Ish-Kryeministri Berisha ka denoncuar se një bandë në Qeveri po kërkon të bëjë grusht shteti brenda shtetit, për të shtënë në dorë institucionet kushtetuese.
Çështja që më ka sjellë këtu është skandali më i madh i 25 viteve të fundit, zhvillimet rreth tij, skandali i përgjimeve. Nuk ka ndodhur kurrë në 25 vite që një Kryeministër dhe ministër i Brendshëm ta shndërrojë Policinë në qëndër përgjimit të Presidentit, diplomatëve etj. Mendoj se ky është një krim i shëmtuar”, tha Berisha në bashkëbisedimin e sotëm me gazetarët.
Ai tha se përdorja e Italisë si mburojë është e dënueshme.
Edi Rama, për të shtuar përgjegjësinë e tij të tmerrshme nuk e ka për gjë të përdorë si mburojë Italinë mike. Ky përbën një akt shumë të rëndë dhe të dënueshëm dhe i them se kurrë nuk do të shpëtosh nga ky skandal. Por gabimi yt fatal është të përdorësh Italinë si mburojë se është vepër e jotja”.
Por edhe më e rëndë për Berishën është çështja e hetimeve që ka filluar policia për vendimet e gjyqtarit që vendosi për pezullimin nga detyra të drejtorit të përgjithshëm të Policisë së Shtetit, Haki Çako.
Ai tha se një institucion si policia nuk ka tagër ligjor të hetojë mbi vendimet e një përfaqësuesi të një pushteti tjetër, sikurse është gjyqësori. Vetë gjyqësori ka organet e veta që hetojnë për vendimet.
Berisha akuzoi drejpërdrejt Kryeministrin Rama dhe ministrin e Brendshëm Saimir Tahiri se janë një bandë që po tenton të marrë në dorë edhe institucionet e pavarura.
Kjo bandë në qeveri nuk njeh as ligjin dhe as Kushtetutën. I bëj thirrje prokurorisë të fillojë menjëherë hetimet, pasi ky është një grusht shteti brenda shtetit… Banditë me uniformë dhe pa uniformë në Qeveri kërkojnë të marrin pushtete të tjera kushtetuese”, tha Berisha.
Sipas ish-Kryeministrit, një grusht i tillë shteti kryhet për të mbuluar me çdo kusht skandalin e përgjimeve që implikojnë dyshen Rama-Tahiri.
Kjo ndodh pasi Rama ka përgjuar Presidentin e Republikës, Kryetarin e Kuvendit, shefin e opozitës, deputetë, ambasadorë dhe gazetarë”, tha Berisha.
Ai kërkoi të hetohet Ardian Çipa, i cili thërret në zyrë dhe kërcënon prokurorët. Berisha ka akuzuar Çipën si personin që e nxorri Genci Xhixhën me makinë nga Shqipëria dhe sot bën pushimet në Kubë e Holandë me paratë e Xhixhës.
Berisha foli edhe për çështjen e kanabisit që rrezikon të përbytë edhe Europën në sasi të paimagjinueshme.
Në lidhje me reformën në Drejtësi, Berisha i bëri thirrje Ramës të mos shndërrohet në varrmihës të konsensusit, sepse do ta ndëshkojë historia. / HashtagAL
10/06/2016 11:14reviews0248
Kush e vrau Aleksandrin e Madh?
Historiani James Romm tregon disa teori të reja intriguese rreth një misteri të gjatë historik
Nga James Romm
Në Babiloni, më 10 qershor të vitit 323 para Krishtit, rreth orës 5 pasdite, Aleksandri i Madh vdiq në moshën 32-vjeçare, pasi kishte arritur të ndërtonte një perandori që shtrihej nga Shqipëria moderne deri në lindje të Pakistanit. Pyetjes se çfarë apo kush e vrau mbretin e Maqedonisë nuk i është dhënë kurrë përgjigje. Sot teori të reja janë në qarkullim.
Ashtu si vdekja e Stalinit, me të cilën krahasohet ndonjëherë, vdekja e Aleksandrit përbën një mister që ndoshta është i pazgjidhshëm. Teori konspirative janë ngritur që para se ai të vdiste, por kohët e fundit janë ngritur një numër i ri akuzash e supozimesh.
Benzinë iu shtua zjarrit në filmin Alexander të Oliver Stone, që u lançua në vitin 2004, me versione të reja në vitin 2006 e 2008: një film që pavarësisht të metave të tij artistike, paraqet një teori rreth atij që vrau Aleksandrin dhe arsyen pse. Pak ngjarje kanë qenë aq të papritura sa vdekja e Aleksandrit të Madh. Mbreti kishte treguar forcë të madhe gjatë fushatës së tij 12-vjeçare në Azi, duke duruar vështirësi të mëdha dhe duke marrë role të rëndësishme luftarake.
Disa e përshkruanin atë si të shenjtë. Në vitin 325, duke luftuar pothuajse vetëm me një dorë kundër luftëtarëve të Azisë Jugore, Aleksandri u plagos në mushkëri nga një shigjetë, megjithatë ai vazhdoi marshimet e tij ushtarake, një udhëtim 60-ditor në bregun e Iranit jugor.
Si pasojë, kur mbreti u sëmur rëndë e vdiq dy vjet më vonë, tronditja e shkaktuar tek ushtria e tij prej 50 mijë trupash ishte shumë i madh. Po kështu ishte dhe konfuzioni se kush do të udhëhiqte pas tij, pasi Aleksandri nuk kishte bërë plane për pasardhësin e tij. Vdekja e papritur e një figure të tillë komanduese do të shënonte një pikë kthese katastrofike, fillimi i një gjysmë shekulli plot grindje që sot njihen si Luftërat e Pasardhësve. Ngjarje të përmasave të tilla në mënyrë të pashmangshme nxitën kërkimin e shkaqeve. Kjo e vuri botën e lashtë në një kurs të ri të rrezikshëm. Kjo tregonte pamjen e errët të marrëdhënieve të Aleksandrit me shokët e tij, rrethin e ngushtë të miqve dhe oficerëve të rangut të lartë që e rrethonin atë në Babiloni.
Historianët antikë nuk ranë në asnjë konsensus për çështjen e vdekjes së Aleksandrit, edhe pse shumë prej tyre ia atribuojnë sëmundjes. Në vitin 1996, Eugene Borza, një dijetar i specializuar për Maqedoninë e lashtë, mori pjesë në bordin mjekësor të hetimit në Universitetin e Maryland, që arriti diagnozën e tifos. Kjo teori është mbrojtur nga Borza. Malaria, lia apo leuçemia gjithashtu janë propozuar, sëbashku me infeksionin të plagës në mushkëri. Teori tjetër është pikëllimi i Aleksandrit nga vdekja e mikut të tij të ngushtë Hephaestion-i pak muaj më parë.
Por ka dhe nga ata historianë të cilët nuk kanë dashur të zgjedhin sëmundjen apo vrasjen si mundësi të vdekjes së Aleksandrit por që më vonë edhe ata kanë ndryshuar mendje duke ngelur të pavendosur. Të pajisur me raporte toksikologjie dhe patologë mjek-ligjorë, studiuesit po rihapin dosjen e Aleksandrit si një hetim për vrasje. Ideja që Aleksandri u vra tërhoqi vëmendje për herë të parë në vitin 2004, falë fundit të filmit të Stone. Është epilogu i gjeneralit Ptolemeu (i luajtur nga Anthony Hopkins) që thotë se: “E vërteta është se ne e vramë atë. Në heshtje ramë dakord..sepse nuk mund të vazhdonim kështu”. Ptolemeu më pas jep urdhrin: “Shkruani që vdiq nga një sëmundje, në gjendje të rëndë shëndetësore”.
Një vizatim i shekullit të 19 që tregoni kortezhin funeral të Aleksandrit bazuar në përshkrimin e DiodorusNjë vizatim i shekullit të 19 që tregoni kortezhin funeral të Aleksandrit bazuar në përshkrimin e Diodorus
Ideja se gjeneralët e Aleksandrit komplotuan vrasjen e komandantit të tyre nuk doli nga imagjinata e Oliver Stone. Kjo është provë, që edhe gjeneralët e Aleksandrit nuk kishin dëshirë ta ndiqnin atë kudo që shkonte. Në Indi, në vitin 325 para Krishtit, ushtria e Aleksandrit organizoi një lloj greve kundërshtimi kur u urdhërua që të marshonte drejt lindjes. Edhe oficerët e lartë morën pjesë në këtë lloj kryengritjeje. Stone e konsideronte këtë një episod të mëparshëm të komplotit të mëvonshëm për vrasjen e tij, pasi Aleksandri po planifikonte fushata të reja të mëdha luftarake në kohën e vdekjes së tij. “Nuk besoj se këta njerëz pajtoheshin gjithnjë me Aleksandrin”, tha ai gjatë një interviste në vitin 2008. Stone gjithashtu tërhoqi vëmendjen e studiuesve të historisë me idenë se ishte Ptolemeu ai që ideoi mbulinin e vrasjes së Aleksandrit. Disa dijetarë të tjerë, të udhëhequr nga klasiku australian, Brian Bosworth, besojnë se vdekja e Aleksandrit ashtu si e tregon Stone është false. Debate të mëdha pati për të kuptuarit e vdekjes së Aleksandrit. Pasi historianë të rinj e përshkruajnë këtë ngjarje në forma të ndryshme nga burimet antike. Autorët Arrian dhe Plutark thonë se Aleksandrin e zunë ethet pasi u largua nga një festë në shtëpinë e mikut të tij të quajtur Medius, ku kishte pirë shumë. Ethet e tij u shtuan gjatë 10-12 ditëve në vijim, duke e lënë atë në një gjendje paralize sa që nuk mund të fliste e as lëvizte. Ditën tjetër, Aleksandri vdiq.
Aleksadri ne shtratin e vdekjesAleksadri ne shtratin e vdekjes
Por versione të tjera të ngjarjes i japin ngjyrë tablove të ndryshme të fundit të Aleksandrit. Në një version alternativ, Aleksandri nuk ishte ndjerë mirë një herë në mes të festës dhe jo në fund të saj, pasi kishte pirë një gotë të madhe vere. Ky version thotë se Aleksandri pati një ndjesi therëse në shpinë pasi kishte pirë disa gota. Pas kësaj ngjarjeje thonë se ai ishte përfshirë nga një dhimbje e madhe, por jo që kishte pasur ethe. Kjo është ideja e autorëve Plutark dhe Arrian. Një dhimbje e madhe pas pijes të çon të mendosh se është helmuar, prandaj dhe Plutarku në biografinë e tij për Aleksandrin, e mohoi se kjo gjë kishte ndodhur. “Disa shkrimtarë parapëlqejnë t’i mendojë këtë gjëra për t’i dhënë një fund tragjik një drame të madhe,” ka thënë ai. Ekzistonin mosmarrëveshje mes atyre që mendojnë se Aleksandri vdiq nga sëmundja dhe atyre që mendojnë se u vra. Të gjitha raportet e simptomave të Aleksandrit të bëjnë të mos besosh në mënyrë absolute tek asnjë nga dy teoritë, por njëkohësisht të dyja janë të mundshme. Përsa i përket versionit të helmimit, në skenat e filmit të Stone duken disa vështrime të dyshimta të hedhura mes shokëve të Aleksandrit si për të treguar se ata e dinin që gota e komandantit të tyre mbante helm, por nuk tregohet se si helmi iu hodh atij.
Nga ana tjetër, disa shkrimtarë grekë e romakë ishin të sigurtë që e dinin se kush e bëri këtë gjë, por edhe me çfarë helmi dhe mënyrën si iu hodh. Në një uniformitet të shquar, ata drejtojnë gishtin nga Antipater, gjenerali i lartë që Aleksandri e kishte lënë në krye të atdheut të Maqedonisë, dhe tek dy djemtë e tij, Cassander dhe Iollas. Antipater me të vërtetë mund të ketë pasur arsye për ta dashur Aleksandrin të vdekur në pranverën e vitit 323 para Krishtit, pasi mbreti e kishte hequr nga posti i mëparshëm dhe e kishte vendosur në Babiloni, ndoshta me qëllim armiqësor. Antipater nuk ia hodhi helmin vetë, por dërgoi djalin e tij Cassander. Ky i fundit ia kaloi toksinën vëllait të tij Iollas, e që më pas u hodh në pijen e mbretit. Elementët bazikë të kësaj historie janë të njëllojtë në çdo ritregim antik, por ndryshojnë detajet.
Disa versione përmendin filozofin Aristotel si bashkë-komplotist, pasi ai ishte mik i Antipater-it, dhe për arsye se ish-studenti i tij Aleksandri kishte dënuar për vdekje një nga të afërmit e Aristotelit. Disa të tjerë bëjnë Medius-in, pjesëmarrës në komplot që gjoja ishte i dashuri i djalit të Antipaterit, Iollas. Një version i hershëm, i publikuar në një pamflet grek, e bënte Iollas-in fajtor të dyfishtë: kur plani i parë me helmimin dështoi për ta vrarë Aleksandrin, ai ndërmori një plan të dytë duke i dhënë mbretit një ujë që e bënte atë të villte. Historianët e hodhën poshtë historinë e ujit me helm, sepse sipas tyre ishte një shpifje politike e projektuar për të dëmtuar Antipater-in dhe Cassander-in. Të dy ishin pretendentë për marrjen e pushtetit pas vdekjes së Aleksandrit dhe kishin shumë armiq, veçanërisht Olimpian, nënën hakmarrëse të Aleksandrit.
Nëse testet kimike provonin që Aleksandri ishte helmuar me ujë toksik, atëherë, Antipateri dhe djemtë e tij ishin të dyshuarit e parë. Udhëtimi i Cassander nga Europa në Babiloni vetëm pak javë përpara simptomave të Aleksandrit, janë një provë që ka qenë ai që i ka sjellë ujin toksik. Autorët janë të interesuar se si në imagjinatën greke, uji i lumit Styx mund të trulloste edhe vetë perënditë, u bë një armë ideale për t’u përdorur nga Antipater-i dhe djemtë e tij. Një drogë e zakonshme nuk do të bënte punë për Aleksandrin, vetëm një substancë shumë e rrallë, e fuqishme dhe legjendare do të ishte e përshtatshme për të. Tre investigues të tjerë kanë ndjekur këtë çështje vitet e fundit, duke e kombinuar atë me tre hipoteza të reja në lidhje me ujin toksik: Ptolemeu, një nga gjeneralët kryesorë të Aleksandrit, e kreu vrasjen me arsenik; Roksana, bashkëshortja e mbretit, e vrau me strikninë; Mjekët e Aleksandrit e vranë atë aksidentalisht me pluhurin e rrënjëve të një bime mjekësore.
Këto tre teori dolën nga bashkëpunimi i toksikologut të Zelandës së Re, Leo Schep dhe detektivit nga Skocia, John Grieve. Në vitin 2009 ata bashkëpunuan në krijimin e një dokumentari televiziv “Aleksandri i Madh dhe vdekja e tij misterioze”. Schep në atë kohë erdhi me përfundimin se Aleksandri kishte vdekur nga medikamenti bimor i përdorur nga mjekët, që edhe në Greqinë Antike përdorej si ilaç, por që kishte doza të larta vdekjeprurëse. Në përpjekje për ta shpëtuar, sipas Schep, mjekët i kishin dhënë overdozë medikamenti Aleksandrit.
Autori Graham Filips paraqiti të njëjtat simptoma për Aleksandrin ashtu si edhe Schep, por me një përgjigje tjetër. Në librin e tij të vitit 2004 “Aleksandri i Madh: Vrasja në Babiloni”, thotë se vetëm një lëndë si striknina mund t’i shkaktonte një vdekje të tillë si ajo e Aleksandrit. Duke ndjekur logjikën, në përpjekje për të identifikuar vrasësin e Aleksandrit, Philips kërkonte të gjente se kush kishte akses në atë kohë në një substancë si striknina. Bima helmuese ishte e rrallë në kohën e Aleksandrit dhe mund të korrej vetëm në rajonet e larta të nënkontinentit (Pakistani i kohëve të sotme). Jo e gjithë trupa e Aleksandrit e ndiqte atë në zona të tilla, duke bërë që Filips të eliminonte të dyshuarit e mundshëm. Ai arrin në përfundimin se vetëm një person i cili mund të ketë pasur arsye për ta vrarë Aleksandrin i kishte mjetet për ta bërë këtë: Roksana, e para nga tre gratë e Aleksandrit. Ajo u tërbua pas dy martesave të tjera të Aleksandrit me princeshat perse, dhe mund ta ketë vrarë atë. Dyshimi për Roksanën lindi në shekullin e 17 në tragjedinë e shkruar nga autori Nataniel Lee “Mbretëreshat rivale”, por nuk mbështetet si provë.
Arseniku del në qendër të vëmendjes në një libër të vitit 2004, “Vdekja e Aleksandrit të Madh” nga Paul Doherty, shkrimtar dhe historian. Doherty merrte si bazë një provë të përmendur nga Plutarku dhe shkrimtari romak Quintus Curtius që: Trupi i Aleksandrit nuk u kalb, edhe pasi u ekspozua në nxehtësinë e Babilonisë për më shumë se një javë. Doherti citon studimet toksikologjike të shekullit të 19 për të treguar se helmimi me arsenik mund të çojë në balsamim. Por duket se edhe ky version ka pak gjasa të ketë ndodhur, dhe studimet në këtë fushë kanë qenë të pakta.
Nje sarkofag i vitit 330 para Krishtit qe mendohet se nje i ngjashem ka qene edhe sarkofagu i Aleksandrit te Madh. Ndodhet ne Muzeun Arkeologjik te Stambollit. Varri i Aleksandrit nuk eshte gjetur kurreNje sarkofag i vitit 330 para Krishtit qe mendohet se nje i ngjashem ka qene edhe sarkofagu i Aleksandrit te Madh. Ndodhet ne Muzeun Arkeologjik te Stambollit. Varri i Aleksandrit nuk eshte gjetur kurre
Nëse trupi i Aleksandrit vërtet i ka rezistuar dekompozimit, dhe disa ekspertë e konsiderojnë historinë false, atëherë shpjegime të tjera duhen marrë në konsideratë. Ata që besojnë se Aleksandri ka pirë shumë, vdekja e tij mund të ketë qenë e lidhur me alkoolin. Ndërsa mbrojtësit e skenarit të vdekjes nga sëmundja japin një arsye krejt tjetër për këtë fenomen: Sipas pikëpamjes së tyre, Aleksandri vdiq më 11 qershor, pas një kohe të gjatë në koma. Ai mund të ketë qenë gjallë kur balsamuesit erdhën ditë më vonë për t’i hequr organet e brendshme të trupit. Libri i Doherty-t përdor disa supozime intriguese përsa i përket dyshimeve rreth Ptolemeut. Ptolemeu mori postin më të mirë se çdo gjeneral tjetër në Egjiptin e pasur, pas vdekjes së Aleksandrit. Ai me kalimin e kohës, themeloi një mbretëri të pavarur që zgjati për shekuj, derisa në krye të Egjiptit u vendos Kleopatra në vitin 30 para Krishtit. Doherty thotë se ai që fitonte më shumë nga vdekja e Aleksandrit kishte pasur arsye më të forta për ta vrarë atë. Është e njëjta mënyrë të menduar që Oliver Stone përdori kur ai e bëri Ptolemeun të dyshuar kryesor të vrasjes së Aleksandrit.
Është befasuese të mendosh që Ptolemeu apo Roksana, dy persona që konsideroheshin të përkushtuar ndaj Aleksandrit mund të kenë dashur vdekjen e tij, por edhe këto janë mundësi që nuk mund të përjashtohen. Stone nuk mund ta përjashtojë hipotezën që i gjithë stafi i përgjithshëm mund të ketë marrë pjesë në komplotin e vrasjes së Aleksandrit, ose ata që nuk kanë marrë pjesë, të paktën nuk e kanë parandaluar atë.
John Atkinson, një historian klasik afrikano-jugor, na tregon një skenar të ngjashëm me atë të filmit të Stone, në një artikull të vitit 2009 të titulluar “Ditët e fundit të Aleksandrit: Malaria dhe Lojërat e Mendjes?”. Ashtu si Stone, Atkinson portretizon një Aleksandër i cili në muajt e fundit kishte frikë e mosbesim tek bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë. Ai ishte bërë paranojak, thotë Atkinson. Sipas studimit të Atkinson, Aleksandri kishte në mendje në qershor të vitit 323 para Krishtit, të pushtonte Arabinë, Kartagjenën dhe të gjithë bregun mesdhetar. Dhe kjo gjë ishte e tepruar sipas oficerëve të Aleksandrit. Ata u kthyen nga Lindja me kryengritje, dhe e ndjenin se vetëm vdekja mund të ndalonte atë që t’i arrinte këto gjëra.
Atkinson hedh poshtë idenë se Aleksandri mund të jetë helmuar, kjo me sa duket për shkak të simptomave të tij. Konkluzioni i Atkinson lidhje më shumë me eutanazinë: pasi mbreti u sëmur, rrethi i tij i ngushtë i njerëzve e shtynin atë drejt vdekjes duke përdorur “lojëra të mendjes”. Njerëzit rreth tij mundoheshin t’i hiqnin vullnetin që Aleksandri kishte për të jetuar. Atkinson shkruan: “Ndoshta ai arriti në atë pikë që besonte se i vetmi akt heroik që i kishte mbetur për të bërë ishte të vdiste”. Dhe kështu debati vazhdon në dhënien dritë të rrugëve të reja të mistereve që lidhen me vdekjen e Aleksandrit. Rezultatet e kohëve të fundit e kanë rritur pasigurinë më shumë se çdo herë tjetër, duke ngritur teori të reja që të largojnë nga dy alternativat më të besuara si ajo e sëmundjes dhe e helmimit. Mayor dhe Hayes ngrenë mundësinë se Aleksandri vdiq nga një sëmundje, por megjithatë u vra. John Grieve dyshon se ai u helmua, por aksidentalisht. Atkinson thotë se vdekja e Aleksandrit nuk ishte tërësisht një komplot por në të njëjtën kohë as natyrale, por diçka mes këtyre të dyjave.
E ndërsa trupi i balsamosur i Aleksandrit nuk është gjetur ndonjëherë – dhe disa hulumtues vazhdojnë të kërkojnë për të – ne me gjetjen e trupit më në fund mund të mësojmë se çfarë e shkaktoi vdekjen e tij, por trupi i tij u zhduk në shekullin e tretë ose të katërt pas lindjes së Krishtit.
Ndërkohë hetuesit do të vazhdojnë t’u hedhin një sy të dhënave të lëna nga Plutarku, Arriani, Diodorus, Quintus Curtius. Fatkeqësisht të dhënat janë aq të shumta sa ka një shumëllojshmëri mënyrash për t’i bërë lidhjen.
Relief depicting Alexander the Great and his army in battle.
Me mungesë mbetjesh fizike dhe dëshmi të pashkruara qartë, gjetja e shkakut të vërtetë të vdekjes së Aleksandrit varet në provat rrethanore dhe kjo është një sfidë e vështirë për të gjitha teoritë konspirative. Kundërshtarë të këtyre teorive kanë vënë në dukje prej kohësh se vetë Aleksandri, gjatë 10-12 ditëve që ai ishte drejt vdekjes, nuk dha asnjë shenjë të një helmimi të mundshëm, edhe pse ai i kishte ndëshkuar shumë tradhëtarë në vitet e fundit. Ai kurrë nuk do të shkonte me dëshirë tek vdekja (siç duket të jetë nënkuptuar në filmin e Oliver Stone), dhe armiqtë e tij nuk do e linin të jetonte kaq gjatë nëse do ishin kundër tij. Kaosi dhe rënia në dekadat që pasuan nuk duken se janë rezultat i një vrasjeje të planifikuar. Asnjë nuk u kthye në Maqedoni dhe vetëm Ptolemeu arriti të fitojë paqe dhe masë sigurie. Ndërsa shumë të tjerë vazhduan të luftonin duke vrarë njëri-tjetrin. Duke parë se sa qendror ishte Aleksandri në botën e tyre, nuk kishin arsye ta vrisnin.
Çdo plan për të helmuar Aleksandrin do të kishte qenë i mbushur me rreziqe, veçanërisht për luftëtarët e Maqedonisë të cilët nuk kishin përvojë me substancat toksike. Teoritë konspirative supozonin që gjeneralët e Aleksandrit e urrenin komandantin e tyre mjaftueshëm sa për të rrezikuar gjithçka. Është e lehtë t’i shohësh ata në mënyrën se si burimet i portretizojnë: si një kuadër i përkushtuar oficerësh të vetëdijshëm në mbijetesën dhe suksesin e mbretit të tyre. Kështu është më e lehtë të besohet, se Aleksandri vdiq nga sëmundja, pavarësisht nga përpjekjet e fundit për të provuar të kundërtën./
Për rreth 3 shekuj (251–565), Roma u mbizotërua nga perandorë ilirë; ishte pikërisht kjo periudhë kur fiset vandale e sllave u mbajtën larg kufijve të rajonit, i cili më pas do të quhej Ballkan.
Shumica e tyre kanë ardhur nga rajoni i Sirmium (pranë Mitrovicës së sotme) në Iliri. Pas shekullit VI, në listën e perandorëve romake rrallë gjendet ndonjë ilir; me sa duket ilirët, nuk ishin më të favorizuarit e Romës ose e humbën fuqinë a ndikimin e tyre; kjo gjendje e krijuar përkon me vërshimin e sllavëve në trojet ilire. A ishte ky mënjanim i ilirëve nga pushteti rastësi a konspiracion, këtë vetëm studimet mund ta tregojnë.
Trajan Decius
Në bazë të të dhënave historike, perandori i parë ilir ishte Trajan Decius. Decius (Gaius Messius Quintus Decius Augustus) ishte Perandor nga 249–251. Në vitin e fundit të mbretërimit, ai bashkëqeverisi me djalin e tij, Herenius Etruskus; të dy u vranë në betejën e Abritus (sot Razgrad, Bullgari) kundër gotëve.
Decius, lindi në vitin 201 në Budalia (Mitrovicë, Kosovë). Ai është i pari në listën e gjatë të Perandorëve romakë që do të dilnin nga Iliria. Këta quhen zakonisht perandorë ilirë sepse të gjithë kishin lindur në Iliri dhe u ngjitën në shkallën më të lartë të pushtetit, duke e filluar karrierën si ushtarë në legjionet romake të stacionuar në vendlindjen e tyre. Para se të bëhej perandor, Decius kishte qenë senator, para kësaj, prefekt i qytetit të Romës, dhe radhazi guvernator në Mezi, Gjermanikë, Spanjë. Gjatë mbretërimit të tij, Decius ndërmori disa projekte ndërtimi, si për shembull: banjat termale në Aventine (Itali), të cilat mbetën funksionale deri në shekullin XVI: historikisht, Decius njihet për kujdesin ndaj Koloseut të Romës; gjatë periudhës së tij si perandor, Koloseu, i dëmtuar rëndë nga goditjet e rrufeve, u restaurua plotësisht.
