Kryeministri Edi Rama ka folur në sallën e Kuvendit për zgjedhjen e Donald Trump si president i SHBA, duke mos u tërhequr nga deklaratat e bëra dhe duke i shtuar edhe disa të tjera.

Edi Rama duket se “ngatërron” miqësinë dhe mirënjohjen e shqiptarëve ndaj SHBA-së për atë që ata kanë bërë për kombin shqiptar në këto 100 vjet. Respektin dhe mirënjohjen ndaj SHBA kryeministri shqiptar e quan jargavitje.

Lexojeni vetë se çfarë thotë:

Këta e kanë marrë kokën time dje dhe e kanë servisur në tepsi.

Këta karanxhollë, kjo tufë, këta njerëz që nuk janë as në nivelin e berberëve të Stambollit, siç e përshkruan dhe Faik Konica tek “Shqipëria si m’u duk”, janë po ata që Fan Noli i quante gjithherësh “bejlurçina, patetikë, komikë”…se këta nuk kanë ndryshuar në rrugën e tyre dhe jargavitjen e tyre ndaj të fortit.

Unë, sa kohë do të jem, do të jem ky që jam dhe nuk do të udhëhiqem në veprën time nga asgjë tjetër përveç nderit dhe dinjitetit të Shqipërisë që sot kam nderin dhe privilegjin të përfaqësoj. Ky shtet që mund të jetë i varfër, por jo në gjunjë. Mund të jetë shumë pas të tjerëve, por jo për të thënë atë që duhet.

Nga gjithë kjo furtunë në gotën e rakisë së kafes së madhe të kësaj politike karanxhollësh do të mbetet vetëm fytyra levantine e kanibalit në dramën shekspiriane me atë sjelljen zvarranike ndaj të madhit: “Mos ke rënë nga qielli? Lërmë të jem skllavi yt…”

Si ta kuptojmë deklaratën e kryeministrit Edi Rama pasi ishte po i njëjti Ramë që për ti vjedhur një foto Presidentit, Barack Obama pranoi të bëhej edhe shoqëruesja e një taksisti në USA, shoqëruesja e Bilalit. Dhe sot që amerikanet kanë zgjedhur për President Donald Trump, Edi Rama paralajmëron qeverinë e re të SHBA-së se nuk jargavitem ndaj jush, ju kujton gjerat e drejta që paska thënë për udhëheqësin e tyre të ri…

Është çmendur!??? E ka nga gjyqi që po zhvillohet këto dite në SHBA kundër Bilalit, nga fitorja e Trump apo vërtet ka vendosur ti kthehet dinjitetit. Por pyetja tjetër është: Kë quan mungesë dinjiteti Edi Rama, mirënjohjen e shqiptarëve ndaj SHBA?

Andi Bushati e këshillonte sot që të paktën të heshte. Ne po i themi: Fol. Fol sa më shumë që të dalësh ashtu siç dhe je. Që as edhe Zoti që ti i luteshe aq shumë që ta pengonte Donald Trump drejt presidencës mos të të ndihmoje dot.

Ky vend pas vitit 1990 ka pasur kryeministra me më dinjitet dhe me më shumë namuz se ju, por në momentin që ndaj tyre ka pasur hije dyshimi për karshillëk ndaj SHBA-ve, populli i ka ndëshkuar. Nuk është jargavitje zoti kryeminister, është mirënjohje dhe çfarë është më kryesorja është nevoja që ne kemi për Uashingtonin. Pa ta nuk kemi ekzistuar. Pa ty po. Ndoshta dhe me më dinjitet.

Berisha uron Trump dhe thekson: Marrëdhëniet me SHBA nuk ndikohen nga deklaratat e Ramës.

Ish-kryeministri Sali Berisha ka përshëndetur zgjedhjen e Donald Trump në krye të Shtëpisë së Bardhë, ndërsa nuk ka harruar të flasë edhe për deklaratat e Edi Ramës.  Sipas Berishës, marrëdhëniet me SHBA-në do njohin horizonte të reja dhe nuk ndikohen nga deklarata e dezekujlibruara.

Komenti i plotë i ish-kryeministrit Berisha në Facebook:

Donald Trump zgjidhet presidenti i 45/te i SHBA!

Partia Republikane fiton shumicën në kongresin e SHBA!

Te dashur miq, në një fitore historike dhe të jashtëzakonshme, Donald Trump u zgjodh president i 45-të i SHBA. Fitorja e tij është historike, pasi për herë të parë zgjidhet president i SHBA një personalitet, i cili nisi karrierën e tij politike me garën e suksesshme për në Shtëpinë e Bardhe. Ne këtë kontekst kjo fitore shënon një fillim vërtet të ri për vendin e madh të lirisë!

Fitorja e Trump ishte e jashtëzakonshme si për përmasat e saj, por edhe për faktin se ajo erdhi si tejkalim në tërësi i të gjitha parashikimeve, të cilat zgjedhësit amerikanë, me vullnetin e tyre të lirë arkivuan si të pa vlera.

Shqipëria dhe shqiptarët kanë në SHBA, mikun dhe aleatin e tyre më kryesor. Me këtë rast shpreh bindjen se marrëdhëniet strategjike miqësore të shkëlqyera midis Shqipërisë dhe SHBA do njohin horizonte të reja dhe nuk do ndikohen nga deklarata si ato të kreut të ekzekutivit shqiptar që shprehin thjesht  dezekujlibrin e tij mendor.

Prandaj dhe le t’i përcjellim ne të dashur miq, Presidentit të sapo zgjedhur urimet më të mira për sukseset më të mëdha në udhëheqjen e SHBA, por dhe botës së lirë, në paqe, siguri dhe prosperitet!

Gazetari i News24 Bledian Koka ka reaguar pas lajmit të përhapur mbrëmë nga Partia Socialiste se PD votoi që Komisioni Europian të mos hapë negociatat për anëtarësimin e Shqipërisë.
Në një status në Facebook, gazetari Koka i kujton deputetit të PS Taulant Balla se të bllokosh integrimin e vendit është të bësh bësh grevë siç bënte PS në opozitë.

Reagmi i gazetarit Bledian Koka:

A e dini cfare eshte te bllokosh?!…
Te bllokosh rrugetimin drejt BE-se eshte te besh greve 19 ditore per hapjen e kutive nje vit pas zgjedhjeve, sic beri Taulant Balla me shoke nen urdherat e Edi Rames. Te bllokosh rrugetimin drejt BE-se eshte qe pasi nuk te del gje me greven e urise te bojkotosh kuvendin pse Ilir Meta nuk te jep mundesin per te zgjedhur Kryetarin e Keshillit te Qarkut Fier, sic beri Taulant Balla me shoke nen urdherat e Edi Rames.

Te bllokosh integrimin eshte te besh proteste nje jave pepara se Keshilli i Atlantikut te Veriut te merrte vendimin historik pro anetaresimit te Shqiperise ne NATO, sic beri Taulant Balla me shoke nen urdherat e Edi Rames. Te bllokosh eshte te besh protesten e 21 Janarit kunder Ilir Metes ku humben jeten 4 qytetare dhe 2 vjet me pas ta marresh Ilir Meten ne qeverisje, sic beri Taulant Balla me shoke nen urdherat e Edi Rames. Nuk eshte qendrim bllokues kur te pyet BE-ja a ka hashash dhe ti te thuash po mor zoteri ka dhe ka me shume se uji qe permbyti Shqiperine sot, sic tha Bumci sot.

Nuk eshte qendrim bllokues kur te pyet BE-ja a jane te rrezikuara zgjedhjet nga blerja e tyre me parate e hashashit permbytes, dhe ti pergjigjesh po mor zoteri eshte e vertete, sic tha Bumci sot. E nuk eshte qendrim bllokues qe kur BE-ja te pyet a vazhdon te kete elemente kriminal ne politikeberjen e larte shqiptare edhe pas ligjit te dekriminalizimit, ti te thuash po more zoteri ashtu eshte, sic beri Aldo sot!…
p.s…Ndersa sa per ate qe po ben Majlinda e kam thene qe para ca kohesh. Nuk komentoj dot nje deputete te PD-se qe ka kohe qe flet si ministre e ardhshme e PS-se, apo qofte edhe si kryenegociatore po me votat e PS-se .

Edhe një herë mediat i kanë bërë jehonë qëndrimit të ndryshëm që deputetja Majlinda Bregu që kryeson komisionin e integrimit ka pasur kundër partisë së saj lidhur me hapjen e negociatave të antarësimit të Shqipërisë në BE.

Nëse partia e znj. Bregu ka kërkuar ti lidhe ato me zgjedhjet e ardhshme vetë ish ministrja e integrimit ka kërkuar në Bruksel se

« kura me e mirë kundër armiqve të demokracisë, është më shumë demokraci”. Në mbledhjen e komisionit të përbashkët Shqipëri -BE Bregu ka kërkuar hapjen sa më parë të këtyre negociatave.

Po si shpjegohet ky qëndrim i ri i Majlinda Bregut ? A ka të bëjë ai thjeshtë me një bindje të saj ? A ka të bëjë me nje flirtim politik me Ramën sikurse mendon shumëkush brenda PD ?

Lapsi.al ka investiguar pak më tepër dhe ka mësuar se angazhimi i znj. Bregu shkon përtej bindjes së saj politike. Ai lidhet me një propozim joshës që ajo ka marrë në Bruksel që para kohës kur do votohej reforma në drejtësi, verën e shkuar.

Majlinda Bregut i është propozuar roli i kryenegociatores së Shqipërisë me BE pas hapjes së mundshme të negociatave. Përveçse një vend tejet prestigjoz ai është gjithashtu edhe një vend i paguar me një shpërblim disa mijra eurosh, pasi fondet jepen nga BE.

Por jo vetëm kaq. Që Bregu ta arrijë këtë objektiv, « Ok » duhet të thotë edhe qeveria e Tiranës. Deri në këtë pikë qeveria shqiptare dhe komisioni Europian kanë rënë dakord parimisht. Duket se Majlinda Bregu ia ka marrë fjalën Ramës gjatë një takimi jo publik me të në fillim të korrikut në Paris.

Por fakti se kompromisi Bregu-Rama ka përfunduar lumturisht, nuk ka qenë i mjaftueshëm për vazhdimin e projektit.

Sepse sipas informatave të Lapsi.al, në lojë është shfaqur edhe Ilir Meta. Gjatë një takimi në Bruksel bashkëbiseduesit e saj i kanë thënë ministres së LSI, Klajda Gjosha se ata ishin ne një mendje me kryeministrin Rama për të caktuar si kryesuese të delegacionit shqiptar që do dialogonte me BE, Majlinda Bregun.

Gjosha si një bijë besnike e LSI nuk është prononcuar dhe menjëherë ka dalë nga takimi për të pyetur me telefon Ilir Metën.

Por ky i fundit e ka rrefuzuar propozimin duke vënë dy kushte. Se pari sepse kryenegociatori sipas praktikës vendoset rëndom një diplomat karriere (pra jo një politikan i lartë), me prirje bipartizane. Dhe e dyta se nëse zonja Bregu e donte këtë post, për këtë duhet të jepte miratimin edhe partia e saj.

