shkruar nga Marsel Spahiu
Sa ishte kapur një grup i vogël me armiq të mëdhenj e të rrëzikshëm maheret…Maheret, kur e hanim preshin me dëshirë e mishin me pahir, për inat të kaptalistvet. Ja si njëmë ishte…Po qasëshin ato festat e Nëntorit…Më 8 kishte lindur ajo Nënia e madhe e urithvet të vegjël. Po në 16 kishte pjellë ajo plaka e vogël atë Komandarin e math, që ta Taras me psetonim e ta fuste pa psetonim. 
Më 17 çlirimi kasabasë Tiranës…Opo më vonë, për 28-29 Nëntor…Berhaj për Pavarësinë e Smail Beut, (i ndriftë varri) e berhaj për çlirimin e Vatanit…Në çdo bythë fiku varnim një llambë ne! Dëmek qeshte fshati na gëzimi prolëtar i festave!
Dy ditë para ditlindjes së Nënës së Madhe që formoi ai Çuni i Madh i plakës së vogël, vjen Sifi me Bakiun në avllin time. Sifi i gjatë, po me espjerrjetë të shkurtër si spiun. Spiun axhami medemek. Bakiu 1 metër e gjyms na toka. I shkurtër na trupi po i lartë na spiunllëku…përgjonte na poshtë gardhit dhe spiunonte lart na Komteti…
-Në 8 nëntor do vesh me Tërrfonin në Kukës, Kozi! Në festën e Brigadës.
-Në vënd o po qysh!? Ne nuk pyetëm mes plumbavet të vinim në Kukst, do bëjmë naze njëmë që na solli xhadenë socjëlizmi?!
O nëneee, o nënee! Ne as 24 orë që kishim marrë atë statujën e vetëranit…U futëm në shpinë e Tërrfonit…
-Po njimë re Kozi?
-U dhjemë re Foni!
-Ne as këngë partzane nuk dimë… As kemi pushtuar, as rrethuar as çliruar noi gjë…Ça leshin do molloisim po ra llafi te ato kujtimet luftërake të brëkatës me batalone kopanirash?…
-Re Foni, po njimë ne gënjyem që gënjyem një çikë maheret, nuk ja mështjellim tamëm imëni??
-Qysh re?
-Qysh të na vijë ere! Atë avazin e korriervet neve. Unë korieri i Komandarit, ti korieri…i…korierit! Demek ai që më lidhte muan me lidhjen e atyre që kishin lidhje!
Dy ditë e dy netë na lexoi nipi i Fonit ca histori na ato të atyre heronjve që nuk flinin…Njëri kishte vdekur duke i bërë të fala asaj çështjes prolëtare. Një tjetër, megjithse tre orë i vdekur, kishte mbajtur në supt 4 orë një shok që i kishte thyer syrin bumja e fashistvet. E kishte çuar shokun me sy të thyer te ajo baza e atij botit ilëgal, masandaj ja kishte krisur vrapit për në përjetësinë heroike…
Asnjëri erej si kish lënë amanete plakës, plakut, çilminjvet? Opo trimëri komuniste njimë, jo llafe! Një ditë të tërë punoi cuni i Tërrfonit, Nasi me ca kaçole ranxhatash, ca pafka hekuri. Na kullandrisi ca si gjasme dëkorata prësidjumi. U ngjiti dhe ca burrulluk e ca beze na sipër. Ca shkronja.
Të nesëmet dola me Tërrfonin unë…U llahtarisën qëntë e fshatit na dekoratat tona. Ik ne e ringi xhingi! Si arixhofkat në aheng! Në sabah, pa gdhirë në kasaba të Lushnjës ne! Otopuzat rrjesht! Sikur do pushtonim Vjëtnamin!
-Bataloni i parë futu në filan otopuz! -ata…I treti në fistan! Unë e Tërrfoni si shtyllat e telfonit mes sheshit!
-Po ju të kujt batalioni jeni që nuk hipni? -na pyeti një i math ne…Tërrfoni shiko muan…unë shiko Tërrfonin…
-Të batalonit…të qarkorit…të komitetit ilegal të korriervet guërrile! -Tërrfoni hazërxhevap!
Një orë në mes të Lushnjës jep e merr ata me ne…desh u çmëndën shtyllat e rrugvet na pyetjet e përgjigjet…
Na hipën në një topuz. Sa hymë ne, grushtin lart të tërë ata brenda… Demek, -ku jeni o shokë të idëalit të atyre shokvet! Hidh një hap ne, e ata grushtin përpjetë e përqafo nevet! Ik ne e grushtin lart e përqafo shokët, që na dolën shokë nga ajo çështja shoqërore e atyre shokëvet…Në fund fare i ngritëm grushtin dhe sendiljeve te otobusit se na u bë zakon…
