AL in Sweden.

Miq, kesaj here ne kemi humbur jo vetëm trenin për të katërtin vit me radhë po kesaj here, fatale është sepse ne kemi humbur edhe stacionin dhe rrugën.

Nga Sali Berisha –

NëBruksel me Edvin Mafinë kësaj radhe humbëm jo vetëm trenin por dhe stacionin edhe rrugën!

Miq, data 18 tetor e vitit 2019 do të gdhendet në muret e kohës të këtij vendi me një fjalë të vetme, të cilën po e marr hua nga Viktor Hygo, fjalën që u gjend e shkruajtur në themelet e Katedrales: Fatalitet!

Këte datë Shqipëria, ëndrra europiane e Frashërlinjve të pavdekshëm dhe e rinisë studentore të viteve 90-të dhe e mbarë shqiptarëve morën goditjen më të rëndë politike të 30 viteve të fundit.

Ato morën de facto atë që quhet goditje e mëshirës pasi prej katër vitesh Edvin Kristaq Mafia me narkoshtetin e tij kishte futur në vdekje klinike projektin e integrimit europian të Shqipërisë.

Po pse me 18 tetor të vitit 2018 në samitin e me të mëdhenjve të BE në Bruksel projekti i integrimit europian të Shqipërisë mori për shkak të Edvin Mafisë një goditje fatale?

Pse me vendimin e fundit të liderëve të BE ne humbëm jo vetëm trenin, të cilin e humbasim katër vite me radhë por humbëm edhe stacionin dhe vetë rrugën?

Vetëm duke kuptuar çfarë ndodhi vjet me Shqipërinë në Luksemburg mund t’iu përgjigjemi këtyre pyetjeve dhe të kuptojmë fatalitetin që ndodhi me ne me 18 tetor 2019 në Bruksel!

Në vitin 2018 Komisioni Europian duke konsideruar se janë plotësuar nga qeveria shqiptare 5 kushtet rekomandoi hapjen pa kushte të negociatave me Shqipërinë.

Në pranverë të vitit 2018 Bundestagu hodhi poshtë si të pa vërtetë pretendimin e Komisionit dhe shtoi nga 5 në 7 kushtet që duhet të plotësonte Shqipëria para hapjes reale të negociatave, duke i ndarë njëlloj si këtë vit, dmth disa duhej të plotësoheshin para se të mblidhej Konferenca e Pare dhe te tjerat para se te mblidhej Konferenca e dytë, që shënon dhe hapjen reale të negociatave pra të diskutimit me dy kapitujt e parë.

Në Luksemburg Franca dhe disa vende të tjera mendonin se hapja e negociatave me Shqipërinë që nuk kishte plotësuar kushtet, nuk duhej të diskutohej fare deri sa vendi të plotësonte vërtet ato, pasi edhe vet propozimi i Bundestagut dëshmonte se Shqipëria nuk ka plotësuar kushtet.

Pas debatesh të gjata në Luksemburg u arrit një “Kompromis” i qëndrimit gjerman që negociatat të mos hapeshin me Shqipërinë pa plotësuar 7 kushtet dhe qëndrimit francez dhe i disa vendeve të tjera që vendimi të merrej vetëm pas plotësimit të kushteve, u arrit me vendimin unanim sipas të cilit në rast se qeveria shqiptare do plotësonte 7 kushtet atëherë hapeshin në fundin e vitit 2019.

Kështu qeverisë shqiptare iu dhanë 17 muaj kohë për të plotësuar kushtet.

Mirepo gjatë këtyre 17 muajve Edvin Mafia jo vetëm që nuk plotësoi asnjë nga 7 kushtet por:

a-)dolën regjistrimet e publikuara në Bild që implikonin direkt Edvin Mafinë dhe narkoministrat e tij

b-)u publikuan dhjetra kronika dhe editoriale që cilësonin shtetin e Edvin Mafise si narkoshtetin e vetëm në Europë

c-Edvin Mafia zhvilloi zgjedhjet e para moniste jo demokratike në historinë e pas rënies së Perdes së Hekurt, të cilat u bojkotuan jo vetëm nga opozita por edhe nga Kongresi i Autoriteteve Rajonale dhe Lokale të Europës si dhe u damkosen nga raporti perfundimtar i OSBE/ODHIR.

Megjithë këto Komisioni Europian deklaroi se Shqipëria i ka plotësuar kushtet dhe rekomandoi hapjen e negociatave pa kushte.

Pikërisht kjo gjendje detyroi Bundestagun të hedhë poshtë si te pa vërtetë rekomandimin e Komisionit Europian dhe shtoi nga 7 në 9 kushtet që duhet të plotësonte narkoqeveria e Edvin Mafisë para se vendi të hapë negociatat dhe nuk caktoi asnjë datë pra shtyu hapjen e negociatave.

Por shumica e vendeve në Bruksel nuk pranuan këtë propozim. Po pse? Ato nuk ishin dakord sepse një propozim si ky por me 7 kushte i kishin pranuar 16 muaj më parë por Edvin Mafia nuk plotësoi asnjë kusht dhe rrënoi standarde të tjera. Prandaj dhe presidenti Macron deklaroi se nuk pranon të gënjejë vetveten pasi siç thotë fjala e urtë ”më gënjeve një herë është keq për ty por po më gënjeve për së dyti është keq për mua sepse kam gënjyer veten time”.

Prandaj dhe shumica e vendeve të BE bazuar këtu edhe ne P/Jo e Gjermanisë refuzuan, hodhën poshtë duke mos caktuar asnjë afat kohor të Jo- së tyre hapjen e negociatave me Shqipërinë.

Miq, kesaj here ne kemi humbur jo vetëm trenin për të katërtin vit me radhë po kesaj here, fatale është sepse ne kemi humbur edhe stacionin dhe rrugën.

Presidenti Macron në një deklaratë të cilën mediat me dashje apo pa dashje e kanë censuruar, në të cilën ai tekstualisht thotë: “Unë thashë, unë besoj se ka një mospajtim lidhur me procesin e zgjerimit në vetvete. Ende unë besoj se ne mund të hapim një farë diskutimi (me to, – shënim i imi) por pa u zgjeruar. Askush nuk duhet të mundet të bashkohet (me BE, – shënim i imi) para se sa të reformojë veten e tij dhe ne para kesaj duhet të reformojmë procesin qe ai të mund të jetë i diferencuar dhe i rikthyeshem. Mendoj se këto fjalë dëshmojnë qartë se do të ketë negociata por jo për zgjerim, pra për anëtarësim, madje para kësaj duhet që BE të reformojë vet procesin, ta bëjë atë edhe të rikthyeshem kur bëhen hapa mbrapa.”

Presidenti Macron kërkon vettingun e realizimit nga vendet kandidate të objektivave të anëtarësimit dhe ai kërkon pikërisht ndryshimin e procesit të vetingut, pasi vetingu i deritanishëm i Komisionit Europian siç është dëshmuar në rastin e Shqipërisë është jo real. Lidhur me këtë qëndrim agjencia Reuters njofton gjithashtu se vetë Presidenti thekson se: “nuk mund të ketë progres drejt anëtarësimit deri sa BE të ndryshoje në mënyren se si dhe kur kandidatët (si puna e Shqipërisë, – shënim i imi) vetohen për plotësimin e objektivave të pranimit, të cilat varjojnë nga politikat ekonomike tek të drejtat e njeriut dhe shteti ligjor.

Si përfundim, vendimi i Brukselit ishte fatal për projektin evropian të shqiptarëve, të cilin e bllokoi për 46 vite Enver Hoxha, Hitleri shqiptar i Pasluftës dhe duke filluar me këshilltarët e Fierit dhe mos votimin e tre ligjeve, dhe deri sot e bllokoi për 8 vite me radhë nga monstra e dytë e zezë kombëtare Edvin Mafia!

.

Nga Moisi Dalipi/

Të nderuar miq. Në rubriken “Nje foto eshte nje histori” ju sjell sot foto mes kater burrave eshte Gjon Paramthioti nga krahina e Camerisë (12 Mars 1857 -11 Mars 1936 ). Ka lindur ne Vencia -Itali nga nje familje Came e shperngulur ne Itali ne 1848. dhe ka vdekur ne New York. Familje tregtare-bankiere me origjine nga Paramthia-Cameri. Ai eshte presidenti i pare i ekipit italian Inter ne 1908 dhe pas tij vijne 20 presidentet e tjere ne 110 vjet te ketij klubi.

Ne muzeun e Interit eshte fotua e tij. Plot tre vjet me pare kam hedhur per ju miq dy foto qe me kane ardhur nga arkivat e Detrotit te Sh.B.A -se prej mikut tim Florent Hoxha ku fokusoheshin ekipet e para te futbollit te Filatit ne kranihen e Camerise ne vitet 1928 dhe 1931.

Fakte intersante keto te cilat me motivojne fort per te vazhduar qe te punoj per historine e lindjes te sportit ne krahinen e Camerise. Shume shpejt do jem drejt Italise tek klubi Inter per te mesuar me shume per Gjon Paramthiotin.

Një dokument, i publikuar nga arkivisti Kastriot Dervishi, nxjerr në paj detaje të forta lidhur me Vojo Kushin, kreu i njësiteve guerrile të Tiranës gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Nëse historografia komuniste na tregon se Heroi i Popullit është nga Shkodra, dokumenti i mëposhtëm tregon se ai është një shtetas jugosllav me emrin Stavre Dolloreviç.

Prefektura Mbretërore e Tiranës i përcillte më 16.10.1942 Zyrës Politike të Ministrisë së Punëve të Brendshme, raportin për ngjarjen e datës 7.10.1942 në Tiranë. Sipas dokumentit janë vrarë Sadik Stavileci, Gjergj Martini (i njohur si Xhoxhi Martini) dhe Stavre Dolloreviçi (i njohur si Vojo Kushi), si dhe është arrestuar Muharrem Qamili. Bashkëlidhur me këtë informacion, jepet edhe e dhëna e disa arrestimeve të tjera. Dy janë faktet që bien në sy: e para veprat penale të Gjergji Martini si djegie dhe rrëmbim personi (madje për rrëmbimin e vajzës së Selman Kukaleshit janë akuzuar sipas historiografisë komuniste Fiqret Sanxhaktari dhe Agron Çorati), si dhe emri i Stavre Dolloreviçit, i njohur më pas si Vojo Kushi. Dokumenti në fjalë, është botuar i censuruar në librin kushtuar heronjve të luftës të vitit 1986, botim i Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave të Shtetit.

Dokumenti

Kuestura Mbretërore e Tiranës

Tiranë, 7.10.1942

Lënda: Organizim terrorist-komunist

Drejtuar: Prefekturës Mbretërore të Tiranës

Sonte natën, kjo zyrë, duke pas marrë hetime se në lagjen “Ismail efendi” të këtij qyteti fshihen elementë komunistë, disa ndër të cilët eksponentë të organizatës terroriste, ka filluar një aksion me pjesëmarrjen e reparteve të Milicisë Fashiste Shqiptare.

U morën masat për rrethimin e përgjithshëm të lagjes së sipëthënë, e porsa filloi mëngjesi u fillua veprimi për një spatrim të përgjithshëm. Mbasi u diktua vendi se ku ishin fshehur disa ndër elementët komunistë të sipërtreguar, me përdorimin e autoblindave u përballuan. Me qenë se ata treguan qëndresë me hedhje bombash dore, edhe armë zjarri, forcat publike ka pordorur armët, duke varë dy ndër komunistët dhe duke rreshtuar njërin ndër ta.

Në vijimin e veprimeve u diktua dhe një vend tjetër ku ishin fshehur elementë të tjerë komunistë. Mbasi qenë ftuar të dorëtoheshin, ata përgjigjeshin duke shtirë me armë zjarri dhe hedhu bomba dore, duke plagosur rëndë në të hollë mareshalli i Milicisë Fashiste Shqiptare, Adem Dalip Murati.

Duke mos dashur që të mos mbeteshin viktima të tjera të forcës publike, u shtinë në veprim qerret e armatosura. Me gjithë këtë forca publike qe shtrënguar të përdorte armët, mbasi komunistët hodhën bomba dore dhe përdorën revolverë automatikë. Një komunist mbeti i vrarë dhe një tjetër u arrestua.

Prej komunistëve të vrarë janë identifikuar dy ndër ta, d.m.th.?

1-Sadik Stavileci, i biri i Salihit dhe i Shehzades, lindur në Gjakovë në vitin 1915, banues në Tiranë, teknik.

2-Gjergj Martini, i të ndjerit Martin dhe i Vasilijes, lindur në Tiranë më 1917, këtu banues në rrugën “Beri”, nr.8, mekanik. Ky ka marrë pjesë edhe në tentativën e vënies në zjarrit të liceut të gjimnazit “Fracesco Gripsi” dhe në grabitjen e vajzës së nënkomisarit të Policisë Selman Kukaleshit, ashtu edhe në konfliktin që ka ngjarë në rrugën e Shëngjergjit në mbrëmjen e datës 24 shtator 1942.

Mendohet i treti që është vrarë të jetë një farë Stavre Dolloreviçi, jugosllav, i cili nuk është identifikuar mirë, kundrejt të cilit është denoncuar së bashku edhe me Gjergj Martinin.

Të arrestuarit që janë kapur gjatë dy konflikteve janë:

-Njëfarë Haxhi Farka, i biri i Shabanit dhe i Haxhijes, lindur në Tiranë më 1923, këtu banues në rrugën “Topulli”, nr.42, zdrukthëtar, edhe një tjetër…

-Muharrem Qamili, biri i Qamilit dhe Velides, lindur në vitin 1918 në Vranisht të Vlorës, ish teknik i shkollës së agrikulturës në Lushnjë. Ky ishte kërkuar nga kjo zyrë pse kishte marrë pjesë në një organizatë terroriste komuniste e, si i këtillë denoncuar edhe autoritetit gjyqësor ushtarak…datë 10 gusht 1942. Së fundi herë ky bënte pjesë në komitën e armatosur komuniste që kryesohet nga Ismail Petrela.

Në kontrollin e sipër janë kapur edhe:

-komunisti i kërkuar Nasi Mariani, i biri i Ilias dhe Lunjallës, lindur në vitin 1917 në fshatin Nariaj të Korçës, ish nëpunës i Konviktit Mashkullor të Tiranës, të cilit i janë gjetur edhe sekuestruar shumë deviza ushtarake;

-studenti Pal Doçi, i biri i Pjetrit dhe i Marës nga katundi Shebë i Mirditës më 1923. Ka qenë rreshtuar edhe më parë si i dyshimtë në aktivitet komunist në prillin e kaluar, pastaj i lënë i lirë për urdhër të ministrit të Punëve të Brendshme.

-Lefter Kosova, biri i Shimit dhe i Fotinit, lindur në Korçë më 1907, banues në Tiranë…

-Anton Avnia, i biri i Avniut dhe i Nevenes, lindur në Durrës më 1926, banues në Tiranë. tregtar…

-Thimi Samarxhiu, i biri i Janit dhe i Sofijes, lindur në Berat në vitin 1917, banues në Tiranë, zdrukthtar…

-Sotir Gostivishti, i biri i Iljazit dhe i Zoicës. Lindur në fshatin Gostivisht të Kolonjës më 1908, tipograf…

-Gjergj Legisi, i biri i Frrokut dhe Diles, lindur në katundin Shehe të Mirditës, zdrukthëtar…

Për këta të arrestuar vijojnë hetimet.

Veprimet i spastrimit, me qenë se nuk qe e mundur të kryhej sonte, për arse se u err nata, do vijohet nesër duke filluar nga mëngjesi. Ndërkaq, lagja “Ismail Efendi” mbahet gjithnjë e rrethuar.

Kuestori Pandeli Papalilo

(dokumenti është korrektuar nga pikëpamja gjuhësore)

Albanian Premier Edi Rama promised last June a lawsuit against German tabloid Bild and its journalist Peter Tiede over the publication of leaked prosecution wiretaps which showed senior Socialist Party officials engaged in rigging local elections in the Dibra County in 2016 and later the general elections in 2017.

Four months have passed and no lawsuit has been filed in any German court.Mr. Tiede told exit.al there was no suit, only a letter sent to the German newspaper. He was referring to a letter sent by Rama’s representatives which was ignored by Bild.Normally, after such letters are ignored, they are followed by a suit in a court of law.

However, it never happened. Despite Rama’s public bragging, he never filed against Bild or Peter Tiede.

Martin Henze ekskluzivisht për SHTV:

Intervista e plotë e Basir Çollakut me këshilltarin ekonomik të Angela Merkel, Martin Henze.

Kryeministri shqiptar akuzon Evropën se nuk është gati për të pranuar Shqipërinë. Si e vlerësoni këtë qëndrim?

Vendimi i BE-së bazohet në faktin se zotërinjtë, Rama, Balla, Lleshaj, Velaj dhe të tjerët nga partia socialiste në pushtet nuk i kanë përmbushur kriteret e BE për hapjen e negociatave midis BE dhe qeverisë shqiptare. Zotërinjve iu dha një tjetër afat në maj 2018, maj dhe qershor 2019 dhe asgjë nuk ndodhi. Përkundrazi, të drejtat demokratike, të drejtat e opozitës dhe liria e shtypit janë shkelur me të dyja këmbët.

Në çdo rast nuk mund të ketë lëmoshë nga Bashkimi Evropian. Nga ana tjetër, qeveria Rama ka organizuar gjithçka në atë mënyrë që BE-së i është dashur të refuzojë. Në lidhje me këtë, do të kujtoja vetëm publikimin nga “Zëri i Amerikës” dhe e përditshmja gjermane “Bild”, të përgjimeve që faktonin paligjshmërinë e veprimeve të qeverisë mafioze Rama në zgjedhje, dhe kufizimin e lirisë së shtypit me një ligj të ri për median.

Rama dhe qeveria e tij janë vendosur kundër vullnetit të popullit shqiptar. Kjo është drama e vërtetë e Shqipërisë. Ka një përshtypje gjithnjë në rritje se qeveria Rama po humbet të gjitha lidhjet me realitetin.

Më lejoni të shtoj:

Rezultatet e gjashtë viteve tregojnë se Qeveria Rama ka krijuar një kaos absolut në Shqipëri.

Rama e ka sjellë popullin shqiptar në prag të një falimentimi ekonomik të shtetit, qeveria Rama ka vite që aktivisht po luan me të ardhmen e kombit shqiptar, të rinjtë shqiptarë po largohen nga vendi në një masë të pashembullt, sepse ata nuk shohin të ardhme ekonomike dhe politike.

Për më tepër, zgjerimi i madh dhe kthimi i Shqipërisë në një qendër të trafikut të drogave të forta që nga zgjedhja e Ramës në 2013, ka krijuar një problem në rritje të sigurisë në Evropë. Rritja ekonomike që rezulton në Shqipëri, të cilën ne e klasifikojmë si rritje narkoekonomike, ka shpërbërë të gjithë strukturën e shtetit.

Sipas përkufizimit të Fondit Monetar Ndërkombëtar, një narkoshtet është një vend “në të cilin të gjitha institucionet legjitime përshkohen nga fuqia dhe pasurimi përmes trafikut të paligjshëm të drogës”. Shembuj klasikë janë Venezuela, Guinea-Bissau dhe Afganistani. Por Shqipëria gjithashtu është e zhytur në paratë e pista të drogës dhe trafikut të heroinës. Në Shqipëri, trafikimi i drogës nuk është luftuar që nga viti 2013, nga një këndvështrim real, ai ka regjistruar vetëm rritje të vazhdueshme.

Kjo mund të ketë ndodhur vetëm përmes mbrojtjes politike nga ana e shtetit, d.m.th nga qeveria Rama, që është shteti.

Departamenti i Luftës Kundër Drogës i SHBA-së e identifikoi qartazi këtë problem në raportin e publikuar në në pranverën e vitit 2019. Përgjegjësia politike për këtë është e qeverisë Rama. Në këtë kontekst, mafia u ftua 2 vjet më parë nga qeveria Rama për të çmontuar sundimin e ligjit. Pra, qeveria Rama ka krijuar de fakto kushte ideale për mafian, ligji nuk zbatohet dhe administrata qeveritare është shumë e korruptuar.

Javët e fundit Rama ka drejtuar fyerje, kërcënime dhe akuza ndaj vendeve të BE-së.

BE ka investuar qindra miliona euro në Shqipëri për popullin shqiptar. Dhe ajo që ndodhi në ditët e fundit, është se u fyen BE dhe veçanërisht Franca krenare dhe e rëndësishme, Holanda, Danimarka demokratike, e ndërkohë u bë përpjekje të ndahej kombi gjerman dhe kombi francez.

Unë po ju them se kjo nuk do të ketë sukses dhe zoti Rama, ne po i shohim veprimet tuaja shumë nga afër.

Kur shikoj ato që z. Rama, ka thënë ditët dhe muajt e fundit për marrëdhëniet e tij me opozitën e zgjedhur, mungesën e një qëndrimi pozitiv ndaj demokracisë dhe sundimit të ligjit, qëndrimin e tij antidemokratik ndaj shtypit të lirë, reagimet e tij ndaj akuzave për mafian e kudondodhur, më duket se ai ka humbur të gjitha lidhjet me realitetin, megjithëse, në retrospektivë, ndokush mund të pyesë nëse vërtet z. Rama ka pasur ndonjë lidhje me realitetin në gjashtë vitet e fundit. Përsëri dhe përsëri, në hapësirën publike, shtrohet pyetja nëse vetë z. Rama është përdorues i drogës.

Kohët e fundit për personin Rama është shfaqur në internet një fletë e të dhënave të tij mjekësore nga psikiatria, origjinalitetin e së cilës nuk mund ta gjykoj, por duket se ka diçka që përputhet.

Populli shqiptar bëri një marrëveshje shumë të keqe me këtë qeveri me të vërtetë të tmerrshme të drejtuar nga Rama.

BE tani i ka treguar Ramës, Shqipërisë, një karton të verdhë të fortë. Ishte shansi i fundit i kombit shqiptar për të të marrë frymë para majit të vitit 2020.

Pse Gjermania dhe Franca nuk mundën të arrijnë një marrëveshje midis tyre për procesin e zgjerimit?

Nuk ka mosmarrëveshje në Evropë, veçanërisht midis Francës dhe Gjermanisë. Ne kemi qenë miq me Francën për mbi 70 vjet, nuk kemi asnjë mospajtim.

Z. Rama dhe propagandistët e tjerë komunikojnë histori të tilla për të mbuluar dështimin e tyre, dhimbjen që i kanë sjellë tani kombit shqiptar. Nuk është mirë të dëgjojmë nga mjeshtri një imponim ndaj evropianëve.

Në Bundestagun gjerman më 26 shtator 2019, u miratua një rezolutë e përgatitur nga CDU / CSU dhe SPD për aplikimin e Republikës së Shqipërisë për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian, për aplikimin e Republikës së Maqedonisë Veriore për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian dhe me rekomandimin e Komisionit Evropian dhe Përfaqësuesit të Lartë të 29 maj 2019 për të hapur negociatat e pranimit.

Maqedonia u vlerësua për vullnetin e saj të mirë dhe hapja e bisedimeve u mirëprit. Shqipëria iu nënshtrua kushteve shtesë, të rrepta dhe 10 pikave të tjera.

Liberalët në Bundestag, si Macron tani, kanë mbështetur opsionin e shtyrjes së fillimit të bisedimeve të pranimit deri sa të jenë përmbushur kriteret e Kopenhagës.

Edhe vendimi i Qeverisë Federale, i cili u miratua edhe atëherë nga Bundestagu gjerman, ishte natyrisht edhe një kompromis brenda qeverisë.

CDU / CSU dhe SPD, por edhe brenda CDU / CSU kishte pikëpamje shumë të ndryshme për këtë temë.

Ishte e habitshme që partia motër e Partisë Socialiste të Ramës, SPD, nuk e mbështeti këtë kompromis. Ky ndryshim qëndrimi kundër Ramës, ende nuk është bërë i njohur në Shqipëri.

Ky diskutim, i cili u zhvillua brenda qeverisë dhe gjithashtu në Bundestagun gjerman, tani është reflektuar si në pasqyrë në diskutimin në Këshillin e Evropës. Kjo është shumë e kuptueshme duke pasur parasysh kompleksitetin e çështjes.

Kjo është demokracia dhe duhet të respektohet.

A e krijojnë zgjedhjet e lira në Shqipëri mundësinë e rivendosjes së besimit me BE?

Henze:

Një kompromis u arrit në Bruksel, vendimi përfundimtar për këtë çështje është shtyrë për në maj të vitit 2020. Maqedonisë së Veriut dhe Shqipërisë tani u mbeten edhe 7 muaj të tjerë për të kryer detyrat.

Kreu i qeverisë së Maqedonisë e dalloi këtë sinjal të verdhë të fortë nga Brukseli, por gjithashtu dalloi edhe mundësinë për kombin e tij, ndaj dha dorëheqjen nga detyra. Një gjest demokratik i mirëfilltë shumë i respektueshëm.

Ecim më tej. Maqedonia e Veriut dëshmoi se është në rrugën e drejtë drejt BE-së.

Qeveria Rama ka dështuar në 6 vitet e fundit. Pse duhet të jetë në gjendje të arrijë në 7 muajt e ardhshëm atë që nuk e ka arritur në 6 vjet?

Problemet të tjera dalin përpara:

Qeveria Rama dyshohet se ka manipuluar masivisht zgjedhjet parlamentare të vitit 2017. Kjo supozohet të jetë realizuar në bashkëpunim me mafian, kështu që ekziston dyshimi se qeveria Rama dhe partia e tij kanë krijuar një organizatë kriminale me mafien.

Ky dyshim ekziston që prej vitit 2016, ekzistojnë dokumente të mjaftueshme. Problemi i vetëm është që nëse vepronin, hetuesit e shtetit do të duhej të fluturonin drejt vendeve të tjera të Evropës dhe të kërkonin azil në Gjermani dhe Zvicër.

Në këtë drejtim, është e vështirë që një qeveri në Evropë e cila është e ekspozuar ndaj një dyshimi të tillë të mund të qëndrojë në detyrë, qoftë edhe për 24 orë.

Kjo çështje dhe braktisja e shtetit të së drejtës dhe sistemit demokratik në Shqipëri çojnë në thelb tek një problem tjetër, qeveria Rama nuk ka asnjë legjitimitet të qëndrojë në këto kushte dhe i mungon besimi i popullit.

Nuk mund të ketë votëbesim ndaj kësaj qeverie në të ashtuquajturin parlament, ku nuk ka asnjë opozitë të zgjedhur të ligjshme, dhe për më tepër nuk ka numrin minimal të përfaqësuesve të zgjedhur që përcaktohet nga kushtetuta.

Prandaj, hapi i parë që të mund të kapet ndonjë mundësi për fillimin e bisedimeve të pranimit në maj të vitit 2020, do të ishte ndjekja e shembullit të Maqedonisë së Veriut, Kryeministri Rama do të duhej të jepte dorëheqjen, e shumta javën e ardhshme.

Nëse kombi shqiptar dëshiron një të ardhme evropiane dhe dëshiron të përmbushë kërkesat e BE-së deri në maj të vitit 2020, atëherë të gjithë burrat dhe gratë e mençura në Shqipëri duhet të bashkohen tani dhe të marrin vendime të përbashkëta në interes të kombit shqiptar, pavarësisht nga përkatësia partiake e tyre.

Kompromisi është një mjet i domosdoshëm politik për këtë dhe një gjë e shkëlqyer në vetvete, veçanërisht kur bëhet fjalë për të ardhmen dhe paqen e një kombi të tërë.

Sidoqoftë, ekzistojnë edhe kufij moralë për të bërë kompromis. Nëse ato shkelen, kompromisi në vetvete është i komprometuar; është dembel, “ngec” dhe helmon paqen që mund të ketë vendosur.

Por, cilët janë këta kufij në Shqipëri? Cili do të ishte një kompromis i drejtë?

Nëse politika shqiptare është e aftë të bëjë kompromis, duhet të qëndrojë në rrugën e anëtarësimit të ardhshëm në BE, nëse jo, e ardhmja duket shumë e zezë për zhvillimin e Shqipërisë, për ekonominë dhe kombin.

Më lejoni ta përshkruaj idenë e një kompromisi në këtë mënyrë, të mbërthyer midis dy imazheve të politikës në Shqipëri, përkatësisht politikës si “ekonomi” dhe politikës si “besim”.

Përafërsisht, sipas “kuptimit ekonomik të politikës, pothuajse gjithçka mund të bëhet objekt i një kompromisi.

Kompromiset, marrëveshje që në zhargonin e Presidentit Trump, nuk janë gjithmonë të dëshirueshme ose të zgjuara, por ato janë gjithmonë të mundshme.

Sipas “kuptimit si besim të politikës”, megjithatë, ka gjëra që nuk mund të komprometohen. Politika është mbërthyer aktualisht midis këtyre dy imazheve në Shqipëri.

Kursi i mesëm do të ishte i duhuri, midis dy imazheve, një bashkëpunim i bazuar në premtime të ndërsjella, kompromisi do të zvogëlonte tensionin, kriza kombëtare do të eliminohej dhe një anëtarësim i ardhshëm në BE do të bëhej i mundur.

Kjo kërkon aftësinë e partisë në pushtet dhe opozitës së zgjedhur për kompromis në bazë të një koncepti për të cilin është rënë dakord.

Thelbi i formatit të një kompromisi kërkon që të ketë një formë kryesore të përcaktuar, dhe pala tjetër të njihet si një partner legjitim negociator.

Qeveria Rama duhet të njohë opozitën e zgjedhur demokratike, të zgjedhur nga gjysma e elektoratit, si një partner legjitim negociator dhe ta pranojë interesat legjitime të saj.

Nga ana e saj, opozita duhet të njohë partinë në pushtet si një partner të ligjshëm negociator.

Sidoqoftë, kjo kërkon empati për të kuptuar interesat e kundërshtarit politik nga këndvështrimi i tij.

Empatia është e nevojshme, por jo simpatia. Kjo do të jetë një pikë vendimtare në Shqipëri në ditët në vijim. Negociatat duhet të çojnë në bashkëpunim dhe më tej në zgjidhjen e krizës shtetërore dhe në një perspektivë drejt BE-së.

Gjatë negociatave në Shqipëri duhet të dallohen dy aspekte në javën e ardhshme: kompromiset në lidhje me kushtet kornizë për negociata dhe kompromiset brenda negociatave, pasi kushtet e kornizës të sqarohen në mënyrë miqësore.

Thelbi i një kompromisi është zgjidhja e mosmarrëveshjeve. Pjesë e krizës shtetërore është mungesa e sundimit të ligjit, sistemi demokratik jofunksional, manipulimi i pandriçuar i zgjedhjeve në vitin 2017, procese të caktuara kriminale, “zgjedhjet” në vitin 2019, që u shfuqizuan kushtetuesisht, por megjithatë u realizuan, dhe një numër çështjesh të tjera.

Kompromis do të thotë që të ketë një plan veprimi me afate të caktuara të dakorduar mes qeverisë dhe opozitës së zgjedhur për zhvillimin sa më shpejt të zgjedhjeve të reja.

Zgjidhja sigurisht që do të ishte një paketë e përbërë nga një marrëveshje për një qeveri kalimtare, e cila më pas kalon një ligj elektoral demokratik, zbaton një zgjidhje të përkohshme për gjykatën kushtetuese që mungon dhe më pas, në mënyrë konsensuale, zhvillon zgjedhje demokratike lokale dhe parlamentare nën vëzhgimin ndërkombëtar.

A është opozita shqiptare dhe Basha të përgatitur për të luftuar krimin, korrupsionin dhe rivendosjen e shtetit të së drejtës?

Më lejoni ta them kështu: Shqipëria e Lirë, përkatësisht opozita e zgjedhur, ka potencialin, vullnetin, konceptet dhe mbështetjen evropiane, për të sjellë ndryshime të plota politike, ekonomike, ligjore dhe sociale në Shqipëri dhe kështu të organizojë një të ardhme për kombin shqiptar dhe pranimin në BE.

Kam besim se ky do të jetë një sukses. Shqipëria ka gra dhe burra fantastikë të rinj dhe me përvojë në Shqipëri dhe në mbarë botën, kështu që ata nuk kanë nevojë për OJQ për ta bërë këtë. Shqipëria ka potencialin të bëhet Zvicra e Ballkanit. Vetëm një gjë nuk e ka më, nuk ka më kohë për eksperimente, duhet të bëhet tani në tetor 2019, në interes politik të kombit shqiptar.

Martin Henze exclusively for SHTV:

Basir Collaku’s full interview with Angela Merkel’s economic adviser, Martin Henze.

Albanian prime minister accuses Europe of not ready to accept Albania. How do you evaluate this attitude?

The EU decision is based on the fact that the gentlemen, Rama, Balla, Lleshaj, Velaj and others from the ruling Socialist Party have not met the EU criteria for opening negotiations between the EU and the Albanian government. The Gentlemen were given another deadline in May 2018, May and June 2019 and nothing happened. On the contrary, democratic rights, opposition rights, and freedom of the press are violated on both feet.

In any case, there can be no alms from the European Union. On the other hand, the Rama government has organized everything in such a way that the EU has had to refuse. In this regard, I would only recall the publication by Voice of America and the German daily Bild, of wiretaps that documented the lawlessness of the Rama mafia government’s actions in the elections, and the restriction of press freedom by a new law on media.

Rama and his government have decided against the will of the Albanian people. This is the real drama of Albania. There is a growing impression that the Rama government is losing all links to reality.

Let me add:

The results of the six years show that the Rama Government has created absolute chaos in Albania.

Rama has brought the Albanian people to the brink of economic bankruptcy of the state, the Rama government has been actively playing with the future of the Albanian nation for years, the young Albanians are leaving the country in unprecedented measure because they see no economic future and political.

Moreover, Albania’s large expansion and the conversion of a strong drug trafficking center since Rama’s election in 2013 has created a growing security problem in Europe. The resulting economic growth in Albania, which we classify as narcoeconomic growth, has dismantled the entire state structure.

According to the International Monetary Fund’s definition, a drugstore is a country “in which all legitimate institutions are overpowered and enriched through illicit drug trafficking.” Classic examples are Venezuela, Guinea-Bissau and Afghanistan. But Albania is also mired in the dirty money of drug and heroin trafficking. In Albania, drug trafficking has not been fought since 2013, from a realistic perspective, it has recorded only steady growth.

This could have happened only through political protection by the state, ie by the Rama government, which is the state.

The US Department of War on Drugs clearly identified this problem in a report published in the spring of 2019. The political responsibility for this lies with the Rama government. In this context, the mafia was invited 2 years ago by the Rama government to dismantle the rule of law. So the Rama government has created de facto ideal conditions for the mafia, the law is not implemented and the government administration is very corrupt.

In recent weeks, Rama has directed insults, threats and accusations against EU countries.

The EU has invested hundreds of millions of euros in Albania for the Albanian people. And what happened in the last few days is that the EU, and especially the proud and important France, the Netherlands, democratic Denmark, was insulted, and in the meantime an attempt was made to separate the German and French nations.

I tell you that this will not work and Mr. Rama, we are watching your actions very closely.

When I look at what Mr. Rama has said in recent days and months about his dealings with the elected opposition, the lack of a positive attitude towards democracy and the rule of law, his anti-democratic attitude towards the free press, his reactions to allegations of ubiquitous mafia, more he seems to have lost all connection with reality, though, in retrospect, one might wonder whether Mr. Rama has had something to do with reality in the last six years. Again and again, in the public space, the question arises whether Mr. Rama is a drug user.

Rama has recently appeared on the internet with a sheet of his medical records from psychiatry, whose authenticity I cannot judge, but there seems to be something to match.

The Albanian people made a very bad deal with this really terrible government led by Rama.

The EU has now shown Rama, Albania, a solid yellow card. It was the last chance for the Albanian nation to breathe before May 2020.

Why couldn’t Germany and France reach an agreement between them on the enlargement process?

There is no dispute in Europe, especially between France and Germany. We have been friends with France for over 70 years, we have no disagreement.

Mr. Rama and other propagandists communicate such stories to cover their failure, the pain they have now brought to the Albanian nation. It is not good to hear from the master an imposition on the Europeans.

In the German Bundestag on September 26, 2019, a resolution prepared by the CDU / CSU and SPD on the application of the Republic of Albania to join the European Union, on the application of the Republic of Northern Macedonia to join the European Union was adopted. and on the recommendation of the European Commission and the High Representative of 29 May 2019 to open accession negotiations.

Macedonia was praised for its goodwill and the opening of talks was welcomed. Albania was subject to additional, stringent conditions and a further 10 points.

Liberals in the Bundestag, like Macron now, have backed the option of delaying the start of accession talks until the Copenhagen criteria have been met.

Even the decision of the Federal Government, which was then adopted by the German Bundestag, was of course also a compromise within the government.

The CDU / CSU and SPD, but also within the CDU / CSU, had very different views on the subject.

It was surprising that the SPD’s sister party, the SPD, did not support this compromise. This change of attitude against Rama has not yet been made known in Albania.

This discussion, which took place within the government and also in the German Bundestag, is now reflected as a mirror in the discussion at the Council of Europe. This is very understandable given the complexity of the issue.

This is democracy and must be respected.

Do free elections in Albania create the possibility of restoring confidence with the EU?

Henze:

A compromise was reached in Brussels, the final decision on the matter being postponed to May 2020. Northern Macedonia and Albania now have another 7 months left to perform their duties.

The head of the Macedonian government recognized this strong yellow signal from Brussels but also recognized the opportunity for his nation, so he resigned. A very respectful democratic gesture.

We move on. Northern Macedonia proved that it is on the right path towards the EU.

The Rama government has failed in the last 6 years. Why should he be able to achieve in the next 7 months what he has not achieved in 6 years?

Other problems come up:

The Rama government is alleged to have massively manipulated the 2017 parliamentary elections. This is supposed to have been carried out in co-operation with the mafia, so it is suspected that the Rama government and its party have established a criminal organization with the mafia.

This suspicion exists that since 2016, there are sufficient documents. The only problem is that if they did, state investigators would have to fly to other European countries and seek asylum in Germany and Switzerland.

In this regard, it is unlikely that a government in Europe exposed to such suspicion could stay in office, even for 24 hours.

This issue and the abandonment of the rule of law and democratic system in Albania lead essentially to another problem, the Rama government has no legitimacy to stand in these conditions and lacks the confidence of the people.

There can be no vote of confidence in this government in the so-called parliament, where there is no legitimate elected opposition, and furthermore there is no minimum number of elected representatives required by the constitution.

Therefore, the first step to seize any opportunity for the start of accession talks in May 2020 would be to follow the example of Northern Macedonia, Prime Minister Rama would have to resign, most likely next week.

If the Albanian nation wants a European future and wants to meet the EU requirements by May 2020, then all wise men and women in Albania must unite now and make joint decisions in the interest of the Albanian nation, regardless of their party affiliation.

Compromise is an indispensable political tool for this and a great thing in itself, especially when it comes to the future and peace of an entire nation.

However, there are also moral limits to compromise. If they are violated, the compromise itself is compromised; it is lazy, stagnant and poisons the peace it may have set.

But what are these borders in Albania? What would be a fair compromise?

If Albanian politics is capable of compromise, it must stand in the way of future EU membership, if not, the future looks very bleak for Albania’s development, economy and nation.

Let me describe the idea of a compromise in this way, stuck between the two images of politics in Albania, namely politics as “economy” and politics as “faith”.

Roughly, according to “the economic meaning of politics, almost anything can become the object of a compromise.

Compromises, agreements that in President Trump’s jargon, are not always desirable or smart, but they are always possible.

According to “understanding as a belief in politics”, however, there are things that cannot be compromised. Politics is currently stuck between these two images in Albania.

The middle course would be the right, between the two images, a co-operation based on mutual promises, compromise would reduce tension, the national crisis would be eliminated and a future EU membership would be possible.

