënjejnë mor shpirt i motrës dhe s’i di të gjitha. Po ta thotë motra, që sistemi vetëm kështu siç po e bën ti, nuk bëhet. Mbase unë s’e kam kapacitetin të të japë mend, po dy gjëra i di dhe unë.

Sistemi aktual shëndetësor është konceptuar gabim që në fillim, sepse është krijuar nën ndikimin e tregtarëve të ilaçeve dhe në dobi të tyre. E ke vrarë ndonjëherë mendjen, pse kemi kaq shumë farmaci dhe dhe kaq pak studio mjekësore private? Sepse, të mirat e sistemit shkojnë për ta. Ata zgjedhin ministrat dhe drejtorët, dhe ty të duket sikur i zgjedh ti, po ti s’ke në duar as leshtë e Currit siç i thonë në lagjen time, se të gjitha drejtoritë i ka LSI. Dhe atje ku s’i ka ajo i ka Koqo Kokëdhima.

Pra, në qendër të këtij sistemi është pacienti pjesërisht si kavje dhe farmacisti ndërkohë, që duhet të jetë pacienti dhe doktorri, se këta janë shtylla kurrizore e sistemit shëndetësor. Farmacisti është ndihmës i tyre, ashtu siç jam edhe unë. Ti po bën një vrimë në ujë, se po i dënd me ilaçe. Nuk po i shëron, as nuk i parandalon. Sa për atë check-up in që po e paraqet si reformim, mos ta dëgjojë njeri se e bënte shoku Enver para teje. Dërgonte një ekip mjekësor nga Tirana dhe i chekonte të gjithë qytetarët e një qyteti. Ky mbulimi universal i yti, megjithëse s’më plas fare për të, se ai u realizoka në 2030 sipas ministrit, kështu që unë kam shkuar tek ara e Tares deri atëherë, por dhe ty s’të lë njeri kaq gjatë në pushtet, kot përpiqesh, do t’ju vërë më shumë ilaçe në dispozicion të varfërve apo çfarë?

Po ti pse i bie kaq gjatë mor shpirt i motrës? Për të ndihmuar ata që s’kane fuqi paguese, listën e të varfërve e ke gati, që nga kjo puna e dritave. Paguaju faturën e spitalit atyre sipas kushteve që do vendosësh ti dhe s’ke pse mendon as për çarçafë, as për ushqim, as për ilaçe, as për rrogat tona, se spitali e di vetë pastaj si e rregullon punën; kë do mbajë e kë do heqë nga puna prej nesh.

Meqe ra fjala tek çarçafët Edo, ma ke nxirë mbrëmë fare. Kisha një të sëmurë, që villte dhe lëre që mbeta duke i larë të vjellat, po s’kisha çarçafë t’ia ndërroja. Se e ka marrë një firmë pastrimin e spitalit dhe ajo kalon dy herë në ditë siç e ka në kontratë, për të futur një leckë, po s’vjen sa herë kemi nevojë ne. Se këto punet me bereqet, i kanë marrë privatët. Vetëm këto punët e ndyra që bëjmë ne, s’i marrin përsipër

Eh mor Ed, të na i kishe dhënë lekë për Vit të Ri ato shpenzimet e kartolinave, do na kishe bërë punë se jemi hollë vërtetë. Ti s’e di po unë tentova një muaj të jem e ndershme dhe të mos pranojë asnjë bakshish, po të lutem mos ia thuaj njeriu këtë. Mora rrogën, 25 mijë lekë të reja. Pagova dritat, që të mos më fusje në burg zotrote,14 mijë lekë, pagova dhe ujin 20 mijë lekë, bëmë dhe dy oferta telefoni 20 mijë lekë, bleva dhe një ilaç për lavatriçen 10 mijë lekë, bleva dhe ca ilaçe për prindërit, (se ato që jepni ju tek lista janë niseshte s’bëjnë efekt) 60 mijë lekë dhe pashë se s’kisha më lekë as për autobuz. U ktheva në këmbë në shtëpi. Për të ngrënë se di si ia dola…Të bësh atë punë, që s’e bën njeri dhe të mendosh për bukën, s’më duket dhe aq e drejtë, po hajt se mbase Rilindim. Kjo shpresë na mban gjallë.

Nejse, unë po pres gjithsesi që ti ta modernizosh shëndetësinë siç thua, por duhet filluar nga gjërat e vogla, për të arritur tek të mëdhatë. Po ti, ngaqë je i gjatë shikon larg dhe nuk shef ç’ke tek këmbët…

Por, një gjë po ta them: Ti po përpiqesh të arnosh sistemin që ka endur Tritan Shehu, i shtyrë nga grosistët e barnave. Po a ka gjë që ta bëjë Tritani dhe të jetë e hajrit? Më thuaj! Sistemin po do ta bësh vërtetë, bëje nga e para, ndryshe bëji çiçin bahçes…

Me këto mendime më zuri mëngjesi dhe me letrën tënde në duar. Rrofsh që ma dërgove. Më ke bërë një nder të paparë. Isha gati që në autobus, ndërsa kthehesha në shtëpi me fytyrë të palarë se s’kishte ujë çezma, pa le pasqyrë që konsiderohet luks, të thërrisja ta merrnin vesh të gjithë.

Hej… Edi Rama më ka shkruar një letër…

Nga infermieria Beti

Spitali N

“Turp për qeverinë shqiptare! Kryeministri Edi Rama shpërfilli dinjitetin e vendit të tij dhe zbatoi urdhrin e Erdoganit.

Të drejtat e njeriut të Harun Çelik janë shkelur, ai dëbohet në mënyrë të paligjshme në një operacion policor të rreptë”, shkruhet në një tjetër status.

Harun Çelik, 42 vjeç, është mësues me profesion dhe i shpëtoi përndjekjes në Turqi, pasi vuajti dënimin në Shqipëri po dërgohet jashtë vullnetit të tij sërish në Turqi.

Një shtetas turk, 42- vjeç mbështetës i lëvizjes Gylen, pasi ka përfunduar dënimin në Shqipëri është marrë në mënyrë të paligjshme dhe është mbajtur disa orë në Drejtorinë e Kufirit dhe Migracionit në Laprakë.

Burime për abcnews.al thanë se qytetari turk është ndaluar në Rinas 5 muaj e gjysmë më parë, teksa kalonte tranzit me pasaportë false kanadeze. Ka vuajtur dënimin në vendin tonë prej 5 muajsh e gjysmë, dhe sot është njoftuar se i ka përfunduar dënimi.

Burimet saktesojnë se 42-vjeçari turk, Harun Çelik është liruar nga burgu 302 në Tiranë, më datë 1 janar 2020, pa u zbatuar procedurat ligjore të lirimit.  Sakaq, menjëherë e kanë marrë prej andej dhe kanë nisur procedurat për deportimin e tij nga Shqipëria.

Referuar sërish burimeve të besuara, Harun Çelik nga Drejtoria e Migracionit është transportuar me urgjence drejt Rinasit, ku autoritetet shtetërore shqiptare po e deportojnë jashtë dëshirës së tij, për ta dorëzuar në Turqi, ku ai përndiqet nga shteti turk. /abcnews.al

“Harun Çelik u dërgua në zyrën e Migracionit dhe prej andej u rrëmbye dhe u fut me forcë në një automjet. Miqtë e tij ndërhynë në aeroport. A ka ndonjë ligj në Shqipëri?”, shkruan Barbarossa Kaya, e cila bën tag në twitter Kryeministrin Rama.

“Turp për qeverinë shqiptare! Kryeministri Edi Rama shpërfilli dinjitetin e vendit të tij dhe zbatoi urdhrin e Erdoganit.

Të drejtat e njeriut të Harun Çelik janë shkelur, ai dëbohet në mënyrë të paligjshme në një operacion policor të rreptë”, shkruhet në një tjetër status.

Harun Çelik, 42 vjeç, është mësues me profesion dhe i shpëtoi përndjekjes në Turqi, pasi vuajti dënimin në Shqipëri po dërgohet jashtë vullnetit të tij sërish në Turqi. Nuk dihet akoma saktësisht nëse iu dha mundësia të bëjë kërkesë për azil ose te apelojë vendimin e deportimit apo jo pasi as avokati i tij nuk është njoftuar për vendimin për deportim, që është bërë më 1 janar, një ditë pushimi.

Duaje Familjen!

Nga Anila Rezhda Selanik/

Eshte nje komunitet i bukur, fole e ngrohte dashurie qe ta grin koken me halle por te mbron si femije~

Ne gjirin e saj mund te bertasesh, te shash, te dalesh jashte kontrollit, mos besh asgje, te lendosh me fjale, me xhest, me perplasje dere ke te duash nga madhore deri ne te mitur dhe te Falesh.

Ne asgje vend tjeter ne bote Nuk te falet asnje nga ato sjellje te mesiperme qe vijne ndoshta nga nje vuajtje e thelle shpirti qe ti nuk e tregon, nga nje merzi qe nuk e thua mos frikesosh familjaret. Kujdes se atje jashte Denohesh rende~

Ne familje t’i vjedh te ardhura te perbashketa, ben lemsh e li parate, rroba e aroma buxhetin e perbashket familjar, sajon arsye koti dhe nevoja jo jetike qe t’i prishesh parate dhe plas sherri, por deri aty. Ti i gezon dhe familja harron qe te shau. Atje jashte presin dhe vetem presin nga ty nuk prek dot qimen e perbashket, Burgosesh~

Ne familje ti thua lirshem ate qe urren, ate qe te bezdis, gjykon madhore, pushtetare, deputete, qesh dhe percmon fizikun e tyre, tallesh me situata politike, shan popuj dhe kombe dhe kercenon haptazi se je trim ti aty ne gji te familjes dhe prape falesh! Guxo atje jashte dhe te pret bishti i fsheses ne halet publike tek te cilat dipllomat e tua do fshine prapanica te panjohurish~

Ne familje ti merr borxhe sa te duash dhe kur nuk mundesh nuk i kthen. Fillon dhe ju kujton kontribute te dikurshme ne familje dhe i ben naften borxheve, ja le ne dere vellait, motres. Guxo dhe merr borxhe atje jashte. Ta rropen lekuren se garanci te kane vene dhe jeten e sternipit~

Duaje familjen me Gjysherit yje se gjithe fisi te thote meqe hoqe ate barre me Ta merr pasuri me teper. Gje atje jashte nje grupim njerezish qe te jep hakun e punes qe bere me teper se kushdo~

Duaje familjen si fole mjalti qe riprodhon dhe jo si fole Grenxash, fole sherri, mos bertit ne familje, hesht, qetesohu, jane njerez qe vendosen te jene me ty ne te mire e ne te keq, mos i lendo. Gje atje jashte te Vendosur qe duan te jene plot nje jete me ty ne te keq~

Familja kur semuresh eshte spitali me llux ne bote se perkulen buze e te puthin, duar te ngrene guverten, sy qajne per ty,harxhohen para per ilace e tua, korent harxhohet qe te ngrohesh, merren leke borxh qe te operohesh, te durojne kur renkon, te bejne gatimet me te mira ne bote, permbushin detyrimet e tua familjaret e tjeret dhe dashuria e tyre te sheron prerjen e bisturit ne gjoks sa te hapesh e mbyllesh syte. Aty jashte semuru i braktisur dhe shijo si te plas buza nga makthi i shpirtit pa patur njeri te te sjelli nje gote uje~

Ne familje mos sill Kurre marrezite sexuale. Mos lende Femren qe te lan carcafet e bardhe. Familja nuk krijohet per sex. Ndoshta ajo eshte e lodhur se te hyzmetoi Nenen e paralizuar. Mos kerko sex nga gruaja si nga dashnorja, ajo mundet se ka trup te shplodhur. Ne familje sex-i te dhurohet me ndjenje, me perkushtim dhe besnikeri. Aty jashte duhet blere sex-i. E pagezojme ne miliona menyra sex-in me te huajen qe t’i shmangemi fjales “prostitucion” , por i blere eshte nese harxhon per femer qe nuk te mbulon naten kurrizin tend te kthyer nga nervat~

Duaje familjen se Femija do te dy prinderit qe te rritet. Do Nene dhe Baba te shohe qe te ekujlibrohet si njeri dhe kryesisht si Gjini!!! Duro burrin e gruan per hir te Femijes qe te rritet mbare. Eshte e ardhmja e Vdekjes tende ne duar e tij/saj, mendoje! Atje jashte po mbete mbi kuti kartoni neteve, ike u harrove~

Puno me shpirt per familjen dhe mos i quaj helme deshtimet e saj. Ne familje ke mundesi te marresh tituj me madhore, baba, nene, vjehrre, gjysh, gjyshe, kunate, vella, moter, teze, daje, xhaxha. Atje jashte i vetmi titull po morre me zor te madh :”emo mire, e mire eshte, punon…”~

Ne familje varrosen sekrete te medha per ty, qe nga truri qe nuk ta pret shume, qe nga perdredhjet e bishtit po ishe femer, qe nga dembellleku qe i kane dale briret, qe nga tradhetite, humbjet e parave ne kazino, varrosen denimet e tua, fshihen falimentimet ekonomike dhe mosperputhjet me bashkeshortin. Familja llustron gjithcka dhe shkelqen e Mira e Rreme por e domosdoshme per boten qe ta ben shpirtin vrer me korrigjime. Atje jashte Tek a Cift luajne gjithe diten me fatin tend a je e lumtur a jo, tallen, sarkazohen, ta cojne thiken ne palce te kurrizit, njeriu e Do qarjen e hidhur te tjetrit~

“Krijo Familje”

Te keqes i hapem derem vete Ne me kete nderlidhje nderkombetare me kedo te panjohur, si ngaterrim shalesh, dhe lejuam te na komandoje dikush qe se njohim, ndoshta dhe nje vrases i ndyre nga nje qeli burgu. Pse dini ju per secilin kush eshte?

Lejuam te na futet Ligji i Krahasimit per Bukurine dhe Pasurine e tjetrit dhe familja morri udhen e djallit, u prish, rrezikon.

Njerez te ndyre me shpirt te vyshkur Nuk duan familjet klasike ndaj promovojne bashkejetesa F&F M&M. I futen shoqerive modelin e trete te cmendur qe nuk dua ta aprovoj kurre!

Krijo familje sa je e Re, e bukur e fuqishme se femija do krahe.

Ke nder krahe Hijes se nje Burri, ke emer, te justifikohet krevati qe shtrihesh, te justifikohet mirembjatja dhe llux-i, “mencurite” qe thua.

Krijo Familje qe te ekzistoje Kombi jot se mes shkaterrmit te qelizes -Familje na pushtun dhe jemi te pushtuar! Ideologjikish na lidh vetem Kim Kardashian, bemat e saj trupore dhe histerite e saj te ndyra komentojme ne harmoni te plote. Ndersa per marredhenie me shtetet na del tym nga hunda, zjarr nga koka sikur do jetojme 500 vjet!!! Aq na pret~

Krijo Familje qe te qeshesh ne te bardha te dera e Kishes dhe ne dore te kesh unazen e florinjte qe simbolizon rrethn e jetes~

Krijo familje qe te gezohen te gjithe me dashurine tende se presin te Trashegosh Fare Fisi~

Une dita t’i kapercej mangesite e mija!!!

Nuk gjeta vend tek e Merituara dhe dola tek dera Sterproves ne shtepine e Gabimit te pafund…por te me Rroje Familja ime qe me shikon si Udherrefyese te saj!❤️

Uroj nga zemra t’Ju kem nje jete prane keshtu sic jeni per mua, te dashur, te vyer, te mencur, te ndjere, te arrire, te domosdoshem, familje!!! per te gjithe ata qe kane kaluar tashme 7 vjet Miqesi me mua – thote populli.

Krijo Familje kete vit te Ri dhe merr 2020-te urime me dashuri❤️ nga NilaR

Për komunistët, Jugosllavia jeton gjithnjë

Nga Kastriot Dervishi/

Grupimi “Zëri komunist” që shkruan parulla antikombëtare komuniste rrugëve të Tiranës, që qan hallet e popujve revolucionarë të botës, është një degë apo bisht i organizatës Bashkimi i Rinisë Komuniste Jugosllave (SKOJ).

Pavarësisht se Jugosllavia nuk ekziston më, për komunistët ajo është gjithnjë gjallë. Vijon prej tyre tradita komuniste që lanë shokët melladin, dushan e tarras. Prandaj nuk duan këta vemje, NATO-n, BE-në dhe SHBA-në.

Veprimtaria e këtyre është e antikushtetuese.

Presim që organet e reja të drejtësisë të na heqin sadopak mosbesimin e thellë që kemi ndaj tyre në drejtim të aktivitetit dhe financimit të këtyre grupeve kriminale e terroriste që lidhen me Beogradin apo Moskën.

Vini re si e kanë njoftuar këta gjasme keqardhjen e SKOJ-it për tërmetin e 26 nëntorit.

Parullë e krimbave komunistë

30 metra larg ambasadës amerikane, krimbat komunistë kanë shkruar këtë parullë kundër NATO-s, SHBA-së dhe BE-së.

Këta të tollonit e krimit, që nuk lanë gjë pa i bërë këtij vendi, qajnë hallet e popujve. Dhe pyesni pastaj për ndikimin rus. Prorusët e draprit kanë nga viti 1941 këtu.

For the Communists, Yugoslavia always lives

By Kastriot Dervishi /

The “Communist Voice” grouping that writes anti-Communist slogans on the streets of Tirana, crying out the woes of the revolutionary peoples of the world, is a branch or tail of the organization Union of Yugoslav Communist Youth (SKOJ).

Although Yugoslavia no longer exists, for the Communists it is always alive. The following are the communist traditions that left friends melladin, showers, and terraces. That is why they do not want these caterpillars, NATO, the EU and the US.

The activity of these is unconstitutional.

We expect the new judiciary to remove some of our deep distrust of them in the activity and financing of these criminal and terrorist groups associated with Belgrade or Moscow.

Note how these chances have informed SKOJ’s regret of the November 26 earthquake.

The slogan of Communist worms

30 meters from the US embassy, the Communist worms have written this slogan against NATO, the US and the EU.

Those of the toll and crime, who left nothing to do with this country, weep the woes of the peoples. And then ask about Russian influence. Prorus drapery have been here since 1941.

Histori e panjohur me dëshmitë rrënqethëse të Kristo Budos, ish-partizan me funksione drejtuese dhe i burgosur në Kampin e Prishtinës gjatë Luftës, dhe pas saj, me detyra të larta, si: zv. kryetar i Degës së Brendëshme të Peshkopisë, Sekretar i Komitetit Ekzekutiv të Fierit dhe kryeinspektor i Kryeministrisë, i cili u arrestua në vitin 1959 duke u akuzuar si “agjent i grekëve”, gjë për të cilën i kishin pushkatuar dhe babanë, Thoma Budon.

Kujtimet e Budos: “Si më torturonin në pyjet e Kërrabës oficerët Asaf Kondi, Irfan Hoxha, Hilmi Dume, etj., me mënyra çnjerzore në prezencën e Prokurorit të Përgjithshëm, Arianit Çela dhe ministrit të Punëve të Brendëshme, Kadri Hazbiu, i cili më tha: ‘Kristo, kam urdhër të vë nën torturë”. Si dhe gjyqi ndaj Budos pas dy vjet e gjysëm hetuesie ku i fusnin si provokatorë e dëshmitarë persona që ishin dënuar me vdekje, dhe si arriti Kryehetuesi, Nevzat Haznedari, të mos pranonte vendimin e Kolegjit Ushtarak të Gjykatës së Lartë ku asistonin: Bilbil Klosi, ministër i Drejtësisë, Nedret Hoxha, zv / ministër, Irakli Bozo, Frederik Nosi, Llazi Stratobërdha, etj.,  që i dha pafajësinë Kristos, duke e dërguar atë përsëri në burg dhe internim?!

Nga Dashnor Kaloçi

Ndërsa Gjykata e Lartë e shpallte të pafajshëm dhe urdhëronte lirimin e tij në sallën e gjyqit, Kryehetuesi i Republikës, gjeneral Nevzat Haznedari, urdhëronte të rikthehej përsëri në qeli. Kështu i ka ndodhur Kristo Budos, ish-kuadër i lartë i brigadave partizane gjatë Luftës dhe i burgosur në Kampin e Prishtinës, e pas mbarimit të Luftës si zv/Kryetar i Degës së Brendshme të Peshkopisë, Sekretar i Komitetit Ekzekutiv të rrethit të Fierit e Inspektor i Përgjithshëm i Kryeministrisë, i cili në vitin 1959 u arrestua duke u akuzuar si agjent i zbulimeve greke, gjë për të cilën pak kohë më parë i kishin pushkatuar dhe babanë, Thoma Budon, (po me të njëjtën akuzë, si “agjent i grekëve”), ku më pas vetë krerët më të lartë të Ministrisë së Brendëshme dhe Hetuesisë së Përgjithshëme të Republikës, e torturuan Budon me mënyrat më çnjerzore për dy vjet e gjysëm në pyjet e Qafë Krrabës.

Për të gjitha këto e peripecitë e shumta që kaloi në burgjet e regjimit komunist të Enver Hoxhës ku vuajti për 15 vite, i ndjeri Kristo Budo i ka lënë të shkruara në disa fletore, ku bashke me shumë foto të tij, na i ka dhuruar pak para se të ndërronte jetë në vitin 2004, për t’i bërë ato publike në shtyp, ashtu siç kishim botuar në gjallje të tij disa shkrime dhe intervista me z. Budo, ku ai tregonte edhe për torturat ç’njerëzore që kishin bërë ndaj tij disa nga kuadrot kryesorë të Ministrisë së Brendëshme, Hetuesisë së Përgjithshme dhe Sigurimi i Shtetit. Në përmbushje të dëshirës të të ndjerit Budo, apo më saktë një amaneti të tij, dhe gjithashtu në vijim të shkrimeve të ndryshme ku bëhet fjalë për krimet e regjimit komunist të Enver Hoxhës, që Memorie.al ka publikuar dhe do vazhdojë të publikoj përsëri, në këtë shkrim po publikojmë një pjesë nga kujtimet e tij dhe bashkë me to edhe foto të ndryshme të Kristo Budos që nga periudha kur ai ishte me funksione të larta shtetërore, me kolegë, me familjen e tij, etj. Si dhe foto të tjera pas viteve, ku Kristo Budo ka dalë në aktivitete të ndryshme, si me ambasadorin zviceran, me Osman Kazazin e Ymer Dishnicën, si dhe ato të ceremonisë së zhvarrimit të eshtrave të babajt të tij, Thoma Budo, i pushkatuar nga regjimi komunist në vitin 1959, bashkë me: Kiço Kuqeshi, Hajredin Cane, Janaq Ruçi, Mihal Cini, Thanas Vidhe dhe Shahin Braho, eshtrat e të cilëve u gjetën në vitin 1994 në fshatin Myshqeta.

 Kujtimet e Kristo Budos: Torturat në prezencën e Hazbiut

“Në majin e vitit 1959 kur isha me shërbim në rrethin e Tropojës, u arrestova nga Sigurimi i Shtetit me akuzën se “isha vënë në shërbim të grekëve”. Akuzën e kam hedhur poshtë dhe kam deklaruar si në hetuesi, në tortura dhe në sallën e gjyqit, se kurrë nuk kisha tradhëtuar atdheun. Kam kërkuar të bëheshin verifikime, mbasi akuzat nuk ishin të vërteta. Këtë gjë e kam thënë edhe përpara ministrit të Punëve të Brendëshme, Kadri Hazbiut, bile edhe me një letër me shkrim. E kam thënë edhe para Rexhep Kollit, Aranit Çelës, Faik Minarollit, Nevzat Haznedarit, Asaf Kondit etj.

U mbajta për dy vite e gjysëm në Hetuesi (birucë), pa më nxjerrë në gjyq dhe në kundërshtim me ligjet në fuqi. Gjatë kohës që kam qenë në hetuesi, për muaj e muaj me rradhë, më janë bërë tortura nga më ç’njerëzoret, të cilat nuk kanë ndodhur as në kohën e inkuizicionit. Këto tortura më bëheshin në pyjet e Qafë-Krrabës dhe aty më kanë djegur mishrat e trupit me hekur të skuqur në zjarr. Aty më janë hequr të dhjetë thojtë e këmbëve, duke m’i shkulur një nga një me dhimbje të mëdha deri sa më binte të fikët.

Aty më rrihnin deri sa urinoja gjak dhe këmbët e trupi më ishin nxirë, aty mbahesha nën tortura gjithë ditën dhe vetëm në mbrëmje më sillnin në birucë gjysëm të vdekur.  Përveç dhimbjeve, më duhej të përballoja edhe provokimet e njëmbasnjëshme të atyre që fuste në birucën time Nevzat Haznedari, të cilët për mua mbeten njerzit më të poshtër që kam njohur ndonjëherë. Në këto tortura merrte pjesë vetë Nevzat Haznedari (drejtor i Hetuesisë në atë kohë), ky njeri mizor e xhelat, në ndërgjegjen e të cilit rëndojnë aq krime e persekutime sa është zor t’i përshkruash të gjitha. Ishte ky Nevzat që në kohën e Koci Xoxes në vitin 1948, u kritikua ashpër për dhunën arbitrare. Dhe ja tani në vitin 1960, po ky Nevzat në një post më të rëndësishëm, përdor po ato metoda dhune, bile akoma më të rënda, dhe në vënd që t’i ndalet dora, për “merita” gradohet gjeneral?!

Në këto tortura anti-njerëzore, marrin pjesë gjithashtu oficerët Asaf Kondi, Irfan Hoxha etj. Ndërsa oficeri Hilmi Dume, më bënte injeksione për të mos iu mbetur në dorë. Në prezencën time, Kadri Hazbiu jepte urdhëra për tortura. Një ditë më tha: ‘Kam urdhër për të vënë nën torturë’. Kush mund të urdhëronte Kadri Hazbiun përveç Enver Hoxhës dhe Mehmet Shehut, dy diktatorëve më të mëdhenj të shtetit tonë?! Si pjesmarrës i Luftës Nacional-Çlirimtare dhe për aktivitet revolucionar, jam burgosur dhe internuar edhe në kampin famëkeq të Prishtinës, por më duhet të pohoj se tortura të tilla nuk më janë bërë as në okupacionin fashist”.

Budo: Tentativa ime për vetëvrasje

“Tortura të tilla ishin të padurueshme jo më për njerzit por as dhe për kafshët, prandaj një ditë vendosa që t’i jepja fund jetës sime duke përplasur kokën me forcë në murin e birucës. U hapën dy plagë por kafka nuk u ça. Për qepjen e plagëve u suall doktor Llambi Ziçishti. Unë e kisha të qartë se tentativa për vetëvrasje ishte e dënueshme dhe një plus negativ për mua, por në ato kondita që ndodhesha, preferova më mirë vdekjen. Ajo ishte shpëtim.

Nuk mjaftuan të gjitha këto e shumë veprime të tjera arbitrare fizike e psiqike, por Kadri Hazbiu me Nevzat Haznedarin arritën deri aty sa që kundra meje të nxirrin dëshmitarë persona që ishin dënuar me vdekje, të cilët për të shpëtuar lëkurën e tyre dhe të nxitur nga Haznedari bënin lloj lloj shpifjesh e deponimesh jo të vërteta. Por ata mjeranë nuk i pashë më në gjyqin tim dhe siç mora vesh nga prokurori, ata ishin ekzekutuar. Duhet thënë gjithashtu se Kadri Hazbiu e të tjerë ishin mjaft të kompromentuar në çështjen time, ata mbanin përgjegjësi ligjore për të gjitha ato që kishin bërë kundra meje, prandaj kërkonin me çdo kusht që me anë të gjyqit të më dënonin me vdekje dhe në këtë mënyrë të mbulonin njëherë e mirë veprimet e tyre antiligjore e t’i vinin kapak çështjes”.

Procesi hetimor

“Duhet të pohoj se me procesin tim nga ana e Prokurorisë janë marrë tre veta: Aranit Çela, Prokuror i Përgjithshëm dhe dy zëvëndësat e tij, Faik Minarolli dhe Vangjel Kocani. Dihet se me ligj organet e Prokurorisë ngarkohen me kontrollin e procesit të hetimit dhe me zbatimin e ligjshëmrisë në hetime. Por në rastin tim, ato bënë të kundërtën dhe zbatonin ato që u thoshte Hetuesia, në dëm të të pandehurit dhe të vërtetës. Këtë pohim po e ilustroj me disa shembuj që kanë të bëjnë vetëm me mua dhe jo me të tjerët. Ishte vetë Aranit Çela që me cilësinë e Prokurorit të Përgjithshëm lëshonte autorizim pas autorizimi për zgjatjen e procesit tim për dy vjet e gjysëm, pa u nxjerrë në gjyq. Këtë gjë nuk e lejonte Kodi Penal.

Ai ishte në dijeni se ndaj meje përdoreshin tortura fizike nga më ç’njerzoret dhe dhuna në hetime, të cilat ndaloheshin me ligj, por Araniti nuk merrte asnjë masë për ndalimin e tyre. E vërteta është se atëhere dhe më vonë, ndaj torturuesëve të mi nuk u mor asnjë masë dënimi. Në letrën time të 7 marsit 1963 dërguar personalisht Aranit Çelës, unë kam folur edhe për torturat që më ishin bërë, por ndonjë përgjigje nuk mora kurrë. Është fakt se zëvëndësi i tij, Faik Minarolli, hipte në makinë së bashku me Nevzat Haznedarin, kur më çonin mua për të më torturuar në pyjet e Qafë-Krrabës. Ja pra kjo ishte Prokuroria që kontrollonte procesin hetimor”.

Farsa e gjyqit tim

“Gjykimi i çështjes sime ka një histori më vete. Një ditë përpara se të më nxirrin në gjyq, më thërriti Nevzat Haznedari e më tha: ‘Letrën që i ke bërë familjes, ne nuk do t’ja japim. Ti kërko mëshirë dhe thuaj se; jam i Luftës dhe i varfër, etj.”. Të veproja siç kërkonte Nevzati, do të thosh të pranoja faje që nuk i kisha bërë kurrë. Mua më gjykoi Kolegji Ushtarak i Gjykatës së Lartë. Trupi Gjykues përbëhej nga koloneli Sotir Spiro (kryetar) dhe nënkolonel Rasim Bazo e Sami Kolaneci antarë. Përfaqësues i akuzës ishte Vangjel Kocani. Sekretare ishte Vangjeli Terova, ndërsa avokat Nexhmedin Shehu. Edhe para gjyqit unë nuk e pranova akuzën as tërsisht dhe as pjesërisht dhe deklarova se kurrë nuk e kisha tradhëtuar atdheun. Kërkova që të bëheshin verifikime pasi akuzat nuk ishin të vërteta. Gjithashtu aty fola dhe për akuzat çnjerzore që më ishin bërë. Megjithë refuzimet e prokurorit, trupi gjykues pranoi kërkesat e mija. Kështu Kolegji Ushtarak, mbas një raporti të gjatë i cili filloi më 21 shtator 1961, u përsërit më 2 tetor 1961 dhe mbasi iu ktheu organeve të Sigurimit dosjen time hetimore si të parregullt, duke caktuar një sërë detyrash për verifikime, thirrje dëshmitarësh, vënie në dosje dokumetesh që mungonin etj., më datën 24 nëntor 1961, mori vendimin përfundimtar, duke më deklaruar mua të pafajshëm për mungesë provash dhe urdhëroi lirimin tim të menjëhershëm nga burgu. Pafajësinë time e kërkoi dy herë dhe avokati im, të cilin e pashë për herë të parë aty në sallën e gjyqit, ku i dhashë edhe akt-akuzën pasi atij nuk i ishte dhënë as ajo, pa le të takohej me mua në qeli gjatë hetimeve. Megjithatë ai më mbrojti mire, duke u mbështetur vetëm në seancat gjyqësore, në deponimet e mia, të dëshmitarëve e të dokumentave që u suallën në gjyq sipas kërkesës sime”.

