PROCESVERBALI I EKZEKUTIMIT.

Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë

Ministria e Punëve të Brendshme

Drejtoria e Punëve të Brendshme

Dega e hetuesisë… Nr 856/1

Tiranë, më 2.3.1977

Ministrisë së Punëve të Brendshme

Drejtorisë së Hetuesisë

Në lidhje me nr.41.3, datë 26.2.1977

Bashkangjitur ju dërgojmë procesverbalin me dy kopje mbi ekzekutimin me vdekje e pushkatim të të dënuarve Refat Daja dhe Nuri Allmuça

Firmosur: Drejtori i Punëve të Brendshme/ Nysret Dautaj.

Procesverbal

I mbajtur më datën 26.2.1977, ora 24.00, mbi ekzekutimin e vendimit të Gjykatës së rrethit Tiranë, nr 39 që bën fjalë për dënimin me vdekje e pushkatim të të dënuarit Refat Sali Daja, i datëlindjes 1949, lindur në fshatin Mustafakecaj të rrethit Tiranë dhe i të dënuarit Nuri Iljaz Allmuça, i datëlindjes 1933, lindur në fshatin Mumajes të rrethit Tiranë, vendim ky i lënë në fuqi nga Gjykata e Lartë e R.P.S Shqipërisë, me vendim nr.51, datë 19.2.1977 dhe nga Presidiumi i Kuvendit Popullor me shkresën nr.211/1, datë 25.2.1977, ka refuzuar kërkesën për faljen e jetës të dy të dënuarve. Në bazë të urdhrit të Ministrit të Punëve të Brendshme nr.41/3, datë 26.2.1977, në vendin e caktuar, mbasi Prokurori i rrethit i ngarkuar për të asistuar në zbatimin e ekzekutimit të këtij vendimi i njoftoi të dënuarit se kërkesa e tyre drejtuar Presidiumit të Kuvendit Popullor për faljen e jetës u qe refuzuar, ata fjalën e tyre të fundit thanë:

I dënuari Refati Daja:

-Nuk kam bërë asgjë. Për aktin e helmimit të lopëve nuk kam dijeni. Unë vdes i bindur se për një vit apo dy vjet, do të dalë e vërteta dhe do të vërtetohet se unë nuk kam bërë asgjë. Mbasi të dalë kjo, kërkoj që familjes sime t’i hiqet njolla si familje tradhtarësh.

-Armiku i klasës e bëri punën e vet.

-Të rrojë Partia dhe shoku Enver. U lulëzoftë Shqipëria Socialiste.

I dënuari Nuri Allmuça:

-Nuk kam bërë asgjë. Për helmimin e lopëve nuk kam dijeni.

Unë pranova fajin dhe mora përsipër helmimin e lopëve.

Më mashtruan në hetuesi.

Fëmijët e mi t’i mbrojë Partia

Të rrojë Partia dhe shoku Enver.

Konform rregullave, në vendin e ekzekutimit ishte skuadra ekzekutuese, e cila kreu ekzekutimin me pushkatim. Mjeku Bujar Shkaba kontrolloi kufomat dhe mbasi konstatoi vdekjen e tyre, urdhëroi varrimin e tyre.

Përsa më sipër u përpilua ky procesverbal me tre kopje, dy i dërgohen Ministrisë së Punëve të Brendshme (drejtorisë së hetuesisë) dhe tjetra ngelet në drejtorisë e Punëve të Brendshme.

Firmosur nga:

Prokurori Andon Çerepi, Sali Bundo, Zija Çela, hetuesi Dilaver Bengasi dhe mjeku Bujar Shkaba.

Anëtarët e “grupit sabotator të Baldushkut”

Akuzat që vranë dy persona e lanë në burg gjashtë me dënimin 115 vjet

Rifat Daja, Nuri Allmuça, Selman Balla, Bashkim Allmuça, Agim Akçani, Emine Shima, Nadire Shima, Latif Daja. Këta persona u quajtën anëtarë të “grupit sabotator të Baldushkut”. Siç konkluduan hetuesit e çështjes, këta tetë fshatarë të zonës morën pjesë në organizatë kriminale kundër pushtetit popullor, zhvilluan agjitacion e propagandë, me qëllim minimin e pushtetit popullor, si dhe kryen aktin e diversionit duke i shkaktuar një dëm ekonomisë socialiste në shumën 359.983.80 lekë. Të gjitha akuzat u ngritën pas ngordhjes së 98 lopëve të racës holandeze (shumica u therrën për mish), për të cilat u pretendua se janë helmuar me zhivë e lëndë të tjera toksike. Për këtë tragjedi ka folur kohët e fundit në media edhe një nga hetuesit e këtij “grupi sabotatorësh”, Dilaver Bengasi. Asokohe ai ishte hetues i Krimit Ekonomik, por edhe aktualisht ai përligj “sabotatorët” si realë, ashtu si edhe ngjarjen. Megjithatë, ai ka deklaruar se nuk ka qenë dakord me pushkatimet e dy prej të akuzuarve, siç ishin: ndihmësmjeku Rifat Daja dhe infermieri Nuri Allmuça. Që të dy u vranë diku nëpër Shqipëri, por që edhe sot e kësaj dite nuk u dihet varri. Hetuesi dhe formuluesi i akuzës distancohet nga pushkatimi, duke thënë se vendimi ishte i Gjykatës, por Agim Akcani verifikoi firmën e tij mbi dokumentin e ekzekutimit të Dajës dhe Allmuçës, që u botua në numrin e parë të intervistës së tij për gazetën “Panorama”.

Akuza dhe dënimi:

Pas hetimeve të nisura më 10 nëntor 1975 për ngordhjen e lopëve, u publikua akt-akuza e formuluar më 7 dhjetor 1976 mbi grupin e arrestuar, me këto pika:- Kanë marrë pjesë në organizatë kriminale kundër pushtetit popullor.- Kanë zhvilluar agjitacion e propagandë, me qëllim minimin e pushtetit popullor dhe kanë kryer aktin e diversionit duke i shkaktuar një dëm ekonomisë socialiste në shumën 359.983.80 lekë.

Dënimet

1.- Rifat Daja, i vitlindjes 1949, ndihmës mjek, (vëllai i Latif Dajës) dënuar me vdekje me pushkatim, në vitin 1976. (Familjarët nuk e kanë gjetur varrin as sot).

2.- Nuri Allmuça, i vitlindjes 1939, infermier, dënuar me vdekje me pushkatim në vitin 1976. (Familjarët nuk e kanë gjetur varrin as sot).

3.- Selman Balla, i vitlindjes 1944, përpunuesi i ushqimit, dënuar me 22 vjet burg. Ka vdekur.

4.- Bashkim Allmuça, i vitlindjes 1918, arsimtar me shkollë të mesme, dënuar me 18 vjet burg. Ka vdekur.

5.- Agim Akcani, i vitlindjes 1953, brigadier, dënuar me 21 vjet burg. Rron.

6.- Emine Shima, e vitlindjes 1955 (mamie), dënuar me 15 vjet burg. Vdiq në burg.

7.- Nadire Shima, e vitlindjes 1952, mjelësja e lopëve, e motra e Emines, punëtore, dënuar me 14 vjet burg. Rron.

8.- Latif Daja, ish-përgjegjës i sektorit, në momentin e arrestimit ishte punëtor. U dënua me 25 vjet burg.

Flet Agim Akcani, ish-i dënuar në vitin 1975 me 21 vite burg politik.