This requires the ability of the ruling party and opposition to compromise on the basis of a concept agreed upon.

The essence of a compromise format requires it to have a key form defined, and the other party to be recognized as a legitimate negotiating partner.

The Rama government must recognize the democratically elected opposition, elected by half of the electorate, as a legitimate negotiating partner and accept its legitimate interests.

For its part, the opposition must recognize the ruling party as a legitimate negotiating partner.

However, this requires empathy to understand the political opponent’s interests from his point of view.

Empathy is needed, but not sympathy. This will be a crucial point in Albania in the coming days. Negotiations should lead to co-operation and further to the resolution of the state crisis and a perspective towards the EU.

During the negotiations in Albania, two aspects should be distinguished in the coming week: compromises regarding framework conditions for negotiations and compromises within negotiations, after the framework conditions are amicably clarified.

The essence of a compromise is the resolution of disputes. Part of the state crisis is the lack of rule of law, a dysfunctional democratic system, the illuminated manipulation of elections in 2017, certain criminal processes, the “elections” in 2019 that were constitutionally abolished but nevertheless implemented, and a number of issues others.

Compromise means having a timetable of action agreed between the government and the opposition to hold new elections as soon as possible.

The solution would certainly be a package consisting of an agreement on a transitional government, which then passes a democratic electoral law, implements an interim solution for the missing constitutional court and then, consensually, holds local democratic elections. and parliamentary under international scrutiny.

Is the Albanian opposition and Basha prepared to fight crime, corruption and restore the rule of law?

Let me put it this way: Free Albania, ie the elected opposition, has the European potential, will, concepts and support to bring about full political, economic, legal and social change in Albania and thus to organize a future for the Albanian nation. and EU accession.

I am confident that this will be a success. Albania has fantastic young and experienced women and men in Albania and around the world, so they do not need NGOs to do so. Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans. Only one thing is no more, no more time for experiments, it should be done now in October 2019, in the political interest of the Albanian nation.

Ambasador Vili Minarolli/

Sinqerisht!

Na u refuzua per te disaten here hyrja ne Europe.

Na u fashit endrra qe kishim kur u ngritem per pluralizem politik.

Hyrja ne Europe do i jepte popullit me shume sovranitet dhe fuqi ndaj padrejtesive te lidershit politik. Kjo do te bente qe qeveria ose kreu i saj te mos e trajtonte kete vend si pronen e tij dh kete popull si skllav.

Qeveria aktuale ka gjashte apo shtate vjet qe e pengon.Ashtu sic e pengoi me te vetmin kusht qe kishin para shume vtesh vitesh per votimin ne Kuvend te tre ligjeve.

Ate kohe nuk kishim as azil kerkues si Sirianet, nuk kishin as vjedhje votsash, as droge qe mbushim Europen…asnje nga kushtet qe vuri parlamenti gjerman.

Ashtu sic kerkoi te pengone me ane te( te punesuarve) emisareve te saj levizjen e lire, qe shqiptaret e kishin qe nga koha e Mbreterise. Zoti Meta beri nje marreveshje me partine simoter te saj me kushtin e vetem te miratimit te tre ligjeve,qe Europa te na hapte dyert saj.

Ligjet u miratuan po ishin bere me pare pazaret me komunistin Fyle.

Thjesht “me jep te jap”.Ai moi 85 milion euro dhe beri nje premtim pa asnje vlere si kreu i Komisionit parlamelere te zgjerimit. Te njejten gje kane bere edhe keto pese vjet pasuesit e tij nje tjeter komuniste e devotshme. Une e njoh mire mekanizmin qe vepron tek teknicienet burakrat te Komisioni Europian, ashtu sic vepron edhe tek shume eurodeputete.

Me anesime per shkak ideologjie. Ashtu sic kundershtoi nje eurodeputete ish krushka e firmosjes te bashkimit te dy partive te majta shqiptare pas Vetos te Frances.

Por jo vetem.

Eurodeputete te joshur me “me jep te jap “vine per te mashtruar shqiptaret dhe mbrojtur keqeberesit e Shqiperise dhe me cantat e mbushura plot me euro largohen te percjelle nga eskorta qeveritare.

Apo nga ata diplomate qe nje dore e kujdesshme i emeron ne vendin tone dhe pas mbarimit te mandatit per t’u larguar nga sherbimi diplomatik, se nuk u duhet te bejne nje pune tjeter.Si shperblim te heshtjes se tyre, kobeze per. vendin dhe popullin qe i shikonte ne drite te syrit.

Para tridhjete vjetesh pushteti i burgoste dhe i pushkatonte kundershtaret politike.

Sot nuk te le Europa (kjo eshte nje e mir qe na ka sjelle. Po sa ishte ne opozite nuk kishte hequr dore nga trashegimia nga vinin.

Kater fatkeqeqe kishin besuar ne nje ide dhe i kishin besuar nje propagande, u vrane pa asnjesnje faj, nga nje njjeri i shtetit qe sot po gezon shperblimin e punedhenesit.

Gjermania e do vendin tim dhe kushtet qe vuri kishin te benin vetem me ne dhe jo me probleme te Europes. Pranime me ato kushte te hapjes te negociatave do te ishte nje fitore per popullin dhe futja e dy kembeve ne nje kepuce per ata qe na drejtojne.Kjo do te ishte humbje e sovranitetit te KM per te vazhduar ta shohe vendim si domen te tij.

Dhe neqoftese ai nuk i plotesonte atehere e drejta i kalonte popullit per te vendosur per fatet e tij.Kancelarja Merkel i do shqiptaret kur u tregon se c’duhet te bej qeveria e tyre.

Ashtu si edhe Presidenti Makron qe do me shume popullin e tij se azilkerkuesit shqiptare, qe kane zgjedhur kete rruge per te shpetuar nga e keqja.

Para disa ditesh KM shqiptar dhe Presidenti Vucic bene nje shou mediatik qe une e perktheva si nje mesazh qe KM i jepte Europes ne rast deshtimi. Duke defaktorizuar Kosoven(Merkel nuk e beri nje gje te tille ne TRieste) ai kerkonte te kishte pro votat e e vendeve qe nuk e kane njohur si shtet te pavarur , por edhe me tej.Me ate marreveshje te stisur ai i hap rrugen e tregut shqiptar per mallrat serbe, qe deri tani me shume futeshin nga dritarja, nepermjet shqipfolesve antishqiptar.

C’fare prodhon vendi qe te importoje ne Serbi?Vetem droge dhe krim qe Serbia nuk e ka te paket.Kush e ka penguar KM qe te hape tregun me KOsoven, sic po ben me mikun e tij anti shqiptar? Ky do te ishte hapi i pare. Nje minishengen midis Kosoves dhe vendit tone do krijonte nje treg shqiptaresh me pese milion banore, para cdo marreveshje tjeter.

Nga te gjashte shtetet, vetem KOsova nuk e ka statusin per levizjen e lire,dhe penguesi kryesor eshte Serbia,qe KM e miklon me ndryshimin e kufijve.Prandaj punesoi si altoparlantin e tij ate mashtruesin ordiner, sikur mungonin njerezit e mencur ne shqiper dhe kOSOVE.

Edhe kete here Europa foli qarte. Problemin e keni ne vendin tuaj.

Ambassador Vili Minarolli / Sincerely! We have been denied entry to Europe for some time. We were struck by the dream we had when we rose to political pluralism. Entering Europe would give the people more sovereignty and power over the injustices of the political leader. This would have prevented the government or its leader from treating this country as its property and this people as slaves. The current government has been blocking it for six or seven years. So it thwarted the only condition they had many years ago for voting in the Assembly of the three laws. At that time we had no asylum seekers like the Syrians, they had neither the theft of votes nor the drugs we were filling Europe with … any of the conditions set by the German parliament. As it sought to impede the (free) movement of (emissaries) through its emissaries, which the Albanians had had since the time of the Kingdom. Mr. Meta made an agreement with her sister party on the sole condition of passing three laws, that Europe would open its doors. The laws were passed if the bargain had been made with Communist Fyle before. He simply “gave me a give”. He received 85m euros and made a vain promise as head of the Parliamentary Enlargement Commission. The same thing his five-year-old followers had done with another devout communist. I know very well the mechanism that works with the European Commission’s bureaucratic technicians, as it does with many MEPs. With ideological bias. As a former MEP opposed the signature of the union of the two Albanian leftist parties after the French veto. But not only. MEPs lured by the “give me a give” vine to deceive Albanians and protect Albania’s perpetrators and with bags full of euros leave escorted by government escorts. Or those diplomats who a careful hand appoints in our country and after the end of their mandate to leave the diplomatic service, that they do not have to do any other job. the land and the people who saw them in the light of their eyes. Thirty years ago the government imprisoned and executed political opponents. Europe is not leaving us today (this is a good thing that has brought us in. As long as it was in opposition it had not given up its legacy of coming. Germany loves my country and the conditions it set had only to do with us and not with Europe’s problems. and the introduction of two legs into a shoe for those who lead us. This would be a loss of the sovereignty of the CoM to continue to see the decision as its domain. And if it did not fulfill the right then the people would decide Chancellor Merkel loves Albanians when she tells them what their government should do.Also President Macron wants more of his people than Albanian asylum seekers, who have chosen this path to escape evil. A few days ago h The Albanian CoM and President Vucic made a media show that I translated as a message the CoM gave to Europe in case of failure. By defecting Kosovo (Merkel did not do so at TRieste) he sought to have the votes of countries that have not recognized it as an independent state, but further on. With that deal, he paves the way for the Albanian market. for Serbian goods, which were hitherto largely entered through the window, through anti-Albanian speakers. What does the country produce to import to Serbia? Only drugs and crime that Serbia does not have. Who has prevented the KM from opening the market with Kosovo, as it is doing with its anti-Albanian friend? That would be the first step. A divide between Kosovo and our country would create an Albanian market of five million people before any other agreement. Of the six countries, only Kosovo does not have the status of free movement, and the main deterrent is Serbia, which the KM is embracing by changing borders. . Once again Europe spoke clearly. The problem is in your country.

Një grua ka rrëfyer se si i kanë grabitur burrin me pistoletë tek koka në mes të Tiranës. Shkak për historinë e gruas është bërë një foto e hedhur në rrjetet sociale ku shihen kosha plehrash në mes të rrugës.

Gruaja ka dërguar një mesazh në një faqe shqiptare dhe ju bën thirrje qytetarëve që të mos ndalojnë asnjëherë nëse shohin kosha plehrash në mes të rrugës, pasi ato vihen qëllimisht nga hajdutët.

Më tej gruaja thekson se një natë dhe bashkëshorti i saj ka rastisur në një skemë të tillë, ku ka ndaluar makinën në mes të rrugës pasi ka parë kazanin e plehrave, por menjëherë i është vënë pistoleta tek koka dhe disa persona e kanë grabitur.

Mesazhi i plotë i gruas:

Pershendetje joq. Thuaj kujdes ketij cunit qe ka sjell foton … se keshtu jane metodat e hajdutve. Ashtu ja kam ber burri time ne Tirana edhe kur doli nga makina i erdhen me pistoleta edhe ja vuran ne koke.. Per te grabitur… shyqyr Zoti ja moran vetem gjera materiale! Flm nese e postoni!”

Nuk mund të themi me siguri të plotë nëse kjo është vërtet një metodë që përdoret nga grabitësit, por ajo që vlen të theksohet është që organet kompetente duhet të marrin masa që drejtuesit e mjeteve të mos përballen me skena të tilla në rrugë.

Presidenti Macron u thote shqiptareve te verteten:

Nga Sali Berisha/

“Shumica e vendeve te BE ishin kunder hapjes se negociatave me Shqiperine”

Kete deklaron boterisht Presidenti i Emanuel Macron. Ai hedh poshte mashtrimin e kreut te meduzes Edvin Kristaq Mafia dhe velines se tij Sugar Cakajt!

Euronews jep deklaraten me ze, figure dhe twitter te presidentit Macron!

Ketu me poshte keni videon e deklarates te Presidentit te Frances, Macron ne Euronews. Ndiqeni ate. sb

“Dje dëgjova disa fjalë se ne pothuajse arritëm uninamitet për hapjen e bisedimeve me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut. nuk është e vërtetë.

Padyshim, aty kishte një shumicë te gjere që Maqedonisë së Veriut ti hapen negociatat, por shumica e shteteve ishin kundër Shqipërisë.

Nisja e bisedimeve të anëtarësimit vetëm me një vend do të ishte një gabim i tmerrshëm për Ballkanin” tha Macron.

Nga Sali Berisha.

Disa dallime midis Zaevit dhe Edvin Mafise!

Miq, Zoran Zaev, kryeministri i Maqedonise se Veriut vendosi te shkoje ne zgjedhje kurse Edvin Mafia po pregatit festen e fitores ne Bruksel.

Pse Zaev shkon ne zgjedhje dhe Edvini pregatit festen?

Zaev shkon ne zgjedhje sepse:

Maqedonia e Veriut u kendershtua vetem nga nje vend i BE kurse Shqiperia u kundershtua nga kater vende. Prandaj Edvini ndjehet i privilegjuar dhe do festoje.

Zaev nuk mund te festoje sepse nuk ka Surrel as dhe pallat ne paje, as Xibrake apo vellaçko Olsi dhe aq me teper nuk eshte nje narkoshtet, ai nuk ka ERTV as dhe Karlo Malavite apo Arben Malavite ndaj Zoranit i duhet: marrsh dhe ne zgjedhje.

Kurse Rama ka saraje ne Surrel, ka pallat pa asnje fature, ka Xibraken dhe vella Olsin dhe fabriken mielli i Partise, ka ERTV, Karlo e Arben Malavite, ehu sa shume madje edhe ABi dhe Ki Bi etj etj, ndaj dhe zgjedhjet jane haram dhe duhet te festoje dhe vetem te festoje!

Zaev nuk mund te festoje sepse nuk ka narkoshtet, nuk eshte qender boterore e organizatave kriminale te rajonit, Europes, Amerikes, Azise, Lindjes se Mesme si Edvini, nuk ka kellqe si homologu i tij per te qene lider global i droges. Zgjedhje dhe vetem zgjedhje duhet te beje ai.

Ndersa Rama ka meriten historike se ka ndertuar narkoshtetin e vetem ne Europe dhe vet si asnje tjeter eshte lider global madje njekohesisht i Kokaines, Heroines dhe Hashashit.

Keshtu qe ai ka te drejte te oranizoje festen me madheshtore te kurorezimit te tij ‘Mbret i Droges’.

Zaev duhet te shkoje ne zgjedhje se ai nderton autostrada me 3-4 milione euro km, atij nuk ja mban te ndertoje si Edvini zgjerim autostradash me 24 milione km.

Ndaj miq, zgjedhjet qe per Zaev jane pergjegjshmeri, ndershmeri dhe shtetari, per Edvinin jane thjeshte humbje kohe, marrezi ndaj dhe po pregatit festen e kulmit te tij historik dhe me te ftuar historik! sb

Me këto standarde dhe qeveri,meritojmë jo BE-në, por konferencën islamike dhe demokracinë ‘alla turka’ që kemi

Agron-Gjekmarkaj

“Mendoj se në Shqipëri problemi është i rëndë.

-Kjo qeveri ka gënjyer, duke thënë se vendi ka marrë një datë.

-Kryeministri ka thënë se i merren këmbët nga emocionet për lajmin, që doli gënjeshtër.

-Rama duhet t’ju kërkojë falje për gënjeshtrën shqiptarëve.

-Ky ishte një dështim i madh i Ramës.

-Kryeministri do të shpikë diçka që të harrohet ky dështim shumë i madh.

-Ky është një dështim 30-vjeçar, por duhet thënë se Edi Rama ka 7 vjet dhe ka përgjegjësitë e tij.

Nuk na ka faj Europa. Diskursi antieuropian nuk shkon. Thjesht Europa nuk do Shqipërinë sepse vendi ynë nuk ka standarde. Po ta shohësh Shqipërinë nga avioni duket sikur e kanë ngrënë qentë. Edi Rama të dorëhiqet, opozita të veprojë, të organizohet e ta rrëzojë.

Në rast se ne do të ishim si Sllovenia apo Zvicra do të pranoheshim, por ne jemi dele e zezë e Europës, jemi bazë e narko-trafikut, jemi kthyer në një vend të varfër dhe të pashpresë, këtu vidhen dhe grabiten votat. Faji është i yni dhe jo i Europës.”, tha Gjekmarkaj, shkruan “Balkanweb”.

Për Agron Gjekmarkaj, opozita tashmë duhet të vetë-organizohet dhe të përpiqet të rrëzojë nga pushteti një kryeministër që ka zhytur Shqipërinë në një demokraci afunksionale.

“Mendoj se po duhen zgjedhje të parakohshme, kemi një opozitë që ka dalë jashtë sistemit.

Në Shqipëri hajdutët e votave nuk dënohen dhe kjo është shumë e rëndë.

Kushtet e Gjermanisë nuk janë plotësuar.

Asnjë kusht që ka vendosur Gjermania nuk është plotësuar.

Kjo qeveri duhet të largohet dhe të ketë rotacion.

Unë nuk bëj pjesë në bindjet se në njërin krah qenkan engjëjt dhe në palën tjetër qenkan djajtë. Opozita ka 7 vjet që nuk është fare në pushtet. Marrëdhëniet mes qeverisë dhe opozitës kanë qenë të pabesa. Është Rama ai që ka thënë se ka marrë 1 milionë vota, se opozita paska marrë shpullë, duke thënë se është i vetëm i fuqishëm. Rama ka marrë të gjitha pushtetet e do çdo pushtet. Edi Rama është ai njeri që përtej skandaleve, përtej JO që merr nga Europa, tenton të ketë mandat të tretë. Opozita nuk duhet që të qëndrojë më, por të veprojë.

Unë kam bindjen se opozita me protestat e saj, ka bërë një sërë aksionesh duke dërguar zërin deri tek ndërkombëtarët. Rama ka dështuar në mënyrë spektakolare dhe kryeminisiti duhet të japë dorëheqjen vetë. Opozita ka për detyrë që të ndërgjegjësojë dhe i duhet që të ndërtojë besimin te shqiptarëtr, duhet ta rrëzojë Edi Ramën, sepse me lutje e deklarata Edi Rama nuk rrëzohet”, tha ai.

Agron Gjekmarkaj foli edhe për rolin e opozitës së re në parlament, rolin e saj si dhe për reformën zgjedhore.

“Opozita e re në Kuvend është një turp i ri dhe nuk e kam marrë asnjëherë seriozisht. Ajo është një pseudo-opozitë, që ka në përbërje njerëz që janë bërë paterica të Ramës.

Ata kllounë kanë dalë nga lista e PD dhe Partia Demokratike duhet të mbajë përgjegjësitë e veta për ata figura-palaco, e për fat të keq ka nga ata që nuk dinë shkrim e këndim.

Unë mendoj se opozita nuk duhet të kërkojë zgjedhje të parakohshme. Opozita ka marrë përgjegjësi morale dhe t’i qëndrojë parimeve, sepse kërkon standarde. Opozita duhet të forcohet gradualisht. Unë kam bindjen se nëse Lulzim Basha bëhet kryeministër, duhet të bashkëpunojë me të gjitha forcat e jo një kryeministër tiran, që kontrollon si piramidë, duke krijuar një rreth të ngushtë njerëzish që pasurohen.

Reforma Zgjedhore duhet që të implementohet drejt dhe jo të bëhet kjo reformë në mënyrë hipokrite. Edhe Gjykata Kushtetuese nuk funksionon, as reforma në drejtësi nuk po ecën siç menduam”, deklaroi Gjekmarkaj.

‘Shtyrja nuk ishte asgjë, Shqipërisë mund ti hiqet statusi kandidat’

Ish-deputeti demokrat Genc Pollos, në një postim në tëiterr shkruan se kryeministri holandez, Mark Rutte thotë se Shqipëria ka problem me ndarjen e pushteteve që sipas tij tregon se Rama i ka mbledhur pushtetet të gjitha në një dorë.

Sipas Pollos kaq mjafton që të heqin statusin e vendit kandidat jo më sipas tij të pranohet hapja e negociatave.

“Kryeminstri holandez Rutte thotë se Shqipëria ka problem me ndarjen e pushteteve (dmth Rama i ka mbledhur në një dorë). Këtë e thonë prej kohësh në Shqipëri. Vetëm kaq mjafton në parim që të të heqin statusin kandidat! Jo më të të çelin negociatat!”, shkruan Pollo.

Ndërsa në komentin e publikuar nga ky i fundit, tregohet se si është komentuar deklarata e Ruttes nga mediat e huaja ku i kushtohet rëndësi kësaj pike, pra për ndarjen e pushteteve dhe rëndësisë që ka në procesin e integrimit.

“Diskutimet mbi zgjerimin e BE-së janë “shtyrë” në Këshillin tjetër Evropian, u tha gazetarëve kryeministri Hollandez Mark Rutte. Ai tha se udhëheqësit kishin diskutuar “gjatë” reformave në procesin e pranimit, konkretisht në lidhje me lëvizjen e sundimit të ligjit dhe ndarjen e pushteteve “çështje ku ne gjithashtu kemi shqetësime me Shqipërinë” më shumë drejt fillimit të bisedimeve”.

Miremengjes Edvin!

Nga Sali Berisha/

Dielli lindi sot perseri ne Shqiperi!

Por pas Enverit ti Edvin del ne driten e tij si monstra e dyte me e zeze e kombit shqiptar ne rrugen e tij drejt Europes! Ai e bllokoi per 46 vite kurse ti, nisur nga keshilltaret e Fierit dhe tre ligjet dhe deri sot, e bllokove prej tete vitesh!

Misioni yt o monster pas bllokimit pa asnje date te negociatave mbetet rikthimi i vizave per shqiptaret! sb

Edi Rama, Juda i Shqipërisë

Mund të duket si teori konspiracioni, por në fakt është e vërtetë: Edi Rama është antishqiptari më i madh në Historinë e Shqipërisë. Argumentet e rënditura më poshtë nuk lënë vend për dyshim.

1. Si Kryetar i Bashkisë Tiranë, Edi Rama shkatërroi strukturën urbanistike të Tiranës nëpërmjet betonizimit. Si pasojë, Tirana është kthyer në një qytet që nuk funksionon, ku nuk mund të qarkullohet lirshëm nga qytetarët dhe që përmytet rregullisht, nëpërmjet praktikave të hapura korruptive. Të dhëna të besueshme tregojnë se ndërtimi ka pastruar rregullisht të ardhura nga aktivitete mafioze si trafiku i drogave dhe korrupsioni. Edi Rama, me cilësinë e Kryetarit të Bashkisë ka bashkëpunuar me ndërtues, eksponent mafioz dhe kriminal, me të cilët ka ndarë interesa të drejtpërdrejta financiare.

2. Në vitin 2005 Edi Rama zgjidhet Kryetar i Partisë Socialiste, ku akuzohet se ka përdorur pozitën e tij si Kryetar i Bashkisë për të blerë pozitën e Kryetarit nëpërmjet trafikut të influencës. Pozitat e Edi Ramës në krye të Partisë Socialiste forcohen ndër vite nëpërmjet pastrimit të partisë nga çdo zë kritik, por edhe mbushjes së strukturave me element të botës së krimit. Sot, nga PS e Fatos Nanos ka mbetur vetëm emri i saj, Gramoz Ruçi dhe Pandeli Majko. Nën drejtimin e Ramës Partia Socialiste është kthyer në një tokë të djegur, ku mungojnë personalitetet intelektuale, dinjiteti dhe integriteti moral. Kriteri kryesor dhe i panegociushëm është besnikëria pa kushte ndaj Kryetarit Edi Rama.

3. Edi Rama vjen në pushtet në vitin 2013, por vetëm dy vjet më parë, më 21 Janar 2011, ai kishte organizuar një sulm të dhunshëm kundër qeverisë së Kryeministrit Sali Berisha, me pretekstin e supozuar të korrupsionit të Ilir Metës, atë kohë aleat i Berishës. Dhuna e asaj dite u përmbyll me katër viktima, pas 4 orësh sulmi të pandërprerë kundër Selisë së Qeverisë, ku pati shumë të plagosur nga rradhët e Polisicë së Shtetit. Agron Malaj, Komandanti i Grupit të Zjarrit me 21 Janar, që ishte në mbrojtje të Selisë së Qeverisë Shqiptare, emërohet Kryetar i Partisë Socialiste të Matit. Sot, i njëjti individ është emëruar Kryetar i Bashkisë Burrel.

4. Ardhja e Edi Ramës në pushtet u bë e mundur vetëm pas një aleance me Ilir Metën, Kryetar i Lëvizjes Socialiste për Integrim (LSI), për korrupsionin e supozuar të të cilit, u organizua sulmi i dhunshëm mbi Selinë e Qeverisë Shqiptare. Përveç kësaj, një personazh tjetër realisht i mistershëm, “njeriu hije” që qëndron krah Kryeminstrit Edi Rama njihet si personi që organizoi dhe sponsorizoi sulmet kundër qeverisë së Kryeministrit Sali Berisha. Më vonë, i njëjti personazh mafioz (politik) akuzon aleatin e Kryeministrit Edi Rama se “ka urdhëruar një vrasës me pagesë” për ta vrarë atë. Atë kohë, Ministri i Brenshëm Saimir Tahiri vetofrohet në mënyrë private për të zgjidhur këtë aferë kriminale në sferat më të larta të shtetit shqiptar. Personazhet e përfshira në këtë aferë të rëndë kriminale jo vetëm që enden të lirë, por kanë përgjegjësi të larta shtetërore. “Njeriu hije”, është shpallur nga Departamenti i Shtetit si person që nuk mund të hyjë në SHBA, si i përfshirë në aktivitete të jashtëligjshme dhe korrupsion domethënës.

5. Zgjedhjet e 2013-tës sollën në Parlamentin e Shqipërisë eksponent të lartë të krimit të organizuar shqiptar, të dënuar në vendet e Bashkimit Europian, trafikantë dhe “biznesmen” të korruptuar, deri edhe vrasës që kishin vrarë në Europë. E përbashkëta e të gjithë këtyre individëve ishte vetëm një: të gjithë ishin të zgjedhur dhe promovuar nga Edi Rama, të mbështetur fortë nga ai. Ligji i Dekriminalizimit që u miratua më vonë, pas një beteje të jashtëzakonshme të Opozitës shqiptare dhe pas një presioni të madh të SHBA-ve dhe BE-së, rezultoi në zhveshjen e propagandës frenetike të Kryeministrit, por jo në heqjen dorë nga praktika të tilla, që tregojnë qartësisht se Edi Rama është thjeshtë Kryeministri i Mafias.

6. Vitet 2014, 2015, 2016, 2017 rezultojnë një katastrofë kriminale, ku i gjithë vendi u mboll me plantacione droge, nga jugu në veri. Kështu, Policia e Shtetit organizoi në territor mbjelljen dhe trafikun e drogës, nëpërmjet grupeve kriminale zonale. Një Raport Sekret, me statistika të sakta me emrat e rreth 120 emra oficerësh të lartë të Policisë së Shtetit, me sipërfaqet e kultivuara, me emrat e eksponentëve mafioz që bashkëpunonin hapur me Policinë, me numrin e saktë të parcelave, shkon në zyrën e Kryeministrit dhe në zyrën e Presidentit të Republikës. Qindra mijëra hektarë plantacione hashashi, dhe një ushtri me shtetas që punonin në këtë industri kriminale, nuk do të thoshte asgjë për Edi Ramën, i cili e injoron hapur realitetin.

7. Krahu i djathë i Kryeministrit Edi Rama, Ministri i Brendshëm Saimir Tahiri akuzohet direkt nga Oficeri i Policisë shqiptare Dritan Zagani, si një ndër bashkëpunëtorët e një grupi të rrezikshëm trafikantësh nga qyteti i Vlorës, kushërinj të Ministrit, të cilët përdornin makinën e tij për trafik droge. Më vonë, pas presionit të aleatëve ndërkombëtar ShBA dhe BE, Saimir Tahiri largohet nga pozita e tij si Ministër, për t’u zëvëndësuar nga Fatmir Xhafa, edhe ky rezulton i implikuar në trafik ndërkombëtar nëpërmjet të vëllait Agron Xhafaj. Saga e Ministrave të Brendshëm të Kryeministrit Edi Rama është një tragjikomedi hollivudiane, sepse bëmat e tyre tejkalojnë çdo fantazi të shfrenuar shkrimtarësh. Telenovela e tyre akoma nuk ka përfunduar, i pari me dënimin qesharak për “shpërdorim detyre”, ndërsa i dyti me manipulim të trashë provash dhe fabrikim dëshmitarësh, në përpjekje për të shpëtuar “nderin” e shefit Edi Rama.

8. Në planin ekonomik, Edi Rama ka kryer plaçkitje të hapur të pasurive publike, me forma antikushtetuese, duke kryer një seri shkeljesh të rënda të Kodit Penal të Republikës së Shqipërisë. Dëmi ekonomik i shkaktuar Buxhetit të Shtetit përllogaritet në rreth 2 miliad euro. Kontratat e tipit PPP janë jo vetëm praktika të hapura korruptive, por mbi të gjitha, ato nuk kanë asnjë leverdi ekonomike, duke alokuar fonde publike nga Buxheti, disa herë më të larta se sa kostot reale të investimit të kontraktuar.

9. Çdo sektor i ekonomisë kombëtare është konçensionuar me periudha 5, 10 ose 15 vjeçare, çka ka sjellë që tani një barrë të rëndë për Buxhetin, duke eleminuar çdo mundësi për rishpërndarje të drejtë të financave publike. Vetëm 2 klm rrugë qytetase në Tiranë tenderohen me 40 milion euro, ku njëra prej “kompanive” fituese të tenderit rezulton të jetë një mashtrim ndërkombëtar i Ministrit Damian Gjinuri dhe i Drejtorit Afrim Qendro. Afera e kësaj plaçke shoqërohet edhe me një krim që po konsumohet edhe sot me banorët e Unazës së Re, të cilët po protestojnë në mbrojtje të shtëpive të tyre që prej një viti. Duket qartë se kjo është një ndër aferat më të neveritshme të ndërmarra ndonjëherë nga një qeveri që sipas ligjit, presupozohet që mbron interesin publik.

10. Epoka e Edi Ramës shkaktoi braktisjen masive të vendit nga shqiptarët, kryesisht në Francë dhe Gjermani, në kërkim të një jetë elementare. Shqiptarët ikin nga Shqipëria saktësisht për elemente të tilla ekzistenciale si buka e përditshme. Mjerimi masiv ka pushtuar vendin; fëmijë të uritur, që mbijetojnë me nga disa cent deri në 1 dollarë në ditë gjendet në çdo qytet dhe fshat të Shqipërisë. Rreth 500. 000 shqiptar janë larguar nga vendi, duke rrezikuar seriozisht strukturën e funksionimit minimal të ekonomisë, duke e zhytur vendin në rënie të lirë drejt kaosit social.

11. Në planin politik, Edi Rama është një katastrofë kombëtare. Ai e ka polarizuar shoqërinë, i ka ndarë shqiptarët në Rilindas, një grup ose sekt kriminal që udhëhiqet nga Edi Rama dhe beniamini i tij Erion Veliaj, dhe në të tjerët, që rezultojnë të jenë shumica absolute e shqiptarve, demokratë dhe socialistë. Opozita shqiptare prej një viti ka dalë nga sistemi i ngritur nga Edi Rama, ku mes të tjerash, ajo refuzon të bëjë fasadën e Kryeministrit. Populli opozitar, në të vërtetë rreth 80 % e shqiptarve, kërkon largimin pa kushte të Kryeministrit. Protestat masive të zhvilluara përgjatë këtij viti ishin ndër demonstrimet më të mëdha që janë mbajtur ndonjëherë në Shqipëri. Policia e Shtetit nën drejtimin e një ish gjenerali delikuent dhe besnik i Edi Ramës, ka ushtruar dhunë sistemike kundër 100.000 mijë protestuesve të opozitës, duke i helmuar me gaz lotsjellës dhe mjete të tjera të dhunës policore.

12. Ajo çka i ka shkatërruar përfundimisht interesat kombëtare, sigurinë politike, sigurinë juridike dhe rendin kushtetues të Shqipërisë, është kapja dhe njëkohësisht shkatërrimi i Reformës në Drejtësi nga Edi Rama. Nëpërmjet një “qëllimi të mirë” të ndërkombëtarve, ai eleminoi Gjykatën e Lartë dhe Gjykatën Kushtetuese, duke eleminuar çdo çelës sigurie që mbron rendin kushtetues të Republikës së Shqipërisë. Pas kësaj, Edi Rama i ka të gjitha mjetet dhe burimet njerëzore që të shkatërrojë edhe institucionet e tjera, siç po e bën në të vërtetë me sulmin ndaj Presidentit të Republikës. Ngjarjet dhe skandalet që kanë shoqëruar qeverisjen e Edi Ramës janë të jashtëzakonshme, të forta, sistemike, tronditëse. Megjithatë, Edi Rama nuk lëkundet, me mbështetjen edhe të disa “ambasadorëve” me axhenda të dyshimta dhe jo dinjitoze.

13. Edi Rama i vodhi, i bleu, i rrëmbeu, i plaçkiti zgjedhjet e Vitit 2017 (dhe jo vetëm). Gazeta gjermane Blid publikoi përgjimet e krerëve të PS-së, Vangjush Dako, Damian Gjiknuri, Ulsi Manja dhe vet Edi Ramës teksa aplikonin vjedhjen e zgjedhjeve. PPP-ja Arta Marku nuk mund të hetojë bosin e saj, i cili e përzgjodhi mes shumë emrave të tjerë me garancinë e Ulsi Manjës. Në këto rrethana, situata e Shqipërisë duket e pashpresë.

14. Edi Rama i ka dëmtuar thellësisht interesat kombëtare me politikat e tij të nëndheshme kundër Kosovës. Mbështetja për planin e Korrigjimit të Kufinjëve të Presidentit Hashim Thaçi, në të vertetë një plan serb ky, është vetëm njëri nga aspektet që i kanë dëmtuar thellësisht interesat kombëtare. Diskutimi i një teme të tillë delikate, dhe vënia në pikëpyetje e shtetësisë së Kosovës, është dëmi më i madh në planin strategjik që i është bërë ndonjëherë interesave kombëtare. Po ashtu, mbledhjet butaforike mes dy qeverive ishin një reklamë boshe, por në të vërtetë, asnjë marrëveshje e nënshkruar mes dy qeverive nuk është vënë në zbatim.

15. Hapja e Negociatave të antarësimit në BE është gënjeshtra më spektakolare që ndonjë Kryeministër i ka bërë vendit të tij. Duke qenë në nevojë ekstreme për të shitur dështimin si sukses, ky njeri i paskrupullt nuk e ka për gjë të organizojë edhe ceremoni dekorimi për Hapjen e Negociatave, që në fakt nuk janë hapur. Kushtet e BE-së, posaçërisht të Gjermanisë dhe Francës janë të papërballueshme. Edi Rama është dështimi më i madh i shqiptarve; në fakt ai është turpi i tyre.

16. Më në fund, marrëveshja e Novi Sadit e nënshkruar me Presidentin Serb dhe Kryeministrin e Maqedonisë së Veriut është padyshim përpjekja më e neveritshme, e bërë në mënyrë demonstrative kundër interesave tona dhe interesave perëndimore. Shtrëngimi i duarve treshe dhe gjuha e trupit e Edi Ramës e tradhëton atë, ajo është shenja më kuptimplotë se ky njeri është një armik i betuar i vendit të tij.

16. Përmbledhtas, Edi Rama ka punuar sistematikisht kundër interesave të vendit. Është krejtësisht e pabazë të shpresohet se pas gjithë kësaj rezumeje, që në të vërtetë nuk e prekë të gjithë veprimtarinë antikombëtare të Edi Ramës, mund të shpjegohen me elemente të tjera, siç është përshembull nevoja e tij për pushtet, dobësitë njerëzore, budallallëku, ose paaftësia. Edi Rama është plotësisht i aftë të punojë kundër interesave të vendit të tij, duke mos përmbushur asnjë detyrë kushtetuese, duke zhytur vendin në kriminalitet të thellë, duke plaçkitur ekonominë kombëtare, Buxhetin e Shtetit dhe pasuritë publike, duke kriminalizuar thellësisht politikën, duke shkatërruar Partinë Socialiste, duke kriminalizuar çdo strukturë të organeve ligjzbatuese. Edi Rama shkatërroi perspektivën e integrimit europian, që vështirë se do të rikthehet ndonjëherë. Ai e ka kthyer shtetin shqiptar në një karakatinë të çuditshme mafioze, ku krimi, vrasjet, imoraliteti, fajdet, plaçka, janë kryefjala e jetës së përditshme. Edi Rama ia doli rrëzojë përtokë dinjitetin e shqiptarve, si njerëz të paaftë të ndërtojnë shtet të së drejtës. Presidenti Macron e çmontoi me dy fjalë propagandën e nevertishme të tij.

17. Ky tekst është bazuar në të dhëna publike, por edhe në të dhëna të tjera të përpunuara nga analistë të fushës. Përfundimet janë produkt i rezultateve të secilës ngjarje të ndodhur përgjatë karrierës politike të Edi Ramës. Kjo është një bazë e mirë për të filluar hetimin për njeriun që prej 20 vjetësh punon kundër interesave të vendit, nga pozitat e administratorit publik, që nga pozita e Ministrit të Kulturës, Kryetarit të Bashkisë Tiranë, Kryetar i Partisë Socialiste dhe Kryeministër i Shqipërisë.

Erl Kodra/

Ps: Jeni të lirë ta shpërndani sa më shumë.

Even in 2019 there will be no EU accession negotiations with Albania… Albanians should read this unanimous decision by EU Heads of State…

The responsibility falls upon the Rama government and Rama as its head… Of course, the opposition, the civil society, the business sector, the media, even the citizens are responsible too.

But neither the EU, nor France, nor Germany, nor the Netherlands, nor Spain, nor Denmark, nor Belgium are responsible … But part of responsibility falls upon Junker, Mogherini, Hahn and Fleckentein for not telling the truth to the Albanians and for supporting the Rama government, thus increasing their expectations with the empty spoon…

To better understand these conclusions, one should read the French messages very carefully:

Message I: Don’t listen to Rama and his government’s lies about imaginary successes….

France, or more precisely the French Minister for European Affairs has made it clear: “France has said NO to the opening of EU negotiations with Albania, nor has it demanded conditions …”; France has just said that “… Albania has not done its homework in 2018…”, and that’s it. Therefore the French message to Albanians is clear: the Albanian government has said NO to the opening of EU negotiations … And this has been said also by Germany, the Netherlands, Denmark, Spain, Belgium, and even those who have called for the opening of negotiations, so this is a unanimous assessment. That only Rama rejects because this assessment points the responsibility to Rama and his government…

Message II: Everything Mohgerini, Hahn, Flekstein told you do not represent the Albanian reality

France has very elegantly sent the message to the Albanians, that in fact is addressed to Junker, Mogherini, Hahn and Fleckestein, that the European Commission’s proposal for the immediate and unconditional opening of negotiations with Albania does not reflect the reality in Albania, thus believe the assessment of member states. In other words, Albania, unlike what Junker, Mogherini, Hahn and Fleckenstein say, has not fulfilled the tasks we have set for 2018. France on this occasion has told its partners but also the Albanians that the political assessment of the opening of the negotiations from now onward will be made by the European Council. Therefore, France has demanded that the rules of the integration process be changed (in this case, those of the opening of negotiations), before the candidate countries, namely Albania that has not fulfilled its duties, start negotiations with the EU.

Message III: Failure to respond or respond by migrating to your mismanagement can result in costs.

France has already sent another message to Albanians: If you do not respond to your government that does not meet the conditions for opening negotiations but you find the solution by seeking political asylum in us, then we are warning you about the issue of free movement in the EU that you have misused by seeking political asylum. Therefore, by not responding or responding through immigration attempts will have a cost: the free movement decision that Albanians are abusing by seeking political asylum will be reviewed.

