Because Berisha, with all the flaws and mistakes that his opponents point out and that nevertheless make him human, has never betrayed his truth and not only his.
In a country where collective memory is fading from propaganda, where lies become law and truth is despised as a crime, there is still one name that insists on not being silent: Sali Berisha.
For some, he is a symbol of a glorious era of Albanian transition. For others, a bell that never ceases to warn of the danger from the captured state.
But for all those who are not blinded by the hatred of leftist political servility, he remains a bearer of the heaviest weight in difficult times: the weight of truth.
Berisha is not an “old” politician as the screens try to propagate pro-government and profane opinions incessantly.
He is a symbol of resistance in a system that seeks to erase every trace of memory.
The “Partizani” file, the “Non Grata”s, the attacks orchestrated by purchased media and the commanded justice, are only evidence of the alarm that the regime has from the one who did not submit to any injustice.
Because Berisha, with all the flaws and mistakes that interfere with his opponents and that nevertheless make him human, has never betrayed his truth and not only his.
And this is more than can be said for all those who remain silent today in the face of injustice.
Therefore, at a time when many choose to accept the palpable deception, Berisha chooses not to let the truth die.
And that is why it is fought relentlessly and by any means, not for what it has been, but for what it still represents.
Berisha is perhaps one of the rare public figures who carries his name not as a burden, but as an oath.
He has never abandoned the political battlefield, even when the doors of the media, the halls of parliament, or the doors of the courts have been closed.
And precisely because he did not give up, because he did not negotiate the truth, Sali Berisha is today more than an individual.
He is the symbol of resistance and the name that defends the truth.
Let’s not forget that the truth never forgets!
Berisha – Emri që nuk e lë të vërtetën të vdesë
Nga Luçiano Boçi,-Member of the Albanian Parliament.
Në një vend ku kujtesa kolektive po zbehet nga propaganda, ku gënjeshtra bëhet ligj dhe e vërteta përbuzet si krim, ekziston ende një emër që ngul këmbë të mos heshtë: Sali Berisha.
Për disa është simbol i një epoke të lavdishme të tranzicionit shqiptar. Për të tjerët, një këmbanë që nuk pushon së paralajmëruari rrezikun nga shteti i kapur.
Por për të gjithë ata që nuk janë të verbuar nga urrejtja servilizmi politik majtist, ai mbetet një mbartës i peshës më të rëndë në kohë jo të lehta: peshës së së vërtetës.
Berisha nuk është një politikan “i vjetër” siç mundohen ta propagandojnë pa pushim ekranet opinionet proqeveritare e profane.
Ai është një simbol rezistence në një sistem që kërkon të fshijë çdo gjurmë kujtese.
Ai mbetet pengesa e fundit mes qytetarit të lirë dhe shtetit të propagandës. Dhe për këtë arsye, është i persekutuar, i sulmuar, izoluar, i anatemuar, por jo i heshtur.
Dosja “Partizani”, “Non Grata”-t, sulmet e orkestruara nga media të blera dhe drejtësia e komanduar, janë veçse prova të alarmit që regjimi ka nga ai që nuk u nënshtrua asnjë padrejtësie.
Sepse Berisha, me të gjitha të metat dhe gabimet që ia interferojnë kundërshtarët e që megjithatë e bëjnë njerëzor, nuk ka tradhtuar kurrë të vërtetën e tij dhe jo vetëm të tij.
Dhe kjo është më shumë se ç’mund të thuhet për të gjithë ata që heshtin sot përballë padrejtësive.
Çështja ndaj tij, nuk është thjesht një çështje gjyqësore. Është një përndjekje politike. Është një investim kriminal për ta kufizuar politikisht një njeri që përfaqëson kërcënimin më të madh për një pushtet të ngritur mbi krimin, korrupsionin dhe konspiracionin e heshtjes.
Ndaj, në një kohë kur shumë zgjedhin të pajtohen me mashtrimin e prekshëm, Berisha zgjedh të mos e lejojë të vërtetën të vdesë.
Dhe kjo është arsyeja pse ai luftohet pa pushim dhe me çdo mjet, jo për atë që ka qenë, por për atë që ende përfaqëson.
Berisha është ndoshta ndër të rralla figura publike që e mbart emrin e vet jo si barrë, por si betim.
Ai nuk e ka braktisur kurrë terrenin e betejës politike, edhe kur i kanë mbyllur dyert e medias, sallat e parlamentit apo dyert e gjykatave.
Përballë një sistemi që kërkon harresë, ai është kujtesa. Dhe kujtesa është e rrezikshme për pushtetin që jeton me paranojën ndaj së vertetës.
Dhe pikërisht sepse nuk u dorëzua, sepse nuk e negocioi të vërtetën, Sali Berisha është sot më shumë se një individ.
Ai është simboli i qëndresës dhe emri që mbron të vërtetën.
Të mos harrojmë që e vërteta nuk harron!
AL in Sweden. 