DESHMORET e LIRISE

nuk jane “mall” per tu perdorur.

Nga Ilirjan Fatkoja/

E lexova disa here shkrimin tend, nje requiem per njerzit e tu u te aferm qe kane dhene jeten per Lirine e vendit.

Nisur nga tema por edhe nga njohja e hershme me autorin, kerkova ti shkoj deri ne fund postimit, pasi kujtimi i vepres se tyre duhet pare si detyre qytetare per cdo kend e ne cdo kohe.

Deshmoret per Liri jane vlera deshmuese te vertetes se madhe, jane shkruesit me te drejte te Historise dhe duke qene bartesit me te panjolle te Lirise se Atdheut, jane edhe gardiane te saj.

Ne perceptimin tim deshmoret e Atdheut jane deshmuesit e pa diskutueshem te historise se kombit qe mban ne gji armatat e tyre, ku bejne pjese edhe deshmoret e luftes se dyte boterore.

Para deshmoreve duhet te kete vetem perkulje me respekt dhe kurre perdorim dashakeq.

Por u befasova nga kendi i ngushte i qasjes se autorit me te verteten dhe u stepa nga mbrapshtesia e trajtimit te kesaj ceshtje sa madhore aq delikate.

Deshmoret per Liri nuk jane prone vetiake, per tu mburrur, a per te nxjerre perfitime a mllefe.

Pa dashur ta fyej shkruesin, mu duk se kisha perpara nje hartim prej gjimnazistesh te viteve 60-70.

Deshmoret, ne te gjithe gjatesine historike kane aspiruar nje ATDHE te lire dhe nuk kane kursyen jeten per kete qellim. Ndaj respekti per ta eshte per mua konvertim me i drejte ne dashurine e mirefillte per atdheun .

Mjerisht, edhe shoku i hershem i fakultetit kish rene brenda grackes se ngritur qysh ne hershmeri regjimi enverist – keqperdorimit te qellimshem te vepres se deshmoreve te rene per Liri. Tashme dihet pse Enveri dhe regjimi i tij tiranik u rreken ta ndajne vazhdushmerine e zinxhirit te historise se deshmoreve te Atdheut duke i vene kufi kohor luften e dyte boterore dhe perkatesi vetem nga nje e perfaqesimit-ate partizane.

Sipas “historiografise enveriste cdo gje nis nga “epoka enveriane, edhe deshmoret”.

Me kete manover sa te ulet aq edhe te demshme per lirine dhe Shqiperine ne pergjithesi klika sllavo komuniste e Tiranes ngulmoi qe ideali i paster i deshmoreve te konvertohet ne “casus belli” per te thelluar e jetegjatesuar kryemaskaraden e luftes se klasave qe nisi me shpartallimin e “armiqve te brendshem” ( klasen e permbysur) dhe qe u mbyll edhe me shkerrmoqjen e nje pjese te mire te atyre qe kishin qene “fitimtareve te djeshem”!!)

Me idealin e paster te deshmoreve u luajt ne menyren me te paskrupullt per gjysem shekulli, dhe fatkeqesisht ky kendveshtrim i shtremberuar qellimisht e me dashakeqesi rreket te mbahet gjalle edhe ne ditet tona.

Per te kamufluar dhe perligjjur sjelljet cnjerzore te dhunes diktatoriale, makina propogandistike e regjimit i shperdori me zell te madh idealet per Liri te deshmoreve.

Qysh ne hapat e pare te vllavrasjes u implementuan motivet sllavo-ruse te gjakderdhjes se popullit.

“Hakmarrje rini deshmori therrret…”

Deformimi pa skrupuj i se vertetes, mashtrimet e tejskajshme historike ndikuan ne krijimi e qellimte te kontrastit mes shqiptareve duke i ndare ne : shoke dhe armiq. Dhe ne mes u vu “amaneti” i deshmoreve.

Por histori me kokefortesine e saj deshmoi se Deshmoret qe rane per Lirine e Atdheut, ishin nga te dyja “palet”.

Ne se do perpiqesha t’i ndaja nje cast ( megjithse eshte fare e pa logjikte ju ikeni ndare me thike! ) deshmoret e lirise qe ishin te rreshtuar ne formacionet luftarake partizane nuk mund t’i etiketojme si deshmore te komunizmit, sepse sic thote Dritero Agolli

“Marksi ju duk si hoxhe fshati….”

Deshmoret nuk kane qene kurre prone e diktatorit dhe eshte e felliqur t’i identifikosh ato me pasojat e bemave cmendurore te diktatures.

Ata jane drita qe ndricon altarin e memedheut.Ndaj nuk mund te perdoren nga bufonet e politikes se djeshme dhe te sotme sepse vepra e tyre nuk eshte jeteshkurter (si eshte orvatur politika enveriste per ti paraqitur.

Deshmoret nuk kane asnje pergjegjesi per krimet qe beri diktatura enveriane per gjysem shekulli.

Deshmoret nuk duhen perdorur nga asnje “pale” per perfitime meskine, si dhe perligjje interesash te mendje cyrykeve.

Ti je Akademik, dhe une prisja qe shkrimi yt te ishte produkt i shpirtit dhe i nje mendje te hapur, e i plotuar ne dimensione e urti.

Une besoj se te vendosurit e shqiptareve neper llogore ne pafundesi eshte nje makrotradheti dhe jam po aq i bindur se nuk ka qene deshira e te reneve per Liri.

Mirëmbrëma Edi Diarreja!

Isha duke dalë jashtë Tiranës, këtë fundjavë, por ti më ktheve.

Më ktheve, sepse je marrë veçanërisht me mua sot.

Në fakt, ke kohë që merresh. Ke kohë që përpiqesh si e si, ta mbyllësh emisionin, “Të Paekspozuarit”.

Në të vërtetë, ti e ke mbyllur 95% të medias shqiptare, sepse e ke blerë atë, siç ble votat, siç ble kriminelët, siç kthen vëllaun nga Amerika, për të punuar në Tiranë, siç u shpërndan paratë e shqiptarëve kompanive offshore.

Edush diarreja, emisionin “Të Paekspozuarit”, nuk e mbyll dot. Ky emision, do të mbyllet, atë ditë që unë nuk do të jem më në këtë botë.

Deri atëherë, duhet të presësh dhe do të takohemi shpesh.

Ka kohë që njihemi, Edi diarreja. Njihemi nga shumë vitë më parë, kur ti ishe kryetari i Bashkisë së Tiranës. Të kujtohet besoj. Përpiqu të futesh pak në atmosferën e asaj kohë. Ja përshembull, kujtohu, ditën kur hape liqenin artificial dhe mbyte Tiranën.

Në fakt, nuk e mbyte ti Edush, me duart e tua, por budallenjtë që ti kishte në punë në Bashki. Ata hapën portën e Liqenit Artificial dhe Tirana u mbyt.

Kujtohu! Ti ishe në një vend të largët, Ed diarreja. Më more në telefon. Të kujtohet besoj, po qaje Ed diarreja.

Aman, – më the, të lutem! Ishe gati të më puthje këtu në qoshe, po të ishe afër.

Më ndihmo, – më the! Bëj një gjë në gazetë, se vetëm ti mund të më ndihmosh. Më shpëto! Aman, të lutem!

Por, ctë bëj- thashë, se përmbytjen e kemi nëpër këmbë.

Po ja, – thuaj se portën e hapi një i çmendur, djali i Bales.

Dhe unë e bëra. Bëra gjënë më aprofesionale dhe më të ndyrë në jetën time, sepse mu dhimbe. Kur qan ti, sikur qan një qen që është duke ngordhur.

Hapa gazetën me titullin e madh: “Djali i Bales, mbyt Tiranën”. Njerëzit u tronditën, por edhe u qetësuan. Fjala mori dhenë, që Tiranën e kishte mbytur një i çmendur. E mori edhe shtypi francez, besoj të kujtohet. Me siguri, edhe atje ke marrë në qafë një redaktor të mjerë.

“Një i çmendur mbyt Tiranën”, shkruajti shtypi francez.