* Mr. Kastriot Islami is a former Foreign Minister of Albania, 2003-2005

Syri.net

Former Albanian Premier Sali Berisha has appealed to the International Red Cross to take care of the Albanian child Alvin Berisha, only ten years old, who is located in the Al-Hor camp in Syria, alone among thousands of prisoners from several countries.

The journalists of the Italian investigative show “Le iene” tracked Alvin and his father Afrim, went there and made possible that father and son meet in an emotional scene that touched the hearts of millions of Italians and Albanians. Unfortunately, the story has had no happy end so far, because the Albanian government has not moved to retrieve Alvin from there.

For that reason, Berisha has made efforts of sensibilization: “The touching images of 10-year-old Alvin in the ISIS camp in Syria have shocked Italy. He cannot get out of the camp because unfortunately he does not exist for his country, the Albanian narco-state. I appeal to the International Red Cross to take care for the abandoned Alvin”, Berisha writes, inviting his followers to watch the video footage.

Në një kamp të burgosurish, diku në Siri, në mes të një lufte është i vetëm Alvin Berisha, fëmija shqiptar 11 vjeç, i gjymtuar nga një shpërthim bombe ku mbeti e vdekur dhe e ëma e tij.

Rasti i Alvinit, i cili tronditi mbrëmë të gjithë opinionin publik në Itali dhe Shqipëri u njoh nëpërmjet emisionit italian “Le Iene”, gazetarët e të cilit udhëtuan drejt kampit së bashku me babain e të miturit, Afrim Berishën i cili pas 5 vitesh takoi djalin e tij.

Pamje të tmerrshme, një burrë i cili shpërthen në lot teksa përqafon të birin i mbetur i vetëm mes qindra të burgosurish për terrorizëm.

Edhe më i tmerrshëm momenti kur i duhet ta lërë pas, edhe pse i premtoi se do ta merrte me vete.

Ambasada shqiptare në Turqi, vetë ambasadori ynë Gent Gazheli u tërhoq në momentin e fundit nga fjala e dhënë.

“Fëmija duhet të lërë kampin vetëm në praninë e autoriteteve shqiptare, sepse ka ende nënshtetësi shqiptare“, thotë një nga punonjëset e kampit.

Ndaj Afrim Berisha, baba dhe i dy vajzave të tjera duhet ta lërë të shkojë, të birin 11 vjeç i cili largohet prej tij duke çaluar derisa zhduket mes çadrave të zhulta të kampit.

Sot e 11 ditë askush nuk di të thojë çfarë po bëhet me Alvin Berishën. Në fund, krejtësisht i zhgënjyer nga ambasadori shqiptar në Turqi, gazetari i ‘Le Iene’, Luigi Pelazza lëshon një apel për kryeministrin dhe presidentin italian: A mund të bëni diçka ju për Alvinin?

Po kush është ambasadori ynë në Turqi Genti Gazheli, në profilin dhe faqen e të cilit kanë vërshuar dje dhe sot qindra mesazhe përbuzëse pas një akti prej frikacaku?!

Genti Gazheli është emëruar ambasador i Shqipërisë në Turqi rreth 3 vjet më parë, ndërsa në “Foreign Policy News” u komentua si praktikë korrupsioni nga qeveria Rama.

“Emërimi i fundit i Z. Gent Gazheli si ambasador në Turqi shërben si një dëshmi për shumë praktika korruptive të bëra në Shërbimin e Jashtëm Shqiptar. Z. Gazheli është pasuruar shumë, duke arritur në miliona euro, gjatë shërbimit të tij si roje dogane në vende të ndryshme kufitare në Shqipëri.

Në faqen e tij zyrtare Z. Gazheli, publikon njoftime për shtyp pa përmendur kohën dhe datat kur u zhvilluan takimet apo emrat e pjesëmarrësve në to. Kjo praktikë është qëndrimi tipik i anëtarëve të partisë besnike, që keqmenaxhojnë fondet publike dhe mbrojnë aktivitetet e paligjshme të frymëzuara dhe të udhëhequra nga eprorët e tyre.“, citohej asokohe në artikullin e medias së huaj.

Por Gazheli ka një histori edhe më interesante në Shqipëri. Shokët e tij në doganë ku dhe punoi për një kohë të gjatë duke e nisur karrierën si roje, e thërrisnin ‘çorapja’, ndërsa PD dhe vetë Berisha e sulmonin si ‘kryefinancieri i PS” apo ‘lavatriçja e parave të pista’ me të cilat ‘ushqehej’ Rilindja.

Prej disa orësh ambasadori Gazheli ka mbyllur faqen në Facebook pas një lumi komentesh dhe shfryrjeje zemërimi ndaj tij.

Kjo lëvizje ia ka ngritur edhe më shumë temperaturat zemëratës masive, teksa pritej fillimisht një ndjesë nga i ashtuquajturi ambasador i Shqipërisë në Turqi dhe më e rëndësishmja, nisjen e menjëhershme të procedurave të nxjerrjes së një të mituri nga ferri ku e hodhën pa mëshirë. FOX WEB.

Edvin Mafia i mbylli dyert e BE për Shqipërinë!

The Summit of EU leaders decided:

The negotiations with Albania will not open!

Edvin the Mobster Rama shut the EU doors to Albania.

An ominous decision for Albania was taken in Brussels today. Last year, the end of this year was set as a possible date for the opening of the negotiations provided the Albanian government would fulfill the seven conditions. In the last 16 months, the narco-government of Edi the Mobster did not fulfill any of the seven conditions. On the contrary, there was worsening which made Bundestag to take the number of conditions to 9, de facto to 10.

That made several EU countries to refuse categorically the opening of the negotiations with Albania.

Not only that, Albania and Edi the Mobster were not given another date, however distant it might be, to study the possibility of the opening.

This was the gift of Edi the Mobster and his narco-state for Albanians.

This a de facto closure of European doors to Albania and the heaviest blow to our country in the last 30 years.

Nga Sali Berisha/

Samiti i kryetarëve të shteteve dhe qeverive të BE vendosi: Nuk pranohet hapja e negociatave!

Edvin Mafia i mbylli dyert e BE për Shqipërinë!

Miq, një vendim ogurzi u mor sot për Shqipërinë në Bruksel. Vjet u caktua si datë e mundshme për hapjen e negociatave fundi i ketij viti në rast se plotësoheshin 7 kushtet nga narkoqeveria shqiptare!

Gjatë këtyre 16 muajve narkoqeveria e Edvin Mafisë nuk plotësoi asnjërin nga 7 kushtet. Përkundrazi pati përkeqësime të mëdha që detyruan Bundestagun të shtojë nga 7 në 9, de fakto 10 kushtet për hapjen e negociatave me Shqipërinë.

Kjo detyroi disa vende të BE të refuzojnë në mënyrë kategorike hapjen e negociatave me Shqipërinë.

Jo vetëm kaq, por Shqipëria me Edvin Mafinë nuk mori asnjë datë tjetër sado të largët për të shqyrtuar mundësinë e hapjes së tyre!

Kjo është dhurata e Edvin Mafisë dhe narkoshtetit të tij për shqiptarët.

Kjo është de facto mbyllje e dyerve të Europës për Shqiperinë dhe goditja më fatale e vendit tonë në 30 vitet e fundit! sb

Helen Bratt: Rama, një i “çmendur” që po përgatit një luftë civile…

Edi Rama pushing Albania towards civil conflict (op)

Author: Thema Newsroom

His refusal to let go of power has led to the persecution and silencing of his political opponents

Albania is in a deep and dangerous conflict which might result in bloodshed and civil war. For months the opposition parties and thousands of people have rallied in Tirana asking for the resignation of premier Edi Rama and the creation of a transitional government which will ensure free and fair elections.

This political crisis might be considered as terrible as that of 1997 when Albania experienced total chaos. But this crisis might bring worse consequences than that of 1997 because it is threatening the foundations of the state and governance itself, the constitutional order and may destabilize the entire region.

For the last six years, despite the high level of corruption in the government, international drugs trafficking involving the Minister of Interior, state police and even officials of the army, the Rama government has worked to destroy the constitutional process in Albania by rendering the Constitutional Court impotent via so-called ‘judicial reform’, an experiment used only to allow his total control of the judiciary system.

The country is currently without a Constitutional Court, with a Parliament with 122 seats out of 140, totally under his control, with a Prosecutor General appointed against the Constitution and the will of the political and public factors, and recently he has submitted a formal parliamentary request to remove the President of the Republic from office, the only institution that is still in force and that guarantees the unity of the people. The Decree issued by the President for the annulment of the 30th of June aimed at avoiding civil conflict and offered a chance for dialogue among the political sides. But with his stubbornness, Edi Rama was determined to escalate the crisis and pushed for the removal of the President from office. This is pure dictatorship.

Many audio tapes emerged in the last few days from German newspaper Bild of officials in the Rama government speaking with organized crime figures in the country to buy votes in the 2017 election. Premier Rama, Minister Damian Gjiknuri, mayor Vangjush Dako, were caught in these tapes. This revelation sparked massive civil unrest and the opposition party demanded Rama resign and new elections be held.

In any democratic country the premier should have resigned, instead, as a response to this scandal, Rama pushed the Prosecutor’s office to forcefully accompany Lulzim Basha, the head of the opposition, for interrogation, intimidating him with a possible arrest and pushing further for the removal of the President of the Republic from office.

With an illegal Parliament under control, the General Prosecutor under his orders, the opposition leader in jail, the President of the Republic removed from office, the Central Electoral Commission at his disposal to break any laws, the army ready to intervene at his command, with many EU and foreign diplomats in his payroll, Edi Rama has a free pass to hold the elections on the 30th of June, entering alone in the elections, winning all 61 municipalities of Albania.

This plan is nothing more than a coup d’etat. Many confrontations have already started. With municipalities and common citizens clashing with the state police. In the days to come, the conflict will escalate and a number of victims are expected. Edi Rama is aware of such a scenario and seems willing to risk the lives of many Albanians just to preserve his seat.

Entering elections without the opposition will have serious consequences for the country’s EU integration. It will set the country many steps backwards and it will greatly affect the decision of the EU Commission on the opening of the accession talks scheduled before October 2019.

The question that arises is why is he willing to choose such a path? Simple. Because his popularity has fallen dramatically and the chances of him staying in power are very small. Fearing a heavy loss in the elections he seems willing and determined to let Albania burn and endanger the lives of his people, as well as creating an ideal opportunity for any other actor to destabilize the entire region.

The international media has expressed deep concerns and even called Rama a “madman”. This madman has a big ego and unstoppable desire for power, therefore, the Albanians, as well as the neighbouring countries, are at great risk. If Rama proceeds with his plan, the 30th of June will turn into a bloodbath. It could all be stopped with a small act of integrity on his behalf, resignation, dialogue or any other means to avoid this civil war ready to take place in the days, or possibly hours to come.

by Helen Bratt

Nga Dr Helen Bratt Refuzimi i tij për të hequr dorë nga pushteti ka çuar në përndjekjen dhe heshtjen e kundërshtarëve të tij politikë Shqipëria gjendet në një konflikt të thellë dhe të rrezikshëm që mund të rezultojë në gjakderdhje dhe luftë civile.

Për muaj të tërë partitë opozitare dhe mijëra njerëz kanë protestuar në Tiranë duke kërkuar dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe krijimin e një qeverie tranzitore e cila do të sigurojë zgjedhje të lira dhe të ndershme. Kjo krizë politike mund të konsiderohet po aq e tmerrshme sa ajo e vitit 1997 kur Shqipëria përjetoi një kaos total.

Por kjo krizë mund të sjellë pasoja më të këqija se ajo e vitit 1997, sepse kërcënon themelet e vetështetit dhe qeverisjes, rendin kushtetues dhe mund të destabilizojë të gjithë rajonin. Për gjashtë vitet e fundit, përvec nivelit të lartë të korrupsionit në qeveri, trafikimit ndërkombëtar të drogës ku u përfshinë Ministri i Brendshëm, policia e shtetit dhe madje edhe zyrtarët e ushtrisë, qeveria e Ramës ka punuar për të shkatërruar procesin kushtetues në Shqipëri, duke e asgjësuar Gjykatën Kushtetuese nëpërmjet të ashtuquajturës ‘reformë në drejtësi’, një eksperiment i përdorur vetëm për të mundësuar kontrollin e tij të plotë mbi sistemin gjyqësor.

Vendi është aktualisht pa një Gjykatë Kushtetuese, me një Parlament me 122 vende nga 140, nën kontrollin e tij, me një Prokurore të Përgjithshme të emëruar kundër Kushtetutës dhe vullnetit të faktorëve politikë dhe publikë, dhe kohët e fundit ai ka paraqitur në parlament kërkesën zyrtare për të larguar nga detyra Presidentin e Republikës, institucioni i vetëm që është ende funksional dhe që garanton unitetin e popullit. Dekreti i lëshuar nga Presidenti për anulimin e 30 qershorit synonte shmangien e konfliktit civil dhe ofroi një shans për dialog midis palëve politike.

Por mekokëfortësinë e tij Edi Rama ishte i vendosur të përshkallëzonte krizën dhe të nxiste largimin e Presidentit nga zyra. Kjo është një diktaturë e pastër. Shumë përgjime u publikuan ditët e fundit nga gazeta gjermane Bild, mbi zyrtarë në qeverinë e Ramës duke folur me figura të krimit të organizuar në vend për të blerë vota në zgjedhjet e vitit 2017. Kryeministri Rama, Ministri DamianGjiknuri, kryetari i bashkisë Vangjush Dako, u kapën në këto përgjime. Ky zbulim shkaktoi trazira masive civile dhe opozita kërkoi dorëheqjen e Ramës dhe zhvillimin e zgjedhjeve të reja. Në çdo vend demokratik,

kryeministri duhet të kishte dhënë dorëheqje, por si përgjigje ndaj këtij skandali, Rama e shtyu zyrën e Prokurorisë që të shoqëronte me forcë LulzimBashën, kreun e opozitës, për marrjen në pyetje, duke e frikësuar atë me një arrestim të mundshëm dhe duke vepruar më tej për largimin i Presidentit të Republikës nga detyra. SPONSORED CONTENT Det här är varför du ska hälla diskmedel i toaletten! Readbakery Drick det på morgonen, och du går ner 13 kg utan jojo effekt Bestofferintheworld Sexy Asian Women In Stockholm Me një parlament të paligjshëm nën kontroll, Prokuroren e Përgjithshme nën urdhrat e tij, me udhëheqësin e opozitës në burg, me Presidentin e Republikës të shkarkuar nga detyra, me Komisionin Qendror Zgjedhor në dispozicion për të shkelur çdoligj, me ushtrinë të gatshme për të ndërhyrë nën komandën e tij, me shumë diplomatë të BE dhe të vendeve tëhuaja në listën e tij tëpagave, Edi Ramaka rrugën e lirë për të mbajtur zgjedhjet më 30 qershor, duke hyrë i vetëm në zgjedhje, e duke i fituar të gjitha 61 bashkitë e Shqipërisë.

Ky plan nuk është tjetër veçse një grusht shteti. Shumë konfrontime kanë filluar tashmë. Tashmë bashkitëdhe qytetarët e zakonshëm po përplasen me policinë e shtetit. Në ditët në vazhdim konflikti do të përshkallëzohet dhe pritet një numër viktimash. Edi Rama është i vetëdijshëm për një skenar të tillë dhe duket i gatshëm të rrezikojë jetën e shumë shqiptarëve vetëm për të ruajtur karrigen e tij. Hyrja në zgjedhje pa opozitën do të ketë pasoja serioze për integrimin e vendit në BE. Kjo do ta vendoste vendin shumë hapa prapa dhe do të ndikojë shumë në vendimin e Komisionit të BE-së për hapjen e bisedimeve të anëtarësimit të planifikuara përpara tetorit 2019. Pyetja që lind është përse ai është i gatshëm të zgjedhë një rrugë të tillë? Shumë e thjeshtë. Për shkak se popullariteti i tij ka rënë në mënyrë dramatike dhe shanset për të qëndruar në pushtet janë shumë të vogla. Duke u frikësuar nga humbja e rëndë në zgjedhje, ai duket i gatshëm dhe i vendosur të lejojë Shqipërinë të digjet dhe të rrezikojë jetën e popullit të tij, si dhe të krijojë një mundësi ideale për çdo aktor tjetër të jashtëm tëdestabilizojë të gjithë rajonin. Mediat ndërkombëtare kanë shprehur shqetësime të thella dhe madje e quajtën Ramën një “i çmendur”.

Ky i çmendur ka një ego të madhe dhe dëshirë të pandalshme për pushtet, prandaj shqiptarët si dhe vendet fqinje janë në rrezik të madh. Nëse Rama vazhdon me planin e tij, 30 qershori do të kthehet në gjakderdhje. Gjithçka mund të ndalohet me një akt të vogël integriteti nga ana e tij, dorëheqje, dialog ose çfarëdo mjeti tjetër për të shmangur këtë luftë civile gati për të ndodhur në ditët, ose ndoshta edhe në orët në vijim. Edi Rama pushing Albania towards civil conflict (op)

Kampion .. sa mall !Sa deshire per te folur per ty ashtu si ka mbetur ne kujtesen dhe imagjinaten time .

Nuk mund te pretendoj se sjam njohes i jetes tuaj sportive . madje mund edhe te renditem tek modestet .

Me kalimin e viteve madheshtija e figures tuaj jo vetem qe nuk eshte zbehur por eshte ndezur me shume ne sfondin e nje kohe qe afroi ,por qe te mori shume ndoshta te lodhi po kur nuk u dorzove nuk u perkule ,por u ngrite dhe u ringrite dhe atehere kur menduan se e mposhten vullnetin tend ,zellin per sportin dhe jeten .

Kampion je nje kapitull i arte i sportit shqiptar .. kam qene me fat jo vetem une ,por te gjithe ata qe te njohin ty ,qe komunikuan me ty ,qe paten lidhje sportive me ty ,qe paten bashkepunim me ty ,qe moren sherbimet e tua humane dhe njerzore ..

Te kam njohur prej vitesh kampion ne ate shesh te dashur ne mitropolija ,para shtepise time ku kalove vitet me te bukura te rinise tuaj sportive ,por pa dashur nuk kam tentuar sa e si duhej per te deportuar ne thellesite e jetes tuaj .. ishim te rinj dhe kuptimin e gjerave nuk i kemi ndjere si tani ,por per nje gje isha dhe mbetem i sigurte qe ju kampjon mbeteni nje lloje etaloni ku percaktohet shkalla me e zhvilluar e formimit te nje sportisti model dhe qe do te ishim fatelum ta ndeshnim. edhe sot .

Prandaj e shkrojta kete shkrim te shkurter ,qe kujtimi per ty per cfare i dhe sportit shqiptar mos zbehet kuree..

Ju kampion nuk jini vetem i qytetit tone por i mbare shqiperise….

Duke e mbyllur kete shkrim te uroj si mijra e mijra spordashes ,shoke ,miq te aferm ,sherim sa me te shpeite KAMPION …

Korce -16-10-2019.

Leonidha Q. Nikolla

Ky shkrim i dedikohet Shpirtit të lirë, djaloshit që përfaqsoj dhe nderoj jo vetëm ekipin e Skëndërbeut, Korçën, por gjith vendin si sportist dhe KAMPION në sportin e mundjes… PISHTARIT TË DEMOKRACISË, Korçarit Fisnik, Artur Krekës.

Ish-kryeministri i Kosovës Ramush Haradinaj, i ftuar në emisionin ‘360 gradë’ në Ora Neës të analistit Artur Zheji, ka folur edhe për përplasjen me kryeministrin Rama, si dhe me Presidentin e Kosovës, Hashim Thaçi.

Haradinaj mësohet të ketë thënë në intervistën e cila do të transmetohet e plotë sonte në mbrëmje se arsyeja e dorëheqjes ishte e detyruar nga faktori ndërkombëtar dhe ai vendas.

Sipas Haradinaj, ‘taksa 100 për qind, ndaj mallrave të Serbisë, i solli si përfitim Kosovës deri në 600 milion euro, në një vit të vetëm.

Haradinaj tha më tej se Albin Kurti bën gabim nëse e heq këtë taksë

“Albin Kurti nëse e heq këtë taksë, bën gabim të madh! Për Bashkimin Kombëtar, duhet folur më pak dhe duhet punuar më shumë!”

Arsyeja e fshehtë e krizës politike në Kosovë, sipas Haradinaj ishte e ardhmja e minierës së Trepçes në Mitrovicë.

‘Me një investim jo më të madh se sa 140 milion euro, Trepçja, jep një fitim netto rreth 500 milion euro në vit, për 20 vjet, që bëjnë 10 miliard euro, të cilat duhet ti gëzojë Kosova dhe Serbia.-tha ndër të tjera Haradinaj.

“Ndalova pra, grabitjen 10 miliard eurove, që do të realizohej, nëpërmjet planit të ndarjes së Kosovës! Ky dhe ishte pikësynimi i fshehtë ekonomik, në planin e shkëmbimit të territoreve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë. Thaçi, Vuçiç dhe Rama, ishin bashkëpunëtorë në realizimin e kësaj skeme. Por unë e ndalova këtë grabitje dhe miniera e Trepçes, sot e prej dy muajsh, i përket vetëm Kosovës. ‘

Syri.net

Edi Rama asnjëherë nuk e ka marrë përsipër përgjegjësinë e eksodit biblik të shqiptarëve gjatë qeverisjes së tij, i cili përveçse është kthyer në një rrezik dhe plagë kombëtare, ka vënë në pozita ‘anti-shqiptare’, edhe shumë vende të Bashkimit Europian.

Gjithmonë, si për çdo gjë edhe për këtë fenomen ai e ka drejtuar gishtin tjetërkund dhe ka fshehur shkaqet reale se përse ikin kaq masivisht shqiptarët nga shtëpitë e tyre, e veçanërisht të rinjtë.

Edhe sot që i është kthyer si kusht për hapjen e negociatave nga Franca, Holanda e Danimarka, Rama nuk denjon të pranojë se ky eksod vjen nga keqqeverisja e tij, korrupsioni, papunësia, nga rënia ekonomike dhe mbi të gjitha nga pushtimi i vendit prej krimit të organizuar.

‘Për dy muajt e parë të udhëtimit pa viza ka rreth 17 raste kur qytetarët shqiptarë kanë kërkuar azil politik. Nisur nga statistikat e viteve të mëparshme kjo kuotë nuk tregon ndonjë fluks të ekzagjeruar. Shifra është modeste krahasuar me atë që ndodhi në muajt e parë me liberalizmin e vizave për qytetarët nga Serbia e Maqedonia’.

Kështu shkruante DW seksioni shqip në datë 2 shkurt të vitit 2011 në një shkrim që monitoronte, se sa po e shkelnin shqiptarët lëvizjen e lirë në zonën Shengen.

Dhe bëhet fjalë për një fluks prej 127 mijë nënshtetas të Shqipërisë, të cilët vizituan vendet e BE-së pa vizë gjatë këtyre dy muajve të parë. Edhe në vitet në vijim emigracioni i paligjshëm nga vendi ynë, nuk ishte problem për BE-në dhe në asnjë tryezë të liderëve të saj nuk është përmendur si çështje problematike.

Por pikërisht pas ardhjes së Edi Ramës në pushtet, si ‘me magji’ situata u bë gati një `minë me sahat`, veçanërisht gjatë vitit 2015 kur mbi 405 mijë persona ikën dhe nuk u kthyen, që është një nivel rekord i dekadës së fundit.

Atë vit Shqipëria përjetoi një valë ‘të pashpjegueshme’ ikjesh nga vendi ndërkohë që me viston e shtetit kishte rënë krejtësisht në duart e krimit të organizuar, kultivuesve e trafikantëve të drogës. Ky nivel i lartë ikjesh përkon me numrin e madh të shqiptarëve që kërkuan azil në BE. Numri i azilkërkuesve në BE atë vit arriti në një rekord, prej gati 69 mijë personash.

Në vitin 2016, pati zbutje të fenomenit pasi Gjermania dhe vende të tjera morën masa drastike kthimesh dhe mos pranimesh nëpër kampe, por shpërtheu sërish në vitin 2017 hendeku ndërmjet ikjeve dhe ardhjeve është thelluar sërish me 334 mijë persona.

Sot gjendemi pikërisht përpara faktit se këto flukse biblike të shqiptarëve, përveç të tjerave po na mbyllin derën për vazhdimin e procesit drejt integrimit të plotë në BE.

Një skuadër profesionale e përbërë nga studiues të ‘Cooperation and Development Institute (CDI) / ShtetiWeb’ e mbështetur nga zyra e Tiranës e Hanns-Seidel Foundation (HSF) realizoi një studim të detajuar mbi sjelljen emigratore të shqiptarëve në Gjermani në periudhën 2014-2016, si pjesë e serisë së Procesit të Berlinit, për çështjet e migracionit.

Në të analizohen në mënyrë të detajuar kushtet, profilet, por edhe arsyet se përse shqiptarët rinisën emigrimin në periudhën 2014- 2016, kryesisht në Gjermani.

Ja, cilat janë shkaqet që renditen në këtë studim.

Në përgjithësi, të rinjtë mendonin se që të mund të ndërtohej një familje e re, të jetohej me një standard jete pa pasur nevojë për shumë të ardhura nuk ishte e mundur në kushtet e Shqipërisë me atë çfarë parashikonin që të bënin. Ndaj vendosën që të ikin.

Papunësia, punësimi rastësor, të ardhurat e pakta për të paktën një prej partnerëve e detyronte një familje që të largohej.

Kushtet e jetesës, gjithashtu konsiderohen si një faktor nxitës. Një grua ankohej se familja e saj nuk jetonte në një shtëpi siç duhej, duke qenë se nuk kishin të ardhura për ta përballuar.

Performanca e ekonomisë dhe rënia e kërkesës për punë në periudhën e emigrimit në Gjermani (2014-2015) ishte një nga shkaqet kryesore të cituara edhe nga ata persona, të cilët kishin një profesion ose drejtonin një biznes.

Një grua tha: ‘Unë punoja si rrobaqepëse dhe kisha një dyqan të vogël, por në atë periudhë nuk kisha shumë punë, ndërsa burri kishte një piceri, por fitimet nuk na mjaftonin për të mbajtur fëmijët’.

Kjo është Shqipëria që ‘rilindi’ Edi Rama, në këto 7 vite pushtet.

Por ka ardhur koha që të nxirret në dritë, përgjegjësia për këtë plagë brenda vendit dhe në një shqetësim e çështje për Europën. Ajo që përkon është se e gjitha kjo ka ndodhur pas ardhjes në pushtet të Edi Ramës, pas kanabizimit të Shqipërisë, prej babëzisë së tij për të vjedhur gjithçka, pamundësisë ekonomike, vrasjes së shpresës për 90% të shqiptarëve.

Përveçse nxitjes së eksodit të shqiptarëve, Edi Rama ka dhe 9 kushte-akuza nga Gjermania e të tjera që lidhen me krimin dhe korrupsionin nga Holanda.

Tashmë ai është i identifikuar jo vetëm si bajloz i korrupsionit dhe mik i krimit, por edhe si njeriu që po kryen me vetëdije pengmarrjen e Shqipërisë. Është koha që Edi Rama të dalë përpara `gjyqit` të emigrantëve.

Nga Rexhep POLISI

Botimi i një libri përbën një gëzim të veçantë për çdo lexues, mirëpo kur bëhet fjalë për botimin e një libri për dy poetët martirë, Vilson Blloshmi dhe Genc Leka, ky gëzim është i shumëfishtë.

Këtë ndjesi përjotova kur mora në duar librin ”Poetët martirë Vilson Blloshmi dhe Genc Leka në shtypin shqiptar”, përgatitur për botim nga vëllai i Vilsonit, Bedri Blloshmi.

Libri ka në përbërjen e tij dy ese të shkrimtarit Ismail Kadare si dhe shkrime dhe poezi kushtuar dy poetëve martirë që janë botuar në shtypin shqiptar nga autorë të ndryshëm.

Kadare shkruan ndër të tjera se, pushkatimi i Vilson Blloshmit dhe Genc Lekës, ka shënuar një rekord të ri në hierarqinë e zezë të së keqes në këtë planet. Këtë rekord të turpit e ka arritur, për fat të keq, Shqipëria komuniste.

Në letërpërgjigjen dërguar vëllait të Vilsonit, Bedri Blloshmi, Kadare shkruan se, “bashkë me dramën që ka goditur familjen e fisin tuaj, dramë që pati si akt të fundit pushkatimin e dy poetëve martirë, vëllait tuaj Vilson Blloshmi dhe kushëririt tuaj Genc Leka, letra e juaj ngre disa nga çështjet themelore të moralitetit jo vetëm të kulturës e letërsisë shqiptare, po të krejt epokës.

Vite më parë, nëpërmjet historianit Uran Butka, jam njohur me dosjen e dhimbshme të dy poetëve martirë, Blloshmi dhe Leka. Që nga ajo kohë, siç mund të jeni në dijeni, shumë herë, e në mënyrë të përsëritur, në libra, shkrime e intervista, përpara publikut shqiptar e ndërkombëtar, kam folur për këtë tragjedi. E bashkë me të kam ngritur çështjen e arkivave sekrete, duke kërkuar hapjen e tyre pa asnjë kusht”.

Mirëpo deri më sot asnjë nga xhelatët dhe persekutorët e dy poetëve martirë nuk ka shkuar para drejtësisë. Jo vetëm kaq, por shkrimtarja Diana Çuli që bëri ekspertizën e poezive që i dërgoi ish-Sigurimi i Shtetit dhe që çuan në pushaktim poetin Genc Leka është propozuar për të qënë anëtare e Këshillit Kombëtar të Radio-Televizionit Publik shqiptar.

Sot xhelatët dhe persekutorët e regjimit komunist apo oficerët e ish-Sigurimit të Shtetit emërohen në poste të rëndësishme në zyrat shterërore, ndonëse duhet të ishin para drejtësisë për krimet makabre që kanë kryer.

Vilson Blloshmi dhe Genc Leka bënin pjesë në radhët e familjeve kundërshtare të regjimit komunist. Për këtë arsye ata u burgosën, torturuan dhe u pushkatuan nga regjimi komunist.

Fisi Blloshmi dhe Leka në Bërzeshtë të Librazhdit ishin fis patriotësh për më shumë se 100 vjet. Ata kontribuuan për arsimin, si patriotë dhe atdhetarë, që nga patrioti Hajdar Blloshmi dhe deri te poetët e pushkatuar Vilson Blloshmi dhe Genc Leka. Sot në fshatin e largët mbetet vetëm kulla e Blloshmëve. Në fshatin, ku lindën patriotë dhe atje ku ngrit shkolla e parë shqipe, para asaj të Korçës, nuk ka asnjë muze që t’ia transmetojë historinë brezave.

Genc Leka lindi mw 1941, ishte 36 vjeç kur u ekzekutua vitin 1977. Prej vitit 1959 ishte vënë në përpunim të organeve të Sigurimit të Shtetit. U arrestua më 31.8.1976.

Vilson Blloshmi lindi mw 1948, ishte 29 vjeç kur u ekzekutua nw vitin 1977. Raportimet e para për të nga Sigurimi janë nga viti 1966, ndërsa ndjekja aktive është nga viti 1970. U arrestua më 5.8.1976.

Çështja e trajtimit të dy poetëve Vilson Blloshmi e Genc Leka në një proces agjenturialo-operativ të centralizuar nis në maj 1975. U implikuan 39 persona. Regjimi kërkoi të lidhte gjoja “sabotimet” në kooperativë me një grup “armiqsh” ishin familje kulakësh, në krye të të cilëve qëndronin intelektualë si poetët Blloshmi e Leka. Për këtë arsye u nxorën në gjykim 8 të pandehur, një pjesë e të cilëve u përdorën për të dënuar të ekzekutuarit (formulë e njohur kjo e proceseve komuniste). Bedri Blloshmi u arrestua më 3.4.1976. Pas një hetuesie të gjatë e barbare, përfshi trajtimin e ekspertizave letrare, gjyqi ndaj tyre në kinemanë e Librazhdit ishte një demonstrim i urrejtjes klasore, një triumf i ligësisë ndaj të drejtës e moralit njerëzor.

Për vite me radhë këtë çështje e ka zbardhur me përkushtim të veçantë, Bedri Blloshmi, i dënuari i tretë i këtij procesi, vëllai i Vilsonit, i cili arriti të zbulojë vendpushkatimin e tyre, si dhe të grumbullojë një dokumentacion të bollshëm, një pjesë të së cilit e ka botuar.

Procesi ndaj poetëve u zhvillua në Librazhd më 6-13 qershor 1977. Me vendimin nr.45, datë 13.6.1977 Gjykata e Rrethit Librazhd, i dënoi poetët me vdekje, pushkatim dhe Bedri Blloshmin me 25 vjet burgim.

U la në fuqi nga Gjykata e Lartë me vendimin nr.202, datë 2.7.1977. Më 16.7.1977 Presidiumi i Kuvendit Popullor njoftoi refuzimin e faljes së jetës. Një ditë më pas, ministri i Punëve të Brendshme nxjerr urdhërekzekutimin, i cili realizohet më 17.7.1977. Nga kërkimet e bëra, nuk është arritur të gjendet procesverbali i fjalës së fundit të poetëve.

Bedri Blloshmi ka një meritë të veçantë sepse me përkushtimin e tij ka arritur që të mbledhë dhe të publikojë krijimet e dy poetëve të pushkatuar si dhe të gjithë krijimtarinw dhe veprimtarinë e tyre të çmuar.

Libri ”Poetët martirë Vilson Blloshmi dhe Genc Leka në shtypin shqiptar” pasqyron një pjesë të shkrimeve dhe krijimeve të publikuara kushtuar dy poetëve martirë, por besoj se ka ende shumë për të shkruajtur për ta…

VILSON BLLOSHMIT

Rexhep Polisi

Unë s’kam qenë në Sahara,

As në ëndrra s’e kam parë.

Saharaja njerëz ha,

Saharaja, tokë e tharë…

Unë s’kam qenë në Sahara,

As Vilsoni nuk pat shkuar,

Veç, kur shkroi vargjet për të,

Fundin kurrë s’e kish menduar.

Çdo vargu plumba i lëshuan,

Poetit që ndanë nga kjo jetë.

Mu në zemër e qëlluan,

Saharaja, ç’ferr i nxehtë!

Do të shkoj në Sahara,

Shpejt a vonë, do të shkoj.

Në më djegtë zjarri i saj,

Atë zjarr do përvëloj…

Bejte nga populli ( mbledhur rrugëve te TIRANES )

Kush len prej mace

Gjuen per mi

Kështu n’a thanke

Një fjalën’malsi

Lala Eri djalë i ri

Me shetit në shtatë Krajli

Nuk e gjen shoqin e tij

Për mashtrim n’daç për hajni

Lali Eri djalë i djalit

Djersa çurk po i shkon ballit

Tuej punue për ketë Shqipni

Po m’a shumë për xhepin e tij

Ku lind djelli e lenë hana

M’a kopil nuk e bane nana

M,a kopil e m’a zog thiu

Hyn kudo posi hynë miu

Tuj marrë tituj , u lodh i shkreti

Dyerve të botës mbeti

Paj ati ja kjasha nanen

Leshe e li bani Tiranën

Ky kopil sundon Tiranen

Se njeh baben njeh veç nanen

Se ka shoqin n’tokë as n’qellë

Me hibrit thue ashtë mbjellë

2

Bani dasem ky fare horri

Njëmi e ca dasmor mblodhi

Në kalanë Gjirokastrite

Ndrite Lali Eri ndrite

Me njëmij e ca dasmorë

Harlisen t’kapur dorë për dorë

U shkelqen e tanë fëtyra

Ca nga shendeti ca nga lyra

Gjirokastra po buçet

Tundet toka per ibret ( haj medet )?

S’te ’eshtë çue biri prej vorri

Po martohet lalë erë horri

Po buçet e ushton toka

Erjonika po u martoka

Po buçet ,gëzon Tirona

Dasmen erit ja banë moma

Me kursimet t’ nanës shkretë

E ka mbledh gjithë ket miletë

Se njëherë burri martohet

Djal i nanes të trashigohet

I kursej e shkreta nanë

Tuj hek keq rrugve n’Tiranë

Rrugve te botes tuj lujtë dybekun

Per t’a mbajtë ngrehur dyfekun

3

Ja si e meson gjyshja plakë

Nipin e vetë topolak

Pusho shpirtë mos qaj me lotë

Se çdo gja sot është e kotë

Duhet t’punosh me tregti

S’ka njeriu ma leverdi

Ti jep gjyshja këshillat ty

N’daç me u ba Eri i ri

Do t’mesoj nëna ç’eshte tregtija

Ta meson nena ç’eshtë partia

T’ ‘ bahesh si lalë er Velia

Kryetar në bashki

T ‘ duhet rrugve me shetitë

N ‘dorë kaçilen fiq me shitë

I meson t’gjitha horllitë

Siç thonë maloktë , kopilitë

Të duhet dhe ndoj B…. me lpi

T’edushkave me shok shumë

Ndryshe nipçe shkon për lumë

E s’ka burr që të bane derman

Rrugen po t’a tregon nana

rezil te bane e gjithë Tirana

Nipçe i nanës shkon per lesh

Të bahet jeta lesh e pshesh .

Jeta ka me tu ba ferr

Ke me mete si qeni n’terr

Ke me u ba po me pi helmin

Ne se partija ta ven shqelmin

Nana këto punë fort mire i di

Pak me rrena e shumë dredhi

Ku me pare e ma shume me dokrra

Ke me i rrejte si pulat n’kokrra

3

Besomeni miq te dashur

Se ashtë e vertetë

Kush ka shitun shpirtë e zemer

Bab e nanë i shet

O zot deri kur

Do të durojmë

Këta B…………..

Të na sundojnë

O zot deri kur

Do të durojmë

Zëmrat e nënave

Për bijtë të lengojnë

O zot deri kur

do të durjmë

kete toke te lashtë

Ta lëmë të renkoj

Ngreu në këmbë

O djaleri

Merre përpara

Ketë lakuni

Dhjetor I ri

Për Shqiperi

Në Shqipëri janë vetëm 10 biznese Suedeze ndërsa në Serbi 200.

Elsa Hastad: Të përmirësohet klima e biznesit janë 10 kompani suedeze në Shqipëri, 200 në Serbi

Ambasadorja e Suedisë në Shqipëri zonja Elsa Hastad, në intervistën saj të parë televizive në Emisionin PASSPORT të gazetarit Arbër Hitaj në RTV SCAN, thotë se krimi i organizuar shqiptar është një dhimbje koke për Bashkimin Europian, por edhe për vetë Shqipërinë, prandaj duhet të luftohet kudo.

Në lidhje me ekonominë Ambasadorja thotë se duhet të përmirësohet klima e biznesit, sepse për momentin në Shqipëri janë vetëm 10 biznese Suedeze ndërsa në Serbi 200.

Intervista e plotë e dhënë për gazetarin, Arbër Hitaj

Zonja ambasadore fillimisht me lejoni t’ju falënderoj që pranuar të jeni pjesë e emisionit tim PASSPORT në Radio Televizionin Scan, është vërtetë kënaqësi.

Arbër të falënderoj, të uroj mire se ardhjen në rezidencën e Ambasadës Suedeze në Tiranë, që është e re. Jam e gëzuar që ti ke ardhur këtu.

Më lejoni të them, që është një ambient shumë i këndshëm.

Jemi ende duke pritur disa mobilje suedeze dhe do të jetë më e plotë. Prandaj duhet të rikthehesh.

Prej sa kohësh ndodheni në Shqipëri?

Tani u bënë rreth 6 javë. Kam mbërritur në 1 shtator.

Po përsa i takon impresionove të para?

