Kategori
Uncategorized

Kosovo 2021. Dyshimet e mia nëse bisedimet e besueshme me ish-ministrin e propagandës së kriminelit të luftës Milosoviç duken të mundshme.

Kosovo 2021

Martin HenzeDemocracy: the government of the people by the people for the people.

Mr Henze, you are a European, a German and one of the few experts on the political and economic situation in the Balkans and especially in Albania in Germany and the EU, has the time come for dialogue with Serbia at the moment?

Well, the drama of Serbia’s wars of aggression began in 1991/1995 against Slovenia Croatia, Bosnia and Herzegovina. 

On 24 March 1999, almost 21 years ago, NATO intervened in the Kosovo war. The conflict between Serbs and Albanians had been smouldering there for a long time, just as ethnic conflicts grew after the end of Yugoslavia, exacerbated by the fact that most of the countries were in a bad economic situation. There were national borders, but the ethnic groups overlapped them. This was also the case in Kosovo, where in January 1999 there was a Serbian police action near Pristina that claimed the lives of 45 Albanians – the decisive moment for the West to intervene in the conflict. There was a threat of genocide against the Albanian people and massacres.

With aerial bombardments, NATO had then pushed Serbia back from Kosovo, and on 9 June 1999 Serbia’s President Milosevic , who was later indicted as a war criminal, his propaganda minister Vucic unfortunately not yet, finally gave in.  Serbia was divided and irrevocably lost the province of Kosovo. Some 200,000 Serbs, Roma and others who fled or were displaced have not returned. An unresolved problem.

Are two large “Albanian” states , are Albanians risk factors for region?

No, they are not risk factors. It was not the Albanians who started the war, nor did they intend to commit genocide against the Serbian people. The Albanian nation has never waged a war of aggression in its history. A peaceful nation, but ready to defend itself. Serbia has been the perpetrator and has tried to destabilise the Balkans militarily between 1991 to 1999 and continues to try today, but by other means. It calls itself “mini-Schengen” today. The Albanian autocrat Rama tried to support the Serbs in this context. A course of action that was in principle absolutely counterproductive.

Membership of Kosovo and Albania in the EU, will that solve the problems?

Certainly, the EU consists of independent nation states, but on the other hand, the borders within the EU are open and every EU citizen has the right to settle wherever he or she wants in the EU. 

National borders have lost their importance within this confederation of states. This has led to peace and economic growth in the EU. 

If on 25 April 2021 Albania turns away from its autocratic, anti-democratic Rama government, which has a special focus on the East, and elects the pro-European democrats, it is conceivable that, with a dose of courage and deliberate action, Kosovo, together with Albania, could become a member of the EU in 2025. For Kosovo’s accession, it should also be irrelevant whether Serbia recognises Kosovo or not. Serbia’s refusal to recognise Kosovo should not lead to a blockade of the EU. Kosovo’s accession to the EU. Serbia itself is interested in becoming a member of the EU and the Serbian economy is dependent on the European single market. In this respect, this state should now discipline itself and stop its attempts to destabilise the Balkans. This includes Serbia’s unacceptable military manoeuvres with Russia on Croatia’s borders.

An election has now been held in Kosovo, will anything change?

I hope, for one thing, the new government will certainly work hard to meet the criteria for EU membership. Macedonia and Greece are good examples of how nationalistic problems could be solved. Whereas in Kosovo , due to the attempt of Serbia to realise a genocide against the Albanian people, the situation is of course different. It is necessary that anyone negotiating the fate of Kosovo on behalf of Kosovo should take a common stance of the whole political spectrum of Kosovo, rather than just that of the particular coalition he or she represents. This should certainly now be one of the primary tasks of the new government.