Dhe ti, i çmenduri i vërtetë, shpëtove. Shpëtove, por a do të shpëtosh dot tani që ke mbytur të gjithë vendin?

Kjo ngjarje, do të më mbetet në mendje gjithmonë. Sa herë përballem në rrugë me djemtë e Bales, ul kokën dhe iki i turpëruar.

Sot, ti ke mbledhur rreth vetes, dhjetë vetë dhe po ndan të gjithë Shqipërinë. Ndaje Edush, por ku do të futesh neser?

Thonë që ti Edush diarreja, pi drogë. Unë nuk e di, por ti nuk ke nevojë të pish drogë, sepse ti je i çmendur.

Unë e di hallin tënd. Ajo çka ke bërë ti, me këtë vend për 5 vjet, tani të është kthyer në makth. Ti jeton në një gjendje haluçinante.

E habitshme por e vertete!

nga Guxim Alimani-

—————————————–

Miq

Ky eshte njeri nga ata perfaqesues te shtetit ku ka lobuar Behxhet Pacolli…i cili thuhet se paska terhequr njohjen e shtetit te Kosoves.

Mendoj se ketu merr fund dhe komedia mediokre me Behxhetin….Kosoven e ka njohur kryefuqia e globit USA dhe nuk ka nevoje per monstra si ky dhe as medioker si Behxhet Pacolli.

Drejt kuvendit të madh të Partisë Demokratike.

Nga Drita A Lamaj/

Të jesh sot demokrat perkrak kryetarit të partise Demokratike zotit Lulzim Basha eshte jo vetem nje nder, por edhe nje obligim që të detyron për të bere te pa munduren për mbrojtjen e vlerave të demokracisë.

Vendi ndodhet në prag të katastrofës, dhe qeverisja ndodhet ne piken zero.

Krimi, trafiku dhe korrupsioni sot jane ne majat e larta të pushtetit të bandave “rilindase”, shqiptarët po detyroen te ikin naten me pashaporte dhe pa pashaporte.

Shkollat dhe diplomat, aftësia, nuk vlejnë më.

Sot me kete qeveri vlen më shumë një trafikant sesa nje intelektual.

Koha nuk pret, vëndi kërkon ndryshim.

Partia Demokratike, antaret dhe simpatizantet e saj, intelektualet e ndershem, dhe gjithe populli i ka kethyer syte dhe shpresen tek kjo force politike dhe lideri i saj dhe i te djathtes shqiptare Z.Basha.

Duke nisur nga vetvetja, nata duhet bere dite. Demokratet dhe gjith populli te lodhur, shtypur, vrare dhe kercenuar, kerkojne nje epoke te re, epoken e demokracise.

Sot me shume se kurre eshte detyra e jone, e ne demokrateve ti dalim zot vendit.

Koha e luftes per kolltuqe ka marre fund.

Partia Demokratike kerkon dhe do sjelle ndryshim.

Zgjedhjet e reja me njerzit me te mire dhe me te perkushtiar neper grupseksionet, seksionet dhe deget e PD_ve jane vetem fillimi i uraganit demokratik drejt kuvendit te madh dhe drejt fitorrs se Partise Demokratike, nje si dikur me levizjen studentire.

Karriget nuk janë post as dhurate, ato jane obligim ndaj zgjedhesve, elektoratit, dhe gjith shqiptareve te ndershem qe kerkojne te shpetojne veten dhe vendin nga kjo katastrofe ku po na con “rilindja” e mallkuar.

Partia Demokratike, Lulzim Basha i ka njohur gabimet ne qeverisjen e kaluar.

Z. Basha po sheh drejt se ardhmes europiane te vendit qe do e coje forca politike we i solli lirine dhe demokracine e merituar ketij vendi.

Dyert e Partise Demokratike jane te hapura per atdhetaret, intelektualet, ish te persekutuarit, forcat e djathta, dhe gjithe qytetaret shqiptare qe kerkojne ndryshim.

Ne do fitojme, demokratet shqiptare do fitojne, vendi dhe kombi do fitojë duke rikeputur perseri prangat e neokomunisteve, trafikanteve, vrasesve, mashtruesve, dhe abuzuesve te veshur me kostum parlamentar dhe qeveritar.

Une si ish e persekutuar i jam bashkangjitur Partise Demokratike qysh ne fillimet e saj pa interes.

Interesi i imi ishte dhe eshte largimi i falangave te ndyra te diktatures dhe neodiktatures, dalja para drejtesise e krimineleve dhe qeveritareve te lidhur dhe bashkpuntore me krimin e organizuar, ringritja e shtetit ligjor, dhe Rikthimi i shpreses te shqiptaret.

Bashkoju edhe ti, ne mundemi dhe do fitojme perballe se keqes.

Drita A Lamaj.

Nga Konstadin Koliqi.

Ne kohen kur u ngritem dhe mbushem sheshet dhe rruget e qyteteve tona per te permbysur diktaturen me anti njerezore qe ka pare historia e njerezimit, nje nga kerkesat kryesore, ishte te lironin, nga burgjet e tmerrit, vellezerit tane, duke e theksuar tek te burgosurit politike, ku perfshiheshin edhe te gjithe kleriket e burgosur, me shume te pa drejte……kujtoi ketu se ministri i brendshem dhe i sigurimit makaber, i fundit i diktatures cnjerezore, ishte Gramoz Ruci, ne kohen qe ai mbreteroi, u vrane shume te rinje ne kufi dhe kufomat e tyre, u terhoqen me tela me gjmba neper rruget e fshatrave dhe qyteteve, per tju shti tmerrin ketij mileti mjeran……dhe kardinali, i dale nga burgjet torturuese, te ketij ministri fame keqe, rri dhe e pret ne Vatikan me nderime, kete gjaksor ne vende qe, ne forme demostrimi, te mos ta pranonte dhe te lergohej nga ajo ceremoni, kengesh e vallesh, ne diten e pervjetorit te nje vdekje…..vdekjes se Heroi tone Kombetare…..Papa, tashme dihet se ka per idhull Gevaren dhe Kastron, por Kardinali yne si munde te hidhte vallen ne nje pervjetor vdekjeje me udheheqesin e torturueve te vete…….nuk e di perse, por me shkon mendja tek ajo dreq kuge corbe…..

Po, ti ke hyrë në Histori o pervers, por tek Kapitulli i Zi i Historisë së Shqipërisë. Do të rrosh aty, përjetësisht.

Ripublikim

Pervers. Nuk mund të gjendet fjalë tjetër që të shkon më për hosh për të përshkruar saktësisht krejt qenien tënde. Doza e perversitetit tënd ngre nivelin çdo të dielë mbrëma, kur ti del në ERTV-në tënde dhe në televizionet kombëtare me video selfiet e tua. fjalëve që nxjerr nga goja, zakonisht të mbushura me vrerë për çdo njërin prej nesh, ti të ngjallë krupën me flegrat e hundëve që shryjnë, ndërsa buzët e buhavitura dhe qimet e mjekrrës gjallojnë një pamje neverie, tek thua: “… vetëm qorrat që s’duan të shohin, shurrdhët që s’duan të dëgjojnë dhe politikanët apo kronikanët e kazanit që s’duan të dijnë për të vertetën, por veç sulmojnë për hesapet e tyre, mund të gjejnë një fjalë tjetër për rezultatet e kësaj lufte, përveç fjalës shqipe: Sukses. Ka qënë një luftë e vështirë, komplekse, e vendosur, në një fushë ku policia e shtetit është përplasur fort me paligjshmërinë dhe me krimin…”.

