





Kryeministri i Serbisë, Aleksandar Vuçiç ka folur për herë të parë për një dokument konkret që është arritur mes tij, Edi Ramës dhe kryeministrit boshnjak Denis Zvizdic, për krijimin e një tregu të lirë dhe bashkim doganar për vendet e Ballkanit Perëndimor.
Vuçiç e ka bërë të ditur këtë fakt gjatë një konference të përbashkët me homologun e Austrisë, Christian Kern, një prej shteteve që ka intersa të mëdha në Ballkanin Perëndimor.
Sipas kryeministrit serb, kjo lëvizje ka për qëllim që “të sjellë territoret tona më afër dhe të lehtësojë lëvizjen e mallrave”.
Ndonëse nuk dha shumë detaje, Vuçiç theksoi se kishte kryer konsultimet e para për dokumentin në gjuhën angleze, me kryeministrat Rama dhe Zvizdic.
“Ishte ideja ime për një treg të lirë dhe bashkim doganor që do të na bëjë një treg më të madh dhe më tërheqës. Sa më shumë të pasur të jemi, aq më mirë është për ne”, ka deklaruar kryeministri i Serbisë.
Në Tiranë nuk është dhënë asnjë informacion i tillë nga kryeministri Rama apo Ministria e Jashtme dhe nuk është përmendur ndonjëherë zhvillimi i bisedimeve për këtë çështje.
Vitet e fundit ka patur shumë ide të ngjashme për një bashkim doganar mes Shqipërisë, Kosovës, Serbisë, Maqedonisë, Malit të Zi dhe Bosnje Hercegovinës, por asnjë herë nuk është folur për një dokument konkret, si ai të cilit iu referuara Vuçiç.

Mediat e huaja i kanë bërë jehonë protestës së opozitës në Tiranës, e cila ka ngritur çadrat përpara Kryeministrisë duke vendosur si parakusht zgjedhje të lira dhe demokratike.
Agjencitë më prestigjioze të botës i kanë dhënë hapësirë protestës opozitare. Reuters, Washington Post, Associated Press, Fox News, ABCNEWS etj, shkruajnë se protestuesit kërkojnë nga Qeveria Rama zgjedhje të lira.
“Ndryshe nga tubimet e mëparshme, protesta e sotme ishte më e qetë, teksa protestuesit mbanin në duar flamujt e Partisë Demokratike dhe flamuj shqiptarë, postera e parrulla anti-qeveritare. Më vonë, ata dogjën tre dordolecë me fytyrën e Kryeministrit dhe dy ministrave”, shkruan “Associated Press”, e po në këtë linjë janë edhe mediat e tjera.
Kurse, Reuters i rikujton Kryeministrit Edi Rama se të njëjtën gjë bënte disa vite më parë, kur vet ishte në opozitë: “Shtatë vite më parë, Rama ngriti çadrat jashtë zyrës së paraardhësit të tij duke kërkuar rinumërim të votave. Shqipëria ka një histori të hidhur të sondazheve të kontestuara. Brukseli dëshiron të shohë zgjedhje pa probleme dhe një gjyqësor që lufton korrupsionin. Më shumë se10 mijë persona morën pjesë në protestën paqësore duke kërkuar zgjedhje të lira dhe qeveri teknike”.

Nga Syri.net /Protesta e opozitës ka prodhuar një zhgënjim të madh për kundërshtarët e saj të cilët besonin se ajo të të dështonte. Zhgënjimi i parë dhe më i madh që ka prodhuar kjo protestë sot, ishte pjesëmarrja e lartë.
Raportimet e kontrolluara të televizioneve informative rreth autobusëve që niseshin herët në mëngjes nga qytete të ndryshme, ishte preambula e një zhgënjimi të madh të atyre që kishin bërë gati statuset nëpër rrjetet sociale, se askush nuk i beson më opozitës.
Ora 12 e mesditës ishte konfirmimi i zhgënjimit të parë, por jo të fundit që do të prodhonte kjo protestë për ata që qartazi kanë marrë një mesazh të qartë sot. Protesta e thirrur nga PD, mori përgjigjen e merituar nga populli.
Ashtu si edhe në ndeshjen me Serbinë, një dron që u ngrit në qiell dhe konfirmoi tejmbushjen e bulevardit nga Kryeministria deri në thellë në Sheshin ‘Skënderbej’ dhe i vuri vulën asaj që ndoshta Edi Rama kishte frikë. Në shesh kishte më shumë qytetarë sesa demokratë, në shesh ishin me shumë qytetarë që donin Shqipërinë sesa ata që donin partinë.
Ndoshta për këtë arsye, e vetmja gjë që Edi Rama i strukur pas celularit të tij, postoi video të protestës dhe më gjysmë zëri e kuptoi fuqinë e asaj që me cinizëm në postimin e tij e quajti “pakica” dhe u rrek të justifikohej se reformat kanë dhimbje por ashtu është një muhabet dhe duroni edhe pak. Nejse!…
Në një protestë që qartazi dhe dukshëm nuk i përkiste më vetëm asaj, si asnjëherë tjetër PD nuk gënjeu për orën e fillimit të protestës, përkundrazi ajo nisi 5 minuta më përpara. Fjalimi brilant të një aktori që i priu një serie fjalimesh kuptimplote që do të kulmonin me atë të Lulzim Bashës. Një tjetër zhgënjim që prodhoi protesta ishte se ndryshe nga herët e tjera, flamujt kuqezi (jo ata të Aleancës Kuqezi) ishin shumë më shumë se ato të PD-së.
Një protestë që u imponua deri edhe tek muzika që u përdor gjatë gjithë kohës. Jo më Uprising “kryengritje” nga MUSE, por Për ty Atdhe nga Mentor Xhemali, jo më Uprsing nga MUSE, por himnin e Flamurit të kënduar acapela nga një baritone dhe të gjithë qytetarët që ishin në shesh.
Dhe qershia mbi tortë fjalimi i Lulzim Bashës. 30 minuta fjalim me zë të plotë dhe pa asnjë çedim (një tjetër zhgënjim për lolot e Facebook-ut që ishin ngarkuar sot të talleshin me protestën). Kontrollojeni, fjalimin e tij. Në asnjë fjalë të tij nuk përmendet Edi Rama. Dhe për këtë e ka një arsye me shumë gjasë.
E keqja që ka pllakosur Shqipërinë është shumë më e madhe se një njeri që mbas 18 Qershorit me gjasë nuk do të jetë askush, drama që po përjeton vendi nuk mund të ketë autor vetëm Edramën (sic e qujanë me shpoti kritikët). Dhe për të gjithë ata që e dinë që zgjidhja është veç vota, dhe çlirimi vjen vetëm prej saj, Lulzim Basha e mbylli me këto fjalë…
Të qëndrojmë së bashku për të realizuar zgjedhje të lira dhe të ndershme, të cilat vijnë vetëm përmes shporrjes së qeverisë së krimit dhe një qeverie teknike të zgjedhjeve të lira.
Ky është vendimi im.
A është ky vendimi i të gjithëve këtu sot?
Miqtë e mi,
Fitorja është në zemrën e gjithsecilit prej jush!
Kjo do të jetë fitorja më e bukur sepse do të jetë fitorja juaj!
Ne ngrihemi bashkë,
Ne fitojmë bashkë,
Shqipëria fiton me ne!
Zoti ju bekoftë ju!
Zoti e bekoftë Shqipërinë!

Nga Andis Harasani/
Për protestën e 18 Shkurtit, është gjithnjë lajm i mirë kur dëgjon për protestë të opozitës. Kushdo qeveri, dhe ajo më e mira, ka nevojë për opozitën që të përmirësojë punën e saj, të zgjohet nga rehatia e pushtetit. Por në Shqipëri është më shumë se thjesht një lajm i mirë.
Është një hap i vonuar. Do mirëkuptoja këdo që punon në shtet të mos ishte në shesh në datë 18, por nuk do e kuptoja dot këdo tjetër që do mungonte. Sepse s’besoj se është njeri dakord me: Rritjen e borxhit publik, Rritjen e çmimeve, Çmimi i naftës nga më të lartët në botë. Qyteteve që u mbyllet fryma me ndërtime të reja dhe u derdhet beton e lyhen me ngjyra si të jenë plaka që u bëjnë make up. Rrugët që prishen çdo ditë ose fillojnë çdo 6 muaj si rruga e Arbrit. Të shohin në krye të Bordit të INSTAT atë që gjithë jetën u ka shitur cigare e alkool ndërsa sot u afron check up falas. Me palmat që mbillen vend e pa vend e hiqen si të jenë komça pantallonash. Me kryeredaktorë gazetash e deri në gazetarë kulture që hiqen nga puna. Me politikanë që janë dakord ta shkelin të huajt Kushtetutën. Me tonaleta drogë që kapen çdo ditë kudo. Me kazino e pika bastesh që aksioni “Fundi i Marrëzisë” i ktheu në erën e dashurisë. Me spitale ku ndërrohen perdet në zyrën e drejtoreshës, por jo çarçafët e të sëmurëve. Me ilaçe që u ndërrohet data e skadencës. Me vepra arkeologjike që varrosen për të vënë në vend ëndrrat e gjumit të drekës. E lista s’ka të sosur! Por dhe sikur 5 vetë të jenë në shesh, prapë asgjë të keqe nuk ka. Ne nuk jemi rumunë. S’kemi qenë kurrë. Por ama askush s’duhet të ndihet keq se pse nuk kishte më shumë në shesh. Do të ketë nesër, pasnesër. Është fillimi!

Isha një nga ata gazetarë që mendoja se Edi Rama kryeministër, do të dinte të bënte gjëra të bukura, të rëndësishme dhe alternative në shëndet të Shqipërisë. Si një person i kulturuar, ambicioz dhe shumë i shpërblyer nga jeta, që ai ishte dhe është. Sepse ka rëndësi kur je i shpërblyer nga jeta, 3 herë kryetar bashkie i Tiranës.
Kryetar i Partisë më të madhe të Shqipërisë. Aspak i varfër, aspak i refuzuar dhe shumë, po shumë i përkëdhelur nga jeta dhe sidomos nga shqiptarët, qofshin poshtë dhe qofshin lartë në shtresat shoqërore.
Ju dha mundësia e rrallë në vitin 2013, që të ishte në krye të një Super Shumicë qeverisëse, me numrat dhe mundësitë për të bërë Reforma të Vërteta për Shqipërinë që e përkëdheli me kaq poste, me kaq luks dhe me kaq besim të tepruar.
Praktikisht ai, mbas Sali Berishës ka patur më shumë ofiqe dhe pushtet, më shumë se askush tjetër. Ministër Kulture, 3 herë Kryetar i bashkisë së Tiranës, Lider i opozitës, Kryeministër.
Mirëpo gjithë këto shanse, gjithë këto pushtete dhe mundësira, nuk i mjaftuan për të qenë një burrë shteti modest, për tu shndërruar në një pikë referimi të një Poli Pozitiv. Për ti vënë fre abuzimeve dhe teprimeve, për të ndihmuar këtë popull që të bëjë një hop të Ri, edhe për të bërë një Shtet modern, për të goditur korrupsionin dhe zullumet dhe për të hapur horizonte të reja dhe perspektiva të reja, që shqiptarët meritojnë.
Por Rama, u mbyll në qerthullin e një Kupole të Fortësh dhe super të pasurish.
Ai u bë praktikisht Kryeministri i të pasurve dhe një përbuzës i popullit të vet të varfër, provincial e të pashkolluar, hera herës hileqar dhe të pa bythë, por sidoqoftë Populli yt mor derëziu kryeministër i Oligarkëve, të pajisur vetëm me talentin e madh për të vjedhur dhe grabitur dhe kaq!
U bëre Prijësi dhe Skllavi i këtyre Oligarkëve dhe shpërndave Koncesione e para, duke futur dorën pa teklif në xhepat e të gjithëve, si të ishin xhepat e tu dhe jo xhepat e këtij populli që ti, dukshëm nuk e do, përveç rasteve kur bën teatër të keq përpara kamerave televizive.
Dhe u konsumove kaq shpejt, duke bërë pazare dhe duke blerë biznesmenët e ish Pushtetit dhe duke fryrë në para shërbëtorët e tu, saqë sot, Sheshet e Tiranës u mbushën me Opozitarë, të prirë nga PD, një parti që ende nuk ka bërë një katharsis të vërtetë të mëkateve të saja, por që mëkatet e tua dhe mëkatarët që ke mbledhur në stanin tënd komandues e që të kanë zgjedhur KryeÇoban, e shndërruan sot në një alternativë politike të besueshme.
Sepse gënjeshtrat e tua të talentuara nga ana letrare dhe frazeologjike, nuk e mbulojnë dot, me magjinë e batutave, vargun e pafund të Dështimeve të tua dhe sidomos përdorimin e shëmtuar të një Peshoreje të Dyfishtë, një Peshore të ashpër për të Varfërit dhe të Dobëtit dhe një tjetër Peshore pazaresh ndaj të Fortëve.
Burgose në emër të Shtetit dhe Shtetformimit të rremë, fukarenj që nuk paguan apo vodhën energjinë dhe evaduan ca pak lekë dhe miliona eurot që ua mblodhe popullit me kamxhik, burg dhe policë, ja dhurove në pjatanca argjendi si një servil pa personalitet, Oligarkëve të vjetër e të rinj, që rekrutove në shpurën tënde.
Këtë mekanizëm nuk e fshehe dot! Dhe kjo e përmbyti sot Tiranën me njerëz të revoltuar, që ndoqën pas, përsëri Partinë Demokratike, që ti e rilinde me super zullumet e tua.
Ata janë sot në Tiranë, për të të hequr nga pushteti dhe për të të vënë në skrivaninë kryeministrore, faturën e kripur të mëkateve të tua që duhet të paguash, o kryeministër dritëshkurtër, egoist dhe në fund të fundit, fare mendjelehtë dhe fluturak, për të mos thënë diçka më të kripur.
Tani mblidhi të fortët dhe bazhibozukët që bëre me super para dhe kërkoju ndihmë, nëse nuk ju ke marrë pjesën. Por sidoqë të jetë edhe ata, kur shohin popullin në rrugë, të lenë shëndenë të parët.
Po se çdo të ndodhë me ty, nuk është më puna ime.
/360grade.al

Kryetari dhe deputeti i PBDNJ Vangjel Dule i ka dërguar një mesazh Lëvizjes Socialiste për Integrim, pikërisht nga çadra e opozitës që është ngritur përpara godinës së Kryeministrisë.
Gjatë një prononcimi për News24, Dule tha se LSI duhet të vendosë nëse do të qëndrojë me Ramën në qeveri, duke pasur parasysh protestën e sotme ku morën pjesë mijëra qytetarë.
Sipas tij, LSI nuk duhet të përdoret nga Kryeministri për interesat e tij, por duhet të dalë nga koalicioni dhe të krijohet një qeveri teknike.
“Kemi një motiv që ka sjellë gjithë këta qytetarë. Është motivi i garantimit të zgjedhjeve të lira dhe të barabarta.
U drejtohem kolegëve të PS se kur bëhet fjalë për zgjedhje, nuk mund të ketë standarde të dyfishta dhe nuk mund të kuptohen ata sot me heshtjen e tyre. Zgjedhjet e 2015 ishin të standardeve më të ulëta. Heshtja e tyre dëshmon fajësi. Qeveria teknike nuk është tashmë një dëshirë, është domosdoshmëri në kushtet kur asnjë nuk beson më.
Natyrisht që nuk mund të realizohet në parlament në raportet aktuale. Është LSI që unë besoj se nuk mund të komprometohen kaq rëndë për interesat e z.Rama. Por është tashmë shoqëria që nuk mund të pranojë t’i refuzohet fjala. Nuk mund të merremi me LSI, është në të drejtën e tyre që të marrin vendimin që mendojnë se është në interes të shoqërisë. Lëvizjes popullore nuk mund t’i dali kundër asnjë forcë politike”, u shpreh deputeti Vangjel Dule.

Shtetet e Bashkuara mbështesin protestën e sotme të opozitës dhe inkurajojnë qytetarët shqiptarë në betejën për zgjedhje të lira. Kryetari i Komisionit të Punëve të Jashtme për Europën në Kongresin amerikan, Dana Rohrabacher, i ka dërguar dje në prag të protestës një mesazh Kryetarit të opozitës shqiptare, Basha, ku e siguron se Shtetet e Bashkuara do të jenë në krah të popullit shqiptar. “I dashur Lulzim, ne mbështesim fuqimisht përpjekjet e qytetarëve shqiptarë dhe betejën e tyre të drejtë për zgjedhje të lira dhe të ndershme. Populli shqiptar duhet ta dijë se do të ketë gjithmonë mbështetjen tonë në kauzën e tij për liri dhe demokraci, shtet të së drejtës dhe liri njerëzore. Përzemërsisht, Dana Rohra”, shkruan Kryetari i Komisionit të Punëve të Jashtme për Europën në Kongresin amerikan.
Rohrabacher është një nga zërat e fortë në Kongresin amerikan. Ai njihet si një nga mbështetësit e Presidentit Trump gjatë fushatës së zgjedhjeve presidenciale. Ai ishte një nga tre emrat e preferuar të Presidentit amerikan për postin e Sekretarit amerikan të Shtetit së bashku me Tillerson dhe Romney. Zgjedhje e Trump ishte për Rajerson, ndërsa Rohrabacher vijon të drejtojë një nga komisionet kryesore në Kongresin amerikan me ndikim të drejtpërdrejtë edhe në Departamentin e Shtetit.
Për të parën herë në historinë e këtyre 26 viteve të fundit, një mesazh i tillë i fortë mbështetës vjen vetëm pak orë përpara një prej protestave më të mëdha të opozitës në Shqipëri. Kjo është një tregues domethënës që Shtetet e Bashkuara i kushtojnë zhvillimeve politike në Shqipëri.
Rohrabacher është në të njëjtën kohë edhe denoncuesi i aferës 80 mijë euro të Ramës me Presidentin Obama. Ishte ai që denoncoi në zyrat e FBI këtë donacion të paligjshëm të Ramës për fushatën e ish-Presidentit Obama, gjë e cila çoi në një proces gjyqësor ku dy ndihmësit e Ramës janë dënuar nga drejtësia amerikane.
Dalja në protestë, detyrë qytetare
Protesta e sotme pritet të mbledhë në bulevardin “Dëshmorët e Kombit” një masë të pazakontë shqiptarësh. Askush nuk di të thotë numrin e saktë të atyre që do të jenë aty, por dinë që do të jenë shumë, vërtet shumë. Sepse shqiptarët kanë arsye të protestojnë… Do të jenë aty të gjithë ata që kanë vuajtur thundrën e sundimit shtetëror në këto 3 vite e ca qeverisje. Do të jenë aty ata që në shtëpitë e tyre nuk kanë dritë dhe fëmijët detyrohen të mësojnë nën dritën e qiriut si në Mesjetë, ata që u burgosën për tekat dhe marrëzitë e kësaj qeverie, ata që dhunohen çdo ditë nga taksidarët, ata që ky që duhet të ishte kryeministër i zhgënjeu me shëndetësi falas, me legalizime falas, por që u mori dhe qindarkën më të fundit. Dhe ata nuk janë vetëm të djathtë, ata janë gjithë Shqipëria.
Protesta e sotme është vetëm fillimi. Ky vend ka shpresë dhe s’mund të mbetet peng i një njeriu apo i një grupi të vogël hajdutësh. Shqiptarët janë zotët e këtij vendi, ky është vendi i tyre ku kanë lindur e janë rritur, ku duan të rrisin fëmijët si të barabartë mes të barabartëve. Këtu i rritën dhe s’ka asnjë arsye që t’i kenë larg. Do të jenë sot të gjithë ata të rinj që Rama padrejtësisht i privoi nga sistemi arsimor, duke u ngritur tarifat e studimeve dhe duke sajuar një skemë që t’i adresonte drejt klientëve të tij pronarë universitetesh. Do të jenë aty pensionistët, kjo shtresë që është robëtuar tërë jetën dhe shohin se si shteti i tyre tallet, duke i rritur pensionet në 3 vjet vetëm me 200 lekë. Do të jenë të varfrit që shteti i tyre i konsideron të pasur dhe i heq ndihmën ekonomike sepse u gjen ujë të ngrohtë në shtëpi. Do të jenë bujqit që mundin e një viti të tërë u detyruan ta flakin tutje, sepse nuk konkurrojnë dot me monopolet e klientëve të Ramës. Do të jenë ata që kanë provuar spitalet e Beqajt, ku të sëmurët janë të detyruar të jetojnë si në vendet e botës së tretë dhe shohin se si shton luksin Vilma e të tjerë me tendera e punë që nuk shihen kurrkund. E pra, kush mund të thotë, se kjo është vetëm protestë e Partisë Demokratike?
Partia Demokratike vetëm e ka thirrur, por ata që i japin zë asaj janë vetë qytetarët. Natyrisht burracaku kryeministër kush e di ku fshihet. Por kjo pak rëndësi ka, zërin e saj ai do e dëgjojë kudo që të jetë. Ai është zëri i të indinjuarve të këtij vendi. Është zëri i atyre që vranë veten nga varfëria, është zëri i vogëlushit Kristi Maze. Ata duhet të ishin sot mes nesh, por korrupsioni dhe padjeshmëria e atyre që qeverisin vendosën për jetën e tyre! Sot do të protestojmë ne dhe për ata! Kjo qeveri e ka humbur legjitimitetin për të qeverisur. Kjo qeveri ka vjedhur e ka vrarë, dhe sot është dita për t’i thënë boll më! Ky vend është i shqiptarëve dhe s’kemi ndërmend që ta lëshojmë…. Edi Rama mund t’i fshihet protestës, por kurrsesi revoltës së një populli të zhgënjyer.

Nga Dr. Albano ZHAPAJ
Çdo shoqëri, komb apo shtet mbart në vetvete një pasuri të madhe të ideve, vlerave dhe njohurive, të cilat ajo kërkon t`ia transmetojë të gjithë atyre që janë pjesë e saj, sidomos brezit të ri, pavarësisht nga kastat, fashat apo klasat sociale të cilës i përkasin këta njerëz. Çdo brez që vjen trashëgiminë kulturore dhe dijet e shoqërisë ku jeton, i ka për detyrë t`ua transmetojë gjeneratave të ardhshme më mirë se ç`i ka gjetur, në rastin më të keq t`i lerë ashtu siç janë, por kurrsesi t`i degjenerojë apo përkeqësojë ato.
Nisur nga këto premisa jemi të aftë të kuptojmë se transmetimi i trashëgimisë kulturore, i dijes dhe i identitetit të një kombi, nuk mund të kryhet me efektivitet pa një arsim të zhvilluar, si nga ana e përmbajtjes ashtu edhe nga ana e strukturës, pra sistemit të menaxhimit të arsimit. Sistemi arsimor i një vendi mund të konsiderohet pa frikë si automjeti i udhëtimit të një populli, ku edukimi dhe arsimi përbëjnë motorin lëvizës së saj.
Arsimi i sotëm po krijon artificialisht shtresa sociale të privilegjuara.
Kushtetuta e Shqipërisë në nenin 57, pika 1, përcakton qartë se “Kushdo ka të drejtën për arsimim”, pra çdo qytetar, çdo shtetas i këtij vendi, pa dallim moshe, gjinie, feje, apo prejardhje sociale, çka do të thotë se shteti nëpërmjet mekanizmave ligjorë dhe instrumenteve të sistemit arsimor të tij, të garantojë që kjo e drejtë kushtetuese të gjejë zbatim. Ajo që po ndodh sot është jashtë çdo logjike sociale e zhvillimore, pasi qeveria në detyrë ka cënuar qëllimisht këtë të drejtë, duke përcaktuar çdo vit mesataren ose pragun e notës hyrëse në universitet, e duke detyruar një masë të madhe të rejash e të rinjsh të “mësyjnë” me detyrim dyert e institucioneve arsimore të larta private. Është fakt që Kushtetuta e Shqipërisë, po në nenin 57, tek pika 6, përcakton edhe se “nxënësit dhe studentët mund të arsimohen edhe në shkolla jopublike të të gjitha niveleve, të cilat krijohen e funksionojnë në bazë të ligjit”, pra nuk ka pikë dyshimi ose të duhet ndonjë aftësi juridike e veçantë për të kuptuar se Kushtetuta duke përmendur fjalët “mund të arsimohen”, e cilëson arsimin privat si alternativë, pra si e drejtë e kujtdo shtetasi që të zgjedhë midis publikut apo privatit, dhe kurrsesi si deturim.
Qeveria në detyrë qysh nga viti i kaluar i detyroi të rinjtë të studiojnë tek privati, duke bërë në këtë mënyrë që studentë nga shtresa më të privilegjuara ekonomike të përfitojnë nga degët më të mira, apo siç quhen ndryshe degët “elitë”, të cilat pozicionojnë në të ardhmen qytetarë të shoqërisë në pozicione kyçe, dhe shpeshherë në mënyrë jo meritokratike. Dihet qartazi dhe hapur se fëmijët e familjeve të pasura nuk mbeten kurrë në klasë dhe ne të gjithë e dimë se ku i ka rrënjët “pasuria” e shumë qytetarëve, në shumicën e rasteve. Edhe studentët që shkojnë në shtet, sidomos ata me merita dhe rezultate të padiskutueshme arsimore, fitojnë në ato degë që ndoshta e kanë profilin profesional të mirë, por kurrsesi nuk janë degë “elitare”, për të cilat një student mund të pretendonte të pozicionohej profesionalisht apo shoqërisht në majat politikbërëse apo pozicionet kyçe të cilat mund të përbëjnë lokomotivën shtytëse të një vendi. Pra, siç shihet, politikat arsimore jo kushtetuese të qeverisë po krijojnë artificialisht shtresa sociale të privilegjuara.
Arsimi i vetmi mjet që siguron zhvillim ekonomik dhe social.
Çdo shtet, sipas parimeve të vendeve të Bashkimit Evropian ku edhe Shqipëria synon të bëhet pjesë, është detyrimisht përgjegjës për mbarëvajtjen e arsimit. Në një vend si ky i yni, arsimimi është i vetmi mjet që mund të ndihmojë për të parandaluar varfërinë dhe përjashtimin social, të sigurojë ruajtjen e vlerave njerëzore dhe civile dhe për të ndihmuar të luftuar të gjitha format e diskriminimit.
Masivizimi i arsimit dhe dhënia e mundësisë çdo qytetari të ketë akses në arsim në përgjithësi, arsimin e lartë në veçanti, si dhe edukimin e formimin përgjatë gjithë jetës, konsiderohen si baza më e shëndetshme për zhvillimin e një shoqërie të mirë. Mbyllja e hapësirave arsimore, reduktimi i kuotave të pranimit në universitetet publike, kontrollimi i tyre nga qeveria dhe përparësia abuzive që bën kjo e fundit ndonjë institucioni privat të arsimit të lartë përkundrejt universiteteve shtetërorë është tregues se arsimi jo vetëm që s`ka rilindur siç gënjeshtrohet përditë e gjithandej, por po rrënohet, zhvishet nga çdo vlerë, dobësohet, përgjunjet dhe skllavërohet epsheve për përfitime personalë individësh pranë kastave të qeverisë në detyrë. Asnjë qeveri serioze, në asnjë vend serioz të botës, sidomos asaj perëndimore, nuk mund ta kalojë as nëpër mendje që rritja e cilësisë në arsim dhe zhvillimi i vendit mund të kalojë nëpërmjet reduktimit të numrit të qytetarëve që hyjnë në universitet. Një shoqëri e mirë arsimuar ka natyrshëm në gjirin e vet njerëz me dije të nevojshme për të përmirësuar veten, familjen dhe ekonominë e tyre, pa lënë mënjanë faktin se si të mirë arsimuar janë edukuar me shpirtin e sipërmarrjes, sipërmarrje të cilat në çdo shoqëri normale konsiderohen si baza ekonomike e një vendi. Universiteti ynë duket se ka prirjen për të kompletuar studentët me kartonin e diplomës dhe me idenë që të mbarojnë sa më shpejt studimet, për të zënë ndonjë punë në shtet, natyrisht duke kaluar nëpërmjet oborreve të partive shtet. Kjo frymë regresive e të menduarit të ciklit të studimeve prodhon njerëz me kartonë dhe jo qytetarë të edukuar me shpirtin e sipërmarrjes.
Arsim i pa rilindur dhe rilindje e pa arsimuar.
Kuptimi i zhvillimit të arsimit shqiptar është i rëndësishëm, për të mos thënë jetik, në kuptimin dhe zhvillimin e identitetit tonë kombëtar, pasi paraqet pikën fillestare të analizimit të ndikimit të keqmenaxhimit të sistemit arsimor në shndërrimin e identitetit kombëtar të shqiptarëve, të cilët, përgjatë një shekulli e ca, vazhdimisht kanë kultivuar arsimin si një instrument të vetëdijes kombëtare. Motoja e qeverisë në detyrë “Po bëjmë shtet”, nëpërmjet reduktimit të numrit të mësuesve dhe rritjes të tejskajshme të numrit të policëve, është prapësia më e madhe që mund të bëjë një qeveri, në rast se e bën me qëllim jetë zgjatjes së pushtetit të saj, por është marri akoma edhe më e madhe që mund ta bëjnë vetëm njerëz të pa arsimuar, në qoftë se e bëjnë nga padituria. Gjithsesi e paçin menduar, ky është treguesi më i qartë i dashakeqësisë së mirëqenies dhe mbarëvajtjes së një shoqërie.
Filozofi i lashtë Platon, kur fliste për qytetarin, njeriun social, thoshte se “njeriu është një kafshë e zbutur, të cilës po t`i japësh arsimin e duhur e shndërron në një qenie hyjnore, ndërsa po e le pa arsim shndërrohet në kafshën më të egër mbi tokë”. Tek libri “Republika”, i lashti Platon dikton se qeveria me ligjet e saj duhet të forcojë arsimin me një qëllim të vetëm , të formojë njerëz virtuozë, të dhuntuar me dituri dhe drejtësi , në mënyrë që të bëhen qytetarë perfektë, të cilët do të jenë të aftë dhe të sundojnë por edhe te sundohen drejt. Siç shihet leksionet e një republike na vijnë nga shumë larg, dhe janë ato nocione që fëmijëve, studentëve dhe qytetarëve u mësohen qysh herët, pra të dijnë sundojnë dhe të sundohen, dhe jo vetëm të sundohen siç po ndodh e si po edukohen brezat sot.
Kush qeveri nuk e kupton këtë ka gjasa që ose të jetë e pa arsimuar, ose të jetë e gjysmë arsimuar, sepse po të ishte e mirë arsimuar kjo qeveri, natyrshëm që këto probleme ekzistenciale të arsimit dhe shoqërisë nuk do të lindnin, kështu që varianti i mirëarsimimit bie dhe mbeten variantet e qeverisë së paarsimuar drejt, ose gjysmë të arsimuar. Në këtë aspekt latinët kishin një proverb edhe për njerëzit e pa arsimuar dhe gjysmë të arsimuar, e as më tepër prijësit, që në sintezë thoshte “timor hominis non indoctus, et non timor homo eruditionis, ma metum eos con medium erudites”, e cila e thënë në shqip do të thotë “frikohu nga njeriu i pa arsimuar, aspak nga njeriu tepër i arsimuar, dhe ruaju nga njeriu gjysmë i arsimuar”. Zot ruaje këtë popull nga “prijësit” e pa arsimuar.





