Kategori
Uncategorized

Grenell, viktima ose i vetëofruari i manipulimit serb të historisë – Nga Lisen Bashkurti

Grenell, the victim or self-sacrificer of Serbian history manipulation –

Dje pamë në Twiter, ish-diplomatin amerikan Richard Grenell t’u uronte Serbëve ‘festën e Vidovdanit’ dhe të ‘vrasjes së heronjve të shenjtë si Car Lazari në Betejën e Fushë Kosovës’. Grenell duket qartazi që shpreh simpatinë për historinë, tejet të shtrëmbëruar dhe të manipuluar politikisht nga Serbia lidhur me Kosovën. Dhe imagjinoni që ky Grenell përfaqësonte Presidentin e SHBA në bisedimet Kosovë-Serbi një vit më parë. Ky ish-diplomat amerikan, si edhe mjaft diplomatë të huaj nëpër botë, është viktimë e mirëfilltë e manipulimit serb të historisë së Kosovës. Them i manipuluar se mund të jetë edhe i vetëofruar ndaj qasjes Serbe të politizimit të historisë. Por, gjithsesi, pa kurrëfarë paragjykimi po i themi disa fjalë për të vërtetën historike mbi Vidovdanin.

1. Historia

Beteja e Fushë Kosovës e vitit 1389 ishte një përballje e të krishterëve të kësaj pjesë të Ballkanit me osmanët. Në këtë betejë, dhe kjo është e vërtetë e provuar tashmë nga historianët dhe gjërësisht e njohur për ato që e lexojnë historinë nga studimet dhe jo nga tekstet historike Serbe, u vra Sulltani Osman nga Millosh Kopiliçi, një djalosh shqiptar i Kosovës. Në trojet e Kosovës, shqiptarët jetonin qindra vjet përpara se serbët, dhe përgjithësisht sllavët e Jugut të zbrisnin në Ballkan, në periudhën midis shekujve 6-9 të Mesjestës së Mesme.

Millosh Kopiliçi, një djalosh shqiptar i Kosovës.

U desh shumë mund e përpjekje, konflikte dhe luftra, kërbaç dhe karrota që dyndjet serbe dhe ato sllavo-jugore të akomodoheshin tek popujt autoktonë të Ballkanit, midis të cilëve ishin edhe shqiptarët dhe grekët, si dhe të pranonin liturgjinë e Kishës Ortodokse Bizantine.

Me pak përpjekje po të zhytesh përtej historisë së shkruar në shekullin e 19-të nga historianët dhe shkrimtarët serbë, rezulton qartësisht dhe në mënyrë të pakundërshtueshme nga burime të shumta që serbët ishin ndër të krishterët e fundit që pranuan liturgjinë Ortodokse, falë fuqisë dhe mençurisë së Kishës Ortodokse Bizantine. Por, çfarë ndodhi me historiografinë Serbe në shekullin 19-të?

2. “Miti i Kosovës”, manipulim i historisë

Fillimi i lëvizjes nacionaliste serbe në shekullin e 19-të shënon fillimin e manipulimit politik të historiografisë serbe lidhur me Kosovën. Në valën e parë të ngritjes së nacionalizmit serb, bazuar në doktrinën e Ilia Garashaninit deri në 1878, vëmëndja kryesore e historianëve dhe shkrimtarëve Serbë ishte kryesisht drejt Bosnie-Hercegovinës. Mirëpo, mbas Kongresit të Berlinit, të vitit 1878, Bosnie-Hercegovina iu dha Monarkisë dualiste Austro-Hungareze. Endrra serbe u shua përkohësisht dhe filloi spostimi i vëmendjes ndaj territoreve të Kosovës. Kështu që, mbas 1878 filloi parapërgatitja e strategjisë ofensive serbe kundër Kosovës. Kjo strategji nisi me mjetet e politizimit nacionalist të historisë së Kosovës.