Dhe kështu, ti na bën qorra, shurrdha dhe kronikanë kazani. Ti që, në krye të herës u shfaqe në sytë e botës lakuriq, tek të prekte hallatet një zonjë. Ti që erdhe në krye të punëve të Kryeqytetit tonë, për ta transformuar atë në një përbindësh betoni, për hesapet e tua, sigurisht. Ti që shembe përdhe një Parti për ta shkërrdhyer një Shqipëri. Ti që mblodhe me qiri rreth vetes në Partinë Socialiste një dyzinë me qenie inferiore butakësh, një tjetër dyzinë neverie me gazetarë në “median e lirë”, dhe pjesën e mbetur e mbushe me përdhunues dhe vrasës reçidivist. Sepse ti kishe një PLAN për të ndërtuar një Shqipëri tënden, sipas shijeve të tua perverse, duke e zhveshur atë nga dinjiteti njerëzor, duke e përdhunuar çdo shpresë edhe për fëmijët e mjerë që do të lindin brezat që vijnë.

Të shkruash për ty dhe për boshllëkun tënd është një mund i madh, por ia vlen, sepse ska punë më të vyer se sa të tregosh realitetin tënd ashtu siç është. Të kam thënë se ti je një mashtrues dhe demagog par excellence?! Dhe unë kam prova për këtë, të gjithë ne, gratë dhe burrat e këtij vendi kemi prova, sepse vet Shqipëria është kthyer në një provë gjigande e krimit tënd; Tirana është një provë që nuk do të zhduket përjetë, po ashtu është Durrësi, Kavaja, Elbasani, Korça dhe Vlora. Prova janë të gjitha fushat, kodrat dhe malet e Shqipërisë që i mbolle me drogë duke i kthyer ato në skenën më të madhe të krimit në botë. Prova të gjalla janë me mijra e mijra të rinjë që nën drejtimin tënd u kthyen në kultivues, përdorues dhe trafikantë të drogës. Mbi 300 mijë shqiptarë janë prova që braktisën Atdheun nën rregjimin tënd. Prandaj ti jo vetëm që je një mashtrues dhe demagog par excellence, por je edhe vrasës; i drejtë për drejtë; sadist dhe gjakftohtë i shpresës tonë.

Ti je një pervers diabolik. Sepse ke guximin e paturp për të na parë në sy, tek mban ligjëratat e tua diabolike për “Shqipërinë që duam”. Ndërsa ne “kronikanët” fshijmë lotët e dhimbjes për jetët që këputen në mes nga mjerimi që ti mbolle rrugëve të Shqipërisë. Ne mbajmë shënime se si gjatë “shtetndërtimit” tënd burgosen borxhlinjtë e shkretë dhe shitëset e shkrepseve. Fletorja jonë e shënimeve mbushet e nxihet nga shifrat e rënda që fluturojnë nga Arka e Shtetit tënd drejt e tek Vilma e Zezë e ferrit.

Ti je një provë e gjallë që ke ardhur në botën tonë për të provuar durimin tonë, humanizmin tonë dhe vlerat tona. Ne e dimë se kjo është një provë e rëndë, por ti e ke dëgjuar atë fjalën e vjetër; “Ia dhanë gurit, e plasi, ia dhanë njeriut, e mbajti”.

Rri i qetë, sepse do ta mbajmë edhe këtë gjëmë që na ra për hise. Përkohësisht. Domethënë edhe pak, sa të mbarojnë fjalori yt pervers. Do të durojmë edhe pak, derisa zullumi yt të të zërë përfundi, të këputet nga pesha e vet.

Po, ti ke hyrë në Histori o pervers, por tek Kapitulli i Zi i Historisë së Shqipërisë. Do të rrosh aty, përjetësisht.

© Erl Kodra

Ish-kryeministri Sali Berisha ka folur sërish për ngjarjen ‘Kacifas’ në Bularat. Sipas tij festa e ‘Oqit’ (JO-së) nuk do të festohet më në Shqipëri. Ai tha se kjo festë, dëshmoi edhe njëherë se përkujtimi i kësaj dite në Shqipëri ka vetëm qëllime shoviniste.

Më shumë se një vit më pas nga kryengritja e Postribës, të pandehurit u gjykuan nga Këshilli i Gjykatës Ushtarake të zonës ushtarake të Shkodrës i formuar prej: kapiten I MistoBllaci – kryetar, kapiten II Pertef Alizoti dhe nëntoger  Anastas Koroveshi. Prokurori ishte kapiten Namik Qemali, i njohur edhe në procese të tjera të zhvilluara në Shkodër gjatë kësaj kohe. Gjuha e prokurorit komunist, nuk ishte tjetër veçse nj gojë e qelbur.

Prokurori Namik Qemal Ahmetaj i vitlindjes 1922 ishte nga Progonati i Tepelenës. Pavarësisht se ishte me 5 klasë fillore, ai u bë prokurori që çoi në vdekje e burgime të gjata një pjesë të mirë të elitës së Shkodrës.

Në një dokument të datës 12.6.1951 të drejtorit të Personelit të Ministrisë së Mbrojtjes Kombëtare, Haxhi Lleshi, saktësohej biografia e tij.

Në shtator 1943 kishte dalë partizan.

Mirë që nuk pati qëndruar shumë, sepse plagosi veten për të qëndruar në shtëpi.

U propozua për t’u nxjerrë në lirim sepse në vitet 1940-1942 kishte qenë anëtar i Partisë Fashiste dhe ndihmës i zëvendësisht nënprefektit të Kurveleshit.

Në perkujtim te 74-vjetorit te qendreses Antikomuniste te Nikaj-Merturit ne Qafen e Kolçit.

Gjovalin Progni/

“Hiq kush t’jesh prej n’shtat e n’shtatdhet se po vjen anmiku i Atdheut dhe Fese”

Ky ishte kushtrimi qe Pader Nikaj,prej ne Kishen e Palçit leshoj 74 vjet me pare,ne mes Nentorin e vitit 1944, kur komunisti msyni si bisha e terbueme Nikaj-Merturin per ta nenshtrue,mbasi kishte nenshtrue me dhune rrafshin e Malsis s’Gjakoves.

E burrat kreshnik te ksaj Krahine Legjandare,te cilet diten te presin me pushke cdo pushtues qe ju msyni vatanin dhe trojet shqiptare, si turk e shkja, italian e gjerman, edhe ksaj rradhe u bane bashke, qiten kushtrimin edhe nder shefitaret e tyne te perjetshem, ne Shale e ne Shosh,me te cilet ndane gjithmone gezimin dhe idhnimin, dhe te gjithe se bashku filluen pregatitjet per perballjen me bishen komuniste, trupat e se ciles drejtoheshin nga Xhemile Shehu(motra e xhelatit,Mehmet Shehu),te cilat ishin drejtuar per ne Qafe te Kolçit.

Roli i Parise se krahines, bajraktare e vojvode, ne pregatitjen e qendreses ishte i jashtezakonshem.

U prene kembet e ures mbi lumin e Merturit, per te perguar kalimin e forcave komuniste ne zone, ne qofte se thyhej Qafa e Kolçit, njekohesishte trimat Nikaj-Merturas mberrin ne Qafen e Kolqit,vendi ku do organizohej prita.

Forcat partizane kishin dergue emisar per tu marr vesh me Parine, ne menyre qe mos te kete rezistenc, por Malesoret trima, duke e dite se cfar i priste, nuk pranuan kurrfar kompromisi.

Dita e pare e perballjes ishte shume e pergjakshme.

Nga Malesoret trima bien ne fushbetej:

Babun Uke Gjonpali nga Perajt e Nikajve.

Qun Kol Marticanaj nga Perajt e Nikajve.

Martin Pal Pepkolaj nga Raja e Merturit.

Kol Zef Kukaj nga Raja e Merturit.

Ne perpjekje e siper, vritet Xhemile Shehu,komandantja e forcave partizane.

Vlene per tu theksuar se humbjen e se motres ne kte betej,Mehmet Shehu nuk ua fali kurre Nikaj-Merturit.

Persekutimi komuniste ne kte zone ishte me i eger se askund tjeter.

Mbas kesaj qendrese te pashoqe te Kreshnikeve te Nikaj-Merturit,forcat komuniste terhiqen per ta vazhduar sulmin diten e neserme me krahmarrje,jo me nga Qafa e Kolqit e cila u be Qafa e ferrit per ta, por duke perdore rruge te tjera, nga Dragobia -Lugu i Sylbices-Qeresh Mulaj.