Një grup emigrantësh nëpërmjet ambasadës sonë në Athinë i ka dërguar Kryeministrit, Presidentit të Republikës dhe Kryetarit të Kuvendit një letër. Ata janë pritur dhe kanë biseduar edhe nga amabasadori shqiptar Dashnor Dervishi, i cili i ka quajtur kërkesat e tyre të drejta. Letra është protokolluar nga sekretarja e ambasadës me nr.225 dat 15/02/2017.
Në peticion emigrantët shprehen të indinjuar nga mosplotësimi i kërkesave nga indiferentizmi i mosinteresimi i Qeverisë Shqiptare për problemet e tyre. Në mbyllje të kërkesave të tyre, emigrantët kërkojnë që peticioni t’u përcillet deikastereve përkatëse të Qeverisë Shqiptare, dhe njëkohësisht të shqyrtohen dhe të zgjidhen deri më 20 mars të 2017. Ata theksojnë vendosmërinë e tyre në kërkim të zgjidhjeve përfundimtare, deri në protesta masive e të vazhdueshme para ambasades sonë në Athinë, si dhe në mosplotësimin e kerkesave do të zbresin në Tiranë para Parlamentit Shqiptar dhe Kryeministrisë.
Ja kërkesa e plotë
LETËR
DREJTUAR AMABASADËS SË REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË NË GREQI
DHE NËPËRMJET SAJ:
Presidentit të Republikës z. Bujar Nishani
Kryeministrit z. Edi Rama
Kryetarit të Kuvendit z. Ilir Meta
Z. AMBASADOR!
Ne një grup emigrantësh shqiptarë në Greqi, të indinjuar nga mosplotësimi i kërkesave tona të herë pas herëshme dhe nga indiferentizmi e mosinteresimi i Qeverisë Shqipare për problemet tona, ju drejtohemi edhe njëherë juve dhe, nëpërmjet jush, vetë Qeverisë, me këto kërkesa kryesore, në mes mjaft të tjerave, për shqetësimet tona të pazgjidhura:
1) Familjeve shqiptare, që paguan ndryshimin e pasaportave të fëmijëve të tyre për shkak të shkruarjes gabim të vëndeve të lindjes në Greqi nga punonjësit shqiptarë të shërbimit të paisjes me pasaporta, t’u kthehen lekët e paguara për fajet e të tjerëve.
Lidhur me këtë, kërkojmë edhe që çmimi i nxjerrjes së pasaportës në Ambasadë të jetë i njëllojtë me çmimin e nxjerrjes së pasaportës në Atdhe dhe jo si tani gati trefish më i shtrenjtë se atje.
2) Tarifat e shërbimeve konsullore në Ambasadën Shqiptare në Greqi për emigrantët shqiptarë, të mbetur papunë e pa përkrahje dhe që përballen me vështirësi të mëdha ekonomike si rezultat i krizës greke, janë shumë të larta dhe të pamundura të përballohen nga emigrantët. Kërkojmë uljen e tarifave të veprimeve konsullore në masën 90% të vlerës që janë tani.
3) Ne emigrantët shqiptarë në Greqi kërkojmë vendosmërisht që të marrim pjesë në votimet e qershorit 2017, duke votuar në mënyrë elektronike në vëndet ku punojmë e jetojmë. Për këtë, Qeveria Shqiptare të mundësojë marrëveshje me Qeverinë Greke dhe përfaqësuesit e komunitetit shqiptar në Greqi, për të realizuar regjistrimin e njerëzve dhe infrastrukturën e nevojshme teknike elektronike të zgjedhjeve.
4) Ne emigrantët të mundësohemi të marrim pjesë aktive në jetën politike të vendit, ku të na jepet e drejta jo vetëm të zgjedhim, por edhe të zgjidhemi në të gjitha institucionet si përfaqësues të qindra mijë emigrantëve shqiptarë në Greqi.
5) Kërkojmë inerpelancë me Qeverinë në Parlamentin Shqiptar.
6) Duke parë vështirësitë e mëdha dhe të pakapërxyeshme që hasim vazhdimisht në proçesin e kërkimit dhe mbrojtjes së të drejtave tona si emigrantë në shtetin grek, kërkojmë që në Ambasadë të vendoset një përfaqësues ligjor (jurist), për të na mbrojtur dhe përfaqësuar në proçeset tona të përballjes me drejtësinë dhe shtetin grek.
Ju lutemi, kërkesat tona jo vetëm të përcillen në dikasteret përkatëse të Qeverisë Shqiptare, por edhe të shqyrtohen dhe zgjidhen ato në një periudhë kohore sa më të shpejtë dhe deri në 20 mars të 2017 të kemi përgjigjen dhe zgjidhjen e tyre. Ju konfirmojmë vendosmërinë tonë në kërkim të zgjidhjeve përfundimtare, deri edhe me protesta masive e të vazhdueshme, në rast vazhdimësie të indiferentizmit dhe mosplotësimit të kërkesave tona, gjithashtu do të protestojme para Parlamentit shqiptar dhe Kryeministrisë
Me konsideratë të lartë
dhe në pritje të zgjidhjes së kërkesave që ju parashtruam
NJË GRUP EMIGRANTËSH SHQIPTARË NË GREQI
Athinë, 15 shkurt 2017
Me të marrë haberin e keq se ma arrestuan djalin e vogël, thashë se luajta nga mentë. E kisha andej larg, në Kukës, më- sues maleve. Ç’heq tani korba unë o Zot, mos i lër të ma torturojnë, mbajua dorën! (I dridheshin buzët dhe zëri) Thashë të hidhesha nga dritarja a te rrotat e makinave. Po i duhesha shtëpisë, fëmijëve, djalit në burg.
Nuk na i ndanë burgjet, që u shofshin. As e dinim pse e arrestuan, dhe as na rrëfenin. Nga t’ia mbanim? Lushnja bënte sikur s’dinte gjë, beqim s’dinin vërtet, veç erdhën dhe na kontrolluan ca civilë… i dija të komunales!
I morën djalit 39 fletore dhe blloqe me vjersha e me ku di unë, seç shkruante, e zeza! Qysh jam gjallë! Prandaj do të ma kenë zënë, thashë. Të iknim në Kukës, po ku? Në Degën e Punëve të Përbrendshme, kalli flamën si i thonë, po ata s’bëjnë pa urdhrin e Tiranës. Dridhesha si purtekë. Qaja…
Kujtoja burgun e burrit, e njihte gjithë qyteti, i nderuar. E donin, shkruante dhe dilte në skenë në teatër. Po ku pyesin këta… luftë klase ulërijnë… duan gjak! I ka mësuar ai sojsëzi, Stalini, që ai nxjerrtë kockat qeni. Plaçkat e tim shoqi, që m’i kthenin, kur i çoja bukën, që s’ia jepnin… të poshtrit, gjë prej gjëje… i gjeja me thonj brenda me dhëmbë të përgjakur, të shkulur me darë, siç e torturonin, m’i tha më vonë ç’hoqi, por u bëri ballë. Kunatin ma vranë, dhe e hodhën shkallëve gjatë hetuesisë… arsimtar ishte… se ata të grupit të deputetëve do të lidheshin me të thoshin.
As varri s’i dihet… Atë që kisha si vëlla dhe si baba, që më rriti mua jetimen, e pushkatuan, prefekt në Gostivar dhe Tetovë kishte qenë. As varri s’i dihet, as atij. Po varr është kudo… Tani më morën djalin! Pse? Pse? Korba unë! Vjersha bënte, s’bënte gjëra të liga. Dhe ika me një frymë në Tiranë.
Po ai pse lajmëroi që t’ia hiqnin vjershat nga revista? Edhe mik… Pse kështu është miku? Se, po t’i dilnin, mbase ia lehtësonin dënimin. A ia bënin më të rëndë… e ku i dihet! Eh, desha t’u thosha shkrimtarëve, që donte djali im… që kishin emër, që ai… E ç’t’u thosha xhanëm. Ndritëronë e kam edhe kushëri, kryetar i shkrimtarëve është, i Partisë, me autoritet, i çqonjtur. I vete drejt e në shtëpi.
Tek ai pallati në qendër, kubist a ç’i thonë, me arkitekt në burg. Trokëlliva në derë herët në mëngjes… Sikur ndjeva hapat e Hatixhesë, s’ëmës së Ndritëroit. Më pritën mirë me pije, me kafe. “Rri”, më thanë. U qava hallin.
Ndritëroi mezi fliste… s’e di a e dinte, po u trondit. “Nuk të futin kot në burg, ¬më tha, – marrin informata. ¬Shokët t’i zgjidhte. Vjershat ia kam lexuar, më kanë pëlqyer, po ashtu janë vjershat, si të duash, të mira të këqija. Do të shkoj edhe te prokurori i Përgjithshëm, do t’ia them!”.
“Dritëroi përpiqet, po s’ka ç’bën, – tha Sadija, e shoqja, kur mbetëm vetëm – Ja unë kam një njeriun tim në burg, dhe ordiner po s’e nxjerrim dot… Ne ia dhamë dorën po ai…”. Cili? Ika e hutuar… ma bëni hallall shqetësimin u thashë. Të na vish sa herë të duash, – më thanë, – ne ju duam! Mora urbanin për në Kinostudio. Kisha Ilirjanin me vete, se ku i gjeja dot unë. Tirana është bërë e madhe. Kërkova Bashkim Shehun, të birin e Kryeministrit, shkrimtar në vërsën e djalit tim është… e donte im bir, pamvarsisht se Mehmeti na kallte datën, na shoi me Partinë.
“Ai është!” më thanë, sa zbriti nga autobusi e ndala. Ia thashë. I erdhi keq dhe u zbardh në fytyrë. “Atje ku ka hyrë tani, ai vazhdoi, unë s’bëj dot gjë. E kam të ndaluar, të pamundur. Po më pyetën do të flas mirë, ashtu siç e kam njohur!” Dhe u ligështua në fytyrë. Më përqafoi. Iu vra i ati, vetë a e vranë dhe e futën në burg. S’e di a është takuar me tim bir, i shkreti. Shkova prapë në Tiranë. Kërkoja Ismail Kadarenë. Më thanë kur vinte në kafenenë e shkrimtarëve, jo, klub a lidhje, se s’ia angllandis dot emrin, ku mblidhen dhe llafosen dhe pinin kafe… E dija at pallat, është martuar Mbreti aty. Prita ca më lart te sheshi… U ngjita më lart.
“Po vjen!” – më tha Ilirjani, që e kisha në krah. E ndala vetë dhe i thashë hallin. U ndjeva ngushtë. Më vuri dorën në sup…
“Mbahu!”, – më tha. “Ç’të mbahem, – i thashë, – dhe ku?”. U kthye nga e shoqja dhe i tregoi për mua! Se si më vështroi ajo, me dëshpërim, si ca ikona. “S’jam në gjendje ta ndihmoj dot, besomë, jam vetë keq, e s’e di kush mund ta bëjë tani, – po më thoshte ai. – E takove kryetarin e Lidhjes së Shkrimtarëve? Unë s’mundem, se… ah s’ia mbaj dot mend fjalët… Kurajë! – dhe i bëri duart kështu.. bëftë Zoti!, më tha, më përqafoi edhe ai dhe u ndamë. Sa e donte djali im!
Përmes lotëve, pashë nga statuja e madhe e Skënderbeut t’i lutesha atij, ndoshta ishte më pak i ngurtë se njerëzit. Përse e mbante atë shpatë. Ngrita kokën nga qielli. Lëvizi.
M’u rrotullua. Sa larg është Zoti nga ne… na ka harruar. Po s’i i prishëm ne kishat dhe xhamitë, jo, po shteti i komunistëve, që u përmbystë dhe i zëntë nën vete… Zëvendësuam kishat dhe xhamitë me komitete Partie dhe komitete ekzekutive, dhe… na ekzekutojnë. “E ndihmoftë Zoti!”, – më kishte thënë Kadareja… mirë, mirë, po ku ta gjeja! E di që është i madh!
Aty kemi shpresa, ai është ngushëllimi ynë, por këta s’e lënë as Zotin… S’kanë… Jeta është e shkurtër e këta ta shkurtojnë më shumë… por unë s’do të vdes, po do të t’i lë mënjanë sëmundjet dhe kusuret e mia, do ta mbaj gjallë tim bir, çmosin do të bëj… dhe ai shkruan prapë në burg, fshehurazi. Ruama o Zot! Atë dhe vjershat e tij…
(Marrë nga Visar Zhiti, “Ferri i çarë”, fq.174¬176)

Nga qyteti i Kukësit, Doris Pack nuk ka kursyer deklaratat e forta për Shqipërinë. Pas takimit e me kryetarin e bashkisë, Bashkim Shehu, i cili i akordoi Pack Medaljen e Mirënjohjes për mbështetjen e Shqipërisë në proceset integruese, ish-deputetja e BE theksoi se nëse do jetonte në vendin tonë, do kishte frikë se ku po i rriste fëmijët e saj.
Doris Pack, e cila ndodhet në Shqipëri me ftesë të Kryetares se Lidhjes Demokratike të Gruas së Shqipërisë, deputetes Albana Vokshi dhe po merr pjesë në aktivitetet për fuqizimin e statusit të grave dhe vajzave shtoi më tej se: “Jam e zhgënjyer që Shqipëria ndodhet në këtë situatë, pas marrjes së statusit të vendit kandidat në sajë të reformave të qeverisë së mëparshme. Nuk arrij ta mendoj se në Parlament keni deputetë, të cilët janë gjykuar për vepra kriminale nga gjykatat europiane. Prezenca në parlament e krimineleve nuk ka ndodhur në asnjë vend tjetër. Asnjë parti nuk duhet të lejojë kandidatë të tillë. Imagjino pak që shqiptarët të votojnë për njerëz të tillë. Kjo duhet të ndalet. Sistemi gjyqësor sot nuk është i pavarur. Presidentja e Forumit të Grave të Partive Popullore Europiane, eurodeputeja Doris Pack deklaroi nga Kukësi se Shqipëria duhet të reagojë për kriminalizimin e pushteteve dhe gjendjen e mjeruar ku ndodhet më shumë se gjysma e popullsisë.
I gjithë vendi është mbjellë me kanabis, ky është një turp ! Edhe vetë prindërit duhet të jenë të shqetësuar për rritjen e fëmijëve të tyre në këtë situatë. Nuk ia vë fajin, njerëzve, por qeverisë që nuk u jep mundësi se si të nxjerrin jetesën. Nëse do të jetoja në Shqipëri, do të kisha frikë për të ardhmen e fëmijëve të mi, ndërkohë që droga është bërë e frikshme. Keni shkallë të lartë papunësie, ndërkohë që keni shumë të rinj të arsimuar dhe të aftë për punë. Ata nuk gjejnë vend pune se janë anëtarë të PD-së. Njerëzit largohen se s’kanë si të jetojnë. Nga ana tjetër ka shumë pak investime që mund të krijonin vende të reja pune. Nuk është se s’ ka interes, por nuk ka besim te drejtësia dhe çështja e pronësisë nuk është zgjidhur.
Nëse dëgjoni ish-ministrin e Drejtësisë, kuptoni shumë. Nuk e kuptoj si qëndron në këmbë kjo qeveri! Mendoj se është një alarm. Nëse do të isha kryetare partie dhe do të kisha një ministër në këtë situatë, do të dija çfarë të bëja. Është ministri i Drejtësisë i kësaj qeverie dhe e di shume mirë se çfarë thotë. Dhe nëse i vetmi reagim i Kryeministrit Rama është shkarkimi i tij. Kjo nuk është praktika e duhur në një sistem demokratik. Kjo situatë duhet ta zgjojë qeverinë të ndihmojë njerëzit të ndërtojnë jetën e tyre këtu. Duhet të theksoj se ky rajon ka një peisazh atraktiv dhe duhet të investohet për turizmin natyror për të krijuar mundësi punësimi. Me një qeveri të tillë është vështirë të jesh optimiste. Shpresoj që zgjedhjet e ardhshme të jenë të lira, të mos manipulohet gjyqësori dhe demokracia të mund të lulëzojë me një parlament të dekriminalizuar.”

Residents of Ohrid, a touristic town in the southwest of the Republic of Macedonia, were shocked by view of the lake shores this week — a muddy beach covered in oil-like liquid replaced the once deep and clear waters of the oldest lake in Europe.
Lake Ohrid and the surrounding area is a UNESCO world heritage site and a biodiversity hotspot harboring more than 212 endemic species that exist in no place else on Earth. Due to its age scientists have also dubbed it a living evidence of evolution.
The citizen initiative OhridSOS, fighting against harmful urbanization on the lake shores, posted alarming photos of dry shores covered in an oily substance on February 13, 2017. This caused a strong discussion on social media in Macedonia. People demanded responsibility from the local and national authorities. Мr. Arnaudov from OhridSOS, who also lives in Ohrid, theorized what caused the pollution:
This is definitely caused by a human factor. Whether it is done consciously or by accident we cannot know. Our doubt is that somebody has been using the sewage system to discharge burned oil, to avoid paying to dispose of them adequately. A lot of people from a neighborhood located several meters from the lake have been complaining that they are feeling a strong smell of oil for the last couple of weeks.

State officials have kept quiet about the environmental disaster and there has been no official statement made so far.
This situation comes a month after the waters of Lake Ohrid hit their lowest level in residents’ memories — eight centimeters below the allowed legal limit. OhridSOS and locals suspect that state-owned electrical energy company ELEM – Macedonian power plants is to blame for this situation. ELEM controls the flow of water from the lake into the Drim River, which powers hydro plants on its way to Albania, and seems to have increased the flow in January, at a time when the snow had not melted yet and the springs were frozen.
господа од елем, од локална и разни други експерти, мајка природа заедно со трскава ви нацрта линија до каде треба да е нивото на езерото
Gentlemen from ELEM, the local government and various other experts: Mother Nature together with these reeds draws a line showing you how high the water level in the lake should be.
In the last week of January, the Public Scientific Institution Hydrobiological Institute of Ohrid issued an official request to ELEM to lower the outflow from the lake, because the alarmingly low water level directly endangers the survival of the species living in the shallows. ELEM issued a statement that “there’s no uncontrolled outflow of water from the lake” and that they’ve been adjusting the production in their power plants to the situation.

OhridSOS, however, alleged that the “main reason for this shockingly low level of the lake waters is ELEM. We are asking them to shut down the doors on the Drim hydro plants before it is too late to save the lake.”
Macedonia shares Lake Ohrid with Albania, so just a few days after ELEM’s statement residents and media from Pogradec, a city on the shore of Lake Ohrid’s Albanian side, posted videos and photos of the devastation caused by the low levels of the lake. They demanded responsibility.
The situation could threaten the UNESCO World Heritage status of Lake Ohrid. After the last UNESCO mission in Ohrid last year, officials expressed many concerns and requested actions be taken:
A number of large-scale infrastructure projects have been proposed within the property and that the conclusions of the impact assessments of the proposed Galičica Ski Centre, the A3 road, the Railway corridor VIII and Highway A2 demonstrate that these projects would be likely to cause significant potential impacts on the Outstanding Universal Value (OUV) of the property, and considers that these projects appear to represent a potential danger to the property.
A World Heritage Centre/ICOMOS/IUCN Reactive Monitoring mission has been announced to take place in March this year, at which point they can decide to either put Ohrid on the List of World Heritage in danger or delete it from the list.
Since it was inscribed on the list in 1979, Ohrid has proudly used the UNESCO status to boost tourism. The World Heritage Site designation has indeed lured many foreign tourists to the area. Since tourism is the primary source of income for Ohrid, loosing the UNESCO status could be devastating for the livelihood of the local population.
Në një intervistë të gjatë në televizionin publik grek, ERT, ministri i jashtëm grek, Nikos Kotzias, ka deklaruar se Athina kërkon t’i zgjidhë gjithë problemet me Tiranën, mbi bazën e të drejtës ndërkombëtare dhe se Brukseli në raportin e fundit i ka përfshirë të gjitha problematikat mes dy vendeve.
I pyetur për qëndrimin që do të mbajë Greqia për avancimin e Shqipërisë drejt anëtarësimit në BE, ai tha se pala greke nuk e sheh të nevojshme vendosjen e vetos për hapjen e negociatave të anëtarësimit të Shqipërisë në BE, pasi sipas tij mjaftojnë kushtet e vëna nga Brukseli.
“Qeveria e Shqipërisë mendonte se integrimi në BE do të ishte një shëtitje, kujtonte se do të merrte pa asnjë shkëmbim edhe hapjen e negociatave të anëtarësimit. Por nuk mund të luajë me nacionalizmin, të thotë gjëra të ndryshme jo serioze.
Ne këtë theksuam. Jemi një vend që duam t’i zgjidhim problemet tona, por mbi bazën e të drejtës europiane dhe ndërkombëtare. Prandaj dhe në raportin e fundit për perspektivën e anëtarësimit të Shqipërisë në BE, u përfshin gjithë kushtet dhe çështjet që kemi vënë ne në dukje. Nuk është e nevojshme të vendosim veto, sepse kushtet që u vunë duhet të përmbushen. Po të mos përmbushen, shqiptarët do të kenë problem me Komisionin Europian dhe Këshillin Europian””.
Kotzias është ndalur edhe në temën e Shqipërisë, që ka ri dalë në skenë, pasi shtatë rekrutë shqiptarë u fotografuan duke bërë simbolin e shqiponjës. Kotzias ka kundërshtuar indirekt supozimin e gazetarëve se veprimi i rekrutëve është shprehje e “nacionalizmit shqiptar”, duke theksuar se në rajon ka disa shtete që sipas tij po transformohen si shtete nacionale dy dekadat e fundit.
Sipas tij këto shtete kanë dhe një popullsi shumë të re dhe ndonjëherë kjo shprehet me një dinamizëm që mund të shpjerë te nacionalizmi.

Kur protestoj, e bëj për vete dhe për të tjerët, sepse jam në Opozitë me çdo të keqe e ulur këmbëkryq në Atdheun tim.
Nga Flutura Açka
Vendi më i errët në Ferr, u takon atyre që ruajnë neutralitetin në kohë krizash morale. Ndaj unë protestoj… si detyrë dhe si e drejta ime si qytetare, më 18 shkurt, dhe çdo ditë, sepse:
1. Nuk mund të pranoj që pas 25 vitesh demokraci, portretet e diktatorit shfaqen në mitingjet politike qeveritare, ende pa u kërkuar një ndjesë e thjeshtë për krimet dhe shfarosjen, burgosjen, dënimin dhe përdhunimin e mijëra njerëve nën një nga regjimet më të tmerrshëm mbi këtë dhé. Nuk mund të pranoj që faqet e parat ë gazetave ende hapen me intervistat e eksponentëve të diktaurës. Nuk mund të pranoj që media ende ka ekrane për cinizmin e së vesë së diktatorit.
2. Nuk mund të pranoj që në krye të shtetit tim të jenë narkopolitikanë, që e kanë kthyer Atdheun tim në hambar kanabisi, në qoshe të ndryrë të Europës ku strehohet dhe trafikohet drogë, në triller më të tmerrshëm të vjedhjeve të bankave, të bastisjes së aeroporteve, të vrasjeve të bankierëve dhe çerdhe kriminelësh, mes tyre edhe shpesh të veshur me pushtet.
3. Nuk mund të pranoj dhunën ndaj njeriut të thjeshtë që shet në rrugë, fermerit që i sekuestrohen perimet, njerëz të varfër e të ndershëm që përpiqen të nxjerrin bukën e gojës, kur e di me emër dhe mbiemër se cili ministër ka porositur 50 kostume pesëmijëeuroshe vetëm për veten e tij.
4. Nuk mund të pranoj që të shkatërrohet historia e Atdheut tim, siç po ndodh këto ditë në Durrës, i kërcënuar tashmë jo vetëm nga betoni i shtruar dhe montuar nëpër pallate të shëmtuara, por edhe ngrihet si kupola e strehë në emrin e projekteve kinse urbane. Shqipëria me diell pafund dhe e bukura e dheut nuk ka nevojë për kasketa betoni, siç duan të bëjnë njerëzit e paditur dhe shallvarexhinjtë turkoshakë që na drejtojnë. Nuk mund të pranoj që qytetet janë kthyer në fjetore, dhe fshatrat shqiptare tek e humbin identitetin duke u kthyer në qyteza. Nuk mund të pranoj një Shqipëri të tillë pa identitet.
5. Nuk mund të pranoj të shkatërrohet dhe të kthehet në kodër sheshi më i rëndësishëm i kryeqytetit tim, duke groposur miliona euro, pa menduar se para së gjithash, këta njerëz kanë nevojë për një shërbim publik transporti dinjitoz, kanë nevojë për çerdhe (dhe jo bojatisje çerdhesh), ka nevojë për bibliotekën e qytetit dhe një Bibliotekë Kombëtare dinjitoze, kanë nevojë për kinema të reja, për klinika mjekësore të reja, parqe të rinj, për trotuarë, për puseta, ujë e drita si qyetarë të dinjitetshëm.
6. Nuk mund të pranoj që në mënyrën më kriminale farmacive të Atdheut tim shiten shpesh barna të skaduara dhe të pakontrolluara, që në spitalet publike shqiptare edhe për shërbimin më të thjeshtë, madje edhe për të të pastruar nën shtrat, duhet të paguash, që edhe të parkosh në një parkim publik të spitaleve (falas), duhe të paguash, që edhe barnat e tua falas si pacient, duhet t’i blesh vetë nga jashtë spitalit.
7. Nuk mund të pranoj, që si kurrë në historinë shqiptare, dekrarime raciste të artikuluara nga eksponentë të lartë shtetërorë, janë bërë aq të shpeshta dhe aq hapur kundër një pjese të shqiptarëve, termat e përçarjes mes shqiptarëve në gegë e toskë, termat „çun tirone“ e „tosk i madh“, leqendisje e hargalisje publike ndaj qytetarëve të thjeshtë e që „të epërmve“ me pushtetu duken nën klasin me të cilën begenis të debatojë poltika, shpërvjelja e qytetarit të thjeshtë dhe tallja publike – kategori etike të papranueshme dhe të neveritshme për mua.
8. Nuk mund të pranoj që media shqiptare, e cila ka rolin më të madh në këta njëzet e pesë vite në shërbim të fjalës së lirë, është tani një e burgosur kombëtare, e shitur në të shumtën e saj si kurrë më parë ndaj pushtetit, kërcënimet, hedhjen në rrugë, denigrimin dhe intimidimin e gazetarëve të thjeshtë, kësaj armate dhe këtij pushteti në shërbim të publikut. Akuzoj censurën e gjallësuar dhe e ushqyer viteve të fundit, si kurrë më parë, si një dëshmitare personale dhe viktimë e saj.
9. Nuk mund të pranoj një administratë shtetërore të shpërfilluar, të ndarë politikisht, të përdorur dhe të keqpërdorur, të kërcënuar dhe të kthyer në shërbëtorë të politikës intelektualë të keqpaguar dhe të harruar, institucione që i shërbejnë artit, historisë, kulturës, edukimit të keqpaguar dhe të shpërfilluar nga politika dhe politikat shtetërore.
10. Nuk mund të pranoj që Opozita, e sotme, e djeshme dhe e nesërme, që përfaqëson në çdo kohë interesat e qytetarëve të thjeshtë, të jetë inaktive, të bëjë kinse protesta, të bëjë kompromise (si dukshëm një pjesë e deputetëve të opozitës së sotme, të cilët nuk kanë folur ende asnjë fjalë në Parlament) dhe të mos e ngrejë me protesta paqësore zërin dhe shqetësimin e qytetarëve, për çka edhe është votuar, qoftë edhe në minorancë.

