Autor: @gjata.com

Siç kemi shkruar në shkrimet e mëparshme shumë kryetarë që kanë udhëhequr Greqinë kanë qenë shqiptar ose kanë pasur origjinë shqiptare. Njëri nga këta kryetarë që ka origjinë shqiptare është edhe kryetari i Greqisë, Karolos Papulias i cili që herët është një mik i Shqipërisë dhe i shqiptarëve. Karolos Papulias, 84 vjeçar, është rizgjedhur dy herë Kryetar i Republikës greke dhe në fund të mandatit dhe karrierës së tij të gjatë politike ka zgjedhur të vizitojë edhe njëherë Shqipërinë më 3-5 Nëntor. Si mikpritje për vizitën e tij po ribotoj më të gjerë disa të dhëna për origjinën e tij shqiptare si dhe për politikën miqësore që ai ka zhvilluar në drejtim të Shqipërisë.

Karolos Papulias gjithnjë ka qenë çelësi i zhbllokimeve të marrëdhënieve të krizave të ngrira të politikës midis Greqisë dhe Shqipërisë. Atij i takon merita se ideoi në fillim të viteve 1980 heqjen e ligjit të gjendjes së Luftës me Shqipërinë, por ky ligj nuk u miratuar nga Kuvendi i Greqisë. Ai ka lindur më 1929 në fshatin Voshtina (sot quhet Pogoniani) pranë kufirit me Shqipërinë. Ky fshat ndodhet në krahinën e Çamërisë dhe dikur banohej nga popullsia shqiptare. (Siç dihet në vitet 1913 – 1945 qeveritë greke dëbuan me forcë popullsinë shqiptare nga trojet e tyre mijëravjeçare. Kështu, qindra bashkëfshatarë të Kryetarit të sotëm grek u përzunë me dhunë edhe nga fshati i lindjes së tij Voshtina. Në Voshtinë sipas të dhënave shqiptarët kanë banuar që në shek.XVI, pas përzënies së shqiptarëve mysliman, në këtë fshat u sollën vlleh dhe “grek” nga Azia e Vogël.)

Pas mbarimit të shkollës së mesme në Janinë Karolos Papulias studioi për drejtësi në Universitetin e Athinës dhe doktoraturën e mbrojti në universitetin e Këlnit. Që në moshë të re ishte pjesëtar i rezistencës kundra pushtuesve nazistë gjermanë. Më 1974 u bashku në partinë socialiste PASOK dhe u bë anëtar i Këshillit Qendror të Lëvizjes dhe që nga Prilli i 1975 zgjidhet Sekretar i Komisionit të marrëdhënieve me jashtë të PASOK-ut dhe në vitin 1977 zgjidhet për herë të parë deputet i PASOK-ut për Janinën. Ai ka qenë njëri nga bashkëpunëtorët më të ngushtë i themeluesit të PASOK, Andrea Papandreut, Papulias mori postin e Ministrit të Jashtëm më 1981 dhe që atëherë luajti një rol të rëndësishëm në formimin e politikës së jashtme të qeverisë së Pasok-ut. Ai ka qenë Ministër Plotësues i Jashtëm 8/2/1984-5/6/1985 dhe nga 5/6/1985- 26/7/1985 dhe Ministër i Jashtëm 26/7/1985-2/7/1989 si dhe në periudhën nga 13/10/1993-22/1/1996. Në Nëntor të 1989 mori pjesë në qeverinë ekonomike të Ksenofoda Zolotas si Ministër Plotësues i Mbrojtjes Kombëtare. Më 24 Shtator 1990 në Kongresin e dytë të socialistëve grek zgjidhet anëtar i Këshillit Qendror të partisë, post në të cilin rizgjidhte deri në Kongresin e gjashtë në Nëntor të 2001. Më 11 Tetor 1995 zgjidhet për herë të parë anëtarë i Këshillit Ekzekutiv të PASOK-ut dhe një vit më vonë u betua si anëtarë i Sekretarisë Politike. Në Tetor të vitit 1996 zgjidhet kryetar i Grupit Parlamentar për Çështjet e Jashtme dhe të Mbrojtjes dhe në Korrik të 1999 zgjidhet Kryetar i Komisionit për çështjet e jashtme dhe të mbrojtjes të parlamentit grek, post në cilin rizgjidhet edhe më 2001, 2002 dhe 2003. Në vitin 2005 u zgjodh Kryetar i Republikës greke dhe më 2010 u rizgjodh përsëri në këtë post të lartë shtetëror. Është i martuar me Maria Panu dhe ka tre vajza.

Karolos Papulias kur ishte ministër i jashtëm i Greqisë bëri vizitën e parë në Shqipëri, Janar të 1985 në hapjen e pikës të kalimit kufitar të Kakavijës. Në nëntor të vitit 1987 Karolos Papulias me një grup ministrash grek vizitoi për herë të dytë Shqipërinë. Midis ministrave në atë vizitë ishte edhe ministria e kulturës greke me origjinë shqiptare Melina Mërkuri. Kur marrëdhëniet greko-shqiptare në nëntor të vitit 1993 ishin të keqësuar për arsye të dëbimit të një prifti grek nga Shqipëria i cili akuzohej për agjitacion. Atëherë policia greke dëboi me forcë mbi 80 mijë emigrantë ekonomik shqiptarë nga Greqia. Ministri i jashtëm grek i Partisë Socialiste PASOK i sapo zgjedhur Karolos Papulias do të udhëtonte drejtë Shqipërisë për të zhbllokuar marrëdhëniet dypalëshe që ishin ngrirë në qershor të vitit 1993, kur në pushtet në Greqi ishte Partia Demokracia e Re. Në prill të vitit 1994 në repartin ushtarak të Peshkëpisë në rrethin e Gjirokastrës, një komando paramilitare greke e grupit MAVI vrau kapitenin Fatmir Shehu dhe ushtarin Arben Gjini. Po në gusht të atij vitit piloti grek Kosta Vrakas hedh nga avioni i tij në Jug të Shqipërisë fletushka me shkrime kundër Kryetarit të shtetit shqiptar z.Sali Berisha. Dhe përsëri ishte ministri i jashtëm i Greqisë Karolos Papulias që do të udhëtonte në Tiranë për të zhbllokuar krizën politike midis dy vendeve. (Papulias ka patur lidhje të ngushta me studiuesin arvanitas Aristidh Kolën)

Origjina Shqiptare.

Sipas një shkrimi të botuar në gazetën Republika në Gusht të vitit 1995 shkruhet se: “Karolos Papulias është me origjinë të pastër shqiptare. Babagjyshi i tij quhej Sulejman dhe i përkiste fesë islame dhe ishte nga fshati Voshtina”. Këtë e deklaroi arvanitasi i shquar tashmë i nderë Aristidh Kola. Në librin e Kolës “Arvanitët dhe prejardhja e grekëve”, në faqe 195 e lexojmë emrin e Sulejman Papulies. Nga librat e botuar në shek.XIX dalin të dhëna se njëri nga pushtetarët e Prevezës quhej Tahir Papulia. Por këto janë të dhëna për të cilat duhet të shkruajmë herë të tjera më gjerë. (Interesantë është fakti se edhe emri Karolos nuk është një emër greke, por gjerman. Me këtë emër quheshin Despoti i Epirit në shek.15, italiani Karolos Tokos i Parë dhe i Dytë).

Kryetari grek Karolos Papulias ka qenë shok klase në fshatin e lindjes me aktorin fierak çamin Fuat Boçin dhe midis tyre ruhet ende një miqësi e mirë. Gazetarja Marina Vihu përmes një shkrimit të saj botuar në vitin 2005 ndër të tjera sjell kujtimet fëmijërore nga jeta e Fuat Boçit: “Një ditë ndërsa ishim nisur për në shkollë me Karolosin, na u kthye mendja dhe shkuam për zogj. Ditën tjetër, mësuesja na nxori të dyve para klasës dhe na i shkuli veshët kaq fort, saqë më dhembin edhe sot e kësaj dite”. Fuat Boçi po ashtu kujton të atin e Karolos Papulias, kolonelin në lirim Grigoris Papulias, i cili i nxirrte thuajse lakuriq në dëborë, i mbulonte me të dhe pastaj i vinte të vraponin që të kaliteshin. Për të vërtetuar nëse Karolos Papulia e flet shumë mirë gjuhën shqipe duhet pyetur Fuat Boçi i cili di shumë gjëra për origjinën shqiptare të presidentit grek.

Voshtina Pogoniani.

Voshtina gjendet buzë kufirit greko-shqiptar, përballë fshatrave të Gjinokastrës. Nëse do të futemi thellë në historinë e Epriti ku bënë pjesë edhe Voshtina, Despotati i Artës ku ka qenë përfshirë Janina dhe Voshtina në fillim të Shek.XI e deri sa u pushtua nga Osmanët më 1449, asnjëherë nuk ka qenë i udhëhequr nga Despot grek, por nga latinët dhe shqiptarët. Kur Stefan Dushani pushtoj Ballkanin ai u ndesh me shqiptarët të cilët e rimorën përsëri Despotatin e Artës. Atëherë logjika e thjeshtë ngre pyetjet përse Epiri asnjëherë nuk është udhëhequr nga Despot grek? (Sepse popullsia nuk ishte greke, por shqiptare).

Voshtina nga mesi i shek .XVI e në vazhdim njihet se është themeluar dhe banuar nga shqiptarët mysliman. Voshtina ishte qendra e fshatrave të Pogonit dhe i përkiste administratës turke të Gjirokastrës. Voshtina mbeti si qendra administratës të zonës së Pogonit deri në vitin 1922, më tej qendra u vendos në Delvinaq. Voshtina ishte dikur një fshat me rreth 3.000 banorë dhe në vitin 1924 u hap gjimnazi në godinën ku dikur shërbente administrata osmane. Gjimnazi kishte edhe konviktin e vet ku strehoheshin nxënësit e fshatrave të tjerë që ndiqnin shkollën.

Gjatë periudhës së Perandorisë Osmane Voshtina i përkiste Peshkopatës së Vlorës. Ka pasur xhami, kishë, një shkollë për myslimanët dhe një shkollë për ortodoksit, rreth 5 dyqane. Me përzënien e shqiptarëve mysliman nga treva e Çamërisë në zonën e Pogonit dhe në Voshtinë qeveritë greke sollën popullsi vllehe si dhe “grekët” nga Azia e Vogël për të bërë sa më të lehtë asimilimin e shqiptarëve ortodoks që mbetën në Çamëri. Vllehët dhe “grekët” e ardhur nga Azia e Vogël u vendosën në shtëpitë e shqiptarëve mysliman duke marrë në përdorim dhe tokat e tyre.

Pas viteve 1990, shumë fëmijë të minoritetit grek, por edhe fëmijët shqiptar të fshatrave buzë kufirit vazhduan gjimnazin në Pogoniat. Sot në fshat banojnë rreth 80 njerëz.

Alfred Lela

Një rifreskim i databazës së të dhënave të CIA-s, më saktë atij raporti që njihet botërisht si World Factbook, me sa duket e ka gjetur të papërgatitur ministrinë e Brendshme shqiptare dhe shefin e saj, Fatmir Xhafaj. Në fund të një tabele të gjatë, me tregues të gjithëfarshëm, CIA jepte, si zakonisht, edhe një panoramë të narkotrafikut shqiptar.

Kështu, sipas raportit  të CIA, Shqipëria është:

-pikë aktive për tranzitin e drogave nga Azia Jugperëndimore;

-rrugë ballkanike për tranzitin e hashashit dhe kanabisit, dhe pjesërisht kokainës, nga Amerika e Jugut, e destinuar për Europën Perëndimore;

-burim kryesor për prodhimin e kanabisit;

-ka organizata aktive shqiptare të narkotrafikut të shpërndara në Europë;

-vulnerabël (e ekspozuar) për pastrimin e parave, që lidhet me trafikimin rajonal të narkotikëve, armëve, kontrabandës dhe qënieve njerëzore.

Si zakonisht, mediat afër opozitës apo ato anti-qeveritare, e kanë publikuar këtë raport ndërkombëtar, ndryshe nga mediat pro-qeveritare, të cilat janë edhe më të shumta. Nga ana tjetër, këto të fundit nuk kanë përtuar t’i bëjnë jehonë reagimit të Ministrisë së Brendshme për këtë raport.

Ministria e quan publikimin e këtij raporti si ‘të pasaktë dhe keqorientues’. Sepse, sipas MB, ‘koordinatat’ e drogës ishin të njëjta për Shqipërinë, duke filluar nga viti 2007 e këtej. Për të ilustruar këtë ‘vëzhgim’ të sajin, deklarata e Ministrisë jep edhe print screen-et (fotot) e raporteve të CIA-s për drogën, të viteve 2018 dhe 2007. Pa shkuar te ky krahasim, dhe gjetja e një ‘ndryshimi’ mes dy raporteve, le të pranojmë për një çast hipotezën së cilës i mëshon ministria e z. Xhafaj, sipas së cilës asgjë nuk ka ndryshuar në panoramën e narkotikëve, që nga vitit 2007. (Të kuptohemi, jepet qëllimisht viti 2007 kur vendin e drejtonte një qeveri e PD, për të thënë se kështu ka qenë në kohën e tyre).

Edhe duke pranuar këtë linjë mendimi, pra duke rënë në ‘kënetën e mosndryshueshmërisë’ që propozon Ministria e Brendshme, kjo nuk na lejon më shumë se të kuptojmë ‘mjerimin’ shqiptar. Si rregull, qeveritë zgjidhen për ta përmirësaur gjendjen, në raport me paraardhëset, dhe fakti se z. Xhafaj pretendon se në 11 vjet nuk ka ndryshuar asgjë, do të thotë se ai, bashkë me PS, dhe kryeministrin Rama, kanë patur plot 5 vjet për të bërë diçka, dhe nuk kanë bërë asgjë. Kjo do të ishte logjika e të menduarit në terma demokratikë, inteligjentë, elektoralë, por edhe dashamirës në raport me popullin tënd.

Kështuqë, z. Xhafaj, edhe nëse nuk ka ndryshuar asgjë, as në Shqipëri as në raportin e CIA-s, prapë ju dhe Kryeministri juaj, jeni fajtorë. Prej 5 vjetësh të tillë.

Duke e lënë atë fushë magnetike iluzionesh që Sabato do e quante ficciones, të hidhemi në terrenin e ashpër të fakteve. Aty gjërat kanë ndryshuar. Kjo jepet qartë edhe në raportin e CIA-s, të rifreskuar më 16 gusht 2018. I cili ka një ndryshim sasior dhe cilësor nga raporti i vittit 2007, që merr si referencë krahasuese ministria e Xhafajt. Në një anglishte të thjeshtë, në raportin e 2007 thuhet: opium i kufizuar dhe prodhim i shtuar kanabisi (limited opium and groëing cannabis production).

Në raportin e vitit 2018, fjalia ndryshon në këtë formë: significant source country for cannabis production (burim kryesor i prodhimit të kanabisit).

Duke perifrazuar togfjalëshin e një prej drejtoreshave të Ramës, me të cilën edhe ju vetë jeni përballur në një Komision parlamentar, z. Xhafaj: Ku (nuk) qëndron ndryshimi këtu?!

Fragmentet e raporteve te CIA-s paraqitur ne deklaraten e MB:

(Fotot ilustruese janë të wordpres.com)

Për t’u njohur me njeriun të cilin Taulant Balla e prezanton si mikun e tij, nuk është nevoja të kujtohen me detaje bëmat e Bandës së Lushnjës. Loja me kokën e prerë në mes të qytetit, krijimi i Komisariatit nr.2, historitë e përdhunimit, vrasja e policëve, pengmarrjet, trafiku i prostitutave dhe i drogës ishin pjesë e aktivitetit të bandës së famshme edhe për lidhjet e vazhdueshme me deputetët socialistë, gjatë dhe pas kaosit të vitit 1997.

Disa ditë pasi është vënë në shënjestër të opozitës për lidhjet me Mond Begon, Taulant Balla jo vetëm i konfirmoi thashethemet që e lidhnin me njeriun e besuar të Aldo Bares, por tregoi dhe miqësinë familjare që kishte me këtë person, dikur trafikant droge, sot biznesmen ndërtimi në Tiranë.

“Personin në fjalë sigurisht që e njoh. njoh bashkëshorten e tij, dy fëmijë të shkëlqyer, nxënës shembullorë, moshatarë me tim bir” u shpreh Balla, duke dalë garant se mbrojtje politike Mond Bego nuk kishte pasur kurrë nga PS.

Por nga kryesia e Kuvendit, Balla shkoi më tej dhe u shfaq protektiv kur foli për trafikantin biznesmen. E quajti atë “një njeri të thjeshtë dhe të zakonshëm”, viktimë e luftës politike PD-PS. Madje sipas Ballës, Bego po trajtohet pa të drejtë nga media, sepse “një person nuk mund të vuajë të njëjtin lajm, si para 10 vitesh, kur e ka kryer dhe pasi e ka kryer një vepër të caktuar penale”.

Fjalët e Taulant Ballës do të ishin një sfidë tronditëse, që i bëhet opinionit publik për çdo vend të qytetëruar, por ky nuk është rasti i Shqipërisë. Ka kohë tani që lidhjet e politikës me krimin, jo vetëm nuk janë të ndaluara, por janë rruga e duhur për të bërë karrierë.

Sa për të bërë një prezantim modest se kush është Edmond Bego, vlen të kujtohet një paragraf i La Repubblica i vitit 2009. Rastis që Mond Bego të kishte thuajse të njëjtin pozicion si Taulant Balla në hierarkinë e grupimit ku bën pjesë, njëri në Bandën e Lushnjës, tjetri në Partinë Socialiste.

Lexoni çfarë shkruajnë gazetarët italianë, një ditë pas arrestimit të Aldo Bares.

“Baza e parë logjistike e grupit kriminal ishte në Torino. Kohët e fundit organizata po i zgjeronte kufijtë e saj. Ishin ndarë në dy pjesë në Itali: një bazë në Milano, që drejtohej nga Edmond Bego, shqiptar 36 vjeç. Tjetra në Romë, drejtohej nga Enver Dondollaku, shqiptar, 31 vjeç. Droga vinte nga portet e Barit dhe të Ankonës, e fshehur me mjeshtëri nëpër kamionë. Pastaj transportohej nëpër Itali në shumë pika shpërndarjeje”- shkruante e përditshme italiane në atë kohë.

Për t’u njohur me njeriun të cilin Taulant Balla e prezanton si mikun e tij, nuk është nevoja të kujtohen me detaje bëmat e Bandës së Lushnjës. Loja me kokën e prerë në mes të qytetit, krijimi i Komisariatit nr.2, historitë e përdhunimit, vrasja e policëve, pengmarrjet, trafiku i prostitutave dhe i drogës ishin pjesë e aktivitetit të bandës së famshme edhe për lidhjet e vazhdueshme me deputetët socialistë, gjatë dhe pas kaosit të vitit 1997.

Sërish dalja në konferencë për shtyp e kryetarit të deputetëve të partisë në pushtet, për të mbrojtur dhe justifikuar një person të dënuar dhe të arrestuar për trafik droge, nuk përbën ndonjë skandal në Shqipëri.

Sepse politika prej kohësh ka krijuar një tradite bashkëpunimi me krimin, të cilën Edi  Rama e ngriti në nivele të papara ndonjëherë.

Miqësia me të fortët, drekat dhe darkat me kriminelët, futja e tyre në parlament, propozimi dhe mbështetja për kryetarë bashkish u bënë një fenomen i zakonshëm në 5 vitet e fundit.

.

Janë rastet e Elvis Rroshit, Arben Ndokës, Armando Prengës, Mark Frrokut dhe të tjerë që kanë nxjerrë në pah mbështetjen dhe herë pas herë admirimin që kryeministri Rama ka për njerëzit e nëntokës.

Thënë këto, ç’të keqe ka miqësia e Taulant Ballës me Mond Begon? Madje, nuk i dihet, nëse gjërat shkojnë si duhet, vitin tjetër mund ta kemi kandidat të PS për ndonjë bashki.©Lapsi.al

Nga Artur Zheji

Ka disa vende që prodhojnë shumë naftë dhe rregjimet e tyre, shpërndajnë aksione apo puse nafte, jahte dhe pushime lluksoze, hareme femrash dhe stoli diamanti, për të marrë mbrapsht favore e proteksione që mbrojnë regjimet e tyre.

Në Shqipëri, gjatë viteve 2015, 2016, u mbollën dhe u korrën sasira maramendëse mariuane, të liçensuara nga shteti dhe të toleruara përgjithësisht nga ndërkombëtarët, përjashtuar misionet e specializuara italiane të vëzhgimit dhe denoncimet e tyre publike që u anashkaluan.

Në të vërtetë Shqipëria, nuk mund të prodhonte diçka tjetër, që të jepte mbrapsht, sasira të mëdha parashë të thata, të nivelit disa miliardësh, euro apo dollarë, si shtetet e tjera të sheikëve arabë, apo diktatorëve afrikanë që shkëmbejnë mbështetjen e pushtetit me diamante, ar dhe thesare të tjera të nëntokës së tyre.

Këshilltarë të mirëinformuar, e udhëzuan KM-në e sotëm, se mund të vepronte pa frikë dhe masivisht, si në një program kombëtar antivarfëri, në mbjelljen masive me mariuanë, të pjesës më të madhe të Shqipërisë.

Mjafton që të luhej nje teatër i mirë mediatik, që do ta bënte në një kohë të dytë, urdhëruesin e mbjelljeve me mariuanë të disa mijëra ngastrave anë e mbanë Shqipërisë, në luftonjësin e vendosur kundër epidemisë kanabiste.

Dhe mbas viteve 2015, duke kulmuar në vitin parazgjedhor 2016, bari, malli, kanabisi, mariuana, u bë e përditshmja herë e mundimshme dhe herë fitimprurëse e shumë shqiptarëve.

Të gjitha denoncimet e ca pak mediave dhe të opozitës, apo të ish-ministrit të drejtësisë Manjani, ranë në veshin më të shurdhër të të gjitha kohërave të përfaqsuesve të lartë ndërkombëtarë në Shqipëri, duke shënuar një rekord “indiference” të orkestruar.

Ishte ky një turp, apo një kontratë?

Një kontratë personale e këtyre ambasadorëve të “dashuruar” mbas Vettingut, kur Shqipëria zhytej në drogë, apo kishte edhe një “kontratë” të pashkruar me vendet nga ata vinin?

Asnjë nga variantet nuk është e provueshme në mënyrë direkte, porse kronika e historisë reale  dhe të faktuar të këtyre dy viteve, prodhon përfundime kokëforta, që u përjetua intensivisht, përcaktoi zgjedhjet e vitit 2017, por nga ana tjetër, ka mbuluar territorin shqiptar, me banda dhe superbanda të reja trafikantësh të të gjitha përmasave, që kërkojnë sot, të mësuar me para të madhe dhe shpërdorime të mëdha, përsëritjen vetjake të viteve të arta 2015-2016.

Edhe mbjelljet e ketij viti, janë të begata, por më të maskuara dhe me teknika më të sofistikuara.

Mirëpo ndryshe nga dy-tre vite më parë, kjo nuk përbën më lajm apo habi.

Çështja është, që ne shqiptarët me “një sy” kundrejt një shumice të verbër, të kuptojmë se çfarë eksperimenti social po bëhet me këtë vend, ku trafiku i kokainës është një industri e rëndë, ndërsa mariuana një “sport popullor”?

Duket se krahas trafikimit të “Mallit”, vijon edhe trafikimi i çantave me kash, në pikëtakimet apo destinacionet e caktuara, në kontrata të panjohura, por mjaft funksionale dhe perfekte.

Është pra Shqipëria një vend kaq i vogël dhe kaq i përmbytur nga korrupsioni i brendshëm, saqë tolerimi ndërkomëbatar, i drogës së të gjitha llojeve, ka zëvendësuar programet e ndihmave ekonomike?

Nga pikëpamja llogjike duket nje formulë e arësyetuar, sepse miliardat e dollarëve, mbërritur në këtë vend në formë ndihmash, më së shumti janë vjedhur dhe janë shndërruar në vila e luks të qeveritarëve të rradhës, andaj tolerimi i drogifikimit të Shqipërisë, mund të jetë edhe një formulë “bujare” dhe cinike, për të zbutur varfërinë e skajshme.