Ngordhja e lopëve në Baldushk ishte një rastësi që e ndihmoi shumë karrierën e Dilaver Bengasit dhe ruajti kokën e Manush Myftiut e ca të tjerëve. Nga sa morëm vesh më vonë, këta dy persona kishin kohë që silleshin vërdallë nëpër Baldushk, teksa po hetonin rreth një letre që i kishte shkuar Enver Hoxhës, ku ndër të tjera i shkruhej: “Do të hash koqen e ullirit.” Në fakt, kur është mbyllur dosja, mora vesh për ekzistencën e asaj letre. As ia kam idenë nëse edhe kjo letër ka qenë e vërtetë, apo edhe ajo ishte e sajuar. Por di të them që për atë letër fantazmë që nuk u shfaq asgjëkundi, u pushkatuan dy personat Rifat Daja dhe Nuri Allmuça. Për “përligjien” e asaj letre, hetuesve, më së shumti Dilaver Bengasit, i duhej të vriste këta persona, i duhej një grupazh, një sabotazh. Se veç për një letër anonime nuk mund të pushkatonte dot, nuk kishte nen. Kështu që, kur ngordhën lopët, u hap drita jeshile për ekzekutimet. Neni i sabotazhit ekonomik ishte përdorur edhe për pushkatime të tjera, si:në Librazhd, në Krumë të Kukësit etj, pra kishte dhënë prova që funksiononte. Dhe kur lopët e Baldushkut nisën të ngordhnin, hetuesit dhe Sigurimi i Shtetit krijoi organizatën kriminale të Baldushkut. Mbase organizata më qesharake, pasi dolëm si terroristë që po shembnim komunizmim duke helmuar lopët. “Organizatë” që nuk ka ekzistuar kurrë, por që është krijuar në repartin 313, në Tiranë, për llogari të Dilaver Bengasit. Me ato pushkatime që bëri dhe me 115 vitet tona të burgut, Bengasi u ngrit më pas në karrierë.

Ne foto proces verbali i denimit dhe foto e Emine dhe Nadire Shimes para arrestimit.

Emine Shima, e dënuar me 15 vite. Vdiq në burg, Nadire Shima, e dënuar me 14 vite burg

Ja pse mediat nuk e kryejnë misjonin e tyre në mbrojtje të qytetarit dhe demokracisë.

Ja pse mediat janë këthyet në sterkembeza të opozitës dhe peotestave qytetare,

Ja pse mediat janë këthyer në kambalecë të mbrojtjes së kësaj qeverie narkotrafiku, krimit të organizuar, dhe rikthimit të këlyshve të diktaturës në pushtet.

Të gjithë këta janë botues, pronarë televizionesh, moderator, drejtor gazetash e televizionesh.

GJASHTEMBEDHJETE SPIUNET E ZERIT TE POPULLIT.

Gjashtëmbëdhjetë spiunët e zërit të popullit, që kanë burgosur kolegë gazetarë, artistë të spektrave të ndryshëm, janë shpërndarë në mediat më kryesore ca majtas dhe ca djathtas.

Pa dashur ti bejmë pis dhe ata që nuk janë, në respekt të gazetarve po lancojmë disa nga pseudonimet e spiunve të sigurimit te shtetit.

E fillon listën:

Gungaci, pastaj vjen llulla që, është edhe shkrimtarë dhe ka patur aksesë dhe në byro politike.

Pastaj janë Poeti (katër të tillë) me të njëjtin pseudonim vetëm se dalloheshin nga rubrikat dhe ata që janë ruajtur prej tyre ua bënin dallimi.

Kemi në vijim Qafëtrashi, “Karagjozi” Skuthi, Indipendenti, Zhgarravina, Kollarja, Qafgjati, Kapterri, Bubullima dhe Rrumbullaku.

Të gjithë këta janë titullare në disa nga mediat më prestigjoze.

Më pas kemi skalionin e dytë që rezultuan më të suksesshmt dhe janë aktivë edhe në politikë.

Këto janë dhe më të spikaturit.

“Korani i myzeqesë”, “Bozhurja”, Laraska, Kapterri i ri, S’qepi, Gërmazi, Karagjozi Kamarier, Indipendenti..etj.

Të gjithë këta janë botues, pronarë televizionesh, moderator, drejtor gazetash e televizionesh.

“JENI JU PA JAM UNE”.

Kjo shprehje e ish diktatorit E Hoxha,qe perseritej sa here takonte masat e gjera,apo ulej “gju me gju” me popullin. Mbas 23 vitesh eshte kopjuar dhe po vihet ne zbatim nga kryeministri i vendit Z Rama me ironine e tij te fameshme.

“Ne kemi vetem karriget, pushteti eshte i popullit”

Kur ne fakt,”Populli i tij” eshte qarku i ngushte i njerzve qe kane ngritur rrjetin qeverises ne vend,per te kontrolluar politiken dhe ekonomine e vendit.

NDERSA:

Pushteti sot ne shqiperi sundohet nga nje pakice e korruptuar,ndersa boset e rinj te parase kercenueshem kalojne nga nje karrige tek tjetra pa ju hyre gjemb ne kembe.

Pushteti i sotem ka perfaqesues tipike mafioze qe nuk jane kurre produkt i institucioneve shqiptare,por mbeturina te diktatures dhe krimit te organizuar.

Pushteti i sotem perbehet nga monstra te djeshme dhe te soteme qe jane kapur me thonj mbas karrigeve deri ne marrezi,me revanshin e tyre te pandalur mbi gjitheshka ne jeten socialpolitike te shqiptareve.

Kurse populli i vertete eshte ai:

Qe,kur futet ne shtepi nuk ka as uje,as drita dhe asgje qe duhet te jete normale per cdo familje,apo ndoshta dhe buke per femijet ne mbremje

Kjo sepse ne Shqiperi:

Ka te pasur dhe te varfer

Te ndershem dhe maskarenj

Te shendetshem dhe te semure

Te rinj dhe jo te rinj

Te gjalle dhe jo te gjalle

Ka vetem dy ngjyra bardh e zi

Nuk ka guxim por ka frike

S’ka shprese por ka droge

S’ka demokraci por ka politike

S’ka drita s’ka uje s’ka buke s’ka jete

Ne shqiperi nuk ka Rebelim

Por nuk ka as rebele

Nuk ka me dhimbje

Sepse s’ka me reagim

Por ka mpirje deri ne vetflijim.

Nga Aurenc Bebja*, Francë 

“Le Petit Parisien” ka botuar, të dielën e 6 shkurtit 1938, në faqen n°3, një shkrim në lidhje me mbretëreshën Geraldinë dhe përshtypjen e saj për Shqipërinë, të cilin, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar:

Mbrëmje e shkëlqyer në Tiranë në nder të fejuarës së mbretit Zog

Londër, 5 shkurt (dep. P. P.)

Një mesazh i Reuters-it nga Tirana njofton se mbrëmë u mbajt një darkë e shkëlqyer në Pallatin Mbretëror në nder të konteshës Geraldinë Apponyi, të fejuarës së mbretit Zog.

Të gjithë anëtarët e familjeve më të vjetra shqiptare, që ishin ftuar në këtë pritje, u prezantuan me mbretëreshën e ardhshme.

E intervistuar sot mbi përshtypjet e saj, kontesha Geraldinë tha :

– Dje, e admirova Shqipërinë; sot, e dua atë; nesër, shpresoj që t’i shërbej asaj.