Hostiliani
Hostiliani (230–251) ishte një perandor romak në vitin 251 dhe i dyti me origjinë ilire. Hostiliani lindi në Sirmium (pranë Mitrovicës së sotme) në Iliri, djali i perandorit të ardhshëm Decius dhe bashkëshortes Herennia Cupressenia Etruscilla. Ishte vëllai më i vogël i perandorit Herennius Etruscus. Për të ndjekur gjurmët e të atit drejt fronit, Hostiliani mori trajnimet e duhura që një princ duhet të merrte, por gjithnjë qëndroi nën hijen e vëllait të tij Herennius, që gëzonte privilegjin e të qenit trashëgimtar. Në fillim të vitit 251, Decius i la fronin djalit të tij Herennius të bashkë-udhëhiqte Hostilianin. Decius and Herennius më pas bënë një kryengritje kundër mbretit Cniva të gotëve, për të ndëshkuar pushtimet e tij. Megjithatë Hostiliani mbeti në Romë për shkak të përvojës të paktë.
Klaudi i II-të
Klaudi II-të nga Iliria hipi në fron në vitin 268 në fillim e kishte nisur karrierën si ushtar i thjeshtë e më pas u bë komandanti i një ushtrie të vendosur në Pavia. Pasi u bë perandor, Klaudi u shqua në luftimet me gotët, të cilët i shpartalloi në Nish. Nga trimëria që tregoi në këtë luftë ai u quajt Klaud Gotiku. Mbretërimi i tij zgjati dy vjet derisa vdiq në tokën ilire.
Mbretërimi i Quintillus
Të dhënat për mbretërimin e Quintillus janë të pakta dhe kontradiktore. Disa thonë se mbretërimi i tij zgjati vetëm 17 ditë, ndërsa të tjerë thonë se zgjati 177 ditë. Gjithashtu ka mos dakordësi për shkakun e vdekjes së tij. Mendohet se ai mund të jetë vrarë nga vetë ushtarët e tij për disiplinën e rreptë ushtarake. Ekzistojnë dhe zërat që thonë se ai vrau veten duke prerë damarët. Megjithatë vetëm për diçka bien të gjithë dakord, për vendin e vdekjes, më Akuileia.
Quintillus që vinte nga Iliria la pas dy djem Claudius dhe Quintillus. Djali i tij i dytë me po të njëjtin emër konsiderohej i aftë. Ai ishte një kampion i vërtetë në senat.
Aurelian, “Shpëtimtari i Ilirisë”
Pas vdekjes së Quintillus në fronin perandorak hipi Aureliani, i cili kishte lindur në Sirmium (pranë Mitrovicës së sotme), që ishte kryeqendra e Panonisë, provincë me shtrirje mjaft të gjerë dhe e banuar nga ilirë. Aureliani në fillim kishte qenë ushtar i thjeshtë dhe më pas u bë kryekomandant i kavalerisë. Gjatë betejave të përgjakshme me armiqtë kishte dalë gjithmonë fitimtar dhe për këtë i kishin dhënë shumë tituj, por titulli më i lartë për të do të ishte “Shpëtimtari i Ilirisë”.
Aureliani në vitet e fundit të mbretërisë së tij nxori një dekret në 274 kundër të krishterëve. Shkaku i ediktit u bë një nga këshilltarët e tij Porfiri, i cili ishte themelues i neoplatonizmit. Ai shkruan një vepër me 15 volume “Kundër të Krishterëve”. Aureliani besonte në kultin e Mitrës dhe të hyjnisë së Diellit. Të gjithë shtetasit e Perandorisë Romake kanë qenë të detyruar t`i nënshtrohen këtij kulti. Meqenëse të krishterët nuk pranuan, u shpallën armiq të shtetit. Gjatë kësaj përndjekje u martirizua Papa Feliksi (269-274). Mirëpo edhe Aureliani vritet pas një komploti në vitin 175. Aureliani mbretëroi rreth pesë vjet dhe u vra gjatë marshimit të ushtrisë së tij nga Bizanti drejt Persisë.
Probi
Perandor tjetër ilir ishte Probi, i cili gjithashtu kishte lindur në Sirmium të Panonisë. Në moshën 44-vjeçare ai u bë perandor dhe mbretëroi për rreth gjashtë vjet. Probi u shqua në luftë kundër fiseve gjermane, franke e vandale duke i detyruar ata të largoheshin nga kufijtë e perandorisë. Në një ditë vere të vitit 282, ndërsa po drejtonte punimet për tharjen e kënetave në Sirmium, ushtarët u rebeluan, flakën lopatat dhe rrokën armët duke e vrarë perandorin.
Diokleciani, dëshmitari suprem i madhështisë
Në vitin 285 fronin e perandorisë romake do ta zinte Diokeliciani (284-305) i cili e kishte origjinën nga fisi ilir i Diokles. Diokleciani lindi në Salona të Dalmacisë ilire më 22 dhjetor 245. Vdiq po aty më 3 dhjetor 313
Ai kishte qenë komandant i rojeve personale të perandorit të mëparshëm. Merita e Dioklicianit ishte ndarja e pushtetit perandorak në dy Augustë dhe dy Çesarë, ku çdonjëri prej tyre ishte sundimtar fuqiplotë në pjesën e perandorisë që i takonte. Diokliciani u shpall Augusti Suprem dhe si August të dytë emëroi Maksimianin, i cili gjithashtu ishte prej gjakut iliri, ndërsa dy Çesarët kishin një gradë më poshtë se Augustët. I pari ishte Konstandini me origjinë nga Dardania (e ëma e tij ishte mbesa e perandorit Klaud). Diokleciani sundoi rreth 21 vjet derisa në moshën 59-vjeçare dha dorëheqjen.
Dihet botërisht se Diokleciani si burrështetas krahasohet vetëm me Oktavian Augustin dhe konsiderohet si njëri ndër reformatorët më të mëdhenj që ka njohur shoqëria njerëzore. Diokleciani mori pjesë gjatë gjithë periudhës së tij të sundimit në luftëra të shumta, që i kurorëzoi me fitore të bujshme, njësoj si Klaudi II, Aureliani dhe Probi. Edhe atij historia romake nuk i rezervoi asnjë humbje.
Veçanësitë:
– Dëshmitari suprem i madhështisë, njëri ndër tre perandorët që historia romaKe admiron më tepër.
– Ashtu si Augusti në fillim, edhe Diokleciani në kohën e tij, për revolucionin e thellë që i bëri organizimit shtetëror, konsiderohet si themeluesi i një perandorie të re.
– I vetmi perandor i Romës që e ka lëshuar vullnetarisht pushtetin.
– E kanë quajtur “Burri i shekullit të artë”, për të dëshmuar madhështinë e revolucionit dioklecianas të shtetit dhe shoqërisë.
Maximianus Herculius (Maksimiani)
Mendohet të ketë lindur mes viteve 249-250 pas lindjes së Krishtit në Sirmium, pranë Mitrovicës. Marcus Aurelius Valerius Maximianus ka qenë ushtar që në vegjëli. Ai madje ka luftuar në krah të Perandorit Dioklecian, dhe ka shërbyer në ushtri gjatë mbretërimit të Aurelianit dhe Probusit. Sipas historianëve me siguri ka qenë Diokleciani që më vonë e shpalli perandor të Nikomedeias më 20 nëntor 284.
Kur perandori Diokleciani e kuptoi që perandoria ishte shumë e madhe për t’u qeverisur vetë, ai e bëri Maximianusin Çezarin e tij, dhe i ngriti deri në rangun e Augustit. Ndërkohë që Diokleciani sundonte në Lindje, Maksimianusi sundonte në Perëndim. Për t’u rritur në detyrë Maximianus merrte pjesë në aktivitete të shumta ushtarake. Pavarësisht se e pati të lehtë të pushtonte disa vende në vitin 286, e pati shumë të vështirë të përballej me galët në po të njëjtin vit.
Në çështjet politike, perandori dhe Çezari i tij ishin shumë të ndryshëm. Maximianusi ishte shumë i kursyer kur binte fjala për marrëveshjet me anëtarët e senatit romak, ndërsa marrëdhënia me fisnikët ishte mjaft e mirë. Më 1 maj 305 si Diokleciani, në Nicomedeia, ashtu edhe Maximianus Herculius, në Mediolanum, dhanë dorëheqjen. Kjo dorëheqje u bë për shkak të sëmundjes fatale që kapi Dioklecianin në fund të vitit 304. Mendohet se ka qenë vetë Diokleciani që i ka detyruar kolegët e tij të hiqnin dorë. Dorëheqja e Herculius nuk duket se zgjati shumë pasi në më pak se një vit më vonë më 28 tetor 306, djali i tij Maksentius u zgjodh perandor i Romës.
Galeri, perandori i fitoreve të bujshme
Galeri lindi në Iliri. Nuk dihet data e lindjes. Vdiq ne Serdica (Sofie) në vitin 311.
Sapo u emërua Çezar u nis në frontin e Danubit dhe gjatë viteve 294 deri në 295 korri fitore të mëdha mbi gotet. Në dy vitet që pasuan shpartalloi ushtritë e sarmantëve dhe markomanëve. Me këtë rast ndërtoi një fortesë në Aquincum (Budapesti i sotëm). Pjesa veriore e Panonisë së Poshtme u be provincë e re dhe u quajt Galeria Valeria, sipas emrit të gruas së tij. Kur persianët pushtuan provincën romake të Mesopotamisë, Galeri marshoi nëpër Armeni dhe i rrethoi, duke arritur që të pushtojë dhe kryeqytetin e tyre Ctesiphon. Ai imitoi Aleksandrin e Madh në betejën që zhvilloi në Narsë, duke mbajtur qëndrim miqësor ndaj familjes së mbretit persian Darius dhe duke marrë në mbrojtje fëmijët dhe gratë e qytetit. Me marrëveshjen e paqes që u nënshkrua, Mesopotamia e zmadhuar me territoret rreth Tigrit u rinjoh si provincë perandorake. Gjatë qëndrimit në fronin e Çezarit, Galeri e ndërtoi kryeqytetin e vet në Selanik, një vend strategjik ne rrugën Egnatia, që lidhte Romën me provincat e Azisë. Me ngjitjen në rangun e Augustit, ai u detyrua të shkonte në Nikomedi, në vend të Dioklecianit.
Konstandini i Madh, perandori që ndryshoi historinë
Konstandini i Madh lindi më 27 shkurt të vitit 272, nga një familje fisnike ilire në Naissus të Dardanisë. I ati i tij Kostanti, ishte në kohën e Dioklecianit njëri prej dy Çezarëve, që mbretëronte në Galinë, Britaninë e madhe dhe Spanjën. Më 25 korrik të vitit 306 i vdes babai, Konstanti në Jork dhe Konstandini shpallet August (perandor) nga ushtria, e cila përbëhej kryesisht nga ilirë (306).
Roma e re në buzë të Bosforit
Kur perandori ilir i Romës, Konstandini, e pa për herë të parë Bizantin, qyteti kishte thuajse njëmijë vjet jetë. Që në shekullin VII para Krishtit ekzistonte këtu një qytet i vogël, me akropolin në kodër, aty ku sot shtrihet Shën Sofia dhe Pallati i Sulltanëve. Në të vërtetë fillimisht Konstandini kishte në plan thjeshtë të ndërtonte një qytet, ku të përjetësonte emrin e tij, por pas vizitës së dytë në Romë, e pa se qyteti i vjetër, me tërë atë traditë republikane dhe pagane s’kishte se si të shndërrohet në zemrën e Perandorisë së re të krishterë. Prandaj në vitin 330 të erës sonë, në atmosferën e festimeve, që zgjatën katër ditë, Konstandini i Madh e transferoi rezidencën e tij perandorake në brigjet e Bosforit.
Konstandinopoja ishte e rrethuar me mure në pjesën e saj detare dhe një mur trefish në pjesën perëndimore. Për më shumë se njëmijë vjet, muret e Kostandinopojës e shpëtuan Perandorinë prej humbjeve, madje edhe prej zhdukjes së plotë prej armiqëve të saj të shumtë. Në fakt, muret e Kostandinopojës mbronin më shumë se Perandorinë; ato mbronin qytetërimin romako-bizantin. Qyteti ishte bërë prej kohësh shprehje e dëshirës konstandiniane për ndërtimin e Perandorisë së Krishterë Romake, e cila duhet të ishte shteti i të gjithë të krishterëve të botës, në kufijtë e mëparshëm të Perandorisë. Kisha dhe Shteti ishin bashkuar në një partneritet të pandashëm, që reflektonin rregullin hyjnor. Administrues i këtij rregulli ishte Perandori Romak, zëvendës i zotit në tokë dhe “Apostull i Trembëdhjetë i Krishtit”, që sundonte si një autokrat i krishterë prej selisë së tij në Kostandinopojë. Konstandini e pati lënë punën e nisur në mes dhe ndër pasardhësit, Justiniani siguroi madhështinë konstandiane. Ai shpenzoi gjithë periudhën e vet të sundimit për realizimin e madhështisë romake.
Të veçantat
-Perandori i parë i krishterë
-Themeluesi i Kostandinopojës. Vizioni i tij për Romën qytet të përjetshëm që mishërohej në Kostandinopojën jetoi për 1129 vjet.
– Ndërtuesi i objekteve më të mëdha kristiane. E quante veten përfaqësues të Zotit mbi tokë dhe i dha sundimit të vet karakter hyjnor.
– Është shpallur shenjt nga Kisha Katolike. Kisha e Lindjes e konsideron si shenjtorin më të madh.
Maximinus II
Maximinus II (20 nëntor 270 – gusht 313), gjithashtu i njohur si Maximinus Daia ose Maximinus Daza, ishte perandor i Romës nga viti 308 deri në vitin 313.
Në vitin 305 xhaxhai i tij Galerius e adoptoi Maximinusin, duke e rritur atë në rankun e një Çezari dhe i dhuroi atij qeverinë e Sirisë dhe Egjiptit. Maximinus filloi ta stilonte veten si Augusti gjatë fushatave ushtarake. Pas vdekjes së Galerius në vitin 311, Maximinus e ndau Perandorinë Lindore mes Licinius dhe vetes. Kur Licinius dhe Konstandini filluan të miqësoheshin shumë, Maximinus hyri në një aleancë sekrete me uzurpatorin Maxentius, që kontrollonte Italinë. Ai hyri në luftë të hapur me Licinius në vitin 313; thirri një ushtri prej 70,000 burrash por pësoi një humbje të madhe. Një vit më pas ai vdiq, dhe shkaqet e vdekjes së tij nuk ishin asnjëherë të qarta.
Valentinian I
Valentinian I (lindi në vitin 321 – vdiq më 17 nëntor 375), ishte perandor romak me origjinë ilire nga viti 364 deri në vitin 375 i cili mbrojti me mjeshtëri dhe sukses kufijtë e Perandorisë Perëndimore kundër pushtimeve gjermanike. Valentinian, i cili ishte i biri i një oficeri ushtarak ilir u pozicionua në Panonia (në qendër të Europës), iu bashkua ushtrisë dhe babait të tij me shërbim në Afrikë. Nëntë ditë më vonë komandantët e ushtrisë e shpallën Valentinian perandor në. Më 28 mars ai zgjodhi vëllain e tij më të vogël, Valens, si bashkësundues, dhe e vendosi atë si sundues të Lindjes, ndërsa vetë mbajti perëndimin.
Për të forcuar linjën e trashëgimisë, Valentinian në vitin 367, zgjodhi djalin e tij 8-vjeçar, Gratian, si bashkëperandor. Vetë vdiq si pasojë e një ataku në zemër.
Valens
Valens (lindi në vitin 328 – vdiq më 9 gusht 378), emri i plotë i të cilit ishte Flavius Julius Valens Augustus ishte Perandor i pjesës lindore të Romës nga viti 364 deri në vitin 378. Atij iu dha gjysma e e perandorisë, ajo e pjesës lindore nga vëllai i tij më i madh Valentinian I pasi ky i fundit mori fronin. Valens, i njohur edhe si perandori i fundit i Romës, u mund dhe u vra në Betejën e Adrianopojës, që shënoi fillimin e fundit të Perandorisë së Madhe romake. Valens dhe vëllai i tij Valentinian lindën të dy në Cibalae (Kroacinë e sotme) në një familje ilire.
Gratian
Gratian, (Flavius Gratianus Augustus) lindi në Iliri në vitin 359- vdiq në gusht të vitit 383. Ai shërbeu si perandor i Romës nga viti 367 deri në vitin 383. Gjatë kohës së mbretërimit të tij ai e ndau sundimin së bashku me të atin Valentinian I dhe xhaxhain e tij Valens.
Pas vdekjes së Valentinian I (në nëntor të vitit 375), Gratian ishte tashmë sundimtari i vetëm i Perëndimit. Pas një periudhe të shkurtër ai njohu si kolegun e tij gjysmë-vëllain 4-vjeçar, Valentinian. Nën ndikimin e Ausonius Gratian kërkonte që sundimi i tij të ishte i mirë e popullor. Ai e shpenzoi pjesën më të madhe të mbretërimit të tij duke u ndeshur me fiset që kërkonin të pushtonin tokat romake. Në vitin 378 ai u vonua pak për të marrë pjesë në betejën e përgjakshme me Gotët në Adrianopojë. Për të zëvendësuar Valensin, që u vra në konflikt, Gratian vendosi Theodosius perandor në lindje në vitin 379. Kur në vitin 383, Gratiani dëgjoi se në Britani ishte vetëshpallur një perandor me emrin Magnus Maximus, për ta ndalur atë që të pushtonte më shumë tokë, ai vendosi të ndërhynte. Por Gratiani u dezertua nga trupat e tij, dhe ndërsa kërkonte arratisjen në Alpe, ai u vra në tradhëti nga gotët.
Marciani
Marciani (Flavius Marcianus Augustus) (lindi në vitin 392 – vdiq më 27 janar 457) ishte një perandor bizantin me origjinë ilire nga viti 450 deri në vitin 457. Sundimi i Marcianit shenjoi rikuperimin e Perandorisë Lindore, të cilën perandori e mbrojti nga sulmet dhe kërcënimet e jashtme dhe bëri reforma në ekonomi. Nga ana tjetër politikat izoluese të Marcianit e lanë Perandorinë Perëndimore Romake pa ndihma kundër sulmeve barbare, që u materializuan në fushatat italiane në Attila në vitin 455. Kisha Ortodokse Perëndimore e njeh Marcianin si një shenjtor për rolin e tij në përfshirjen në Këshillin e Kishës. Pas një lufte të gjatë me prijësin e Hunëve, Atilën, Marciani ishte i lumtur që e kishte parë të vdekur Atilën para syve të tij. Marciani vdiq më 27 janar 457 nga sëmundja e gangrenës. Ai u varros në kishën Apostoli i Shenjtë në Kostandinopojë.
Anastasi
Perandori Anastas (491-518), i cili hipi në fronin perandorak në vitin 491 kishte lindur në Durrës. Anastasi e rrethoi Durrësin me mure, duke ndërtuar kështjellën e famshme me tre mure rrethuese dhe katër kulla. Gjithashtu ndërtoi edhe hipodromin. Ai sundoi gati 20 vjet dhe përmendet për disa reforma. Anastasi bëri reformimin e taksave, të cilat nuk do të mblidheshin si më parë nga këshillat, por nga nëpunësit e financës të emëruar nga prefekti pretorian. Gjithashtu ai bëri edhe reformën monetare duke vënë në qarkullim monedhat prej bronzi në vend të atyre prej bakri. Në kohën e sundimit të Perandorit Anastas u ndaluan ndeshjet midis gladiatorëve nëpër amfiteatre. Anastasi vdiq më 1 korrik të vitit 518. Ai përmendet në histori për ndërtimin e murit të gjatë përreth Konstandinopojës.
Justiniani i Madh i Ilirisë
Justiniani lindi në Bederiana të Dardanisë në vitin 482. Vdiq në Konstandinopojë më 14 nëntor të vitit 565. Perandor: 1 gusht 527- 14 nëntor 565.
Të veçantat
Justiniani dallohet për dijet e thella, vullnetin e jashtëzakonshëm për punë dhe kulturën e nevojshme për ripërtëritjen e idesë perandorake romake. Duke marrë arsimim të plotë, Ai mundi të ishte kompetent në shumë fusha: teologji, politikë, strategji ushtarake, art, arkitekturë, shkencë.
U përgatit shumë gjatë për në fron, më me kujdes se të gjithë sunduesit e tjerë të Perandorisë Bizantine.
Ishte Perandori i fundit që bëri përpjekje për t’i bashkuar pjesët lindore dhe perëndimore të Perandorisë.
Sundues i qendrës së botës
Justiniani synonte forcimin e vazhdueshëm të shtetit, prandaj i dha një shtytje të fuqishme veprimtarisë ekonomike. Në bujqësi ai mbështeti lirimin e skllevërve dhe lidhjen e tyre me ngastrat e vogla të tokës, që i merrnin për t’i punuar. Gjatë periudhës së sundimit të Justinianit tregtia e Bizantit u rrit shumë dhe Kostandinopoja u bë qendra e botës. Deti Mesdhe, pas pushtimeve në Afrikë, Itali dhe Spanjë, u kthye në liqen romak.
Shën Justiniani
Për rolin e jashtëzakonshëm të Justinianit në mbrojtjen e doktrinës kishtare, ruajtjen e unitetit fetar dhe ngritjen e katedraleve, bazilikave dhe kishave në të katër anët e Perandorisë u shenjtërua. Festa e Shën Justinianit është me 14 nëntor. Sot përkujtohet në të gjithë botën e krishterë, veçanërisht në krishterimin e ritit lindor.
Justiniani dhe ilirët
Justiniani ka qenë shumë i lidhur me vendlindjen dhe popullin që i përkiste. Kjo nuk ishte thjeshtë lidhje shpirtërore dhe nostalgji për prejardhjen. Ai u mbështet shumë në rrethin e vet familjar dhe bashkëkombasit e vet ilirë, që përbënin një forcë kryesore në ushtri dhe në aparatin shtetëror. Në një nga mbishkrimet e gjetura në Itali bëhet fjalë për numrin e madh të ilirëve (numerius felix Illyrianorum), që shërbenin në ushtrinë perandorake. Kujtojmë edhe rolin e madh të tre gjeneralëve ilirë: Belisari, Mundi dhe Germani (kushëri i tij) për mbrojtjen e Perandorisë dhe realizimin e ambicieve të Perandorit. Por ndryshe nga perandorë të tjerë ilirë, Justiniani nuk u mjaftua me ilirizimin e kastës perandorake dhe u përpoq që Iliria të kishte një status të veçantë dhe të ishte më i privilegjuar se rajonet e tjera.
Justiniani ndërtoi vetëm në Dardani tetë qytete të reja dhe meremetoi pesëdhjetë e një qytete të tjera. Po kështu në Epirin e Ri, që i përkiste Shqipërisë së Mesme, Perandori ndërtoi tridhjetë e dy kështjella të reja dhe meremetoi tridhjetë e gjashtë ekzistuese. Ndërsa në territorin e Epirit të Vjetër, që i përket territorit të Shqipërisë së Jugut u ndërtuan dymbëdhjetë kështjella të reja dhe u meremetuan dyzet e shtatë kështjella të tjera. Perandori rindërtoi krejtësisht qytetin e Singidinumit dhe e rrethoi me fortesa shumë të rëndësishme. Po kështu ngriti një fortesë të madhe në afërsi të këtij qyteti.
Me emrin e vet, Justinianopolis, Perandori pagëzoi edhe qytetin Adrianopolis në Epir. Gjithashtu pranë Justinianës së Dytë, u ndërtua një qytet i ri, i quajtur Justinopolis, për nder të dajës së Augustit, themeluesit të dinastisë, Perandorit Justin I.
Justinani u kujdes që Iliriku të ndihej i sigurtë dhe e bëri mbrojtjen e territoreve ilire prej sulmeve të barbarëve një çështje personale. Në territoret ilire u ndërtuan 43 fortesa të reja dhe u riparuan 50 fortesa të tjera. Kur në vitin 540 hordhitë bullgare dhe sllave sulmuan Ilirikun, Justiniani ndërtoi,ose meremetoi rreth 400 vendfortifikime, shumica prej të cilave shumë larg kufijve.
Dante e percepton Justinianin si përfaqësuesin e denjë të Perandorisë së Romës. Si përfundim, shekulli VI mbizotërohet nga personaliteti i Justinianit, kurse sundimi i tij shënon pikën kulmore të Perandorisë Romake të Lindjes. Justiniani i Madh është njëri ndër personalitetet më të shquara historikë të Kohës së Vjetër dhe padyshim sunduesi më i lavdishëm i Perandorisë njëmijë e njëqindvjeçare të Bizantit./Përgatiti: Tirana Observer
Lista me emrat e Perandorëve romakë me prejardhje nga Iliria
Decius – 249-251
Hostilianus – 251
Claudius II “Gothicus” 268-270
Quintillus – 270
Aurelian – 270-275
Probus – 276-282
Diokleciani – 284-305
Maximianus “Herculius” – 286-305
Galeriusi – 305-311
Konstandini I – 306-337
Maximinus Daia – 308-313
Jovian – 363-364
Valentinianus I – 364-375
Valens – 364-378
Gratian – 375-383
Valentinianus II – 375-392
Marcianus – 450-457
Anastasius I – 491-518
Justin I – 518-527
Justinian I – 527-565
Për median totalsportek nuk ka më dyshime: Janë femrat shqiptare tifozet më seksi të Europianit në Francë. Sipas këtij portali, vajzat shqiptare e kanë fituar tashmë këtë trofe, jo vetëm me bukurinë e tyre, por edhe me spektaklin që dhanë në ndeshjen Zvicër-Shqipëri.
Blushi duke ju referuar kërcënimeve nga disa individë pranë Ramës e ka akuzuar Ramën duke e cilësuar atë si Kryetarin e Rilindjes apo të Vëllazërisë së Vesit, e thënë në anglisht ‘Brotherhood of Vice’ duke tingëlluar si Muslim Brotherhood, një parti ekstremiste në disa nga vendet arabe.
Blushi e coi më tej tezën e tij, duke thënë se Vëllazëria e Ramës e cila është e lidhur me Veset që karakterizojnë qeverisjen ka marrë peng Partinë socialsite dhe po i merr frymën duke e cuan në vdekje.
Blushi kishte parasysh individë konkretë si ato me rekorde kriminale, trafikantët, bartësit e prostitucionit, perverse, të paaftë, personat me disa emra zhvatësit e aseteve publike, të sjellë nga Rama në grupin e partisë socialiste deri te ata individë që orkestron Rama për të goditur Blushin dhe të tjerë që mendojnë ndryshe në PS.