Forcat e Armatosura, konkretisht efektivët e Batalionit “Komando”, që nderojnë Shqipërinë në vendet të ndryshme në konflikt apo misione paqëruajtëse, kanë edhe anën e errët!
Shumë efektivë të këtij batalioni ndër vite, të stërvitur vetëm me taktika ushtarake dhe operacione speciale, thënë ndryshe, nuk bëjnë gjë tjetër vetëm stërviten për t’u bërë “vrasës”!
Kohët e fundit, disa prej këtyre efektivëve të liruar nga detyra (me arsyen e mbarimit të kontratës) janë bërë “vrasës” me pagesë ose dyshohen për të tillë në Shqipëri!
Sipas informacioneve operative të policisë, në disa raste dyshojnë se vrasjet pa autor dhe pa gjurmë në vendngjarje, janë kryer nga profesionist, të ish-forcave komando!
Disa të tjerë, janë bërë grabitës (si këta të fundit)! Por ajo që është më shqetësuese, është fakti se ka nga ata ish-ushtarë të forcave “Komando” që kanë përfunduar si “mercenar” me pagesë apo luftëtarë për shkak të besimit në konfliktin Sirian, emrat e disa prej tyre tashmë janë publikuar!
Fatkeqësisht, me arsye të ndryshme, Forcat e Armatosura çdo vit nxjerrin në lirim ushtar profesionist, të stërvitur, që nuk dijnë të bëjnë gjë tjetër, veç asaj çfarë kanë mësuar, të mbrohen dhe të vrasin!
Ata nxirren në rrugë të madhe, pa asnjë qindarkë, pa asnjë plan rehabilitimi apo integrimi në shoqëri, pa asnjë mundësi punësimi alternative (në polici duhet të gjesh mik) apo ndonjë asistencë psikologjike ndaj këtyre personave!
Dhe kështu, disa prej tyre që nuk arrijnë të gjejnë vetën në shoqëri, përfundojnë në vrasës me pagesë, grabitës ose mercenarë jashtë Shqipërisë!
Ka ardhur koha, që Forcat e Armatosura e Ministria e Mbrojtjes, të kthej syt nga kjo kategori njerëzish, potencialisht të prirur për krime të rënda me programe dhe politika sociale!
#Suksese_në_jetë_ushtarë#
#Vrasës_që_si_duam#
#RESPEKTE_FA#
Në Konferencën e Sigurisë në Mynih do të trajtohen shumë sfida aktuale në botë. Drejtuesi i Konferencës, Wolfgang Ischinger, shkruan në fjalën hyrëse, se siguria ndërkombëtare aktualisht është në gjendjen më të rëndë që nga koha e Luftës së Ftohtë. Kjo ka të bëjë ndoshta me tezën kryesore se ka përfunduar era perëndimore në dominimin e rendit liberal botëror. Autorët shohin si shkak për këtë dobësimin e unitetit brenda Bashkimit Evropian dhe riorientimin e politikës amerikane pas ardhjes së Donald Trump-it në postin e presidentit të SHBA-së.
Kthesa?
Trump-i në fjalën e tij inauguruese nuk i ka përmendur demokracinë, lirinë dhe as të drejtat e njeriut – vlerat kryesore liberale. Edhe drejtori i konferencës Ischinger i sheh në ofensivë kundërshtarët e shoqërisë së hapur. Njerëzit në Perëndim po e humbasin besimin tek modeli liberal i shoqërisë dhe vlerat elementare. Kështu thuhet në një prej studimeve për këtë konferencë. Në shumë vende – ndër to edhe në SHBA, Spanjë dhe Gjermani – njerëzit sot në dallim nga koha para 15 vitesh e konsiderojnë sundimin autoritar si një sistem më të mirë se sa demokracinë.
Asgjë nuk është e vërtetë dhe të gjitha janë të mundura
Një rol të rëndësishëm këtu luan përhapja e lajmeve të gabuara. Fake news paraqesin një sfidë të madhe për debatin e hapur – në veçanti ato në mediat sociale. Kjo është vënë re në fushatën paraelektorale në SHBA dhe po shihet edhe në luftën e Ukrainës. “Rreziku më i madh është humbja e besimit të qytetarëve tek mediat dhe politika”, thuhet në këtë dokument. Problemi është që edhe qeveritë e kanë shumë të vështirë të reagojnë, sepse ndalimi i këtyre burimeve të lajmeve do të ishte cenim i vlerave liberale.
Siria
Rreziqet për shoqërinë e hapur shihen edhe tek konfliktet e shumta, si për shembull në Siri. Prej vitit 2011, sipas OKB-së, kanë humbur jetën mbi 300.000 vetë atje. Ndërsa gjysma e popullit të Sirisë është në arrati. Lufta e Sirisë kaherë është shndërruar në një konflikt ndërkombëtar, thuhet në dokumentet e Konferencës së Sigurisë. Në këtë konflikt janë përzier edhe shumë vende të tjera të rajonit, ndërsa Perëndimi kryesisht po bën sehir. Epoka postperëndimore duket se ka filluar.
Sfidat e tjera
Sfida më e madhe vjen nga grupi xhihadist Shteti Islamik. Mbështetësit e tij po i shkelin me këmbë vlerat perëndimore. Disa atentate dhe sulme terroriste të kryera në Evropë dëshmojnë për përzierjen e tyre edhe këtu. Vendet e Evropës po reagojnë në forma të ndryshme. Franca ka shpallur gjendje të jashtëzakonshme. Ndërsa Gjermania mjaftohet me aksione policore dhe bastisje. Në shtigje afatgjata, Evropa duhet të ketë një reagim të përbashkët dhe unik, thuhet në këtë dokument. Shkaku kryesor i shtimit të sfidave ëshë rekrutimi i luftëtarëve brenda Evropës. Propaganduesit e xhihadizmit i kanë shtuar aktivitetet, ndërkohë që ka dhe një ndërlidhje mes kriminalitetit klasik dhe terrorizmit.
Përgjigjet e Konferencës
Në 90 faqet e Munich Security Report, të përpiluar nga shumë think-tank, flitet për sfidat e shumta aktuale në botë, të cilat mund t’i japin fund rendit të krijuar pas Luftës së Dytë Botërore. Në raport flitet për mospajtimet brenda aleancave të vjetra dhe konfliktet me pjesëmarrje ndërkombëtare, si dhe zhvillimet në vende të ndryshme.
Autorët nuk kanë formuluar ndonjë përgjigje, të cilat do të formulohen në fund të kësaj jave në Konferencën e Sigurisë. Ambasadori Ishinger shpreson se në konferencë “do të flitet hapur dhe sinqerisht për dallimet në mendime, interesat dhe vlerat e përbashkëta”.
Kreu i Bandës së Lushnjës, Aldo Bare dhe krahu i djathtë i tij, Enver Dondollaku, për të kontrolluar të gjithë ekonominë e qytetit të Lushnjës përdornin të gjitha metodat, duke nisur me terrorin dhe duke bashkëpunuar me eksponentë të politikës së majtë, që ishte në pushtet dhe nëpërmjet tyre fitonin tenderat publikë. Në përgjimet e bisedave të tyre nga policia italiane, citohen emrat e shumë politikanëve të majtë shqiptarë figuron edhe ai i kryebashkiakut të Tiranës dhe njëkohësisht kryetari i PS, Edi Rama. Telefonata ku shfaqet emri i Ramës, është kryer në orën 13:08 të datës 22 shkurt 2003, në periudhën kur Kuvendi diskutonte ngritjen e një Komisioni parlamentar Hetimor ndaj kryebashkiakut, komision, i cili drejtohej nga deputeti Sokol Olldashi. Në atë kohë, në mjaft gazeta dhe media vizive, kreu i Bashkisë së Tiranës akuzohej publikisht për, “ndërtimet e disa pallateve në qendër të Tiranës nga njerëzit e ‘Hakmarrjes për Drejtësi’”. Edi Rama po kandidonte atëherë për një mandat të dytë në krye të Bashkisë dhe ky fakt ka zgjuar edhe vëmendjen e dy krerëve të Bandës së Lushnjës Aldo Bare dhe Enver Dondollaku, biseda telefonike të të cilëve janë përgjuar nga Prokuroria italiane.
Dondollaku, duke biseduar me Aldo Baren është shprehur se: “Edi Rama rrezikon të humbë mandatin, sepse po ndihmon ata të ‘Hakmarrjes’”. Hetuesit italianë kanë zbuluar se, “ata të Hakmarrjes” personifikonin anëtarët e organizatës kriminale “Hakmarrja shqiptare për Drejtësi”. Kjo bandë kishte hyrë në konflikt me Bandën e Lushnjës në këtë periudhë për tenderin e pastrimit të qytetit të Lushnjës. Një konflikt që shkaktoi pesë viktima në të dyja krahët, dhe pikërisht për këtë qëllim Banda e Lushnjës ishte e vëmendshme ndaj lidhjeve që kishte Edi Rama me njerëzit e “Hakmarrjes”.
Sipas dosjes së policisë italiane, citimi për Edi Ramën është kryer gjatë bisedës mes Enver Dondollakut me Aldo Baren që ndodhej në Turqi dhe fliste me celularin me numër 0090/5369646988. Fillimisht, Dondollaku ka sinjalizuar “Profesorin”, nofka e Aldo Bares, për faktin se Forcat Speciale të Policisë ishin nisur në Tropojë, një informacion që mund të thoshte se banda nuk do të kishte ndonjë shqetësim në bazën e saj. Më pas, Dondollaku shton edhe lajmin për Edi Ramën që rrezikonte të humbte mandatin. Kjo mund të ketë lidhje me faktin, se ngritja e Komisionit Hetimor, Olldashi kishte për qëllim edhe verifikimin e shkeljeve të dyshuara të kryebashkiakut Rama, sidomos në ndërtimin e pallateve nga njerëzit e organizatës kriminale, “Hakmarrja për Drejtësi”. Këtë konflikt interesi mes bandave, duket se Enver Dondollaku e ka parë me interes t’ia transmetojë Aldo Bares.
Konflikti Aldo Bare-“Hakmarrja…”
Përplasja e Bandës së Lushnjës me organizatën kriminale “Hakmarrja për Drejtësi” nisi që në pranverën e vitit 2002. Shkak u bë fitimi i tenderit prej 1.2 milionë dollarësh për pastrimin e qytetit të Lushnjës. Njerëzit e bandës së Bares dhe ata të “Hakmarrjes për Drejtësi”, që sipas përgjimeve të bisedave nga Prokuroria italiane përfaqësoheshin prej Roland Shytit, i mbiquajtur prej bandës “Mustaqekuqi”, kërkonin që të siguronin këtë fond të majmë me një afat 5-vjeçar. Pas presioneve ndaj krerëve të bashkisë, të dyja bandat u gjendën duke matur forcën me njëra-tjetrën. Ky konflikt i ashpër solli edhe 5 të vrarë dhe 6 të plagosur. Në telefonatën numër 161 të shkëputur nga dosja e Prokurorisë së Torinos, e kryer në datë 25 mars 2003, vihet re një tjetër detaj për këtë shqetësim të bandës për organizatën “Hakmarrja për Drejtësi”. Dondollaku dhe Aldo Bare flasin për faktin që “Mustaqekuqi” (Roland Shyti) ,”kishte marrë një kapar prej 500 mijë eurosh për tenderin e pastrimit të qytetit të Lushnjës”. Fillimisht tenderi i pastrimit të qytetit u fitua nga firma që kishte pas saj njerëzit e “Hakmarrjes”. Por pas atentateve dhe vrasjeve nga të dyja krahët, tenderin e pastrimit të qytetit të Lushnjës e fitoi një firmë që zyrtarisht nuk kishte lidhje me asnjë krah të bandave. Pronari i firmës që fitoi tenderin e pastrimit deklaroi atëherë në një intervistë se jo vetëm që ishte marrë peng dhe kërcënuar, por kishin tentuar edhe ta vrisnin në momentin që kishte dashur të tërhiqte këstet e mëtejshme të tenderit.
Biseda e regjistruar nga Prokuroria italiane
Pjesë e materialit hetimor për bisedën e zhvilluar mes Aldo Bares (Alfred Shkurtit) dhe Nallbanit: “Më datën 11 prill 2004, në orën 22:53, në numrin 338/8837418, në përdorim të Alxhi Nallbanit, i quajtur Xhili, u kap një telefonatë drejt numrit turk 0090/5442172483, në përdorim të Alfred Shkurtit. Gjatë bisedës, ky i fundit e pyet Alxhin nëse i ka përfunduar “punët”, Alxhi përgjigjet se ka bërë “diskutimet”, vazhdonte duke sqaruar se do të qëndronte në Itali edhe për dy ose tre ditë të tjera. Më pas i rrefen Shkurtit për udhëtimin në Gjermani të bërë me Renardo Nallbanin, i quajtur Nardi, duke sqaruar: “shkova për të blerë 2 kamionë, me një rrugë, dy punë, e ke të qartë?” Alxhi më pas i sqaron Shkurtit se në Itali jetohet shumë mirë, por ky i fundit i përgjigjet se “në Itali ka shumë shqiptarë dhe të duket sikur je në Tiranë”. Shkurti tregon se ka patur një shkëmbim fjalësh me bashkëqytetasin e tij i quajtur “doktori”, i cili po i linte mënjanë interesat e grupit të tyre, pra Alxhi replikon se në momentin e rikthimit në tokën shqiptare “do të merrej me doktorin”. Shkurti, gjithnjë në kuadër të dialogut të mësipërm, përsëriste nevojën, nga ana e organizatës, për të “siguruar” garën e tenderit për ndërtimin e autostradës Fier-Lushnjë.
Përgjimi i Dondollakut: Rama ortak me Hakmarrjen për Drejtësi
Kreu i bandës së Lushnjës, Aldo Bare dhe krahu i djathtë i tij, Enver Dondollaku, për të kontrolluar të gjithë ekonominë e qytetit të Lushnjës përdornin të gjitha metodat, duke nisur me terrorin dhe duke bashkëpunuar me eksponentë të politikës së majtë që ishte në pushtet dhe nëpërmjet tyre fitonin tenderat publikë. Në përgjimet e bisedave të tyre nga policia italiane, citohen emrat e shumë politikanëve të majtë shqiptarë figuron edhe ai i kryebashkiakut të Tiranës dhe njëkohësisht kryetari i PS, Edi Rama. Telefonata ku shfaqet emri i Ramës, është kryer në orën 13:08 të datës 22 shkurt 2003, në periudhën kur Kuvendi diskutonte ngritjen e një Komisioni parlamentar Hetimor ndaj kryebashkiakut, komision, i cili drejtohej nga deputeti Sokol Olldashi. Në atë kohë në mjaft gazeta dhe media vizive, kreu i Bashkisë së Tiranës akuzohej publikisht për “ndërtimet e disa pallateve në qendër të Tiranës nga njerëzit e “Hakmarrjes për Drejtësi”. Edi Rama po kandidonte atëherë për një mandat të dytë në krye të Bashkisë dhe ky fakt ka zgjuar edhe vëmendjen e dy krerëve të bandës së Lushnjës Aldo Bare dhe Enver Dondollaku, biseda telefonike të të cilëve janë përgjuar nga Prokuroria italiane.
Dondollaku, duke biseduar me Aldo Baren është shprehur se: “Edi Rama rrezikon të humbë mandatin, sepse po ndihmon ata të “Hakmarrjes”. Hetuesit italianë kanë zbuluar se, “ata të Hakmarrjes” personifikonin anëtarët e organizatës kriminale “Hakmarrja shqiptare për Drejtësi”. Kjo bandë kishte hyrë në konflikt me bandën e Lushnjës në këtë periudhë për tenderin e pastrimit të qytetit të Lushnjës. Një konflikt që shkaktoi pesë viktima në të dyja krahët, dhe pikërisht për këtë qëllim banda e Lushnjës ishte e vëmendshme ndaj lidhjeve që kishte Edi Rama me njerëzit e “Hakmarrjes”.
Sipas dosjes së policisë italiane, citimi për Edi Ramën është kryer gjatë bisedës mes Enver Dondollakut me Aldo Baren që ndodhej në Turqi dhe fliste me celularin me numër 0090/5369646988. Fillimisht, Dondollaku ka sinjalizuar “Profesorin”, nofka e Aldo Bares, për faktin se forcat speciale të policisë ishin nisur në Tropojë, një informacion që mund të thoshte se banda nuk do të kishte ndonjë shqetësim në bazën e saj. Më pas, Dondollaku shton edhe lajmin për Edi Ramën që rrezikonte të humbte mandatin. Kjo mund të ketë lidhje me faktin, se ngritja e Komisionit Hetimor Olldashi kishte për qëllim edhe verifikimin e shkeljeve të dyshuara të kryebashkiakut Rama, sidomos në ndërtimin e pallateve nga njerëzit e organizatës kriminale, “Hakmarrja për Drejtësi”. Këtë konflikt interesi mes bandave, duket se Enver Dondollaku e ka parë me interes t’ia transmetojë Aldo Bares.
Hetimet nga Prokuroria italiane e seksionit të Shtatë të Antidrogës
Prokuroria italiane e seksionit të Shtatë të Antidrogës së Kuesturës së Torinos në vitin 2003 ka hapur dosjen me emrin e koduar “Bijoux 2” (Bizhu 2) kundër bandës së Lushnjes, për shkak se shumë element të kësaj bande operonin me qëllime kriminale në territorin e shtetit Italian. Afërmendsh një nga metodat kryesore që policia gjyqësore italiane përdor për të hetuar dhe gjetur fakte e prova për dosjen kriminale është përgjimi i bisedave telefonike mes të dyshuarve. Në rastin tonë të dyshuarit kryesorë janë Alfred Shkurtit, përndryshe Aldo Bare dhe krahu i tij i djathtë Enveri Dondollaku i njohur me nofkën “Goni”. Ky fundit përdorte numrin e celularit 350642073479560 për të kontaktuar dhe akorduar pazare me shefin e tij, Aldo Bare.
Prej interceptimeve të policisë italiane kuptohet vetiu se kreu i bandës së Lushnjës dhe krahu i djathtë Dondollaku edhe pse ishin larg Shqipërisë (i pari në Turqi dhe tjetri në Itali) përdornin të gjitha mjetet dhe metodat për të menaxhuar ekonominë e qytetin e Lushnjes duke lidhur “miqësi” me eksponentë të politikës lokale dhe figura të larta të Partisë Socialiste, që ishte në pushtet dhe në saj të tyre gllabëronin tenderët publikë. Në interceptimet telefonike policia italiane konstaton në materialin e mbledhur prej 430 shpeshtësinë e emrave të shumë politikanëve të majtë shqiptarë në Pushtet. Telefonata ku shfaqet emri i Ramës është e cikluar si e 145-ta dhe është kryer në orën 13.08 të datës 22 shkurt 2003, në periudhën kur Kuvendi pa shih pa shih diskutonte ngritjen e një Komisioni parlamentar Hetimor ndaj kryebashkiakut, komision, i cili drejtohej nga deputeti Sokol Olldashi. Fokusimi i komisionit hetimor përqendrohet tek ndërtimet e disa pallateve në qendër të Tiranës nga njerëzit afër organizatës terroriste “Hakmarrjes për Drejtësi, të drejtuar nga bijtë e Haredin Shyti-t, Zv/Ministri i Sigurimit gjatë viteve në 90.

Kërkesa e prokurorisë për t’i hequr mandatin 6 deputetëve, që preken nga “dekriminalizimi”, përshkallëzoi konfliktin mes Adriatik Llallës dhe ambasadorit amerikan, Donald Lu.
Në 4 shkurt, të dy u përplasën fort me akuza për shantazh dhe lidhje me krimin, përplasje që krijoi një precedent të konfliktit mes ambasadës amerikane me prokurorinë shqiptare. Në letrën që i dërgoi presidentit, Adriatik Llalla dha dy raste kur u ndje i shantazhuar personalisht nga ambasadori amerikan. Rasti i parë kishte të bënte me çështjen e Bankers Petroleum, një dosje që, siç la të kuptohej Prokurori i Përgjithsëm u mbyll nga presioni i Donald Lu. Rasti i dytë, ishte pikërisht “bomba” që lëshoi dje prokuroria, për heqjen e mandatit të deputetëve Artan Gaçi, Armando Prenga, Gledion Rehovica, Aqif Rakipi, Omer Mamo dhe Mhill Fufi.
Heqja e këtyre mandateve rrezikon numrat e mazhorancës, në momentin kur pritet të votohen organet e reja të drejtësisë. Sipas Llallës, këto deputetë të lidhur me krimin janë shantazhuar dhe përdoren nga ambasada amerikane për të votuar reformën në drejtësi.
“Ambasada Amerikane në Tiranë u ka revokuar vizën edhe disa zyrtarëve të tjerë të lartë të Prokurorisë, të cilët kanë nën hetim persona me pushtet në Shqipëri, të cilët njihen publikisht si faktorë bashkëpunues të Ambasadorit Amerikan në Tiranë, z. Donald Lu. Këta persona, të cilët gëzojnë mbështetjen e Ambasadorit Amerikan, janë pjesë e segmenteve të caktuara të politikës, por që ka dyshime që janë të lidhur edhe me botën e krimit të organizuar, të cilët po tentojnë në çdo formë për të deligjitimuar, shantazhuar dhe paralizuar institucionin e Prokurorisë. Kjo sjellje kundër institucionit të Prokurorisë, e cila po agravohet edhe me ndërhyrjen aspak diplomatike të Ambasadorit Lu, është në vijim të sulmeve të hapura kundër të gjithë trupës së prokurorëve gjatë dy viteve të fundit, kohë në të cilën është diskutuar mbi Reformën në Drejtësi” shkruante Llalla.
Madje emrat e tyre, u bënë shkak për heqjen e vizës së Rovena Gashit, drejtuese e strukturës së “Dekriminalizimit” në Prokurorinë e Përgjithshme.
“Kjo strukturë po vijon me veprimet e saj dhe rezultatet do të prekin edhe deputetë të tjerë të Kuvendit të Shqipërisë, kryesisht persona të cilët Ambasadori Amerikan në Tiranë i ka shantazhuar publikisht dhe privatisht për të siguruar vota parlamentare për kalimin në parlament të projektit të mbështetur prej tij për Reformën në Drejtësi, ku, mesazhe telefonike të dërguara nga kjo Ambasadë, janë bërë publike edhe në media” shkruhej në letrën që publikoi Adriatik Llalla në datën 4 shkurt.
Në të njëjtën ditë që doli lajmi për heqjen e mandateve të 6 deputetëve, ambasadori amerikan takoi deputetët e PS. Sipas lajmit të Top Channel, ambasadori hapi edhe njëherë temën e heqjes së vizave për prokurorët dhe gjykatësit.
“Ky ishte një urdhër dhe unë nuk kisha opsione ta zbatoja apo jo. Për njerëzit që u është hequr viza, kishte dyshime se qëllimi i tyre është të ikin nga Shqipëria bashkë me pasuritë e vëna nga korrupsioni, dhe në Shtetet e Bashkuara nuk e pranojnë këtë”ishin fjalët e Donald Lu, që me këtë rast duket se dha një kërcënim direkt, për ata që po i vendosin shkopinjtë nën rrota për reformën në drejtësi.
Në librin e autorit dhe kryemurgut francez, Pierre Bauron, me titullin “Les Rives Illyriennes – Brigjet Ilire”, botuar në Paris në vitin 1888, gjejmë, në faqen e tij të 350, një këngë të rrallë luftarake ilire.
Nga Aurenc Bebja, Francë
Kënga vë në dukje trimërinë e paraardhësve tanë, dashurinë për atdheun dhe në një farë mënyre dëshmon se kemi qenë gjithnjë një popull paqësor me fqinjët, se u jemi përgjigjur si kurdoherë sulmeve, por kurrë nuk kemi sulmuar të parët.

Vëllezër, përpara, përpara, luftëtarë,
Këmbësoria e djem mbi kuajt tuaj të fortë!
Të mprehim kosat, të mprehim shpatat!
Të shporrim armikun nga këto toka!
Që secili prej nesh t’i këndojë një këngë
Atdheut të heronjve!
Me kosë të vrasim këtë grabitës,
Mjaft arrogant për të sunduar racën e shtëpitë tona!
Oh ! Le të rrëzohen duke u çarë prej qindra rrufeshë
Këta të pabesë që shkelin të drejtat tona!
Që secili…(Refren)
Nëse bisha çel kthetrat e saj,
Iliri me grusht e shtrin për tokë ;
Nëse gjarpëri krenar e ngren kokën ndaj tij,
Iliri, këmbëzbathur, e shkel.
Që secili…(Refren)
Kur era e veriut, e tërbuar,
Copëton lisin e vjetër,
Zemra shtendoset në gjoksin tonë!
Ne jemi Ilirët, vëllezër të dashur!
Që secili…(Refren)
Kur dridhen skajet e botës,
Kur shkëndijat e rrufesë vallëzojnë në qiell,
Dhe kur toka hap barkun e saj,
Iliri i lumtur këndon këngën e luftës.
Që secili…(Refren)
Iliri, të huajin e sulmon me thikë,
Vetëm kur duhet të mbrojë vëllain e tij!
Kurrë frika nuk ia ul kokën,
Dhe sikur bota të copëtohet, ai mbetet gjakftohtë!
Që secili prej nesh t’i këndojë një këngë
Atdheut të heronjve! / Syri.net/
Grupi i xhirimit i emisionit “STOP” ka udhëtuar në Goricaj të Divjakës për një rast të pazakontë. E moshuara Vangjelina Stambollxhiu i ka dhënë avokatit Perlat Koçillari 25 milionë lekë të vjetra, për t’i nxjerrë djalin nga burgu. Por avokati mashtrues, as djalin nuk e liron dhe as paratë nuk ia kthen. Në këtë moment për Vangjelinën nis një kalvar ligjor, por edhe një dramë sociale.
“ Kam pasur nevojë për një avokat për mbrojtjen e djalit se kishte probleme ligjore. Në vitin 2009 dy të njohurit tanë më sygjeruan një avokat që quhet Perlat Koçillari. Kur më kërkoi lekë më kërkoi një shumë të madhe.
Sa ju kërkoi?
Si fillim më tha rreth 70 milion lekë. Unë i thashë ku t’i gjej unë këto lekë dhe më tha që shit çfarë të kesh, dyqane, shtëpi, toka çfarë të kesh. Pastaj u detyrova pa e pyetur as burrin shita pronën në vlerën e 27 milion lekë. Ndërkohë 25 milion lekë ia kam dhënë kokërr më kokërr avokatit.
Ju nuk morët asnjëlloj dokumentacioni që vërteton që ju i keni dhënë shumë e parave avokatit Koçillari?
As prokurën që kam marrë avokat sepse me idenë që do t’i sillte ai të nesërmen. U detyrova dhe bëra edhe një prokurë që ia kam dhënë këto lekë borxh sepse nuk më kishte dhënë 4 vjet as prokurë si avokat, as prokurë që më ka marrë kaq lekë.
Pas 4 vjetësh ju bëni një prokurë sikur ia jepni këtij zotërie lekët borxh. Çfarë lidhje keni më këtë avokat?
Nuk kam asnjëlloj lidhje, vetëm për mbrojtjen e djalit. Këtë prokurë e kam bërë në 10 qershor të 2014 duke më thënë edhe djali, që të paktën të kemi një prokurë që na i ka marrë këto para sepse mund të mohojë edhe këtë. U detyrova e bëra prokurën për katër muaj afatin.
Pasi çuat çështjen në Krimin Ekonomik çfarë u arrit? Pse nuk u kthyen lekët?
Premtoi që do më jepte 30 metra katrorë dyqan në Durrës, tek pallati që kishte ndërtuar ose këto ishin si garanci që gjoja të isha bashkëpronare me të. Unë këtë e kisha më shumë si garanci. Më pas bëra ankim në Prokurorinë e rrethit të Tiranës dhe atje u hetua ku sërish ishte në favorin e tij dhe fajtore isha unë.

U mbyll çështja?
U mbyll çështja dhe unë më pas kam bërë ankim tek Prokuroria e Krimeve të Rënda. Më pas shkova në një avokat tjetër në Tiranë për t’i kërkuar ndihmë për Perlat Koçcillarin. Dhe këtu fitova, që ai duhet të më kthejë paratë dhe jam gjykuar nga Ervin Pollozhani. Më ka lidhur avokati me një përmbaruese, e cila më thotë se nuk kemi se çfarë t’i marrim pasi nuk ka pasuri të regjistruara në emrin e vet.”
Sikur të mos i mjaftonte mashtrimi nga avokati Koçillari në shtëpi nuk e pranon as i shoqi. Ai e përze nga shtëpia, pasi mëson se paratë për avokatin janë përfituar nga shitja e tokës, pa lejen e tij. Gazetari i “STOP” arrin pas përpjekjeve, të pajtojë dy të moshuarit.
“Mua nuk më pranon as burri në shtëpi.
Për çfarë arsye?
Që prej kësaj historie me Perlat Koçilarin.
Nuk ju pranon në shtëpi?
E fundit është përzënia nga shtëpia.
Po ku flini?
Tek kunatat, te motra, vëllai tek të gjithë.
Sa kohë keni që vazhdoni kështu?
Pothuajse dy vjet.
A e provojmë sot që të shkojmë në shtëpinë tënde dhe t’i themi bashkëshortit tuaj që t’iu pranojë në shtëpi?
Shkojmë!