Nga Artur Zheji

Peri këputet kur hollohet, zu-llumi, kur trashet, ma thoshte shpesh gjyshja ime këtë fjalë të urtë, që vonë e kuptova, por ti kryeministër akoma jo!
Habitem Ramë, si munde të mbrrish deri këtu, të udhëhiqesh nga kafkat bosh nga trutë, vetëm sepse, marrin në gojë, fjalët e tua, i lëpijnë dhe i mbllaçisin dhe të kanë mbushur mendjen tënde të turbulluar, se ky popull është fare budalla dhe me nerv të vdekur!
Si beson kaq shumë se gënjeshtrat e tua, janë kaq trushplarëse dhe kaq magjike, madje që shërojnë dhimbjet dhe hutojnë turmat, sa herë që ti bën, nën efektin e traphanes që ke mbledhur rreth teje, përsëritjen e pafund të gënjeshtrave të tua, që kanë humbur art e finesë, e vijnë tashmë era qofte tymi, era hudhra e turshi buti.
Kujton ti, se multimilionerët me të cilët je rrethuar, që pas darkave mondane me verë e krudo, janë këshilltarë dhe koka të mençura të kombit?
Kujton se mjaftojnë paratë dhe llokmat që shpërndan si i dehur, të ngopin edhe ëndrat dhe nevojat e të gjithëve?
Po ecën si i marrë në një rrugë pa krye, rrethuar nga njerëz që në vend të kokave kanë kasaforta, të cilët kanë thikat e gjata të fshehura nën brez, në pritje të rrëshqitjes tënde, që ka filluar me tërsëllimë.
Tani do fillosh të korrësh pabesinë tënde që ke mbjellur ditë pas dite, ndaj shqiptarëve që shqepe me gënjeshtra dhe poshtrime.
Nuk kam aspak gëzim, që ti Ramë, rrezikon të paguash më shumë se kushdo tjetër, të gjitha faturat e pisllëkut shumëvjeçar korruptiv të këtij vendi, sepse në të vërtetë, ti re viktimë e talentit tënd prej perfeksionisti dhe pasionit për penelat e hollë.
Me ustallarët e kalemxhinjtë që ke në oborrin qeverisës, në vend që të pastroje pisllëkun, në të vërtetë e shndrrove në art edhe makinerinë e llumit dhe zhvatjes së ministrave, drejtorëve, apo shokëve të tavolinave të tua prej pijetari të rilindur.
Shkurtove asistencën e të varfërve, mblodhe paratë e energjisë së shpërdoruar me polici e burg, rrite taksat gjithkund, perfeksionove mekanizmin e zhvatjes së tyre në çdo qelizë të popullit, përjashtuar oligarkët që realisht paguajnë më pak se kushdo tjetër në raport me fitimet e tyre përrallore, dërgove policë e rrahës mbi popullin tënd që të votoi, burgose e dreqose dynjanë, pa mëshirë.
E bëre gjithë këtë me maskën gënjeshtare të reformatorit shtetformues e Rilindas, por e vërteta ishte se shushunjat që janë dhe kabineti yt qeverisës, të kërkonin gjithmonë e më shumë para në arkë, sepse oreksi i zhvatjes ka kapërcyer sot çdo përfytyrim.
Nuk pranojnë më zarfa, por duan çanta të rënda me para ministrat e tu, duan transferta bankare në parajsa fiskale, duan jahte dhe harem me putana të shtrenjta dhe vila në çdo cep lluksoz të globit… dhe të gjitha këto duan shumë para, që Cica e tharë e Shqipërisë, nuk i shtrydh dot më.
Sepse as ti e as unë, nuk mund ta përfytyrojmë se si mund të mbahet fryma dhe zotnillëku gjallë e robit që me 200-300 mijë lekë në muaj duhet të zgjidhë ekuacionin e tij egzistencial dhe njëkohësisht, ti thotë vetes njeri, me aq grosh në xhep dhe me atë errësirë në shpirt që krijon varfëria, në një vend dhe në një shtet që është plot kurthe grabiqare, te mjeku, në shkollë, te ushqimet e helmuara dhe te zyrtarët e korruptuar e tahmaqarë.
Por ja që nervi i shqiptarëve nuk paska vdekur akoma, apo ndoshta zullumi yt që kapi palcën e tyre, e rizgjoi!
Bëj valixhet kryeministër, sepse u shndrrove si budalla naiv, në një kokë turku, të të gjithë kastës politike dhe jo vetëm.
Ky pasioni yt maniakal për tu dukur dhe për tu shfaqur në çdo kohë, si politikan, si aktor, si piktor, si sportist e sportdashës, si i gjithëditur dhe si gjithëshkabërës, në të vërtetë të ka zhvleftësuar dhe të ka shndrruar në një target të parapëlqyer si koka e Oktapodit të Zullumit shqiptar. Ndonëse nuk është krejt kështu e vërteta.
Mirëpo tani, falë këtij ekspozimi të skajshëm, dhe shushunjërisë së padëgjuar të ministrave tu, shumica injorantë në fushat që janë vendosur të drejtojnë, ti po del vullnetarisht si kampioni, i gjithë të këqiave të këtij Vendi.
Gjë që nuk është e vërtetë, janë të shumtë ata që kanë zhvatur në mënyrë trashanike, porse ata, kanë ndjekur të paktën instiktin e mosprekjes së palcës së varvanjakëve deri këtu, siç po bëjnë sot kasapët e qeverisë tënde në rrjepjen e çdo qindarke, që nuk rikthehet në shërbim, por në shpërdorim dhe grabitje.
Por ndoshta ky dhe paska qenë pasioni yt i vërtetë e i fshehur i fëmijërisë, gangsterllëku.
Por ti nuk bëhesh dot gangster, ndonëse ke rreth teje plot të tillë, andaj ndoshta më mirë për ty, t’ja mbathësh se ndoshta do të të harrojnë dhe kështu ja mbrrin të shpëtosh poshtërimin e burgut, ku do të të shërbejnë gardianët që ke emëruar vetë në ato detyra…

Emisioni “Të Paekspozuarit”, ka arritur të zbulojë një mega skandal, lidhur me kompaninë Dunwell Haberman (kompania mëmë e DH Albania) e cila është fituese e lotit të parë prej 18 milionë euro për rindërtimin e Unazës së Madhe.

Kjo kompani ka depozituar në Qendrën Kombëtare të Biznesit në Shqipëri, një letër nga Sekretari i Shtetit të Delaware, Jeffrey Bullock, për të vërtetuar se kompania është themeluar në vitin 1998.

Letra e depozituar në QKB nga kompania:

Por, “Të Paekspozuarit”, ka zbuluar se ky dokument është i falsifikuar.

Ne kontaktuam Departamentin e Shtetit të Delaware, për të vërtetuar autenticitetin e dokumentit që ka depozituar në Shqipëri, kompania offshore. Përgjigja që morëm prej tyre ishte shokuese.

Ja cila është ajo:

“Pas konsultimit me Departamentin e Korportave të Delaware, unë mund t’ju deklaroj se dokumentat që ju na keni dërguar, nuk janë autentike dhe nuk e kanë origjinën nga zyra e Sekretarit të Shtetit të Delaware.

Nga të dhënat e gjurmimit të brendshëm, nuk u gjet asnjë dokument për vërtetimin e gjendjes së entitetin në Delaware të cilit i referoheni (Dunwell Haberman LLC), që të jetë lëshuar në datën ose rreth datës së shënuar në dokument.

Për më tepër, vërtetimet për gjendjen e kompanive të cilat Departamenti i Korporatave lëshon, nuk kanë përmbajtje të njëjtë me dokumentat të cilat na keni dërguar.