Dhe për të zbatuar këtë “program” pervers zhvillimi, që prodhon edhe çanta të mëdha që shkojnë e vijnë, kontrata ka nevojë për një kundërpalë lokale të qëndrueshme, që zbaton nga njera anë “menaxhimin” në terren dhe nga ana tjetër dhe “pagesën” e kripur, në mënyrë të përpiktë.

Këtu edhe mbyllet rrethi dhe bëhet e shpjegueshme “verbëria apo shurdhëria” e orkestruar e ndërkombëtarëve, që dërdëllisin për demokracinë dhe rregullat e saj, seminareve me të mitur.

Pra duket se edhe për ca vite, aq sa të vazhdojë kontrata, pala lokale kontraktuese do të mbetet në pushtet dhe zgjedhjet politike do të jenë një farsë, krejtësisht dhe ndërkombëtarisht e toleruar.

Deputeti socialist, Taulant Balla ka qënë në makinë me Edmond Begon, në momentin e arrestimit të tij nga policia greke fundjavën që shkoi.

Deputeti socialist, Taulant Balla ka qënë në makinë me Edmond Begon, në momentin e arrestimit të tij nga policia greke fundjavën që shkoi.

Balla dhe Bego kanë qëndruar në Corfu Imperial Luxury, Grecotel dhe kanë qëndruar në dy vila të cilat kushtojnë nga 1 000 Euro nata.

Të njëjtat burime thanë se në momentin e arrestimit, të dy miqtë kanë qënë së bashku në makinë. Policia greke ka ekzekutuar mandatin ndërkombëtar ndaj Edmond Begos dhe ka lënë të lirë Taulant Ballën, i cili gëzon imunitet per shkak të statusit të deputetit dhe pashaportës diplomatike.

Më poshtë keni edhe foton e Corfu Imperial Luxury, Grecotel – vendi i takimit mes Ballës dhe Begos.

Sa e përshtatshme! Procesi i vettingut është përdorur edhe për të larguar kundërshtarë politikë nga çdo lloj roli në qeveri, duke sanksionuar pushtetin absolut të Ramës.

Nga L.Tod Wood, The Washington Times – 24/08/2018

Reforma në Drejtësi tingëllonte si një ide e mirë në Shqipëri, e cila, si shumë vende ish-komuniste, po vuan nga korrupsioni prej disa dekadash.

Këto radhë nuk do të mjaftonin për të hyrë në detaje të hollësishme, por ndikimi malinj i organizatave dhe këshilltarëve nga lista e miliarderit liberal amerikano-hungarez George Soros është i dukshëm në Shqipëri, teksa zyrtarët vendas po përpiqen të përmbysin sistemin e drejtësisë.

“Procesi i reformave”, nisur më 2016 me ndihmën e inkurajimin e ekspertëve të paguar nga Soros dhe nxitur pa pushim nga ambasada amerikan, e ka lënë me plot kuptimin e fjalës pa gjykata vendin. Qeveria socialiste, e drejtuar nga kryeministri, Edi Rama, ka pasur mundësi të bënte ligje pa asnjë balancë dhe kontroll ligjor, ndërsa mbushte Prokurorinë me njerëzit e saj. Askush nuk e di, se kur gjykatat do të ngrihen e veprojnë si një degë e barabartë. Pa dyshim që ky ishte i gjithë thelbi i reformës.

Problem duket se është struktura, që “ekspertët” imponuan mbi shqiptarët. Pasi injoruan shumë paralajmërime nga shqiptarë me përvojë në sistemin e drejtësisë, një proces vettingu strikt supozohej të bënte të mundur që prokurorët dhe gjyqtarët e korruptuar, të largoheshin nga sistemi. Por shumë pak kandidatë e kanë kaluar vettingun, duke lënë gjykatat pa quorum dhe pa aftësinë, për të vendosur mbi kushtetueshmërinë e veprimeve të shumicës dhe legjislacionit të miratuar nga ajo.

Sa e përshtatshme! Procesi i vettingut është përdorur edhe për të larguar kundërshtarë politikë nga çdo lloj roli në qeveri, duke sanksionuar pushtetin absolut të Ramës. Gjyqtarë dukshëm të korruptuar janë mbajtur në detyrë, ndërsa zyrtarë të ndershëm janë larguar për bindje të gabuara apo përkrahjen e partisë së gabuar. Kur i kombinon këto me ndryshimet kushtetuese të bëra më 2008, të cilat i dhanë fund zgjedhjes direkt të deputetëve në favor të sistemit me lista partiake, shqiptarët praktikisht kanë mbetur pa të drejtë votimi. Përsëri, duket se ky ka qenë rezultati i dëshiruar që në fillim.

Shqipëria është shndërruar në thelb në një narkoshtet gjatë viteve të fundit, duke dalë në krye të renditjes për prodhimin e marijuanës, e cila trafikohet në Itali dhe pjesën tjetër të Evropës. Drogat e forta janë gjithashtu, me shumicë. Varësia ndaj drogës dhe probleme të tjera të lidhura me të po bëhen të zakonshme në një vend me vetëm 2.5 milionë banorë. Vendi por bëhet një nyje trafiku edhe për drogat e forta që vijnë nga Amerika e Jugut dhe Azia Qendrore, por të hyrëse drejt Evropës. Kritikët thonë se ligjet e kaluara në parlament – pa qenë subjekt shqyrtimi për shkak të mungesës së Gjykatës Kushtetuese – ndihmojnë në pastrimin e parave të fituara nga tregtia e drogës.

Amerikanët dhe evropianët po e injorojnë gjithë këtë, ndoshta për të shmangur pranimin e dështimit të përpjekjeve për të ndaluar Sorosin/axhendën globaliste në rajon. Ose që pati shumë suksese, por që rezultati nuk ishte ai i dëshiruari për popullin shqiptar. Socializmi nuk është kurrë për popullin, është gjithmonë për pushtetin. Në fund, gjithçka është për të pasur pushtet në mënyrat e kuptuara lehtësisht, nga Karl Marks.

Soros po përpiqet të përsëritë një model të majtë të dështuar në Ballkan, duke promovuar një shoqëri me kufij të hapur të ngjashme me një Jugosllavi të Re, të kontrolluar nga socialistët, sigurisht.

Bashkimi Evropian po bën shumë zhurmë për natyrën e supozuar anti-demokratike të reformave në drejtësi në Poloni e Hungari, por ka injoruar situatën shumë më të tmerrshme e të pandershme në Shqipëri. Siç thuhet, drita e diellit është gjithmonë dizinfektuesi më i mirë./Marrë nga Washington Times, përgatiti Syri.net

Ne kohen e Dulles, Partia pasi u prish me Sovjetet revizioniste dhe Kinezet tradhetare ndertoi Uzinen e Autoktraktoreve.
Qellimi ishte per t’i treguar shqiptareve qe Shqiperia Komuniste prodhonte vete autotraktorin qe do te shpetonte bujqesine.
Ajo uzine prodhoi vetem nje autotraktor qe nuk punonte por u mbajt si relike per te mos u perdorur kurre.
Sot, Rama po na tregon se si shqiptaret do te pushtojne ajrin me nje avion qe po prodhohet enkas per ne (ne fakt genjen).

Avjonët janë të përdorur, atyre vetëm boja po ju hiqet, ata përdoreshin në linja të shkurtëra brenda Turqisë, plus kapaciteti i tyre ‘pasagjerë’ dhe karburant është i vogël, firma turke e transportit i hoqi nga përdorimi duke i zëvëndësuar me avionë të rinj me kapacitet dhe siguri më të madhe për qytetarët e vet.

Të përdorurit i merr si gjithmonë për të rinj shqipëria.

.

Shqiptaret do te fluturojne me kete linje ajrore qe ka avione qe do te “vetefurnizohen” sipas aksionerit Sinani. Historite kane shume ngjashmeri, fatkeqesisht! Jozef Shvejk

“Nga të vegjlit dhe të çmendurit mëson të vërtetën”, thotë një apologji e famshme. I tillë është rasti i një djaloshi grek, i cili u kujdes për të vërtetuar në mënyrën më të mirë të mundshme këtë gjë.

Një trajner i kërkoi lojtarëve të tij të shkruanin një raport mbi temën “Çfarë do të thotë të jesh grek” dhe reagimi i i njërit prej djemve u bë viral.

Ja përgjigjja:

“Të jesh grek është njësoj si ai shqiptari, siriani, amerikani, gjermani, turku. Grekët lindin me të njëjtën vlerë dhe vdesin me të. Nuk lind me ndonjë avantazh nga të huajit. Ai jeton në një vend si pjesa tjetër, vetëm me më shumë diell dhe det.

Gjëja negative e këtij vendi është se ka grekë që besojnë se statusi i i tyre, i të qënit grek i bën atë superior ndaj të tjerëve.

Ne të gjithë kemi lindur të barabartë, ashtu siç do  vdesim. Valera që marrim vjen nga fakti nëse ajo që bëmë në jetën tonë ka ndikuar pozitivisht në jetën e të gjithë njerëzve në planet “.

Lajmi është publikuar nga mediat greke dhe ka pasur një lexueshmëri të lartë.

Presidenti Donald Trump i shkoi edhe më tej arsyetimit refuzues për shkelje të ligjit nga ana e tij ndërsa Shtëpia e Bardhë u përpoq të menaxhojë pasojat nga akuzat se ai “orkestroi” një fushatë për të blerë heshtjen e dy grave, të cilat thonë se kanë patur marrëdhënie me të.

Përpara agimit të enjten, zoti Trump në një postim të tij në tweeter shkruante: “Nuk ka patur bashkëpunim të fshehtë, është një gjueti shtrigash”, duke iu referuar hetimit që po kryhen Prokurori i Posaçëm Robert Mueller rreth ndërhyrjes ruse në zgjedhjet e 2016. Zoti Trump akuzoi ish-avokatin e tij Michael Cohen “se ka sajuar ngjarje” me qëllimin për të siguruar një “marrëveshje të rëndësishme” me prokurorët.

Në një intervistë të regjistruar të mërkurën, por transmetuar të enjten për programin Fox & Friends, presidenti e minimizoi përfshirjen e tij me zotin Cohen, i cili ka punuar për të, për një dekadë. Ai tha se zoti Cohen kishte qenë një “avokat me kohë të pjesshme” i cili kishte patur dhe mjaft klientë të tjerë. Zoti Trump tha gjithashtu se problemet ligjore të zotit Cohen buronin nga bizneset e tjera të tij, duke përmendur përfshirjen në industrinë e taksive të Nju Jork-ut dhe se sipas tij ai vendosi të “gënjejë” rreth zotit Trump, për të zvogëluar ekspozimin e tij ligjor.

Gjatë intervistës zoti Trump u pyet nëse beson se demokratët do të nisin procedurat për shkarkimin e tij nëse fitojnë shumicën në Dhomën e Përfaqësuesve në zgjedhjet e nëntorit. Zoti Trump tha se nisja e procedurës për shkarkimin e tij “do të sillte krizë të ekonomisë dhe të gjithë do të përfundonin të varfër”.

Zoti Cohen u deklarua fajtor të martën për tetë akuza, që përfshijnë shkeljet financiare gjatë fushatës, që sipas tij i kreu në koordinim me zotin Trump.

Të dalë ku të dalë, po në Shqipëri nuk jetohet është kjo panorama mjeruese që po përballemi çdo ditë. Qindra të rinjë po braktisin vendin në kërkim të një jetë më të mirë dhe humbjes së shpresës në vendin e tyre, shumë shtetas i kanë kthyer sytë sidomos nga perëndimi. Shqipëria ka nivelin më të ulët të të ardhurave për frymë dhe është ndër vendet më të varfra në rajon, çka bën që tendenca për të emigruar të rritet. Edhe pas sloganit të kryeminstrit në zgjedhjet e fundit “Shqipëria që duam’  mbetet në shërbim  të  Ramës dhe oligarkëve të tij. Nje qeveri që iu vë këmbën qytetarëve të saj dhe imponon largimin e tyre nga trojet stërgjyshore ç’dreqin i duhet nje vendi…?

Një sistem arsimor që nxjerr analfabet funksional, një vend ku kujdesi shëndetësorë është në bazë të rryshefetit dhe jo nje detyrë e mjekut, nje shtet ku krimineli nuk ndëshkohet se ashtu e ka muhabetin me prokurorin, nje punonjës administrate që duhet te ndjeke mitingjet e partisë në pushtet, se ndryshe i presin rrogen mujore, ashtu siç pret flokët berberi, nuk paralajmeron asgjë me shume se falimentim dhe çrrënjosjen të një kombi.  Nje qeveri qe nuk di gjë tjetër të bëj, veç ‘reforma pas reformash’ që askush nuk di të thotë ku e kanë fundin. Sot Shqipëria ndodhet në një udhëkryq që nuk dihet si do e këtë përfundimin… Kjo valë emigracioni që po merr qindra njerëz përpara nuk ndalet, mjafton të shikosh aplikimet për viza si Amerikë, Kanada, Gjermani, janë shifra që duhet të trembin të madh dhe të vogël, po qeveria ka vendosur të hesht…

Kjo qeveri që dëbon bijtë e tij, ku të te keqen e promovon si model suksese, e pamundur te gjesh arsye per te qendruar dhe për të luftuar. Dikush duhet të marr frenat në dore ndryshe nesër do jetë shumë vonë. Shqipëria po zbrazet…

Standard.al



toggle menu



Syri.net

Shkrimi i Washington Times që denoncoi ambasadorin amerikan Donald Lu, i cili sapo ka lënë detyrën në Tiranë, ambasadoren e emëruar Kathleen Kanavac dhe zv. ambasadoren e re Steel si diplomatë që punojnë kundër interesave të Presidentit Trump në Shqipëri, nuk përfundon me kaq.

Në të njëjtin shkrim, gazeta prestigjioze Washington Times paralajmëroi se nesër do të ketë një shkrim tjetër që zbulon, sipas saj, sesi ambasadori Donald Lu ka mbështetur axhendën e kryeminsitrit Edi Rama, veçanërisht për reformën në drejtësi.

LEXO EDHE:

PD gati për protesta, Boçi: Ja qeveritarët që do prekë ligji antimafia

“Ish-ambasadori Lu ndodhet ende në Shqipëri, çuditërisht duke mos u kthyer në Shtetet e Bashkuara, edhe pse nuk ka më detyra zyrtare në Tiranë.”-thuhet në shkrim, i cili citon disa burime për të pohuar se “Ish ambasadori Lu po vepron kështu për të “përgatitur” stafin e ri të ambasadës, duke u dhënë atyre udhëzimet sesi “të promovojnë” kryeministrin socialist Edi Rama në Shtëpinë e Bardhë, në një përpjekje për të çimentuar axhendën e Barack Obamës në vendin e vogël ballkanik.”

Shkrimi analizon edhe qëllimin e qëndrimit të tejzgjatur privat dhe instruksioneve të Donald Lu për stafin e ri të ambasadës së SHBA në Tiranë.

“Qëllimi është të trumbetohet Edi Rama si “udhëheqës i madh” dhe se “reforma në drejtësi” e shtyrë nga z. Lu ishte një sukses i madh. E gjithë kjo duke injoruar efektet e vërteta të këtij procesi që ka çuar vendin të jetë pa gjykata dhe me krim të organizuar galopant. Më shumë mbi këtë çështje nesër. “- shkruan Washington Times.

MË POSHTË SHKRIMI I PLOTË I WASHINGTON TIMES

Diplomatët e SHBA në Shqipëri, hapur si antibesnikë ndaj Trump

Departamenti i Shtetit i infektuar nga Soros në Shqipëri kërkon të mbështesë axhendën e socialistëve

Tiranë, Shqipëri –Ish-Ambasadori i SHBA-ve në Shqipëri Donald Lu, i cili u bë i njohur për imponimin e një axhende mbi popullin shqiptar veproi si një Car në mbështetje të qeverisë socialiste, nën udhëzimet e Xhorxh Sorosit, në një nga vendet më proamerikane në botë. Ne kemi dokumentuar më herët këto veprime të çuditshme të këtij ambasadori.

Mandati i zotit Lu në Tiranë përfundoi para pak kohe dhe ai është riemëruar, në mënyrë interesante, ambasador në Kirgistan, një situatë që kërkon analiza të mëtejshme në një artikull tjetër.

Megjithatë, duket se anti-Trumpët e majtë, emërimet e Obamës në Departamentin e Shtetit, janë akoma aktivë në Shqipëri, duke treguar hapur mungesë respekti për Presidentin amerikan, edhe pse detyra e tyre është t’i shërbejnë interesit te tij dhe për t’i raportuar direkt presidentit, që nënkupton zbatimin prej tyre të politikave të administratës Trump në botë.

Lejla Moisiu-Ones është aktualisht kreu i përkohshëm i ambasadës në Tiranë deri sa mbërrijë ambasadorja e re. Por postimet e kohëve të fundit të saj në Tëitter nxjerrin në pah axhendën e saj djallëzore për të minuar shefin e saj. Ajo ka shpërndarë në Tëitter një postim të ish-kreut të FBI të shkarkuar dhe disktredituar, James Comey, i cili kishte shfryrë në postim kundër Presidentit Trump.

A mund të imagjinoni kreun e ambasadës amerikane në një vend të huaj që në mënyrë aktive minon axhendën e Presidentit të Shteteve të Bashkuara? E dimë për fakt që të gjithë politikanët shqiptarë e kanë parë këtë postim. Si mendoni se do t’i trajtojnë ata deklaratat e politikës së jashtme që dalin nga Shtëpia e Bardhë, duke e ditur se ambasada e tyre në Tiranë nuk do t’i zbatojë kurrë ato, dhe madje do të nënvleftësojë çdo iniciativë të ardhshme presidenciale në Shqipëri?

Shqipëria, vend anëtar i NATO-s, po kthehet në një vend strategjik, duke qënë se kohët e fundit marrëdhëniet midis Turqisë dhe SHBA-ve po vihen në pikëpyetje. Qeveria aktuale shqiptare është e zhytur në trafiqet e drogës dhe në krim, por e majta në SHBA ende e mbështet atë, madje duke mbyllur një sy ndaj veprimeve të paligjshme të kësaj qeverie. Por pasja e punonjësve të pabesë në Ambasadën e SHBA-ve në Tiranë është një problem i madh në këtë situatë.

Presidenti Trump emëroi Kathleen Kavalec të jetë ambasadorja e re në Shqipëri.

Ajo është përmendur në një hetim të kohëve të fundit të Shtëpisë së Bardhë të si një nga punonjëset e Departamentit të Shtetit që ka folur me Christopher Steele për dosjen e rreme që ai krijoi për Presidentin Trump për ta rrëzuar atë nga pushteti.

Megjithatë, Shtëpia e Bardhë mund të mos ketë rënë në lojën e saj, pasi seanca e konfirmimit të saj papritmas u shty.

Ndërkohë ish-ambasadori Lu ndodhet ende në Shqipëri, çuditërisht, duke mos u kthyer në Shtetet e Bashkuara, edhe pse nuk ka më detyra zyrtare në Tiranë.

Burimet na thonë se po vepron kështu për të “përgatitur” stafin e ri të ambasadës, duke u dhënë atyre udhëzimet sesi “të promovojnë” kryeministrin socialist Edi Rama në Shtëpinë e Bardhë, në një përpjekje për të çimentuar axhendën e Barack Obamës në vendin e vogël ballkanik.

Qëllimi është të trumbetohet Edi Rama si “udhëheqës i madh” dhe se “reforma në drejtësi” e shtyrë nga z. Lu ishte një sukses i madh. E gjithë kjo duke injoruar efektet e vërteta të këtij procesi që ka çuar vendin të jetë pa gjykata dhe me krim të organizuar galopant. Më shumë mbi këtë çështje nesër.

Demokratët, miqtë e Obamës, do të bëjnë gjithçka për pushtet. Ata nuk kanë turp. Sigurisht, ata nuk kanë profesionalizëm, njësoj siç tregoi aktiviteti në mediat sociale i Leyla Moses-Ones.

https://www.washingtontimes.com/news/2018/aug/22/us-diplomats-albania-flout-disloyalty-trump/

Nga Basir Çollaku /

Ish-ambasadori Donald Lu dhe të vetët në Ambasaden Amerikane në Tiranë, dhe drejtuesja aktuale e Ambasades Lejla, me axhendë anti-Trump.

Kunder Presidentit të USA dhe na dalin si ushtarë të Xhorxh Soros.

Ndaj gjeloset Rama si kapadai ndonese është gjitheakuzuar për baterdi trafiqesh dhe antiligjore.

Donald Lu

Muniz

Lejla

Etj..

Të gjithë gojëmbyllur ndaj drogës dhe banditeve që kanë pushtuar Shqiperinë. Fundja ata nuk qeverisin teorikisht por praktikisht. Katër vite mijera ton drogë asnjë fjalë. Bandat vrasese vunë dorë ne zgjedhje asnjë fjalë. Aq sa befasisht pandehje se ishim para viteve 90 ku skishim Ambasadë amerikane.

Por jo. Për ti krehur bishtin Rames dhe qeverisë socialiste Don Lu, siç e therriste Rama (don është thirrje e dyshimtë në shqip) ishte gjithmonë gati. Në Shqipëri thenia e urtë heshtja është flori është gjithnjë profetike.

A mund të pyesim nëse Edi Rama, si kryebeniamin i Sorros, ka korroptuar ambasadorin Lu dhe stafin e tij dhe pasardhesen??!

Sepse pagesat e Ramës për ndërkombetar në miliona euro nuk janë më habi??!

Administrata Trump nuk ka kohe te merret me Tiranen si vend i vogël, por gjeopolitikisht është një rrugë e shumërrahur.

Ata të Ambasadës dhe Hoyt Yee para tij kishin programin Rama në kokë dhe sorrosi, qeveria dhe krimi në Shqipëri u bënë aksionere bashkë. Të gjithë kundër shqiptareve dhe opozites. Shtypi amerikan ka shkruar gjatë dhe Shpesh. Ambasadorja e re e pritëshme Kethleen Kavalec një diplomate karriere pritet me shumë interes she shpresë.

Largqoftë nëse axhenda “soros” në Ambasaden amerikane në Tiranë vazhdon.  Për USA mbase nuk është problem. Por për ne po. Sepse kjo do të thotë të kemi kryeministra Emiljano Shullazin, Dritan Dajtin, Lul Berishen, apo Bajret e ngjarjeve të Shkodrës. Ky kontribut anti-Trump dhe pro-Soros i Ambasadës amerikane në Tiranë fatkeqesisht sjell dhe një mekje të proamerikanizmit në Shqipëri.

Këta perfaqësues diplomatë që punojnë kunder Presidentit te tyre çfare do na shpresojnë ne..?!

Sepse Ambasada amerikane ka punuar kundër SHBA. Ky problem amerikane në Tiranë korigjohet në Uashington, nëse jo ramokracia është duktatura e re nën të cilën do të jetojmë.

Deri sa të kujtohemi ne qytetarët shqiptarë, se shkrepesja është mjet ideal demokratik për tu përdorur…

Media amerikane Washinton Times, në një analizë të publikuar ditën e djeshme shkruan se diplomatët e SHBA në Shqipëri punojnë kundër Trump.

Në shkrim ndër të tjera cilësohet se: Ambasadori i mëparshëm i SHBA në Shqipëri, Donald Lu, ishte i njohur për ndjekjen e një axhende për popullin shqiptar, duke vepruar si një Car, duke mbështetur qeverinë socialiste nën drejtimin e Xhorxh Soros, në një nga vendet më proamerikan në botë. Ne kemi dokumentuar me herët qendrimet e çuditshme të këtij ambasadori.

Shkrimi i plotë

Diplomatët e SHBA në Shqipëri, hapur si antibesnikë ndaj Trump

Departamenti i Shtetit i infektuar nga Soros në Shqipëri kërkon të mbështesë axhendën e socialistëve

Ambasadori i mëparshëm i SHBA në Shqipëri, Donald Lu, ishte i njohur për ndjekjen e një axhende për popullin shqiptar, duke vepruar si një Car, duke mbështetur qeverinë socialiste nën drejtimin e Xhorxh Soros, në një nga vendet më proamerikan në botë.

Ne kemi dokumentuar me herët qendrimet e çuditshme të këtij ambasadori.