Budo: “Gjykata më liroi në sallë, kurse Sigurimi më internoi në Zvërnec”

“Po çfarë ndodhi me Kristo Budon pasi Kolegji Ushtarak i Gjykatës së Lartë e shpalli të pafajshëm dhe urdhëroi lirimin e tij në sallën e gjyqit? Lidhur me këtë, në kujtimet e tij, midis të tjerash, Budo shkruan: “Ajo që ndodhi në sallën e gjyqit ishte me të vërtetë një skandal i padëgjuar dhe pa precedentë në analet e historisë gjyqësore. Menjëhere sapo u largua trupi gjykues, në prezencën e shumë njerëzve aty në sallë hyri Nevzat Haznedari i shoqëruar me një grup oficerësh, i cili urdhëroi kapterrin që të më çonte përsëri në burg. Kapterri iu përgjigj: ‘Si ta çoj në burg zoti gjeneral, ai mori pafajësinë’?!. Nevzati i tha: ‘Të urdhëroj unë’. Kështu pas urdhërit të Haznedarit, mua më nisën nëpër koridor për të më çuar në qeli. Aty u ndeshëm me kryetarin e gjyqit, Sotir Spiron i cili i tha kapterrit: ‘Ku po e çon Kristo Budon, pse e ke lidhur, ai ka marrë pafajësinë”?!. Kapterri i shkretë duke ulur kokën iu përgjegj: ‘Kështu më urdhëroi gjeneral Nevzati’.

Po a mund ta bënte një veprim të tillë me inisiativën e tij Nevzat Haznedari?! Atë dikush e kishte urdhëruar të vepronte ashtu dhe unë mund të them me bindje se deri aty nuk mund të arrinte as vetë Kadri Hazbiu. Me anë të atij veprimi organet e Sigurimit të Shtetit dhunuan jo vetëm mua por edhe vetë Gjykatën e Lartë, duke u lënë të kuptonin disa kuadrove kryesor të Drejtësisë që asistuan në fillimin e procesit tim si: Bilbil Klosi, Ministër i Drejtësisë, Nedret Hoxha, zv / ministër, Irakli Bozo, Frederik Nosi, Llazi Stratobërdha etj., se Sigurimi Shtetit kishte “carta bianka” nga vetë kapua i tyre, Enver Hoxha, dhe askush s’guxonte ta ngrinte zërin ose t’i kundërshtonte këto organe. Kështu që, në vënd që të shkoja pranë familjes, më mbajtën edhe një ditë në burg dhe të nesërmen më internuan për 5 vite në Ishullin e Zvërnecit. Mbas pesë vitesh më arrestuan përsëri dhe më dënuan me 10 vite heqje lirie të cilat i vuajta të gjitha në burgun e Ballshit”

Në gjithë atë institucion doganor dhe policor veç atyre pak “specialistëve” mbas tyre ata te futur ne pune, ca me testa e ca me mik kishim nga të gjitha ngjyrat e partive dhe miqësive.

Veç nga klasa e ish të persekutuarve kishim vetëm dy, dhe jo ne vëndet që meritonin…Petrika Lekën dhe Agim Hysenin.

Atë ditë pune isha ne nje gabine me Tiken kur dikush me kerkon, S…nje miku jone demokrat i oreve te para por dhe ish i persekutuar.

E more vesh me thote kush ju ka erdhur koleg në dogane, jo i them pse????

Në sytë e tij pashë lot…

Kush i them?

Sgjetët tjetër apo mbaruan të rinjtë me shkolle dhe reputacion, uli kokën teshtiu thelle dhe u largua me lot në sy.

Ngjit shkallët dhe futem drejt dhe ne zyren e shefit, e pyes… cili eshte kolegu jone i ri??? Kush e solli, dhe pa arsimin perkatës???

I kisha nje borxh më thotë shefi im, babai i tij ka qënë mësuesi im, u takuam nje dite dhe mu lut…

Aman ma merr ne dogane se spo e ngop dot me bukë, më zuri ngushtë…i thahë shefit të madh dhe e sollëm…Po eshte djalë i mirë, megjithse…

Dola nga zyra por një mesazh në telefon më bëri të këthehem perseri ne zyren e tij.

Më fal i them, mirë se e sollet dhe pa konkurs, por ndonjë më të hajrit nuk gjete, se per të varfer ata kane dhe nje lokal jo pak te vogel ne fshatin Vë… plus ai lokal dhe ajo familje ka qene dhe eshte qendra e financimit dhe drejtimit ne ate zone e kundershtareve tane politike.

Dal jashtë nëpër shkallë shkëmbehem me një tjeter koleg “demokrat” ky akoma me i fortë… i kish prere dikur me sepate Bodes linjen e atopolantit ne mitigun e PD, dhe si shperblim e kishin sjelle direkt e nga kamarjer në greqi direkt e doganier…

Vetë shefi ngritjen ne detyre e kish marre shkallë shkallë…mbasi ne turrnin e tij si pergjegjes kaluan dy maune me kafe, që njëra u kap rastesisht nga antikondrabanda por qe u mbyll me kthimin e saj ne parking dhe me arratisjen per ca muaj e nje doganieri ne greqi…

Si per ironi te fatit, shefi i doganes na mori per ca kohe peng dhe degen e PD Bilisht, (e bene kryetar pa qene antar) na u be dhe zv/prefekt, na u vu dhe kandidat per deputet më 2013…

Mëse normale që askush nuk do votonte per nje hajdut të kethyer me leket e doganes se shtetit në milioner.

DHE….

Në zgjedhjet e kaluara parlamentare jo vetem që i doli ne fushate kunder Partise Demokratike, por hodhi miliona për humbjen e saj. ( c’të ben ish sigurimi i shtetit)

Ata penetruan zune pozicione kyç dhe u pasuruan në qeverisjen e PD, por fuqia e tyre ne popull sidomos ne elektoratin e djathtë eshte zero, askush si do askush di voton, ata jane thjesht peshq të ngordhur në zall.

Mu kujtua Tika, (djali i poetit të pushkatuar Genci Leka) që me qetësinë, dhe ndershmerine e tij, jo vetëm punonjes policie i rregullt, por dhe qytetar i nderuar që asnjëherë nuk u ankua, asnjehere nuk u hakmorr, asnjëherë nuk e shkeli ligjin, pamvarsisht se “rilindasit” sapo moren pushtetin e nxorren ne lirim.

Mu kujtua i pa harruari, Arturi…Pishtari i Demokracisë, ai që gjithë jetën e tij ja dedikoj demokracisë dhe lirisë…

Zgjidhi njerzit, dhe kuadrin.

Demokracia as fitohet dhe as ndertohet me servilë, spiune hajdutë dhe dy fytyrësh.

Koha e qytetarisë…

Mos e fusni përsëri dorën apo kovën në gropën e haleve…

Mu…ti, hallvë nuk bëhet, sado sheqer dhe gjalpë ti hedhësh.

Martin Henze

Democracy: the government of the people by the people for the people.

How do you assess the Albanian development

Henze: At the beginning of the Albanian Republic in 1992 there was probably the most profound change of a European state that a country in Europe has suffered. 

After totalitarian hypris through the occupation of Italy, the subsequent communism that spread under isolation, state-organized oppression of minorities, communism ended with total collapse. Step by step the Albania of today developed. 

The Albanian nation opted for a state and legal concept of the rule of law in the form of parliamentary democracy. A great success of today’s opposition, it secured peace and lit a light on the economic and social development of Albania. It is responsible for a large number of international treaties, the Albanian constitution and the planned EU membership.

America and Europe guaranteed Albania’s freedom and viability by fully integrating it into the Western community of values through membership of NATO and the offer to join the European nation, provided that specified criteria are met. Without the strict ties to the West and the significant financial, organisational and human support of the West, as well as the incredible commitment of the Albanian nation, the country could not have developed. This was, incidentally, a magnificent achievement on the part of the Albanian population, but it was also paid for with a great deal of suffering.

In the constitutional sense, a state’s foreign policy ties are generally not among the foundations of a political system. However, if its existence and cultural and economic future are inseparably linked to certain foreign policy orientations, these too can be understood as factual, constitutive features of the system. 

This is true, at least in its history to date, for Albania. Without the protection of the Western alliance system, above all the USA and especially Germany, the Balkan wars in the 1990s could not have been pacified. The then Chancellor, Gerhard Schröder, played an important role. Germany is a very great friend of this ancient culture, the Albanian nation. Albania’s orientation towards the West also goes beyond a mere military and alliance policy option. It includes cultural and economic interlocking with the western world, i.e. a turning away from the Russian system and communism, and is at the same time a fundamental decision of the Albanian nation for western democracy and the absolute rule of law. 

Unlike Serbia, for example, which prances between Russia and the West, sees itself as autonomous and enters into changing alliances, but the reason is Russian-oriented, Albania’s current position is characterized by a firm and comprehensive commitment to the Western world, at least until 2013.

What is the meaning of 2013?

Henze: Albania’s Prime Minister, Mustafa Rama, likes to present himself as a fervent supporter of the EU and its values. He periodically pays homage to the German Chancellor with downright declarations of love, he calls her by her first name, always seeks the opportunity for a joint photo in which he praises her humanistic-democratic attitude, and distributes gifts. With preference Rama also appears as an artist, although, allow me to say, in this matter the footsteps in the field of art, his father, are a little too big for him. This is apparently also his mental problem, whether he is in art or politics, Rama can show no success, only terrible disasters. Albania is facing a social and economic abyss.

As a result, Rama has made many promises towards the EU, has always been interested in money transfers from the EU, but has not delivered anything that justifies starting talks. 

This is now again evident in the terrible earthquake disaster in Albania, the Albanian nation is suffering the effects of the natural disaster. 

The Rama government’s civil protection was not organised. The Albanian government has done little in the last 6 years. The first, Albanian rescue teams had to dig up the buried people with their bare hands. Material for this disaster, even heavy equipment was not available.

Now, because of the commitment of the EU and especially of the opposition in Albania, there is a so-called donor conference for the Albanian nation. What is Rama doing at the same time, in the shadow of the disaster, reducing the fourth power, the freedom of the press, to zero through a new media law, despite warnings from the EU? How can a government be entrusted with international aid when it is also suspected of massive corruption?

The Rama government cannot be trusted.

What do you mean?

Henze: We should first of all note that the postponement to clarify a date to start accession talks with the EU, to May 2020, was to be expected.

The Rama government has put on a very bad show over the last few years, it has not pursued any serious government policy, it has neglected the country, hundreds of thousands of Albanians have left the country since 2013, and the Rama government has in no way fulfilled the conditions imposed by the EU.

On the other hand, it should now be very clear to the Albanians that this very wise and wise EU decision is not directed against the Albanian people, the Albanians are our sisters and brothers. 

Albania has always been part of Europe, Albania has valuable people, the country is beautiful, has many potentials and very interesting resources and an impressive culture and Albania will also be able to become a member of the EU very soon.

The decision of the EU is based on the fact that Mr. Rama, Balla, Lleshaj, Velaj and others from the governing party SP in no way meet the criteria of the EU, which have fulfilled the conditions for opening negotiations. There are no talks for free. 

On the contrary, the Rama government has organised everything in such a way in recent years that the EU had to reject it.

Now the EU has given Albania an extension until May 2020 and what is Rama doing? He is not working to create the conditions. No, he is now showing his real face he is negotiating with Serbia and then with Vucic, that is absurd and a real problem for the future of Albania.

Why is it a problem?

Henze: Of course it is a big problem for the Albanian nation, it wants to become a member of the EU and not of the Eurasian Economic Union. Russia has limited economic power and therefore needs partners. The economic power comes from gas and oil, products that will be less in demand in the next 10 years. A real problem for Russia, besides demographic development and climate change.

How is this to be understood?

Henze: The EAEU is an association around the Russian Federation to an internal market with a customs union. Serbia signed a free trade zone agreement with the EAEU on 25 October 2019. The EU and at that time Slovakia urged Serbia not to establish a free trade area with the Eurasian Economic Union in order to avoid a possible collision with the European Union. “If you are serious about your European orientation, make political decisions that bring you closer. This is not one of them “, said Slovak Foreign Minister Miroslav Lajčák after the meeting of EU and Western Balkans foreign ministers in Helsinki. “You cannot go in several directions at once”, he added.

The European Commission has also warned Serbia not to push through trade agreements with the Russian-led economic bloc. Serbia was not interested in this at all and now the focus is on Albania. 

Nor can it be ruled out that Serbia or Russia may have special information about Rama that would make him susceptible to blackmail.

The negotiations should certainly aim at a free trade agreement, which would then be an absolute NO GO for EU membership and a frontal turning away of Albania from the West, the withdrawal from NATO would then be a consequence.

I have the impression that the Albanian people absolutely do not want this. Rama is therefore negotiating without any legitimacy.

Allow me to add: Rama’s government, as shown by the results of 6 years of government has created an absolute disaster in Albania. 

Rama has brought the Albanian nation to the brink of economic bankruptcy, which is still to be discussed and, the Rama government has been active for years in gambling away the future of the Albanian nation, the youth are leaving Albania in unprecedented dimensions, they see no economic and political future. This will worsen from March 2020 onwards, as Germany, for example, has made it considerably easier for them to enter the labour market.

The legal reform is another disaster, as a result the supreme courts have been abolished since 2 years, the parliament is therefore also dysfunctional. The result is now a permanent constitutional breach by the government, which cannot be stopped by any court, a real constitutional emergency. The government can de facto do anything, up to the holding of illegal local elections and the assumption of all power in the municipalities, despite the non-recognition of this election by the international community. The remaining democratic institution, the President of the Republic, now that the press is also regulated, is the last bastion of democracy in Albania.

Rama has now managed in recent weeks to confront the EU countries with insults, threats and accusations. The EU has invested hundreds of millions of euros for the Albanian people in Albania. UN what happened in the last days, the EU and especially the proud and important France, the Netherlands, the democratic Denmark are insulted and they try to divide the German nation and the French nation.

I tell you, this will not succeed. After the earthquake disaster, the French nation was one of the first countries to send aid to Albania.

What is happening, Rama celebrates and praises France. The pattern is always the same. Whoever pays is a friend. 

Mr Rama has apparently, if I consider what he has said in the last few days and in recent months as well, been saying, also the way this gentleman has dealt with the elected opposition, his lack of a positive attitude towards democracy and the rule of law, his antidemocratic attitude towards the free press, his reactions to the very substantiated Mafia accusations, completely lost touch with reality, whereby, looking back, one can indeed ask oneself today whether Mr. Rama has had any contact with reality at all in the last 6 years. 

To deny that Albania has fallen into a serious, perhaps disastrous crisis, that Albania is not at present a constitutional state or a democracy and is indeed on the brink of an economic and legal abyss, would be to close one’s eyes to reality.

Since 2013, developments in Albania have been characterised by Albania’s increasing sinking into drug-related crime, the massive expansion of the central heroin and cocaine trade for western and eastern Europe in Albania. The investigative successes of the Albanian government are a tragedy; on a net view, a significant increase in drug trafficking and production can be seen. The US State Department reports from April 2019 are clear. There are no results-oriented successes. On the contrary, there is an increase in the trade in hard drugs. A massive security problem for the EU and Russia.

The 2017 elections seem to have been manipulated, if you look at the Albanian investigation protocols, the records of the foreign intelligence and security agencies, the reporting of the international press in 2019 in an interplay between members of the ruling party, the name of Prime Minister Ramas, Ballas and others, mentioned, in cooperation with the mafia. The public prosecutor’s investigations were massively disrupted. The investigators in charge of the case had to flee from the Rama government to Europe, Switzerland and Germany granted them asylum.

How do you explain the attitude of Albanian Prime Minister Edi Rama towards this agreement?

Henze: You see, the rule of law and democracy per se do not exist in Albania at the moment, the economy is very bad, foreign investment is almost zero, there is only narco-investment from abroad, high unemployment, human trafficking, mass exodus of young people, abject poverty, ageing of the population in the countryside, dilapidated infrastructure, massive corruption of the Rama government administration, manipulation of the 2017 parliamentary elections together with the mafia, according to the international press, holding of illegal local elections on 30 June 2019, increasing heroin trade, constant breach of the constitution by the government of Rama, persecution of the opposition and critical journalists, expropriation of citizens without being able to defend themselves against expropriation before a constitutional court, characterize the situation in Albania. Albania is on the verge of national bankruptcy. Contracts are being signed in the road construction and health sector, they are called PPP. In reality, they are family contracts between the Rama government and friends from the business world. The population of Albania is being exploited as a result.

De iure they do not meet the minimum standards of European PPP’s, private monopolies are created, no PPP’s, non-transparent tendering have been carried out, the negotiations for admission to the EU have been postponed, a real disaster.

It is quite simple, the Rama government wants to divert attention from these disasters, first Rama created a Greater Albania, a joint foreign ministry with Kosovo, in the spring of this year, now a Greater Serbia is being celebrated.

In this context, I would just like to remind you of Operation Allied Force, a NATO military operation against the former Federal Republic of Yugoslavia, which it carried out as part of the war in Kosovo from 24 March to 10 June 1999. Which saved the lives of very, very many Albanians in the Balkans. Germany in particular, through its commitment in the Balkans, prevented worse things from happening.

Vucic with the now Rama over an association agreement, euphemistically called “mini Schengen”, was in this time of the Serbian war crimes from 1993 to 2008 active member of the Serbian radical party, for which he was from 1998 to 2000 Serbian Minister of Information, so in the middle of the terrible Balkan war, Serbia was at war, also in Kosovo, he had the responsibility for propaganda. 

You only have to read once what this gentleman published at that time about Albania, minorities and the Western world. You can also wage war with words. Certainly, it cannot be entirely ruled out that Vucic, too, could be partly to blame for the conflict at the time, because of his responsibility for propaganda, and that is something that needs to be examined.

His boss was Slobodan Milosevic, who had escaped conviction as a war criminal by dying in his prison cell near The Hague.

Vucic himself, in his basic attitude, the restoration of Yugoslavia, as a Greater Serbia, certainly did not say goodbye, so why should he deviate from the nationalist goal.

Against this terrible background of the Balkan war and with such a person, who was responsible for propaganda at the time, the still Prime Minister Rama is negotiating an association agreement and, it seems that Rama is even handing over to Vucic the legitimacy for Albania to discuss with the EU. 

Kosovo is being completely ignored in the process. A simple catastrophe for the stability of the Balkans a betrayal of the Albanians in Kosovo by Mustafa Rama.

A course of action that certainly does not meet with the approval of the Albanian and Kosovar nations and the international community. One could come up with the idea that Rama is guilty of treason, which is after all a criminal offence of the highest order. Crimes against constitutional organs and the constitution are punishable, and can have the quality of high treason and are usually, internationally, judged with at least 10 years imprisonment.

And Serbia?

Henze: Serbia’s head of government Aleksandar Vucic, like Rama, is also a fervent supporter of the EU and its values. Like Rama, he periodically pays homage to the German Chancellor with regular declarations of love, in which he praises her humanistic and democratic attitude.  The former propaganda minister of dictator Milosevic, Vucic, also likes to appear as a reconciliation apostle in the Western Balkans. 

His goal is a Greater Serbia. That cannot really be in Albania’s interest, can it?

Serbia is in close partnership with Russia, isn’t it?

Henze: Vucic celebrates his friendly relationship with the Russian president. In Moscow he concluded a fighter plane deal with Putin in the spring, weapons were delivered via Romania in July 2019, where they were stopped, and Russia had to deliver by air.

He regularly has Serbian-Russian military manoeuvres organised, preferably near the border with the hated neighbour Croatia. He is not a friend of NATO. That can’t be in Albania’s best interests either, can it? 

However, I have grave doubts that Vucic is a great friend of Putin. Vucic wants a Greater Serbia and nothing more and nothing less. Russia and the EU are in a partnership and are in the process of levelling out the conflict in Ukraine, which is a good thing. Russia knows that it needs a stable Europe for its own development and will not embark on nationalist adventures in the Balkans if it is wise.

And Albania:

Henze:  Albania is a loyal member of NATO, a true ally of the Western world. Is that still the Albanian government Rama? 

The close cooperation with communist China and now with Serbia, there are now serious doubts whether Mr Rama is still a friend of the West.

The impression is being created that the Rama government is subordinating itself to the Serbian state, and the Albanian Prime Minister has even delegated negotiations with the EU on this matter to Vucic. 

The Albanian Government is giving the following explanation on one of the most essential issues of the Albanian state, the question of EU membership/Schengen, which is It is hard to imagine that the Albanian nation would hand over the management of negotiations to Belgrade. 

An incredible procedure, a major constitutional breach, the national independence of Albania is affected.

There was also no consultation on this with the President of Albania, which would have been constitutionally necessary, the EU or the Albanian people. 

That cannot be in Albanias interests either, can it? 

Vucic’s frequent pithy, egoistic remarks to opposition politicians, dissenters and independent media are full of latent but serious threats. Rama and Vuci are very similar in this respect. 

That cannot be in Albania’s interest either, can it? 

But of course in Vuci’s eyes it is anti-Serb propaganda when the massacre in Srebenica is described as genocide. Vucic, who governs post-Yugoslavian Serbia with as much power as before him only like his former boss, Slobodan Milosevic, is the prime example of an authoritarian-populist-nationalist, who this year received the Alexander Nevsky Order of Merit from Putin, for which services did he receive the highest Russian order? Certainly also a motivational achievement for joining the EAEU.

On 04. December he met with Putin again in Sotchi, already for the 17th time. In this respect, the renewed meeting with Rama in Tirana fits into a well existing road map of Serbia for the creation of a Greater Serbia.

Do you believe that Serbia will now gain influence in Tirana?

Henze: No. A majority of the Serbian population has been expressing indifference or even rejection of the EU in opinion polls for years. While in Kosovo, for example, 84 per cent, in Albania 93 per cent and in Northern Macedonia over 89 per cent express a positive attitude towards the Union, in Serbia it is only 29 per cent. 

These are the lowest approval rates ever measured in a candidate country. These results are also remarkable because experience shows that popular approval of the EU often falls after accession.

That is a very important difference between the two nations; they have completely different, nation-state objectives. 

There is no basis for close bilateral cooperation between Albania and Serbia, not to mention the problem with Kosovo. 

The Albanian nation wants to become a member of the EU and sees itself as part of the Western world and not as an autonomous republic of Serbia.

The political goal must therefore now be EU membership and accession to the EU’s Schengen area.

Why is Kosovo not part of this process?

Henze: Serbia does not recognise the borders of Kosovo. It has waged war over Kosovo and lost it. There are still calls at the political level for a bilateral agreement with the neighbouring state of Kosovo, which Serbia has not yet recognised. Actually, such an agreement should already have been reached, but so far not even the agreements with Kosovo, which were already concluded in 2013, have been implemented. Serbia is solely responsible for this and it is against this background that Albanian Prime Minister Rama is now negotiating. Serbia apparently wants to win the Balkan war after all.

But where does Serbia’s rejection of the EU come from? 

Henze: If one asks the Serbian President Vucic about this, he points out that a majority of EU states recognized Kosovo, Serbia’s former province, as an independent state ten years ago. 

Indeed, a correct decision by the EU. This recognition has led to peace in the Balkans. Even then, the aim was for all the Balkan countries to become members of the EU as independent nation states.

Serbia still claims to rule over the Western Balkans and sees Kosovo as part of Serbia, Albanians are certainly strangers to Serbia there. The temptation to see the Balkans as a unity is great. But the image is a cliché. To lump all the Balkan peoples together is immoral and unjust. Greeks, Albanians, Romanians, Bulgarians – none of these ancient, cultural peoples have attacked their neighbours, they have only defended themselves.

An aggressive, chauvinistic policy is only practiced by Serbia, which we could see very well in the 90’s, it is now to remember the Serb leader Radovan Karadžić Only the massive intervention of NATO, and especially Germany, has led to the restoration of borders and peace.

This is a crucial difference between Serbia and Albania. The Albanian nation wants to become a member of the EU, the Serbian nation does not.  

For this reason, the German Bundestag clearly stated in September 2019 that the existing borders in the Balkans, including the borders of Kosovo, must be respected, and that any aspirations to the contrary would be incompatible with accession to the EU and would have to lead to a breakdown of the accession negotiations.

So if the Albanian nation wants to become a member of the EU, and this is the case for 93% of the population, there can only be one Schengen in the EU. 

Cooperation with Serbia and Russia leads to an association with these two countries and not with the EU, that leads to no future, it leads to the fall of the proud Albanian nation.

Albania must now work hard to meet the criteria for accession to the EU. 

The Rama government has completely failed in this matter, it is also factually and personally incapable of organising this. there also seems to be no real interest in membership on the part of the Rama government, with one exception, there is interest in EU funding. 

The Albanian nation must now decide whether it wants to become a member of a Greater Serbia under Russian influence and abandon its thousand-year-old culture and continue to vegetate and lose its youth and children for good, or whether Albania wants to preserve its identity, culture and values, as well as its economic independence and find its future in the EU. 

If this is the case, Albania should organise a new government very quickly. There is no more time for experiments.

Shqipëria – Kombi i tradhtuar

22 Dhjetor 2019 • 31 Pëlqime • 5 Komente

Martin Henze

Martin Henze

Demokracia: qeveria e popullit nga njerëzit për njerëzit.

Si e vlerësoni zhvillimin shqiptar

Henze: Në fillimin e Republikës Shqiptare në vitin 1992 ka pasur ndoshta ndryshimin më të thellë të një shteti Evropian që ka pësuar një vend në Evropë.

Pas hiperizmit totalitar përmes okupimit të Italisë, komunizmit të mëpasshëm që u përhap nën izolim, shtypjes së pakicave të organizuar nga shteti, komunizmi përfundoi me kolaps total. Hap pas hapi u zhvillua Shqipëria e sotme.

Kombi shqiptar zgjodhi një koncept shtetëror dhe juridik të sundimit të ligjit në formën e demokracisë parlamentare. Një sukses i madh i kundërshtimit të sotëm, ajo siguroi paqen dhe ndriçoi një dritë mbi zhvillimin ekonomik dhe shoqëror të Shqipërisë. Isshtë përgjegjës për një numër të madh traktatesh ndërkombëtare, kushtetutën shqiptare dhe anëtarësimin e planifikuar në BE.

Amerika dhe Europa garantuan lirinë dhe qëndrueshmërinë e Shqipërisë duke e integruar plotësisht atë në bashkësinë perëndimore të vlerave përmes anëtarësimit në NATO dhe ofertës për t’u bashkuar me kombin evropian, me kusht që të përmbushen kriteret e specifikuara. Pa lidhjet e rrepta me Perëndimin dhe mbështetjen e konsiderueshme financiare, organizative dhe njerëzore të Perëndimit, si dhe angazhimin e jashtëzakonshëm të kombit shqiptar, vendi nuk mund të ishte zhvilluar. Kjo ishte, rastësisht, një arritje e mrekullueshme nga ana e popullatës shqiptare, por ajo u pagua gjithashtu me një vuajtje të madhe.

Në kuptimin kushtetues, lidhjet e politikës së jashtme të një shteti nuk janë përgjithësisht ndër themelet e një sistemi politik. Sidoqoftë, nëse ekzistenca e tij dhe e ardhmja kulturore dhe ekonomike janë të lidhura në mënyrë të pandashme me orientime të caktuara të politikës së jashtme, këto gjithashtu mund të kuptohen si karakteristika faktike, përbërëse të sistemit.

Kjo është e vërtetë, të paktën në historinë e saj deri më tani, për Shqipërinë. Pa mbrojtjen e sistemit të aleancës perëndimore, mbi të gjitha SHBA dhe veçanërisht Gjermaninë, luftërat e Ballkanit në vitet 1990 nuk mund të ishin qetësuar. Kancelari i atëhershëm, Gerhard Schröder, luajti një rol të rëndësishëm. Gjermania është një mik shumë i madh i kësaj kulture të lashtë, kombit shqiptar. Orientimi i Shqipërisë drejt Perëndimit gjithashtu tejkalon një mundësi të thjeshtë ushtarake dhe politike të aleancës. Ai përfshin ndërlidhje kulturore dhe ekonomike me botën perëndimore, d.m.th. një largim nga sistemi rus dhe komunizmi, dhe është njëkohësisht një vendim themelor i kombit shqiptar për demokracinë perëndimore dhe sundimin absolut të ligjit.

Për dallim nga Serbia, për shembull, që prancon midis Rusisë dhe Perëndimit, e sheh veten si autonome dhe hyn në aleanca në ndryshim, por arsyeja është e orientuar nga Rusia, pozicioni aktual i Shqipërisë karakterizohet nga një angazhim i vendosur dhe gjithëpërfshirës ndaj botës perëndimore, të paktën deri në 2013.

Cili është kuptimi i vitit 2013?

Henze: Kryeministri i Shqipërisë, Mustafa Rama, i pëlqen të prezantohet si një përkrahës i zjarrtë i BE-së dhe vlerave të tij. Ai në mënyrë periodike i bën homazhe kancelarit gjerman me deklarata të drejta të dashurisë, ai e quan atë me emrin e saj të parë, gjithmonë kërkon mundësinë për një foto të përbashkët, në të cilën vlerëson qëndrimin e saj humanist-demokratik, dhe shpërndan dhurata. Me preferencë Rama shfaqet edhe si artist, megjithëse, më lejoni të them, në këtë çështje gjurmët në fushën e artit, babai i tij, janë pak më të mëdha për të. Ky është me sa duket edhe problemi i tij mendor, qoftë ai në art apo politikë, Rama nuk mund të tregojë asnjë sukses, vetëm katastrofa të tmerrshme. Shqipëria po përballet me një humnerë sociale dhe ekonomike.

Si rezultat, Rama ka bërë shumë premtime drejt BE-së, gjithmonë ka qenë i interesuar për transferimin e parave nga BE, por nuk ka dhënë asgjë që justifikon fillimin e bisedimeve.

Kjo është tashmë e dukshme përsëri në fatkeqësinë e tmerrshme të tërmetit në Shqipëri, kombi shqiptar po vuan efektet e katastrofës natyrore.

Mbrojtja civile e qeverisë Rama nuk ishte e organizuar. Qeveria shqiptare ka bërë pak në 6 vitet e fundit. E para, ekipet shqiptare të shpëtimit duhej të gërmonin njerëzit e varrosur me duart e tyre të zhveshura. Material për këtë fatkeqësi, madje edhe pajisjet e rënda nuk ishin në dispozicion.

Tani, për shkak të angazhimit të BE-së dhe veçanërisht të opozitës në Shqipëri, zhvillohet një konferencë e ashtuquajtur e donatorëve për kombin shqiptar. Isfarë po bën Ramë në të njëjtën kohë, nën hijen e katastrofës, duke ulur fuqinë e katërt, lirinë e shtypit, në zero përmes një ligji të ri për mediat, pavarësisht paralajmërimeve nga BE? Si mund t’i besohet një qeverie ndihmë ndërkombëtare kur dyshohet gjithashtu për korrupsion masiv?

Qeveria Rama nuk mund t’i besohet.

Çfarë do të thuash?

Henze: Para së gjithash duhet të kemi parasysh që shtyrja për të sqaruar një datë për të filluar bisedimet e pranimit me BE, deri në maj 2020, ishte pritur.

Qeveria Rama ka hedhur një shfaqje shumë të keqe vitet e fundit, ajo nuk ka ndjekur ndonjë politikë serioze qeveritare, e ka lënë pas dore vendin, qindra mijëra shqiptarë janë larguar nga vendi që nga 2013, dhe qeveria Rama nuk ka asnjë në mënyrë të përmbushur kushtet e vendosura nga BE.

Nga ana tjetër, tani duhet të jetë e qartë për shqiptarët që ky vendim shumë i mençur dhe i mençur i BE-së nuk është i drejtuar kundër popullit shqiptar, shqiptarët janë motrat dhe vëllezërit tanë.

Shqipëria ka qenë gjithmonë pjesë e Evropës, Shqipëria ka njerëz të vlefshëm, vendi është i bukur, ka shumë potenciale dhe burime shumë interesante dhe një kulturë mbresëlënëse dhe Shqipëria gjithashtu do të jetë në gjendje të bëhet anëtare e BE shumë shpejt.