Janë shumë pozitive. Shqipëria është një vend shumë i bukur. i ka të gjitha. Njerëz të mirë, njerëz të zgjuar. Vend i bukur, dhe një politikë interesante.

Me aq kohë sa keni këtu, a keni një qytet të preferuar?

Kam udhëtuar pak. Nuk mund të them ende se kam një qytet të preferuar, por më pëlqejnë shumë malet, por gjithashtu edhe deti. Kemi male edhe në Suedi, por janë pak të izoluara nuk kanë asnjë gjë afër, siç e keni ju. Kam drejtuar makinën në disa zona pak dramatike, dhe më ka pëlqyer shumë.

Në postimin tuaj të pare që kur erdhët në Shqipëri, ju bëtë një postim ku përmendnit ushqimin e qëndrueshëm, çfarë donit të thonit?

Po, thashë domate. Po unë e postova dhe ajo që desha të thoja kishte lidhje me qëndrueshmërinë. Qëndrueshmëria është shumë e rëndësishme, por për mua është gjithçka. Është sjellja jonë, është klima, është industria e veshjeve, janë shkëmbimet tregtare. Është integrimi në Unionin Europian për Shqipërinë, ju duhet të keni punë të qëndrueshme, ekonomitë qëndrueshme. Por ne në Suedi kemi Greta Thunberg, që është modeli se si një njeri, mund të bëjë ndryshimin me sjelljen e saj. Unë besoj se duhet të ndalemi dhe analizojmë pak më shumë sjelljen tonë se çfarë jemi duke bërë. Për tu rikthyer te postimi, kam dëshirën që të blejë dhe konsumoj ushqim shqiptar, nuk dëshiroj të importoj ushqime nga Suedia me avionë. Po jam pak e apasionuar për qendrueshmërinë.

Më lejoni të them se edhe unë jam një admirues i Greta Thunberg.

Shumë mire edhe unë, të falënderoj.

Doja të kalonim te raportet ekonomike mes 2 vendeve tona, si do i vlerësonit ato?

Nëse jemi duke folur për shkëmbimet tregtare, padyshim që shifrat janë shumë të ulëta. Do të dëshiroja shumë të shikoja kompani suedeze, që të vijnë në Shqipëri. Por edhe kompanitë e vogla, innovative. Kemi kaq shumë për të ofruar, prandaj besoj se mund të kemi raportet shumë të mira ekonomike. Nuk kemi shumë kompani suedeze, por janë disa, rreth 10 të tilla. Por nëse shikon në shtetet fqinje, në Serbi për shembull janë rreth 200 kompani. Padyshim që ka shumë hapësirë për përmirësim.

Image

Cilët janë sektorët që ju shikoni, se ka më shumë potencial në raportet mes 2 vendeve tona?

Janë disa. Mjedisi apo energjia. Ju keni hidroenergjinë, dhenë këtë fushë Suedia është ndër vendet më të zhvilluara në këtë aspekt. Që lidhen me eficëncën e energjisë, për të cilën kemi shumë për të ofruar. Pastaj kemi fabrikat e prodhimin, apo në industrinë e veshjes. Kemi shumë kompani dizajni, dhe mendoj se ata do të dëshironin të prodhonin produktet e tyre në rajonin tuaj, Shqipëria mund të jetë një vend i përkryer për këtë. Kjo lidhet dhe me fuqizimin e ekonomik të grave por edhe me fuqizimin ekonomik në tërësi, por që kanë të gjitha një lidhje, që është integrimi në Bashkimin Europian.

Si do ta vlerësonit klimën e të bërit biznes për kompanitë e huaja në Shqipëri, ja u bëj këtë pyetje se ka shumë debate që lidhen me taksa të larta, një administrate tatimore jo shumë eficentë, si do e vlerësoni në opinionin tuaj?

Kjo është një pyetje shumë e mirë. Unë mendoj se nëse një kompani e huaj do të investojë në vend të huaj, ka nevojë përparashikueshmëri. Duhet të set i mirë i shtetit të së drejtës, të duhet që e drejta e pronës të jetë të vendin e vet, me pak fjalë do të shkosh në një ambient të sigurt. Në një vend që ti ke besim. Sepse biznesi ka shumë të bëjë me besimin. Është pak e vështirë edhe për mua për dhënë një qëndrim në detaje, por këto janë ato pika që unë besoj një biznesi suedez do të kërkonte të kishte në mënyrë që të vij dhe të investojë në Shqipëri.

Një çështje tjerë për ekonominë shqiptare është padyshim turizmi, një nga shtyllat kryesore të ekonomisë tonë. Ka patur mos gabohem gjatë sezonit të verës edhe fluturime direkt, por çfarë mendoni se mund të bëhet më shumë?

Po ka patur fluturim direkt. Më lejo të them që është një pyetje shumë e mire kjo për turizmin. Por unë besoj se nevojitet që të kemi fluturime direkte gjatë gjithë vitit jo vetëm sezonale. Për momentin e kemi vetëm gjatë sezonit turistik. Unë besoj se turizmi paraqet një potencial të jashtëzakonshëm për turistët suedezë që të vijnë dhe vizitojnë Shqipërinë. Duhet ti rikthehem pak termit tim qëndrueshmëri, por edhe në turizëm. Dua të them pra me kapacitete akomodimi pak me të vogla. Duke përdorur natyrën dhe ambientin në mënyrën më të mirë. Besoj se Shqipëria e ka këtë potencial, sepse ju keni malet ku mund të ushtrohet ecja ose hiking, keni agroturizmin, diçka që shtetasve suedeze do ti pëlqente jashtëzakonisht shumë. Suedezëve nuk ju pëlqen që të shkojnë në plazhe të mbushura me njerëz dhe shumë të njohura, por ata do të vijnë në Shqipëri sepse ka diçka shumë të bukur edhe ekstra.

Çfarë mund të mësojmë nga eksperienca Suedeze, sepse ne kemi natyrë të mrekullueshme, por turizmi malor është pak i zhvilluar, së bashku me ekoturizmin?

Mendoj se duhet ta zhvilloni atë. Në dijeni time janë disa biznese, që janë duke e menduar, dhe kjo është rruga që duhet të ndiqni, pra të përdorni gjërat që keni. Por patjetër që Shqipëria ka nevojë për trajnime për këtë. Sepse potenciali është i madh dhe fokusi janë turistët europian. Unë di që shumë prej tyre dëshiroj në të udhëtojnë me tren. Vetë unë kur kam qënë më e re udhëtoja me tren në Europë. Dhe tani duke që në më të ndërgjegjshëm për ambientin, zgjedhin të udhëtojnë më avion dhe me tren. Një mundësi për më shumë turistë mund të jetë zhvillimi i hekurudhave.

Hekurudhat tona, janë pak të vjetra por ka disa projekte për rinovimin e tyre. Gjithsesi dua t’ju pyes për komunitetin e shqiptarëve që jetojnë në Suedi, a kemi gjë shifra konkrete sa mund të jenë ata? Nëse ka ndonjë personazh të njohur?

Po ka një komunitet shqiptarësh në Suedi. Unë nuk i njoh ata, por do ti njoh në të ardhmen kur të kthehem në Stokholm. Ata bëjnë gjithçka që suedezët bëjnë. Jetojnë, punojnë, studiojnë, kanë sipërmarrjet e tyre, pra jetojnë në Suedi dhe e janë pasuruar vendin tonë.

Një problem që vendi juaj u përball do vite me parë ka qenë azilkërkuesit nga Shqipëria, por jo vetëm për Suedinë por edhe për Gjermaninë, apo Francën, si është situata tani?

Nuk kam shifra të sakta, por është e drejtë e gjithkujt të kërkoj azil. Është një e drejtë e parashikuare dhe në të drejtat e njeriut të kërkosh azil, por kjo s’do të thotë ta fitosh atë.

Doja të kaloja pak te zhvillimet e brendshme në Shqipëri, në kemi zbatuar një reformë ndër më të rëndësishmet që nga vitet 1990, që është reforma në Drejtësi. Si do ta vlerësoni?

Është një reformë shumë ambicioze, dhe ne jemi duke e ndjekur atë. Ne jo vetëm si Suedi por edhe si komunitet ndërkombëtar, kemi ndjekur disa procese që janë shumë ambicioze, dhe shpresoj të jenë po aq të mira sa duket. Por shumë hapa janë hedhur. Është edhe një proces disi i dhimbshëm, sepse ka procesin e vetingut, pra shkon shumë thellë, por nga ajo që shikoj është një proces tejet ambicioz, dhe i drejte, deri më tani mund të them se është bërë një punë e mirë, por s’ka përfunduar ende. Pa harruar që është tejet i rëndësishëm.

Po përsa i përket korrupsioni, çfarë mund të bëje më mire Shqipëria, këtu dua të përfshijë edhe fenomenin e krimit të organizuar?

Besoj se korrupsioni është një sëmundje për shoqërinë dhe vret gjithçka. Godet shumë shtresën e varfër të shoqërisë. Janë gjithmonë njerëzit më të varfër që vuajnë më shumë. Unë besoj se ju mund ta luftoni realisht korrupsionin dhe të fitoni. Sepse janë njerëzit që bëjnë korrupsion, nuk është fatkeqësi natyrore. Por duhet të ndani mendjen si shoqëri, që ju jeni kundër korrupsioni dhe këtë duhet ta bëjë gjithsecili. Mos të jepni ryshfet, mos të kërkoni para, por patjetër që janë edhe faktorë të tjerë në shoqëri që duhet të japin kontribut, si media që duhet të jetë e vërtetë, qeveria të jetë transparente dhe t’ju mundësojë të gjithëve akses në dokumente. Duhet të jetë shoqëria civile, që të luftojë për këto vlera, pa harruar politikanë të vendosur për të shërbyer. Ne shikojmë ato shtete ose eksperienca ndërkombëtare që kanë patur sukses në luftën kundër korrupsionit, gjithçka ka filluar nga lideri, presidenti ose lider tjetër që nuk do të ketë korrupsion dhe gjithçka ka qenë e prerë. Duhet të jetë i rëndësishëm modeli në shoqëri, duhet të ketë politikë të përgjegjshëm, një komunitet biznesi të përgjegjshme, duhet të jeni të vendosur.

Po përsa i përket krimit të organizuar, a besoni se e dëmton integrimin në BE?

Padyshim që e dëmton, sepse ka të bëje me imazhin me reputacionin e Shqipërisë. Ky fenomen është një dhimbje koke për Europën, por është një dhimbje koke edhe për vetë Shqipërinë. Padyshim që është një fenomen që duhet luftuar kudo, por edhe këtu në Shqipëri.

Ju e përmendet edhe Europën, integrimi në BE është shumë i rëndësishëm për ne, çfarë besoni se do të ndodhë me negociatat, ka mundësi ende për një vendim pozitiv, dhe cili është roli që do të ketë Suedia. A e mbështesni integrimin e Shqipërisë?

Dua të them se Suedia është duke mbështetur Shqipërinë, dhe jemi duke e mbështetur vendin tuaj prej 20 vitesh tashmë. Ne festuam 10 vjetorin e marrëdhënieve diplomatike, por në fakt janë më shumë vite bashkëpunimi. Bashkëpunimi për zhvillim, është i bazuar edhe në procesin e integrimit në BE, pra mbështetja jonë nuk është vetëm fjalë por edhe aksion. Janë fonde që janë dhënë, janë ekspertë në nivel teknik, çdo gjë që lidhet me integrimin në BE, gjithë proceset e gjithë puna.

Është një mbështetje e madhe, që në vlera konkrete shkon në 15 milion euro në vit, e lidhur direkt me anëtarësimin në BE dhe është punë e vështirë. Besoj se ky është kontributi jonë kryesor, në sektorin ekonomik, mjedis dhe në demokraci. Kjo është ndihma jonë e qëndrueshme.

Po padyshim, Suedia do të mirëpresë anëtarësimin e Shqipërisë në BE, kur të jetë gati, prandaj ne mbështesim rekomandimin e Komisionit Europian këtë vit, dhe qëndrimi jonë është përhapjen e negociatave me Shqipërinë. Kjo është mbështetja jonë konkrete, dhe pavarësisht çfarë do të ndodhë gjatë këtij muaji, ne jemi këtu për të vijuar mbështetjen për Shqipërinë.

Ju folët pak për projekte konkrete që shteti juaj është duke financuar në Shqipëri, a mund të përmendim disa prej tyre, ose më rëndësishmit, janë diku rreth 15 milion euro çdo vit mos gabohem?

Janë shumë, por me kënaqësi do të përmendja disa. Për shëmbull në aspektin e mjedisit, ne jemi duke pergatitur Ministrinë tuaj të Mjedisit të punojë për integrimin në BE, që të merret me gjithçka që ka të bëjë me kapitullin 27. Është diçka shumë konkrete dhe më pëlqen kur është diçka konkrete. Kjo lidhet me ndërtimin e kapaciteteve, në ministrinë. Gjithashtu kemi mbështetjen e shoqërisë civile, që lidhet me të drejtat e grave, të komunitetit LGBT, të drejtat në punë shumë e rëndësishme.

Më tej kemi mbështetjen për zhvillimin ekonomik, për inovacion. Sot kemi shpallur nismën për pranimin e projekteve në inovacion me ide të mira. Nëse ke një ide të mire të re, apliko për këtë fond që besoj se është fantastike. Sepse ne do të mbledhim ide të mira dhe risi në gjithë vendin për ti zbatuar më tej, dhe kjo është e ardhmja. Pra e shikoni që ka shumë projekte të tilla shumë të mira, pa lënë jashtë për shtetin e të drejtës dhe gjithçka që lidhet me reformën në drejtësi. /SCAN

Ish-Kryeministri Berisha ka publikuar disa mesazhe që i kanë dërguar qytetarët për të kaluarën e errët të Tesilvan Bashos, i arratisur para tre vitesh nga burgu i Romës dhe arrestuar sot nga policia në Selenicë.

Berisha shkruan në një postim në Facebook se, Tesilvan Basho nga viti 2018 deri pak muaj më parë eshtë denoncuar për vrasje, rrëmbime, trafiqe, bashkëpunim me policinë dhe krime të tjera me katër statuse bazuar në mesazhet e qytetarëve dixhitalë.

Ish-Kryeministri shton më tej se, “bir i kryetarit të partisë mbrohej me urdhër nga lart nga narkopolicia e pranishme dhe në dasmen e tij për shkak të lidhjeve te forta me Geron Agron, Fatzi Xhafën, Olsi Ramën dhe klanin e tij mafioz”.

Postimi i plotë i ish-Kryeministrit Berisha

Dosja e qytetarit dixhital per superkriminelin Tesi Basho.

Tesilvan Basho ishte vrasesi, trafikanti, pengmarresi qe mbrohej nga narkoshteti.

Miq, nga viti 2018 deri pak muaj me pare eshte denoncuar per vrasje, rrembime, trafiqe, bashkepunim me policine dhe krime te tjera me kater statuse bazuar ne mesazhet e qytetareve dixhital.

Cilido qe eshte i interesuar ka ketu me poshte kater statuse nga data 17 shtator 2018 dhe ne vazhdim, ne te cilat qytetaret dixhital kane denoncuar veprat kriminale te vrasesit, trafikantit, pegmarresit Tesilvan Basho, bir i kryetarit te partise qe mbrohej me urdher nga lart nga narkopolicia e pranishme dhe ne dasmen e tij dhe qe ngrinte dolli per Tesilianin per shkak e lidhjeve te tij te forta me Geron Agron, Fatzi Xhafen, Olsi Ramen dhe klanin e tij mafioz. sb

Vlora ne kthetrat e serial killerve dhe bandave te lidhura me Xhafen

Lexoni denoncimin e policit dixhital.

Status September 17:2018 15:30

Pershendetje nga Vlora Doktor Berisha.jam punojes policie dhe po ju jap disa te dhena ti beni publike.Gjendja ne. Lore sot esht me kritike se kurr,bandat e lidhura me Xhafen dhe qeveritare te tjere bejne ligjin,nje vrases shume i rezikshem po leviz lirshem prej kohesh ne Vlore.ai quhet Tesi Basho dhe eshte njeri nga 3 te aratisurit nga burgu i Rebibbia ne Rome ne daten 27.10.2016.eshte i denuar ne shtetin italian me burgim te perjetshem ( ergastro )pere vrasje te dyfisht.prej aratisjes se tij nga burgu dhe ardhjes ne shqioeri me gomonet e trafikut,ne Vlore perflitet shume se ai eshte autori i disa ngjarjeve shume te renda kriminale te ndodhura si,vrasje,grabitje,gjob venie,dhe rembim personi me zhdukje te kryera keto kundrejt pagesave dhjetera mijera euroshe ne bashkepunim me grupet kriminale.Tesi Basho lindure ne Selenic dhe banues ne Selenic dhe Vlore shihet te levizi lirshem ne qytet dhe nepere ambiente publike me nje automjet Toyota Land Cruis te Blinduar.ai leviz ne shoqerin e te fortit te Selenices dhe nen garancin e tij pere te mos ta prekure kushe nga policia e shtetit ne Vlore.i forti i Selenices quhet Ferdinand Llanaj, njihet edhe me pseudonimet si ( Robi Batos ) ose ( Robi nga Selenica ) Robi ne Vlore eshte shume i pushteçem,dhe njihet si kapo band dhe eshte drejtus i nje grupi shume te fuqishem kriminal qe bashkepunon ngusht edhe me grupe te tjera kriminale.Ferdinand Llanaj dhe vellai i tij Klodi kane ne perdorim 4 automjete te Blinduara.njera prej te cilave e blere se fundmi qindra mijera euro nga te ardhurat e aktivitetit tetyre kriminal.eshte tip Toyota Land Cruis ngjyre zeze e vitit 2014 me targe AA 495 UE.automjetet e tjera jane,Mercedes Benz S clas AA 125 NZ. BMË seria 7 ngjyre blu e heret AA 999.. dhe fuoristrad Land Rover Discovery me ngjyre te bardh me targe Kosove 01 127 CU.Robi Batos eshte vrases, dhe eshte sponsor i fuqishem i partis ne pushtet dhe ne bashkepuni me grupin e tij kriminal mere pjese nepere fushata elektorale.ka investuar edhe ne rindertimin e postes te policis ne Selenic aty ku era e shtetit pere te dhe banden e tij nuk ndihet fare.Robi batos Doktor, ka 2 gomone te fuqishme me 4 dhe 3 motora mbi 10 metershe te gjata me te cilat ka sjelle edhe te aratisurin nga burgu i Italis drejt Vlores dhe e ka perdorur pere ngjarje te renda kriminale.dhe pritet ta perdori pere interesat e partis ne fushaten e ardhshme elektorale.gomonet e fuqishme i perdor pere transportimin e lendeve narkotike qe ka stok me tonellata dhe te parcelave gjigande qe ka aktualisht ne zonen e Selic Trebloves ,dhe pere transportin e armeve drejt Italis Greqis dhe Turqis dhe anasjelltas.keto te dhena qe po ju jap Doktor Berisha jane 100 perqind super te sigurta.i keni te gjitha muncit pere ti verifikuar dhe ti beni publike.kam shum respekt dhe ju uroj gjithe te mirat nga Vlora…

Bashkpunim i narkopolicise me vrasesin.

Status .January 17. 2019 . 12:42 Lexoni mesazhin e oficerit dixhital!

Pershendetje i nderuar Doktor Berisha. Jam nje oficer krimesh ne komisariatin e Vlores dhe dua tiu informoj ju dhe gjithashtu te bej publike fakte nga ngjarja qe ndodhi para dy ditesh ne Vlore pikerisht me date 14 janar ne oret e pasdites ku u plagosen me arme dy persona dhe vetem njeri nga kta te dy pikerisht Mikel Mehmetaj u be publik kurse personi i dyte i identifikuar nga policia e shtetit me ane te kqyrjes se kamerave te siguris se nje ambienti ne afersi te vendit ku ndodhi ngjarja rezulton se ky person ishte i shume kerkuari nga shteti Italian, nga Interpoli dhe gjithashtu nga organet tona ligjzbatuese Tesiljan (Tesi) Basho i cili eshte nje person me rezikshmeri shume te larte. Me urdher nuk u lejua te behej publike.

I shume kerkuari bene dasem nen mbrojtjen e narkopolicise!

Lexoni mesazhin e policit dixhital.

Sstatus,May 20.2019.16:20

Prsh zoti sali jam nje efektiv dhe te denoncoj rastin me te fresket qe kete shtet e ka mar lumi ,i shume kerkuari per vrasje dhe trafike narkotikesh Tesilvano Basho sot ben ceremonin e marteses i mbeshtetur nga shum kriminel te tjer qe kan terorizuar ruget e selenices dhe fahatrave perreth,kam informacion se dasma organizoet sot reth ores 21 ne mbremje , te ftuar jane te aferm te vajzes dhe te familjes te tij si dhe shume kriminel te tjer si llanajt dhe shok te tjer te shumt me precedent kriminal .Ky esht shteti jon i nderuar,nje shtet i pasigurt 100/ ku kriminelet dhe ato qe jan ne kerkim mund edhe te martoen shum thjesht si njerez normal .Faleminderit i nderuar.Dasma organizohet 50 metra larg nga stacioni i Policis.Informacion 100% i sigurt.thhet se jane te ftuar edhe drejtues policie Respekt per ty Doktor.

May 22 .2019. 01:43,prsh Doktor jam nje gjimnaziste ne shkollen Hajredin Beqari te selenices dhe doja tju them se vendi ketu esht ne nivelet me te ulta krahasuar me sirin nga ana e siguris per jeten ,pra esht nje zero e madhe . Tesilvan Basho eshte ne kerkim nderkombetar ,ai eshte nje person me nje rrezikshmeri teper te larte shoqerore ,para pak muajsh Tesilvani i ka dal perpara nje vajze qe un kam te bej pasi nuk mund te them ketu se cfar lishjesh kam sepse me bejn keq pra po thoja se Tesilvani i ka ber prit duke mesuar orarin pasi ajo vinte nga puna ku punonte ne nje fasoneri ,personi ne fjal pra Tesilvani i ka zen rugen dhe e ka prekur ate por vajza e terorizuar ka iku me vrap duke then se do lajmeroj policin ,pas pak ky i shkon te shtepia duke ju then prinderve se do e mar per grua ,jemi shume te pambrojtur ne kete vend qe esht kthyer ne nje makth per njerzit qe jetojn .Dua te them Doktor se Tesilvani ka ndertuar dhe nje vile buz Otimes ku jeton i Qet me nusen e tij ku ai pret dhe nje femije me parate e perfituara nga vrasjet qe ai kryen me pages dhe esht aratis nga roma nga burgu i rebibias

Tesilvani mbeshtet nga Partia socialiste me 1000/ ja u them dhe kete dhe babai i tyre qatip basho kryetar i partise socialiste para disa kohesh ka kantiduar shume vite me par per bashkin e selenices dhe i ka rrenjet e thella ne parti

Narkoshteti i vraseve!

Vrasesi Tesilvano Basho i denuar per jete per vrasjen r du shtetaseve italian ne vendin fqinje bene ligjin ne Vlore nen mbrojtjen e Narkopolicise!

Status:June 14. 2019. 12:15

prsh Doktor ju uroj shendet ,jam nje grua e lagjes ketu dhe kam par llahtar para dy ditesh sa u shokova .Tesilvano Basho bashk me dy shoket e tij rahin barbarisht me sende te forta Sebastiano Zyberi ku personi ne fjal ndodhet ne reanimacion per momentin dhe serisht fshihet nga policia e selenices dhe ajo e vlores ,personi ne fjal tesilvani esht me precedent te rend kriminal . Kemi frik i kemi femijet e vegjel ne kete vend te inkriminuar ku persona me vrasje qe kerkohen nga policia rin te qet e jetojn si njerez normal.anonim ju lutem ,je i vetmi zyr policie ku mund te ankoesh .e sigurt 1000/

I nderuar Doktor Berisha.

August 19.2019.00:56.

Une jamë nje banorë i fshatit Resulaj në Selenicë te Vlorës dhe marë guximin që nëpërmjet jushë te bejë një denoncimë

Nga një distancë e mjaftushme kam parë vrasjenë dhe autorin e të ndjerit Laver Tozaj që ndodhi para gati dy javeve më saktë në mbasditen e vonë te dates 7 gushtë. Une mbas kaq ditesh mare guximin te bej kete denoncim vetem tek ju. Une mbas shume kundershtimesh nga vetja dhe nga familja ime mora guximin e tepruar ne kete kohe te veshtire trazirash ta denoncoj ate qe ne pame me syte tane. Doktor Berisha personi i cili quhet Tesi djali i madh i Qatip Bashos qe une e njohe mire qe ne shkolle fillore mbas nje debati te shkurter me Laverin kur ky i fundit i kthehu shpatullat per te ikur e qelloi ate disa her me arme dhe mbasi u sigurua qe nuk e pa njeri me qetesin me te madhe sikur skishte ndodhur asgje shkoi e u fut te vendin e pasagjerit ne nje fuoristradë tip Toyota me ngjyre te zeze dhe me targë AA 495 UE qe e priste disa dhjetra metra me tutje.

Ju uroj gjithe te mirat dhe shume respekte per ju Zoti Berisha.

The three famous laws were the responsibility of this one. Country cannabis is the responsibility of this. Selling public services and assets are the responsibility of this. The criminalization of parliamentary life and beyond are the responsibility of this. The exodus of Albanians to EU countries is the responsibility of this. Destruction of justice system in the country is the responsibility of this. Robbery of public property is the responsibility of this. This is an incomparable impostor, incapable of mediocrity, unparalleled deceit and disgusting demagogue.

Even today you are not ashamed?

By Hysni Gura –

Anyone who has served Rama’s power these past 4-5 years at least, today must feel ashamed if he knows what shame is! The man who found the NATO member state with liberalized visas and ready to open negotiations was the one who blocked them for a post in the Fier District without coming to power.

Today, Albania suffered a major setback on its path to European integration. For all this there is only one person in charge of a concrete name, Edi Rama, and a bunch of thieves and thugs who have contributed to his power.

Be it in power, in the media, on the streets and everywhere. The three famous laws were the responsibility of this one. Country cannabis is the responsibility of this. Selling public services and assets are the responsibility of this. The criminalization of parliamentary life and beyond are the responsibility of this. The exodus of Albanians to EU countries is the responsibility of this. Destruction of justice system in the country is the responsibility of this. Robbery of public property is the responsibility of this. This is an incomparable impostor, incapable of mediocrity, unparalleled deceit and disgusting demagogue.

Emanuel Macron has clearly stated that it is not a “philosophical” issue with Albania not to open negotiations, but the exodus of Albanian asylum seekers to EU countries. It’s been 3 years since negotiations began, dozens of faceless faces have defended and manipulated public opinion every night in television studios with Rama’s achievements and the opening of negotiations.

Today, everyone seems disgusting to me!

This can make a tactical move these days, it can even lead the country to early elections, forced, that willingly sit there for a thousand years in the chair. Lulzim Basha is not guilty in any of these, as I mentioned above, as they are all the responsibility of Edi Rama.

But if Lulzim Basha gives him the chance to become prime minister, even if he leads the country in the elections, he will become a companion. So, if you pull out of the thesis “there is no choice with Prime Minister Rama”.

He should be exempted from power and set an example to any other like him in the queue and claim to be prime minister of this country in the future.

Nga Hysni Gura

Çdo njeri që i ka shërbyer pushtetit të Ramës, këto 5-6 vitet e fundit të paktën, sot duhet të ndihet i turpëruar, nëse e di ç’është turpi! Njeriu që gjeti vendin anëtar të NATO-s, me viza të liberalizuara, dhe gati për hapje negociatash, të cilat ishte ky që i bllokoi për një post në Qarkun e Fierit, që pa ardhur në pushtet.

Sot Shqipëria pësoi një zbaticë të madhe në rrugën e saj drejt integrimit europian. Për të gjitha këto ka vetëm një përgjegjës me emër konkret, Edi Rama, dhe një tufë hajdutësh e fundërrinash që kanë kontribuar për pushtetin e tij.

Qofshin këta në pushtet, në media, në rrugë e kudo. Tre ligjet e famshme qenë përgjegjësi e këtij. Kanabizimi i vendit janë përgjegjësi e këtij. Shitja e shërbimeve dhe pasurive publike janë përgjegjësi e këtij. Kriminalizimi i jetës parlamentare dhe me gjerë janë përgjegjësi e këtij. Eksodi i shqiptarëve drejt vendeve të EU është përgjegjësi e këtij. Shkatërrimi i sistetimit të drejtësisë në vend është përgjegjegjësi e këtij. Grabitja e pronës publike është përgjegjësi e këtij. Ky është një mashtrues i pashoq, i pa aftë deri në mediokritet, hileqar i pashembullt dhe demagog i pështirë.

Emanuel Macron deklaroi qartë se me Shqipërinë nuk është çështje “filozofike” mos hapja e negociatave, por eksodi i azilantëve shqiptarë në vendet e EU. Ky ka 3 vjet që hap negociata, dhjetra fytyra të pa fytyrë kanë mbrojtur dhe kanë manipuluar opinionin publik çdo natë studiove televizive me arritjet e Ramës dhe hapjen e negociata.

Sot të gjithë më duken të pështirë!

Ky mund të bëjnë një lëvizje taktike këto ditë, mund të çojë edhe vendin në zgjedhje të parakohshme, i detyruar, se për dëshirë rri njëmijë vjet aty në karrige. Lulzim Basha megjithë sa përmenda më lart nuk është fajtor në asnjërën prej tyrë, pasi të gjitha janë përgjegjësi e Edi Ramës.

Por, nesë Lulzim Basha do i japë mundësinë këtij të jetë kryeministër, edhe nëse ai e çon vendin në zgjedhje, do të bëhet bashkfajtore me të. Pra, nëse tërhiqet nga teza “zgjedhje me Ramën kryeministër nuk mund të ketë”.

Ky duhet përzënë nga pushteti në mënyrë shembullore dhe të bëhet shembull për çdo të ngjashëm tjetër që mund të jetë në radhë dhe pretendon në një të ardhme të bëhet kryeministër i këtij vendi.

Syri.net

Në vitin 1967, kur ra tërmeti në Dibër, shteti mibilizoi të gjithë dhe për tre muaj u rindërtuan të gjitha shtëpitë e dëmtuara nga tërmeti.

Në një nga çadrat që rrinin puntorët që kishin ardhur nga çdo anë e… See More vendit për rindërtimit të shtëpive, mbasi aksionit të rindërtimit i kishte ardhur fundi, një nga komunistët iu drejtohet të pranishmëve:

Ja, e shihni çfarë bëri partia, i ndërtoi të gjitha dhe i bëri të reja të gjitha shtëpitë e prishura. Hë ku është Zoti që besonit deri dje që t’iu vinte në ndihmë?

Të gjithë, kush nga frika, kush nga qefi, pohoi fjalën e tij, vetëm një plak që po dridhte duhan nuk po fliste.

Komunistit i bën përshtypje që ai nuk po fliste dhe i drejtohet:

Xhaxha, çfarë na thua për këtë gjë?

Plaku pa e kthyer kokën fare, vazhdoi duke dredhur duhanin ia ktheu:

Eh mor bir, nuk është se nuk po du me fol, por po u mendojsha se sa sekonta iu desh Perenisë me i hap 3 muj e kusur punë partisë e gjithë Shqipnisë!

Mos luaj me mua

O erë e marrë

Të vrapoj në shtegun tim

S’më ndalon dot

Edhe pse gjoksin e kam të çarë

Po të rrëzohem ngrihem prap..

Mos e provo të më ngrish o acar

Se akujt t’i shkrij në çast

Nuk ndalem dhe me zemër të çarë

Për Fëmijën dhe vdekjen e vras….

✍🏽nga Urviola Gjata/

Sikur të isha djale?! Mjaft më. Është paragjykim nga e kaluara

Unë mund ta hap vetë derën: tha një studente suedeze kur një student i vendeve të Lindjes u përpoq ti hapte derën. Në një prej diskutimeve të barazisë gjinore ajo shpjegoi veprimin e saj me një fjali: Nëse presim shërbime nga gjinia tjetër ateherë nuk kemi të drejtë morale të kërkojmë barazi! E di, po flasim për një nga vendet më feministe në botë.

Befas më erdhi ndërmend atdheu im i vogël ku shpesh herë mermerisja me vete: Ah sikur të isha djalë!

Përpara se të mendojmë për zgjidhjen e një problemi duhet të gjejmë se nga rrjedh si fillim. Duke qenë se unë, ne nuk mund të gjykojmë, mbi të gjitha pa baza shkencore , nuk dua të gjej fajtor, por dua të fajësoj të gjithë ne.

Kur analizojmë femrën shqiptare për integrimin, lirinë, emancipimin , mundësitë e barabarta në familje, shoqëri, punë, duhet të analizojme:

Sa normale konsiderohet dhuna psikologjike dhe fizike në mentalitetin tonë?

Sa mundësi kanë të reagojnë ndaj dhunës?

A e dinë forcën e tyre?

A kanë mbeshtetje sociale dhe ekonomike të fillojne një jetë ?

Sa të mbrojtura janë?

A kanë një profesion?

Sa të gatshme janë të bejnë ndryshime?

A janë të afta të vënë veten para “mentaliteteit” apo më mirë të vdesin me nder se të divorcohen?

A ka qendra sociale që i ndihmon në raste dhune?

A ka ndonjë institucion, qendër që ndihmon në rastet e diskriminimit në punë apo survejon këtë proces?

Çdo ditë degjojmë vrasje në familje e cila më parë, sigurisht, ka pasur një historik dhune prej vitesh. Nese e ka denoncuar më parë, ku ishte mbrojtja e organeve kompetente? Kush mban përgjegjësi?

Nëse nuk e ka denoncuar ku ishte familja, shoqëria, njerëzit e afërt? Pse nuk e ndihmuan ose pse nuk reaguan?

Sot, ka akoma martesa të detyrueshme ku nuk marin parasysh as moshën që shpesh është minorene. Si pasojë lenë arsimin në mes. Që femijë një vajzë nuk ka të drejtë ose lirinë të bëjë zgjedhjen e saj në jetë dhe kjo ndodh dhe pak km larg qendrës së Tiranës.

Në një familje të thjeshtë është normale dhe e padiskutueshme që vajza nuk duhet të ketë të drejtë pronësie për trashgiminë familjare . edhe pse ka të drejtë ligjore, në përgjithësi nuk e kërkojnë kurrë këtë të drejtë. Diksriminimi gjinor lind që në lindje si mallkim.

Përgjegjesia sociale, humane zakonisht bën ndryshime më të shpejta se masat ligjore. Nëse në botë diskutohet për integrimin e gruas në sferat më të larta profesionale, në vendin tonë akoma diskutojnë lirinë njerezore. Edhe në botë femrat hasin barriera, mbi të gjitha në karrierë për shkak të natyrës së meshkujve që priren të ndihmojnë njeri tjetrin (Kanter 1993). Kurse në baze të një studimi të Hofstede Shqipëria është vend ku 80 përqind fuqia është e meshkujve.

Shteti ndërhyn me anë të masave për të rritur pjesëmarrjen e gruas në qeverisjen si vendore apo lokale ashtu edhe në intitucione. Një prej masave që edhe Shqipria ka marrë është kuotimi. Kuotimi nuk është një matës i saktë pasi është thjesht përqindja e punësimit pa marrë parasysh se kush e ka fuqinë dhe kush qëndron pas një femre.

A mjaftojnë këto masa për të ndryshuar pabarazinë e dukshme gjinore?

Jo! Kjo është një temë delikate dhe e gjerë pasi janë shumë faktorë dhe fenomene që duhen trajtuar, por unë do ju përgjigjem : Jo, nuk mjafton!

Ndryshimi fillon nga ne! Nga mënyra e perceptimit, çdo ditë, dhe ne çdo nivel.

Gratë duhet të dinë që bota është e tyre sa edhe e meshkujve dhe meshkujt duhet të dinë që bota është e femrave sa dhe e tyre.

E dashur grua! E dashur nënë!

Falemindierit që më mësove të vishem me dinjtet dhe ta mbaj kokën lart!

I dashur burrë!

I dashur baba!

Faleminiderit që më mësove që bota është e guximtarëve dhe jo e meshkujve.

Silvana Begaj

Shkrim botuar në Francë, në vitin 1653: Te Skënderbeu e shoh Pirron, e shoh Lekën…

Prifti, At Nicolas Caussin, ka lindur në vitin 1583 në qytetin francez të Troyes. Ndërroi jetë në 1651. Dy vite më vonë, më 1653, u publikua libri i tij me titullin “Oborri i shenjtë i At Nicolas Caussin”, me një volum prej 748 faqesh. Në këtë libër gjejmë shkrimin i tij të shkurtër, por tepër interesant, për heroin tonë kombëtar, princin e Matit dhe mbretin e Shqiptarëve, Gjergj Kastriotin, Skënderbeun. Shkrimi titullohet: “Georges Castriot”. Rikthimi i tij në shqip ishte disi i vështirë, sepse është shkruajtur në frëngjishten e vjetër. Si fillim, më është dashur ta risjell atë në frëngjishten e tanishme, dhe në vijim ta përshtas në gjuhën tonë. Jam munduar t’u qëndroj besnik fjalëve të autorit, megjithëse nuk ishte një mision tepër i lehtë, por mundi ia vlen për vepra të tilla, të cilat janë të rralla dhe me rëndësi kombëtare.

Fillimet e Gjergj Kastriotit

Shoh në Kastriotin, dikë më të madh se Leonida dhe Themistokliu, shoh Pirron, shoh Aleksandrin e Madh, edhe pse armiqtë e tij ishin më të fortë sesa ata të maqedonasit, pra guximi i tij nuk duhet nënvleftësuar. Ai ishte ushtar para se të bëhej burrë, dhe natyrshëm u gjet me shpatë në dorë dhe kurajo në zemër.

I madh, me një fytyrë magjepse, i fuqishëm dhe i shëndetshëm, sytë e tij kompozoheshin mes ylberit dhe rrufesë, duart e tij qenë krijuar për të mbajtur shkëndijat e rrufesë, këmbët e tij nuk ngjasonin me asnjeri, të gjitha këto tipare paralajmëronin famën (suksesin) e tij.

Si Shqiponjë e vogël, filloi që në fëmijëri të luajë me rrufetë. Këtij Herkuli iu desh të fillojë dhe tu marrë frymën gjarpërinjve të djepit të tij, iu desh të ushqehej në mes të armiqve dhe të luftojë që i mitur kundra të rriturve. I ati, Gjon Kastrioti, i cili kishte pak forca dhe shumë fatkeqësi, u detyrua ta dërgojë peng dhe të rritet tek Turqit e Muratit.

Pallati sulltanor i imponoi emrin Skënderbe, që është ai i Aleksandrit, emër i cili i solli mbarësi dhe e respektoi me plot fjalën. U trajnua në të gjitha ushtrimet e milicisë së akademisë turke, ku ia arriti me forcë, aftësi, e miratim, dhe ku secili e shikonte atë si një mbështetës të veçantë të Perandorisë së Muhamedit.

Por, ai, në zemër kishte gjithmonë Jezusin, mendonte gjithmonë të gjente mënyra për tu shkëputur nga Perandoria. Në brendësi të shpirtit të tij, kishte një flakë, e cila e përvëlonte për zellin që kishte për të rimëkëmbur altarët e krishterëve të vrarë dhe të shkatërronte Shtetin e osmanlinjve.

Dyshimet dhe kurthet e Sulltan Muratit

Sulltan Murati filloi të kishte frikë nga skllavi i tij, dhe pati frikë të ushqejë në Pallatin e tij një luan që një ditë do të ishte i aftë ti tregonte dhëmbët.