Gjate ketij rrugetimi vrane edhe 3 fshatare te pafajshem Nikaj-Merturas, me pretekstin e pjesmarrjes ne qendresen e dites se pare.

Sulmi i dites se dyte i gjeti te pa pregatitun Malesoret, keshtu qe Nikaj – Merturi ju dorezue sundimit komuniste, sundim i cili zgjati per 45 vjete.

Paralajmerimi i Pader Nikajt doli i vertet.

Ne pushtet erdhen ata qe per Fe kishin idealet e Partis dhe per Atdhe kishin Internacionalizmin Proletar.

Vlen te theksohet fakti se Qendresa Antikomuniste e Nikaj-Merturit,pa diskutim qe eshte ndere te parat,per te mos thene e para ne Shqipri, e ketyre permasave e cila meriton nje vend te veçante ne historin Antikomuniste te Shqipris.

Nderim per jete qendreses heroike te Nikaj-Merturit “Nderi i Kombit”.

Lavdi te përjetshme ketyre burrave qe dhane jeten duke luftue kunder kulshedres komuniste, per Atdhe dhe Fe!

Tiranë 4 Mars 1929

Unë, Midhat Frashëri, në shëndet trupor të plotë, po bënj këtë testament, duke ushqyerë shpëresën se pas vdekjes’ s’ime do të ekzekutohet pikërisht vullneti që dëftenj këtu:

1) Çë kam pasuri të tundshme ose të patundshme, libra, mobilla, karta, plaçka, para etj. i lë për krijimin’ e një “INSTITUT ALBANOLOGJIE” që të jetë një qëndër e studimevet shqipëtare, të mprojë, të shvillojë, të qendrësojë dhe të udhëheqnjë studimetë që përkasin Shqipërinë dhe Shqipëtarëtë.

2) Dua që nga biblioteka private ime të mos çkëputetë gjë; të gjitha librat të rrinë tok.

3) Gjithë sa më kanë mbeturë nga im atë dhe nga ungjërit, dhe që sot formojnë muzenë t’ime familiare, dëshëronj që të ruhenë prapë në formë të një muzeje të vogëlë, brënda në INSTITUT.

4) Në paça të holla, në shtëpi, më no një bankë ose hua për të mbledhurë, duke u bashkuarë me sumën që do mirret nga shitja e Librarisë, dua që të përdorenë të gjitha së bashku.

A) për të bërë spenximet e parë e një godije (shtëpie) e cila të shërbejë si INSTITUT ALBANOLOGJIE, një godi e mjaftë për të nxënë bibliotekënë dhe për zyrratë. Dëshira ime është që kjo shtëpi të jetë mjaft’ e gjerë sa për të pasur një ose dy oda ku të mundin të bujtin dhe të rrinë musafirë studimtarët albanologë të huaj që vijnë së jashtmi.B) Në qoftë se, në vdekjet t’ime, kam mundurë të godit vetë no një shtëpi, INSTITUTI do të installohetë atje. Atëherë të hollat e produktuara, si them më siprë, dotë vihenë në një bankë të sigurtë dhe interesi i tyre, do të përdoretë për qëllimin e INSTITUTIT, sidomos për të shtypurë libra ose për të enkurajuarë botimin e tyre.

5) Librarija ime dëshëronj që të shitet ashtu si është, e tërë bashkë, jo copa copa, dhe, në qoftë e mundurë, të mbanjë emërin që i kam dhënë unë.

6) Libravet të INSTITUTIT t’u vihetë vula ime “Biblioteka Lumo Skëndo 1897” dhe t’u ngjitetë Ex-libris. Vula do të gjendetë në tryezën’ t’ime, në shtëpi, e gatijtë, kur se ex-libris është vetëm një skicë bërë prej Hyshref Frashërit.

7) INSTITUTI do të jetë nënë këqyrjen e një Komisioni, bërë prej:

a) Drejtorit të Bibliotekës dhe Muzes’ së Shtetit në Tiranë, (Bibliotekë dhe Muze Kombëtare);b) Kryetarit të Bashkis’ së Tiranësë;c) Një funksionari të Ministris’ s’Arsimitd) Kryetarit të Diktimit Civil;e) Drejtorit të institutit arsimor shqipëtar më të lartë të Tiranësë.

8) Për të zbatuarë testamentin t’im dhe për të ngrehurit e INSTITUTIT lë si të ngarkkuarë prej meje këta Zotërinj: Niazi Tirana, Sotir Kolea, Dimitri Berati, Mehdi Frashëri dhe Edhem Fuad Frashëri. Zotit Niazi Tirana i ap barrënë që të kujdesetë edhe si një notabl i Kryeqytetitë.

9) Në qoftë se një prej këtyre zotërinjve gjendet absent, për një ose tjatrë shkak, në kohët të vdekjes’ s’ime, atëherë do të zërë vëndin e tij, ose të tyre, Athanas Shundi, farmacist në Tiranë dhe Hasan Toptani, biri i Kurad Toptanit; me të mos ndodhurë më tepër se dy, ata që gjendenë janë të ngarkuarë të zgjedhin aqë anëtarë sa mungojnë prej numurit që shënonj unë.

10) Ngarkonj prapë Baban e Teqes’ së Frashërit, Kryetarin e Bashkis’ së Frashërit dhe më plakun nga anëtarët e Bashkis’ së Frashërit, të kenë mirësinë dhe të kujdesenë për mbarimin’ e dëshirës’ s’ime që shtronj në këtë testament, do në fillesë të punësë, do edhe çdo mot duke kërkuarë që të botohen edhe çdo mot, duke kërkuarë që të botohetë veprimi dhe bilançoja e INSTITUTIT.

11) Ushqenj besimin e plotë se kjo dëshirë ime do të zbatohetë besnikërisht prej pasanikëvet të mij ndë gjithë shekujt që do të vijnë, dhe lutja ime drejtuarë fuqis’ së madhe që tani s’e kuptojmë dot, do të jetë të kenë gjithë Shqiptarët idealin e përparimit dhe të naltësimit të Kombit, që Shqiptarizma të bëhetë një dëhsirë dhe një konviktim i thellë, dhe që çdokush të kupëtojë se e mira e Kombit është dhe e mira jonë private, se nderi dhe lavdi i Shqipëtarëvet të gjithë, është edhe nderi dhe lavdi ynë personal.

12) Nuk di se ku do të vendoset INSTITUTI; po, në qoftë se goditetë pakëzë jashtë qytetitë, do të donja që varri im të jetë në një cep të kopshtit, më të mëngjërë duke hyrë nga porta e rrugësë; mbi këtë varr dua një copë gur të math dhenjë qiparis. Më duketë sikur do të jem ruajtësi i INSTITUTIT, sikur do të marr edhe unë një pjesë pasjetore në gjëllimin e tij.

Me këto dëshira dhe shpëresa po e nënëshkruaj me dorën t’ime këtë testament.

Midhat Frashëri

Lumë Skendo

Këtë testament e kam depozituarë ndë Notarijën’ e Gjyqit të Shkallëq’ së Parë të Tiranësë, me datë 4 Mars 1929 dhe me numurë 163.

Kopje të këtij testamenti u kam dorëzuarë Zotërinjvet:

Niazi Tirana, Sotir Kolea, Dimitri Berati, Edhem Fuad Frashëri si dhe Babajt të Teqesë së Frashërit.”

Të uroj, një ditë të mbarë e të bardh!

Pr Astrit Memia/

Imazhi Shqiptar, busull orientuese e shqiptarizmës dhe e paqes globale.

Pas aktiviteteve të shumta në mbarë trevat shqiptare, në emigracion e diasporë dhe së fundmi, zyrtarizimit të “Imazhit Shqiptar në Botë “, në Zvicër, një ndër takimet dhe bashpunimet më të rëndësishme për shqiptarinë globale hyjnore dhe paqen globale në Ballkan u zhvillua, dje, në Selinë Qëndrore të Misionit Diplomatik në Tiranë, në prani të Guvernatorit të Zyres se MDPP Dr. Shefki Hysa dhe Dr. Sulejman Abazi, me përfaqësues të Forumit” Imazh & Media” dhe Forumit “Imazhi Shqiptar & Identeti Kombëtar”, të përfaqësuar nga Kryetari, Prof . Asoc. Dr. Astrit Memia dhe zëdhënësja e Forumit IM.