Vendimi i BE-së bazohet në faktin se Z. Rama, Balla, Lleshaj, Velaj dhe të tjerë nga partia qeverisëse PS në asnjë mënyrë nuk i plotësojnë kriteret e BE-së, të cilat kanë përmbushur kushtet për hapjen e negociatave. Nuk ka bisedime falas.

Përkundrazi, qeveria Rama ka organizuar gjithçka në një mënyrë të tillë vitet e fundit që BE duhej ta refuzonte atë.

Tani BE i ka dhënë Shqipërisë një zgjatje deri në maj të vitit 2020 dhe çfarë po bën Rama? Ai nuk po punon për të krijuar kushtet. Jo, ai tani po tregon fytyrën e tij të vërtetë që po negocion me Serbinë dhe më pas me Vuçiqin, që është absurd dhe një problem i vërtetë për të ardhmen e Shqipërisë.

Pse është problem?

Henze: Sigurisht që është një problem i madh për kombin shqiptar, ai dëshiron të bëhet anëtar i BE-së dhe jo i Unionit Ekonomik Euroazian. Rusia ka fuqi të kufizuar ekonomike dhe për këtë arsye ka nevojë për partnerë. Fuqia ekonomike vjen nga gazi dhe nafta, produkte që do të jenë më pak të kërkuara në 10 vitet e ardhshme. Një problem i vërtetë për Rusinë, përveç zhvillimit demografik dhe ndryshimit të klimës.

Si kuptohet kjo?

Henze: EAEU është një shoqatë rreth Federatës Ruse në një treg të brendshëm me një bashkim doganor. Serbia nënshkroi një marrëveshje të zonës së tregtisë së lirë me EAEU më 25 tetor 2019. BE dhe në atë kohë Sllovakia i kërkoi Serbisë që të mos krijojë një zonë të tregtisë së lirë me Bashkimin Ekonomik Euroazian në mënyrë që të shmanget një përplasje e mundshme me Bashkimin Evropian. “Nëse jeni serioz në lidhje me orientimin tuaj evropian, merrni vendime politike që ju afrojnë. Ky nuk është një prej tyre”, tha Ministri i Jashtëm Sllovake Miroslav Lajčák pas takimit të ministrave të jashtëm të BE dhe Ballkanit Perëndimor në Helsinki. “Ju nuk mund të shkoni në disa drejtime menjëherë”, shtoi ai.

Komisioni Evropian gjithashtu ka paralajmëruar Serbinë që të mos kontrollojë marrëveshjet tregtare me bllokun ekonomik të udhëhequr nga Rusia. Serbia nuk ishte aspak e interesuar për këtë dhe tani përqendrimi është tek Shqipëria.

As nuk mund të përjashtohet fakti që Serbia ose Rusia mund të kenë informacion të veçantë për Ramën që do ta bënte atë të ndjeshëm ndaj shantazheve.

Bisedimet sigurisht që duhet të synojnë një marrëveshje të tregtisë së lirë, e cila më pas do të ishte një JO SHUME për anëtarësim në BE dhe një kthim frontal i Shqipërisë nga Perëndimi, tërheqja nga NATO do të ishte pasojë.

Kam përshtypjen se populli shqiptar absolutisht nuk e dëshiron këtë. Prandaj Rama po negocion pa asnjë legjitimitet.

Më lejoni të shtoj: Qeveria e Ramës, siç tregohet nga rezultatet e 6 viteve të qeverisjes, ka krijuar një katastrofë absolute në Shqipëri.

Rama e ka sjellë kombin shqiptar në prag të falimentimit ekonomik, i cili mbetet akoma për tu diskutuar dhe, qeveria Rama ka qenë aktive prej vitesh në lojërat e fatit duke larguar të ardhmen e kombit shqiptar, të rinjtë po largohen nga Shqipëria në dimensione të paparë. asnjë e ardhme ekonomike dhe politike. Kjo do të përkeqësohet nga Marsi e tutje, pasi Gjermania, për shembull, e ka bërë në mënyrë të konsiderueshme më të lehtë për të hyrë në tregun e punës.

Reforma ligjore është një fatkeqësi tjetër, si rezultat gjykatat supreme janë shfuqizuar që prej 2 vjetësh, për këtë arsye parlamenti është gjithashtu jofunksional. Rezultati është tani një shkelje e përhershme kushtetuese nga qeveria, e cila nuk mund të ndalet nga asnjë gjykatë, një emergjencë e vërtetë kushtetuese. Qeveria mund të bëjë de fakto asgjë, deri në mbajtjen e zgjedhjeve lokale të paligjshme dhe marrjen e gjithë pushtetit në komuna, megjithë mosnjohjen e këtyre zgjedhjeve nga bashkësia ndërkombëtare. Institucioni i mbetur demokratik, Presidenti i Republikës, tani që rregullohet edhe shtypi, është bastioni i fundit i demokracisë në Shqipëri.

Rama tani ka arritur që javët e fundit të përballet me vendet e BE-së me fyerje, kërcënime dhe akuza. BE ka investuar qindra miliona euro për popullin shqiptar në Shqipëri. KB ajo që ndodhi ditët e fundit, BE dhe veçanërisht Franca krenare dhe e rëndësishme, Holanda, Danimarka demokratike fyhen dhe ata përpiqen të ndajnë kombin gjerman dhe kombin francez.

Unë po ju them, kjo nuk do të ketë sukses. Pas katastrofës së tërmetit, kombi francez ishte një nga vendet e para që dërgoi ndihmë në Shqipëri.

Farë po ndodh, Rama feston dhe vlerëson Francën. Modeli është gjithmonë i njëjtë. Kush paguan është mik.

Z. Rama me sa duket, nëse marr parasysh ato që ai ka thënë ditët e fundit dhe gjithashtu muajt e fundit, po ashtu, duke thënë, edhe mënyrën sesi ky zotëri ka trajtuar opozitën e zgjedhur, mungesën e tij të një qëndrimi pozitiv ndaj demokracisë dhe rregullit të ligjit, qëndrimin e tij antidemokratik ndaj shtypit të lirë, reagimet e tij ndaj akuzave shumë të argumentuara mafioze, plotësisht të humbur kontaktin me realitetin, me anë të së cilës, duke parë mbrapa, me të vërtetë mund të pyesni veten sot nëse zoti Rama ka pasur ndonjë kontakt me realitetin fare në 6 vitet e fundit.

Të mohosh se Shqipëria ka rënë në një krizë serioze, mbase shkatërrimtare, se Shqipëria nuk është aktualisht një shtet kushtetues apo një demokraci dhe është me të vërtetë në prag të një humnerë ekonomik dhe juridik, do të ishte të mbyllësh sytë nga realiteti.

Që prej vitit 2013, zhvillimet në Shqipëri janë karakterizuar nga fundosja në rritje e Shqipërisë në krimin e lidhur me drogën, zgjerimin masiv të tregtisë qendrore të heroinës dhe kokainës për Evropën Perëndimore dhe Lindore në Shqipëri. Sukseset hetimore të qeverisë shqiptare janë një tragjedi; në një vështrim neto, mund të shihet një rritje e konsiderueshme në trafikun dhe prodhimin e drogës. Raportet e Departamentit të Shtetit të SHBA nga Prilli 2019 janë të qarta. Nuk ka sukses të orientuar drejt rezultateve. Përkundrazi, ka një rritje të tregtisë me droga të forta. Një problem masiv sigurie për BE-në dhe Rusinë.

Zgjedhjet për 2017 duket se janë manipuluar, nëse shikoni protokollet shqiptare të hetimit, të dhënat e agjencive të huaja të inteligjencës dhe sigurisë, raportimin e shtypit ndërkombëtar në vitin 2019 në një bashkëveprim midis anëtarëve të partisë në pushtet, emrin e Kryeministrit Ministri Ramas, Ballas dhe të tjerë, përmendën, në bashkëpunim me mafian. Hetimet e prokurorit publik u ndërprenë masivisht. Hetuesit përgjegjës të çështjes duhej të largoheshin nga qeveria Rama për në Evropë, Zvicrës dhe Gjermanisë iu dha azili.

Si e shpjegoni qëndrimin e kryeministrit shqiptar Edi Rama ndaj kësaj marrëveshje?

Henze: E shihni, sundimi i ligjit dhe demokracia në vetvete nuk ekzistojnë në Shqipëri për momentin, ekonomia është shumë e keqe, investimet e huaja janë pothuajse zero, ka vetëm narko-investime nga jashtë, papunësia e lartë, trafikimi i qenieve njerëzore, masa eksodi i të rinjve, abuzimi i varfërisë, plakja e popullsisë në fshat, infrastruktura e rrënuar, korruptimi masiv i administratës së qeverisë Rama, manipulimi i zgjedhjeve parlamentare të vitit 2017 së bashku me mafian, sipas shtypit ndërkombëtar, mbajtja e zgjedhjeve lokale të paligjshme në 30 qershor 2019, rritja e tregtisë së heroinës, shkelja e vazhdueshme e kushtetutës nga qeveria e Ramës, persekutimi i opozitës dhe gazetarëve kritikë, shpronësimi i qytetarëve pa qenë në gjendje të mbrohen nga shpronësimi para një gjykate kushtetuese, të karakterizojnë situatën në Shqipëri. Shqipëria është në prag të falimentimit kombëtar. Kontratat janë nënshkruar në sektorin e ndërtimit të rrugëve dhe shëndetësisë, ato quhen PPP. Në realitet, ato janë kontrata familjare midis qeverisë Rama dhe miqve nga bota e biznesit. Popullsia e Shqipërisë po shfrytëzohet si rezultat.

De iure ata nuk i plotësojnë standardet minimale të PPP-ve evropiane, janë krijuar monopole private, nuk janë kryer tenderime PPP, jo transparente, negociatat për pranim në BE janë shtyrë, një katastrofë e vërtetë.

Shtë mjaft e thjeshtë, qeveria Rama dëshiron të largojë vëmendjen nga këto fatkeqësi, së pari Rama krijoi një Shqipëri të Madhe, një ministri të jashtme të përbashkët me Kosovën, në pranverën e këtij viti, tani po festohet një Serbi e Madhe.

Në këtë kontekst, thjesht do t’ju kujtoja për Operacionin Forca Aleate, një operacion ushtarak të NATO-s kundër ish Republikës Federale të Jugosllavisë, të cilën e kreu si pjesë e luftës në Kosovë nga 24 marsi deri më 10 qershor 1999. i cili shpëtoi jetët e shumë, shumë shqiptarëve në Ballkan. Gjermania në veçanti, përmes angazhimit të saj në Ballkan, parandaloi që të ndodhin gjëra më të këqija.

Vuçiç me Ramën tani për një marrëveshje shoqërimi, të quajtur eufemistikisht “mini Schengen”, ishte në këtë kohë të krimeve të luftës serbe nga 1993 deri në 2008 anëtar aktiv i partisë radikale serbe, për të cilën ai ishte nga viti 1998 deri në 2000 Ministër serb i Informacionit , kështu që në mes të luftës së tmerrshme të Ballkanit, Serbia ishte në luftë, gjithashtu në Kosovë, ai kishte përgjegjësinë e propagandës.

Ju duhet vetëm të lexoni njëherë atë që botoi ky zotëri në atë kohë për Shqipërinë, pakicat dhe botën perëndimore. Ju gjithashtu mund të zhvilloni luftë me fjalë. Sigurisht, nuk mund të përjashtohet plotësisht se Vuçiç, gjithashtu, mund të fajësohet pjesërisht për konfliktin në atë kohë, për shkak të përgjegjësisë së tij për propagandë, dhe kjo është diçka që duhet të ekzaminohet.

Shefi i tij ishte Slobodan Milosevic, i cili kishte shpëtuar nga dënimi si kriminel lufte duke vdekur në qelinë e tij të burgut pranë Hagës.

Vetë Vuçiç, në qëndrimin e tij themelor, restaurimin e Jugosllavisë, si një Serbi e Madhe, me siguri nuk i tha lamtumirë, prandaj pse duhet të devijojë nga qëllimi nacionalist.

Kundër këtij sfondi të tmerrshëm të luftës ballkanike dhe me një person të tillë, i cili ishte përgjegjës për propagandën në atë kohë, kryeministri akoma Rama po negocion një marrëveshje asociimi dhe, duket se Rama madje po i dorëzon Vuçiqit legjitimitetin për Shqipërinë diskutoni me BE-në.

Kosova është duke u injoruar plotësisht në proces. Një katastrofë e thjeshtë për stabilitetin e Ballkanit një tradhëti e shqiptarëve në Kosovë nga Mustafa Rama.

Një kurs veprimi që sigurisht nuk plotëson miratimin e kombeve shqiptare dhe kosovare dhe bashkësisë ndërkombëtare. Dikush mund të dalë me idenë se Rama është fajtor për tradhti, që është në fund të fundit një vepër penale e rendit më të lartë. Krimet kundër organeve kushtetuese dhe kushtetutës janë të dënueshme, dhe mund të kenë cilësinë e tradhtisë së lartë dhe, zakonisht, ndërkombëtarisht gjykohen me të paktën 10 vjet burg.

Dhe Serbia?

Henze: Kreu i qeverisë së Serbisë Aleksandar Vucic, ashtu si Rama, është gjithashtu një përkrahës i zjarrtë i BE-së dhe vlerave të tij. Ashtu si Rama, ai në mënyrë periodike i bën homazhe Kancelarit gjerman me deklarata të rregullta dashurie, në të cilat vlerëson qëndrimin e saj humanist dhe demokratik. Ish ministri i propagandës së diktatorit Millosheviç, Vuçiç, gjithashtu pëlqen të paraqitet si një apostull pajtimi në Ballkanin Perëndimor.

Qëllimi i tij është një Serbi e Madhe. Kjo nuk mund të jetë vërtet në interes të Shqipërisë, a mundet?

Serbia është në partneritet të ngushtë me Rusinë, apo jo?

Henze: Vuçiç feston marrëdhëniet e tij miqësore me presidentin rus. Në Moskë ai përfundoi një marrëveshje me aeroplanin luftarak me Putinin në pranverë, armët u dorëzuan përmes Rumanisë në korrik 2019, ku u ndaluan, dhe Rusia duhej të dorëzohej me ajër.

Ai rregullisht ka organizuar manovra ushtarake serbo-ruse, mundësisht afër kufirit me fqinjin e urryer Kroaci. Ai nuk është mik i NATO-s. Kjo nuk mund të jetë as në interesin më të mirë të Shqipërisë, a mundet?

Sidoqoftë, kam dyshime të mëdha se Vuçiç është një mik i shkëlqyeshëm i Putinit. Vuçiq dëshiron një Serbi të Madhe dhe asgjë më shumë dhe asgjë më pak. Rusia dhe BE janë në një partneritet dhe janë në procesin e nivelit të konfliktit në Ukrainë, gjë që është një gjë e mirë. Rusia e di se ajo ka nevojë për një Evropë të qëndrueshme për zhvillimin e vet dhe nuk do të fillojë aventurat nacionaliste në Ballkan nëse është e mençur.

Dhe Shqipëria:

Henze: Shqipëria është një anëtare besnike e NATO-s, një aleat i vërtetë i botës perëndimore. A është akoma qeveria shqiptare Rama?

Bashkëpunimi i ngushtë me Kinën komuniste dhe tani me Serbinë, tani ka dyshime serioze nëse zoti Rama është akoma mik i Perëndimit.

Po krijohet përshtypja se qeveria Rama po i nënshtrohet shtetit të Serbisë, dhe Kryeministri shqiptar madje i ka deleguar Vuçiç negociatat me BE për këtë çështje.

Qeveria shqiptare po jep shpjegimin e mëposhtëm për një nga çështjet më thelbësore të shtetit shqiptar, çështjen e anëtarësimit në BE / Shengen, e cila është e vështirë të imagjinohet që kombi shqiptar do t’ia dorëzonte menaxhimin e negociatave në Beograd.

Ndikohet një procedurë e jashtëzakonshme, një shkelje e madhe kushtetuese, pavarësia kombëtare e Shqipërisë.

Nuk kishte gjithashtu asnjë konsultim për këtë me Presidentin e Shqipërisë, i cili do të kishte qenë i domosdoshëm kushtetues, BE ose populli shqiptar.

Kjo nuk mund të jetë në interesin e Albanisë, a mundet?

Vërejtjet e shpeshta të Vuçiçit, vërejtjet egoiste ndaj politikanëve të opozitës, disidentëve dhe mediave të pavarura janë plot kërcënime latente por serioze. Rama dhe Vuci janë shumë të ngjashëm në këtë drejtim.

Kjo nuk mund të jetë në interes të Shqipërisë, a mundet?

Por natyrisht në sytë e Vuçit është një propagandë anti-serbe kur masakra në Srebenicë përshkruhet si gjenocid. Vuçiç, i cili qeveris Serbinë pas Jugosllavisë me aq fuqi sa para tij vetëm si ish-shefi i tij, Slobodan Milosevic, është shembulli kryesor i një autorizmi-populist-nacionalist, i cili këtë vit mori Urdhrin e Meritës nga Alexander Nevsky nga Putin, për cilat shërbime ai mori urdhrin më të lartë rus? Sigurisht edhe një arritje motivuese për t’u anëtarësuar në EAEU.

Më 04. Dhjetor ai u takua përsëri me Putin në Sotchi, tashmë për herë të 17-të. Në këtë drejtim, takimi i përtërirë me Ramën në Tiranë përshtatet në një hartë rrugore ekzistuese të Serbisë për krijimin e një Serbia të Madhe.

A besoni se Serbia tani do të fitojë ndikim në Tiranë?

Henze: Jo. Shumica e popullatës serbe ka shprehur indiferencë apo edhe refuzim të BE-së në sondazhet e opinioneve për vite me rradhë. Ndërsa në Kosovë, për shembull, 84 përqind, në Shqipëri 93 përqind dhe në Maqedoninë Veriore mbi 89 përqind shprehin një qëndrim pozitiv ndaj Unionit, në Serbi është vetëm 29 përqind.

Këto janë nivelet më të ulëta të miratimit të matur ndonjëherë në një vend kandidat. Këto rezultate janë gjithashtu të jashtëzakonshme sepse përvoja tregon se miratimi popullor i BE shpesh bie pas pranimit.

Ky është një ndryshim shumë i rëndësishëm midis dy kombeve; ato kanë objektiva krejtësisht të ndryshme, shtet-komb.

Nuk ka asnjë bazë për një bashkëpunim të ngushtë dypalësh midis Shqipërisë dhe Serbisë, për të mos përmendur problemin me Kosovën.

Kombi shqiptar dëshiron të bëhet anëtar i BE-së dhe e sheh veten si pjesë të botës perëndimore dhe jo si një republikë autonome e Serbisë.

Qëllimi politik duhet të jetë tani anëtarësimi në BE dhe aderimi në zonën Shengen të BE-së.

Pse Kosova nuk është pjesë e këtij procesi?

Henze: Serbia nuk i njeh kufijtë e Kosovës. Ajo ka zhvilluar luftë kundër Kosovës dhe e ka humbur atë. Ende ka thirrje në nivelin politik për një marrëveshje bilaterale me shtetin fqinj të Kosovës, të cilën Serbia ende nuk e ka njohur. Në fakt, një marrëveshje e tillë tashmë duhej të ishte arritur, por deri më tani as marrëveshjet me Kosovën, të cilat ishin përfunduar tashmë në 2013, nuk janë zbatuar. Serbia është vetëm përgjegjëse për këtë dhe është kundër këtij sfondi që kryeministri shqiptar tani po negocion. Serbia me sa duket dëshiron të fitojë luftën ballkanike në fund të fundit.

Por, nga vjen refuzimi i Serbisë për BE-në?

Henze: Nëse dikush e pyet Presidentin serb Vuçiç për këtë, ai tregon se shumica e shteteve të BE e njohën Kosovën, ish provincën e Serbisë, si një shtet të pavarur dhjetë vjet më parë.

Në të vërtetë, një vendim i saktë nga BE. Kjo njohje ka çuar në paqe në Ballkan. Edhe atëherë, qëllimi ishte që të gjitha vendet e Ballkanit të bëhen anëtare të BE-së si shtete të pavarura të kombeve.

Serbia ende pretendon të sundojë mbi Ballkanin Perëndimor dhe e sheh Kosovën si pjesë të Serbisë, shqiptarët me siguri janë të huaj për Serbinë atje. Tundimi për të parë Ballkanin si unitet është i madh. Por imazhi është një klishe. Të grumbullosh të gjithë popujt e Ballkanit së bashku është imorale dhe e padrejtë. Grekët, Shqiptarët, Rumunët, Bullgarët – asnjë nga këta popuj të lashtë, kulturorë nuk ka sulmuar fqinjët e tyre, ata vetëm e kanë mbrojtur veten e tyre.

Një politikë agresive, shoviniste praktikohet vetëm nga Serbia, të cilën mund ta shohim shumë mirë në vitet 90, tani është për të kujtuar liderin serb Radovan Karadžić Vetëm ndërhyrja masive e NATO-s, dhe veçanërisht e Gjermanisë, ka çuar në rivendosjen e kufijve dhe paqja.

Ky është një ndryshim thelbësor midis Serbisë dhe Shqipërisë. Kombi shqiptar dëshiron të bëhet anëtar i BE-së, kombi serb jo.

Për këtë arsye, Bundestag gjerman deklaroi qartë në Shtator 2019 se kufijtë ekzistues në Ballkan, përfshirë kufijtë e Kosovës, duhet të respektohen, dhe se çdo aspiratë për të kundërtën do të ishte e papajtueshme me pranimin në BE dhe do të duhej të çonte në një ndarje të negociatave të pranimit.

Pra, nëse kombi shqiptar dëshiron të bëhet anëtar i BE-së, dhe ky është rasti për 93% të popullsisë, mund të ketë vetëm një Shengen në BE.

Bashkëpunimi me Serbinë dhe Rusinë çon në një lidhje me këto dy vende dhe jo me BE, që nuk çon në të ardhme, ajo çon në rënien e kombit krenar shqiptar.

Shqipëria tani duhet të punojë shumë për të përmbushur kriteret e pranimit në BE.

Qeveria Rama ka dështuar plotësisht në këtë çështje, është gjithashtu faktikisht dhe personalisht i paaftë për të organizuar këtë. gjithashtu nuk duket se ka interes real për anëtarësim nga ana e qeverisë Rama, me një përjashtim, ka interes për financimin e BE-së.

Kombi shqiptar tani duhet të vendosë nëse dëshiron të bëhet anëtar i një Serbia të Madhe nën ndikimin rus dhe të braktisë kulturën e saj mijëravjeçare dhe të vazhdojë të vegjetojë dhe të humbasë të rinjtë dhe fëmijët e saj për mirë, apo nëse Shqipëria dëshiron të ruajë identitetin e saj , kultura dhe vlerat, si dhe pavarësia e saj ekonomike dhe të gjejnë të ardhmen e saj në BE.

Nëse ky është rasti, Shqipëria duhet të organizojë një qeveri të re shumë shpejt. Nuk ka më kohë për eksperimente.

Haradinaj flet për Ramën dhe presionet që iu bënë për të hequr taksën ndaj Serbisë.

Në një intervistën e tij për mediat vendase, kryeministri në detyrë i Repuplikës së Kosovës, Ramush Haradinaj ka folur edhe për kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama dhe sulmet e pa besa që ky i fundit ia bëri Kosovës për minishengenin.

Sipas kryeministrit Haradinajt, ai nuk ka diçka personale me Ramën, por shton se ishte përpara një rreziku të madh që Kosova të ndahej.

“Unë s’kam e nuk e bëj kurrgjë në baza personale.

Jam ndodhur para një rreziku të madh që Kosova të ndahej në emër që gjoja ajo pjesë që mbetej të bashkohej me Shqipërinë.

Unë jam detyruar të dal kundër.

Interesi kombëtar, territori, sovraniteti ynë, ka qenë çështja e vendosjes së taksës, është nënshtrim, nuk mundesh t’i imponosh asgjë Serbisë, e pastaj pse më të na njohë ndonëjeherë Serbia”, – tha Haradinaj.

Kryeministri në detyrë përmend edhe presionet e bëra për heqjen e taksës.

“Heqja e taksës, presionet që janë bërë, kur dilnin dhe thoshin që “duhet me u heq taksa, minishengeni është veç një formulë”.

“Ne nuk jemi Amerika” më thonë mua, por ky minishengeni është bërë me e fut Kosovën në atë klub. Ata nuk e kanë atë lodrën që patën qef me lujt me të. Është një lodër mashtruese edhe për Vuciçin edhe për Edi Ramën, për Kosovën është mashtruese.

Po ta kisha provuar do kishte dalë keq për Kosovën.

Ata nuk humbin, por edhe nuk fitojnë. Unë e kam thënë disa herë ne jemi vëllezër shqiptarë, unë nuk kam vlerësime të cfarëdo natyre për individin ç’ka thotë ai”, – mbyll Haradinaj.

Vëndi ì çudirave Shqipëria jonë

Albert Avduli/

Këtu, hasmin më të madh, e shpall si kryemik.

Këtu, të njohin si hajdut, por të besojnë çelsat e magazines.

Këtu, deklarohesh si social, e shndërrohesh në gjakpirës.

Këtu, të njohin si të çmëndur, por të japin drejtimin e spitalit.

Këtu, të përbuzin si xhuxh, por të bëjnë kryetar të bashkisë.

Këtu, jeton në mjerim, fotot në Instagram ì hedh si boss.

Këtu, thua jam shqipe, por sillesh si sorrë.

Këtu, mes shokësh si rebel, përballë pushtetit si skllav.

Këtu e ke emrin Gëzim, por buza rrallë të qesh.

Këtu, e ke emrin Flori, por je më ì varfri fshatit

Këtu, e ke mbiemrin Osman, por je katolik ì devotshëm.

Këtu, kryqin s’e ndërrove kurrë me gjysëm hënën, por më shpesh thua inshallah dhe meazallah, sesa do Zoti, mos o Zot.

Këtu, je bektashi nga tradita, por kryqin, medaljon në qafë, drejt e në teqe.

Këtu e ke emrin Ilir, por je në burg prej 7 vitesh.

Këtu, e ke emrin Virxhinia, por e ke fshir simbolikën që nga klasa e 6-të.

Këtu, e ke emrin Korab, në fakt je 150 cm.

Këtu, e ke emrin Shkurt, por je 2 m burrë.

Këtu, e ke emrin Trim, por kërkon urdhër mbrojtje nga gruaja.

Këtu, je ì fisit Arapaj, të gjithë janë bjond.

Këtu, e ke emrin Partizan, por je ballist.

Këtu, e ke emrin Demokrat, por je komunist.

Këtu, e ke emrin Arsim, por e ke braktisur librin, që nga klasa e IV.

Këtu, e ke mbiemrin Greku, por dallohesh si nacionalist shqiptar.

Këtu, e ke emrin Atdhe, por vjell vrer kundër tij.

Këtu, e ke emrin Kristian, por je mysliman ì devotshëm.

Këtu, e ke mbiemrin Turku, por deklarohesh si grek.

Këtu, e ke emrin Kristal, por je zhytur në qindra gjirize.

Këtu, e ke emrin Paqësor, por ke shërr me gjithë lagjen.

Këtu, e ke emrin Beqar, por je martuar 5 herë.

Këtu, je nga fshati Dardhë, por nuk bëhen as gorricat.

Këtu, je nga katundi Drizë, e prodhon rrush më tepër nga fshati Vreshtas.

Këtu, ì thonë Luz ì madh, por është mikro, krahasuar me Luzin e Vogël.

Këtu, e ke emrin Bardh, por më zeshkan nga ti nuk gjëndet.

Këtu, e ke emrin dhe besimin Islam, por foto profili vë katedralen.

Këtu, e ke emrin Sabah, por ngrysur rri si darka.

Këtu, e ke emrin Durim, por je më ì rrëmbyeri ì shokëve.

Këtu, e ke mbiemrin Kruja, por je nga Peqini.

Qindra e qindra paradokse të tjera.

Shqipëria jonë e shtrenjtë. . .

Sali Berisha tregon detaje dhe qëllimin e takimit të Ramës dhe Vuçiqit në Nish: Për këtë arsye nuk u ftua Kosova

NGA DRILON RRAHMANI “Bota Sot”

Ish kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, në një prononcim për “Bota sot” ka komentuar projektin e Minishengenit, të cilit po i prinë Aleksandër Vuçiq dhe kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama.

Berisha duke folur për këtë projekt, tha se Vuçiq me qëllim nuk ftoi Kosovën në Nish.

Sipas tij, kjo ndodhi për shkak se donin ta paraqitnin Kosovën si pjesë të Serbisë

Sipas tij, kjo ndodhi për shkak se donin ta paraqitnin Kosovën si pjesë të Serbisë.

“Përsa i përket mospjesëmarrjes së Kosovës në këtë, projekt mendoj se ka dy anë: E para Vuçiç me qëllim nuk ftoi Kosovën në Nish. Në Nish, Traktatin e firmosi vetëm Vuçiçi dhe Zografi bis. Kosova nuk u ftua në Nish pasi Vuçiç me aprovimin e plotë të Edvinit me këtë akt e konsideroi atë pjesë të Serbisë.

Për këtë çështje ka hedhur dritë zëvendësministri i mbrojtjes së Serbisë në një takim në Bukuresht.

Sipas burimeve të oficereve të shtabit të përgjithshëm të Shqipërisë, ‘Kosova në Nish nuk u ftua’,- do t’i thoshte në takimin e SEDM-It në Bukuresht, zëvendësi i Vulin, zëvendësministrit të mbrojtjes së Shqipërisë Petro Koçi me dakordsinë e plotë të Vuçiç me Edvin Kristaq Zografin”, u shpreh Berisha për “Bota sot”.

Ai tutje tha se Kosova u ftua në Ohër për shkak të reagimeve dhe dyshime të forta ndërkombëtare. Berisha theksoi se ky projekt do të thotë Jugosllavi e re.

“Së dyti, mungesa e Kosovës në Nish ngjalli reagime dhe dyshime të forta ndërkombëtare. Prandaj Vuçiç për të maskuar sadopak këtë qëndrim të tij albanofob u detyrua ta ftojë Kosovën në Ohër.

Por natyrisht Kosova e përjashtuar me qëllim ogurzi nga Vuçiç dhe Rama në Nish nuk kishte pse t’i bashkohej valles së tyre të Jugosllavisë së Re, projekti i të cilës ka si qëllim dominimin e rajonit nga Serbia, zhvlerësimin e faktorit shqiptarë, i cili de facto është dhe faktori më i fuqishëm i tij, defaktorizimin dhe izolimin e Kosovës dhe rolit të saj kyç në rajon”, potencoi Berisha.

Former Albanian Prime Minister Sali Berisha, in a statement for “World Today”, commented on the Minisengen project, which is being led by Aleksandar Vucic and Albanian Prime Minister Edi Rama.

Speaking about the project, Berisha said that Vucic did not intentionally invite Kosovo to Nis.

According to him, this was because they wanted to present Kosovo as part of Serbia

According to him, this was because they wanted to present Kosovo as part of Serbia.

“As for Kosovo’s non-participation in this, I think the project has two sides: The first Vucic deliberately did not invite Kosovo to Nis. In Nis, only the Vucic and Zograf bis signed the Treaty. Kosovo was not invited to Nis after Vucic, with Edwin’s full approval, considered it part of Serbia.

Serbia’s deputy defense minister has shed light on the issue at a meeting in Bucharest.

According to sources in the Albanian General Staff, ‘Kosovo in Nis was not invited’, – told Vulin Deputy Minister of Defense Petro Koci at the SEDM meeting in Bucharest with full agreement Vucic with Edvin Kristaq Zografi, “Berisha told” World Today “.

He further said that Kosovo was invited to Ohrid because of strong international reactions and suspicions. Berisha stressed that this project means the new Yugoslavia.

“Secondly, Kosovo’s absence in Nis sparked strong international reactions and doubts. Therefore, Vucic was forced to invite Kosovo to Ohrid to disguise his albanophobic attitude.

But of course the deliberately expelled Kosovo from Vucic and Rama in Nis did not have to join their dance of New Yugoslavia, whose project aims to dominate the region from Serbia, the devaluation of the Albanian factor, which de facto is also its most powerful factor, defactorization and isolation of Kosovo and its key role in the region ”, Berisha emphasized.