Also, the state of Kosovo faces the big problem of making concessions to Serbia in the hope that Serbia will supposedly then recognise Kosovo if it ends up behaving as it did in 2007, 2008. The statements made in the last few days by Serbian Prime Minister Vucic are not pleasant either. So far, there has been no legally binding statement whatsoever on the recognition of Kosovo, on the contrary.  I also have my doubts whether trustworthy negotiations with the former propaganda minister of the war criminal Milosovic seem possible. 

How can this person be trusted? Basically, Vucic would also have to face the tribunal in The Hague and face an investigation because of his involvement as Milosovic’s propaganda minister.  This should be a clear signal to the Kosovars, a confidence-building measure for further negotiations across the borders. 

What do you expect from the new US administration?

Well John Bolton, Trump’s former national security adviser, and Trump’s special envoy, Richard Grenell, had supported the idea of border changes and a swap of territory between Serbia and Kosovo. 

This was one of the most historically dangerous ideas for the Balkans. And it was certainly also due to the anti-European and pro-Russia stance of the Trump administration, which is now over. No piece of paper fits between the USA and Germany. 

Joe Biden knows the past of the state of Kosovo and the regional context very well. Biden knows very well that Serbia committed the most horrific crimes against humanity in Kosovo, Croatia and Bosnia, including genocide. He knows that Russia is in the background. And he was one of the people who stood by Kosovo when few diplomats or politicians cast their vote for Kosovo. 

And Germany?

Well, Germany certainly has to take an even stronger role in this process. Trump’s ouster has eliminated the international conflicts between the US and the EU. Biden has also positioned himself very clearly vis-à-vis Russia and China. These are very clear and positive signals. We have been waiting for this for four years. So, these are good preconditions for the further integration process of the state of Kosovo and Albania into the EU and later also of Serbia. Part of this accession process will also be an agreement with Serbia. Serbia must now decide what it wants. Territorial exchange is not a topic of discussion for us. there are good reasons for refusing. 

If it is not at all clear yet whether Serbia will really make concessions, is it a good idea at all to call for a speedy accession of the Balkan countries already now? 

For one thing, this deal is unrealistic. The majority of Kosovo Serbs live in the south of the country. In this respect, the situation of the Serb minority would possibly even worsen because it would become smaller if the northern provinces were ceded. 

On the other hand, the signal sent by such an exchange of territory, or a border correction, as it is euphemistically called, is a fatal one. For behind it is a nationalist logic: “You cannot feel safe as a citizen in a country unless you belong to the majority ethnic group.” A European solution cannot look like this

In the long term, a European solution can only consist in the dissolution of borders, in the sense of European borders. Because this is of course more of a medium- to long-term perspective, the establishment and strengthening of minority rights is particularly important in order to improve the situation of minorities in the countries and their coexistence here. It must probably also be clear that Serbia can only join the European Union if it recognises the independence of Kosovo. The question of recognising Kosovo is a very difficult one in the Serbian context.

Does the Balkans need further support?

Certainly, Albania, Kosovo, Northern Macedonia, Bosnia, Montenegro and the other countries need a “mini Marshall Plan” from the EU, otherwise it won’t work. The entire Balkans belong in the EU and this should now be coordinated, for which we need several additional billions of euros. As Europeans, together with the Balkans, we must tackle the problems and not spill the beans, but make do. We must no longer proceed sectorally, as we have done in the past, promoting infrastructure here, building a school there, that is unconceptual and achieves little in the end. Instead, a uniform strategy must be implemented, and the rule of law and democracy are also important components.

Clear signals must be sent to the countries that do not want to participate, which they will then lose, which they will lose. 

The time of island solutions, games and tactics should be over in the Balkans. With such a “marshal plan”, the citizens are also shown very clear perspectives of what will happen if they now move in the direction of Europe and what will happen, if they don’t do that. The people and the government will understand that in no uncertain terms.

Mr Henze, thank you very much for the interview.

Kosovë 2021

Martin Henze
Demokracia: qeverisja e njerëzve nga njerëzit për njerëzit.