Rama tashmë i paaftë për të qeverisur, për të gjeneruar ide të reja qeverisëse, i paaftë për t’u marrë vesh me aleatin e tij Meta, i paaftë për të negociuar dhe arritur marrëveshje, po shfaqet i paaftë edhe një pikë që ja konsideronte vetes si pikën më të fortë, në batuta. Ai tani ka filluar edhe batutat t’i kopjojë. Kështu me një ndjenjë inferioriteti ndaj Blushit dhe i paaftë e i degraduar për tju përgjigjur akuzave e batutave të tij shkatërruese, shfaqet një kopjac i shëmtuar i termit të përdorur nga Blushi ndaj tij, bandës së tij dhe qeverisjes së tij të Rilindjes, termit Brotherhood duke u përpjekur së koti të stigmatizojë opozitën me këtë term.
Është për të ardhur keq për gjendjen mjerane dhe hidhërimin që duket e ka përshirë. Për me tepër ky kopjim i Blushit ë bën qesharak edhe në sytë të të gjithë atyre që ai mban afër sepse duket që ky term nga njëra anë i ka therrur thellë në shpirt dhe nga ana kërkon të dalë duke ja përsëritur anëtarëve të Vëllazërisë së tij që ndjehen keq sa herë dëgjojnë këtë cilësim aq më tepër të përsëritur nga kryetari i tyre. Mesa duket këto cilësime dhe talljet që i bëhen ne rrjetet sociale po e rrënojnë Ramën në të gjithë aspektet.
Agjencia e zbatimit të ligjit të Bashkimit Europian e njohur si EUROPOL, është institucioni që ka zbuluar të kaluarën kriminale të Elvis Roshit, kreut të Bashkisë së Kavajës.
Informacionet që EUROPOLI ia ka dorëzuar Prokurorisë së Përgjithshme, kanë bindur këtë të fundit se kreu i Bashkisë së Kavajës Roshi ka konsumuar veprën penale të “falsifikimit të vulave, stampave dhe formularëve”. Vepër kjo e kryer pas plotësimit dhe dorëzimit të formularit të “dekriminalizimit” pranë komisionit Qendror të Zgjedhjeve.
ABC News ka siguruar një kopje të vendimit të gjyqtarit të masës Dritan Caka, i cili ka pranuar kërkesën e Prokurorisë duke i caktuar masën e sigurisë “arrest me burg” për Roshin. Në këtë vendim, thuhet se kreu i bashkisë ka falsifikuar formularin e dekriminlizimit, pasi nuk ka deklaruar 5 emrat e ndryshëm që ka përdorur ndër vite në Europë. Nuk ka pasqyruar në formular, arrestimet, dëbimet dhe dënimet e marr nga drejtësia Italiane dhe ajo e Zvicrës.
Sipas provave të sjell nga EUROPOLI, kreu i bashkisë së Kavajës njihet me 5 emra, si Elvis Rroshi, Ervin dhe Enver Rroshi, Bashkim Hallulli dhe me emrin Enver Proshi. Të pesë këto emra, kreu i bashkisë i ka përdorur në vende të ndryshme të Evropës, emra për të cilët edhe është proceduar penalisht.
Sipas vendimit, e kaluara e tij kriminale ka nisur në prill të vititi 1993 kur Roshi ka hyrë ilegal në Zvicër, duke kërkuar azil. Vetëm pak ditë më pas, konkretisht më 14 maj 1993 është arrestuar nga autoritet zviceriane me drogë. 4 muaj pas arrestimit, më 24 shtator të 1993 Roshi rezulton se është dëbuar me vendim të gjykatës zviceriane, duke mos e dënuar për drogën, pasi dyshohet se mund ta kishte për konsum. Për të vazhduar më pas në vitin 1995 është arrestuar në Itali për përdhunim në grup në një kamp emigrantësh të paligjshëm.
Ditën e arrestimit ndaj tij është dhënë vendim dëbimi për tu larguar nga Italia. Në korrik të vitit 1997 me gjeneralitete të ndryshuar Roshi ka hyrë përsëri në mënyrë të paligjshme në Zvicër, duek kërkuar azil. Por një muaj më pas është arrestuar dhe është dëbuar përsëri nga shteti zvicerian. Po në vitin 1997 rezulton se është ndaluar nga policia italiane në Milano dhe është pyetur për akuzën e përdhunimit, ku Rroshi rezulton se ka bërë deklaratë të rremë pasi kishte ndryshuar edhe gjeneralitetet. Po për të njejtin fakt, Roshi është kontrolluar edhe në vitin 2000 për akuzën e vitit 1993 dhe më pas është lënë i lirë.
Sipas prokurorisë, të gjitha këto të dhëna, si emrat e përdorurua, arrestimet, dëbimet dhe dënimet Elvis Rroshi nuk i ka pasqyruar në formularin e deklarimit,për të cilën do të mbaj edhe përgjegjësi penale.
Nga Besjan Pesha.
E mbani mend “Fundin e Marrezise”? Keshtu u titullua aksioni kunder kumarit ne fillim te qeverisjes Rama.
Ne nje konference te gjate per shtyp, me nje muze frymezuese ai na premtoi se e ardhmja e Shqiperise do te ishte pa kumar. Kazinote, lojrat e fatit do te mbylleshin te gjitha.
Sot mbas tre vitesh kjo jo vetem qe nuk ka ndodhur, por perkundrazi, edhe premtimi se ato do te hiqeshin nga qendrat e qyteteve dhe do zhvendoseshin ne periferi nuk u mbajt.
Kumari vazhdon te jete mbret. Marrezia nuk mori fund, thjesht nderroi “mendje”.
Po shendetesine falas a e mbani mend? Premtimin e bujshem elektoral se askush nuk do te fuste me doren ne xhep per te paguar ate qe i takonte falas me ligj.
Premtim i cili u kthye ne slogan qeveritar per disa muaj rresht po ne fillim te kesaj qeverie? Sot mbas tre vitesh falas ne spitalet tona mbetet buzeqeshja e ndonje mjeku zemermire mbasi te ka dhene lajmin se ilacet kane mbaruar, vigonat po ashtu dhe ndoshta batanijet e carcafet do te ishte mire ti merrnit me vete nga shtepia. Perfituesi i kesaj reforme madhore nuk rezultoi qytetari i thjeshte por nje grup biznesmenesh te cilet moren me koncesion cfare kishte mbetur pa u dhene me pare. Ata ne fakt i perfituan koncesionet “falas”.
Po aksionin e madh kunder informalitetit a e mbani mend? Ai qe na u shit si akti me i madh patriotik i bere ne keto vise? Ku na u premtua se cdo evazor do kapej dhe parate do i shkonin qytetareve per sherbime? Sot mbas nje viti evazoret e kapur jane afersisht 10 berbere, 200 shites lakrash, qepesh apo prasi, 300 fshatare qe shisnin gjize, speca apo raki pa kupon, 500 biznese te vogla qe mezi mbijetonin e mijera te tjere qe u detyruan te mbyllin qepenat fale represionit.
Keta te gjithe iken ne Gjermani (me ndonje perjashtim) ndersa kontrabandistet e naftes, cigares, alkoolit, kafes etj jane te perfshire ne grupet e punes se qeverise per luften kunder evazionit fiskal. Te ardhurat ne buxhet nuk u rriten, investimet nuk u rriten, evazioni sigurisht qe nuk u ul. E vetmja gje qe u arrit eshte krijimi i nje klime paniku ndaj biznesit nga e cila vazhdojme te vuajme edhe tani. Aksioni rezultoi i suksesshem vetem kunder te varferve.
Mund te vazhdoj te permend pa fund “reforma” te Rames. Reformen ne arsim qe premtoi ulje cmimesh dhe i ngriti ato. Qe mbylli disa Universitete kioska per te hapur disa te tjera. Apo ate ne infrastrukture, qe do i jepte ketij vendi pamje moderne dhe mori formen e vetem disa palmave ne hyrje te Tiranes. Apo lungomaren e famshme, ate projektin fantastik qe do i linte pamend turistet dhe gjithe Shqiptaret dhe perfundoi ne nje rrugice banale lagjeje.
Mu kujtuan dje te gjitha teksa degjoja Kryeministrin te premtonte me te njejten gjuhe e pathos, nje reforme te vertete ne drejtesi.
Ai e di se shqiptaret i luten Zotit per pak drejtesi ne kete vend. Luten qe zyrtaret qe ju kane marre parate, pronat, bizneset apo jeten me nje firme te japin llogari nje dite. Luten qe gjykatesit qe jua kane shitur apo blere drejtesine, tju vije edhe atyre dita e gjykimit. Ai e di kete.
Ashtu sic dinte se shqiptaret nuk donin me kumarin neper rruge, donin nje sistem shendetesor te drejte, donin nje ekonomi qe hap vende pune dhe rishperndan te ardhurat, donin nje sistem edukimi te sakte, infrastrukture moderne etj. Ne emer te ketyre aspiratave fitoi. Tani qe deshtoi me plotesimin e tyre po kerkon te marre autoresi mbi nje aspirate me te madhe, drejtesine. Realizimi i ketij synimi per te eshte i barabarte me 4 vite te tjera qeverisjeje.
Eshte pikerisht ky fakt qe i ben shqiptaret mosbesues karshi reformes dhe me te drejte. Eshte ky fakt qe i detyron ti kthejne syte dhe shpresat nga nderkombetaret, duke i pare ata si Zotat e Olimpit qe do te godasin me rrufe padrejtesine.
Sa per Ramen historia do e kujtoje gjithnje me deshperim si te vetmin reformator pa reforma qe ka qeverisur kete vend. Nese ja del te marre nje tjeter mandat faji nuk do te jete i tij. “Me genjeve nje here eshte faji yt, por nese e ben serisht eshte faji im” thote nje shprehje e njohur.
Ndërsa drejtësia po rrit kurajon për të hetuar të fortët e politikës, me më shumë domethënie ata të qeverisë së sotme, paketa e ndryshimeve kushtetuese për drejtësinë (paketa) ka ngecur në vetëm një çështje.
Krahasuar me projektin fillestar rilindës të shtatorit 2015, paketa ka pësuar shumë, shumë ndryshime falë kontributeve rezistuese të PD dhe LSI si dhe të faktorëve të tjerë vendas, përfshirë personalitete profesionale nga fusha të së drejtës, që, pa u kompleksuar nga presioni dhe frikësimi, i bënë oponencë të fortë atij projekti e po kështu edhe projektit të dytë të janarit 2015.
Kjo oponencë ishte ndihmuese edhe për vetë Komisionin e Venecias (Venecia) i cili e masakroi projektin e parë rilindës, e dërrmoi projektin e dytë rilindës dhe me rekomandimet e veta hapi rrugën drejt nje reforme, të paktën minimalisht të pranueshme.
I gjithë procesi ishte edhe një mësim për ambasadorët e ndërkombëtarëve, të cilët në jo pak raste, për pregmatizëm suksesi të shpejtë, u ç’balancuan në qëndrimet e tyre duke inkurajuar Rilindjen.
Projekti aktual, i bërë publik dje, duke konsideruar edhe deklarimin e djeshëm të Kryerilindësit se pranon rolin substancial të opozitës për dy nga katër institucionet, është në kufirin mes notës 4 dhe 5.
Duhet kaluar një pikë e vetme, ajo që roli substancial i opozitës, kontatuar edhe nga rekomandimi 88 i opinionit final të Venecias, të pranohet edhe per dy strukturat e tjera që do të merren me skanimin apo radiografinë etiko-profesionale të gjyqtarëve dhe prokurorëve aktualë (Vetting).
Ndërsa Venecia shprehet për të kater institucionet njësoj, Kryeministri lëshon në 2 e s’leshon për 2 të tjera. Vija e tij e kuqe është në kundërshtim me Venecian e këtë s’ka rob me mend në kokë që ta pranojë.
Pranimi i këtij parimi është jetik për vetë reformën. Nëse mbetet sic është, me shumë gjasa votimi me 84 vota (3/5) a me 94 vota (2/3) a në daçi edhe me 140 vota në Kuvend do të jete fare fiktiv pasi lista e kandidatëve për Komisionin e pavarur të Kualifikimit dhe Kolegjin e Apelimit gatuhet gjetkë.
Mendoni për një moment sikur, në një mënyrë a tjetrën, Rilindja të ketë arritur që shumica deërrmuese e kandidatëve të listës që plotësojnë kriteret formale ligjore (për të mos thënë të gjithë) të jenë të preferuarit e saj, pra tek të cilët ajo ka besim, e kjo fjalë e ka një kuptim fare të qartë në shqip – bindje partiake.
Kur kjo liste t’i dergohet Kuvendit, Rilindja mund ta vere pjesen tjeter te Kuvendit ne situaten qe ose te votojne te preferuarit e Rilindjes me shumicen e cilesuar (3/5 apo 2/3 qe nuk arrihen pa votat e Rilindjes) ose kjo shumice e cilesuar nuk arrihet dhe ne perfundim, nga lista zgjidhen me short anetaret e dy institucioneve. Kjo taktike e dyte, pra qe Rilindja bllokon a sabotin qellimisht arritjen e shumices se cilesuar per te dale tek shorti, do te ishte taktika me e mire per vete Rilindjen.
Ne fakt, duke patur shumicen derrmuese (ne mos te gjithe) te listes se kandidateve besnike te saj, si do qe te bjere shorti, shumica derrmuese e anetareve te dy institucioneve do te jene besnike te Rilindjes dhe pra, Rilindja do te kontrolloje thuajse ekskluzivisht te dy institucionet e, me keta besnike, mund te beje c’te doje, te shkarkoje kedo gjykates a prokuror qe nuk i pelqen e te lere ne pune vetem ata qe pelqen a qe marrin kthese pergjate procesit te skanimit (vetting) qe zgjat jo pak por 5 vite ne nivelin e KPK dhe 9 vite ne nivelin e KA.
Nese Rilindja arrin ta fitoje davane me projektin aktual, edhe pa ardhur dita e hyrjes ne fuqi, edhe pse do te doje muaj e muaj te zbatohet, drejtesia eshte e rrezikuar te kapet jo vetem bazuar ne faktin se sa do te arrijne Rilindesit te percaktojne listen e kandidateve per 12+7 pozicione respektivisht ne KPK dhe KA pas 8, 10 apo 12 muajsh, por edhe thjeshte si nje mundesi e sotme, imdediate ndonese e realizueshme ne te ardhme, pra si nje kercenim potencial qe vepron psikologjikisht qe sot, ve qe sot ne trysni drejtesine, thyen qe sot vullnetet e dobeta dhe i vete individet e brishte, qe sot, ne sherbim imediat te Rilindjes.
Ndaj pika e fundit eshte si vajguri ne supe. Nese Rilindja arrin ta hedhe, e gjithe reforma behet nje supe qe s’hahet e qe shqiptaret do ta hane me zor. Nese nuk hidhet, e gjithe reforma behet e kaperdishme ndersa Rilindja humbet shanset qe veteprojektoi per te kontrolluar e vetme sistemin.
Sot, jo vetem demokratet, LSI-istet e te tjeret jo Rilindes, duhet te pengojne Rilindjen te hedhe piken e vajgurit ne supe. Edhe vete pjesa me e madhe e Rilindesve duhet te luten qe pika e vajgurit te mos hidhet ne supe pasi Drejtesi e kontrolluar nga Kryerilindesi, do te jete padrejtesi edhe per shume prej Rilindesve qe ne nje moment a tjetrin do t’i duhen sistemit si statistike per arritjet e veta apo gijetine per kedo qe del, me apo pa dashje nga rreshti.
A nuk e kemi pare dicka te ngjashme te ndodhe 20 vite me pare, edhe pse ne demokraci?
Prestigjozja Forbes shkruan për Shqipërinë.
Në një artikull me titull “Shqipëria bëhet magneti më i fundit për investimet kineze”, Forbes ngre edhe shqetësimin që ka në Shqipëri nga disa politikanë, ndryshe nga çfarë mund të ishte e njohur deri tani.
Në një prononcim të tijin, Ilir Meta ka shfaqur njëfarë skepticimzi për këto investime.
Shkruan Forbes:
Kur Kina, ekonomia nr.2 në botë vjen për të trokitur, ata përpiqen të sjellin disa qindra vetë nga personeli kinez që presin të lihen aty.
Ka shqetësim ndërmjet disa udhëheqësve politikë shqiptarë se kur Kina investon, ajo e bën një gjë të tillë për të eksportuar forcat e saj punëtore në tregun e huaj.
Kjo është edhe më shqetësuese në rastin e Shqipërisë që ka një papuënsi në nivelin 17.1% dhe ku ka shumë kërkesë për punë.
Hëpërhë, Kina është bërë një ndër partnerët kryesorë tregtarë të Shqipërisë, një vend i vogël malor në Ballakn, që laget nga Deti Adriatik. Investimet kineze janë relativisht të reja atje, kështu që për kompani si Geo-Jade Petroleum, kjo është një botë tërësisht e re.
“Kina është një partner i rëndësishëm ekonomik për Shqipërinë, por duhet të sigurohemi se po bëjmë një marrëveshje të ndershme, që sjell rritje ekonomike… dhe që krijon më shumë vende pune këtu në Shqipëri, për shqiptarët”, tha Ilir Meta, ish-kryeministyri i vendit dhe aktualisht kryetari i Parlamentit që nga viti 2013.
Albania Becomes Latest China Magnet
Kenneth Rapoza ,
Contributor
A merchant marine vessel is docked at the Durres Port in Albania. China is in talks with the government to build an industrial park there. It already owns the country’s largest airport, is rebuilding an ancient Roman Empire road, and acquired rights to an oil field from Canadians. (Photo by Anije Maj)
A merchant marine vessel is docked at the Durres Port in Albania. China is in talks with the government to build an industrial park there. It already owns the country’s largest airport, is rebuilding an ancient Roman Empire road, and acquired rights to an oil field from Canadians. (Photo by Anije Maj)
China Claus is coming to town! For better or for worse, Chinese companies are replacing traditional European investing partners — namely Italy and Turkey — and helping to develop a country in dire need of modernization, particularly if it wants to move from its European Union candidacy status to a full blown member in the foreseeable future.
But, like everything involving China, when the world’s No. 2 economy comes knockin’, they are trying to bring a few hundred Chinese personnel waiting to be let inside. Moreover, the companies investing in strategic assets are often government owned, which should raises eyebrows in the halls of power throughout Europe, particularly in Brussels.
There is concern among some leading Albanian politicians that when China invests, it does so to export its own labor into the foreign market. This is particularly worrisome in the case of Albania that has a 17.1% unemployment rate, and where jobs are badly needed.
For now, China has become a leading trading partner for Albania, a small, mountainous Balkan state on the Adriatic Sea. Chinese investments are relatively new there, so for companies like Geo-Jade Petroleum, this is a whole new world.
“China is an important economic partner to Albania, but we need to ensure we are getting a fair deal that generates economic growth…and creates more jobs here in Albania, for Albanians,” says Ilir Meta, the country’s former Prime Minister and now Speaker of Parliament since 2013. Meta has been involved in Balkan politics since the implosion of Yugoslavia in the 1990s and remains a popular and influential figure in the country decades later.
fatos-nano2
Fatos Nano ka dhene nje mesazh alarmues me rastin e 25 vjetorit te PS-se. Te ringjallemi perpara se “Rilindja” te na shtrije ne shtratin e vdekjes. Ja statusi i plote:
“Ky është një Përvjetor kuptimplotë për të vlerësuar pjekurinë e një partie të madhe politike, të madhe për nga vlerat dhe kontributet në 25 vjet demokraci pluripartiake në Shqipëri dhe në rajon.
Sot jetojmë në kohë krizash, në vend dhe në botën që na rrethon. Në krizë është dhe politika, edhe partitë tradicionale në Shqipëri. Për fat të keq edhe PS.
Them për fat të keq, sepse vitaliteti i qëndrueshëm i PSSH në vitet e pluralizmit ushqehej dhe mbahej nga aftësitë dhe përvoja e fituar nga lidershipi i saj për të menaxhuar dhe kapërcyer krizat e tranzicionit (objektive apo të krijuara nga Berisha), pa rënë vetë në krizë.
Edhe në 1991, edhe në 1997, edhe në 1998-1999, edhe në kaosin e rënies së shtetit të piramidave në Shqipëri, edhe në gjëmimet e lindjes së shtetit të pavarur të Kosoves etj., PSSH bëri detyrën ndaj kombit dhe historisë pa humbur vitalitetin dhe vlerat e saj demokratike.
Sot nuk është më kështu! Krizat kanë kërrusur jo vetëm Shqipërinë dhe rajonin, por edhe vetë PS-në! Diçka thelbësore është thyer dhe nuk funksionon në organizmin e saj demokratik.
Në këtë ditë të shënuar dhe kryelartë për socialistët dhe të majtën e re shqiptare në tërësi, nuk është e dobishme të stigmatizohet sëmundja e rëndë nga e cila po gulçon PS-ja dhe demokracia shqiptare.
Por, është momenti i mobilizimit të gjithë aftësive, përvojave dhe brezave përfaqësues të tyre në PS, për t’u ringjallur, përpara se “rilindja” të shtrijë vdekjen mbi gjithçka të mirë të krijuar me solidaritet shembullor në 25 vite!
Unë kam besim se socialistët e vërtetë mund ta bëjnë dhe do ta bëjnë këtë “katharsis” të së majtës, jo vetëm në dobi të “gjeneratës tjetër”, por në dobi edhe të brezave të sotëm, të prindërve e të fëmijëve, të gjyshërve e të nipërve e mbesave socialiste, që e kanë mbajtur vitale dhe fituese Partinë Socialiste të Shqipërisë deri më sot.
Unë jetoj me ta dhe për ta! Gezuar festën e bashkëmoshatarëve 25 vjeçarë!” shkruan ish lideri socialistë Fatos Nano.
nga Luljeta Progni.
Si e zhvarrosi djalin 2-vjeçar për të mos e lënë në kampin e Tepelenës. Historia rrënqethëse e gruas që kaloi gjashtë regjime
Drane Jakja, është një emër i panjohur për shumicën e shqiptarëve. Ka ndërruar jetë pak ditë më parë në moshën 100-vjeçare. Kam dëgjuar për këtë grua të pazakontë nga nëna ime, vite më parë. Nëna dhe vëllai im, jetuan në të njëjtën kohë me Drane Jakajn, në kampin famëkeq të Tepelenës në vitet e para të regjimit komunist. Kampi i Tepelenës është vendi ku kulmon drama e madhe e terrorit komunist.
drane jakja gzim nikaDrane Jakja ishte një çikë bregdrinase nga dera e fisme e Jak Gjonit në Fierzë të Pukës. Nuse e Vuksan Prek Ndout, nga Nikaj-Mërturi, djalë i derës së patriotit luftëtar, Zeqir Dema i Btoshës. Drane Jakja ka jetuar në gjashtë regjime. Por ai që do të linte gjurmë të tmerrshme në jetën e saj, ishte regjimi komunist. Një rrugëtim 100 vjeçar i mbuluar me vuajtje, mundime dhe mbijetesë. Është gjyshja e këngëtarit të mirënjohur të muzikës popullore, Gëzim Nika. Ia ka mbërritur të mbajë në prehrin e saj nipa e stërnipa të brezit të pestë. Por kurrë, për jetë nuk do të shlyhej nga mendja e saj fati tragjik i të birit 2-vjeçar. Ajo e humbi një djalë 2 vjeç në kampin e internimit në Tepelenë. Historia është e pazakontë, tmerrësisht e dhimbshme. Është nga ato histori që kur i dëgjon të ndalet fryma.
Doruntina e kohëve moderne e ka quajtur Pjetër Meta, autori i disa teksteve që flasin për historinë e Nikaj-Mërturit. Drane Jakja është simbol i qëndresës mbinjerëzore. Eshtë gruaja që sfidoi fatin. Pjetër Meta e paraqet me detaje historinë shumë dramatike të kësaj gruaje të pazakontë. Një pëmbledhje e kësaj historie vijon më poshtë.
* * *
Si e zhvarrosi djalin 2-vjeçar për ta marrë me vete pas internimit
Në fundnëntor 1948, kur perdja e hekurt e Lindjes ra si gur mes dy syve në mes Shqipërisë Londineze e Kosovës Drane Jakja, u falmeshëndet përjetë me burrin e saj kaçak, Vuksanin, që ia ktheu pushkën komunizmit prej se kur hyni në nëntor 1944 në Qafë të Kolçit për me vra djemt e Nikaj-Mërturin. Drandja ia dha besën Vuksanit se ka me i rritë djemtë e me i ba burra në trollin e vet dhe ka me i përcjellë çikat nuse në dyer të mira. Kësokohe, ma i vogli ndër katër fëmijët e tyne, Zefi, ishte veçse dhjetë ditësh.
Në vitin 1949, pa i ikë dimni tokës, policia e sigurimi i shtetit e shpërngulën Drane Jaken me katër fëmijë në kalvarin e shtatë internimeve: tri vendqëndrime në krahinën e Nikaj-Mërturit, në Tropojë për gjashtë javë e, prej këndej, në kambë me djep në shpinë e fëmijë përdore deri në Kukës e, mbasandej, me makinë në Kalanë e Beratit, ku ndejtën tre muaj. Në fund, në dy kampet famëzeza, në Turan e në Tepelenë.
Në kampin çnjerëzor të Turanit, me disa tragjedi në ditë, ku edhe brenda 24 orëve humbën jetën 33 fëmijë, ia rrëmbeu vdekja edhe djalin e saj të vogël, Zefin dyvjeçar. Drane Jakja me tepër vështirësi ia bani një vorr të sigurtë me thellësi e dërrasa tek varrezat e ushtarëve italianë të luftës, sepse nuk donte me iu ndodh si disa të internuarëve të tjerë, që ua merrnin erozioni i malit apo ujrat e Vjosës eshtrat e të vdekunve të tyne të pafajshëm.
tepelene kam perqendrimiPo vjen koha me iu fal internimi një pjese të madhe të të pafajshmëve, pasi kampet ishin tejmbush me të internuar. Kjo për shkak se në Tepelenë mbërritën 49 kamiona me të internuar vetëm nga Mirdita pas vrasjes së Bardhok Bibës.
Kur mori lajmin se do të kthehej në vendin e saj, Drane Jakja sëbashku më çikën e madhe Zojën, u larguan nga kampi i Tepelënës në atë të Turanit, tek varri i Zefit. Drandja Jakja tue gërmue me mjete rrethanore e gishtat e saj të përgjakur e nxori djalin e varrosur para tre muajsh. E mbshtolli djalin fytyrë paprishun me çarçafë të bardhë të bamun katrash dhe rikthehet në kamp.