Kështu topi shkon tek Basha i cili ndodhej përpara dilemës : ose ti prishte karierën njërës prej ish kolegeve të tij në qeveri, ose të bëhej shtojcë e vendimmarrjes së Ramës i cili do e shiste këtë lëvizje si një veprim konsensual duke u mburrur se këtë post të rëndesishëm po ja « dhuronte » opozitës.

Natyrisht Basha mund të vepronte dhe ndryshe. Mund të shkonte edhe me idenë : më mirë Bregu sesa një socialist i thekur, por historia aspak miqësore me Majlindën, kritikat e saj dhe ftohja mes të dyve kanë ndikuar në mospëlqimin e tij. Sipas informacionit që ka Lapsi.al kreu i opozitës eshte treguar i ngurtë dhe nuk e ka miratuar këtë plan. Praktikisht ai i ka humbur PD-së edhe një deputete.

Dhe nga ky moment Ilir Meta, që luan rolin e garantit të opozitës brenda shumicës nuk jep dakordësinë për paktin që ka arritur Brukseli, Rama dhe Bregu.

Pikërisht kjo ambicie e prerë në mes nga familja e saj politike e ka ftohur Bregun me PD. Pikërisht kjo gjë e ka afruar ish ministren e Berishës në qëndrime me kryeministrin. Prandaj edhe njëherë, që pas reformës në drejtësi, Majlinda Bregu qe të hënën më Bruksel më pranë idesë së shumicës për hapjen e negociatave sesa asaj të PD në të cilën militon ende.

Pas brohoritjeve për nacionalizmin e Ramës.

Nga Enton Abilekaj 

Edi Rama duket me triumfator se kurrë pas seancës së djeshme. Dhjetëra apo qindra mijë shqiptarë vlerësuan fjalimin e kryeministrit që “i tregoi vendin” Greqisë. Këta po kërkonte Rama dhe i gjeti. Por, nëse ka vendosur të fillojë një luftë me Greqinë, është herët për të bërë bilancin.

Ashtu siç vërejti Artan Hoxha në Opinion, nuk është një luftë për Himarën. Lufta filloi kur komisioneri Hahn foli për Çamërinë, duke e futur për herë të parë çështjen në Bruksel. Ashtu si Himara u shndërrua për herë të parë në një çështje ndërkombëtare, kur në vitin 2000 u trajtua si një çështje e Kombit fitorja apo humbja e Bashkisë.

Por sot është ndryshe. Është vetë BE që po regjistron si çështje të pazgjidhur, atë të qytetarëve shqiptarë me origjinë çame dhe është Edi Rama që po e humbet këtë mundësi.

Sepse diplomacia greke, pasi nuk gjeti mundësi në Bruksel për ta hequr nga axhenda, vendosi ta zhvendosë fushën e betejës në Shqipëri. Dhe është e thjeshtë kur ke kryeministër Edi Ramën.

Me arbitraritetin që e karakterizon, ka krijuar një konflikt në Himarë, ku janë prekur edhe shtetas grekë. Në të gjitha ndërhyrjet që ka bërë, ka krijuar konflikte, por shqiptarët janë gjetur të pambrojtur përballë kryeministrit të tyre.

Ndërsa shtetasit grekë kërkuan mbrojtje jashtë. Një rast i artë për Athinën që nxitoi ta zhvendosë vëmendjen dhe e solli në Himarë betejën që duhet të bëhej në Çamëri.

Kur euforia e fjalimit të bjerë, kur entuziazmi antigrek të shuhet, do të bëhet bilanci. Dhe atë ditë do kuptohet që Rama humbi një rast të artë për të rrahur hekurin sa është i nxehtë, që deklaratat e Hahn të shndërroheshin në direktive të BE për marrëdhëniet dypalëshe me Greqinë, që të intensifikoheshin marrëdhëniet në funksion të këtij qëllimi, që të rihapeshin diskutimet edhe për problemet e tjera me Greqinë, nën vëmendjen e Brukselit.

Por nuk do të ketë asnjë zhvillim. Se në vend të problemit të çamëve, Rama zgjodhi te zgjidhë problemet e veta me Athinën, ne vend të emigrantëve shqiptarë të lënë jetim, përmendi pushtuesin shqiptar me uniformë osmane, ne vend te deficitit tregtar përmendi ndihmat humanitare që kemi shkëmbyer me grekët.

Populli u kënaq, por problemet mbetën aty. Rama fitoi vota, por Shqipëria humbi një mundësi. Dhe nuk është hera e parë. Jo vetëm me Greqinë, që po hyjmë një konflikt diplomatik se Cipras nuk takon Ramën. Slogani i Davutoglu që adaptoi qeveria “zero probleme me fqinjët”, ka lënë pa diskutuar dhe pa zgjidhur gjithë problemet me fqinjët.

Maqedonia vazhdon të rezistojë perballë kërkesave të shqiptarëve për zbatimin e marrëveshjes së Ohrit. Deputetja shqiptare që foli shqip në Parlament u përshëndet nga të gjithë shqiptarët, por jo nga qeveria, masakra e Kumanovës nuk u shënua kurrë ne axhendën e diplomacisë shqiptare. Me Kosovën, marrëdheniet ekonomike dhe tregtare vazhdojnë të jenë në pikën më të ulët, megjithë abetaren e unifikuar si iniciativa e vetme e marrë seriozisht.

Ndërsa mediat në Malin e Zi aludojnë se grushti i shtetit që u organizua nga Rusia, do të mbështetej nga kufiri me Shqipërinë, nuk ka asnjë reagim zyrtar nga Shqipëria. Nuk ka zero probleme, ka zero diskutime për problemet.

Ishte nëntor dhe ai i 2012, kur Berisha shpërtheu në deklarata nacionaliste dhe ministri i jashtëm grek anuloi vizitën e kortezisë për 100 vjetorin e Pavarësisë. Berisha kishte 7 vjet konsum pushteti dhe në vend të bilanceve kërkoi ndihmën e nacionalistëve.

Rama e kërkon ndihmën e tyre pas 3 vjetësh qeverisje. Zemrat nacionaliste janë aty, të pandryshuara. Këto zemra e çuan Berishën në delirin e mandatit të parë, kur e shndërroi konfliktin me Greqinë në konflikt ndërkombëtar.

Për lirimin e 5 minoritarëve ndërhyri Washingtoni dhe për shkak të kokëfortësisë Shqipëria mori një notë negative që e pengoi në rrugën e zhvillimit dhe integrimit. Nuk ka ndryshuar asgjë në arenën ndërkombëtare. Greqia dhe Shqipëria janë po aq të papërfillshme. Por ka një ndryshim thelbësor të fuqitë e mëdha. BE futi në axhendë çështjen e çamëve, nacionalizmi i Ramës po e çon në dështim këtë mundësi.

E turpshme, por e vërtetë.

Në një kohë që Rama po numëron ditët në krye të qeverisë, ai ka nisur fushatën e gjuetisë së blerjes së deputetëve me paratë e pista të krimeve, korrupsionit dhe të drogës. Pre e këtij tregu të pistë të shitjes dhe blerjes së deputetëve është edhe deputeti Mëhill Fufi. Fufi është blerë nga mafiozi Rama. Kjo ka sjellë menjëherë edhe reagimin e grupit parlamentar të PD, i cili e ka përjashtuar Fufin nga rradhët e PD. Deputeti Fufi ka thyer vendimin e grupit parlamentar të PD për të braktisur sallën e Parlamentit në momentin kur votoheshin në mënyrë të njëanshme nga mazhoranca 104 amendamente për kapjen e drejtësisë. Fufi nuk është larguar dhe ka votuar ligjet bashkë me koalicionin qeverisës.

Nga Sokol Shameti /

Kryeministri Rama arriti sërish të diktojë i pashqetësuar, temën me të cilën do të merren të gjithë këtë javë. Prej muajsh tashmë, skena politike dhe ajo publike në Shqipëri, janë lënë pa luftë nën dominimin e këtij njeriu, i cili si një solist i vetëm ligjëron mbi çështjen tek e cila të tjerët më pas tërhiqen me stil që të humbin kohë duke e debatuar.

Kjo strategji, pak e kuptuar nga opinioni, po vazhdon të funksionojë, duke i garantuar mbijetesën kabinetit të tij të rrethuar nga një pakënaqësi latente popullore. Ajo gjithashtu po i jep qeverisë komoditetin e maskimit të politikave të saj destruktive prapa një perdeje tymi çoroditës e cila shpërndahet me bollëk nga pirotekniku i saj kryesor – kryeministri.

Dje për të kushedisesatën herë, media, portale, blogje, agjenci, analistë, gazetarë, opinionbërës dhe publik i thjeshtë, kullufitën me gjithë grep karremin e hedhur prej kryeministrit i cili ia doli të peshkojë sërish pjesëmarrjen emocionale të të gjithëve brenda një debati të cilit ai ia përcaktoi vetë termat, kushtet dhe formatin. Kryeministri sulmoi dje me tallje dhe arrogancë mediat online, si një shënjestër me probabilitet të lartë për të prodhuar në mos ilaritet, së paku ndjeshmëri solidare midis një grupi komunikuesish publikë me audiencë të madhe: gazetarët e këtij sektori. Kësisoj, hapësira të tëra lajmesh të cilat përndryshe do të mbusheshin me lajme rreth shkatërrimit të Valbonës, hashashit anekënd Shqipërisë, katraurës në arsimin e lartë, dështimit të shëndetësisë, etj, përkundrazi, iu dedikuan debatit nëse media online ishte vërtet aq e kompromentuar sa e paraqiste kryeministri.

Energji gazetarësh e cila normalisht do të shpenzohej për të hetuar ndoshta më me themel krimin në Sharrë, implikimin e kriminelëve në vendimmarrjen publike dhe politike, rrënimin e demokracisë përmes erdoganizimit të partive, etj, u shpenzua për t’i treguar vendin një 52-vjeçari mistrec në krye të qeverisë i cili në vend që t’i shtrohet punës për të cilën paguhet, grindet për kruarjet e kurrizit të botës. E megjithatë, është ndoshta i domosdoshëm një skanim më i ftohtë jo vetëm i lëndës që serviri kryeministri për të fabrikuar një debat nga hiçi, por edhe mënyrës sesi ai e bëri këtë. Do të mjaftonte vetëm një shikim i shpejtë në teknologjinë me të cilën kryeministri ndërtoi këtë inkursion, për të kuptuar se bëhet fjalë për kurrgjë tjetër pos një provokacion. Situata hapet me efektin grafik të një perdeje gjysmë transparente mbi ekran, mbrapa së cilës duket turbull skena ku do të luhet komedia: zyra e madhe, shumëngjyrëshe dhe e zbrazët e kryeministrit. Gjithçka shoqërohet nga tik-taku i një kronometri prej edicioni BBC-je që priret të japë idenë e një ngjarjeje e cila do të vazhdojë nëpër epoka axhendën e vet pavarësisht ç’ndodh në botën përreth. Qentë pra, mund të lehin aty jashtë – tek zyra që shihet në sfond, punohet ditë e natë.