Në beteja të ndryshme, tentoi ta fuste në kurth për ta zhdukur duke përfituar nga guximi i pafundëm i Skënderbeut. Një “ scythe” (banor i lashtë i Azisë qendrore) kishte ardhur në oborrin e Muratit për t’u ndeshur në një kafaz të mbyllur me rivalë të tjerë për jetë a vdekje. Fitoi duele të shumta dhe kishte besim të tepërt në forcën e tij. Secili rrotull kishte frikë kur guximtari Kastriot u ndesh me të, por ai i drodhi qafën me një dorë, dhe e vrau me tjetrën. Ata që nuk u mërzitën e duartrokitën.

Meqë ky duel i doli huq Muratit, ai gjeti një rast tjetër nëpërmjet një kalorësi persian, i cili kërkonte me ngulm të bënte duel me heshtë (shtizë). Ishte një burrë që e njihte mirë këtë profesion, i cili lëvizte nëpër qytete dhe provinca, ku kërkonte përballje me kundërshtarë për tu përmirësuar dhe rritur reputacionin e tij.

Duhej një David për këtë Goliat, Aleksandri ynë i ri, vrapon drejt tij si një shqiponjë, e tërheq zvarrë dhe e shtrin për tokë persianin, i cili villte shpirt e gjak.

Por, Murati, i cili luante personazhin e Saulit (mbretit të parë të izraelitëve), nuk reshti kurrë së gjeturi raste të tjera për të ushtruar Davidin e tij. Në luftë, i dha punë nga më të ndryshmet, por Skënderbeu korrte gjithmonë sukses, transformonte në trofe të gjitha çështjet që mund të shkaktonin rrënimin të tij dhe kthehej i gjallë nga goja e luanëve.

Ngjitja e Gjergj Kastriotit, rënia e Sulltan Muratit

Sulltan tradhtari i thurte fjalë (lavde) të bukura Skënderbeut…I premtonte se do ti dorëzonte Shtetet (Tokat) pas vdekjes së babait, por ditën e fundit të jetës së Gjon Kastriotit, fjalë e tij dëshmuan se ishin mashtrime dhe premtimet i mori era.

Skënderbeut i kishte sosur durimi dhe vendosi të marrë Mbretërinë e Shqipërisë me një lojë taktike delikate. Lajmi bujshëm shkon në Pallatin e Sulltanit, dhe të gjitha qëllimet e Muratit ishin hakmarrja. Hali Bassa (Ali ose Halit Pasha) dërgohet me 40 mijë ushtarë për t’i dhënë fund kësaj situate. Por, të gjithë trupat e tij u shpartalluan dhe nuk u mbeti asgjë për tu krenuar, përveçse ndoshta humbja ndaj Kastriot trimit…

Çfarë mund të themi më shumë për madhështinë e Skënderbeut? Fytyra tiranike dhe e ashpër e sulltanit, e cila pati qenë e tillë gjatë gjithë jetës së tij, u zbut dhe mori shenjat e një lutësi. Ai kërkoi paqen, por ia refuzuan, kërkoi një marrëveshje por e përçmuan. Arrogant, i ndjerë i provokuar, erdhi me 200 mijë ushtarë në Krujë, në kryeqytetin e Kastriot guximtarit (Sulltani dështoi plotësisht). Ai që kishte jetuar me lavdi, vdiq nga trishtimi i poshtërimit të tij dhe mori me vete në botën tjetër pafuqinë dhe dëshirën e përjetshme të hakmarrjes.

Mehmeti, djali i tij, terrori i Universit, i cili rrëzoi dy Perandori, pushtoi 200 qytete, vrau 20 milion njerëz, erdhi dhe dështoi po në këtë vend shkëmbor. A ishte e nevojshme gjithë kjo gjakderdhje për të shkruajtur mbi trofetë e Kastriotit titullin i Pamposhtur?

Homazh për kontributin e Gjergj Kastriotit

Kush do ta kishte besuar së një njeri i vdekshëm do të arrinte deri në këtë pikë? Sigurisht, duhet pranuar se ai e huazoi emrin e tij tek Zoti për të gjitha këto, dhe anasjelltas Zoti i huazoi krahun e tij.

Thuhet për të që nuk refuzoi kurrë një betejë, kurrë nuk e ktheu shpinën, kurrë nuk u plagos, përveçse një herë fare lehtë. Ai ka vrarë dy mijë barbarë me dorën (shpatën) e tij. Mehmeti, djali i Muratit, dëshironte të prekte këtë shpatë të cilën Skënderbeu përdorte, e admiroj atë edhe pse ishte e larë me gjak turqsh. Atij i ra në dorë shpata e çelikut, por kurrë krahu që e përdorte.

O Kastriot trimi, në qoftë se katolikët mundën të shpëtonin nga tirania e Sulltanëve, kjo mund të ndodhte falë teje. Duhet pohuar që plagët tona ishin të pashërueshme, dhe përçarjet mes nesh na penguan ti sillnim ndihmë dorës tënde hyjnore. Ethet të morën jetën në qytetin e Lezhës…Pasi jetove si Komandanti më i admiruar, ti vdiqe si një fetar i vërtetë, duke prekur të gjithë zemrat e atyre që tu përkushtuan me shumë ndjeshmëri…

Dhe, tani, ti nuk ke nevojë që të të gjejmë varrin, sepse memoria jote ka gjetur po aq monumente sa ka zemra ndër shekuj.

Bubzheli i Kuq

Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Europë (OSBE) në Tiranë përfaqësohet Bernd Borchardt. Ai është një diplomat gjerman me karrierë të gjatë në shërbim, që prej vitit 1983 kur ishte Sekretar për Vendet Nordike. Mes të tjerash, ai ka shërbyer në Kosovë dhe Shqipëri, herë si përfaqësues i OSBE, EULEX, Ambasador i Republikës Federale të Gjermanisë në Tiranë, dhe që prej vitit 2016 si Ambasador i OSBE-së në Tiranë. Një karrierë mbresëlënëse kjo, që nënkupton aftësi të larta diplomatike dhe rezultate në punën e tij prej diplomati.

Po çfarë është në të vërtetë Bernd Borchardt? A e meritojnë shqiptarët këtë bubzhel të kuq dhe difiçent, që flet dhe bën gjeste turpi kundër qytetarëve, të padenja për sjelljen njerëzore?

Bernd Borchardt ka shfaqur në mënyrë sistemike sjellje të çuditshme në publik me dekleratat kontraverse për paratë e drogës në qarkullim, ku pasi pranon se “qarkullojnë më shumë se 2 miliardë euro para të pista. Pra ekziston risku se këto para mund të përdoren për të blerë deputetë”. Deklerata është bërë për gazetaren Ilva Tare në prag të Zgjedhjeve të vitit 2017.

Menjëherë Bernd Borchardt do të “korrigjonte” dekleratën e tij, duke thënë se “pati disa keqkuptime nga publiku për këtë deklaratë, që ne e sqaruam përmes një deklarate të OSBE-së në “Twitter”, – tha ai. – Bëhet fjalë për vitin 2013, sipas disa vlerësimeve ndërkombëtare që flasin për 1 mijë ton kanabis të shitur, që llogaritur me vlerën e shitjes në tregun evropian, janë diku te 2 mld euro”.

Në të vërtetë, të gjithë jemi dëshmitarë të asaj çfarë ka ndodhur në vitet 2016-2017 me drogën në Shqipëri, ku i gjithë territori i vendit u mboll me hashash, ku Policia e Shtetit dhe vet Ministri i Brendshëm Saimir Tahiri u përfshinë direkt në kultivim dhe trafikim, duke e kthyer vendin tonë në një Shtet të Mafias.

Padyshim që Ambasadori Bernd Borchardt e njihte (dhe e njeh) fare mirë realitetin shqiptar për një arsye të thjeshtë: Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Europë ka informacione të dorës së parë që lidhen me sigurinë, sepse pikërisht ky është edhe misioni i saj. Raportet e Shërbimeve vendase dhe të huaja kalojnë nga OSBE, ato kordinojnë gjithçka që ka të bëjë me sigurinë publike me qeveritë e vendeve perëndimore.

Njëanshmëria e trashë të këtij diplomati të lë pa fjalë. Ai është gjithmonë në krah të Edi Ramës, duke e justifikuar për gjithçka ai bën; ai nuk flet për drogën, për krerët e Policisë së Shtetit të kthyer në trafikantë, për PPP-të, për Korrupsionin frenetik të Qeverisë, për Krimin e Organizuar që ka pushtuar zyrat e shtetit, për votimet një partiake të 30 Qershorit.

Por Bernd Borchardt e dërrmon Opozitën, ai nuk lë rast pa e sulmuar atë. Për këtë kaçurrel të kuq votimet me një parti dhe pa kandidatë alternativ janë në rregull, se opozita duhet të vazhdojë të bëjë fasadën e qeverisë, dhe se Shqipëria po përparon e sigurtë drejt… (humnerës) Bashkimit Europian.

Dekleratat e Bernd Borchardt se “organizatorët e protestës do të mbajnë përgjegjësi penale për dhunën gjatë protestës së opozitës” tejkaluan caqet e pafytyrësisë, sepse, në të vërtetë gjatë protestave të këtij viti populli opozitar u dhunua masivisht, u mbyt në gaz helmues dhe u trajtua si popull armik. Çdo protestë e opozitës ka patur qindra mijëra pjesmarrës, ku për një vend të vogël si Shqipëria, pa frikë mund të cilësohen si demostratat më të mëdha antiqeveritare të mbajtuar nga ndonjë vend europian. Por Bernd Borchardt, këto protesta nuk do të thonë asgjë.

Raportimi si kërcënim i një grafiti “Borchardt Shame on you” ishte një qëndrim i komik dhe i turpshëm i ambasadorit. Shqiptarët meritojnë trajtim dinjitoz në protestat e tyre, fundja kërkesat e 100.000 shqiptarve nuk mund të injorohen kaq paturpësisht, qoftë edhe nga një Ambasador.

Mbrëmë Bernd Borchardt po kalonte në rrugën ku po protestonin qytetarë në mbrojtje të shtëpive të tyre, që qeveria e Kryeministrit Edi Rama kërkon t’ua shembë për një projekt të provuar si korruptiv.

Ambasadori Bernd Borchardt, në mënyrë demostrative, hapur, pa pikën e turpit, u ngre gishtin e mesit burrave dhe grave protestues!

Këtu duhet ndalur për disa arsye; sepse një gjest i tillë nuk është parë ndonjëherë, askund, në asnjë vend të botës. Njëmijë pyetje shkatërruese të vijnë në mendje, ndërsa sheh këtë sarhosh kokëkuq që ngre gishtin e mesit atyre burrave dhe grave;

Çfarë na konsideron ne, ky debil i kuq?

Çfarë duhet të bejmë ne, në mënyrë që Europa ta marrë vesh se shqiptarët qeverisen nga Mafia?

Çfarë qëndrimi duhet të mbajmë ne kundrejt këtij idioti që fyen kaq paturpësisht? A duhet t’i kërkojmë OSBE-së, Bashkimit Europian dhe Shteteve të Bashkuara që të largojnë perversin që i përfaqëson, si person të padëshirueshëm dhe fyes për Shqipërinë dhe shqiptarët?

Ne mund të jemi të varfër, por Bernd Borchardt nuk mund të shkelë mbi dinjitetin tonë. Mjaft ëshë mjaft!

Bernd Borchardt ka fyer rëndë dinjitetin e qytetarve, ka thyer besimin e tyre si përfaqësues i një organizate të rëndësishme ndërkombëtare, qëndrimi i tij kundrejt popullit opozitar ka qenë dukshëm i njëanshëm dhe denigrues. Bernd Borchardt ka tradhëtuar misionin e tij si diplomat, duke u bërë palë me qeverinë kundër opozitës, duke mos ruajtur distancën e nevojshme dhe pavarësinë prej diplomati. Ambasadori Borchardt ka dëmtuar thellësisht interesat e popullit shqiptar për demokraci dhe zhvillim, por mbi të gjitha, me qëndrimet e tij të njëanshme në mbështetje të një qeverie mafioze, ka dëmtuar sigurinë kombëtare jo vetëm të vendit tonë, por edhe të vendeve të Bashkimit Europian.

Ngelem duke u zene me plaken.

Une vellai dhe babi mendojm se nuk mund te hame gjithe javen fasule ndersa plaka thote qe haen ska problem. Nga tre vakte qe ka dita nje vakt eshte i sigurt qe eshte fasule. Bem nje si lloj proteste ne shtepi qe nuk do i hanim fasulet po plaka se vrau shume mendjen. Kur te doni të hani aty i keni fasulet. I ngroni dhe i hani. Ate diten e protestes hengrem jashte dhe sna ra shume ne mendje per fasulet, por harruam qe ja beme vetes ngaqe i shtym nje dite me shume fasulet. Ne nje moment qetesie u ngrit babi dhe mbajti nje fjalim. Une mendoj se duhet te hame nga dy vakte ne dite fasule qe te mbarojn me shpejte! Une mendova se do i kete thene mami qe te thoshte keshtu. Mire i thash meqe eshte keshtu puna po e diskutoj njehere me vllain dhe do vendosim ça do bejm.

Ok thane te dy. Mora vllain dhe ikem nga dhoma qe ta diskutonim me qetesi kete pune.

Te dy ishim ne nje mendje qe dy vakte fasulesh nuk haeshin ne dite, por dinim edhe qe plakes si plaste shume se ça mendonim ne. Por qe te dilnim te fituar vendosem ta hanim ate tenxheren qe kishte bere plaka dhe kerkuam qe mos te hanim me fasule per 6 dite por ta zbrisnim ne 3 dite. U ngritem nga dhoma dhe shkuam ne sallon ti thoshim kushtet tona plakes.

Meqe une jam i madhi me takonte mua te flisja i pari dhe ashtu bera: Ne do i hame keto fasule se gjynah ti hedhim poshte por qe neser do besh fasule per tre dite. Nese kalojn me shume se tre dite ne si hame!? Babit i shkelqeu fytyra nga gezimi ndersa mami spo e jepte veten qe ne fillim.

4 dite tha mami.

3 tham ne njezeri.

4 e fundit.

3 ose fare tha babi,nderkohe qe toni zerit ishte pak i larte.

Mami po mendohesh?

Ok tha mami por diten e tjera do bej bamje.

Po shikonim njeri tjetrin. Ishim ne nje situat pa zgjidhje. Mami na i kishte futur. Ulem koken dhe ikem te tre. U veshem dhe dolem per te pire nje kafe te mblidhnim veten. Babi u largua pak me perpara nga lokali dhe iku ne shtepi. Ne debat e siper babi i kishte kerkuar divorcin mamit. Por ngaqe asnjeri se di ça eshte divorci. Mami i kishte thene qe une divorcin sdi ta gatuaj po deshet merrni sherbetore dhe t’ju gatuaj. Ishim perseri atje ku e nisem. Akoma nuk po gjejm nje zgjidhje. Paçka se une ne istagram postoj pjata me havjar,peshk, makaona etj etj. Por ne shtepine tone ka rene zia.

Fasule apo bamje??

Kjo eshte dilema e familjes time keto dite.

Ka raste qe kur iki ne shtepi ndiej ndonje ere mishi neper shkallet e pallatit dhe lutem me vete qe te vij nga shtepia ime por sa me shume afrohem prane katit tim aq me e larget duket aroma. Ndonjehere nuk me iket ne shtepi po skam ku te vete. Them me vete lume si ata qe hane lloj lloj pjatash. Se kur i shoh ne intsagram mendoj kushedi sa te lumtur jane neper lokalet qe bejn check in. Ndersa une mundohem te mbush sa me shume lugen me fasule qe te mbarojn me shpejt.

Nejse se kot ju futa dhe juve ne keto halle.

Erion Bilali/

Nga Martin Renze (këshilltar i Merkel)

Albania is bleeding to death with the Rama government, no future. 

The DNA of the Mustafa Ramas government is: corruption, crime, nacro-growth, since the takeover of developing, central logistics – location for the trade with heroin and cocaine between South America/Afghanistan and Europe the risk of a state bankruptcy in 2020 exists, destruction of democracy and rule of law by the government, illegitimate local elections in 2019, probably massive manipulation of the parliamentary elections in 2017, together with the Mafia.

The EU cannot negotiate with such a government. First the demands of the EU are necessary to start talks and for this a fundamental political change is necessary. The current Rama government is not in a position to bring Albania into the EU, it has failed completely. Duese government Rama is a very bad deal for the Albanian people and Europe.

The Albanian nation must now, in 2019, decide what it wants: to the downfall, to rebuild Rama or Albania with Mustafa and to give the Albanian families and the Albanian nation a deserved future.

Shqipëria po gjakoset drejt vdekjes, me qeverinë Rama, asnjë të ardhme.

ADN e qeverisë Mustafa Ramas është: korrupsioni, krimi, rritja nacro, që nga marrja e zhvillimit, logjistika qendrore – vendndodhja për tregtinë me heroinë dhe kokainë midis Amerikës së Jugut / Afganistanit dhe Evropës rreziku i një falimentimi të shtetit në vitin 2020 ekziston , shkatërrimi i demokracisë dhe sundimi i ligjit nga qeveria, zgjedhjet jolegjitime lokale në 2019, ndoshta manipulimi masiv i zgjedhjeve parlamentare në 2017, së bashku me mafien.

BE nuk mund të negociojë me një qeveri të tillë. Së pari, kërkesat e BE-së janë të nevojshme për të filluar bisedimet dhe për këtë është e nevojshme një ndryshim themelor politik. Qeveria aktuale Rama nuk është në gjendje të sjellë Shqipërinë në BE, ajo ka dështuar plotësisht. Qeveria Duese Rama është një marrëveshje shumë e keqe për popullin shqiptar dhe Evropën.

Kombi shqiptar duhet tani, në vitin 2019, të vendosë se çfarë dëshiron: të rrëzohet, të rindërtojë Ramën ose Shqipërinë me Mustafën dhe t’u japë familjeve shqiptare dhe kombit shqiptar një të ardhme të merituar.

Kur serbo-sllavet mblidhen ne nje tavoline….

….per te ndare e coptuar Shqiperine e per ti ngulur Thiken pas shpine Kosoves…

A i deshet bashke?

Nuk me besuat mua kur ju thashe se me pare Erdogani e pas tij edhe Rama e Zaevi do te jene se bashku ne Serbi si miq per koke te Vucicit [ e me porosi e urdher te Rusise e te Putinit]… e me pas do te nenshkruajne nje sere mareveshjesh ose thene ndryshe do te ngulin disa thika pas shpine ndaj Kombit e popullsise shqiptar qe jeton ne trojet e veta ne Shqiperi, ne Kosove ,ne Maqedoni e ne Mal te Zi…?

Ja ku i kini …ne nje tavoline …gjakun e shprishur shqiptar te tradhetarit kryeminister te Shqiperise Edvin Rama …dhe gjakun kriminal antishqiptar serbo- sllav te perfaqesuar nga Presidenti serb Aleksander Vuciic…kryeministrja e shtetit te tij Ana Bernabic dhe kryeministri i Maqedonise ..Zoran Zaev…

Kur pak dite me pare ju paralajmerova publikisht permes shkrimit tim …Shengeni Ballkanik ..thike pas shpine per Kosoven…..nder te tjere nga disa naive e skeptike pati disa lloj reagimesh e kundershtimesh te cuditeshme…sepse kerkonin faktin e vertetesine e lajmit…[???]…

Kur ju thashe po publikisht se Sulltani Erdogan do te shkoje per vizite ne Serbi gati ne te njejten periudhe 8-10 Tetor 2019…kur atje te jene bashke edhe Vucici , edhe Rama edhe Zaevi…dikush kerkoj fakte qe t’ja vertetoja kete lajm…

Dhe gjithcka ndodhi saktesisht sic shkrova e publikova une …ndaj ju a bera e po ju a bej serisht publike me fakte , me te shkruar e me foto qe te bindeni e te besoni edhe pertej skepticizmit e naivitetit tuaj mjeran……

Erdogani vajti ne Beograd, firmosi mareveshje publike por edhe sekrete me Serbine…premtoi ndihme ekonomike marramendese per regjimin serb..furnizim ushtarak…financim te 1 miliard dollareve per Autostraden Beograd-Sarajeve …pershendeti publikisht edhe me simbolin e urryer cetnik serb te Tre gishtave lart etj etj..

Rama shkoi dhe eshte akoma ne Novi Sad…e se bashku me Vucicin, Bernabicin e Zaevin …duket se pasi jane takuar e konsultuar me pare edhe me Sulltanin turk dhe kane marre mbeshtetjen,, ndihmen, perkrahjen e garancine e tij… jane ulur tashme te darkoje te lumtur e te buzeqeshur se bashku per te firmosur e finalizuar startin e se ashtuquajtures mareveshje me emrin e koduar Shengeni Ballkanik…

Deshet fakte, vertetesi lajmi e prova…ja ku i keni te dyja shkrimet e fotot e postuara prej meje ne faqen time te FB…pavaresisht faktit profesional se une i kam percjelle ato per atje ku duheshin percjelle e per atje ku vleresohen e peshojne akoma edhe me shume..dhe shpresoj te bejne efektin e duhur ne te mire te Kombit e te popullit tim…

Gjithe kjo c’ka po ndodh ne Beograd me viziten e Sulltanit turk Erdogan..pasuar nga vizita e cirakut e skllavit te bindur te tij…kryehorrit-kryeminister tradhetar te Shqiperise Rama ne Novi Sad …te gatshem per te firmosur pa besine e ngulur thiken pas shpine ndaj Kosoves e Shqiperise e per tu hapur dyer e dritare serbo – sllaveve ne trojet e te pareve tane .. ka vetem nje emer …Tradheti e Antishqiptarizem Bastard…

Edhe pse gjithcka eshte pjese e se njejtes strategji serbo-ruso-turke …qe nisi me Demarkacionin e kufijve me Malin e Zi….vazhdoi me skenarin per coptimin e Veriut te Kosoves… eci me tej me Shengenin Ballkanik…me luften per heqjen e Takses ndaj Serbise…me guret nen rrota ne zgjedhjet e reja ne Kosove qe te fitonte serisht klani i Beogradit Thaci – Veseli perkrahur nga Rama – Vucici e Batoni…e prite zot rrezikun se ku do perfundoje…por me siguri absolute ne dem e ne kurriz te kombit e te popullit shqiptar e vecmas Kosoves…

Kush ka veshe le te degjoje…kush ka sy le te shohe…kush ka mendje le te gjykoje e te kuptoje e kush ka zemer le ta ndjeje …Shqiperine gjakprishuri komunisto-bolshevik Rama e ka shitur prej kohesh tek serbo sllavet…nje pjese…. e pjesen tjeter tek turqit por edhe tek greket…e madje i ka lene pjesen e vet edhe Rusise se Putinit…

Shqiperine e mori Lumi shqipetar…

…se mjaft fjete ndaj zgjohu nga gjumi shqipetar

Mjaft besove e shpresove tek te tjeret o fatkeq…

….mos e ler Atdheun tend qe te vuaje e te heq keq

A.R.DOSTI

Kam ardhur të të them mos e kërko më djalin tënd, Arturin. Bëhu e fortë dhe mos ushqe iluzione. Djali yt ka vdekur. Që kur është rrëmbyer, është mbajtur në një shtëpi të fshehtë në Tiranë, bashkë me disa fëmijë të tjerë të mitur. Aty i ushqenin mirë dhe një herë në javë, u merrnin gjak. Në një nga këto raste, me 30 mars 1985, fill pasi i morën gjakun, Arturi… nuk u përmend më. E kam parë me sytë e mi. Vdiq, si shumë vogëlushë të tjerë, që zëvendësoheshin me të tjerë…

Para disa vitesh Visar Zhiti kur ishte atashe kulturor në Romë shkarazi më përmendi faktin e panjohur për mua, të marrjes së gjakut të dhjetëra foshnjeve për tia injektuar Enver Hoxhës, në fund të jetës.

Mua më dukej e paimagjinueshme kjo gjë. Çdo herë më kalonte në mendje. Visari e ka përsëritur këtë ndodhi edhe herë të tjerë, madje edhe në media. Askush nuk ka hetuar me seriozitet.

Dje mësuam nga Agron Tufa për një nënë që i kanë marrë fëmijën 4 vjeç, Arturin, nga dy prokurorë Vjollca Meçe e Zamir shtylla.

Fëmija ka vdekur pak kohë më vonë në spital dhe nuk dihen rrethanat e sakta. Nëna thotë që fëmijës i është hequr gjaku nga trupi. Kjo është hera e parë e një indicie/prove që sinjalizon ndodhinë.

Dy prokurorët katilë të partisë nuk e kanë mohuar ngjarjen, akoma… sot janë dy personazhe që të japin mend për drejtësinë e re dhe të drejtat e njeriut.

Denoncimi i Agron Tufës

GJAKU I TIM BIRI

(sipas rrëfimit të një nëne)

– Të kërkon kryetarja e Komitetit të Partisë së Beratit, shoqja Jemine Guri, – më tha polici. Bashkë me tim bir për dore, Aturin e vogël katërvjeçar, ai na shoqëroi nga fshati i internimit deri në hollin e Komitetit. Ishte 10 tetori i vitit 198…

– Djalin lërja sportelistes, – tha polici. – Nuk mund të hysh në zyrën e shoqes Jeminé me djalin përdore… pesë minuta… mbaron punë dhe e merr.

Sportelistja, një grua e re me përparëse të kaltër, i buzëqeshi ëmbël Arturit të vogël me kaçurrela të arta, por ai u ngjesh pas meje. Për të kapërdirë parandjenjën e errët që më kaploi, nxorra një kallamsheqeri dhe ia dhashë. I bënë përshtypje vijat e kuqe, bardhë e blu dhe u gënjye. Polici me futi në një derë të katit të parë dhe vetë u largua. Brenda më prisnin dy gra dhe një mesoburrë me kostum gri.

– Ti ke një djalë, apo jo? – filloi burri.

– Po, – i thashë, – sot ka mbushur katër vjeç…

Më përshkuan të dridhurat. Asnjë fjalë urimi.

– Ne, Partia, nuk do të lejojmë, që djali yt të rritet nga një reaksionare si ti… – tha, dhe pauzën që pasoi e mbushi me të trokitura thoi mbi siprinën e tavolinës. – Nuk do ta lëmë gjakun e shkokut tonë partizan, besnikut të Partisë, të bastardohet nga një nënë reaksionare, bijë bejlerësh gjakpirës!

Dëgjon? Ndaj ne…

Mësyva derën shigjetë e dola jashtë.

As djalin, as gruan me përparëse të kaltër s’i pashë kund.

– Ku ma çuat djalin? Djalin! – piskata fort.

Burri me dy gratë kishin dalë në holl. Renda në oborr. Askund, asnjë shenjë e djalit tim.

– Kot e kërkon, – foli burri me kostum gri. – Ai ndodhet larg tashmë… nuk e arrin.

Pas kësaj rashë në koma. Pas 5 muajsh u përmenda, por nuk mund të lëvizja. Paraliza më mbërtheu në shtrat për 3 vjet. Vetëm nënën pata te kryet. Herë-herë vinte dhe im shoq. I shkatërruar. Vetëm një fjali ia përsërisja vazhdimisht: “Shko, gjeje djalin tonë!”. Ai vetëm qante. Kaloi paraliza dhe më dërguan fill në internim. Pastaj burg prapë, e prapë internim. Me radhë. Vinin oficerët e sigurimit papandehur. Bastisnin kasollen dhe ulërinin: “Ku i ke fshehur poezitë!”

Derisa ra diktatura. Nisa kërkimin e Arturit tim. “Tani do të jetë bërë 12 vjeç. A do të më njohë?” Derisa, një dite të mjegullt vjeshte të vitit 1991, një grua e panjohur trokiti në portën e kasolles sime.

– Zonjë, – më foli. – Ti nuk më njeh. Unë jam Afërdita nga Përmeti, një kushërirë e dytë e dajove të tu. Kam ardhur të të them diçka, e cila duhet të groposet midis nesh. Përndryshe, po ma nxorre emrin, unë bashkë me burrin e fëmijët e mi jemi të vdekur brenda ditës.

Kam ardhur të të them mos e kërko më djalin tënd, Arturin. Bëhu e fortë dhe mos ushqe iluzione. Djali yt ka vdekur. Që kur është rrëmbyer, është mbajtur në një shtëpi të fshehtë në Tiranë, bashkë me disa fëmijë të tjerë të mitur. Aty i ushqenin mirë dhe një herë në javë, u merrnin gjak. Në një nga këto raste, me 30 mars 1985, fill pasi i morën gjakun, Arturi… nuk u përmend më. E kam parë me sytë e mi. Vdiq, si shumë vogëlushë të tjerë, që zëvendësoheshin me të tjerë…

I gjori im bir! Gruaja nuk e dinte se atë ditë loçka ime do mbushte 6 vjeç…

Mos e kërko më… Bëhu e fortë, – tha gruaja dhe vrapoi në mjegull, duke më lënë të shituar në prag.

– As varrin mos ia kërko! – erdhi zëri i saj, tashmë nga mjegulla. – Janë sekrete që nuk hapen kurrë, – shtoi për herë të fundit gruaja, që kishte kohë e tretur në mjegull. Nuk e pashë më në jetë atë grua. Ua kishte thënë edhe dajave të mi. Po atë natë qe larguar familjarisht në Greqi.

Në verën e vitit 1997 im shoq më thirri të shkoj për të pastruar tek shtëpia e prindërve të tij në Vlorë. Në dhomën e vjehrrit që më pati urryer, gjeta dy blloqe të trashë. Në njërin ai kishte shkruar kujtimet e jetës së tij, ndërsa blloku tjetër ishte ditar. Nisa ta shfletoj e të lexoj pavullnetshëm, derisa u ndala, duke kërkuar, në shënimin “8 tetor 198…”:

“Gjithçka është ujdisur me kujdes… Plani që bëmë me shokët Vjollca Meçe, Zamir Shtylla dhe Ahmet Toporaku, s’ka pse të mos funksionojë. Djali i B… Artur S…, do të rrëmbehet në Komitetin e Partisë së Beratit… Do ta shlyejmë dhe këtë njollë. Më në fund….”

Më shungëllonin veshët. Si kështu!? Vjollca Meçe ishte kushërira e vjehrrit tim! Perëndi, gjëmën ma paskan kurdisur të mitë, mendova dhe ndjeva se po më binte zali. A e ka ditur vallë gjyshi enverist se ku po e çonte gjakun e nipit 4 vjeçar? Si ta pyes, tani që ka vdekur?

Do të shkoj t’i ulem mbi varr, t’i piskas… deri sa të ngrihet… të më japë përgjigje!

Telegram shifër, N-kolonel Beqir Ndout për komandantin

Sonte fillon operacioni në 24 katunde të Mirditës e cila ka gjithsej 33 katunde. Arrestimet marrin fund më datë 11 në mëngjez dhe janë 31 të kategorisë së parë, 84 të kategorisë së dytë dhe 17 të kategorisë së tretë. Ata të kategorisë së parë janë për dënim me vdekje sipas parashikimeve t’ona, sado që mund të ekzekutohen 15 ose 17. Ata të kategorisë së dytë janë për burgim dhe ata të së tretës janë për internim. Gjithashtu do të internohen edhe 9 familje të Gjon Markut dhe 15 arrestime në rrethin e Leshit.

Gjykata ushtarake mund të vijë në Rrëshen më datë 12 gusht. Lutemi ndërhyni në Presidium për të aprovuar tre të dënuarit me vdekje të Burrelit dhe na njoftoni telegrafisht që t’i ekzekutojmë.

Unë sot shkoj në Shkodër për çështjen e Peros dhe do të kthehem prapë këtu.

Rrshen, 9.8.1949 Mehmet

Memorie.al publikon dokumentin e rrallë me letrën e Mehmet Shehut të datës 9 gushtit 1949, ku ai nëpërmjet nënkolonel Beqir Ndout, Drejtorit Politik të Ushtrisë, informon Enver Hoxhën mbi nisjen e operacionit në Mirditë, pas vrasjes së deputetit Bardhok Biba. Si dhe kujtimet e Nikoll Mëlyshit, një nga eksponentët kryesorë të rezistencës antikomuniste në vitet e para të pasluftës (personazhit real të filmit “Operacioni Zjarri”) për masakrën e Mirditës, të botuara në 1976-ën në Detroit të SHBA-së, ku ishte si emigrant politik

Nga Dashnor Kaloçi

Plot 70 vjet më parë, më 7 gusht të vitit 1949, në vëndin e quajtur Qafa e Valmirit në rrethin e Mirditës, mbeti i vrarë në një pritë deputeti i zonës, Bardhok Biba, i cili mbante gjithashtu edhe funksionin e sekretarit të parë të Komitetit të Partisë së atij rrethi, si dhe gradën e kapitenit të Sigurimit të Shtetit në organet e Ministrisë së Punëve të Brendëshme. Nisur nga detyrat, postet e funksionet e larta partiake e shtetërore që mbante Bardhok Biba asokohe, të kaluarën e tij si partizan e komunist, ndër të paktit që kishte ajo krahinë ku ende ishte i forte ndikimi i derës së Gjonmarkajve, Kapidanëve të Oroshit, ajo ngjarje bëri bujë të madhe dhe revoltoi pa masë udhëheqjen e lartë komuniste të Tiranës. Gjë e cila bëri që ata të ndërrmerrnin një operacion ushtarak spastrimi në shkallë të gjërë në krahinën e Mirditës dhe zonat përreth, ku në krye të saj u vu vetë Ministri i Punëve të Brendëshme, gjeneral-major Mehmet Shehu.

Kjo gjë, perveç historiografisë zyrtare të regjimit komunist të para viteve ’90-të si dhe mjeteve të propagandës së asaj kohe, bëhet e ditur edhe nga një dokument arkivor që publikohet për herë të parë në këtë shkrim të Gazeta Shqiptare, ku Mehmet Shehu, nëpërmjet Drejtorit Politik të Ushtrisë, nënkolonel Beqir Ndout, i bën me dije Enver Hoxhës, lidhur me veprimet e operacionit ndëshkimor që ai kishte planifikuar të ndërrmarrë në Mirditë. Dhe ashtu siç ka shkruar me dorën e tij në një copë letër dërguar “Komandantit”, Mehmet Shehu e bëri gjithçka realitet, duke ekzekutuar plot 14 burra nga krahina e Mirditës, pikërisht në vëndin ku ishte vrarë Bardhok Biba, si dhe duke burgosur e internuar me dhjetra e qindra persona e familje mirditore.

Duke shënuar kështu një nga masakrat më të mëdha të pasluftës, përsa i përket numrit të personave të ekzekutuar për një ngjarje të caktuar, gjë të cilën me dhjetra familje mirditore do ta vuanin gjatë. Nisur nga fakti se për këtë ngjarje që nga ajo kohë dhe më pas deri në fundin e viteve ’80-të është folur e shkruar shumë nga historiografia dhe propaganda e regjimit komunist të Enver Hoxhës, në këtë shkrim po publikojmë “anën tjetër të medaljes”, duke e parë atë nga këndvështrimi i Nikoll Mëlyshit, një nga krerët e Lëvizjes dhe Rezistencës Antikomuniste në Mirditë, nga familja dhe fisi i të cilit pati disa të ekzektuar, burgosur dhe internuar për ngjarjen e vrasjes së Bardhok Bibës.

Kapiten Nikoll Mëlyshi, babai i Pal Mëlyshit, (Hero i Popullit) i cili është personazhi real në filmin “Operacioni zjarri”, (Gjin Martini, babai i Kreshnik Martinit që interpretohet nga aktori i ndjerë Sheri Mita), e ka shkruar këtë ngjarje në një nga kapitujt e librit të tij “Ngjarje të ndime, të pame dhe të jetueme”, të botuar në vitin 1976 në Detroit të SHBA ku ai jetonte si azilant politik. Ngjarjen në fjalë po e publikojmë në versionin origjinal (ashtu siç është shkruar me dialektin e tij të gegërishtes dhe të folurën e Mirditës së asaj kohe) dhe me disa shkurtime, pasi libri i Nikoll Mëlyshit, është ribotuar edhe në Shqipëri në vitin 2005, nga i biri i tij, Lekë Mëlyshi.

Kujtimet e Nikoll Mëlyshit të botuara në 1976-ën SHBA

BARDHOK BIBA NE MIRDITE

Bardhok Biba, qi rrjedh prej një fisi të Kapidanave të Mirditës, patë vazhdue shkollën e mesme në gjimnazin e Shkodrës, por mbas dy vjetësh e patën përjashtue për sjellje të këqia. Ma vonë, me ndërmjetësinë e Kapidan Gjon Marka Gjonit, kje pranue në Shkollën Teknike të Tiranës, ku më aty u filtrue pak në doktrinën komuniste.

Ky edhe këtë shkollë e la përgjys pa krye, dhe filloj tuj shetit der më derë nëpër popull, kundër vullnetit të babës dhe vëllaut të madh të tij, tue folun nëpër popullin e Mirditës fjalë të bukura komuniste mbi përmirësimin e jetës së popullit. Populli i Mirditës, megjithqë i pashkollë e kishte kuptue se Bardhoku ishte tuj ba propagandë komuniste, por mbasi ishte prej fisit të Kapedanave dhe vetëm ai ishte në krejt bajrakët e Mirditës, e nuk kishte tjetër n’atë kohë dhe se ai djal i ri nuk mund të bahet i rrezikshëm në t’ardhmen, e bante edhe me gjederë.

Kur Bardhoku u ba 28 vjeç, u takua me komunistat e Tiranës dhe u ba komunist i betue. Në kohën e pushtimit të Shqipërisë nga Italia, qarkullonte prapë nëpër katunde Mirdit e Kthellë, tuj u përpjek me shtij helmin komunist në popull, por prap nuk ja vënte kush rëndësinë dhe s’kishte mujt me ba kërkënd me veti, e bile populli i atyne krahinave filloj tuj e përbuz dhe ja nepshin nji grim buk si qenit. Shpesh herë e kan pasë në dor autoritetet e vendit me e kap e me e zhduk nga jeta, por prap e kan lanë se është i fisit të Kapedanit. Kështu Bardhoku përfitoj prej rasteve dhe kur komunizmi i ardhun nga Shqipnria e Jugut, Bardhoku i doli përpara Mehmet Shehut në Lurë dhe Mehmet Shehu, me formë propagandë, për t’i mbushë mëndjen popullit, i qetë përapara një toge partizanësh dhe e pret me për nder armët, tue i thanë popullit se ky asht i kushërini i Kapëdanit të Mirditës, dhe kur hyni komunizmi në Mirditë, Bardhoku u paraqit si ma i madhi i asaj krahine.

Bardhoku ka pas disa cilësina të veçanta; në popull gjithmonë paraqitej gjakftohtë, tregohej shumë i urtë, i ambël në bisedim, shumë i sgjutë, njeri miklues sa qi me ta pi gjakun me pambuk; punët i bante të mbulueme, tue hjedh gurin dhe tue mësheh dorën, me qëllim që fajet t’ua ngarkonte komunistave jugorë të Mirditës.

Bardhoku kryesonte nënprefekturën e Shën Palit të Mirditës dhe kishte fuqi ushtarake të shumta në dispozicion, të cilat ia kishte dhanë me letër të bardhë Mehmet Shehu për ekzekutimin e urdhnave të tij. Me dhelpni e kopili i rrente disa të rinj e prej tyre përfitonte për çështje zbulimi, mbi lëvizjet e kundërshtarëve të vëndit. Parashifej se ai do të shtinte në dorë rininë e Mirditës dhe Kthellës.

Një pjesë e popullit nuk i kuptonte ende të zëzat e Bardhok Bibës, e mendojshin se asht ashtu siç tregohej para tyne dhe se gjoja ai po i pshtonte disa njerëz nga litari prej rrezikut të vdekjes, sepse ashtu ishte metoda komuniste që zhvillonte ky tip në popull. Masa e populli, sidomos rinija, nuk kishte mbërritë ende me e kuptue se ai ishte xhelati që u kishte pij gjakun e sa qindra bashkëvllazënve të vet në rajonin e Mirditës e të Kthellës, tue pushkatue njerëz të pa procese dhe pa gjyqe, burgime, rrahje shtazore, internime, grabitje dhe zhdukjen e moralit malësuer, tue mobilizue vajza dhe gra të reja nëpër brigade punet. E komunistat për të zhdukë doket dhe zakonet e vëndit, i dërgojshin të rejat katundare të zeza me ba këngë dhe valle në çdo orë pushimi dhe për ma keq dhe zi, komisari i puntoris, caktonte një burrë dhe një grue si në punë ashtu dhe në banesë…?! E sa të tjera këso lloj punësh të zezash.