Mandati i zotit Lu si ambasador përfundoi kohët e fundit dhe në mënyrë interesante u emërtua në ambasadën e Kirgistanit, një situatë që kërkon analiza të mëtejshme në një artikull tjetër.

Megjithatë, duket se anti-Trump-ët, të majtët, të emëruarit e Obamës në Departamentin e Shtetit janë akoma aktivë në Shqipëri, duke njollosur me hundët e tyre presidentin amerikan, pasi ata punojnë dhe raportojnë me kënaqësi atje ku nuk duhet edhe pse ata janë në një detyrë administrative jashtë shtetit për qeverinë amerikane.

Lejla Moisiu-Ones është aktualisht kreu i përkohshëm i ambasadës deri sa ambasadori i ri të mbërrijë më vonë gjatë vitit. Postimi i saj fundit në Twitter vë në dukje axhendën e saj djallëzore për të kapërcyer shefin e saj.

Ajo i bëri repost një postimi të ish kreut të FBI, i shkarkuar në mënyrë të turpshme, James Comey, i cili kishte shfryrë ndaj Presidentit Trump. A mund të imagjinoni kreun e ambasadës amerikane në një vend të huaj që, në mënyrë aktive minon axhendën e

Presidentit të Shteteve të Bashkuara?

E dimë për fakt që të gjithë politikanët shqiptarë e kanë parë këtë postim.

Si mendoni se do t’i trajtojnë ata deklaratat e politikës së jashtme nga Shtëpia e Bardhë, nëse ambasada e tyre nuk do t’i zbatojë kurrë ato dhe, madje, do të nënvleftësojë çdo iniciativë të ardhshme presidenciale në Shqipëri?

Shqipëria, vend anëtar i NATO-s po kthehet në një vend strategjik duke qënë se kohët e fundit marrëdhëniet midis Turqisë dhe SHBA-ve po vihen në dyshim.

Qeveria aktuale është e zhytur në trafikimin e drogës dhe në krim dhe e majta në SHBA ende e mbështet, madje duke mbyllur një sy ndaj sjelljes së paligjshme të kësaj qeverie. Pasja e punonjësve të pabesë në Ambasadën e SHBA-ve në Tiranë është një problem i madh.

Presidenti Trump emëroi Kathleen Kavalec të jetë ambasadorja e re në Shqipëri.

Ajo është përmendur në një hetim të kohëve të fundit, si një nga punonjëset e Departamentit të Shtetit, që ka folur me Christopher Steele për dosjen e rreme të Trump për ta ulur atë si president.

Megjithatë, Shtëpia e Bardhë e Trump mund të ketë rënë në lojën e saj pasi seanca e konfirmimit të saj papritmas u shty.

Ndërkohë ish-ambasadori Lu ende vërtitet nga Shqipëria, duke mos u interesuar të kthehet në Shtetet e Bashkuara, edhe pse nuk ka më detyra zyrtare në Tiranë.

Burimet na thonë se po bën këtë për “përgatitjen” e stafit të ri të ambasadës, për të dhënë udhëzimet për të “folur” kryeministrin socialist Edi Rama dhe për të çuar politikën e Obamës në vendin e vogël ballkanik.

Demokratët, miqtë e Obamës, do të bëjnë gjithçka për pushtet. Ata nuk kanë turp. Ata sigurisht nuk kanë të njëjtin profesionalizëm si ai që Lejla Moisiu tregon në rrjetet sociale.

Marrë nga: https://www.washingtontimes.com/news/2018/aug/22/us-diplomats-albania-flout-disloyalty-trump/

Pas rastit të Edmond Begos, i akuzuar nga opozita si mik i ngushtë i socialistëve dhe i mbështetur prej tyre, gazetari Flamur Vezaj denoncon raste të reja të biznesmenëve që kanë siguruar mburojë politike në Shqipëri.

Nisur nga operacioni i një dite më parë nga “Forca e Ligjit”, nga e cila u raportua se sekuestruan 1 milion euro të dyshuara si të përfituara nga trafikimi i narkotikëve në Greqi dhe që dyshohet se i përkasin familjes së Roland Shëmbitrasit të ekzekutuar vitin e kaluar në shtetin helen, gazetari ironizon këtë ndërhyrje të policisë, duke e cilësuar ndryshe si “forca ndaj te vrarëve”.

Përmes një reagimi në rrjetet sociale, Vezaj shkruan se Policia e Shtetit e njofton si sukses sekuestrimin e pronave të një të vrari, ndërsa hesht për shumë biznesmenë të tjerë që sipas tij po shijojnë frytet e trafiqeve nën mbrojtjen e politikës në Shqipëri.

Gazetari flet me emra konkret dhe denoncon se cilët janë biznesmenët ‘VIP” që vijojnë të qetë aktivitetin e tyre, nën mburojën e politikës.

Reagimi i plotë i gazetarit Flamur Vezaj:

“Forca e ligjit” e thene ndryshe “forca ndaj te vrareve” ### #

Policia e shtetit ne bashkepunim me prokurorine, here pas here njoftojne per suksesin e operacioneve ne emer te “Forces se ligjit”!

“Kete lloj “suksesi” e njoftuan edhe keto dite me sekuestrimin e pronave te nje te vrari, thene ndryshe familjareve te nje te vdekuri!

#Ky “sukses” vjen ne kohen kur te gjithe po flasin per mos veprimin e policise e prokurorise ne zbatim te ligjit antimafia per “biznesmenin” lushnjarin me 5 emra, mikun e politikaneve dhe te denuarin si pjese e bandes se Aldo Bares ne trafikun e droges, tashme te rehabilituar dhe te “penduar”!

#Por nuk eshte vetem lushnjari me 5 emra i njohur si miku i T.Balles, G.Rucit, S.Abazit, A.Ahmetajt e E.Veliajt qe nuk eshte hetuar per pasurine dhe “Forca e ligjit” nuk po vepron!

Por jane shume “biznesmen” te tjere qe po shijojn frytet e “trafiqeve” nen mbrojtjen e politikes ne Shqiperi! Po mundohem te kujtoj disa, sidomos te atyre peshqve te renditur posht e larte ne zyrat e nderkombetareve e qe njihen edhe si “VIP”-a (te krimit) ne Shqiperi!

Por mos ti ngelet hatri atyre qe nuk ia kam renditur emrin keta radhe se mund ti rendise ne shkrimin e radhes pa merak!

#Pyesin shume diplomat dhe shqiptare te ndershem se pse nuk vepron “Forca e Ligjit” ne zbatim te ligjit Antimafia duke i hetuar pasurine vellait te Ministrit te Brendshem I denuar per trafik droge, shtetasit Agron Xhafa, per ish-deputetin Shkelqim Selami, i hetuar per trafik klandestinesh, ish-deputetin Aqif Rakipi i denuar per vjedhje, Elvis Roshin e denuar per disa vepra, ish-deputetin Arben Ndoka i denuar per “prostitucion”, ish-deputetin Armando Prenga, kryetari i Bashkise se Krujes Artur Bushi, Kryetari i Bashkise se Elbasanit Qazim Sejdini pasi dhenderri i dyshohet per trafik droge prej vitesh, ai i Bashkise se Mallakastres Agron Kapllanaj, kryetarit te Bashkise se Poliçanit Adriatik Zotkaj pasi i vellai eshte arrestuar per droge, deputetit Jurgen Çyrbja si bashkepunetor i “bandes” se Emiljano Shullazit etj etj…

Per te vazhduar me disa “biznesmen” me lidhje te fuqishme ne politike si Bardhok Pllana, Durim Keçit, Elvis Martini, Safet Bajri e ortaket e tij, Vladimir Gjuten, Arben Isufaj i njohur si “Ben Qimja”, Renato Saliu i njohur edhe si Renato Çami, e prokurorit Petrit Fusha per shkak te denimit te vellait per trafik droge….etj etj!

#Kur te veproi “Forca e Ligjit” ndaj ketyre e shume te tjereve si keta, atehere mund te themi qe ka “suksese” policia e shtetit e prokuroria! Por deri atehere kur te ndodh kjo, vazhdoni e merruni me njerez te vdekur se per te gjallet nuk ju le politika te beni detyren!

#mos_u_tallni_me_operacione_te_tilla”

Recetë e vjetër:

Një antibiotik i fuqishëm natyror.

Ai ka natyrisht disa nga përbërësit që janë përdorur për shekuj nga paraardhësit tanë për të kuruar infeksionet dhe probleme të tjera shëndetësore:

Këto produkte janë përdorur gjerësisht para ardhjes së mjekësisë moderne.

Receta që ne sugjerojmë më poshtë është një koncentrat ushqyes dhe i dobishëm për shëndetin tonë dhe ka veti të mëdha antibiotike dhe antibakteriale.

Hudhër:

ka vetitë antibiotike dhe antifungale natyrore.

Qepë:

Ka veti të ngjashme me hudhrën edhe pse më pak agresive.

Rrikë:

Mund të kurojë problemet e mushkërive.

Xhenxhefil:

Ka një veprim të madh antiinflamator dhe nxit qarkullimin.

Spec djegës:

Përveç vetive antibiotike, ai mund të nxisë qarkullimin.

Shafran i Indisë:

Zvogëlon inflamacionin dhe shëron infeksionet.

Uthull molle:

Ul kolesterolin dhe rregullon presionin.

Për të përgatitur antibiotikun ju duhet: 700 ml uthull molle, 40 gram qepë e copëtuar, 30 gram hudhër e grirë, 15 gram xhenxhefil i integruar, 2 speca, 2 lugë rrikë dhe 2 lugë pluhur shafran i Indisë.

Vendosi të gjithë përbërësit përveç uthull në një enë dhe përziejini mirë, pastaj hidhini në një enë të mbyllur të sterilizuar, pastaj shtoni uthullën.

Mbylle enën dhe tunde fuqishëm, pastaj mbaje në një vend të ftohtë dhe të thatë, larg nga ekspozimi i diellit, për rreth 2 javë. Tundeni çdo ditë.

Pas dy javësh ilaçi filtron, pastaj e ruani. Është sugjeruar që të merrni një lugë gjelle në ditë të këtij ilaçi natyral antibiotik. Paralajmërim: Është shumë djegës.

Alfred Lela

Biseda me Rudina Hajdarin, deputete demokrate, mbrëmë në pritjen e ambasadës amerikane, me rastin e marrjes së detyrës nga zv/Ambasadorja, Leyla Moses, nuk mund të mos hapej mbi fushën gri të tematikës politike. Nëpër fjalë u mpiks ideja se kërkohet një ‘ngjarje e madhe politike’, një big bang, që do ta shpërthejë malin memec, poshtë të cilit shtrihet magma e fjetur e një vullkani.

Po cila është ajo ngjarje në kërkim të një terranove politike? Kjo dilemë vlente mbrëmë, me një birrë amerikane në dorë, në një kënd të Tiranës, aq të qetë sa të dukej vetja se të kishin hedhur në Georgetown, sa ç’vlen edhe sot.

Sidomos sot e në vazhdim.

Nuk jam në gjendje, apo nuk është rasti ndoshta, të flasim për këtë ngjarje, pa shprehur në fillim arsyet që çojnë në domosdoshmërinë e saj. Çfarë e ka bërë (im)perpetuum mobile gjendjen, saqë edhe po të zbresësh interesin politik të Rudinës dhe vokacionin ideologjik të autorit të këtyre radhëve, sërish mbetet imperativi i daljes nga mosngjarja. Na e pohon këtë, në mënyrë të fortë dhe të paanshme, deputeti i shumicës socialiste, Taulant Balla. I vënë në cep të ringut prej disa ditësh nga opozita e cila, sipas të dhënave zotëron edhe materiale të tjera për të njëjtin rast, Balla e ka pranuar sot, më në fund në një konferencë shtypi ‘lidhjen familjare’ me një biznesmen, të akuzuar, ndër të tjera, si anëtar i bandës famëkeqe të Lushnjës.

I cytur nga këmbëngulja e akuzatorëve nga foltorja e selisë blu, kryetari i grupit parlamentar socialist, pohoi se opozita duhet të ngrejë akuza, dhe jo të bëjë pyetje. Sot ishte vetë që, me pohimin e bërë e varrosi nevojën e pyetjeve, duke ngritur lart relievin e akuzave kundër tij.

Në rrethana të tilla, ‘ngjarja e madhe’, të cilën e yshtnim unë dhe Rudina, qoftë edhe duke e kërkuar mes veti, ngjan thuajse një naivitet. Ç’nevojitet një ‘shpërthim’ i tillë kur java politike është e mbushur plot me skandale që fillojnë me deputetin Çyrbja të Rilindjes dhe mbyllen me deputetin Balla të PS? Ky i fundit është edhe një prej hierarkëve të lartë të shumicës, praktikisht nr. 2 i Edi Ramës.

Është pikërisht lehtësia e padurueshme me të cilën shumica qeverisëse i trajton bëmat e vetes që e thërret në skenë nevojën e këtij big bangu. Nuk ka një reflektim serioz, edhe pse Partia Socialiste ka humbur jo pak në hemorragjinë e shkaktuar nga i ashtuquajturi dekriminalizim. Disa deputetë dhe kryetarë bashkish, ranë para presave të këtj mekanizmi, por atë që mori periferia në kanalizimet e ‘ujrave të zeza’ e ktheu lart qendra. Rilindja e Edi Ramës është, me sa duket, vazhdim i filozofisë së viteve të tij si kryebashkiak. Një estetizim pa etikë. Prish bregun e Lanës dhe ndërto Komunën e Parisit. “Përcill’ Mark Frrokun (i cili ishte të paktën vetë i fortë) dhe fut Çyrbjen dhe lejtnantë të tjerë të të fortëve.

Cila është pra, ngjarja e madhe politike: nga vjen, kush e prodhon? Në këtë pikë, le të pajtohemi për të mos u pajtuar.

Lulzim Basha, lideri i opozitës, e lyp nëpërmjet një kronike të përditëshme mbushur me beteja të pafundme, me qëllim rraskapitjen e kundërshtarit dhe, rrjedhimisht, fitoren në zgjedhjet parlamentare të radhës. Kjo, me sa duket, është strategjia, pa përjashtuar as taktikën afatmesme të asaj që ai quan ‘qeveri e konsensusit kombëtar pa Edi Ramën dhe Fatmir Xhafajn’.

Sali Berisha, e kërkon këtë qëllim nëpërmjet mjeteve të atij që ai quan ‘revolucion demokratik’. Intekektualët Artan Fuga dhe Mark Marku e kërkonin para pak javësh, me anë të një letre të hapur botuar në të përditshmen Panorama, si një bashkim apartiak i elitave të shoqërisë. Një ‘parti’ intelektuale, le të themi.

Për t’u kthyer te mbrëmja amerikane në ‘Georgetown’-in poshtë Nënë Shqipëri; te biseda me Rudinën; te Don Lu që mund të ikë në shtator, por mund të jetë këtu edhe një vit si Alex Arvizu; te Leyla Moses, me atë mbiemër hebraik që evokon shpresën biblike; te shqiptarët, thuajse të dëshpëruar, që shpresojnë se Washington-i mund ta thyejë këtë akullnajë, që e ka zënë poshtë perpetuumin politik; te kjo dhe ajo tjetra; e kështu me radhë…

Të gjitha janë variabla, por shqiptarët janë në gjumë ose në ikje e sipër. Edhe kur thonë ‘opozita nuk frymëzon’, e pranojnë këtë letargji apo këtë mërgatë. Sepse, opozicioni nuk është një ndërtesë, një sigël, një njeri.

Sa kohë kështu do të jemi, Edi, Taulanti dhe Ergysi, do të dalin dhe me lehtësi do të na i paraqesin shkeljet e tyre si ‘ëndrra të një nate vere’.

Abaz Aliu është i biri i Imam Aliut dhe e ëma e tij quhej Umul Benin. Ai u lind në datën katër të muajit Shaban të vitit 26 hixhri në qytetin e Medinës. E ëma e tij, Fatime Umul Benin, ishte e bija Hizambin Khalidit, i cili ishte një ndër më trimat ndër arabët. Imam Aliu, dhjetë vjet pas vdekjes së Hazreti Fatimesë u martua me Umul Benin dhe si lidhës i kësaj martese ishte i vëllai i tij Akili.

Thuhet që teksa Umul Benini po hynte në shtëpinë e Aliut, Hasani e Hyseni ishin të sëmurë, ajo u përkujdes për ta derisa ata u shëruan. Umul Benin nuk lejonte që ta thërrisnin Fatime, sepse kishte frikën se mos Aliut dhe të bijve të tij i rikujtoheshin vuajtjet dhe pikëllimet e saj dhe kështu do të mërziteshin. Nga kjo martesë lindën kater djemë që ishin Abazi, Auni, Xhaferi dhe Osmani, por më i madhi prej tyre ishte Abazi. Fatimeja, për shkak se pati katër djem u quajt Umul Benin – nëna e djemve.

Kjo ishte kaq shumë besnike ndaj Imam Aliut saqë pas martirizimit të tij nuk u martua më, ndonëse rrojti edhe më shumë se njëzet vjet të tjera. Kur lindi Abazi, Imam Aliu i këndoi ezanin dhe ikametin në vesh, i këndoi në vesh edhe emrin e Allahut dhe të dërguarit të tij dhe i vuri atij emrin Abaz! Imam Aliu herë pas here e shtrëngonte fort në gji Abazin, i puthte krahët dhe pastaj vajtonte. Një ditë Umul Benini e pyeti shkakun se pse ai po vajtonte e ky u përgjigj, se këto krahë do të priten gjatë rrugës për të ndihmuar Hysenin! Abaz Aliu u rrit në prehrin e ngrohtë të nënës së tij besimtare dhe besnike dhe së bashku me Hasanin e Hysenin, prej të cilëve mësoi mësimet e madhështisë së njeriut, martirizimit dhe sinqeritetit.

Një ditë prej ditësh, Aliu e uli Abazin e vogël pranë tij dhe i tha atij: “Thuaj, një!”, Abazi tha: “Një!”, Imami i tha: “Thuaj, dy!”, por Abazi nuk pranoi të thoshte. Kur imami e pyeti se pse nuk thotë dy, Abaz Aliu u përgjigj: “Më vjen turp që me gjuhën që kam shprehur njëshmërinë e Zotit, të them dy!”.

Abazi nuk ishte vetëm i madh në trup, po ai kishte edhe një mençuri të madhe. Ai me siguri e dinte se ishte lindur për një ditë të madhe, për ashuren! Abaz Aliu mori pjesë në luftërat e të atit, në moshën

dymbëdhjetë apo katërmbëdhjetë vjeçare, ndonëse atij i lejohej pjesëmarrja në luftëra. Që në atë moshë, ai ishte ndër më trimat në mesin e heronjve arabë. Në njërën prej ditëve të luftës të Sifinit, në sheshin e luftës doli një djalosh me fytyrë të mbuluar.

Ushtria e Muavijes po dridhej nga frika. Ushtarët armiq pyesnin njëri-tjetrin se kush mund të ishte vallë ky djalosh, i cili me guxim të madh doli në sheshin e luftës. Nga ushtria e Muavijes askush nuk guxoi të dilte në shesh. Ai urdhëroi oborrtarin e tij që quhej Ibn Shuatha, që të shkojë të luftojë me këtë djalosh. Ibn Shuatha u përgjigj: “Mua më quajnë trim sa për dhjetë mijë luftëtarë si po më dërgon të luftoj kundër një fëmije?” Më mirë po nis një nga djemtë që të shkojë e ta vrasë atë! Muavija pranoi dhe Ibn Shuatha dërgoi në dyluftim djalin e tij më të madh. Mirëpo, ai u vra sa hap e mbyll sytë. Më tej, Shuatha dërgoi djalin e tij të dytë, po edhe ai u vra dhe kështu me radhë iu vranë të shtatë djemtë. Atëherë i inatosur Ibn Shuatha doli në shesh të luftës dhe me inat iu drejtua luftëtarit, duke i thënë se ti që më vrave djemtë, do të të vajtojnë yt atë dhe jot ëmë. Por edhe vetë ati pas një dyluftimi të shkurtër shkoi pas të bijve! Që të gjithë e shikonin të habitur këtë djalosh trim. Imam Aliu e thirri atë, i hoqi mbulesën nga fytyra dhe e puthi në ballë! Që të gjithë të habitur panë se ai ishte Abazi.

Pasi ndërroi jetë i ati, Abaz Aliu, përjetoi edhe vitet e hidhura të imamatit të të vëllait të tij, Hasanit. Vite në të cilat hiletë dhe dredhitë, dhuna dhe intrigat e Muavijes kishin arritur kulmin dhe shumë nga shokët trima të Imam Aliut dhe Imam Hasanit kishin rënë dëshmorë. Ishte periudha kur nëpër xhamitë që kontrolloheshin nga Muavija, shahej Imam Aliu, kur Imam Hasani u helmua dhe më pas ra dëshmor. Abaz Aliu ishte në moshën njëzet e katër vjeçare. Vdekja e Imam Hasanit edhe njëherë e mbyti në vaj fisin e Beni Hashimit, midis të cilëve edhe Abaz Aliu. Ky, u martua disa vjet pas vdekjes të së atit, me një vajzë të quajtur Lubabe, vajzën e Abdullah Ibn Abasit. Abdullahu ishte transmetues hadithesh dhe një prej nxënësve më të dalluar të Imam Aliut. Kështu, nusja Lubabe ishte rritur në një ambient mistik dhe fetar. Nga kjo martesë Abaz Aliu pati dy fëmijë, Ubejdullahun dhe Fazlin. Pas lindjes së Fazlit, Abaz Aliu u quajt Ebu-Fazl! Por disa të tjerë mendojnë që arsyeja që Abaz Aliu u quajt kështu, ishte për hir të mirësisë së tij të pafundme.

Gjatë gjithë jetës së tij Abaz Aliu, i kishte qëndruar pranë të vëllait, Imam Hysenit. Rininë e tij ai e kaloi duke i shërbyer atij. Në mesin e të rinjve të fisit Beni Hashim, ai spikaste më shumë se kushdo tjetër dhe gëzonte respekt në mënyrë të veçantë. Që të gjithë të rinjtë që ishin rreth tridhjetë vetë, e rrethonin Abaz Aliun si flutura që rrotullohet rreth qiriut dhe e shtrëngonin atë me dashuri. Që të gjithë ata ishin të gatshëm që të binin dëshmorë në krah të tyre. Në fushën përvëluese të Qerbelasë, kur Abaz Aliu vuri re buzët e thara dhe sytë e përlotur të fëmijëve të Imam Hysenit rrëmbeu kacekun dhe u nis për të dhënë provimin më të madh të jetës së tij. Ai u nis për të mbushur ujë dhe me trimëri çau radhët e armikut, mbërriti në breg të lumit Eufrat, e mbushi kacekun e lëkurës plot me ujë, dhe buzëthatë e hodhi vështrimin në ujin e kthjellët të Eufratit, por nuk guxoi të pijë as një gëllënkë ujë! Sepse Hysejni dhe të bijtë ishin të etur dhe nuk ishte e meritueshme që ai të shuante etjen para tyre! Armiku e dinte më së miri që përderisa Abaz Aliu të kishte krahët, nuk kishin mundësi të përballeshin me të. Kështu ata morën shenjë dhe qëlluan krahët e tij. Trimi për të ruajtur ujin, i humbi të dy krahët. Nga goditjet e armikut, ai u rrëzua nga kali. Imam Hyseni i shkoi pranë Abaz Aliut, i qëndroi mbi kokë dhe e shtrëngoi fort në gji të vëllanë e tij të dashur, i cili më pas nxitoi për te Zoti i tij, duke lënë vetë Imam Hysenin me një mal brengash dhe pikëllimesh në Qerbela. Abaz Aliu ra dëshmor në moshën tridhjetë e pesë vjeçare. Imam Sexhadi, thotë kështu për xhaxhain e tij, Abaz Aliun: “Zoti e mëshiroftë xhaxhain tim Abazin, i cili u vetëflijua në rrugën e të vëllait, duke dhënë edhe shpirtin. Ai tregoi vetëmohim të madh saqë iu prenë të dyja duart. Zoti si shpërblim atij, ashtu sikurse bëri edhe me Xhafer in ebu Talibin, si kompenzim ndaj të dy duarve të prara, iu dhuroi dy krahë për të fluturuar në xhehnet së bashku me engjëjt. Abaz Aliut, Zoti i dha një pozitë dhe rang të lartë, saqë në ditën e kiametit që të gjithë martirët do ta kenë zili atë”.