Pas pak dëgjohet tingulli i një kambane, si ajo që thërret grigjën e besimtarëve fanatikë të mblidhen për predikimin e së dielës. Një titër bën të ditur se po fillon “Komunikimi i javës”, a thua bëhet fjalë për një traditë aq të konsoliduar saqë është faji yt që nuk je i familjarizuar me këtë trill të ri kryeministror për ta kthyer një zyrë shteti në një studio inçizimi. Dhe ja ku më në fund, përpara syve të shikuesit që po ha thonjtë nga padurimi, shfaqet edhe “komunikuesi i javës”. Nuk është imami Irfan Salihu nga Prizreni që po komunikon nga Youtube teknikat e rrahjes korrekte të gruas. Është kryeministri i qeverisë shqiptare. Është veshur bukur, pas shpine ka një ekspozitë vetjake pikturash, si dhe një Ismail Qemal bardhezi që e kanë vënë në një pozicion të atillë që të duket sikur gjithçka po ndodh me miratimin e tij. Kryeministri ia nis pa humbur kohë, sepse i kanë thënë se komunikimi duhet të jetë i shkurtër. Po i drejtohet një audience interneti, pra njerëzve që s’kanë as megabajtë e as kohë me shumicë në dispozicion. Pra, shkurt. Më pak se 10 minuta. Një minutë më shumë dhe nëpunësit bankar të ulur tek veranda e lokalit do t’ia sjellin më në fund makiaton, studentes do t’i vijë një notifikejshën fejsbuku që do ta largojë përfare nga kjo video, ndërsa biznesmenin mesoburrë do ta telefonojnë nga zyra e tatimeve. Kohë nuk ka. Por arti i manipulimit është një zeje që kërkon shumë fjalë.

Atij i duhet ta zbrazë brenda një kohe të shkurtër gjithë municionin. Dhe ja e folura e tij, teksa kërkëllin si një tytë mitrolozi që i ka shpëtuar rekrutit nga duart dhe po xhiron në vend duke grirë plumba në të katër anët në ajër, pa adresë. Këtu spikat stonatura e parë. “Komunikimi” duket se është shkruar me në mendje një audiencë lexuesish e jo dëgjuesish. Fjalitë janë të mundimshme, të gjata dhe gjarpërojnë nëpër paranteza që e hallakasin publikun. Narratori e ndjen edhe ai këtë ngërç. Duhet të shesë për akullore të sapobërë një tavë të koklavitur turshish. Duhet të duket sikur po ia pjell mendja në çast figuracionet kadareiane që ai i nxjerr me lehtësi parafabrikati nga goja. Një njohës i mirë i medias megjithatë mund t’ia dallojë bebëzat e syve që i ndjekin tekstin e vendosur përpara në prompterin që përdorin edicionet e lajmeve në TV. Narratori e di që kjo mund të ndodhë, prandaj mundohet ta çorientojë hetuesin me anë të gjesteve anësore. Lëviz shumë, bën mimika të sforcuara bisedore, zgërdhihet pa arsye. Gjithçka që të tërheqë vëmendjen nga zona e rrezikut – sytë që lexojnë rreshtat e vendosur përballë tij.

Ky është ambienti ku luhet pra komedia. Libreti është po aq banal sa edhe një skenar i viteve ’80 “me frymëzim nga ditët që jetojmë”. Referati fillon me një pandehmë: a mos po e mësojmë keq Kosovën me sjelljen tonë të padenjë? Sigurisht, çdo shqiptar që e di çfarë ”malli” i kemi politikanët këndej kufirit e mendon me keqardhje këtë. Dhe kryeministri, edhe ai vetë një kontributor prolifik në banalizimin, kriminalizimin dhe degjenerimin e jetës politike në Shqipëri, ngjan sikur po pranon fajësinë. Mirëpo këtu vjen surpriza. Prit një sekondë. A mos ka diçka më të keqe se politika jonë e kalbur, që po infekton edhe Kosovën? Ë? Ja pra. Kjo është media jonë online. Këtu publiku ngre veshët me kuriozitet. A mund të jetë e vërtetë kjo? Referuesi këtu nis ta lodrojë me shkathtësi vallen e vet. Është e vërtetë si jo. Si mund ta provojmë? Po ja, thotë raportuesi, mjafton të konsultoheni me statistikat e postimeve në faqen e tij të fejsbukut. Ju sigurisht nuk keni kohë, prandaj, ftoheni t’i besoni dëshmisë që sjell ai: pakënaqësia ndaj analistëve të portaleve, e matur përmes audiencës së faqes së kryeministrit është më e madhe se ajo ndaj gjithçkaje tjetër (pra, edhe ndaj politikanëve që e kanë bërë baltë, si vetë ky që po sjell këto të dhëna).

Gjithçka që vijon pas kësaj loje prestigjatorësh për të krijuar një iluzion të gjithëpranuar, është thjesht një shumatore fjalësh të renditura sipas kriterit të kumbimit dhe jo atij të kuptimit. Gjakrat tani mund të ndizen. Revolta mund të derdhet. Komunikuesi dhuron një buzëqeshje cinike finale dhe minutazhi i klipit mbaron. Mirëpo, ajo që shumëkush keqkupton në këtë histori angazhimi të tejzgjatur të këtij personazhi me rolin dhe pozicionin që mediat online kanë në këtë shoqëri, nuk është roli dhe pozicioni i medias, por koordinata shoqërore e këtij “komunikuesi javor” që gabimisht e quajmë kryeministër. E vërteta është se teksa ai sulmon analistët që shpërndajnë të pavërteta “helmuese” për publikun, njerëzit harrojnë të shikojnë tek ai asgjë më shumë se analistin që shpërndan një tjetër version “të vërtetash” të cilat publiku duket se, për dreq, nuk i beson edhe aq. Teksa – ndonëse thjesht piktor – ai merr poza veterani gazetarie duke shigjetuar mungesën e profesionalizmit dhe të standardeve tek ata që mendojnë ndryshe prej tij, ai pretendon që njerëzit të mos kuptojnë se po u flet thjesht administratori i një portali – siç është shndërruar tashmë jo vetëm faqja e tij në facebook, por edhe krejt qeveria që ai e drejton si të ishte një kryeredaktor i rrethuar prej korrespondentëve të vet. Po u flet thjesht një rival për audiencë dhe klikime mes dhjetëra portalistëve anekënd Shqipërisë dhe Kosovës.

Po u flet mirëmbajtësi i një faqeje online, i cili teksa ankohet që konkurrentët e tij përdorin çdo mjet për ta luftuar, është gjithashtu edhe vetë i angazhuar në një luftë marramendëse ku nuk kursen asgjë – tekst, audo, foto apo video – për të joshur milionat e sardeleve ndjekëse, për të qenë ai pika e referencës, për t’u shpallur ai faqja më e ndjekur në Shqipëri. Klithma e tij kundër medias online pra, prej gazetarëve të përfshirë në këtë media të re kaq të suksesshme, s’duhet parë ndryshe veçse si klithma e një kolegu xheloz.

Deputetja demokrate e Vlorës Liljana Elmazi ka reaguar ashpër në rrjetin e saj social ndaj atyre njerëzve që ajo vlerëson se po “e mjelin PD-në si lopë”.

“Do të shpëtojë ndonjëherë PD nga ata pseudodemokratë që e duan si ” lope” për ta mjelë kur është në pushtet, apo për të bërë karrierë në opozitë , (ndërkohë që as profesion tamam nuk kanë), se mendojnë që shpejt mund ta kthejnë në “lopë” për ta mjelë për poste deputetësh apo pushtetarësh, nderkohe që jo vetëm nuk kanë kontribut në PD, nuk kanë as vlera, për mos thënë antonimin e saj, madje as votat e tyre e familjareve nuk i kanë dhënë PD”- shkruan në nisje të reagimit të saj deputetja Elmazi.

Më tej ajo shkruan se: “Për mua, këta janë më të rrezikshëm edhe se Rilindja e LSI për partinë tonë (sepse Rilindja e LSI dihen, njihen, e këta pseudot brenda nesh atyre u shërbejnë duke shpërdoruar besimin e demokratëve), këta jane si ai krimbi apo mola që e gërryejnë PD nga brenda pa u ndjere, larg imoralet politikë e jopolitikë dhe mediokriteti nga PD. Përveçse të këqija, asnjë të mire nuk i sjellin”.

Deputetja e Vlorës shtron pyetjen se “nga dallojme ne nga imoraleti e mediokriteti rilindas? Duhen burra e burrnesha në opozite sot, e jo marioneta, që në fakt gjithmone janë padobi, madje të dëmshme, duhet dekriminalizim i politikës, por jo vetëm, mendoj që edhe deimoralizimi në politike do e pastronte politiken nga…”- e mbyll reagimin e saj të ashpër deputetja demokrate Liljana Elmazi.

Shkruan prof.Dr. Eshref Ymeri

Në internet, lexova analizën e zotërisë Lumir Abdixhiku, me temë “Projekti ynë”. Më bënë shumë përshtypje dy paragrafet e para të kësaj analize:

“Skandaloze, në secilin vlerësim të mundshëm, nga secili këndvështrim i mundshëm, mbetet nënshkrimi i marrëveshjes në mes të ministres për Zhvillim Ekonomik të Shqipërisë, Brunilda Paskali, dhe sekretarit të shtetit në Ministrinë e Tregtisë të Serbisë, Stevan Nikçeviç, mbi ndërtimin e linjës hekurudhore Beograd – Rudnicë – Prishtinë – Prizren – Morinë – Milot.

Për secilin që merr pak erë në zhvillimet politike rajonale ku ka Serbi, erë që, duket qartë, politika e Shqipërisë zyrtare s’e merr hiç, anashkalimi i Republikës së Kosovës, në një projekt që përfshin, në masën më të madhe, vetë Republikën e Kosovës, është pranim i mosekzistencës së saj: qëllimi përfundimtar i Serbisë. Në të vërtetë, nënshkrimi në fjalë pranon se sovraniteti i Serbisë mbi territorin e Kosovës është faktik; se për pjesën Prishtinë – Prizren të hekurudhës, vendos shteti serb”.

Kur e mbarova leximin e krejt analizës, menjëherë më shkoi mendja më shumë se një shekull prapa dhe aty për aty m’u kujtua ministri i punëve të jashtme të Rusisë cariste, Sergej Sazonov (1860-1927). Gjatë kohës që drejtoi ministrinë e jashme cariste në periudhën mes viteve 1910-1916, Sazonovi është njohur si një armik i betuar i kombit shqiptar dhe si një mbrojtës i flaktë i shovinizmit serbomadh. Gjatë zhvillimit të luftërave ballkanike, Sazonovi ka kërkuar me ngulm që të vihet në jetë projekti për daljen e Serbisë në bregdetin adriatik, nëpërmjet një linje hekurudhore, përmes territoreve shqiptare. Ai ka shkruar:

“Kuptohet vetvetiu se nga ana e Rusisë copëtimi i Shqipërisë mes ballkanasve, në thelb, nuk mund të haste në kurrfarë kundërshtimesh… Lejimi i Serbisë për të pasur një dalje në Adriatik, gjatë një periudhe të gjatë kohe, u shndërrua në një problem qendror të politikës evropiane, megjithëse në vetvete ai kishte një rëndësi thjesht të karakterit lokal. Qëndrimi i zjarrtë ndaj këtij problemi i opinionit mbarëshoqëror serb, nuk vonoi të gjente jehonë edhe në Rusi. Disa qarqe të Petrogradit, shumë të afërta me oborrin e carit, dhe mbarë shtypi i kryeqytetit me kahje nacionaliste…nisën…një fushatë të bujshme, të shoqëruar me demonstrata nëpër rrugë dhe me mitingje, ku mbaheshin fjalime patriotike, në të cilat kërkohej fillimi i luftës në mbrojtje të interesave sllave…” (Citohet sipas: Sergej Dmitrijeviç Sazonov. “Kujtime”. Shtëpia Botuese “Harvest”. Minsk 2002, f.77-79).