Lisen Bashkurti – Tiranë

Nga vitet 1844 deri në 1906 doktrina e Naçertanjes, (Serbisë së Madhe) ishte dokument sekret dhe zotërohej vetëm nga disa politikanë të lartë serbë. Është kjo arsyeja që askush nuk e atakoi atë doktrinë. Ndërsa praktikisht, për herë të parë u festuan publikisht beteja e Fushë Kosovës (Vidovdanit) në 1889, dhjetë vjet mbas Kongresit të Berlinit, kur serbët tanimë e kishin humbur Bosnie-Hercegovinën dhe po spostoheshin strategjikisht drejt Kosovës.

3.“Dita e Kosovës”, doktrinë nacionaliste

Një vit më pas, në 1890, Vidovdani u shpall ‘Dita e Kosovës’, pra festë nacionaliste Serbe. Në të gjithë tekstet historike dhe gjeografike të Serbisë u miratuan curricula të manipuluara shtetërore monopol që vazhduan dhe vazhdojnë të jenë edhe sot valide në shkollat, kishat dhe Akademinë e Shkencave dhe Arteve të Serbisë.

Filloi tjetërsimi i historisë së Kosovës. U shpallën kisha, varreza, monumente historike e kulturore të shenjta Serbe mbi territorin e saj. U bënë edhe shpërfytyrime mbi mjaft objekte historike, të shenjta e kulturore të shqiptarëve. Toponime të shumta filluan të zëvëndësojnë masivisht toponimet autoktonë shqiptare në Kosovë. Fjalës së vjetër ‘Kosovë’ iu u shtua edhe ‘Metohi’ dhe togfjalëshi ‘Kosovë e Metohi’ hyri gjërësisht në fjalorin dhe retorikën politike e propogandistike serbe për identifikimin e Kosovës.

Grenell – Vuçiç

Mbi të gjitha filloi një fushatë intensive dhe shumë agresive për etiketimin e shqiptarëve të Kosovës si ’ardhacakë të vonë’, ‘barbarë’ si ‘të dhunshëm’, ‘muslimanë otomanë’, ‘ekstremistë’ e ‘mbrojtës të turqve në Ballkan’. Për kundër këtij etiketimi, Serbët u identifikuan si ‘viktima të dhunës shqiptare”. Këto ‘viktima serbe’ kishin ‘nevojë për mbrojtjen e shtetit serb’. Për këtë u lançua në vitet 30-të të shekullit 20-të doktrina e Vasa Çubriloviçit “Përzënia e Shqiptarëve’, që në mënyrë të detajuar u parashtronte shtetit serb rrugët dhe mënyrat për çfarosjen e shqiptarëve të Kosovës dhe zëvëndësimin e tyre me kolonë serbë.

4. Vidovdani, imazh i manipuluar ndërkombëtar

Nga Serbia Vidovdani rrëshqiti si festë në Malin e Zi, që mund të konsiderohet viktima e parë e propogandës manipulative serbe jashtë kufijve të saj politikë. Malazezët e besuan dhe e festuan të parët Vidovdanin verbërisht. Më pas në Kroaci dhe Slloveni, në fillimet e shekullit 20-të, mbas krijimit të Mbretërisë treshe Serbo-Kroato-Slovene, Vidovdani u përhap si festë serbe.

Ndërkohë, midis Luftës së Parë Botërore, si pasojë e konjukturës së aleancave ndërkombëtare, Serbia e lançoi Vidovdanin në Britaninë e Madhe, në Francë dhe më pas edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Britania e Madhe mbështeste serbët për ‘solidaritet’ dhe si aleatë, po kështu edhe Franca mbështeste serbët si modeli i ‘hakmarrjes’. Në SHBA festimet nisën më vonë, por edhe atje pati përkujtime, retorikë dhe botime të ndryshme për Vidovdanin.