Gjithashtu, dokumentat që ju na keni paraqitur, theksojnë se Dunwell Haberman LLC, është krijuar në 25 Qershor 1998. Të dhënat e Departamentit të Korporatave, tregojnë se ky entitet është krijuar në 25 Qershor 2018, sipas të dhënave publike, bashkëngjitur kësaj letre.

Datat dhe numrat e verifikimit, gjithashtu janë ndryshuar në disa vende në dokumentat që ju keni dërguar.

Brenda mundësive tuaja, ju lutem më dërgoni informacion lidhur me burimin e këtij informacioni mashtrues. Faleminderit për kërkesën tuaj.

Sinqerisht,

Doug Denison

Drejtor i Mardhënieve me Komunitetin

Departamenti i Shtetit të Delaware “

Njëkohësisht emisioni “Të Paekspozuarit”, i dërgoi Departamentit të Shtetit të Delaware, aktin e themelimit të kompanisë, dorëzuar në QKB-në shqitpare, ku sërish pretendohet se data e themelimit të kompanisë është 25 Qershor 1998.

Përgjigja e zyrtarëve të Departamentit të Shtetit të Delaware, qe e njëjtë. Edhe ky dokument ishte falsifikuar.

Akti i themelimit të kompanisë, i dorëzuar në QKB, i falsifikuar:

Për të vërtetuar këtë fakt, zyra e Sekretarit të Shtetit të Delaware, i dërgoi emisionit “Të Paekspozuarit”, çertifikatën origjinale të themelimit të Dunwell Haberman, ku duket qartë se data e themelimit është pikërisht 25 Qershor 2018.

Nëse i krahason dokumentat, ata janë thuajse identikë, me përjashtim të datës.

Dokumenti origjinal:

Vini re se dokumenti origjinal, lëshuar nga zyra e Sekretarit të Shtetit të Delaware, konkretisht Divizioni për Korporatat, është depozituar në orën 11:37 të paraditës, në datën 25 Qershor të vitit 2018. Ndërsa në dokumentin e falsifikuar dhe të dorëzuar nga kompania offshore në QKB-në e Shqipërisë , figuron se depozitimi i dokumentit të themelimit është bërë në orën 11:37 të paradites në datën 25 Qershor të vitit 1998.

Dokumenti origjinal:

Dokumenti i falsifikuar:

I njëjti falsifikim është bërë në fund të dokumentit. Vini re se origjinali ka të shënuar si datë të themelimit të kompanisë vitin 2018, ndërsa dokumenti i falsifikuar mban vitin 1998.

Dokumenti origjinal:

Dokumenti i falsifikuar:

Ky falsifikim shokues, e ka ndihmuar kompaninë Dunwell Haberman, të fitojë lotin prej 18 milionë euro të tenderit për rindërtimin e Unazës së Madhe, duke krijuar imazhin e rremë se kjo është një kompani 20 vejcare dhe me eksperincë në projektet e infrastrukturës. E vërteta është se kjo kompani është themeluar në 25 Qershor 2018, vetëm dy muaj përpara zhvillimit të tenderit, pra qartazi, ajo është krijuar enkas për të fituar këtë tender./TPZ.al

1. Mbeshtes protesten e studenteve. Te harxhohen leket per studentet jo per oligarket.

2. Mbeshtes protestat e “shpellareve”, kudo qe po ndodhin.

Shpella eshte fillesa e qyteterimit.

Ata jane qytetaret me qytetare sot.

Po na mesojne.

3. Mbeshtes dhe pjesemarrjen e femijeve ne proteste. Ata do mbeten pa shtepi, ndaj kane te drejte te protestojne.

4. Uroj qe protestat te bashkohen dhe me shume njerez te cohen.

“Duam ligj për Vettingun në politikë dhe dekriminalizimin e zgjedhjeve që po vijnë.

“Ia vlen edhe djegia e mandateve për hir të kësaj gjëje, një pjesë e politikës ia vlen të vetësakrifikohet që t’i kujtojmë Europës se këtu po ndodh diçka thellësisht e keqe.

Nëse kjo nuk ndodh dhe këtu nuk ka ndryshuar asgjë, as ndryshimi jonë nuk ka pse të ndryshojë.”Ne nuk kthehemi në parlament.

Kemi shumë respekt për Brukselin, por për këtë thirrje patetike…Ne gjykojmë që vendosmëria jonë do t’ia dalë t’ia bëjë të qartë edhe Brukselit se kush janë problemet reale të Shqipërisë se shpesh herë nuk e kuptojnë”, tShqipërisë i duhet një sistem i ri zgjedhor…

O lista të hapura, o zona të korrektuara maxhoritar me proporcional.

Shqipëria ka nevojë për një sistem proporcional kombëtar.”

Policia e Kukësit ka bërë publike emrat dhe fotot e 15 personave më të kërkuar.

Në listë janë qytetarë nga Kukësi, Hasi e Tropoja.

Sipas policisë, personat e kërkuar janë të dënuar për vrasje, mashtrime e krime të tjera.

‘Ja personat e kërkuar nga Policia në qarkun e Kukësit, të cilët janë publikuar në faqen e Policisë së Shtetit!

Në të mirë të komunitetit, ne ftojmë çdokënd që ka informacion të telefonoje policinë’, shkruhet në faqen e Policisë e Shtetit.

zemrashqiptare.net

Wednesday, 26.11.2008, 02:06 PM

Nga Urim GJATA*

Pas shtypjes me dhunë. vrasje të revoltës më 20 maj 1984 në kampin-burg të Qaf Barit filluan torturat çnjerëzore ndaj të burgosurve.

Ditën e tretë pas revoltës në kampin famëkeq të Qaf Barit do te ishte më e zezë për të dënuarit e ndërgjegjes të cilët i kishin lidhur këmbë e duar.

Kishin dhe disa ditë pa bukë dhe ujë, por ata ishin krenar për revoltën.

I rreshtuan me forcë para kampit ku xhelatët i çuan një nga një tek hetuesit, shefat sigurimi dhe policë të cilët kishin mbërritur nga Tirana.

Spiunët, qoftë dhe dikush “bashkvuajtës” i të dënuarve, këta njerëz të ndyrë dhe egërsira jepnin informatat se kush ishin organizatorët të cilët duheshin të shkonin për pushkatim.

Këta të dënuar ishin njerëz të pa fajshëm, që kërkonin demokraci në vendin e tyre dhe tashmë ishin bërë heronj në mbrojtje të demokracisë.

Çdo xhelat kur dilte nga dhomat e torturave u dalloheshin qartë në veshjet njolla gjaku.

Ato njolla gjaku kishin dalë nga plagët e të burgosurve që torturoheshin barbarisht.

Shpesh herë dëgjohej zëri i shefit famëkeq të xhelatëve Edmond Caja i cili jepte urdhra për tu goditur më rëndë të burgosurit që të nënshtroheshin, të bëhej mësim për të tjerët që kishin ndërmend të ngriheshin në revoltë.

Por të burgosurit qëndronin krenar, nuk nxirrnin zë edhe pse goditeshin pa mëshirë me shkopa gome.

Pas çdo goditje dëgjoheshin të qeshurat e kolegut xhelat që godiste fort, fort pa shpirt njeriut.

Në një çast nga rreshti i të burgosurve dëgjohet një zë, Poshtë komunizmi, rroftë flamuri kuq e zi pa yllin sllav,Rroftë Shqipëri dhe Kosova.

Papritur xhelatët u turrën drejt tij.

