Merret vesh, Erion Veliaj nuk do të fliste sot kështu për Policinë Fetare të Iranit, nëse nuk do të kishte pasur një eksperiencë personale me këtë institucion të frikshëm, eksperiencë që ka mbetur e paharrueshme për
Kur e ka pasur këtë eksperiencë me Policinë Fetare të Iranit, Erion Veliaj? Një joiranian, mund ta ketë një eksperiencë të tillë vetëm kur viziton Iranin, se vetëm në këtë rrethanë një njeri i tillë mund të ketë të bëjë me Sazman e- Basij-e Mostaz’ afin.
A e mohon Erion Veliaj është ballafaquar me Policinë Fetare të Iranit kur ai vizitoi Iranin në vitin 1991, i shoqëruar nga një person i familjes së tij, në moshë madhore? Kjo është arsyeja e vërtetë që Veliaj shkoi në Greqi në atë kohë, gjë të cilën e ka pohuar vetë. Veliaj shkoi në Greqi për të udhëtuar me avion nga Athina për në Teheran.
Erion Veliaj mund ta mohojë këtë gjë por ai e tradhton veten duke folur me tmerr edhe një çerek shekulli më pas për Policinë Fetare të Iranit. Në atë kohë, me t’ u hapur Shqipëria, Veliaj dhe një person nga familja e tij shkuan në Iran, për të takuar një mik të familjes, që më pas u bë President i Iranit, Mahmud Ahmadinejad, dhe që në 1991 ishte një zyrtar i lartë qeveritar. Ahmadinejad e ka vizituar Shqipërinë në kohën e regjimit komunist, në vitin 1979, pas fitores së Revolucionit Islamik në Iran.
Regjimi i Enver Hoxhës e mirëpriti Revolucionin Islamik në Iran, duke e quajtur një revolucion antiimperialist. Në këtë kuadër midis Shqipërisë dhe Iranit ka patur shkëmbime të dendura delegacionesh të ndërsjellta, e me këtë rast edhe 22 vjeçari Ahmadinejad erdhi në Shqipëri, në shkurt-mars 1979, si një studenti revolucionar iranian. Sipas praktikës së kohës, Ahmadinejad ka kryer në Shqipëri dhe stërvitje ushtarake, siç bënin shumë revolucionarë të huaj në Shqipëri në atë kohë.
Erion Veliaj e ka pohuar në intervista se të dy prindërit e tij, të cilët kanë qenë oficerë të Ushtrisë Shqiptare, kanë punuar si drejtues të stërvitjes ushtarake në shkollat e mesme. Të gjithë ata të cilët e kanë bërë shkollën e mesme para vitit 1990 e dinë se në çdo shkollë kishte një nëndrejtor për anën ushtarake, i cili ishte oficer dhe merrej vetëm me çështjet ushtarake. Kuptohet se ky njeri nuk kishte shumë punë, pasi shkolla bënte stërvitje ushtarake vetëm një ditë në muaj dhe një muaj të plotë në vit. Nëndrejtori ushtarak në pjesën tjetër të kohës kryente detyra të tjera që i ngarkoheshin nga eprorët e tij ushtarakë. Një pjesë e nëndrejtorëve ushtarakë shërbenin si instruktorë për stërvitjen ushtarake të revolucionarëve të huaj që vizitonin Shqipërinë.
Kështu bënin dhe të dy prindërit e Erion Veliajt. Instruktorët ushtarakë të revolucionarëve të huaj qenë njerëz të besuar të regjimit komunist, të cilët udhëzoheshin që të krijonin miqësi me ta dhe mundësisht t’ i rekrutonin në shërbim të shtetit shqiptar. Kuptohet se instruktoret ushtarake femra qenë më të përshtatshme për ta bërë një gjë të tillë.
Irani është nga ata vende ku një i huaj e ka më të vështirë të largohet nga vendi se të hyjë atje, siç ka qenë edhe Shqipëria para vitit 1990.