Ik e ska, e ik e ec…Ec e ik e s’ka e s’ka!
…Në akshëm në Kukst ne. Kishin bërë ca zjarre në kodër ata, po zjenin ca mish dhije në kazane partzane…Llafos ata e trego heroizmin e Brëkatës! Qysh kishin vrarë talanët mbi ura, gjermanët nën ura. Unë e Foni mënjanë si delet shterpa! As mëë! as bëë!
Ai më i madhi i vetranvet, një orë na i kishte ngulur sytë muan e Tërrfonit…Mbuluar me ato kaxholet e kauçuqet gjasme nevet, ju dukëm si gjenërala Armate. Na thirrën afër zjarrit neve…Era mish dhije i zjerë aty. Era këmbë te palara… Era vezë të zjera…era pordhë na i ftohti…era frynte…Tërrfonit sytë bashkuar si 8-ta na tërë ato erëra që kundërmonin dhe ato kujtime aromatike lufte.
-Të kujt batalioni ju kemi ju, o shokë? -qy i madhi, duke parë dekoratat tona si xhërre çilminjsh…
Po shyqyr i kisha hequr pesë gurrmaze na rakia që mbanim mshehtasi. Se rakia ka të ligat po ka edhe të mirat! Ta zgjeron mendjen e poshtra! Ta bën tollmbace! Ka vend në tollmbace dhe për mençurinë dhe për çmendurinë!
U kollita dy herë fort unë, pordha një herë pa zë, se na kish hyrë cërma shalve dhe mora si biçim poze heroike.
-Njëmë re shokë të Brëkatës, ju pëshndesim Kozi e Foni, korrierat e Rrahmet past Komandarit dhe të Hysni Mehmetit të Vasil Qëmalit na ana e Xhoxhi Kushit!
Sytë hapur ata!….
-Po kjo dekorata, KS-Lushnja?! Çfarë kuptimi ka?
Ooohh më lërofsh kopaçen re Nasiii! Na kishte ngjitur stampa fëtbolli Nasi në dekoratat gjasme!
-KS-Lushnja?! -prapë qy i madhi
-Korrieri Sekret i Lushnjës re shoku…i shokvet të çështjes shoqërore! Njimë mbani vesh ju! Po shpërndajam trakte me Tërrfonin unë mu në mes të luftës, kur vjen haberi na Skrapari me një korrier na Korça, që të shkonim ne Dibër te një korrier na Saranda…se ashtu ishte ai muhabeti ilëgal i çështjes që e dinim po nuk na e kishin thënë! Sekret demek.
Tërrfoni më tërhiqte mëngën muan…demek mo e lësho gojën re qyqq!
Eee! Unë dy herë hiqja paguren e ujit, tri herë të rakisë!
-Sa e nëgjuam nevet atë alarmin partzan të ilëgalvet çlirimitar mishi spica spica! Njëmë mortjaa që s’na ha ymrin nevet kur rrëzikohet ymri i Partisë! Tu nisur me Fonin unë mahere, të futur në gjit traktet, nën gjit atë dashurinë për partinë e atij shokut Miladin Mullagës…Atij Llukan Boboviçit…Me vrap na Lushnja në Tiranë nevet për 10 minuta e kemi bërë! Ti vajtur Memetit në shtabt, e thamë amanetet e Usta Qerimit! 6 herë na Lushnja në Tiranë unë e Tërrfoni! Se Kumandari kishte aq shumë psetonime sa u shushat Komandar Memeti…Në mesazhin e fundit të koduar, unë i thashë që ma firmosi Usta Nexhmija! Na inati që s’më vriste dot muan si korrier, Komandar Memeti çliroi kasabanë e Tiranës esëll! Pa pirë kahven e sabahut! Ik ai rrugicavet e gjermanët vdisnin na rrespekti!
Pas dy ditëve u kthyem ne fshat neve… Ditë feste! Ndriçonin edhe haletë! Dy herë ne vit dhisnim me drita! Për 1 Maj e për 29 Nëndor. Ditët e tjera dhisnim si në kohën e Noes… Mbaroje zbrazjen dhe do kërkoje me dorë si i verbër ndonjë gjethe fiku, ndonjë gur të rrumbullakët….Se të lanje bythën me ujë, te shpallnin agjënt i fesë myslimane…ta fshije bythën me libra a me kazeta të shpallnin të krishterë ose armik i klasës! Opo qysh i thoni ju sot, bio! Dhisje bio e fshiheshe bio. Shyqyr, Zoti pa gjethe, barishte e pa libra gjenialesh nuk të lë! Se po nuk ishe gjenial, librat e gjenialvet për cfarë hyjnë në punë?