Si je? Ne nuk na njeh po zonjën e njeh!
Burri i Vangjelinës – Të kam thënë nuk vjen më këtu ti. Këta do t’i marr unë.
Sa vjeç je?
70 vjeç jam pensionist. Ajo nuk më pyeti, më mori tokën për gjysmë çmimi.”
Ndërkohë në lidhje telefonike i biri që është në burg kërkon ndihmë për zgjidhjen e kësaj çështjeje, që i ka shkatërruar jetën dhe i ka ndarë edhe prindërit.

Si ta thotë zemra?
Meqenëse m’u lutët kaq shumë, me mundim do ta jap fjalën.
Ju zoti Lu dhe kryeministri Rama, jeni si dy duar e një trupi, që “lani” njëri-tjetrin dhe të dy bashkë, Ju dhe Rama “lani” në Tiranë interesat politiko-ekonomike të Soros!
Nga Jakup B. GJOÇA/
Zoti Donald Lu. Prokurori i Përgjithshëm i Republikës së Shqipërisë ju ka akuzuar dhe denoncuar publikisht para disa javësh, se i keni ushtruar presion që Prokuroria të mos hetojë skandalin ekonomik të kompanisë Bankers Petroleum. Ju, zoti Donald Lu deri më sot nuk e keni përgënjeshtruar, përkundrazi. Heshtni, i rënduar nga pesha e Fajit dhe mëkatit!
Zoti Donald Lu, Ju me çfarë cilësie i kërkuat Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë të mos hetojë akuza për korrupsion një kompani të huaj në Shqipëri?
-Si ambasador i SHBA-zë? Mos vallë, Kompania Bankers Petroleum është kompani e shtetit SHBA-së me interesa strategjike, që ju ta mbroni nga hetimet e prokurorisë me kompetencat e përfaqësuesit të Presidentit të SHBA në Tiranë?
– Apo si misionar i Soros, i cili NDOSHTA ka interesa ekonomike me këtë kompani në Shqipëri?
E dini Ju, zoti Lu, që avokatët amerikanë zbuluan dhe hetuan edhe skandalin e madh të SIEMENS në Gjermani dhe Greqi?
E dini Ju, zoti Lu, që drejtësia Amerikane tani heton edhe Kompaninë e madhe amerikane Novartis për skandale dhe korrupsion në Greqi dhe gjektë?
Natyrisht, që i dini, sepse Drejtësia në SHBA është e pavarur nga Politika dhe SHBA dhe ambasadorët e saj, por edhe Presidenti i SHBA kurrë nuk mund të mbrojnë asnjë korrupsion të asnjë kompanie biznesi amerikanë kudo që veprojnë nëpër botë.
Ju, zoti Lu, duhet të kishit dhënë DORËHEQJEN si ambasador I SHBA dhe përfaqësues I Presidentit të SHBA në Tiranë, derisa nuk përgënjeshtruat publikisht denoncimin ndaj jush të prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë!
Ju, zoti Donald Lu, u zotoheni shqiptarëve, se po punoni dhe lodheni ditë e natë që (edhe) në Shqipëri, jut ë bëni Reformë në Drejtësi.
Veçse, ju zoti Donald Lu, punoni në prapaskenë dhe në dritëhije, si puna e urithit, duke bërë ecejake nëpër zyrën e kryeministrit Rama!!!
Zoti Lu, kë reformë në drejtësi kërkoni nga Kryeministri Rama?
Ju, zoti Lu, a keni vajtur ndonjëherë në Surrel, qoftë edhe nga kurreshtja, që të shikoni në çfarë vile jeton kryeministri Edi Rama?
E dini, ju, zoti Lu, që vila e kryeministrit Edi Rama në Surrel u ndërtua 2 vjet, pasi Rama u zgjodh kryeministër?
E keni pyetur ndonjëherë vetveten, ju zoti Lu, ku i gjeti milionat euro kryeministri Edi Rama, që ndërtoi vilën në Surrel? Apo, edhe ju, zoti Lu, u bindët nga Rama, se atë vilë e ndërtoi gruaja e tij me bizneset e saj?
Barak Obama, pas 8 vjetësh në Presidencën e SHBA, do të jetojë në një shtëpi me qira!!! Ju, e dini, zoti Lu, që kurrë një kryeministër nuk mund të kursejë miliona euro me rrogën e detyrës!
Alfred Peza për 3 vjet, që është deputet i përzgjedhur nga Edi Rama arriti të blejë aksione bankare me vlerë 1 milionë dollarë!
Lindita Nikolla, që para 2013 banonte në një hyrje në pallat, tani, pas 4 vjetëve që është ministre e Arsimit e qeverisë së Kryeministit Rama, ka blerë dhe jeton në një vilë shumëmilionë euro!!!
Ju, zoti Lu, a keni vilë shumëmilionëshe në SHBA, edhe pse keni vite pune më shumë, edhe pse jeni shpërblyer me rrogë më shumë se kryeministri Rama, që të bindeni se nuk ka korruptuar?
Atëhere, një kryeministër dhe një ministre që ndërtojnë vilë me lekët e korrupsionit, E KANË TË VËSHTIRË QË TË BLEJNË EDHE VOTAT NË ZGJEDHJET PARLAMENTARE?
Ju, zoti Lu, a keni blerë aksione bankare me vlerë 1 milionë , siç ka blerë deputeti socialist i Kryeministrit Rama, që ju të bindeni që as ky nuk ka kurruptuar? Atëhere, A KA VLËRË VOTA E DEPUTETIT TË KORRUPTUAR PËR REFORMËN NË DREJTËSI?
Atëhere, zoti Lu, si mundet ju, me cilësinë e ambasadorit të SHBA të kërkoi nga një kryeministër, si Edi Rama, që ai dhe ministrat dhe deputëtët e tij haptazi korruptojnë, një reformë në Drejtësi?
Ju, zoti Lu, në nëntor 2015 denoncuar publikisht dhe SHQIP, që reformën në drejtësi e pengojnë ministrat e korruptuar (të qeverisë së kryeministrit Rama). Kryeministri Rama – e them SHQIP- nuk u PORDHI hiç juve, SEPSE deri më sot asnjë ministër i korruptuar nuk është shkarkuar!
Dhe e dini pse kryeministri Rama nuk ju dëgjoi, juve zoti Lu? Sepse, Kryeministri Rama e di, që ju, zoti Lu nuk jeni në Tiranë si përfaqësues i Presidentit të SHBA-s, por jeni një misionar i Soros dhe Edi Rama vetë është produkti politik i Soros.
Pra, zoti Lu, Ju dhe kryeministri Rama, jeni si dy duar e një trupi, që “lani” njëri-tjetrin dhe të dy bashkë, Ju dhe Rama “lani” në Tiranë interesat politiko-ekonomike të Soros!
Ju, e dini, zoti Lu, që nëse ju do të denonconit në Tiranë me cilësinë e Ambasadorit të SHBA-s korrupsionin e ministrave, atëhere Qeveria e korruptuar do të kishte rënë brenda ditës! Sepse ju, zoti Lu u premtuatt shqiptarëve që do të publikoni me emra dhe fakte ministrat e korruptuar!
Por deri tani, ju heshtni zoti Lu! Përse nuk i denonconi ministrat e korruptuar me emra?
Mos vallë, ju zoti Lu, jeni PENG i kryeministrit Rama, që trembeni të heshtni? Apo ju urdhëroi Soros, që të heshtni? Sepse një ambasador i SHBA, kurrë nuk trembet të denoncojë me emra ministrat e korruptuar!
Zoti Lu, nëse keni kurajo qytetare, u thoni tani shqiptarëve, ose emrat e ministrave të korruptuar të qeverisë së Ramës!
Ose, kurrë një ambassador i SHBA nuk denoncon Publikisht ANONIM ministrat e një qeverie për korrupsion!!!
Ju, zoti Lu, me çfarë cilësie denoncuar ministrat e korruptuar në nëntor 2015?
-1. Si ambasador i SHBA dhe përfaqësues i Presidentit Obama?
Nëse do të përgjigjeshit “Po”, atëhere ju si ambassador i SHBA nuk do të vazhdonit të kishit partner politik për kryerjen e reformës në drejtësi kryeministrin e korruptuar! Ju, zoti Lu, si ambassador I SHBA dhe përfaqësues i Demokracisë Amerikane, do t’I ishit drejtuar popullit shqiptar HAPTAZI, që të çohet dhe të kërkonte rrëzimin e qeverisë së korruptuar dhe pastaj, nga ajo qeveri e re, e dalë me vota nga popullit, të merrte misionin politik të bënte reformë në drejtësi.
Ju, zoti Lu, e dini mirë që një kryeministër që mban në qeveri ministrat e korruptuar KURRË NUK MUND TË BËJË REFORMË NË DREJTËSI.
Reforma në Drejtësi bëhet kur dënon SË PARI ministrin e korruptuar!
Ju, zoti Lu, edhe këto ditë po bëni Pasarelë Politike në selinë e kryeministrit Rama dhe po diskutoni për reformë zgjedhore.
Ju, zoti Lu, denoncuat në nëntor 2015, që deputetët kriminelë pengojë reformën në Drejtësi. Besoj, ju zoti Lu, me përvojën diplomatike që keni, jeni i bindur, që këta deputetë kriminelë nuk u futën në parlamentin e Shqipërisë me tank! Por këta kriminelë, që ju denonconi, i bëri deputetë me Listat e Mbyllura në zgjedhjet parlamentare të 2013-s kryetari i PS Edi Rama, sepse fitoren elektorale e mbështeti te financimet e krimit dhe jo me programe elektorale!
Deri më sot, kryeministri Edi Rama ka mohuar që të bëjë reformë zgjedhore për të zhbërë Listat e Mbyllura, si nja faktor kryesor i kriminalizimit të parlamentit!
Atëhere, ju zoti Lu, çfarë reforme zgjedhore kërkoni të diskutoni me kryeministrin Rama, derisa ky mohontë zhbëjë atë Kod Zgjedhor që faktorizoi kriminalizimin e Parlamentit?
Ju, zoti Lu, si ambasador i SHBA keni raportuar në Departamentin e Shtetit, që në zgjedhjet e 21 qershorit 2015 vota u vodh dhe u shitble!
Vota në zgjedhjet në Shqipëri vidhet dhe shitet, sepse KQZ dhe Administrata Zgjedhore është tërësisht e partizuar dhe votat i numërojnë militantët partiakë. Ju, zoti Lu, e dini që 95 % e numëruesve të votave dhe komisionerë socialistë në zgjedhjet e 2013-2015 janë emëruar nëpunës në Administratën Publike të qeverisë së Ramës, si shpërblim për kontributin që i dhanë Partisë në fushatën zgjedhore.
Zoti Lu, ju derisa nuk kërkoni DEPOLITIZIMIN e KQZ, mund të pretendoni nga Kryeministri Rama reformë zgjedhore?
Zoti Lu?
Cili jeni Ju, që bëni përditë pasarelë politike në selinë e kryeministrit Edi Rama?
Që ju, zoti Lu, paradite të takoheni me kryeministrin Edi Rama dhe në mesditë të denonconi publikisht për ministra të korruptuar dhe deputetë kriminelë të qeverisë së kryeministrit Rama, dëshmon, që ju talleni me shqiptarët!
Zoti Lu!
Të paktën, të mos i tallni dhe mos i trajtoni Lolo, kaq shumë shqiptarët, duke u thënë, duke u ushqyer shpresa se përpiqeni për të mirën e tyre, DERISA KENI PARTNERË POLITIKË KRYEMINISTRIN QË KA MINISTRA TË KORRUPTUAR DHE FAKTORIZOI KRIMIN NË PARLAMENT!
Zoti Lu!
Tregohuni një herë të sinqertë me shqiptarët!
Braktisni pasarelat Politike të prapaskenave me kryeministrin Rama!
U thoni shqiptarëve SHQIP:
-Me qeveri të korruptuar, me parlament të kriminalizuar NUK KA REFORMË NË DREJTËSI!
– Me qeveri të korruptuar, me parlament të kriminalizuar NUK KA REFORMË ZGJEDHORE!

Kryetari i Bashkisë së Pogradecit, Eduart Kapri, ka reaguar pas lajmeve të publikuara në media, lidhur me të shkuarën e tij.
Përmes një shkrimi në Facebook, Kapri, sqaron se ai është një figurë e pastër dhe i papërlyer, duke shtuar se gjatë kohës që ai ishte kandidat për kreun e Bashkisë së Pogradecit, ka qenë në fuqi dhe ligji i dekriminalizimit.
Ndërkohë thekson se ai është i zgjedhur nga populli i Pogradecit për detyrën që ka dhe është një figurë politike që i përket PD-së, dhe nuk ka qenë asnjëherë në të shkuarën pjesë e LSI-së.
Ja postimi i Plotë i Kaprit:
‘Dua të komunikoj me publikun, në lidhje me një lajm të pavërtetë që po shpërndahet në media pa u ndalur, edhe pse nuk ka asnjë fakt, dhe asnjë bazë ku të qëndrojë.
Unë si i zgjedhur në këtë detyrë të lartë, jam i hapur dhe respektoj çdo ligj të vendit, dhe madje e vlerësoj shumë atë të dekriminalizimit. Kur kam vendosur të kandidoj për kryetar bashkie në Pogradec, ligji ka qenë në fuqi, dhe sigurisht nuk ka qenë pengesë për mua. Jam i hapur për çdo verifikim ndërkohë që KQZ ka konfirmuar vërtetësinë e çdo të fakti në formular. Nuk kam pasur asnjë problem në të kaluarën time, dhe me besim të madh jam se s’do kem as në vazhdim, sepse e kam vendosur të mos bëhem asnjë ditë pjesë e asnjë krimi. Ajo për të cilën nuk jam i hapur, janë mashtrimet, trillimet dhe intrigat politike. Unë kam fituar zgjedhjet si kandidat i Partisë Demokratike dhe politikisht i përkas kësaj force politike. Nuk kam qenë kurrë pjesë e LSI. Redaksia e lajmeve në Top Channel ka reflektuar duke korrigjuar lajmin. Qytetarët e Pogradecit sot kanë nevojë për punë, për zhvillim, për mirëqenie. Përpara kemi protestën e datës 18 Shkurt ndaj është detyra e të gjithëve ne dhe çdo qytetari të protestojmë kundër padrejtësive, kriminelëve të vërtetë në pushtet, varfërisë dhe kaosit që po përjeton sot vendi’.
Gazeta “Tema” njofton sot se kryetari i Bashkisë së Tiranës Erjon Veliaj sugjeron ndryshimin e orarit të administratës për të eliminuar trafikun.
Si qëndron puna?
Po të lexojmë atë që thotë Veliaj, “fluksi i orës 07:30 – 08:00 është një fluks I cili për qytetin tonëë, paraqet një problematike që mund të zgjidhet vetëm duke shtuar numrin e autobuzëve. Po mendojmë edhe për zgjidhje të tjera, pra si mundet që me disa nga institucionet punëdhënëse të koordinojmë oraret, ku jo çdo institucion të fillojë punë në të njëjtin orar. Kjo na jep mundësi të s’fazojmë pak fluksin e mëngjesit duke e ndarë në disa fasha orare”.
Populli ka një fjalë për këta invadues të heshtur të hapësirës së tjetrit: Molë e butë. Molën e butë e nënvlerëson, nuk e sheh, nuk e dëgjon dhe mbi këtë indiferencë dhe shpërfillje, mola ecën e grin të gjithë strukturën. Si molë e butë operon edhe ky person që nuk ka ditë të mos shfaqet në media me gjithfarë budallallëqesh, i aftë t’ia lejojë vetes vetëm ai. Javën që shkoi na ikën ditët duke parë përditë foto të sheshit “Skënderbej”, sesi ai po ndryshon, sesi një pemë po vihet në një gropë, sesi një pamje nga lart e tregon bukur. Një ditë tjetër e pamë në shi, një ditë tjetër në autobus…
Qetësohu mor zotëri! Qetësohu pak! Se edhe Zoti bëri pushim ditën e shtatë, jo më ti, që e meriton pushimin se po lodhesh kaq shumë. Zbrit një ditë nga autobusi, shkëputu pak nga sheshi, mos u duk nga tregu fshatar për të folur për standardet higjenike të leshit të dhisë, lëre njëherë periferinë halleshumë dhe freskoje pak me qetësi veten.
Mendjen, shpirtin proletar që kaq shumë të trazon! Dil një xhiro nga Peza, ditën jo natën dhe qëndro aty në vilën e Konferencës, anës barit. Dhe pash Zotin, dil njëherë të vetme nga Lajmet, bëhu burrë o derëbardhë: Kërko që mos të ta pasqyrojnë një aktivitet. Ose mos njofto! Nuk i zë vend njeriu më, se nuk është letër. Bite interneti janë, fjalë pa vend, punë për dukje, erë, vetëm erë o Eri.
Jo çdo gjë mund të ndryshojë e të bëhet pse ti zotëri do të jesh në lajme. Orari i administratës është zyrtar, njerëzit kanë një jetë që lëvizin në këtë ritëm dhe nuk po ankohet kush kaq shumë. Edhe mund ta bësh të mundur këtë “ide gjeniale”, por është e sigurtë se fundi i saj e bashkë me të edhe yti, fundi i pushtetit, i këtyre budallallëqeve me okë që janë karakteriale te ty e që na detyron t’i dëgjojmë e t’i shikojmë, do të vijë.
Do vijë bashkë me barsaletat që do të jenë biografia jote politike. Sepse për një njeri kaq të shtirur dhe hipokrit, barsaletat nuk janë ironi, as tallje, por alternativa e sinqeritetit që përshkruan më mirë se çdo gjë këtë marrëzi për të ndërtuar nje realitet që nuk ekziston.
Sepse suksesi yt nuk ekziston, ai i vërteti, ai që edhe sikur mos ta kesh fare qejf tjetrin, do ta duartrokasësh. Ky i yti është suksesi i pleshtit që paraziton mbi trupin e huaj dhe shpërndan sëmundjen me pickime, gjithnjë nëse ja del pa ngrënë një dackë asgjësuese që shpërthen atë gjakun e keq.
Të habit pa masë kjo arrogancë për të kërkuar kaq shumë nga koha e njerëzve, ky pretendim që ke ti mor zotëri për të të parë fytyrën dhe dëgjuar zërin, ndërkohë që edhe në atë moment do të na gënjesh duke na shpikur punët pas të cilave gjoja fshihesh.
Erjon, ndryshoje pak orarin të paktën nëse nuk ja del të na hiqesh nga media për ca ditë. Dil o zotëri pas orës 24:00, hap një tv selfie si shefi yt, posto në Facebook- tënd, po vallahi na ndihmo të gjithëve me mosqenien tënde ca kohë. Eja në terezi!
Marrë nga Respublica

“Gjithçka është spekulim fiktiv”, ka thënë ai, transmeton Telegrafi.
“Qëllimi ynë në Evropë janë liria dhe paqja, e këto nënkuptojnë integrimin e shteteve të Ballkanit perëndimor në institucionet evropiane. Qëllimi jonë është që Serbia të jetë anëtare me të drejta të plota në BE, dhe këtë e mbështet SHBA. Normalizimi i raporteve me Kosovën është pjesë e këtij qëllimi. Duhet të ketë përparim te dialogu i Brukselit, që të ketë përparime në eurointegrime”, ka thënë ai, duke shtuar s’ka asnjë arsye të besohet se do të ketë ndryshim të politikës amerikane.
I pyetur a është e mundur të anëtarësohet Serbia në BE pa e njohur Kosovën, ai tha se kjo është çështje për BE-në.
“Ajo që bëjmë ne është të mbështesim procesin e normalizimit të raporteve të Beogradit dhe Prishtinës. Momentalisht nuk shohim përtej kësaj”, ka shtuar zyrtari amerikan.
/Telegrafi

Vendimi për ti dhënë lirinë organizatës terroriste “Hakmarrja për drejtësi” ka sjellë reagime të shumta mes qytetarëve. Por sigurisht që ky vendim ka goditur më shumë familjen e Bujar Kaloshit, drejtorit të burgjeve të vrarë në vitin 1996, vetëm pak metra larg banesës së tij.
E për këtë vendim, nuk mund të mungonte një reagim nga familja e tij. Është vajza e Bujar Kaloshit, Viola e cila ka lënë një shënim në profilin e saj në Facebook e cila shkruan se vendimi i gjykatës e vrau për herë të dytë atë.
Ja çfarë shkruan në Facebook, Viola Kaloshi:
Krimi ende i lirë edhe sot pas 20 vitesh…
Me dhimbje të thellë mësova lajmin e vrasjes për herë të dytë të babait tim Bujar Kaloshi. Këtë lajm për herë të parë e përjetova 20 vite më parë, në moshën 13-vjeçare.
Ndërsa mes lotëve dhe dhimbjes vrapova drejt makinës së tij për ta përqafuar ashtu siç bëja çdo mëngjes, pasi mëngjesi ishte i vetmi moment kur unë mund te lumturohesha me prezencën dhe dashurinë e tij. Kjo, për shkak të orëve të tij të gjata në punë, për të ndërtuar një shtet ligjor, të ndershëm, të meritokracisë dhe vlerave.
Por, atë mëngjes gjithçka u pre në mes. Dora kriminale ma kishte gjakosur tani me përqafimin tim, ashtu siç beri edhe sot. Ndërsa, duart e mia, të një fëmije të mitur u mbuluan nga gjaku i pafajshëm i babait tim Bujar Kaloshi.
Si mundet të rivrasësh një njeri si Bujar Kaloshi, që jo vetëm punoi me devotshmëri, përkushtim, e besnikëri, por dha edhe jetën për vendin e tij, deri në ditën e fundit, duke lënë pas tek në fëmijët e tij një plagë të madhe.
Ai shpesh thonte se “jap edhe jetën për shtetin”. Dhe e dha jetën si zyrtar i shtetit. Por, pavarësisht kësaj, krimi mbetet ende i lirë.
Orët e drejtësisë janë mbuluar tani më, nga orteku i madh i padrejtësive, etjes për pushtet të çakejve, krimi i organizuar, korrupsioni, droga etj. Madje, madje i tejkalojnë edhe ato të diktaturës famëkeqe.
I dashur babi im, askush nuk mund të përgjakë më tej rrugëtimin tonë të përbashkët drejt se vërtetës. Sikurse, s’do mund të përballtë kurrë vlerat dhe virtytet më të mira si; ndershmëria, krenaria, fisnikëria, bujaria, drejtësia, etj., që ti rrënjosë tek ne.
Sot, emri dhe gjurmët që ti ke lënë pas janë të gjalla. Ne të takojmë çdo dite, tek të njohur apo të pa njohur, të cilët përloten dhe përulen me respekt teksa flasin për ty.
Të dashur miq,
Bujar Kaloshi ishte Gladiatori që e fitoi betejën me ju dhe për ju. Falë mbështetjes dhe besimit tuaj të palëkundur, ai luftoi për shtetin e së drejtës, një Shqipëri Euro-Atlantike dhe Kosovën e pavarur.
Në emër të vlerave tona të përbashkëta ju lutem pranoni, mirëkuptoni këto rreshta dhe mbështesni më tej në rrugëtimin drejt së vërtetës.