Njoftohet se kufoma e Hysenit u hodh në lumin e Devollit, kështu që s’qe e mundur me i marrë orën që kishte. Kjo nuk iu mor kur iu tërhoqën dokumentet e tjera, për arsye që të mos t’i jepej me kuptue se ç’e priste. 

Nga Kastriot Dervishi

Në dokumentet e shumta të luftës civile të viteve 1943-1944, të cilën pasardhësit e përgjegjësve e festojnë edhe sot e kësaj dite si “fitore”, provohen fare lehtë krimet e kryera prej komunistëve. Një prej qarqeve ku lulëzoi fort kjo luftë, ishte edhe ai i Korçës e veçanërisht Kolonja.

Vini re si e njofton komandanti i një batalioni, Spiro Stajo vrasjen e një personi. E për të mos u ndaluar deri këtu, jep hollësira edhe për “gabimin” e rëndë që kishin bërë, atë të mosmarrjes së orës së dorës. Kemi disa dukuri nga vrasja, poshtërimi i kufomës, etj. Procesverbali që duhet të shoqëronte praktikën arkivore, nuk është ruajtur. Nuk dihet në është apo jo i njëjti person, pasi në një dokument tjetër bëhet fjalë për Hysni Voskopin, të cilit i është konfiskuar një pasuri modeste që i kanë gjetur në shtëpi.

***

Ushtria Nacionalçlirimtare

Komanda e Batalionit “Shqiponja”

Komandës së shtabit të Qarkut të Korçës

Siç u lajmërua dje me anë të kartës së posaçme, i quajturi Hysen Mustafa nga Voskopi, u ekzekutua sot në mëngjes.

Bashkëngjitur po ju dërgohet edhe procesverbali përkatës i përpiluar më datën 9.11.1943.

Njoftohet se kufoma e Hysenit u hodh në lumin e Devollit, kështu që s’qe e mundur me i marrë orën që kishte. Kjo nuk iu mor kur iu tërhoqën dokumentet e tjera, për arsye që të mos t’i jepej me kuptue se ç’e priste. 

Gjithashtu me raportet përkatëse po shoqërohet për në atë komandë, polici Dalip Ramadani, me që kjo komandë nuk është në gjendje të zhvillojë dhe me pas informatat e duhura për të, i përket të përmendurit pse jo në gjendje me kontrollue qëndrimin e shokëve që Dalipi përmend në fund të procesverbalit. Që të dy janë arrestuar në shtëpinë e Mustafa Et’hemit në Plasë.

10.11.1943

Komandanti

Spiro Stajo (nënshkrimi)

***

13 nëntor 1943, letër e komandës së Batalionit “Tomori” (Riza Kodheli e Shuap Papariti) drejtuar komandës së Shtabit të Qarkut të Korçës për konfiskimin e bereqetit të një ballistë

Komandanti i batalionit me një pjesë shokësh, më datën 11.10.1943, vajti në Voskop (dhe) i konfiskoi një sasi bereqeti Hysni Voskopit, eksponent i njohur i Ballit Kombëtar. I morëm këtë sasi: grurë 176 okë, misër 80 okë, fasule 64 okë, vajguri 11 qillo.

Borba, nedelja, 7. jun 1997. Beograd- Pristina

Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova

Bio bih predsednik balkanske konfederacije

(Do të isha President i konfederatës ballkanike )

Një pjesë e përkthyer nga intervista e Adem Demaçit. Përktheu dhe përshtati: Xhevat Rexhaj

Vidite li sebe za dve godine mozda na mestu predsednika nezavisnog Kosova?

( A e shifni vehten pas dy vitesh si President të Kosovës ? )

Demaçi:- Nuk kam ambicje për pushtet, dhe sidomos nuk kam ambicje të jem kryetar i tillë ( i Kosovës së Pavarur). Por, unë kisha pranuar të jem President i një konfederate të BALLKANISË.  Kjo është edhe ideja ime. Unë i pari e kam paraqitur idenë për konfederatë dhe do të mundohem ta realizojë në jetë. Para një muaji në Selanik, një grek me shaka më tha se nuk është ide e keqe që kryeqytet i Konfederatës  Ballkania të jetë Selaniku. I thashë se nuk është ide e keqe, ngase edhe Selaniku është qytet i bukur. Megjithatë, nuk ka asnjë nevojë që të mendojmë ndonjë kryeqytet më të mirë sesa Beogradin. Pse mos të jetë Beogradi?

Dokle?  ( Deri kur? )

Demaçi:-Mendoj se ata pas një apo dy vitesh do të lodhën, do të lodhet edhe regjimi serb. Nuk mund ta di se si do jetë situata kur të lodhet ai regjim, por jam i sigurt so vij një situatë që duhet të bisedohet. Por, për mua minimumi është që ne të kthehemi në autonominë e vitit 1974, dhe nga këtu të jetë baza për bisedime rreth Konfederatës.

Koje konfederacije?  ( Cilën konfederatë? )

Demaçi:- Po në mes të Kosovës, Malit të Zi dhe Serbisë. Mendoi se çfarëdo zgjidhje tjetër do të jetë vetëm humbje kohe dhe derdhje e panevojshme gjaku. Shqiptarët janë të gatshëm të bëjnë këtë kompromisë të madh, që të vazhdojmë bashkëjetesën me serbët dhe malazezët. Por jo më vetëm nën Serbi, as nën Mal të Zi, por së bashku me serbët dhe malazezët si të tre të barabartë.

Balkanija?  ( Ballkanija? )

Demaçi:- Kjo është zgjidhja e përherëshme. Si e para, të na bashkohet Maqedonija, pastaj Bosnja e Hercegovina, e më vonë edhe Kroacia, edhe pse ata thonë se jemi evropian e nuk duam në Ballkan. Por, ata kanë më shumë interesa të na bashkohen në këtë konfederatë sesa të mbesin jashta saj. Nëse e gjitha kjo ka sukses, do të hapej rruga për një Konfederatë të madhe ballkanike. Besoj, kur të pajtohen Turqia dhe Greqia. ?!

Je li to ime srecno?  ( A është ky emërim me fat )

Demaçi:- Mendoj se asgjë nuk i mungon. Të gjithë jemi ballkanas, askush nuk mundet të thotë se nuk jemi ballkanas, dhe kjo është një e arritur. Tuxhmani sigurisht se nuk do, por Tuxhmani shpejt do të iki, ai e ka luajtur rolin e tij. Kroatët kanë kroatizuar, besa edhe janë mbikroatizuar, janë rrasë me kangë dhe kanë pa tash se pavarësia nuk po i rregulljka të gjitha dhe se mbetët nevoja e madhe edhe për të tjerët. SHQIPTARËT kanë fuqi punëtore, të tjerët kanë mendjen, të tretët kanë kapitalin dhe nga këto jetohet?!

Za sta se zalazete Vi i Parlamentarna partija? ( Për çka angazhohet partija e juaj parlamentare dhe ju personalisht )

Demaçi:- Ne angazhohemi që të jemi dorë e shtrirë për popullin serb dhe të zgjidhim problemet me rrugë paqësore. Ndoshta e gjitha kjo nuk do varët nga unë dhe partija ime, nuk varet as nga populli serb ngase edhe ai është i manipuluar dhe e ka pranuar një politikë që qon në gjakderdhje. Ju e dini se partija ime angazhohet për diçka tjetër, unë e kam shkruar planin apo konceptin “BALLKANIJA”, e me sa une jam i informuar, UçK-ja ende i mbahet mendimit për Republikë të pavarur dhe çlirim, dhe kjo nuk përputhet me qëndrimin tim dhe të partisë time rreth projektit tim. Projekti im gjithashtu nuk shkon larg nga Kosova e lirë, ama projekti im mbetët që ta ndërtojmë një shtet: Shqiptarët e Kosovës, Malazezët dhe Serbija dhe mos ti ndryshojmë kufijtë e tashëm dhe të gjejmë zgjedhje që askush mos të mbetët pakicë apo minoritet, të jemi të barabartë dhe ta largojmë hegjemonizmin serb një herë e përgjithmonë.

Rugova je malo skoknuo do SAD. Mnogi misle da je taj izlet bio nepotreban?

Ostali (iz G-15) su, izgleda, dobri?   Odbili ste saradnju s grupom G-15?

(Rugova kërcei pak deri në SHBA. Të tjerët nga G 15 të duken të mirë. Ju nuk keni pranuar bashkëpunimin me G 15 ?)

Demaçi:- Po sipas fjalëve, G15 mbetët i përkushtuar për çështjen shqiptare, ata kërkojnë Kosovën e pavarur dhe sovrane. Arsyeja e ime e vetme pse unë nuk kam pranuar angazhimin në atë grup, është vetëm Rugova. E për përbërjen mundemi të diskutojmë, megjithatë shtrohet pyetja, se a duhet të jenë aty edhe Mahmut Bakalli e Fehmi Agani? Aty është një garniturë e njerëzve që ishin dikur në Lidhjen Komuniste dhe shtrohet pyetja a ju takon atyre vendi aty? Por, unë megjithatë mendoi se përpos Rugovës, me të tjerët mundem të punoj, ngase ata disi kanë disa njohuri politike dhe qëndrime të duhura, ama Rugova nuk posedon asgjë…

Përktheu dhe përgatiti: Xhevat Rexhaj

_______________

Origjinali i gazetës Nasa Borba:

nedelja, 7. jun 1997.

Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova

Bio bih predsednik balkanske konfederacije

Srbi i Albanci su na pocetku razgovora i sve je daleko od pregovora i ovde se radi o tome da je Milosevic nastavio jednu svoju politiku s jednim pokricem, ovo je bila jedna dobrodosla magla za njega. Znaci, Milosevic je sve dobio, Rugova je izgubio sve jer je otisao s rukama u dzepovima

Dragan Banjac

Kolona izbeglica ide k’selu Pades na severu Albanije

Foto: Rojters

“Ako moram nesto kazati o sebi, meni je zaista veoma tesko da se vratim u secanja i kada o tome mislim cini mi se da imam petsto ili sesto godina, kad se vratim u secanja sta sam sve proziveo. Ali neki put mi se cini da sam sasvim mlad, da sam u jednoj novoj situaciji. Po onom sto se moze svesti pod normalno vidjenje, ja sam covek koji je mnogo patio. Medjutim, ne smatram da je tako, ja mislim da sam obavljao svoje duznosti, da sam radio ono sto je vreme od mene zahtevalo i ne bih promenio svoj tok zivota ni za jotu. Jeste da sam trideset godina bio po zatvorima, ali i te godine su imale smisla, jer ja sam bio svetionik koji je nadahnjivao mlade ljude. U stvari, srpski rezim nije bio svestan sta radi. Stvorio je mucenika koji je vise stetio srpskom rezimu sto je bio u zatvoru nego da je bio vani. Bio sam u stanju da to procenim i sve sam vrlo lako prebrodio.”

“Ja sam u stvari rodjen negde 1935. (26. srpnja), ali moj otac me nije upisao na vreme. Rekao je majci: ‘Da vidimo hoce li da prezivi, ili nece’. Onda prodje mesec dana, sest meseci i majka kaze: ‘Slusaj, ovaj nema nameru da umre, idi i upisi mi dete’. I onda je ispalo da sam rodjen 26. februara 1936. godine. Medjutim, ovo je sve na papiru. Zapravo ja imam 39 godina zauvek, imam puno energije, radim dosta, ne umaram se, imam siroko interesovanje i mislim da cu do kraja zivota ostati s tih trideset devet godina. Ne mislim, dakle, vise da brojim godine”, ovako je svoju “sliku” video, ovih dana u Pristini, Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova i jedan od najvecih istinskih balkanskih disidenata.

Gospodine Demaci, Kosovo je uzavrelo, a nedavno su Srbi i Albanci posle dosta otezanja seli i otpoceli pregovore?

– Srbi i Albanci su na pocetku razgovora i sve je daleko od pregovora i ovde se radi o tome da je Milosevic nastavio jednu svoju politiku s jednim pokricem, ovo je bila jedna dobrodosla magla za njega. Znaci, Milosevic je sve dobio, Rugova je izgubio sve jer je otisao s rukama u dzepovima. Rugova nije cekao da Milosevic ispuni barem onaj minimum zahteva Kontakt grupe, Evropskog parlamenta, Saveta sigurnosti, nego je otisao kao grlom u jagode, kao pina covek, i naravno da rezultata nije ni moglo biti.

Nije li u najmanju ruku nelogicno da su sukobi cak pojacani za vreme razgovora i koji su po Vama strateski ciljevi operacija na granici?

– Milosevicu je sasvim jasno da dok bude bilo otpora kod Albanaca, on nema sta da trazi i nikakvi pregovori nece moci da rese ono sto on hoce. Radi se o jednoj opstoj strategiiji koja u stvari Milosevica samo zaglibljuje, jer svaki napad je protiv njega. I posle svakog napada UCK (OVK, “Oslobodilacka vojska Kosova” – p. D.B.) prosiruje svoju teritoriju. Oni su u pocetku imali desetak sela pod kontrolom, kao slobodnu teritoriju da tako kazem, a sada imaju oko dvesta sela, prosiruju se svaki dan. Narod se okrece ka UCK sve vise, jer nemaju drugi izlaz. Srpski rezim hoce da nas istrebi, medjutim, nemoguce je u ovo vreme istrebiti jedan narod.

Otkad postoji organizovan albanski otpor na Kosovu?

– Taj otpor (organizovan) poceo je nekako pre dve-tri godine, a ovo sto sada ti ljudi pokusavaju da prosire svoje redove – to Srbija naveliko pomaze, jer ruseci sela, napadajuci seljake, obicne ljude, koji mozda i nemaju nameru da se ukljuce u te redove, oni ih prisiljavaju da se ukljuce.

Da li ste i koliko obavesteni o OVK. Prica se o velikom broju stranih instruktora, avanturista iz bosanskog rata, mudzahedina…?

– Ja nemam takve podatke, mada ne iskljucujem i takvu mogucnost ako se bude otezalo s resenjem. Ima po svetu takvih ljudi koji jedva cekaju da se ukljuce bilo gde i u bilo kakvu guzvu.

Govori se o ukljucivanju OVK u pregovaracki proces i potrebi za politickim predvodnikom. Rugova izgleda nece, da li ste Vi mozda vidjeni na tom mestu?

– Vidite, mi smo malo-pomalo izgubili nas uticaj. Pre dve godine, kad su pocetkom devedeset seste pocele one prve bombe, ja sam pozvao sve partije ovde. Dajte da se reorganizujemo, dajte da stvorimo jedan jak pokret, inace cemo doci u situaciju da budemo izbaceni na marginu. Da smo to uradili pre dve i nesto vise godina, ja mislim da bismo mi uspeli da ih zadrzimo i da to krilo ne bude toliko jako. Medjutim, Rugova je odbio, on je mislio da je sebi dovoljan. Obican svet, omladina, misli samo na UCK, govoreci nam sta ste vi i sta vi radite. Tamo se gine i sve je to mnogo ozbiljnije i za one koji su mladi to je mnogo interesantnije nego da dodju u moju partiju, slusaju me i placaju clanarinu. Da ja preuzmem? Mi to ne mozemo, ali mozemo da vodimo jednu realnu politiku a ne politiku koja se nama svidja. Mi smo jedina partija koja je na pocetku odbila da kaze da su to teroristi, to se od nas trazilo, zahtevale su sve ambasade da to osudimo. Nismo prihvatili takvu formulaciju i necemo je prihvatiti sve dok sa srpske strane bude upotrebljavana sila. Mozemo jedino da ljudima – ambasadorima, diplomatama – objasnimo pravu istinu sta se radi i da nasem narodu kazemo da smo spremni da mirnim putem resimo nase pitanje i da nista ne uradimo sto bi u buducnosti kvarilo nase odnose sa srpskim narodom. I ne treba da napravimo nista sto bi dovelo do izliva osvete.

Rekoste da sebe ne vidite kao politickog vodju UCK (OVK)?

– To zavisi od toga koliko cemo mi uspeti da sacuvamo nasu ispravnu politiku. I koga ce na kraju taj otpor da prihvati za svoje krilo. Oni ce da odrede koga, u koga veruju, mozda ce i Rugovu da prihvate i mozda ce Rugova stoprocentno da promeni svoju politiku, sta znam.

Je li taj dan blizu?

– Ne verujem. Buduci da je srpski rezim vrlo tvrdoglav i poznajuci situaciju na terenu, za to ce trebati jos vremena. Ne verujem da je moguce pre dve godine i Srbija da se umori i ne verujem da ce svetu da bude dosadno, jer i svet ce se jednog dana zasititi ovog problema. Tako da ce to biti faktori koji ce pozurivati. Svet, ukoliko postupi drugacije, mogao bi da ubrza, ali moje su analize takve da pre dve godine nece biti jasnija situacija, jer ovaj rezim nece dozvoliti da se preda. Zna da u tom slucaju mora da polozi racune. A niko nece da polaze racune.

Natalitet

Cim covek pocne malo bolje da zivi, on smanji broj dece. Evo, to kod nas mozete golim okom da vidite. Svi intelektualci na Kosovu – dvoje, maksimum troje dece. Ko ima veci broj dece? Obicni radnici, seljaci, kojima treba radna snaga. I zato je procena srpskih demografa samo na papiru. Stavi u kompjuter sadasnje stanje i ne gleda da ce da se okrene drugacije.

Za sta se zalazete Vi i Parlamentarna partija?

– Mi se borimo zato da budemo jedna ispruzena ruka prema sprskom narodu i da resimo problem mirnim putem. Medjutim, to nece zavisiti od nas, nece zavisiti ni od srpskog naroda jer je i on manipulisan i prihvatio je jednu politiku koja ga vodi u krvoprolice. Vi znate da se moja partija zalaze za nesto drugo, ja sam napisao koncept “Balkanija”, a koliko sam obavesten UCK se jos uvek drzi slobodne republike, oslobodjenja, sto malo odstupa od moje ideje i projekta moje partije. Mada u osnovi to nije daleko od slobodnog Kosova, ali ipak moj projekt je da mozemo da pravimo novu drzavu – Albanci s Kosova, Crnogorci i Srbija i da ne narusimo postojece granice i da nadjemo nacin da niko ne bude nacionalna manjina, da budemo svi ravnopravni i da srpski hegemonizam istrebimo i likvidiramo jednom zauvek.

Rugova je malo skoknuo do SAD. Mnogi misle da je taj izlet bio nepotreban?

– Ja mislim da su Amerikanci Rugovu samo zbog toga i pozvali. Jer Amerikanci nisu ludi, znaju sta se desava, znaju da je Rugova napravio grdnu gresku kad je otisao kod Milosevica na nacin na kakav je otisao. I stvarno vise Rugova nema kredibilitet u ovom narodu, zato su ga Amerikanci i pozvali, nadajuci se da ce preko njega da prinude Albance da prihvate jedan vid autonomije. Oni jos rade na tome da njemu dizu rejting, inace on nije imao nikakav razlog da sada ide u Ameriku, jer ako bi Amerikanci hteli da nas pomognu, oni bi mogli da nas pomognu i bez toga. Ja vidim u tome jos jedan pokusaj Amerikanaca da ga na neki nacin tapsu po ramenu i kazu mu: “Gospodine, nemoj mnogo da se sekiras, nas su Srbi prevarili, nas je Milosevic prevario bezbroj puta, pa nije velika greda to sto te je prevario. Ima dana pa cemo mi regulisati te probleme.

Kako vidite “visedecenijski” problem Kosova, kako Vi kazete?

– Za vreme Drugog svetskog rata dosli su ovde Italijani i kad se uporedi ono ropstvo pod Italijanima s ropstvom u staroj Jugoslaviji, bilo je to mnogo razlicito. Italijani su otvorili skole, dozvolili upotrebu jezika, tako da je pocelo nesto zivota, trgovina i ljudi su se osecali poluslobodni. Tek kasnije su shvatili da se radi o okupaciji, a mnogi su se prikljucili pokretu pod vodjstvom Komunisticke partije. Odrzan je jedan sastanak tamo negde 31. decembra 1943. godine i prvog i drugog januara 1944. godine u Bujanu, nekom selu na granici s Albanijom, da li na ovoj ili onoj strani granice, ne znam. Tamo su ucestvovali Dusan Mugosa i svi tadasnji srpski i crnogorski rukovodioci i tadasnji albanski rukovodioci koji su bili clanovi Partije. Tu je doneta jedna rezolucija kojom se Albanci pozivaju da se prikljuce NOP-u, a posle rata ce imati pravo na samoopredeljenje do otcepljenja i da se pitanje Kosova resi kako treba. To garantuje NOV Jugoslavije, NOV Albanije, armije Amerike, Engleske i Francuske. Medjutim, posle oslobodjenja (1945) Albanci su izigrani, njima je receno da to nije bio pravi sporazum (“to je bilo na drugom terenu”) i to se ne prihvata, nego Albanci mogu da biraju – hoce li da budu sa Srbijom, ili s Makedonijom. Pravo na samoopredeljenje nije priznato. Oni koji su to odbili bili su na brzinu ubijani, hapseni i slicno. I Albanci su bili prinudjeni u takozvanom “prizrenskom sastanku” (ili skupstini) da prihvate – da se prisajedine Srbiji. Doslo je do raskola. Albanci su prevareni, baceni u jednu situaciju koju su morali da prihvate. Onda je 1946. godine jedan statut regulisao autonomni status Kosova, 1953. je taj status malo prosiren, 1963. je jos malo vise prosiren (bila je autonomna oblast, autonomna pokrajina), onda 1974. godine Kosovo dobija najvisi autonomni status, koji je bio vezan za Srbiju i za Jugoslaviju. To je bio onaj dualizam, medjutim, posle sedamdeset trece godine, kad su Albanci hteli da Kosovo bude republika, opet je u Srbiji bilo otpora prema tome i Albanci nisu uspeli, jer je ondasnje rukovodstvo bilo vrlo slabo da pokrene mase. To je propalo i reseno je 1974. godine da bude jedna autonomija. To je ta nasa istorija.

U cemu je, zapravo, srpsko-albanski spor?

– Razlozi za stalna podvajanja Srbije i Kosova pocinju jos 1912. godine. Albanci su 1911. godine podigli ustanak protiv otomanaca (Turske) i u oktobru sledece godine uspeli su, tako reci, da oslobode skoro sve svoje teritorije. Medjutim, pre toga Srbija, Crna Gora, Grcka i Bugarska imale su jedan tajni sporazum cija je sustina bila podela teritorija koje su bile pod turskom imperijom. Kad je ta albanska drzava bila takoreci vec fakat, cinjenica (u oktobru 1912. godine), onda je Crna Gora prva udarila kao na Tursku posto je oficijelno to bila Turska, a ideja je bila da se podele te albanske i makedonske teritorije. Bio je jos jedan tajni sporazum izmedju Srbije i Bugarske – da podele Makedoniju. Ali u toj velikoj ofanzivi 1912. godine, okupirani su svi ovi delovi, a Srbija je okupirala veci deo Makedonije. Nije htela da se drzi sporazuma s Bugarskom pa je doslo do Drugog balkanskog rata izmedju Srbije i Bugarske, zbog makedonskih teritorija. Zlo je pocelo tada, iako je Tucovic u svoje vreme (1911. godine) govorio: “Kuda cete vi? Na Kosovu su tri Arnauta i jedan Srbin, u Makedoniji tri Makedonca i jedan Srbin, i koga vi idete da oslobodite tamo?!” Medjutim, kao sto se zna, Tucovic je prosao s metkom u ledja zbog tih svojih reci. Srbija je htela da ima neku svoju koloniju i Srbija i danas hoce da ima tu svoju koloniju. I to mora da plati, i placa teskom cenom. Nikad nije mogla da se okrene sama sebi, nego je uvek morala da se brine da sacuva neke granice, teritorije i evo gde smo sada. Sada smo dosli do toga da su Milosevic i Seselj otvorili karte, otvoreno rade pred svetom i kazu: Mi cemo ili da potamanimo Albance ili da ih posrbimo. Oni nude kulturnu autonomiju, Albanci to nece prihvatiti i eto frke, nepotrebnog krvoprolica i sto ce kostati skupo i Albance i Srbe.

Rugova?

– Ja protiv Rugove licno nemam nista. On o meni uvek govori dobre reci, medjutim, njegova politika vec od 1994. godine naovamo meni se ne svidja. On je trazio i organizovao izbore, izabran je za predsednika (i ja sam glasao za njega u Americi), ali on nije odrzao rec. On je trebao kako-tako da sazove tu skupstinu, jer – kakav je to predsednik koji nije polozio zakletvu, kakav si predsednik kad nemas skupstinu?! A dogovor je bio da se skupstina sazove. Prvi izbori su odrzani 24. maja 1992. godine i mi smo cekali godinu dana, dve godine. On nista. I tada sam poceo da govorim kako to nije ozbiljno. Evo, on je to presisao tri, cetiri godine, opet je sazvao izbore i ja sam rekao da nema nikakvog smisla odrzati izbore, jer sam znao da opet nece smeti da sazove skupstinu. Samo je, znaci, hteo da ponovi sebi neki legitimitet, ali lazan legitimitet, cak se postavlja pitanje zasto su Albanci glasali za njega. A glasali su jer su verovali da ce on uspeti napraviti republiku na miran nacin, da ce mu je na tanjiru neko doneti, Amerika, Evropa, ili neko drugi.

Odbili ste saradnju s grupom G-15?

– Ako se gleda na recima, on je bio istrajan za “albansku stvar” jer je trazio nezavisno i suvereno Kosovo. Ali on ne radi, ne popunjava one forme. I nije, opet kazem, smeo otici na noge Milosevicu u Beograd. Nije za to cak ni svoje savetnike pitao, ni konsultirao i otisao je. Ja sam na vreme rekao da on nije covek s kojim mozete da saradjujete. Zato sam odbio da budem clan te grupe G-15, jer sam znao da, dok Rugova bude tamo, od toga nema nista. On je covek koji radi svojom glavom i ne pita nikoga. Sam ne zna, a ne pita i, na zalost, ispalo je gore od svih mogucih resenja. Milosevic je toliko bezobrazan covek i trebao je barem njemu da sacuva malo obraza (Rugovi). Da je imalo pametan covek, on je trebalo zbog njega da kaze: “Zaustavite te operacije nekoliko dana, neka narod misli da je Rugova stvarno napravio neki posao. Pustite nekolicinu tih zatvorenika iz zatvora…” Nego ne baja, on nece ni da cuje, on bije i ubija jos zesce. On uzima sve sto mu dajes i hoce jos. A Rugova bi trebalo da zna (pokazalo se da on to ne zna) da to Milosevicu nije prvi put. Milosevic je tako izigrao i Slovence, Hrvate i Bosnjake. I znate, on je takvom politikom rasturio onu Jugoslaviju.

Ostali (iz G-15) su, izgleda, dobri?

– Za mene je odustajanje od angazovanja u toj grupi jedini razlog Rugova. O sastavu se moze diskutirati. Pitanje je da li tu pripada jedan Mahmut Bakali, ili Fehmi Agani? To je citava jedna garnitura ljudi koji su bili clanovi Saveza komunista i veliko je pitanje da li njima pripada pravo da to budu. Ali ja mislim da se, izuzev Rugove, sa svima ostalima moze se saradjivati. Ali hocu da kazem da ipak ti ljudi imaju jedno politicko znanje, imaju pristup, ali Rugova od svega toga nema nista. On je mozda dobar covek i on je stvarno zalutao u politiku, medjutim, sto kaze Djido u svoje vreme – vlast je najveca slast. NJemu se nasladila ova vlast i zeleo bi da to produzi u nedogled.

Postoji li nesto sto se moze zvati okvir za pregovor?

– Toliko cesto kazem da vise necu spominjati Rugovu pa se ipak ocesem o njega. Vi znate sta je reseto. Rugova je jedno reseto, a ovi ostali su ljudi koji sipaju u to reseto. Ja znam da su se ovi ljudi dogovorili o nekoj strategiji, da ce pravo na samoopredeljenje da bude obavezno i sastali su se jedanput, dvaput, triput… Ali to ne vredi, za Rugovu ne vredi nista. Ja sam u svoje vreme, 1992. godine, govorio za njegovu partiju da je defekt te partije – glava. A glava je Ibrahim Rugova. On je i od svoje partije napravio dve partije, razjedinio je. Jer – nema ideju. I sad ti ljudi, koji hoce da se ne pravi nista i ne radi nista, njima odgovara reseto. Sipaju tamo, iz supljeg u prazno, sto kazu braca Srbi i – dobro.

Pominjete i medijski rat?

– Prema mojim informacijama mnogo veci broj policajaca gine nego sto se saopstava. Jer, ovaj Medija centar, koji je formiran ovde u Pristini, nije formiran da informise vec da dezinformise, da sakrije. Ovde su dovedeni stari vukovi novinarstva srpskog koji su vezani s Udbom i koji precesljavaju te vesti vrlo dobro. Kad padne deset policajaca, oni kazu da je jedan ubijen a dvojica ranjena. Tako placaju obe strane, a meni je zao obe strane.

(Ne) obavestenost

Postoje unutrasnje teskoce u Srbiji koje ne daju prostora mnogim ljudima da dodju do izrazaja. Jer obican Srbin cita “Politiku”, gleda drzavnu TV, slusa drzavni radio, njemu je to dovoljno, ali ima jos nesto – nema niko toliko para da kupi i “Nasu Borbu” i “Politiku” i slusa kao ja sve moguce svetske radio-stanice i da onda formira neko misljenje. Tako da ogromna masa, s kojom raspolaze taj rezim, ona nosi sve. Malo je ljudi poput pokojnog Zivotica (dobar je i njegov naslednik u Beogradskom krugu Obrad Savic), ali je malo ljudi i tesko im je da se prosiri njihov broj. Teren je zauzet s ovima sto drukcije misle. Ko, da Kosovo damo? Ne. Jer je on naucio i Kraljevica Marka, Vujadina i devet Jugovica i Kosovku devojku, sve zna napamet i sada misli da je Kosovo neka svetinja bez koje se ne moze.

Da ste pregovarac, sta biste prihvatili?

– Bojim se da za sada nece to biti slucaj, mislim na dogovor. Ja se bojim da cemo morati da krvarimo, obe strane.

Dokle?

– Mislim da ce oni posle godinu dana, ili dve, da se umore. Da se umori srpski rezim. Ne znam kako ce izgledati situacija kad se bude umorio taj rezim, ali je sigurno da ce doci do situacije kada ce se morati pregovarati. Ali po meni, minimum je da se vratimo na autonomiju iz 1974. godine i to da bude polaziste za pregovore za sklapanje jedne konfederacije.

Koje?

– Izmedju Kosova, Crne Gore i Srbije. Ja mislim da je svako drugo resenje samo gubljenje vremena, samo nepotrebno krvarenje. Albanci su spremni da naprave taj veliki istorijski kompromis, da opet nastavljamo suzivot s Crnogorcima i Srbima. Ali, ne vise pod Srbijom, ne pod Crnom Gorom, nego zajedno sa Srbima i Crnogorcima. Kao treci.

Balkanija?

– To je resenje za sva vremena. Da se Makedonija prikljuci, prvo ona, posle toga Bosna i Hercegovina. Posle toga – i Hrvatska. Mada oni kazu: Mi smo Evropejci, necemo vise u Balkan. Ali oni imaju mnogo vise interesa da se prikljuce jednoj takvoj zajednici nego da budu van nje. Ako to uspemo, onda ce se stvoriti put za stvaranje velike balkanske konfederacije. Kada se Turci i Grci pomire.

Je li to ime srecno?

– Mislim da ne fali nista. Svi smo Balkanci. Niko ne moze da kaze – ja nisam Balkanac. A to je vec veliko preimucstvo. Tudjman nece? Ali Tudjman ce da ode. On je odigrao ulogu, Hrvati su hrvatovali, nahrvatovali se, napevali svojih pesama, videli da ta nezavisnost ne resava bas sve i da je potreba za drugima ipak jaca. Albanci imaju radnu snagu, drugi imaju pamet, treci kapital i od toga se zivi.