Në fillim Edi Rama u shpall piktor. Përfytyroni një mesues të thjeshtë vizatimi, pa pikë talenti në artet figurative, vetëm pse babai ka qenë skulptor, torturohet ditë e natë në rrugën e vështirë të piktorit.
Një gjysmak, me inteligjencë poshtë mesatares, që kërkon të kapë majat e botës. Në sajë të kësaj, sëmundje apo budallallëku, quajeni si të doni, sot ai është kryeministri i Shqipërise!





Krimi politik mund të ketë qenë dhe përpara por jo deputetë dhe kryetarë bashkish. Kjo është Shqipëria, cila është zgjidhja, të kthehemi në fasadë dhe të shkojmë në parlament sikur është parlament normal dhe të lexojmë hartime, të ngremë kartona që nuk kanë vlerë

Cdo dite qe kalon po provon se ceshtjet dhe kauzat për të cilat Partia Demokratike ka luftuar me një kosto të lartë politike, më në fund janë të qarta para syve të gjithë shqiptarëve:

“…ne do ta pranojmë një shtet shqiptar (siç e vendosën fuqitë e mëdha-shën.im), por gjithmonë të dobët ekonomikisht e përherë të ngatërruar mes vedi…”
(Me emra konkretë shqiptarësh që punonin kundër Shqipërisë).

Dhe vërtet nuk vonoi; sulmi i armatosur i “të punësuarve” dhe armatosurve të “Zonës së Parë Operative” (përkthyer shqip: enklava antishqiptare) ndaj depove të ushtrisë shqiptare.
Një milion fqinjit tonë i ka kushtuar vetëm heshtja ose propaganda në favor të shitësit.
Letra e plotë:
Ketu dhe publikisht ka çaluar puna ne hetimin dhe procesin tuaj gjyqsor ku zgjatja e mosmarrja e vendimit gjyqsor, eshte nje gjeegjeze sa e thjeshte aq dhe zorshme per tu gjetur. Edhe gjate viteve te Tahirit por me teper me vone, thuhet politikisht, por dyshime enden kudo, se keni miqesi e bisedime te shpeshta dhe me te parin e vendit ne qeveri, me zotin Rama!!?! 










Nga Arben Vata–Suedi.






















Në foto Dhimitër Kapia, Ana Kapia dhe konsullja shqiptare në Selanik Merita.
Ajo që qarkullon prej ditësh në media është pohuar sonte në “Opinion” nga lideri i PD Lulzim Basha. “Saimir Tahiri është rrahur para disa ditës, madje thonë se janë shkrehur edhe armët”, kështu deklaroi Basha.



























































Shkak u bë prezantimi i Ballës gjithandej në krah të Edi Ramës edhe në takimin me kancelaren Merkel, gjatë vizitës zyrtare në Berlin në fund të prillit të këtij viti.





E latë shqiptarin me 6 orë drita dhe ujë në ditë, e gjetët me 24 ujë e dritë. Tani e kthyet prapë atje ku e latë vetë, dhe qeshni me me ata që vazhdojnë t’u besojnë juve, dmth me fatkeqët.



Sigurisht, mund e duhet të bënin më shumë, por përdoreni ndonjë herë atë gjendër të të menduarit, jo veç ato të stomakut tuaj të pangopur. Komunista, hoxhista, rilindsa bythkuqë e spurdhjakista…!




Ps fotot janë të blogspot wordpres.com.