Takimi, u zhvillua në kuadër të një klime miqësore dhe bashkëpunuese për zhvillimet mbarëshqiptare dhe brendashqiptare. Diskutime dhe bashkëdialogu u përqëndrua për më shumë paqe në Ballkan, Evropë dhe pro paqes globale, nën një Zot.

Gjatë takimit u dakordësua që propozimi i vlerave intelektuale mbarëshqiptare në rrafshin diakronik e sinkronik nuk duhet të kenë ndikime partiake.

Sigurisht, me bashkëmirëkuptimin e dy fondacioneve përkatëse u ra dakord, që në të ardhmen të krijohet “Odeoni, logi e kuvendi i burrave të Diplomacisë Qytetare & Publike e kombëtare”.

Vazhdimi i bashkëpunimit do të sjellë një dialog në aktivitete e veprimtari promovuese me përfaqësues të inteligjencës së Elitës dhe Supër Elitës kombëtare Shqiptare, të të gjitha domenëve, që do i shërbejnë Imazhit, ideve dhe vizioneve për Shqipërinë, Shqypnin, Shqipnin e Shqiptarinë pa kufi, përtej kufinjve, pa fobi drejt paqes universale nën një Zot.

Të gjithë sëbashku,Te tanë bashkë për ma shumë paqe, prosperitet, liri-demokraci, atdhetari, besueshmëri e vllazni hyjnore!

Me rrespekt e konsideratën më të lartë, për Ju;-

Divizioni i Imazhit Shqiptar & Diplomacisë Publike, të Forumit Imazh & Media( zëdhënësja L.M).

Në dy vitet e ardhshme, e Djathta do ketë:

Presidentin; Dhomën e Senatit; Gjykatën e Lartë; Shumicën e Guvernatorëve të Shteteve

E Majta do marri Dhomën e Ulët të Kongresit.

Cilat ishin pretendimet?

Të Majtët pretendonin për një “Dallgë Blu” që do përfshinte të gjitha Zonat Elektorale, Senatin dhe Guvernatorët.

Kjo dallgë e Majtë u përplas tek Shkëmbinjt e Djathtë dhe u bë shkumë.

Fitorja e pjesëshme e të Majtës pritej nga të gjithë. Përveç faktit që 41 Republikan dolën në pension dhe kështu Zonat e tyre mbetën “të hapura” për kanditatët e rinj, fakti tjetër është se traditionalisht, në zgjedhjet e pjesëshme, fiton Opozita. Kështu ndodhi edhe në perjudhën e Obamës. Në 100 vjetët e fundit, vetëm në tre raste Shumica ka mbajtur të dy Dhomat e Kongresit. Thjesht, qëllimet, vlerësimet dhe interesat e votuesve, ndryshojnë mes votimeve për President dhe ndaj votimeve për Kongres.

Por, ajo që vlen të theksoj është se, edhe pse të Majtët morën Dhomën e Ulët, ata nuk jan optimist për 2020. Të Majtët e panë që energjitë e pashterrshme të Presidetit Trump, shkërmoqën planet e tyre për një fitorë të thellë. Në fakt, të Majtët sot jan të dëshpëruar, sepse duke humbur kët rast tradicional për një fitore të plotë, ashtu siç e ka tradita, ata e kuptojnë që në 2020 i gjithë pushteti do i kaloj të Djathtës.

Si përkthehet në vazhdimsi ky rezultat?

Presidenti është Ekzekutivi!

Presidenti do vazhdojë normalisht drejtimin e vendit me politikat e tij konservatore pro-biznes; ulje taksash; ndërtimin e Murit; forcimin e Ushtrisë, politikën e Jashtme; thithjen e investimeve të huaja, nominimin e kanditatëve të tij në Gjykatat e niveleve të ndryshme, nominimin e administratorëve të Agjensive të rëndësisë së veçantë, etj, etj.

Të Majtët, të cilët pretendonin se do fitonin edhe Dhomën e Senatit, kan premtuar se do hetojnë Presidentin Trump, do sabotojnë axhendën e tij dhe premtimi solemn i tyre është që të bëjnë Impeach (shkarkojnë nga detyra) Presidentin.

Por, e vërteta është se Dhoma e Ulët do jet fare e pafuqishme të ndaloj Presidentin Trump.

Për të anashkaluar Dhomën e Ulët të Kongresit, dhe për të çuar përpara axhendën e tij konservatore, Presidenti, si Ekzekutiv, do drejtojë vendin me Vendime Ekzekutive, Dekrete dhe do vendosi Veton mbi vendimet e Dhomës Ulët.

Gjithshtu, Presidenti ka dy mburoje: Senatin dhe Gjykatën e Lartë.

Senati, që në rast vendimi të Dhomës Ulët për Shkarkim nga Detyra të Presidentit, merr përgjegjësinë për të vlerësuar vendimin që natyrisht do e anulojë atë.

Të Majtët ta harrojnë se mund të shkrakojnë Presidetin Trump. Thjesht, mbetet një ëndërr bizarre e tyre.

Gjithashtu, Senati do konfirmojë të gjitha kandidaturat e Presidentit për Gjykata, Administratorët, Traktatet, Ambasadorët, etj, etj vendime me rëndësi afatgjate.

Ndërsa Gjykata e Lartë, do jete mburoja tjetër e Presidentit, sepse sa herë të Majtët do shkojnë për të anuluar Vendimet Ekzekutive të Presideintit (siç kan bërë kto 2 vjet) Gjykata e Lartë, do marri vendime pro-Trump (siç ka bërë në kto 2 vjet). Pra, edhe në Gjykatë, të Majtët jan fare të pafuqishëm të ndalojnë Presidentin Trump.

Ndërsa Guvernatorët kan një rëndësi tjetër. Përveç faktit që bashkpunojnë me Presidentin per të implementuar axhenden e tij, ata krijojnë kushtet e përshtatshme për fushatēn presidenciale 2020.

Në përfundim: e Djathta konservatore vazhdon të udhëheqi pa pik sikleti.

Arben Berisha.

SKANDALI I KODIT PENAL.

s’ka nene as për “Tradhëtinë ndaj Atdheut” dhe as për “Spiunazhin”! Por në Kodin të Kosovës janë! Sps i kanë shkrujt ekspertët amerikanë! Siç i ka çdo vend i Ballkanit dhe botës!!!

BUSHATI, EDI & CO KANË KRYER TRADHËTI KOMBËTARE DUKE SHITUR DETIN të bindur që do t’ja hedhin sepse në Kodin Penal të shkruar dhe miratuar nuk ka asnjë Nen për tradhëti ndaj Atdheut dhe as për spiunazhin! Ndërkohë Kodi Penal i Kosovës i shkruar nga ekspertët amerikanë i ka! Ndaj na duhet ta hedhim në koshin e plehrave Kodin Penal të Soros dhe të marrim atë të Kosovës të shkruar nga ekspertët amerikanë!