Vratimo se Kosovu. Je li moguce ujedinjenje albanske politicke scene?

– Stvara se jedan pol protiv kapitulacije. Jer ovo sto Rugova radi, to je cista kapitulacija. Ali Albanci, videci da je vlast ovih stranaka veoma mala, i ne zure mnogo. Jer, i kad se budemo ujedinili opet moramo da pricamo, protestujemo, sastancimo, pa nikom nista. Srbija vrlo dobro zna, tako je i isplanirala, treba Rugovu prisiliti, a i on je isao k tome da kaze, pa vidite drugovi, ja sam se borio, mnogo sam se borio za nezavisnost pa ne moze. I dajte da sada prihvatimo ovo sto nam daje Srbija, pa cemo mi opet da trazimo, da pokusamo da napravimo nesto, necemo mi da dignemo ruke. Ali sada cemo da prihvatimo.

Sta za Vas znaci pojam “disident” i kako su svi koji su se tako zvali u Srbiji bili u stvari zaogrnuti nacionalizmom?

– Ono disidentstvo Cosica i ostalih, to je bilo disidentstvo protiv rezima za koji su oni mislili da jako mnogo popusta Albancima. Na kraju je i sam Cosic morao da ode. Oni su ga upotrebili i bacili ga kao krpu, onako kako je i zasluzio. Istorija se danas krece brzo i svakome daje ono sto je zasluzio. Evo i gospodin Rugova. I on je suvise bahato postupio. Pravi disidenti u Srbiji ce biti oni koji budu kosovsko pitanje gledali realno. Ima jedan covek u Americi, Srdja Popovic, koji je pravi disident. On kaze: “I ja kad bih bio Albanac, i ja bih bio taj koji bi pokusao da se oslobodi srpskog rezima”. Meni sada neki kazu: “Sta hoces ti, da nas opet ostavis pod Srbijom?” Ja kazem, nije pod Srbijom, ovo je konfederacija, imaces svoju drzavu. Ja znam da to nece biti lako, jer ti rezimi su uvek drzali i informacije, ekonomiju i policiju, vojsku i bilo je tesko. Obican covek voli svoj mir, svoju sigurnost. Sta vredi, ja sam video u hodniku kada sam bio kod Bogdana Bogdanovica, pise Bogdanovic – izdajnik. Slova pola metra. On nije mogao da opstane u Beogradu. Tako je i Srdja otisao.

Opozicija ili “opozicija”?

– Bio sam u zatvoru s Lazarom Stojanovicem, onim sto je napravio onaj “Plasticni Isus”, i on je bio pravi disident. On ne bi usao u srpsku vladu. Meni je zao da je ovo sto se zvalo opozicija jako meko. Ako bi opozicija rekla da Albancima treba dati konfederalni status, to bi onda moglo da im donese glasove i ako bi dosli na vlast – to bi bila prava vlast. Ovako, popustajuci Milosevicevoj politici, utrkujuci se s tom politikom ko ce biti veci patriota i ko ce vise psovati Albance i tome slicno.

Kakav je, po Vama, rezim u Srbiji?

– Sustina rezima u Beogradu je hegemonizam, diskriminacija. Sustina tog rezima je destrukcija. Nije rezim protiv Albanaca zato sto su Albanci Albanci, a Srbi Srbi. Tu i Albanci treba da obrate paznju. Da ne misle da nas Srbi mrze zato sto smo Albanci. Ne. Na kraju krajeva svi slovenski narodi imaju isti koren i zar je trebalo toliko krvi da padne. Ali radi se o rezimu. O ogromnoj grupi ljudi koja ima velike interese, koja zivi na visokoj nozi i ima velike beneficije. Cesto napravim grubu uporedbu s majmunom. Kad ih hvataju i metnu u rupe malo lesnika i on uzme punu ruku i zarobi se. Krivac je i to sto smo mi nasledili taj kompleks, vojnopolicijski kompleks. U Srbiji to je nasledjeno jos od osnutka ove srpske drzave, od 1878. godine. Sva vreme su srpsku politiku vodili oficiri, oficirski kor i kralj. Crkva je kadila njima. Zandar, dinar, kralj, tu su oficiri i sve sto se desilo, te Crna ruka, te Apis, te ovaj ili onaj, sve su to oficiri. I 27. mart, kad je Pakt sklopljen. Opet oficiri. Pa i dan-danas ta struktura, bez obzira da li ima cinove ili nema, ona je izabrala Milosevica kao svog najvernijeg predstavnika koji ce ostvariti njihove zelje, a njihove zelje su – status kvo.

Sta, kako ste sami pomenuli rok, vidite posle dve godine?

– Ja vidim da ce se Srbija umoriti. Ne znam sta ce se desiti u Srbiji, ali srpski narod ce morati da se trgne, da progleda, morace da vidi da ovako ne moze. Ali dogadjaji idu vrlo brzo, filmskom brzinom tako da ce ove dve godine biti stvarno duge, duge dve godine, pogotovo za nas Albance jer cemo biti izlozeni jos gorim patnjama. Ali mislim da do razresnice mora da dodje. Moj pokusaj i pokusaj moje Parlamentarne partije Kosova je da skratimo taj rok i da bude sto jeftinije. Da bude sto manje zrtava.

Vidite li sebe za dve godine mozda na mestu predsednika nezavisnog Kosova?

– Nemam ambiciju za vlast i nemam ambiciju da budem takav predsednik. Ali bih prihvatio da budem predsednik jedne takve konfederacije. Jer, to je moja ideja. Ja sam je prvi izbacio i trudicu se za tu ideju. Pre mesec dana u Solunu jedan Grk se nasalio da ne bi bilo lose da glavni grad konfederacije bude Solun. Rekao sam da nije losa ideja, i Solun je dobar grad. Medjutim, nema nikakve potrebe da pokusamo da izmislimo bolji nego Beograd. Zasto da ne bude Beograd.

Mitovi

To je ta nasa balkanska tragedija. I Albanac isto tako voli neke svoje iluzije. On slusa vesti i razume ono sto je njemu milo. Ono drugo zaboravlja. Potreba za tim mitom nekada je bila vrlo vazna, morao je taj srpski narod da opstane pod turskom imperijom. Morala im se dati neka nada. Iako se zna ko je bio Kraljevic Marko i sve to, ali je u narodnom mitu neki dobrocinilac, heroj. I potreba je, dakle, postojala. Medjutim, sada u ovo vreme, kada je svet tako mali i kada se stvari resavaju sasvim drugacije, jos uvek se pozivati na mitove – to je tragedija.

Posaljite nam vas komentar! Izbor vasih reagovanja i misljenja objavljujemo.

© 1995 – 1998 Yurope & ,,Nasa Borba” / Sva prava zadrzana /

Po këta Burra me qeleshe kanë thënë gjithmonë Oj Nëna Shqipni

Gazetar Enver Bogdani Stockholm/

Se TI oj KOSOVË ke Burra me qeleshe të bardhë, “ndoshta këta Burra me qeleshe janë të prapambetur dhe nuk dinë të flasin bukur ” si Burrat e tiranës…!

Po këta Burra me qeleshe kanë thënë gjithmonë Oj Nëna Shqipni

Se këta Burra kanë dhënë jetën për Shqiprinë se këta Burra me qeleshe janë gjithmonë gati për nënën shqipni, e gjithmone pa kurrë një fije interesi e gjithmonë pa ju bërë syri tërr të për kurrnjësen.

Se këta Burra do jenë aty ku shqipnia thërret,se këta Burra për ty Shqipni japin dhe jetën e vet.

KOSOVË, Kur ti ke nevojë,,! për të berë pazare me ty, për të të shit sa herë kanë mundësi, për të të hap dyert e me të marë taks që në kufi. ( që për ty oj Kosovë nuk ka pas kurrë kufi ).

Sa shumë ke për të dëgjuar ne ditët e ardhshme për këte fatkeqsi që i ka ndodhurë nënës shqipni por mos u çudit prit dhe ca ditë, se kanë filluarë që tani të bejnë tregti me ndihmat që I dërgove ti, se janë shumë te mençur për të hapur llogari ( llogarit bankare janë të shumtat pirate nga vetë burrat e tiranës ) se ne jemi më të mençur se ti!

Ngushëllime familjeve që humbën të afërmit e tyre në ket fatkeqsi, O e keqardhje për ata që humbën shtëpiat dhe banesat e tyre E ti lutemi Zotit në të mirë e të Keq,

O Zot ti na krijove ti na fale jetën dhe plot mirësi, të jemi mirnjohës në te bardhë e të zi AAA ( dhe mos harroni që Zoti shqip e jo vetëm Arabishtë, apo jo zoti elvis?!

Dhe prisni se çkeni te dëgjoni në ditët në vijimë!

Enver Bogdani Stockholm.

Eksperti gjerman Martin Henze ka reaguar sërish ndaj nismës së kreut të qeverisë, Edi Rama dhe Presidentit serb Aleksandër Vuçiç, për të ashtuquajturën ‘Mini-shengen Ballkanik’.

Henze e ka kundërshtuar ashpër këtë iniciativë, e cila sipas tij, do të shërbejë si urë lidhëse e vendeve euroaziatike për të pasur akses në rajon.

Teksa bën një analizë të marrëveshjes, Henze shprehet se prapa saj fshihet Rusia, pasi Serbia është ekonomikisht shumë e dobët për të qenë një fuqi rajonale. Ai shton më tej, se Rusia po e shtrin ndikimin e saj siç po bën me armët dhe pajisjet teknologjike.

‘Rusia dëshiron të jetë fuqia e vërtetë , duke u fshehur kështu pas Serbisë. ‘Shengen’ është një zonë ekonomike, BE është një zonë ekonomike dhe federate ruse është në Bashkimin ekonomik euroaziatik.

Çfarë do të thotë kjo?

Serbia është anëtare e asociuar e EAEU, dhe përmes ‘Mini-Shengenit’, rruga do të jetë më e thjeshtë për vendet euroaziatiake, për të patur akses në rajon. Meqenëse Shqipëria është aktualisht anëtare e NATO-s, kjo gjë bëhet e mundur. Kushdo që është pjesë e Bashkimin Ekonomik Euroaziatik, është gjithashtu një aleat i rusëve.’, shprehet Henze.

Henze shton më tej se kjo çështje ka dy vite që diskutohet me kryeministrin shqiptar Edi Rama, dhe kjo largon më tepër Shqipërinë drejt Bashkimit Evropian, për faktin se ky i fundit është në konkurrencë më Bashkimin ekonomik euroaziatik, i cili tenton të largojë rajonin nga Perëndimi. Sipas Këshilltarit ekonomik të CDU-së gjermane, nisma dëmton gjithashtu edhe NATON.

‘Minishengeni është gjithashtu një problem për NATO-n.

Çfarë synon kjo nismë? Serbia do të ketë garanci për strukturat ekonomike në Shqipëri dhe të sajat, shtohen përpjekjet për të përçarë Kosovën, rusët kanë informacione të hollësishme për Ramën dhe Vuçiç, kështu që Rama është i detyruar të bindet.’, thotë Henze.

Në këto kushte, Henze kërkoi reagim të menjëhershëm kushtetues të Presidentit, pasi duhet të mbrohen interesat e shtetit, që kjo nismë i cenon. Për ekspertin ekonomik gjerman, aleanca me Serbinë, ishte tradhti e Ramës ndaj kombit të tij dhe NATO-s.

Një komb që hesht vdes.

Amerikën e pritët si ujin e ftohtë për 45 vjet…Por lirinë ja u sollë studentët.

Erdhi si erdhi, ai erdhi…me plot 1 milion vota.

Ai erdhi si “Mesia”…por…

– Jo për socialistët, jo për votuesit, jo për emigrantët, jo për të zhgënjyerit, jo për shqiptarët, Por për vete dhe klanin e tij kriminal.

Të gjithë i dinin bëmat e tij si student, pedagog, shites ikonash të vjedhura, apo kryetar bashkie e me radhë.

Por askush nuk foli.

– Etja juaj për pushtet dhe para ishte më e madhe se partia socialiste dhe shqipëria, ndaj ju socialistët heshtët.

– Etja juaj për pushtet dhe para ishte më e madhe se e vërteta e hidhur per ate monstër dhe klanin e tij, ndaj ju intelektualët, analistet dhe gazetarët heshtët .

-Etja dhe marrja e nje kolltuku deputeti duke heshtur, a punuar nën rrogoz e ju abuzuesve në qeverisjen e kaluar ishte më e madhe se e keqja që po i kanosej vëndit.

– E nisi me timonin, e mori, su ngop.

– Kërkoj tepsinë e vodhi, su ngop,

– Mbushi me hajdutë dhe trafikantë parlamentin, su ngop,

– Hashashizoj dhe kriminalizoj gjithë shqipërinë, përsëri su ngop.

Pangopësia, pafytyrësia, dhe psikopatia e tij e çoj në tradhëti, dhe tradhëtia e çoj ti fusi hundet e droguara, deri në masakra e Reçakut, apo atje ku gjaku dhe lotët për rreth 1400 fëmijët e masakruar dhe zhdukur nga paramilitarët sërbë s’është tharë akoma.

Tek Kosova.

Tani ky barbar, vëlla me Vuçiç i kërkojnë kosovës tepsinë, bllokimin, dhe coptimin e saj.

Të gjithë flasim dhe bërtasim, por askush spo e ndal dot këtë monstër “rilindase” dhe etjen e saj për vjedhje, gjak dhe shkatërrim.

Presidenti ka kohë që e thotë…

Referendumi…zgjidhja e vetme dhe më e mirë për ta ndalur dhe shporrur të keqen e madhe.

Të gjithë bashkë, mundemi.

– Të majtë e të djathtë, socialistë e demokratë, jo për pushtet, por për shqipërinë. Edi Rama nuk është vetëm e keqja për demokratët, por një edhe fatkeqësi për ju socialistët progresistë.

Ne mundemi dhe duhet ta shporrim me çdo mjet dhe kusht, çibanin e qelbëzuar.

Çdo sekondë e minutë e humbur, është shpëtim për të dhe vonë për kombin.

Amerikën pritët plot 45 vjet, por lirinë ja u sollë studentët.

Vdiqe o Shezo i drejtohet Lapja te vdekurit, rruge te mbare, per ketej mos ki merak, të fala ju bëj atyre andej… dhe çoju nje aber, apo më shumë një amanet.

Thoju or Shezo vëllai, thoju…

Vula e kryeplakut ka rënë në hale, atë që dikur e mbanit ju bashkë me tespiet e fildishta, tani e mban….

Thuaju se…

Fshatit i ka hyrë e keqja, të parët e fshatit u zunë dhe nga inati vendosën që vulën dhe kryepleqësinë ta mbajë lopçari, Lape jevgjiti.

Thuaju se…

Mjerë ky fshat me kaq burra të nderuar në dorë të kujt e lanë….

Mjerë…mjerë…

Nga Skënder Qinami Mesarea.

Në një fshat të kolonjes ( Qafzes) banoret ishin të ndare ne dy lagje te medha, njera lagje banohej nga ortodokse dhe tjetra nga myslimane.

Si shumë gjera të tjera banoret i kishin dhene zgjidhje edhe kryeplakut, i cili zgjidhej nje here nga mehalla e krishtereve dhe nje here nga mëhalla e myslimaneve.

Mbas vdekjes se parakoheshme te kryeplakut mysliman lindi nje mosmarrveshje, problemi ishte qe mehalla e myslimaneve te mbante kryeplakun deri sa ti mbaronte mandati i te parit që vdiq…. filluan mosmarrveshjet, fshati mbeti pa kryeplak.

Çte benin???

U mblodh paria dhe vendosi… deri ne mbarimin e mandatit kryepleqesine tja linin Lape lopçarit.

Lapja i shkrete ishte sakat, nje krah i mungonte me kohe dhe vakt, familja e tij jetonin me buken e fshatit, Lapja ruante lopet e fshatit dhe çdo ditë nje familje simbas radhes i jepte buken ditore.

Therresin Lapen e shkrete ne nje konak ku ishte mbledhur paria e dy mehallave, Lapja dridhej nga frika, kujtonte i ziu se do e perzenin si lopçar dhe mjere pastaj ai dhe vocërraket e tij.

I pari e merr fjalen Asan Beu.

Lape i drejtohet ai, ne kemi ngelur pa kryeplak dhe kemi vendosur te te veme ty deri sa të zgjedhim nje tjetër… Aman o Asan be i thote lapja, po une me buken tuaj jetoj, une sdi as shkrim e këndim, çne une kryeplak, aman me lini se jam mire çoban.

Ne vendosëm per ty hidhet Raqi i mehalles se krishtereve, keshtu qe do te te japim vulen dhe veç lopçarit do drejtosh dhe punet e fshatit. Aman o zoti Raqi i kethehet Lape sakati, aman lopet i ruaj po punen e kryetarit se bëj dot.

Më në fund u vendos që Lape lopçari te vihej kryeplak.

E keqja smbaronte ketu.

Mbas nje jave vdes nje fshatar, mblidhet fshati per ti bere adetet e fundit, lajmerojne dhe lapen e shkrete atje ne mal me lopë. Po errej Lapja po vonohej, atehere u vendos qe te niseshin drejt varrezave pa kryeplakun ceremonine ne varrim do e mbante nje mesues.

Pa pritur ne rruge duket Lapja i shkrete duke vrapuar dhe gulçuar nga vrapi dhe lodhja.

Ngre doren dhe bertet Ndalni, e gjithe turma shtangu, leshoni xhenazene ne toke dhe largohuni 20 metro pas, urdheri i kryeplakut zbatohej.

Ulin xhenazen dhe terhiqen pas, afrohet Lapja dhe bisedon me të vdekurin.

Vdiqe o Shezo i drejtohet Lapja te vdekurit, rruge te mbare, per ketej mos ki merak, të fala ju bëj atyre andej… dhe çoju nje aber amanet.

Thoju or Shezo vëllai, thoju…

Se Lape jevgjitin e kane zgjedhur kryeplak, tani mjere ky fshat me kaq burra të nderuar në dorë të kujt ka rënë.

Dikush ishte afruar ne heshtje dhe e degjon.

Mblidhet fshati dhe…..vendos…

Lape lopçarit i lane vetem…

tufen e lopve, dhe bukën që e merrte çdo ditë falas nga shtëpitë e fshatarëve…

Nga Harry Bajraktari

 

Samiti i ri rajonal midis Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut dhe Serbisë në Durrës, shënoi një tjetër nivel të ulët në marrëdhëniet midis Tiranës dhe Prishtinës.

Përgjegjësia për këtë bie plotësisht mbi Edi Ramën, kryeministrin e Shqipërisë. Dhe ai duhet të turpërohet për sjelljen e tij ndaj Kosovës.

Cili është problemi i Edi Ramës?

Duket se ai nuk mund të gëlltisë refuzimin e Kosovës për t’u bashkuar me mini-Jugosllavinë e re që ai dhe diktatori i ri i Serbisë Aleksandër Vuçiq kanë krijuar së bashku. Ata kanë tërhequr Zoran Zaev të Maqedonisë së Veriut në të, por të gjithë të tjerët në rajon po tregojnë këmbë të ftohta.

Rama është duke kërkuar shumë si Vucic kohët e fundit. Ashtu si miku i tij në Beograd, ai e ka opozitën dhe ka përballuar më shumë se një vit protesta në rrugë. Parlamenti është lodra e tij personale. Një zgjedhje e parakohshme është e nevojshme për të zgjidhur krizën, por ai është duke dashur situatën në të cilën Shqipëria është rikthyer në mënyrë virtuale në një sistem një-palësh si në kohërat e errëta të komunizmit. Ligji i ri për median është një sulm i hapur ndaj lirisë së fjalës. Ky nuk është dikush që mund të durojë duke u thënë Jo për asgjë.

Ai mori karremin e Vuçiçit dhe tani po sposton kundër Kosovës dhe udhëheqësve të saj fyerje dhe të pavërteta që janë raportuar me entuziazëm në mediat serbe.

Pse nuk dëshiron Kosova të anëtarësohet?

Kosovës i kërkohet të anëtarësohet në një bashkim dhe të hap kufijtë e saj me një vend që nuk e njeh ekzistencën e tij, se po punon intensivisht për të shkatërruar republikën e re, dhe që kreu krime të mëdha lufte kundër popullatës së saj civile, për të cilën nuk ka as kërkoi falje ose pranoi të paguante kompensime. Kosova i është përgjigjur fushatës agresive të Serbisë për derecogniton dhe ndërhyrje në punët e brendshme duke vendosur një tarifë ndëshkuese 100% për të gjitha produktet serbe në Kosovë. Masa është kritikuar, por Kosova po mbron vetëm një nga mjetet e pakta në duart e saj. Kjo mini-Shengen Rama-Vucic do të kërkonte që Kosova të anulojë tarifën e saj pa e detyruar Serbinë të heqë dorë nga fushata dhe politikat e saj armiqësore diplomatike anti-Kosova. Mënyra e vetme që Kosova të ulet në atë tryezë është si një anëtar i plotë i njohur nga të gjitha vendet përfshirë Serbinë. Për më tepër, Kosova nuk është vetëm në refuzimin e mini-Shengenit të ri. Mali i Zi dhe Bosnja po mbajnë largësinë e tyre. Edhe Maqedonia e Veriut, një anëtar “themelues” ka shumë zyrtarë skeptikë për pjesëmarrjen e vendit të tyre. Kjo bën që përgjimi i Edi Ramës kundër Kosovës të duket edhe më i dëmtuar.

Ballkani Perëndimor dëshiron të anëtarësohet në BE, jo në një bashkim të nivelit B, Jugosllavinë e re dhe më të vogël që ka bërë tregti për Slloveninë dhe Kroacinë për Shqipërinë. Edi Rama duhet të jetë duke pirë duhanin e tij nëse beson se kjo do të funksiononte. Ajo që ka qenë më e dëmshme është shkarkimi i hapur dhe publik nga Edi Rama për krimet kundër njerëzimit që Serbia ka kryer në Kosovë. Vetëm disa ditë më parë, Vucic, hodhi poshtë masakrën e Reçakut si të rreme. Ai sulmoi integritetin e ambasadorit të OSBE-së William Walker dhe vëzhguesve që ishin dëshmitarë të krimit. Më shumë se një mijë shqiptarë janë ende të humbur të shpërndarë në varreza masive të fshehura në Serbi. Vucic vetë ka qenë në vitet 1990 udhëheqës në Partinë Radikale Fashiste Fashiste. Ministri i tij i jashtëm ishte zëdhënësi personal i kriminelit të luftës dhe diktatori Slobodan Milosevic. Ata kanë treguar empatinë zero ndër vite dhe në vend që të lëshojnë një falje zyrtare kanë vazhduar të tallin tragjedinë e popullit kosovar. Kur u pyetën për kujtimet e dhimbshme të luftës që janë ende të freskëta, si një arsye e mirë që Kosova të mos bashkohet me Serbinë në një iniciativë të tillë, Edi Rama i Shqipërisë, e quajti pyetjen e reporterit “patetike”. Në vend që të përdorte rastin për të mbrojtur të vërtetat historike, ai iu bashkua Vuçiqit në hedhjen poshtë të rëndësisë së tyre.

Edi Rama duhet të turpërohet për këtë përgjigje dhe për prishjen e krerëve të Kosovës në një shkrirje publike që nuk do të harrohet. Ai nuk sillet si një burrë shteti, por si një diktator me lëkurë të hollë, i cili nuk mund të përballet me të vërtetën. Ai është i zemëruar sepse e di tani se nuk flet për Kosovën. Dhe sinqerisht, ai nuk flet as për Shqipërinë. Jo derisa ai fiton një zgjedhje të re të duhur, ku të gjitha partitë politike marrin pjesë në një klimë politike të lirë dhe të ndershme. Doesfarë mendon Rama? Se Kosova do të harrojë mijëra civilë të vrarë, varret masive, 20,000 gratë e dhunuara, më shumë se gjysmën e popullsisë të internuar me forcë jashtë vendit, burgjet, torturat, mohimin e shërbimeve shëndetësore, djegien dhe plaçkitjen, etj. vite të gjata të ligjit ushtarak dhe diktaturës, tanket që shtypnin protestat e tyre paqësore dhe shumë gjëra të tjera që digjen në kujtesën tonë kolektive?

Kosova është një vend sovran tani. Më shumë se 110 vende, përfshirë Shtetet e Bashkuara, kanë njohur pavarësinë e saj. Dhe nëse organizata të mëdha botërore si Banka Botërore, FMN, FIFA, Komiteti Olimpik Ndërkombëtar, Facebook e njohin Kosovën si të pavarur dhe të barabartë me vendet e tjera, atëherë duhet që ky projekt i BS që ishte gatuar në Beograd dhe u shërbeu në Tiranë dhe Shkup.

Harry Bajraktari është themelues dhe botues i gazetës Illyria (1991-1998), një drejtues i komunitetit shqiptaro-amerikan, filantrop dhe përfitues i shumë çmimeve, duke përfshirë Nderin e Urdhrit të Kombit nga Presidenti i Shqipërisë, Medaljen Presidenciale të Kosovës për Meritat & Bardhë Thirrja Presidenciale e Shtëpisë për Amimin e Shërbimit.

Nga Harry Bajraktari

 

Samiti i ri rajonal midis Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut dhe Serbisë në Durrës, shënoi një tjetër nivel të ulët në marrëdhëniet midis Tiranës dhe Prishtinës.

Përgjegjësia për këtë bie plotësisht mbi Edi Ramën, kryeministrin e Shqipërisë. Dhe ai duhet të turpërohet për sjelljen e tij ndaj Kosovës.

Cili është problemi i Edi Ramës?

Duket se ai nuk mund të gëlltisë refuzimin e Kosovës për t’u bashkuar me mini-Jugosllavinë e re që ai dhe diktatori i ri i Serbisë Aleksandër Vuçiq kanë krijuar së bashku. Ata kanë tërhequr Zoran Zaev të Maqedonisë së Veriut në të, por të gjithë të tjerët në rajon po tregojnë këmbë të ftohta.

Rama është duke kërkuar shumë si Vucic kohët e fundit. Ashtu si miku i tij në Beograd, ai e ka opozitën dhe ka përballuar më shumë se një vit protesta në rrugë. Parlamenti është lodra e tij personale. Një zgjedhje e parakohshme është e nevojshme për të zgjidhur krizën, por ai është duke dashur situatën në të cilën Shqipëria është rikthyer në mënyrë virtuale në një sistem një-palësh si në kohërat e errëta të komunizmit. Ligji i ri për median është një sulm i hapur ndaj lirisë së fjalës. Ky nuk është dikush që mund të durojë duke u thënë Jo për asgjë.

Ai mori karremin e Vuçiçit dhe tani po sposton kundër Kosovës dhe udhëheqësve të saj fyerje dhe të pavërteta që janë raportuar me entuziazëm në mediat serbe.

Pse nuk dëshiron Kosova të anëtarësohet?

Kosovës i kërkohet të anëtarësohet në një bashkim dhe të hap kufijtë e saj me një vend që nuk e njeh ekzistencën e tij, se po punon intensivisht për të shkatërruar republikën e re, dhe që kreu krime të mëdha lufte kundër popullatës së saj civile, për të cilën nuk ka as kërkoi falje ose pranoi të paguante kompensime. Kosova i është përgjigjur fushatës agresive të Serbisë për derecogniton dhe ndërhyrje në punët e brendshme duke vendosur një tarifë ndëshkuese 100% për të gjitha produktet serbe në Kosovë. Masa është kritikuar, por Kosova po mbron vetëm një nga mjetet e pakta në duart e saj. Kjo mini-Shengen Rama-Vucic do të kërkonte që Kosova të anulojë tarifën e saj pa e detyruar Serbinë të heqë dorë nga fushata dhe politikat e saj armiqësore diplomatike anti-Kosova. Mënyra e vetme që Kosova të ulet në atë tryezë është si një anëtar i plotë i njohur nga të gjitha vendet përfshirë Serbinë. Për më tepër, Kosova nuk është vetëm në refuzimin e mini-Shengenit të ri. Mali i Zi dhe Bosnja po mbajnë largësinë e tyre. Edhe Maqedonia e Veriut, një anëtar “themelues” ka shumë zyrtarë skeptikë për pjesëmarrjen e vendit të tyre. Kjo bën që përgjimi i Edi Ramës kundër Kosovës të duket edhe më i dëmtuar.

Ballkani Perëndimor dëshiron të anëtarësohet në BE, jo në një bashkim të nivelit B, Jugosllavinë e re dhe më të vogël që ka bërë tregti për Slloveninë dhe Kroacinë për Shqipërinë. Edi Rama duhet të jetë duke pirë duhanin e tij nëse beson se kjo do të funksiononte. Ajo që ka qenë më e dëmshme është shkarkimi i hapur dhe publik nga Edi Rama për krimet kundër njerëzimit që Serbia ka kryer në Kosovë. Vetëm disa ditë më parë, Vucic, hodhi poshtë masakrën e Reçakut si të rreme. Ai sulmoi integritetin e ambasadorit të OSBE-së William Walker dhe vëzhguesve që ishin dëshmitarë të krimit. Më shumë se një mijë shqiptarë janë ende të humbur të shpërndarë në varreza masive të fshehura në Serbi. Vucic vetë ka qenë në vitet 1990 udhëheqës në Partinë Radikale Fashiste Fashiste. Ministri i tij i jashtëm ishte zëdhënësi personal i kriminelit të luftës dhe diktatori Slobodan Milosevic. Ata kanë treguar empatinë zero ndër vite dhe në vend që të lëshojnë një falje zyrtare kanë vazhduar të tallin tragjedinë e popullit kosovar. Kur u pyetën për kujtimet e dhimbshme të luftës që janë ende të freskëta, si një arsye e mirë që Kosova të mos bashkohet me Serbinë në një iniciativë të tillë, Edi Rama i Shqipërisë, e quajti pyetjen e reporterit “patetike”. Në vend që të përdorte rastin për të mbrojtur të vërtetat historike, ai iu bashkua Vuçiqit në hedhjen poshtë të rëndësisë së tyre.

Edi Rama duhet të turpërohet për këtë përgjigje dhe për prishjen e krerëve të Kosovës në një shkrirje publike që nuk do të harrohet. Ai nuk sillet si një burrë shteti, por si një diktator me lëkurë të hollë, i cili nuk mund të përballet me të vërtetën. Ai është i zemëruar sepse e di tani se nuk flet për Kosovën. Dhe sinqerisht, ai nuk flet as për Shqipërinë. Jo derisa ai fiton një zgjedhje të re të duhur, ku të gjitha partitë politike marrin pjesë në një klimë politike të lirë dhe të ndershme. Doesfarë mendon Rama? Se Kosova do të harrojë mijëra civilë të vrarë, varret masive, 20,000 gratë e dhunuara, më shumë se gjysmën e popullsisë të internuar me forcë jashtë vendit, burgjet, torturat, mohimin e shërbimeve shëndetësore, djegien dhe plaçkitjen, etj. vite të gjata të ligjit ushtarak dhe diktaturës, tanket që shtypnin protestat e tyre paqësore dhe shumë gjëra të tjera që digjen në kujtesën tonë kolektive?

Kosova është një vend sovran tani. Më shumë se 110 vende, përfshirë Shtetet e Bashkuara, kanë njohur pavarësinë e saj. Dhe nëse organizata të mëdha botërore si Banka Botërore, FMN, FIFA, Komiteti Olimpik Ndërkombëtar, Facebook e njohin Kosovën si të pavarur dhe të barabartë me vendet e tjera, atëherë duhet që ky projekt i BS që ishte gatuar në Beograd dhe u shërbeu në Tiranë dhe Shkup.

Harry Bajraktari është themelues dhe botues i gazetës Illyria (1991-1998), një drejtues i komunitetit shqiptaro-amerikan, filantrop dhe përfitues i shumë çmimeve, duke përfshirë Nderin e Urdhrit të Kombit nga Presidenti i Shqipërisë, Medaljen Presidenciale të Kosovës për Meritat & Bardhë Thirrja Presidenciale e Shtëpisë për Amimin e Shërbimit.