Ishte zëri i një të burgosuri nga Kosova të cilin e morën zvarrë duke e goditur me shkelma dhe grushta. Drejtori i operacionit Edmond Caja bërtiti duke thënë:

Silleni këtu zagarin ti tregoj diktaturën proletariate.

Pas pak një djalë trim Petrit Bazelli i përgjigjet: – ja ku më keni dhe mua, më merrni shpirtin sepse të tjerat mi keni marrë me kohë.

Në krah mbante shokun e tij të gjakosur Anastas Dhamon që ishte nga Pogradeci të cilit sapo ia kishin shkulur mustaqet me pinca.

Çfarë kafshërie!

Përball tyre qëndroni hetuesit, ndoshta ndonjëri prej tyre ishte ai që jua kishte qëndisur dosjen dhe i kishte dërguar pa faj në burgun famkeq.

Ishin futur në burg të rinj duke u shkatërruar jeta, ëndrrat rinore.

Jeta për ta tashmë nuk kishte më kuptim përveç luftës për demokraci dhe liri, por kjo përpjekje do tu kushtonte edhe jetën ndoshta. Ata e provuan para pak ditësh me revoltë paqësore, por që ishte shtypur barbarisht nga policia, ushtria dhe grupet speciale të ardhur nga Tirana.

Petrit Bazelli i cili ishte dënuar me 25 vite burg ishte një djalë i ri, i pashëm që vinte nga një familje e madhe kombëtare.

Ai ishte nipi i Pasho Kolanecit luftëtarit dhe komandantit të çetës së Gorës.

Ishte nipi i njërit prej drejtuesve të lëvizjes nacionaliste Shqiptare, një patriot dhe mik i Mitat Frashërit, Abas Ermenjit,Hysni Lepenicës, Safet Butkës dhe Maliq Dusharit.

Këta ishin nga ata burra që gjithë jetën punuan dhe luftuan për vendin Shqipërinë.

Ata drejtuan me sukses shumë beteja kundër italianëve në Skrapar, Mallakastër, Berat dhe Pogradec. Por regjimi komunist Pasho Kolanecin e dënoi me vdekje ndërsa nipin tjetër kushëririn e Petritit Asim Bazellin e dënuan me 25 vjet burg.

Petriti mbasi mbaroi shkollën e mesme me rezultate te shkëlqyera caktohet mësues në zonat e thella në Moglicë deri në vitin 1975, kur pa pritur pushohet nga puna pa asnjë arsyetim.

Ai i mërzitur kthehet në fshatin e tij të lindjes.

Me shumë mundime arrin të fillojë punë në Kombinatin e sheqerit në Maliq. Por dora e gjatë e Sigurimit të Shtetit Komunist nuk ju nda as në Kombinat.

Në dhjetor 1980 ai pa pritur arrestohet në akuzën për agjitacion dhe propagandë kundër kujt regjimit diktatorial të Enver Hoxhës.

Në të vërtet Petrit Bazelli nuk kishte forca për ta rrëzuar diktatorin me bashkëpunëtorët e tij të shumtë, por sistemi komunist i trembej intelektit të tij, i trembej prejardhjes së tij familjare sepse ishte pasardhës i një fisi shumë të nderuar dhe të njohur në gjithë zonën e Korçës.

Fisi i tij kishte nxjerrë burra patriote që kishin luftuar kundër çdo përdhosës të tokës shqiptare.

Pas arrestimit Petritin me e mbajtën të varur me kokë poshtë, shpeshherë i vini kunja druri në thonjë për të bërë që ai të pranonte akuzat e rreme të ngritura për agjitacion. Torturuasit edhe pse përdorën shumë metoda çnjerëzore nuk arritën ta mposhtnin Petrit Bazellin.

Më në fund vendosën ta dënojnë ashtu si dënonin njerëzit e shkolluar, intelektualët që nuk pajtoheshin me sistemin komunistë donin që edhe Shqipëria të kishte demokraci si shumë vende të përparuara të botës së qytetëruar.

Kështu përfundoji në burg të Qaf Barit Petritit Bazelli, një djalë i ri me ëndrra të pa realizuara, ndër to dëshira për të dhënë mësim dhe edukuar brezat e ardhshëm të kombit shqiptar.

Era e demokracisë do të vinte në Shqipëri në vitet 1990 dhe si shumë të burgosur të tjerë politikë edhe Petriti doli nga burgu i diktaturës.

Ai tashmë ishte një burrë i fort, ishte rritur por ëndrrën për arsim nuk e kishin fshirë torturat çnjerëzore të sistemit komunist të Enver Hoxhës.

Petrit Bazelli arriti me shumë sakrifica të vazhdonte Universitetin në degën e Juridikut për Drejtësi dhe ta mbaronte me sukses. Kjo është njëra nga mijëra historitë e të burgosurve politik që diktatura komuniste i burgosi pa akuza, por me shkakun se ata dëshironin lirinë e fjalës, lirinë e të drejtave të njeriut.

*Nënkryetar i Lidhjes së Shoqatave Shqiptare në Greqi.

DESHMORET e LIRISE

nuk jane “mall” per tu perdorur.

Nga Ilirjan Fatkoja/

E lexova disa here shkrimin tend, nje requiem per njerzit e tu u te aferm qe kane dhene jeten per Lirine e vendit.

Nisur nga tema por edhe nga njohja e hershme me autorin, kerkova ti shkoj deri ne fund postimit, pasi kujtimi i vepres se tyre duhet pare si detyre qytetare per cdo kend e ne cdo kohe.

Deshmoret per Liri jane vlera deshmuese te vertetes se madhe, jane shkruesit me te drejte te Historise dhe duke qene bartesit me te panjolle te Lirise se Atdheut, jane edhe gardiane te saj.

Ne perceptimin tim deshmoret e Atdheut jane deshmuesit e pa diskutueshem te historise se kombit qe mban ne gji armatat e tyre, ku bejne pjese edhe deshmoret e luftes se dyte boterore.

Para deshmoreve duhet te kete vetem perkulje me respekt dhe kurre perdorim dashakeq.

Por u befasova nga kendi i ngushte i qasjes se autorit me te verteten dhe u stepa nga mbrapshtesia e trajtimit te kesaj ceshtje sa madhore aq delikate.

Deshmoret per Liri nuk jane prone vetiake, per tu mburrur, a per te nxjerre perfitime a mllefe.

Pa dashur ta fyej shkruesin, mu duk se kisha perpara nje hartim prej gjimnazistesh te viteve 60-70.

Deshmoret, ne te gjithe gjatesine historike kane aspiruar nje ATDHE te lire dhe nuk kane kursyen jeten per kete qellim. Ndaj respekti per ta eshte per mua konvertim me i drejte ne dashurine e mirefillte per atdheun .

Mjerisht, edhe shoku i hershem i fakultetit kish rene brenda grackes se ngritur qysh ne hershmeri regjimi enverist – keqperdorimit te qellimshem te vepres se deshmoreve te rene per Liri. Tashme dihet pse Enveri dhe regjimi i tij tiranik u rreken ta ndajne vazhdushmerine e zinxhirit te historise se deshmoreve te Atdheut duke i vene kufi kohor luften e dyte boterore dhe perkatesi vetem nga nje e perfaqesimit-ate partizane.

Sipas “historiografise enveriste cdo gje nis nga “epoka enveriane, edhe deshmoret”.