Në të tilla raste, Bardhok Biba dërgonte dhe gruen e vet, Mrikën, për me u duk para popullit i sinqertë. Të gjitha këto mënyrë të shkatërrimit moral, zbatoheshin me urdhër e firmë të Bardhok Bibës. Bardhoku vazhdonte me metodat e veta; gjithmonë masakrimet në popull me urdhër të kapasapëve të kuq të Tiranës, sepse populli i krahinave tona ishte konsiderue prej Hoxhësh dhe Shehut, një popull fajtor?! Dhe si të tillë të pabindun, e kishin dënue gjithë popullin mbarë. N’ë anë tjetër, Bardhok Bibës, kur i paraqitej rasti bante edhe hakmarrjet e veta personale dhe nuk mundi me ja korigjue kush. Kështu që i shpërvoli krahët dhe i zhyti në gjakun e pastër të vllazëneve të vet të pafajshëm, për me fitue mirbesimin prej Partis dhe për të qenë anëtar i Komitetit Qëndror të kryekasapëve të Tiranës, e me sigurue pozitat e veta si kryetar i Komitetit të Partisë Komuniste në Mirditë e Kthellë, deputet i krahinës dhe me gradën Kapiten i Sigurimit në Mirditë.

Megjithse në një situatë të vështirë, Ndue Pjetër Gjonmarkaj dhe Ndue Mëlyshi, bashkë me shokët e tyne, me shumë vuejtje dhe sakrifica, mundën me ba një mbledhje për të gjithë luftëtarët e malit të Mirditës, të Kthellës dhe të Lezhës më datën 1 korrik 1949 në Shqopën e Munellës-Mirditë. Në këtë mbledhje muerën pjesë si kryetar çetash; Ndue Bajraktari, Mark Dod Lleshaj, (Gjini), Marka Jak Bajraktari, Ded Kolziu, Llesh Marka Tuci, dhe Gjok Dod Përbrunga. Muerën pjesë dhe 60 luftëtarë dhe kaluan bashkë pa u nda për dy ditë. U muerën vesh mirë për gjëndjen e kritikëshme dhe humbjen e luftëtarëve në luftën e përditëshme. Si do që kje, vendosën; ripërtëritjen e Nënkomitetit Krahinor të Mirditës, që ishte formue prej Dr. Mark Gjon Markajt në mars 1945 dhe mbas humbjes së Markut më 14 qershor 1946, të vazhduem prej Llesh Gjomarkut me 10 gusht 1946, mbas humbjes së Lleshit më 9 gusht 1947, prej kryetarëve të çetave në tetor 1948, në Kodrën e Rrëshenit të Kthellës, tue i zëvëndësue me; Ndue Bajraktarin, Frrok Mëlyshin, Marka Jak Bajraktarin, Marka Dod Lleshin, Preng Dod Gjinin. Në një mbledhje tjetër me 1 korrik 1949, u ba riformimi kështu: Ndue Pjetër Gjomarkaj si kryetar, Ndue Bajraktari si nënkryetar, Ndue Mëlyshi, Marka Dod Lleshaj, dhe Marka Jak Bajraktari, anëtar të shtrenjtë (të ngushtë). Luftërarët e tjerë, anëtarë të gjanë. Mbas përfundimit të këtij riformimi, mbledhja vendosi edhe njëherë dënimin dhe ekzekutimin e Bardhok Bibës, për të hjek qafe këtë njeri kaq të rrezikshëm të Mirditës.

U caktue një mbledhje e dytë për datën 7 Gusht 1949 dhe me kaq u shpërndanë çetat nëpër drejtime të ndryshme. Ndue Pjetër Gjonmarkaj muer pjesë në grupin e Ndue Bajraktarit dhe Ndue Mëlyshi në grupin e Preng Dod Gjinit.

LIDHJA KOMBETARE E MALEVE DHE VRASJA E BARDHOK BIBES

Në natën 6 gusht 1949 u mblodhën bashkë 53 luftatarë, në pikën e caktueme, Shqopa e Munegjës Mirditë. Më datën 7 Gusht 1949, në orët e mëngjezit, Nënkomiteti Krahinuer i Mirditës, merrë një lajm: qi Bardhok Biba atë ditë do të kalonte prej katundit Simon për në Shën Pal të Mirditës! Informta e lajmëtarit kje e ekzakte: Bardhoku kishte qenë me mbajtë një konferencë në Kaçinar, prej andej udhtonte me 30 polic roje për në Simon, Peshqesh, Shën Palë.

Nënkomiteti i Mirditës, që ndodhi në Shqopën e Munegjës, menjëherë mori një vendim dhe pa humb kohë dërgoi organin e shpagimit me i vue pritat në prruen e Valmirit. Organi i shpagimit zbatoi urdhënin: vrau Bardhok Bibën dhe pranë kufomës së tij la letër-vendimin me firmën Kryetarit të Nënkomitetit Krahinuer të Mirditës. Bardhoku u vra në orën 2 mbas dreke të datës 7 Gusht 1949 dhe ky grup, 53 vetësh, mbasi bani këtë aksion, niset fill për Jugosllavi. Më datën 7 Gusht 1949, kalojnë kufinin dhe pa dam hyjnë në Jugosllavi. Bashkë me Bardhokun u plagosën edhe dy polic vendas që mobilizojshin popullin si punëtorë për me i dërgue në punë të detyrueshme.

OPERACJONI NE MIRDITE PER HAKMARRJEN E BARDHOK BIBES

Qeverija komuniste e Tiranës tue marr si shkak hakmarrjen e Bardhok Bibës (por jo pse iu dhimbtë aq tepër ose patë nevojë për Bardhok Bibën, pse ma vonë ndoshta do ta vriste ajo vetë, si shumë gjerarkë të tjerë të mëparshëm), kështu që dërgoi reparte të forta ushtarake nga Tirana, për të ba një operacjon në stil të gjanë në Mirditë. Vetëm e vetëm për të ba hata n’ë atë popull kreshnik të Gjergj Kastriotit (HERO). Në këtë operacjon ka marrë pjesë Divizjoni i parë që ishte me qëndër (fushimi) në Qafë Shtambë e qi komandohej prej kolonel, Hito Çakos nga Vlora, si dhe Brigada Specjale, qi ishte në Mirditë për ndjekjen e Luftëtarëve të Lirisë, e komandohej prej Majorit, Luftar Bolena nga Vlora.

Operacjoni drejtohej kryesisht prej vetë kasapit të kuq, Mehmet Shehut, bashkë me nënministrin e Brendshëm, Kolonel Kadri Hazbiu, me detyrë nënkomandant operacjoni. Në operacjon kanë marrë pjesë si vëzhguesa dy kolonela rusë; Sovoloski dhe Voleskini (me gjak shqiptari s’i ngini).

Ngjarjet e zeza të zhvillueme në atë operacjon janë këto: kanë arrestue në masën e popullit të Mirditës e të Kthellës, ma tepër se 500 burra, kanë internue, gra e fëmijë nëpër kampet e internimit në Tepelënë dhe në Lushnje, ma tepër se 300 shtëpi familje. 400 burra i kanë nisë nëpër burgje terror të Shkodrës, 100 të tjerë janë dënue randë, me burgime të gjata.

Më datën 18 Gusht 1949 janë ekzekutue në vëndin ku asht vra Bardhok Biba, pa i gjykue aspak, këta persona të pafajshëm: janë 14 fatosa nga më të mirët e kësaj krahine: Llesh Mëlyshi, Nikoll Bardhok Bajraktari, Bardhok Dod Lleshaj, Gjergj Keq Belshi, Dodë Marka Biba, nga Kthella: Ded Preng Gjomarkaj, Nikoll Llesh Nikolli, Preng Shkurti, Gjin Kaçi, Ndoc Gjet Palaj, Frrok Mata, Marka Ndrec Marku, Ded Paloka, Zef Vila nga Mirdita.

Prej këtyne 14 personave, 4 janë vjerr në konop në vëndin ku është vra bardhok Biba dhe po në atë vënd 10 të tjerë janë pushkatue të lidhun me konop, nga dora gjaksore e ……..i cili i mori leje Mehmet Shehut për t’iu dhanë vëllazënvet të krahinës së vet, nga një plumb ballit….?!

Fatosat e vramun e të pushkatuem, qi i ndua Mehmet Shehu nga gjini i familjes së tyne, të gjithë grumbull i hodhën në një gropë, ende ishin ma se gjysa gjallë, e pa u dalë shpirti dhe ………pastaj janë mbule me dhe.

Në ekzekutimin e këtyne 14 fatosave kanë mbledh popullin burra dhe gra, Mirditas e Kthellas ma tepër se 2000 vetë, dhe Mehmet Shehu ka mbajtë një fjalim dhe asht betue në “Vorrin e Bardhok Bibës”, se pa i mbushun 101 të pushkatuem në Mirditë për (gjoja) hakmarrjen e Bardhokut, nuk kam me e lëshue Mirditën dhe Kthellën, dhe as që nuk e laj të lirë nga operacjoni.

Ndoshta fati i atij populli të pafajshëm kreshnik, luejti një rol të jashtëzakonshëm, për me pshtue gjithë ai popull pa u pushkatue, sepse pikërisht më datën 18 Gusht 1949, ushtrije greke bani provokime në kufinin Greko-Shqiptar, me rastin qi ajo shkuli nga pozicjonet e malit Gramoz, komunistat e vet Grekë të cilët hikën nga ushtrija greke dhe hynë për të shpëtuar kokën në Shqipni, në zonën e Bilishtit. Kështu ushtrija greke dashti me i ndjek komunistat e vet disa km. nëpër tokën shqiptare, por organizatorët e misjonit amerikan nuk e lejuen. Megjithatë alarmi u ba dhe Tirana u friksue dhe kërkoj me urgjencë Mehmet Shehin me Divizjonin e Parë që ishte në Mirditë, që të paraqitet në Tiranë dhe prej aty u nis për me shkue në kufinin e Grekut. Kështu qi në Mirditë mbetën vetëm Brigadat specjale që ishin ma përpara për ndjekjen e luftarëve të malit.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Letra e Mehmet Shehut për Enverin

Telegram shifër, N-kolonel Beqir Ndout për komandantin

Sonte fillon operacioni në 24 katunde të Mirditës e cila ka gjithsej 33 katunde. Arrestimet marrin fund më datë 11 në mëngjez dhe janë 31 të kategorisë së parë, 84 të kategorisë së dytë dhe 17 të kategorisë së tretë. Ata të kategorisë së parë janë për dënim me vdekje sipas parashikimeve t’ona, sado që mund të ekzekutohen 15 ose 17. Ata të kategorisë së dytë janë për burgim dhe ata të së tretës janë për internim. Gjithashtu do të internohen edhe 9 familje të Gjon Markut dhe 15 arrestime në rrethin e Leshit.

Gjykata ushtarake mund të vijë në Rrëshen më datë 12 gusht. Lutemi ndërhyni në Presidium për të aprovuar tre të dënuarit me vdekje të Burrelit dhe na njoftoni telegrafisht që t’i ekzekutojmë.

Unë sot shkoj në Shkodër për çështjen e Peros dhe do të kthehem prapë këtu.

Rrshen, 9.8.1949 Mehmet

Akademia e pafllatarëve hoxhiste, për tre dekada nuk gjeti kohë dhe arriti të thënë qoftë një fjalë të vetme për veprën kriminale të çmendurakut Enver Hoxha arkitektin dhe zbatuesin e pa shoq të ciklonit antinjerzor që përgjaku fizikisht dhe shkatërroi shpirtërisht jetët e më se gjysmës së shqiptareve, këtë fillim tetori e prishi gjumin. Dhe tashm e dijme shkakun- Akademia Mbretërore Suedeze nuk ja dha Smailit të partisë as këtë vit çmimin Nobël për letërsi por ja dha shkrimtarit Peter Hanke. Pafflatarët e vranë gjumin.

Nuk bëhet e ditur se cili syresh ishte më gjumprishuri, por kjo nuk ka rëndësi.

Mbetet për tu vlerësuar gatishmëria për të qenë syçelë, por edhe qëndrimi unitar, kompakt në mendësinë marroçiane dhe sidomos vullneti i pa epur për tu lexuar si hajvanë përpara të tjerëve.

Koha i kish ciflosur, e disa i patë marrë si të rrëshqitur, sa që i krye rrëshqituri kryeministër nuk pati ngurruar t’ua thotë në sy se sa u vlente lëkura. Të gjendur bosh për të justifikuar rrogën, tekahylat arritën të shihnin rënien me shpejtësi të siparit që shënonte fundin e dukshmërisë së tyre. Sakaq, pafllatarëve që nuk po i mbeste asnjë shans tjetër gjykuan që u erdhi rasti.

Ky tetor jo vetëm do ndriconte qiellin me “shiun e meteorëve” por do ringjallte fatin e përdalë të pafllatarëve akademistë.

Dhënia e çmimit Nobël për shkrimtarin Peter Hanke po ofronte shansin e madh për tu bërë të njohur…

Njeri nga pafllatarët kishte mbrojtur dizertacionin me temën : “Hidh baltë mbi të lartët në se do të bëhesh i dukshëm.” Kjo gjetje e mrekullueshme i kish pëlqyer shumë edhe damlla diktatorit, i cili pa e kish përdorur postulatin në të gjitha betejat e famshme me imperialistët dhe sidomos me ato anglo-amerikanë.

Prandaj dhe pafllatarët e Kooperativës së bashkuar akademike nxituan t’ja qëndisin Akademisë Suedeze një nga ato … Fletë-Rrufe, që dikur kishin ndezur flakë qiellin e gjakosur të Shqipërisë. E shkruan po në atë frymë, me atë stil, me qëllim të qartë – si në kohën e qoftëlargut.

Marrëzia e shkruajtur në mënyrë të marrzishme mund të zgjojë kurreshtjen e akademikëve suedezë, e sakaq ne bëhemi të njohur do me thënë çertefikohemi si punë akademistësh…

Dhe për të bërë “korrektin” kanë sjellë provën simpatinë e dikurshme të qytetarit Peter Hander për kasapin e Ballkanit shokun Millosheviç.

Trumcakët e paguar për akademikë, me një fjalor prej lamashësh të vërtetë, të denjë për policët e bashkisë, ju hakërryen me tërsëllima e angullima Akademistëve Suedezë.

Shfaqje e pështirë !

E dijnë trushkarët se Akademia Suedeze nuk ka nge të merret me mendjeshkrepje qytetarësh, në dhënien e çmimeve por vlerëson lëndën që prodhojnë të nominuarit , pra mjeshtërinë e pendës.

Së këtejmi mund të kuptohet edhe pranimi prej saj i kandidaturës së Kadaresë si pretendent për të marrë çmimin “Nobel në Letërsi”.

Sepse po të ishte ndryshe, pra po t’i masnin gjërat me kutin e pafllatarëve tanë që militojnë në Kooperativën shkencore enveriste, Ismail Kadare do të ishte një vit drite larg saj.

Sepse Ismaili ishte kanakar i diktatorit, dhe me veprat e tij që shndërruar në zëdhënës i diktaturës. A nuk e kishte shitur Ismaili gënjeshtrën për të vërtetë. Po pra, realitetin e pergjakur e shqiptar e paraqeste di mrekullitë e përrallave !

Por dallkaukët e fermës akademike fshehin gishtin pas talentit të Kadaresë.

Që Ismaili është mjeshtër i pendës, kjo dihet.

Por dihet dhe në dobi të kujt ai e vuri talentin – në shërbim të diktatorit për të mbuluar krimet çnjerëzore dhe glorifikuar gënjeshtrën e pa shoqe..

Për më tepër ai ishte edhe zyrtarisht pjesë e strukturës së lartë të regjimit kriminal si Nën Kryetar i Frontit të Nexhmijes.

Edvin Rama duhet t’i ketë njohur më mirë “gjëmat dhe bëmat” e fermës akademike të pafllatarëve kur deshi ta shumzonte me zero.

Nuk thonë kot që sorra ja di sorrës, prandaj ja nxjerr sytë.

Memorie.al sjell kujtimet e të birit të Hamit Matjanit, Xhavitit, lidhur me ngjarjen e shumë përfolur të vitit 1943 ku Brigada e Parë partizane e Mehmet Shehut kapi rob dhe ekzekutoi 67 fshatarë që ishin mobilizuar me forcat nacionaliste të Ballit Kombëtar dhe ekzekutimin e tyre e bëri partizania 19 vjeçare, Emine, B, të cilës pas luftës i dhanë titullin e lartë, “Heroinë e Popullit”…?!

Nga Dashnor Kaloçi

Ngjarja e shumëpwrfolur e ekzekutimit 67 fshatarëve myzeqarë në 17 tetorin e largët të 1943-it, e cila prej vitësh një debat të ashpër ndërmjet dy forcave kryesore të politikës shqiptare, si dhe mbeshtetësve të tyre, vjen për Memorie.al, e dëshmuar nga një prej të paktëve dëshmitarë okularë, Xhavit Matjanit, dëshmi të cilat ai na i ka dhënë, pak vite më parë. kur dhe ka ndërruar jetë. Xhaviti ishte djali i vetëm i Hamit Matjanit, eksponentit të njohur të rezistencës antikomuniste në Shqipëri, i cili u ekzekutua më varje në litar, në vitin 1954 në mes të qytetit të Lushnjes, pasi kishte hyrë disa herë ilegalisht në Shqipëri. Xhaviti, së bashku me nënën dhe të motrën e tij, e kaluan gjithë jetën nëpër internime dhe vetëm pas vitit 1991, u kthyen në Tiranë, ku ai jetoi disa vjet dhe më pas u shpërngul për në SHBA, ku u stabilizua nga qeveria amerikane, per meritat dhe shërbimin që kishte bërë babai i tij, Hamiti, në rezistencën antikomuniste. Xhaviti ka qenë vetëm dhjetë vjeç kur ka ndodhur pushkatimi i 67 robërve ballistë, por ai e kujtonte shumë mirë atë ngjarje mbi të cilën bën fjalë ky shkrim. Krahas rrëfimit të Xhavit Matjanit, në këtë shkrim vjen dhe rrëfimi i një ish-kuadri partizan të Brigadës së Parë të Mehmet Shehut, i cili preferoi të mbetej anonim.

Masakra ndodhi pas prishjes së Marrëveshjes së Mukjes

Kishte kaluar më shumë se një muaj e gjysëm qëkurse, Enver Hoxha, kreu i Partisë Komuniste dhe njëherazi Komandanti i Përgjithshëm të Ushtrisë Partizane, kishte prishur marrëveshjen që u lidh në Mukje të Krujës, mes emisarëve të tij dhe krerëve më të lartë të organizatës së “Ballit Kombëtar”, e cila sanksiononte që këto dy forca politiko-ushtarake të angazhoheshin për aksione të përbashkëta, kundër ushtrisë pushtuese italiane dhe më vonë asaj gjermane. Kjo gjë e kishte acaruar së tepërmi situatën konfliktuale ndërmjet tyre, duke e çuar deri në përpjekje të armatosura, sidomos në zonat ku vepronin formacionet e brigadave partizane, të cilat porsa ishin krijuar. Në këtë kontekst të zhvillimit të ngjarjeve, diku aty nga gjysma e dytë e muajit tetor të vitit 1943, në rrethinat e Lushnjes në fshatin Çermë, pas një përpjekjeje me armë ndërmjet një pjese të forcave partizane të Brigadës së Parë që komandohej nga Mehmet Shehu dhe forcave nacinaliste të “Ballit Kombëtar” që komandoheshin nga Isa Manastiriliu, pati ndodhur ajo që tashmë njihet si një ndër njollat më të errëta të historisë së luftës partizane që udhëhiqej nga Enver Hoxha, ku brënda pak minutash pjestarët e kësaj brigade, ekzekutuan me breshëri mitrolozi. plot 67 ballistë.

Si ndodhi përplasja ndërmjet partizanëve dhe ballistëve?

Brigada e Parë Partizane e udhëhequr nga Mehmet Shehu që nuk kishte veçse dy muaj e krijuar në Vidhkuq të Korçës, me partizanë të zgjedhur nga batalionet kryesore, që asokohe vepronin në Shqipërinë e Mesme dhe në atë Jugore, (ku në inagurimin e saj përveç Enver Hoxhës do të merrnin pjesë antarët e misioneve aletae anglo-amerikane), kishte disa ditë që kishte përqëndruar aktivitetin e saj luftarak në trekëndëshin e zonës Mallakastër-Lushnje-Durrës. Në ato ditë në qytetin e Lushnjes ishte mbajtur një mbledhje shumë e rëndësishme e forcave nacionaliste të “Ballit Kombëtar” ku morrën pjesë disa nga komandantët kryesorë të saj të ardhur nga Tirana.

Kjo mbledhje u caktua që të mbahej në Lushnje, për arsye se aty “Balli Kombëtar”, kishte një nga bazat më të forta të influencës së saj. Aty vepronte çeta e Isa Manastiriliut (me origjinë kosovare), dhe përveç tij aty kishte një autoritet absolut, edhe Hamit Matjani, që në atë periudhë vazhdonte të ishte me forcat qeveritare, si komandant xhandarmërie për disa rrethe të Shqipërisë së Mesme. Lidhur me përpjekjen e armatosur që u zhvillua ndërmjet forcave të Isa Manastiriliut, dhe atyre të Mehmet Shehut, ka dy versione, se si ka ndodhur ajo.

Në historiografinë komuniste, është thënë se ishin forcat partizane të Mehmet Shehut, ato që hartuan planin e sulmit, pasi kishin marrë më parë të dhënat e sakta mbi vëndndodhjen e forcave balliste të Manastiriliut. Ajo gjë ndihmoi që ata të kryenin goditjen, duke i mbyllur ato në një darë të rreptë rrethimi, gjë e cila i vuri ballistët përpara një dorëzimi të detyruar. Versioni tjetër i mbrojtur nga ana e mbështetësve të “Ballit Kombëtar”, bën me dije se ishin forcat e Isa Manastiriliut, ato që zunë pritën në vëndin ku do të kalonte Brigada e Parë e Shehut, pasi Manastiriliu kishte marrë urdhër për këtë nga Komanda e Ballit.

Thuhet se Isa Manstiriliu u lajmërua nga Rreth-Komanda e Lushnjes, në pasditën e 23 Tetorit 1943, mbi lëvizjet e një pjese të partizanëve të Mehmet Shehut, në drejtim të fshatrave Golem e Çermë, ku dhe organizoi pritën. Sipas të gjitha informatave që kishte Manastiriliu, forcat partizane kaluan në atë zonë ku ai ishte përqëndruar dhe priste ardhjen e tyre. Thuhet se përpjekja e armatosur është zhvilluar për disa orë dhe aty forcat partizane të Shehut, duke qënë më të shumtë në numër dhe shumë më të përgatitur nga ana ushtarake, kanë filluar me shpejtësi asgjësimin e të gjitha forcave të mbetura të Ballit në atë zonë. Duke parë situatën në të cilën ndodheshin forcat e Ballit Kombëtar, komandanti i tyre Isa Manastiriliu, urdhëroi tërheqjen e tyre në drejtim të Lushnjes, për t’u mbyllur në qytet, ku forcat partizane nuk mund të futeshin dot. Urdhëri i dhënë nga Manastiriliu për tërheqje ishte i pamundur për të shkuar tek të gjithë forcat e tij për shkak të terrenit, por edhe nga shpejtësia e forcave partizane, të cilat ia arritën të dominonin situatën. Jo më shumë se një orë pasi kishte filluar përpjekja e armatosur, u ndërprenë luftimet dhe në një pjesë e forcave të Manastiriliut, në pamundësi për t’u tërhequr më në brendësi të Lushnjes, u dorëzua pasi kishin mbetur të vrarë rreth 12 veta. Pas dorëzimit të forcave balliste, partizanët e Shehut bënë çarmatosjen e tyre dhe rezultoi se numri i të dorzuarve ishte 173 vetë. Shumica ishin të gjithë të rinj të moshës nën 30 vjeç, të cilët ishin fshatarë nga zona e Divjakës, Çermës, dhe Golemit.

Shehu: Ekzekutimi i ballistëve, në fshatin e Hamit Matjanit?!

Thuhet se pasi u bë çarmatosja e robërve ballistë, ata u shoqëruan nga disa partizanë të Brigadës së Parë. Vetë Mehmet Shehu, vendosi që brigada e tij së bashku me robërit ballistë, të largohej nga Golemi në drejtim të fshatit Matjan, ku ishte edhe shtëpia e njërit prej komandantëve më kryesorë të Ballit në këtë zonë, Hamit Matjanit, i cili ishte gjithashtu edhe një kundërshtar i vendosur i forcave komuniste. Sipas disa dëshmive, Hamit Matjani, atë ditë nuk ndodhej në Lushnje pasi, ishte në disa fshatra të Beratit.

Dëshmia e mosndodhjes së tij në Lushnje bëhet e ditur nga vetë i biri i tij, Xhavit Matjani, që në atë kohë ishte rreth 10 vjeç, një ndër ta paktët persona i cili ka parë me sy ekzekutimin e robërve ballistë. Lidhur me këtë, në vitin 1998, Xhavit Matjani na ka dëshmuar: “Lajmin mbi mbërritjen e partizanëve të Mehmet Shehut në fshatin tonë, bëri që i gjithë fshati të largohej me shpejtësi të madhe. Në fshat mbetën vetëm disa pleq dhe ne, nja gjashtë fëmijë, ndër të cilët unë isha më i madhi prej tyre. Afër mesit të natës, Brigada e Parë mbërriti në fshatin tonë Matjan dhe robërit ajo i futi në një ndërtesë në shtëpinë e Nure Matjanit, (kushëri i babait tonë, Hamitit) e cila shërbente si plevicë për të mbajtur bagëtinë, por që ishte me mure të trasha prej guri. Të nesërmen e asaj nate, më 24 tetor, porsa zbardhi dita, u bë seleksionimi i robërve dhe u mbajtën 67 vetë, të cilët u dërguan pranë varrezave të fshatit…”, kujtonte Xhavit Matjani atë ngjarje të largët, e cila këto ditë është bërë objekt debatesh të shumta në mes forcave kryesore politike dhe mbështetësve të tyre.

Dëshmia: “Partizania 19 vjeçare, ekzekutoi 67 robërit e luftës”

Lidhur me këtë ngjarje, kanë versionin e tyre edhe ish-partizanët e ushtrisë partizane të Enver Hoxhës, ku njëri prej tyre, ish-efektiv i Brigadës së Parë të Mehmet Shehut, i cili në vitet e komunizmit ka mbajtur funksione të larta drejtuese, e dëshmon kështu ngjarjen: “Pasi ishte bërë seleksionimi i robërve ballistë dhe afro 100 prej tyre u lanë të lirë të shkojnë, 67 prej tyre i rreshtuan afër një kodrine në varrezat e fshatit, duke iu thënë se nëse do të bashkoheshin me forcat partizane dhe do të luftonte përkrah tyre, do t’u falej jeta. Dhe në rast të kundërt do të pushkatoheshin.

Asnjë nga 67 robërit nuk pranoi të dilte nga rreshti dhe të nënshkruante deklaratën për kalimin në rradhët e forcave partizane. Njërit prej tyre, të cilin partizanët shpresonin ta thyenin, pasi ky kishte influencë të madhe tek të tjerët që e pyetën nëse donte të bëhej komunist, apo jo, pas shumë presioneve, ai iu përgjigj, “më mirë bëhem derr, sesa komunist”.

Kaq do të mjaftonte që forcat partizane komuniste të Brigadës së Parë të Mehmet Shehut, të merrnin urdhërin si duket nga komanda e tyre, për ekzekutimin e menjëhershëm të tyre pa gjyq. Komanda e Brigadës së Parë, vendosi që ekzekutimin e tyre do ta kryente me mitroloz një partizane 19 vjeçare, e quajtur, Emine B. Dhe kështu u bë. Të gjithë robërit ballistë, binin dy e nga dy, nën breshërinë e plumbave të mitralieres partizane. Mbasi mbaroi ekzekutimi, disa partizanë shkuan në shtëpitë e pleqve të fshatit, duke iu thënë se; kufomat t’i linin aty për 3-4 ditë dhe të mos i lëviznin.

Pas largimit të Brigadës së Mehmet Shehut në drejtim të Dumresë, pleqtë dhe banorët e tjerë të fshatit Matjan, shkuan me shpejtësi në drejtim të varrezave për të parë se ç kishte ndodhur. Pas çlirimit të Shqipërisë, duke u bazuar në atë ngjarje, ish-partizanes, E. B. iu akordua titulli i lartë, “Heroinë e Popullit” e cila ishte dhe mbeti e vetmja femër që gëzonte këtë titull të lartë”.

Haxhi Lleshi: “Enver Hoxha i dha Mehmetit një vërejtje të rëndë”.

Ngjarja e fshatit Matjan do të shënonte prologun e një lufte vëlla-vrasëse që kishte nisur në Shqipëri, ndërmjet partizanëve të Enver Hoxhës dhe forcave nacionaliste të Ballit Kombëtar. Dhe kjo gjë ndodhte vetëm pak kohë pas prishjes së Marrëveshjes së Mukjes, ku fillimisht të dyja palët, nënshkruan një marrëveshje bashkëpunimi për një luftë të përbashkët. Në atë periudhë kjo ngjarje, bëri një bujë të madhe si te forcat e Ballit ashtu dhe te ato partizane. Që nga ajo kohë e në vazhdim ka mbetur mister, nëse ka pasur dijeni vetë Enver Hoxha mbi ekzekutimin e ballistëve dhe kjo gjë është bërë me lejen e tij, apo me iniciativën e vetë Mehmet Shehut, kur dihet se vetë Enver Hoxha, së bashku me Shtabin e Përgjithshëm, asokohe ndodhej jo shumë larg Lushnjes, në fshatrat e Elbasanit.

Versioni që Hoxha të ketë dhënë urdhër për Shehun, apo më saktë të ketë miratuar urdhërin e tij, mund të bëhet më i besueshëm po të kihet parasysh fakti, që vetëm pas disa javësh, një gjë e tillë u përsërit mbi robërit italianë në Dumre të Elbasanit, ku u pushkatuan mbi 110 vetë. Ngjarja e fshatit Matjan, gjatë periudhës së pushtetit komunist asnjëherë nuk u bë publike dhe nuk u shkrua kurrë as në historinë e Luftës Antifashiste Nacional-Çlirimtare. Vetëm pas eliminimit të Mehmet Shehut në vitin 1981, Enver Hoxha në veprën e tij “Titistët”, bëri publike faktin, se dikur në vitin 1943, në një fshat të Lushnjes, Mehmet Shehu kishte pushkatuar pa urdhër të Shtabit të Përgjithshëm ,67 ballistë, dhe sipas Hoxhës, ai e kishte kritikuar rëndë atë .

Lidhur me masakrën e Brigadës së Parë, në vitin 1994 ka dëshmuar (për autorin e shkrimit, intervistë në TV ARBERIA), edhe ish-Kryetari i Presidiumit të Kuvëndit Popullor, Haxhi Lleshi, i cili ndërmjet të tjera ka theksuar se “Unë Mehmet Shehun e kam njohur në vitin 1943, se ai erdhi vonë në luftë, pasi kishte qënë jashtë Shqipërisë, dhe se në krye të Brigadës së Parë, ai vu pasi ne mësuam se ishte një strateg i shkëlqyer ushtarak, që kishte marrë pjesë në Luftën e Spanjës. Aty nga fillimi i vitit 1944, unë si antar i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Partizane, pata një takim me Mehmetin. Ne po diskutonim për mësymjen që ushtria jonë do të bënte në Veri të Shqipërisë, pasi të kalonte lumin Shkumbin, kur Mehmeti më tha: ‘Haxhi, kur të shkojmë në Dibër, të pushkatojmë të paktën 300 burra, se reaksioni atje është shumë i fortë’. Jo, i thashë unë në mënyrë të prerë, çfarë jemi ne terroristë? Dhe vazhdova, shiko këtu ti Mehmet, ki kujdes, se të njëjtën gjë ke bërë edhe me ata ballistët në Myzeqe. Ata nuk ishin të gjithë fajtorë, dhe për këtë arsye mund të pushkatoheshin vetëm 3-4 prej tyre që ishin më kryesorët, por jo të gjithë dhe ky është një gabim i madh. Edhe Enver Hoxha e kritikoi ashpër Mehmetin në lidhje me ekzekutimin e ballistëve. Nga ne të tjerët nuk e di që të kemi pasur raste ku kemi ndërmarrë ekzekutime masive si ai i Lushnjes, përveç disa rasteve të izoluara ku janë pushkatuar vetëm krerët kryesorë të Ballit. Po më kujtohet që edhe ndonjë komandant i lartë partizan, kishte mundësinë për të ndërmarrë hapa të tilla për të lejuar ekzekutime të këtij lloji. Por ekzekutime të tjera të kësaj natyre nuk di të ketë bërë ndonjë shok i joni”.

Pasojat e konfliktit të Ballit me komunistët, në fshatin Matjan

Sipas dëshmive edhe të Xhavit Matjanit, për afro gjysëm shekulli, fshati Matjan që në tetorin e largët të vitit 1943, përjetoi masakrën komuniste, do të mbante “njollën e fshatit reaksionar”, duke qënë i tillë për arsyen e vetme, se ai ishte fshati i Hamit Matjanit, një prej eksponentëve më në zë të lëvijez anti-komuniste në Shqipërinë e pas luftës, i ekzekutuar me varje në litar në mes të Lushnjes në vitin 1954, pasi kishte hyrë disa herë si diversant në Shqipëri. Dhe nisur nga ky fakt, vetëm dy-tre vitet e para pasi komunistët erdhën në fuqi, do të pushkatonin në familjen Matjani, Ibrahimin vëllain e Hamitit, Hasan dhe Hajdar Matjanin, nipat, Veli dhe Asllan Matjanin kushërinjtë e tij, si dhe do të burgosnin Fatime Matjanin, gruan e Hamitit.

Në të njëjtën mënyrë regjimi komunist i Enver Hoxhës, do të sillej edhe me disa familje të tjera të atij fshati, përkrahëse të Ballit Kombëtar, si Blliku dhe Kurti. Ndryshe nga Hamit Matjani i cili në atë kohë do të vazhdonte rezistencën e armatosur në mal kundër Forcave të Ndjekjes së Sigurimit të Shtetit (të cilët do ta arrestonin pas Operacionit Liqeni i Vajkalit në vitin 1953, dhe do ta dënonin me vdekje), kreu I Ballit Kombëtar të zonës së Lushnjes, Isa Manastiriliu, do të arratisej me ndihmën e anglo-amerikanëve në vitin 1944, për t’u vendosur në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Manastirilu, do të vdiste në vitin 1980, vetëm një vit para kundërshtarit të tij Mehmet Shehu.

Lista e 67 të pushkatuarave

Ndoni Miti Sako

Fani Zoi Trungu

Gori Siku Todi

Jani Spiro Gjoka

Jorgji Xhovan Lala

Jorgji Xhovan Lala

Kozma Andon Zhuka

Koli Xhovan Tashi

Kristo Joti Shkoza

Nasi Spiro Zhuka

Loni Naun Bita

Llazi Llambi Prifti

Liti Nasi Shkoza

Mihal Tasi Bita

Nasi Simon sako

Nasi Lalzi Janko

Nasi Leksi Zaho

Perikli Kozma Prendi

Pali Teni Zaka

Ristan Gjergji Bani

Simo Nuni Gjini

Stefan Ndoni Prendi

Trifon leksi Gjata

Trifon Kozma Gjoni

Todi Spiro Gjergji

Vasil Koçi Përboti

Myslym Haxhi Bedalli

Ram Koçi

Bajram Jeshili

Medi Pirra

Bajram Pepa

Ruho Nako

Hysen Dupi

Arif Muço

Rakip Xhepa

Shaqir Sula

Elmaz Xhepa

Çaush Xhepa

Hysen Ismaili

Shyqyri Leka

Arif Halili

Trifon Gjoni

Shaban Sina

Asllan Vrapi

Latif Karafili

Murat Meshani

Bajram Bilbili

Ismail Koçiu

Isuf Buzi

Ramazan Kofsha

Shefik Tota

Gori Lala

Ndin Ndoni

Gaqo Ndoni

Beqir Cani

Sabri Bullari

Tafil Lluzha

Ibrahim Lluzha

Haxhi Sina

Shemsi Arapi

Cen Arapi

Haxhi Murrizi

Kadri Murrizi

Hysen Murrizi

Ismail Murrizi

Alush Kasemi

Met Kasemi

“Kam qenë dhe jam armik i pushtetit të sotëm në Shqipëri, kam dashur dhe dua përmbysjen e këtij pushteti dhe zëvendësimin e tij me një regjim të tipit të demokracisë perëndimore“ -Shefqet Beja

Më 10 tetor 1947 përkujtohet Grupi i parë opozitar në Parlamentin shqiptar. 70 vjet më parë, më 10 tetor 1947, në orën 3 pas mesnate, i ngarkuari me cilësinë e prokurorit, mori në dorëzim të dënuarit me vdekje, deputetët:

Shefqet Beja (me varje në litar)

Riza Alizoti (me varje në litar)

Sulo Klosi (me varje në litar)

Selaudin Toto (me varje në litar)

Sheh Ibrahim Karbunara

Paolo Saggioti

Agathokli Xhitoni

Mehmet Prishtina

Abdul Kokoshi

Beqir Çela

Salim Kokalari (me varje në litar)

Tefik Deliallisi

Irfan Majuni (me varje në litar)

Pertef Karagjozi

Enver Sazani (me varje në litar)

Hysen Shehu

Me heqje lirie të përjetshme u dënuan:

Foto Bala

Ramazan Tabaku

Rram Marku

Gjovalin Vlashi

Me nga 20 vjet heqje lirie u dënuan:

Shefki Minarolli

Rustem Sharra

Xhevat Xhafa

Me 15 vjet heqje lirie u dënua:

Sulo Konjari

Organizata Nacional-Demokratike e njohur ndryshe dhe si Grupi I Deputetëve përbën grupin e parë opozitar brenda Asamblesë Kushtetuese. 17 deputetë, të cilët duke mos njohur natyrën e vërtetë me të cilën kishte vendosur të funksiononte pushteti i Enver Hoxhës, i porsaardhur në fuqi, guxuan të kundërshtojnë dhe të bëjnë opozitën e parë të tij.

Deputeti i Shkodrës, Riza Dani, më 7 mars të vitit 1946, kundërshtoi listën e Presidiumit të Asamblesë, rregulloren për çështjen e imunitetit dhe të mandatit të deputetit si dhe projektstatutin e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë mbi të cilin do të mbështetej më pas pushteti I regjimit komunist:

“Për statutin tonë ka dy anë të shëndosha, të çkëlqyera, e plot heroizëm. Lufta çlirimtare në njërën anë e Fronti Demokratik në anën tjetër. Kjo bazë dyshe pa dyshim na ka diktue projekt-statutin. Por lufta çlirimtare dhe Fronti Nacionalçlirimtar kanë pasur dhe kanë akoma ma tepër karakter kombëtar sesa karakter ideologjik. Populli pa ndryshim klase e ideje ka luftue. Prap populli pa ndryshim ideje e partie ka bërë qëndresë në Frontin Demokratik. Fronti s’asht tjetër veçse bashkim njerëzish, partish e tendencash për luftën çlirimtare e për rindërtimin.