Ajo që ndodhi në Tiranë, i ashtuquajturi Shengeni Ballkanik u munduan sot boritë e Ramës ta veshin njëherë me petk amerikan dhe njëherë me petk gjerman. Këto janë të gjitha mashtrime dhe këtë e tregon intervista e parë e Aleksandër Vuçiç pasi fitoi zgjedhjet. Për një media ndërkombëtare ai deklaroi se që para Samitit të Triestes do ta propozonte këtë plan dhe siç e përkufizoi ai është:  “Jugosllavia +Shqipërinë. Është një plan politik, por që nuk prek sovranitetin e tyre”.

Më poshtë po japim intervistën e Vuçiç dhënë për politico.eu.

Plani Serb për te risjellë Jugosllavinë

Në një intervistë të tij për median ndërkombëtare politici .eu, presidenti i sapo zgjedhur i Serbisë jep një intervistë për të shpjeguar planet e platformën e tij.

Në këtë interviste ai shpjegon se është objektivi i tij të forconte lidhjet tregtare me vendet e Ballkanit Perëndimor duke theksuar se sipas tij, lidhjet e forta ekonomike do të jenë ato që do të tejkalojnë tensionet rajonale, sidomos me Bosnjë-Hercegovinën që sipas tij është një fuçi barbuti.

Vuçiç i shpjegoj Politiko.eu në këtë intervistë të parë që ai do te dyfishonte përpjekjet për të krijuar një zonë të tregtisë së lirë pak a shume në formën e ish Jugosllavisë, duke përfshirë këtu investime të rëndësishme siç është ajo e autostradës midis Beogradit e Sarajevës .

“Nëse vendet e tjera do të ishin dakord me këtë ide , do të krijohej një treg me 20 milion njerëz . Ky është një treg shumë atraktiv dhe do të tërhiqte shumë investitorë “ .

Kështu u shpreh ai ne zyrën e tij ne Beograd midis kohës që kishte nga takimi me ambasadorin Gjerman dhe telefonatës me Sekretarin e Jashtëm Britanik Boris Jonson .

Vuçiç dhe partia e tij fitoi zgjedhjet me 55 perqind të votave dhe konfideca që vinte nga kjo fitore ishte e dukshme . Por në të gjithë vendin pati protesta për këtë çështje lidhur me mënyrën me te cilën ai kishte mbytur fjalën e lirë .

Pavarësisht nga një lloj entuziazmi për ketë çështje  të një tregu të lirë në formën e ish Jugosllavisë , dhe benefiteve që mund të ketë prej saj , edhe pse BE dhe Gjermania mund ta mbështesin, në Europë e Ëashington ka shqetësime lidhur me forca të tjera të Jashtme që mund të ndërhyjnë e të përfitojnë siç është Rusia e Turqia, të cilat mund të bashkëpunojnë pas lojërave për të destabilizuar Rajonin .

Edhe pse e konsideron një sfidë bindjen e vendeve të tjera , Vuçiç që është dhe lideri dominant i kësaj zone, është konfident  që çështjet e një përfitimi ekonomik do te tejkalojnë çdo çështje tjetër dhe ky projekt te prezantohet dhe me ndihmen e BE në Samitin e Triestes. Edhe pse Bosnja, Shqipëria, Maqedonia, Mali i Zi, Kosova e Serbia bashkëpunojnë brenda kornizës së marrëveshjes së Tregtisë së Lirë të Evropës Qendrore, sërisht Vuçiç mendon që një bashkëpunim më i thelle do të ketë benefite më të mëdha . Sipas tij, sidomos në fushën e infrastrukturës mund të bëhet shumë . Ai shpjegon në harte se ndërtimi i autostradës  Beograd-Sarajeve –Prishtine, jo vetëm do të shkurtonte kohën nga pesë në tre, por do të sillte pranë dhe grupet etnike.

“Është Jugosllavia e vjetër plus Shqipërinë . Është një ide, politike por pa dëmtuar sovranitetin e tyre. Do t’i jepte shumë hov ekonomive tona” .

Atë që Serbia rreth 100 vjet më parë duhet ta merrte me armë , tani po e merr pa derdhur asnjë pikë gjak dhe pa shkrepur asnjë fishek. ‘Tradhtari’ Rama u vetëofrua për ta shitur ‘shqiptarinë’ vetëm për ca kohë më shumë në pushtet.

Pra, është e qartë që mini Jugosllavia nuk është as më pak dhe as më shumë vetëm se rikthimi i Serbisë në krye të Ballkanit, realizimi i ëndrrës së Serbisë së Madhe nëpërmjet kolonizimit ekonomik fillimisht, si faza e parë e ‘pushtimit’.

Ëndrra për të kontrolluar Ballkanin është ëndrra më e madhe e serbëve. Për të realizuar këtë ëndërr ata kanë kryer krime dhe luftëra të përgjakshme gjatë gjithë historisë. Jugosllavia nuk ishte gjë tjetër vetëm se realizim i kësaj aspirate të vjetër .

Sigurisht, frymëzuesja dhe mbështetja e realizimit të kësaj aspirate ka qenë gjithmonë Moska, e cila nëpërmjet një Beogradi të fortë , merr një rol të rëndësishëm në ‘tavolinën’ ku ndahen interesa të rëndësishme ndërkombëtare.

Projekti i mini Jugosllavisë nuk është tjetër, vetëm se një përpjekje për të realizuar këtë ëndërr, por në një version të maskuar me terma perëndimorë siç është termi ‘mini schengen’, duke iu mbivendosur dhe rivalizuar nismën CEFTA, që është një projekt që mbështetet plotësisht nga Perëndimi, presidencën e të cilës ironikisht këtë vit e ka Shqipëria.

Ndërkohë, fakti që kjo nisëm u aktivizua menjëherë pas vendimit të prerë të BE për bllokimin e integrimit me Shqipërinë dhe me Maqedoninë e Veriut, sigurisht që synon krijimin e një blloku të ri ekonomik dhe politik si sfidë të Moskës ndaj Bashkimit Europian dhe Perëndimit .

Pra, për shqiptarët nuk është dhe nuk duhet të jetë tjetër vetëm se ‘kolonizim i ri’ i Shqipërisë dhe shqiptarëve nga Serbët, duke izoluar dhe futur kështu një thikë pas shpine interesave të Kosovës.

Atë që Serbia rreth 100 vjet më parë duhet ta merrte me armë , tani po e merr pa derdhur asnjë pikë gjak dhe pa shkrepur asnjë fishek. ‘Tradhtari’ Rama u vetëofrua për ta shitur ‘shqiptarinë’ vetëm për ca kohë më shumë në pushtet. Pra, është e qartë që mini Jugosllavia nuk është as më pak dhe as më shumë vetëm se rikthimi i Serbisë në krye të Ballkanit, realizimi i ëndrrës së Serbisë së Madhe nëpërmjet kolonizimit ekonomik fillimisht, si faza e parë e ‘pushtimit’.

Ky projekt që po merr formë e kthen Ballkanin Perëndimor në një hapësirë krejtësisht të dominuar ekonomikisht nga vëllai i vogël i Moskës, Beogradi. Sigurisht, që kjo marrëveshje më pas do të sjellë dhe ‘humbje’ të sovranitetit’ për Shqipërinë dhe Maqedoninë, duke e kthyer Beogradin në kryeqytet të mini Jugosllavisë.

Kjo nuk do të ishte vetëm një thikë pas shpine për Kosovën , një tradhti e gjakut të derdhur për pavarësi , por do të ishte edhe një tradhti e interesave kombëtare shqiptare, popullit më të vjetër në Ballkan mbi të cilin përgjatë këtyre shekujve është kryer spastrim etnik dhe genocid . Gjëja e fundit që do të donin shqiptarët, do të ishte kthimi në ‘hyzmetqarë’ të hasmit të tyre shekullor, Beogradit dhe Moskës.

Me Vuçiçin, Serbia ka fituar një qetësi dhe vetëkontroll të habitshëm. Ai dhe bashkëpunëtorët e tij as që e ndjejnë më nevojën për të kërkuar falje për krimet e kryera në Ballkan, aq më tepër kur dihet që vetë Vuçiç është trashëgimtar i drejtpërdrejtë i Millosheviçit.

Ndërkohë, në sajë të aftësisë së tij, ‘kasapët’ e Ballkanit çuditërisht janë edhe përfituesit më të mëdhenj ekonomikë në rajon. Sigurisht, çelësi i këtij suksesi është Moska , për të cilën Beogradi ka qenë gjithmonë kryeqytet.

Në rastin konkret Beogradi është shndërruar në nyjën kryesore ku ndërlidhen interesat e Moskës, Pekinit, Stambollit, Berlinit dhe Parisit, duke rifituar lavdinë e tij të dikurshme.

Sigurisht, që forcimi i ‘armiqve’ tanë shekullorë nuk është një lajm i mirë për shqiptarët, sepse është e qartë që Serbia jo vetëm nuk e ka harruar të shkuarën, por është bërë edhe më agresive në realizimin e projektit të saj për të dominuar Ballkanin, por kësaj here nuk ka zgjedhur forcën ushtarake për të nënshtruar Ballkanin, por ka zgjedhur ‘kolonizimin’ ekonomik.

Kjo do të thotë, jo vetëm mohim i vuajtjeve dhe gjakut të derdhur nga shqiptarët për shekuj me rradhë, por edhe humbje e rolit dominues të shqiptarëve në rajon, pra asgjësim të investimit më të madh amerikan në Ballkan dhe kthim i tyre në ‘skllevër’ të armiqve të tyre historikë.

Kthimi në ‘hyzmetqarë’ të xhelatit tonë historik , pasi vetë ne e hodhëm në erë mundësinë e artë që na dha Perëndimi për të udhëhequr Ballkanin, është dështimi ynë më i madh kombëtar.

Vetëm një uragan i madh popullor mbarëkombëtar, kundër Edi Ramës njeriut që me këtë akt ka kryer tradhëti të pastër kombëtare, mund ta ndalojë këtë marrëzi dhe ta shpëtojë kombin shqiptar nga ky projekt antishqiptar. Nëse nuk reagojmë sot për ta ndalur këtë tradhëti duke e hequr zvarrë këtë kryeministër, nesër do të jetë shumë vonë, sepse ‘ai popull që tregohet i butë me tradhtarët, është i destinuar të shkatërrohet’.

“Prej vitit 1934 e deri më 1941, disa kohë jam marrë me bujqësi. Familja ime për kontradikta, kanë qenë kundër Ahmet Zogut, i kanë shërbyer Jugosllavisë së vjetër”

Nga Kastriot Dervishi

Nderimi i Haxhi Lleshit (1913-1998) nga komunistët e Dibrës, na detyron të sjellim në kujtesë jetën e personit në fjalë. i përmendur, u lind në Reshan të Dibrës së Madhe.

Më 1920 – 1926 qëndroi si çoban në vendlindje. Më 1926 – 1931 kryen shkollën fillore, një klasë gjimnaz në gjuhën shqipe dhe klasat 2 dhe 3 në gjuhën serbo – kroate në Dibër të Madhe. Më 1931 – 1940 merret me bujqësi e tregti në Dibër të Madhe.

Në prill 1941 merr pjesë me forcat jugosllave kundër pushtimit italian atje. Më 1941 – 1942 qëndron në Peshkopi dhe Mat. Në shkurt 1942 vjen në Pezë. Në qershor 1942 është komandant çete në Peshkopi. Në prill 1943 bëhet anëtar i Partisë Komuniste. Më 1943 – 1944 anëtar i Shtabit të Përgjithshëm. Më 1944 – 1946 ishte ministër parë i Punëve të Brendshme të qeverisë komuniste. Më 1946 – 1948 ministër pa portofol. Më 1948 – 1949 kryetar i Komisionit të Kontrollit të Shtetit. Më 1949 – 1953 drejtor i Drejtorisë së Personelit në Ministrinë e Mbrojtjes.

Më 1946 – 1991 deputet Frontit Demokratik dhe më 1991-1992 i Komitetit të Veteranëve. Më 1953 – 1982 president i Presidiumit të Kuvendit Popullor, organit që miratonte dënimet me vdekje të gjykatave të larta. Në shkurt-prill 1991, ishte anëtar i Këshillit Presidencial. U burgos për gjenocid në një proces së bashku me Zylyftar Ramizin, Rrapi Minon dhe Manush Myftiu, dënimi i parë për të cilët u dha më 24.5.1996.

Pjesë nga autobiografia e vitit 1950 (paraqitur me dy data):

“Prej vitit 1934 e deri më 1941, disa kohë jam marrë me bujqësi. Familja ime për kontradikta, kanë qenë kundër Ahmet Zogut, i kanë shërbyer Jugosllavisë së vjetër. …Në përgjithësi (megjithëse Aqifi dhe xhaxhi tjetër Pëllumb Lleshi i shërbyen Zogut për disa kohë), familja ime dhe veçanërisht unë, mbasi isha edhe me disa emigrantë në kontakt, të cilët qenë në Jugosllavi si antizogist, e urrenin Zogun. Më 1939 ditët e prillit që u pa se Italia fashiste do të okuponte Shqipërinë, kam kërkuar nga jugosllavët që bashkë me disa emigrantë  shqiptarë të dilnim të mbronim Shqipërinë, por mbasi nuk na lejuan, nuk dolën”.

Ndërkohë që në të dy shtetet shqiptare, Shqipëri dhe Kosovë, po zhvillohet një debat i zjarrtë që ka në qendër qëndrimet e kryeministrit Edi Rama, në lidhje me lidershipin e Kosovës dhe mini-shengenin ballkanik, presidenti i Serbisë, Aleksandër Vuçic, ka marrë në mbrojtje mikun e tij.

Në një intervistë për televizionin beogradas ‘O2’, Vuçiç ka deklaruar se Edi Rama po tregon kurajë të madhe, për të ecur përpara me projektin e `shengenit të vogël` në Ballkan, pavarësisht kundërshtive të shumta në vendin e tij dhe në Kosovë.

Madje presidenti serb ka shkuar deri aty sa ka zbuluar se këtë Edi Rama, ‘po e bën pa na u dashur që të kërkojmë ndjesë për genocidin në Kosovë’.

‘Kryeministri Rama është në favor të bashkëpunimit tonë ekonomik, ndryshe nga disa të tjerë në rajon që këmbëngulin se ne duhet vetëm të kërkojmë ndjesë pasi jemi popull genocidal. Rama, për nismën e Shengenit të vogël, ka treguar kurajë të rrallë’, ka deklaruar Vuçiç.

Gjithashtu ai ndryshe nga deklaratat e Ramës, i cili thotë se faktori ndërkombëtar qëndron pas kësaj nisme ka thënë, se qarqe të caktuara në BE e shohin me dyshim këtë projekt.

‘Atyre (BE) nuk u pëlqen që Ballkani po sheh punën e vet, e kanë të vështirë kur nuk vendosin dot për ne. Por nga ana tjetër as nuk mund ta kundërshtojnë drejtpërdrejt sepse iniciativa është pjesë e katër lirive dhe vlerave që përbëjnë Bashkimin Europian, dhe që janë e drejta e lëvizjes së lirë të njerëzve, kapitalit, shërbimeve dhe produkteve’, ka deklaruar presidenti serb.

Rrëfim i padëgjuar për Isa Boletinin, se si i rehatoi me dajak kundërshtarët e pavarësisë në Vlorë dhe e shpëtoi Shqipërinë.

“Atëherë plaku filloi rrëfimin e vet:

– Në ditën kur është shpallur pavarësia e Shqipërisë i kam pasur 18 vjet.

Atë ditë dhe atë ngjarje e mbaj mend si sot. Po më duket se po e shoh me sy edhe tani… Ismail Qemali me shokë e shpallën pavarësinë, e shpallën Shqipërinë shtet. E shihni këtë bulevard këndej?… Këtu ka qenë përrua, andej përtej kanë qenë arat.

Ja aty!… Aty kishte gardhiqe me hunj të thjeshtë me të cilat ishin të ndara arat e parcelat…

Këtu ishin tubuar shumë njerëz me nga gjysmë opinge, me nga një gjysmë kësule, me këmisha të gjata e të shqyera, lloj-lloj njerëzish, lloj-lloj veshjesh! Këndej u shpall shteti i shqiptarëve, e këta këndej, kundërshtonin! Çfarë Shqipërie more! Kjo është Turqi! Kjo është Greqi!… Nuk duam shtet çfare e doni ju! Nuk dihej se çka po ndodhte dhe nuk kuptohej se ku e si do të dukej fundi i gjithë kësaj.

Po më duket se po e shoh Isain! Mbërrijti, i lumi, nja dy-tri orë pasi që u shpall shteti! Zbriti nga kali. Ja këtu, mu këtu… S`e kam pasur as pesë metra larg. Me të ishte edhe një kolonë kalorësish nga Kosova. Secili më i pashëm se tjetri! Secili më kreshnik se tjetri! Se cili më i zoti se tjetri! Isai vetë – dy metra mashkull! Ismail Qemali me shokë e pritën si është më së miri. Të gjithë e përqafuan Isain, e tjerë që ishin me të.

Ata që ishin grumbulluar këndej e që kundërshtonin nuk i ndalnin brohoritjet dhe kundërshtimet. E kam dëgjuar me veshtë mi Isa Boletinin kur e pyeti Ismail Qemalin: ‘Po çka janë këta? Çka po donë këta, more?…’. Ismail Qemali dhe tre-katër delegatë të tjerë që ndodheshin më afër tij i folën Isait me zë të ulët, gjë që unë nuk munda të dëgjoja se çka i thanë. Por e kam dëgjuar Isain kur me pak fjalë u është drejtuar shqiptarëve nga Kosova që e shoqëronin: ‘Burra! Rahatoni këta këndej, veç mos i dëmtoni’.

Kjo ‘mos i dëmtoni’ më vonë u pa se kishte domethënien ‘mos i vritni’. Shqiptarët nga Kosova filluan zbatimin e urdhrit.

Sa çel e mbyll sytë Shqiptarët nga Kosova i shkulën të gjithë hunjtë dhe me ta filluan t`i rrahin të gjithë ata që ndodheshin afër e që kundërshtonin themelimin e shtetit të shqiptarëve. E tërë turma kundërshtare u shpërnda rrufeshëm dhe shteti ynë vazhdoi të jetojë e të funksionojë.

Dijeni se Isa Boletini me Shqiptarët nga Kosova atë ditë e shpëtoi Shqipërinë dhe shtetin tonë.

E ju, paçi faqen e bardhë dhe paçi fat! Edhe sot ne këtu ymydin e kemi te Kosova dhe te Shqiptarët nga Kosova – përfundoi rrëfimin e tij plaku i Vlorës”.

pjesë nga libri i profesor Fetah Bahtirit për rolin e Isa Boletinit në shpalljen e pavarësisë në Vlorë…

Lushnja prej kohësh, nuk po gjen qetësi. Trashëgimtarë të bandave rivale që u fuqizuan jashtëzakonisht shumë gjatë vitit 1997, janë rizgjuar, rigrupuar dhe sot po lajnë hesapet e vjetra dhe të reja me njëri tjetrin.

Vrasja e Enver Boriçit, një prej njerëzve më të afërt të Aldo Bares është në vazhdën e shumë atentateve të tjera me të vdekur, gjatë këtyre 2 viteve të fundit. Shënjestra ka qenë nipi i Alfred Shkurtit (Aldo Bare), familjarë të pjesëtarëve të ish organizatës kriminale të njohur dhe madje nuk janë kursyer as të pafajshëm, ‘krimi’ i vetëm i të cilëve ka qenë lidhjen e gjakut me protagonistë të këtyre bandave.

Fijet e disa vrasjeve dhe të shumë ‘personave të zhdukur’ në Vlorë, të çojnë në burgun e sigurisë së lartë ku vuajnë dëmin e përjetshëm Zani Çaushi, Gaxhai e eksponentë të tjerë.

Edhe qyteti i Elbasanit nuk gjen qetësi, pasi ndarja e territorit që ndodhi në vitin 1997 mes grupeve të fuqishme kriminale vazhdon edhe sot. Shumë vrasje në zonën e Burrelit, Durrësit, Shkodrës dhe Tiranës nëse investigohen në thellësi të çojnë te veprimtaria e bandave, që lulëzuan nga vitin 1997, deri në vitin 2000.

Edhe pse shumica e krerëve të tyre u arrestuan dhe morën dënime të rënda apo janë larguar jashtë vendit, mbetjet e tyre ‘shoqërore’ dhe ‘farefisnore’ mbijetuan duke trashëguar bizneset kriminale të drogës dhe ato të ‘ligjshme’ që shteti nuk i preku.

Lufta mes ‘trashëgimtarëve’ të bandave të vitit 1997 nuk ka të bëjë vetëm me hakmarrjen, por edhe me biznesin e drogës dhe kontrollin e territorit këtu në Shqipëri, Holandë, Belgjikë, Zvicër, Gjermani dhe Spanjë.

Sipas statistikave në atë vit të mbrapshtë për Shqipërinë në vend vepronin qindra grupe të armatosur, por vetëm 15 prej tyre ishin shumë të organizuara dhe vazhdojnë nëpërmjet ‘trashëgimtarëve’ të veprojnë edhe sot.

Bandat kryesore të vitit 1997

1. Banda e ‘Çoles’ Vlorë: Veproi në qytetin e Vlorës. Ishte mbështetëse e Partisë Socialiste. Bashkëpunoi me Komitetin e Shpëtimit të Vlorës. Kreu shumë krime me motive politike.

2. Banda e Gaxhait: U vetëdeklarua mbështetëse e Partisë Demokratike. Veproi në qytetin e Vlorës, kundërshtare e flaktë dhe rivale e bandës së ‘Çoles’.

3. Banda e Pusit të Mezinit: Mbështetëse e Partisë Demokratike. Veproi në qytetin e Vlorës. Kundërshtare e flaktë e Bandës së Çoles. U eliminua gjatë Masakrës së Levanit.

4. Banda e Tepelenës: Veproi në Tepelenë. Ishte vetë Komiteti i Shpëtimit të Tepelenës. Kreu shumë krime me motive politike.

5. Banda e Cërrikut: U bë e njohur me Masakrën e Cërrikut, më 25 Maj 1997. Anëtarë të Komitetit të Shpëtimit të Cërrikut, ishin pjesë e bandës. Kreu shumë krime me motive politike.

6. Banda e Lushnjes (Aldo Bare): U krijua nga Aldo Bare, ish-efektiv i repartit 326. Kreu krime të tmerrshme. Mbështeti PS. Kreu shumë krime me motive politike.

7. Banda e Loshit, Karbunarë: Veproi në Lushnjë. U bë tmerri i udhëtarëve. U bashkua me Lul Cakën, të cilin e kishte pjesë të familjes..

8. Banda e Altin Dardhës: Veproi në Berat. Berati përjetoi ditët më kaotike të historisë së vet gjatë aktivitetit të kësaj bande. Kreu shumë krime me motive politike.

9. Banda e Lul Cakës: Veproi në Berat. Kundërshtare e Altin Dardhës. Mbështeti Partinë Demokratike. Kreu shumë krime me motive politike. U bë tmerri i udhëtarëve. U bashkua me Loshin e Karbunarës, të cilin e kishte pjesë të familjes.

10. Banda e Otllakut: Veproi në Berat. U krijua nga ndarja me bandën e Altin Dardhës.

11. Banda e Mandelës: Veproi në qytetin e Elbasanit. Drejtohej nga një rom i quajtur Eduart Peqini, prandaj u quajt ‘Banda e Mandelës’. Kundërshtare me bandën e Cërrikut. Kreu shumë krime me motive politike.

12. Banda e Kateshit: Veproi në Elbasan, kreu shumë krime me vrasje, plaçkitje, përdhunime, grabitje, pengmarrje dhe terror mbi banorët e qytetit.

13. Banda e Nehat Kullës: Veproi në fshatin Tufinë të Tiranës. Drejtuesi i saj e quajti veten ‘Gjeneral’.

14. Banda e Kolajve: Veproi në Burrel. Kundërshtare me bandën e Dedëve.

15. Banda e Dedëve: Veproi në Burrel. Kundërshtare me bandën e Kolajve.

Sot SPAK ka marrë kallëzimin e parë për koncesionin e sterilizimit të pajisjeve kirurgjikale nga Nisma #Thurje. Por kush qëndron pas këtij koncesioni? Për më shumë lexoni investigimin e BIRN të publikuar 4 vjet më parë mbi fijet nepotike që e lidhin këtë PPP me pushtetin politik

Një biznesmen i vogël shqiptar nga Peruxhia, pronar i një agjencie ndërmjetësimi dhe një kompanie ndërtimi qëndron pas tenderit të kontestuar me vlerë 100 milionë USD të Ministrisë së Shëndetësisë për sterilizimin e pajisjeve kirurgjikale dhe sallave të operacionit.

Për më shumë se një dekadë, Ilir Rrapaj drejtoi një kompani të vogël ndërtimi me vetëm një të punësuar, të regjistruar në një zonë të qetë rezidenciale në qytetin e Peruxhias të rajonit Umbria në Itali, të cilën e themeloi së bashku me dy të afërm të tij në vitin 2000 me një kapital të vogël prej 1500 eurosh.

Megjithatë, pas fitores së Partisë Socialiste në zgjedhjet e qershorit 2013, emigranti me origjinë nga fshati Rexhepaj i Vlorës u kthye në Shqipëri dhe vendosi kontakte me kreun e shëndetësisë shqiptare, Ilir Beqaj, me të cilin ka pasur takime të shpeshta ku kanë marrë pjesë edhe biznesmenë italianë, të interesuar në tregun e shërbimeve mjekësore.

Dy vjet pas rikthimit në atdhe, me anë të një kompanie të regjistruar në Kosovë, Rrapaj është shpallur fituesi kryesor i një kontrate koncesionare prej 100 milionë dollarësh në një tender të kontestuar.

Nëpërmjet kompanisë së tij Investital LLC, e cila ka një kapital prej 1000 eurosh dhe është e regjistruar në Prishtinë, Rrapaj zotëron 40 % të aksioneve të një bashkimi kompanish italiane, të cilat fituan tenderin për sterilizimin e pajisjeve kirurgjikale.

Ortakët e Rrapajt në konsorcium janë tre kompani nga rajoni i Umbrias, përfshirë “Servizi Italia”, e cila ka një eksperiencë 35-40 vjeçare në fushën e sterilizimit dhe mbetjeve spitalore, “Tecnosanimed” dhe “U.Jet S.r.l”.

Konkurrent në tender kanë qenë gjithashtu një grup tjetër operatorësh ekonomikë Italianë si:”S.S.I”, “Mario Gugliemo” dhe “Brema Ambiente”, të përfaqësuar nga kompania “Action Laundery” me qendër në Durrës.

Konsorciumi humbës pretendon që shpallja fitues e konsorciumit në të cilin Rrapaj ka shumicën e aksioneve është e paligjshme, pasi ai ka dhënë një ofertë që tejkalon fondin limit. Ajo e ka ankimuar vendimin e Komision të Vlerësimit të Ofertave, KVO të Ministrisë së Shëndetësisë në Komisionin e Prokurimit Publik, KPP.

KPP-ja ka kërkuar rivlerësimin e vendimit fillestar të KVO-së, por kjo e fundit ka marrë një vendim të dytë, duke e shpallur përsëri grupin e kompanive ku përfshihet Investital LLC si fitues.

Të dhënat e mbledhura nga BIRN sugjerojnë se konsorciumi i emigrantit shqiptar, Ilir Rrapaj ka pasur kontakte të vazhdueshme me ministrinë e shëndetësisë dhe ministrin Beqaj që nga viti 2013.

Mbetet e paqartë se çfarë roli luan kompania Invetital Ll.C në konsorcium, duke qenë që ka vetëm 1 të punësuar, kapital minimal dhe në dukje zero eksperiencë në fushën e mjekësisë.

I pyetur nëpërmjet telefonit për marrëdhënien e tij me Ilir Rrapajn, ministri Beqaj në fillim mohoi ta njihte. Pasi BIRN i dërgoi ministrit disa fotografi ku ai shfaqej me biznesmenin nga Peruxhia, Beqajt iu rifreskuar memoria, duke pranuar se “kishte njohje me z.Ilir Rrapaj.”

“Pas interesimit tuaj, nga hulumtimi i dokumentacionit lidhur me koncesionin me objekt ‘Për shërbime të integruara për ofrimin e setit të personalizuar të instrumenteve kirurgjikale…’, rezulton se z. Ilir Rrapaj është përfaqësues i një prej kompanive, pjesëtare të një prej konsorciumeve ose Operatorëve Ekonomikë (OE) që kanë paraqitur interes për këtë procedurë prokurimi,” u shpreh Beqaj.

Ndërkohë Ministria e Shëndetësisë mohon që oferta e konsorciumit ku përfshihet Rrapaj të jetë mbi fondin limit të tenderit duke i cilësuar akuzat si “shpifje.”

Rrapaj nga ana tjetër refuzoi t’i komentonte kontaktet e tij me ministrin Beqaj, duke u mjaftuar me pretendimin se procedura e dhënies së koncesionit kishte qenë sipas tij e suksesshme.

Tenderi i dyshimtë

Procedura e koncesionit 10 vjeçar me vlerë 9.6 miliardë lekë është hapur në 13 shkurt 2015, me një vendim të ministrit Ilir Beqaj.

Objekti i kontratës së partneritetit publik-privat ka për qëllim ofrimin e setit të personalizuar të instrumenteve kirurgjikalë sterilë, furnizimin me material mjekësor steril njëpërdorimësh në sallat kirurgjikale, trajtimin e mbetjeve me rrezik biologjik dhe dezinfektimin e sallave kirurgjikale dhe ambienteve.

Ky shërbim parashikohet të ofrohet në spitalet universitare dhe rajonale të vendit, apo dhe spitale të tjera, sipas planit të racionalizimit spitalor në Republikën e Shqipërisë.

Vlera e fondit limit të koncesionit është arritur pas një studimi fizibiliteti të ndërmarrë nga një komision i posaçëm, i ngritur nga Ministria e Shëndetësisë.

“Është marrë në studim viti 2013 dhe është vlerësuar numri total i ndërhyrjeve kirurgjikale dhe janë përllogaritur përafërsisht shpenzimet e kryera në blloqet operatore, kryesisht në spitalet rajonale dhe ato universitare, të cilët kanë aktivitet të shkuar kirurgjikal,” tha Ministria e Shëndetësisë, në përgjigje të një kërkese për informacion nga BIRN.

“Ky koncesion do të trajtohet sipas formulës “Pay and Use,” e cila nënkupton se, kompania që do të kryejë shërbimin do të paguhet për njësi, që në këtë rast është ndërhyrja kirurgjikale,” shtoi ajo.

Ministria sqaroi më tej se analiza e situatës ishte kryer pasi kishte mbledhur informacion nëpërmjet një pyetësori dhe kishte arritur në përfundimin që sistemi i menaxhimit, sterilizimit dhe mirëmbajtjes së sallave kirurgjikale apo instrumenteve kishte probleme serioze.

Sipas ministrisë, menaxhimi ishte shumë i kushtueshëm për shkak të numrit të lartë të punonjësve të përfshirë dhe shumësisë së makinerive të përdorura në çdo bllok operator.

Me datën 4 Maj 2015, Ministria e Shëndetësisë ka zhvilluar procedurën e prokurimit për koncesionin dhe në datë 26 Maj, autoriteti kontraktues ka publikuar renditjen e operatorëve ekonomikë.

Komisioni i Vlerësimit të Ofertave ka shpallur konsorciumin e përbërë nga Investital Llc, Servizi Italia S.p.a, U.Jet S.r.l dhe Tecnosanimed të parët me 73.89 pikë dhe në vendin e dytë konsorciumin e përbërë nga “Action Laundry,” S.S.I”, “Mario Gugliemo” dhe “Brema Ambiente” me 42.83 pikë.

Sipas “Action Laundry” përllogaritet që konsorciumi i udhëhequr nga “Servizi Italia” S.p.a, që u klasifikua i pari, e ofroi shërbimin për 1 vit në vlerën e 1 miliardë lekë, kundrejt ofertës 753 milion lekë të ofruar nga grupi i operatorëve të udhëhequr nga “Action Laundry”, që u rendit e dyta.