Me kete manover sa te ulet aq edhe te demshme per lirine dhe Shqiperine ne pergjithesi klika sllavo komuniste e Tiranes ngulmoi qe ideali i paster i deshmoreve te konvertohet ne “casus belli” per te thelluar e jetegjatesuar kryemaskaraden e luftes se klasave qe nisi me shpartallimin e “armiqve te brendshem” ( klasen e permbysur) dhe qe u mbyll edhe me shkerrmoqjen e nje pjese te mire te atyre qe kishin qene “fitimtareve te djeshem”!!)

Me idealin e paster te deshmoreve u luajt ne menyren me te paskrupullt per gjysem shekulli, dhe fatkeqesisht ky kendveshtrim i shtremberuar qellimisht e me dashakeqesi rreket te mbahet gjalle edhe ne ditet tona.

Per te kamufluar dhe perligjjur sjelljet cnjerzore te dhunes diktatoriale, makina propogandistike e regjimit i shperdori me zell te madh idealet per Liri te deshmoreve.

Qysh ne hapat e pare te vllavrasjes u implementuan motivet sllavo-ruse te gjakderdhjes se popullit.

“Hakmarrje rini deshmori therrret…”

Deformimi pa skrupuj i se vertetes, mashtrimet e tejskajshme historike ndikuan ne krijimi e qellimte te kontrastit mes shqiptareve duke i ndare ne : shoke dhe armiq. Dhe ne mes u vu “amaneti” i deshmoreve.

Por histori me kokefortesine e saj deshmoi se Deshmoret qe rane per Lirine e Atdheut, ishin nga te dyja “palet”.

Ne se do perpiqesha t’i ndaja nje cast ( megjithse eshte fare e pa logjikte ju ikeni ndare me thike! ) deshmoret e lirise qe ishin te rreshtuar ne formacionet luftarake partizane nuk mund t’i etiketojme si deshmore te komunizmit, sepse sic thote Dritero Agolli

“Marksi ju duk si hoxhe fshati….”

Deshmoret nuk kane qene kurre prone e diktatorit dhe eshte e felliqur t’i identifikosh ato me pasojat e bemave cmendurore te diktatures.

Ata jane drita qe ndricon altarin e memedheut.Ndaj nuk mund te perdoren nga bufonet e politikes se djeshme dhe te sotme sepse vepra e tyre nuk eshte jeteshkurter (si eshte orvatur politika enveriste per ti paraqitur.

Deshmoret nuk kane asnje pergjegjesi per krimet qe beri diktatura enveriane per gjysem shekulli.

Deshmoret nuk duhen perdorur nga asnje “pale” per perfitime meskine, si dhe perligjje interesash te mendje cyrykeve.

Ti je Akademik, dhe une prisja qe shkrimi yt te ishte produkt i shpirtit dhe i nje mendje te hapur, e i plotuar ne dimensione e urti.

Une besoj se te vendosurit e shqiptareve neper llogore ne pafundesi eshte nje makrotradheti dhe jam po aq i bindur se nuk ka qene deshira e te reneve per Liri.

Mirëmbrëma Edi Diarreja!

Isha duke dalë jashtë Tiranës, këtë fundjavë, por ti më ktheve.

Më ktheve, sepse je marrë veçanërisht me mua sot.

Në fakt, ke kohë që merresh. Ke kohë që përpiqesh si e si, ta mbyllësh emisionin, “Të Paekspozuarit”.

Në të vërtetë, ti e ke mbyllur 95% të medias shqiptare, sepse e ke blerë atë, siç ble votat, siç ble kriminelët, siç kthen vëllaun nga Amerika, për të punuar në Tiranë, siç u shpërndan paratë e shqiptarëve kompanive offshore.

Edush diarreja, emisionin “Të Paekspozuarit”, nuk e mbyll dot. Ky emision, do të mbyllet, atë ditë që unë nuk do të jem më në këtë botë.

Deri atëherë, duhet të presësh dhe do të takohemi shpesh.

Ka kohë që njihemi, Edi diarreja. Njihemi nga shumë vitë më parë, kur ti ishe kryetari i Bashkisë së Tiranës. Të kujtohet besoj. Përpiqu të futesh pak në atmosferën e asaj kohë. Ja përshembull, kujtohu, ditën kur hape liqenin artificial dhe mbyte Tiranën.

Në fakt, nuk e mbyte ti Edush, me duart e tua, por budallenjtë që ti kishte në punë në Bashki. Ata hapën portën e Liqenit Artificial dhe Tirana u mbyt.

Kujtohu! Ti ishe në një vend të largët, Ed diarreja. Më more në telefon. Të kujtohet besoj, po qaje Ed diarreja.

Aman, – më the, të lutem! Ishe gati të më puthje këtu në qoshe, po të ishe afër.

Më ndihmo, – më the! Bëj një gjë në gazetë, se vetëm ti mund të më ndihmosh. Më shpëto! Aman, të lutem!

Por, ctë bëj- thashë, se përmbytjen e kemi nëpër këmbë.

Po ja, – thuaj se portën e hapi një i çmendur, djali i Bales.

Dhe unë e bëra. Bëra gjënë më aprofesionale dhe më të ndyrë në jetën time, sepse mu dhimbe. Kur qan ti, sikur qan një qen që është duke ngordhur.

Hapa gazetën me titullin e madh: “Djali i Bales, mbyt Tiranën”. Njerëzit u tronditën, por edhe u qetësuan. Fjala mori dhenë, që Tiranën e kishte mbytur një i çmendur. E mori edhe shtypi francez, besoj të kujtohet. Me siguri, edhe atje ke marrë në qafë një redaktor të mjerë.

“Një i çmendur mbyt Tiranën”, shkruajti shtypi francez.

Dhe ti, i çmenduri i vërtetë, shpëtove. Shpëtove, por a do të shpëtosh dot tani që ke mbytur të gjithë vendin?

Kjo ngjarje, do të më mbetet në mendje gjithmonë. Sa herë përballem në rrugë me djemtë e Bales, ul kokën dhe iki i turpëruar.

Sot, ti ke mbledhur rreth vetes, dhjetë vetë dhe po ndan të gjithë Shqipërinë. Ndaje Edush, por ku do të futesh neser?

Thonë që ti Edush diarreja, pi drogë. Unë nuk e di, por ti nuk ke nevojë të pish drogë, sepse ti je i çmendur.

Unë e di hallin tënd. Ajo çka ke bërë ti, me këtë vend për 5 vjet, tani të është kthyer në makth. Ti jeton në një gjendje haluçinante.

E habitshme por e vertete!

nga Guxim Alimani-

—————————————–

Miq

Ky eshte njeri nga ata perfaqesues te shtetit ku ka lobuar Behxhet Pacolli…i cili thuhet se paska terhequr njohjen e shtetit te Kosoves.

Mendoj se ketu merr fund dhe komedia mediokre me Behxhetin….Kosoven e ka njohur kryefuqia e globit USA dhe nuk ka nevoje per monstra si ky dhe as medioker si Behxhet Pacolli.

Drejt kuvendit të madh të Partisë Demokratike.

Nga Drita A Lamaj/

Të jesh sot demokrat perkrak kryetarit të partise Demokratike zotit Lulzim Basha eshte jo vetem nje nder, por edhe nje obligim që të detyron për të bere te pa munduren për mbrojtjen e vlerave të demokracisë.

Vendi ndodhet në prag të katastrofës, dhe qeverisja ndodhet ne piken zero.

Krimi, trafiku dhe korrupsioni sot jane ne majat e larta të pushtetit të bandave “rilindase”, shqiptarët po detyroen te ikin naten me pashaporte dhe pa pashaporte.

Shkollat dhe diplomat, aftësia, nuk vlejnë më.

Sot me kete qeveri vlen më shumë një trafikant sesa nje intelektual.