Çdo lloj ngjyre ideologjike që mund të marrë Fronti, ai do të ketë për pasojë xhdukjen apo transformimin e tij në nji parti të thjeshtë me ngjyrën e saj esenciale. Statuti pa dyshim asht ba me frymë ideologjie dhe politikisht ashtu dhe nga pikpamja social- ekonomike.

Unë vetë personalisht jam në nji demokraci të lirë. Do të votoj për statutin, por natyrisht do të dëshiroja që dhe statuti jonë të inspironte nga ky parim”.

Në dhjetor 1946, Riza Dani u arrestua. Në maj 1947 u arrestuan dhe deputetë e anëtarë të tjerë të Organizatës Nacional-Demokratike. Në shtator 1947 u zhvillua gjyqi kundër tyre. Ata u akuzuan si elementë terroristë, që kishin dashur të përmbysnin me dhunë pushtetin, duke shpresuar dhe në ndihmën e anglo-amerikanëve. Trupi gjykues dha për 21 vetë dënime me vdekje dhe për shumë të tjerë dënime me burgime të rënda.

Asgjësimi i këtij grupi tregonte se forcat opozitare do ta kishin të pamundur të organizoheshin në kushtet e diktaturës komuniste./ Muzeu Kombetar “Shtepia me Gjethe”

Nga Kastriot Dervishi

Për arsye të pavarura prej tij, në vitin 1948 Enver Hoxha e dëshironte Shqipërinë në një federatë ku do të bënin pjesë edhe Jugosllavia dhe Bullgaria.

Qendra e këtij shteti do ishte Beogradi. Ky projekt që nuk u realizua aksidentalisht, është shprehur në shumë fjalime e diskutime të E.Hoxhës nga viti 1944 (kongresi komunist i Përmetit) e deri në vitin 1948.

Çështja e bashkimit në formën e federatës, del në mbledhjen e datës 14.3.1948 të Byrosë Politike. E.Hoxha e shihte Shqipërinë (bashkë me Bullgarinë) pjesë të kësaj federate ku Tito do ishte udhëheqësi i madh. Udhëheqësi komunist bullgar Dimitrov, në një letër që i dërgonte Hoxhës, kërkonte që këtë projekt të përfshihej edhe Hungaria. Por Hoxha thotë se bashkimin (me jugosllavët) duhej ta bënin sa më parë, duke u ankuar për Savo Zllatiçin pse nuk vinte e t’u thoshte çfarë mendonte për këtë.

Në të vërtetë, Savo dhe gjenerali Milan Kupreshanin nxisnin Hoxhën t’i bënte telegram Titos. Pra çështja e bashkimit zhvillohej përballë një rreziku grek nga jugu, por edhe nga paqartësia e marrëdhënieve sovjetiko-jugosllave nga ana tjetër. Hoxha mendonte se çështja e federatës ishte diçka formale, që priste “momentin oportun”, pasi ata po punonin në fakt në baza federale, por bashkimi nuk varej nga ata (PKSH). Edhe si se duhej të njoftoheshin sovjetikët ishte një pikëpyetje e madhe. Pa i ditur zhvillimet sovjetiko-jugosllave, Hoxha iu drejtua me një letër Titos më 17.3.1948 në të cilën shkruan për bashkimin e dy ushtrive dhe federatën.

Ndër të tjera shkruan:

“Bash në këto momente, ne morëm nga ministri ynë në Bullgari një lajm ku na thotë se në një bashkëfjalim që ka pasur me shokun Dimitrov, ky i fundit i tha në mënyrë konfidenciale se çështja e federatës e të tre vendeve është një çështje e shpejtë dhe se shoku Stalin është i këtij mendimi dhe për këtë Komiteti Central i PKB-së do ta shqyrtojë me KC të PKJ-së dhe pastaj do ta parashtrojnë në KC të PKSH-së dhe nga qershori mund të mblidhen parlamentet e të tri vendeve për të marrë vendime në këtë drejtim. Fundi i vitit 1948 do të na gjejë të bashkuar që të tre shtetet në një federatë”.

Pasi kërkon një këshillim me Titon, pasi kujton çështjen e unifikimit të ushtrive, planeve të përbashkëta, etj,

Hoxha shkruan:

“Populli ynë është aq i lidhur shpirtërisht dhe ekonomikisht me popujt e Jugosllavisë sa asnjë popull tjetër dhe ky bashkim s’ka asgjë formale, por ndihet thellë në zemrat e popullit tonë. Ne duhet të punojmë konkretisht për federatën dhe për këtë gjë, në vendin tonë punohet në me gjitha forcat, por çështja që ne duhet të marrim iniciativën e parë për të kërkuar këtë gjë, sikundër na është sugjeruar nga shokët jugosllavë (Kupreshanin dhe Zllatiç-shënim), na duket një iniciativë që nuk duhet ta marrim pa u këshilluar me ju dhe Komitetin Central të PKJ-së” .

Çështja e bashkimit u ndërpre në prill 1948 pasi u mor vesh konflikti i Stalinit me Titon, pavarësisht se Hoxha në mbledhjen e datës 25.4.1948 thotë se ishin dakord me të . Por Hoxha mori flamurin e shpëtimtarit të situatës duke thënë se letra sovjetike ishte një “armë me rëndësi shumë të madhe për zhvillimin e kritikës marksist-leniniste” dhe një “mësim i madh” .

Nga Ilirjan Fatkoja/

Ne mediat shqiptare, këndej dhe andej “kufirit” po diskutohet gjërësisht pozicioni i ri i VV së formacionit politik që drejtohet nga Albin Kurti, dhe mundesia e formimit të qeverisë prej tij, ne Koalicion me LDK-në e Vojsavë Osmanit.

Kjo ngjarje ka tronditur themelisht opinionin e politikbërësve shqiptarë dhe vecanërisht lehësit që paguhen për gazetarë, analistët që janë të njohur si mosnjohës të fushës politike, e të tjerë që janë mësuar “me qit petlla n’hi” .

Një pjesë syresh e mburrin një pjesë e anatemojnë, ama të deja palët janë në njimendje kur e etiketojnë Albinin si marksist për shkak të krimit ideor që ka shfaqur Albini teksa thotë “shanse të barabarta në start” .

Por as këto etiketa të porositura dhe as qëndrimet skeptike të shfaqura herë hapur e herë anësh ndaj Albinit dhe lëvizjes Vetevendosja, nuk ja shuajtën hovin djelmoshave dhe vajzave faqebardha kosovare, madje i kanë motivuar më fort në veprimet e guximshme për të ngjyer muret dhe fytyrat e dështakëve, apo kur kanë tymosur kuvendin e “groshë – politikës”.

Rezultatet zgjedhore po tregojnë se VV do ketë rastin të formojë qeverine e saj dhe sa të provojë sakaq që programin i tyre ekonomik do jetë dobi prurës.

Ditët e fundit duket që është shtuar etja e hale-listëve që rreken të denigrojnë Albinin dhe forcen politike te krijuar prej tij. Batonovicet e Bazovicët herë me urrejtje e herë me “dashuri” e quajnë Albinin trockist, marksist, komunist, serbist, e “ist” e “ist” pa fund.

Sojlitë e zellshëm por pa tru shkojnë aq larger në marrzira sa nuk ngurrojnë t’ja faturojne Albinit dhe VV dështimin e klases politike qe ka qeverisur Kosoven gjatë dy dekadave.

Përse ndodh kjo zallamahi, do thotë dikush ?!

Sepse Albini nuk bëri asnjë marrveshje me të keqen. Nuk pranoi qe VV të përdorej si galloshe pret askujt. Dhe kjo është shumë e rëndsishme. Të mos përdoresh nga të tjerët për shkak të një llokëm-pushteti.

Përvoja ka treguar se shumë forca politike që mund të rivalizonin dy partitë hegjemone në Shqipëri e humbën gjithcka vetëm për këtë shkak.

Pa shihni si e akuzojne Albinin për “marksist” !!

Ani kush – ata që nuk lanë gur pa gjuajtur dhe mur pa luajtur për tu bërë pak komuniste, për të bërë cazë… karrierë ne pushtetin e “druzheve”, apo për të qenë banorë të përkohshëm te “shtepia e gjetheve”. Ky soj shakllabanësh që u ca më dysh për të shpërndarë nëpër europën e errët borgjeze ato “rrezet e ngrohta ” të dullë cmendarakut.

Po përse gjuhet dhe anatemohet Albini ?

Populli thotë : Molla që ka korra gjuhet me gurë.

Por le të vjellin sa të duan. Populli shqiptar i Kosovës ka vetdijen dhe kurajon për të bërë zgjedhje të lira.

Qeverisjet e kriptokomunistëve të ardhur prej fushës apo të ulur prej malit e shkundën popullin për të parë edhe më përtej. Sytë e mbi dyjqind mijë shqiptarve të Kosoves u dalën bash atje ku drita e shpresës ende nuk ishte fikun.

Përvojat e dështuara të qeverisjeve përgjatë dy dekadave, nuk mund të përdoren me e baltosë Albinin die idete politike që bart VV, e made për këtë shkak Vetevendosja sot renditet si forca e pare në vend.

Po le tu kthehemi sërish kalemxhinjve batallë që e shajnë a e lëvdojne “marksizmin” e Albinit.

Këta trushkulur, krejtësisht të pa ditur, e më shumë të “shquar” si pafllatarë do ta ngatërrojnë standartın e barazise se qytetarëve në start, me barazinë në varfëri të kultivuar gjatë epokës enveriste.

Krijimi i shanseve të barabarta (unë besoj se do të ndodhë vërtetë ! ) do shënoje drejtimin për kah një tjetër stad zhvillimi në Kosovë, por që mund të inspirojë edhe shqiptarët e këndejshëm, që nuk po clirohen sëmundja e ideologjisë enveriste.

Në se Albini dhe partia e tij do arrijnë ta implementojnë realisht këtë ide tok me piketat e tjera që gjenden në platformën e tyre, si barazia në marrjen e pergjegjesive dhe shpagimin e tyre – do arrijnë të jenë faktor politik i sukseshëm dhe tepër jetëgjatë.

Nuk dua të paragjykoj Alibinin dhe as albinizmin, sepse shpresoj që idetë e tij pozitive nuk do të mbetet në kuadrin e një “hartimi”, të një fasade që fsheh gënjeshtrën. Sot është dita për të uruar dhe jo të vendosim etiketa.

Paragjykimet përgjithësisht nuk sjellin dobi.

Ky akt shenon nje perçarje te re dhe atavike nga presidenti serbomadh Vuçiç dhe argati i tij Zografi Bis i Ballkanit!

Te dashur miq, te deshtuar ne perspektiven e tyre europiane per shkak te karrigeve te pushtetit te tyre qe qendron mbi krimin dhe korrupsionin, dyshja Vuçiç – Zografi Bis shpallen sot ne Novi Sad nje pakt te firmosur ne vitin 1946 nga Josif Broz Tito dhe vasali i tij Enver Hoxha, ate te Bashkimit Doganor i gjithe ky ne kuadrin e shnderrimit te Republikes se Shqiperise ne Republike te 7 te ishJugosllavise. Ata e quajten kete pakt per te maskuar thelbin e tij perçares antishqiptar si Shengeni Ballkanik. Ne te vertet sot serbomadhi Vuçiç dhe Zografi Bis kane shpallur Mini Jugosllavine, ne te cilen vendin dikurshem te Bulatoviçit dhe Rrahman Morines, pra vendin e te dyve e zevendeson Zografi Bis dhe shpallin pa asnje studim Shengenin Ballkanik, ne te vertet Minijugosllavine pa tre republikat e saj Slovenine, Kroacine, Malin e Zi pa republiken e Kosoves.

Ky akt, i cili perveçse vendos Shqiperine ne ombrellen politike te Serbise dhe e largon nga ajo e Brukselit ka dy pasoja te renda direkte mbi shqiptaret.

Se pari izolon dhe veshtireson Kosoven ne qendrimet e saj te drejta ndaj Beogradit.

Se dyti shkaterron perfundimisht prodhimin bujqesor te Myzeqese dhe te gjithe ultesires bregdetare dhe fushes se Korçes, te cilat ne kushte tejet te pabarabarta duhet te perballen me vershimin masiv te prodhimeve bujqesore te Serbise nepermjet klaneve mafioze te Rames dhe klienteles se tij. sb

Historia tragjike të shtatë djemve kryeqytetas që vendosën të arratiseshin nga Shqipëria në shtatorin e vitit 1989 në fshatrat Rrajcë-Skënderbe të Librazhdit.

Nga vrasja e Kujtim Xhajës me 60 plumba dhe ajo me qenin e kufirit që shqeu Ilir Serjanin në prezencen e ushtarëve dhe komandantit të postës, e gjithë ngjarja e rrëfyer nga Vjollca Sula, e veja e Ylli Sulës, protagonist kryesor i atij grupi….

Nga Dashnor Kaloci

Duke e parë që nuk kishte asnjë lloj sigurie për jetën e tij dhe gjithë kohën rrinte me gjak të ngrirë se nga dita në ditë mund ta arrestonin, aty nga fundi i muajit gusht të vitit 1989, Ylli vendosi që të arratisej nga Shqipëria. Bashkë me të në grupin që kishin vendosur të arratiseshin, bënin pjesë dhe i vëllai i tij më i vogël, Agimi dhe nipi tyre, si dhe katër persona të tjerë që Ylli i kishte shokë të ngushtë.

Me përjashtim të nipit të Yllit, të gjithë pjestarët e tjerë të grupit kishin qenë të dënuar politik dhe kishin vuajtur me dhjetra vjet në burgjet e regjimit komunist.

Nisja e tyre për në drejtim të Librazhdit, ku më pas ata do të merrnin rrugën për në drejtim të kufirit në fshatin Rrajcë, u bë nga shtëpia jonë në një mëngjez shtatori të vitit 1989. Siç më ka treguar Ylli, aty rreth orës tre e gjysëm të natës ata mbërritën deri tek kloni dhe në çastin që i prenë telat me pincat siguruese, Petro Pishtarit i preku xhaketa në telin e korentit dhe u dha alarm. Më pas ata u gjendën nën breshëritë e automatikëve të dy postave kufitare dhe qenëve të kufirit që u lëshuan në drejtim të tyre”.

Njeriu që flet dhë dëshmon për Memorie.al, është Vjollca Sula (Giçi) e veja e Ylli Sulës, tiranasit të tmerrshëm që pasi kishte vuajtur plot njëmbëdhjet vjet në burgjet e regjimit komunist, në shtatorin e vitit 1989 së bashku me gjashtë shokë të tjerë, morën rrugën për t’u arratisur nga Shqipëria. Po cili ishte Ylli Sula dhe përse ishte dënuar dhe ridënuar ai në burgjet e regjimit komunist ku dhe kishte mundur që të arratisej njëherë në 1978-ën?

Përse vendosi ai që të arratisej në shtatorin e 1989-ës dhe cilët ishin gjashtë personat e tjerë të grupit që bashkë me të morën rrugën përe në drejtim të telave të kufirit në fshatrat e Librazhdit. Si u diktuan ata në çastin që prenë telat e klonit dhe kush mbeti i vrarë prej tyre nga plumbat e ushtarëve e qenëve të kufirit?

Plani i arratisjes

Pasi përfitoi nga dy amnistitë që u dhanë nga regjimi komunist i Enver Hoxhës për një pjesë të burgosurve politikë në vitet 1982 dhe 1986, Ylli Sula u lirua nga burgu pasi kishte vuajtur për më shumë se njëmbëdhjetë vjet dënimin si i burgosur politik. Pas daljes nga burgu ai mundi që të sistemohej në punë në fonderinë e Uzinës së Autotraktorve “Enver Hoxha” në Tiranë, ku zakonisht dërgoheshin për “edukim” personat që konsideroheshin reaksionarë dhe kishin dalë nga burgjet. Lidhur me këtë, e veja e Ylli Sulës, Vjollca, dëshmon: “Koha e lirimit të Yllit nga burgu në vitin 1986, shënon dhe me njohjen e martesën tonë.

Që në takimet e para, Ylli më tregonte për jetën e tij të vështirë dhe plot peripecira që kishte kaluar nëpër burgje. Unë i thosha që ta harronte atë kohë, por ai nuk e kishte të lehtë për arsye se atë vazhdonte ta ndiqte dhe ta survejonte Sigurimi i Shtetit edhe pas lirimit nga burgu. Në atë kohë kudo që shkonim ne të dy, e kishim ndonjë njeri të Sigurimit që na ndiqte nga pas në çdo hap që hidhnim. Sapo uleshim në ndonjë stol në lulishtet e Lushnjes ku banoja unë, apo në Tiranë kur vija për të takuar si të fejuar që ishim, ai më thoshte të ktheja kokën prapa dhe më tregonte njeriun që na ndiqte.

Ylli nervozohej shumë nga ajo gjë dhe herë-herë fliste me zë të lartë që ta dëgjonin njerzit e Sigurimit, duke sharë mbarë e mbrapsht. Duke mos pasur asnjë lloj sigurie për jetën dhe duke qenë në ankth se mos nga çasti në çast do të arrestohej nga Sigurimi i Shtetit, aty nga fundi i muajit gusht të vitit 1989, Ylli vendosi që të arratisej nga Shqipëria. Planin për arratisje ai e kishte bërë me një shokun e tij të ngushtë që quhej Kujtim Xhaja, i cili vinte shpesh në shtëpinë tonë dhe bisedonin gjatë me Yllin nën hijen e ullinjve në oborr. Bashke me Yllin e Kujtimin, në grupin që do të arratisej bënin pjesë dhe katër persona të tjerë të cilët ishin: Agim Sula, (vëllai i vogël i Yllit) Bani, nipi i tyre (djali i vëllait të Yllit, Metit) Petro Pishtari, Ilir Serjani (student) dhe një person tjetër nga lagjia jonë që fatkeqësisht nuk ja mbaj mënd emrin.

Nga i gjithë grupi prej shtatë vetash, përveç nipit të Yllit, Banit, të gjithë të tjerët kishin vuajtur nëpër burgjet e regjimit komunist si të dënuar politik. Agimi kishte bërë gjashtë vjet burg dhe punonte në Kombinatin e Mishit, Kujtimi nëntë vjet, Petro kishte bërë burg e internim dhe sapo ishte liruar, ndërsa të tjerët kishin bërë më pak vite burg. Plani i Yllit për t’u arratisur në atë kohë, u bë për arsyen se ne kishim djalin të shtruar në spital dhe Ylli mendonte se Sigurimit të Shtetit nuk do t’i shkonte mëndja se ai do të arratisej në atë kohë që kishte djalin e sëmurë”, kujton Vjollca Sula (Giçi) lidhur me planin e arratisjes të ish-bashkëshortit të saj Ylli Sula dhe gjashtë tiranasve të tjerë që bënin pjesë në grupin e tij, të cilët ashtu si dhe Ylli, kishin vujatur nëpër burgje si të dënuar politik.

Zbulimi i grupit në klon nga kufitarët

Po cili ishte plani i arratisjes së grupit të kryesuar nga Ylli Sula dhe si u realizua ai? Lidhur me këtë, Vjollca Sula dëshmon: “Në atë kohë që Ylli me gjashtë pjestarët e tjerë të grupit vendosën përfundimisht të arratiseshin dhe caktuan edhe datën kur do niseshin në drejtim të kufirit, ata u betuan se për planin e tyre nuk do t’i tregonin as dhe njrezve më të afërt të familjeve.

Por Ylli ishte i vetmi që më tregoi mua, duke më dhënë dhe porositë se si duhej të veproja në rast se atyre do t’u dështonte plani i arratisjes. Takimi i fundit dhe nisja për në drejtim të Librazhdit, u bë nga shtëpia jonë në një mëgjez shtatori të vitit 1989.

Njoftimi për ditën e nisjes u bë vetëm një natë përpara, në mënyrë që të eleminohej çdo dyshim për secilin nga pjestarët e grupit. Ata u nisën me tren dhe siç më ka treguar Ylli, kur zbritën në Librazhd, u ndanë në dy grupe dhe lanë vëndin e takimit në fshatin Rrajcë që ndodhet vetëm pak km. në lindje të qytetit të Prrenjasit.

Ylli me shokët e tij kishin vendosur për t’u arratisur ditën e dielë, për arsye se ushtarët e kufirit ishin më të shkujdesur. Pas takimit në fshatin Rrajcë, ata u nisën në drejtim të kufirit shtetëror që ndodhet më sipër atij fshati, në sektorin e quajtur Skënderbe. Në atë sektor që ndodhet fare afër kufirit, ata mbërritën rreth orës tre e gjysëm të natës. Pasi arritën aty, Ylli nxorri pincat që kishte marrë me vete për të prerë telat e klonit dhe në momentin që i kishin prerë ato, Petro Pishtarit i ngeci mënga e xhaketës në telin e korentit që ishte dhe teli sinjalizues i klonit që jepte sinjalin në postën më të afërt për shkelje kufiri.

Menjëherë pas dhënies së sinjalit, u bë alarm dhe nga dy postat kufitare të Rrajcë-Sutaj dhe Rrajcë-Skëndërbe, u nisën rreth gjashtëdhjetë ushtarë të ndarë në dy grupe. Ata kryen rrethimin e plotë të tyre dhe për rreth dy orë pa pushim qëlluan me automatikë pa e ndaluar për asnjë çast zjarrin”, kujton Vjollca Sula lidhur me zbulimin e grupit të kryesuar prej bashkëshortit të saj, aty në telat e klonit në sektorin Skënderbe të fshatit Rrajcë të Librazhdit.

Vrasja e Kujtimit, Ilirjanin e shqyen qeni

Po ç’ngjau më pas me grupin e shtatë tiranasve aty në telat më gjëmba të klonit në kufirin shtetëror, ku ata vetëm disa hapa i ndanin nga bota e lirë që kishin ëndërruar prej vitesh? Lidhur me këtë Vjollca Sula rrëfen gjithë ngjarjen që ia ka treguar ish-bashkëshorti i saj Ylli. “Përreth dy orë që ata ishin nën zjarrin e automatikëve të ushtarëve të kufirit, asnjë prej tyre nuk lëvizi nga vëndi, por të gjithë shtërngoheshin sa më fort pas gurëve e shkëmbinjve.

Në një moment aty rreth orës pesë e gjysëm ku po zbardhte dita, Ilirjan Serjani u çua në këmbë për të kaluar klonin, por ai u kap i gjallë nga rojet kufitare. Njëri nga ushtarët e lidhi me tela dhe një tjetër i vuri grykën e nxehtë të automatikut në gojë dhe i tha: “A do të vdesësh nga ky, apo nga qeni i kufirit?”. Ilirjani krejt i tmerruar iu përgjigj: “Nga qeni”. Pas asaj kufitarët i ndërsyen qenin e madh të kufirit i cili iu hodh përsipër dhe pasi e shtriu për tokë, filloi ta shqyente. Në atë kohë, Ylli që ishte disa hapa më larg, mbuloi sytë me duar ngaqë nuk e shikonte dot shokun e tij që klithte nga hungërimat e qenit që e kafshonte pa pushim.

Teksa Ylli shikonte Ilirjanin me copra mishi dhe rrobash të përziera, kafshoi fort buzën e tij sa i plasi gjaku. Në atë kohë nga alarmi që ishte dhënë, aty ishte grumbulluar pothuaj i gjithë fshati Rrajcë duke u orientuar nga ulurimat e qenit. Duke parë Ilirjanin nën dhëmbët e qenit, vëllai i Yllit, Agimi, së bashku me Kujtim Xhajën, u ngritën dhe vendosën të dorzoheshin.

Por në ato momente në drejtim të tyre u derdhën dy karikatore automatiku dhe Kujtimi mbeti i vrarë në vënd me rreth gjashtëdhjetë plumba në trup e gjaku i rridhte rrëke. Në pak minuta, trupi i vdekur i Kujtimit u bë i verdhë, i bardhë, e më pas ngjyrë mavi. Në atë çast që u vra Kujtimi, Ylli u ngrit në këmbë dhe me një thikë të vogël në dorë u afrua të godiste qenin që nuk e lëshonte Ilirjanin, por në atë moment disa ushtarë iu hodhën përsipër dhe e lidhën me tel me gjëmba duke e goditur me dru ku të mundnin.

Pas Yllit u kapën dhe të tjerët, e ashtu të lidhur me tela me gjëmba këmbë e duar, ata i hipën në një makinë ushtarake që kishte ardhur me ushtarë të tjerë për përforcim të kufirit. Pasi i sistemuan të gjithë në karrocerinë e makinës, bashkë me Ilirjanin që nuk kuptohej në ishte i gjallë apo kishte vdekur, kufomën e Kujtim Xhajës, ushtarët e lidhën me tel pas makinës dhe e tërhoqën zvarrë në një pjesë të madhe të rrugës nën vështrimin e fshatravëve. Më pas kufomën e tij e hipën në makinë dhe u vunë tek këmbët e shokëve të tij që ashtu të lidhur i mbanin të shtrirë në karroceri.

Më pas ata i çuan në postën e Degës së Brendshme të Librazhdit, ku për më shumë se një muaj ata u torturuan mizorisht. Pas një muaji ata i nxorrën në gjyq dhe i dënuan për “Tradhëti të lartë”, me dënime nga pesë vjet e poshtë”, e përfundon dëshminë e saj rrënqethëse, Vjollca Sula, lidhur me ngjarjen tragjike të ndodhur në shtatorin e vitit 1989, kur shtatë djem tiranas që kishin vuajtur më parë në burgjet e regjimit komunist, morën rrugën për në drejtim të klonit ku u përgjakën nga plumbat e ushtarëve dhe qentë e kufirit, që ruanin të paprekur parajsën e socializmit të Enver Hoxhës.

Bali Bajram Nokshiqi – Mekuli (1860-1944) ishte një patriot dhe martir shqiptar i cili vdiq duke luftuar forcat malazeze në kufirin shqiptaro-malazez.

Ai gjithashtu luftoi në Betejën e Nokshiqit(1879-1880) dhe gjatë pavarësisë shqiptare të vitit 1912 në zonat e Plavës dhe Gucisës.

Ai vdiq gjatë Luftës së Dytë Botërore me flamurin shqiptar në dorë. Djali i tij vazhdoi të luftonte dhe u vra në vitin 1947 nga forcat jugosllave.

Bali Bajram Nokshiqi është sot një figurë e nderuar mes shqiptarëve të veriut. Bali Bajram Nokshiqi Mekuli ka lindur në vitin 1860 në kullën e Bajram Hysi, një martir. Ai ishte fëmija i katërt i një familje patriotike që jetonte në Guci dhe rreth maleve të Gjakovës.

Babai i tij ishte një luftëtar nën Ali Pashën e Gucisës dhe Jakup Ferrit. Në betejën e vitit 1879, gjatë periudhës 6 janar deri në 1880, ai luftoi me forcat pushtuese malazeze të udhëhequra nga Marko Miljanov, i betohem anti-shqiptar në betejën e njohur si “Beteja e Nokshiqit”.

Gjatë kësaj beteje, babai i Bajramisit shkatërroi urën mbi përmbytjen e Nokshiqit, duke vrarë disa qindra ushtarë malazezë, ndërsa ata ranë në ujë SPONSORED CONTENT Svenska miljonärer vill videon förbjuds – alltför många blir rika Ökad oro i Sverige för en ny metod för att tjäna pengar hemifrån Svenka miljonärer vill att den här videon förbjuds Shpërndaje dhe Pëlqeje MekuliPress Bajram Hysi, 65 vjeç në atë kohë, u kap nga malazezët në xhaminë e Nokshiqit.

Para fshatarëve, ai u lidh dhe kërcënoi të ndryshonte besimin e tij në malazez-ortodoks, për të cilin ai bërtiti: “Unë jam shqiptar! Besimi i shqiptarit eshte Shqiperia! “. Malazezët, shumë të zemëruar, vendosën të digjnin një kryq në ballin e tij.

Ai u torturua derisa vdiq. Veprat heroike të babait të Bajramisit u kujtuan dhe sot përmendet në folklorin shqiptar.

Motra e Bali Bajramit u bë një nga atdhetarët femra që shpëtuan 100 civilë. Malazezët e kapën dhe e burgosën në kullën e prindërve të saj dhe e vunë në zjarr.

Haxhi Zeka e shpalli zyrtarisht atë si “Heroina Shqiptare e Nokshiqit”. Në betejën e Nokshiqit, ku u bashkuan shqiptarët e rinj dhe të vjetër, si Puro Mekuli, 95 vjeçari, Bali Bajrami u bashkua me 20 vjeç. Pas betejës, pati raporte që pretendonin se sasia e ushtarëve malazezë që kishin vdekur ishte e pamundur për t’u numëruar, sepse të gjitha fushat ishin të mbushura me kufoma.

Në vitin 1912, Bali Bajrami, me tre vëllezërit e tij, u persekutua nga përpjekjet e masakrat serbo-malazez në fshatrat e Nokshiqit. Gjatë kësaj periudhe, malazezët, nën komandën e tyre të fisit Vasoviq, hakuan humbjen e tyre të mëparshme duke masakruar shumë civilë shqiptarë.

Ata dogjën kullën e Bali Bajramit, e cila gjatë 1880-1944 ishte djegur 6 herë. Bali Bajrami Nokshiqi- Mekuli, së bashku me vëllezërit e tij, u drejtuan për në Prizren ku ata zyrtarisht deklaronin pavarësinë e Shqipërisë, por ata u njoftuan se do të mbaheshin në Vlorë.

Anëtarët e Grupeve të Bashkuara Vullnetare (AGBV) që po na rikthehet ditët e sotme, pavarësisht se jetojmë në kohë tjetër, bënin pjesë në struktura vullnetare që ndihmonin Drejtorinë e Policisë Popullore.

Ata dalloheshin nga një  shirit i kuq që mbanin në krah.

Anëtarët ishin të organizuar në njësite lagjeje e deri në brigada.

Forca kryesore e tyre ishin pensionistët, pavarësisht se në fotografi zyrtare ata shmangeshin. AGBV-të ishin pjesërisht të armatosur.

Ata bënin shërbim të përforcuar në ditë festash, vizita të anëtarëve të Byrosë Politike, ose ngjarje të rëndësishme.

Anëtarët e AGBV-së zgjidheshin nga të plotfuqishmit e lagjeve, me miratim të strukturës së Degës së Punëve të Brendshme. Askush prej tyre nuk paguhej.

Nga Kastriot Dervishi

Grupi i parë, i drejtuar nga operativi Miti Kurici, zëvendëspërgjegjës Rushan Dervishi, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Bajram Curri, Gri, Geghysen, Bujan. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Teqja e Grisë. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Nga Kastriot Dervishi

 

Siç dihet, nëse regjimit komunist do t’i rrezohej pushteti, ishte përgatitur për një valë goditje që përfshinte vrasje dhe burgosje për të gjithë elementin e konsideruar kundërshtar. 

Në bazë të direktivës “Mbi funksionet dhe detyrat e forcave të armatosura të MPB-së për kohë lufte”, udhëzimit, nr.01-34, datë 30.10.1986 “Për spastrimin e zonës në situatë lufte nga elementët armiq me rrezikshmëri të theksuar” dhe udhëzimit nr.01-35, datë 30.10.1986 të ministrit të Punëve të Brendshme, “Për mënyrën e veprimit të kryetarit të degës së punëve të brendshme me marrjen e urdhrit nëpërmjet shifrës shtetërore për spastrimin e zonës në situatë lufte nga elementët armiq me rrezikshmëri të theksuar”, Dega e Punëve të Brendshme Tropojë, në vitin 1987, përpiloi planin e veprimeve për kohë lufte, i miratuar nga kryetari i saj Ibrahim Gjetja.

Rruga e veprimeve të shtatë grupeve është e mëposhtmja. Përfundimi ishte në pikën nr.33.

Të grumbulluarit të gjithë do shkonin në këmbë në itinerarin: Fierzë-Iballë-Pukë-Kaçinar-ura e Fanit (Shpal). 

Pikat e hapjes kryenin funksionin e burgjeve të fshehta, të gatshme për t’u përdorur në situata lufte.

Sot kanë mbijetuar fare pak prej tyre. Këto u ngritën mbi bazë të urdhrit të ministrit të Punëve të Brendshme të datës 6.7.1971.

Ndër të tjera, në listën përkatëse, figuron edhe pika nr.33 (Shpal, Mirditë) e destinuar për repartet nr.301, 302, 303 dhe 311. Në këtë pikë ishte menduar edhe grumbullimi i personave me rrezikshmëri politike nga dega e Punëve të Brendshme Tropojë.

 

Plani i veprimeve të para operative për kohë lufte i DPB Tropojë i vitit 1987

-Grupi i parë, i drejtuar nga operativi Miti Kurici, zëvendëspërgjegjës Rushan Dervishi, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Bajram Curri, Gri, Geghysen, Bujan. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Teqja e Grisë. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i dytë, i drejtuar nga operativi Naim Muçalli, zëvendëspërgjegjës Mark Melani, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Llugaj. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Përroi i Dunishës. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i tretë, i drejtuar nga operativi Shpëtim Halili, zëvendëspërgjegjës Besnik Musa, duke pasur 6 forca, vepronte në: Lekbibaj, Peraj, Gjonpepaj, Btoshë, Curraj, Tetaj. Do arrestonte 9 persona, duke pasur 9 zinxhirë e çelësa, 27 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te ura e re e lumit Mërtur. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i katërt, i drejtuar nga operativi Veledin Meto, zëvendëspërgjegjës Abedin Et’hemi, duke pasur 4 forca, vepronte në: Margegaj-Dragobi-Valbonë. Do arrestonte 3 persona, duke pasur 3 zinxhirë e çelësa, 9 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te poligoni i qitjes Margegaj. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i pestë, i drejtuar nga operativi Foto Çelari, zëvendëspërgjegjës Xhemal Skoqi, duke pasur 6 policë, vepronte në: Kasaj, Kojel. Do arrestonte 4 persona, duke pasur 4 zinxhirë e çelësa, 12 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te përroi te Qafa e Mejdanit. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i gjashtë, i drejtuar nga operativi Gjergj Shusku, zëvendëspërgjegjës Gjergj Marku, duke pasur 7 policë, vepronte në: Pac, Kam, Kepenek, Berishë. Do arrestonte 5 persona, duke pasur 5 zinxhirë e çelësa, 15 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit në Radogosh. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i shtatë, i drejtuar nga operativi Agim Ramici, zëvendëspërgjegjës Esat Kulmaku, duke pasur 7 policë, vepronte në: Rajë, Tpla, Fierzë. Do arrestonte 4 persona, duke pasur 4 zinxhirë e çelësa, 14 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit në pikën e Fierzës.

Nga Ilir Vrenozi…

Eh kjo letër e shkretë drejtuar Hollandës nga gratë e Edi Ramës…

Sidomos kur firma e parë është e Skëndere-Pallës, dhe me radhë…ajo qe… me valixhet me lekët e piramidave…iku në amerikë dhe u këthye ministre…ajo e tenderave të ilaçeve të skaduara…ajo e trafikantëve deputetë, apo e vrasesve, grabitësve, dhe hajdutëve që janë zgjedhur kryetarë bashkie…të dënuar në europë dhe me radhë… a thua keta janë forcat e errta.😉🤣😂

Të gjitha i përdore dhe po i përdor o lloz i gjatë, për të mbajtur karrigen e bythës tënde, të kishte ngelur edhe kjo…Një si Maria me dashnorët e sokakëve të korçës…

Veçse hesapet ketë radhë do bëhen jo në bythën e Nuçit, por në tënden.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Historira pe Korce… 😂🤣😜 nga Alfred Pilika

Maria me te shoqin kishin mbetur holle pa para.Nje dite Maria I tha te shoqit …. do therres ne shtepi Todin ,Llaqin edhe Nucin me distance nga njeri tjetri te 10 min dhe pastaj ajde ti dhe zeri brenda ne dhoma e gjumit dhe merju ca para.Todi Llaqi dhe Nuci ishin tre beqaret e malles.

Mire … tha I shoqi I Marias dhe e kopsiten muhabetin.

Maria takovi Todin dhe I tha te vinte me 7 mbasdite.Pastaj takovi Llaqin dhe I tha te vinte me 7 e 10 dhe ne fund I tha edhe Nucit te vinte me 7 e 20.

Vajti ora 7 dhe Todi preciz ne dhoma e Marias.Sa beri ca muhabet me Marian kur bie dera dhe Maria I thote Todit te futet poshte kanapese.Hyn Llaqi dhe pa mbaruar ca xhingli-mingli me Marian bie dera dhe Maria e fut Llaqin ne musender.Hyn Nuci dhe sa lepivi ndonja dy here buzet kur bie dera prape.Fshihu … I thote Maria … se me ardhi burri.U fsheh Nuci prapa perdhes.Kur frap hyn I shoqi duke turfulluar dhe I thote qe ke fshehur ca jarane.Nje te futur koken poshte kanapese dhe nxjer Todin dhe I thote nem 10 napolona flori dhe te te leshoj.Pa c’pa Todi ja dha dhe iku me vrap.

Hapi musendren I shoqi Marias dhe nxori Llaqin e friksuar.

Nem 10 napolona flori dhe te te leshoj.Pa c’pa Llaqi,i dha parate dhe iku me vrap.

Nje te hapur perdhen dhe nxori Nucin qe dridheshe dhe betoheshe qe nuk kishte para per ta paguar.

Pa c’pa I shoqi I Marias,nje te nxehur nje perone,ja uli pantallonat dhe I shkrojti ne magje.10+10=20 napolona flori dhe I tha te ikte Nuci.

Diten tjeter sic ishin ulur ne Kristali dhe po pinin nga nje teke,kur kalon Maria e pispillosur … dhe

Todi thote …. Maria Maria me rroba te mira.

Llaqi thote …. me parate e tua dhe parate e mia.

Nuci thote …. e o eeee po hesapet u bene ne bythet e mia 😂😜🤣

R A B I N D R A N A T T A G O R A (7 maj 1861 – 7 gusht 1941)

“Artist aristokrat” e kanë quajtur personalitete, studiues, biografë dhe opinioniste bashkëkohes dhe bashkekombas poetin e madh te Indise Rabindranat Tagora. Kjo mbart të vertetën se ai vinte nga një familje aristokrate dhe tregëtare nga gjyshi, që zotëronte prona në toka, pallate, koleksione sendesh të vyera që perbënin thesar. Para së gjithash, ai ishte i tillë se, si poet i madh, mbeti estet dhe individualist në vrullin e luftës çlirimtare mbarë popullore të cilën gjithmonë e simpatizoi. Ai bëri një jetë të tendosur, të ngjeshur me interesa të gjithanshme, por edhe me sakrifica dhe privacione të mëdha. Ai thoshte: “Mendimet në trurin tim më sillen rrotull si vargu i patave në qiell. Degjoj ferferimën, në fakt është zhurma e përplasjes së krahëve të tyre.”

Nuk kishte shok si estet Tagora.

Askush nuk mundi të lidhë mrekullisht fatin, historinë personale me atë të përgjithshme, tregimin e dashurisë së shkuar ta sjellë në kujtime me dhimbje të madhe, me pershkrimin e jetës së përditëshme të popullit punonjës.

Vërehet një ngjashmëri midis dy të mëdhenjve, kontë, në Rusi dhe Indi. Zamindari pasardhes i Tolstoit, cifligari i Bengalit Rabindranat Tagora, kaloi vendosmërisht në anën e të shtypurve, të të varfërve dhe të atyre që kishin fare pak pasuri. Mendërisht ai u shndërrua në një fshatar të thjeshtë, i angazhuar me punën e tij që jetonte larg, në fshat me të dashurën. Si Tolstoi, profetizonte jodhunën dhe mallkonte pasojat e qyteterimit.

Rabindranati e dashuronte atdheun e vet. Ai vuante kur ndjente rënkimet e Industanit, por nuk arriti ta shohë Indinë sa nje kontinenet, pa le më sa një planet të tërë. Të ardhmen e Indisë ai e shihte sikur po vinte duke lundruar mbi lumen Gang.