Nga Blend Fevziu –
Një prej hetuesve të qytetit të Rrëshenit kishte thirrur në zyrën e tij një burrë, familje e prekur nga regjimi komunist, i cili kish guxuar të lajmëronte 5 – 6 vetë në qytet, për vdekjen e një pastrueseje të vetmuar, e internuar. Sipas një kodi të lashtë sa jeta, ai i kishte ftuar ata pak “miq” ta shoqëronin bashkë për në banesën e fundit. Një traditë e vjetër në Shqipëri, që s’është tjetërsuar kurrë, nga asnjë regjim apo tiran. Ishte gusht i vitit 1983. Hetuesi kërciti dhëmbët, e etiketoi armik dhe i deklaroi se nëse do të merrte pjesë në varrim, do ta arrestonte që atë ditë.
– Në burg do të përfundosh qen, i kishte thirrur, duke e shtyrë jashtë pas paralajmërimit kërcënues.
Gruaja 66-vjeçare qe dërguar në varreza e vetme, me karrocën e komunales, shoqëruar nga varrmihësit, asnjë prej të cilëve s’e kishte dëgjuar emrin e saj. Quhej Musine Kokalari, e diplomuar në Romë, një prej emblemave të femrës intelektuale dhe të emancipuar shqiptare të viteve ’40 – të. Antikomuniste e vendosur, ajo kishte humbur dy vëllezërit e pushkatuar nga regjimi komunist dhe gjithë jetën, pas vitit 1945, e kishte kaluar në burg dhe internim. Kortezhi i vetmuar, ose më mirë i munguar, ishte çnderimi i fundit që regjimi komunist i bënte asaj edhe në rrugën për në varr.
Rreth 15 vjet më vonë, i njëjti person që kishte tentuar të mblidhte pak njerëz për varrimin e Musinesë, trokiti në derën e Gjykatës së Apelit për të ndjekur një problem prone, si shumë shqiptarë këto vite. Gjykimin e çështjes e kishte i njëjti hetues që e kishte kërcënuar atëherë, i konvertuar tashmë në gjykatës dhe me një karrierë për t’u pasur zili, në majat e drejtësisë së re shqiptare.
M’u kujtua dje ky detaj, që e kam lexuar në një prej gazetave kryesore diku në vitin 2003, me rastin e 20-vjetorit të vdekjes së Musine Kokalarit. M’u kujtua që e kam përmendur historinë në një shkrim për ambasadorin Uithers në vitin 2008 kur bëhej fjalë për ligjin e lustracionit dhe daljen jashte drejtësisë të atyre qe kishin përgjegjësi për te shkuarën komuniste. Atyre gjykatësve dhe prokurorëve që kishin qenë pjesë e sigurimit të shtetit apo hetuesisë në vitet e diktaturës. Një ligj që s’u zbarua kurrë dhe ju lejoi me qetësi përgjegjësve direkt të atij sistemi, të ishin edhe arbitra te sistemit të ri. M’u kujtua sërish sot, ndërsa dëgjoj zhurmën që bëhet rreth Musine Kokalarit me rastin e 100 vjetorit te lindjes se saj.
Në vitin 2008 nuk i kisha ndeshur ende arkivat personale të Hoxhës, në një dokument të të cilave, kur e venë në dijeni se Pen Club International kishte kërkuar lirimin e Musine Kokalarit si një shkrimtare e burgosur për bindjet e saj, diktatori përgjigjet: ende gjallë rruspia?!
Nuk i kam dhënë dot kurrë përgjigje urrejtjes së Hoxhës dhe drejtuesve komunistë për Musine Kokalarin. Një urrejtje që nuk u shua as në ditët kur ajo nuk përbënte më asnjë rrezik, nuk kishte asnjë zë publik, ndërsa komunistët ishin në kulmin e pushtetit të tyre. As në kohën që u diagnostikua me kancer dhe kishte fare pak ditë jetë, por edhe atëherë ja ndaluan mjekimin në Tiranë. Në ditët e fundit para vdekjes ajo shkruajti këto fjalë të trishta, që ngjajnë edhe si testamenti i saj:
“Njoha kulturën demokratike, njoha tragjedinë e përmbysjeve të mëdha revolucionare. Njoha një gjyq special. Njoha 18 vjet burg dhe 22 vjet internim me përplasje andej-këndej. Njoha punën e punëtorit me normë individe, njoha punën e krahut me normë kolektive në bujqësi e ndërtim. Njoha vetminë e vetëkërkuar, shoqërinë e rastit në burg dhe gjithë ndryshimet që pasojnë nga ky tërmet i pandërprerë për të konsoliduar diktaturën e proletariatit. Nganjëherë them me vete se nuk fitova gjë që mbeta gjallë. Kam 38 vjet që nuk e di ç´domethënë familje. Ndoshta do të ishte mirë të kisha mbyllur sytë njëherë e përgjithmonë. Kështu merrnin fund edhe vuajtjet, me gjithë gjendjen tragjike…”.
Kokalari ndërroi jetë duke lënë fjalë që ato pak gjëra personale që mund të vlenin t’i jepeshin muzeut të Gjirokastrës. Ashtu siç kishte lënë testament Mithat Frashëri që gjithë pasuria e tij të kalonte për Institutin e Albanologjisë kur të ngrihej.
Sot 100 vjet nga lindja e saj, nderimi ndaj Musine Kokalarit është nderim ndaj gjithë atyre që e deshën këtë vend. Që e deshën me gjithë shpirt dhe e deshën të lirë. Por nderimi i Kokalarit apo kujdo tjetër, është i paplotë, kur shumë nga masakruesit e saj nuk janë ndëshkuar kurrë. Si në rastin që rrëfeva në fillim të shkrimit ata mund të jenë ende në sistemin e drejtësisë, mund të kenë qenë në parlament e mbase edhe në qeveri. Pra kanë qenë persona të nderuar. Një vend nuk mund t’i nderojë të dyja palët njësoj. Edhe të persekutuarit edhe persekutorët. Një vend dhe një shoqëri e tillë është thjeshtë një shoqëri hipokrite. Një shoqëri që s’do mësojë kurrë nga e shkuara e saj dhe as nga momentet e errëta që e kanë shoqëruar.
Nëse nuk keni kurajo ta bëni këtë; nëse nuk e kuptoni që përgjegjësit apo ndihmësit e një sistemi kriminal janë ende mes nesh dhe qëndrojnë gjithë aty, me po atë respekt, atëherë mos e shqetësoni më Musinenë. Lëreni të prehet e qetë. Kur nuk ditëm ta respektonim në gjallje, mos e vdisni për së dyti, duke vënë të flasin për të e ta kujtojnë ata që e vranë dikur…
Blendi Fevziu
Protesta e thirrur e 18 shkurtit, pritet të mbledhë një numër të pazakontë njerëzish, ku priten t’i bashkohen të majtët e të djathtët e këtij vendi. Pritet t’i bashkohen dhe ata që prej kohësh kanë ndenjur larg nga politika. Njerëz të të gjitha kategorive atë nuk e shohin thjeshtë si protestë të opozitës, apo ashtu siç mundohen ta paraqesin shërbyesit e devotshëm të Edi Ramës, nëpër fletushkat e tyre. Shqiptarët janë ndërgjegjësuar, se kjo protestë është mënyra e shprehjes së dufit të akumuluar në këto tre vjet e ca të qeverisjes së Ramës. Eshtë mënyra për t’i thënë ndal, këtij abuzimi dhe propagande të shfrenuar, që po vret përditë e më shumë jetë shqiptarësh. Eshtë mënyra për t’i thënë ndal hajdutërisë në çdo qelizë, shtypjes dhe përçudnimit që i është bërë pjesës më të margjinalizuar dhe jo vetëm. Eshtë mënyra për t’i thënë ndal shterimit të resurseve dhe hapësirave që po mbyllen çdo ditë, dhe po ndajnë bijtë nga nënat, vajzat nga baballarët. Eshtë mënyra për t’i thënë ndal, vjedhjes së parave nga xhepat e gjithsecilit qytetar të këtij vendi, me anë të taksave, rritjes arbitrare të çmimit të mallrave të jetës. Eshtë mënyra për t’í kujtuar Edi Ramës, dhe sojit e sorollopit të tij se, në rast se ai jeton me të shkuarën, si bir i denjë i nomenklaturës, shqiptarët e kanë flakur tutje atë sistem pervers dhe nuk duan më t’i rikthehen më asaj situate, ku jeta e tyre varej në dorën e një tufe dallkaukësh. Njësoj si sot ku në emër të “të bërit shtet”, bijtë e këtij vendi po shkojnë drejt vetëvrasjes dhe asokohe shqiptarët çoheshin para skuadrave të pushkatimit në “emër të komunizmit”. Ngjashmëria është tronditëse.
Depresioni
Në vitin 2015, kur qeveria Rama ishte në kulmin e delirit të saj, kur TV ishte mbushur me pamje të Kryeministrit tonë teksa rendte për të treguar forcën ndaj njerëzve të varfër të këtij vendi, Instituti i Shëndetit Publik do bënte një anketim ku publikoi disa fakte rrënqethëse. Pas një anketimi të bërë rezultoi se 5 mijë prej tyre deklaruan se ndjeheshin të “pashpresë”. ISHP do të shpjegonte se të gjithë këta bëjnë pjesë e kontigjentit të vetëflijimit. Statistikat e këtij viti flasin për 200 vetëvrasje në vit, dhe 400 të tjera të mbetura në tentativë. Për vitin 2016, këto shifra mendohet të jenë dhe më alarmante, dhe pjesa dërrmuese e tyre kanë si shkak varfërinë. Atëherë çfarë mbetet të themi. Nga një sondazh ku marrin pjesë jo më shumë se 7 mijë persona, 5 mijë prej tyre deklarohen se nuk e gjëjnë të ardhmen në vendin e tyre, dhe si zgjidhje kanë vetëm braktisjen e tij. Kjo shifër tregon se jemi një shoqëri depresive dhe fajtor për këtë ka vetëm një Edi Rama, me politikat e tij që çdo ditë e më shumë vret shpresën e njerëzve në këtë vend. E pra 75 për qind e popullsisë është shumë dhe vizaton një vend ku mungon thuajse gjithçka. Një vend, nga i cili duhet të ikësh një orë e më parë, të majtë dhe të djathtë, skeptikët dhe ata që besuan tek premtimet boshe të njeriut që do të hapte 300 mijë vende pune, do të rimëkëmbte shëndetësinë, do të zgjidhte strehimin e të tjera si këto. Premtime që sot ngjajnë si tallje në veshët e gjithsecilit.
Vetëvrasjet
Klajdi Muça, Arif Doda, Barbulla Pepa, Resmie Alla, Qamil Zela, Llazar Nasiti, Altin Myftari, Gjovalin Gjini, janë disa nga emrat që duhet të ishin sot mes nesh. Të gjithë këta kanë vrarë veten se s’kishin të paguanin energjinë elektrike. Sot, ata duhet të ishin mes nesh, duhet t’i gëzoheshin familjeve të tyre, fëmijëve të afërme. Por sot ata mungojnë, mungojnë se një mendje perverse që duhet t’i mbronte i kërkoi të pamundurën. Ai që duhet t’i jepte shpresë i tregoi derën e burgut, i preu energjinë, duke i prerë njëkohësisht dhe fillin e jetës. Vetëvrasja nuk ishte vetëm si pasojë e varfërisë, por ishte dhe reagim ndaj zhgënjimit… Ata s’kishin nga ta dinin se vota e tyre për Ramën, ishte vota që do i çonte drejt vdekjes. Ata janë njerëz të thjeshtë që luftojnë çdo ditë për shpresën se e nesërmja do të jetë ndryshe, janë njerëz të këtij vendi, e ç’rëndësi ka çfarë force i përkasin. Këtyre u shtohen dhe ata mijëra të tjerë që provuan qelitë e ftohta të burgut, për fajin e vetëm se ishin të varfër. Për fajin e vetëm, se nuk kishin të paguanin Ramën që paratë i duheshin për të shtuar luksin e tij. U shtohen dhe dy vogëlushët nga Kavaja, që malli për babain e burgosur padrejtësisht për një çati që kërkonte të ndërtonte për ta i kushtoi burgun. E burgosi Rama me qehajain e tij përdhunues, që sot mban ende me dhunë Bashkinë e Kavajës, si dëshmi se Rama nuk mund të drejtojë pa pasur mbështetjen tek llumi i shoqërisë.
18 shkurti, revolta e një populli që rrëzoi diktaturën
Protesta e këtij 18 shkurti është një kushtrim! Eshtë një revoltë e çdo njeriu që ka provuar në kurriz padrejtësitë e këtij sistemi të instaluar brutalisht. Eshtë një revoltë e biznesmenit të dhunuar nga taksidarët, është revoltë e pensionistit që numëron qindarkat, pasi ka dërguar paratë tek ata që jetojnë në luks, është protestë e babait që sheh fëmijën tek vuan në spitalet e Beqes, është protestë e nënës teksa sheh Shukrinjtë e Rilindjes që i nëpërkëmbin vajzën për një vend pune, është protestë e bujkut që i kërkojnë faturë tatimore dhe për domatet e bahçes, është protestë e të majtit e të djathtit që është detyruar të çojë fëmijët në klasat frigoriferike që ofron rilindja e arsimit, është protestë për Kristi Mazen, vogëlushit që priti një vit vëmendjen e shtetit. Eshtë revolta e të gjithë atyre që provuan kampet e pritjes të refugjatëve si në një vend lufte. Eshtë protestë për këtë realitet të zi, ku Rama e futi vendin me mashtrimet e tij. Eshtë revolta e një populli, i cili e ka provuar çdo të thotë marrëzia në pushtet. Një herë gaboi para shumë vitesh, e dyta herë do të ishte shkatërruese!

Ai u kap në nëntor të vitit 2015 në Kapshticë, duke u larguar për në Greqi, me një pasaportë që rezultonte e lëshuar në mënyrë të rregullt nga autoritetet, por që kishte të dhëna të një personi tjetër. Të dhënat për pasaportën ishin lëshuar nga Policia e Tiranës.
Me arsyetimin e kalimit të afateve proceduriale, gjykata ia ndryshoi masën nga burg në detyrim paraqitje edhe pse prokuroria kërkoi t’i caktohej një tjetër masë nën akuzën e korrupsionit, nën dyshimin se Konjari ka tentuar të korruptojë prokurorë dhe gjyqtarë të Korçës gjatë qëndrimit në burgun e Drenovës.
Ambasadori francez në Tiranë reagoi ashpër. Ai u dërgoi një letër autoriteteve duke u kujtuar dosjen voluminoze të sjellë në kohë rekord në Shqipëri për grupin prej 20 personash që drejtonte Konjari.
Në dosje, thuhej se Konjari dyshohet edhe për një sërë ngjarjesh të tjera kriminale, të ndodhura në Francë, Spanjë, Itali dhe Holandë, që kanë të bëjnë me trafikun në sasi të mëdha të kokainës.
Ndryshe nga sa kishte bërë për lirime nga burgu të kriminelëve ordinerë, duke përmendur me emra gjyqtarët, ministri i Brendshëm Saimir Tahiri heshti. Ai nuk pati asnjë reagim për Konjarin.
Më 23 mars 2016, një javë pas lirimit nga burgu, inspektorët e ministrisë së Drejtësisë nisën një verifikim për procedurat që ndoqi Apeli i Krimeve të Rënda. Deri më sot nuk ka asnjë rezultat.
Ai ka qenë i dyshuar edhe për disa vrasje në Shqipëri e Francë.
Sot Domart Konjari lëviz i lirë.
5 dhjetor 2016. Gjykata e Apelit në Durrës liroi nga burgu Lulzim Berishën, kreun e një prej bandave më të rrezikshme në vend, i cili u kap në prill të vitit 2006 në Tetovë. Vetë Berisha ishte akuzuar për të paktën 5 vrasje.
Ishte dënuar me burg përjetë, por ky vendim i Krimeve të Rënda u prish nga Gjykata e Lartë. Pëfundimisht u dënua me 15 vjet burg, por u lirua vetëm pas 10 vjetësh. Kishte përfituar ulje dënimi disa herë dhe duhet të kryente edhe 5 vjet burg.
Në lirimin e tij dyshohet të jetë implikuar dhe Bashkia e Durrësit, e drejtuar nga socialisti Vangjush Dako. Bashkia kishte garantuar se do ta punësonte si pastrues plazhi kreun e një prej bandave më të fuqishme në vend, që mendohet se ka xhiruar dhjetëra miliona euro nga trafiku i drogave të forta.
Për lirimin e Lulzim Berishës ka nisur një hetim, ecuria e të cilit s’dihet. Lulzim Berisha po i gëzohet lirisë, por nuk është paraqitur në Bashkinë e Durrësit për të punuar, siç thuhet në kushtin e tij për t’u liruar nga burgu.
13 shkurt 2017. Sot Gjykata e Apelit për Krimet e Rënda e përbërë nga disa gjyqtarë të Apelit të rrethit të Tiranës dhe të Korçës i dhanë pafajësinë “Hakmarrjes për Drejtësi”, një prej bandave të akuzuara për dhjetëra krime, si vrasje, rrëmbime, pengmarrje, grabitje etj.
Leart dhe Orik Shyti, Altin Arapi, Dritan Hate, Gent Caka, Nikolin dhe Pasho Novruzaj tani mund të kthehen në Shqipëri të lirë. Ata jetojnë në Belgjikë e Zvicër, ku kanë statusin e azilantit politik.
Arsyetimi i Gjykatës nuk është zbardhur.
25 janar 2017. Kreu i bandës famëkeqe të Lushnjës, Alfred Shkurti, i njohur si Aldo Bare troket në Gjykatën Kushtetuese. Ai kërkon prishjen e dënimit me burg përjetë dhe shpalljen e tij si antikushtetues të 4 vendimeve të dhëna nga drejtësia shqiptare kundër tij.
Ai u arrestua në mars të vitit 2006 në Ankara të Turqisë dhe u ekstradua më 25 nëntor të vitit 2009 në Shqipëri pas shumë peripecish.
Aldo Bare është dënuar me burg përjetë në vitin 2011 për 4 vrasje. Ky dënim iu rikonfirmua pasi ai e ankimoi. Në Gjykatën Kushtetuese ai ka dërguar këtë procedurë.
Nëse Kushtetuesja do të vendosë në favor të tij, rruga që ai të fitojë edhe njëherë lirinë nuk do të jetë më e pamundur. Ish kryeministri Sali Berisha paralajmëroi sot lirimin e tij. “Pritet qe kryebanditi Edvin Kristaq Rama të lirojë, në përputhje me detyrimin e tij, Aldo Baren dhe bandën e tij, për të plotësuar kështu radhët e banditëve që i mungojnë atij”, shkruajti ai pas pafajësisë së dhënë për “Hakmarrjen për Drejtësi”.
2 shkurt 2017. Gjykatën Kushtetuese e sheh si mundësi për të fituar lirinë edhe Endrit Dokle, ish anëtari i bandës së Durrësit, i dënuar me burgim të përjetshëm nga të tre shkallët e gjyqësorit. Ashtu si Aldo Bare edhe ai kërkon shpalljen e vendimeve si antikushtetuese.
Nga bashkëpunëtor i Lulzim Berishës, Endrit Dokle u bë armik i tij.
Banda e Durrësit akuzohet për vrasjen e Dritan Sallakut, Viron Currit, Arjan Pajës, Marsel Sotirit, Dritan Dishës, Ervin Lames, ish kreut të saj Klodian Saliu e Avni Gashit.
Endrit Dokle akuzohet edhe për vrasjen e Ilir Koldashit.
Në vetëm 1 vit, vendimet e gjykatave kanë hapur shumë dyer burgjesh, por ndryshe nga një dekadë më parë, jo për t’i vënë pas hekurave kriminelët më të rrezikshëm në vend, por për t’u dhënë atyre përfundimisht lirinë. /Lapsi.al/

Pas raportimit të javës kaluar në lidhje me korrupsionin e dyshuar me fondet e BE-së në Tiranë, tani kemi zgjeruar hetimin tonë, duke zbuluar detaje edhe më të çuditshme dhe interesante në lidhje me atë që po ndodh në Shqipëri.
Shqipëria ka pasur një proces të gjatë dhe të dhimbshëm të demokratizimit pas rrëzimit të regjimit komunist rreth 25 vite më parë.
Pavarësisht nga plagët që regjimi totalitar i shkaktoi vendit, Shqipëria ka bërë arritje relativisht të mira në përpjekjet e saj për t’u bërë një shtet demokratik dhe modern.
Sistemi pluralist politik funksionon dhe Parlamenti i zgjedhur në mënyrë demokratike voton ligjet. Të drejtat civile dhe të njeriut respektohen zyrtarisht.
Vetëm për këtë, vendi është anëtar i NATO-s, i vetmi vend me shumicë myslimane pas Turqisë dhe është gjithashtu një kandidate për anëtarësim në Bashkimin Evropian.
Por lajmi i mirë mbaron këtu!
Partia në pushtet dhe kryetari i saj, Edi Rama, është akuzuar për korrupsion të lartë dhe bashkëpunim me trafikantët e drogës. Partia Socialiste është akuzuar gjithashtu për përdorimin e metodave jodemokratike për të qëndruar në pushtet. Kohët e fundit reforma e diskutueshme e sistemit gjyqësor u votua unanimisht në Kuvend, pas rezistencës së ashpër nga partitë opozitare që merren me pasojat për fushën e drejtësisë.
Sipas dy artikujve të botuar në “Huffington Post” dhe “The Washington Times”, si dhe disa burime të tjera, duket se në Shqipëri ka një përpjekje të përbashkët “interesash të veçanta” për të mbështetur kryeministrin e tanishëm, Edi Rama, në zgjedhjet e përgjithshme të qershorit. Nuk është më një sekret që qeveria e Ramës përdor këshillat e çmuara të “Fondacionit Shoqëria e Hapur (Soros)”. Por ka më shumë se kaq: Duket se është vendosur edhe një bashkëpunim i dyshimtë mes qeverisë dhe ambasadorit amerikan në vend Donald Lu.
Qeveria e Edi Ramës është akuzuar për marrëdhënie të errëta me trafikantët e drogës. Institucionet Drejtësisë në Shqipëri kanë hapur një hetim, të cilin partia në pushtet dëshiron ta bllokojë sa më shpejt të jetë e mundur.
Duke qenë se ka një numër të konsiderueshëm gjykatësish që përpiqen të rezistojnë dhe të kryejnë detyrën e tyre, përpjekjet e qeverisë për të bllokuar ose devijuar hetimin, deri më tani, kanë dështuar.
Në këtë pikë hyri në lojë Ambasadori amerikan!
Me një lëvizje dërrmuese ai bllokoi vizat për rreth 70 gjyqtarë dhe prokurorë, të gjithë gjoja të afërt me partinë kryesore opozitare, atë Demokratike.
Shpjegimi zyrtar i Ambasadës së ishte se zyrtarët në fjalë “nuk janë më të kualifikuar për vizën amerikane”. Është interesante, megjithatë, se asnjë nga gjyqtarët dhe prokurorët afër Partisë Socialiste, nuk kanë “përjetuar të njëjtën çështje”.
Ndërhyrja e Ambasadorit të SHBA-së nuk u ndal këtu. Haptazi, ai akuzoi Prokurorin e Përgjithshëm, Adriatik Llalla, për pengimin e reformës gjyqësore. Sipas një letre që Prokurori i Përgjithshëm i dërgoi Presidentit të Republikës dhe Kryetarit të Parlamentit, ambasadori amerikan e kishte kërcënuar me “pasoja personale dhe institucionale”.
Është me të vërtetë e çuditshme që të dy ambasadorët e BE-së dhe SHBA– së në Tiranë, Romana Vlahutin dhe Donald Lu, heshtin vazhdimisht, kur bie fjala për plantacionet e drogës, trafikimit dhe korrupsionit.
A janë të vërteta dyshimet e lidhjes së supozuar mes Sorosit, qeverisë dhe këtyre ambasadorëve? Nuk është një sekret që bashkëshorti i Romana Vlahutin është gjithashtu pjesë e bordit të “Fondacionit Soros” në Bosnjë duke qenë gjithashtu aktiv në fushatën kundër Donald Trump. Thuhet se Soros ka përfituar edhe nga BE-ja dhe tenderat qeveritare në Shqipëri.
Disa diplomatë të huaj në Tiranë, (duke folur në kushte anonimiteti për NE) kanë shprehur pakënaqësi ndaj Romana Vlahutin mbi mungesën e transparencës në menaxhimin e fondeve të BE-së të alokuara dhe të shpenzuara në Shqipëri.
Lajmi i mirë në gjithë këtë situatë është se shefi i shtabit të Euralius në Shqipëri (Misioni i Asistencës Evropiane për Sistemin Shqiptar të Drejtësisë) është hequr kohët e fundit nga posti i tij dhe është kthyer në shtëpi pasi kishte bërë një “gabim” në përkthimin e Ligjit të Vetingut
Në qoftë se “gabimi” nuk do të ishte raportuar nga opozita dhe lideri i saj Lulzim Basha, komuniteti ndërkombëtar do ta kishte miratuar zbatimin e reformës së sistemit gjyqësor në një mënyrë që do t’i kishte dhënë Edi Ramës pushtet absolut.
Përkthimi është realizuar nga Syri.net.

Ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës Donald Lu ka zhvilluar një mbledhje jo të zakontë ditën e sotme me anëtarë të PS të kabinetit të Qeverisë.
Takimi u zhvillua në godinën e Kryeministrisë, ku të pranishëm ishin zv/Kryeministri Niko Peleshi, ministrat Saimir Tahiri-Mimi Kodheli-Ditmir Bushati-Arben Ahmetaj-Ermonela Felaj, si dhe guvernatori i Bankës së Shqipërisë Gentian Sejko.
Takimi i ambasadorit Lu me ministrat e PS dhe guvernatorin e BSH zgjati rreth 45 minuta.
Në këtë takim Kryeministri Edi Rama nuk ishte i pranishëm. Tema e diskutimit mes tyre nuk dihet.
Albania has had a long and painful democratisation process since the communist regime collapsed around twenty-five years ago.
Despite the wounds inflicted on the country by the toughest totalitarian regime in Europe, Albania did manage relatively well in its efforts to become a modern democratic state.
The pluralistic political system works and democratically elected Parliament votes the laws. Civil and human rights are officially respected.
Just for that, it is a member of NATO, the only other country after Turkey with a Muslim majority. It is also a candidate for membership into the European Union.
But the good news ends here!
The ruling Socialist party of Edi Rama is accused of high corruption and of dealing with drug traffickers. The party is also accused of using undemocratic methods to remain in power. Recently the controversial reform of the judicial system was voted unanimously in the Parliament after tough resistance by the opposition parties concerned with the consequences for the field of justice.
According to two articles published in The Huffington Post and The Washington Times as well as several other sources, it appears there is a concerted effort in Albania by specific interests to support the current Prime Minister Edi Rama in the next general elections of June 2017.
It is not a secret that Rama’s government uses the valued advice of the Open Society Foundation. What is more is that it seems a questionable cooperation is established between the government and the US Ambassador in the country Donald Lu.
The government of Edi Rama is accused of dark relations with drug traffickers. The Albanian Justice services have opened an investigation, which the ruling party wants to stop.
Since there is a considerable number of judges attempting to resist and carry out their function, the Government’s efforts to block or deviate the investigation had failed so far.
At that point the US Ambassador entered the game!
With a sweeping movement he revoked the non-immigrant visa for approximately 70 judges and prosecutors, all of them supposedly close to the main opposition Democratic party.
The official explanation of the Embassy was that the officials are no longer qualified for an American visa. It is interesting, however, that none of the judges and prosecutors close to the Socialist party having a US visa have experienced the same issue.
The US Ambassador’s interference didn’t stop here. He openly accused the General Prosecutor Adriatik Llalla of obstructing judicial reform. According to a letter the General Prosecutor sent to the President of the Republic and the President of the Parliament, the American Ambassador threatened him with ‘personal and institutional consequences’. ‘
It is really strange that both EU and US ambassadors in Tirana, Romana Vlahutin and Donald Lu, are being silent when it comes to drug plantations, trafficking and corruption.
Are the alleged suspicions of Soros being the link between the government and these ambassadors true? It is not a secret that Romana Vlahutin’s husband is also in the board to Soros’ foundation in Bosnia while being also active in campaigning against Donald Trump; reportedly, Soros has also benefited from EU and governmental tenders in Albania.
Several foreign diplomats in Tirana, (speaking on the condition of anonymity to NE) express dissatisfaction with Romana Vlahutin siting lack of transparency in the management of EU funds allocated and spent in Albania.
The good news in this entire situation is that the Euralius (European Assistance Mission to the Albanian Justice System) chief of staff in Albania has been recently moved from his position and returned home after having made a “mistake” in the translation of the Vetting law.
If that “mistake” wouldn’t have been reported by the opposition, and its leader Lulzim Basha, the international community would have had endorsed the implementation of the reform of the judicial system in a way that would have granted Edi Rama absolute power.
Yet, there is still hope.
Fenomeni Soros, ose më mirë i ndikimit të tij në politikat e vendeve të Ballkanit, veçanërisht Shqipërisë, jo vetëm ka mbërthyer një pjesë të madhe të debatit politik e mediatik në këto anë, por është duke kapur kufijtë e paranojës.
![]()
Sot, një nga mediat e njohura maqedone, Republika.mk ka botuar një analizë të gjatë që merret deri në detaje me oragnizatat joqeveritare dhe individët që sipas saj financohen nga fondet e miliarderit hungarezo- amerikan.
Sipas saj, edhe fonde të tjera nga SHBA dhe BE, kontrollohen nga ky rrjet me qëllim ndikimin në politikën dhe vendimarrjen në Shqipëri.
Analiza pretendon se edhe reforma në drejtësi është kontrooluar nga ky rrjet me qëllim vënien e saj në duart e kryeministrit Rama.
Republika.mk ka botuar dhe një listë të individëve dhe oragnizatave që sipas saj përbëjnë të ashtuquajturin sektori i tretë që vepron në sinkron me rrjetin e Sorosit në Shqipëri.
Kjo analizë i shtohet etheve në kufijtë e paranojës që kanë mbërthyer Shqipërinë e Ballkanin, duke anashkaluar kështu problemet e brendshme dhe duke e projektuar problemin që kemi me demokracinë tek një komplot i madh dhe i mistershëm ndërkombëtar.
Më poshtë shkrimi i plotë i republika.mk:
Sektori i tretë dhe rrjeti i Soros në Shqipëri nuk duhet të konsiderohen si sektor me ndikim lokal vetëm në Shqipëri, për dekada me rradhë Soros në tokën shqiptare ka krijuar një rrjet të gjërë i cili ka ndikim edhe në Maqedoni.
Sipas analistit Ilir Kulla, fajtori kryesor për prishjen e koalicionit në mes BDI-së me VMRO- DPMNE është pikërisht Soros, i cili nëpërmjet mediave që janë nën kontroll të tij ka dërguar mesazhe të qarta për Ali Ahmetin se do të ishte vetëvrasje politike nëse ata pranojnë një koalicion të ri me partinë e Gruevskin.
👉🏽Nga ana tjetër, ish- gruaja e Kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama, Delina Fico, deri në vitin 2021, si drejtore e programeve për shoqërinë civile në nivel global dhe përgjegjëse për rajonin e Evropës Juglindore, do të ketë fjalën kryesore në shpërndarjen e rreth 9,5 milionë dollarëve, ku nëpërmjet agjencisë amerikane USAID do t’ua ndajë kryesisht organizatave që janë të afërta me Sorosin në Maqedoni që fshihen nën kupolën e “Organizatave Joqeveritare”.
Një mundësi të tillë ajo e ka marrë në bazë të tenderit të përfunduar në shtator të vitit të kaluar, ku e gjithë kjo ishte bërë për shkak të një ndryshimi të mundshëm të administratës në Shtetet e Bashkuara.
Pse është e rëndësishme të fokusohemi në rrjetin e Sorosit në Shqipëri?
Rrjeti i njerëzve dhe organizatave të prekura, të financuara dhe të kontrolluara nga George Soros në Shqipëri ka kontroll pothuajse të plotë të institucioneve qeveritare dhe shtetërore, duke filluar me Kryeministrin Edi Rama e deri te kryetari i bashkisë së Tiranës, Erjon Veliaj.
Gjatë dekadave të fundit, kontrolli i pakufizuar, i pakontrolluar dhe pothuajse i padiskutueshëm i rrjetit të Sorosit për të financuar atë që konsiderohet si “shoqëria civile” në Shqipëri, ndikimin e tij të fshehtë nëpërmjet fondeve të dhuruara nga populli amerikan në Shqipëri, me gjithë mbështetjen e hapur të George Soros për qeverinë e majtë të Edi Ramës, në masë të madhe ka kontribuar në rritjen e tjetërsimit të shqiptarëve kundrejt politikës së jashtme të SHBA-së dhe objektivave të saja.
Platforma serioze e fuqisë dhe ndikimit
Rrjeti i organizatave të Sorosit, politikanë, figura publike dhe punonjës lokalë që punojnë në agjencitë për donacione në dhe rreth Shqipërisë, kanë një qëndrim të qartë se duhet financuar qeveria Rama për të ndikuar ndërkombëtarisht dhe në nivel lokal, përmes Ambasadës Amerikane në Tiranë dhe përmes kontakteve dhe ndikimit të tyre në Departamentin e Shtetit.
Anëtarët vendorë të këtij rrjeti janë përfituesit tradicional të privilegjuar të granteve dhe projekteve nga USAID-i dhe BE, të cilët në Shqipëri janë planifikuar dhe implementuar nga një klub ekskluziv i individëve dhe OJF-ve, të cilët zakonisht quhen “shoqëri civile”, “OJQ” ose “sektori i tretë “.
Gjatë dekadës së fundit, “sektori i tretë” është bërë në masë të madhe rrjet kryesisht identik me rrjetin e Sorosit. Deri në vitin 2015, të dy termat mund të përdoreshin si të pandarë.
Aktivitetet kryesore
Rrjeti kishte lobuar në mënyrë aktive për kalimin e reformave gjyqësore në Shqipëri, që ishte një përpjekje e qartë për të sjellë sistemin gjyqësor shqiptar nën kontrollin e qeverisë Rama.
Në vitin 2015, USAID miratoi një projekt me vlerë 9 milion dollarë për reformat në sistemin ligjor shqiptar. Ky projekt është i një rëndësie strategjike dhe është implementuar nga një OJQ, e kryesuar nga Delina Fico, anëtare e bordit të “Shoqërisë së Hapur” për Shqipërinë, gruaja e ministrit të qeverisë dhe ish partnerja e premierit Edi Rama.
Për ndikimin e Sorosit në sistemin gjyqësor të Shqipërisë, flet analisti dhe eksperti për politikë ndërkombëtare Ilir Kulla, i cili thotë se ndikimi i Fondacionit Soros në Shqipëri është i lartë dhe se thelbi i këtyre reformave është sundimi i njërës parti mbi të tjetrat.
Kulla në emisionin politik “Komiteti” kujton rastin e shkarkimit të ministrit të Drejtësisë së Shqipërisë Manjani, i cili para dy javëve kishte thënë publikisht se reforma në gjyqësorin e Shqipërisë po shkon siç thonë ata të Sorosit.
Ai gjithashtu na kujtoi se çfarë problemesh u krijuan në vend për shkak të pranisë të ambasadorit të SHBA-së dhe ndikimit të Sorosit.
Pavarësisht reformave në sistemin ligjor, Soros e ka financuar dhe ka kontrolluar projektin kyç “Zhvillimi në Shqipëri” në fushën e politikave ekonomike, që realizohet nga Qendra për Zhvillim Ndërkombëtar në Universitetin e “Harvardit”, të udhëhequr nga Ricardo Haussmann.
Qendra i kryen të gjitha reformat ekonomike në Shqipëri, duke përfshirë edhe reformat në sektorin bankar, reformat në privatizim, mikro- financimit dhe të partneritetit publiko- privat. Pavarësisht kontrollit pothuajse të plotë dhe ndikimit mbi pjesën më të madhe të ndihmës së huaj në Shqipëri, e cila përfshin fondet e USAID-it dhe kredi nga Banka Botërore, George Soros konsiderohet se mund të jetë në gjendje për të ndikuar në qëndrimin e Departamentit të Shtetit Amerikan për Shqipërinë, poashtu edhe tek ambasada e SHBA-së në Tiranë dhe veçanërisht tek ambasadori Donald Lu.
Një vërtetim i kësaj vjen edhe nga Uashingtoni. Analisti politik Ted Wood në kolumnën e tij në “Washington Times” pyet nëse është në rregull që ambasadori amerikan në një vend të huaj të shantazhojë një parti politike në mënyrë që të sigurojë një avantazh për partinë tjetër.
🔻”A është ambasadori amerikan në rregull për të diktuar rrjedhën e politikës në një vend të huaj, dhe në këtë mënyrë të drejtojë kërcënime në formën e pasojave që do të ndjekin ata që nuk do të punojnë sipas diktatit.
🔻A është e pranueshme që ambasadori amerikan të zbatojë agjendën e miliarderit hungarezo- amerikan dhe fondacionit të tij, e jo interesat e SHBA, shkruan në “Washington Times”, analisti politik dhe eksperti i sigurisë Ted Wood.
Sqarimet në lidhje me pozitën e fuqishme të George Soros në raport me ndikimin në politikën e jashtme të Shqipërisë janë të ngjashme me ato që shpjegojnë ndikimin e tij në vendet post- komuniste, si Armenia dhe Gjeorgjia.
Disa fakte i konfirmojnë këto argumente, veçanërisht në lidhje me disa individë të cilët ishin avancuar në pozita të pushtetit në Shqipëri. Ndërsa është e qartë se shumë zëra në lidhje me ndikimin e George Sorosit në politikën e jashtme amerikane, ambasadat amerikane dhe vendimmarrësit shqiptarë po e dëmton së tepërmi reputacionin e SHBA-së në Shqipëri.
Personat kryesorë
Çelësi i George Soros në Shqipëri dhe në Ballkan është Xhonas Rolet.
Personat kyç që janë të lidhur direkt me rrjetin Soros janë:
Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë,
Andi Dobrusha, drejtor i fondacionit të “Shoqërisë së Hapur” në Shqipëri,
Valdete Sala, ish drejtore i bordit të fondacionit “Shoqëria e Hapur” dhe ish sekretare e përgjithshme e Rinisë Komuniste të Shqipërisë,
Delina Fico (ish partnere e kryeministrit dhe anëtare e bordit të fondacionit “Shoqëria e Hapur”),
Linda Basha Rama (gruaja e tanishme e kryeministrit Rama dhe ish anëtare e bordit në këtë fondacion),
Milva Ekonomi (Ministre e Ekonomisë dhe ish anëtare e bordit të fondacionit të lartëpërmendur),
Ditmir Bushati (Ministër i Punëve të Jashtme, ish drejtor i një organizate joqeveritare e financuar nga fondacioni), Erion Veliaj (kryetari i bashkisë Tiranë, një ish udhëheqës i OJQ-së “Mjaft”, e themeluar nga “Shoqëria e Hapur”),
Arbjan Mazniku (zëvendës kryebashkiak i Tiranës, njëri nga udhëheqësit e “Mjaft”), Endri Fuga (kreu i marrëdhënieve me publikun në Kryeministri, ish kreu i marrëdhënieve publike të “Mjaft”),
Valentina Leskaj (deputete, ish anëtare e bordit të “Shoqëri e Hapur”),
Eglantina Gjermeni (ministre e planifikimin urban dhe turizmit, ish drejtore e një organizate joqeveritare të financuar nga “Shoqëri e Hapur”),
Henri Çili (ish anëtar i bordit të “Shoqëria e Hapur” dhe pronar i një universiteti privat).
Kurse aktorët më me ndikim në sektorin e medias në Shqipëri që janë të lidhura direkt me rrjetin e Soros janë:
Remzi Lani (gjithashtu një ish sekretar i Rinisë së Partisë Komuniste Shqiptare), Lutfi Dervishi, Iris Luarasi, Albert Rakipi, Piro Misha, Besar Likmeta, Arjan Vasjari, Alfred Lela, Aranita Brahaj, Jonila Godole dhe Afrim Krasniqi.
Shtyllat e arkitekturës të OJQ-ve të Sorosit në Shqipëri
OJQ-të kryesore, të cilat tradicionalisht janë të financuara nga Fondacioni “Shoqëria e Hapur” në Shqipëri, në bashkëpunim me USAID-in dhe NED, shumica e të cilëve tradicionalisht operojnë si degë të Partisë Socialiste në shoqërinë civile, (me disa përjashtime të dy ose tre organizatave joqeveritare që janë të lidhura me përfaqësues të Partisë Demokratike të Shqipërisë), janë këto:
BIRN Albania, “Balkan Insight”, “Reporter.al”, “Albania Open Data-it,” Lëvizja europiane- Shqipëri, qendra për studime parlamentare, Mjaft, Partnerët e Shqipërisë, Instituti për demokraci dhe ndërmjetësim, Këshilli Zgjedhor i Shqipërisë “Respublika”, Instituti i mediave shqiptare, Instituti shqiptar i studimeve ndërkombëtare, Instituti shqiptar për studime bashkëkohore, Komiteti shqiptar i Helsinkit, Aleanca gjinore për zhvillim, Shoqata “Refleksione”, Shoqata për popullsinë dhe zhvillimin, Qendra për përparimin e zhvillimit njerëzor (CUCHR), platforma shqiptare për avokim të politikave, “Transparency International”- Shqipëri, Instituti “Agenda”, Instituti për menaxhim Lindje-Perëndim.
Ndikimi i rrjetit të Sorosit në Partinë Demokratike të Shqipërisë
Edhe pse rrjeti është 99% i kontrolluar nga persona të lidhur me Partinë Socialiste të Shqipërisë, të cilat janë klientët e saj kryesore politike dhe përfituesit më të mëdhenj financiarë, ajo ka hyrë edhe në krahun të djathtë. Partia Demokratike e Shqipërisë aktualisht ka disa persona të rëndësishëm të cilët kanë përfitime direkte nga investimet strategjike nga Fondacioni “Shoqëria e Hapur” për karrierën e tyre politike.
Këta pak liderë të Partisë Demokratike kanë kontakte të drejtpërdrejta dhe punojnë me projekte apo fonde të mirëfinancuara, ose me mjete nga ky fondacion apo nga OJQ dhe partnerë ndërkombëtarë që janë të lidhur me këtë Fondacion. Zakonisht ata marrin shuma të ngjashme të larta, me zyrtarë të lartë të Partisë Socialiste, për raporte apo studime që nuk kalojnë vetëm disa faqe me një vlerë të vogël ose pavlerë fare. Ky fenomen ka prekur edhe këshilltarët shtetërorë të Partisë Demokratike kur ajo ishte në pushtet. Dhe tani vazhdon të ndikojë edhe kur partia është në opozitë, por efektiviteti i veprimit të saj është reduktuar në masë të madhe por dhe kërcënon kredibilitetin e partisë dhe shanset e saja për të fituar në zgjedhje.
Rekomandimet
Edhe pse është e vështirë për të dhënë rekomandime të përgjithshme për një rrjet të tillë me pasoja lokale, kombëtare dhe ndërkombëtare, një gjë është mjaft e sigurtë se konsolidimi i saj në një strukturë serioze, e aftë për të patur një fuqi dhe ndikim, nuk është i dobishëm as për Shqiperinë e as për marrëdhëniet amerikano- shqiptare.
Është e qartë se ekzistenca e rrjetit lokal të Sorosit dhe veprave të saja negative, nuk mund t’i atribuohet plotësisht George Soros, pavarësisht nga përfshirja e tij e drejtpërdrejtë në politikën shqiptare në disa raste. Për këtë arsye është e rëndësishme që të zbulohet natyra lokale e rrjetit për t’u izoluar në masë të mundëshme që të mos ketë pasoja negative në rrafshin kombëtar dhe ndërkombëtar.
Në veçanti, më shumë vëmendje i duhet kushtuar reduktimit të ndikimit të këshilltarëve lokalë dhe punonjësve lokalë që janë të përfshirë në strukturën e USAID-it, Ambasadës së SHBA dhe organizata të tjera të rëndësishme ndërkombëtare që operojnë në Shqipëri, duke u bazuar në rrjetin e bashkëpunimit të hapur dhe të fshehtë të Sorosit.
Shpërndarja dhe efektiviteti i përdorimit të fondeve të dhuruara nga populli amerikan në Shqipëri duhet që të shpalosen plotësisht. Shqiptarët deri tani nuk i kanë njohur rastet e keqpërdorimit dhe shpërdorimit të fondeve nga Shtetet e Bashkuara, edhe pse ajo është mjaft e qartë se të njëjtët njerëz, kryesisht të lidhur me Fondacionin “Shoqëria e Hapur” dhe Partinë Socialiste, ose në mënyrë të drejtpërdrejtë kanë përfituar prej tyre, ose drejtëpërdrejtë i kanë kontrolluar. /republika.mk/

