Kategori
Uncategorized

Ai e theri atë. Dhe ashtu të masakruar, plot gjak, e ktheu tek unë”.

“Unë isha 22 vjeçe kurse vajza ime 2 vjeçe, trëndafili im i vogël. Ata na vendosën në autobusë, vetëm ne gra dhe vajza dhe thanë që asgjë nuk do të ndodhte me ne.

Udhëtimi zgjati shumë, autobusi ishte plot,… Më shumë vajza ime e vogël po qante, duhet të ketë qenë e uritur, e etur.

Pastaj mu afrua një ushtar, një nga ata çetnikët, ndonëse u soll mirë me mua, më pyeti se çfarë kishte vajza ime, pse po qante.

Nuk kam asgjë për t’i dhënë, iu përgjigja.

Ai e mori fëmijën nga dora ime dhe tha që do ta ushqente me diçka dhe do të ma kthente prapa.

U gëzova shumë, por përsëri kisha dyshime. Më pak se dhjetë minuta më vonë, ai hipi përsëri në autobus me vajzën time të vogël. Dëgjoj, ajo nuk qan më.

Duhet ta ketë ushqyer mirë, me të vërtetë akoma ka njerëz të mirë, mendova. Ai e vendosi atë përsëri në krahët e mi dhe vetëm më tha: “Tani vajza juaj nuk do të qajë më”.

Ai nuk e ushqeu trëndafilin tim.

Ai e theri atë. Dhe ashtu të masakruar, plot gjak, e ktheu tek unë”.

Le të jenë lotët e nënës një lutje, që Srebrenica të mos i ndodhë më kurrë askujt!

Përktheu: Jeton Zenuni

SrebrenicaGenocide

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s