Këtu dua të hap një parantezë: ndërtimi i sa më shumë linjave të komunikimit mes vendeve ndryshme fqinje, është një gjë shumë e mirëpritur nga popujt e tyre. Kjo për arsye se sa më shumë të shkurtohen rrugët e komunikimit të tyre, aq më shumë përfitojnë njerëzit në kursimin e kohës, aq më tepër nxitet zhvillimi i tregtisë me interesa të ndërsjella.

Por, të nënshkruash një marrëveshje me Serbinë për ndërtimin e një linje hekurudhore nga Beogradi deri në Milot, duke injoruar tërësisht Kosovën, e cila duhej të kishte përfaqësuesin e vet për të nënshkruar atë marrëveshje, do të thotë të pranosh sovranitetin e Serbisë mbi Kosovën. Kjo është një marrëzi e qeverisë Rama që të bën të vësh duart në kokë. Si ka mundësi që Shqipëria, në marrëveshje me Serbinë, të ndërtojnë një të tillë linjë hekurudhore, e cila, për të arritur deri në Milot, duhet të kalojë nëpër krejt territorin e Kosovës? Madje një marrëveshje e tillë nënshkruhet në një kohë kur Serbia nuk ka kërkuar ndjesë para opinionit publik ndërkombëtar për masakrat e rënda që kreu në Kosovë, kur Serbia nuk ka kompensuar të gjitha shkatërimet e rënda që bëri gjatë viteve të luftës, kur Serbia, në bashkëpunim të ngushtë me neocarizmin putinian, armikun e egër të kombit shqiptar, nuk e njeh pavarësinë e Kosovës. Kur Serbia t’i përmbush këto tri kushte, vetëm atëherë mund të nënshkruhet një marrëveshje për ndërtimin e linjës së lartpërmendur hekurudhore, të firmosur nga Tirana, Prishtina dhe Beogradi.

Por zbatimin e këtyre tri kushteve nuk e kërkon as Tirana zyrtare, as Prishtina zyrtare. Sepse që të dyja notojnë në batakun e tradhtisë kombëtare dhe të nënshtrimit të neveritshëm para serbosllavizmit, në përputhje me strategjinë enveriste që zuri fill më 08 nëntor 1941, nën dirigjimin e emisarëve jugosllavë Dusham Mugosha dhe Miladin Popoviç. Kryeministri Rama ka shkuar disa herë në Beograd, pa kërkuar asnjëherë me këmbëngulje që nëse Serbia nuk njeh pavarësinë e Kosovës, nuk duhet të ketë asnjë komunikim me Beogradin. Thaçi dhe Musrafa, me siguri që, në heshtje, e kanë pranuar nënshkrimin e marrëveshjes së Beogradit me Tiranën për ndërtimin e linjës hekurudhore, sepse ata kanë qenë dhe vazhdojnë të mbeten argatë të regjur të Beogradit.

Indianapolis, Indiana

Sokrat Turtulli, një prej familjarëve të njërit prej anëtarëve të Ballit të pushkatuar pa gjyq, nipi i Sadik Turtullit i quan të papranueshme reagimet ndaj Nishanit, teksa kujton vuajtjet e familjes së tij. Ai e quan turp për të rinjtë e sotëm që kanë mentalitet komunistësh, ndërsa kujton momentin e zhvarrimit të xhaxhait me të birin. “Ata u ekzekutuan në mënyrën më makabre të mundshme vetëm për faktin se ishin kundër modelit dhe ideologjisë bolshevike, që një grup individësh po përhapnin përmes terrorit në viset shqiptare. U pushkatua bashkë me djalin e tij 18 vjeç, pa gjyq. Kur u bëmë zhvarrimin, i gjetëm babë e bir të dy përdore. Ashtu kishin mbetur të ngjitura kockat si shenjë ulëritëse për të thënë se edhe në varr ishin të pafajshëm. Dhe s’ka si të mos jem dakord me presidentin”, thotë ai./

Në një letër të hapur për GSH, Sokrat Turtulli shkruan: “…Kur lexova këtë titull, të them të drejtën m’u rrënqeth mishi. Hodha sytë për të parë portretin e atij që e kishte thënë dhe në çast m’u përplasen kujtimet nëpër cepat e trurit. Mbylla sytë dhe drithërimat ma mbështollën të gjithë trupin. Kjo shprehje më ka shoqëruar në të gjithë rininë time. Ma thoshin përditë, në rrugë, në klasë, në zbor apo kudo ku trokisja: ”Ballist”, “Kulak”, i biri ballistit, djali kulakut, armiku i partisë. Nuk mundja të dashuroja, nuk mund të kërkoja punë, nuk mund të kërkoja shkollim për më lart, nuk mund të qarkulloja jashtë rrethit pa marrë leje tek ‘vampirët’ operativa të Sigurimit të Shtetit.

Edhe vajza e një kryetari të këshillit të partisë që e kisha në shkollë nuk mund të mi shikonte sytë dhe të më thoshte se sa më donte. Më dërgonte letra fshehurazi. Më shkruante emrin e saj në bankën time dhe me lutej ta prisja në klasë pas mësimit. Ajo nuk e kishte idenë çdo të thoshte të ishe djalë ballisti. E mësoi këtë vetëm duke parë filmat e realizmit socialist. Ballist babai im, që punonte ditë e natë në kooperativë. Ballist xhaxhai i babit, ose më saktë komandant Balli. Dhe ky komandant Balli që përndiqej aq shumë për ta vrarë, ishte edhe një ndër dashnorët e “partizanes” dhe komunistes më të famshme të zonës, që figura i ngrihej lart e lart nga partia. Ishin nga një fshat, hanin dreka e darka bashkë, jetonin me të këqijat e sistemit njësoj të gjithë.

U pushkatuan nga partizanët me motivin se ishin bashkëpunëtorë me gjermanët, në një kohë që bashkëpunimi i vetëm i tij ishte vetëm me “partizanen” hamshore të lagjes. U pushkatua bashkë me djalin e tij 18 vjeç, pa gjyq. Kur u bëmë zhvarrimin, i gjetëm babë e bir të dy përdore. Ashtu kishin mbetur të ngjitura kockat si shenjë ulëritëse për të thënë se edhe në varr ishin të pafajshëm. Dhe s’ka si të mos jem dakord me presidentin. -Ata u ekzekutuan në mënyrën më makabre të mundshme vetëm për faktin se ishin kundër modelit dhe ideologjisë bolshevike, që një grup individësh po përhapnin përmes terrorit në viset shqiptare.

Ata u ekzekutuan në mënyrën më kriminale të mundshme, pasi ishin kundër shitjes së trojeve shqiptare tek të huajt. Ata u ekzekutuan se kërkonin orientimin perëndimor të Shqipërisë.”

Policia e Tiranës ka bërë publike fotot e 12 personave, që për këtë drejtori policie rezultojnë të jenë më të rrezikshmit. Ndërkohë që sipas kësaj policie, në këtë grup përfshihen edhe 3 gra. Në listën e personave të rrezikshëm , bie në sy mungesa e disa personave të implikuar në vrasje, por që nuk janë arrestuar ende, ndërsa në krye të listës qëndron Eduart Kurti, personi që u vu nën akuzë të nesërmen e një masakre të ndodhur në mes të Tiranës ku u ekzekutuan dy vëllezër brenda një makine me plumb në kokë.

Në listë policia e Tiranës ka edhe një djalë kuksian, i cili akuzohet për një vrasje të dyfishtë për të cilën është dënuar me 20 vjet burg në mungesë. Ai është i rrezikshëm, thotë policia, ndërsa 4 vite pas aktit të kryer prej tij, iu kanë vra në Kodër Kamëz motra dhe vëllai, një ngjarje e rëndë që u la thjesht në kuadrin e gjakmarrjes, ndërsa autori i moshuar, i ati i dy viktimave të Ferhatit pranoi krimin e dyfishtë!

Në listë gjendet edhe “tezja” e kokainës, lordit të drogës, njeriut që ka vënë në lëvizje policinë e gjysmës së Europës, që ngre punishte heroine e kokaine në mes të vendit, që dyshohet edhe për linjë fluturimi në funksion të hashashit të mes Durrësit e Kurbinit, ndërsa gruaja është në Kosovë duke vuajtur dënimin për trafik droge dhe nuk dihet se për se vijon të jetë në kërkim nga policia e Tiranës.

Po ashtu në burg gjendet edhe studenti shqiptar që kreu një masakër në Rumani, ndërsa policia e Tiranës vetëm në këtë skedë prej 12 personash ka futur edhe emrin e një personi që e ka ngatërruar me emrin e vëllait, në vend që të shkruante Artur Kuliçi, ka nxjerrë të dhënat e Eduartit, paçka se nuk korrespondojnë datëlindjet sipas të dhënave që ka publikuar policia.

1 – Eduart Kurti, burgim të përjetshëm; “vrasje me dashje”

Mbase mund të konsiderohet një prej ngjarjeve më të rënda të 2012-s, jo vetëm për faktin që u ekzekutuan dy vëllezër në makinë në mes të Tiranës, por edhe për faktin se pavarësisht se policia dhe prokuroria e kanë një emër, asnjëherë nuk u fol me prova konkrete se pse i vrau dhe si doli nga Shqipëria Eduart Kurti. Sot e asaj dite, ai nuk është hasur gjëkundi edhe pse është i kërkuari i drejtësisë sonë që prej 2 dhjetorit të 4 viteve më parë, ndërsa sot e asaj dite vijojnë përplasjet në lidhje me palët për shkak se dy vëllezërit Igland dhe Sokol Haxhialiu, nga Berati me banim në Bllok. Eduart Kurti u tha se u ngatërrua me vëllezërit biznesmen për çështje borxhesh, por policia fillimisht arrestoi një djalë të ri nga Mamurrasi, i cili më pas u la i lirë, pasi sipas policisë së asaj kohe u bë me dije se djali kishte qenë në shtëpinë e tij në momentin kur pretendohet se ndodhi vrasja në afërsi të “Vasil Shantos”.

2 – Eduart Gani Kuliçi, burgim të përjetshëm, “vrasjes me dashje”

Eduarti, nuk ka vrasje dhe asnjë ngjarje në Shqipëri. Akuzohet për një vrasje në Irlandë dhe është i dënuar atje nga shteti irlandez, histori e bujshme e vitit 2003!