Babai i Shën Terezës ishte patriot, bashkëpunëtor i Hasan Prishtinës dhe Bajram Currit: U vra nga agjentët serb September 4, 2016 OPINION inShare Save Sot, në ditën e shenjtërimit të saj, Nëna Tereze ishte temë e të gjitha mediave të botës. Në mediat perëndimore – pothuajse në të gjitha ato më të njohurat – u cek se ajo ishte shqiptare nga Kosova. Por, e njëjta nuk vlen për mediat serbe dhe maqedonase.Në fakt, janë sllavët e Maqedonisë ata që duan ta përvetësojnë bijën shqiptare, e kjo i konvenon edhe propagandës serbe që nuk do që bota ta njoh për shqiptare një prej humanisteve më të mëdha të historisë së njerëzimit. Kështu, sot, krerët e Maqedonisë thanë se shteti i tyre u bë me shenjtore, duke u bërë se kinse nuk e dinë se Shkupi, që është kryeqytet i sotëm i Maqedonisë, në kohën kur ka lindur Agnesë Gonxhe Bojaxhiu – Nëna Tereze (26 gusht 1910), ishte pjesë e Kosovës. Pos kësaj, edhe prindërit e saj vinin nga dy qytete tjera të Kosovës:
babai Nikollë nga Prizreni, ndërsa nëna Dranafile nga Gjakova, transmeton Telegrafi. Pala maqedonase, që mundohet të përvetësojë histori të huaja, duke mos mundur ta mohojë tërësisht lidhjen e saj me shqiptarët, ka tentuar t’ia ngatërrojë origjinën e prindërve, duke e bërë gjysmë-shqiptare. Gjithçka nisi nga një shkrim i Aurel Plasarit, më 2003, që ka thotë se Nikollë Bojaxhiu, babai i saj, një burrë i suksesshëm e i pasur, ka qenë arumun, pasi gjoja ka gjetur një dokument që thotë se ai ka qenë përfaqësues i këtij komuniteti në Shkup. Por, kjo deklaratë që ngatërroi shumë opinionin, bie poshtë nga studiuesi nga Kosova, Albert Ramaj, i cili bazuar në dëshminë e Lalush Lalevskit, përfaqësues i arumunëve ishte një me mbiemër Boiagjiev. Sidoqoftë, Nëna Tereze vet ka thënë: “Me gjak jam shqiptare”!
Dhe, është pikërisht kjo fjali që bëri sërish bujë kudo në botë. Ajo që nuk dihet shumë, është se Nikollë Bojaxhiu ishte një patriot shqiptar, i cili më 1912 ishte krah luftëtarëve që çliruan Shkupin. Madje, në ditën e shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë, më 28 nëntor 1912, ai kishte mbajte një takim me shumë emra të mëdhenj të kombit, përfshirë Bajram Currin dhe Hasan Prishtinën. Nikollë Bojaxhiu vdes i ri, në moshën 45-vjeçare (më 1919).
Dyshohet se ishte helmuar nga agjentët serbë, meqë në trojet e okupuara luftonte për të drejtat e popullit të tij. /Telegrafi/

E keni parë këtë që drejton organizatën kriminale në qeveri se si është tërbuar javët dhe ditët e fundit? Konstatojeni këtë tek fytyra e përdhunuar e Prokurorisë që ka rrëshqitur drejt një çmendurie ku thërret kreun e opozitës pse ka denoncuar përdhunimin e një vajze nga djali i deputetit, ndësa deputeti tjetër i opozitës, Salianji ishte në prag të arrestimit vetëm se denoncoi trafikun e drogës të vëllait të ministrit të Brendshëm.



Kjo po ndodh me Ramën. Ai e di këtë dhe është i ndërgjegjshëm se është në prag të fundit, që vërtet mund ta ketë të tmerrshëm.

Për të dokumentuar këtë alibi të Edi Ramës, deputetë, drejtorë policie dhe prokurorë fabrikuan një ‘aktor’ për të shpëtuar kriminelët. Shqiptarët dëgjuan vetë sesi ‘aktori’ jo vetëm nuk ishte vetëofruar, por ishte gjetur, blerë e shantazhuar nga vetë Drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, që e kishte paketuar të gatshëm e të përpunuar, natën, në Prokurorinë e Krimeve të Rënda. Ky ‘aktor’ ishte dërguar përpara prokurorit, pasi kishte takuar Taulant Ballën.
Pra, aktori, që është prova e vetme e prokurorisë në këtë çështje, ështe jo vetëm prodhim amator i Edi Ramës, por një akt mafioz i shtetit në shërbim të krimit të organizuar”, deklaroi ndër të tjera Bardhi.






k









Pak kohë më parë, ka ndodhur një ngjarje e cila ka përfshirë të afërmin e një ministri.
Rasti në fjalë, i hedhur në qarkullim vetëm dje, meriton vëmendje.






KUSH NË ZEMËR TË HYRI MJALTIN ATY GJETI.
NGA TI ËNDËRR DASHURIE S’DUA TË ZGJOHEM
Të dua moj natë vjeshtake

















Presidenti si garanti i vetëm i Kushtetutës, mundet ta shpëtoi vendin nga kjo greminë juridike.