Në Britani, Francë e SHBA, nga komitete, universitete e shoqata të ndryshme u bënë festime përkujtimore të Vidovdanit, pra ‘Ditës së Kosovës’, që do të konsiderohej si festë nacionale e Serbisë. Etiketimi ‘Dita e Kosovës” u shoqërua me retorikën politizuese të historisë që e quante Kosovës ‘zemra e Serbisë’, ‘shpirti i tokës së shenjtë’ dhe deri “Jeruzalemi i Serbisë’. Car Lazari u shpall shenjt serb. Identiteti i Kosovës u shpërfytyrua. Imazhi i saj u manipulua gjërësisht. E vërteta u shtrëmbërua. Gjithçka bëhej për qëllime politike. Nacionalizmi Serb po ngrinte një makineri propogande shtetërore vetëm për Vidovdanin.

5.Vidovdani si “shkëlqimi’ dhe rënia” e Millosheviçit

Sllobodan Millosheviçi ndoqi të njëjtën qasje politizuese të historisë serbe për të arsyetuar qëllimet e tij politike mbi Kosovën. Në vitin 1989, me rastin e 600-vjetorit të Vidovdanit, Millosheviçi shkoi në Fushë-Kosovë ku shpalli publikisht qëndrimin e tij ndaj Kosovës, lançoi nacionalizmin serb mbi Kosovën dhe gjithë Jugosllavinë, bëri ndryshimet kushtetuese për suprimimin e autonomisë së Kosovës dhe Vojvodinës dhe shpalli doktrinën ‘një Jugosllavi e fortë me një Serbi të fortë’. Kjo ishte e kundërta e doktrinës së Titos që thoshte ‘një Jugosllavi e fortë me një Serbi të dobët’.

Gjatë luftrave të përgjakshme në shpërbërjen e Jugosllavisë, Vidovdani, krahas Serbisë u festua kryesisht në Bosnie-Hercegovinë nga serbët dhe armata serbe e drejtuar nga Karaxhiçi dhe Mlladiçi. Madje krimineli Mlladiç, që më pas do dënohej me burgim të përjetshëm në Hagë për krime luftë dhe krime kundër njerëzimit, do të konsiderohej nga Serbët e Bosnie-Hercegovinës dhe armata Serbe si ‘Heroi Lazar’ i Bosnie-Hercegovinës.

Profili i Millosheviçit nisi ngritjen nga komunist në nacionalist pikërisht në festimet e Vidovdanit në Kosovë në vitin 1989. Por, do ishin pikërisht politikat shfarosëse, pastrimet etnike, genocidet dhe krimet kundër njerëzimit të aplikuara nga Millosheviçi mbi ‘Vidovdan’ që do shënonin njëkohësisht rënien e tij. ‘Vidovdani’ do bëhej varri i doktrinës politike nacionaliste Serbe të Sllobodan Millosheviçit.

Viti 1999 shënoi me ndërhyrjen ajrore të NATO-s mbi objektet strategjike serbe fundin e nacionalizmit Serb mbi ‘Vidovdan’. E drejta humanitare ndërkombëtare i dha të drejtë popullit të Kosovës. Miti i Kosovës nisi të bjerë. E vërteta filloi të ndriçohej. Pavarësia e Kosovës i dha fund manipulimeve politizuese të historisë së Kosovës nga Serbia.

Por përpjekjet e Serbisë për vazhdimin e manipulimit të Vidovdanit, ose ‘Mitit të Kosovës’ vazhdojnë, sikundër vazhdojnë edhe viktimat politike e diplomatike të këtij manipulimi ose edhe të vetëofruarit e saj. Ish-diplomati Richard Grenell duket të jetë njëri prej tyre përtej Atlantikut…

©Lisen Bashkurti

Grenell, the victim or self-sacrificer of Serbian history manipulation – By Lisen Bashkurti