3 -Bashkim Riza Ferhati, 20 vjet burgim, “vrasjes me dashje”

Ishte fillimi i vitit i 2008-s, kur një ngjarje e rëndë do të trondiste gjithë vendin; vëlla e motër ekzekutohen në makinë, ndërsa vëllai kishte ardhur për festat e fundvitit në familjen e tij dhe do të nisej ato dy ditë në drejtim të Anglisë. Autori i vrasjes së dyfishtë, Hasan Puci, kur u dorëzua i tha policisë; i vrava se nuk e gjeta dot vrasësin e dy djemve të mi. Nuk doja t`i vrisja ato, por meqë nuk gjeta atë. Bëhej

fjalë pikërisht për Bashkim Ferhatin, personin që kishte vrarë dy djemtë e Hasanit dhe ky i fundit në shenjë hakmarrjeje vrau me 3 janar Bilbilin dhe Mimozën. Bashkimi kishte vrarë plot katër vite më parë, ku u tha se shkak i sherrit ishte një copë tokë. Tashmë emri i Bashkimit rezulton ndër më të kërkuarit nga ana e Policisë së Tiranës.

4 – Kujtim Demir Demiri, 14 vjet burg, “trafikim i të miturve”

Bleu fëmijën për 10 mijë lekë dhe e përdori për disa vite të lypte nëpër rrugët e Greqisë. Ishte një nga ato rastet e frikshme të trafikimit të të miturve të cilët kaloheshin jashtë vendi dhe përdoreshin jo vetëm për lypje. Kujtim Demiri u shpall fajtor dhe u dënua me 14 vjet burg ndërsa ishin vetë prindërit e të miturit që treguan se bëhej fjalë për një pazar që kishin bërë me këtë person për ta nisur djalin drejt Greqisë dhe që djali i tyre do të punonte dhe do tu sillte të ardhura edhe atyre

5-Blenis Mihallaq Shyti, burg i përjetshëm, “vrasjes në rrethana të tjera cilësuese”

Në fakt është i arrestuar dhe është i dënuar me burg të përjetshëm. Akuzohet për vrasje të trefishtë në Rumani dhe madje para një viti gjykata e Tiranës ka njohur edhe vendimin e drejtësisë rumune për të tu njohur vendimi i tyre i dënimit përjetë por që Shyti mund të vuaj dënimin në Shqipëri. Ai vrau 12 vite më parë një çift dhe fëmijën e tyre për çështje droge, pasi ishte student atje.

6 – Fation Agim Muharremi, 11 vjet burg, “vrasjes”

Fation Muharremi 32 vjeç është në listën personave më të kërkuar nga policia e Tiranës. Në faqen zyrtare të policisë emri dhe fotografia e tij është e publikuar nën përshkrimin si i kërkuar për vrasje dhe i dënuar me 11 vjet burgim. Po në fakt 32-vjeçari është dënuar nga gjykata e Tiranës me 10 qershor të vitit 2009 (vendimi nr 899) për tentativë vrasje të një bashkëmoshatari në vitin 2007, që mbeti i plagosur, ngjarje e ndodhur në lokalin “22222” në rrugën e Kavajës

7 – Kreshnik Dëfrim Spahiu, 25 vjet burg, “vjedhje me armë me pasojë vdekjen”

Policia e Tiranës bën të ditur se ky personi duhet të konsiderohet i frikshëm dhe i armatosur!

8– Endrit Arben Daci, kërkohet për veprën penale të vrasjes së mbetur në tentativë

Endriti akuzohet për një ngjarje të tri viteve më parë në një lokal në Tiranë.

9 – Florjan Robert Qafa, kërkohet për veprën penale të “Prodhim dhe shitje e narkotikëve” dhe “Prodhim e mbajtje pa leje e armëve luftarake dhe municioneve”.

Emri i Qafës u bë publik rreth një vit më parë kur Partia Demokratike do të denonconte emrin e tij si të përfshirë në banda kriminale, ndërkohë që ishte i punësuar. U tha se personi ishte hequr nga puna, ndërsa tashmë rezulton i kërkuar nga ana e Policisë së Tiranës.

Gratë e kërkuara të Policisë së Tiranës

Në listën prej 12 personash bien në sy edhe tri gra. Njëra është mjaft e njohur për shkak të lidhjeve që u tha se kishte me baronin e drogës Gëzim Çela, ndërsa të dy gratë e tjera janë të kërkuara për mashtrim me pasoja të rënda. Valentina është e arrestuar në Kosovë dhe e vuan atje dënimin, ndërsa policia e Tiranës bën me dije se ajo është e dënuar me 14 vjet burg dhe ndaj është e kërkuar!

1- Valentina Gëzim Tufina, 14 vjet burg, kërkohet për “trafikim i lëndëve narkotike”.*

“Një grua 50-vjeçare e quajtur Valentina Tufina, dyshohet të jetë truri i një rrjeti trafiku heroine dhe kokaine nga vendet e Amerikës Latine, në drejtim të vendeve të Bashkimit Evropian duke përdorur transit Shqipërinë. E njohur me nofkën “Tezja”, Valentina Tufina, ka udhëtuar në tre kontinente brenda një muaji me qëllim trafikimin ndërkombëtar të heroinës dhe kokainës.

Sipas Prokurorisë së Krimeve të Rënda. mësohet se në harkun kohor të më pak se një muaji, gruaja ka bërë të paktën shtatë udhëtime, në disa vende të Europës, në Kinë, Australi dhe më pas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës”. Kështu u bë me dije nga hetimet e asaj kohe, ndërkohë që gruaja u prangos në Kosovë.

2 – Adriana Rakip Çakmak, 16 vjet burg; “Mashtrim”

Për Çakmak ka pak të dhëna në lidhje me veprën penale për të cilën është dënuar vetëm se listohet në 12 personat më të kërluar të policisë së Tiranës

3- Çetina Xheladin Zajmi, 12 vjet burg; “mashtrim me pasoja të rënda”

Gruaja e moshuara mashtroi ortakun e ndërtimin dhe i mori 400 mijë euro. Ai rrëfeu në gjykatë gjithçka kishte ndodhur mes tij dhe gruas, ndërkohë që sipas tij gruaja i shiti atij një objekt të shitur njëherë .

Ajo që tregohej si një barsaletë duket se është një histori e vërtetë dhe e trishtë keqpërdorimi i nevojave të njerëzve të ndryshëm për një vend pune. Faqja Lolita ka publikuar sot një mesazh që iu është shpërndarë anëtarëve të PS-së ku iu kërkohet atyre që të jenë aktiv në Facebook dhe në portalet informative për të sulmuar ata që kritikojnë qeverinë dhe për të mbrojtur qëndrimet e “kryetarit”.

Mesazhi i cili besohet se është nisur në adresat e armatës së guerrilsave socialistë me shumë gjasë i takon datës 27 Nëntor të vitit të kaluar kur historian Aurel Plasari doli gjatë emisionit Debati në Channel One është shprehu për Edi Ramën me këto fjalë: “Ky zotëri nuk e do parlamentarizimin dhe sot po e shohim që do të bëhet dekriminalizim i parlamentit. Qeveria duhet të bëjë ndryshimin e madh, të qeverisë ndryshe, teknikat i di vetë qeveria, sepse ajo ka marrë votat. Opozita kryesore për të rregulluar qeverisjen, duhet të vijë nga ajo vetë. Qeverisjen e keqe duhet ta ndalojë potenciali i brendshëm i PS. Edi Rama nuk i do idetë dhe aspiratat socialiste. Ç’ të mirë ka bërë Rama, me gjithë këta njerëz që ikin? Ikin ata që janë të pakënaqur, që janë kritikë, ata që janë pa punë, pra ata që nuk japin votën. A është teknikë kjo për të larguar të gjithë ata që nuk i japin votën? Ka bërë vetëm disa piktura të bukura”, thotë Plasari. Sipas tij, fundi i Ramës do të jetë me pasoja të rënda për Shqipërinë”.

Deklaratat e Plasarit janë publikuar edhe në mediat Gazeta Tema, Lapsi.al e Balkanëeb.com dhe vetëm në portalin GazetaTema.net ka patur mbi 70 komentet pothuajse të gjitha kundër dhe me gjuhë të ashpër në adresë të Aurel Plasarit.

Disa nga komentet kundër Plasarit në portalin gazetatema.net…

i njemilionti

Plasari:Si Historian nuk e di,por si Opinionist qenka nje Koqe Kandari. Oreee Placar! E Imagjinon dot po te kishe Qeverine Berisha ende ne Pushtet si do ishte katandisur ky vend?Po Ai me aq sa ndejti,e Shkretoi,i nxorri Uji te Zi ketij vendi,apo harrove zotrote?Si nuk te kujtohet qe Ai Berish e mbushi vendin plote me Brrejtesa,qe i shkuan gjer ne Paslce te gjores Shqiperi dhe Sot ti i quan merita ato? Po paske lajthitur a derezi. Qenkeni nje Dore allasoj qei drejtoni shigjetat prej Letre Rames,por Inatciu me te Sinqertin jane shume larg.Mere pak ne Fokusnje Shqiperi qe vetem Emerin i lane dhe ajde ti e behe Shtet,kurBrrejtesat ende po nanxjerrin Syte.Kjo eshte Filozo??a e Hajduteve te berrtasin:Kapa Hajdutin!Pale ngrite nga Kadavra edhe Nanon Turp!per ty dhe nje takem te cmendurish si Lubonja meshoke Sa ju pelqene Stuhija ne Gote!Te thuash aventure eshte pak.ju jeni manjake te mbarsur me plote Inat.Qe nuk i sherbeni askujt vec Dreqit.Vertete ka ca gjera qe duhen bere ndryshe,por kursesi te Zerosh gjithcka.Prandaj mos beni Llogje me Hallet.

rrufeja

E DHJEVE PLASAR SAPO LAVDEROVE KRYKRIMINELIN BERISHA DHE KRYEPIJANECIN NANO. KESHTU QE NUK JE I BESUESHEM. SHKO PI NDONJI GOTE ME BASRI FALLIUN DHE QETESOJU

Spartaku

O Plasar,te plaçin syte dhe te plaste koka.Dukesh ti qen qe kur quan te mire Sali Berishen qe ka bere kaq krime te pallogariteshme,dhe ti je besnik i tij.EDI RAMES ti,ti rruash trapin,se e ka zgjedhur populli dhe jo ti

Salepi

O ç’na kenaqe o Rrelo, bjeri ti biem edhe ti. Po Rama te beri ama drejtor te BKSH mos e harro. Dashuria per Berishen te vjen nga kaloresi i madh Fahri aga Balliu i teqese se Mokres, te nje sëre jeni.

rroku

Si nuk shpetuan keta ish “miqte” e rames nga xhelozia per te, do te ikin nga kjo bote me marazin qe rama nuk qelloi te ishte nje deshtak si ata…….Shko aurelo futi i dopio me lubonjen e zhejin……

faro

Spiun i perjetshem! Nuk ka mundesi qe nje te tilli ti peleje nje njeri me shpirt te lire si reformarori Edi Rama! Si e ka patur pseudonimin ky ne MN?

Arti

O plaskari po pse dhunti e quan nje kryeminister qe vret qytetaret e vet vetem per te mos leshuar karrigen ku ishte

Ervest

Ky person paska rohitur qenka 100 vjet mbrapa paske nevoje per tu vizitue tek psikologu o I zi ,po shko se te rregullon dr.Saliu.