Teqeja e Kulmakut

Teqeja e Kulmakut është ndërtuar për herë të parë rreth viteve 1908, nga besimtarë vendas. Ishte një dervishije me dy dhoma me mur guri poshtë Çukës së Tomorit ose Qafa e rrugës për Abaz Ali. Në pranverën e vitit 1914, andartët grekë bënë reprezalje në drejtim të objekteve të kultit bektashianë, duke djegur e shkatërruar dhjetëra teqe në Jug. Këtyre reprezaljeve nuk u shpëtoi dot as dervishija, poshtë Çukës Abaz Ali, e cila u shkatërrua nga themelet. E ringriti dhe e themeloi teqenë e re më poshtë dervishijes (1908) në Kulmak, dervish Iliazi në vitin 1916. Ndërtimi i saj i plotë me dy kate i ngjante një kështjelle. Teqeja u ndërtua në shërbim të tyrbes së Abaz Aliut, flamurtarit të Qerbelasë. Sot kjo teqe është dykatëshe, me mjedise të mëdha, dhe në datat 20 – 25 gusht të çdo viti pret mijëra besimtarë bektashianë nga Shqipëria, diaspora, Greqia, Italia, Kosova, Maqedonia e deri nga SHBA.

Gjurmët e Abaz Aliut në Skrapar

Gjurma e Abaz Aliut lidhet me legjendën se si ka ardhur Abaz Aliu në Tomor. Përjetësimi i figurës së Abaz Aliut në Skrapar është i madh, sa gjurmët e tij dhe të kalit janë në: “Dërrasën e Kajcës”, në kufi me Përmetin; në “Taroninë” të Çepanit; në “Shkëmbin e Kanionit të Osumit” të Dhoresit; Gjurma e dorës së tij në afërsi të Bargullasit; në “Dërrasën e Novajt” dhe “Vendi i shenjtë” në veri të Tomorit (mbi Dardhë të Beratit) dhe “Çuka e Tomorit”, varri i tij kenotaf. Këto vende vizitohen nga besimtarët e dashamirësit gjatë gjithë vitit, por sidomos në ditët 20-25 gusht. Emri i Abaz Aliut është më i respektuari ndër besimtarët e jobesimtarët e trevës së Skraparit dhe në Shqipëri e më gjerë, qysh herët e deri në ditët e sotme. Abaz Aliu ishte në fluturimin e tij mitik drejt malit të Tomorit ku vajti dhe qëndroi për jetë të jetëve. Abaz Aliu, si luftëtar që ra për lirinë, erdhi dhe gjeti prehje tek mali ynë i shenjtë Tomor.

Tyrbja e Abaz Aliut në Çukën e Tomorit

Vendi më i rëndësishëm i Pelegrinazhit Tyrbja e Abaz Aliut ndodhet larg nga teqeja e Kulmakut, 2 orë në këmbë ose 40 minuta me makinë, në lartësinë 2417 m mbi nivelin e detit, në Çukën e Tomorit. Nga burimet historike jepen të dhëna si një vend besimi nga lashtësia. Sipas Baba Ali Tomorit dhe Osman Myderrizit, Eqrem bej Vloras në shek. XV. Mustafa Tusiu dhe Haxhi Baba Horasani ngritën varrin kenotaf të Abaz Aliut, në Çukën e Tomorit. Nga ajo periudhë e deri më sot, pranë varrit të Abaz Aliut, 20-25 gusht të çdo viti organizohet pelegrinazhi i besimtarëve bektashinj. Pelegrinazhit i dhanë përmasa gjithnjë e më të mëdha dervish Iliazi dhe baba Ali Turabiu. Sot ky pelegrinazh ka karakter ndërkombëtar. Në të marrin pjesë besimtarë bektashinj, myslimanë, të krishterë, nga gjithë Shqipëria, nga trojet etnike shqiptare, nga diaspora shqiptare dhe nga e gjithë bota, madje pjesëmarrja vjen duke u shtuar vit pas viti, dhe numri arrin në shifrën rekord për pesë ditë, nga 20 deri më 25 gusht për çdo vit, në 250.000 vetë.

Pelegrinët në malin e Tomorrit

Besimtarët bektashi të Shqipërisë nderojnë me një pelegrinazh pesëditor në malin e Tomorrit imamin Abaz Aliu, një nga themeluesit e fesë së tyre. Gjatë kësaj jave mijëra besimtarë janë ngjitur si çdo vit në malin e njohur të Skraparit për të ndjekur ritualet e shenjta dhe për të vizituar objektet e rralla të kultit; tyrbe dhe teqe në majat më të larta shkëmbore të Shqipërisë.

Mijëra besimtarë bektashi shqiptarë kanë nisur prej 3 ditësh pelegrinazhin e tyre të përvitshëm në malin e Tomorrit, duke vizituar tyrben e Kulmakut dhe duke bërë rituale të shenjta në nderim të Abaz Aliut. Besimtarët kanë ngritur tenda të shumta në pllajat e malit mbi 2 mijë e 400 metra mbi nivelin e detit dhe rreth 200 km rrugë në juglindje të kryeqytetit shqiptar. Për pesë ditë rresht, deri të shtunën, besimtarët po vizitojnë vendet e shenjta, po ndjekin ritualet e festës së Abaz Aliut dhe po dëgjojnë fjalimet e klerikëve të tyre mbi historinë e shenjtërimit të baba Tomorrit dhe veprat e shenjtorëve bektashi në të mirë të njerëzve.

Ritet shumëshekullore të besimit bektashi për festën e Abaz Aliut përfshijnë ndezjen e qirinjve në vendet e shenjta, dhurimin e të hollave pranë objekteve të kultit, flijimin e një deleje apo qingji dhe ndarjen e ushqimit midis besimtarëve. Këto festime po kryhen sipas traditave, që u rikthyen pas disa dekadave të ndalimit të fesë nga diktatura komuniste.

Udhëtimi i besimtarëve në këtë pelegrinazh ka nisur qysh të hënën dhe mbyllet të shtunën. Njerëzit besojnë se mbarësia e familjeve të tyre shtohet me këto vizita të vazhdueshme në malin e shenjtë të Tomorrit, dhe duke marrë prej tij si suvenir copa gurësh, dheu dhe shenja të kurbanëve për t’i ruajtur në shtëpi.

Ashtu si ndodh edhe me festat e besimeve të tjera, edhe në pelegrinazhin e përvitshëm të baba Tomorrit, harmonia fetare vlen për t’u shënuar. Besimtarë të feve të tjera i urojnë bektashinjve festën e Abaz Aliut dhe madje jo pak prej tyre marrin pjesë në pelegrinazh bashkë me ta. Bashkëjetesa fetare është një tipar shumëshekullor i shoqërisë shqiptare. Përveç ndalimit të fesë nga regjimi komunist, vrasjes dhe burgosjes së klerikëve dhe shkatërrimit të qindra kishave, xhamive e teqeve, Shqipëria nuk ka shënuar në historinë e saj asnjë konflikt ndërfetar mes njerëzve, dhe qeveritë janë kujdesur për liritë fetare dhe për të mbrojtur këto vlera tradicionale të popullit shqiptar.

ABAZ ALIU

Naim FRASHERI

Engjëll! që m’u qasë pranë

Nga i madhi Zot,

Pse më rrëfen Qerbelanë?

A do të derth lot?

Moj fush’e Qerbelasë!

Që më rri ndër sy,

Plot me gjak t’Ali-Abasë,

Vallë ç’ësht’ ay?

Ç’ësht’ ay që shkon kaluar,

Ikën si veriu,

Me dy-tri foshnja nër duar?

Ësht’ Abas-Aliu!

Shpije foshnjatë në lumë,

Se s’durojnë dot,

I ka marrë etja shumë,

E qajnë me lot!

Ujët ua kanë prerë

Janë në shtrëngim,

Si të varfër e të mjerë.

Në zi, në hidhërim.

Më ç’do an’ i ka rrethuar

Kombi faqezi,

Komb’i lik i xnallëkuar,

Posi mizëri!

Nëpër mest të ushtrisë

Të armikut shkon,

Si ëngjëll i Perëndisë,

Nd’erë fluturoni

Shigjetat si breshërimë

I vinë ngado,

Ay po si vetëtimë

Ikën nëpër ’to.

Shërbëtor’e njerëzisë

Shigjeta s’e çpon

Edhe nder’e trimërisë

Zoti e mburon.

Ç’ikën ay kal’i shkretë,

Mi dhë nuk shkel

Nga potkonjtë q’ikën shpejtë

Zjar e flak’i del!

moj kafshëz e uruar,

Mos shkel për mi dhë.

Se’shtë gjaku i bekuar,

Ikë nëpër rë!

Frat, o more lum’i shkreti

Mos këndo pa qaj,

Derth lot e rënko për jetë,

Mos qesh paskëtaj;

Se Hysejn’e Fatimesë

Me faret të ti,

E vranë komb’i pabesë,

Kombi faqezi.

Abas Aliu zu’ Tomorë,

Erdhi afër nesh,

Shqipërija s’mbet e gjorë,

Se Zoti e desh.

Hysejni desh njerëzinë,

Dhe për të u vra,

Për të shpëtuar njerinë

Ra nde Qerbela.

Hysejni ’shtë dashurija

Që fatbardhëson,

Buron soje miqësija,

Që na lartëson.

Jeziti ’shtë egërsirë,

Që sjell ligësi,

Dhe s’del soje pun’e mirë

Po dëm edhe zi.

Kushdo që bën mirësinë

E ka njerëzi

Ka besuar Alinë,

Dhe udhën e ti.

Gënjeshtra ’shtë Mavijeja,

Që prish edhe sot,

E drejta ’shtë Fatimja,

Dhe i madhi Zot.

E liga është Mervani

Që nxin e shkretën,

Djallëzija ’shtë Syfjani,

Që dhe sot dërmon.

Imamëtë dymbëdhjetë

Nga der’e Aliut,

Hoqn’e vuanë ndë jetë

Por nder të njeriut.

Zotërinj! ju qofsha falë!

Që hoqtë për ne,

Na latë vetëm një fjalë

Për bes’e fe.

Nga Ylber Zyberi/

Kafshatë që s’kapërdihet asht, or vlla, mjerimi,

kafshatë që të mbetë në fyt edhe të zë trishtimi

kur shef ftyra të zbeta edhe sy t’jeshilta

që t’shikojnë si hije dhe shtrijnë duert e mpita

edhe ashtu të shtrime mbrapa teje mbesin

të tan jetën e vet derisa të vdesin.

……………….

Keta kopila me kete filozofi e kan mbajtur dhe po e mbajne pushtetin.

Varfero- sundo, manipulo opinionin me propogand, jepi nje çap buk sa per ta mbajtur si “kufome e gjalle”!

Keta kopila lumturohen kur shikojne popull te varfer…prandaj e kan program partie dhe qeverie, sa me shum burgje, menca sociale!.

Enxhi NASUFI

Në fakt ky ka qenë një nga titujt kryesorë të mediave këto ditët e fundit. Lind pyetja: a ka ardhur vërtetë fundi i Ramës dhe tentativave të dështuara të tij për reformat e rreme?

Po! Shqiptarët janë të bindur se ata i ka kapluar kriza, e cila dita-ditës po përhapet në të gjitha sferat e jetës. Në ekonomi, shqiptarët kanë arritur nivelet më të larta të varfërisë që janë parë ndonjëherë këto vitet e fundit. Kriza e bukës dhe papunësia varfërojnë shqiptarët dhe nga ana tjetër, pasurojnë politikanët. Taksat e larta, energjia aforfe, të cilat shqiptarët nuk arrijnë t’i paguajnë. Ku janë premtimet e Edi Ramës për rritje ekonomike, rritje të pagave për mësuesit, mjekët, punëtorët? Gënjeshtra, mashtrime pa fund, të cilat hedhin hi syve tanë çdo ditë e tendera pafund që vidhen nga qeveritarët. Nëse duhet t’i bëni një analizë gjendjes aktuale në vend, përgjigjja do të ishte e shpejtë: makabre.

Shqiptarët e panë dhe provuan përpara syve se, qeveria Rama është ndërtuar mbi vjedhjen, mashtrimin, por mbi të gjitha mbi krimin, prandaj dhe vetë ish-kryeministri Berisha në seancën e fundit i bëri thirrje shqiptarëve të jenë të kujdesshëm, të gatshëm të mbrojnë jetët e tyre, sepse krimi shëtit në rrugët e vendit bashkë me Tahirin. Kjo qeveri mbjell vetëm krim dhe ushqen krimin, sepse vetë deputetët janë të inkriminuar e bashkëjetojnë çdo ditë me të.

Në ç’kushte është sot arsimi? Zero! Sot arsimi është kthyer në biznes privat të zonjës Nikolla, e cila blen dhe shet licenca për projekte të gënjeshtërt, ku mësuesi dhe vlera e tij didaktike kanë humbur, duke iu bërë presion çdo ditë mbi vendin e punës, sepse, militantët presin vende pune.

Ku është mjekësia falas e Beqjes, që i ktheu spitalet shqiptare në treg të lirë dhe me jetët e njerëzve bëhet Pazar?

Ku është ekonomia? Kriza i ka mbytur anembanë shqiptarët dhe të drejtën e tyre për të jetuar në një vend të lirë e demokratik.

Pse shqiptarët largohen e kërkojnë të largohen nga Shqipëria? Shifra alarmante të qytetarëve tanë që emigrojnë apo aplikojnë për azil. Ç’tregon kjo? Kjo tregon se qeveria Rama dështoi, e bashkë me të edhe premtimet e saj. Shqiptarët nuk duan premtime! Ata duan punë, duan ekonomi, siguri për jetët e tyre, drejtësi.

Zoti Rama: asgjë nga këto nuk i siguruat asnjë shqiptari, prandaj zëri i të rinjve demokratë është zëri i drejtësisë, të cilët kërkojnë një Shqipëri pa premtime boshe, pa vjedhje, korrupsion, por me zotim e obligim për të punuar e ndryshuar rrënjësisht jetët e tyre.

Nga Syri.net

PS në vitin 1991, ndonëse komuniste, kishte në drejtimin e saj një numër të madh profesorësh, akademikësh dhe intelektualësh me formim perëndimor e reputacion. PS e transformuan në periudhën 1991-2005 nga puniste në socialdemokrate pikërisht këta profesorë të nderuar dhe akademikë e shkëncëtarë me reputacion si brënda ashtu edhe jashtë vëndit si Rexhep Meidani, Luan Hajdaraga, Maqo Lakrori, Ethem Ruka, Ermelinda Meksi, Luan Memushi, Lekë Gjiknuri, Arben Malaj, Anastas Angjeli, Sabit Brokaj, e të tjerë.

Në vitin 2005 Rama me vendosjen në krye të PS fillimisht largoi ose margjinalizoi të gjithë profesorët dhe individët me vlera e kontribute duke keqpërdorur ose kompromentuar njëkohësisht ndonjë prej tyre. Por më e rënda do të ishte që ai ndërtoi Rilindjen përmes së cilës i zëvëndësoi të gjithë këto individë me vlera e kontribute, me tituj e me grada me personazhe me profile kriminale ose njerëz pa formim universitar që zotëronin pasuri të paligjshme. Vëndin e profesorëve në kuvend dhe në ekzekutiv e zunë individë me rekorde kriminale si Arben Ndoka, Armando Prenga, Mark Frroku, e të tjerë dhe individë me pasuri të dyshimta, oligarkë e formim të cunguar universitar e intelektual. Ndërkohë Rama vendosi dhe aktivizoi lidhjet direkte me të gjithë bandat më të rrezikshme në vënd, bandën e Aldo Bares, bandën e Lul Berishës, bandën e Hakmarjes për Drejtësi, bandat e Elbasanit, banda e Emiljano Shullazit, e tjerë.

Rama po ashtu forcoi lidhjet me të gjithë klanet e familjet mafioze të trafikantëve të tilla si ajo e Balilit, si ajo e Habilajvem si ajo e Geron Xhafajt që arritën të vendosnin nën kontroll Ministrinë e Brëndshme dhe të bëheshin të rrezikshme edhe në nivel rajonal e europian. Ndërkohë Rama zëvëndësoi të gjithë ata që kishin demokratizuar PS me kukulla dhe manekinë që do t’i serviloseshin Ramës dhe njëkohësisht ai do ti përdorte si mish për top sa herë që do të ishte e nevojshme për të sulmuar kundërshtarët brënda dhe jasht partisë, më tipikët do të ishin Taulant Balla, Saimir Tahiri, dhe disa të “fortë” të tjerë të ardhur nga doganat, burgjet, sistemi i drejtësisë, e tjerë. Rama ngrit dhe forcoi pozitat e disa oligarkëve vendorë si Vangjush Dako, Qazim Sejdini, Armando Subashi, e tjerë duke i dhënë mundësi të ngrinin kështjellat e tyre vendore rreth të cilëve do të grumbulloheshin banditë dhe kriminelë vendor. Rama ndërkohë nxiti lidhjet dhe bashkëpunimin mes këtyre grupimeve, mes oligarkëve dhe kriminelëve, mes të fortëve dhe kriminelëve, mes manekinëve dhe ologarkëve e kriminelëvë për të ndërsyer të gjithë bashkë kundër opozitarëve të Ramës por edhe për të blerë vota e kërcënuar votuesit. Të gjithë ushtarët e Ramës, oligarkë, kriminelë, të paaftë, manenikë, të fortë, do të shpërbleheshin sipas kontributit për Rilindjen dhe arrogancën e agresivitetin ndaj kundështarëve.

Përfundimisht sot Rilindja dhe qeveria Rama është e lidhur ngushtë me kriminelët dhe oligarkët të cilët së bashku kanë krijuar një grupim të fuqishëm që kontrollon qeverisjen e vëndit në nivel vebdor e qëndror. Aktualisht është e vështirë të ndahet nëse bandat kanë vënë nën kontroll Ramën apo Rama drejton bandat. Rasti i fundit i deklarimit të Taulant Ballës për lidhjet e tij me Edmond Begon është shëmbull i qartë se sa larg ka shkuar Rilindja në lidhjet e saj me botën e krimit. Arroganca e Ballës është sinjal i qartë sa larg ka shkuar qeverisja e Ramës me këto lidhje dhe cfarë pushteti e autoriteti gëzojnë bandat tek Rilindja dhe Rama.

I gjithë ky transformim negativ ka ndodhur vetëm në 10 vjet nën orkestrimin e Ramës, që ekipin e profesorëve, akademikëve, intelektualëve me reputacion e zëvëndësoi me mediokër, kriminelë, oligarkë, trafikantë, manenikë dhe sot vëndi është në udhëkryq e të gjithë qytetarët e pashpresë vetëm ankohen dhe s’gjejnë forca për tu organizuar e ndryshuar gjëndjen, por vetëm mendojnë të largohen nga vendi e të emigrojnë.

Nuk po ja u marrin jetën vetëm plumbat e kriminelëve.

Kujdes po hani Nitrat, dhe do “shpërtheni” si dinamiti në të gjitha llojet e sëmundjeve, sidomos ato kancerogjene.

E në fakt kur shteti është marrë peng nga bandat e krimit dhe narkotrafikut, nuk ka se si të ndodhi ndryshe.

Shteti nuk funksionon më në zbatimin e ligjit, dhe mbrojtjen e qytetarit, por në kultivimin dhe trafikimin e kanabisit.

Vëndi eshtë këthyer në një bordell të madh ku me pak euro tregëtarët ja u mbyllin sytë inspektoreve të kontrollit, duke helmuar dhe vrarë qytetarët.

Dhe ai që e ha eshtë vetëm populli.

Që nuk e dimë se çfarë hamë, kjo është pak.

Por e sigurtë, ama me një testues të thjeshtë ushqimesh mund ta krijoni paksa idenë se çfarë po konsumoni.

Nëse u gjendet një testues i thjeshtë nitrati, mund të kuptoni se sa bio janë frutat dhe perimet në tryezën tuaj.

Nitrati përdoret si pleh artificial, si konservues dhe për prodhimin e ngjyrave, ilaçeve, eksplozivit, e me radhë, por përdorimi i tij me shumicë mund të metabolizohet në produkte kancerogjene, shkruan

Pra, produktet me përbajtje të lartë apo të tepruar të nitatit shkaktojnë probleme të rënda shëndetësore si kanceri apo diabeti.

Një qytetar nga Tirana, ka kryer testin e nitratit tek shalqini, patatja, patëllxhani, bananja, pjepri dhe panxhari, ku niveli i nitratit është në shifra alarmante.

E.Konçi shkruan për Jeta osh qef:

Kujdes nga nitrati,është kancerogjen! (mall i blerë te pazari i ri).

Karrota, domatja, trangulli, speci, molla, rrushi, fiku, dardha( të vëndit) per momentin kanë dal ne rregull.

Zgjidhje tjetër janë produktet e jashtme që s’kanë shijen e këtyre të vendit por nivelin e nitratit e kanë të kontrolluar.”

E para, ku është AKU-ja?
Dhe e dyta, këto produkte janë blerë tek Pazari i Ri, i shumë propaganduar nga kryebashkiaku Veliaj, pra produktet e blera tek fshatarët në rrugë kanë potencial të jenë më të shëndetshme se sa këto të fasadës së bukur…/

Shkrimtari nga Shqipëria dhe ish i persekutuari nga regjimi komunist, Agron Tufa, e ka quajtur tradhtar dhe mercenear gazetarin, Baton Haxhiu, pasi ky ka dalë publikisht pro ndryshimit të kufijve.

“Nëse Baton Haxhiu perserit “Veriu i Kosovës i duhet dhënë Serbisë”, edhe unë po përsëris: “Lëreni Batonin t’ia japë Serbisë veriun dhe jugun e erzit të shtëpisë” (Kosova nuk ka qenë ndonjëherë “shtëpia” e tij: tradhëtarët e mercenarët nuk kanë atdhe!)”, tha Tufa.

Sidoqoftë, në një intervistë të Baton Haxhiut dhënë gazetës MAPO, ka konstatuar se korrigjimi i kufijve nënkupton që edhe Kosovës do t’i hiqet një pjesë.

Haxhiu është analisti i vetëm në Kosovë që po përkrah idenë e Hashim Thaçit për “korrigjim të kufijve”. Të dy njihen për raportet e tyre miqësore. Madje javën e kaluar Thaçi e Haxhiu kishin kaluar një vikend në bregdetin e Shëngjinit.

Nga Boldnews.al

Arten Ramosaço, babai i vajzës së Komisioneres së Vetingut, Valbona Sanxhaktari, rezulton në listën me 30 persona, të arrestuar si pjesë e organizatës “Hakmarrja për Drejtësi”, e drejtuar nga Orik e Leart Shyti dhe Altin Arapi.

Grupi u arrestua në vitin 1996, si persona të dyshuar për kryerjen e një serie aktesh kriminale, përfshirë edhe sulmin terrorist mbi ish-supermarketin “VEFA”. Grupi “Hakmarrja për Drejtësi” kaloi në një kalvar të gjatë gjyqësor, i cili zgjati për rreth 15 vjet dhe shumë prej akuzave ndaj tyre nuk arritën të provoheshin.

Gjithësesi, disa prej anëtarëve të saj janë akuzuar edhe për vepra kriminale, të kryera në periudhën 2002-2005, ku më e rënda ishte vrasja e shoferit të ish-Prokurorit të Përgjithshëm, Theodhori Sollaku.

Nga hetimet, sipas raportimeve të asaj kohe, Arten Ramosaço dyshohet se ka pasur një rol ndihmësi për drejtuesit e organizatës në kryerjen e krimeve.

Arten Ramosaço është martuar me Valbona Sanxhaktarin dhe lidhja e tyre është kurorëzuar me lindjen e një vajze në vitin 2004. Pas martese, Arteni rezulton se ka ndryshuar mbiemrin nga Ramosaço në atë të bashkëshortes, pra Sanxhaktari. “Boldnews.al” ka kryer verifikimet në regjistrin themeltar të Gjendjes Civile, në të cilin gjendet i pasqyruar ky ndryshim.

Nuk është e qartë se përse ai ka zgjedhur këtë formë. Sipas kërkimeve, rezulton që në trungun familjar Ramosaço vetëm Arteni ka ndryshuar mbiemrin, ndërsa të tjerët vijojnë të kenë atë që kanë trashëguar nga pasardhësit e tyre.