Lisen Bashkurti – Tirana

Yesterday we saw on Twitter, the former American diplomat Richard Grenell wishing the Serbs ‘the feast of Vidovdan’ and the ‘murder of holy heroes like Tsar Lazar in the Battle of Fushë Kosovë’. Grenell clearly seems to express sympathy for history, highly distorted and politically manipulated by Serbia regarding Kosovo. And imagine that this Grenell represented the US President in the Kosovo-Serbia talks a year ago. This former American diplomat, as well as many foreign diplomats around the world, is a real victim of the Serbian manipulation of Kosovo’s history. I say manipulated that he may even be self-sacrificing towards the Serbian approach to the politicization of history. But, anyway, without any prejudice we are saying a few words about the historical truth about Vidovdan.

  1. History The battle of Fushë Kosovë in 1389 was a confrontation of the Christians of this part of the Balkans with the Ottomans. In this battle, and this is a fact already proven by historians and widely known to those who read history from studies and not from Serbian historical texts, Sultan Osman was killed by Milo K Kopiliçi, a Kosovo Albanian boy. In the lands of Kosovo, Albanians lived hundreds of years before the Serbs, and generally the South Slavs, descended to the Balkans, between the 6th and 9th centuries of the Middle Ages. It took a lot of effort, conflicts and wars, carts and carrots for the Serbian and South Slavic invasions to be accommodated among the autochthonous peoples of the Balkans, including Albanians and Greeks, as well as to accept the liturgy of the Byzantine Orthodox Church. With a little effort if you dive into the history written in the 19th century by Serbian historians and writers, it results clearly and unequivocally from the many sources that Serbs were among the last Christians to accept the Orthodox liturgy, thanks to their power and wisdom. of the Byzantine Orthodox Church. But what happened to Serbian historiography in the 19th century?
  2. “The myth of Kosovo”, manipulation of history The beginning of the Serbian nationalist movement in the 19th century marks the beginning of the political manipulation of Serbian historiography regarding Kosovo. In the first wave of the rise of Serbian nationalism, based on the doctrine of Ilia Garashanini until 1878, the main focus of Serbian historians and writers was mainly on Bosnia and Herzegovina. However, after the Berlin Congress of 1878, Bosnia-Herzegovina was ceded to the dual Austro-Hungarian Monarchy. The Serbian dream was temporarily extinguished and the shift of attention to the territories of Kosovo began. Thus, after 1878, the preparation of the Serbian offensive strategy against Kosovo began. This strategy started with the means of nationalist politicization of Kosovo’s history. From 1844 to 1906 the doctrine of Nachertanja (Greater Serbia) was a secret document and was possessed only by a few senior Serbian politicians. This is why no one attacked that doctrine. While practically, for the first time the battle of Fushë Kosovë (Vidovdan) was publicly celebrated in 1889, ten years after the Berlin Congress, when the Serbs had already lost Bosnia-Herzegovina and were moving strategically towards Kosovo.
  3. “Kosovo Day”, nationalist doctrine A year later, in 1890, Vidovdan was declared ‘Kosovo Day’, a Serbian nationalist holiday. Manipulated state monopoly curricula were adopted in all historical and geographical texts of Serbia, which continued and continue to be valid even today in the schools, churches and the Academy of Sciences and Arts of Serbia. The alienation of Kosovo’s history began. Churches, cemeteries, sacred Serbian historical and cultural monuments were declared on its territory. Transfigurations were also made on many historical, sacred and cultural objects of Albanians. Numerous toponyms began to massively replace the autochthonous Albanian toponyms in Kosovo. The old word ‘Kosovo’ was added to ‘Metohi’ and the phrase ‘Kosovo and Metohija’ was widely used in the Serbian political and propaganda vocabulary and rhetoric for the identification of Kosovo. Above all, an intense and very aggressive campaign was launched to label Kosovo Albanians as ‘latecomers’, ‘barbarians’ as ‘violent’, ‘Ottoman Muslims’, ‘extremists’ and ‘defenders of the Turks in the Balkans’. Against this labeling, Serbs were identified as “victims of Albanian violence”. These ‘Serb victims’ needed ‘protection of the Serbian state’. For this reason, in the 1930s, Vasa ububrilovi dok’s doctrine “The expulsion of Albanians” was launched, which detailed the ways and means for the extermination of Kosovo Albanians and their replacement with Serb settlers.