Kështu duhet t’ i ketë ndodhur edhe Erion Veliajt, i cili ende e kujton me tmerr Policinë Fetare të Iranit.
Kuptohet se për Policinë Fetare të Iranit nuk kishin ndonjë rëndësi aventurat që mund të kishte pasur Ahmadinejad në Shqipërinë komuniste, madje edhe aventurat erotike. 
Por për Sazman e- Basij-e Mostaz’ afin, si për çdo polici të ngjashme dhe kjo lloj Policie është e ngjashme me segmente të KGB, Gestapos, Sigurimit të Shtetit, kishte rëndësi të madhe që të mësonte me saktësi çfarë kishte ndodhur për t’ i përdorur më pas këto informata eventualisht për nevojat e saj.
Të gjithë u habitën kur Kryeministri Edi Rama shpalli se ligjin për transparencën për dosjet e Sigurimit të Shtetit do ta bënte Ministria e Mirëqenies Shoqërore dhe Rinisë e Erion Veliajt. Çfarë lidhje kishte kjo Ministri me këtë çështje? Por duket se Veliaj ishte i interesuar vetëm për disa dosje që kishin të bënin me stërvitjen e revolucionarëve të huaj në Shqipërinë komuniste. Veliaj donte të sigurohej për këto dosje para se të kalonte në karrierën e re dhe të vërtetë të tij, atë të kryetarit të Bashkisë së Tiranës, gjë të cilën e quan si të sigurt.
Erion Veliaj u shqetësua shumë kur kandidati rival mjeku gjinekolog Halim Kosova tha se e kishte pritur edhe atë gjatë lindjes. Kosova nuk e tha këtë në ndonjë kontekst fyes, dhe Veliaj mund ta kishte mbyllur këtë çështje duke thënë se Kosova bëri detyrën. 
Por Veliaj e bëri intrigues debatin duke e qortuar rivalin e tij se tregon barcaleta për gratë të cilat i ka asistuar gjatë lindjes. Cila ishte barcaleta? Barcaleta do të ishte nëse dr. Kosova do të pyeste si dëshmitar okular se përse në 17 dhjetor 1979, në maternitetin e Tiranës gjendej gjysma e oficerëve të Sigurimit të Shtetit që mbulonin Lindjen e Mesme. Por dr. Halim Kosova është një burrë i urtë dhe nuk do që të hapë histori të tilla.
Thënia për Policinë Fetare të Iranit është një symptomë kureshtare e dyzimit të personalitetit që shfaq Veliaj. Një tjetër është ajo e se ka pasur një “karrierë tregtare” si shitës fiqsh në fillim të viteve nëntëdhjetë. Në të vërtetë, edhe këtë gjë e ka thënë dikur Mahmud Ahmadinejad, kur kandidoi për Bashkinë e Teheranit, në 2003. Babai i tij, Ahmed kishte qenë shitës frutash dhe perimesh në vendlindjen e tij në Aradan, në provincën Semnan. Mahmud Ahmadinejad krenohej se ai kishte nisur të punonte që në adoleshencë duke shitur fruta. Ahmadinejad në fakt e kishte bërë vërtet këtë punë, ndërsa në rastin e Veliajt shitja e fiqve ishte një mbulesë për një veprimtari tjetër. Se te Qendra me restorant dhe kafeteri për të huajt, e cila gjendet pak metra larg tregut të ri, në Sheshin “Avni Rustemi”, ku Veliaj thotë se ka punuar si kamerier, fiqtë kanë qenë një simbolikë për të kumtuar dëshirën për një aventurë pink nga të huajt që vinin në Tiranë. Personi vendoste mbi tryezë një banane dhe një fik të njomë ose të thatë (varësisht stinës) në skaj të bananes. Nëse kamerieri vendoste një tjetër kokërr fiku në anën tjetër të bananes, duke u formuar kështu simbolikisht organi seksual mashkullor, marrëveshja quhej e arritur. Në njëfarë mënyre kjo mund të quhet shitje fiqsh./Kastriot Myftaraj
AL in Sweden. 