Arteni ka mbajtur mbiemrin Sanxhaktari deri sa është divorvuar nga bashkëshortja e tij. Më tej, siç rezulton nga dokumentat zyrtare, ai është kthyer tek mbiemri para martese, Ramosaço.

Fakti që Arten Ramosaço i “Hakmarrjes..” është i njëjti person me Arten Sanxhaktari, babain e vajzës së komisioneres së Vetingut, u publikua pasditen e së Enjtes nga ish-kryeministri Sali Berisha, në rrjetin social Facebook.

Zbulimi i këtij detaji të rëndë vë në pikëpyetje të madhe filtrimin e emrave të përzgjedhur nga maxhoranca socialiste për të qenë pjesë e trupave që po realizojnë procesin e Vetingut për gjyqtarët dhe prokurorët.

Deri më tani, disa gjyqtarë janë shkarkuar nga detyra, pasi KPK “zbuloi” se ata shoqëroheshin me nipa apo familjarë të tyre, të akuzuar për ndonjë cigare hashash apo vepra të tjera të lehta penale.

Ky standart duket se nuk respektohet për anëtarët e Komisionit të Vetingut, të cilët, si në rastin konkret, kanë persona shumë të afërt, të dyshuar si të përfshirë në organizata kriminale, me prirje terroriste.

Nostradamusi dhe parashikimet e tij për Shqiperinë e Kosovën

Ta lexosh Nostradamin ne origjinalin e frengjishtes mesjetare eshte shume e veshtire, aq me teper, qe ne poezite e tij ka shume arkaizma, latinizma, greqizma, madje dhe arabizma.

Nostradamusi ka ditur shumë mirë edhe në shekullin XVI se kush janë shqiptarët dhe ku është Kosova!

Ai ka patur edhe punë të tjera më të mençura, por kurrsesi nuk ka mundur t’i tejkalojë ngjarjet e Kosovës,të cilat kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë e gjithmbarshme botërore, si një vazhdimësi e bujshme e saj.

Shqiptarët, pra, dhe ardhmëria e historisë së tyre nuk kanë mundur të anashkalohen as nga vetë Nostradamusi. Për ta pasuruar më bindshëm këtë konstatim, do ta prezentoj edhe një strofë të qarët parathënës për shqiptarët.

Teper misterioze jane emrat e qyteteve dhe te vendeve qe ai shenon.

Megjithate une do te citoj disa katrena, ku konkretisht permendet emri i shqiptareve. Ne Centurionin e IV pikerisht ne strofen e 98 thuhet:( Shqiptaret në Romë me klithma do të arrijnë.Duke kapur Langresin ne fyt,Prijesi nuk do t’i fale askujt Gjakun, urine, thatesiren dhe shkaterrimet ).

Studiuesit që janë marre me këtë strofë kanë percaktuar se Langresi është një qytet në Lindje të Frances dhe shtrihet në brigjet e lumit Marmo.

Në këtë strofë pasqyrohet shtegtimi i shqiptarëve nga atdheu i tyre në Rome deri në brigjet e Monakos. Pse shqiptarët arrijnë në Romë duke klithur? C’tregon kjo gjendje e ekzaltuar? Mos pasqyron valle kjo gjë ardhjen e shqiptarëve si stratiote pas pushtimit të Shqiperisë nga turqit?

Dihet se pushtimi i Shkodres u pasqyrua ne librin (Rrethi i Shkodres( qe u botua me 1504 ne Venedik. Ne vitet 1508-1510 u botua në Rome libri epokal i kryehumanistit shqiptar Marin Barleti, kushtuar bëmave të Gjergj Kastriot Skenderbeut. Ky liber bëri një bujë kolosale dhe ka shume mundësi që vetë Nostradami ta kete lexuar këtë liber, që u botua dhe në frengjisht nga Lavardini, që i bashkengjiti ketij perekthimi ne frengjisht edhe sonetin e famshem te Pierr Ronsardit.

Shqiptaret stratiote kanë depertuar edhe në Francë, por nuk dihet pse Nostradami permend qytetin e Langresit ne brigjet e lumit Marma. Nuk kuptohet mire pse prijesi, i qyteti Langres nuk duhet t’i fale askujt gjemat katastrofike te depertimit të shqiptarëve. Me shumë se profeci kjo strofë e Nostradamit duket ne fakt si nje regjistrim i nje fakti historik për të cilin ndoshta mund te gjenden dokumente.

Dihet se janë botuar disa libra historike për prezenceqn e shqiptareve në France nga shek.XVI deri në epokën e Napoleon Bonapartit. Nje specialist i njohur i Nostradamit, studjuesi francez Jean Charles Pikon ndalet ne keto 4 vargje, ku përmenden shqiptarët dhe i infektuar nga virusi i profecive e komenton mesazhin poetik si gjoja një mundesi të së ardhmes, ku shqiptaret do te jene aleate te ndonbje fuqie të madhe pushtuese ose të një perandorie ushtarake.

Unë mund vetëm te nënqesh në heshtje për këtë hamendje surealiste. Në centurionin e V, katrena 91 thote:” Ne sheshin qe eshte parajse per cdo grabitqar, Ku kemba e cdo trimi nuk shkel dot,Do te sulmojne befas me kaloresi te lehte

Shqiptaret, Marsi, Luani, Saturni dhe Ujori.

Studiuesi Pikon e quan kete strofe si deshmi te vargjeve jashtekronologjike që është vështirë të shpjegohet.Behet fjale për nje sulm, ku do të kryesojne shqiptaret, të shoqeruar nga shenja astrologjike te planetit Mars, te simbolit zodiakor Luan, te planetit Saturn dhe te simbolit zodiakor Ujori.

Mbase kemi te bejme me shenjat e horoskopit si Luani dhe Ujori dhe ndoshta do të ndodhin ngjarje në kohen e sundimit të planetit Mars dhe te planetit Saturn që kanë konotacione agresive, luftarake.

Terheq vemendjen fakti qe Nostradami permend kaloresine e lehte, qe ka qene tipike per stratiotet shqiptare ne Evrope. Kalorësit stratiote shqipatre luajtën rol të madh në beteja, madjë një talent i madh me origjine shqiptarë si Gjergj Basta fitoi gradën Gjeneralisimus si dhe botoi traktate të artit ushtarak për kaloresinë në shek.XVII.

Pra Nostradami si të gjithë francezet dhe evropianet e njihte vecantësine ushtarake të kaloresisë së shpejtë e të lehtë shqiptare, që Gjergj Kastriot Skenderbeu e përdori me mjeshteri në betejat e tij. Por profecia me e cuditeshme e tij lidhet konkretisht me kantrenen e 72 në centurionin e 10:”(Viti 1999, muaji i shtate Nga qielli do të vije mbreti i madh i tmerrit që do ringjalle mbretin e madh Angulmues.Para dhe pas Marsit do te drejtoje fate.

Kjo është ndër të paktat në profecite e Nostradamit, qe datohet saktesisht. Kemi të bëjmë me muajin e 7-të pra me korrikun e 1999.Cuditerisht në këtë muaj ndodhi sulmi ajror i NATO-s ne Kosovë kundër pushtimi despotik te Serbisë. Shumë profesore universitetesh si p.sh. Brojtenbah, i Universitetit te Stillenboskut ne Amerike etj., shkruan se kjo profeci e Nostradamit u realizua me perpikmeri te cuditeshme. Kurse emri Anglolmuas u shpjegua si një korreptim apo emer anagramik i angloamerikaneve. Kjo profeci e Nostradamit pati rrjedhim pozitiv për lirine e Kosoves. Kjo nderlidhet dhe me dy vargje të tjera të Nostradamit:” Ne mes të Serbise dhe V,

Do zhvillohet një lufte vdekjeprurese ).Keto vargje jane vertet te cuditshme. Dihet se V romake simbolizon edhe fjalen Fitore por edhe numrin 5, qe mund te komentohet se si 5 shtete te Natos, Amerika, Franca Anglia dhe Gjermania sulmuan Serbine pikerisht me 1999. dihet se fitoja qe e anes se komunitetit nderkombetar e pikerisht Kosoves.

“Sot me rastin e pushkatimit të gjashtë kriminelëvet të klerit u mbyll Gjimnazi jezuit… Mendimi ynë është se ata e mbyllnë në shënjë zije… të mirret një masë e reptë duke u mbyllur fare ky gjimnaz…”

4 marsi i 1946 në Shkodër ishte një ditë zie. Atë ditë në orën 5 të mëngjesit regjimi komunist kishte pushkatuar pranë varrezave të qytetit atë Giovanni Fausti e Atë Daniel Dajani, së bashku me nxënësin Xhakon Mark Çuni, Atë Gjon Shllaku, Qerim Sadiku dhe Gjelosh Lulashi. Gjashtë martirët e lartpërmendur, u akuzuan si sabotues e armiq të popullit, meqë ishin anëtarë të Shoqatës Bashkimi shqiptar.

Por krerët e regjimti komunsit nuk ishin ende të kënaqur me krimin e tyre. Ata nuk donin që të mbahej zi në Shkodër pas kësaj masakre. Në një telegram të shkurtër dërguar Koçi   Xoxes, po atë ditë Spiro  Pano shkruan me indinjatë se në shenjë zie ata kishin mbyllur Gjimnazin jezuit. Menëjherë pas kësaj komunistët kishin thirrur për të dhënë llogari rektorin e gjimanizit jezuit dhe sipas telegramit ai kishte thënë se ishte ditë karnavalesh dhe mbyllej çdo vit. Por komunistët nuk e besonin këtë gjë dhe siç shkruan në telegram Spiro  Pano kjo ishte bërë me siguri në shenjë zie ç’ka synonte sipas tij, të ngjallte e të forconte indinjatën e popullsisë shkodrane.  Për tu hakmarrë ndaj këtij veprimi Spiro  Pano propozonte  që të merreshin masa ta mbyllnin fare këtë gjimnaz.

Më poshte “Kujto.al –Arkiva e Viktimave të Komunizmit” sjell tekstin e plotë të telegramit dërguar Koçi Xoxes  ditën e masakrës ndaj klerikëvë katolik si dhe faksimilen e dokumentit.

Telegrami

Nr. 174

4.III.46

Koçi  Xoxe

Sot me rastin e pushkatimit të gjashtë kriminelëvet të klerit u mbyll Gjimnazi jezuit. Ku u thir nga Pushteti rektori tha se e kemi mbillur me rastin e karnavalevet dhe se kjo bëhet çdo vit. Mendimi ynë është se ata e mbyllnë në shënjë zije pse e tillë është dhe propaganta e tyre në popullsinë Katolike. Ne vazhdojmë me demaskimin e këtyre parullave e veprimeve po është mirë të mirret një masë e reptë duke u mbyllur fare ky gjimnaz.

Spiro  Pano

***

(Në foto: Klerikët duke i çuar në sallën e gjyqit)

Kush ishin 6 të pushkatuarit: 

Atë Daniel Dajani S.J.

Lindi në Blinisht (Zadrimë), më 2 Dhjetor 1906. Pas shkollës fillore, të cilën e kreu në fshatin e tij, shkoi në Torino ku ndoqi kurset e filozofisë dhe të teologjisë. U shugurua meshtar në Kieri (Itali), më 15 korrik 1938. U rikthye në Shqipëri dhe dha mësimin e latinishtes në Seminar. Meshtar shumë i ndershëm dhe i zellshëm, i kujdesshëm për të mirën e shpirtrave, e mbi të gjitha për formimin e seminaristëve, me të cilët ishte shumë i afërt dhe i gatshëm, ishte si një vëlla; shumë i dashur nga të gjithë. U arrestua bashkë me Atë Faustin, u dënua me vdekje dhe u pushkatua më 4 mars 1946. U torturua në mënyrë çnjerëzore.

Atë Giovanni Fausti S.J.

Lindi në Broco të Breshës (Itali), më 19 Tetor 1899. Studioi në qytetin e vet, në seminarin ipeshkvnor. U shugurua meshtar në Romë, më 9 korrik 1922. Pas hyrjes në Shoqërinë e Jezusit, e dërguan në Shqipëri. Person me kulturë të gjerë dhe përshpirtëri shumë të madhe. Në Shqipëri kishte detyrën e zëvendësprovincialit. Ndërsa po i shpinin drejt pushkatimit, forconte vetveten dhe të tjerët me fjalët e psalmistit: “Të shkojmë në shtëpinë e Zotit”. U arrestua më 31 dhjetor 1945, së bashku me Atë Dajanin, dhe pastaj u pushkatua më 4 mars 1946.

Atë Gjon Shllaku ofm:

Lindi në Shkodër, më 27 Korrik 1907. Shkollën fillore dhe të mesme e kreu tek françeskanët (Shkodër). Vazhdoi studimet në universitetin e Lovanios në Belgjikë, për shkenca; për filozofi e teologji në Holandë dhe në Sorbona të Parisit, ku mori doktoratin. U shugurua meshtar më 15 mars 1931. Kur u kthye në Shqipëri, qe profesor i filozofisë në liceun “Illyricum” të françeskanëve (Shkodër). U arrestua para studentëve të tij gjatë orës së mësimit, në janar të vitit 1945 dhe u pushkatua më 4 mars. Fjalët e tij të fundit, siç del nga aktet, qenë: “Rroftë Krishti Mbret! I falim armiqtë tanë!”.

Mark Çuni, seminarist

Lindi në Rranxa të Bushatit (Shkodër), më 30 shtator 1919. Pas shkollës fillore, kryer në fshatin e vet, shkollën e mesme e kreu në Shkodër dhe tetëmbëdhjetëvjeçar vazhdoi studimet në Seminarin Papnor në Shkodër. Qe themelues klandestin i organizatës politike “Bashkimi Shqiptar” brenda seminarit. Eprorët e tij nuk e dinin një gjë të tillë. Kur organizata u zbulua nga qeveria, u arrestuan Atë Fausti e Atë Dajani, si eprorë dhe përgjegjës të Seminarit. Pastaj seminaristi u arrestua dhe u dënua me vdekje, bashkë me eprorët e vet. U pushkatua më 4 mars 1946.

Qerim Sadiku e Gjelosh Lulashi, të rinj që edukoheshin ndër jezuitë; u vranë nga regjimi komunist pse deshën Krishtin.

Kräv att politikerna tar ansvar för den politiska debatten

Snart är det val igen. Och det är lätt att känna oro över vart samhället är på väg.

Det har hänt något med det politiska samtalet, har du också märkt det? Något har förändrats. Grupper ställs mot varandra. Människor benämns som problem och hot.

Uttalanden som polariserar tar allt större plats och får allt oftare stå oemotsagda.

Våra politiker har makten att förändra. De sätter tonen för vårt debattklimat. Det påverkar hur vi pratar i fikarummet, på skolgården, vid middagsbordet och i förlängningen hur vi agerar.

Politikerna har makt över det offentliga språket, och med makt kommer ansvar. Nu kräver vi att de tar ansvar för hur den politiska debatten förs. Vi vill se en politik där alla får plats. En politik som förenar istället för polariserar.

Den 9 september bestämmer vi vilket samhälle vi vill leva i. Och en retorik som värderar människor efter hudfärg, etnicitet eller religion får #inteminröst.

Tack för ditt stöd!

Vänliga hälsningar,

Amnesty International

Kërkojuni politikanëve të marrin përgjegjësinë për debatin politik

Së shpejti, zgjedhja është përsëri. Dhe është e lehtë të ndihemi të shqetësuar rreth asaj se ku po shkon shoqëria.

Diçka ka ndodhur në bisedën politike, e keni vënë re atë? Diçka ka ndryshuar. Grupet po përballen me njëri-tjetrin. Njerëzit përmenden si probleme dhe kërcënime.

Deklaratat polarizuese marrin gjithnjë e më shumë hapësirë ​​dhe janë të pashembullt.

Politikanët tanë kanë fuqinë për të ndryshuar. Ata vënë tonin për klimën tonë të debatit. Ndikon në mënyrën se si flasim në sallën e vizatimit, në oborrin e shkollës, në tryezën e darkës dhe në afat të gjatë se si veprojmë.

Politikanët kanë pushtet mbi gjuhën publike, dhe me pushtet vjen përgjegjësia. Tani kërkojmë që ata të marrin përgjegjësinë për mënyrën në të cilën zhvillohet debati politik. Ne duam të shohim një politikë ku të gjithë mund të përshtaten. Një politikë që bashkon në vend të polarizimit.

9 shtator, ne vendosim se në cilën shoqëri ne duam të jetojmë. Dhe një retorikë që i vlerëson njerëzit sipas ngjyrës, përkatësisë etnike apo fetare merr # inteminisht.

Faleminderit për mbështetjen tuaj!

Ju faleminderit,

Amnesty International

IKU KALLASHI ERDHI HASHASHI….DHE MAÇI NGA TEPELENA.

Për të vazhduar punën e barit të “miut” duheshin ndërruar gjithë drejtuesit e policisë së shtetit.

E kush mund ta bënte më mirë këtë detyrë se sa miku i HABILAJVE.

53 krerët e policisë, të gjithë me origjinë nga Tepelena.

Kjo është lista e parë e publikuar që më 2014.

Dhe më poshtë lista e dytë 100% Tepelenas.

Në Ministrinë e Brendshme.

Ministri i Brendshëm nga Tepelena

Zv.ministri nga Kurveleshi

Sekretari i Përgjithshëm nga Kurveleshi

Drejtori i Kabinetit nga Tepelena

Drejtori i SHKB nga Tepelena

Drejtori i Parkut të Automjeteve nga Tepelena

Zëdhënësi nga Tepelena

Sekretarja nga Tepelena

Truproja nga Tepelena

Komandanti i Gardës nga Tepelena

Zv.komandati i Gardës nga Tepelena

Drejtori i Përgjithshëm i Policisë nga Tepelena

Zv.drejtori nga Kurveleshi

Shefi i sektorit të mbrojtjes së dëshmitarëve nga Tepelena

Shefi i sektorit në Drejtorinë e Policisë Rrugore nga Tepelena

Në drejtorinë e Tiranës

Drejtori i Qarkullimit nga Tepelena

Shefi i Komisariatit të Kavajës nga Tepelena

Në Durrës

Drejtori i Policisë nga Tepelena

Shefi i Komisariatit nga Tepelena

Shefi i Komisariatit të Shijakut nga Tepelena

Shefi i Qarkullimit nga Kurveleshi

Shefi i Krimit Ekonomik nga Kurveleshi

Në Fier

Drejtori i Policisë nga Tepelena

Shefi i Komisariatit nga Kurveleshi

Në Vlorë

Drejtori i Policisë nga Tepelena

Shefi i Komisariatit të Sarandës nga Tepelena

Shefi i Qarkullimit në Vlorë nga Kurveleshi

Në Gjirokastër

Drejtori i Policisë nga Tepelena

Shefi i Qarkullimit nga Tepelena.

LISTA NR 2 e vitit 2016.

“Iku Tropoja e Kallashit, erdhi Tepelena e Hashashit.

Të tjerët…….Bishti i Kavallit.

– Haki Çako, Drejtori i Përgjithshëm i Policisë, nga Progonati i Tepelenës, i rritur në Lushnje

– Rebani Jaupi, zv.Drejtor i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, nga Tepelena

– Skëndër Kalemaj, Drejtor i Hetimit të Krimit në Policinë e Shtetit, nga Tepelena

– Gramoz Sako, Komandant i Gardës së Republikës së Shqipërisë, nga Tepelena

– Zëvendës Kombandant i Gardës së Republikës së Shqipërisë, nga Tepelena

– Ylli Ymeri, Drejtori i Përgjithshëm i Prapavijës, nga Tepelena

– Ervin Hodaj, Drejtor i Policisë së Tiranës, nga Tepelena

– Ermal Muça, Zëvendësdrejtor i Policisë së Tiranës, nga Tepelena

– Dritan Lena, Drejtor i Policisë së Lezhës, nga Tepelena

– Alban Çela, Drejtor i Policisë së Shkodrës, nga Tepelena

– Perlat Cullhaj, Drejtor i Policisë së Durrësit, nga Tepelena

– Edmond Targaj, Drejtor i Policisë së Dibrës, nga Tepelena

– Lorenc Shehu, Drejtor i Forcave Speciale të Ndërhyrjes së Shpejtë, nga Tepelena

– Bujar Ahmetaj, Shefi i Forcës Operacionale në Policinë e Shtetit, nga Tepelena

– Sokol Boçari, Shef i Forcave Speciale, RENEA, nga Tepelena

– Ermal Milori, Drejtor i Policisë Kufitare të Rinasit, nga Tepelena

– Gëzim Zhupa, Drejtor i Policisë Kufitare të Vlorës, nga Tepelena

– Arben Skëndo, Drejtor i Shërbimit të Çështjeve të Brendshme dhe Ankesave, nga Tepelena – ka jetuar në Kuçovë

– Qerim Aliaj, Drejtori i Kufirit të Shkodrës, nga Tepelena

– Arjan Ferri, Drejtor i Kufirit në Gjirokasër, nga Tepelena

– Sokol Çela, Drejtor i Kufirit të Durrësit, nga Tepelena

– Ermal Lila, Shefi i Komisariatit të Policisë së Sarandës, nga Tepelena

– Zenel Bejko, Shefi i Komisariatit të Ballshit, nga Tepelena

– Haki Hasanbega, Shefi i Komisariatit të Tepelenës, nga Tepelena

– Babush Hasajan, Shefi i Komisariatit të Urës Vajgurore, nga Tepelena

Po nga Tepelena janë edhe disa drejtues të tjerë në nivele të larta në policinë e Tiranës dhe në rrethe.

Nga Kostadin Koliqi/

Nje leter e shkruar dhe derguar nga nje ish kongresmen amerikan, qe thote se vjen nga rraca e luftetareve te Skenderbeut, por qe iken para se te vdiste Gjergji, derguar kryetarit te Bashkise se Tepelenes, Termet Pecit, ku i lutet qe te anuloi vendimin per ngritjen e nje memoriali per te perkujtuar te vraret ne kampin e Tepelenes, sepse, sipas tije, nuk ka qene i tille por, duket se ky kongresmen e di se ka qene kamp pushimi….

jo vetem kaq por kongresmeni, na i ngre ne qiell timerite e Tepelenasve duke filluar nga Ali Pasha, dhe deri tek Termeti te cilin edhe e fton ne Amerike per ta perqafuar……ketu ka nje fare te drejte se ne i kemi bere, nja kater here monumente Aliu, qe gjate pushteti te tije, criminal, vodhi, dhunoi dhe perdhunoi, vrau e preu dhe dogji dhe rrafshoi krahina te tera dhe vetem e vetem shqiptare, vetem nje here u ndeshe me turqit, te paret e tradhetuan djemte e tije, u shpartallua plotesishte dhe ja prene koken……

Kjo leter, nuk eshte asgje me shume se sa treguesi me i mire i politikes amerikane, nder vite, qysh gjate luftes dhe deri tani ne demokracin tone te brishte, fale kesaj politike, ne jemi akoma ne lufte per mbijetese, ne zvarritje….jane nje mori faktesh qe e vertetojne kete indifference ndaj vuajtjeve te ketij mileti dhe mbeshtetjes se komunisteve, te kuq dhe roze, per te qene, gjithmone, ne pushtet…..

a e di ky ish bastard i kongresit amerikan se atje, ne ate kamp vdekjeje, kane sherbyer me shume vendas, tepelenas, qe kishin detyren e torturuesit, vrasesit edhe te femijve dhe hedhja e tyre neper kanale e humnera qe as varre te mos kishin dhe vetem e vetem se ashtu i ishte mbushur mendja perverse e udheheqesit, por edhe se ishin ne shumice, nga trevat e tjera te Shqiperise dhe jo nga zona e pare operative dhe vetem se ishin ne listat e vdekjes se sigurimsave qe ne kohen modern, ambasadoret e ketij kongresi ku merr rogen edhe ky bastarde, ju hapen dyert e Amerikes te gjithe kriminelave te kuqe……

por edhe sikur ti, Joe, te ishe nga Tepelena, gje qe nuk munde te jete, sesi e thua vete, vjen nga rraca e luftetareve te Skenderbeut, ne radhet te te cileve, nuk ka gjasa te kishte tepelenas, nuk munde te arrishe deri ne kete pike, sa te mohosh ato vuajtje, dhunime, tortura, vrasje te femijve te vegjel edhe sikur ky Termeti, te ta kete mbushur mire llogarine bankare, ne qofte se te ka ngelur fare pak dinjitet……

Nga Fritz RADOVANI

Kushtuar 23 vjeçarit NDUE MIRASH PALI nga Shkodra,

I biri i Mirashit dhe i Mrikës Gjelosh Vatës…

Me datën 15 gusht, aty nga ora 3.30 e mëngjezit, kur rojet e burgut të vjetër të Gestapos (pranë shtëpisë së Zef Shirokës), hapnin dryjt e dyerve me zhurmë e virrma për me hy xhelatët me marrë të dënuemit me vdekje për me i çue me i pushkatue, ata u gjetën para një të papritune që as nëpër mend nuk i shkonte! Ndou dhe Cafi kishin mpreh bishtat e lugëve që hanin dhe i kishin kthye në thika. Xhelatët gjetën aty atë që lypnin me sjelljen e tyne barbare. Heroizmi i Ndue Palit e Caf Metit mbeti i pashlyeshëm në kujtesën e Popullit të Shkodrës! Akti heroik i vdekjës së Tyne u kthye në një legjendë.