  4. Vidovdani, internationally manipulated image From Serbia, Vidovdani slipped into a holiday in Montenegro, which could be considered the first victim of Serbian manipulative propaganda outside its political borders. The Montenegrins were the first to believe and celebrate Vidovdan blindly. Later in Croatia and Slovenia, in the early 20th century, after the creation of the trio Serbo-Croatian-Slovenian Kingdom, Vidovdan spread as a Serbian holiday. Meanwhile, between the First World War, as a result of the conjuncture of international alliances, Serbia launched Vidovdan in Great Britain, France and later in the United States. Great Britain supported the Serbs for ‘solidarity’ and as allies, so did France support the Serbs as a model of ‘revenge’. In the US the celebrations started later, but even there there were various commemorations, rhetoric and publications about Vidovdan. In Britain, France and the USA, various committees, universities and associations commemorated Vidovdan, ie ‘Kosovo Day’, which would be considered as a national holiday of Serbia. The labeling ‘Kosovo Day’ was accompanied by the politicized rhetoric of history calling Kosovo the ‘heart of Serbia’, the ‘spirit of the holy land’ and even the ‘Jerusalem of Serbia’. Tsar Lazar was proclaimed a Serbian saint. Kosovo’s identity was disfigured. Her image was widely manipulated. The truth was distorted. Everything was done for political purposes. Serbian nationalism was setting up a state propaganda machine just for Vidovdan.
  5. Vidovdan as Milosevic’s “rise and fall” Slobodan Milosevic followed the same politicizing approach of Serbian history to justify his political goals on Kosovo. In 1989, on the occasion of the 600th anniversary of Vidovdan, Milosevic went to Fushë Kosovë / Kosovo Polje where he publicly announced his position on Kosovo, launched Serbian nationalism on Kosovo and all of Yugoslavia, made constitutional changes to abolish the autonomy of Kosovo and Vojvodina, and declared the doctrine of ‘a strong Yugoslavia with a strong Serbia’. This was the opposite of Tito’s doctrine that ‘a strong Yugoslavia with a weak Serbia’. During the bloody wars in the break-up of Yugoslavia, Vidovdan, along with Serbia, was celebrated mainly in Bosnia-Herzegovina by Serbs and the Serbian army led by Karadzic and Mladic. Even the criminal Mladic, who would later be sentenced to life in prison in The Hague for war crimes and crimes against humanity, would be considered by Bosnia and Herzegovina Serbs and the Serbian army as the ‘Lazar Hero’ of Bosnia and Herzegovina. Milosevic’s profile began to rise from communist to nationalist during the Vidovdan celebrations in Kosovo in 1989. But it would be Milosevic’s policies of extermination, ethnic cleansing, genocide and crimes against humanity that marked the fall of Vidovdan. his. ‘Vidovdan’ would become the grave of Slobodan Milosevic’s Serbian nationalist political doctrine. The year 1999 marked the end of Serbian nationalism on ‘Vidovdan’ with NATO air intervention on Serbian strategic facilities. International humanitarian law gave rights to the people of Kosovo. The myth of Kosovo began to fall. The truth began to shine. Kosovo’s independence put an end to the politicization of Kosovo’s history by Serbia. But Serbia’s efforts to continue manipulating Vidovdan, or the ‘Kosovo Myth’, continue, as do the political and diplomatic victims of this manipulation or its self-promotion. Former diplomat Richard Grenell appears to be one of them across the Atlantic… © Lisen Bashkurti

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s