LORA

Lajm I mire;aurel plasari, si ithtar I statukuose se gangsterizmit te integruar nanoberisha,qeka tuj plas. I qofte e lehte.

HETIMET/ Nga vendi i “shqiponjave” në Salento, rruga e gjatë e mallit që mban të gjallë jetën e shumë qyteteve në brigjet e Adriatikut. Plantacione kudo dhe akuza të bollshme ndaj policisë dhe qeverisë. “Janë vetëm fjalë, do ti shkatërrojmë të gjitha e BE do të na ndihmojë”, thotë ministri i Brendshëm Saimir Tahiri, për Il Fatto Quotidiano.it.

Nga Tiziana Colluto

“E sheh se si jemi katandisur? Duhet të presim sa të mbledhim kanabisin për të shitur ndonjë gjë”. Zonja Ana e ngre shikimin ndërsa është duke mbajtur shënime. Ajo e di se pavarësisht gjuhës ne e kemi kuptuar se çfarë po thoshte burri që sapo iku.

“Disa kohë më parë na kishte thënë që ti mbanim një pallto që do ta paguante me lekët që do mblidhte nga shitja e drogës. Menduam se po tallej me ne dhe ne ia dhamë dikujt tjetër. Por më pas në fakt u kthye me paratë. Tani është duke zgjedhur një dhomë gjumi. Na u lut që ta prisnim deri në korrjet e ardhshme.

Libri i borxheve është i mbushur plot deri në pritje të korrjes së ardhme. Kohët e fundit, ritmi i jetës dhe i ekonomisë është i lidhur me fatin e kanabisit. “Në të gjithë fshatrat këtu vërdallë prodhohet kanabis. Nuk kemi ç’të bëjmë vetëm të rrimë e të shikojmë. Kjo është ekonomia tani”, thotë Ana që pasi ka jetuar për shumë vite në Itali ka ardhur sërish në Shqipëri ku drejton një dyqan mobiliesh.

Në Vlorë, vjeshta ka filluar që të ndihet, pavarësisht tavolinave që janë jashtë në trotuarë dhe që rrinë plot.

Siç i thonë shqiptarët, Vlorë, që çdo vit ndryshon, punohet në lungomare sheshe dhe tani edhe rrugë të mira deri në qendrat e banuara. E reja vazhdon të ecë.

“Këto janë investime të privatëve. Një thes me para. Shumë prej tyre i kanë bërë falë barit. I shikon? Këtu poshtë kanë edhe depozitat ku sjellin kanabisin para se ta nisin për në Itali.

Ndërsa drejton makinën, Miri na tregon pallate të rinj bosh, 10, 15 katësh që mbijnë si kërpudha në vend të lagjeve të vjetra dhe shtëpia të ulëta me tjegulla.

Por kjo nuk është thjeshtë çështje biznesi. “Një miku im paguan universitetin e vajzës në Tiranë, një tjetër u dërgon para nipërve që kanë mbetur në Itali. Na ecën mirë sepse ajo që na mbetet e shpenzojmë për vete”, vazhdon ai duke buzëqeshur, sepse në një farë mënyrë edhe ai është një biznesmen.

Në Shqipëri një pjesë e madhe e gjendjes sociale dhe ekonomisë ishte e garantuar nga të ardhurat prej emigrantëve, kjo deri disa vite më parë, sepse tani është kanabisi që garanton ekonominë.

E pranon edhe ministri i Brendshëm Saimir Tahiri, duke folur për ilfattoquotidiano.it: “Lufta ndaj drogës nuk mund të jetë një luftë vetëm e policisë, por duhet që të luftohet fenomeni. Varfëri dhe papunësi shtyjnë fshatarët, shpesh në zona të varfra që të kultivojnë kanabis që të bëjnë edhe ata para në mënyrë të lehtë”.

Por bujqit ama janë të fundit dhe unaza më e dobët e zinxhirit të trafikut të kanabisit. Këtë po e tregojnë edhe hetimet e bëra nga prokuroria italiane: Truri i trafikut të drogës është në Shqipëri dhe është në gjendje që të drejtojë korridoret e drogës deri në destinacionin final, duke bërë pazare edhe me mafian e vendeve ku shkojnë.

Para për të gjithë. Nga ana tjetër edhe diçka më shumë: Akuzat për korrupsion të oficerëve të policisë së qeverisë së Edi Ramës nga debatet parlamentare kanë dalë në rrugë.

“Ky vend quhet Kolumbia e Europës”, thotë Petraqi, i cili është duke lexuar një gazetë, ndërsa flet për Sali Berishën, ish-kryeministrin që u largua tre vite më parë.

Marrë nga Il Fatto Quotidiano – Përktheu SYRI.net 

U vu re mungesa e pranisë së Ministres së Kulturës Mirela Kumbaro, e cila nuk ngurron të marrë pjesë në hapje dhe inaugurime të këtij lloji.

Idea e ekspozitës sipas Ardian Isufit një prej kuratorëve është kjo: Njëherë është thënë, “Ku e ka varrin shoqëria civile të shkoj t’i çoj lulet”. Ajo çka kjo ekspozitë tregon, është se vdekja po mbretëron në një pjesë tjetër të qytetit. I bie kryq-e-tërthor zyrave dhe institucioneve që e konsiderojnë qytetin si burim të përfitimit financiar, në vend që ta trajtojë si një hapësirë ku lindemi, jetojmë jetet tona, dhe ndjiejmë gëzim, trishtim, dashuri dhe urrejtje.”

Artisti Armando Lula e ka vendosur fotografinë e kryeministrit lakuriq pranë një kazani plehrash, të krijuar me mbetje të riciklueshme, në formën e një piramide të përmbysur.

Përballë, një shprehje e shkruar në mur: “I gjithë populli artist”. Parulla e deformuar e kohës së komunizmit, “I gjithë populli ushtar” ngjan një tallje me ekspozitat e pikturës dhe ngjyrimet artistike në politikat qeverisëse që kryeministri Edi Rama përdor për të kamufluar kaosin urban në Tiranë. Qëllimi i ekspozitës është pikërisht ky “kaosi urban në Tiranë në dy dekadat e fundit.

Kryeministri Edi Rama iu ka drejtuar ftesa një numri të madh shqiptarësh me banim jashtë vendit për të marrëpjesë në atë që ai e quan “Samiti i Diasporës”. Ndonëse emërtimi nuk është gjëja më esenciale dhe më e rëndësishme e kësaj farse politike, prapëseprapë duhet thënë se që në titullin e këtij tubimi ka njëdjallëzi dhe mashtrim alla – Edi Rama:

Dimensioni grotesk i “Samitit”

Titullimi i kësaj veprimtarie me këtë fjalë shpreh esencialisht megallomaninë dhe gjigandizimin e veprimtarive boshe të Edi Ramës. Kjo fjalëka kuptimin: Pika më e lartë e malit, niveli më i lartë i tij. Prej këtej rrjedh kuptimi i dytë: Takimi midis krerëve të shteteve ku dominojnë dy elementë – siguria shumë e lartë dhe ekspozimi maksimal mediatik. Të dya këto i ka qejf mashtruesi i plehrave Edi Rama. Për herë të parë në këtë kuptim kjo fjalëështë përdorur kur media i është adresuar Konferencës së Jaltës të mbajtur nga data 4 – 11 shkurt 1945 në takimin historik Ruzvelt – Çurçill – Stalin. Më pas ajo përdoret si Samiti G7, G8, G20 ose edhe tjera por gjithmonë duke patur në përmbajtje takimin midis krerëve të shteteve.

Prej këtej lind pyetja: Ata që do tëmashtrohen me Farsën Politike të quajtur “Samiti i Diasporës”, çfarë shtetesh apo gjërash të kesaj bote drejtojnë?  Është e qartë se kjo është një tallje e Ramës me bashkësitë shqiptare jashtë shtetit në vijim të talljes tragjike që ka bërë i ati i tij shpirtëror dhe ai biologjik: Persekutimin e tyre deri nëekzekutim fizik të familjeve të tyre. Në momentin e tashëm, kjo nuk është gjë tjetër përpos njëenglendisje e tij e rëndomtë dhe mashtrim elektoral.

Dimensioni fallsë – auto – identifikues i Edi Ramës me shqiptarine tërë shqiptarë.

Fjala Diasporë: Edhe pse përdorimi pa kriter i kësaj fjale nga media dhe shpesh politikanët tanëështë bërë modë (përjashtuar Presidentin Rugova),  duhet thënë se ajo rrjedh nga eksodi hebraik dhe nuk ka asnjë ngjashmëri me shpërndarjen e popullsisë shqiptare në botë.Shqiptarët janë larguar por asnjëherë nuk e kanë humbur territorin e tyre, tokën e tyre. Në fakt numri më i madh i njerëzve që e kanë lëshuar Shqipërinëpa të drejtë kthimi në atdhe është i lidhur me rregimin e Edi Ramës sot dhe Enver Hoxhës dje. Largimi i shqiptarëve në gjysmën e dytë të shekullit të XX – të dhe në fillimin e këtij që jetojmëështë i lidhur me këto figura në periudhënenveriste që nga 1944 – tra dhe tani kur çdo vit largohen 100.000 vetë që kur Edi Rama erdhi në pushtet.

Kush janë samitasit e Edi Ramës?

Kush janë ata samitasit e Edi Ramës që do të marrin pjesë në këtë takim dhe përse tani?

Bashkësitë shqiptare në botë janë të vendosura në kohëra të ndryshme. Ata varësisht nga koha e largimit nga Shqipëria mund tëkategorizohen si vijon:

Periudha e para luftës së Dytë Botërore, që shkon deri në kohën e Skënderbeut. Këta tëlarguar nuk janë konsideruar armiq nga komunistët por ardhja e tyre në atdhe gjatë periudhës komuniste është bërë në mënyrë tëselektive nga Sigurimi i Shtetit bazuar në masën se sa ata e kanëpranuar rregjimin enverian në Shqiperi. Sesa i dashur ishte babai shpitëror i Edi Ramës me arbëreshët tanë të Italisëmjafton tëmësohet sa prej tyre e vizitonin Shqipërinë. Por le të vijmë më afër në kohë meqë Nënë Terezën tani e kemi Shenjtore: Sa herë kishte aplikuar për një vizëajo e shkretë për të parë nënën e vet në Shqipëri? Gjithkush e di se çfarë ndodhi me të? Tani janë komunistat që përgjërohen më shumë se askush tjetër për Shenjten Terezë.

Periudha e komunizmit lidhet me emrat e tërë atyre të cilët në kushtet kur nuk e duruan zgjedhën komuniste dhe ëndërruan për një Shqipëri Demokratike të modelit Amerikan, u larguan nga Shqipëria. Shumë syresh që e tentuan një gjë të tillëu vranë në kufi. Ata që shpëtuan,përfunduan më së shumti në Belgjike ose në ShBA.

