Reagimi i major Nazir Ramabajës ndaj Xhavit Halitit, i njohur si “Zeka”, rikthen në vëmendje një nga çështjet më të ndjeshme të historisë së luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës: respektimin e së vërtetës historike dhe nderimin e atyre që drejtuan e luftuan për lirinë e Kosovës.
Beteja e Loxhës nuk është një faqe që mund të rishkruhet sipas interesave të ditës dhe as një histori ku emrat e protagonistëve mund të përmenden ose të harrohen sipas dëshirës.
Ajo është pjesë e historisë së lavdishme, por edhe të dhimbshme, të luftës çlirimtare të popullit shqiptar.
Reagimi i tij është një kundërshtim ndaj asaj që ai e konsideron si anashkalim të figurës së kolonel Tahir Zemajt në përkujtimin e Betejës së Loxhës.
Prandaj, çdo përpjekje për ta ndarë Betejën e Loxhës nga emrat dhe kontributi i njerëzve që e bënë atë pjesë të historisë së luftës duhet të përballet me pyetje të drejtpërdrejta.
Kujtesa kombëtare nuk është pronë private e askujt dhe as mjet për të ndërtuar merita politike në kurriz të të tjerëve.
Xhavit Haliti mund të ketë pikëpamjen e tij, por historia e luftës së Kosovës kërkon respekt për faktet, për dëshmitarët dhe për të gjithë ata që mbajtën mbi supe barrën e luftës. Askush nuk ka të drejtë ta kthejë kujtesën historike në një përzgjedhje emrash, ku disa nderohen dhe të tjerët lihen në heshtje.
Kolonel Tahir Zemaj mbetet një emër që duhet trajtuar me seriozitet historik dhe me respektin që meriton kontributi i tij.
Debati për rolin e tij nuk duhet të shërbejë për të ndezur përçarje, por për të kërkuar të vërtetën dhe për t’u dhënë brezave të rinj një pasqyrë sa më të drejtë të historisë.
Lavdi dëshmorëve të UÇK-së dhe të gjithë atyre që sakrifikuan për lirinë e Kosovës!