Ka një dosje “S” që ka të bëjë pikërisht me njeriun e propozuar nga Rama për postin e ministrit të Brendshëm, Sandër Lleshi. Cila është kjo dosje, kjo mbetet për t’u parë nga zhvillimet politike të ditëve të ardhshme. Ajo që dihet deri tani është se Presidenti Meta ka deklaruar se nuk ka dekretuar Sandër Lleshin për ministër të Brendshëm për arsye të sigurisë kombëtare. Kjo është një nga çështjet më sensitive për të cilat një President mban përgjegjësi për firmën dhe dekretin që do të hedhë.
Presidenti po ashtu ka deklaruar se është i gatshëm që të ballafaqohet me Parlamentin me seancë me dyer të hapura apo të mbyllura për të treguar arsyet që e kanë shtyrë të mos dekretojë Sandër Lleshin si ministër. Natyrisht ndonëse nuk e ka bërë publike, kemi të bëjëm me atë që mund të konsierohet si dosja “S” e kopsitur nga institucionet inteligjente , të cilat janë një barrierë e fortë institucionale në këtë rast për njeriun e Ramës në ministrinë e Brendshme.
Në një emision të fundit në “Report TV” drejtuar nga gazetari, Denis Minga, ish-shefi i shërbimit ushtarak të ushtrisë në atë kohë, Ylli Zyla, la për të kuptuar se një nga arsyet e lirimit të Lleshit prej ministrit Imami ishte, sepse nxirrte informacione të klasifikuara jashtë institucionit. Në mënyrë “diplomatike” ai e quajti Sandër Lleshin, “të papërshtatshëm” për detyrën e ministrit të Brendshëm, sipas informacioneve që ende janë në dosjet e SHIU-t.
Pra për të gjithë ata socialistë që shfaqen të habitur dhe të revoltuar kur thonë se, “nga na doli ky Lleshi që kap direkt karrigen nr.2 të Rilindjes në pushtet”, përgjigjen mund ta marrin nga vetë Edi Rama;

Ishte “spiuni” ynë brenda ministrisë së Mbrojtjes dhe Forcave të Armatosura, kur ishim në opozitë!
Kjo është vetëm një pjesë e vogël e profili të “dashurisë së madhe” të fundit të Edi Ramë, Sandër Lleshit; nga ZV në ushtri, në këshilltar të paktën i dështuar në qeveri, e prapë ZV i komanduar nga vetë kryeministri, në luftën kundër krimit të organizuar.

BULQIZA.

ATY KU SYTE E FEMIJEVE KERKOJNE VETEM NJE COPE BUKE.

Nje nate dimri vdiq i biri i nje lypseje. S’u prish bota, as fukuaralleku s’mori fund.

-Neno!…

-Bir!

-Dua buke!

Mema hesht.

-Neno!

-Bir!

-Ngriva!

Mema psheretin.

-Neno!

-Bir!

-Me dhemb koka!

Mema s’pergjigjet.

N Bulka.

Nënë dua bukë, thërret një zë në shkretëtirë,

Nënëëë dua bukëëë, jooooo cokollata.

Fëmijë, që në duar nuk mbajnë libra por lopata.

Shqipëria, politikanët,duart e pista dhe të gjata.

Ku jeni ju që premtuat, ndryshim dhe mirqënie,

Ku jeni ju burra dhe gra me xhel dhe sharm të zi mbuluar.

Ku jeni ju që vec shani, njëri tjetrin në ardhje dhe ikje

Te gjithë së bashku pa dallim, jeni vec kurva politike.

Ku jeni ju që pëlqime dhe fresk ne FB,ju bëni politikanëve?

Ku jeni ju që me votën e popullit dhunoni, mashtroni?

Ju poetë, analistë, gazetarë që sytë dhe mëndjen e kishit tek (liria)

Kaq shpejt or njerëz, kaq lire u shitët, u bletë tek qeveria.

“Toronto Sun”:

Puna e fëmijëve shqiptarë venit shkëlqimin e industrisë së kromit.

Shfrytëzimi i fëmijëve shqiptarë në minierën e kromit në Bulqizë dhe në mbledhjen e kanaçeve ka zënë vend në një reportazh të gjatë të gazetës “Toronto Sun” ditë më parë.

Ndërsa aty flitet për punën e rëndë të fëmijëve në të gjithë botën, ata të Bangladeshit, radhiten edhe fëmijët shqiptarë që gërrmojnë për krom në Bulqizë të shtyrë nga varfëria “me duar të zhveshura; shumë janë plagosur dhe ankohen për dhimbje stomaku – një kombimim ky i punës dhe ujërave të ndotura nga miniera.

Aty përmendet rasti i Kelit 13-vjeçar, i cili mbledh krom në të njejtin vend ku nëna e tij, që bënte të njejtën punë, u shtyp nga një traktor. Ai mbledh krom, pasi babi i tij është i humbur dhe motrat e vëllezërit që e rrisin, bëjnë të njejtën punë. Keli ka një vëlla 21-vjeçar, Selimin, i cili ka makthe dhe ëndrra të këqia, pasi ai e ka parë nënën sesi u shtyp nga traktori që hidhte skoriet.

“Me kovat e tyre” – thuhet në reportazh, -“ata shesin gurët e gjetur tek “bosët e kromit”. Sigurisht që edhe disa nga prodhuesit më të mëdhenj të çelikut në Amerikë kanë përfituar nga minierat e Bulqizës.

Një punë të lodhshme bëjnë edhe dy fëmijë 7-dhe 10-vjeçarë në Durrës, ata mbledhin kanaçe. Puna e fëmijëve mbetet problem në Evropën lindore.

Ka disa kompani kanadeze, përfshirë edhe një firmë me bazë në vankuver, që ka një histori në Bulqizë. Megjithatë, zëdhënësi i saj, i “Columbus Copper Corporation”, Jorge Martinez shprehet se tani janë duke hequr dorë plotësisht nga minierat shqiptare.

Martinez nuk ka zënë në gojë punënn e fëmijëve, por vuri në dukje se “Shqipëria është një vend shumë i vështirë për të vepruar tani.”

Qeveria shqiptare është e gatshme të flasë për fëmijët minatorë. Fushata për mbrojtjen e fëmijëve nga qeveria është parë si progressive. Më shumë se 200 të akuzuar për korrupsion dhe shpërdorim të pushtetit janë vënë nën akuzë, por nuk ka një strategji konkretet për të larguar fëmijët nga linjat e kromit.

Fëmijët, me plagë në këmbë, të prera, ngjiten në mallet e kromit duke shpresuar të bjerë shi, sepse ashtu gurët shihen më mirë. Nuk ka të dhëna sesa fëmijë janë plagosur nga gërmimet, por ata fitojnë rreth tetë cent për kile. Ato janë të mjaftueshme për të blerë miell.

Margarita, një e ve 27-vjeçare, e ka humbur burrin e saj gjatë një bllokimi në minierë. Ai ka punuar në një biznes të palicensuar dhe Margarita me dy fëmijët e saj, nuk kanë marrë as pensionin e tij, as ndonjë ndihmë tjetër, diku tek 60 dollarë në muaj.

Kështu që, rreth 3 muaj më parë, ajo u tha fëmijëve të saj, djalit 10 vjeçar Maringlenit dhe vajzës 7-vjeçare, Brikenës se do të fillonin të mblidhnin krom.

Dhe në ditën e nënës, më 8 mars, djali i vogël 10-vjeçar i bleu nënës lule, paguar me paratë e fituara nga kromi. Mirëpo ajo nuk i pranoi. Kështu që djali iku dhe u kthyer me një fustan të zi.

Ajo është e mërzitur për të ardhmen e tyre, ndërsa djali nuk sheh të keqe se po gërmon për krom…”

Reagon Nexhmije Hoxha: Ju jeni fashistë, po na i prishin banesat per vota e spektakel

Ditën e djeshme u përhap me shpejtësi lajmi se mes banesave që do të shemben në zonën e Astirit në kryeqytet është dhe ajo e gruas së ish-diktatorit Enver Hoxha, Nexhmije Hoxha.

Kjo banesë është një nga 300 të tillat që do të prishen në kuadër të projektit të zgjerimit të unazës së madhe në Tiranë. Askush nga banorët nuk është shprehur kundër zhvillimeve dhe projekteve, po ky investim nuk mund të ndërtohet mbi punën e tyre të një jete të tërë.

Vetë Nexhmije Hoxha është shprehur se për ta duhet të gjendet një zgjidhje dhe se ajo që po kryen Bashkia e Tiranës dhe Drejtoria e Rrugëve është një veprim fashist. Ako shton më tej se për shkak të mungesës së një zgjidhje, ajo nuk ruan dot as pasurinë e lënë nga ish-diktatori.