Fadil Kajtazi, ekspert i sigurisë dhe njohës i zhvillimeve në vend, në faqen e tij në facebook, ka postuar dy fotografi, ku shihen grupe çetnike, të cilët kishin kryer maskara kundër popullatës civile shqiptare.
“Grupe çetnike: grupi i Voja Tankosiqit ku gjindet edhe një shqiptar dhe grupi i Jovan Babujnskit që ka tre shqiptar. Keto grupe nga viti 1904 deri 1912 kanë operuar në Kosovë dhe Maqedoni. Gjatë viteve 1912 deri 1914 kanë kryer masakra të llahëtarshme kundër popullatës civile shqiptare. Natyrisht që udhërrëfyes të këtyre grupeve kanë qenë këta burra me plisa që po pozojnë me krenari me patronët e tyre”, shkruan Kajtazi, përcjellë “Bota sot”.
Sipas Kajtazit edhe tash, fara e tyre endë është në shërbim të padronëve të njëjtë.
“Fatkeqësisht edhe pas 100 viteve fara e tyre është në shërbim të padronve të njejtë të cilët po i vështirsojnë jetën shqiptarve”, ka shkruar Kajtazi.
Sipas Leo Freundlih, hebreu austriak qe botoi librin Golgota Shqiptare, liber qe protestonte kundër zhdukjes masive të shqiptarëve nga serbët në vitet 1912-1913, e njejta ushtri vrau mbi gjysem milion shqiptare. Libri i tij “Akuza që ulërijnë” eshte dëshmia e parë për shfarosjen kolektive të një populli evropian para atij Hebraik. Mbi 250 mijë shqiptarë të masakruar vetëm në veriun etnik të Shqipërisë gjatë vjeshtës e vitit 1912. Kopja e vetme e librit të Freundlih “Akuza që ulërijnë”, i cili përmban protestën ndaj Evropës që nuk reagoi në mbrotje të shqiptarëve gjatë zhdukjen masive të pjesës më të mëdhe të popullit shqiptar në Ballkan, qe gjetur në bibliotekën e Universitetit të Harvardit në SHBA, në vitin 1982 nga studiuesja Safete Juka, me banim në Amerikë. Shkrimtari hebre Leo Freundlih me banim në Vjenë, është njëri ndër intelektualët e pakët që mbajti koleksionin e të gjitha gazetave të mëdha të kohës që tregonin mbi shfarosjen e së paku një gjysëm milioni shqiptarëve nga serbët në vitet 1912-1913. “Me qindra e mijëra kufoma të masakruara notonin në rrjedhat e lumenjve. Ata që mundin t’i shpëtonin sëmundjeve, urisë, plumbave të pushkëve të këmbësorisë dhe gjyleve të artilerisë serbe, grumbulloheshin në vende të caktuara dhe u jepej nga një plumb kokës. Më zi e pësonin ato që fshiheshin në shtëpitë e tyre. Pas kontrolleve të imta që bëheshin për plaçkitje dhe florinj, gjendeshin lehtë dhe thereshin si berrat. Torturat më të mëdha i pësonin gratë shqiptare, të cilat përdhunoheshin, lidheshin më pas, bëheshin kapicë, mbuloheshin me kashtë dhe digjeshin të gjalla. Në rast se ata ishin shtatzëna, ju çahej barku me bajonetë dhe pasi u nxirrej fëmija nga barku e vendosnin në majë të bajonetës apo të hunjve. Pas masakrimit serbët pinin verë, këndonin dhe hidhnin valle. Kishte raste që ata gjatë therjes mbildhnin gjakun në kupa dhe e hapnin gostinë me të”. – kështu i përshkruante maskrat mizore serbe ndaj shqiptarëve, Leo Freundlich në librin: Albanienes Golgotha, Wien, 1913 (“Golgota shqiptare, Vjenë 1913”) të kryera nga mesi i tetorit 1912 (kur filloj lufta e parë ballkanike) deri në mars 1913. Më 12 nëntor të 1912-ës, gazeta “Daily Chronicle” (Kronika ditore) kishte raportuar se masakrimi i mijëra shqiptarëve i kryer nga serbët ishte fakt i pamohueshëm. Afër Shkupit – 2000 shqiptarë myslimanë dhe 5000 të tjerë jo larg Prizrenit u masakruan. Shumë fshatrave u ishte dhënë flaka dhe banorët e tyre ishin masakruar. Kur shtëpitë ishin kontrolluar për armë, shqiptarët vriteshin në mënyrën më të thjesht, edhe pse kurrfarë arme nuk kishin gjetur në shtëpitë e tyre. Serbët bënë të qartë se shqiptarët myslimanë duhet zhdukur dhe çrrënjosur. Ata pohonin se kjo është mënyra më efektive për ta qetësuar vendin.” (Leo Freundlich, Albanienes Golgotha, Wien, 1913, f. 8-9).Në një artikull të publikuar në “Crusading”, profesori Shiman (Schiemann), konstaton se “serbët janë duke bërë një luftë gjenocidi kundër shqiptarëve. Ata duan që ta shfarosin tërë kombin – me rrënjë dhe degë”. (L.Freundlich, po aty) Një mjek rumun, dr.Leonte, më 6 janar 1913 kishte raportuar në “Adeverul” të Bukureshtit se mizoritë të cilat i kishte bërë armata serbe mbi shqiptarët e të cilat i kishte parë vetë, kishin qenë shumë më të trishtueshme sesa mund t’i imagjinojë ndonjë njeri. Dr.Leonte në një përshkrim të dëbimit të qindra shqiptarëve të zënë robë, shkruan: “…këta njerëz të shkretë duke ecur rrugëve nga rraskapitja, uria dhe etja rrëzoheshin për tokë, kurse ushtarët serbë në ato çaste ua ngulnin bajonetat në fyt duke shkuar currili i gjakut dhe duke mbetur përplot kufoma të tyre të pavarrosur rrugëve. Edhe fushat, ishin mbulur me kufoma të trupave të vrarë, duke përfshirë të rinj, gra po edhe fëmijë.” (Po aty) “Një vajzë shqiptare 15 vjeçare” – shkruan dr. Leonte – “ishte rrëmbyer dhe ishte dërguar në Kështjellën e Nishit. Ajo ishte e dyshmitë se ka hudhur bomba kundër serbëve, të cilët kishin hyrë në Ferizaj. E gjora vajzë e vogël e cila ishte ngarkuar me krim iu dorëzua ushtarëve serbë në vend se të dërgohej në gjyqin ushtarak. Ushtarët i mëshuan në kafkë me dajak derisa ia thyen kokën grimca – grimca”! (Po aty) Dr.Leonte, ngjashëm me këto i përshkruan edhe masakrat e bëra nga serbët në Kumanovë, Prizren e gjetiu. Gazeta “Humanite” e Parisit publikoi një shpjegim zyrtar i cili ishte komunikuar në Konsulatën e Selanikut, ku tregon lidhur me mënyrën se si serbët kishin vepruar në Shqipëri – për grabitjet e tyre, shkatërrimet dhe masakrat. Aty vihet në pah shkatërrimi i 31 lokaliteteve shqiptare, plaçkitja e të gjitha lokaliteteve në rajonin e Kratovës dhe Koçanit si dhe djegjjen dhe vrasjen e popullatës shqiptare. Në këtë kronikë, gazeta shkruan, se në “rajonin e Kavadarcit (Kavadar), nga gjithsej 98 fshatra, u dogjën dhe u shkatërruan 34 prej tyre… ndërkaq në Drenovë, të gjithë banorët ishin vrarë. Midis këtij vendi dhe Palikurës ishin zbuluar me radhë shumë varreza, ku dukeshin prej disave kokat e nxjerra jashtë. Të fundit ishin varret e martirëve të cilët ishin varrosur për së gjalli.” (L.Freundlich, po aty) ettj .

FOTO/ Shqipëri, përplasje mes Prokurorit dhe Ambasadorit Amerikan. Pas kuintave është Soros
FOTO/ Shqipëri, përplasje mes Prokurorit dhe Ambasadorit Amerikan. Pas kuintave është Soros
15:19, 11/02/2017
Debati i ashpër ndërmjet Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë, Adriatik Llalla dhe Ambasadorit amerikan në Tiranë, Donald Lu, tashmë është kthyer në një çështje në median ndërkombëtare. Pas disa mediave amerikane, në datën 11 Shkurt, gazeta italiane “Il Giornale” i ka kushtuar një hapësirë të gjerë përplasjeve publike, duke e vënë theksin tek lidhjet e Soros-it, të cilat tashmë janë bërë pjesë e diskutimit politik në vendin tonë.
Më poshtë është shkrimi i plotë i “Il Giornale”
Përplasje ballore ndërmjet Prorkurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë dhe ambasadorit amerikan, Donald Lu, i akuzuar se është një agjent i Soros-it që synon të manipulojë politikën e brendshme shqiptare.
Nga Giovanni Giacalone
E akuzoi Prokurorin e Përgjithshëm Adriatik Llalla se është kundër Reformës në Drejtësi në Shqipëri, e cila është iniciuar nga Soros dhe ish-qeveria e Obamës. Kjo është një ndërhyrje tërësisht jashtë vendit e ish-estabilishmentit amerikan, të cilën, edhe ne në Itali jemi mësuar dhe për këtë mjaftton të kujtojmë ish-ambasadorin amerikan në Romë, John R. Philips, i cili u rreshtua në favor të votës “Po” në referendumin e dëshiruar nga Mateo Renzi, duke deklaruar se vota “Jo” do të ishte një hap pas për Italinë.
Në Shqipëri, çështja është akoma më serioze. Për ta kuptuar situatën, mjafton të përmendim akuzat e Prokurorit të Përgjithshëm kundër ambasadorit Lu.
“Prokuroria e Përgjithshme ia bën të qartë zotit Lu se, nëse është mësuar të luajë rolin e Zotit në politikën shqiptare, këtë nuk mund ta bëjë në Prokurori”
Dhe, më tej: “Zoti Lu mendon se ka në dorë fatin e Prokurorisë kur shantazhon institucionet ose u heq vizat, me qëllimin për të mbyllur hetimet. Ai dhe kushdo tjetër duhet ta ketë të qartë se për të zhvilluar hetimet sipas detyrimeve kushtetuese dhe ligjore, prokurorët nuk kanë nevojë për vizë. Këto lloj presionesh nga ana e ambasadorit amerikan në Tiranë janë të ngjashme me tipologjinë e përdorur nga Soros, me qëllimin për të manipuluar opinionin publik dhe për të zhvlerësuar rolin e institucioneve”.
Prokurori, më tej, vijon: “Duke qenë një mbështetës i hapur i Reformës në Drejtësi në Shqipëri, zoti Lu i ka bërë presion Prokurorit të Përgjithshëm që të përkrahë publikisht paketën e drafteve ligjore edhe kur ato ishin në kundërshtim me Kushtetutën dhe të drejtat e njeriut, siç u deklaruan edhe nga Komisioni i Venecias”
Prokurori Llalla akuzoi më tej Lu-në se ka kërcënuar në mënyrë të drejtëpërdrejtë nëse nuk mbështetet publikisht reforma në drejtësi, por jo vetëm kaq: “Në më shumë se një rast, ambasadori Lu ka ushtruar presion ndaj Prokurorisë së Përgjithshme për mbylljen e hetimeve ndaj disa shoqërive, të cilat dyshohej se kishin shkelur ligjet shqiptare”
Ndërhyrja më flagrante duket se është ajo për Bankers Petroleum, një shoqëri kanadeze, e cila në mars 2016 iu shit shoqërisë kineze Geo-Jade.
Image
Në Shqipëri, Bankers Petroleum prodhon rreth 200 mijë fuçi me naftë në ditë, por është akuzuar nga mediat lokale dhe banorët për dëme të pariparueshme në shtëpi, tokë e ujëra, si edhe për shëndetin e atyre që jetojnë në atë zonë naftëmbajtëse.
Prokurori i Përgjithshëm citon, ndër të tjera, një letër që i është dërguar nga ambasadori Lu, në lidhje me hetimet ndaj Bankers Petroleum për disa raste të ndotje të zonës Patoz-Marinëz. Letra, e cilësuar si e dyshimtë si nga Prokuroria, ashtu edhe nga disa media shqiptare, shkruan në mënyrë të veçantë: “Presim që qëllimet politike dhe presionet publike të mos ndikojnë në vendimmarrjen e Prokurorisë”
Kjo çështje mori përmasa të tilla, aq sa ambasadori amerikan Lu u vendos në mënyrë ironike në kopertinën e gazetës së përditshme ‘Dita”, duke treguar letrën.
Përplasja ndërmjet Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë dhe ambasadorit amerikan është pasqyruar edhe nga Washington Times, ku janë prezantuar disa detaje interesante.
Kjo gazetë, përveçse ngre gishtin kundër ambasadorit Lu, i cili akuzohet se ka ndjekur axhendën e Soros-it në Shqipëri, thekson edhe faktin që administrata Obama ka mbështetur fuqishëm Partinë Socialiste të Kryeministrit Edi Rama. Ky i fundit është identifikuar si një prej të ftuarve në dasmën e Xhorxh Sorosit, në vitin 2013
“Washington Times” bën të ditur gjithashtu se, rreth 70 anëtarë të opozitës u janë revokuar vizat nga Ambasada Amerikane në Tiranë. Motivet nuk janë të qartë, pasi edhe selia diplomatike ka konfirmuar se nuk mund të komentojë raste individuale.
Image
Lexo edhe
‘8 ton drogë kalojnë në Durrës, grabitje në rrugë, banesa e kudo, Edi Ramës nuk i bëhet vonë’LISTA e çmendur: Këta janë njerëzit e Xhorxh Sorosit në Shqipëri dhe organizatat që financonDurrsakët rebelohen ndaj betonit të Vangjus Dakos, të dielën në orën 12.00 protestë masive në qytetKomentet
Shto koment
Që nga kryeministri, deri edhe tek njerëzit që drejtojnë disa organizata që merren me sondazhe dhe opinionbërjen. Media maqedonase ka zbardhur edhe listën me emrat e personazheve shqiptare që janë pjesë e listpagesave të Xhorxh Sorosit në Shqipëri dhe organizatave që ai financon në Tiranë.
Njeriu kyç i Xhorxh Sorosi për Shqipërinë dhe Ballkanin është Jonas Rolet, një personazh enigmatik i cili është edhe një ndër këshilltarët kryesorë të themeluesit të fondacionit.
Por njeriu më i rëndësishëm i Xhorxh Sorosit në Shqipëri dhe Ballkan është kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama. Pas tij vjen edhe drejtuesi i fondacionit Soros në Tiranë, Andi Dobrushi. I treti është Valdet Sala, drejtuesi i bordit të Sorosit në Tiranë, shkruan Republika.mk.
Më poshtë po japim listën e plotë të njerëzve të Xhorxh Sorisit në Tiranë.
Edi Rama
Andi Dobrushi
Valdete Sala
Delina Fico
Linda Basha Rama
Milva Ekonomi
Ditmir Bushati
Erion Veliaj
Arbjan Mazniku
Endri Fuga
Valentina Leskaj
Eglantina Gjermeni
Henri Çili
Remzi Lani
Lutfi Dervishi
Iris Luarasi
Albert Rakipi
Pirro Misha
Besar Likmeta
Arjan Vasjari
Alfred Lela
Arianita Brahaj
Jonila Godole
Afrim Krasniqi
Shoqatat dhe fondacionet që financon Soros në Shqipëri:
Shoqëria e Hapur për Shqipërisë, fondacioni Soros
BIRN Albania
Balkan Insight
Reporter.al
Open Data Albania
Lëvizja Europiane e Shqipërisë
Qëndra e Studimeve Parlamentare
Mjaft
Partners Albania
Instituti për Demokraci e Mendim
Dhoma Elektorale e Shqipërisë
ResPublica
Instituti Shqiptar i Medias
Instituti Shqiptar për Studime Ndërkombëtare – AIIS
Instituti Shqiptar për Studime Kontemporane – ISB
Instituti Shqiptar i Helsinkut
Aleanca Gjinore për Zhvillim
Shoqata Refleksione
Shoqata për Popullsinë dhe Zhvillimin
Qendra e Promovimit të Zhvillimit Njerëzor – HDPC
Transparency International Shqipëria
Instituti Axhenda
Instituti për Menaxhimin Lindje-Perëndim
Platforma Shqiptare e Avokatisë së Politikave-APPA
Lexo edhe
‘8 ton drogë kalojnë në Durrës, grabitje në rrugë, banesa e kudo, Edi Ramës nuk i bëhet vonë’Durrsakët rebelohen ndaj betonit të Vangjus Dakos, të dielën në orën 12.00 protestë masive në qytetBasha: Pushtetarët duan ta mbajnë vendin siç është, që të ruajnë pasurimin, qytetarët duan ndryshiminKomentet
Shto koment
Jakup B. GJOÇA
Në një shtet, sikurse Shqipëria e Tranzicionit politik, edhe pse me etiketë “Republikë”, ku sundon korrupsioni, ku Media është tërësisht e paralizuar dhe e kontrolluar tërësisht nga kryeministri, në një vend të fasaduar dhe bojatisur si “ Demokratik”, ku politika bashkëqeveris me Krimin dhe Mafien, është iluzion të mendosh se korrupsioni do të luftohet nga qeveria meqë ka edhe një ministri Antikorrupsion. Është Iluzion të shpresosh se krimin dhe mafien në bashkëqeverisje do ta luftojë ai Gjyqësor dhe ajo Prokurori, të cilët emërohen dhe shkarkohen nga Kryeministri, ngaqë Parlamenti është një teatër kukllash i Kryeministrit, ngaqë ai ka edhe shumicën cilësuese të kartonëve. Dhe është VETVRASJE politike, demokratike për çdo shqiptar të mendojë se në këtë Shqipëri të sotme, ku kryeministri është Simboli i Korrupsionit dhe bashkëpunimit me krimin, të shpresosh se zgjedhjet parlamentare do të përcaktojnë Vullnetin e Popullit në qeverisje.
Edi Rama, si produkt politik, tashmë ka sponsor politik në qeverisjen e tij të korruptuar edhe disa ambasadorë të huaj në Tiranë. Ja provat e pakundërshtueshme.
1.Shefja e Delegacionit të BE-së në Tiranë, zonja Romana Vlahutin është zyrtarisht nën hetim në Bruksel pasi dyshohet për abuzime me fondet e BE-së dhe shkeljen e rregullave të rekrutimit. Zyra e investigimit të vjedhjeve të buxhetit dhe shkeljes së praktikave të BE-së (OLAF), ka zyrtarisht nën hetim zonjën Vlahutin. Lajmi konfirmohet për Hashtag.al ku publikon një burim diplomatik i mirëinformuar pranë një ambasade të rëndësishme të BE-së në Tiranë. “Nuk është thjesht çështja e blerjes së vilës. Po verifikohen edhe ndryshime të organigramës në strukturën e prokurimeve në zyrën e BE-së në Tiranë. Rezulton se zonja Vlahutin ka përqendruar procedurat e prokurimit. Ndërsa disa ish-drejtorë të misionit në Tiranë janë shmangur prej saj ose janë pushuar nga funksioni, bazuar në arsyetime të dyshimta. Edhe shkarkimi i zotit Rainer Deville si kreu i EURALIUS është një procedurë e nxitur nga zyra e OLAF-it”, – shprehet burimi diplomatik.
2.Ambasadori amerikan Donald Lu, është misionari i Soros dhe mbështet në prapaskenën politike, por edhe në politikën aktive kryeministrin Rama. Tashmë janë vetë mediat kryesore në SHBA, ku akuzojnë ishdepartamentin Amerikan të Shtetit të Obamës, që ishte nën ndikimin e Soros, sikurse “Washington Time” shkruan reportazhin me titull:
“Departamenti i Shtetit i infektuar nga SOROS luan lojra politike ne Shqiperi”
Kjo u duk qartazi, kur ambasadori amerikan Lu akuzoi Opozitën shqiptare, si pengesë për mosmiratimin e Reformës në Drejtësi, ashtu siç e ka hartuar dhe kërkon ta zbatojë kryeministri Rama dhe Fondacioni “Soros”. Në fakt, kjo reformë në drejtësi është vetëm Masha ligjore që kryeministri Rama përdor për të marrë nën kontroll gjithë Gjyqësorin, duke emëruar në të gjithë piramidën e Gjyqësorit dhe në instritucionet e reja të Drejtësisë vetëm njerëzit e besuar të tij.
Rainer Deville, si kreu i EURALIUS në Tiranë, u shkarkua, me urdhër të Soros, përktheu, sipas interesave të kryeministrit Rama, edhe kritikat e Komisionit të Venecias për Vettingun e hartuar ngë Fondacioni Soros, për t’i shërbyer politikës së kryeministrit Rama. Vetëm ky skandal është i mjaftueshëm, për të ANULLUAR Vettingun e Soros në Shqipëri. Dhe, nëse bie Vettingu i Soros, detyrimisht ka rënë edhe Reforma në Drejtësi, e cila në fakt do të bëhet ALIBIA LIGJORE e marrjes PENG të Drejtësisë nga Kryeministri Rama.
AMBASADORI LU, i cili flet çdo diitë në Shqipëri për gjithçka, deri tani nuk ka folur:
1. Për korrupsionin e deputetit socialist Alfred PEZA, për blerjen e aksioneve bankare.
2. Për Kanabinalizimin e Shqipërisë, si rreziku i madh për Kriminalizimin e Procesit Zgjedhor të 18 qershorit 2017.
Kjo tregon qartazi se Ambasadori Lu ËSHTË SPONSORI POLITIK I KRYEMINISTRIT RAMA.
3.Ambasadori i ri i OSBE Bernd Borchardt në Tiranë është njeriu më i besuar i Soros, kështu që edhe Bernd Borchardt më shumë do të jetë sponsori politik i kryeministrit Rama, si misionar i Soros në zgjedhjet parlamentare të 18 qershorit 2017, por kurrë nuk mund të jetë ambasadori i OSBE-së, vëzhguesi i paanshëm politik në këto zgjedhje.
Pra, është e qartë politikisht: Kryeministri Edi Rama tashmë ka shtënë në dorë dhe kontrollon në Shqipëri të gjitha burimet dhe qëndrat vendimmarrëse diplomatike në Shqipëri. Ambasadorët më të rëndësishëm të akredituar në Tiranë, sikurse i SHBA, i BE dhe i OSBE-së janë tërësisht në shërbim të kryeministrit Rama, qoftë si emisarët e Soros, por edhe të marrë peng nga Kryeministri Rama me anë të rryshfeteve dhe lidhjeve nepotike, derisa ambasadorja e BE hetohet nga OLAF edhe për shpërdorim fondesh, por edhe për lidhje nepotike me kryeministrin Rama.
Atëhere:
-Kush do ta ndalojë kryeministrin Rama, që të mos manipulojë rezultatin zgjedhor të zgjedhjeve parlamentare të 18 qershorit 2017?
Administrata Zgjedhore, me KQZ, me Kolegjin Zgjedhor, KZAZ, ZAZ, etj janë tërësisht shtojca të Partisë Socialiste, derisa shumic e anëtrëve të saj janë militantë socialistë, të cilët janë të punësuar në Shtet nga kryeministri Rama.
Kryeministri Rama, me korrupsionin 4 vjeçar të qeverisjes, me kanabilizimin e Shqipërisë, tashmë ka një fond të fuqishëm financiar, i cili do të financojë fushatën zgjedhore të zgjedhjeve parlamentare.
Media në Shqipëri, kanalet televizive dhe gazetat janë tërësisht në paralizuara dhe në shërbim të kryeministrit Rama.
Madje, manipulimi i oponionit publik në Shqipëri nga misionarët DHE MERCENARËT e medias në shërbim të Kryeminsitrit Rama, shkon deri aty, saqë kanë filluar të papagallojnë, se Shqipërisë I duhet të qeverisë edhe për 4 vjet sërish kryeministri Rama, për të konkretizuar reformat e marra. Ndërkohë, që në 4 vjetët e qeverisjes së deritanishme kryeministri Rama nuk ka konkretizuar ASNJË REFORMË, përveçse ka dhënë pasurinë e Shqipërisë me qindra koncensione aspakt transparente. Gjenerata e Rilindjes Socialiste:
1. Korrupsion
2. Servilizëm
3. Bashkëpunim me Krimin!
Vetëm në Gjeneratën e Rilindjes Socialiste të Kryeministrit Rama ndodh që deputeti socialist në 2 vjet të blejë aksione bankare 1 milionë euro dhe kryeministri Rama të jetë Imuniteti Politik i MOSHETIMIT të këtij korrupsioni!!!
Ndaj, edhe procesi zgjedhor për zgjedhjet parlamentare të 18 qershorit 2017 do të jetë një ALIBI ZGJEDHORE e kryeministrit Rama, për të themeluat tashmë Monarkinë e tij Absolute!!!
Shqiptarë, shikoni se çfarë ndodh tani në Rumani. Edhe pse Rumania është anëtare e BE-së, atje qeveria socialiste, e sponsorizuar nga Soros, AAKUZOHET nga qytetarët për KORRUPSION.
Qytetarët Rumunë janë me ditë të tëra në PROTESTA POPULLORE, duke kërkuar RËËZIMIN E QEVERISË SË KORRUPTUAR! Qytetarët rumunë e kanë kuptuar standartin demokratik: Qeveritë e korruptuara rrëzohen nga Pusht-eti vetëm me protesta popullore, ngaqë këto qeveri të korruptuara i korruptojë edhe votat!!!
PO SHQIPTARËT?
Presin dhe shpresojnë që kryeministri Rama të luftojë korrupsionin me reformën në drejtësi, ndërkohë, që ….
NUMËROJNË SA MILIARDERË – DEPUTETË
BËRI GJENERATA E RILINDJES SOCIALISTE?
Niveli i lartë i krimit dhe dhunës përkthehet nga ekonomistët dhe politikëbërësit si një tregues i zhvillimit të dobët, varfërisë së lartë, papunësisë dhe pabarazisë. Duke e parë krimin dhe dhunën si një kontekst të rëndësishëm zhvillimor, Banka Botërore raportoi së fundmi indeksin e vrasjeve për 100 mijë banorë, duke e renditur Shqipërinë si vendin më problematik në Rajonin e Ballkanit.
Shqipëria, sipas të dhënave që i takojnë vitit 2014 ka numrin më të lartë të vrasjeve, 4 të tilla për 100 mijë banorë, teksa shihet se ky nivel është më i ulët në Serbi, Maqedoni, Bosnjë, Greqi etj.
Në Greqi vrasjet janë 0.1 për 100 mijë banorë, duke renditur vendin fqinjë me numrin më të ulët të vrasjeve. Bosnja dhe Serbia kanë nivel të ulët të vrasjeve me vetëm 1.3 të tilla për 100 mijë banorë. Nivel disi më të lartë ka Mali i Zi me 3.2 vrasje për 100 mijë banorë.
Banka Botërore analizon se pasiguria është rezultat i një kombinimi të shumë faktorëve, nga trafiku i drogës dhe krimi i organizuar, sistemet e dobëta gjyqësore dhe të zbatimit të ligjit që nxisin mosndëshkimin. Gjithashtu shkak për rritjen e krimeve dhe vrasjeve janë mungesa e mundësive për integrimin e të rinjve.
Në rang global numrin më të lartë të vrasjeve për banorë e kanë vendet e Amerikës Latine, i cili u rendit si rajoni më i dhunshëm në botë me 23.9 vrasje për 100 mijë banorë.
Problemi mbetet tronditës, pasi edhe me përmirësimin e nivelit të jetesës vitet e fundit ne këto vende çdo 15 minuta, të paktën katër persona janë viktima të vrasjeve.
Në vitin 2013, nga top 50 qytetet më të dhunshme në botë, 42 ishin nga rajoni i Amerikës Latine. Venezuela ka numrin më të lartë të vrasjeve për 100 mijë banorë me 62 te tilla, Kolumbia me 27.9 vrasje për 100 banorë. Rajoni është kultivues masiv i drogës dhe numri i lartë i vrasjeve vjen si pasojë e këtij lloj biznesi të paligjshëm.
Banka Botërore pohon se numri i vrasjeve