Tërë të afërmit e të ftuarve – armiq të klasës të përzënë nga administrata shqiptare.Këta janë armiqtë e klasës së Edi Ramës. Familjet e tyre u persekutuan, kaluan nëpër burgje, kampe internimi, ose edhe vdiqën në këneta. Familjet e këtyre njerëzve të cilët Edi Rama i fton në samitin e tijfarsëjanë edhe sot të persekutuar prej tij. Mjafton të kërkosh në administratën shqiptare sot nëse gjen dot një njeri qëeka patur babain, xhaxhain, vëllain, kushëririn të arratisur nëBelgjikë apo nëAmerikë dhe do të mësohet shumë shpejt se tërë këta njerëz janë të përjashtuar nga puna e shtetit, të margjinalizuar nga qeveria e Ramës njësoj sinë kohën e Enver Hoxhës. Nuk ka qoftë edhe një  post drejtues në administratën e shtetit shqiptar që të jetë me “biografi të keqe” sipas standarteve të Enverit. Sot cdo post e mban i biri ose e bija enjë byroisti, antari të KQ ose shërbëtori të bindur tëkomunizmit.  Pra, Edi Rama fton në samitin e tij farsënjerëzit nga Amerika për tu treguar se çfarëpo iu bën ai njerëve të tyre të mbetur në Shqipëri dhe si i ka përjashtuar ata nga punët e qeverisë së tij en mass, si uaka nxirë jetën në dy breza – brezit të babait të vet e tash të brezit të vet.

“Të arratisurit” samitas – shërbëtorë të komunizmit dje dhe sot

Në samitin farsë janë ftuar edhe ata pjestarë të Bashkësisë Shqiptare të cilët e lanë Shqipërinë në vitet e komunizmit duke sakrifikuar familjet dhe të afërmit për ti shërbyer në mënyrë klandestine diktaturës.  Ata mbaheshin si “patriotët” më të mëdhenj, “heronjtë e heshtur” pasi kishin sakrifikuar njerëzit më të afërm të cilët internoheshin për të ruajtur kamuflazhin e tyre, për një shërbim që i bënë “atdheut të Enverit”.  Këta heronj të heshtur tanimëjanë ekspozuar sidomos në Amerikë. Janë ata që pritën Ramizin në udhëtimin e tij të parë në OKB, janëata që i bëjnë fresk sot Edi Ramës sa herë e viziton atë vend. Ata edhe sot nuk kanë turp dhe nuk ndjejnëpendesë për vuajtjet që iu shkaktuan njërezve të tyre më të afërt me aktin e tyre prej sherbëtori të diktaturës. Shumë prej tyre njihen mirë, por një pjesë e tyre do të ekspozohen edhe më mirë me pjesmarrjen e tyre në samitin farsëtë Edi Ramës.

Patriotët e vërtetë

Kategoria tjetër janë patriotët e vërtetë. Ata sapo u hap Shqipëria vërshyen drejt vendit për të takuar njerëzit e tyre dhe për të ndihmuar me çdo kusht. Ishin ata që ndihmuan ngritjen e forcave të djathta politike me çfarë kishin në dorë duke ruajtur gjakftohtësinë për të mos nxitur dhunën dhe hamkmarrjen ndaj asaj që iu kishin bërëkomunstët njerëzve të tyre të dashur.

Po çfarë lidhje ka kjo kategori me samitin farsëtë Edi Ramës?

Kush i përfaqëson të djathtët në Samit?

A ka në programin e samitit farsë tëEdi Ramës qoftë edhe një rrjesht ku flitet për shqiptarët e djathtë të larguar nga Shqipëria nga komunizmi? A kanë ata qoftë edhe një përfaqësim nga ndonjë prej partive politike të djathta të cilat kanë qenë dhe janë zëri i shqiptarëve antikomunistë në këtë të ashtuquajtur samit? A ka ndonjë referim për këtë histori, a ka ndonjë përfaqësues politik tëdemokratëve, republikanëve, monarkistëve,  legalistëve, rezistencës, Ballit Kombëtar që do të referojë në këtë të ashtuquajtur samit? Dihet se shqiptarët e arratisur nga Shqipëria gjatë pesëdhjetë vjetëve në numrin më të madh të tyre ishin të kësaj natyre politike. A janë shqiptarë ata, apo janë armiq të klasës siç ishin për pesëdhjetë vjetë? A i ka përjashtuar tërësisht nga ky takim krye-samitisti-kanabisti – krenaristi  rilindas Edi Rama? Tek e fundit, ku është simboli i unitetit të Kombit, Presidenti i Republikës? A është i ftuar ai tu adresohet këtyre shqiptarëve? Të paktën në programin e shpërndarë deri tani, Jo.

Mërgata e Qyqeve e Ditmir Bushatit:

Samiti Farsë i Diasporës organizohet pikërisht kur Ministri i Jashtëm Dimir Bushati, para disa kohësh përdori fjalën enveriste “Mërgatë e Qyqeve” kur iu referua ambasadorëve shqiptarë për të cilët tha se “ata nuk janë“Mërgatë e Qyqeve”. Shumëkush nuk e ka vënë re kanotacionin negativ, fyes dhe poshtërues të përdorur me këtë fjalë nga Ditmir Bushati i cili në emër të babait të tij Sulës, ish Nënkryetar i Komisionit të Dëbim Internimeve do tu luajisamitasve rolin e “qingjit” komunist që drejton sot vendin e tyre. A do tu tregojë ai atyre sesi u var në litar Avzi Nela në Kukës nëqytetin ku ishte Sekretar i Parë i Partisë babai  i tij dhe kur babai i Edi Ramës antar i Presidiumit të Kuvendit Popullor i cili nënshkroi varjen në litar të poetit?

Dimensioni elektoral i farsës.

Farsa për samitinështë farsë elektorale dhe zbulon qëllimin e Ramës për të instrumentalizuar në favor të tijemigratët shqiptarë të cilët pasi t’i joshë me fjalë të bukura dhe mashtrime e gënjështra, për të cilët tashmëështë njeriu më i njohur në botë, tu kërkojëvotën e tyre, dhe të familjeve të tyre. Rama do të dalë dhe do të tregojë atyre sukseset, me prezantime pompoze. Porai nuk do flasë për lopatat e lëna aty ku i la qeveria e mëparshme nëpër rrugët e Shqipërisë pa iu shtuar asnjë kilometër; do t’ju tregojë“arritjet e mëdha” në punësimin e pretenduar të 300 mijë vetëve, por nuk do flasë për 300 mijëemigrantëqëiu shtuan ushtrisë sëemigracionit për shkak tëkeq-qeverisje të tij; do t’ju tregojë projektin e Rrugës së Arbërit, por jo korrupsionin që e ngeci bërjen e saj; do tu flasë për Skavicën por jo për korrupsionin me firmen turke S?zer;do t’ju flasë me pasion për Lazaratin e zhdukur nga harta e kanibisit por do t’ju fshehë hartën e gjelbërt të Shqipërisë nga veriu në jug; do t’ju flasë se sa keq ishte Shqipëria kur borxhi publik kishte arritur në 62 për qint, por nuk do tu tregojë se “sa mirë” është tani që ka vajtur 74 për qint; do t’ju flasë për arritjet “fantastike” në dogana e tatime por nuk do ju tregojë se rënja e të ardhurave është drastike thjesht dhe vetëm për shkak të informalitetit, klientelizmit dhekorrupsionit galopant që instaloi në to;  do ju tregojë se në Shqipëri ishte edhe Croun Agents për të fiksuar doganat,por ata ikën me bisht në shalë pasi i zhvatën shqiptarëve disa miliona Euro dhe benë sehir dy vjet, thjesht dhe vetëm duke iu gëzuar këtyre parave dhe duke soditur sesi Rama flet tërë ditë për korrupsionin, vetëm që të tërheqë vemendjen nga bëmat e tij monstruoze me doganat; Rama do të flasë për drejtësinë dhe suksesin e Reformës por nuk do ta përmendë se çfarë lufteështë bërë për ta shpëtuar atë nga kapja prej tij. Rama do të flasë për lirinë e medias por nuk do të flasë as për shantazhet ndaj gazetarëve as për tenderat që iu jep, as për bizneset që iu rrënon në rast mosbindje bosave të mediave as për klasifikimin e medias si një kazan plehrash, aspër censurën që aplikon tanimë. Ai do flasë për zbatimin e ligjit në deklarimin e pasurisë por nuk do të tregojë asgjë ku i gjeti paratë e bunkjerit të tij nëMalin e Dajtit. Ai do u flasë për votën e lirë por nuk do tregojë sesi i manipuloi ata në Dibër vetëm pak kohë më parë; do tu flasë se si njerëzit janë të barabartë paraligjit por nuk do përmendë kriminelët që solli në parlamentin shqiptar. Mënë fund ai do tu kërkojë votën në mënyrë që tëqëndrojë në pushtet edhe disa manadate tjera.

Dimensioni Padronizues politik i shqiptarëve të Kosovës dhe Maqedonisë?

Rama iu ka dërguar ftesa edhe shqiptaëve të Kosovës. Po ashtu edhe atyre tëMaqedonisë të cilët Rama i ka partner në biznes  veçanërisht në Nju Jork.Ata të Kosovës tanimë kanë Ministrinë e tyre të Diasporës?Ramasillet si padron. Ai i ka përdorur dhe i përdor ata për bizneset e veta. Por le të kthehemi në Kosovë dhe ta krahasojmë me Shqipërinë:

Së pari, Kosova ka Ministri të Diasporës ndërsa Shqipëria ka një Drejtori Diaspore në MPJ e cila strehon nëpunësit më të margjinalizuar të Ministrisë së Punëve të Jashtme.

Ndërsa Ministria e Disaporës në Kosovë ka ndërtuar database dhe Rrjetin e Biznesmenëve Shqiptarëmë të sukseshëm, (kupto shqiptar të Kosovës) në tërë Amerikën e Veriut, ShBA – Kanada, kur Ministri nuk ka lënë bashkësi pa vizituar, ajo e MPJ në Tiranënuk ka dalë qoftë edhe një herë për të parë se ku jetojnë samitasit e Edi Ramës. Nëse do të ishte një pëvjetor historik sibje fjala 104 vjetori i Shpalljes së Pavarësisë, prania e tyre në festimet jubilare do të ishtë mëse e mirëpritur. Por se çfarë pune ka një udhëheqësi i  Partisë Socialiste të Shqipërisë me shqiptarët e përtej kufirit, këtë nuk ka mendje të shëndoshë që e rrokë.

Përdorimi politik i Samitit Farsë

Nukka asnjë dyshim se ky samit farsë do të përdoret politikisht dhe Rama do të vazhdojë talljen e vet me pjesmarrësit siç bën me “Ndarjen e Tapive” kur iu adresohet fshatarëve të gjorë:

“Merre mor ti tapinë që nuk ta dhanë ata! E sheh, një komunist ta mori dhe prapë një komunist po ta jep!!!”

Dhe kjo tallje do të vazhdojë në samitin farsë:

“Hajde fol ti mor anti – komunistdhe prano që komunistët të përzunënga vendi yt dhe po një komunist potë pret tani në këtë samit”.

Ku është simboli i Unitetit Kombëtar që i mbledh tërë shqiptarët?

I tërë programi i këtij samiti farsë drejtohet nga dy veta:  Edi Rama dhe Ditmir Bushati.