Besoj, shumë nga ju, të dashur lexues, e mbajne mend romanin e tij te famshëm “Stuhi ne Gang”. Gjithashtu, ju kujtohet, besoj, përmbledhja e famshme me lirika “Kopshtari”, zbukuruar kopertinën me portretin e tij në pleqëri të thellë! Nga ky vellim kam ngulitur konceptin e poezisë lirike.

Ne vitin 1913, për permbledhjen poetike “Gitanxhali” (Kenget e vuajtjeve) që e pati përkthyer vetë në anglisht, meritoi çmimin Nobel. E meritoi kur veprat e tij më të mira nuk ishin shkruar. Një histori e tillë kishte ndodhur edhe më parë me Tomas Mann.

Shkelqimi i këtij poeti në perëndim u konsiderua si zbulim i ri i Indise. Ai dhe bashkëkohesit e tij përbënin një konstelacion figurash: Tagora – Ghandi – Vivekhanandi . Në ndryshim nga ekuivalentet e tij, Tagora ishte edhe shkrimtar. U bë poeti më i madh me të cilin India u prezantua para botës ndër shekuj. Ai u bë trashëgimtari i ligjshem i vlerave të poezisë klasike, i traditave te saj

Per poezine e Tagores kane thene: “Ngjyrat e ketij kopshti kurre nuk zbehen, kurre nuk derdhen, kurre nuk vyshken.”

Rabindranat Tagora gjate jetes se tij shkroi, pothuaj, dyzet vellime me poezi qe pasqyrojne nje game te jashtezakonshme tematikash e problemesh. Po kaq te larmishme jane dhe teknikat e poetizimit.

Eshte romantik, pastoral, realist. Eshte mbeshtetur ne krijimtarine gojore popullore te Indise. Eshte shume e pasur krijimtaria e tij ne proze me tregime, novela, romane, drama, memuare, studime e traktate.

Shijoni dhe gjykoni një poezi nga Rabindranat Tagora.

N E L I R I

Përplasin derën, shohin në dritare.

…….. Shtrembërojnë gojën keq.

Kalon një vajzë poshtë e s’ka marre,

…….. Kjo botë u bë për dreq!

O ju familje që rrotull më jeni,

…….. Kjo vajzë ç’e do nderë?

Në turli leckash ku nuk rri as qeni

…….. S’e ka për gjë të flerë!

Më të përndershmit që qyteti ka

…….. “Turp, i thonë, e pafytyrë!”

Me veshjen pluhur shkon, për gjë s’e ka,

…….. Mes njerzve si lëtyrë.

Kush e vështron s’i bën zemra të thotë

…….. “Ç’e fresket luleshtrydhje!”

Po të kam shpirt, o zemër, në k’të botë

…….. Ti ec pa patur ndrydhje!

Te dy u gjendëm rastësisht kaq’ pranë

…….. Në rrugën që prej jete.

K’të poç që mjaltin brenda po e mban

…….. Ku vajte dhe e gjete?

E shoh, ti ardhe por, nuk bej çudi,

…….. Nga ndjenjat s’ gjej derman.

Nuk dua çmim të enës me flori,

…….. Por doçkën që e mban!

Të byzylykeve s’dua tringëllimin

…….. Se s’kam ndërmënd për valle.

E buta ëndërr sot po bën kalimin

…….. Në zemrën plot me halle.

Nuk ke stoli? Aspak nuk të prish punë,

…….. Shkëlqimi bosh ka vlerë?

Kjo bukuri nuk mundet, s’ fshihet dot

…….. Sado pluhur t’i bjerë.

Të ndjekin qentë e stanit gjurmës pas,

…….. Të ndjekin kush me parë.

Pranë kalit ndodhesh, këmbkat i përplas

…….. Dhe hop! shalon samarë.

Të hidhesh përtej lumit nuk ke frikë

…….. Në rrugën për gjëkundi.

Kullojnë çorapkat barit pikë-pikë

…….. Dhe breçkat pak përfundi.

Kaushkat me piper i numëroje,

…….. I shisje në pazar.

Në anë të rrugës kalin s’e harroje,

…….. I jepje pakëz bar.

Kur shirat zinin endeshe në fusha,

……. Këmbkat baltë trazonin.

Kapele mbaje, por të lagej gusha,

…….. Çurkat ta qarkonin.

E në të pjeksha, në një rastesi,

…….. Sapo të dalç nga porta,

Të më takosh aspak droje mos ki,

…….. Mos ki qeder nga bota.

Ndonjë familje vëngër do të shohë.

…….. Edhe po pa, e ç’farë?

O zemër, shpirt, jetimja ti e vogël,

……… Ti ke lirinë të parë!

E perktheu Ligor S. Prifti

Nikollaj Rubcov (1936 – 1971)

Rruges kur dal nga shtepia…….

Në botë veç erës s’dua tjeter gjë.

Dhimbshëm si qan, rënkon dëgjoj atë!

Prej dhimbjes si të qajë bëj çudi.

Të mbrohet nga mundimi s’do a s’di?

Erë, erë! Në vesh më ulërrin!

Si shpërthen e nxjerr çfar’ shpirtin ma grin!

Cfarë s’mundim vetë ndihmë na jep era.

Për t’i thënë botës ca nga tonat vlera.

Mirnjohje erë, ta degjoj renkimin,

Pasi të mundon,të jep lehtësimin.

Të falem erë! Brengës i lektisur!

Si ti, dhe unë strehzën kam braktisur.

Dhe shpirti, si ti, mundet të rënkojë.

A mundet më pas vetë të shpëtojë?

Pa shpresë vazhdon rrugën që ka nisur.

Rënkon e s’pushon jetën rokullisur…

E perktheu Ligor S. Prifti

KOSTANDIN SIMONOV (1915 – 1979)

* * *

Të nëndetses tonë mbi të zezën shpinë,

Venera del, një yll që të mahnit.

Me mall për gratë që na dogjën gjinë

I themi: “Hyrë brenda e na ndrit!”

Ajo, si ti, po ngrihet me ngadalë

Dhe vrapin prish të trupave qiellorë,

Të tjerë yj e ndjekin gjith më pranë

Sa frikë kam se të kapin me dorë!

Ata ndriçojnë të frikur, e të druar.

Një nga ata të jem nuk jam i prirur;

Aty në qiell ndenjshin më të afruar

Se unë në tokë prej teje i shpërfillur!

Unë nuk i shmang rreziqet e ksaj bote,

Nuk mund të dridhem si ata, i mpakur.

Ti bëju yll të biesh ktu në tokë

E të të pres lëshohu duart zgjatur!..

Në qiell gratë i duan nga mërzia,

Prandaj i lenë të zbresin midis nesh…

Ti rënç në tokë drejt në krah’t e mia,

Dhe pse s’jam yll leshohu se të pres.

. . . . . . . . . . E perktheu Ligor S. Prifti

Aleksander Sergejeviç Pushkin(1799 – 1837)

……..Talismani im

Ti bëmu mbrojtës, talisman,

Në ditët kur do jem përndjekur,

Te dhimbja, brenga peng i mbetur,

Ke ditë në trishtim më mban.

Me pezm kur fryn mbi oqean,

Kur rreth vijnë valët inatçore,

Dhe retë dyndin aq mizore –

Ti bëmu mbrojtës, talisman.

Visesh të huaj të paanë

Në gji të brengës vetmitare,

Në kulm të luftrave vrastare –

Mu bëj ti mbrojtës , talisman.

Mashtrimi i shenjtë që libri mban,

Ky yll magjik që shpirt ka ndritur

Ndëroi qimen për tu shitur

Më mbro nga ky, o talisman.

,

Ky shekull – që zemra më qan-

Kujtimet mos na i plagosë,

Dëshira, shpresa mos na sosë,

Më mbro nga ky, o talisman…

……… * * *

Aq shumë ju kam dashur sa dhe sot

Kjo dashuri në shpirt më rri kleitur;

Ajo s’ do doja t’ju mërziste kot

S’do doja t’ju trishtoj, t’ju shoh venitur.

Në heshtje ju kam dashur, dhe pa shpresë,

Prej xhelozisë e drojtjes lodhur tepër;

Me shpirt ju doja, me delikatesë,

Kështu, o Zot! u dashurofsh nga tjetër.

………..Përgjërim…………..

Në është vërtet se në mesnatë,

Kur prehja poshtë bjer njerinë,

Kur hëna rrezet hedh nga lart

Mbi rasa varresh të lëpijnë,

Në atë kohë, nëse vërtet,

Gjith varret bosh mbeten, të shkretë

I them kur hije shoh Lejlanë:

Këtu më ke, më eja pranë!

Mu shfaq, o hije, bëmu dritë

Si dhe dikur, kur s’qemë ndarë,

Ti ditë dimri me okitë,

Nga brenga e fundme plagët marë.

Si yll i largët, i paanë

Si zë i lehtë a si fllad,,

Si një fantazmë a lugat,

Pa droje eja, më ke pranë!

Po të thërres për jo gjë tjetër,

Por të qortosh ti ligësinë

Që mikut tim m’i mori jetën,

Jo te rrefesh në varre ç’rrinë

Dhe as sepse, ngandonjëherë

Më bren dyshimi, shumë më breu!

Të dua si dikur… at’herë…

E të bësh ç’mos, te unë kthehu!

I përktheu Ligor S. Prifti

ADOLF P. SHVEDCIKOV

——-Poet rusoamerikan. Inxhiner kimist por dhe krijues ne poezi, perkthyes i saj nga gjuhet e huaja ne ate ruse. Eshte antar i forumeve nderkombetare te poezise. Eshte mbeshtetes i poezise te lloit klasik me meter dhe rime. Dallohet per mjeshteri dhe finese.

Lexoni e shijoni pese lirika nga ky autor bashkekohor.

——————- 1 —————–

O fryme e bukurise, kudo pikon,

Une nuk te shoh ku nis, ku ke mbarim:

Ne arin e drenushes qe verbon,

Mbi barin kur e shkel me ledhatim,

Ne spektrin e ylberit fill ne vere,

Mbi bohcet qe frymojne sapo gdhin,

Te me besosh, pa ty, jo, asnjehere

Ne bote nuk do kish, pervec renim.

—————–2——————–

Me duken nsyte e tu … sa ligjeronjes!

Kur ti veshtron s’me lipset asnje fjale,

Te qeshur jane, te trembur, dhe trishtonjes,

Gjithshka e gjen ne ta, pusin edhe male.

Te gjitha ndjenjat qe te ngrehin shqote

Une i lecit pa zor ne syte e tua,

Ma nxjerrin qarte shpirtin tend ne dore,

Nje buzeqeshje flatra eshte per mua..

Me ngjajne kadife k’ta sy, te bute,

Por nje elmaz ronitin neper lot…

Jane oqean k’ta sy, te thelle pa fund,

I bruzti qiell dhe nata fle ne to.

—————–3——————–

Era shpaten nxorri, griu rete

Edhe nxorri diellin nda rrethimi.

Kaltersia shpejt u derdh ne kreshte

Te na kthehet shpresa dhe besimi.

Shpejt, ne cast, cdo gje u be e bruzet,

Por dhe syte e tu me blu u bene.

Zbathur shkelje barin, supeve me bluze,

Kaq te lumtur kurre s’kishim qene.

—————-4———————–

Prita gjate dericka te trokiste

E te qante dhimbshem me renkim,

Por kermilli kohe mezi reshqiste –

Pikerisht per kete ndjeja gezim.

Me ne fund ti erdhe dhe ndryshoi,

Tu renqeth mendafshi neper shtat,

I pafund nje gaz me gjalleroi,

Permbi re e gdhiva naten, lart.

S’te harroj askurre se me tjeter

Kaq me fat te isha s’kish se si,

Ma ndryshove krejt jeten e vjeter,

Tani jam ne paqe, lumturi.

—————5—————

O bije ujrash te magjishme,

O e hatashmja ti Najada,

Se fundmi erdhi rradha ime –

I dashurise fat qe pata.

Prej zemre kenge me kendo

Tek loz me valen ledhatare,

Une tendi jam, me thirr, ne do

Se jo-ja eshte vdekja tinzare.

Me ler te prehem permbi gjire,

Te trupi i derdhur te rri cikur

Edhe te tretem, s’ka me mire,

Sa flaka ende s’me eshte fikur.

I perktheu Ligor S. Prifti

Dy lirika nga nje anglez i madh – John Donne (1572 – 1631)

1. Magji me portretin

C’po shoh keshtu? Ne syte e tu

Ne zjarr portreti im ka rene e zhytet;

Me poshte, pas faqes ne nje lot aty

Fytyra ime mbytet.

Mos ke ndonje mendim,

Te vrasesh do portretin tim

Dhe une te ik andej nga nuk ka kthim?

Mi jep per leng t’i pi k’ta lot,

Qe frika shpirtin dot mos ma trazoje.

Ta mbart me vete k’te djegie te forte,

Portret per te mos egzistoje.

Ore asgje! Vec nje i shkrete:

Ate ne gji e ke perjete,

Kjo s’eshte magji, kjo eshte e vertete.

2. Psheretima e fundit

Kete te hidhur puthje e nderpri

Qe qas dy shpirtra e s’i mban dot prane.

T’ia mbathim! S’ka pa ndarje dashuri,

Ta gjejme lumturine sikush menjane.

Ti mos iu tremb humneres me vertik

Se vdekja s’eshte me e rende nga fjala ik.

Ti ik! Kjo fjale ne s’eshte plumb qe vret

Me thuaj ik dhe une kam per t’ia mbathur.

Ne se kjo vret – mbi mua befte efekt

Veprofte me ndershmeri, pa u luhatur.

Nisma plumbin ik vone sa pa qene

Dy here te vdes – qe ik dhe i perzene.

I perktheu Ligor S. Prifti

MARINA CVJETAJEVA (1892 -1941)

. . . . Që në rini bëri profecinë se poezia e saj do iu binte në dorë

njerzve si një “verë e vjetër” dhe nuk gaboi, vecse u realizua

ca von, pas vdekjes. Si bija e një profesori në universitetin

e Moskës dhe e një pjanisteje të njohur e shkollës

së Artur Rubinshtejn, Marina ishte paisur me kulturë të gjerë

por dhe me maniera prej kokete dhe me pas edhe me prirje liberale.

Gjatë viteve të gjimnazit bëri shumë udhetime në mjaft vende

të Europës perëndimore. Dalngadalë kornizat e jetës filluan t’i rrinin

ngushtë gjersa i shpertheu si gjeni rebel.

Niagara e pasjoneve të saj, e dalë në liri, i shpërtheu

barjerat e klasicizmit dhe kështu u formua treshja e novatorve

të poezisë ruse – Majakovski, Pasternaku, Cvjetajeva.

Ndërsa Majakovski edhe qeshte me shpoti në lidhje me Pushkinin,

ajo, Cvjetajeva, bënte be për koken e tij dhe e quante

të dashurin e saj të fshehtë. Poezinë e Marinës e quanin

me muskuj prej hedhës çekiçi, ndërsa ndjeshmërinë filigram.

Në se Ahmatovën e quajten mbretëresha e poezisè ruse,

Cvjetajeva qèlloi tè jetè princesha e saj. Pasi u këndoi të bardhëve

në librin “Stani i mjelmave”, ajo emigroi bashke me të shoqin;

aty, në emigrim u duk se nuk ishte aq “e bardhë”, iu desh

të jetonte në varfëri e të kërkonte fustan hua në raste promovimesh.

U kthye në Rusi jo për nostalgji, por nga dëshpërimi. Atë as e vranë,

as e arestuan, asaj i krijuan një jetë tepër të mundimshme –

filluan t’i arestojnë të afermit, të dashurit e saj.- burrin,

vajzën, motren. Krijimtaria nuk i botohej. Pasternaku. kur e përcolli

në evakuim, i dha një copë litar të lidhte valixhen.

Tek po punonte si pjatalarse në një klub shkrimtarësh, e lodhur,

e denigruar e shumë në dëshpërim, me këtë copë litar,

në një kthinë u vetëvar: gratë e shkrimtarve e quanin si spiune

të gjermanve.Vendvarrimi me shtatoren e saj sot janë shnderuar

në vend pelegrinazhi.

Per poezine e saj mund të flitet gjatë, por, me shpresë, për herë tjetër.

* * * faqe 276

Sa shumë syresh ranë në ktë humnerë

Që para nesh shpaloset!

Do vijë dita un’ të behem erë ,

Hija të më soset.

Gjithshka do mpihet ç’shkoi këngë e luftë,

Që ndriti dhe u shëmb:

Blerimi i syve, dhe zëri i butë

Dhe floku ar që çmënd.

Sëmbim në gji do sjellë jeta e shkuar

Dhe ditët mallvesitur.

Sikur në qiellin yjeprushëruar

Me ëndrra mos jem ngjitur.

* * *

Unaza tringëllin, e më kërkon,-

T’i jem përjet’ besnike, jo në letër.-

Fytyra e tij e mprehtë të kujton …..?

Veç shpatën, asgjë tjetër.

Të heshtur e ka gojën, cepat pjerrur,

Dhe vetullat magjike për torturë.

N’atë fytyrë tragjikisht perzjere

Gjak pa u holluar kurrë.

I hollë, thua thupër, krejt i brishtë.

Nën krahët e vetullave të ndera

Dy sy të bukur sheh, aspak të trishtë

Thellë në dy humnera.

Do jem e ksaj fytyre kalorsiake.

Gjithkujt që vdiq pa bërë syri tërr,-

Të tillëve – në kohra demoniake –

U thurin stanza – kokën në satër.

* * * faqe 279 (IV)

Dhe zemra gjen, si lule aromë fushe,

Vështrime ka, si zjarr flakëmbuluar…

Dhe gojë gjen me buzë gjarpërushe

Me cepat shkaras, lëng duke lëshuar.

Rastis dhe gra me flokët stil buqetë,

Erashkèn tundin, vdekjen mbajnè pranè.

Janë çupèlina por, vallë, persè,

O shpirt, të kam si kalama spartan?

* * *

Unë ndjehem mirë që s’vuani për mua,

Dhe më pëlqen që dhimbje për ju s’kam,

Që asnjëherë lëmshi i rëndë i dheut

Nga trokthet tona s’do kërkojë derman.

Do më pëlqente t’isha për tu qeshur –

E shthurur, por veç fjalët t’i kurseja,

Mos qaja, dallga shpirtin kur t’ma mbyste,

Gjëkundi duartt dridhshëm kur t’i ndjeja.

Do doja, sinqerisht, përpara meje

Një tjetër të qafoje pa teklif,

Në ngasje mos më shty në zjarr të ferrit

Të bëhem shkrumb se, thjesht, nuk mund t’iu puth. !?

Ju emrin tim të brishtë, vogëlush,

Mos e përmendni kurrë, larg nga buja…

Se asnjëherë në qetësinë e kishës

Për ne s’do thonë fjalën alelluja!

Me shpirt e zemër ju falenderoj

Që ju, – o zot, nuk mund t’i jap shpjegim! –

Kaq shumë më doni: për të natës prehje,

Për pak takime netëve pa kthim,

Për pak shëtitje që s’i bëmë nën hënë,

Për djellin që mbi krye s’e patëm kurrë,

Se ju për mua s’vojtët asnjëherë,

Dhe unë per ju, që s’mundem t’iu kem burrë!

* * *

Kapotat tuaja shkopsitur,

Vela anijesh na kujtonin.

Dhe zilkat, shporat*, i juaji zë

Në qiell ushtonin.

Me sytë e ndritur si brilantë,

Që çanë në zemra monopat –

Qenë ata, të hijshmit frantë**

Të kohëve larg.

Me at’ vullnetin e furishëm

Ju mposhtët zemra dhe shkëmbinj, –

Ju ishit mbretër në fushëbetejë,

Iskra – në vallzim.

Iu mbrojti dora e shenjtë e Zotit

Dhe zemra e nënës si pranverë

Dje ishit çuna çamarokë,

Sot – oficerë..

Për ju nuk kishin maja malet.

Krodhën e thatë hanit naforë,

O ju, djelmosha gjeneralë

Me fat kurorë!

*shporë – paisje metalike anash takës së çizmës te kalorsit,

me të cilat godasin kuajt e i nxisin të vrapojnë më shpejt.

**frant – Nga gjermanishtja Freund (mik) ka hyrë

në trajtën frant në rusisht nëpërmjet polonishtes.

I veshur shik, sipas modës, në mënyrë kalorsiake.

Eshtë në traditën e poetëve që t’i kushtojnë poezi njëritjetrit,

idhujve të tyre e veçanrisht figurave më të ndritura të poezisë.

Edhe Marina Cvjetajevës një poet i njohur i ka dedikuar

këtë poezi të bukur, krahas shumë të tjerve. Ky poet është

Georgij Adamoviç (1892 – 1972)

. . . Kujtimit të M. C. (Marina Cvjetajeva )

Të flisnim sot do qeshë me fat, Marina!

Në gjallje nuk mu dha. Sot s’rroni më.

Dëgjoj një zë, më vjen një klithmë mjelme,

Për gjëmë a triumf, ç’të jetë ky zë?

Në gjallje nuk mu dha, por nuk kam faj.

Për vargje ftesa na qëlloi ferr.

S’e fsheh, me gaz kur hyra brenda saj

E pashë, të dilje ish edhe më tmerr.

Nuk pata faj. Sa dhimbje ka kjo botë.

T’iu bëj me faj dhe juve unë s’mund.

Gjithshka ish rastësi, gjithshka e kotë.

Të rrosh është mrekulli,

. . . . . . Për ne i zi ky fund.

I përktheu Ligor S. Prifti

Lexoni poemën “Ne jemi shtatë” nga William Wordsworth dhe shqipërimin tim në vijim…..

Folësi e nis poemën me pyetjen se “ç’duhet të dijë rreth vdekjes një fëmijë”. Vajza e vogël në fillim duket sikur kupton shumë pak, dhe duket pothuasjse mohuese ndaj vdekjes së motra-vëllezërve të saj, duke vazhduar të kalojë kohën me ta, madje edhe duke u kënduar. Por, nga fundi i poemës, lexuesi përfton ndjenjën se, me shumë gjasë, vogëlushja kupton më shumë rreth jetës dhe vdekjes sesa vetë burri me të cilin ajo flet. Ajo refuzon brengën dhe nuk i flak të ndjerët jashtë jetës së saj. Përkundrazi ajo pranon se gjërat ndryshojnë, dhe vazhdon të jetojë e lumtur aq sa mundet.

We Are Seven

By William Wordsworth

1770 – 1850

– – – A simple Child,

That lightly draws its breath,

And feels its life in every limb,

What should it know of death?

I met a little cottage Girl:

She was eight years old, she said;

Her hair was thick with many a curl

That clustered round her head.

She had a rustic, woodland air,

And she was wildly clad:

Her eyes were fair, and very fair;

—Her beauty made me glad.

“Sisters and brothers, little Maid,

How many may you be?”

“How many? Seven in all,” she said,

And wondering looked at me.

“And where are they? I pray you tell.”

She answered, “Seven are we;

And two of us at Conway dwell,

And two are gone to sea.

“Two of us in the church-yard lie,

My sister and my brother;

And, in the church-yard cottage, I

Dwell near them with my mother.”

“You say that two at Conway dwell,

And two are gone to sea,

Yet ye are seven! I pray you tell,

Sweet Maid, how this may be.”

Then did the little Maid reply,

“Seven boys and girls are we;

Two of us in the church-yard lie,

Beneath the church-yard tree.”

“You run about, my little Maid,

Your limbs they are alive;

If two are in the church-yard laid,

Then ye are only five.”

“Their graves are green, they may be seen,”

The little Maid replied,

“Twelve steps or more from my mother’s door,

And they are side by side.

“My stockings there I often knit,

My kerchief there I hem;

And there upon the ground I sit,

And sing a song to them.

“And often after sun-set, Sir,

When it is light and fair,

I take my little porringer,

And eat my supper there.

“The first that died was sister Jane;

In bed she moaning lay,

Till God released her of her pain;

And then she went away.

“So in the church-yard she was laid;

And, when the grass was dry,

Together round her grave we played,

My brother John and I.

“And when the ground was white with snow,

And I could run and slide,

My brother John was forced to go,

And he lies by her side.”

“How many are you, then,” said I,

“If they two are in heaven?”

Quick was the little Maid’s reply,

“O Master! we are seven.”

“But they are dead; those two are dead!

Their spirits are in heaven!”

’Twas throwing words away; for still

The little Maid would have her will,

And said, “Nay, we are seven!”

*******

Ne Jemi Shtatë

Nga William Wordsworth

1770 – 1850

– – – Një fëmijë i thjeshtë,

Që lehtësisht qetëson dihatjen,

Edhe ndien jetë në çdo gjymtyrë,

Çfarë i duhet të dijë për vdekjen?

Takova një vajzë t’vogël shtëpize:

Më tha se ishte pothuajse tetë;

Kish flokë të dendur degë drize

Mbledhur rrethkokës së kaçureltë.

Kishte aromë fshati e pylli,

Dhe ishte veshur me hijeshi:

Kish sy të bukur, më t’bukur se ylli;

– Më mbushi me plot gjallëri.

“Vashë e vogël, vëllezër e motra,

Sa mund të jeni bashkë me ty?”

“Shtatë, tha jemi gjithsej shtatë kokrra,”

Dhe me çudi m’vështroi në sy.

“Ku janë ata? t’lutem ma thuaj.”

Ajo u gjegj, “jemi shtatë vërtet;

Dhe dy nga ne në qztezën Konuej,

Dhe dy kanë ikur në det.

Dy nga ne shtrirë n’oborrin e kishës,

Janë vëllai dhe motra ime;

Dhe në shtëpizën e oborrit të kishës,

Banoj pranë tyre me nënën time.”

“Ju thoni dy në qytezën Konuej,

Edhe dy kanë shkuar në det,

Si jeni shtatë! Të lutem ma thuaj,

E ëmbla vashë, ma thuaj si mundet.”

Përgjigje e Vashës m’erdhi në vesh,

“Jemi plot shtatë vajza dhe djem;

N’oborr të kishës rrinë dy prej nesh,

Nën oborr të kishës ku ka një pemë.”

“Vrapon përreth, o Vogëlushe,

Gjymtyrët e tua janë gjallë për besë;

Nëse dy shtrihen në oborrin e kishës,

Ju atëherë jeni veç pesë.”

“Ja varret shihen janë në blerim,”

Seç m’u përgjigj e mitura Vashë,

“Dymbëdhjetë hapa nga pragu im,

Dhe rrinë pranë ashtu siç thashë.

“Aty çorapet shpesh i kam thurur,

Edhe shaminë e zbukuroj;

Aty përdhe unë rri e ulur,

Edhe një këngë u këndoj.

“Dhe shpesh sa dielli perëndon,

Kur është dritë dhe bukuri,

Në tas të vogël me supën tonë,

Aty ha darkën jo në vetmi.

“Dhe vdiq e para motër Xhenia;

Rrinte në shtrat duke lënguar,

Derisa Zoti e lehtësoi nga dhimbja;

Dhe shkoi përtej për t’u amshuar.

“N’oborr të kishës e shtrinë aty;

Edhe kur bari na u tha,

Rreth varrit tok loznim të dy,

Unë edhe Xhoni im vëlla.

“Edhe kur toka me borë zbardhonte,

Kur mund të vrapoja për të rrëshqitur,

Vëlla Xhoni u detyrua të shkonte,

U shtri dhe pranë asaj rri ngjitur.”

“Sa jeni ju atëherë,” e pyes,

“Nëse të dy janë n’Perëndi?”

Vasha e vogël u gjegj serbes,

“Zotëri! jemi shtatë përsëri.”

“Por janë larguar, të dy të vdekur!

Shpirtrat janë lart në Perëndi!”

Po flakja fjalët; më kot vërtet

Vasha e vogël kish amanet,

Dhe tha, “Jo, shtatë jemi përsëri!”

*******

Shqipëroi: Alfred Kola

Korçë, 24 prill 2017

EFIM BERSHIN (1951)

……Poet, publicist, kritik letrar dhe prozator.

Vëllimet poetike më të përmendura të tij janë “Dëborë mbi Peçora”,

“Ishujt”, “Ashkla”, si dhe librat në prozë “Fusha e egër”, “Të lindurit e jashtëligjshëm”. Krijimtaria e tij është më e gjërë se kaq.

* * *

Nje farmaci, kanal dhe… natë.

Te ura e gurtë një pazar.

Rudha e ngrirë në kanal te akullt

që mbyt shtëpinë

ngjet me litar.

Një qen

rrëmon si në kuti votimi;

të shtrembëra si thika banditesh,

rruget kudo i zvarrit mundimi

natën e zezë të lindjes së Krishtit.

E di, mik?

Eja mihim poezi,

si qeni me putrat mih në dëborë.

Dhe, sakën se flet!

Vetëm ulërri,

ta ngrehim lart

te gremisurin,

Shekullin e gjorë.

* * *

Me që dëbora zbardhi korbin,

kur ish mbi kryq mbi ajodhimë,

boshlleku u mblodh dhe brenda rodhi

Si nëpërmjet të hinkës brimë.

Mbuluar sytë me kanavacë

Nga kto re bore ku s’ka tërfil,

Në fushë zbardhnin dy krevatë,

Një palë opinga e një kandil.

Mezi ne bredhin e stolisëm.

Gjersa u gdhi debora vuu!

Nga këmbë korbash u sajuan

Ca zhgaravina kuturu.

* * *

Na fton t’ia mbathim nje bori

Brigjesh të largët turavrap..

Unë piramidë plep i thatë

Në breg për vdekje ngulur ri.

Fiksim hapsira. Se ajo

i ndjell me forcë e pasjon

vetem ata që jashtë saj

nga kjo e drejtë i privon.

Medalja gjethe prej zverdhimit

në baltra rrugësh bie atdheut.

Më larg s’i mundet fluturimi ,

gjer në kufi… e i falet dheut!

– – – – – -I përktheu Ligor S. Prifti

Poezi nga PJOTR CAJKOVSKI (7 maj 1840 – 6 nentor 1893)

Eshte kompozitori rus i periudhes se vone romantike. Shume prej veprave te tij jane midis atyre me me shume popullaritet ne bote. Muzika e tij shenon fillimet e ndikimit te muzikes ruse ne ate boterore. Veprat e tij me te njohura jane: Arrthyesit, Liqeni i mjellmave, Uvertura 1812, Romeo dhe Zhuljeta si dhe shume uverturav te tjera, arie te famshme, simfoni dhe kenge. Operat e tij mbajne per libret subjekte nga vepra autoresh shume te njohur si Eugjen Onjegin te Pushkinit dhe Vajza e Orleanit – poema e famshme e Volterit kushtuar Zhan Darkes. Ishte personalitet me culture te larte e me interesa te gjera… Kishte passion letersine dhe ka lene pas nje krijimtari modeste ne sasi ne gjinine e poezise. Lexoni nje lirike te bukur meditative kushtuar pejsazhit pranveror tani, kur dhe tri ditet e plakave kane kaluar dhe pranvera sa vjen dhe perflaket me shume.

Pranveren pres. Papritur magjistarja mbrin.

Savanin pylli flak e tenden ngreh per hije.

Perrenjte rrjedhin, zabelet oshetijn’

Ne fund dhe dita sos me pamje miresie.

K’te shteg e njoh, o pyll,me shpejt ndaj tij te turrem.

Mos valle mu permbushen endrrat vegimtare?

Po, po! Ndaj tokes duarlidhur, me perulje,

Dhuraten ia pranoj pranveres magjistare.

Pejsazh! Perse keshtu e deh veshtrimin tone?

Me ngjyra te pashoqe e me aq stoli

Te tjera lule ka qe feksin e verbojne

Por, s’e kane tenden misteriozen bukuri.

E perktheu Ligor S. Prifti

Poezi nga PJOTR CAJKOVSKI (7 maj 1840 – 6 nentor 1893)

Eshte kompozitori rus i periudhes se vone romantike. Shume prej veprave te tij jane midis atyre me me shume popullaritet ne bote. Muzika e tij shenon fillimet e ndikimit te muzikes ruse ne ate boterore. Veprat e tij me te njohura jane: Arrthyesit, Liqeni i mjellmave, Uvertura 1812, Romeo dhe Zhuljeta si dhe shume uverturav te tjera, arie te famshme, simfoni dhe kenge. Operat e tij mbajne per libret subjekte nga vepra autoresh shume te njohur si Eugjen Onjegin te Pushkinit dhe Vajza e Orleanit – poema e famshme e Volterit kushtuar Zhan Darkes. Ishte personalitet me culture te larte e me interesa te gjera… Kishte passion letersine dhe ka lene pas nje krijimtari modeste ne sasi ne gjinine e poezise. Lexoni nje lirike te bukur meditative kushtuar pejsazhit pranveror tani, kur dhe tri ditet e plakave kane kaluar dhe pranvera sa vjen dhe perflaket me shume.

Pranveren pres. Papritur magjistarja mbrin.

Savanin pylli flak e tenden ngreh per hije.

Perrenjte rrjedhin, zabelet oshetijn’

Ne fund dhe dita sos me pamje miresie.

K’te shteg e njoh, o pyll,me shpejt ndaj tij te turrem.

Mos valle mu permbushen endrrat vegimtare?

Po, po! Ndaj tokes duarlidhur, me perulje,

Dhuraten ia pranoj pranveres magjistare.

Pejsazh! Perse keshtu e deh veshtrimin tone?

Me ngjyra te pashoqe e me aq stoli

Te tjera lule ka qe feksin e verbojne

Por, s’e kane tenden misteriozen bukuri.

E perktheu Ligor S. Prifti

Rexhep Shahu

Partia Demokratike e Shqipërisë është e ngritur.

Është e gjallë, është organizëm i gjallë që fatkeqësisht për disa e fatmirësisht për disa të tjerë nuk ka vdekur edhe pse e kanë dërmuar ishsigurimsat dhe rjepësit e saj, sidomos në zgjedhjet e fundit kur i dolën kundër bijtë e bijat e saj që “për inat të sime re futa djalin tim në dhe” apo “fjetën me mulligjinë…”.

Kjo lëvizje për ta ringritur PD është për ta pushtuar e uzurpuar PD, për të marrë poste e ofiqe disa që nuk bëjne e nuk jetojne dot pa poste e ofiqe, për t’u bërë të shtëpisë në PD disa shëtitësa që nuk kanë kurrfarë lidhje shpirtërore me PD, për t’u bërë legalë ca kopila që të mos mbeten pa familje politike pas endjeve poshtë e lart pas postesh, që të mos mbeten pa funksione në shtetin e nesërm kur të jetë PD në qeveri.

Unë nuk jam ushtar në PD as kapterr, as gjeneral, por jam shpirt i saj, jam pjesë e ëndrrës PD. Kam shkruar aq sa nuk ka folur kurrë për PD gjithë kori i ringritjes. Nuk urrej askënd por nuk dua pa kushte. Nuk më trazon urrejtja e atyre që janë në PD jo si në shtëpinë e tyre, që ndjehen të huaj në PD por që kanë ardhë më rjepë ndonjë post, për të gjetur bashkëjetues apo partner jete apo politike.

Kopilat e kurvat politike që gjuhen apo i sulen PD nuk tolerohen të më “shesin demokraci” se ata kanë ardhë aty për kolltuk bythe dhe unë ua lë të lirë kulltukët në çdo rrethanë…

PD e kanë zënë për fundi dhe duan ose ta marrin për vete si pronë të tyre ose ta vdesin një pjesë zyrtarësh që PD me pushtetin e saj i ka bërë nga zgjebsa zëngjina; e kanë zënë përfundi një pjesë e emëruar e administratës së saj skandaloze që hynë në politkë e në zyrat e PD si nëpunës apo kordinatorë interesash private që të bëhën milionerë siç u bënë disa njerëz nga pushteti i PD të cilët nuk heqin dot duart nga gjinjtë e saj por duan ta mjelin në çdo rrethanë; e kanë zënë përfundi një pjesë bashkëpunëtorësh sigurimsa që kujtojnë se PD është pronë e ish të burgosurve që janë dënuar si ordinerë banalë por në dosje u është shtuar axhitacioni e propaganda.

Po, do të doja të shkojnë në shtëpi e të rrinë me mamat a me të dashurat pjesa e administratës së PD që në fushatën zgjedhore nuk dinin se PD është në zgjedhje dhe nuk njihnin as kandidatët e PD për Tiranën; të shkonin në shtëpi kandidatët për deputetë që në fushatën e fundit zgjedhore të 2017 gjenin skuta të freskëta larg zgjedhësve dhe nuk ndoteshin dot me erë djerse në takime me njerzit, që nuk trokitën tek njerzit; do doja të shkonin në shtëpi ata që u zemëruan me PD dhe me veprime e mosveprime punuan shëndetshëm pro PS e kundër PD për arsye inati se nuk dolën më kandidatë për deputetë sikur të kenë patur kontrata morale qe ata ose duhet te jene deputete ose s’ka alternativa te tjera jetese për ta. Të zemëruarit harrojnë se PD nuk është vetëm pronë e tyre as vetëm bahçja e tyre, as trashëgimi vetëm e tyre.

Lakmia për pushtet e disave “që i kanë pjellë nënat e tyre nga sqetulla”, për përfitime kolosale, të disa drejtorëve e funksionarëve të lartë, përmes pushtetit jo vetëm ekzekutiv, (kemi qenë këtu të tërë o të tërë nën sytë e Vëllait të madh…) duke shitë poste, vende pune, dokumente pronësie, lakmia për pushtet abuziv u ka errësuar shikimin edhe mjaft njerzve të ndershëm që janë aset i madh i PD dhe sulen sot në korin e korbave me lloj lloj përrallash leniniste për ringritjen e PD.

Nuk votohem, nuk pretendoj asnjë post, asnjë post, por do të kërrej fletë rrufe kundër kopilave e kurvave politike që duan ta pushtojnë Partinë Demokratike për inat se nuk janë deputetë e zyrtarë të lartë të saj. Po të ishin në listë si depuetë 3-4 individë zulmëmëdhej që s’guxojnë të hyjnë në skanër morali, PD do të ishte përfekte sot e githë ditën. Ndaj është e pamoralshme stuhia në gotë kundër PD. (2017)

Krimbi i arrës shpon një vrimë në lëvozhgën e njomë, hyn brenda dhe fillon ta hajë atë.

Duke ngrënë arrën e njomë, krimbi shton peshë dhe i rritet barku.

Krrimbi përpiqet të dalë, por vrima që kishte bërë tanimë është shumë e vogël.

Krrimbi mundohet të zgjerojë vrimën, por arra e shpuar është tharë dhe forcuar, kështu që është e pamundur që ai të zgjerojë vrimën.

Krimbi ndalon ngrënien dhe “reflekton”:

E vetmja rrugë dhe mënyrë për të dalë jashtë arrës është humbja e peshës.

Duke praktikuar mosngrënien dhe urinë, krrimbi kthehet në formën e mëparëshme dhe në këtë mënyrë një ditë del nga arra.

Veçse kur ai del, stina ka mbaruar, dhe ka ngelur vetëm një krimb i uritur dhe një arrë boshe.

Shumë njerëz të dehur nga dëshira për të vënë pasuri duke vjedhur (sidomos politikanët tanë) i ngjajnë këtij krimbit të arrës që kur që kur kujtohen dhe kërkojnë të ndalojnë së vrapuari për pasuri, atëhere kujtohen se pranverat e verat kanë mbaruar…

Kanë mbetur vetëm vjeshtat dhe dimrat e jetës që ndoshta duhen shumë ilaçe e dieta për t’u mbijetuar.

Perkethyer nga turqishtja.

Ndryshe nga krrimbi i arrës janë pushtetarët tanë…

Kohet kanë treguar se shumica e tyre nuk ngopen, ata nuk ndalojnë së ngreni, dhe së vjedhuri nga gjaku i popullit…hanë e hanë, deri sa të ngordhin atje brenda.