Por tragjedia vazhdoi. Shtatë javë e ka mbajt Nanëmadhja Drane Jakja djalin e saj në kampin e Tepelenës tue ia ba tana përkujdesjes e mshefjes e të higjienës, që t’ia ruajnë fytyrën djalit e vetes. Kur e pa se kurrkush nuk po mundej me e përcjellë për në Tropojën e largët, çohet e ta merr lejen e largimit e në një makinë rasti ngarkue me pambuk dhe niset nga Tepelena për në Shkodër. Aty shkon nga tregu, ku i kishte ble dikur rrobat e nusnisë e me kursimet e veta ia ble veshje e mbathë djalit të vdekun, që e kish lanë në hotel me fëmijët e tjerë në pritje të ardhjes së dajës së tyne. As në andërr, Zefi tashti çehrebardhë prej deke, nuk e kishte mendue veten të veshun aq bukur.
drane jakjaDoruntina reale, Drane Jakja, tamam si në legjenda, pasi kapërceu shtatë lumenj të mëdhenj nga Vjosa tek Drini, pasi kapërceu shtatë vargmale nga Tepelena në Nikaj-Mërtur, pas shtatë ditëve rrugëtim me makinë e në kambë nga kampi i internimit në Fierzë e në Btoshë, e varrosi Zefin e vogël dyvjeçar pranë gjyshit të tij, Prekë Ndout, në trollin e Zeqir Demës, në fshatin e tij të lindjes. Kahmos, nga dy anët e Drinit, nga Malësia e Gjakovës e Malësia e Madhe, erdhën në këtë rivarrim mortor të papamë e të pandiemë, me e krye me nderime traditore këtë përcjellje e t’pame.
Burrnesha e maleve shqiptare, Drane Jakja, ia kreu amanetin e vet burrit të saj e ndryshe nga Doruntina e lashtë e miteve iliro-shqiptare mbeti gjallë. Nanëmadhja Drane Jakja, ia nisi jetës shtatë herë nga e para: tri herë gjatë internimeve në Nikaj-Mërtur, një herë në Tropojë, kryeqëndren e atëhershme të rrethit, në kalanë e Beratit, në Turan dhe në Tepelenë. Ngulimi ma i fundit i saj, kur e filloi prapë nga e para, është Bukova në komunën e sotme të Llugajt në Lugun e Malësisë së Gjakovës, ku hapi tokë të re për truall e bukë, ngriti kullën e ndërtoi jetën e vet përmbi një gjysëm shekulli.
***
Kjo ishte historia e përmbledhur, e kësaj malësoreje të pazakontë. Ajo mbylli sytë pak ditë më parë dhe mori me vete gëzimet e dhimbjet e mëdha të kësaj jete. Kjo histori, bashkë me historitë e të gjitha atyre nënave që humbën fëmijët në Tepelenë, është një kushtrim i madh për këtë shoqëri që e ka varrosur me qëllim, të shkuarën komuniste. Brezat duhet ta njohin historinë ciladoqoftë ajo. Nuk mundet kurrkush ta fshehë atë sepse janë histori që do të rrëfehen brez pas brezi. Historia nuk zhbëhet.
Nuk janë dëmshpërblimet në të holla, (që premtuan e vazhdojnë të premtojnë qeveritë e pas viteve 90), larja me historinë e të shkuarës. Në respekt të historive çnjerëzore që një pjesë e madhe e popullsisë kaluan nën regjimin komunist, duhet të rrëfehet historia siç është. Lerini dosjet se ato nuk hapen kurrë. Nuk kanë si të hapen, sepse e elita politike i ka rrënjët tek ai sistem. Ky 25-vjeçare e dëshmoi këtë. Por duhet hapësirë që të rrëfehet historia siç ishte. Nuk mundet që mediat shqiptare të vazhdojnë të sjellin historitë rozë të drejtuesve komunistë e të fshijnë si të mos kishin ekzistuar këto histori tragjike që kaluan këto nëna, këta shqiptarë.
Është e njohur thënia se “një histori që harrohet është e destinuar të përsëritet”. E nëse nuk përsëritet në ato forma si nën regjimin gjakatar komunist, në të tjera mënyra e kanë përsëritur historinë në këto 25 vite. Ata që ishin të persekutuar në regjimin komunist, në një farë mënyre vazhdojnë të jenë të tillë edhe sot . Ata që ishin të privilegjuar nën atë regjim janë sot elita politike e vendit. E kjo elitë shkon përtej çdo imagjinate, dekoron persekutorët komunistë.
googleplus
Saimir Tahiri “kurbanin” i radhës në qeverinë “Rama”, ja të gjitha faktet që e çojnë në pranga!
Postuar: 12/06/2016 – 15:50
Skandali i përgjimeve duket se do ketë edhe një “kurban” në qeveri. Ky mund të jetë ministri i Brendshëm, i cili duket të jetë në fijen e perit.
Janë disa fakte dhe detaje të rëndësishme që të çojnë në përfundimin se Saimir Tahiri mund të prangoset.
Gjykata, mbështetur në prova nga prokuroria ka pezulluar Drejtorin e Përgjithshëm të policisë Haki Cako, I cili mësohet të ketë thënë në prokurori se pajisja përgjuese nuk është përdorur vetëm për trajnime.
Pra prokuroria ka teren të hapur për të zbardhur ngjarjen.
Dje ka ndodhur një tjetër precedent KLD ka paditur penalisht Tahirin pas sulmit që ai I bëri gjykatësit që dha vendimin për Çakon. Padi e cila rëndon edhe më shumë situatën e Ministrit të Brendshëm i cili del çdo ditë i zbardhur në konferenca shtypi dhe vetëm kërcënon gjykatësit.
Kërcënimi duket se vjen nga paniku dhe fakti se Tahiri është i tmerruar nga një arrestim i tij i mundshëm.
Por faktet nuk mbyllen me Çakon, panikun e Tahirit apo KLD-në.
Një faktor i rëndësishëm kundër Tahirit duket të jetë edhe kreu i LSI-së Ilir Meta, i cili është njeriu kryesor i investuar kundër ministrit të Brendshëm. Qarqet politike përflasin se skandalin e përgjimeve e ka servirur vetë Meta pasi ka mësuar se përgjohej sistematikisht nga Tahiri për llogari të kryeministrit Edi Rama. Meta nuk e ka falur veprimin e Tahirit dhe duket qartazi se nuk do ta “lëshojë” viktimën e tij politike.
Një tjetër personazh që investohen në heshtje kundër Tahirit është edhe kryebashkiaku i Tiranës Erion Veliaj I cili ka vënë në dispozicion të prokurorisë kamerat e kryeqytetit ku do indentifikohet vendet ku ndodhej mjeti I cili mbante pajisjen që përgjonte. Një fakt që e rëndon më tej situatën e Tahirit dhe bashkëpunëtorëve të tij.
Një faktor kundër janë edhe ndërkombëtarët, Shqipëria është kthyer në hambar hashashi dhe Ministri I Brendshëm ka humbur çdo mbështetje.
Edhe vetë ambasadës Italiane dhe qeverisë përtej Adriatikut I intereson Tahiri pas prangave për të mbyllur këtë skandal ku janë përfshirë strukturat e saj. Arrestimi i Tahirit do e kalonte përgjegjësinë tek qeveria shqiptare dhe gjithçka do mbyllej me kaq, duke nxjerrë të pastër palën italiane.
I vetmi që po mban ministrin e tij është kreu i qeverisë Edi Rama, por a do mund ta shpëtojë dot kryeministri njeriun e tij të besuar? Kjo duket mjaft e vështirë, tani janë të gjithë kundër Saimir Tahirit, Presidenti, Prokurori i Përgjithshëm, KLD, Ilir Meta, Erion Veliaj, ndërkombëtarët, Ambasada Italiane pa lënë mënjanë edhe opozitën që pret viktimën e radhës që mund të trondiste në themel qeverinë.
Analisti Fatos Lubonja ka trajtuar sot në të përditshmen “Panorama” çështjen e reformës në Drejtësi, rolin e ambasadorëve të huaj dhe skandaleve të qeverisë që po mbulohen me zhurmën e reformës.
Ai merr në shqyrtim tre skandalet më të bujshme të dy javëve të fundit:
– Lajmin se kryebashkiaku i Kavajës ishte i dënuar për përdhunim në grup në Itali, dorëheqjen e tij dhe dorëheqjen nga dorëheqja;
– Plantacionet e mbjella me kanabis, sipas Guardia di Finanzia janë trefishuar në Shqipëri nga viti 2013 deri në vitin 2015;
– Pezullimin e drejtorit të policisë, Haki Çako dhe provat e Prokurorisë se pajisja e përgjimit është futur në mënyrë të paligjshme në Shqipëri.
Lubonja shkruan se ka një paradoks të madh ndërmjet këtyre lajmeve me qëndrimin e Qeverisë mbi reformën në Drejtësi.
Nga njëra anë:
Kemi një qeveri që ka futur në pushtetet lokale njerëz të inkriminuar, ndër të cilët edhe të akuzuar për trafiqe droge, një qeveri që me keqqeverisjen e saj dhe, pa dyshim, edhe si rezultat i promovimit dhe bashkëpunimit me trafikantët, ka rritur tri herë plantacionet e kanabisit, d.m.th. kriminalitetin; një qeveri që kryen veprime të paligjshme deri në futjen paligjshmërisht të aparateve të përgjimit dhe përgjimin e paligjshëm të qytetarëve”.
Nga ana tjetër, Lubonja shtron pyetjen:
Si ka mundësi që kjo qeveri bërtet kaq fort për reformën në Drejtësi në emër të një Drejtësie të pavarur nga politika, kur vetëm bazuar në tre rastet që përmenda, një Drejtësi e tillë do ta kryqësonte Qeverinë?”
Sipas Lubonjës, guximi i Ramës nuk mund të shpjegohet vetëm me një ‘bllof’ përballë një kundërshtari të dobët si Basha.
Ai duhet kërkuar te metoda e qeverisjes së Ramës që ka qenë dhe mbetet mbulimi i asaj çka në realitet bën keq, me gjethen e fikut të një imazhi që me ngulm punon ta ndërtojë nëpërmjet propagandës, ku përpiqet të përfshijë veçanërisht ndërkombëtarët.
Sipas Lubonjës, Rama u ka mbushur mendjen ambasadorëve se për të rrëzuar Berishën dhe Metën, atij i është dashur të bëjë kompromis me të keqen, por me të miratuar reformën në Drejtësi, ai do ta ‘fshijë’ këtë të keqe që e ka sjellë në pushtet.
Për Lubonjën ky është një mashtrim i pastër.
Reforma në Drejtësi përkthehet në mundësinë që Rama të përforcojë edhe më shumë pushtetin me kriminelë; të rrisë plantacionet e drogës që, nëpërmjet parasë së krimit, të krijojë edhe më shumë mundësi kontrolli dhe propagande; të fusë buldozerët e të shembë e ndërtojë ku të dojë e si të dojë pa ligj, në emër të këtij krimi; të ketë mundësi të përgjojë gjithnjë e më shumë kundërshtarët, pa i hyrë gjemb në këmbë. ”
Po cila është arsyeja që ambasadorët po e mbështetin kaq shumë Ramën? Lubonja thotë se kjo bëhet për interesa që nuk kanë të bëjnë me kërkesat e shqiptarëve.
A nuk e shohin ambasadorët këtë rrezik apo bëjnë gjethen e fikut të qeverisë për interesa që s’kanë të bëjnë me kërkesat e shqiptarëve për më shumë drejtësi, liri dhe demokraci?”, pyet Lubonja.
Nga Artur Zheji
Gjëja më qesharake po ndodh këto dy ditë!
Përgjuesit, apo autorizuesit e përgjimeve, janë vërsulur kundër Prokurorisë së Përgjithshme dhe Gjykatës, që shkarkoi Drejtorin e Përgjithshëm të Policisë, si person në dijeni apo si përgjegjës për Cështjen më tronditëse, të kapur në flagranvë.
Përgjimet sistematike dhe të paligjshme, të autoriteve më të larta të Shqipërisë. Simbas modelit maqedonas të Gruevskit.
Askush nuk mund të thotë se përgjimet janë një ekskluzivitet i kësaj qeverie, kjo do të ishte jo korrekte. Përgjimet nuk i kemi shpikur ne shqiptarët dhe ato kanë rrëzuar qeverira në të gjithë botën e qytetëruar dhe kanë shkatrruar imazhin e shumë personaliteteve. Askush nuk mund të thotë nëse ka patur ose jo, përgjime të paligjshme, në periudhën e qeverisë Berisha. Tundimi i përgjimeve është i fortë për cdo qeveri dhe qeverisje.
Mirëpo kur kapet Qeveria Rama, e ka përsëri fajin Berisha?
Kjo është qesharake! Mediokre, dhe politikisht, në një nivel krejt të ulët arësyetimi, gjykimi dhe justifikimi.
Dhe si po e zgjidh këtë kryeministri dhe shpura e tij mediatike militante dhe jo vetëm?
Duke sulmuar Prokurorinë dhe Gjykatën, që pezulluan kryepolicin e Shqipërisë, pasiqë ka dyshime të forta dhe ndoshta prova, që aparaturat e “trajnimit” simbas Tahirit, të sjella në Shqipëri nga qeveria italiane dhe vënë në punë nga Interforca, shefin e të cilës italianët e tërhoqën mbrapsht me urgjencë, ata e dinë pse, paskan bërë jo trajnime, por përgjime të mirëfillta. Apo përgjimet e figurave më të larta institucionale, ishin edhe ato pjesë e “Trajnimeve”?
Dhe për më tepër, kryeministri i tronditur, na rrëfen se ky sistem drejtësie është i kalbur dhe duhet reformuar, pikërisht në ditën e vet më të mirë, kur mban një qëndrim korrekt ndaj një Krimi Shtetëror, që në vende serioze rrëzon vetë Kryeministrin, kushdo qoftë ay.
E pra, më e rënda nga të gjitha, madje edhe përpara turpit të përgjimeve, është qëndrimi kërcënues i Kryeministrit ndaj sistemit të Drejtësisë, duke i përmendur si jatagan mbi kokë, Reformën në Drejtësi, që do të thotë, në këtë kontekst, që do të ketë këputje kokash, për ata, që guxojnë kundrejt tij dhe kundrejt mëkateve të qeverisë së vet.
Në këtë rast, Rama, ai e di se si mundet, por dëshpërimi është këshilltari më i keq kjo dihet, duke sulmuar sot Prokurorinë dhe Gjykatën, në mes të debatit për Reformën në Drejtësi, dhe pikërisht kur Drejtësia, ajo që kemi, vepron energjikisht e me kurajo, duke zbardhur një Krim Shtetëror, që dhe është Përgjimi i Paligjshëm, sapo na ka dëshmuarr se si duhet jetë simbas tij, Drejtësia e Reformuar.
Kokëulur dhe nën urdhërat e tij.
E pra, për cfarë sistemi drejtësie do të diskutohet në Kuvend? Edhe në qoftë se Berisha vazhdon të ketë influencat e veta, në Prokurori dhe Gjykatë, Reforma do të bëjë thjesht zëvendësimin e influencave në favor, të Ramës?
Kjo është pra loja, përtej fjalëve të bukura dhe plot lajle lule? Mirëpo fakti i përgjimeve, ku edhe pala italiane e pranishme në Shqipëri, duhet të kërkojë edhe ndjesën e saj, është një fakt kokëfortë dhe një fakt i sotshëm.
Një fakt uluritës dhe diskretitues sa ska më ku të vejë, në kërkim të përdorimit të përgjimeve si shantazh, si instrument presioni dhe përfitimi politik.
Edhe nëse e ka bërë edhe Berisha dje, si edhe nënvizojnë me pasion të kuptueshëm, zhurmuesit pranë qeverisë, kjo nuk ndryshon atë që është bërë gjatë kësaj qeverisjeje. Nuk heq asnjë presje ndaj përgjegjësisë direkte të krejt piramidës drejtuese qeveritare.
Nga koka te këmbët!
Po ndërkombëtarët, a kanë komente për këtë skandal të përgjimeve?
Ambasadori Lu pa orën e gjyqtarëve, por nuk e vuri re fjalimin e parapërgatitur të Ramës. Romana Vlahutin jo më si ambasadore e Bashimit Evropian, por si përfaqësuese e PS-së
Gëzim Saliu
Reforma në drejtësi pa më të voglin dyshim mund të cilësohet si ndër më të rëndësishmet që pritet të ndërmarrë klasa politike shqiptare gjatë këtyre 25 viteve të demokracisë në Shqipëri. Nevoja dhe domosdoshmëria që ka sistemi ynë i drejtësisë për tu futur në hullinë e standardeve evropiane është e dukshme jo vetëm për ndërkombëtarët, që e kërkojnë si një etapë thelbësore për ecurinë drejt BE-së ,por edhe për vetë aktorët politikë e shoqërorë në vend. Tentativat e para serioze për këtë reformë u ndërmorën që në kohën e qeverisë së kaluar, por antagonizmi i thellë që qëndronte mes mazhorancës dhe opozitës së viteve 2009-2013 bëri të pamundur bashkëpunimin. Aq i thellë ishte ky hendek sa për më shumë se gjysmë viti, opozita e drejtuar nga atë kohë nga kryeministri aktual Rama, nuk mori pjesë në punimet e Kuvendit me argumentin e famshëm të “hapjes së kutive”. Por përpos fakteve historike, ajo që mbetet nga kjo kohë është mungesa e theksuar e konsensualitetit mes palëve, ku edhe tri ligjet e kërkuara me insistim nga Brukseli u votuan jashtë çdo limit kohor nga Partia Socialiste.
Për të ardhur në kohët aktuale, reforma në drejtësi mori hov thuajse një vit e gjysmë më parë kur u nis diskutimi dhe marrja e mendimit nga ekspertët vendas e të huaj. Për shumë kohë, opozita nuk u bë pjesë e këtij diskutimi duke vënë në dukje kritikat e saj për tentativat e mazhorancës për kapjen e sistemit të drejtësisë. Kjo tërheqje e opozitës për tu përfshirë në proces erdhi ndoshta edhe në saj të zhvillimeve të ndryshme në jetën politike, ku duket se demokratët në këto kohë kishin beteja të tjera parësore në qendër të aksionit të tyre politikë. Që këtu nisi edhe etiketimi i PD-së, jo vetëm brenda radhëve të mazhorancës, si një forcë politike që nuk e do reformën në drejtësi. Por në këtë diskutim duhet nënvizuar një dallim që s ka qenë shpeshherë aq evident mes të majtëve sa ka nxitur edhe mediat për kronika e artikuj me baza diversioni. Ndërsa PS që nga nisja e diskutimit e deri aktualisht ka akuzuar demokratët si bllokues, duke i mbetur besnik draftit të parë të ekspertëve, i cili u rrëzua në një masë jo të vogël të tij nga Venecia, LSI ka ngulur këmbë për një produkt me konsensus gjithëpërfshirës dhe mbi bazën e rekomandimeve. Në këtë mes dallohen edhe qëndrimet e forta të ndërkombëtarëve të cilët përmes thirrjeve me tonë të fortë kërkonin arritjen e një konsensusi për reformën që e cilësonin si thelbësore për integrimin e vendit.
Por pas shumë kohësh mes akuzave dhe dyshimeve, opozita u bë pjesë e procesit duke u përfshirë edhe në punimet e Komisionit të posaçëm parlamentar. Në 5 muajt e fundit, duke mos lënë mënjanë akuzat mes tyre, palët arritën me ndihmën e vyer të Komisionit të Venecias tek një produkt që kishte vetëm nevojë për “prekjet” e fundit për të marrë vulën në Parlament. Por pikërisht tek kjo pjesë fundore e procesit, drafti ngeci në një udhëkryq i cili nuk mori zgjidhje as nga takimi i parë në këto tre vite mes kryeministrit Rama dhe kreut demokrat Basha. Por ndërsa qëndrimet e palëve politike ashtu siç edhe priteshin ishin fajësuese për njëra tjetrën, ajo që la pa “gojë” shumë kënd për nga përmbajtja e deklaratës ishte reagimi i partnerëve të akredituar në vend. Jo se ne në Shqipëri nuk jemi mësuar me “mësymjen” e “mësim dhënien” e ambasadorëve në çdo çështje ku ka ngërç mes palëve, kujtojmë këtu edhe rastin e paprecedentë të pjesëmarrjes së tyre në mbledhjen e grupeve parlamentare, por për faktin se përmbajtja e deklaratës shkonte më shumë se sa “vija e kuqe”. Pse e themi këtë?
Së pari ambasada e SHBA-së në Tiranë tha se mbështeste qeverinë për ta çuar për miratim reformën në drejtësi, edhe pse nuk drafti nuk kishte votat e demokratëve, duke e cilësuar opozitën jo fleksibël. Në këtë kontekst, duhet të kujtojmë zhvillimet e tryezës Rama-Basha, ku vetë aktorët e saj deklaruan si pikë kryesore të mos arritjes së konsensusit propozimin e demokratëve për “vendet e rezervuara”. Duke lënë mënjanë argumentimin e PD-së sipas së cilës ky propozim ishte pjesë e alternativa që vetë OPDAT dhe Euralius i kishte ofruar si zgjidhje, ajo që mbetet është fakti se kjo tryezë mund të quhej një nisje e një dialogu intensiv mes palëve që ndoshta mund ti jepte zgjidhje brenda afateve kohore çështjes. Nga ekspertët ndërkombëtarë dhe ato të Venecias, opozitës dhe mazhorancës ju ofruan 5 propozime dhe nëse palët kanë zgjedhur dy mes tyre, ku PD kërkon vendet e rezervuara dhe PS 2/3-at, nuk do të thotë se tre të tjerat nuk mund të jenë një alternativë zgjidhjeje. Ose më së paku palët mund të shterojnë edhe një alternativë të 6-të zgjidhjeje, nëse ekziston një shans i tillë, për të mundësur votimin me konsensus të reformës. Në këtë formë, deklarata sipas së cilës u vu gishti mbi një palë dhe palës tjetër ju kërkua të vazhdojë projektin edhe pse nuk i ka votat për ta miratuar atë, më së paku mund të quhet e ngutur. Partnerët ndërkombëtarë, ndryshe nga klasa politike e jona e cila e humb shpesh durimin dhe kalon në akuza reciproke, janë dalluar gjithnjë për tonet bashkëpunuese dhe konsensuale. Thirrja fundore, siç ishte në rastin e ambasadës së SHBA-së dhe delegacionit të BE-së në vend, duke mbështetur qeverinë për ta çuar projektin për miratim në Parlament,pa shteruar të gjitha mundësitë e një konsensusi mes palëve, nuk i nderon partnerët tanë. Palët politike, pavarësisht përçarjeve të shumta mes tyre kanë treguar se mund të arrijnë konsensus për çështje të rëndësishme, madje mund të ndryshojnë edhe kushtetutën brenda një nate. Në këto kushte shterimi i dialogut dhe shanseve për konsensus kur u krye vetëm “akti i parë” me peshë i procesit, pra takimi Rama-Basha, nuk është një shenjë e mirë që na vjen nga ambasadorët. Nga kjo “mungesë fleksibiliteti” e ambasadorëve nuk duhet nënkuptuar mbështetja ndaj qëndrimeve të PD-së, pasi demokratët e Bashës kanë peshën e tyre të fajit në këtë proces. Ndoshta duhet të ishin përfshirë që në fillim në proces, ndoshta duhet të përballeshin me mazhorancën që në nisje me një draft të tyrin ose ndoshta edhe duhet të tregonin më shumë vullnet për zgjidhje konsensuale. Sigurisht që si PD ashtu edhe PS kanë peshë të fajit në ngadalësimin e procesit duke krijuar artifica ta panevojshme. Por ajo që nuk “ngjit” në gjithë këtë diskutim është padyshim deklarata e fundit e ambasadorëve. Ajo i dha fund çdo lloj shansi për konsensus mes palëve, kur ka ende kohë dhe mundësi që mes vetë propozimeve të hedhura në tavolinë apo gjetjeve të tjera të mundësohet miratimi i një reforme gjithëpërfshirëse. Duket se ky “nxitim” i ambasadorëve nuk ka marrë not kaluese nga Parlamenti Evropian. Burime të rezervuara pranë gazetës bën të ditur se disa europarlamentarë që kanë luajtur rol kryesor negociues mes palëve në çështje ngërçi, e kanë cilësuar si të ngutur deklaratën e ambasadorëve. Sipas tyre ajo shteron të gjitha shanset për konsensus dhe vendos gishtin tek “fajtori”, kur në realitet mundësitë ende nuk janë të “djegura”. Po ashtu edhe vizita e pritshme e eurokomisionerit Hahn, me shumë mundësi brenda këtij muaji, është një tjetër tregues se atje lart në Bruksel kërkohet ngulja këmbë deri në fund për arritjen e konsensusit për një reformë në drejtësi të gjithë pranuar.
Standarde jo të njëjta
Para pak kohësh bëri shumë bujë në media një deklaratë e fortë e ambasadorit amerikan Donald Lu i cili për të nxitur palët për domosdoshmërinë e reformës në drejtësi dha një shembull për gjyqtarët e korruptuar. “Nëse ulni kokën dhe shikoni se në kyçin e dorës mbani një orë që kushton më shumë se makina ime ka të ngjarë që të jeni gjyqtarë të korruptuar. Nëse ky është rasti ju nxis ta lini këtë profesion menjëherë, mund edhe të përfundoni në burg së shpejti”, deklaroi muaj më parë ambasadori i SHBA gjatë Konferencës Kombëtare Gjyqësore. Mprehtësia e kryediplomatit amerikan për të vënë në dukje “asetet” e fshehura të gjyqtarëve sigurisht që mund të cilësohet si një tjetër “armë” e elokuencës direkte aq të parapëlqyer të Lu-së. Por muaj më vonë, pikërisht pas takimit më të rëndësishëm politik në vend, ambasadori humbi mprehtësinë e tij dhe nuk vuri re fjalimin e parapërgatitur të kryeministrit në fund të takimit. Ndoshta ky ishte një detaj që nuk vlente për tu nënvizuar në deklaratën e partnerëve, por “dijenia” e kryeministrit për përfundimin e negociatave me Bashën para se ato të zhvilloheshin ishte aq “mbresëlënëse” sa nuk mund të mos vihej re apo theksohej.
Nga ana tjetër tek ambasadorja e Bashkimit Evropian Romana Vlahutin vihet re pa shumë vështirësi një anësi politike, ku rreth saj nuk kanë munguar as cungimet e tipit ironizues nëse është diplomate e BE-së apo përfaqësuese e PS-së. Të tjerë në media e kanë cilësuar Vlahutin si “dhuratën” e fundit që eurokomisioneri Fyle i bëri kryeministrit Rama para se të linte detyrën, duke përfshirë në këtë shkëmbim dhuratash edhe çështjen e CEZ.
Por përtej këtij pikëvështrimi, ajo që ngacmon më shumë në këtë mes është qëndrimi i fundit i ambasadorëve, mes reagimeve të forta e të prera nga njëra anë dhe heshtjes nga ana tjetër. Kështu nëse ambasadorët kanë folur e flasin pa filtra lidhur me reformën në drejtësi, shqetësues është mungesa e “zërit” kur vetë pushteti ngre akuza ndaj Prokurorisë dhe gjyqtarëve. Ndarja e institucioneve është një ndër pikat kyçe të shtetit demokratik dhe sulmet e një institucioni mbi një tjetër, edhe në qofshin të argumentuara, nuk mund të pranohen si normale nga partnerët. Nga vendet ku ambasadorët vijnë, ku sundon shteti i së drejtës, ekzekutivi nuk ka tagër mbi pushtetin e drejtësisë dhe akuzat, sulmet e presioni ndaj tyre cilësohet ilegalitet. Por vetëm pak ditë më parë, pasi Prokuroria dhe Gjykata në bazë të një hetimi vendosën pezullimin e drejtorit të Policisë Çako dhe vunë nën hetim ministrin e Brendshëm, të parët që sulmuan dhe presionuan institucionet përkatëse ishin pikërisht kryeministri Rama dhe vetë Tahiri. Në kohën kur ambasadorët bëjnë apel për domosdoshmërinë e reformës në drejtësi nuk duhet të lënë pas edhe detyrën e tyre parësore: ngritjen e zërit sa herë që shkelen parimet e shteti ligjor dhe demokratik.