Nga Ilir Babaramo*
Në mëngjesin e një dimri, dikur në mesin e viteve ’70, mes morisë së shkresave që ju vendosën para Enver Hoxhës, në dosje ishte dhe një letër e ardhur nga Rrësheni.
Autoritetet lokale te regjimit raportonin për fshesaren e rrugëve të qytetit të humbur të quajtur… Musine Kokalari. Me një shkrim nervoz diktatori bëri shënimin: Akoma gjallë është rrospia?
Kishin kaluar mbi 30 vjet që nga koha kur një nga gratë më të ditura dhe të bukura të pushkatuar që në ditët e para kur krerët komunistë zaptuan hotel “Dajtin”. Më pas do vazhdonte burgu, librat e saj do të ndaloheshin.
Dekadat e jetës që kaloi deri sa e çuan për në banesën e fundit, hipur në karrocën e plehrave, ishin vetëm tortura fizike, përbuzje, vuajtje nga të cilat dhe vdekja ishte e pafuqishme ta shpëtonte. Dhe më naivët nuk prisnin që në intervistën e fundit e veja e diktatorit të fliste për Musine Kokalarin, për krimet e të shoqit, për urinë në kuptimin e mirëfilltë biologjik në të cilën e la vendin kur iku nga kjo botë, për shumë e shumë gjëra serioze për të cilët njeriu në atë moshë mund të ketë një breje ndërgjegje, sigurisht nëse ka një të tillë.
Kaq shumë ka shkruar këto 30 vitet e fundit për të mbrojtur çmendurisht, pacipësisht krimet e burrit të saj sa nuk besohej se do ndryshonte kurs. Në atë rrëfim totalisht mediokër, ku i vetmi kuriozitet ishte si ia lypi Enveri tek shtëpia e Bije Vokshit, nuk kishte asnjë surprizë nga Nexhmija që njohim.
E vetmja ndjesi që pata duke lexuar intervistën, ndonëse u përpoqa të fshihja thellë në subkosheincë, ishte ai shënim që burri i saj kishte bërë për një grua tjetër: Akoma gjallë është rospia?
Logoreja e Nexhmijes është një grimcë në malin e fatalitetit tonë. Jemi të fundit që u bëmë shtet i pavarur, kishim regjimin më kriminal nga gjithë vendet komuniste, të fundit që po integrohemi në Evropë, të fundit që rrëzuam komunizmin. Në fakt e kemi merituar Nexhmijen. E kemi merituar ose më saktë burri i saj la pas një shkretëtirë ku nuk mbin gjë tjetër veçse gjëmbaçe urrejtjeje dhe mjerimi. Zhduku gjithë elitat .
Disidenca e Klubit “Petëf” në Budapest, apo Grupi 77 në Pragë as mund të imagjinoheshin në Shqipërinë që la pas Enverr Hoxha. Kjo është dhe arsyeja e antikomunizmit surrogato që emëroi pasuesi i Enverit.
Kjo është arsyeja përse u bë gjyqi i kafeve dhe jo i regjimit. Kjo është arsyeja përse Nexhmija Hoxha nuk pati fatin e Elena Causheskut. Kjo është arsyeja përse ajo guxon të kërkojë rehabilitimin e burrit të saj kur askush nga ata që ajo pranon ta pyesë qoftë dhe në mënyrë evazive: Ç’ishte kjo që na ndodhi 50 vjet ?
Enver Hoxha la pas një shkretëtirë të tillë që dhe gjashtë vjet pas vdekjes alternativë e vetme politike të ishte një mjek ambicioz që për të çarë në jetë i duhej ti servilosej djalit të diktatorit. Imagjinoni pak Valesën të bënte gjithçka të tillë. Por dhe në të majtë situata nuk është më e mirë. Ngrefosjet dhe intonacionet e zërit të Koços janë gjithashtu një surogato e “komandantit”. Dhe për këtë arsye nuk duhet të çuditemi aq shumë nga ato që molloisi Nexhmija.
Ende nuk e kam kuptuar plotësisht si drejtuesit e regjimit komunist mund të ndahen dy grupe. Ata si Nexhmija apo si udhëheqësi tjetër i lavdishëm Muho Asllani në rrëfimet e tyre thonë vetëm se vuanin kaq shumë sa nuk e mbyllnin dot 15 ditëshin dhe pjesa tjetër, ata që u bënë viktima të paranojës së diktatorit përfunduan në burgun e Spaçit apo Burrelit.
Njëri prej tyre, Bedri Spahiu nxitoi të rrëfejë kujtimet e tij që në çastin e parë kur ju krijua mundësia. Bedri Spahiu dëshmoi krimet e tij dhe të Enverit, kërkoi ndjesë publike duke ikur nga kjo botë me shpirtin e lehtësuar. Në burgun e Burrelit kishte qenë në një qeli me Pjetër Arbnorin. Shumë vite më parë, Mandela shqiptar do më fliste me respekt për karakterin e fortë të ish anëtarit të byrosë politike.
Një tjetër karakter njerëzor është padyshim Liri Belishova. Nuk kam njohur grua më të fortë dhe të mëncur . Në vitin 1961 ishte anëtare e byrosë politike kur kundërshtoi diktatorin në vendimin e tij për ta bërë Shqipërinë vendin më të izoluar të botës. 30 vjet i kaloi në burgje e internim, ku i vdiq dhe e bija, e bukur si Drita. I shkruajti Nexhmijes si shoqe e dikurshme e Institutit “Nëna Mbretësha”, i lutej që ta lejonte të sillte nga internimi për tu kuruar në Tiranë të bijën që vuante nga kanceri.Liri Belishova ende nuk ka marrë përgjigje. Pavarësisht se është nga gratë më të vuajtura të diktaturës, Belishova sa herë shfaqet në publik kërkon ndjesë për krimet e diktaturës.
Kurrë nuk do ta harroj intervistën që pata dhjetë vjet më parë. Tërësisht falë meritës së saj intervista ishte një autopsi e diktaturës. Pasi dolëm nga studio e ftova në kafe. Nuk mundem, më duhet të shkoj te vëllai që është në prag të vdekjes, tha me syrin e vetëm që ju mbush me lot. Shtanga. Përse nuk më thatë, intervistën mund ta bënim një kohë tjetër, i thashë i zënë në faj. Absolutisht jo, duhet të vija patjetër sepse sa të kem frymë do flas për çfarë kemi kaluar, mu përgjigj. Tre ditë më pas, në Sanatoriumin e Tiranës, Bardhyli dha shpirt.