Z. Henze, ju jeni një evropian, një gjerman dhe një nga ekspertët e paktë të situatës politike dhe ekonomike në Ballkan dhe veçanërisht në Shqipëri në Gjermani dhe BE, ka ardhur koha për dialog me Serbinë në këtë moment?

drama e luftërave të agresionit të Serbisë filloi në 1991/1995 kundër Sllovenisë Kroacia, Bosnja dhe Hercegovina.

Më 24 Mars 1999, gati 21 vjet më parë, NATO ndërhyri në luftën e Kosovës. Konflikti midis serbëve dhe shqiptarëve ishte ndezur atje për një kohë të gjatë, ashtu si konfliktet etnike u rritën pas përfundimit të Jugosllavisë, duke u përkeqësuar nga fakti që shumica e vendeve ishin në një gjendje të keqe ekonomike. Kishte kufij kombëtar, por grupet etnike i mbivendosnin ato. Ky ishte rasti edhe në Kosovë, ku në janar 1999 kishte një veprim policor serb afër Prishtinës që mori jetën e 45 shqiptarëve – momenti vendimtar që Perëndimi të ndërhynte në konflikt. Kishte një kërcënim për gjenocid ndaj popullit shqiptar dhe masakra.

Me bombardime ajrore, NATO atëherë e kishte shtyrë Serbinë nga Kosova dhe më 9 qershor 1999 Presidenti i Serbisë Millosheviç, i cili u akuzua më vonë si një kriminel lufte, ministri i tij i propagandës Vuçiç fatkeqësisht jo akoma, më në fund u dorëzua. Serbia u nda dhe humbi në mënyrë të pakthyeshme provinca e Kosovës. Rreth 200,000 serbë, romë dhe të tjerë që u larguan ose u zhvendosën nuk janë kthyer. Një problem i pazgjidhur.

A janë dy shtete të mëdha “shqiptare”, a janë shqiptarët faktorë rreziku për rajonin?

Jo, ata nuk janë faktorë rreziku. Nuk ishin shqiptarët ata që filluan luftën dhe as nuk kishin ndërmend të kryenin gjenocid ndaj popullit serb. Kombi shqiptar nuk ka bërë kurrë një luftë agresioni në historinë e tij. Një komb paqësor, por i gatshëm për të mbrojtur veten. Serbia ka qenë autori dhe është përpjekur të destabilizojë Ballkanin ushtarakisht midis 1991 dhe 1999 dhe vazhdon të përpiqet edhe sot, por me mjete të tjera. Sot e quan veten “mini-Shengen”. Autokrati shqiptar Rama u përpoq të mbështeste serbët në këtë kontekst. Një kurs veprimi që në parim ishte absolutisht joproduktiv.

Anëtarësimi i Kosovës dhe Shqipërisë në BE, a do t’i zgjidhë problemet?

Sigurisht, BE-ja përbëhet nga shtete të pavarura kombëtare, por nga ana tjetër, kufijtë brenda BE-së janë të hapur dhe çdo qytetar i BE-së ka të drejtë të vendoset kudo që dëshiron në BE.

Kufijtë kombëtarë kanë humbur rëndësinë e tyre brenda kësaj konfederate shtetesh. Kjo ka çuar në paqe dhe rritje ekonomike në BE.

Nëse më 25 Prill 2021 Shqipëria largohet nga qeveria e saj autokratike, anti-demokratike Rama, e cila ka një fokus të veçantë në Lindje dhe zgjedh demokratët pro-Evropian, është e mundshme që, me një dozë guximi dhe veprimi të qëllimshëm, Kosova , së bashku me Shqipërinë, mund të bëhen anëtare të BE në 2025. Për pranimin e Kosovës, duhet të jetë e parëndësishme nëse Serbia e njeh Kosovën apo jo. Refuzimi i Serbisë për të njohur Kosovën nuk duhet të çojë në një bllokadë të BE-së. Anëtarësimi i Kosovës në BE. Vetë Serbia është e interesuar të bëhet anëtare e BE dhe ekonomia serbe varet nga tregu i vetëm evropian. Në këtë aspekt, ky shtet duhet të disiplinojë vetveten dhe të ndalojë përpjekjet e tij për të destabilizuar Ballkanin. Kjo përfshin manovrat ushtarake të papranueshme të Serbisë me Rusinë në kufijtë e Kroacisë.