Ish-kreu i KQZ
Kume: Si e shoh debatin mes 2/3 dhe vendeve të rezervuara
Intervistoi: Ambrozia Meta
Ish-kreu i KQZ Kristaq Kume komenton ngërçin në reformën në drejtësi dhe specifikisht dy propozimet që nuk po sjellin dakordësi mes palëve, si votimi me 2/3 dhe ai për “vendet e rezervuara”.
A e garanton votimi me 2/3 moskapjen politike?
Vendimet në kuvend mund të merren me konsensus dhe ky është rasti maksimal ekstrem, me 2/3 e cila cilësohet si shumicë kushtetuese dhe pastaj kalohet me 3/5 të pestat që votohen kodet kurse ligjet me shumicën e thjeshtë .Të kërkosh që drejtues të trupës gjyqësore të zgjidhen me 2 /3 do të thotë ta çosh kërkesën në ekstreme. Rrjedhur nga mosbesimi ekstrem mes palëve, një votim i tillë për mendimin tim e zeron kapjen politike të institucionit në atë kuptim që ky term përdoret sot, sepse në praktike mund të ndodhë që edhe ai që zgjidhet me konsesnsus të veprojë jo siç ja kërkon ligji po sipas preferencave. Të pranosh që zgjedhja të bëhet me 2 /3 është një dakortësi maksimale mes palëve sepse edhe ai që e kryeson gjithë këtë pushtet, Presidenti i Republikës, zgjidhet me shumë më pak vota se ata që presidenti drejton. Në kushtet aktuale nëse do të ishin dakortësuar për alternativën e 2/3 problemi do të ishte i mbyllur.
“Vendet e rezervuara”, a janë alternativa më e mirë për të garantuar pavarësinë e sistemit dhe mos kapjen politike?
Ka një ndryshim të madh mes zgjedhjes me 2/3 dhe vendeve të rezervuara sepse në themel të vendeve të rezervuara qëndron zbatimi i parimit të zgjedhjes dhe balancës politike. Pratikat e deri sotme kanë treguar se zgjidhje të tilla nuk kanë qenë efektive. Rasti i administratës zgjedhore që krijohet sipas këtij parimi, është shembull. Se çfarë ka prodhur kjo administratë mjafton që tu referohemi rekomandimit të vëzhguesve ndërkombëtarë të OSBE/ODHIR. Ne si shoqëri e kemi provuar se çfarë sjell përfaqësimi politik ndaj mendoj se shancet për të zbatuar ky parim dhe shanset për të patur produkte, në realizimin e objektivave që synon refoma janë të pakta. Nëse i krahësojmë dy opsionet, alternativa e “vendeve të rezeruara” nuk ka shance që të prodhojë ato rezultata që kërkon reforma në drejtësi. Nëse biem dakort me dy të tretat , i japim një zgjidhje të madhe këtij institucioni, por nëse ndërtohet me vendet e rezervuara ,një institucion të tillë ne e kemi provuar që sot, dhe e kam fjalën për administratën zgjedhore, një sistem që prej kohësh po kërkohet të ndryshojë.
Qëndrimi i LSI -së
Vasili: Sesioni parlamentar të mbyllet me miratimin e reformës në drejtësi
Kreu i Grupit Parlamentar, Petrit Vasili, në një deklaratë për media deklaroi qartazi se ky sesion parlamentar duhet të mbyllet me miratimin e reformës në drejtësi. Ndërkohë që kanë ngelur edhe gati 3 javë nga përfundimet e punimeve të Kuvendit, Vasili u shpreh se çdo reflektim i opozitës është i mirëpritur. “E rëndësishme është që ky sesion të mbyllet me miratimin e reformës në drejtësi.Vazhdojmë t’i qëndrojmë qëndrimit politik që për nevojën madhore që ka, reforma duhet të ishte miratuar dje. Pra çdo minutë e humbur është një minutë e çmuar dhe ky proces sikurse Kryeministri ka bërë të ditur edhe pas takimit të bërë me liderin e opozitës z. Basha, është një proces i cili do të vazhdojë me miratimin dhe ku çdo reflektim i opozitës, ai ka qenë shumë i qartë për këtë qëndrim të tij, është i mirëpritur dhe ekziston durimi për ta mirëpritur dhe për ta rimarrë në çdo moment që do të kishte një reflektim të tillë,”– tha ai. Vasili shpjegoi se përfshirja e reformës në kalendarin e punimeve ishte një lapsus i administratës së Kuvendit, që duhet sqaruar. “Nuk ka shumë të vërteta në këtë çështje, ka vetëm një të vetme. Kuvendi do të sqarojë çdo keqkuptim në planin dokumentar. Kuvendi do ta bëjë këtë dhe ju do ta keni, i cili sqaron gjithçka dhe s’ka të bëjë me futjen e reformës. Ka pasur një lapsus në karikimin e dokumenteve e jo me votimin e çështjes në sallë. Sigurisht që jemi të përqendruar ta votojmë reformën në drejtësi. Keqkuptimet procedurale nuk janë të rëndësishme. Jam i bindur që shërbimet e Kuvendit do ta sqarojnë këtë keqkuptim – tha kreu i grupit parlamentar të Lëvizjes Socialiste për Integrim. Petrit Vasili, I cili ishte një prej negociatorëve në tryezën e pak ditëve më parë mes kryeministrit Rama dhe Liderit të Opozitës Basha, nuk pranoi të jepte detaje për bisedën me dyer të mbylluara në Pallatin e Kongreseve. “Nuk kam bërë pjesë dhe nuk bëj pjesë në ata politikanë të cilët nuk respektojnë diskrecionalitetin e një takimi të mbyllur publik. Po ju them që kemi pasur një debat për një çështje e cila u bë publike dhe nga kryeministri Rama dhe nga Kryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha lidhur me variantin e ecjes përpara me një shumicë të cilësuar për zgjedhjen e anëtarëve të disa institucioneve të sistemit gjyqësor me 2/3 apo për variantin e paraqitur nga opozita për vendet e rezervuara. Ky ka qenë një pikë debati. Kjo ka qenë një pikë keqkuptimi, një pikë ndarje,” – tha zëvendës/kryetari i LSI –së. Ndërkaq, i pyetur nga media nëse mazhoranca mund të sigurojë 94 votat që nevojiten, pa konsensusin e opozitës, Vasili tha se tashmë nuk ka më kthim mbrapa dhe miratimi i reformës ka ndikim të madh edhe në integrimin e vendit. “Ne kemi një detyrim madhor të cilin duhet ta shpiem përpara sepse shqiptarët e kërkojnë me insistim këtë gjë. Dhe së dyti procesi i integrimit të cilët partnerët e kanë mbështetur fuqimisht dhe në vijë të parë si asnjëherë tjetër, na imponon. Ndaj do të ecim përpara në këtë proces, pasi kthimi prapa do të ishte një dëm i madh për Shqipërinë,” – përfundoi ai
Te gjithe e dime, Rama sot kontrollon 3/5 e votave ne parlament, perfshire mandate me vule krimi apo te vetepezulluara. Nese 36 zyrtaret larte te drejtesise do te zgjidheshin nje e nga nje me 3/5, Rama do t’i merrte te gjithe keta zyrtare te drejtesise qe emeron parlamenti ne KLGJ, KLP, GJK, ILD, PP, KPK, KPpGJK. Pra do kapte gati 50% te 80 qeveritareve te sistemit te drejtesise. Dhe te gjithe do kuptonin c’lloj reforrme ne drejtesi beri Kryeministri qe kercenon gjyqtare e prokurore.
Kjo do ishte kapje politike haptazi dhe te gjithe do te sulmonin Kryeministrin. Por kaq budalla e dini Kryeministrin ju?! Pse mos ta beje fshehurazi, me diabolizem?
Doli dhe i fali opozites 2/3 se medemek e kerkoka opozita qe ne faktkerkon tjeter gje. Dhe plot vete edhe me ndihmen e mediave dhe analisteve te Rames, e besuan kete genjeshter. Sa zemergjere e fleksibel qe eshte!! Ja, burre shteti i vertete qe i jep opozites kontrollin e drejtesise!
Imagjinoni, 36 zyrtare te drejtesise, ata qe do percaktojne nese drejtesia do te coje pas hekurave ministra e deputete, qe do te votohen vec e vec ne parlamentin tone “te qete” e “te papolarizuar” plot me deputete alla suedeze. Si thoni kur do filloje bllokimi, tek i pari, i dyti, i treti? Me larg se i pesti do te ishte arritje brukseliane.
Po si i behet bllokimit? Si do ta zhbllokojme sistemin dhe te emerojme keta zyrtare? E ka menduar Kryeministri per hir te shqiptareve.
Zgjidhja quhet Keshilli i Emerimeve ne Drejtesi. KED qe propozon Kryeministri ka 9 anetare: 2 nga Gjykata Kushtetuese, 1 nga Gjykata e Larte, 1 prokuror nga Prokuroria e Pergjitheshme, 2 gjyqtare nga gjykata e apelit, 2 prokurore nga prokuroria e apelit dhe 1 gjyqtar nga gjykata e shkalles se pare. Si ju duket? Mos me thoni se ju ngjan me turline!
Si zgjidhen keta? Me short. Nje ekspert i shquar nderkombetar thoshte dikur se shorti e ka mundesine 50:50 qe te kapi nje ekselent ose nje medioker, ne mos te korruptuar. Me pas, e vini re qe 5 nga 9 vjen nga nivele me te ulta te drejtesise? Pra jo nga majat e saj. Imagjinoni sikur keta te 5-te, per fat te shortit te jene medioker dhe te korruptuar pra te shantazhueshem? Pra ka rrezik qe mediokrit apo te korruptuarit te vendosin se kush duhet te jete ne majat e sistemit te drejtesise.
Detyra me kryesore e KED: te rendise kandidatet nga me i miri tek me pak i miri. Dhe kur te bllokohet parlamenti sepse nuk arrin dot 2/3 e votave, quhet i emeruar ai qe KED ka renditur i pari.
Pyetje: sa mund t’i rezistojne keta pese antaret e KED qe vijne nga apeli dhe shkalla e pare telefonates se kryeministrit, facebook-ut te tij me kercenime kriminale, daljes 2 here ne dite te Ministrit te Brendshem me sharje e kercenime, pa llogaritur IMSI-Catcher e pergjimeve, apo mediave te Kryeministrit? Une them nuk kane asnje shans t’i rezistojne. Do te dorezohen, por keta jane shumica, keta vendosin se kush dote renditet i pari!
Skenari me i mundshem: keta zyrtare te drejtesise shkojne per votim ne parlament me 2/3 qe Kryeministri ia dhuroi plot fleksibilitet opozites. Kryeministri fleksibel deshton votimin dhe askush nuk merr 2/3 e votave. Sipas zgjidhjes qe Kryeministri ka pranuar me dhimbje dhe sakrifice, quhet i emeruar ai kandidat qe ka renditur te parin KED-ja qe eshte kapur nga Kryeministri.
Une hyj tek 91% e shqiptareve qe e duan reformen ne drejtesi, tek ata qe e kuptojne reformen ne drejtesi, por nuk kuptoj se si ky draft qe i propozohet deputeteve ta votojne pa e lexuar, do ta beje drejtesine te pakapshme nga politika. Me kete draft, asnje nga keta ministrat qe po shperndajne qindra miliona euro me tendera e koncensione tek miqte apo kompanite e tyre nuk do te shkoje ne burg si ne Kroaci apo Rumani. Harrojeni!
Pyetje shtese: me mire te rrije apo te kthehet nga Franca qe te fitojme ndonje ndeshje!
Nga Oerd Bylykbashi
Nga Mary Harris – Reporter greke
Qeveria greke ka reaguar kundër vendimit për ta kthyer Hagia Sofia në xhami për 30 ditët e Ramazanit.
Ministria e Jashtme greke lëshoi një deklaratë:
“Ne e dënojmë si regresive shpalljen për caktimin e leximit të Kuranit në Baziliken e Shën Sofisë në Stamboll te autoriteteve Turke, me rastin e Ramazanit.
Obsessionet per tju afruar fanatizmit, me ritualet myslimanë në një monument të trashëgimisë kulturore botërore janë të pakuptueshme dhe të zbulojnë një mungesë respekti për dhe lidhje me realitetin. Për më tepër, veprimet e tilla nuk janë në përputhje me shoqëritë moderne, demokratike dhe laike. ” Popullore Evropiane i Parlamentit (EPP) MEP Elissavet Vozemberg-Vrionidi bën një pyetje në Komisionit Evropian në lidhje me konvertimin e Shën Sofisë, një simbol i grek krishterimit në një xhami përmes emisionit televiziv kerkojnë berjen e leximeve të Kur’anit nga brenda bazilikës.
Ajo kërkoi që të informohet nëse praktika të tilla përbëjnë një mungesë respekti për të krishterët në mbarë botën dhe bëri thirrje për iniciativa që do të merren për të ruajtur monumentin. Ajo lamron protesta, dhe peticion të BE-së për “synimet e deklaruara të qeverisë turke për të kthyer në Kishën e Shën Sofisë në Stamboll nga një kishë ortodokse / muze në një xhami muslimane dhe thirrjet për të gjitha objektet e islame per te predikuar kuranin ne në kishë deri më sot të hiqet, pasi ata përgojojë besimin e krishterë.
Ajo vë në dukje se ky muze është një botë e vend i trashëgimisë kulturore dhe se BE-ja duhet të mbrojë atë nga veprimet, nga qeveria e një vendi kandidat që shkel parimet e përbashkëta kulturore të Unionit dhe shkakton diskriminim fetar. “
Nga Dr. Abraham Uagner
Shqipëria, në bregdetin e Adriatikut të gadishullit strategjikisht të rëndësishëm të Ballkanit, është një vend i rëndësishëm në Europën Juglindore. Pavarësisht përmasave të saj, ajo është një pasuri e paluajtshme strategjike, e cila është integrale në rendin e paqëndrueshëm botëror. Megjithatë, keqmenaxhimi ekonomik, po rrezikon të ardhmen e vendin, përfshirë pranimin në BE, duke mbajtur larg investitorët e huaj.
Si një vend anëtar në NATO dhe aspirante për të hyrë në BE, Shqipëria ka një rëndësi të jashtëzakonshme për SHBA-në, Europën dhe Perëndimin. Së pari, për shkak se është një vend laik mysliman në Europë dhe së dyti, se është mburojë e zgjerimit rus në Ballkan. Prandaj, suksesi i Shqipërisë është në interes të Perëndimit.
Megjithatë, duke nisur nga 3 vite më parë, me zgjedhjen e socialistit Edi Rama si kryeministër, Shqipëria po vuan një periudhë të paprecedent keqmenaxhimi ekonomik. Ekspertet dhe investimet e huaja kanë pësuar rënie, dhe papunësia është në nivele të larta. Një lider socialist, thjesht nuk mund të “ndihmojë” rritjen ekonomike. Historia, mund ta njohë këtë “epokë Rama”, si një epokë të periudhë të errët të rritjes së ulët ekonomike dhe keqmenaxhimit të reformave jetësore të zotit Rama.
Dikur i konsideruar një yll politik, Rama shërbeu si kryebashkiaku i kryeqytetit të Shqipërisë, Tiranës, dhe u bë i njohur më shumë për projektet e tij të rilindjes urbane dhe përdorimin e larmishëm të ngjyrave të forta për të mbuluar fasadat e të shkuarës dëshpëruese të qytetit, që shpërfillnin infrastrukturën e rrënuar. Dhe këtu qëndron metafora.
Rama, është bërë i njohur për rrethimin e vetes “…nga baronët e pastrimit të parave dhe trafikantëve të drogës, për të cilët shpëtimi i vetëm është Partia Socialiste në mënyrë që t’i shmangen drejtësisë. Guximi i Zotit Rama për t’u shfaqur në publik me kriminelët më të njohur të Europës, nuk ka një paralele me liderët e tjerë të demokracive Perëndimore dhe përtej saj”, shkruan Adam Fairmont në “Foreign Policy News”.
Në një kthesë politike, Lulzim Basha, lideri i opozitës së rinuar të Shqipërisë, e ka vënë në mënyrë të vazhdueshme në dyshim lidershipin e Ramës dhe e ka akuzuar atë për shpërndarje dhe zgjerim të krimit financiar për të përfituar personalisht ai dhe rrethi i miqve të tij, që thuhet se përfshin shumë figura të botës së krimit.
Falë një demokracie funksionale, Basha e monitoron rregullisht dhe publikisht pikëpamjen e menaxhimin vulnerabël ekonomik të Ramës.
“… unë jam këtu për të hetuar shifrat shokuese të korrupsionit dhe mekanizmit, me të cilin 2.2 miliardë euro janë marrë nga shqiptarët në taksa dhe prokurime publike… Vendi është një krizë ekonomike totale. Banka Botërore konfirmon se 46% e njerëzve jetojnë nën minimumin e pragut të varfërisë”, tha Basha.
Bujqësia e vendit luan një rol kyç në PBB (Prodhimin e Brendshëm Bruto) dhe është një burim kryesor punësimi. Megjithatë, nën qeverisjen e Ramës, e drejta e pronës, mbështetja financiare dhe rindërtimi i sektorit bujqësor është keqmenaxhuar”, shkruan profesoresha e Universitetit Europian të Tiranës, Magdalena Bregasi.
Rama ka keqmenaxhuar gjithashtu edhe reformën në energji, duke dështuar ta zgjerojë atë nga sektori hidro-energjitik që mbizotëron në vend.
Fatmirësisht, Shqipëria është një vend pjesëmarrës në Korridorin Jugor të Gazit, një projekt strategjik që nis nga fushat e mëdha të Shah Denizit në Azerbajxhan. Shqipëria do të përfitojë nga një burim shtesë i energjisë së prodhuar nga gazi. “TAP” do t’i sjellë Shqipërisë të ardhura nga taksat dhe vendet e punës.
Për më shumë, Shqipëria ka tentuar të privatizojë një pjesë të mirë të sektorit energjetik vendës për të tërhequr investimet e huaja në eksplorimin dhe zhvillimin e rezervave të naftës dhe gazit në vend. Por, thuhet se qeveria e Ramës e ka keqmenaxhuar privatizimin e aseteve të energjisë.
Gjithsesi, epoka Rama, edhe pse 3-vjeçare, nuk ka mbaruar dhe opinioni publik shqiptar dhe liderët, së bashku me ata të Europës dhe SHBA-së, po përpiqen të zbulojnë se cili do të jetë çmimi që do ta paguajë Shqipëria për keqmenaxhimin e saj. Rama, për shembull, ka rritur masivisht borxhin e huaj të vendit, 14% vetëm në vitin 2015.
Gjatë vizitës së tij në Uashington gjatë muajit prill, politikanët dhe zyrtarët qeveritarë shprehën privatisht shqetësimin për takimin e një Rame “të kalbur”. Këtë pranverë, BE-ja tha se Shqipëria nuk është ende gati për nisjen e negociatave të anëtarësimit. Parlamenti Europian deklaroi se Shqipëria “ka nevojë për të përshpejtuar reformat e saj në sundimin e ligjit, luftën kundër korrupsionit, krimit të organizuar dhe administrimit publik”.
Investitorët po qëndrojnë larg, sepse ata nuk i besojnë politikave ekonomike joefikase të kryeministrit dhe rekordeve të tij të së shkuarës. Nuk duhet të ishte në këtë mënyrë, por Rama duket se i ka shkaktuar probleme ekonomike një vendi që po shfaqte shpresa të mëdha.
Duke parë rëndësinë gjeopolitike të vendit, anëtarësimin në NATO dhe aspiratat e saj për pranimin në BE, është në interesin e BE-së dhe SHBA-së që t’i kushtojnë më tepër rëndësi Shqipërisë. Është gjithashtu koha për të parë me kujdes më të madh keqmenaxhimin ekonomik të “epokës Rama”.
/The Hill është revista e Kongresit të SHBA
Albania, on the Adriatic coast of the strategically important Balkan Peninsula, is a small but important nation in Southeast Europe. Despite its size, it is a part of strategic real estate that is integral to the volatile world order. However, economic mismanagement is jeopardizing Albania’s future, including the EU accession. Foreign investors are staying away.
As a NATO member and an aspirant to the EU, Albania is of critical importance to the U.S., Europe and the West. First, because it is a secular Moslem nation in Europe, and second, as a bulwark to Russian expansionism in the Balkans. Therefore, Albania’s success is in the West’s interests.
ADVERTISEMENT
The nation attracted attention of empires spanning from the ancient Greeks and Romans to the Ottomans. Following World War Two, Albania suffered from a debilitating communist revolution and devastating isolationism under the Stalinist dictator Enver Hoxja. With Stalinists gone from power, Albania has made significant strides toward normalization based on a market economy and democratic elections.
However, beginning three years ago with the election of the Prime Minister Edi Rama, a Socialist, Albania is experiencing a period of unprecedented economic mismanagement. The exports and foreign investment have declined, and unemployment is high. A socialist leader just can’t “deliver” economic growth. History may record this as “Rama-era”, an era of opacity, as Mr. Rama presided over slower economic growth, and mishandled vital reforms.
Once considered a political star, Rama served as mayor of Albania’s capitol of Tirana, and is best known for his urban renewal projects and his ubiquitous use of bright colors to paint over the past despondency of the city. However, his restoration of the city’s façades disregarded the dilapidated infrastructure. And herein lies the metaphor.
Rama has come to be well-known for surrounding himself with,
“…money laundering barons and drug traffickers, whose main escape is the Socialist Party in order to evade justice and prosecution. Mr. Rama’s audacity to appear in public with Europe’s notorious criminals is unparalleled to any other leader in the Western democracies and beyond,” wrote Adam Fairmont in Foreign Policy News.
In a political twist, Lulzim Basha, Albania’s youthful opposition leader, has repeatedly questioned Rama’s leadership and accused him of widespread and extensive financial malfeasance to benefit himself and his cronies, reportedly including many underworld figures.
Thanks to a functioning democracy, Basha regularly and publicly probes Rama’s handling of Albania’s bleak economic outlook:
“…I’m here inquiring about the shocking corruption figures and mechanism by which 2.2 billion euros was taken from Albanians in taxes and public procurements…the country is in total economic crisis. The World Bank confirms that 46% of people are below the poverty threshold…the numbers speak better than us,” said Basha.
The country’s agriculture plays a key role in the national GDP and is a major source of employment. However, under Rama, property rights, ownership, financial support and restructuring of the agricultural sector were mishandled, Professor Magdalena Bergasi of European University of Tirana writes.
Rama has also mismanaged energy reform, failing to diversify from the predominant hydro-electric sector.
Fortunately, Albania is a key participant in the Southern Gas Corridor, a strategic energy project originating in Azerbaijan’s massive Shah Deniz field. Albania will benefit from an additional source of gas-fueled electric power. The Southern Gas Corridor will bring Albania tax revenue and jobs.
In addition, Albania recently has attempted to privatize a good deal of its domestic energy sector to attract foreign investment in the exploration and development of the nation’s proven oil and gas reserves. Reportedly, though, Mr. Rama’s government has mismanaged privatization of energy assets.
However, the Rama-era, although three years old, is not over, and Albanian public opinion and leaders, as well as those of Europe and the U.S., are enquiring what would be the price Albania will pay for its mismanagement. For example, Rama has massively increased the country’s foreign debt – by 14 percent in 2015 alone.
During his April visit to Washington, D.C., politicians and government officials privately expressed concerns about meeting a “tainted” Mr. Rama. This spring, the EU said that Albania is not ready yet for accession talks. The European Parliament has declared that Albania “needs to intensify its reforms in the rule of law, the fight against corruption and organized crime, and public administration.”
Investors are staying away as they do not trust Prime Minister’s inefficient economic policies and his track record. It did not have to be that way, but Rama appears to have brought economic woes to a nation that was showing a major promise.
Given the country’s geopolitical importance, its NATO membership, and its aspirations for the EU accession, it is in the best interests of the EU and the U.S. to pay more attention to Albania. It is also the time to look with greater attention into economic mismanaged of the “Rama-era”.
Dr. Abraham Wagner is a professor at Columbia with a specialty on international security.
Shqipëria, në bregdetin e Adriatikut të Gadishullit të rëndësishme strategjike të Ballkanit, është një vend i vogël, por i rëndësishëm në Evropën Juglindore. Pavarësisht nga madhësia e saj, ajo është një pjesë e pasurive të patundshme strategjik që është pjesë përbërëse e rendit paqëndrueshme botërore. Megjithatë, keqmenaxhimi ekonomik po rrezikon të ardhmen e Shqipërisë, duke përfshirë edhe anëtarësimin në BE. Investitorët e huaj janë duke qëndruar larg.
Si një anëtare e NATO-s dhe një kandidat në BE, Shqipëria është me rëndësi kritike për SH.B.A., Evropë dhe në Perëndim. Së pari, për shkak se ajo është një vend laik mysliman në Evropë, dhe së dyti, si një mburojë për të ekspansionizmit rus në Ballkan. Prandaj, suksesi i Shqipërisë është në interes të Perëndimit.
ADVERTISEMENT
Kombi tërhoqi vëmendjen e perandorive që përfshin nga grekët e lashtë dhe romakët ndaj osmanëve. Pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria ka vuajtur nga një revolucion efekte të mëdha negative komuniste dhe izolimit shkatërrimtar nën diktatorit stalinist Enver Hoxja. Me largimin e qeverise stalinistë nga pushteti, Shqipëria ka bërë hapa të rëndësishëm në drejtim të normalizimit të bazuar në ekonominë e tregut dhe zgjedhje demokratike.
Megjithatë, duke filluar tre vjet më parë me zgjedhjen e kryeministrit Edi Rama, një socialist, Shqipëria po përjeton një periudhë të keqmenaxhimit të paparë ekonomike. Eksportet dhe investimet e huaja kanë rënë, dhe papunësia është e lartë. Një udhsocialist thjesht nuk mund “të japë” rritjen ekonomike. Historia mund të regjistrojë këtë si “Rama të kohës”, një epokë të perde, pasi zoti Rama kryesoi rritjen ekonomike më të ngadaltë, dhe keqpërdorur reformat jetike.