Nga Sean Hannity – 09/02/2017Partia Demokratike dhe aleatët e saj të majtë liberale janë duke komplotuar dhe planifikuar intriga për të ngadalësuar, ndaluar, madje edhe shkatërruar presidentin Trump dhe rendin e ditës që Amerika zgjodhi në nëntor.
Sipas “Washtington Free Balcon”, agjitatori i krahut të majtë, David Brock, themeluesi i Çështjeve për Mediat dhe një aleat i madh Clinton, organizoi një “arratisje” në një vendpushim luksoz, privat, muajin e kaluar. Më shumë se 100 donatorë të pasur liberalë ishin atje dhe të gjithë ata morën një “letër konfidenciale” që përshkruante planin e Brock për të rrëzuar Presidentin Trump duke parashtruar padi të pafundme kundër presidentit dhe madje edhe duke kërkuar fajësimin e tij.
“Fox News” kontaktoi me të për t’i mare një koment mbi raportin tronditës, por ata bënë atë që bëjnë gjithmonë: Injorojnë pyetjet tona dhe nisën një sulm personal.
Plani i Brock nuk është më një sekret. Portale lajmesh si “Politico” dhe “The Hill” kanë raportuar për planet e tij post-zgjedhore për të sulmuar Presidentit Trump çdo ditë të vetme. Ju jeni tashmë duke e parë ketë, me padi mbi urdhrin për ndalimin e emigrantëve dhe pengimin e vazhdueshëm të emërimeve të kabinetit të tij.
Për të ndaluar ndalimin plotësisht kushtetues të udhëtimit, i cili bllokon njerëzit nga shtatë kombe armiqësore ose me shumicë myslimane, radikalët e majtë kanë shkuar gjykatës dhe gjykatës për “pazare”. Ata kanë gjetur gjykatën më liberale federale të apelit në vend, për të luftuar administratën Trump.
Ata as që e kanë marrë parasysh se ligji që administrata Trump është duke përdorur për të mbrojtur rendin kushtetues ekzekutiv të presidentit është shumë i qartë dhe i saktë.
“Kur presidenti konstaton se hyrja e çdo të huaji ose çdo klasë të huajsh në Shtetet e Bashkuara, do të ishte e dëmshme për interesat e Shteteve të Bashkuara, Presidenti anë të një shpalljeje, mund të pezullojë hyrjen e të gjithë të huajve ose çdo klasë të huajsh si emigrantë dhe jo-emigrantë, për aq kohë sa e konsideron atë të përshtatshme”, thuhet në rezolutën përkatëse.
Të majtët radikalë e dinë këtë dhe e dinë se duhet të gjejnë fusha liberale dhe gjyqtarë që do të mbanin anën e tyre pa marrë parasysh se çfarë thotë ligji. Atë që nuk mund ta arrinin në kutinë e votimit, ata kërkojnë ta arrijnë me anë të gjyqësorit
Qëllimi i radikalëve të majtë është të lëndojnë dhe dëmtojnë Presidentin Trump në çdo mënyrë që munden. Për ata nuk ka problem nëse populli amerikan vihet në rrezik. Partia Demokratike dhe aleatët e saj janë të gatshëm të luajnë me jetën tuaj. Presidenti Trump nuk është. Kjo është arsyeja e vërtet e kësaj beteje. /Fox News
Washington Times ka bërë një artikull sa i përket politikës shqiptare dhe rolit të ambasadorit amerikan në Tiranë Donald Lu.
Sipas Washington Times, ambasadori Donald Lu është i financuar nga filantropi i majtë amerikan George Soros, shkruan Syri.net.
Ja çfarë shkruan Washington Times:
Nisim me një pyetje të thjeshtë: A është korrekte që një ambasador i SHBA të shantazhojë një parti politike që t’i japë avantazh një pale tjetër në një shtet të huaj?
A është korrekte që një ambasador i SHBA të diktojë politikën e qeverisë së një vendi të huaj, me kërcënime se do të ketë “pasoja” nëse qeveria nuk ndjek urdhrat e tij? A është e pranueshme që një ambasador amerikan të nxisë axhendën e një miliarderi hungarezo-amerikan dhe të organizatave të tij dhe jo interesat e qeverisë amerikane?
Po sikur t’iu them se Kryeministri i atij vendi ishte i ftuar në dasmën e miliarderit George Soros? Çfarë do të mendoni sikur t’iu them se z.Soros ka mbështetur një qeveri një Shqipëri, që kritikët thonë se ka përfituar nga tregtia e drogës që kanë vrarë mijëra njerëz në të gjithë Evropën.
Çfarë ndodh nëse ky ambasador i SHBA përflitet se është përpjekur që të mbyllë hetimin ndaj një prej kompanive më të mëdha në Shqipëri?
E gjithë kjo ka filluar disa javë më parë në vendin e vogël ballkanik, ku po realizohet reforma në drejtësi. Ambasadori i SHBA Donald Lu, që po punon me partinë në pushtet të mbështetur nga Soros, anuloi vizat amerikane për rreth 70 anëtarë të Partisë Demokratike në opozitë. Ky veprim jodemokratik e zhyt vendin në një krizë politike.
Përmes një deklarate, ambasada e SHBA në Tiranë ka konfirmuar se kishte revokuar viza të disa gjyqtarëve dhe prokurorëve shqiptarë.
Ajo që deklarata nuk thotë se asnjë nga personat e prekur nuk është nga Partia Socialiste e Kryeministrit Edi Rama.
Me pak fjalë, i dërguari i qeverisë së SHBA tani po përdor taktika të fuqishme që sistemi gjyqësor shqiptar të kapet nga partia që po pasurohet nga tregtia e drogës dhe po mbështetet nga Shoqëritë e Hapura të George Soros, e cila bën thirrje për legalizimin e drogës.
Prokuroria shqiptare ka reaguar e revoltuar përmes një deklarate që thoshte se “Prokuroria e Përgjithshme do t’ia bëjë të qartë z.Lu se në qoftë se ai mendon se është Zot në politikën shqiptare, nuk mund ta bëjë një gjë të tillë me prokurorinë”.
Deklarata thotë se lëvizjet e ambasadorit ishin tipike sorosiane, me qëllim manipulimin e opinionit publik dhe institucioneve.
Çdo veprim nga një diplomat i SHBA me qëllim që të mbështesë vetëm një parti në një vend të huaj, është jo demokratike dhe në kundërshtim me atë që Shtetet e Bashkuara përfaqësojnë.
Z.Lu është duke destabilizuar Shqipërinë duke përcaktuar fituesit dhe humbësit.
Deri më tani SHBA ka qëndruar në anën e Partisë Socialiste në pushtet, duke poralizuar këtë vend të vogël, por të rëndësishëm të Adriatikut. Shqipëria është vend mysliman, por laik. Ai është i vetmi vend mysliman në NATO pas Turqisë dhe është kandidat për anëtarësim në Bashkimin Europian.
Z.Trump dhe Sekretari i Shtetit Rex Tillerson ia vlen të rishikojnë qëndrimin e z.Lu dhe nëse është në përputhje me politikën e jashtem të z.Trump “Ta bëjmë Amerikën përsëri madhështore”.
Qytetar09/02/2017 22:45
Bashke me Lu te iki dhe Vlahutin sorrosjanja tjeter.
Qytetar09/02/2017 22:43
Kur do jete dita te shofim nje ambasador te ri dhe sa me larg soorrosit.
Shto koment
Jakup B. GJOÇA
Është hera e dytë, që vjedhësit e PARAVE në Rinas nuk i lejojnë superfitimet e koncensioneve të ikin me aeroplan jashtë Shqipërisë. Mbase këta vjedhës të parave të koncensioneve, lekët e vjedhura do t’i Riinvestojë në Shqipëri!!!
Në Shqipërinë e Gjeneratës së Rilindjes Socialiste, është e dyta herë që VIDHEN në Rinas THASË ME PARA, të cilat janë paratë që kanë fituar koncensionarët në Shqipëri dhe i depozitojnë nëpër bankat e Botës.
Qeveritë shqiptare janë përkujdesur për koncensionarët-klientë, që të mos ketë ASNJË LIGJ, për t’i detyruar koncensionarët, që të RIINVESTOJNË në Shqipëri përqindje nga superfitimet e tyre.
Të vetmet PARA që investohen në Shqipëri, janë ato para që fitohen nga aktivitete kriminale, dhe investimet bëhen thjesht për pastrim të parave të krimit.
Së pari, deri më sot, nga qindra koncensione që ka dhenë qeveria e Kryeministrit Edi Rama, asnjë investim publik nuk është bërë nga superfitimet.
Në shtetet e tjera të zhvilluara kapitaliste, por edhe në ato në zhvillim, ka ligje të atilla, që i detyrojnë investitorët e huaj të RIINVESTOJNË një përqindje të konsiderueshme të fitimeve të tyre. Në se investitorët e huaj nuk kanë interesa të zgjedhorjnë biznesin me investime të reja, atëhere ligji përcakton që paratë e fituara nga koncensionet dhe që nxirren jashtë vendit për t’u depozituar dhe riinvestuar gjektë, të taksohen me përqindje më të madhe.
Koncensionari, duhet të ketë edhe detyrime ligjore të atilla investimi, sikurse hapja e vendeve të punës, ndërtimi i infrastrukturës të prodhimit, pajisje më moderne dhe bashkëkohore, të cilat nuk mund t’i përballojë dot buxheti i shtetit.
Madje, asnjë nga këto koncensione nuk ka hapur vende të reja pune, nuk janë bërë ndërtime dhe investime themelore, nuk kanë sjellë asnjë modernizim në procesin e prodhimit, nuk kanë bërë asnjë investim që në perspektivë duhet t’i mbetet Shqipërisë, pasi të mbarojë afati i dhënies me koncension.
Marrim dy shembuj konkretë.
Qeveria e Kryeministrit Edi Rama dha me koncension Dializën. Deri më sot koncensionarët që morën përsipër të bëjnë dializën nuk kanë ndërtuiar asnjë spital modern, nuk kanë sjellë asnjë aparaturë modern, që pasi të mbarojë kohëdhënia e këtij koncensioni, investimi i bërë të përdoret nga shteti shqiptar. Dializat bëhen në Spitalin privat Amerikan, i cili përdor aparaturat e tij dhe nuk ka në kontratën e nënshkruar të koncensionit, cilat janë detyrimet material të investimeve, që do të dorrëzojë në fund koncensionari te shteti. Koncensionari që ka marrë përsipër dializën, përfiton shuma të mëdha nga fondet e nga shëndetësisë publike, me kosto shumë herë më të mëdha sesa do të kushtonte dializa në spitalet publike edhe sikur të investohej për aparatura dhe mjedise spitalore të reja, për të bërë një shërbim shëndetësor.
Edhe për Chekapin, e shumëfolur, kur për 10 vjet shteti do t’i paguajë koncensionarit 100 milionë euro, deri më sot nuk është bërë asnjë investim në ndërtimin e ndonjë mjedisi të ri spitalor, as janë blerë aparatura të reja bashkëkohore, të cilat më vonë, kur mbaron kohëdhënia e koncensionit, duhet t’i dorrëzohen shtetit për përdorim.
Koncensionari i bënë analizat e Chekapit në mjediset spitalore, madje ka “punësuar” edhe punonjës të shërbimit shëndetësor publik, si punë e dytë paralele, ndërkohë që përfiton 10 milionë euro çdo vit nga buxheti i shërndetësisë publike.
Koncensionet në miniera dhe puse nafte nuk kanë bërë deri më sot asnjë investim në infrastrukturë dhe shfrytëzim, nuk ka shtuar as vende të reja pune, por thjesht përdorin metoda të zhvatjes barbare të pasurive minerale, përdorim teknologji të prapambetur, nuk investojë aspak në sigurinë në punë, duke shkaktuar shumë herë edhe aksidente vdekjeprurëse, ndërkohë që nuk kontribojnë aspak në buxhetin e shtetit, me pretendimin se prodhimi dhe shfrytëzimi i minierave dhe puseve të naftës është me kosto shumë të lartë.
Përshembull.
Bankers Petroleum Albania Ltd për 10 vjet rresht nuk ka paguar asnjë taksë, sepse në bilancin vjetor të saj, shpenzimet dhe humbjet i nxirrte me shuma më të mëdha se sa fitimet. Vetëm me koncensionarët në Shqipëri, ndodh që një kompani kaq e madhe punon “xhaba” 10 vjet me rradhë, edhe pse humbjet i ka më të mëdha se sa fitimet. Kaq hapur është mashtrimi nga koncensionarët në Shqipëri, por qeveria nuk ka as sy, as veshë, as logjikë, nuk di as aritmetikën e biznesit, derisa nuk i takson me asnjë qindrakë koncensionarët. Në kësi rastesh, kemi korrupsion të pastër qeveri-koncensionarë!!!
Në Shqipërinë e Gjeneratës së Rilindjes Socialiste, gjatë 4 viteve nuk është bërë asnjë investim industrial me kapitale të huaja, nuk ka ardhë asnjë investitor i huaj i madh, përkundrazi, kanë ikur nga Shqipëria shumë kompani investituese dhe truste të njohura në Botë, për shkak të konkurencës jo të ndershme në Shqipëri, të taksave shumë të larta, të burokracisë së procedurave, si edhe të vendimeve të padrejta gjyqësore ndaj bizneseve në raport me marrëdhëniet me shtetin.
Kryeministri Rama, para disa ditësh, premtoi se do të zbatohet programi ekonomik “1 miliardë euro investime”. Tani, kur qeveria ka vetëm 3 muaj kohë, qeveria e Kryeministrit Rama do të investojë 1 miliardë euro për investime!!!
Për këto investime shtetërore, në vlerën e 1 miliardë euro, nuk janë publikuar nga qeveria e Kryeministrit Rama asnjë projekt, nuk ka asnjë procedurë ligjore të konkurimit publik, as kohë nuk ka më, deri në 18 qershor 2017, kur do të zhvillohen zgjedhjet parlamentare.
Qeveria e tanishme nuk ka asnjë të drejtë kushtetuese dhe ligjore, që të shpallë, të premtojë projekte investuese në vlerën 1 miliardë euro për programe që duhet t’i zbatojë qeveria e ardhshme.
Mbase, në realitet, kjo qeveri e tanishme e kryeministrit Rama, ka projektet e ktyre koncensioneve në sirtar, mbase edhe procedurat e konkurimit i ka bërë në prapaskenën politike, mbase ka përcaktuar edhe cilët do të jenë zbatuesit e koncensioneve të programit “1 miliardë euro investime”, siç ka bërë me gjithë ato koncensione që ka dhënë deri tani.
Të vetemet “investime” që ka bërë qeveria e kryeministrit Rama janë bojatisjet dhe suvatisjet e fasadave të ministrive, janë BunkerArtet që ka inaguruar, është Kulla e Lartë në Korçë, janë rrugicat, dhe projekti më i madh i Gjeneratës së Rilindjes Socialiste është rikonstruksioni për herë të pestë i Sheshit “Skënderbej në Tiranë.
Qeveria e kryeministrit Rama as 20 kilometra të autostradës Tiranë – Qafë Krrabë nuk mundi të realizojë dot në 4 vjet!!!
Është hera e dytë, që vjedhësit e PARAVE në Rinas nuk i lejojnë superfitimet e koncensioneve të ikin me aeroplan jashtë Shqipërisë. Mbase këta vjedhës të parave të koncensioneve, lekët e vjedhura do t’i Riinvestojë në Shqipëri!!!
Koncensione qeveritare nuk mund të marrin dot, sepse nuk i kanë qeveritarët as klientë dhe as miq!
Shumë-shumë do të ndërtojnë hotele, do të hapin ndonjë fabrikë, do të hapin dyqane, supermarkete, do të ndërtojnë pallate, pse jo, mund të ndërtojë edhe serra moderne!!! Këto investime nga paratë e vjedhura në Rinas, po, do të hapin vendet të reja pune, do t’u japin punë shqiptarëve të papunë. Do të paguajnë edhe TVSH, sepse nuk janë koncensione të privilegjuara!!!
Paratë e vjedhura në Rinas, edhe nëse Riinvestohen në Shqipëri, për pastrim parash, nuk janë paratë e trafikimit të Hashashit!!! As të trafikimit të prostitutave. Dhe as paratë e korrupsionit qeveritar dhe gjyqësor!!!
Pavarësisht, se janë para të vjedhura nga VJEDHJET që i bëhen pasurisë së Shqipërisë, dhe investimet mund të quhen edhe “pastrim parash”, këto lekë të superfitimeve nga koncensionet e huaja në Shqipëri, janë Kapitali i pasurisë së Shqipërisë dhe u takojnë shqiptarëve!!!
Sekretari i ri Amerikan i Shtetit, Rex Tillerson, është një person shumë i suksesshëm. Si administrator i ExxonMobil, ai drejtonte një nga kompanitë më të mëdha të naftës e gazit në botë, me të ardhura vjetore rreth 270 miliardë dollarë, ose pothuajse sa e gjithë ekonomia e Pakistanit. Duke punuar e jetuar në vende të tilla si Jemeni e Rusia – dhe në shumë të tjera midis – ai është ndoshta një nga operatorët gjeo-politikë më të arrirë që kanë qenë ndonjëherë në këtë post.
E megjithatë, një gjë është e sigurt: Tillerson ka një mal të lartë përpara. Përballë mënyrës së tij të zbatimit të politikës së jashtme të SHBA qëndron myku burokratik i krijuar gjatë viteve të Obamës dhe tashmë i ngjitur pas saj, e referuar si Dega e Katërt e Qeverisë.
Mos u gaboni, ka disa shërbyes karriere civilë që punojnë për të mirën e vendit pavarësisht se cila parti polike zë Shtëpinë e Bardhë. Megjithatë, shumë zyrtarë janë politizuar dhe shumë prej tyre e anojnë mbështetjen e tyre nga Demokratët. Sipas një kërkimi të kryer The Hill (një gazetë e rëndësishme politike amerikane online që lexohet nga Shtëpia e Bardhë dhe shumica e kongresmenëve më tepër se çdo site tjetër – Shënim i SYRI.net), rreth 95 për qind e kontributeve politike nga ana punonjësve federalë shkoi për Hillary Clinton gjatë garës presidenciale. Disa zyrtarë karriere madje kanë premtuar t’i “rezistojnë” administratës së re.
Fatkeqësisht, aktivizmi politik i DASH shkon përtej Foggy Bottom (lagjja e Washingtonit ku gjendet DASH – Syri.net) dhe shtrihet në rrjetin global amerikan të ambasadave dhe misioneve pranë organizmave ndërkombëtarë.
Një shembull i qartë i kësaj është në Ballkan.
Në muajt e fundit, Ambasada e SHBA në Shqipëri është akuzuar për ndërhyrje në punët e brendshme të vendit. Disa nga akuzat bëhen për marrëveshje të fshehta të Ambasadës me grupe të majtë si Fondacioni për Shoqëri të Hapur.
Fondacioni për Shoqëri të Hapur është një rrjet organizatash joqeveritare i George Sorosit, i cili promovon nëpër botë ideologjinë “përparimtare” të miliarderit, që është shpesh jomiqësore me interesat amerikanë. Axhenda “përparimtare” e Fondacionit për Shoqëri të Hapur është shpesh e shurdhër karshi ndjesive lokale – religjioze e kulturore – veçanërisht në vende si Ballkani.
Ndonëse një aleat i rëndësishëm i NATO-s në Ballkan, Shqipëria përballet me shumë sfida. Reforma kontradiktore e sistemit të drejtësisë kaloi kohët e fundit në parlament. Nuk kishte konsensus kombëtar, pasi Partia Demokratike, e drejtuar nga Lulzim Basha bojkotoi votimin, pasi vërejtjet e saj për legjislacionin u injoruan. (Në të vërtetë, Reforma në Drejtësi u votua unanimisht, me konsesus, në Kuvend, por ligji i Vettiungut u bojkotua nga opozita, pasi qeveria dërgoi një tjetër propozim nga ai që u ra dakord – Shënim i SYRI.net).
Për vite me radhë, projektet e USAID-it të përqendruar te Reforma në Drejtësi janë financuar pjesërisht nga Fondacioni për Shoqëri të Hapur. Përzierja e George Sorosit në Shqipëri nuk është gjë e re. Kryeministri Edi Rama, socialist, ishte i ftuar në dasmën Sorosit. Kur Hillary Clinton drejtonte DASH, Soros komunikonte direkt me të dhe stafin e saj për të promovuar axhendën e tij në Shqipëri.
Ambasadori amerikan në Shqipëri, Donald Lu, kohët e fundit dhe shumë publikisht akuzoi Prokurorin e Përgjithshëm Adriatik Llalla për pengim të Reformës në Drejtësi. Kjo shkaktoi zemërim në Shqipëri. Zoti Llalla i shkroi Presidentit President Bujar Nishani dhe kryetarit të Kuvendit Ilir Meta për t’u ankuar për sjelljen vulgare të ambasadorit. Llalla madje pretendon në letër se Ambasadori Lu e ka kërcënuar.
Letra thotë:
“Në komunikim zyrtar dhe jozyrtar, Ambasadori Lu i ka bërë të qartë Prokurorit Llalla se, nëse ai nuk do të përkrahë publikisht ndryshimet në ligj, do të ketë pasoja personale dhe institucionale”.
Çfarë rrëmuje diplomatike!
Kjo vjen pas anulimit të vizave amerikane kohët e fundit për 70 prokurorë e gjyqtarë të lidhur me opozitën (askujt nga PS nuk iu anulua viza). Të dy incidentet mund të interpretohen si ndërhyrje partizane nga ambasada e SHBA , si një përpjekje për vetting për anëtarët e sistemit të drejtësisë. Kjo e ka bërë edhe më keq polarizimin politik në Shqipëri.
Përzierja në punët e brendshme të aleatëve të Amerikës është jo vetëm gjë e keqe për SHBA, por në kundërshtim me shpirtin dhe dokumentin e Konventës së Vienës për Marrëdhëniet Diplomatike të viti 1961. Neni 41 i Konventës deklaron se diplomatët kanë “detyrimin të mos ndërhyjnë në punët e brendshme të vendit ku janë akredituar”.
Aktivizmi politik brenda korridoreve të Foggy Bottom është mjaftueshëm i keq, kur shtrihet deri në ambasadat amerikane bëhet i dëmshëm për drejtimin e mirë të marrëdhënieve të SHBA me jashtë. Puna e diplomatëve duhet të jetë të mbrojë interesat kombëtarë të SHBA dhe jo interesat e ngushtë politikkë të një partie të vetme apo të një organizate joqeveritare.
Ndryshimi i mentalitetit brenda DASH do të jetë një proces i avashtë si kthimi i një cisterne të madhe nafte në Ngushticën e Bosforit. Teksa Tillerson fillon të pastrojë DASH, është e vlefshme të shihet nëse disa ambasadorë karriere janë jashtë linjës së qëndrimit të administratës së re për politikën e jashtme. Ka plot individë të aftë e me përvojë, në gjendje të përfaqësojnë Shtetet e Bashkuara, që mund të plotësojnë këto vende. Kjo është praktikë e zakonshme për postet e rëndësishëm diplomatikë në Londër, Berlin e Moskë, ndër të tjera. Kjo praktikë duhet të merret në konsideratë edhe për aleatët më të vegjël, përfshirë Ballkanin.
Një nga prioritetet e Administratës Trump ka qenë dëshira për të rindërtuar marrëdhëniet që janë ndrydhur për shkak të politikës së tetë viteve të mëparshëm. SHBA ka nevojë për miq e aleatë. SHBA ka nevojë edhe të mbrojë interesat e saj kombëtarë. Ndaj është jetësore që të ketë ambasadorë që e pranojnë këtë dhe nuk notojnë në ujërat shpesh të turbullt të politikave të brendshme e partizane.
*Autori është Drejtor i Qendrës për Politikën e Huaj në Heritage Foundation.
urgjent në ambasadën e SHBA-së në Tiranë
E megjithatë, një gjë është e sigurt: Tillerson ka një mal të lartë përpara. Përballë mënyrës së tij të zbatimit të politikës së jashtme të SHBA qëndron myku burokratik i krijuar gjatë viteve të Obamës dhe tashmë i ngjitur pas saj, e referuar si Dega e Katërt e Qeverisë.
Mos u gaboni, ka disa shërbyes karriere civilë që punojnë për të mirën e vendit pavarësisht se cila parti polike zë Shtëpinë e Bardhë. Megjithatë, shumë zyrtarë janë politizuar dhe shumë prej tyre e anojnë mbështetjen e tyre nga Demokratët. Sipas një kërkimi të kryer The Hill (një gazetë e rëndësishme politike amerikane online që lexohet nga Shtëpia e Bardhë dhe shumica e kongresmenëve më tepër se çdo site tjetër – Shënim i SYRI.net), rreth 95 për qind e kontributeve politike nga ana punonjësve federalë shkoi për Hillary Clinton gjatë garës presidenciale. Disa zyrtarë karriere madje kanë premtuar t’i “rezistojnë” administratës së re.
Fatkeqësisht, aktivizmi politik i DASH shkon përtej Foggy Bottom (lagjja e Washingtonit ku gjendet DASH – Syri.net) dhe shtrihet në rrjetin global amerikan të ambasadave dhe misioneve pranë organizmave ndërkombëtarë.
Një shembull i qartë i kësaj është në Ballkan.
Në muajt e fundit, Ambasada e SHBA në Shqipëri është akuzuar për ndërhyrje në punët e brendshme të vendit. Disa nga akuzat bëhen për marrëveshje të fshehta të Ambasadës me grupe të majtë si Fondacioni për Shoqëri të Hapur.
Fondacioni për Shoqëri të Hapur është një rrjet organizatash joqeveritare i George Sorosit, i cili promovon nëpër botë ideologjinë “përparimtare” të miliarderit, që është shpesh jomiqësore me interesat amerikanë. Axhenda “përparimtare” e Fondacionit për Shoqëri të Hapur është shpesh e shurdhër karshi ndjesive lokale – religjioze e kulturore – veçanërisht në vende si Ballkani.
Ndonëse një aleat i rëndësishëm i NATO-s në Ballkan, Shqipëria përballet me shumë sfida. Reforma kontradiktore e sistemit të drejtësisë kaloi kohët e fundit në parlament. Nuk kishte konsensus kombëtar, pasi Partia Demokratike, e drejtuar nga Lulzim Basha bojkotoi votimin, pasi vërejtjet e saj për legjislacionin u injoruan. (Në të vërtetë, Reforma në Drejtësi u votua unanimisht, me konsesus, në Kuvend, por ligji i Vettiungut u bojkotua nga opozita, pasi qeveria dërgoi një tjetër propozim nga ai që u ra dakord – Shënim i SYRI.net).
Për vite me radhë, projektet e USAID-it të përqendruar te Reforma në Drejtësi janë financuar pjesërisht nga Fondacioni për Shoqëri të Hapur. Përzierja e George Sorosit në Shqipëri nuk është gjë e re. Kryeministri Edi Rama, socialist, ishte i ftuar në dasmën Sorosit. Kur Hillary Clinton drejtonte DASH, Soros komunikonte direkt me të dhe stafin e saj për të promovuar axhendën e tij në Shqipëri.
Ambasadori amerikan në Shqipëri, Donald Lu, kohët e fundit dhe shumë publikisht akuzoi Prokurorin e Përgjithshëm Adriatik Llalla për pengim të Reformës në Drejtësi. Kjo shkaktoi zemërim në Shqipëri. Zoti Llalla i shkroi Presidentit President Bujar Nishani dhe kryetarit të Kuvendit Ilir Meta për t’u ankuar për sjelljen vulgare të ambasadorit. Llalla madje pretendon në letër se Ambasadori Lu e ka kërcënuar.
Letra thotë:
“Në komunikim zyrtar dhe jozyrtar, Ambasadori Lu i ka bërë të qartë Prokurorit Llalla se, nëse ai nuk do të përkrahë publikisht ndryshimet në ligj, do të ketë pasoja personale dhe institucionale”.
Çfarë rrëmuje diplomatike!
Kjo vjen pas anulimit të vizave amerikane kohët e fundit për 70 prokurorë e gjyqtarë të lidhur me opozitën (askujt nga PS nuk iu anulua viza). Të dy incidentet mund të interpretohen si ndërhyrje partizane nga ambasada e SHBA , si një përpjekje për vetting për anëtarët e sistemit të drejtësisë. Kjo e ka bërë edhe më keq polarizimin politik në Shqipëri.
Përzierja në punët e brendshme të aleatëve të Amerikës është jo vetëm gjë e keqe për SHBA, por në kundërshtim me shpirtin dhe dokumentin e Konventës së Vienës për Marrëdhëniet Diplomatike të viti 1961. Neni 41 i Konventës deklaron se diplomatët kanë “detyrimin të mos ndërhyjnë në punët e brendshme të vendit ku janë akredituar”.
Aktivizmi politik brenda korridoreve të Foggy Bottom është mjaftueshëm i keq, kur shtrihet deri në ambasadat amerikane bëhet i dëmshëm për drejtimin e mirë të marrëdhënieve të SHBA me jashtë. Puna e diplomatëve duhet të jetë të mbrojë interesat kombëtarë të SHBA dhe jo interesat e ngushtë politikkë të një partie të vetme apo të një organizate joqeveritare.
Ndryshimi i mentalitetit brenda DASH do të jetë një proces i avashtë si kthimi i një cisterne të madhe nafte në Ngushticën e Bosforit. Teksa Tillerson fillon të pastrojë DASH, është e vlefshme të shihet nëse disa ambasadorë karriere janë jashtë linjës së qëndrimit të administratës së re për politikën e jashtme. Ka plot individë të aftë e me përvojë, në gjendje të përfaqësojnë Shtetet e Bashkuara, që mund të plotësojnë këto vende. Kjo është praktikë e zakonshme për postet e rëndësishëm diplomatikë në Londër, Berlin e Moskë, ndër të tjera. Kjo praktikë duhet të merret në konsideratë edhe për aleatët më të vegjël, përfshirë Ballkanin.
Një nga prioritetet e Administratës Trump ka qenë dëshira për të rindërtuar marrëdhëniet që janë ndrydhur për shkak të politikës së tetë viteve të mëparshëm. SHBA ka nevojë për miq e aleatë. SHBA ka nevojë edhe të mbrojë interesat e saj kombëtarë. Ndaj është jetësore që të ketë ambasadorë që e pranojnë këtë dhe nuk notojnë në ujërat shpesh të turbullt të politikave të brendshme e partizane.
*Autori është Drejtor i Qendrës për Politikën e Huaj në Heritage Foundation.

Nga Armir Shkurti/
I ka ardhur zarfi është një gjysmë metaforë dhe gjysmë mit shqiptar për pushtetin. Shumë nga ne besojnë se diku në Amerikë a Europë është një zyrë personeli, e cila, me porosi nga “shefi” nis një zarf për kryeministrin e ri të vendit. Ka shumë që kështu e dinë dhe që kështu e kuptojnë edhe mbështetjen ndërkombëtare për Shqipërinë: si një zarf që vjen me emrin e fituesit. Prej kësaj bestytnie ka rrjedhur edhe metafora “i erdhi zarfi” për të thënë se ka mbështetjen ndërkombëtare për të ardhur në pushtet.
Pra ai i ka ardhur Bashës zarfi?
Deri para 3 muajsh edhe një katërvjeçar i Ramës dukej i padiskutueshëm. Satrapi i Sorosit në Shqipëri, me ato deklarata kundër Trump, në favor të kandidates Klinton, dukej se i çimentoi themelet e një pushteti të gjatë e të qetë. Por më 8 nëntor Trump fitoi. “Babi” Sorosi nisi organizmet revolucionit mavi dhe po vazhdon të organizojë këdo e me çdo mjet për të rrëzuar presidentin e ri. Duket se uji i gamiles së këtij sorosakut tonë….po soset?
Gjatë të paktën dy viteve të fundit, kur është diskutuar rrëzimi i Ramës, pyetja ka qenë: po kush ta marrë? Basha në asnjë çast nuk është dukur gati dhe po ashtu, në asnjë rast nuk ka treguar vullnet serioz për të rrëzuar Ramën e për të marrë pushtetin.
Fitoren e Trump, që shumë më parë se të ndodhë, ne e kemi quajtur “deus ex machina”, një ndërhyrje madhore në këtë skenën tonë mizerje për të ndryshuar rrjedhën e dramës. Dhe në fakt rezultati i parë i kësaj deus exh machina u pa një muaj më vonë. Kryetari i PD – së, më 11 dhjetor, në përkujtim të 12 dhjetorit, ditës së themelimit të partisë së tij, e mbylli fjalimin me një shprehje të Donald Trump.
….Tani vijmë tek protesta e 18 shkurtit. Jo pak njerëz , ca me shpoti, ca me gjithë mend, po pëshpërisin; “I ka ardh’ zarfi Lulit e”?
18 shkurti është ndoshta prova e zjarrit për kryetarin e PD – së dhe ndoshta udhëkryqi që do të vendosë të ardhmen e tij politike. Pas 14 muajsh pushim, demokratët do të dalin në rrugë…për çfarë?
Nëse dalin thjesht për qokë, për t’i treguar Ramës e të tjerëve se kjo qeveri është e korruptuar, se hashashi , se bla bla bla, apo edhe do të gjuajnë me ndonjë shishe bojë, fishekzjarr, dërrasë ndonjë send a njeri e pastaj do të shpërndahen qetësisht nëpër shtëpi, ky është fundi.
Nëse protesta nis e vazhdon deri në rënien e Edi Ramës, atëhere PO që mund të thuash se “i paska ardhur zarfi Lulit”. Jo në kuptimi e mitologjisë popullore por të metaforës politike. Pra e ka seriozisht pushtetin.
Përmendi Rumaninë dje kryetari i PD – së. Po, mund të merren si shembull, edhe pse atje nuk i organizoi ndonjë forcë politike dhe se qytetaria dhe dinjiteti janë të pakrahasueshme me këtu. U mblodën masivisht, pa dëngla e eufori qytetarët, mbushën sheshin dhe pritën që qeveria të ndryshojë mendje. Kur kjo ndodhi, shkuan në shtëpitë e tyre.
PO KËTU?
E përsëris: nëse është për t’i treguar Ramës se sa keq i ka bërë këtij vendi, unë për vete, si e shtunë që është, po ia këpus andaj nga plazhi, me celular fikur e pa televizor, se e kam parë këtë film disa herë. Nëse mblidhen aty, për të mos u shkulur derisa Edi Rama të ikë, për t’i lënë vendin në qeverie teknike, atëhere PO!
PSE QEVERI TEKNIKE?
Sepse në kushtet e sotme është e doemosdoshme për të shkuar në zgjedhje pa kontrollin absolut që ka vendosur Rama me Tahirin mbi votat, votuesit dhe mekanizmat për t’i orientuar ato kah forca e tyre. Rama e ka me qejf të madh të bjerë qeveria dhe të bëhen zgjedhje sa më parë. Me këtë kod zgjedhor dhe këtë situatë ndërkombëtare, i fiton shumë më qetë se në qershor. Prandaj duhet qeveria teknike. Ajo përgatit zgjedhjet dhe në kushtet që jemi është e keqja më e vogël.
Pra të presim. Nga ajo që do të ndodhë më 18 shkurt besoj se , në mos do ta marrim vesh të plotë, të paktën në
Nga Dr. Albano Zhapaj/
Në harkun kohor të më tepër se një shekulli arsimi shqiptar për herë të parë, sidomos në këto katër vjetët e fundit, mund të konsiderohet pa frikë si mall tregu dhe si një biznes që mund të krijojë përfitime për një pakicë njerëzish të veshur me pushtet. Ky realitet sa i hidhur, aq edhe tragjik, ka zënë shtresë mbi të ardhmen e të rejave dhe të rinjve shqiptarë, duke i shndërruar këta të fundit nga filizat e ardhshëm të shoqërisë shqiptare, në klientët e radhës të pushtetit rilindas.
Ngjyrat e forta të reklamave të rilindjes socialiste të shoqëruara me retorikën dhe gjuhën e zgjedhur të fjalëve, kanë arritur mpirjen dhe deri vënien në gjumë të ndërgjegjes kombëtare mbi atë çka po ndodh realisht me arsimin shqiptar, me djepin e dijes, për të cilin rilindësit e vërtetë kombëtarë shkrinë veten si qiriri, shkrinë pasuritë dhe jetët e tyre për t`i dhënë jetë e shpresë identitetit shqiptar dhe të ardhmes së vendit. Shndërrimi i dijes në mall tregu dhe i fëmijëve në klientë biznesi është sot kryefjala e pushtetarëve të arsimit që kanë interesa përfitimi personal direkt mbi arsimin apo institucionet arsimore private prej tyre të privilegjuar.
Nga “çmund të bëjmë për arsimin, tek çmund të bëjë arsimi për ne”.
Historia e zanafillës së arsimit shqiptar na ka mësuar se rilindja e vërtetë shqiptare punonte për kombin dhe arsimin me moton: ç`mund të bëjmë ne për arsimin dhe për Shqipërinë. Realiteti në të cilin gjendet sot arsimi shqiptar na lë të kuptojmë se filozofia e rilindjes socialiste është një dhe e qartë, ajo punon me moton: ç`mund të sjellë në xhepat tanë arsimi dhe Shqipëria.
Rilindja e vërtetë kombëtare shqiptare, ajo e fundit të viteve 1800 dhe fillimit të viteve 1900, ishte një lëvizje e gjerë kombëtare, e cila tërhoqi në jetën politike të gjitha forcat shoqërore të popullit shqiptar dhe që kishte rrënjë të thella historike. Rilindja u zhvillua në një truall të përgatitur nga kryengritjet popullore dhe terrenit të ngritur falë punës së paepur të rilindësve shqiptarë për rritjen e ndërgjegjes kombëtare.
E ku mbarojnë emrat e intelektualëve të asaj kohe, duke filluar nga Pashko Vasa, Vëllezërit Frashëri, Motrat Qiriazi, Petro Nini Luarasi, Andon Zako Cajupi, Gjergj Fishta, Ndre Mjeda, Faik Konica, e përfunduar deri tek mendimtarët e mëdhenj të shekullit të kaluar Imzot Noli dhe i madhi Çabej, të cilët i dhanë frymë dhe formë arsimit.
Janë rilindasit e vërtetë ata që me Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë më 1912 kishin krijuar kushtet për ngritjen e sistemit arsimor shtetëror edhe në Shqipëri, të cilët edhe mbas formimit të Ministrisë së Arsimit me në krye me Luigj Gurakuqin, ngritën rrjetin shkollor në tërë vendin dhe shtypën tekste shkollore me fondet e tyre personalë, me ëndrrën dhe shpresën që mbas tyre të linin një Shqipëri më të mirë, me njerëz të mirë arsimuar dhe qytetarë të denjë për veten dhe për botën.
Filozofia e Rilindjes Shqiptare: Përparimi vjen nga arsimi.
Në vitin e largët 1909, kur qeveria turke mbylli te gjitha shkollat shqipe dhe dha urdher te prerë të shuhen në zjarr të gjithë librat, dokumentet dhe letërsia shqipe, ishin rilindësit shqiptarë që i vunë shpatullat Shqipërisë për të vënë në vend identitetin kombëtar të gjuhës shqipe dhe të arsimit, me bindjen se nuk ka përparim pa arsim.
“Më mirë vonë se kurrë, po nisemi nga përparimi, nga ndërtimi dhe përhapja e shkollës shqipe…”shkruante në atë kohë Naum Veqilharxhi. Naimi i madh në vjershën kushtuar ngjarjes së hapjes së “Mësonjëtores” së parë, me gëzim e shpresë shkruante: “Hapu, hapu errësirë/pa eja tëhu, o dritë/ se arriti koh’e mirë/U gdhi nata, u bë ditë…”
Nuk ka asnjë pikë dyshimi se vizioni i rilindjes kombëtare shqiptare të asaj kohe kishte nuanca të forta perëndimore, jo vetëm se mbështetej tek filozofia e revolucionit francez të asaj kohe, por edhe për faktin se zhvillimin dhe përparimin e kombit e shikonin pikërisht tek arsimi. Nuk ka asnjë pikë dyshimi se rilindësit e vërtetë shqiptarë nuk e shikonin kurrsesi arsimin si një mjet për të siguruar të ardhura personale, dhe kjo i identifikon ata si patriotë e përparimtarë. Si përfundim mund të themi se nuk ka asnjë pikë dyshimi se rilindësit shqiptarë ishin intelektualë të spikatur, njerëz të shquar të arsimit dhe kulturës, që bagazhin kulturor dhe dijet e tyre i vunë në shërbim të arsimit.
Filozofia e Rilindjes Socialiste: Përfitimi vjen nga arsimi.
Me skemën e re të pranimeve në universitet nuk ka më asnjë pikë dyshimi se pushteti edhe këtë vit do të nxjerrë përfitimet e tij duke shitur të ardhmen e fëmijëve të shqiptarëve tek universitetet private. Rilindja socialiste pasi shiti apo dha me koncesion resurset më të rëndësishëm natyrorë të vendit, pasi shkatërroi prona e biznese, pasi mbylli plot vende pune, pasi detyroi me qindra mijëra vetë të emigrojnë, pasi dha me koncesion shëndetin e popullit tek disa kompani private, mendoi edhe më të fundit, atë të dhënies me koncesion edhe të së ardhmes së të rinjve shqiptarë, arsimimit të tyre për pesë vitet e ardhshme tek institucionet private të arsimit, aty ku ata vetë kanë aksionet e tyre të biznesit.
Të mos harrojmë se një vit studimesh vetëm tek institucionet e arsimit tëlartë privat sjell përfitime kolosale, pasi aty tarifa për person shkon nga 2500 deri në 5000 euro në vit, varet nga lloji i universitetit privat, dhe restoja sigurohet nga “zemërgjerësia” e pushtetit rilindas, i cili u akordon kuotat e pranimit dhe u`a shpie studentët tek dera e institucionit me detyrim.
Një skemë tjetër sa përfituese aq edhe korruptive, që në filozofinë e përdorimit, është padyshim dhënia me koncesion i Provimit të Anglishtes së Maturë Shtetërore, ku ashtu siç rezultoi edhe vitin e kaluar i`u dhurua një biznesi, pra u përdor një agjenci private që përveç të tjerash nuk renditet e para në listën evropiane dhe botërore të testeve ndërkombëtarë të gjuhës angleze.
Ajo që përsëri do të vihet re në këtë proces është edhe kostoja totale që do të zërë për buxhetin e shtetit dhe për xhepat e familjeve të maturantëve, ky provim që do të vlerësohet nga një biznes privat. Të mos harrojmë se një provim i gjuhës angleze kur kryhet në ambientet e një agjencie/bisnesi të tillë, për çdo person shkon nga 60 deri në 100 euro.
Kush e drejton arsimin?
Nuk ka as më të voglin dyshim se menaxhimi i arsimit të sotëm kryhet nga njerëz mediokër, gjysmë të shkolluar, arrogantë, të cilët në disa raste kanë rezultuar hajdutër, rrugeçër e gjobëvënës të arsimit privat dhe mësuesve të pambrojtur. Nuk ka as më të voglin dyshim se menaxherët e sotëm të arsimit janë pa vizion dhe arsimin e përdorin për dy qëllime kryesore: nga njëra anë për përfitim personal ekonomik dhe nga ana tjetër për katapultim në poste të tjera shtetërorë ku sipas tyre përfitimi korruptiv ka përmasa më fitimprurëse.
Duket qartë se nga epoka e rilindësve shqiptarë që shkrinë gjithë CV-të e tyre për të ndërtuar arsimin, kemi hyrë në epokën e rilindësve socialistë që ndërtojnë CV-të e tyre duke shkrirë arsimin. Padyshim që këta drejtues “Copy-Paste” të filozifisë së pushtetit rilindas për nga ngjyrat dhe fjalët që përdorin mendojnë se janë “profetë” dhe për interesat e tyre pushtetare, kur u duhet citojnë edhe rilindësit e vërtetë të kombit tonë.
Ka ardhur koha për t`u thënë këtyre “profetëve” të pushtet-rilindjes së arsimit se populli ndonjëherë edhe mashtrohet, edhe bindet, edhe duron, por në fund kur t`i jetë zgjuar ndërgjegjja e së vërtetës, do ngrihet dhe ora e mashtrimeve do përfundojë. Jetoni edhe ca mbi plagët e arsimit o rilindas të rinj.