Tani janë mbajtur zgjedhje në Kosovë, a do të ndryshojë diçka?

Shpresoj, për një gjë, qeveria e re sigurisht që do të punojë shumë për të përmbushur kriteret për anëtarësimin në BE. Maqedonia dhe Greqia janë shembuj të mirë sesi mund të zgjidhen problemet nacionaliste. Ndërsa në Kosovë, për shkak të përpjekjes së Serbisë për të realizuar një gjenocid kundër popullit shqiptar, natyrisht situata është e ndryshme. Necessaryshtë e nevojshme që kushdo që negocion fatin e Kosovës në emër të Kosovës duhet të marrë një qëndrim të përbashkët për të gjithë spektrin politik të Kosovës, në vend se vetëm atë të koalicionit të veçantë që ai ose ajo përfaqëson. Kjo sigurisht që tani duhet të jetë një nga detyrat kryesore të qeverisë së re.

Gjithashtu, shteti i Kosovës përballet me problemin e madh të bërjes së lëshimeve ndaj Serbisë me shpresën se Serbia gjoja do ta njohë Kosovën nëse përfundon duke u sjellë si më 2007, 2008.

Deklaratat e bëra ditët e fundit nga Kryeministri Serb As Vuçiq nuk janë të këndshëm. Deri më tani, nuk ka pasur asnjë deklaratë ligjore detyruese për njohjen e Kosovës, përkundrazi. Unë gjithashtu kam dyshimet e mia nëse bisedimet e besueshme me ish-ministrin e propagandës së kriminelit të luftës Milosoviç duken të mundshme.

Si mund t’i besohet këtij personi? Në thelb, Vuçiç do të duhej gjithashtu të përballej me gjykatën në Hagë dhe të përballej me një hetim për shkak të përfshirjes së tij si ministër i propagandës së Millosoviç. Ky duhet të jetë një sinjal i qartë për kosovarët, një masë e ndërtimit të besimit për negociata të mëtejshme përtej kufijve.

Çfarë prisni nga administrata e re e SHBA?

John Bolton, ish këshilltari i sigurimit kombëtar të Trump dhe i dërguari special i Trump, Richard Grenell, kishin mbështetur idenë e ndryshimeve të kufijve dhe një shkëmbim territori midis Serbisë dhe Kosovës.

Kjo ishte një nga idetë më të rrezikshme historikisht për Ballkanin. Dhe sigurisht që ishte për shkak të qëndrimit anti-evropian dhe pro-Rusisë të administratës Trump, e cila tani ka mbaruar. Asnjë copë letër nuk përshtatet midis SHBA dhe Gjermanisë.

Joe Biden e di shumë mirë të kaluarën e shtetit të Kosovës dhe kontekstin rajonal. Biden e di shumë mirë që Serbia bëri krimet më të tmerrshme kundër njerëzimit në Kosovë, Kroaci dhe Bosnjë, përfshirë gjenocidin. Ai e di që Rusia është në prapavijë. Dhe ai ishte një nga njerëzit që qëndroi pranë Kosovës kur disa diplomatë ose politikanë votuan për Kosovën.

Dhe Gjermania?