Dikur u konsiderua një yll politik, Rama ka shërbyer si kryetar i bashkisë së Tiranës kryeqytet të Shqipërisë, dhe është i njohur për projektet e tij urbane rinovimit dhe përdorimin e tij kudo të ngjyra të ndritshme për të pikturuar mbi dëshpërimit kaluar të qytetit. Megjithatë, restaurimi i tij i fasadave të qytetit parasysh infrastrukturën e rrënuar. Dhe këtu qëndron metafora.
Rama ka arritur të jetë i njohur apo të rrethojnë veten me,
“… Baronët e pastrimit të parave dhe trafikantët e drogës, shpëtimi kryesor i të cileve është Partia Socialiste në mënyrë që ti shmangen drejtësisë dhe prokurorisë. Guxim e zotit Rama për të dalë në publik me kriminelët famëkeq të Evropës është i pashembullt për çdo lider tjetër në demokracitë perëndimore dhe më gjerë “, ka shkruar Adam Fairmont në Lajme Politikë të Jashtme.
Në një kthesë politike, Lulzim Basha, kreu i ri i opozitës shqiptare, ka vënë në pikëpyetje vazhdimisht udhëheqjen e Ramës dhe e akuzoi atë për shpërdorim financiar të gjerë dhe të gjerë për të përfituar veten dhe miqtë e tij, thuhet se duke përfshirë edhe shumë figura të botës së krimit.
Në sajë të një demokraci funksionale, Basha rregullisht dhe publikisht heton trajtimin e perspektivës të zymtë ekonomike në Shqipëri Ramës:
“… Unë jam këtu për shifrat tronditese te korrupsionit dhe mekanizëm me të cilin 2.2 miliardë euro është marrë nga shqiptarët në taksat dhe prokurimet publike … vendi është në krizë të përgjithshme ekonomike. Banka Botërore konfirmon se 46% e njerëzve janë nën pragun e varfërisë … numrat flasin më mirë se ne “, tha Basha.
Bujqësia e vendit luan një rol kyç në GDP kombëtare dhe është një burim i madh i punësimit. Megjithatë, ne qeverisjen e Ramës, të drejtat e pronës, pronësia, mbështetja financiare dhe ristrukturimin e sektorit të bujqësisë janë keqpërdorur, Profesor Magdalena Bergasi i Universitetit Europian të Tiranës, shkruan.
Rama ka keqmenaxhuar edhe reformën e energjisë, duke dështuar për të diversifikuar nga sektori hidro-elektrik dominuese.
Për fat të mirë, Shqipëria është një pjesëmarrës kyç në Korridorin Jugor të Gazit, një projekt strategjik të energjisë me origjinë në fushën masive Azerbajxhanit Shah Deniz. Shqipëria do të përfitojë nga një burim shtesë të energjisë elektrike me gaz-ushqyer. Korridori Jugor i Gazit do të sjellë Shqipërinë ardhurat tatimore dhe vendet e punës.
Përveç kësaj, Shqipëria kohët e fundit ka tentuar të privatizojë një marrëveshje të mirë të sektorit të saj të brendshëm të energjisë për të tërhequr investimet e huaja në eksplorimin dhe zhvillimin e rezervave të provuara të vendit të naftës dhe gazit. Thuhet se, megjithatë, qeveria e zotit Rama ka keqmenaxhuar privatizimin e aseteve të energjisë.
Megjithatë, epokës Rama, edhe pse tre vjeç, nuk ka mbaruar, dhe opinioni publik dhe liderët shqiptarë, si dhe ato të Evropës dhe SH.B.A., janë kureshtar se sa do të jetë çmimi qe Shqipëria do të paguajë për keqmenaxhim të saj.
Për shembull, Rama ka rritur masivisht borxhin e jashtëm të vendit – me 14 për qind vetëm në vitin 2015.
Gjatë vizitës së tij prill në Uashington, Uashington, politikanët dhe zyrtarët e qeverisë kane shprehur privatisht shqetësime në lidhje me përmbushjen e “njollosur” te zotit Rama.
Këtë pranverë, BE-ja tha se Shqipëria nuk është ende gati për bisedimet e pranimit. Parlamenti Evropian, ajo ka deklaruar se Shqipëria “duhet të intensifikojë reformat e saj në sundimin e ligjit, luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar, si dhe administratën publike.”
Investitorët janë duke qëndruar larg si ata nuk i besojnë politikat joefikase ekonomike te Kryeministrit dhe rekordin e tij udhës. Ajo nuk duhet të jetë në këtë mënyrë, por Rama dhe qeveria e tij duket se kanë sjellë problemet ekonomike të një kombi që po tregon një premtim të madh.
Duke pasur parasysh rëndësinë gjeopolitike të vendit, anëtarësimi i saj NATO, dhe aspiratat e saj për anëtarësim në BE, është në interesin më të mirë të BE-së dhe SH.B.A. të intesifikojne më shumë vëmendje për Shqipërinë.
Kjo është edhe koha për të parë me vëmendje më të madhe në keqmenaxhimin ekonomik të “Rama epokës”.
Dr. Abraham Wagner është profesor në Columbia specialist për sigurinë ndërkombëtare.
Albania, on the Adriatic coast of the strategically important Balkan Peninsula, is a small but important nation in Southeast Europe. Despite its size, it is a part of strategic real estate that is integral to the volatile world order. However, economic mismanagement is jeopardizing Albania’s future, including the EU accession. Foreign investors are staying away.
As a NATO member and an aspirant to the EU, Albania is of critical importance to the U.S., Europe and the West. First, because it is a secular Moslem nation in Europe, and second, as a bulwark to Russian expansionism in the Balkans. Therefore, Albania’s success is in the West’s interests.
ADVERTISEMENT
The nation attracted attention of empires spanning from the ancient Greeks and Romans to the Ottomans. Following World War Two, Albania suffered from a debilitating communist revolution and devastating isolationism under the Stalinist dictator Enver Hoxja. With Stalinists gone from power, Albania has made significant strides toward normalization based on a market economy and democratic elections.
However, beginning three years ago with the election of the Prime Minister Edi Rama, a Socialist, Albania is experiencing a period of unprecedented economic mismanagement. The exports and foreign investment have declined, and unemployment is high. A socialist leader just can’t “deliver” economic growth. History may record this as “Rama-era”, an era of opacity, as Mr. Rama presided over slower economic growth, and mishandled vital reforms.
Once considered a political star, Rama served as mayor of Albania’s capitol of Tirana, and is best known for his urban renewal projects and his ubiquitous use of bright colors to paint over the past despondency of the city. However, his restoration of the city’s façades disregarded the dilapidated infrastructure. And herein lies the metaphor.
Rama has come to be well-known for surrounding himself with,
“…money laundering barons and drug traffickers, whose main escape is the Socialist Party in order to evade justice and prosecution. Mr. Rama’s audacity to appear in public with Europe’s notorious criminals is unparalleled to any other leader in the Western democracies and beyond,” wrote Adam Fairmont in Foreign Policy News.
In a political twist, Lulzim Basha, Albania’s youthful opposition leader, has repeatedly questioned Rama’s leadership and accused him of widespread and extensive financial malfeasance to benefit himself and his cronies, reportedly including many underworld figures.
Thanks to a functioning democracy, Basha regularly and publicly probes Rama’s handling of Albania’s bleak economic outlook:
“…I’m here inquiring about the shocking corruption figures and mechanism by which 2.2 billion euros was taken from Albanians in taxes and public procurements…the country is in total economic crisis. The World Bank confirms that 46% of people are below the poverty threshold…the numbers speak better than us,” said Basha.
The country’s agriculture plays a key role in the national GDP and is a major source of employment. However, under Rama, property rights, ownership, financial support and restructuring of the agricultural sector were mishandled, Professor Magdalena Bergasi of European University of Tirana writes.
Rama has also mismanaged energy reform, failing to diversify from the predominant hydro-electric sector.
Fortunately, Albania is a key participant in the Southern Gas Corridor, a strategic energy project originating in Azerbaijan’s massive Shah Deniz field. Albania will benefit from an additional source of gas-fueled electric power. The Southern Gas Corridor will bring Albania tax revenue and jobs.
In addition, Albania recently has attempted to privatize a good deal of its domestic energy sector to attract foreign investment in the exploration and development of the nation’s proven oil and gas reserves. Reportedly, though, Mr. Rama’s government has mismanaged privatization of energy assets.
However, the Rama-era, although three years old, is not over, and Albanian public opinion and leaders, as well as those of Europe and the U.S., are enquiring what would be the price Albania will pay for its mismanagement. For example, Rama has massively increased the country’s foreign debt – by 14 percent in 2015 alone.
During his April visit to Washington, D.C., politicians and government officials privately expressed concerns about meeting a “tainted” Mr. Rama. This spring, the EU said that Albania is not ready yet for accession talks. The European Parliament has declared that Albania “needs to intensify its reforms in the rule of law, the fight against corruption and organized crime, and public administration.”
Investors are staying away as they do not trust Prime Minister’s inefficient economic policies and his track record. It did not have to be that way, but Rama appears to have brought economic woes to a nation that was showing a major promise.
Given the country’s geopolitical importance, its NATO membership, and its aspirations for the EU accession, it is in the best interests of the EU and the U.S. to pay more attention to Albania. It is also the time to look with greater attention into economic mismanaged of the “Rama-era”.
Dr. Abraham Wagner is a professor at Columbia with a specialty on international security.
Bëmë hapa pozitive në marrëdhëniet dypalëshe. Është e rëndësishme që në takimin prej gati një ore, kryeministri Edi Rama nuk foli aspak me mua për çështjen aq të diskutueshme (të çamëve), për të cilën kishte folur të shtunën e kaluar”, ka thënë ai, i cituar nga Top Channel.
Kotzias u pyet nga gazetarët në lidhje me mënyrën dhe këmbënguljen me të cilën ngriti çështjen e çamëve udhëheqja shqiptare si dhe për tubimin e protestuesve para Ministrisë së Jashtme
Shqipëria hyn në fushatë zgjedhjesh në fillim të vitit që vjen dhe të gjithë kërkojnë aleanca për një pozicion në qeverinë e ardhshme”, tha ministri grek.
Në këtë mënyrë, Kotzias konfirmon thjesht dhe qartëse Rama nuk e ka seriozisht me punën e çamëve, e thotë për të mbledhur ca vota. Ndërsa bërtiti me të madhe se po i digjej zemra për Çamërinë në mbledhjen e PDIU-së me Shpëtim Idrizin, kur u ul me Kotziasin nuk pipëtiu fare. /
Bëmë hapa pozitive në marrëdhëniet dypalëshe. Është e rëndësishme që në takimin prej gati një ore, kryeministri Edi Rama nuk foli aspak me mua për çështjen aq të diskutueshme (të çamëve), për të cilën kishte folur të shtunën e kaluar”, ka thënë ai, i cituar nga Top Channel.
Kotzias u pyet nga gazetarët në lidhje me mënyrën dhe këmbënguljen me të cilën ngriti çështjen e çamëve udhëheqja shqiptare si dhe për tubimin e protestuesve para Ministrisë së Jashtme
Shqipëria hyn në fushatë zgjedhjesh në fillim të vitit që vjen dhe të gjithë kërkojnë aleanca për një pozicion në qeverinë e ardhshme”, tha ministri grek.
Në këtë mënyrë, Kotzias konfirmon thjesht dhe qartëse Rama nuk e ka seriozisht me punën e çamëve, e thotë për të mbledhur ca vota. Ndërsa bërtiti me të madhe se po i digjej zemra për Çamërinë në mbledhjen e PDIU-së me Shpëtim Idrizin, kur u ul me Kotziasin nuk pipëtiu fare. /
Është padyshim hera e parë që nga rivendosja e marrëdhënieve diplomatike mes të dyja vendeve që një mision diplomatik i SHBA-së i kundërvihet publikisht një opozite. Ambasadori është patjetër i ndërgjegjshëm për mënyrën sesi lexohen fjalët dhe deklarimet e tij, ndaj kjo deklaratë e fundit u hodh në media në formën e një goditjeje neutralizuese për PD-në. Dhe kjo nuk i shërben aspak funksionimit të demokracisë, apo konsolidimit të saj. Ky argument mund të duket teorik dhe me pretendime, por deri më sot, nëse ka një interes të shpallur të SHBA-së në Tiranë, përveç atij të sigurisë, është sundimi i ligjit dhe shtetit të së drejtës.
Reforma në drejtësi dhe ndryshimet kushtetuese që shkojnë me të, nuk sjellin me vete adoptimin e parimeve të reja. Përkundrazi, siç theksonte në vlerësimin e parë të vet Komisioni i Venecias, Kushtetuta shqiptare është shumë e mirë, por zbatimi dhe instrumentalizimi i saj në planin legjislativ ka sjellë situatën e tanishme. Çka do të thotë se reforma është ndërhyrje në strukturë, në emër të parimeve kryesore të së drejtës: ndarja dhe balancim i pushteteve. Ky është një parim i shenjtë, cenimi i të cilit është i panegociueshëm. Dhe këtë shembull na e jep vetë SHBA, apo administrata e saj shtetërore. Konkretisht deklaratat e kandidatit republikan Donald Trump kundër gjykatësit Gonzalo Curiel, sollën reagimin e ashpër të zv.presidentit amerikan, Joe Biden, që e cilësoi sulmin si një “krim kushtetues”( http://www.c-span.org/video/?410847-1/senator-elizabeth-ëarren-address-american-constitution-society_). Edhe drejtuesi i Kongresit, Paul Ryan deklaroi se kishte komunikuar me Trump – i deklaruar prej dikujt si Rrezik për Qytetërimin Perëndimor – duke shpresuar që “këtej e tutje fushata të vazhdojë më pozitivisht”( https://gma.yahoo.com/paul-ryan-called-trump-controversial-judge-remarks…ës-topstories.html#).
Leksioni që na vjen nga ky incident i prodhuar nga persona të rrezikshëm për Qytetërimin, është se në sistemin që jetojmë, vendimet e gjykatës zbatohen edhe kur nuk të pëlqejnë. Dhe se gjykata, pavarësisht rezervave, është sovrane në vendimin e vet. E transplantuar në një vend si Shqipëria, ky parim mund të marrë shpesh shprehi cinike, të prodhojë edhe padrejtësi, por në asnjë rast, askujt të veshur me pushtet nuk i lind e drejta që të kërkojë të drejtën e vet, përveçe në rrugë gjyqësore. Dhe këtë parim nuk e zhbën dot as ekzibicioni me valixhe në salla gjykatash, as edhe akuza politike e përshkallëzuar në fyerje dhe në shpalljen e drejtësisë popullore. Të gjithë do të prisnim që shembulli dhe standardi i ndjekur në SHBA të riprodhohej edhe në raport me politikën shqiptare, përderisa kemi pranuar një rol më shumë se negociues të ambasadorit amerikan. I cili meqë jemi te ky argument, si një njeri shumë i informuar, duhet ta dijë shumë mirë, se vërtet që 94% e shqiptarëve e duan reformën në drejtësi dhe shkundjen në themel të sistemit, por ky proces nuk duhet në asnjë mënyrë që t’i përngjajë hartimit të listave për deputetë të partive politike shqiptare.
Në fund nuk mund të mos merret parasysh një “hollësi” që krijon ndjenjën se Ambasada e SHBA-së dhe vetë ambasadori nuk janë treguar shumë fleksibël. Ndonëse tri ditë më parë ata bënë të vetën opsionin “Reforma të votohet me çdo kusht”, duke “licencuar” pazarin e deputetëve, sot, bëhet e qartë, se në këtë lojë selia në fjalë ndoshta është e koordinuar vetëm me një palë.
Kjo sepse kryetari i Kuvendit, Ilir Meta, ka shpallur rihapjen e negociatave me opozitën duke ftuar kreun e PD-së, Lulzim Basha. Pra ka bërë të kundërtën e asaj që u njoftua nga qeveria dhe Lu. Më interesant mënyra sesi Ilir Meta justifikoi këtë hap: “Unë kam vullnetin maksimal dhe do të jem i palodhur deri në sekondën e fundit për të garantuar në Kuvendin e Shqipërisë mbarëvajtjen e reformës kushtetuese që garanton reformën në drejtësi, që ajo të ketë cilësinë e duhur, por të ketë edhe legjitimitetin dhe integritetin e duhur. Për këtë duhet bashkëpunim dhe përgjegjësi nga të gjithë dhe shpresoj gjithashtu edhe nga opozita”. Pse nuk ka një qëndrim politik mbi këtë iniciativë?
E mira e punës e do që projekti i kalimit të reformës me praktika të “njësiteve guerrile” të ndalet. Na duhet një reformë, por jo me çdo kusht dhe me vota të blera. Në duhet një reformë me konsensus, që nuk ka pse të jetë qëllimi, por për të cilin të jenë ezauruar të gjitha mundësitë. Na duhet një reformë që të jetë kurorëzim i një procesi parlamentar, jo një draft që triumfon nga kulisat parlamentare. Na duhet një reformë që të sigurojë legjitimetin e vet dhe të arkitekturës që do të ngrihet. Kjo do të ishte ndihmë e vërtetë prej miqsh. Për të tjerat i kemi burimet njerëzore me bollëk.
Res Publica.
“Dua tu bëj të ditur se si kryetar i Kuvendit i kam dërguar sot një ftesë dhe kërkesë zyrtare kreut të PD, Lulzim Basha për t’u takuar me të në cdo kohë që ai e cmon të arsyeshme, në cdo vend që ai e cmon të arsyeshme dhe në cfarëdolloj formati, por mundësisht deri ditën e hënë, pasi jam I bindur se jemi tashmë të vonuar për reformën në drejtësi, që nuk është përfshirë deri tani për arsye të mosarritjes së kompromisit përfundimtar në komisionin eposacëm të reformës por jemi në krizë me kohën dhe duhet të reflektojmë dhe të lëvizim sa më shpejt në mënyrë që ky process të zhvillohet me cilësinë e duhur”- tha Meta.
Pyetur nëse takimi do jetë kokë më kokë, apo me delegacion Meta u përgjigj:
“Takimi mes meje dhe Bashës është kërkuar nga unë si takim zyrtar, që do thotë nuk është informal, jam shumë fleksibël për gjithcka që ka të bëjë me vendin, formatin, dhe me cdo element tjetër, por nuk jam fleksibël te koha, në mes të natës, pa u gdhirë mirë, por mundësisht deri të hënën”- deklaroi kreu i kuvendit.
nga Basir Çollaku.
Ne fund te mandateve shume ambasadore ne Tirane anojne majtas…!!!!!!??
Amerikanet thone se ai qe heq dore nga liria per pak siguri me teper, nuk meriton asnjeren…
Pse e ftojne ambasadoret Lu dhe Vlahutin, perfaqesuesit e SHBA dhe BE, politiken te votoje reformen ne drejtesi duke perfshire dhe votimin e LGTB ne kete draft??!?!
Perse e anashkalojne dhe fshehin kete NEN kontrabande, qe jane kundra te pakten 98 perqind e popullsise?!
Ky nuk eshte aksident, por qoke pushteti duke shitur shtetin.
Dhe kjo eshte jo fort periferike perveç katrahures se do votojne edhe deputetet me rekorde kriminale me abuzime e me akuza pafund korrupsioni.
A jane 3000 muhaxhedinet kenaqesia e prodhuar nga po-ja e Rames ku i jepet akses ne arrogance dhe tolerance ne keqqeverisje?!?
Shikojme masakren verbale te Rames ndaj opozites dhe gjyqsorit apo prokurorise. Shikojme babezine e rrenimit ekonomik me koncensione dhe vjedhje te parase publike. Jane biznese amerikane dhe te tjere investitore te huaj me pakenaqesi dukshem te rritur tek largohen.
Nuk ikin nga gjykatat por nga qeverisja dhe presioni e taksimi i saj privat per krijimin e rehatise se oligarkeve tane. . Shohim hapur rreth 5000 kilometer katror mbjelle hashash duke u modeluar si Kolumbia. Shohim boten e krimit qe e ka rritur baraz me pushtetin vendimmarrjen esaj. Veme re se gjoba ndaj kujtdo qe eshte shenjester eshte menyre komunikimi ku bandat kane freret e çdo vullneti.
Kto akte kriminale jane investim i rilindjes se Rames. Dhe, dhe, dhe, mjerimi shqiptareve nuk eshte me anonim. Ne kete situate pushteti mediatik i kontrolluar nga qeveria eshte kunder opozites.
Befasisht ambasadoret kane kthyer tehun kunder opozites. Thua opozita e djathte nuk shijon diplomatikisht dhe te majtet dine te kenaqin emocionet e shqisat e ambasadoreve, te cilet ndryshe e nisin e ndryshe bitisin.??
Çuditerisht shume ambasadore ne Tirane ne fund te mandateve te tyre anojne majtas. Kjo edhe kur PS eshte ne opozite edhe kur eshte ne pushtet..
Ne Shqiperi enderra amerikane, ka ushqyer per 70 vjet te djathtet e neperkembur nga diktatura. Kjo eshte pritshmeria pertej politikes dhe duhet bere realitet sepse qarte perkon me interesin e perbashket..
Kemi të bëjmë me një rast unikal të ekzistencës së parardhësve tanë, ilirëve, në një cep tjetër të botës, me mijëra e mijëra kilometra larg, që mund të hedhë dritë mbi historinë e tyre, por edhe mund të pasurojë historiografinë tonë. Ngaqë ka qenë një vend i izoluar për mijëra vjet, atje janë ruajtur të gjalla tiparet popullore, gjuhësore e zakonore pellazge-ilire-arbëreshe-shqiptare.
Zbulimi
Ekzistencën e Ilirëve në rajonin e madh gjeografik të Hindokinës, në Qafiristan (sot Nuristan), një vend ku piqen Afganistani, Pakistani, Kina e Taxhikistani dhe pikërisht në atë zonë ku para disa kohësh u vra Bin Ladeni, fillimisht e ka zbuluar skenaristi amerikan Xhejms Hilton, i cili xhiroi një dokumentar të titulluar “Horizonte të humbura” (Lost Horizons).
Më pas, në maj 1983, në gazetën “Lidhja” të Antonio Bellushit ka shkruar Ernesto Skura shkrimin me titull “Ilirët në Afganistan”. Të njëjtën gjë ka bërë në librin “Arvanitasit”, historiani i madh me prejardhje shqiptare, Aristidh Kola, i cili dëshmon kohën e vendosjes së ilirëve në atë vend të largët.
Hipoteza më e qëndrueshme, pasardhës të ushtrisë së Aleksandrit
Historia e hulumtuar deri më sot tregon se këta janë pasardhësit e 6000 luftëtarëve ilirë të larguar nga shteti i tyre pas vrasjes së mbretit Kliti, nga Aleksandri i Madh, rreth vitit 300 para erës sonë. Ata ngelën andej, për shkak të largësisë nuk mund të ktheheshin në atdhe, por u vendosën në atë rajon, ku u detyruan të martoheshin me gra vendase. Gjuha e tyre quhet burrashka, gjuha e burrave, ndërsa gratë flisnin gjuhën tjetër. Tani kjo gjuhë përsëri quhet burrashka, por është e përzjerë dhe nuk shkruhet.
Gjuha, shumë fjalë janë rudimente të shqipes
Karakteristikat e banorëve të Hundëzës janë të ndryshme nga ato të pakistanezëve, ata jetojnë gjatë, janë shtatlartë dhe kanë flokë gështenjë, bëjnë dhe pijnë verë si askush tjetër nga zonat dhe rajoni ku jetojnë. Lugina ku jetojnë quhet në ditët e sotme Hundëza (Hundë e vogël) dhe me të vertëte kjo fushë mbyllet me një hundëz midis dy maleve që e rrethojnë.
Një tjetër vendndodhje moçalore quhet Balta. Mali përballë quhet Torabora (Tu ra borë). Një mal tjetër ngjitur me luginën është i mbuluar me akullnaja, të cilat rrëshqasin me kalimin e kohës. Ky mal quhet Rakaposhi (Ra kah poshtë).
Edhe pse vendi është malor, ai është shumë pjellor në prodhimin e zarzavateve, frutave e drithërave të ndryshme, si për shembull: patate, bizele, kastraveca, grurë, misër, elb, kajsi, dardhë, mollë, pjeshka, kumbulla, fiq, qershi, rrush, shalqi etj, që nuk para i kultivojnë vendësit.
Banorët janë bujq (ar-bërës) të shkëlqyer dhe kanë krijuar një sistem mahnitës e madhështor taracash dhe vaditjeje për to. Kanalet kullues, që lidhin dhe ushqejnë tarracat me ujë quhen Kulluse. Njerëzit janë shumë mikpritës dhe ndihmues të njëri tjetrit. Kryetari i Hundzës e ka titullin Mir (Më i miri). Festa më e madhe është Viti i Ri diellor (ashtu si pellazgët, arbëreshët), quhet Naurosh (Na uro) dhe bie më 21 mars.
Hundëzakët janë shumë të ndryshëm në krahasim me pakistanezët me lëkurë të errët apo me afganët, taxhikistanëtt e kinezët. Hundëzakët janë të bardhë dhe me mollëza të kuqe. Shumica e 50 mijë hundëzakëve kanë sy blu, të gjelbër ose bojë hiri dhe flokë që kalojnë nga e verdha e misrit tek e zeza e korbit. Disa fëmijë kanë edhe flokë të kuq.
Lart në male është një fis i madh që quhet Kalash dhe ngjashmëria e tyre me paraardhësit evropianë të lë me gojë hapur. Perënditë e Kalasheve kryesohen nga perëndia Di-Zau (Diell-Zeus). Kalashët skalisin në portat e tyre edhe një gjë që shpreh origjinën e tyre të lashtë ilire dhe lidhjen e tyre me Aleksandrin e Madh: dy brirë dhije (edhe Skënderbeu dy brirë dhije kishte në përkrenare).
Një lule të egër me ngjyrë të verdhë, që fëmijët e mbledhin në mal apo fushë e quajnë Bisha. Burrat veshin pantallona të bardha që i quajnë Shalëvare (shalë të varura), ndërsa gratë bluzën e tyre e quajnë Kamishë (që vishet në misht).
Vallet e hundëzakëve shoqërohen nga daullet, fyejt apo pipëzat dhe valltarët kërcejnë të kapur dorë më dorë në formë rrethi. Një valle popullore e rëndësishme është Vallja e Shpatave, që kërcehet vetëm nga burrat dhe valltarët vishen me rrobe me ngjyra të quajtura Kamarbunde.
Banorët e Hundëzës dhe Baltëzës e dinë origjinën e tyre të lashtë që kanë qenë ushtarë të Aleksandrit të Madh. Ata e lidhin origjinën e tyre me Greqinë, e cila ka patur më shumë kontakt me ta dhe nuk kanë shumë dijeni për Shqipërinë, gjuhën e së cilës flasin, pasi atje nuk ka shkelur asnjë këmbë shqiptari, pavarësisht se ka njëmijë e një arsye për të shkelur e për t’u ngulur mirë.