Koha nuk pret, vëndi kërkon ndryshim.

Partia Demokratike, antaret dhe simpatizantet e saj, intelektualet e ndershem, dhe gjithe populli i ka kethyer syte dhe shpresen tek kjo force politike dhe lideri i saj dhe i te djathtes shqiptare Z.Basha.

Duke nisur nga vetvetja, nata duhet bere dite. Demokratet dhe gjith populli te lodhur, shtypur, vrare dhe kercenuar, kerkojne nje epoke te re, epoken e demokracise.

Sot me shume se kurre eshte detyra e jone, e ne demokrateve ti dalim zot vendit.

Koha e luftes per kolltuqe ka marre fund.

Partia Demokratike kerkon dhe do sjelle ndryshim.

Zgjedhjet e reja me njerzit me te mire dhe me te perkushtiar neper grupseksionet, seksionet dhe deget e PD_ve jane vetem fillimi i uraganit demokratik drejt kuvendit te madh dhe drejt fitorrs se Partise Demokratike, nje si dikur me levizjen studentire.

Karriget nuk janë post as dhurate, ato jane obligim ndaj zgjedhesve, elektoratit, dhe gjith shqiptareve te ndershem qe kerkojne te shpetojne veten dhe vendin nga kjo katastrofe ku po na con “rilindja” e mallkuar.

Partia Demokratike, Lulzim Basha i ka njohur gabimet ne qeverisjen e kaluar.

Z. Basha po sheh drejt se ardhmes europiane te vendit qe do e coje forca politike we i solli lirine dhe demokracine e merituar ketij vendi.

Dyert e Partise Demokratike jane te hapura per atdhetaret, intelektualet, ish te persekutuarit, forcat e djathta, dhe gjithe qytetaret shqiptare qe kerkojne ndryshim.

Ne do fitojme, demokratet shqiptare do fitojne, vendi dhe kombi do fitojë duke rikeputur perseri prangat e neokomunisteve, trafikanteve, vrasesve, mashtruesve, dhe abuzuesve te veshur me kostum parlamentar dhe qeveritar.

Une si ish e persekutuar i jam bashkangjitur Partise Demokratike qysh ne fillimet e saj pa interes.

Interesi i imi ishte dhe eshte largimi i falangave te ndyra te diktatures dhe neodiktatures, dalja para drejtesise e krimineleve dhe qeveritareve te lidhur dhe bashkpuntore me krimin e organizuar, ringritja e shtetit ligjor, dhe Rikthimi i shpreses te shqiptaret.

Bashkoju edhe ti, ne mundemi dhe do fitojme perballe se keqes.

Drita A Lamaj.

Nga Konstadin Koliqi.

Ne kohen kur u ngritem dhe mbushem sheshet dhe rruget e qyteteve tona per te permbysur diktaturen me anti njerezore qe ka pare historia e njerezimit, nje nga kerkesat kryesore, ishte te lironin, nga burgjet e tmerrit, vellezerit tane, duke e theksuar tek te burgosurit politike, ku perfshiheshin edhe te gjithe kleriket e burgosur, me shume te pa drejte……kujtoi ketu se ministri i brendshem dhe i sigurimit makaber, i fundit i diktatures cnjerezore, ishte Gramoz Ruci, ne kohen qe ai mbreteroi, u vrane shume te rinje ne kufi dhe kufomat e tyre, u terhoqen me tela me gjmba neper rruget e fshatrave dhe qyteteve, per tju shti tmerrin ketij mileti mjeran……dhe kardinali, i dale nga burgjet torturuese, te ketij ministri fame keqe, rri dhe e pret ne Vatikan me nderime, kete gjaksor ne vende qe, ne forme demostrimi, te mos ta pranonte dhe te lergohej nga ajo ceremoni, kengesh e vallesh, ne diten e pervjetorit te nje vdekje…..vdekjes se Heroi tone Kombetare…..Papa, tashme dihet se ka per idhull Gevaren dhe Kastron, por Kardinali yne si munde te hidhte vallen ne nje pervjetor vdekjeje me udheheqesin e torturueve te vete…….nuk e di perse, por me shkon mendja tek ajo dreq kuge corbe…..

Po, ti ke hyrë në Histori o pervers, por tek Kapitulli i Zi i Historisë së Shqipërisë. Do të rrosh aty, përjetësisht.

Ripublikim

Pervers. Nuk mund të gjendet fjalë tjetër që të shkon më për hosh për të përshkruar saktësisht krejt qenien tënde. Doza e perversitetit tënd ngre nivelin çdo të dielë mbrëma, kur ti del në ERTV-në tënde dhe në televizionet kombëtare me video selfiet e tua. fjalëve që nxjerr nga goja, zakonisht të mbushura me vrerë për çdo njërin prej nesh, ti të ngjallë krupën me flegrat e hundëve që shryjnë, ndërsa buzët e buhavitura dhe qimet e mjekrrës gjallojnë një pamje neverie, tek thua: “… vetëm qorrat që s’duan të shohin, shurrdhët që s’duan të dëgjojnë dhe politikanët apo kronikanët e kazanit që s’duan të dijnë për të vertetën, por veç sulmojnë për hesapet e tyre, mund të gjejnë një fjalë tjetër për rezultatet e kësaj lufte, përveç fjalës shqipe: Sukses. Ka qënë një luftë e vështirë, komplekse, e vendosur, në një fushë ku policia e shtetit është përplasur fort me paligjshmërinë dhe me krimin…”.

Dhe kështu, ti na bën qorra, shurrdha dhe kronikanë kazani. Ti që, në krye të herës u shfaqe në sytë e botës lakuriq, tek të prekte hallatet një zonjë. Ti që erdhe në krye të punëve të Kryeqytetit tonë, për ta transformuar atë në një përbindësh betoni, për hesapet e tua, sigurisht. Ti që shembe përdhe një Parti për ta shkërrdhyer një Shqipëri. Ti që mblodhe me qiri rreth vetes në Partinë Socialiste një dyzinë me qenie inferiore butakësh, një tjetër dyzinë neverie me gazetarë në “median e lirë”, dhe pjesën e mbetur e mbushe me përdhunues dhe vrasës reçidivist. Sepse ti kishe një PLAN për të ndërtuar një Shqipëri tënden, sipas shijeve të tua perverse, duke e zhveshur atë nga dinjiteti njerëzor, duke e përdhunuar çdo shpresë edhe për fëmijët e mjerë që do të lindin brezat që vijnë.

Të shkruash për ty dhe për boshllëkun tënd është një mund i madh, por ia vlen, sepse ska punë më të vyer se sa të tregosh realitetin tënd ashtu siç është. Të kam thënë se ti je një mashtrues dhe demagog par excellence?! Dhe unë kam prova për këtë, të gjithë ne, gratë dhe burrat e këtij vendi kemi prova, sepse vet Shqipëria është kthyer në një provë gjigande e krimit tënd; Tirana është një provë që nuk do të zhduket përjetë, po ashtu është Durrësi, Kavaja, Elbasani, Korça dhe Vlora. Prova janë të gjitha fushat, kodrat dhe malet e Shqipërisë që i mbolle me drogë duke i kthyer ato në skenën më të madhe të krimit në botë. Prova të gjalla janë me mijra e mijra të rinjë që nën drejtimin tënd u kthyen në kultivues, përdorues dhe trafikantë të drogës. Mbi 300 mijë shqiptarë janë prova që braktisën Atdheun nën rregjimin tënd. Prandaj ti jo vetëm që je një mashtrues dhe demagog par excellence, por je edhe vrasës; i drejtë për drejtë; sadist dhe gjakftohtë i shpresës tonë.