Ata trandën hekrat dhe murët e burgjeve komuniste në gjithë Shqipninë.

***

“V.F.L.P.

Proçes- verbal

I mbajtun mbi vullnetin e mbramë të të dënuarve me vdekje,

●Ndue Mirash Pali dhe Caf Meti, nga Shkodra.

Sot më 15 gusht 1945, ditën e mërkure, ora 5.00 para dreke, unë prokuror i Gjykatës Ushtarake, kapiten i II Aranit Çela, shkova në vendin ku do të ekzekutoheshin kriminelët e luftës dhe armiqtë e popullit, Ndue Pali dhe Caf Meti nga Shkodra, për të marrë fjalën e fundit të tyre, në të cilën thanë këto:

“Ndue Pali: Nuk më vjen keq që unë sot pushkatohem prej vllazënve të mij. Jam i lumtun që unë po vdes në tokën shqiptare pas pesë vjet vuejtjesh, që pata nga fashistët dhe nazistët. Shqipnia rron edhe pa Ndue Palin!

Një fjalë dua t’ja drejtoj rinisë nacionaliste: Punoni deri në vdekje për një Shqipni të lirë, indipëndente, me baza shoqnore moderne demokratike! Rrnoftë Shqipnia e Shqiptarëve!

Të fala familjes.

Prokuror (Aranit Çela) d.v.”

●Po sot, si asht ai vend ku kalben vetem të pushkatuem nga terroristi Aranit Çela mbi 2000 vetë, per të cilët, vazhdon me u shperblye nga organet kriminale të “Republikës”…

●Thonë se: “Historia edhe persëritet !”

Droge dhe biznes, Bego dosja e rradhes mes politikes dhe krimit. Firmat ne Elbasan, Tirane, Lezhe…

Nga Basir Çollaku/

Shullazi, Çyrbja, Bego, Tahiri, Veliaj, Balla, L. Berisha, Sejdini, Dako, Rroshi, Rama, Gjiknuri, Ahmetaj, Beqja, Aldo Bare, Dritan Dajti, Balili e Habilaj, Agron Xhafaj, droge pushtet para. Kjo eshte kontrata e kesaj qeverie.

Dhe vjen arrestimi i ri. Edmond, Mondi Manoli, etj etj Befa, Bego. Sipermarres, biznesmen, mik politikanesh, trafikant droge?! I arrestuari i sotem Edmond Bego ndonese ka nderrruar emra dhe vepra ka rene ne pranga. Edmond Bego, Manoli Bega, Sajmir Sina, Belul Gjahtari, nje model tjeter alla Elvis, Ervin, Rroshi, pjesetar i bandes se Aldo Bares ne kerkim dhe i denuar nga italianet ne 11 vite e koverton dhe hollon denimin ne Shqiperi ne 4.4 vite dhe me sjellje e miqesi te mire i kthehet intensivisht biznesit. Ne Elbasan, ne Tirane, ne Lezhe e shumekund. Ne sistem rezulton i kerkuar, po ne Shqiperi me politikanet e duhur kerkimi eshte me shume cv se telash. Ruci, Balla Veliaj, Rama thua miqesite e tij jane kaq te pakta?!?!

Policia e Igumenicës, në bashkëpunim me sektorin e kontrollit te pasaportave të Sarandes e kanë arrestuar të kërkuarin shqiptar Edmond Bego, 48-vjeç. Bego po kthehej nga pushimet në Korfuz dhe përmes Igumenicës do të kalonte për në Shqipëri. Duket se ne Shqiperi Bego ka qene i patrazuar, madje nen shoqeri e mbrojtje politike dhe biznesesh. Kalimi nga Shqiperia nuk ka qene me siklete por ne kthim diçka ka ndodhur.

Biznesi

Ne nentor te 2014 Bego kerkon nga Agjencia Kombetare e Burimeve Natyrore leje minerare te cilen e mundeson ne vitin 2015 pasi ka rregjistruar subjektin Inertr Expres ku eshte administrator. Biznesi i ndertimit merr shtat edhe ne Tirane me pallate por dhe pune publike. Sa i ka dhene apo premtuar Veliaj??! Nje vit me.vone Mondi Bego me te njejtat te dhena te te arrestuarit ka hapur nje tjeter shoqeri SGB sipas ekstraktit te QKB ketr here serish vete administrator ka diversifikuar portofolin e idese.se investimeve. Dhe qendra e zyrave te firmes se re nuk eshte me ne Elbasan por ne Lezhe. Ketu krahas inerteve ka dhe transport hidrokarburesh dhe bojerash si dhe shitblerje automjetesh. Gjasat flasin dhe per nje kompani hidrokarburesh por emrat e administrimit jane sofistikuar disi..

“Biznesi droges”

E shkuara fshihet perkohesisht por nuk blihet. Me 24 dhjetor 2009 Edmond (Manoli) Sajmir Sina, Belul Gjahtari ( eshte i njejti njeri) arrestohet per llogari te drejtesise italiane per nje dosje ne Torino. Pergjimet e antimafias e nxjerrin ish-presidentin e klubit te futbollit te Lushnjes te lidhur me banden e Aldo Bares. Italianet e denojne me 13 vite burg per trafik droge ne mungese me vendimin e Apelit Torino, nr 1735 . Hetim pasuror ne kuader te ligjit antimafia duhet te ndermarre prokuroria. Ndoshta dhe nje hetim politikameve miq te tij te cilet mund te kene sherbyer si “tutor” te rritjes se biznesit.. (faksimilen e vendimit te Gjykates se Larte per konvertimin e denimit e kam marre nga postimi i kolegut Flamur Vezaj. )

___________________________________________

Edhe pse nga natyra e filozofia e të jetuarit jam njeri paqësor, gjatë luftës i kam bërë nja gjashtë muaj si kryengritës, si rebel i armatosur kundër një shteti që donte të na zhdukte.

Që nga data 5 mars, kur u sulmuan Jasharët, e deri në fundgusht 1998, kam qenë i armatosur (shumicën e kohës me armë të dobëta).

Kam ruajtur në lagjen time dhe pastaj kur ‘u shkruam’ në UÇK, edhe në katund, në istikame e në pika ku rrinin tamam ushtarët e UÇK-së.

Si më i vjetri (23-vjeçar), kam qenë përgjegjës i grupit të të rinjve të lagjes sime që bashkë me 420 të tjerë kemi shkuar në Gllogjan – për ushtrime ushtarake – dhe pastaj nëpër Junik jemi nisur përtej kufirit për të marrë armë (6-7 orë nga Juniku kemi rënë në mina dhe jemi kthyer). Rruga e kthimit sikur ajo e shkuarjes atje, ka qenë e vështirë (predha, rafale, prita, raketa ndriçuese, granata…) dhe e pabesueshme, sidomos për rrethanat e sotme.

Mirëpo, nuk kam qenë ushtar, nuk jam veteran, sepse nuk kam qenë në uniformē, nuk kam pasur armë të gjatë personale dhe nuk kam dhënë një betim si ushtar.

Prandaj, disa vite më herët, kur këtë popull e rrokën ethet e ‘veteranëve’ unë as nuk kam aplikuar për status veterani.

Shumë shqiptarë janë befasuar me këtë, sepse edhe me 1/10 e kontributit tim kanë aplikuar, por unë jo. Unë jo, sepse nuk jam veteran.

Unë nuk jam veteran! Dhe, tmerrohem nga fakti se dikush – gazetat po shkruajnë se janë 19 mijë të tillë – mund të thotë se ka qenë veteran i luftës pa qenë në luftë dhe pa pasur atributet që i përmenda.

Kjo është e tmerrshme!

Madje, e tmerrshme dhe e turpshme është edhe të krekosemi dhe ta përmendim luftën në këtë konotacion.

Kur t’përmendet lufta, me qëllim që ta dimë sa idiote, groteske dhe sidomos qesharake është kjo lehtësi e përmendjes së luftës, duhet t’i themi ca fjalë.

– Edhe unë që po shkruaj, edhe ti që po lexon këto radhë, kemi pasur dëshirë që të bëhemi bubrreca, miza, mushkonja… që askush të mos na shoh në vitin 1998, e sidomos 1999;

– Ne jemi ata që si individualisht, ashtu edhe si komb, më së paku në historinë njerëzore, e kemi përkrahur luftën tonë (të fundit);

– Ne jemi ata që nuk e kemi çliruar asnjë qytezë e asnjë qytet të Kosovës, asnjë, hiç;

– Ne jemi ata që kemi ikur sa kemi mundur, dikush maleve, dikush n’qytete e dikush me mijëra kilometra larg, sa ma larg Kosovës;

– Ne jemi ata “burra” që kemi shikuar nga larg duke na i vrarë fëmijët, gratë e pleqtë dhe jemi strukur të kënaqur pse shpëtuam vetë;

– Ne jemi ata që kemi lejuar që serbët t’i maltretojnë e përdhunojnë i mijëra femra shqiptare;

– Ne jemi ata që jemi gëzuar si kafshë kur në kolonat e deportimit, serbët kanë ndalur tjetrin/-ën e jo ne;

– Ne jemi ata që u patëm dehumanizuar në atë masë, sa jemi rrahur mes vete kur xhelatët na hidhnin ca kore bukë, sa për një argëtim makabër;

– Ne jemi ata që nuk kemi organizuar asnjë sulm hakmarrës, sado të dëshpëruar, pas masakrave të padëgjuara pas Luftës së Dytë Botërore;

– Ne jemi ata që duke menduar se n’Maqedoni ende jemi n’rrezik, kemi filluar të shpërndahemi nëpër dynja;

– Unë, unë personalisht, jam ai të cilit serbët ia kanë vrarë motrën (28 vjeçe) me djalin e saj (dy vjeç) dhe burrin e saj (31), axhën (44), gjyshin (85), gjyshen (83), vajzën e dajës (20), 11 kushërinj, shokun e ngushtë dhe 14 nxënës të mi (në mes moshës 11 dhe 13, fytyrat e ëmbla të të cilëve i mbaj mend sikur dje) dhe unë (n’atë kohë 24 vjeç, n’moshën ma t’mirë…) kam ikur dhe jam gëzuar pse ika… 2,000 kilometra larg Kosovës. Edhe guxojmë ta përmendim luftën!

Mosni se krejt bota – sidomos fqinjët që na njohin mirë – qeshin me ne!

Mbetëm duke folur palidhje derisa fqinjët tanë mbetën t’u lodru n’tokën tonë!

E neve s’na vjen marre e dalim n’qarshi dhe ecim me mendjemadhësi false, me fodullëk primitiv e mjeran, me arrogancë frikacaku, që me të vetin është ujk, ndërsa me të huajin është kingj!

E turpshme!

Nga Bujar Mucaj Selanik/

Me njeqind e ca perpjekeje e ujdisa me te fund te punoja bari me kopene e deleve te fermes. Ne trasten e bukes mbaja dhe ”Bagetine e buqesine” e Naimit dhe ulesha me ndonje shulleh dhe lexoja e lexoja e sikur behesha me krah. Pastaj ja merrja ndonje avazi me te logoritur me fyellin e tunxhit, ndonese ai i shuar sikur s’ma nxirte te sakte melodine. Atehere sa isha fejuar me Burbuqen dhe sapo lija punen drejt e ne shtepine e saj e shpija koken.

Do t’i bej nje suprize, thashe nje dite,do t’i bej vizite me gjithe kopene, lagje e menjanuar e qytetit eshte dhe kullote per delet ka aneve te kanalit. U nisa nen melodine e kemboreve, blegerimave te deleve te shoqeruara me te qaret e fyellit tim e me te lehurat e dy qeneve te mi besnike Belecit e Bardhoshit e nen trokellimen e kalit te vetem qe shoqeronte gjithnje tufen. Ne afersi te udhes qe te conte tek shtepia e Buqes ma preu ”yxhymin” nje polic trupmadh qimendryshkur, kaperdisur ne motocikleten e tipit Java. Zbriti nga motori, hapi vetem pjesen e levizeshme te skafandres pa e hequr ate dhe nisi ligjerimin drejt meje:

-Ej ti ku shkon kaq serbes serbes ne mes te qytetit? Cfare pandehe ti se gjete shesh e do besh pershesh!

-Te lutem, te lutem mbaje ca gojen ,-ju ktheva dhe une i inatosur, se ske te besh me nje njeri dosodo,por ke kenaqesine te flasesh me nje bari te ndershem ,qe eshte dhe familje pushke, edhe deshmori.

-Leri pushket e deshmoret atje ku jane, por ti o mik ke shkelur rregullat e qarkulimit rrugor qe e permban neni kaq e aq i kodit …dhe per kete qe thashe e meriton nje gjobe te majme. Pasi ndejti ca caste pa folur vazhdoi,…patenten te lutem.

-Timen, te kalit ,te dy qeneve apo te tere kopese iu ktheva jo pa ironi. Ndonese e kuptoi qe kishte shkelur pa dashur ne kerkesen e tij vazhdoi me tej:

-Kopeja, ti e cke ketu do ta paguani si frengu pulen kete shkelje, por qe te mos humbas kohe, emrin me thuaj te lutem.

-Ce do emrin ti me qafsh, se deri tek emri do arrijme, ju ktheva duke i mbajtur dhe doren ku mbante bllokun e gjobave,qe te mos arrinte puna deri tek gjobat se pastaj me merrte tatepjeta.

-Degjo i thashe se ka mjete te tjera me te buta, nje cike me lehtesuese pa me bere gjobe fare,se nuk e mban dot kurrizi im ate peshe e turp.

-Opo emrin me thuaj!-nguli kembe perseri ai.

-Xhemil!

-Xhemil…Xhermil, Xhemil,-peshperiste neper goje emrin tim dhe nderkohe kalemi i dridhej ne dore,qe mua do te thoshte si dobesi e lekundje ne marjen e vendimit.

-Hajde shkruaje vete se per ideal e paskam harruar xh-ene.

-Lere xh-ene, shoku polic dhe merre gjene!

-Si ta shkruj Gjemil! M’u kthye i pakenaqur nga zgjidhja ime e castit.

-E di cfare ke ti,-ju pervesha une se po me vinte ne shtigjet ku doja,te jap Xhemua qengjin me te mire te tufes dhe mbaroi kjo pune,dhe ti do ti lyesh mustaqet ne darke, por edhe une mos ta ha gjoben dhe fleterrufene ne qender te sektorit dhe te mos telendisem se jam ne lagjen qe per disa muaj do te ve kuroren e dhenderrushit. Sa per justifikimin e rregulloj une ate pune vetem lekuren te me kthesh ti.

-Sikur po ma prish mendjen me keto qe po me thua dreqi ta haje,se mbetem dhe ne duke pritur tollonin si ujet e paket,se dhe une me goje jam o shoku bari.

Kaq deshi polici dhe humbi mes kopese,duke bere te ngrihej nje re pluhuri e dendur lart nga kopeja e trembur nga prania e tij, sidomos nga skafandra qe se hoqi asnjehere nga koka. Pas pak erdhi i ngarkuar dhe i dersire kembe e koke me pamjen e Bamke Qylollarit kur i shpie Sali Protopapes dashin qe printe kopene. Vura buzen ne gaz duke i thene:

-Jo ate or mik,jo…S’me la ta ngaja fjalen deri ne brazden e fundit.

-Pse!?- mos u pendove se te mora me te madhin, po ky me mbushi syrin dhe mendjen.

-Jo,or mik jo, se kam per ate qe qafsha gjyshen,te dhashe fjalen dhe une i rri fjales deri ne fund, por ke zene qenin e kopese Bardhoshin.

-Mos!- klithi i tmerruarr polici duke e leshuar nga qafa ku e mbante qenin, i cili me nje salto te sforcuar ra duke qendruar ne kembe balle perballe me policin,me veshtrimin nga ai dhe me ate pamje qe kishte mare mund t’i lexoje mendimin e tij te shprehur qenerisht:

-He, s’ta mbusha mendjen, shoku shef!

Selanik maj 2003

Alfred Lela

Partia Demokratike, forca kryesore e opozitës në vend, ka bërë një tjetër denoncim, me detaje të forta dhe kompromentuese, për një tjetër zyrtar të lartë të Partisë Socialiste, deputetin e Shijakut, Ergys Çyrbja.

“I kemi punët keq”, i thotë Çyrbja, në një telefonatë të përgjuar nga Prokuroria, siguron selia blu, lejtnantit kryesor të Emiljano Shullazit. Insinuata është për një pronë të majme, ish-hotel Vollgën në Durrës, të cilën Shullazi me makinacione të ndyshme, siç kanë zbardhur mediat, e kishte kaluar në emrin e vet. Ergys Çyrbja, drejtor hipoteke në kohën kur është bërë telefonata drejtuar Gilmando Danit, ishte ‘lehtësues’ i procedurës së legalizimit të një afere me gjasë të paligjshme.

Çyrbja i promovuar deputet në zgjedhjet e vitit të shkuar është shfaqur si dëshmitar në gjyqin e Shullazit dhe bandës dhe, menjëherë pas dëshmisë, sërish sipas dosjes që zotëron opozita, i ka kërkuar takim Gilmando Danit.

Rasti është i pazakontë dhe paradoksal, gjithmonë nëse marrim si njësi matëse një shtet me institucione, etikë dhe moral normal.

Pazakontësia e parë qëndron te konteksti. Kur, prej muajsh tashmë, shohim një paradë jo pak herë me teprime të trupës gjyqësore, e cila i është nënshtruar procesit të quajtur ‘vettingu’, pse nuk ka një mekanizëm të tillë edhe për njerëzit e politikës? Jo pak gjyqtarë të lartë janë skualifikuar për arsye se kanë pasur komunikime, takime apo njohje me njerëz të prezumuar si të papërshtashëm nga njësitë e vetingut. A do të përdoret i njëjti standard edhe ndaj deputetit socialist?

Pazakontësia e dytë lidhet me rolin e Prokurorisë, më saktë të Prokurores së Përgjithshme, Marku. A është vetëm dukja gënjyese e verës, apo ka një limonti të saj, një ‘lëvizje’ në neutro, kur vjen puna ate hapja apo konsiderimi i çështjeve që kanë të bëjnë me afera të përfaqësuesve të qeverisë? Nëse kjo duket si kërkesë buzëhollë, pse nuk ka reagime të Prokurorisë kur një forcë politike, e dyta në vend, dhe që e ka qeverisur Shqipërinë disa herë, i referohet materialeve të zyrave të saj? Nëse PD nuk e meriton një reagim, serioziteti i një institucioni si Prokuroria e kërkon. Sikur transparenca, një tjetër detyrim demokratik, të mos na hynte fare në sy!

E pazakonta e tretë nuk është acute, por ‘i dhemb’ shoqërisë më shumë. Prokuroria, me apo pa dashje, po ndihmon që përmbi opinionin publik të thuret rrjeta e trashë dhe monstruoze e ‘banalizimit të së keqes’. Ky term nuk përdoret në kuptimin e përkufizuaur nga Hannah Arendt. Përndryshe ka të bëjë me sasinë e asaj që mund të konsiderohet e antiligjshme, apo etikisht e papranueshme, e cila duke ndodhur shpesh dhe duke kaluar pa reagim dhe pa ndëshkim, kthehet në normalitet, banalizohet. A është gjë e mirë që Shullazi përfaqësohet në Kuvendin e Shqipërisë me një deputet? Nëse Çyrbja është mëkëmbës i Shullazit dhe gangsterëve të tjerë, a përfaqëson ai dot edhe shijakasit? Po Republikën e Shqipërisë?!

Në fund fare, e pazakonta që e ka zakon të shfaqet e rishfaqet, ka të bëjë me pozicionin e z. Çyrbja. I cili mund të jetë i pafajshëm. Opozita mund t’i ketë rënë në qafë. Etj, etj. Megjithatë, deputeti i Shijakut mund të zhvishet prej imunitetit paramentar dhe t’i jepet drejtësisë pa mbrojtjen politike. Zgjedhja që ai bën duke publikuar një deklaratë politike ku shkëlqen me kotninë fraza ‘opozita e mbetur pa ekip dhe pa lidership’, është një tjetër banalitet.

Të gjitha këto të pazakonta mblidhen bashkë për të bërë, me bezen e shpresës, flamurin e bardhë të kapitullimit, në fushën e të cilit shkruhet ‘i kemi punët keq’. Shqiptarët, jo Çyrbja.

Edhe për faktin se, ç’u premtua si Rilindje, doli Riçyrbje.

Teksa analizon situaten me te fundit politike ne vend, analisti Artur Zheji flet per nje lufte “underground te KM-së dhe kupolës së tij, ndaj të gjithë personazheve “radikalë”, që gjenden në Opozitë apo përreth saj, dhe nga ana tjetër, një joshje për ata, që duan të vazhdojnë karierat ekonomiko-politike, nën një flamur tjetër, mjafton të jenë në tavë”.

Artur Zheji 

Çfarë po ndodh në të vërtetë përtej zhurmës dhe llafeve?

Një luftë underground e KM-së dhe kupolës së tij, ndaj të gjithë personazheve “radikalë”, që gjenden në Opozitë apo përreth saj, dhe nga ana tjetër, një joshje për ata, që duan të vazhdojnë karierat ekonomiko-politike, nën një flamur tjetër, mjafton të jenë në tavë.

Porse fabrika e gënjeshtrave tinzare të KM-së, që është në superprodhim, e përkëdhel depresionin opozitar, me premtime dhe shpresa të rreme, që lidhen me mosprekjen e familjeve të kamura të politikanëve opozitarë.

Duke dominuar mediat, tanimë askush nuk merret me shpenzimet marramëndëse të qeveritarëve, të pronave apo aferave të tyre shumëmilionëshe, porse bateritë janë drejtuar nga Opozita dhe qeverisja e saj “mëkatare” e dikurshme.

Enver Hoxha e mbajti këtë popull, 45 vjet me propagandën e legjendave apo të vërtetat e abuzimeve të ish Mbretit Zog. Propaganda e Re, e sofistikuar si koha që jetojmë, po bën të njejtën gjë në lidhje me Opozitën e sotme, dje ne pushtet.

Dhe kjo ka evidentuar një trembje reale në rradhët e saj, sepse gjindet e rrethuar, tashmë nga të gjitha anët, aq më tepër me një sistem drejtësie të trembur dhe të nënshtruar edhe ay, që rri me sytë nga kupola e KM-së dhe nga gijotina e Vettingut.

Çfarë do të bëjë në vijim kjo Opozitë?

Deri më tash, po vepron ashtu si nuk duhet, priret të besojë atë që ka dëshirë, pavarsisht, se ajo që ka dëshirë, nuk përputhet aspak me realitetin.

Bërtet e shan ditën dhe pranon negociata e sekserët Vip natën.

Me shpresa dhe iluzione të rreme se do të mundet të bëjë një paqe të pjesshme dhe të nëndheshme me KM-në, me kaq shumë pushtete dhe asete.

Çfarë pritet të ndodhë si pasojë e kësaj strategjie pa strategji?

Rrezikojnë “të vriten në gjumë”, një e nga një dhe rrezikojnë të bëhen dëshmimtarë të rremë, të reformës së rreme në drejtësi.

Dhe do të valëviten për ca vite, kokat e tyre të prera politikisht, në hunjtë e pankartat e Shqipërisë së re dhe të rilindur, me korrupsion të nënshtruar.