Konkluzionet e një dijetari
Dijetari Dr. J. M. Hoffman ka vizituar dy herë Hundëzën dhe ka nxjerrë këto konkluzione: Vendbanimi i ilirëve është aty ku takohen Afganistani, Pakistani, Kina, Taxhikistani, në pjesën e Pakistanit. Lugina ku ata jetojnë sot quhet Hundëza (Hundë e vogël). Kjo fushë mbyllet me një hundëz, rrethohet nga dy male 6000-7500 metra mbi nivelin e detit. Një vend moçalor aty quhet Balta. Pllaja e Hundëzës është 2300-2700 metra mbi nivelin e detit. Vendi ku banonin ilirët më pas u quajt Kafiristan (të pafetë, qafirët), sot e quajnë Nuristan.
Dialekti i tyre quhet Burrusheski (gjuhë e burrave) dhe e pashkruar
Pasardhësit e ilirëve reaguan ndaj futjes së fesë myslimane. Pijnë verë të përzierë me ujë, si paraardhësit e tyre. Numri i tyre është 50 mijë. Janë të gjatë, të bardhë, me mollëza të kuqe. Shumica e tyre kanë sy blu, të gjelbër ose bojë hiri, me flokë gështenjë, që kalojnë nga e verdha e misrit tek e zeza e korbit. Jetojnë shumë vjet, pinë shumë ujë që rrjedh nga akullnajat, pinë çaj me rrëshirë shkëmbi (që e quajnë shëlli-rë). Nuk pinë kafe. Janë 99% vegjetarianë.
Aleksandri i Madh i Maqedonisë
Aleksandri i Madh i Maqedonisë lindi në Pela të Maqedonisë në vitin 356 p.e.r. Prindërit e tij ishin mbreti i Maqedonisë Filipi II dhe nëna e tij princesha e Epirit, Olimpia. Origjina legjendare e Aleksandrit luajti rol të rëndësishëm në formimin e karakterit, që në hapat e para të jetës së tij.
Po aq e adhurueshme ishte dhe mënyra e arsimimit, e ëma dhe i ati i tij u kujdesuan që pranë Aleksandrit të qëndronin njërëz me nivel të lartë arsimor, njëri prej tyre ishte dhe Aristoteli. Aleksandri i Maqedonisë fliste një gjuhë që nuk e kuptonin autorët antikë, që ishte ilirishtja.
Në 340 p.e.r. pas vdekjes së të atit, Filipit II, i biri në moshën 32-vjeçare u ngjit në fron për të vazhduar taditën mbretërore. Aleksandri përfundoi bashkimin e të gjithë qytet-shteteve greke të kohës dhe pushtoi pjesën më të madhe të botës së atëherëshme (Azisë së Vogël, Persisë, Egjiptit) duke arritur deri në Indi.
Gjuha e Aleksandrit, shqipja
Gjuha e vendit illirian Makedhonia ishte Skipja; Shqipja e Lekës së Madh, e të atit të tij, Filipit të Makedhonisë. Ishte ajo gjuha që nuk e kuptonin autorët antikë, të cilët nga mëria ekspansioniste e quanin shqipen e vjetër edhe gjuhë barbare (“Aleksandri i Madh fliste një gjuhë, që nuk ishte as greke dhe as latine”).
Ishte ajo shqipja e Lekës së Madh, e përcjellë gjatë pushtimeve të tij në Aleksandri, Hindi, po ashtu deri tej illerit gjërman, në rrafshin trekontinental afriko-azio-europian. Leka i Madh nuk pushtoi vetëm ushtarakisht, por edhe kulturalisht antikuitetin botëror të kohës.
Prej ditë së djeshme, amabasadori amerikan në Tiranë Donald Lu, është i thirrur në apel me vetë qëndrimet e veta. Ato që ka mbajtur qëkur ka mbërritur në tokën shqiptare e deri dje, dhe ato që do ti duhet të mbajë nga dita e djeshme e në vazhdim. Ambasadori amerikan, është padiskutim një nga njerëzit që për problemet e drejtësisë, ka folur më shqip se kushdo tjetër. Jo vetëm për reformën si e tillë, por për raportin që drejtësia si koncept ka krijuar me të ligjshmen dhe të paligjshmen në këtë vend.
“Shtetet e Bashkuara mirëpresin vendimin e Partisë Socialiste të Shqipërisë për të përjashtuar Z. Tom Doshi, i cili pretendohet se është përfshirë në veprimtari kriminale. Shtetet e Bashkuara e marrin seriozisht kanosjen e krimit dhe korrupsionit ndaj shoqërive të lira dhe demokratike”- ishte kjo deklarata që Ambasada e SHBA-së lëshoi në kulmin e konfliktit Doshi-Meta. Shqiptarët realisht ndjenë në atë çast ndoshta pas shumë kohësh ndoshta, “dorën e ngrohtë” të mikut historik, e që kishte formën e pëllëmbës së Donald Lu-së. Dhe që atë ditë, “dora që tund djepin” është përcjellë me vëmendjen maksimale sa herë është vërvitur, kurdoherë.
E njëjta ndjesi ishte edhe kur Ambasada e SHBA-së bëri të njëjën deklaratë thuajse në rastin e Armando Prengës.
Të gjithë e mbajnë mend gëzimin e shprehur publikisht nga ambasadori amerikan Donald Lu, kur pas arrestimit të Tom Doshit, përgëzoi socialistët që e përjashtuan nga grupi parlamentar. Ndërsa pas lirimit të Armando Prengës, deuputetit socialist që qëlloi më armë në komisariat, reagoi ashpër dhe i shqetësuar. Dhe jo vetëm Lu por edhe diplomatët europianë.
E gjitha kjo deri dje!…
Kjo sepse nga dje Donald Lu në mungesë të votave për të miratuar reformën në drejtësi sipas aprovimit të kryeministrit Rama, ju ka bërë thirrje deputetëve të plotësojnë numrin 94 duke marrë përgjegjësi individuale para votuesve. Por këtu është edhe momenti kur Z. Lu bie në kontradiktë me vetë qëndrimet e tij. Thënë kjo, a e mirpret Donald Lu votën e Doshit dhe Prengës? A i kujtohet në këtë pikë Zotit Lu deklarata e lëshuar pak kohë më pare: “Nxisim të gjitha partitë politike në Shqipëri të largojnë individët e përfshirë në veprimtari kriminale apo korruptive. Mbështesim me forcë punën e kuvendit për të hartuar legjislacion në përputhje me Rezolutën e 24 dhjetorit 2014. Më tej, i bëjmë thirrje Prokurorit të Përgjithshëm të Shqipërisë të hetojë dhe ndjekë penalisht kriminelë dhe zyrtarë të korruptuar në të gjitha nivelet”?.
A ka ndryshuar qëndrim ambasadori parimor Donald Lu për dy deputetet në fjalë? Dhe kush do të negociojë me dy deputetët në fjalë? Doshi nuk e konverton votën me interes ekonomik, por për atë politik ka treguar se po. Në këtë pikë, intervistën e radhës të deputetit Doshi tek Zëri i Amerikës me shumë gjasa ka mundësi ta negociojë vetë Lu. Po deputeti Prenga a do të tregojë përgjegjësinë individuale për të miratuar Reformën në Drejtësi, si një ligjvënës i përgjegjshëm që kërkon një drejtësi të pastër?
E pra duke i marrë të mirëqenë qëndrimet e ambasadorit Lu për spastrimin e elementit kriminal nga rradhët e parlamentit, a beson ai në pikë ku jemi se edhe vota “e të inkriminuarve” është po aq e moralshme sa imoraliteti i thyerjes së vendimit politik të grupit demokrat (nëse kjo ndodh), vetëm e vetëm për të votuar Reformën në Drejtësi?
Në fund të ditës pyetja kryesore që lind është: A është e ndershme që për hir të një gradë më lart në karrierën diplomatike, ti të shënon në CV-në tënde “Shqipëri, Reforma në Drejtësi”, dhe për këtë të japësh miratimin në heshtje e të mbyllësh sytë, duke e bërë të gjithë këtë në kurriz të parimeve, normave
Nga Artan Hoxha.
Çështja e përgjimeve dhe ajo e ndryshimeve kushtetuese për sistemin e drejtësisë kanë bërë lëmsh këtë javë jo vetëm politikën shqiptare, por edhe ndërkombëtarët.
Lidhur me reformën e drejtësisë Lulzim Basha i tha JO ofertës hileqare të Edi Ramës, i cili, me demek, ofroi “me bujari” votimin me 94 vota të përfaqësuesve të politikes në organet qeverisëse të drejtësisë. Oferta ishte si supa që dhelpra i dha lejlekut në pjatë.
Çfarë qëndron pas votimin me 94 vota, si hile e stërholluar nga një arkitekturë e komplikuar institucionesh, procedurash e kriteresh nga e cila Edi Rama nuk hiqte dore, e që e bëjnë tërësisht fiktiv votimin me 94 vota, është shpjeguar në media ndaj s’po zgjatem.
Lulzim Basha bëri mjaft mirë që nuk pranoi. Në të kundërt do t’i kishte dhënë me duart e veta Edi Ramës mundësi reale, natyrisht jo 100%, për të emëruar kë të donte në këto organe e, përmes tyre, të bënte spastrim sipas idesë së vet ne gjykata e prokurori, e për të emëruar me pas gjykatës e prokurorë të bindur krahas të bindurve që do t’i shpëtonin, me apo pa të drejtë, spastrimit – apo siç tha vetë Basha -ta mbërthente drejtësinë pa treguar duart.
Për aq sa ç’do te ishte i mundur realizimi i këtij skenari, drejtësia e mëpasshme do te ishte me e keqja e mundshme pasi s’ka drejtësi më të keqe se ajo e kontrolluar dhe e komanduar nga Qeveria, aq me shumë nga një Qeveri thellësisht e gjerësisht e mpleksur me krimin si e sotmja. Cilido shqiptar që nuk arrin ta kuptojë se sa e keqe do ishte një drejtësi e këtillë me gjasa nuk është mirë nga trutë e kokës e duhet te vizitohet.
JO-ja e Lulzim Bashës të hënën e kaluar ishte beteja e radhës e fituar kundër supermazhorances supearrogante dhe projektit të saj, kryesisht Rilindës, të vënies nën kontroll të të gjitha pushteteve. Deri këtë të hënë janë fituar shumë beteja pararendëse kundër Rilindjes, por pa ndalur dot ofensivën Rilindëse.
Më parë janë fituar thuajse një duzinë betejash ligjore në Gjykatën Kushtetuese kundra akteve të supermazhorancës, kryesisht nisma Rilindëse, disa edhe të mbështetura nga LSI, akte që, sipas rastit, ose rrëmbenin, në kundërshtim me Kushtetutën, kompetenca të caktuara të Gjykatave, Prokurorisë, Presidentit, Këshillit të Lartë të Drejtësisë, Bashkive, ose krijonin norma të reja që shkelnin liritë dhe të drejtat themelore.
Ndonëse i humben këto beteja ligjore Rilindësit kanë imponuar në masë të konsiderueshme, me presion të hapur a të fshehtë, vullnetin e tyre, duke mundësuar de facto marrjen a zbatimin e një pjesë të mirë të synimeve që nuk i arritën de jure. Një zot e di se si do ishte Shqipëria nëse do të kishin pasur mundësi edhe de jure.
Një betejë pararendëse e fituar ishte edhe ajo kundër projektit të parë Rilindes, shtator 2015, për ndryshimet kushtetuese për drejtësinë, projekt që, edhe me kontributin e LSI, u masakrua nga Komisioni i Venecias. Kjo u pasua nga beteja e fituar mbi projektin e dytë Rilindës të 15 janarit 2015.
Nëse projekti më i fundit nuk pëson ndryshime që do të ulin ne minimumin e mundshëm rrezikun e kapjes dhe kontrollit të drejtësisë nga Qeveria, kurrë mos u miratoftë.
Qëndrimet e BE dhe SHBA, vlerësuese për “fleksibilitetin” qeveritar dhe inkurajimi që i dhanë Qeverisë të provojë njëanshmerisht votimin e paketës në Kuvend është i gabuar. Ky s’është as i pari e as i fundit gabim. Kanë bërë plot të këtilla.
Me gjasa, gabimi i tyre vjen pasi ata kanë tjetër metër e peshë për përfitimet dhe rreziqet e projektit që mbështesin krahasuar me metrin e peshën tonë që jetojmë këtu, ndaj duhen mirëkuptuar, por edhe mirëinformuar me durim, pa pritur që duhet të arrijnë me doemos në të njëjtin vlerësim.
Gjithashtu e, tek e fundit, kemi te bëjmë me organizma politike që rendin me pragmatizëm pas arritjeve, janë ca më pak të ndjeshëm dhe kanë fleksibilitet në raport me sistemet e së drejtës ndaj dhe s’duhen dëgjuar për çdo gjë a për hir të fjalës së mire që mund të thonë, përveçse Komisionit të Venecias që duhet dëgjuar e ndjekur në rekomandimet e veta pasi është, për definicion, organizmi ndërkombëtar edhe më parimor edhe më profesional për reformat kushtetuese.
Si për ta konkretizuar se ç’do të thotë drejtësi e rilindur shërben edhe ngjarja më e fundit e nismës së Prokurorisë për të hetuar përgjimet të kryera ilegalisht nga Policia. Rilindja është në alarm dhe vjell veç vrer ndërsa ka plot indicie që Rilindja po bën ç’ka në dorë e nën rrogoz për të ndalur hetimin. Në çdo rast që i janë cenuar interesat a shfaqur një rrezik Rilindja ka bërë të njëjtën gjë ndonëse janë përbetuar se nuk do të komentojnë a pengojnë vendimet e drejtësisë.
Por, ne rastin e përgjimeve janë demaskuar keqas, me keq se ai ditëziu me brekë te shpuara mu në vrimën e sumës. Pajisja, qoftë edhe me minimumin e kapacitetit të vet teknologjik, ka funksione përgjimi sipas ligjit shqiptar, le pastaj nëse ka qenë e pajisur edhe me elementë shtesë. Mosnjoftimi i Prokurorisë është në vetvete shkelje e qarte ligjore siç është armëmbajtja pa leje. Fshehja e pajisjes dhe driblimi që i bënë Prokurorisë është një tjetër shkelje evidente.
Sipas pohimeve të policëve nën hetim para prokurorëve, pajisja është përdorur jo vetëm për trainim, por edhe për operacione reale policore. Këto pohime demaskojnë deklarimet rilindëse të mëparshme dhe vënë nën dyshim edhe Ministrin e me gjasa edhe Kryeministrin ndërsa nxjerrin blof institucionet italiane që mund të kenë vepruar në mirëbesim pa përjashtuar përfshirjen personale të ndonjë zyrtari italian.
Mbi këta gënjeshtarë kapur në flagrance e shkelës të ligjit kapur në flagrancë, kushdo ka të gjithë të drejtën të dyshojë se qëllimi i futjes dhe i përdorimit të fshehtë të pajisjes ka qenë përgjimi për qëllime politike dhe/ose private.
Ecuria e hetimit të çështjes në fjalë ka marrë kështu përmasat e një çështjeje të rëndësisë jetike, siç është edhe vetë reforma e drejtësisë, ajo e dekriminalizimit, e zgjedhjeve, çështje këto me efekte përcaktuese në vijimin e mëtejshëm të trajektores se zhvillimeve, ose drejt fitores së Rilindjes mbi Demokracinë ose te fitores së Demokracisë mbi Rilindjen.
Rruge të mesme s’ka.
Blog Autor: Ilir Kadia
Që opozita te jete fleksibel:
Lul Basha duhet te shkoje ne Fier urgjent dhe te gjeje dike me emrin Vangjel.Ketij Vangjeli t’i marre deshmine se sa rendesi ka zgjedhja apo mos zgjedhja e tij ne Keshill te Fierit per votimin e Reformes ne Drejtesi.
Pastaj te shkoje ne Turqi dhe te marre ndonja 20 shtatore te bardha qe kur te hapen para kryministrise te bllokojne gjithe sheshin para nderteses se Qeverise dhe te ngjajne me rrethimin qe Sulltan Murati i beri Krujes ose si cadrat ne fushen e Lirzes kur shoku Ramiz mbante Kongresin e Helmesit.
Shtatoret duhet te shihen nga satelitet domosdo qe hallin e Vangjelit ta mesoje Amerika permes CNN dhe BBC.
Italia eshte afer e meson live me ngjyra me ate makinen e pergjimit.
Por ne Itali duhet te shkoje Lul Basha e te takoje Elsa Lilen qe te vije kendoje si Dhora Leka perpara deputeteve me shall te kuq te cilet duhet te kene secili nga 5 milion euro e lart per te mbrojtur.
Dhe ato te jene te mbetura pas darovitjes per nderkombetaret qe do bejne sehir autombulancat qe do marrin me tezga grevistet me sheqer te ngritur nga brumi i petullave dhe byreqeve.
Lul Basha nuk duhet te jete ne cader vete! Ai duhet ti porosise grevistet vangjeliane qe ne ekran te dalin me qime pra qe te mos e rruajne fare per tre jave…mjekren!
nga Ferdinant Veliu
(Mesazhi është i qartë edhe për disa burokratë europianë,Shqipëria ka zot dhe shqiptarët nuk mund të pranojnë të bien përsëri në diktaturë.Njëherë e braktisët këtë popull me indiferencën tuaj,të jeni të sigurt se nuk ka për të ndodhur më.Forcat progresiste në Parlamentin Europian dhe Shtetet e Bashkuara kanë për ta mirëkuptuar kauzën e shënjtë të një populli që kërkon liri,mirqënie qetësi,demokraci,drejtësi .Ora që Shqipëria të ngrihet duke u përballur me juntën!
Shqipëria ndodhet tashmë në ditët e saj më të zeza duke rënë nga çasti në çast më thellë në humnerën e krimit,korrupsionit,trafikut,humbjes së të drejtave njerëzore dhe për fat të keq dhe sovranitetit.
Zyrtarisht jemi në diktaturë.Partia në pushtet po na tregon me arrogancë se është ajo mbi çdo institucion të pavarur.Një Kryeministër delirant që flet me gjuhën e urrejtjes ndaj opozitës,qytwtarëve,biznesit.,drejtësisë është sot një e keqe që ka shtrirë tentakulat helmuese kudo.Banda qeveritare nuk ndalet në shkatërrimin e çdo vlere dhe norme të demokracisë duke instaluar kontigjentin më të rrezikshëm të krimit në çdo institucion.Gjatë gjithë kësaj kohe në rrugëtimin e antivlerave që ka përcjellë ajo është ndeshur me qëndrimin dinjitoz të një Opozite të zgjuar,por as toleranca nuk i ka bërë” gjeneralët” e rilindjes të reflektojnë ata vazhdojnë të grabisin çdo pasuri kombtare,të kontrollojnë të gjitha trafiqet,me etjen e përhershme për të kontrolluar jo vetëm politikën,drejtësinë,por madje edhe jetën e çdo qytetari që nuk pranon diktatin e tyre.Varfëria,papunësia,arbitrariteti,krimi,dhuna në familje janë sot në rekorde historike duke konkuruar edhe vëndet me konflikt si Sirinë,Irakun apo vënde të tjera në afrikën qëndrore.Ajo që të acaron më tepër është tallja prej arroganti që ju bën qytetarëve i çmënduri Kryeministër i cili duke qënë në atë botën e tij flet për suksese imagjinare,për parajsa ekonomike për qetësi absolute për shpresa të mëdha.Në fakt ky barbon kur thotë këto ka parasysh Gregun,Zahon,Lindën,sepse këto të mira në realitet vetëm për ta ekzistojnë.
Në projektin e tij të çmëndur për të përvetësuar çdo të drejtë dhe liri Edi Rama është një rrezik imediat i cili duhet parandaluar me çdo formë(edhe jo demokratike)në rrugëtimin vrastar për ekzekutimin e çdo elementi demokratik.Pra e thënë shkurt është ora për të nisur mosbindjen civile ku qytetarët të mbrojnë çdo institucion duke flakur jashtë tyre pengmarrsit,trafikantët,përdhunuesit,hajdutët dhe çdo lloj laroje që i fshehur nën pektun e rilindjes uzurpoi shtetin.Tentimi i tij i maskuar nën të ashtëquajtur reformë në drejtësi kërkon të kap edhe pushtetin e fundit të ngelur në këmbë drejtësinë,me të cilën do kërcënojë dhe do hakmerret kundër çdo zëri opozitar apo do nisë rehabilitimin e kupolës kriminale që e solli në pushtet.
Përballë kësaj katastrofe ajo që duhet të bëjë sot një Opozitë e përgjegjshme është të menaxhoj dhe të udhëheqë këtë revoltë për drejtësinë e munguar.Mesazhi është i qartë edhe për disa burokratë europianë,Shqipëria ka zot dhe shqiptarët nuk mund të pranojnë të bien përsëri në diktaturë.Njëherë e braktisët këtë popull me indiferencën tuaj,të jeni të sigurt se nuk ka për të ndodhur më.Forcat progresiste në Parlamentin Europian dhe Shtetet e Bashkuara kanë për ta mirëkuptuar kauzën e shënjtë të një populli që kërkon liri,mirqënie qetësi,demokraci,drejtësi .Ora që Shqipëria të ngrihet duke u përballur me juntën!)
Eksperti për çështjet e sigurisë, Ilir Kulla ka deklaruar se Ambasadori i Shteteve të Bashkuara të Amerikës Donald Lu dhe Ambasadorja e BE-së në vendin tonë, Romana Vlahutin nuk janë duke shërbyer siç duhet. Përmes një postimi në rrjetet sociale, Kulla shprehet se Vlahutin duhet të kishte dalë në mbrojtje të gruas që u dhunua nga ish-bashkëshorti i saj në Vlorë. Kulla sugjeron se Vlahutin mund t’i jepte nje ndihme simbolike femijeve të gruas së dhunuar, ndërsa shton se vetem vlera e nje dreke nga ato qe BE harxhon per LGBTI do ti lejonte ketyre femijeve te jetonin në dinjitet te plote.
“Do kisha dashur ta shihja kete kokekuqen ambasadoren e BE te shkonte ne Vlore dhe te gjendej ne krah te asaj gruas qe u dhunua ne menyre shtazarake nga ai pijaneci i shoqi dhe ti jepte nje ndihme simbolike atyre femijeve ne mjerim, ndoshta vetem vlera e nje dreke nga ato qe BE harxhon per LGBTI do ti lejonte ketyre femijeve te jetonte ne dinjitet te plote.” shprehet Kulla.
Ai vijon më tej duke u shprehur se Ambasadori i SHBA-së, Donald Lu mund të ndihmonte të moshuarën në Mirditë, e cila para se të ndërronte jetë denoncoi faktin që i ishte ndërprerë energjia elektrike, ndërsa jetonte e vetmuar. “Do kisha dashur qe ambasadori i SHBA te kishte vajtur te vizitonte qofte edhe 1 here te vetme ate zonjen plake te vetmuar qe vdiq ne mjerim ne Mirdite e ndoshta do nerrte edhe bekime te medha sikur nga ato 7 milione dollare te reformes ne drejtesi te kishte ndare 700 dollare me te cilen ajo plake e ndjere do te kishte zbutur disi disa vite te fundit te jetes se mjeruar qe i kishte mbetur. Pikerisht do kisha dashur se ne fakt mendoj te perkthej Poemen e Mjerimit te Migjenit e t ja coj te gjitheve me e mail per te kuptuar se kujt dhe per cfare jane duke sherbyer” ka përfunduar reagimin e tij Ilir Kulla.
Nga Armand Shkullaku
Shumë herë e kemi dëgjuar ministrin e Brendshëm, Saimir Tahiri, me zë dhe figurë, të deklarojë për akuzat e shumta që i janë bërë: “drejtohuni në Prokurori, më hetoni, jam i gatshëm të përgjigjem përpara drejtësisë etj…”. Por kur hetimi troket në portën e tij, ministri transformohet papritur. Prokuroria dhe gjykatat qenkan të qelbura nga koka, ato u përdorkan politikisht nga opozita, edhe kjo e qelbur nga koka, prokurorët dhe gjyqtarët janë të korruptuar dhe shërbëtorë politikë. Ata janë të gjithë Fronti i së Keqes dhe Sa i Miri është Fronti i së Mirës. Po atëherë ndaj kujt është i hapur ministri që të hetohet, ndaj drejtësisë hyjnore?
Ministri Tahiri është në të drejtën e tij të dyshojë apo të ketë objeksione për hetimin e nisur nga Prokuroria. Ai mund të ketë edhe bindjen se vartësit e tij janë të pafajshëm dhe nuk kanë bërë asnjë shkelje. Madje, ka të drejtë të paragjykojë edhe se pas hetimit ka një sfond politik. Por ai nuk mund të përdorë pushtetin ekzekutiv për të sulmuar drejtësinë, pikërisht në momentin kur po hetohet edhe vetë prej saj. Agresiviteti, gjuha e urrejtjes, epitetet denigruese, akuzat populiste, që ministri përdori dje përpara kamerave, janë sulm politik dhe jo mbrojtje e dinjitetshme, qoftë edhe ndaj një akuze të padrejtë.
Saimir Tahiri dha shembullin, se një segment i shtetit që i ka caktuar vetes pozitën e Frontit të së Mirës, mund t’i lejojë vetes të sillet si asgjësues ndaj një segmenti tjetër, pa përfillur asnjë parim dhe ligj formal të një vendi demokratik. Tahiri dhe kryeministri Rama nuk i thanë lavire prokurorisë dhe as horra gjyqtarëve, por hiç më pak se “killer me pagesë”, “të korruptuar”, “të qelbur”, “shërbëtorë”, “derdimenë pa din e pa iman”. A mund të flasë me një gjuhë të tillë qeveria, vetëm e vetëm sepse u prek direkt nga një hetim i prokurorisë? A mund të sillet në këtë mënyrë, një ekip që premtoi të rilindë një kulturë të re komunikimi mes institucioneve? A mund të kërcënojë ekzekutivi një pushtet tjetër, qoftë edhe kur ky i fundit ndërmerr veprime apo vendime që atij i duken të padrejta?
Padyshim që kjo sjellje e Tahirit dhe e Ramës është shpërthimi i pakontrolluar i një krize nervash, që prej më shumë se një viti i mban ata të mbërthyer. Ministri i Brendshëm nuk ka ditë që të mos korrë dështimet e rendit të Rilindjes. Nga bombat e dekriminalizimit e deri te shpërthimet e vërteta, që herë pas here na kujtojnë sa të pambrojtur jemi. Nga vrasjet mafioze në mes të Tiranës, deri te tonelatat e drogës që kapërcejnë Adriatikun. Nga krimet pa autor e deri tek ato ku autori dihet por nuk guxon kush ta arrestojë. Nga bandat që po shtohen e deri tek oficerët e policisë që korruptohen. Ndaj Tahirit i duhet të shpërthejë ndaj “Frontit të së Keqes”, për të mbuluar të keqen që shqiptarët e ndeshin çdo ditë.