Ti je një pervers diabolik. Sepse ke guximin e paturp për të na parë në sy, tek mban ligjëratat e tua diabolike për “Shqipërinë që duam”. Ndërsa ne “kronikanët” fshijmë lotët e dhimbjes për jetët që këputen në mes nga mjerimi që ti mbolle rrugëve të Shqipërisë. Ne mbajmë shënime se si gjatë “shtetndërtimit” tënd burgosen borxhlinjtë e shkretë dhe shitëset e shkrepseve. Fletorja jonë e shënimeve mbushet e nxihet nga shifrat e rënda që fluturojnë nga Arka e Shtetit tënd drejt e tek Vilma e Zezë e ferrit.

Ti je një provë e gjallë që ke ardhur në botën tonë për të provuar durimin tonë, humanizmin tonë dhe vlerat tona. Ne e dimë se kjo është një provë e rëndë, por ti e ke dëgjuar atë fjalën e vjetër; “Ia dhanë gurit, e plasi, ia dhanë njeriut, e mbajti”.

Rri i qetë, sepse do ta mbajmë edhe këtë gjëmë që na ra për hise. Përkohësisht. Domethënë edhe pak, sa të mbarojnë fjalori yt pervers. Do të durojmë edhe pak, derisa zullumi yt të të zërë përfundi, të këputet nga pesha e vet.

Po, ti ke hyrë në Histori o pervers, por tek Kapitulli i Zi i Historisë së Shqipërisë. Do të rrosh aty, përjetësisht.

© Erl Kodra

Ish-kryeministri Sali Berisha ka folur sërish për ngjarjen ‘Kacifas’ në Bularat. Sipas tij festa e ‘Oqit’ (JO-së) nuk do të festohet më në Shqipëri. Ai tha se kjo festë, dëshmoi edhe njëherë se përkujtimi i kësaj dite në Shqipëri ka vetëm qëllime shoviniste.

Më shumë se një vit më pas nga kryengritja e Postribës, të pandehurit u gjykuan nga Këshilli i Gjykatës Ushtarake të zonës ushtarake të Shkodrës i formuar prej: kapiten I MistoBllaci – kryetar, kapiten II Pertef Alizoti dhe nëntoger  Anastas Koroveshi. Prokurori ishte kapiten Namik Qemali, i njohur edhe në procese të tjera të zhvilluara në Shkodër gjatë kësaj kohe. Gjuha e prokurorit komunist, nuk ishte tjetër veçse nj gojë e qelbur.

Prokurori Namik Qemal Ahmetaj i vitlindjes 1922 ishte nga Progonati i Tepelenës. Pavarësisht se ishte me 5 klasë fillore, ai u bë prokurori që çoi në vdekje e burgime të gjata një pjesë të mirë të elitës së Shkodrës.

Në një dokument të datës 12.6.1951 të drejtorit të Personelit të Ministrisë së Mbrojtjes Kombëtare, Haxhi Lleshi, saktësohej biografia e tij.

Në shtator 1943 kishte dalë partizan.

Mirë që nuk pati qëndruar shumë, sepse plagosi veten për të qëndruar në shtëpi.

U propozua për t’u nxjerrë në lirim sepse në vitet 1940-1942 kishte qenë anëtar i Partisë Fashiste dhe ndihmës i zëvendësisht nënprefektit të Kurveleshit.

Në perkujtim te 74-vjetorit te qendreses Antikomuniste te Nikaj-Merturit ne Qafen e Kolçit.

Gjovalin Progni/

“Hiq kush t’jesh prej n’shtat e n’shtatdhet se po vjen anmiku i Atdheut dhe Fese”

Ky ishte kushtrimi qe Pader Nikaj,prej ne Kishen e Palçit leshoj 74 vjet me pare,ne mes Nentorin e vitit 1944, kur komunisti msyni si bisha e terbueme Nikaj-Merturin per ta nenshtrue,mbasi kishte nenshtrue me dhune rrafshin e Malsis s’Gjakoves.

E burrat kreshnik te ksaj Krahine Legjandare,te cilet diten te presin me pushke cdo pushtues qe ju msyni vatanin dhe trojet shqiptare, si turk e shkja, italian e gjerman, edhe ksaj rradhe u bane bashke, qiten kushtrimin edhe nder shefitaret e tyne te perjetshem, ne Shale e ne Shosh,me te cilet ndane gjithmone gezimin dhe idhnimin, dhe te gjithe se bashku filluen pregatitjet per perballjen me bishen komuniste, trupat e se ciles drejtoheshin nga Xhemile Shehu(motra e xhelatit,Mehmet Shehu),te cilat ishin drejtuar per ne Qafe te Kolçit.

Roli i Parise se krahines, bajraktare e vojvode, ne pregatitjen e qendreses ishte i jashtezakonshem.

U prene kembet e ures mbi lumin e Merturit, per te perguar kalimin e forcave komuniste ne zone, ne qofte se thyhej Qafa e Kolçit, njekohesishte trimat Nikaj-Merturas mberrin ne Qafen e Kolqit,vendi ku do organizohej prita.

Forcat partizane kishin dergue emisar per tu marr vesh me Parine, ne menyre qe mos te kete rezistenc, por Malesoret trima, duke e dite se cfar i priste, nuk pranuan kurrfar kompromisi.

Dita e pare e perballjes ishte shume e pergjakshme.

Nga Malesoret trima bien ne fushbetej:

Babun Uke Gjonpali nga Perajt e Nikajve.

Qun Kol Marticanaj nga Perajt e Nikajve.

Martin Pal Pepkolaj nga Raja e Merturit.

Kol Zef Kukaj nga Raja e Merturit.

Ne perpjekje e siper, vritet Xhemile Shehu,komandantja e forcave partizane.

Vlene per tu theksuar se humbjen e se motres ne kte betej,Mehmet Shehu nuk ua fali kurre Nikaj-Merturit.

Persekutimi komuniste ne kte zone ishte me i eger se askund tjeter.

Mbas kesaj qendrese te pashoqe te Kreshnikeve te Nikaj-Merturit,forcat komuniste terhiqen per ta vazhduar sulmin diten e neserme me krahmarrje,jo me nga Qafa e Kolqit e cila u be Qafa e ferrit per ta, por duke perdore rruge te tjera, nga Dragobia -Lugu i Sylbices-Qeresh Mulaj.

Gjate ketij rrugetimi vrane edhe 3 fshatare te pafajshem Nikaj-Merturas, me pretekstin e pjesmarrjes ne qendresen e dites se pare.

Sulmi i dites se dyte i gjeti te pa pregatitun Malesoret, keshtu qe Nikaj – Merturi ju dorezue sundimit komuniste, sundim i cili zgjati per 45 vjete.

Paralajmerimi i Pader Nikajt doli i vertet.

Ne pushtet erdhen ata qe per Fe kishin idealet e Partis dhe per Atdhe kishin Internacionalizmin Proletar.

Vlen te theksohet fakti se Qendresa Antikomuniste e Nikaj-Merturit,pa diskutim qe eshte ndere te parat,per te mos thene e para ne Shqipri, e ketyre permasave e cila meriton nje vend te veçante ne historin Antikomuniste te Shqipris.

Nderim per jete qendreses heroike te Nikaj-Merturit “Nderi i Kombit”.

Lavdi te përjetshme ketyre burrave qe dhane jeten duke luftue kunder kulshedres komuniste, per Atdhe dhe Fe!