Ai vraponte… Ata e pritën, në pritë.

Albert Avduli /

12 shtator 1998 !
Krismat që njoftuan vrasjen e Azem Hajdarit, në të njëjtin çast, vranë edhe iluzionin e brezit tim, se liria dhe demokracia krijoheshin paqësisht.

Atë ditë, mbas mitingut në Fier, me Dr Berishën, Azem Hajdarin, Genc Pollon, Ibrahim Morina dhe unë (të tjerë sigurisht), shkuam për ngushëllim te Ëngjëllushe Rama për vdekjen e nënës.

Kur mendova se do ndaheshim, u përcaktua drejtimi për në Kuman, te shtëpia e Mond Plaka, po për ngushëllim.

I tillë ishte Azemi.

Ju printe, por edhe rendte mbas miqve.

Ai vraponte… Ata e pritën, në pritë.

Lavdi !