“Rruga të bëhet, ne nuk jemi kundër punëve si kjo, mjafton të bëhen vërtet e të mos bëhen vetëm për spektakël e për vota. Por si mund të merren vendime të tilla pa na dhënë asnjë mundësi, asnjë alternativë? Çfarë do të bëjmë ne në këto kushte, ku të shkojmë ne, ku të sistemohemi?

Na thonë që duhet të zgjidhim trafikun e makinave në Tiranë. Patjetër të zgjidhet po jo kështu. Më duket një veprim tipik fashist dhe banorët këtu që po protestojnë kanë plotësisht të drejtë. Por meqë përmendet emri im, po ju them se kam edhe problemin e ruajtjes së asaj pak trashëgimie që më ka mbetur nga Enveri, që mezi e mblodha kur na degdisën këtu”, është shprehur ajo.

Po ashtu nga prishja e ndërtesës preket dhe Rustem Peçi, aktualisht Kryetar i Komitetit Kombëtar të Veteranëve të LANÇ-it, i cili banon në të njëjtën godinë.

Thodhori Miho: Gjik Gjini kapedani furtunë

Këto vargje përbëjnë thelbin e Kodit Moral dhe Luftarak të Zekë Mehmet Byberit (Haxhi Zekës S.R), udhëheqësit të shquar të Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, luftëtarit dhe organizartorit të Kryengritjeve Popullore Antiosmane në trevat e Kosovës. Në kujtesën dhe zemrën e popullit, si dhe në historinë e Kombit Shqiptar, ka zënë vend me emrin -Haxhi Zeka.

U lind më 20 dhjetor 1832 në fshatin Shoshan të Malësisë së Gjakovës, por u vendos herët në Gjakovë, e cila atëmot ishte ndër vatrat kryesore të qëndresës antiosmane dhe të kryengritjeve për liri, që kryheshin vijimësisht në Kosovë, Rrafshin e Dukagjinit dhe të Malësisë.

Mësimet e para i mori në Gjakovë, mbaroi Medresenë, dhe fitoi titullin fetar “ Mulla“, titull që do ta bashkëshoqëronte gjithë jetën dhe që do t’u përcillej brezave. Por Haxhi Zeka nuk do të shkëlqente si klerik, shkëlqim rrezatues fitoi padiskutim në fushën e atdhetarizmës, duke e merituar si rrallëkush tjetër nga bashkëkohësit dhe të tjerët më pas, pasi vuri në dispozicion të kombit më shumë se 30 vjet të jetës. Tridhjetë vite si luftëtar, si komandant dhe si drejtues i Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, për të çliruar vendin nga sundimi i gjatë osman, për të ruajtur tërësinë territoriale, për të realizuar bashkimin kombëtar pa dallim krahine dhe feje, si dhe për të realizuar autonominë mbarëshqiptare me të katër Vilajetet. Luftoi për realizimin e programit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1878 – 1881); udhëhoqi kryengritjeve antiosmane (1884 – 1885); drejtoi kryengritjet popullore për mbrojtjen e tërësisë territoriale nga synimet shoveve serbo – malazese (1886-1888); organizoi dhe drejtoi Lidhjen e Dytë Shqiptare (Lidhja e Pejës 1899 –1900); vijoi përpjekjet për rimëkëmbjen e Lidhjes së Pejës (1900-21 shkurt 1902), datë kur u vra nga dora tradhëtare e paguar nga serbët.

Zekë Mehmet Byberi – Haxhi Zeka –në këto kushte bëhet më aktiv në luftën për mbrojtjen me çdo kusht e me çdo sakrificë të Çështjes Kombëtare Shqiptare. Bashkohet me të gjithë ata, që kishin ideal dhe qëllim “Çlirimin nga sundimi osman dhe mbrojtjen e tërësisë teritoriale”. Nën emrin – Zejnel Efendi – shkon fshat më fshat dhe zonë më zonë sa në Kosovë dhe Rrafshin e Dukagjinit, aqë edhe në territoret e tjera, propagandon idenë kombëtare për mbrojtjen e trojeve nga copëtimi dhe për autonominë e katër Vilajeteve Shqiptare: Kosovë, Shkodër, Manastir e Janinë. Këtë ide e përçoi në Kuvendin e Prizrenit më 10 qershor 1878, Kuvend i cili ka hyrë në histori me emrin e nderuar: “Lidhja Shqiptare e Prizrenit“. Pjesëmarrësit në Kuvend, vlerësuan atdhetarizmin dhe veprën e Haxhi Zekës, prandaj e zgjodhën anëtar të Komitetit Qëndror të Lidhjes. Vetëdijësohet më mirë. Nuk i përket më vetvehtes. Si anëtar i Forumit të Lidhjes, merr përsipër të mbrojë e të zbatojë platformën ideologjike dhe programin politik kombëtar të saj, në tre shtyllat kryesore të tij: çlirimin nga sundimi osman; mbrojtjen e tërësisë territoriale të Atdheut; dhe formimin e Shtetit Shqiptar.

Krah për krah me prijësa të tjerë si: Sulejman Vokshi, Ali Ibra, Mic Sokoli e të tjerë, do të ndodhej kudo e kurdoherë në krye te kryengritësve shqiptarë. Në shtator 1878, Porta e Lartë dërgon në Kosovë – Mehmet Pashë Maxharin -, me mision që të bindëtte shqiptarët t’i dorëzonin Malit të Zi krahinat e Plavës e të Gucisë, etj. Haxhi Zeka me drejtuesit e tjerë, iu përgjigj misionarit të Stambollit me armë. U vu në krye të vullnetarëve që vërshonin nga Kosova e Rrafshi i Dukagjinit; nga Hoti e Gruda, nga Malësia dhe Shkodra, duke patur si bashkëprijësa trima të tjerë si: Jakup Ferri, Ali Pashë Guxia, e të tjerë. Fuqitë e Mëdha, vendosën që t’i kompesojnë Malit të Zi, Plavën e Guxinë dhe krahina të tjera shqiptare si Hoti, Gruda, Kelmendi. Përsëri Haxhi Zekës iu desh të vihej në krye të kryengritësve për të filluar një epope të re.

Haxhi Zeka: udhëheqës i kryengritjes antiosmane në vitet 1884-1885

Në vitin 1881, Lidhja Shqiptare e Prizrenit u shtyp me dhunë, trojet shqiptare po rrezikoheshin më shumë dhe më drejtpërsëdrejti. Prandaj Haxhi Zeka me Sulejman Vokshin udhëheqin Kryengritjen Antiosmane të shqiptarëve në Kosovë. Njëherësh formulojnë dhe propagandojnë idenë autonomiste të Vilajeteve Shqiptare, si dhe venë në rend të ditës çështjen e rimëkëmbjes së Lidhjes së Prizrenit.

Më 1893 me Bajram Currin, organizon dhe drejton kryengritje të tjera në krahinat e Pejës, Gjakovës dhe në vise të tjera të Kosovës, me synim për të kundërshtuar dhunën politike dhe diskriminimin ekonomik që ushtronin sistematikisht pushtuesit osmanë. Meqënë se tani Haxhi Zeka paraqiste shumë rrezikshmëri për Portën e Lartë, u thirr në Stamboll dhe u mbajt në gjëndje arresti deri më 1896, kohë që i shërbeu për t’u njohur me atdhetarë të tjerë në mërgim, si dhe të konsolidonte më tej mendimin e tij politik.

Në tetor 1896, në Prishtinë mbahen dy mbledhje të krerëve shqiptarë, në të cilat shtrohet për diskutim problemi i vënies në rend të ditës të kërkesës për autonomi, si dhe armatosja e forcave kryengritëse. Kjo lëvizje u shtri në Pejë, Prishtinë, Dibër etj., si dhe u arrit kordinimi me sanxhaqet e Prizrenit, Pejës, Elbasanit etj., për të organizuar veprime të përbashkëta me objekt të njëjtë: “të përballohet rreziku që kërcënonte tërësinë teritoriale të vendit…”.