Kompania me qendër në Durrës pretendon se diferenca për 1 vit kap vlerën 250 milion lekë, ose për 10 vjet një vlerë prej 2.5 miliardë (17.8 milionë euro).

Më 8 qershor, bashkimi i operatorëve i udhëhequr nga Action Laundry ka paraqitur një ankesë në KPP duke kundërshtuar renditjen e operatoreve në procedurën e koncesionit si dhe kualifikimin e konsorciumit tjetër, të përfaqësuar nga Servizi Italia S.p.a.

Me datë 22 qershor, KPP-ja pranon pjesërisht ankesën e Action Laundry dhe i kërkon Ministrisë së Shëndetësisë të rivlerësojë ofertat, pasi vëren se mbledhja e pikëve në vlerësimin e parë ka gabime matematikore.

Anëtarët e KPP në vendimin prej 46 faqesh argumentonin se:… “Në respekt të parimit të transparencës dhe barazisë si dy ndër parimet kryesore të zhvillimit të procedurës së dhënies së koncesionit, autoriteti kontraktor (Ministria e Shëndetësisë) ka gabuar në mbledhjen aritmetike të pikëve në total… Sa më sipër, Komisioni i Prokurimit Publik gjykon se autoriteti kontraktues në rivlerësimin e procedurës duhet të kryejë edhe mbledhjen e saktë aritmetike të pikëve dhënë operatorëve ekonomikë pjesëmarrës në këtë procedurë…”

Pas këtij vendimi detyrues, procedura e mbledhjes së pikëve është mbajtur në datën 28 shtator 2015, dhe pikërisht në atë ditë është shpallur fituesi ku sërish ka qenë bashkimi i operatorëve “Servizi Italia”. Por çuditërisht, këtë herë kjo kompani ka marrë më shumë pikë se në vlerësimin e parë.

Nga 73.98 pikë që kishte në vlerësimin e parë, tani ishte vlerësuar me 91.03 pikë. Pra me një diferencë prej 22 pikësh më tepër.

Në anën tjetër, bashkimi i operatorëve që përfaqësohej nga “Action Laundry” ka marrë 45 pikë, nga 42.83 që kishte marrë në rivlerësimin e parë.

Sipas “Action Laundry,” rivlerësimi i dytë i pikëve nga Ministria e Shëndetësisë ka qenë sërish i pasaktë dhe i dyshimtë, pasi pikët akorduar konsorciumit të drejtuar nga Servizi Italia janë rritur ndjeshëm.

“Konkretisht në rivlerësimin e dërguar, oferta e shoqërisë “Servizi Italia” SPA rezulton përsëri e renditur në vendin e parë, por nga 73.98 pikë që kishte në vlerësimin e mëparshëm, tani çuditërisht është vlerësuar me 91.03 pike,” Action Laundry i tha BIRN.

“KVO-ja ka gabuar në vlerësimin me pikë të ofertës tonë, e cila rezulton të jetë oferta fituese e procedurës, sepse në finale shoqëria jonë për të njëjtin shërbim të kërkuar nga Autoriteti Kontraktor ka ofruar vlerën 753.500.000 lekë, ndërkohë që shoqëria ” Servizi Italia” SPA ka ofruar vlerën 1.003.780.000 leke,” shtoi ajo.

Action Laundry gjithashtu nënvizon që oferta e konsorciumit të drejtuar nga Servizi Italia për një periudhë 10-vjeçare tejkalon dhe fondit limit prej 9.6 miliardë lekësh.

E pyetur nga BIRN, Ministria e Shëndetësisë i hodhi poshtë pretendimet e “Action Laundry” si të pavërteta.

“Nuk është e vërtetë që oferta e “Servizi Italia” është mbi fondin limit. Këtë spekulim, e ka bërë konkurrenti tjetër, i cili ka vendosur në mënyrë arbitrare volumet vjetore të çdo grupndarjeje të llojit të ndërhyrjes kirurgjikale,” tha Ministria në një përgjigje me postë elektronike.

“As në realitetin e shërbimit kirurgjikal në Shqipëri, dhe as në dokumentat e tenderit të garës së koncensionit nuk ekziston e dhëna se realizohen çdo vit 15 mijë ndërhyrje kirurgjikale me intesitet të lartë. Në realitet, ndërhyrjet me intesitet të lartë janë disa herë më pak. Rritja artificiale e volumit të grupndërhyrjeve me çmim të lartë për njësi është kryekëput e pasaktë,” shtoi ajo.

Sipas Ministrisë së Shëndetësisë konkurrenti që është ankuar, ka “shpikur qëllimisht një shpërndarje të pavërtetë të ndërhyrjeve kirurgjikale, me qëllim krijimin e një situate të paqenë në vlerën vjetore të furnizimit të set-eve të instrumenteve kirurgjikalë të sterilizuar dhe materieleve mjekësore njëpërdormëshe të ofertës fituese.”

Ajo shtoi që vlera prej 1 miliardë lekë që pretendohet se është kosto e vjetore e shërbimit të ofruar nga Servizi Italia është e pavërtetë, por nuk saktësoi se cila është kosto e këtij shërbimi.

Pas shpalljes së vendimit të KPP-së me datë 10 korrik, kompanitë Investital Llc, Servizi Italia S.p.a, U.Jet S.r.l dhe Tecnosanimed, kanë regjistruar një kompani të re për të operuar me koncesionin, të quajtur SaniService Sh.p.k.

Edhe pse me shumë pak eksperiencë se partnerët e tjerë italianë, kompania e Rrapajt, Investital Llc merr 40 % të aksioneve të kompanisë së re SaniService Sh.p.k, Servizi Italia S.p.a 30 %, Tecnosanimed 15 % dhe U.Jet S.r.l 15 %.

Investimi i Rrapajt nëpërmjet e Investital Llc për të kontrolluar 40 % të kompanisë me koncesionin 100 milionë dollarësh është vetëm 8 mijë euro. 

Lidhjet midis Ilir Rrapajt dhe Ilir Beqajt

I lindur në vitin 1972, Rrapaj ka emigruar në Itali në vitet 90’ dhe është vendosur në rajonin e Umbrias. Më 17 prill 2000, ai regjistron në Peruxhia kompaninë Ali Pashë Tepelena SAS, një kompani në kategorinë e “artizanatit” me vetëm një të punësuar dhe një kapital prej 3 milionë liretash, të cilat më vonë konvertohen në 1549, 38 euro. 

Ilir Rrapaj zotëron 50 % të aksioneve të kompanisë dhe 50 për qind kontrollohen nga i afërmi i tij Mitat Rrapaj, i cili në vitin 2007 ia dhuron ato shtetases Italiane Elisa Bulagna.

Lidhja e Rrapajt me fushën e shëndetësisë është e paqartë, edhe pse ai pretendon të këtë mbaruar studimet për mjekësi. Megjithatë, më 22 nëntor të vitit 2013, Rrapaj merr pjesë në nismën “Thuaj Po Shqipërisë”, të mbajtur në pallatin e Brigadave në Tiranë.

Fotot të siguruara nga BIRN tregojnë se në këtë konferencë që mblidhte profesionistët shqiptarë të shëndetësisë në vende të ndryshme të botës, Rrapaj përveç ministrit Beqaj ka takuar dhe kryeministrin Edi Rama.

Mbas konferencës në nëntor të vitit 2013 dhe shpalljes së koncesionit për sterilizimin e seteve dhe sallave kirurgjikale në shkurt të këtij viti, Rrapaj dhe përfaqësues të kompanive të tjera italiane, pjesë të konsorciumit fitues kanë pasur një numër takimesh në Tiranë dhe Itali me ministrin e shëndetësisë Ilir Beqaj.

Në dhjetor të vitit 2013, ministri Beqaj dhe zëvendës ministri i shëndetësisë Klodian Rrjepaj vizitojnë rajonin e Umbrias në Itali me ftesë Qarkut të Umbrias dhe Universitetit Shtetëror të Peruxhias.

Gjatë vizitës, Beqaj nënshkruan një marrëveshje bashkëpunimi me Universitetin e Peruxhias, po ajo që bie në sy është prezenca e Ilir Rrapajt dhe e ortakëve të tij italianë gjatë takimeve.

Beqaj e viziton disa herë rajonin e Umbrias në vitin 2014. Në dhjetor të këtij viti ai nënshkruan një memorandum bashkëpunimi me Qarkun e Umbrias, ku Rrapaj është gjithashtu prezent në takimet zyrtare, në krah të ministrit Ilir Beqaj.

“Modeli i shëndetësisë në disa rajone të Italisë, i cili është rrjedhojë e një reforme që Italia e ka filluar që në vitin 1978 na shërben si pikë referimi,” tha Beqaj gjatë nënshkrimit të Memorandumit në Tiranë me presidenten e Qarkut të Umbrias, znj. Catiuscia Marini.

Beqaj shtoi Memorandum i Bashkëpunimit është paraprirë edhe nga një Protokoll Bashkëpunimi i nënshkruar më 18 dhjetor 2013 mes :”Universitetit të Bologna-s dhe Ministrisë së Shëndetësisë së Republikës së Shqipërisë, në bashkëpunim me “Polo Biomedical Umbria” – e cila numëron më shumë se 20 kompani të Umbria-s të sektorit shëndetësor e biomjekësor – në mënyrë që të zhvillojnë bashkëpunimin dhe kooperimin në sektorët e logjistikës spitalore, të inxhinierisë klinike dhe shkencave veterinare.”

Tre kompanitë fituese të koncesionit për pajisjet kirurgjikale, Servizi Italia S.p.a, U.Jet S.r.l dhe Tecnosanimed janë pjesë e “Polo Biomedical Umbria,” por mbetet e paqartë nëse Protokolli i Bashkëpunimit ka luajtur ndonjë rol në procedurën e prokurimit.

Kompania e Rrapajt, Investital Llc është regjistrua në Prishtinë në korrik të vitit 2014. Në faqen e saj zyrtare, ajo përshkruhet si një agjenci investimesh, me interesa në sektorin e industrisë, turizmit dhe shëndetësisë.

Duke komentuar fotot ku shfaqet përkrah Ilir Rrapajt, ministri Beqaj pranoi që biznesmeni nga Peruxhia në të paktën një okazion zyrtar ishte i ftuar i ministrit të shëndetësisë.

“Fotoja e parë duhet të jetë shkrepur në restorantin “Sofra e Ariut” në Tiranë, në një darkë që Ministri i Shëndetësisë Ilir Beqaj, shtroi për nder të Ambasadorit Italian, z. Massimo Gaiani, dhe një grupi përfaqësuesish të Rajonit të Umbrias, këshillit drejtues akademik të Universitetit Shtetëror të Peruxhias (Università degli Studi di Perugia) dhe dhomës tregtare Confimi Impresa (Konfederata Italiane e Sipërmarrjeve Industriale të Vogla dhe të Mesme),” tha Beqaj.

Ai shtoi në një komunikim të dytë se nga nëntori 2013, deri në dhjetor 2014 ishte takuar katër herë më biznesmenin Ilir Rrapaj, në cilësinë e tij si përfaqësues Confimi Impresa.

I kontaktuar nga BIRN, Ilir Rrapaj u shpreh se fitues të koncesionit për setet kirurgjikale ishin shpallur kompanitë më të mira, duke përmendur “Servizi Italia”.

I pyetur mbi akuzat e Partisë Demokratike se në këtë koncesion një mik i kryeministrit Edi Rama dhe ministrit Beqaj ishte shpallur fitues, Rrapaj tha se: “nuk më interesojnë këto gjëra dhe nuk merret me politikë,” duke shtuar se ky koncesion ka për të qenë “një sukses.”

MONITOR/

Teksa tre shtete të Ballkanit, Shqipëria, Maqedonia dhe Serbia po shkojnë drejt krijimit të një Mini-Shengeni ballkanik, vendi ynë në fakt ka lidhje më të forta tregtare me Kosovën, e vetmja me të cilën ka një bilanc tregtar pozitiv, çka nënkupton se eksportojmë më shumë sesa importojmë. Në të kundërt, me Serbinë, Shqipëria ka një deficiti të thelluar tregtar, për shkak se jemi shumë më pak konkurrues në pothuajse të gjitha produktet.

Sipas të dhënave të INSTAT, të përpunuara nga Monitor, në Kosovë shkojnë 50% e eksporteve të Shqipërisë drejt vendeve të Ballkanit Perëndimor. Kosova është shteti i vetëm me të cilin ne kemi një suficit të lartë tregtar prej rreth 150 milionë eurosh për 10 mujrin 2019. Produktet më të eksportuara drejt Kosovës, sipas INSTAT janë nafta e mineralet dhe çeliku.

Në të kundërt, me Serbinë kemi një deficitit të fortë tregtar. Nga Serbia importojmë 49% të produkteve që marrim nga vendet e Ballkanit Perëndimor. Për 10 mujorin, deficiti me Serbinë ishte rreth 100 milionë euro. Në bazë të kësaj tendence, për gjithë vitin 2019, drejt Serbisë vlerësohet se do të shkojnë neto rreth 120 milionë euro.

Sipas të dhënave të INSTAT, për vitin 2018, nga Serbia, produkti më i importuar ishin lëndët djegëse, me rreth 30% të totalit, e ndjekur nga drithërat, me rreth 19%. Hyrja e grurit e miellit të lirë nga Serbia vitet e fundit, jo vetëm që pothuajse çoi drejt falimentimit prodhuesit vendas të miellit, por ngriti shumë pikëpyetje edhe për cilësinë e drithërave që hynin. Serbia është një ekonomi më konkurruese (renditet e para në rajon në Indeksin e Konkurrueshmërisë globale), ndërsa dhe shteti është i prirur për të ndihmuar industrinë vendase, përmes subvencioneve indirekte. Arben Shkodra, sekretar i Shoqatës Shqiptare të prodhuesve thotë se Serbia i nxit bizneset e veta në strukturën e kostove dhe kjo është një arsye se pse qumështi serb, psh është më i liri në rajon.  

Ai shton se aktualisht qeveria serbe po harton një dokument për politikat industriale, që synon t’i bëjë industritë e saj më konkurruese. Shkodra thotë se ekonomia shqiptare dhe bizneset janë shumë të pastrukturara nga brenda, ndërsa ata janë shumë më përpara dhe kjo na bën ne humbës në rast të një hapjeje të mëtejshme të tregtisë.

Tre produktet më të eksportuara në Serbi në 2018-n, sipas INSTAT janë lëndët djegëse, zarzavatet dhe veshjet e këmbëve.

Serbia ka të zhvilluar dhe eksportet e shërbimeve dhe sidomos të teknologjisë së informacionit.

Ndërsa me Maqedoninë, për 10 mujorin, importet ishin pothuajse të barabarta me eksportet, ndërsa vitet e mëparshme, Shqipëria ka rezultuar me deficit tregtar.

“Mini Shengeni Ballkanik”, është një nismë e prazantuar së fundmi nga tre shtete të Ballkanit Perëndimor, Shqipëria, Maqedonia e Veriut dhe Serbia. Kjo marrëveshje, sipas palëve do të lehtësojë lëvizjen e lirë të njerëzve, mallrave, shërbimeve dhe kapitaleve në Ballkanin Perëndimor.

Zbatimi i Mini Shengenit Ballkanik është konsideruar i dobishëm nga kryeministri shqiptar Rama, pasi sipas tij nuk do të ketë më dogana për njerëzit dhe se bizneset e kapitalet do të përfitojnë financiarisht.

Nga Regjizor Ilirjan Fatkoja USA/

INTERESA KOMBËTARE APO TRADHËTI ?

Shqetësimit të publikut për mënyrën qasjes së Edvin Ramës sa të errët aq dhe arrogante lidhur me bashkimin de facto të Shqipërisë e Kosovës nën Serbinë, ludhet më së pari me kundërshtinë e vakët të politikës së dy krahëve si dhe me mbytjen e zërit kundërshtues të intelektualëve të pa varur, dhe veçanërisht mungesës së trajtimit të saj nga mediat. Për më tepër aprovimi i shpejtë e pa asnjë përplasje i ligjit të shëmtuar të “shpifjes” pritet ta ndikojë edhe më tepër në shterrjen e mendimit ndryshe.

Tashmë po bëhet më se e qartë se forma arrogante që përdor k/ministri në detyrë shkon në funksion të realizimit të qëllimit kriminal ku fati i Shqipërisë dhe Kosovës janë të lidhura nyje në interes të padronit serb Vuçiçi.

Prandaj Edi Rama shfaqet i dhunshëm e deri tiranik kur përbalt e zvetënon politikëbërësit kosovar, të të cilët raporti i bashkëjetesës më serbinë ka kuptim krejt të ndryshëm nga mirazh i që rreket të shesë Edvini i Kiços.

Çështja që duhet shtruar për zgjidhje është : Edi me këtë “sipërmarrje” vetiake i ka tradhëtuar interesat e Shqipërisë, apo i ka vënë ato në interes të vendit ? Kjo duhet bërë çështje e ditës.

Nuk ka pse të vërdallisemi pas gishtit dhe as të hedhim shashka në erë, por të shikojmë në thellësi e më transparencë të plotë gjithçka.

Edhe në se “mini shengeni” i mbështetur prej kryministrit shikohet si pozitivitet, zotërisë i duhen vënë frerë e të mos broçkullisë si padron i shtetit të Kosovës.

Madje unë do sugjeroja që përpara se kryeministri në detyrë të merret me bashkimin alla shengen, të hedhë në tavolinë projektin e bashkimit Shqipëri Kosovë.

Si do qoftë është urgjente të ndalet galopi i Edvinit dhe ky problem të merret e të trajtohet me përparësi nga politika, media, intelektualët më në zë, pa përjashtuar zërin qytetar që sjellin portalet.

Le të ballafaqojnë mendimet, pastaj të kalohet në stadin e vendim marrjes.

Por në se kopuku që bën sikur luan kryeministrin, do të vazhdojë me kokëfortësi ta luaj tradhëtarin e interesave mbarëkombëtare le të marrë përgjigjen e duhur.

Edhe tradhëtia e ka një çmim.

Nga ish i persekutuar Avokat Kujtim Cakrani/

Dëgjoj që shumë të ashtuquajtur persekutuar, që janë të pakënaqur duke akuzuar PD apo Z. Berisha, që nuk bëri gjë për ta sepse, nuk dënoj ish zyrtarët e lartë të regjimit Komunistë etj.

Më vjen shumë keq që ju të persekutuar jeni kaq pa memorie apo mohues!?

Nëse ka patur një Nurenberg, në të gjithë Europën lindore këtë e bëri vetëm Shqipëria.

Ju harruat që në vitin 1995 u dënuan për krime 35 zyrtarë të lartë të ish regjimit, duke filluar nga ish presidenti fundit komunist, Ramiz Alia, Nexhmie Hoxha, ish Prokurori Përgjithshëm dhe shumë xhelatë të tjerë të regjimit që morën dënime nga 15 vjetë deri në burgim të përjetshëm….

Në këto procese asnjë i burgosur apo torturuar pra viktima të tyre nuk mori mundimin të denonconte apo dëshmonte kundër tyre në këto procese!

Është i vërtetë fakti që të gjithë këta dolën pas rrebelimit komunistë më 1997, po ashtu është i vërtetë fakti që më pas morën pafajësi dhe dëmshpërblimin nga gjyqtarët komunistë nipër dhe mbesa të tyre që ishin në sistemin e drejtësisë…

Mos harroni që pjesë e rrebelimit komunistë bashkë me Gjinushin dhe bandën e tij në Vlorë më 1997 ishin edhe të persekutuarit ku dhanë një ndihmesë të çmuar për kthimin e enveristëve në pushtet!

Por viktimat pra të persekutuarit mos bëjnë sikur ska ndodh gjë dhe të mohojnë gjithshka që bëri PD dhe S. Berisha.

Pyetja është?

Çfarë bëtë ju për të dënuar xhelatët?

Asgjë! Ju të persekutuarit bëtë shoqata! nja 10 të tilla, që skemi asnjë anëtarë vetëm kryetari me vulën në xhep, dhe allgaviteni duke servilosur edhe persekutuarve tuaj, madje ju kanë përdorur atë si lolo duke ju futur në greva kundër PD.

Të persekutuarit në këto 30 vjetë nuk kanë bërë një herë të vetme kallëzim penal ku të denoncojnë me emër dhe mbiemër xhelatët e tyre…

Madje i shikojnë ata në rrugë dhe ka shumë prej tyre që pinë edhe kafe me ta, duke përdorur fjalën? ” ashtu ishte koha”…

Prandaj ju të persekutuar nuk meritoni sepse liria nuk dhurohet ajo fitohet dhe shembujt na kanë mësuar se fitohet me gjakë….

Pr/Astrit Memia.

Miq të nderuar,

Ju uroj një të diel të mbarë e të bardh!

Pr/Astrit Memia/

Projekt 1( një)+ shekullor…

Atë që s’e realizuan dot albanofobët, kërkojnë sot, ta realizojnë shqiptarofobët….

A- ka- de(k)-mitë e Shqipërisë dhe Kosovës, vallë a lypset të prononsohen e të reagojnë pasi paguhen nga taksapaguesit shqiptarë?

P. S. Po ju sjellim përkthimin e një dokumenti nga origjinali:

“Për shkak të pavarsisë të saj ekonomike, Serbia duhet të fitoj qasje në detin Adriatik dhe një pjesë të bregdetit Arbanas: qoftë duke pushtuar territor qoftë duke fituar të drejtat ekonomike dhe të komunikacionit në atë zonë. Kjo do të thotë, pra pushtimin e një zone etnografike të huaj, por të tillë që duhet pushtuar për interesa veçanërisht të rëndësishme ekonomike, pikërisht për shkak të nevojave jetike” Jovan Cvijiq

P. S. Ja si prononcohet intelektuali, Profesor, Fadil Kelmendi: ” Ky projekt famëkeq po tentohet të realizohet në këtë kohë nga narkomani Edi Rama! Mirëpo, shqiptarët sot i kanë dy shtete, padyshim janë më të fortë së asnjëherë dhe nuk do lejojnë projekte të tilla antishqiptare!

E zaten, nuk kanë lejuar asnjëherë!”.

Po ju përciellim edhe komentin analitik të intelektualit, Profesor, Milazim Maraj:”Projektet e Serbisë i Realizon Edvin Rama!!?

•Mini-Shengen ose Kali i ri i Trojës.

“Kosova u vet përjashtua”, thotë kryeministri shqiptarë Edvin Rama. Nuk kishte nevojë për vet përjashtim shton ai.

Në Tiranë u mbajt samiti famëkeq dhe qëllimkeq për shqiptaret. Kosova për të mbarë; nuk mori pjesë në këtë vetëvrasje kombëtare. Ky samit është studiuar mirë dhe përshtatur për rrethanat e kohës nga AASHS si pjesë e projektit famëkeq për shqiptaret dhe në interes të Rusisë dhe Serbisë. Ja një citat origjinal nga projekti po e kopjoj: “ Kraljevina Serbija:(Serbia mora zbog svoje ekonomske samostallnosti dobiti pristup na Jadransko more i jedan deo arbanaske oballe: bilo zauzimanjem teritoria bilo dobijanjem ekonomskih i komunikacionih prava na tu obllast. To znaci dakle,zauzimanje istina jedne etnografski strane oblasti, ali takve koja se mora zauzeti zbog osobito vazni privredni interesa, upravo zbog zivotne potrebe)”.Jovan Cvijic.

“Synohet dalja në Adriatik dhe në bregdetin shqiptarë si që thotë(Arbanas) qoftë duke pushtuar territoret qoftë duke fituar të drejtat ekonomike dhe të komunikacionit ne atë zonë. Kjo do të thotë pra pushtimin e një zone etnografike të huaj, por që duhet pushtuar veçanërisht për interesa të rëndësishme ekonomike pikërisht për shkak të nevojave jetike”( Kralevina Serbije Jovan Cvijiq).

Tani thirrja nga Edvin Rama që i bënë Kosovës mundë të thjeshtohet kështu: Nëse do të vish më të mirë eja nëse nuk do t do; të izolojmë më mini-shengenin serb, nga se ky mini shengen do të përfshijë Serbinë, Maqedoninë dhe Shqipërinë. Rama mashtron popullin e vet në Shqipëri dhe shqiptaret në përgjithësi së nuk paska obligime dhe as detyrime. Atëherë pse nënshkruhet kjo marrëveshje që nuk obligon kënd?.

Por kjo del edhe më e kobshme kur heshtin AASHSH dhe AASHK si dhe AASHM ku shumica janë shqiptar. Shumë herë kam menduar për “Kalin e Trojës” si ka mundësi të përgatitet Kali i Trojës nga trojanet që ishin shqiptarë.

Tani po vërtetohet edhe një herë që Kalin minishengen po e përgatitin shqiptaret dhe ata më origjinë shqiptare.

Vuqiq ka gjysmë origjine shqiptare, Zajev ka origjinë shqiptare, Gjukanoviq dhe Edvin Rama ka origjinë shqiptare. Ata nuk u mblodhën që te shtrojnë çështjen e njohjes së Republikës së Kosovës.

Qe Serbia të kërkojë falje për gjenocid, masakra dhe krime tjera të bëra ndaj shqiptarëve, të përgjigjet për dëme që u ka sjellë popullit shqiptarë tani e sa shekuj.

Pakuptimisht kërkojnë të i bijën në prehër Serbisë, të e rehabilitojnë atë që ajo të përgatitet për krime dhe okupime të reja në gadishullin Ilirik.

VV dje protestojë në Tiranë kundër kësaj marrëveshje, por Albin Kurtit i pati mbetur hatri në Edvin Ramen pse nuk e priti edhe pak sa të vije në pozitën e kryeministrit dhe jo për përmbajtjen e marrëveshjes, për dëmet që kjo marrëveshje i sjell shqiptarëve. Qeveritë shqiptare nuk kanë nevojë të kujdesen për rehabilitim e Serbisë kriminele por për ngritjen e ekonomisë se vendeve të tyre. Ato duhet ta luftojnë krimin e organizuar në shtetet e tyre dhe të përkrahur pikërisht nga Serbia.

Edi Rama ju heshtni para krimit që ta ka organizuar Serbia në Shqipëri më trafikim të qenieve njerëzore, më shitjen e vajzave shqiptare nga Shqipëria. Vajzat shqiptare shiten në Serbi, këtë krim e përkrah Serbia, kurorëzimin e këtyre viktimave të cilat nuk do të flasim më gjuhen shqipe kurrë dhe do të lindin e rritin fëmije serb, këtë krim e bekon popi serb dhe u behët kumbarë ministri i jashtëm serb Daçiq. Ju heshtëni!??”.

22.12.2019

Nga Erl Kodra/

Shteti shqiptar është i kapur nga Mafia.

Në krye të shtetit gjendet Kumbari Edi Rama, një gangster kontravers ky, kreu i Mafias së Ndërtimit, Drogave të Forta dhe Pastrimit të Parave.

Veç të tjerash, Edi Rama është krijuesi dhe ekzekutuesi i skemave kriminale të PPP-ve (Partneriteti Publik Privat), me anë të të cilave ka kryer grabitje të jashtëzakonshme të Buxhetit të Shtetit.

SPAK, Struktura e Posaçme Anti Korrupsion filloi punën. Me një numër të kufizuar prokurorësh, kjo agjensi e zbatimit të ligjit ka për detyrë të luftojë krimin dhe korrupsionin në nivelet më të larta të shtetit shqiptar.

Unë nuk do të paragjykoj asnjë nga emrat që u përzgjodhën nga Këshilli i Lartë i Prokurorisë, pavarësisht objeksioneve që kam, por ato do t’i rezervoj për një moment tjetër.

Së pari, unë do të evidentoja momentin më serioz në historinë tonë të shtetforimit, kur presupozohet se njerëzit e fuqishëm mund të hetohen dhe akuzohen nga kjo agjensi e re, pa frikë, që prej ditës së sotme. U bëftë më e mira! 

Shteti shqiptar është i kapur nga Mafia. Në krye të shtetit gjendet Kumbari Edi Rama, një gangster kontravers ky, kreu i Mafias së Ndërtimit, Drogave të Forta dhe Pastrimit të Parave. Veç të tjerash, Edi Rama është krijuesi dhe ekzekutuesi i skemave kriminale të PPP-ve (Partneriteti Publik Privat), me anë të të cilave ka kryer grabitje të jashtëzakonshme të Buxhetit të Shtetit.

Të hetosh Edi Ramën është gjëja më e thjeshtë në botë. Krimet e tij kundër pronës, jetës, fjalës së lirë dhe interesave kombëtare janë të dukshme dhe evidente. Këtu nuk është fjala për përgjegjësi morale ose politike, por për ngjarje konkrete, të ndodhura përgjatë 6 viteve të fundit që Edi Rama mban detyrën e lartë të Kryeministrit të Shqipërisë.

Më poshtë janë përzgjedhur vetëm disa krime të kryera nga gangsteri Edi Rama nga pozitat e Kryeministrit të Shqipërisë, me impakt të jashtëzakonshëm në jetën e qytetarëve, nisur vetëm nga kritere penale.

1. Lejimi i kultivimit masiv të drogave, në të gjithë territorin e Republikës.

2. Mohimi i faktit dhe gënjeshtra publike se “droga është asgjësuar në masën 99.98 %”, në një kohë që realiteti ishte krejtësisht tjetër.

3. Mosveprimi dhe injorimi total i Raportit të Shërbimit Informativ të Shtetit, ku evidentonte mbi 128 Oficerë të Lartë të Policisë së Shtetit si kapot rajonal të kultivimit dhe trafikimit të drogave.

4. Mbajtja në qeveri e Saimir Tahirit si Ministër i Brendshëm, një individ delikuent i lidhur me bandën famkeqe të Habiljave, me të cilët ai kryente trafik ndërkombëtar droge, madje edhe me mjetet e tij private.

5. Gënjeshtra publike në rastin “Xhafaj- Babale” për “ekspërtizën e zërit” të zotit Xhafaj, fabrikimi i dëshmitarëve të rremë me qëllim fshehjen e krimit të eksponentëve të Mafias, vënia në shërbim të mafias të Drejtorëve të Policisë së Shtetit, kapja direkte e drejtësisë për të dënuar qytetarë të ndershëm si gazetari Jetmir Olldashi dhe ish deputeti Ervin Salianji.

6. Krijimi i skemave ekonomiko-financiare të posaçme, të ashtuquajturat PPP (Partneriteti Publik Privat) me qëllim vjedhjen direkte të shumave të jashtëzakonshme financiare, dhe angazhimin e shtetit shqiptar në kontrata me penalitete të rënda, për shumë vjet. Vetëm nga këto skema dëmi i shkaktuar Buxhetit të Shtetit përllogaritet për mbi 200 milion euro në vit.

7. Shkelje të jashtëzakonshme të Kushtetutës, nëpërmjet hartimit dhe miratimit të Ligjeve të Posaçme (Ligji Fusha Shpk).

8. Prishja masive e shtëpive të qytetarëve, duke shkelur hapur çdo parim të së drejtës njerëzore, siç është e drejta për mosprekjen e banesës dhe shenjtërinë e jetës private.

9. Helmim masiv i qytetarëve shqiptar përgjatë protestave masive të zhvilluara në Tiranë, dhe përdorja e metodave ushtarake në shtypjen me dhunë të tyre.

10. Vjedhje masive e votës, blerje masive dhe tjetërsim i rezultatit zgjedhur në zgjedhjet e për Pushtetin Lokal në vitin 2015, në Zgjedhjet e Pjesëshme në Dibër në 2016, në Zgjedhjet e Përgjithshme në vitin 2017, dhe në Votimet e Pushtetit Lokal të 2019. Përgjimet e publikuara nga gazeta BILD janë prova e padiskutueshme e krimit masiv elektoral që ka ndodhur.

Këto janë 10 akuza me të cilat duhet të fillojë procedimi penal i SPAK kundër gangsterit kontravers Edi Rama. Në të vërtetë, këto akuza janë lehtësisht të verifikueshme, me një begati të tillë provash, sa edhe një jurist fillestar, por me fuqi dhe mbrojtje ligjore të admirueshme, mund ta akuzojë dhe të ketë sukses të garantuar në dënimin e Kumbarit Edi Rama me mbi 25 vjet burg.