A e përfaqësojnë shqiptarinë këta dy atavizma të komunizmit më të egër të Europës?Çdokush i ftuar në këtë “samit” duhet të mendohet tre herë para se ti përgjigjet  një ftese të tillë. Sepse ky nuk është asgje tjetër veçse një samit farsë i organizuar për motive politike të Edi Ramës.

Në fund të fundit, a mundet vërtetë që Edi Rama,emri i të cilit sot gjëndet i shkruar nëpër kazana plehrash në Tiranë të jetë simboli i bashkimit të kombit tonë që jeton jashtë shtetit?

Ata që i përgjigjen kësaj ftese duhet të jenë ose bashkëpuntorët e rregjimit të kaluar ose aktivistë të mafias së Edi Ramës sot, i cili e ka vertetuar shumë herë lidhjen me të dhe veçanërisht tani me mafian e plehrave dhe shërbimin që po i bën Serbisë.

(!) Vini Re, Vini Re!

E gjithë kjo është një manipulim grotesk fallsë për interesa politke të një njeriu – Edi Ramës.

Erjon Berisha.

Nga Çim Peka – 19/10/2016

Edi Rama erdhi në pushtet në vitin 2013 duke kopjuar sloganin e Ahmet Davutoglu, ish-ministër i Jashtëm dhe kryeministër i Turqisë për “Zero Probleme me fqinjët’. Ndërsa sot, si për ironi, avionët turq bombardojnë brenda territorit të dy shteteve fqinje, Irakut dhe Sirisë, ndërkohë që marrëdhëniet e qeverisë socialiste me fqinjët janë në pikën e tyre më të ulët që nga koha e Enver Hoxhës.

Në verën e vitit 2013, kur Edi Rama sapo kishte fituar zgjedhjet, por nuk e kishte marrë akoma detyrën e Kryeministrit, së bashku me disa prej ministrave të ardhshëm filloi një tur ndërkombëtar, ku në sy ranë veçanërisht vizita në Itali, Turqi dhe Greqi. Pritja zyrtare që iu rezervua në këto shtete ishte e paprecedentë dhe sigurisht mbarte me vete shpresat e mëdha se raportet e qeverisë së re me fqinjët do të njihnin një periudhë të artë. Jo se raportet e paraardhësit ishin të këqija, por kishte elementë që në një mënyrë ose tjetër, kishin nevojë për një perspektivë më ndryshe. Prandaj, ardhja e Edi Ramës në pushtet u pa si mundësi e mirë për përmirësimin e tyre, veçanërisht duke pasur parasysh angazhimin e Ramës për “Zero Probleme”.

Që në fillim u pa një retorikë boshe në raport me Greqinë, dhe “armiqësia” midis Partisë Socialiste dhe Greqisë për shkak të kundërshtimit të marrëveshjes së detit, kërkonte një qasje të re nga ana e Ramës. Nuk ndodhi. Jo vetëm kaq, por ai qartazi tregoi se prioritet kishte marrëdhëniet me Italinë, ndoshta edhe për shkak të raporteve të tij personale me Kryeministrin Italian Matteo Renzi.

Rama e rrethoi veten me miq dhe bashkëpunëtorë që ishin vokal kundër Greqisë dhe miqësor me Italianë. Historikisht ka patur një konkurrencë herë të hapur herë të kamufluar midis Italisë dhe Greqisë për influencë në Shqipëri, veçanërisht pas rënies së komunizmit. Qeveri të ndryshme shqiptare janë munduar të notojnë midis këtyre dy ujërave duke ruajtur një balancë në interes të vet. Sot, falë Edi Ramës, kjo balancë është prishur, në kurriz të marrëdhënieve me Greqinë. Nga ana tjetër, nuk është se marrëdhëniet e ngrohta politike me qeverinë italiane kanë sjellë ndonjë rezultat në fushën e ekonomisë, investimeve direkte italiane apo në atë të tregtisë.

Kryeministri italian përballet me dy kriza të brendshme, atë financiare dhe referendumin për ndryshimet kushtetuese me 4 dhjetor. Gjasat janë, që Renzi nuk do të shtyjë më shumë se disa muaj në krye të qeverisë italiane, dhe si rrjedhojë askush nuk është në gjendje të parashikojë kush do të jenë marrëdhëniet me Italinë më pas. I vetmi përfitim deri tani në këto marrëdhënie është mbyllja e syve dhe heshtja e palës italiane në lidhje me lumin e drogës që ka vërshuar nga kjo anë e Adriatikut. Edhe kjo duket se po ndryshon, pasi situata e trafikut të drogës ka arritur në përmasa dramatike, dhe heshtja e mëtejshme do të kthehet në një problem politik edhe për vetë Italinë.

Që me pavarësimin e Maqedonisë nga ish-Jugosllavia, faktori politik shqiptar atje ka patur vetëm dy pika reference: Uashingtonin dhe Tiranën. Që nga pranvera e vitit 2015 Tirana ka rënë si pike reference. Edi Rama është kryeministri i vetëm shqiptar që nuk ka asnjë lloj influence mbi faktorin politik shqiptar në Maqedoni. Kur në pranverë të vitit 2015 ndodhi kriza politike në Maqedoni, dhe incidenti i armatosur në Kumanovë, Edi Rama nën influencën e partive të majta të Europës Juglindore (të njëjtat parti që bekuan marrëveshjen e 1 prillit), zgjodhi të mbështesë liderin e opozitës Zoran Zaev, duke anashkaluar tërësisht faktorin politik shqiptar atje, si dhe dinamikat politike të brendshme në Shkup e Tetovë.

Jo vetëm kaq, por në kundërshtim me linjën politike të mbajtur nga çdo qeveri e mëparshme shqiptare dhe përkundër qëndrimeve amerikane, Edi Rama kërcënoi me veto anëtarësimin e Maqedonisë në NATO. Si pasojë, kur Edi Rama thirri në Pogradec në takim lidershipin politik shqiptar të Maqedonisë, ata e refuzuan. Nga ai moment, Edi Rama e zeroi veten dhe qeverinë e tij në raport me Maqedoninë.

Për shkak të raporteve personale të Edi Ramës me ish-kryeministrin Hashim Thaçi, por edhe raportit negative historik të Partisë Socialiste me Kosovën, pritej që marrëdhëniet e qeverisë socialiste me Kosovën të njihnin një periudhë pranvere. E kundërta ndodhi. Për arsyet që vetëm Edi Rama i di, dhe ne vetëm mund të hamendësojmë, në vend të Prishtinës ai zgjodhi Beogradin.

Marrëdhëniet e mira me Serbinë janë në interes të Shqipërisë, të Kosovës dhe të vetë rajonit. Por jo, kur ato përdoren për axhendë politike individuale të Edi Ramës dhe Aleksandër Vuçic. Aq më tepër në kurriz të Kosovës. Edi Rama i dha vetes një rol që nuk i takonte dhe që shkon në dëm të interesave kombëtare shqiptare në Ballkan. Ai u përpoq ta kthente veten ne interlokutorin e vetëm shqiptar në raport me Serbinë duke anashkaluar autoritetet legjitime të Prishtinës. E që të arrihej koj, Rama duhej të kthehej ne liderin shqiptar mbarë kombëtar, duke përdorur kartën nacionaliste.

Për këtë i erdhi në ndihmë Vuçiç. Në tetor të vitit 2014, u gjet rasti i artë duke përdorur hedhjen e një droni në stadium, me një flamur të zi, qe as sot nuk dihet me saktësi se si u fut në stadium. Mediat e Beogradit caktuan vëllanë e kryeministrit si autorin e lëshimit të dronit.

Vala e nacionalizmit që kaptoi shqiptarët duhej sipas planit të transmetohej tek Rama, si udhëheqësi nacionalist i gjithë shqiptarëve. Terreni ishte përgatitur tashmë për vizitën e Ramës në Beograd, i cili së bashku me Vuçiç luajtën një teatër me mjeshtëri në konferencën për shtyp.

Fatkeqësisht për Ramen, qytetaret e Kosovës nuk e blenë këtë shfaqje, sado të mirëorganizuar. Që këtu filluan problemet e Ramës me Kosovën dhe opinionin e saj publik. Shqiptarët e Kosovës nuk e pranuan, ndërsa ata të Shqipërisë e injoruan.

Vizita e tij e fundit në Beograd është vetëm epilogu i kësaj qasje të pamend. Reagimi i politikës në Prishtinë, mediave dhe opinionit publik ishte brutal, i patakt dhe i dëmshëm për marrëdhëniet midis dy shteteve tona. Sikur politika në Kosovë ta kishte ndaluar Ramën me herët, dëmi nuk do ishte ky. Edi Rama tashmë e ka humbur Kosovën. Por kjo nuk është e keqja më e madhe. Që sot e tutje, raportet politike midis Prishtinës dhe Tiranës nuk janë më të njëjta dhe do të duhet shumë kohë dhe vullnet që pas ikjes së Ramës ato të kthehen në normalitet.

Mund të quhet pa frikë një thikë pas shpine që Shqipëria i ka bërë Kosovës me marrëveshjen e fshehtë që Edi Rama ka bërë në Beograd me homologun e tij serb, Aleksandër Vuçiç. Në dokumentin e siguruar nga gazeta Zëri në Prishtinë, është zbardhur edhe kjo marrëveshje e pistë.

Për ndërtimin e autostradave dhe linjave hekurudhore që kalojnë nëpër territorin e Kosovës Qeveria e Shqipërisë dhe e Serbisë kanë nënshkruar protokoll bashkëpunimi pa e marrë pëlqimin e Qeverisë së Kosovës. Një veprim i tillë i palës shqiptare lë të kuptohet, të paktën nga pala serbe, si njohje e sovranitetit serb mbi Republikën e Kosovës, prandaj po kundërshtohet nga zyrtarët shtetërorë të vendit

Për autostradat dhe linjat hekurudhore që nisen nga Serbia dhe të cilat kalojnë nëpërmjet territorit të Kosovës për të dalë në Shqipëri zëvendësministrja e Zhvillimit Ekonomik të Shqipërisë, Brunilda Paskali, dhe sekretari i shtetit në Ministrinë e Tregtisë së Serbisë, Stevan Nikçeviç, kanë nënshkruar protokoll bashkëpunimi pa e marrë pëlqimin e Qeverisë, që udhëhiqet nga kryeministri i vendit, Isa Mustafa.

Ky veprim i palës shqiptare lë të kuptohet, të paktën nga pala serbe, si njohje e sovranitetit serb mbi Republikën e Kosovës.

Sipas dokumenteve zyrtare, që ka arritur t’i sigurojë gazeta “Zëri”, dy përfaqësuesit e qeverive, ajo e Shqipërisë dhe e Serbisë, Paskali dhe Nikçeviç, më 15-16 prill 2015, kishin negociuar Protokollin e Sesionit të Parë të Komisionit të Përbashkët për Bashkëpunim Ekonomik midis Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Kosovës, me këtë kishin rënë dakord që të paraqesin projekte të veçanta të cilat do të prezantohen pranë institucioneve të Bashkimit Evropian, me qëllim mundësimin e financimit të tyre nga fondet e kësaj të fundit.

Pak muaj pasi ka nënshkruar protokollin si kryesuese e delegacionit shqiptar, Paskali ka marrë detyrë të re, atë të zëvendëskryetares së Bashkisë së Tiranës.