Më 1897 ngjarjet në Lindje evoluojnë në dëm të Shqipërisë. Rreziqet tashmë janë reale, duke u përfshirë në planet aneksuese të Serbisë, Malit të Zi, Bullgarisë dhe Greqisë. Në këto rrethana Haxhi Zeka bashkë me disa prijësa të tjerë, intensifikojnë punën për organizimin dhe bashkimin e popullsisë shqiptare. Në shkurt organizon mbledhje me Krerët e vendit në Gjakovë, Bytyç, Morinë, Krasniqe, Has etj. Në mars hyri në bisedime me banorët e Prizrenit, Pejës, Gjakovës, dhe me “Besëlidhjen Shqiptare“ u bashkua edhe krahina e Podrimes. Në të gjitha takimet dhe Kuvendet e ndryshme argumenton idenë që, ”Shqipëria të qeveriset nga vetë shqiptarët”, se shqiptarët janë në gjëndje të drejtojnë administratën shtetërore në të gjitha nivelet; se rekrutët shqiptarë duhet ta kryejnë shërbimin ushtarak brenda kufijve teritorialë të Shqipërisë, e të tjera si këto. Në shtator 1887, marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe Portës së Lartë acarohen së tepërmi. Në ditët e para të nëntorit kryengritja përfshin Pejën, Gjakovën, Prizrenin, Guxinë, Prishtinën, Tetovën, etj. Tashmë Haxhi Zeka arrin në përfundimin se, rritjes së nivelit të kryengritjes, duhej përgjigjur me masa të reja organizative dhe drejtuese. Prandaj, organizon në Pejë një Kuvend me gati 500 përfaqësues të popullsisë së trevave të Kosovës. Në Kuvend hodhi idenë se, populli i Kosovës e ka humbur besimin tek Turqia, se ai duhet organizuar e drejtuar dhe, se përmes kryengritjes së armatosur duhet të synohet krejt qartë realizimi i autonomisë.

Valiu i Shkupit, duke e patur të qartë influencën në popull të Haxhi Zekës, i propozoi që të ndikonte për t’u shpërndarë Komitetet e Fshehta të Shqiptarërve në shkëmbim të mjaft shërbimeve që Sulltani do t’ u bënte shqiptarëve. Por Haxhi Zeka nuk mund të hynte në një kompromis të tillë të turpëshëm. Ai vijoi rrugën e nderit duke qëndruar gjithmonë në krye të kryengritjes për çlirimin nga zgjedha osmane.

Edhe gjatë vitit 1898, rreziku i copëtimit të territoreve shqiptare qe prezent mjaft dukëshëm. Ai u bë real sidomos për territoret në Vilajetet e Kosovës e të Manastirit, për shkak të rritjes së lakmisë së fqinjëve në jugë e veri të vendit, lakmi këto me theks tejet shoven.

Tërheq vëmëndjen fakti, që për herë të parë në Lëvizjen Shqiptare Antiosmane, dokumentat e miratuara nga Kuvendi i Pejës, u bënë publike në një miting të madh në sheshin e qytetit, më 29 janar 1899. Në dokumentin e thirrjes së Kuvendit të Pejës, nën titullin: ”Rruga e shpëtimit është Besa – Besë“, pos të tjerash nënvizohej: “Vilajetet e Kosovës, Manastirit, Janinës e Shkodrës, janë të gjitha një Atdhe; janë pjesë e pandarë e një trupi, formojnë vendin që thirret SHQIPËRI“.

Pas këtej, në vijim Haxhi Zeka bëri kujdes, që të ngrejë organet e Lidhjes së Pejës në të gjitha Vilajetet Shqiptare, sidomos në trevat e Shqipërisë së Mesme dhe të Jugut. Ai orientoi, që të veprohej vendosmërisht si kundra Portës së Lartë, ashtu edhe kundra shteteve që synonin copëtimin e trojeve shqiptare.

Lidhja e Pejës dhe veprimtaria e saj në të pastajmen, gjithësesi është vepër e drejtpërdrejtë e Haxhi Zekës. Sami Frashëri, ideologu kryesor i Rilindjes Kombëtare Shqiptare, përmes veprës madhore “Shqipëria ç’ ka qënë, ç’është dhe ç’ do të bëhetë ?”, botuar nëmars 1899, e vlerëson Lidhjen e Pejës si një ngjarje të rëndësishme në kuadrin e Lëvizjes Kombëtare Shqiptare. “…Lidhja e Besa…., do të jenë krei i shpëtimit të Shqipërisë…”, do të nënvizonte Samiu.

Por mbetej domosdoshmëri të organizohej dhe të thirrej një Kuvend i Përgjithëshëm Mbarëshqiptar me motivim konkret: të konsolidohej shtrirja e veprimtarisë së Lidhjes në gjithë teritoret shqiptare; të shndërrohej ajo në një institucion të përherëshëm mbarëshqiptar, dhe Lidhja të ishte organ, që të vinte themelet e Shtetit Autonom dhe Kombëtar Shqiptar.

Kërkesat e Lidhjes së Pejës, u gjykua nga drejtuesit e saj, që të formulohen në formën e një ultimatumi, që do t’i dërgohej Portës së Lartë dhe Qeverive të Fuqive të Mëdha. Si kundërpërgjigje, Stambolli reagoi menjëherë me dhunë, ç’ ka pamundësoi mbajtjen e Kuvendit të Përgjithëshëm, ashtu si vetë Lidhja e Pejës, ndërpreu veprimtarinë në vitin 1900.

Patrioti Haxhi Zeka e provoi edhe një herë pas një viti (shkurt 1901 S.R) ta rimëkëmbërte Lidhjen e Pejës me kërkesat konkrete: të bashkohen të gjithë shqiptarët dhe gjuha shqipe të futet në shkolla dhe në administratë. Por në muajtë maj–qershor, shpresat për rimëkëmbjen e Lidhjes, u shuan përfundimisht.

Megjithatë Lidhja Shqiptare e Pejës, e ideuar, e përgatitur dhe e organizuar nga patrioti Haxhi Zeka, zuri vend denjësisht në histori me veprimtarinë e qartë e të pashuar për bashkimin kombëtar pa dallim krahine dhe feje të të gjithë shqiptarëve. Ajo shërbeu si autoritet administrues në mbarë trevat shqiptare, ashtu si shërbeu si flamur bashkimi për shqiptarët për shumë vite. Vetë inspiruesi dhe drejtuesi i Lidhjes së Pejës – Haxhi Zeka – hyri në mëndjen dhe këngën e popullit si njeriu që vuri gjithëçka në shërbim të kombit të vet: dijet, pasurinë, vullnetin, shpirtin luftarak dhe atdhedashës, deri edhe jetën e tij.

Zekë Mehmet Byberi (Haxhi Zeka S.R), e mbylli jetën me dinjitet e nder pas një atentati në pabesi të plotë, i cili u realizua nga dora gjakatare e serbëve më 20 shkurt 1902, duke mbetur simbol i njeriut atdhedashës; i njeriut organizator; i njeriut që nuk kyrseu asgjë për Atdhe e Popull; i njeriut të BESËS.

Haxhi Zeka lindi në shtratin e BESËS. U rrit po në shtratin e BESËS. Vdiq në shtratin e BESËS së popullit të vet, por gjithësesi nga dora tradhëtare dhe të pabesëve.

Haxhi Zeka, me dinjitet dhe meritë ka zënë vend në historinë e kombit dhe në këngën e popullit si rrallëkush. Disa vargje të një kënge tingëllojnë edhe sa vijon:

“ Haxhi Zeka në shkallë të bardhë,/Për këtë luftë, Haxhi, ç’ po na thua?…”.

Dhe përgjigja e Zekës është: “Ta mani besën siç e kemi pasë,/Po man besën nërmjet vedit,/            S’ ka ç’ na bën krajli as mbreti….”

Nga Safet N. Ramolli

Në fotot e më poshme.

Pr/Astrit Memia, nipi i Haxhi Zekë Byberit.