Raporti sekret / Kur Turqia dënoi me vdekje dhe burgim dy agjentet e Zbulimit Shqiptar në Ankara, historia e panjohur…

– Nevzat Kokan dhe Lefter Savën, Turqia i akuzoi se kishin mbledhur informata sekrete për instalimet raketore të NATOS

– Ankaraja akuzoi diplomatët Gaqo Mborja e Mehmet Çaka dhe vetë Konsullin e Përgjithshëm, Lik Seiti.

– Akuza: Aktivitet për të mësuar sekretet ushtarake mbi Turqinë, aktiviteti zbulimi kundër Greqisë dhe Rusisë

-Nevzat Koka u dënua me vdekje ndrysa Lefter Sava me 5 vjet burg

Dashnor Kaloçi

 

Një dokument arkivor “Tepër sekret” me korrespodencën sekrete të Ministrisë së Punëve të Jashtme me ambasadën shqiptare ne Ankara në vitin 1973, lidhur me aktivitetin e dy agjentëve të Zbulimit Shqiptar, Nevzat Koka dhe Lefter Sava, të cilët Turqia i akuzonte se kishin mbledhur informata sekrete për instalimet raketore të NATOS, ku midis të tjerash thuhet: “Nevzat Koka nëpërmjet kasapit, Ramazan Bekollari, që në vitin 1961 është njohur me diplomatin shqiptar Gaqo Mborja dhe rekomandimin e tij edhe me konsullin, Lik Seiti. Kurse Lefter Sava, ka marrë udhëzime nga diplomatët, Mehmet Çaka dhe Simon Qirici”. Arrestimi para disa muajsh i pastorit amerikan Andrew Brunson që shërbente prej rreth dy dekadash në Turqi dhe që u akuza se “ka bashkëpunuar me grupin puçist që organizoi grushtin e shtetit në 2016-ën”, apo ai i dy ushtarakëve grek, Angelos Mitrodis dhe Demetrios Kouklitzis që u akuzuan për spiunazh në dëm të Turqisë, duket se nuk janë raste sporadike që kanë ndodhur me qeverinë e Ankarasë. Sidomos kur ato kanë ndodhur pas grushteve të shteteve gjë të cilat nuk kanë qenë fort të rralla në Turqi. Të tilla “probleme” Ankaraja zyrtare ka pasur vazhdimisht edhe para viteve ’90-të pothuaj me të gjithë fqinjët dhe vendet afër saj, pa përjashtur këtu as Shqipërinë komuniste të Enver Hoxhës, ku jo pak herë diplomatët e saj akuzoheshin se mbështetnin, inkurajonin e financonin agjentë të ndryshëm të rekrutuar në rradhët e emigracionit shqiptar. Kjo veç të tjerash bëhet e ditur edhe nga disa dokumente arkivore që i përkasin fillimit të viteve ’70-të, kur shërbimet sekrete turke, MIT dhe veçanërisht krahu i armatosur i saj apo siç njiheshin ndryshe “Ujqërit gri” (Kundër- Zbulimi i Turqisë, që merrej dhe operonte kryesisht ndaj aktivitetit të zbulimeve të vendeve komuniste të Evropës Lindore), arrestuan dhe nxorën para gjyqit ushtarak, dy shtetas turq me origjinë shqiptare, (Nevzat Koka dhe Lefter Sava), të cilët akuzoheshin për aktivitet spiunazhi në dëm të Turqisë, duke zhvilluar propagandë dhe duke mbledhur informata me karakter sekret mbi instalimet raketore të NATO-s në Turqi. Madje jo vetëm kaq, por ata akuzoheshin se kishin zhvilluar veprimtari spiunazhi edhe në dëm të fqinjëve të Turqisë, siç ishin Greqia, Jugosllavia dhe Bashkimi Sovjetik. Arrestimi i Kokës dhe Savës ka ndodhur pak kohë pas grushtit të shtetit që rrëzoi qeverinë turke në vitin 1971, (pas muajsh dhune dhe trazirash në vend), ku gjenerali i ushtrisë, Memduh Tagmak i dha ultimatum kryeministrit Sulejman Demirel, duke e detyruar atë të linte postin.

Gjyqi

Në këtë atmosferë u zhvillua edhe gjyqi ndaj dy emigrantëve shqiptarë, i cili bëri bujë të madhe, pasi ai u përcoll rregullisht edhe nga shtypi vendas, ku disa prej gazetave më të mëdha, si p.sh. “Xhumhurjet”, apo “Aksham”, pasqyruan në faqet e tyre shumë seanca gjyqësore, duke cituar edhe pjesën më të madhe të akt-akuzës së prokurorit ushtarak, Sirri Akbai, i cili bënte përgjegjës Shqipërinë komuniste duke akuzuar me emra konkret disa nga diplomatët shqiptarë të akredituar në përfaqësinë e Ankarasë, si: Gaqo Mborja e Mehmet Çaka (kuadro të lartë të Zbulimit Shqiptarë që në atë kohë drejtohej nga Jonuz Mersini), apo vetë Konsullin e Përgjithshëm, Lik Seiti.

Dhe në mbyllje të këtyre shkrimeve, gazetat turke citonin edhe dënimet e dhëna nga prokurori Akbai për dy të pandehurit “agjentë të Shqipërisë Komuniste”, me vdekje për Nevzat Kokën dhe me 5 vjet burgim, për Lefter Savën. Po të kemi parasysh të kaluarën dhe aktivitetin e dy emigrantëve shqiptarë të vendosur në Turqi që nga periudha e Monarkisë së Zogut, në pamje të parë duket se dënimet që ka kërkuar prokurori ushtarak turk, janë dhënë në invers. Kjo pasi, sipas disa burimeve mjaft të besueshme, (ish-kuadro të Zbulimit Shqiptar), Nevzat Koka ishte një i panjohur, ndërsa Lefter Sava, ishte një “aktivist” dhe emër mjaft i njohur i diasporës shqiptare në Turqi, (nëpunës i Shoqatës “Vëllazëria shqiptaro-turke”) i pranishëm në të gjitha festat apo pritjet e ndryshme që jepte ambasada shqiptare në Ankara.

Po kështu, Sava ishte një nga krerët kryesor të diasporës komuniste shqiptare në Turqi, që “luftonte” kundër grupimit të mërgatës antikomuniste në Turqi, të kryesuar prej Qazim Prodanit. Nisur edhe nga këto, Lefter Sava ishte një eksponent mjaft i preferuar i regjimit komunist të Tiranës, i cili thirrej dhe vinte në festat zyrtare apo përvjetorët e ndryshëm që zhvilloheshin në Shqipëri. Por për më shumë lidhur me këto, na njohin këto dokumente që publikohen të plota dhe për herë të parë ekskluzivisht për Memorie.al

(Bashkë me faksimilet e dokumenteve arkivore, po publikojmë edhe disa foto të gazetave turke “Xhumhurjet” dhe “Aksham” si dhe ato të ushtarakëve e gjeneralëve që realizuan grushtin e shtetit në vitin 1971).

Ministrisë së Punëve të Jashtme

                                                    T i r a n ë

I gjithë shtypi i sotëm turk në faqe të parë me germa të mëdha dhe të shoqëruara me fotografi të marra nga salla e gjyqit shkruan mbi pretencën e prokurorit ndaj të akuzuarve Nevzat Koka dhe Lefter Sava si “agjentë të Shqipërisë” për “tradhti të lartë kundra Turqisë dhe për veprime spiunazhi kundër Greqisë, Jugosllavisë dhe Bashkimit Sovjetik”.

Gazeta “Xhumhurjet”, ndërmjet të tjerave shkruan: “Prokurori njoftoi për organizimin e aktivitetit të spiunazhit nga diplomatët shqiptarë. Për këtë çështje, prokurori foli: “Sado që Shqipëria me Turqinë nuk janë komshi, veçanërisht qenia e Turqisë në NATO dhe marrëdhëniet e afërta të Shqipërisë me Rusinë dhe tani me Kinën e kuqe, kanë bërë që nëpunësit shqiptarë të merren me aktivitete spiunazhi, për t’u informuar me instalimet e NATO-s, detyra për t’u informuar mbi instalimet e NATO-s, u ishte ngarkuar personave me origjinë shqiptare të ardhur aty prej kohësh në Turqi. Ata janë urdhëruar të krijojnë lidhje me institucionet e NATO-s. Deri në vitin 1961, për zhvillimin e aktivitetit të tyre të Zbulimit, nëpunësit e përfaqësive shqiptare i merrnin direktivat nga Bashkimi Sovjetik. Mbas prishjes së marrëdhënieve diplomatike me të, ata hoqën dorë për një kohë nga interesimi për të dhëna ushtarake. Duke filluar nga viti 1970, ata filluan të interesohen vetë për emrat dhe adresat e personave që janë oficerë me origjinë shqiptare në ushtrinë turke. Për të vënë në jetë këtë veprimtari ata bënë përgatitjet e rëndësishme”.

Gazeta “Aksham”, ndërmjet të tjerash shkruan: “Një prokuror ushtarak, Sirri Akbai, lexoi në gjyq akt-akuzën të përbërë prej 25 faqesh. Për të pandehurin Nevzat Noka, në bazë të ligjit 56/1 të Kodit Penal turk, neni 133/2 dhe 12 që akuzohet për “tradhti të mbrojtjes kombëtare”, kërkoi dënimin me vdekje. Prokurori ushtarak në faqen 8 foli më gjerësisht për vënien në jetë të aktivitetit të zbulimit nga Shqipëria komuniste. Këtu më poshtë po rreshtojmë këto aktivitete”

Aktiviteti propagandistik.

Aktiviteti për të mësuar sekretet ushtarake dhe politike mbi Turqinë.

Aktiviteti zbulimi kundër Greqisë.

Më tutje, akt-akuza jep hollësira mbi aktivitetin spiunazhit. Mbasi flitet shkurtimisht mbi të dhënat biografike të Nevzat Kokës, gazeta shkruan:

I pandehuri është njohur me nëpunësin e ambasadës shqiptare, Gaqo Mborja, në vitin 1961 nëpërmjet kasapit Ramazan Bekollari. Me anë të Gaqo Mborjes ai është njohur me Konsullin shqiptar, Lik Seiti. Më vonë ai ka marrë udhëzime prej këtyre dy personave për t’u informuar mbi sistemin e raketave në Turqi”.

          Ndërsa për Lefter Savën, gazeta shkruan:

“Në vitin 1970 është bërë nëpunës i shoqatës “Vëllazëria shqiptaro-turke” dhe atje ka zhvilluar propagandë komuniste për Shqipërinë. Për këtë ai ka marrë udhëzime nga Mehmet Çaka dhe Simon Qirici. Në të njëjtën kohë ai ka zhvilluar veprimtari spiunazhi kundër komshinjve tanë, Bashkimit Sovjetik dhe Greqisë”.

Më poshtë gazeta vazhdon:”Prokurori ushtarak në bazë të ligjit të Kodit penal Nr. 133 dhe 80 për zhvillimin e veprimtarisë së spiunazhit në favor të një shteti të huaj kundër shteteve të tjera të huaj, kërkoi për Lefter Savën dënimin me 5 vjet burgim”.

Gazetat njoftojnë se seanca tjetër e gjyqit është shtyrë për më datën 22 maj 1972.

Ankara më 12 maj 1972 Ambasada

……………………………………………………………………………………………………………………

Drejtorisë së Dytë Tiranë, më 18 maj 1972

INFORMACION TAKIMI

Më 18 maj 1972 shoku Musin Kroi priti në takim të ngarkuarin me punë a.i. të Turqisë, Arbak, me kërkesën e tij.

Arbak tha se e kërkoi këtë takim në vijim të bisedës së parë që pati me shokun Musin. Ai vuri në dukje se pas asaj bisede dërgoi menjëherë informacionet përkatëse qendrës dhe se tani ka përgjigjen e Ministrisë së tij lidhur me çështjet që u ngritën nga ana e shokut Musin. Arbak tha se ka marrë një përgjigje të tillë që mund të konsiderohet pozitive. Më poshtë ay tha:

Nga sa ma kanë njoftuar çështja për të cilën ne biseduam nuk është një rast i ri. Si pasojë e hetimeve të bëra nga autoritetet turke kundrejt Lefter Savës dhe Nazmi Kokës, ata u arrestuan që më 9 gusht 1971 për aktivitet armiqësor spiunazhi. Gjatë hetimeve ata kanë pranuar se kanë qenë në lidhje me Simon Qiricin. Tani rasti i tyre i është paraqitur gjyqit ushtarak për shkak të natyrës së tij dhe procesi gjyqësor vazhdon.

Përsa u përket gazetave ato kanë shkruar sepse gjyqi organizoi një seancë të re. Në fakt lajmet e shtypit nuk kanë qenë kurrë një fushatë kundër Shqipërisë dhe nuk kanë kaluar kufirin e lajmeve të përditshme. Është fakt se gazetat nuk e kanë përmendur këtë çështje përsëri, pas ditës kur u bë seanca e gjyqit. Dihet se në vendin tonë gjyqet dhe shtypi janë të lirë dhe pavarur, prandaj një ndërhyrje në këtë çështje nga ana e qeverisë është e pamundur. Përveç kësaj MPJ e jona nuk është dakord në pikëpamjet tuaja ekstreme që fushata propagandistike drejtohet kundër diplomatëve shqiptarë në Turqi dhe që këta janë objekt i kësaj fushate.

Marrëdhëniet e mira dhe miqësore që ekzistojnë midis dy vendeve tona, në fakt krijojnë atmosferën e një propaganda antishqiptare në vendin tonë.

Duke marrë fjalën shoku Musin i tha të ngarkuarit me punë se mori shënim për sa tha. I tha se pikëpamja e jonë është ajo që është bërë e njohur në takimin e mëparshëm, dhe që i është paraqitur edhe sekretarit të përgjithshëm të MPJ turke nga ana e ambasadorit tonë atje, Ulvi Lulo, se nuk është mirë që të merren nën mbrojtje organet e shtypit për ato që kanë shkruar kundër vendit tonë e diplomatëve tanë, të nxitura nga ato forca që duan të fusin pyka në marrëdhëniet miqësore që ekzistojnë midis dy vendeve tona. Shoku Musin i përmendi Arabakut se në frymën e politikës parimore të qeverisë sonë dhe të marrëdhënieve miqësore, vendi ynë ka përkrahur Turqinë në çështjen e Qipros kur shumë vende të tjera mbajtën një qëndrim kundër saj, dhe se ne kemi punuar gjithnjë për zhvillimin e marrëdhënieve miqësore midis dy vendeve. Çështja e lartpërmendur nuk do të pengojë zhvillimin e mirë të këtyre marrëdhënieve dhe ato forca që duan t’i pengojnë këto marrëdhënie nuk do t’ia arrijnë qëllimit. Në këtë çështje sikurse deklaroi edhe zoti i ngarkuar me punë, ekziston dëshira dhe vullneti i përbashkët.

Arabak falënderoi për fjalët e shokut Musin. Ai tha se ky rast është bërë i qartë dhe njëkohësisht këtu tek ju, si dhe në Turqi nga ana e sekretarit të përgjithshëm të MPJ, tek Ulvi Lulo. Ai tha se ata e çmojnë qëndrimin miqësor të vendit tonë edhe në momentet e vështira të tyre dhe se edhe ata nisen nga dëshira e zhvillimit të mëtejshëm të marrëdhënieve miqësore midis dy vendeve. Arabak ripohoi se çka ndodhur i përket së kaluarës, dhe se ajo mbaroi dhe se kjo gjë nuk mund të bëhet pengesë në zhvillimin e marrëdhënieve midis dy vendeve. Ai vuri në dukje se edhe ata që mendojnë se ato forca që mundohen të krijojnë vështirësi në marrëdhëniet midis dy vendeve, nuk do t’ia arrijnë qëllimit të tyre.

Nga përgjigja e Arabakut duket se ndërhyrja tonë ka pasur efekt dhe se qeveria turke duket se ka ndërhyrë që kjo çështje të mos shkojë më tej./Memorie.al

Namiku kishte shumë pakënaqësira ndaj regjimit komunist të asaj kohe dhe dy ndër gjërat kryesore, për të cilat ai fliste shpesh dhe me mua, ishin: trajtimi i keq i kosovarëve në Shqipëri dhe kushtet e këqija ekonomike e financiare me të cilat përballeshin punëtorët në vendin tonë. Këtë dy probleme ai i njihte mirë, pasi kishte qenë vetë i internuar për disa vjet në kampet e fushave te Myzeqesë dhe gjithashtu shikonte dhe njihte edhe hallet e punëtorëve kudo ku ai punonte në Laç apo Elbasan.

Dashnor Kaloçi

Nga Dashnor Kaloçi

Plot 35 vite më parë, më 22 dhjetor 1984, Gjykata e Lartë në Tiranë dënoi me vdekje katër intelektualë me origjinë nga Kosova, të cilët akuzoheshin se kishin dashur të vrisnin me atentat Enver Hoxhën, kur ai do të vizitonte Muzeun e Skënderbeut në Krujë. Po cilët ishin ata persona, çfarë të kaluare kishin dhe si qëndron e vërteta e dënimit të tyre? Çfarë bisedash bënte Namiku me bashkëshorten e tij, cilat ishin pakënaqësitë e tij ndaj regjimit komunist, çfarë thoshte ai për politikën që ndiqte regjimi komunist I Enver Hoxhës ndaj emigrantëve kosovarë në Shqipëri dhe si u komentua vizita që u bëri në shtëpinë e tyre në qytetin e Laçit në vitin 1972 aktori I njohur me famë botërore, Bekim Fehmiu? Lidhur me këtë dhe të tjera, dëshmon për Memorie.al, Leni Luci, mësuese në pension dhe ish-kryetare e Bashkisë së Laçit, bashkëshortja e Namik Lucit, njërit prej të dënuarve të atij grupi, i cili u konsiderua si: “Grupi më i rrezikshëm, pas Mehmet Shehut”.

Zonja Leni, me pak fjalë cila ka qenë e kaluara e bashkëshortit tuaj, Namik Luci?

Namiku u lind në vitin 1940 në qytetin e Pejës, në Kosovë. Por, duke mos e duruar dot dhunën e shtypjen që u bëhej kosovarëve nga regjimi i Titos, në vitin 1961 ai bashkë me dy shokë të tij, u arratisën dhe erdhën në Shqipëri. Por ëndrra e tyre u venit shumë shpejt, pasi ata u akuzuan si agjentë të UDB-së dhe u mbajtën të lidhur në qelitë e hetuesisë dhe më pas të internuar në kampet e fshatrave të Myzeqesë. Pas shumë peripecive, Namiku u lejua të ndiqte studimet e larta në degën Inxhinieri Kimike, vitin e parë të së cilës e kishte mbaruar në Jugosllavi. Pas diplomimit me rezultate të larta, ai u emërua si inxhinier kimist në Uzinën e Superfosfatit në Laç, ku punoi me përkushtim deri kur e arrestuan më 1984.

Si e kujtoni arrestimin e Namikut?

Arrestimi i Namikut ka ndodhur në prilli 1984. Siç më ka treguar Namiku, vite më vonë kur ai u lirua nga burgu, atë ditë, si zakonisht, ai piu kafen e mëngjesit me miqtë e tij në klubin e Pallatit të Kulturës në qytetin e Laçit, ku banonim ne asokohe, dhe u nis për në uzinë në këmbë. Teksa kishte bërë gati gjysmën e rrugës dhe kishte ecur në deri në periferi të qytetit, diku fare pranë fushës së sportit, tek këmbët e tij ndaloi një makinë e vogël (“Gaz”) dhe një zë nga brënda saj iu drejtua duke i thënë: “Namik, pse në këmbë, hajde me ne në makinë”. Namiku flaku cigaren që s’e hiqte kurrë nga dora dhe hyri brenda në makinë, duke menduar se ata që e ftuan do t’ ishin të njohurit e tij. Por, në vend të përshëndetjeve që priste, të panjohurit i thanë se: “në emër të popullit ai ishte i arrestuar”.

Kur e mësuat ju arrestimin e tij?

Unë në atë kohë vazhdoja punën si mësuese e gjuhës dhe letërsisë në gjimnazin e qytetit dhe si zakonisht ndodhesha në punë, ndërsa katër djemtë tanë (Iliri, Petriti, Visari dhe Ani), ku më i madhi ishte 17 vjeç dhe më i vogli 9-vjeç, ishin nëpër shkolla. Ndonëse arrestimi i Namikut kishte bërë bujë të madhe në të gjithë qytetin, unë dhe fëmijët nuk dinim gjë fare. Kur ai u vonua dhe nuk po vinte në shtëpi si zakonisht, ne filluam të shqetësoheshim dhe unë nxora djalin e madh, Petritin, që të pyeste disa nga shokët e babait. Në fillim ne kujtuam se mos Namiku kishte shkuar me shërbim në Elbasan, siç ndodhte jo rrallë, dhe ai nuk kishte pasur mundësi për të na njoftuar. Me këto mendime dhe shpresa njëkohësisht ne e kaluam atë natë dhe gjithçka që kishte ndodhur e mësuam vetëm të nesërmen e arrestimit të tij.

Kush ua dha lajmin për arrestimin e Namikut dhe a u bënë kontroll në shtëpi, siç ishte rregulli në atë kohë?

Lajmin për arrestimin e Namikut ne na e dhanë disa nga njerëzit dashamirë të familjes sonë, pasi, siç thashë, arrestimi i tij kishte bërë bujë në të gjithë qytetin, ku ai kishte një njohje të madhe me shumë miq e shokë, që e donin dhe e respektonin si koleg dhe si pedagog i shkollës së mbrëmjes pa shkëputje nga puna. Kontrollin e banesës na e bënë që të nesërmen e arrestimit të Namikut, ku më shumë se dhjetë njerëz të Sigurimit të Shtetit e kthyen përmbys të gjithë shtëpinë, duke shikuar me imtësi gjithçka ndodhej aty. Pas gati dy orësh kontroll, ata u larguan, duke mos gjetur asgjë kompromentuese.

Ku e izoluan Namikun dhe çfarë u fol në atë kohë për arrestimin e tij ?

Namikun e kishin izoluar në qelitë e Hetuesisë Speciale të Tiranës, dhe atë gjë unë e mësova pas disa ditësh, kur më thërritën edhe mua për të më pyetur. Lidhur me arrestimin e Namikut, në atë kohë qarkulluan shumë fjalë dhe u thanë versione nga më të ndryshmet. Por ndër ato më kryesoret, që më janë ngulitur në kujtesë, ishin ato ku thuhej se grupi ku bënte pjesë Namiku ishte një nga grupet më të rrezikshme që ishte zbuluar ndonjëherë në Shqipëri, pas atij të poliagjentit Mehmet Shehu, dhe se Namiku nuk kishte qenë kosovar, por serb, dhe emri i vërtetë i tij ishte Namikoviç. Po kështu, thuhej se më 1981 nuk kishte qenë nëna e tij ajo që kishte ardhur nga Kosova për ta vizituar në qytetin e Laçit, por një agjente e UDB-së, e veshur si plakë. Në fjalët e shumta që u përhapën në atë kohë thuhej se Namiku kishte qenë agjent i vjetër i UDB-së dhe të gjitha lëvizjet e tij prej vitesh ishin kontrolluar nga Sigurimi i Shtetit, i cili e kishte survejuar atë hap pas hapi.

Cilat ishin marrëdhëniet e Namikut me familjen e tij në Pejë të Kosovës?

Deri në fundin e viteve ’70-të, me familjen e tij në Kosovë Namiku kishte lidhje vetëm me letra, dhe vetëm më 1981 nëna e tij erdhi për një vizitë në shtëpinë tonë. Po kështu, desha të shtoj se aty nga viti 1974 në shtëpinë tonë në qytetin e Laçit na erdhi për vizitë edhe aktori i njohur Bekim Fehmiu, të cilin Namiku e kishte kushëri të afërt.

A fliste Namiku kundër regjimit në fuqi të asaj kohe dhe a e ndiente ai se do të arrestohej, apo ajo gjë i erdhi krejt papritur?

Namiku kishte shumë pakënaqësira ndaj regjimit komunist të asaj kohe dhe dy ndër gjërat kryesore, për të cilat ai fliste shpesh dhe me mua, ishin: trajtimi i keq i kosovarëve në Shqipëri dhe kushtet e këqija ekonomike e financiare me të cilat përballeshin punëtorët në vendin tonë. Këtë dy probleme ai i njihte mirë, pasi kishte qenë vetë i internuar për disa vjet në kampet e fushave te Myzeqesë dhe gjithashtu shikonte dhe njihte edhe hallet e punëtorëve kudo ku ai punonte në Laç apo Elbasan. Namiku shprehej hapur me disa nga shokët e tij edhe për teknologjinë e prapambetur që ekzistonte në vendin tonë, dhe thoshte se qeveria shpenzonte pa kriter atje ku nuk duhej, duke nënkuptuar bunkerët e tunelet që gjendeshin kudo. Por ajo që e mundonte më shumë ishte Kosova, të cilën Namiku e kishte plagë në zemër dhe me shokët e rrethit të ngushtë ai thoshte se ajo ishte tradhëtuar prej Enver Hoxhës. Po kështu shpeshherë në biseda me miqtë e tij ai shprehej se, kur të bashkohej Kosova me Shqipërinë, ai do të bëhej drejtor i kompleksit minerar të Trepçes. Por megjithë këto, arrestimi i erdhi krejt pa pritur.

Çfarë ndodhi me familjen tuaj pas arrestimit të Namikut?

Pas asaj që ndodhi, mua më hoqën nga puna si mësuese në gjimnazin e Laçit dhe më çuan punëtore të thjeshtë në Kombinatin e Drurit. Nisur nga situatat që u ndodhëm, dy djemtë e mëdhenj, Iliri dhe Petriti, i ndërprenë shkollat dhe u futën në punë krahu. Ndonëse Laçi ishte një qytet ku nuk ndihej shumë lufta e klasave, ne nuk mund t’i shpëtonim dot opinionit që mund të krijohej për një familje me të dënuar politik. Megjithatë pati mjaft njerëz që na u gjendën afër dhe na ndihmuan, si në Laç ashtu dhe në Mamurras ku unë punova pasi më hoqën nga arsimi. Ndër ta dua të veçoj shokun e Namikut, Osman Dedën, që na u gjend pranë në ditët më të vështira pa pyetur për pasojat që mund të kishte.

Për çfarë akuzohej Namiku dhe si u trajtua gjatë procesit hetimor?

Namiku akuzohej për shumë gjëra, por akuza kryesore që i bëhej ishte ajo se në bashkëpunim me tre intelektualët: Estref, Shefqet e Selim Kelmendin (me origjinë nga Kosova), kishte tentuar të bënte një atentat ndaj Enver Hoxhës, kur ai do vizitonte Muzeun e Skënderbeut në Krujë. Namikun e mbajtën për më shumë se 9 muaj në Hetuesinë Speciale të Tiranës dhe gjatë asaj kohe ndaj tij dhe pjesëtarëve të tjerë të grupit janë përdorur të gjitha mënyrat për t’i detyruar që t’i pranonin ato akuza që u bëheshin. Përveç torturave fizike, Namikut i bënin presion psikologjik, duke i vënë për të dëgjuar disa kaseta të incizuara me përgjimet që na ishin bërë në shtëpinë tonë. Aty dëgjoheshin qartë zërat e fëmijëve tanë të vegjël dhe hetuesit i thonin: “Nuk ke për t’i dëgjuar më kurrë këta zëra, në rast se nuk pranon akuzat që të bëhen”. Namikut i thoshin t’i pranonte akuzat, pasi shokët e tij i kishin pranuar dhe kur ai kërkoi ballafaqim i sollën Estref Kelmendin, të cilin e kishin bërë kockë e lëkurë. Kur Namiku e pa Estrefin në atë gjendje, për ta shpëtuar nga vuajtjet e mëtejshme, pranoi të firmoste për akuzat që i bëheshin. Gjatë gjithë periudhës 9-mujore, më thërrisnin vazhdimisht edhe mua në Hetuesi, duke më pyetur dhe duke më bërë presione nga më të ndryshmet.

Kur u zhvillua gjyqi ndaj Namikut dhe kush ishte tjetër në bankon e të akuzuarve të atij grupi?

Gjyqi ndaj Namikut dhe të ashtuquajturit grup ku bënte pjesë dhe ai, u zhvillua në Tiranë në fundin e nëntorit dhe fillimin e dhjetorit 1984. Përveç Namikut, me sa di unë, në atë grup ishin dhe Shefqet Kelmendi, Estref Kelmendi, Selim Kelmendi, Sejfulla Teta, Pirro Prifti e ndonjë tjetër, që s’e kujtoj dot, të cilët u akuzuan se në bashkëpunim me njëri-tjetrin kishin dashur që t’i bënin atentat Enver Hoxhës, kur ai do të vizitonte Muzeun e Skënderbeut në Krujë. Ndaj tyre kishte dhe akuza të tjera, por kjo ishte ajo më kryesorja. Unë u lejova që të asistoja vetëm në një séance, për 10 minuta, ku nuk u tha asgjë. Më pas ne na nxorën jashtë, duke na thënë se gjyqi do bëhej me dyer të mbyllura, pasi kishte sekrete shtetërore.

A kishte pasur Namiku njohje më parë me ata persona?

Namiku njihte vetëm Estrefin, Shefqetin e Selimin, të cilët, ashtu si dhe ai, ishin emigrantë kosovarë, ndërsa dy të tjerët aty i shikonte për herë të parë. Pra, të gjitha akuzat që u bëheshin atyre ishin të montuara nga Sigurimi i Shtetit dhe Hetuesia e Përgjithshme.

Çfarë dënimi iu dha Namikut dhe pjesëtarëve të tjerë të atij grupi?

Vendimi për dënimin e Namikut dhe pjesëtarëve të tjerë të atij grupi u dha nga Gjykata e Lartë më 22 dhjetor 1984, ku katër nga të pandehurit u dënuan me vdekje, kurse të tjerët me 25 vite burg. Por më pas Kuvendi Popullor ua fali jetën dhe i la nga 25 vite burg. Namiku u dënua me 18 vite, dhe një pjesë të dënimit e vuajti në Qafë-Bari e Burrel, nga ku u lirua në fillimin e vitit 1991, kur filluan protestat masive për rrëzimin e regjimit komunist të asaj kohe. Ndërsa shoku i Namikut, Selim Kelmendi, vdiq në burgun e Burrelit në rrethana të panjohura.

A ua ka shpjeguar ndonjëherë Namiku të vërtetën e dënimit?

Pas daljes nga burgu, Namiku më shpjegoi me hollësi të gjitha arsyet përse ishte dënuar ai dhe të tjerët e atij grupi. Dënimi i tyre kishte ardhur si pasojë e politikës me oshilacione që ndiqte Enver Hoxha ndaj kosovarëve, dhe ai proces u montua pikërisht për të prishur imazhin e kosovarëve, duke i paraqitur ata si terroristë dhe agjentë të UDB-së. Me dënimin e atij grupi dhe shumë kosovarëve të tjerë që u dënuan para dhe më pas, Enveri mendonte të justifikonte të gjithë trajtimin barbar që u kishte bërë kosovarëve që kishin ardhur në Shqipëri ndër vite.

Pas viteve ’90, me çfarë u mor Namiku?

Pas proceseve demokratike, Namiku nuk i pranoi disa nga ofertat që iu bënë për drejtues ndërrmarrjesh dhe punoi disa kohë si specialist në zyrën e Industrisë në Bashkinë e Laçit. Namiku u nda nga jeta më 7 mars 1998, pikërisht një ditë pasi kishte marrë pjesë në mitungun e madh që u bë në mbështetjen e popullit të Kosovës. Si duket, ai nuk i përballoi dot emocionet e mëdha që provoi atë ditë për vendlindjen e tij, prej të cilave dhe iu shkaktua hemoragjia cerebrale që i mori jetën.