Në të vërtetë një liçensë, për ta 10 fishuar grabitjen, ndërkohë që turmat do të gëzohen përrteth gijotinave dhe stinës së kokëprerjeve që po afron…

Fotot janë të WordPress

Që nga ardhja e Trump në Shtëpinë e Bardhë jeta e amerikanëve është përmirësuar në mënyrë të ndryshuar ndjeshme. Vetëm disa nga arritjet e qeverisjes Trump janë:

–Gjatë presindencës Trump janë hapur 3.2 milionë vende të reja pune dhe kemi papunësia ka arritur vlerën më të ulët që nga 1969.

–Në tremujorin e dytë të vitit 2018, GDP e SHBA ka arritur vlerën 4.1 përqind (kjo rritje mjaft e lartë mjafton për të paguar të gjitha shkurtimet e taksave të realizuara nga Trump).

–Tregu i aksioneve është mjaft premtues për vitin 2018; për shëmbull S & P ka arritur vlerën e aksioneve me 6.6 përqind, duke rritur fitimet masive me 40 përqind krahasuar me vitin e kaluar.

–Inflacioni është mbajtur nën kontroll me një normë vjetore prej më pak se 3 përqind.

–Tensionet me Korenë e Veriut janë ulur ndjeshëm dhe kjo ka ndikuar në stopimin e testeve bërthamore nga Koreja e Veriut duke qetësuar vëndet e rajonit.

Këto dhe arritje të tjera të Presidentit Trump i kanë shtyrë demokratët të vazhdojnë luftën e dështuar e me temën e ndërhyrjes ruse në zgjedhjet presidenciale ku janë përfshirë shumë insititucione të rëndsishme të SHBA. Por kjo betejë nuk ka pasur asnjë ndikim në mbështetjen ndaj Trump dhe për me tepër në shumë raste është kthyer në boomerang.

Nga Kastriot Dervishi

24 dhjetori 1950 është data e vrasjes së njërit prej luftëtarëve të qëndresës antikomuniste kundër bandës komuniste të Tiranës, profesor Alush Lleshanakut.

Ai u largua i plagosur nga Shqipëria në dhjetor 1944, por më pas erdhi disa herë për të organizuar qëndresën antikomuniste.

Alush Lleshanaku së bashku me desantët Abedin Cango (nga Shambërdhenj i Gramshit), Halil Hoxha (nga Tunja e Gramshit), Rexhep Kasa (nga Polisi i Elbasanit) dhe Zenel Cana (nga Dragoti) u desantua nga Blloku Kombëtar Indipendent më 22 shkurt 1950 në malet e Mirditës, ku duhej të takohej me grupin tjetër të Gjon Markut. Misioni i Alush Lleshanikut ishte vetëm informativ. Për fat të keq, grupi ra pre e tradhtisë.

Abedin Cango dhe Halil Hoxha u vranë të spiunuar pak muaj pas desantimit në zonën e Gramshit. Zenel Cana u arrestua dhe më vonë u dënua me 15 vjet burgim.

Alushi nga shkurti deri në dhjetor 1950 lëvizi midis Mirditës dhe Elbasanit. Rihyri në Elbasan në fillim të dhjetorit. Më 24 dhjetor 1950 ai kishte lënë takim me një mikun e tij në një shtëpi përballë sportit të vjetër në Elbasan, afër mullirit të Gani Bungës. Pas shumë mëdyshjesh dhe presionesh, miku e shiti.

Grupi operativ u vendos në shtëpinë e kurthit. Aty, grupi operativ i MPB-s i frikësuar nga prania e tij i bëri thirrje të dorëzohej.

Alushi u vendos në dhomën e miqve të shtëpisë. Nnë këtë çast 10 automatikë u drejtuan drejt tij. Njëri nga grupi, Ilo Stojko, duke pasur frikë se mos ndoshta Alushi merrte armën, e qëllon dhe e vret.

Për të mos u zbuluar se ngjarja ndodhi në shtëpinë ku u bë takimi, Sigurimi organizoi një legjendim (quhet përhapja e një lajmi të rremë).

Trupin e Alushit e balsamosën në Tiranë dhe disa ditë me vonë e sollën në urën e Paprit ku improvizuan një beteje.

Pas njoftimit në gazetën “Zëri i Popullit” se gjoja ai u vra në këtë betejë, trupin e Alushit e sollën në qendër të Elbasanit ku e ekspozuan përpara popullit (fotoja bashkëlidhur).

I fundit i grupit të Alushit, Rexhep Kasa, u vra heroikisht në fshatin Godolesh sepse nuk pranoi të dorëzohej.

Disa procese gjyqësore u organizuan kundër miqve të Alushit (3 prej të cilëve me vdekje).

Fat të keq patën në vitet vijuese ata që i morën jetën Alushit.

Bashkëpunëtori i parë (i shpërblyer për vrasjen me një thes me misër) u paralizua dhe vdiq mes vuajtjesh.

I dyti, i ri në moshë, u burgos për vjedhje, pak javë pas vrasjes së Alushit.

I treti, personi që kreu vrasjen, duke qenë drejtor në burgun e Shkodrës, vrau veten në vitin 1957 i akuzuar për vjedhjen e parave të të burgosurve.

Zenel Cana

Ishte i vetmi i grupit të Alush Lleshanakut që u arrestua duke qenë i plagosur.

Ai ishte bërë pjesë e forcave antikomuniste në emigracion pas arratisjes.

Pas lufte ai u dërgua për të kryer shërbimin ushtarak në zonat kufitare me Greqinë.

Zeneli u arratis nga Shqipëria në zonën e Leskovikut në maj 1948 së bashku me Musa Meminin dhe Dedë Vocin.

Fillimisht ka shkuar në kampin e Llavrosit në Greqi e më pas, në mars 1949 është nisur në kampin e Santa Faras në Itali.

Në lidhje me çastet e arrestimit të tij, 28 maj 1951 para hetuesit Niko Paskali ai deklaron:

“Në fillim të tetorit 1950 unë jam kapur nga forcat e policisë së Kuçovës në pyllin e Gegës në këtë mënyrë: forcat më kanë rrethuar afër shtëpisë së Hamit Lames.

Para hapjes së zjarrit më lajmëroi djali i Hamitit, Xhaferri, që unë të dorëzohesha, pasi isha i rrethuar nga policia.

Unë kundërshtova dhe i thashë që nuk dorëzohem.

Pasi unë nuk u binda, ai iku.

Nga larg, një polic më thirri duke më thënë se të dorëzohesha se isha i falur.

Unë u përpoqa të dilja nga rrethimi.

Policia hapi zjarr dhe unë shtiva 3-4 herë me beretë, pastaj u plagosa në fyt.

Kështu u kapa i gjalla”.

Zeneli u dënua me 15 vjet burgim.

Bujar Mucaj

tregim satiro-humoristik

Quhem Selim Selfo Rredhi, por ketu ne kurbet emrin ca kohe pothuajse e harrova,se afendikoi apo pronari si i thone me ka pagezuar me emrin Sotir. Pak a shume te ngjashem me emrin qe me vune atje ne Rremujas, kur erdha ne kete jete. Bile afendikoi im m’u lut qe te me pagezonte edhe ne kishe, por te them te drejten s’desha te futesha ne kazanin e pagezimit ne kete moshe qe jam, me kete trup qe kam.Pa te degjoje pastaj dhe gojet e botes,”gjithe ky gomar tani kur po i bien dhembet e gjeti per tu pagezuar!”.Pastaj jam dhe nje cike ateist.Me emrin e ri punet me vajten ca si mbare, por emri i vjeter si per inat, qe une e braktisa, rri e rri e me punon ndonje rreng. Qe thoni ju ,ne prillin qe shkoi rashe ne dashuri me nje grecke te bukur, qe si i thone fjales m’u shfaq si nje Semiramide dhe une para saj mundohesha te imitoja Kirin.

-O Zot i madh c’mrekulli me solle,flisja me vehte.Kur parqafohesha me te me kujtonte vargjet plot zjarr te Omar Kajamit,”mbushni kupa e puthni cupa”,e keshtu s’ndjeja te ngopur ,por se mos edhe ajo ngopej. Sofia keshtu quhej e dashura qe me vone do te behej njesi i shtepise, rrinte ne kat te dyte te nje pallati tetekatesh, ne te hyre te sheshit ”Omonia”. Shpesh here per te mos rene ne sy te komshive e per t’i mos bezdisur na nje peme qe ndodhej aty e binte pikerisht prane ballkonit vija tek ajo. Me qe ra fjala per kacavjerjet neper peme ,dritare apo ballkone , me kete rast po ju tregoj nje histori te shkurter te gjyshit tim ,qe ndjese paste,se kemi qene me kohe soj qejfllinjesh ne. Gjyshin tim,(Selim quanin dhe ate,pra une jam pasues i denje emrit dhe vepres se tij)se ftonin ne dasma jo se ishte si tersi i Pojanit, por se i shihte nuset ne kokerdhoke te syrit dhe nga kembet (kete quanin me teper mekat) dhe kur e ftonin ne ndonje rast te vecante me teper rrinte ne konakun e grave se sa pinte e te kendonte me burrat.Nga qe se ftonin,gjyshi fshehtas vinte shihte nga dritaret,nga ndonje e care xhami, apo nepermjet ndonje hapesire qe mund te linin perdet.Por nje dite e gjeti belaja ne nje nga ato aventurat e tij. Kur ishte duke soditur, i ardhur ne qejf(s’thote kot populli qe dy martohen e qindra terbohen) i ngeci koka brenda kangjellave te dritares e nuk e nxirte dot.Per fat te keq te tij,qeni i shtepise duke u kruajtur pas trungut te ullirit ku qe lidhur,ishte zgjidhur dhe vete drejt e atje ku gjyshi kishte mbetur i varur e na i bene pantallonat cope-cope. Mire pantallonat ,por edhe mullaqet ia griu sa ndejti dy jave qe ju sheruan . Dhendri me nusen qe ishin te mbyllur ne ne folezen e tyre,sa degjuan te bertiturat hapen dritaren te shihnin.Pasi i zoti i shtepise lidhi qenin ,brofen graria qe sa e pane gjyshin tim,se ia dinin bemat e tij(nami i tij kishte mare dhene ne te nente grykat e krahines e me gjere),te zena per dore ia moren nje valle rrethce duke kenduar:

”Sic e fute,ashtu nxire,\

o Selim aga”.

Me pas burrat me ate ison e serte labe ia moren me sokellime ndersa im gjysh si dordolec dridhej nga te ftohtit. Ju do te thoni edhe nga turpi, po nga ajo ane se cante koken ai. Kenga e burrave thoshte:

”O Selim qenet te grine,

veri by… llamarine”.

Te kthehem serisht tek historia ime me grecken, si thone korcaret,qe sa e takoja peshperisja lehtas kengen e njohur te bere qe ne kohe te qyqes nga Pushkin apo Esenin.Ndoshta edhe ketea te djegur si une nga afshi i lanetes dashuri.

Kam qene i ri,

plot vrrull guximtar

nje greke te bukur;

kam dashur te marre.

Ne te hyre te Selanikut

ku dhe hena ze e del,

greke e bukur lozanjare,

me lezet syrin ma shkel…

Kupotohet qe une Selanikun e nderroja me Athinen,se aty kisha hedhur grepat e sevdase.Hajde more Sotir i thosha vetes,c’dashnor i marre qe je.Me i rrezikshem se Romeoja.Sofijes nuk i thashe qe isha alvanos,por qe isha rumun nga Kostanca. Ajo me tha se ishte nga Kreta ,dhe pas mbarimit te nje shkolle teknike punonte ne Athine, me dy shoqe dhe ato kretane,me te cilat rrinte ne nje dhome.Kaluan tre muaj ne embelsine e kesaj dashurie dhe nje dite vendosem qe te jetojme bashkerisht.Morem nje shtepi me qera pak me tej shtepise ku rrinte Sofija me dy kretanet. Pasi kishim nje jave ne shtepine e re, me ndodhi kjo qe po ju tregoj:

Ate dite u ktheva si zakonisht nga puna dhe ne kohen qe ndodhesha ne banje degjoj te trokiturat me kercellime te Sofise ne dere.

-Te zuri gjumi ne banje zoti Selim Rredhi?!

Vesha me ngut te mbathurat dhe renda me ngut ne koridor.

-C’fare thua? I thashe.

C’fare them?Dhe mbrapa shpine nxori doren ku tundete leternjoftimin tim.

-Ju nuk jeni Sotiri, por Selimi, dhe ma hodhi pasaporten perpara fytyres si te hidhte ndonje gur zari.

-E c’me gjeti me kete kretanen, thashe,Selim qe Selim mbeta. Pas nje stepje te castit iu kunderpergjigja seriozisht duke i thene -S’ke te drejte te besh kontroll ne dokumentat e mia,dhe i nervozuar u sula drejt saj.

-Ty ta ka pare njeri ate canten qe mbane perdite ne dore?

Nderkohe qe une flisja Sofia me marifet kishte zene vendin tim ne banje, duke e mbyllur me celes.

-Hape deren,thirra sa mund te kishin degjuar dhe komshite,se do te bej ate qe s’te pret mendja.

Hape,se hap zgjati rreth dhjete minuta dialogu yne ne dy anet e te njejtes dere.

-Sofi,me doli zeri si i mekur, ne kaq e patem ,me do apo s’me do?

-Te dua! Erdhi pergjigja nga ”llogorja” tjeter ,kesaj radhe shqip duke me lene tejet te habitur.

-Ti ke mesuar shqip? Po pse s’me ke thene me pare, fola kete here i cuditur, por edhe pak i cliruar.

-Po une shqiptare jam,nuk jam nga Kreta,por nga Kavaja…

-Mos ! Thirra serish,c’eshte kjo loje qe i kemi punuar njeri-tjetrit?

-Dhe ato shoqet e mia s’jane nga Kreta, sic te kam thene,por kusherirat e mia nga Roskoveci.Ne jetonim bashke me prinderit, por ata iken per ca kohe ne Shqiperi,per didsa probleme prone e pensioni e do te kthehen perseri,por ti a do te me duash pas kesaj qe degjove.

-Te dua! ia ktheva me nje ze koke, por cmistere ke nxiri te tera sot.Emrin me thuaj te parin,emrin si e ke?

-Sanie!Erdhi pergjigja nga haleja.

-Prinderve u ke thene qe do nje rumun?

-Si s’u kam thene ,te gjitha ua kam thene dhe ata me kane porositur qe te jem e kujdeseshme.Por une u kam thene qe dua nje shqiptar, se ti ia bene muuuuuuu njeqind metra larg qe je shqipo, prandaj dhe te dhashe besen, se e nuhata qe ne fillim qe ishe nga tanet.

Pasi tha keto doli nga haleja, pozicioni ku ishte”ngujuar” e me veshtronte si rabecke e trembur.

-Selimi im i shtrenjte,mos ishim gje ne enderr?

Beme nga nje hap drejt sejcilit ,me pas iu hodhem ne qafe njeri-tjetrit.Ne moment me kaloi e gjithe historia e dashurise sime,kacavjerret e lodhshme me koke ne torbe e te gjitha keto ishin kurorezuar me bashkimin tone.C’ndodhi e lame menjane ,se dashurine se ngritem mbi emrat e bukur te njeri-tjtrit.dikush do te thote se ia futa kot.

Ju betohem se asnje fjale e ketij tregimi eshte e trilluar. S’me besoni!? Po e firmos qe te jeni te qete. Selim Selfo Rredhi i dyte ose i riu,dora vete.

Dhjetor 2003

Kim Mehmeti zbërthen Edi Ramën: Njeri i lig, burrështetas i dështuar që drejton karvanin e hienave ‘rilindase’

13:54, 18/08/2018

Kim Mehmeti është një shkrimtar, romancier, tregimtar, eseist, publicist dhe përkthyes nga gjuha maqedonase në atë shqipe dhe anasjelltas, ndër më të njohurit në hapësirën shqiptare. Ai shpesh në shkrimet dhe publicistikën e tij është shfaqur si një njohës i mirë i mentalitetit njerëzor, i realitetit dhe aktualitetit në Shqipëri.

Përpara se Edi Rama të vinte në pushtet, ai ka qenë një nga mbështetësit kryesor të tij dhe shpesh e ka quajtur atë, një mendje të mençur që i duhet Shqipërisë.

Por gjatë këtyre viteve të Ramës kryeministër, ai ka njohur një tjetër personazh, krejt ndryshe nga ç’ka pretenduar më parë.

Në një  intervistë të fundit të tij dhënë gazetares Entela Resulaj për Dita-n, Kim Mehmeti bën një analizë të thellë, se çfarë ka ndodhur me Edi Ramën këto kohë që gëzon pushtet të plotë. Si po e qeveris ai vendin dhe pse është një burrështetas, i dështuar.

“Ligësinë njerëzore mund ta zbulosh, pasi individi të bëhet i pasur dhe i pushtetshëm. Kështu që nuk kisha si ta shpalosja ligësinë e Edi Ramës përderisa ai ishte i mirë me të gjithë që mund ta ndihmonin të ngjitej atje ku synonte: ta mposhtë popullin e vet dhe ata që i kishin besuar. Po, ligësia e tij si njeri është ajo që sot më bën ta konsideroj si burrështetas të dështuar dhe si politikan të cilit nuk i duhet besuar”, portretizon shkrimtari i njohur Edi Ramë si njeri dhe kryeministër.

Mehmeti bën edhe një përkufizim të asaj se çfarë ndodh kur shkëputesh nga realiteti, gjë të cilën sipas tij i ka ndodhur edhe Ramës.

Mehmeti shton gjithashtu se Edi Rama prej kohësh është shkëputur nga realiteti në të cilin jetoni dhe është shpërngulur në botën e tij imagjinare duke besuar se po të mos ishte ,ai çdo gjë do shkonte “në të s’ëmës”.

“Mendoj se ka kaluar koha kur duhej të merreshim me profilin e sunduesve tanë dhe ka ardhur koha kur duhet analizuar ku gabuam që nuk ia dolëm të shpëtojmë nga burrështetasit që dinë të sundojnë, por jo edhe të ndërtojnë shtet. Pra ne duhet të merremi me atë si t’ia kthejmë këtij populli besimin, që ta ndalojmë ecjen e tij drejtë më të rrezikshmes që mund t’i ndodh një kombi: të bëhet i pandjeshëm ndaj fatit të vet.

Dhe burrështetasit e sotëm të Shqipërisë janë duke e keqpërdorur mu varfërinë dhe këtë pandjeshmëri të popullit ndaj fatit të vet. Pra ata e bënë Shqipërinë vend që i ngjan një plantashi të kanabisit, shtet që mbijeton nga paratë e drogës, ku partitë politike janë strehimore për të paaftët, e madje edhe për kriminelët dhe ku partitë janë ‘kompani’ private të kryehajdutëve dhe kryebanditëve që i drejtojnë ato!

E di, gjitha këto vlerësime e kritika, Kryeministri i Shqipërisë do i komentonte me thënien: karvani do të shkojë përpara, sado të lehin qentë! Dhe sikur të mos e kishte ndje veten si kalorës, kritikët e tij si qenë, e popullin si deve, ai që moti do e kuptonte se, nuk quhet karvan tufa e hienave!

Mendoj se ka vite që në Shqipëri është instaluar ‘diktatura demokratike e rilindësve’. Dhe kjo diktaturë nuk e nënshtron popullin duke i kontrolluar të vërtetat që publikohen, por duke i vënë nën kontroll gënjeshtrat nëpërmjet të cilave shlyhet pragu që ndanë të vërtetat nga të rrejshmet. Si dhe, kjo ‘diktaturë’ nuk i mbyll kufijtë dhe nuk i vret në kufi ata që duan ta braktisin shtetin, por përkundrazi, i nxit dhe i detyrojnë kundërshtarët e vet politik ta braktisin vendin, duke mos u lejuar të punësohen e të mbijetojnë në mëmëdheun e tyre. Dhe kështu – njësoj si Enveri që dikur ndërtoi shtet vetëm për të dëgjueshmit e vet – edhe ‘rilindësit’ në Shqipërinë e sotme, ndërtojnë shtet vetëm për ata që u përkulen atyre”, portretizon shkrimtari i njohur Edi Ramën kryeministër.