Epo, Gjermania sigurisht që duhet të marrë një rol edhe më të fortë në këtë proces. Përmbysja e Trump ka eleminuar konfliktet ndërkombëtare midis SHBA dhe BE. Biden gjithashtu është pozicionuar shumë qartë përkundrejt Rusisë dhe Kinës. Këto janë sinjale shumë të qarta dhe pozitive. Ne kemi qenë duke pritur për këtë për katër vjet. Pra, këto janë parakushte të mira për procesin e mëtejshëm të integrimit të shtetit të Kosovës dhe Shqipërisë në BE dhe më vonë edhe të Serbisë. Pjesë e këtij procesi të pranimit do të jetë gjithashtu një marrëveshje me Serbinë. Serbia tani duhet të vendosë se çfarë dëshiron. Shkëmbimi territorial nuk është temë diskutimi për ne. ka arsye të mira për të refuzuar.

Nëse nuk është aspak e qartë nëse Serbia do të bëjë me të vërtetë lëshime, a është aspak ide e mirë të kërkohet një pranim i shpejtë i vendeve të Ballkanit tashmë tani?

Për një gjë, kjo marrëveshje është joreale. Shumica e serbëve të Kosovës jetojnë në jug të vendit. Në këtë aspekt, situata e pakicës serbe ndoshta do të përkeqësohej sepse do të bëhej më e vogël nëse krahinat veriore do të jepeshin.

Nga ana tjetër, sinjali i dërguar nga një shkëmbim i tillë territori, ose një korrigjim kufiri, siç quhet në mënyrë eufemiste, është një sinjal fatal. Pasi prapa saj qëndron një logjikë nacionaliste: “Ju nuk mund të ndiheni të sigurt si qytetar në një vend nëse nuk i përkisni grupit etnik shumicë”. Një zgjidhje evropiane nuk mund të duket kështu

Në planin afatgjatë, një zgjidhje evropiane mund të konsistojë vetëm në shpërbërjen e kufijve, në kuptimin e kufijve evropianë. Meqenëse kjo është sigurisht më shumë një perspektivë afatmesme dhe afatgjatë, vendosja dhe forcimi i të drejtave të pakicave është veçanërisht i rëndësishëm për të përmirësuar situatën e pakicave në vendet dhe bashkëjetesën e tyre këtu. Duhet të jetë gjithashtu e qartë se Serbia mund të anëtarësohet në Bashkimin Evropian vetëm nëse njeh pavarësinë e Kosovës. Çështja e njohjes së Kosovës është një çështje shumë e vështirë në kontekstin serb.

A ka nevojë Ballkani për mbështetje të mëtejshme?

Sigurisht, Shqipëria, Kosova, Maqedonia Veriore, Bosnja, Mali i Zi dhe vendet e tjera kanë nevojë për një “plan mini Marshall” nga BE, përndryshe nuk do të funksionojë. I gjithë Ballkani i përket BE-së dhe kjo tani duhet të koordinohet, për të cilën na duhen disa miliarda euro shtesë. Si evropianë, së bashku me Ballkanin, ne duhet të trajtojmë problemet dhe të mos derdhim fasulet, por të bëjmë sukses. Ne nuk duhet të vazhdojmë më sektorialisht, siç kemi bërë në të kaluarën, duke promovuar infrastrukturën këtu, duke ndërtuar një shkollë atje, që është jokonceptuale dhe në fund të fundit arrin shumë pak. Në vend të kësaj, duhet të zbatohet një strategji uniforme, dhe sundimi i ligjit dhe demokracia janë gjithashtu përbërës të rëndësishëm.

Sinjale të qarta duhet të dërgohen në vendet që nuk duan të marrin pjesë, të cilat ata më pas do të humbin, të cilat do të humbin.

Koha e zgjidhjeve, lojrave dhe taktikave ishullore duhet të ketë mbaruar në Ballkan. Me një “plan marshal” të tillë, qytetarëve u tregohen gjithashtu perspektiva shumë të qarta se çfarë do të ndodhë nëse tani lëvizin në drejtim të Evropës dhe çfarë do të ndodhë, nëse nuk e bëjnë atë. Populli dhe qeveria do ta kuptojnë këtë në asnjë mënyrë të pasigurt.

Z. Henze, shumë faleminderit për intervistën.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s