Dashnor KALOÇI

Vendimin e marrë nga Komiteti Qendror i PPSh-së në vitin 1967 për “mbylljen e objekteve të kultit dhe ndalimin e besimeve fetare”, gjë e cila dhjetë vjet më vonë (1976)u sanksionua dhe me ligj në Kushtetutën e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, duke e bërë kështu Shqipërinë vendin e vetëm ateist në botë, shumëkush e lidh kryesisht me ndikimin dhe nën shembullin e “Revolucionit kulturoro-proletar” të ndërmarrë asokohe në Republikën Popullore të Kinës, nga “partia motër” e udhëhequr nga “timonieri i madh” Mao Ce Dun?! Por krahas këtij fakti që tashmë është i njohur, një vit më parë, (18 gusht 1966), ndërsa nuk kishte filluar ende sulmi dhe barbaritë e “organizatave të rinisë”, ndaj objekteve të kultit si dhe klerikëve të tre besimeve fetare, (Ortodoks, Katolik, Mysliman), Komiteti Qendror i PPSH-së, i udhëhequr nga Enver Hoxha, morri një vendim të veçantë. Atë të krijimit të një sektori të posaçëm pranë Institutit të Studimeve Marksiste-Leniniste, (që drejtohej nga Nexhmije Hoxha), i cili do merrej me “botimin e dokumenteve dhe materialeve të Partisë së Punës së Shqipërisë”, që, në fakt, do të thoshte: “botimin e veprave të shokut Enver”. Dhe me këtë vendim që mban siglën “sekret” (shiko faksimilen përkatëse), Enver Hoxha ëndërronte dhe synonte që të fuste e radhiste veten e tij krahas katër klasikëve “Marks, Engels, Lenin, Stalin”. Por që të bëhej realitet kjo gjë, dhe ai të përjetësohej si “klasiku i pestë”, duheshin lënë të shkruara “mësimet dhe veprat” e tij, ashtu siç i kishin edhe udhëheqësit e tij shpirtëror, ideologët e marksizëm-leninizmit. Gjë e cila filloi që atë vit të vihej në zbatim, nën kujdesin e bashkëshortes së tij, Nexhmije Hoxhës, drejtoreshës së Institutit të Studimeve Marksise-Leniniste. Por për vendimin e marrë nga Enver Hoxha, lidhur  me botimin e veprave të tij, ka dhe një version tjetër: Që nga fillimi i viteve ’60-të, Enveri kishte filluar të kishte një farë xhelozie e smire ndaj shkrimtarëve, apo më saktë ndaj popullaritetit që ata gëzonin në popull. Kjo kuptohet, ndaj atyre shkrimtarëve që kishin një emër të madh, siç ishin: Agolli, Kadare, Shuteriqi, e ndonjë tjetër?! Të cilët, dhe jo vetëm këta, për hir të së vërtetës, duhet thënë se në atë kohë dhe më pas, jo vetëm që kishin një popullaritet të madh, por edhe se gëzonin shumë respekt në “masat punonjëse” e publikun e gjerë. Gjë e cila duhet thënë se vinte edhe për shkakun e thjeshtë se elita e shkrimtarëve dhe artistëve kishin një nivel dhe formim intelektual shumë më lart se Byroja Politike e K.Q të PPSH-së dhe gjithë pjesa tjetër e udhëheqjes komuniste, që linte shumë për të dëshiruar. Po kështu shkrimtarët dhe artistët në përgjithësi ishin edhe më “afër masave”, ndërsa udhëheqja e lartë komuniste bënte një jetë të mbyllur dhe të izoluar nga populli i thjeshtë. Dhe gjithë këto “avantazhe”, po themi, të shkrimtarëve dhe artistëve ndaj elitës së udhëheqjes komuniste, vinin edhe për shkak të propagandës së madhe që bëhej asokohe për letërsinë, artin e kulturën në përgjithësi, gjithnjë në funksion të “vijës së partisë dhe edukimit komunist të masave”, siç thuhej rëndom nga propaganda zyrtare e kohës, ku si busull ishin “mësimet e shokut Enver”. Në kontekst të sa më sipër, thuhet se Enver Hoxha vendosi në vitin 1966 botimin e veprave të tij, duke u bërë kështu edhe “shkrimtar”?! Por që të botoheshin dhe publikoheshin “veprat e shokut Enver Hoxha”, duhej që më parë të zhdukeshin “Bibla” dhe “Kurani”, si dhe gjithë literatura e librat fetare me të cilat shqiptarët e katër komuniteteve fetare ishin ushqyer e lidhur shpirtërisht prej disa shekujsh. Dhe kështu ndodhi vërtet. Që në sulmet e para që iu bënë objekteve të kultit, kisha xhamia, manastire, teqe, seminare, etj., gjëja e parë që bëhej nga “organizata e rinisë” dhe “shokët e partisë” që i udhëhiqnin, ishte djegia e të gjithë librave dhe literaturës fetare që ndodhej në ato objekte. Pas këtyre vandalizmave që u bënë në mënyrë demonstrative në fillimin e fushatës kundra objekteve të kultit, në mënyrë që të mblidhej dhe të mos mbetej asnjë libër fetar, me vendim qeverie u sanksionua konfiskimi i të gjithë inventarit me libra dhe literaturë fetare që dispononin religjionet fetare e bibliotekat e tyre kudo në Shqipëri, (përfshi dhe ikonstase, e objekte e relike të tjera të rralla fetare), duke i kaluar ato në inventarin e Arkivit Qendror të Shtetit, muzetë, etj. institucione shtetërore. Që nga ajo kohë e në vijim (deri në shembjen e regjimit komunist në vitin 1990-’91),jo vetëm propaganda zyrtare, por edhe të gjitha strukturat e tjera të shtetit komunist, me në krye ato të “diktaturës së proletariatit” si Ministria e Brendshme, Sigurimi i Shtetit, prokuroria, hetuesia, gjykata etj., godisnin dhe dënonin këdo që mund t’i gjendej ndonjë libër apo literaturë fetare. Aq e ashpër ishte lufta ndaj librave dhe literaturës fetare, saqë në atë kohë nën zë thuhej: “Më mirë të mbash dhe strehosh një diversant në shtëpi, se sa një Kuran apo një Bibël”. Dhe kjo ishte më se e vërtetë, pasi të detyruar nga represioni i egër i regjimit komunist, pothuaj pjesa më madhe e besimtarëve i hoqën ato nga shtëpitë e tyre dhe vetëm një pjesë e vogël i fshehën në vende të sigurta, duke shpresuar se një ditë do t’i nxirrnin përsëri?! Dhe kjo gjë konfirmohet dhe bëhet e ditur edhe nga dokumentet arkivore të asaj periudhe (1966-1990), të proceseve gjyqësore, ku janë të paktë ata shtetas që janë dënuar për “mbajtje dhe posedim” të librave dhe literaturës fetare. Ato tashmë ishin zëvendësuar me “serinë e veprave të zgjedhuar të shokut Enver” (rreth 70 libra) apo “materiale e dokumente të Partisë së Punës së Shqipërisë”, të cilat zinin jo vetëm bibliotekat tona, por shpërndaheshin kudo nëpër botë, tek “miqtë e Shqipërisë”. Pasi nën mësimet e marksizëm-leninizmit, ku “komunistët nuk kanë atdhe” dhe moton “Proletarë të të gjithë vendeve bashkohuni”, Enveri synonte të “eksportonte” komunizmin e tij edhe në vende të tjera të botës?! Po sa ia arriti Enver Hoxha të bëhej edhe shkrimtar?! Duke përjashtuar tek tuk ndonjë libër, kryesisht ato me kujtime, si “Vitet e vegjëlisë”, “Midis njerëzve të thjeshtë”, apo ndonjë tjetri të kësaj natyre, që Enveri iu diktonte dhe nga incizimet më pas ktheheshin në “libra” nga njerëz të përzgjedhur enkas dhe të stafit të ngushtë të tij, pjesa tjetër e librave që mbajnë emrin e tij, si: “Eurokomunizmi është antikomunizëm”, Imperializmi dhe revolucioni” “Shënime për Lindjen e mesme”, “Teoria dhe praktika e revolucionit”, etj. etj., sipas disa burimeve shumë të besueshme thuhet se janë shkruar nga fillimi në fund nga specialistë të fushave përkatëse të rekrutuar pranë stafit të tij apo Institutit të Studimeve Marksiste-Leniniste. (Thuhet për profesorët e Ekonomisë Politike, H.B dhe E.L.). Po nga të njëjtat burime, thuhet se për librin “Shënime për Lindjen e Mesme”, e cila konsiderohet ndër “veprat më të arrira” të Enverit, ai jo vetëm që nuk e shkroi vetë dhe nuk dha as edhe ndonjë orientim rreth tij, por as nuk e kuptoi kurrë se çfarë ishte shkruar aty?! Veç të tjerash sa më sipër lidhur me këto fakte është bërë e ditur publikisht edhe nga Dr. Hasan Luçi (ish-kuadër i lartë i Zbulimit Shqiptar, me detyrë në përfaqësitë tona diplomatike në Perëndim), i cili në librin e tij “Një sy diplomati nga Lindja e Perëndimi”, tregon se te libri i Enver Hoxhës, “Titistët” i botuar në vitin 1982, ai (Hasani) është autori i një kapitulli ku flitet për “Veprimtarinë e emigracionit reaksionar shqiptar jashtë shtetit”, (ai ruan ende edhe dorëshkrimin origjinal), gjë e cila asokohe ia kërkua nga një njeri i afërt i stafit të kabinetit të Enver Hoxhës, pa i dhënë shpjegime se përse duhet ajo gjë. Gjëra të kësaj natyre, i pranojnë, ndonëse jo publikisht, edhe të tjerë shkrues të “veprave” të Enver Hoxhës, të cilët pas viteve 90-të e në vijim, vazhdojnë po të njëjtin profesion, duke shkruar libra, por tashmë me emrat e tyre.

PARTIA E PUNES SHQIPERISE Proletar të gjithë vendeve bashkohuni

SEKRETARIATI I K.Q.

 

V E N D I M

Nr. 136  datë 31.8.1966

MBI BOTIMIN E VEPRAVE TE PLOTA TE SHOKUT ENVER HOXHA

Komiteti Qëndror i PPSH-së, në vazhdim të vendimit të Sekretariatit të Komitetit Qëndror Nr.27/6 datë 16.8.1956, që bën fjalë midis të tjerash edhe për botimin e një përmbledhje në dy vëllime të fjalimeve, artikujve dhe materialeve kryesore të tjera të shokut Enver Hoxha për periudhën 1945-1956, me qëllim që të japi një nxitje akoma më të madhe edukimit komunist, revolucionar të anëtarëve të partisë dhe masave punonjëse të vendit tonë, për t’u ushqyer dhe armatosur këta me mësimet e marksizëm-leninizmit të përpunuara në mënyrë shumë korrekte dhe krijuese për kushtet e vëndit tonë në tezat e raporteve, fjalimeve, artikujve, letrave dhe bisedave të ndryshme të shokut Enver Hoxha.

V e n d o s i

1. Qysh këtë vit (1966) të fillohet nga botimi i veprave të plota të shokut Enver Hoxha.

2. Për zbatimin e këtij vendimi ngarkohet Insituti i Studimeve marksiste-leniniste pranë KQ të PPSH-së.

NE EMER TE KOMITETIT QENDROR

TE PARTISE SE PUNES SHQIPERISE

SEKRETARIATIT TE KQ. TE PPSH

HYSNI KAPO

Nr. 671 datë 1.IX.1966

Shtyp 3 ekz.

Ekz. Nr. 1-2 arkiva

Ekz. Nr. 3 Inst. Studimeve

Koncept. H.K.

Daktill. F.K.

Kontroll…….

31.8.1966

…………………………………

PARTIA E PUNES SHQIPERISE Proletar të gjithë vëndeve bashkohuni

SEKRETARIATI I K.Q.

Sekret

V E N D I M

Nr. 180 Datë 16.12.1966

MBI KRIJIMIN E SEKTORIT TE BOTIMEVE PRANE INSITUTIT TE STUDIMEVE MARKSISTE-LENINISTE

Sekretariati i Komitetit Qëndror të PPSH-së, në mbledhjen e tij të datës 16.12.1966, mbasi mori në shqyrtim propozimin e paraqitur nga Instituti i Studimeve Marksiste-Leniniste,

V E N D O S I

1. – Të krijohet pranë Institutit të Studimeve Marksiste-Leniniste sektori i botimeve, i përbërë prej 5 vetash, një përgjegjës, dy bashkëpunëtorë shkencorë, një redaktor dhe një daktilografist. Me përjashtim të redaktorit që figuron në organikën e e Institutit, të katër të tjerët të shtohen.

2. Sektori i botimeve të merret me botimin e dokumenteve të Partisë së Punës së Shqipërisë.

SEKRETARI I PARE I KOMITETIT QENDROR TE PARTISE SE PUNES SE SHQIPERISE

ENVER HOXHA

Nr. 1000 datë 19.XII.1966

Shtyp. 5 ekz.

Ekz. Nr.1-2 – arkiva

Ekz. Nr.3 Instit. Studimeve

Ekz. Nr.4 sektori i Kuadrit

Ekz. Nr. 5 Adminisrata

Koncept. S.M.

Daktill. F.K.

Kontroll…..

16.12.1966

(Ndreçi Plasari, Ramiz Alia)

 

Merret vesh, Erion Veliaj nuk do të fliste sot kështu për Policinë Fetare të Iranit, nëse nuk do të kishte pasur një eksperiencë personale me këtë institucion të frikshëm, eksperiencë që ka mbetur e paharrueshme për

Kur e ka pasur këtë eksperiencë me Policinë Fetare të Iranit, Erion Veliaj? Një joiranian, mund ta ketë një eksperiencë të tillë vetëm kur viziton Iranin, se vetëm në këtë rrethanë një njeri i tillë mund të ketë të bëjë me Sazman e- Basij-e Mostaz’ afin.

A e mohon Erion Veliaj është ballafaquar me Policinë Fetare të Iranit kur ai vizitoi Iranin në vitin 1991, i shoqëruar nga një person i familjes së tij, në moshë madhore? Kjo është arsyeja e vërtetë që Veliaj shkoi në Greqi në atë kohë, gjë të cilën e ka pohuar vetë. Veliaj shkoi në Greqi për të udhëtuar me avion nga Athina për në Teheran.

Erion Veliaj mund ta mohojë këtë gjë por ai e tradhton veten duke folur me tmerr edhe një çerek shekulli më pas për Policinë Fetare të Iranit. Në atë kohë, me t’ u hapur Shqipëria, Veliaj dhe një person nga familja e tij shkuan në Iran, për të takuar një mik të familjes, që më pas u bë President i Iranit, Mahmud Ahmadinejad, dhe që në 1991 ishte një zyrtar i lartë qeveritar. Ahmadinejad e ka vizituar Shqipërinë në kohën e regjimit komunist, në vitin 1979, pas fitores së Revolucionit Islamik në Iran.

Regjimi i Enver Hoxhës e mirëpriti Revolucionin Islamik në Iran, duke e quajtur një revolucion antiimperialist. Në këtë kuadër midis Shqipërisë dhe Iranit ka patur shkëmbime të dendura delegacionesh të ndërsjellta, e me këtë rast edhe 22 vjeçari Ahmadinejad erdhi në Shqipëri, në shkurt-mars 1979, si një studenti revolucionar iranian. Sipas praktikës së kohës, Ahmadinejad ka kryer në Shqipëri dhe stërvitje ushtarake, siç bënin shumë revolucionarë të huaj në Shqipëri në atë kohë.

Erion Veliaj e ka pohuar në intervista se të dy prindërit e tij, të cilët kanë qenë oficerë të Ushtrisë Shqiptare, kanë punuar si drejtues të stërvitjes ushtarake në shkollat e mesme. Të gjithë ata të cilët e kanë bërë shkollën e mesme para vitit 1990 e dinë se në çdo shkollë kishte një nëndrejtor për anën ushtarake, i cili ishte oficer dhe merrej vetëm me çështjet ushtarake. Kuptohet se ky njeri nuk kishte shumë punë, pasi shkolla bënte stërvitje ushtarake vetëm një ditë në muaj dhe një muaj të plotë në vit. Nëndrejtori ushtarak në pjesën tjetër të kohës kryente detyra të tjera që i ngarkoheshin nga eprorët e tij ushtarakë. Një pjesë e nëndrejtorëve ushtarakë shërbenin si instruktorë për stërvitjen ushtarake të revolucionarëve të huaj që vizitonin Shqipërinë.

Kështu bënin dhe të dy prindërit e Erion Veliajt. Instruktorët ushtarakë të revolucionarëve të huaj qenë njerëz të besuar të regjimit komunist, të cilët udhëzoheshin që të krijonin miqësi me ta dhe mundësisht t’ i rekrutonin në shërbim të shtetit shqiptar. Kuptohet se instruktoret ushtarake femra qenë më të përshtatshme për ta bërë një gjë të tillë.

Irani është nga ata vende ku një i huaj e ka më të vështirë të largohet nga vendi se të hyjë atje, siç ka qenë edhe Shqipëria para vitit 1990.

Kështu duhet t’ i ketë ndodhur edhe Erion Veliajt, i cili ende e kujton me tmerr Policinë Fetare të Iranit.

Kuptohet se për Policinë Fetare të Iranit nuk kishin ndonjë rëndësi aventurat që mund të kishte pasur Ahmadinejad në Shqipërinë komuniste, madje edhe aventurat erotike.

Por për Sazman e- Basij-e Mostaz’ afin, si për çdo polici të ngjashme dhe kjo lloj Policie është e ngjashme me segmente të KGB, Gestapos, Sigurimit të Shtetit, kishte rëndësi të madhe që të mësonte me saktësi çfarë kishte ndodhur për t’ i përdorur më pas këto informata eventualisht për nevojat e saj.

Të gjithë u habitën kur Kryeministri Edi Rama shpalli se ligjin për transparencën për dosjet e Sigurimit të Shtetit do ta bënte Ministria e Mirëqenies Shoqërore dhe Rinisë e Erion Veliajt. Çfarë lidhje kishte kjo Ministri me këtë çështje? Por duket se Veliaj ishte i interesuar vetëm për disa dosje që kishin të bënin me stërvitjen e revolucionarëve të huaj në Shqipërinë komuniste. Veliaj donte të sigurohej për këto dosje para se të kalonte në karrierën e re dhe të vërtetë të tij, atë të kryetarit të Bashkisë së Tiranës, gjë të cilën e quan si të sigurt.

Erion Veliaj u shqetësua shumë kur kandidati rival mjeku gjinekolog Halim Kosova tha se e kishte pritur edhe atë gjatë lindjes. Kosova nuk e tha këtë në ndonjë kontekst fyes, dhe Veliaj mund ta kishte mbyllur këtë çështje duke thënë se Kosova bëri detyrën.

Por Veliaj e bëri intrigues debatin duke e qortuar rivalin e tij se tregon barcaleta për gratë të cilat i ka asistuar gjatë lindjes. Cila ishte barcaleta? Barcaleta do të ishte nëse dr. Kosova do të pyeste si dëshmitar okular se përse në 17 dhjetor 1979, në maternitetin e Tiranës gjendej gjysma e oficerëve të Sigurimit të Shtetit që mbulonin Lindjen e Mesme. Por dr. Halim Kosova është një burrë i urtë dhe nuk do që të hapë histori të tilla.

Thënia për Policinë Fetare të Iranit është një symptomë kureshtare e dyzimit të personalitetit që shfaq Veliaj. Një tjetër është ajo e se ka pasur një “karrierë tregtare” si shitës fiqsh në fillim të viteve nëntëdhjetë. Në të vërtetë, edhe këtë gjë e ka thënë dikur Mahmud Ahmadinejad, kur kandidoi për Bashkinë e Teheranit, në 2003. Babai i tij, Ahmed kishte qenë shitës frutash dhe perimesh në vendlindjen e tij në Aradan, në provincën Semnan. Mahmud Ahmadinejad krenohej se ai kishte nisur të punonte që në adoleshencë duke shitur fruta. Ahmadinejad në fakt e kishte bërë vërtet këtë punë, ndërsa në rastin e Veliajt shitja e fiqve ishte një mbulesë për një veprimtari tjetër. Se te Qendra me restorant dhe kafeteri për të huajt, e cila gjendet pak metra larg tregut të ri, në Sheshin “Avni Rustemi”, ku Veliaj thotë se ka punuar si kamerier, fiqtë kanë qenë një simbolikë për të kumtuar dëshirën për një aventurë pink nga të huajt që vinin në Tiranë. Personi vendoste mbi tryezë një banane dhe një fik të njomë ose të thatë (varësisht stinës) në skaj të bananes. Nëse kamerieri vendoste një tjetër kokërr fiku në anën tjetër të bananes, duke u formuar kështu simbolikisht organi seksual mashkullor, marrëveshja quhej e arritur. Në njëfarë mënyre kjo mund të quhet shitje fiqsh./Kastriot Myftaraj

Shullazi shefi i deputeteve te PS, Çyrbja si Tahiri. Nese nuk vepron, prokuroria te jepet me PPP..

Nga Basir Çollaku/

Pas Tahirit nje tjeter deputet te PS e shohim me teper si vartes te Emiljano Shullazit se sa vartes politik te Gramoz Ruçit dhe Edi Rames. Gjasat jane te dukshmme kush urdheron dhe kush vepron.

Pergjimet dalin dhe nuk duan shume komente.

Çeshtja eshte perse nuk jane konsideruar si prove bashkepunimi me krimin. !!

Sipas përgjimeve të publikuara, deputeti Jurgis Çyrbja ka komunikuar të paktën dy herë në telefon me Gilmano Danin, krahun e djathtë të Emiljano Shullazit për çeshtjen e hotel Vollgës, e cila është rregjistruar në pronësi të Emiljano Shullazit, nga kryerregjistruesi i Durresit aso kohe i pabere ende deputet.

Deputeti sot, dikur drejtor, informonte per çka bente Prokuroria ndaj Shullazit dhe te tijve. Nga ajo çka tashme eshte publikuar dhe deputeti nuk i mohon pergjimet, kemi bashkepunim krim pushtet.

Çyrbja pasi ka dale nga seanca hetimore e Prokurorise per Krime te Renda, ka kerkuar takim me Danin duke i thene se : “E kemi keq punën.

Lidhet me detyrën time.” Ka vetedeklaruar se eshte nje nga ushtaret e Shullazit. Ushtri me vone e shperblyer nga Rama qe duhet te kete llogari me te madhe me Shullazin nepermjet Tahirit dhe te tjereve.

Deputeti Jurgis Çyrbja gjatë seancës gjyqësore ka vijuar tu sherbeje eproreve te bandes duke genjyer, çka lehtesisht duket se ka konsumuar se paku deshmi te rreme, duke pohuar se i vetmi kontakt me Danin, eshte gjate kohes se regjistrimit te Vollges.

Deputeti nuk mohon pergjimin, por akuzon opoziten duke u perpjekur te nise perpelitjen per te vonuar llogaridhenien ndaj drejtesise. Prokuroria per Krime te Renda, per me teper Donika Prela ka qene prokurore ne Durresin e ngjarjes, duhet te dergoj nje kerkese ne Kuvend per heqje imuniteti dhe arrest te Çyrbes qe del deputeti i dyte pas Tahirit vartes i organizates. Njeheresh duhet sqaruar perse nuk eshte vepruar me heret. Prokurore apo gjykates kane dredhuar ligjin?!

Nderkohe Shullazi pret ne shtator kerkesen e Prokurorise per masen e denimit per nje nga veprat qe akuzohet. Rama keshtu i marr peng nga Shullazi, ushtaret e te cilit jane ne Parlament, por teorikisht i emron Rama se praktikisht i binden te arrestuarit “te fortit” dikur aq “mik” me Tahirin.

Pyetja me pergjigje brenda eshte, sa afer dhe sa larg, sa pune i kane mbaruar njeri-tjetrit Rama dhe Shullazi?!?!

Krimet e Renda nuk duhet te presin urdher nga lart. Nese presin rekomandimet nga partia ne pushtet, atehere shume me mire ta japin me PPP dhe PROKURORINE..

Ky ilaç natyral për zemër është treguar efektiv te personat, që vuajnë nga të gjitha llojet e sëmundjeve të zemrës. Përdoret kur ndjeni lloje të ndryshme të problemeve me zemër, si: kërcimi, rrahjet e tepërta, si pasojë e stresit, transmeton gazeta Kosova Sot Online.

Përbërësit e nevojshëm:

– 10 kërcej të freskët majdanoz

– 1 litër verë të bardhë apo të zezë vendore

– 2 lugë uthull të verës

– 300 gramë mjaltë natyral.

Përgatitja:

10 kërcejtë e freskët të majdanozit së bashku me gjethe i vendosni në një litër verë të pastër dhe shtoni 1-2 lugë të madhe të uthullës së verës. Le të zihen për 10 minuta në zjarr të qetë. Pastaj shtoni 300 gramë mjaltë të bletëve dhe e lini që ngadalë të zihen edhe për katër minuta. Verën ngrohtë ta vendosni nëpër shishe, të cilat paraprakisht i keni pastruar me alkool të fortë. Mbyllni mirë shishet. Shtresën e krijuar mund ta pini.

Përdorimi:

Lëngu përdoret për çdo ditë, nga një lugë të supës deri në ndaljen e dhimbjeve. Për të sëmurit seriozë, ilaçi le të përdoret për kohë më të gjatë.

Avokatja ‘sulmon’ keq Veliajn: O ti plehrë që deri dje shisje fiq, pabuks, vjen nga arat e sat’eme të na tregoke…

Enida N. Bozheku

Kur një legen si Lali Eri guxon të thotë:

“Grupet që thonë:

Mos ma prek teatrin duan të jetojnë në mizerje”, po ja kthej labshe:

O ti plehrë që deri dje shisje fiq, o ti pabuks i Urës Vajgurore që të martoj “Sorra”, o bastard ordiner, po si guxon, more i ardhur delenxhi, të na tregoke mizerjen, ku të gjithë ato mijra qytetarë që mbrojnë atë Teater janë lindur e rritur në Tiranë,

Ata kanë jetuar në kryeqytetet e botës e s’kanë punu me fadroma me hap borën në fshatrat e amerikës tate, ku je lepirë si vemje, po kanë mbaruar super shkolla e kanë super formim.

Na vike ti nga arat e sat’eme të na tregoke mizerjen. Po ske faj ti, po kemi ne që heshtim para një llafazani, manipulator si puna jote.

Akoma si kanë vdekur bijtë Tiranës o fiqexhi, ka nga ne që janë Soj e si të tillë ty pa të ta nxi jetën skanë me të lënë. Bastard!!!

Mbas shumë drekash e darkash entuziaste, në Kretë apo në Korçë, mbas deklaratash euforike të ministrit të jashtëm grek, Kotzias, mbi Marrëveshjen e re të detit, por edhe për një marrëveshje reformuese Shqipëri-Greqi, ka rënë perdja e një heshtjeje të gjatë.

Shpresat e gjetjes së formulës së zgjidhjes, që shpesh herë bëri publike ministri Bushati, (duke ndërtuar në mënyrë inteligjente formulime hermetike dhe pa sfumatura e detaje), me sa duket janë tretur.

Ndjeshmëria e shqiptarëve, ishte për këtë temë dhe për çdo detaj që lidhet me sovranitetin, tejet e madhe.

“Vigjilenca” dhe betejat, tashmë shumëvjeçare të Shpëtim Idrizit, aftësia e tij, për të kushtëzuar çdo veprim apo kompromis politik, në politikën e brendshme, me parametrat e vendosura tashmë prej tij, në politikën e detyrueshme të jashtme shqiptare, në marrëdhëniet me Greqinë, vit pas viti e kanë bërë punën e tyre, duke krijuar një Vijë të Re të Kuqe.

Nga ana tjetër, Bushati, ka qenë, në periudhën e negociatës shqiptaro-greke që lamë pas, një “kampion” i komunikimit enigmatik, duke e hutuar përmes valleve epirote, babaxhanin Kotzias, që përkthente gabimisht buzëqeshjet e tij, me miratimin në themel të një Marrëveshjeje të re dhe një sukses të vetin personal.

Por ndërkohë një Vijë e Kuqe shqiptare ishte paravendosur, të cilën askush nuk e çon nëpër mend se mund të zhvendoset më, në favor të fqinjit helen…

/360grade.al/