Shpërthimi i pazakontë i Tahirit lidhet edhe me faktin që këtë herë hetimi i prokurorisë është shumë afër tij. Ai thotë se është i gatshëm të hetohet, por kur kjo mund të ndodhë, atëherë prokuroria është e qelbur dhe gjyqtarët janë shërbëtorë. Prokuroria dhe gjykatat në Shqipëri janë plot mëkate, edhe të korruptimit edhe të përdorimit, ndaj është e lehtë të mbrohesh duke i sulmuar ato. Por kjo nuk është e ndershme kur e bën një ministër, një njeri me pushtet aq të madh ekzekutiv.
Ministri dhe kryeministri nuk përdorën të njëjtën gjuhë kur prokuroria dhe gjykata vendosën arrestin në flagrancë për Fullanin, për Spiro Kserën apo ndonjë rast tjetër. Madje nuk cilësuan killer asnjë gjyqtar që liroi Arben Frrokun, por e çuan atë në fushatë në Pukë pas lirimit. Nuk janë ndjerë as kur janë mbyllur procese në favor të tyre e as kur janë dënuar pjesëtarë të opozitës. Prokuroria dhe gjykatat nuk janë të qelbura nga koka vetëm kur prekin Tahirin, prandaj përdorimi i një mëkati për të larë një tjetër, bëhet edhe më i madh.
Nevoja e sulmit politik të Tahirit ndaj drejtësisë, përveç se nga dështimet në rend dhe prekja direkt nga hetimi për përgjimet, mund të shpjegohet edhe nga pozitat e tij personale në qeveri. Gjetja e një përgjuesi në paradhomën e ministrit ia ka shtuar shqetësimin dhe paranojën se dikush brenda mazhorancës nuk ka hequr dorë nga mënjanimi i tij. Dhe hetimin e fundit të prokurorisë mund ta lexojë edhe në konturet e një lufte të fshehtë ndaj tij.
Prej disa kohësh, Tahiri po përpiqet të forcojë pozicionin, madje me shfaqje të çuditshme që nuk janë rroba e tij. Ai pak nga pak po bëhet kopja e kopjes, domethënë po imiton Veliajn, që nga ana e tij kopjon Ramën. Motori i Xhemilit, policët spajdermenë nëpër dritaret e pediatrisë dhe së fundi, kutia e zezë që ironizonte hetimin e prokurorisë për përgjimin, janë gjetjet alla Veliaj të Saimir Tahirit. Por që gjithsesi, nuk po ia japin qetësinë dhe sigurinë që po kërkon.
Kutia e zezë u kthye në ironinë e ironisë. Pas kësaj, Tahiri nuk rrethoi gjykatën si Erioni, por bërtiti edhe më fort kundër prokurorisë dhe gjykatave. Ata janë “Fronti i së Keqes”, që po e mundon dhe po e lodh ministrin e së Mirës.
Nga Çim Peka.
Ambasada e SHBA-ve dhe BE-së sot ka marrë qartësisht anë në krah të qeverisë, duke akuzuar opozitën për tërheqje në minutat e fundit nga drafti për reformën në drejtësi. Madje, ambasadat në mënyrë direkte kanë ofruar si zgjidhje atë që ne në Tiranë e konsiderojmë “trafik mandatesh”. Ju kanë bërë thirrje deputetëve të votojnë individualisht.
Po dje shefi i opozitës, kreu demokrat Lulzim Basha deklaroi se ka komunikimin elektronik me partneret dhe propozimet e tyre që Edi Rama po i refuzon.
Cilin duhet të besojmë, Lulzim Bashën, Donald Lu apo Romana Vlahutin?
Ky është rasti ku Basha përveç se duhet të garantojë opininion publik se ai jo vetëm që nuk gënjen edhe për orën, por duhet të tregojë se sot po gënjejnë në emër të tij pasi ky vet po kujdeset që të mos e kapërcejë vijën e kuqe, por edhe atë që janë nga ana tjetër të mos avancojnë në të njëjtin drejtim. Në mes nuk është thjeshtë një raport “politically correct” mes Bashës dhe Lu-së dhe Romanës, në mes është nevoja që ka sot opinioni publik për të dalluar qartë se kush e kërkon reformën në drejtësi për vete, kush e do të pavarur dhe kush po gënjen. E vërteta ka më shumë rendësi në këtë moment se gjithçka, sidomos për Lulzim Bashën.
Publikimi i një komunikimi zyrtar mes Selisë Blu, “Rrugës së Elbasanit” dhe “21 katëshit”, nuk cënon aspak raportin e përkorë “Tirana Confidential”, por thjeshtë ndihmon në çlirimin e energjive mjaft pozitive të një procesi që për momentin duket i humbur në përkthim.
Për të gjithë ata deputet të cilëve ndoshta u ka shkuar në inboxin e tyre ftesa për votimin e Reformës në Drejtësi (sipas shëmmbëlltyrës së Edi Ramës) me fjalët “just do it”, duhet të kuptojnë se kartoni jeshil për një draft që nuk ka konensusin politik të PD-së, do ti skuqë ata shumë më shumë sesa e kuqja e kartonit kundër një drafti të tillë. Jo se ata do të thyejnë vullnetin politik të partisë së tyre, por se duke dalë përtej një procesi që është në zhvillim e sipër, ata do të bëhen pjesë një Reforme në Drejtësi që thjeshtë i jep drejtësisë shqiptare, formën që i shërben vetëm Edi Ramës.
Sot publikimi i përmbajtjes së “inbox-it” të Lulzim Bashës është një detyrim përcaktim që do ti shërbejë atij vetë të parit, më pas Zotit Lu, zonjë Vlahutin, deputetëve demokratë me karton jeshil në xhep dhe për të keqen e atij që në një proces neogicatash shkon me dy fjalime në xhep dhe në fund lexon vetëm atë e që atij i intereson.
Luzim Basha nuk ka nevojë sot për një “Mero” që të shruaj për “Rrezikun anglo-amerikan”, nuk ka nevojë ti bëjë telefonata mediave të sponsorizuara nga ”shtëpitë e drogës”, as atyre që nuk u dha leje ndërtimi për kulla që sot së paku presin një ndjesë prej tij, që të raportojnë të vërtetën.
Lulzim Basha sot duhet të hap “inboxin” elektronik e të na tregojë se varianti për “vendet e rezervuara” është nja propozim i “OPDAPT” dhe “Venecias”, gjithmonë nëse është kështu. Pas kësaj, nuk ka shumë rendesi nëse Edi Rama, Lu dhe Vlahutin do të arrijnë të trafikojnë vota mjaftueshëm për variantin që do ai që kush është kundër tij ju thotë: “Ta di shtëpinë, do kesh fatin e diversantit si në filmat e kinostudios”.
Le ta miratojnë.
Në këto kushte rëndësi ka që qytetarët të binden që kanë një kryetar opozite sot dhe një kryeministër neser, që nuk i genjen por ju thotë të verteten.
Unioni i Gjyqtarëve ka reaguar pas akuzave të ministrit të Brendshëm Saimir Tahiri për gjyqtarin që pezulloi nga detyra Haki Çakon, duke e quajtur gjyqtarin Arjan Aliaj të korruptuar.
Në një deklaratë të dërguar për mediat, Unioni thotë se sulme të tilla nga ministra janë të papranueshme dhe nuk është hera e parë që ndodh.
Reagimi i Unionit të Gjyqtarëve
Unioni i Gjyqtarëve ka ndjekur me vëmendje deklaratën e paprecedente në media dhe reagimin aspak etik dhe insititucional të Ministrit të Brendshëm, ndaj Gjyqtarit të Gjykatës së Rrethit Gjyqësor Tiranë Z. Arjan Aliaj, i cili gjatë ushtrimit të detyrës kushtetuese, me kërkesë të Prokurorisë së Rrethit Gjyqësor Tiranë, ka caktuar ndaj drejtuesve të Policisë së Shtetit masa sigurimi personal në funksion të një procedimi penal të iniciuar prej Prokurorisë.
Në mënyrë të përsëritur dëshirojmë të theksojme se UGJSH mirëpret dhe inkurajon çdo kritikë ndaj gjyqtarëve dhe punës së tyre, kur këto kritika janë brenda kornizës kushtetuese dhe ligjore, të cilat kanë për qëllim t’i shërbejnë rritjes së besimit të publikut tek gjykatat, forcimit të pavarësisë së gjykatave, forcimit të sundimit të ligjit dhe shtetit të së drejtës.
Por, nga ana tjetër shpreh shqetesimin e tij të thellë kur sheh se i njëjti përfaqësues i politikës dhe ekzekutivit në mënyrë të përsëritur, bën deklarata dhe ndërmerr reagime, të cilat nuk kanë për qëllim forcimin e pavarësisë së vendimarrjes së gjykatave dhe forcimin e parimeve themelore të funksionimit të shtetit ligjor. UGJSH vëren se përsëritja e sjelljeve të tilla ka intimiduar gjithë trupën gjyqësore dhe e ka vendosur nën një presion sistematik gjatë ushtrimit të detyrës konform Kushtetutës dhe ligjeve të vendit, në funksion të garantimit të të drejtave dhe lirive themelore të shtetasve.
Këto deklarata dhe sjellje të papranueshme, të cilat nuk kanë aspak lidhje me shtetin e së drejtës dhe qeverisjen demokratike, vishen nën petkun e një aspirate madhore që është “Reforma në drejtësi’, duke mos patur aspak lidhje me reformën e aspiruar prej Shqiptarëve dhe mbështetur fuqimisht prej Ambasadorëve, vecanërisht nga Z. Lu dhe Znj. Vlahutin. Prandaj, gjejmë rastin të kërkojmë prej tyre që të tregohen të vëmëndshëm dhe të mbajnë qëndrimin e duhur ndaj deklaratave dhe sjelljeve të tilla, të cilat nuk kanë aspak lidhje me shtetin e së drejtës, parimet themelore të funksionimit të shtetit, apo reformën në drejtësi.
Republika e Shqipërisë është një republikë parlamentare, ku ndarja e pushteteve e sanksionuar qartësisht në Kushtetute, është një ndër shtyllat kryesore, mbi të cilat është ndërtuar dhe qëndron demokracia jonë parlamentare dhe zhvillohet shoqëria jonë. Në këtë kuadër kushtetues funksionon edhe sistemi gjyqësor dhe ushtrohet vendimarrja nga gjykatat. Është ky kuadër kushtetues dhe ligjor, sipas të cilit janë përcaktuar saktë subjektet, koha dhe mënyrat e kontrollit të një vendimi gjyqësor, i cili kursesi nuk lejon përfaqësues të pushteteve të tjera të anatemojne vendimet e gjykatave e aq me keq, të kërkojnë ndëshkimin e gjyqtarëve, kur nuk u pëlqejnë vendimet e tyre.
Çdo veprim i kujtdo qoftë, që shmanget nga kuadri kushtetues dhe ligjor në fuqi në Republikën e Shqipërisë, jo vetem që nuk i shërben forcimit të shtetit ligjor, por përkundrazi, është një hap prapa për pavarësinë e pushtetit gjyqësor dhe forcimin e shtetit të së drejtës. Për më tepër, duhet përmendur fakti se sjellje të tilla, të cilat pretendohet se janë në funskion të respektimit të ligjit, janë krejtësisht të kundraligjshme, në kufijtë e konsumimit të disa veprave penale të parashikuara prej Kodit Penal.
Së fundmi UGJSH dëshiron të theksojë edhe një herë angazhimin e tij maksimal kundër çdo fenomeni antiligjor të vërejtur në punën e përditshme të gjykatave, sikurse dhe angazhimin e tij të plotë në mbrojtje të parimeve kushtetuese të ndarjes së pushteteve, pavarësisë së gjykatave, respektimit të të drejtave dhe lirive themelore të shtetasve dhe forcimit të sundimit të ligjit në vend.
BORDI DREJTUES
UNIONI I GJYQTARËVE TË SHQIPËRISË
Diplomacia greke ka një bazë të fuqishme dhe nuk ka frikë për të diskutuar çdo çështje, ka deklaruar ministri i Jashtëm grek Nikos Kotzias, duke bërë një vlerësim të vizitës së tij dyditore në Shqipëri.
“Bëmë hapa pozitive në marrëdhëniet dypalëshe. Është e rëndësishme që në takimin prej gati një ore, kryeministri Edi Rama nuk foli aspak me mua për çështjen aq të diskutueshme (të çamëve), për të cilën kishte folur të shtunën e kaluar”, ka thënë ai.
“Edhe me zotin Bushati, i cili në mënyrë të përsëritur theksoi se Shqipëria nuk ka pretendime territoriale për çështjen e çamëve, diskutuam për bashkëpunimin tonë, krijuam një grup me sekretarët tanë të përgjithshëm, të cilët do të perballen gjatë një afati kohor të caktuar dhe hartës së rrugës, me të gjitha problemet që shpresojmë t’i zgjidhim deri në fillim të vitit të ardhshëm”, ka deklaruar Kotzias për agjencinë shtetërore greke.
Ministri i Jashtëm grek ka sqaruar gjithashtu se ai i ka shpjeguar homologut të tij shqiptar dhe bashkëbiseduesve të tjerë se Greqia mbështet perspektivën europiane të Shqipërisë, mjafton që ajo të sillet në mënyrë europiane, çka nënkupton se nuk duhet të ketë brenda kësaj sjelljeje asnjë element nacionalizmi.
I pyetur nëse mënyra dhe këmbëngulja me të cilën ngriti çështjen e çamëve udhëheqja shqiptare, si dhe tubimi i protestuesve para Ministrisë së Jashtme vështirësojnë përpjekjen për një qasje, Kotzias u përgjigj: “Është një problem i njohur, që disa bëjnë politikën e jashtme duke shikuar frontin e tyre të brendshëm. Shqipëria hyn në fushatë zgjedhjesh në fillim të vitit që vjen dhe të gjithë kërkojnë aleanca për një pozicion në qeverinë e ardhshme. Nëse do të bënim politikën e jashtme duke parë vetëm brenda vendit tonë, nuk do të kishte diplomaci ndërkombëtare. Por duhet të theksoj se edhe në Greqi ka forca politike që nuk kuptojnë nga politika e jashtme, nuk e njohin diplomacinë, por përpiqen vetëm për të kënaqur sipas tyre disa audienca ekstreme”.
/ Top Channel/
Nga Arion Sulo
Duket si paradoks apo provokim të thuash sot se Reforma në Drejtësi ka më shumë shanse se dje për t’u votuar me konsensus. Pas dështimit të takimit Rama-Basha, të gjithë nxituan të merreshin me rezultatin më shumë sesa me pozicionet e palëve, duke mos i kushtuar vëmendje faktit se tanimë ka vetëm një pikë mosdakordësie, ndër 58 nene të paketës kushtetuese.
Dita e djeshme largoi shumë mjegull nga qielli i Reformës për Drejtësi. Pas deklarimeve të Bashës se PD kishte rënë dakord me ambasadorin amerikan për “vendet e rezervuara” (e vetmja kërkesë e mbetur e PD) peshorja e deritanishme e së drejtës që anonte nga Rama, përkundër skepticizmit dhe frenimeve të Bashës është ekuilibruar jo pak.
Diferenca mes dy palëve është vetëm një në parim; si do të votohen një pjesë e anëtarëve të institucioneve të drejtësisë? Varianti i “vendeve të rezervuara”, fatmirësisht është i shkruar nga Komisioni i Venecias dhe jo i nxjerrë me magji të zezë nga opozita në çastin e fundit si pretekst.
Mjafton që Rama ta pranojë parimin e Venecias, të cilin opozita e ka zgjedhur mes pesë mënyrave të votimit dhe ambasadori amerikan (sipas Bashës) e ka pranuar, dhe të gjitha implikimet me bojkot e djegie mandatesh, me kriza politike apo përjashtime nga integrimi, do të mbeteshin kujtime.
Para interesit për të ndryshuar sistemin e kapur dhe të korruptuar të drejtësisë, s’ka më pikë rëndësie se çfarë historie dashurie apo urrejtjeje kanë pasur në zemër Basha, Rama, Meta dhe Berisha për Reformën në Drejtësi. Rëndësi ka fakti që paketa mund të kalojë për një javë në Kuvend dhe të miratohet. Njësoj siç ndodhi me dekriminalizimin, që PS dhe sot e kësaj dite nuk e do, por s’bën dot asgjë për të ndalur rënien “dëshmor” njëri pas tjetrit të kryebashkiakëve të saj.
Po pse palët janë sot më afër se dje për Reformën në Drejtësi?
Së pari, propozimi i opozitës është i certifikuar nga Venecia, që është arbitër i ndryshimeve kushtetuese. Madje, nuk është as propozim, por zgjedhje mes pesë alternativave që i janë paraqitur nga ekspertët e huaj.
Së dyti, opozita ka të drejtë dhe si e tillë nuk mund të hidhet poshtë apriori. Ajo kërkon një garanci, një siguresë për mos kapjen e sistemit të drejtësisë qysh në letër nga shumica e sotme. Me draftin që është, çdo votim për institucionet (kryesoret janë Këshilli i Lartë Gjyqësor dhe Këshilli i Lartë i Prokurorisë) bëhet me 2/3 sipas premtim-lëshimit që bëri Rama, por me mekanizëm zhbllokues, siç edhe rekomandon Venecia. Dyshimi i arsyeshëm i opozitës kërkon zgjidhje juridike, sepse jemi si në situatën e zgjedhjes së presidentit, ku duhen në fillim 84 vota, por në raundin e fundit, kreu i shtetit mund të zgjidhet edhe me shumicë të thjeshtë. Atëherë, çfarë garancie ka opozita se PS-LSI nuk do të bëjnë të njëjtën gjë kur të vijë puna për të zgjedhur anëtarët e qeverisë së gjyqësorit dhe ajo të rrijë e të vështrojë? Çfarë vlere ka ‘lëshimi” i Ramës për 2/3-at, kur mazhoranca hipotetikisht mund t’i marrë të pesë anëtarët?
Së treti, opozita nuk kërkon të përmbysë skemën, me të cilën zgjidhen qeveria e gjyqësorit dhe ajo e prokurorisë. Zgjedhja e saj e ruan procesin e nominimit të kandidatëve, derisa vijnë në Kuvend. Ajo i lë siç janë shumicën e tyre, jashtë politikës; 6 për KLGJ dhe 6 për KLP.
Përzgjedhja e dy anëtarëve s’do të jetë e opozitës, ajo është në dorë të Këshillit të Emërimeve dhe më parë në dorë të avokatëve, shoqërisë civile, pedagogëve dhe noterëve, që në Shqipëri më shpesh anojnë nga qeveritë.
Në mbështetje të këtij argumenti, në shkurt, Komisioni i Venecias shkruante se “Në lidhje me anëtarët jo gjyqtarë, procesi inominimit (kandidimit) të tyre është po aq i rëndësishëm sa metoda e zgjedhjes së tyre.”
Kundërshtimi kryesor i shumicës për zgjedhjen e opozitës ka të bëjë se me këtë parim, ku nëse ca do të zgjidhen nga PS e ca nga PD, reforma politizohet. Në fakt, s’është kështu. Sepse Kuvendi zgjedh pakicën e gjyqësorit dhe të Këshillit të Prokurorisë dhe PD nuk po kërkon t’i propozojë vetë emrat, siç është rasti i KQZ. Ajo po kërkon të vërë një siguresë, pikërisht që sistemi të mos kapet lehtësisht apo që të gjithë anëtarët të jenë zgjedhje e shumicës.
Së katërti, s’mund të shkohet në zgjidhje unilaterale për një reformë që do të këtë pasoja për të paktën disa dekada. Opozita s’mund të jetë vetëm për dekor dhe të japë votat, pa qenë pjesëmarrëse në proces.
Së pesti, kërkimi i kompromisit në orët që kanë mbetur është një detyrim, përballë cirqeve me “bindje nga jashtë” dhe blerje votash nga opozita. Pasojat e një plani të tillë do të jenë më keq sesa shtyrja e reformës.
Së fundmi, me dështimin e reformës edhe Rama del i humbur. Reformimi i drejtësisë përbën sot një domosdoshmëri për vendin dhe një ndër shtyllat kryesore të qeverisjes së tij, suksesi i së cilës do t’i ngrinte aksionet një pushteti që nuk po del dot nga përkufizimi se “të gjitha fajet i ka Saliu”.
Reflektimi i ambasadorit amerikan pas takimit Rama-Basha dhe davaritja e mjegullës se kush janë të mirët dhe të këqijtë e reformës, ka hapur rrugën për një negociatë të fundit të vërtetë, pa fjalime të parapërgatitura dhe ndoshta, me një kurs të ndryshuar në dobi të Reformës në Drejtësi
Blog Autor: Klodian Tomorri
Konfirmi zyrtar se Policia e Shtetit ka pergjuar masivisht ne menyre te paligjshme eshte nje nga skandalet me te medha ne historine e Shqiperise.
Ky eshte falimentimi i shtetit ligjor. Eshte konfirmimi se ne Shqiperi, pushteti nuk e ka frike shtetin.
Shikoni se sa here eshte shkelur ligji:
Se pari, pajisja eshte futur pa u regjistruar ne dogane
Se dyti, eshte futur pa autorizimin e Prokurorit te Pergjithshem
Se treti, jane penguar oficeret e policise gjyqesore te marrin pajisjen
Se katerti, kane pergjuar dhe administruar numra IMEI masivisht
Une nuk e kuptoj se ku e kane gjetur guximin keta zyrtaret qe kane bere keto gjerat me siper. Nuk e kuptoj se si nuk kane frike nga ligji. Nuk e kuptoj fare. Por eshte e tmerrshme ta mendosh qe keta zyrtaret qe kane bere keto, jane shteti.
Nje shtet qe perdhos ligjet e veta ne kete forme nuk eshte me shtet, por nje organizate kriminale.
Kjo eshte pertej politikes. Kjo eshte nje ceshtje qe cenon drejteperdrejte sigurine kombetare.
Prokuroria e Tiranës po vijon hetimet për të provuar nëse, pas veprimeve të dyshuara si të kundërligjshme, ka edhe zyrtarë të tjerë të lartë shtetërorë.
Prokuroria e Tiranës, Njësia Task-Force, ka nisur hetimin kryesisht, në bazë të një materiali procedurial, sipas të cilit, Policia e Shtetit ka në dispozicion një pajisje përgjimi, “IMSI Catcher”. Sipas informacionit, kjo pajisje ka hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë pa autorizimin përkatës dhe mund të realizojë interceptime telefonike.
Prokuroria e Tiranës regjistroi procedimin penal, në kuadër të cilave ka kryer një sërë veprimesh hetimore. Deri në këtë fazë të hetimit, ka rezultuar, në mënyrë të përmbledhur, si vijon:
Shtetasi Haki Çako, në detyrën e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë, nuk ka marrë masat që i takojnë me ligj për të siguruar hyrjen, administrimin dhe përdorimin e një pajisje specifike, “IMSI Catcher”, e cila është sjellë në Shqipëri nga autoritetet italiane, për qëllime trajnimi, siç deklarohet nga të dyshuarit. Kjo pajisje ka hyrë në territorin e vendit tonë pa iu nënshtruar regjimit doganor të përkohshëm dhe, për më tepër, pa marrë autorizimin përkatës nga Prokurori i Përgjithshëm, si autoriteti i vetëm që jep lejen për përdorimin e mjeteve të tilla. Nga të dhënat e deklaruara nga të dyshuarit, kjo pajisje ka aftësi, ndër të tjera, që të identifikojë numrat IMEI të telefonave, e cila është një procedurë që i nënshtrohet legjislacionit për interceptimin.
Nga hetimi ka rezultuar se gjatë seksioneve të praktikës është ndërhyrë disa herë në segmentin aparat fundor-antenë ligjore. Në hapësirën kohore të këtij veprimi, dyshohet se antena ligjore nuk regjistron aparatët fundore që tentojnë të lidhen me të. Pra, dyshohet se aparatë celularë të ndryshëm mund të kenë qenë nën administrimin e paligjshëm të pajisjes “IMSI Catcher”.
I dyshuari Çako, ka mbajtur në vijimësi qëndrim mohues ndaj faktit që kjo pajisje mund të jetë përdorur për përgjime të paligjshme. Por disa të dhëna hetimore, kanë krijuar dyshimin te Prokuroria e Tiranës se ky shtetas ka konsumuar veprën penale të “Shpërdorimit të detyrës”.
Në bazë të Marrëveshjes së vitit 2007 për mbështetjen teknike të Policisë Shqiptare nga ana e INTERFORZE-s italiane, u takon autoriteteve shqiptare që të ndërmarrin veprimet në përputhje me ligjin, siç janë hyrja e rregullt e pajisjeve të tilla në Republikën e Shqipërisë. Në cilësinë e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë, shtetasi Çako rezulton që nuk ka marrë asnjë masë për të rregulluar hyrjen e pajisjes në territorin e Shqipërisë dhe, për më tepër, rezulton që ai nuk ka asnjë dijeni për regjimin doganor që aplikohet në këto raste.
Po ashtu, shtetasi Çako ka deklaruar se pajisja “IMSI Catcher” është administruar gjatë të gjithë kohës nga ekspertët italianë. Ndërkohë, rezulton që në të paktën dy raste, mjeti ku gjendej pajisja, ka lëvizuar nga specialisti i F.O, Ention Xhelilaj.
Gjithashtu, në dt. 13.05.2016, Prokuroria e Tiranës ka nxjerrë urdhër për sekuestrimin e pajisjes, e cila dyshohej se ishte në ambjentet e Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë. Oficerët e Policisë Gjyqësore të Prokurorisë së Tiranës kanë hyrë në ambjentet e Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë së Shtetit në datën 13.05.2016, midis orës 11.45 dhe 12.00. Në këto ambjente nuk gjendej shtetasi Haki Çako dhe oficerët kanë vijuar të prisnin ardhjen e tij. Në orën 12.10 nga kqyrja e librit të hyrje-daljeve në ambjentet e F.P.O. automjeti që mbarte paisjen ka dalë nga këto ambjente në drejtimin e shtetasit shqiptar Entiol Xhelilaj, pra rreth 10 minuta pasi O.P.Gj-të ishin paraqitur në D.P.Policisë me vendimin për sekuestrimin e kësaj paisje. Nga krahasimi i periudhës para datës 12.05.2016 dhe pas kësaj date, Prokuroria dyshon se për anëtarët e Policisë së Shtetit dhe pjestarët e grupit trajnues ka ndodhur diçka thelbësore, pasi automjeti në periudhën para kësaj date rrinte shumicën dërrmuese të kohës brenda ambjenteve të F.P.O. dhe pas kësaj date ka dalë për të mos u kthyer më. Ka dyshime që hapsira kohore prej gjysëm ore ka shërbyer për të bërë të pamundur sekuestrimin e aparatit.
Shtetasi Artion Duka, në cilësinë e Drejtorit të Forcave Operacionale, nuk ka marrë masa për administrimin e pajisjes, si edhe për të siguruar që ajo nuk do të përdorej për qëllime të tjera, përveçse trajnimit. Fakti që mjeti, së bashku me pajisjen “IMSI Catcher” ka lëvizur në të paktën dy herë nga një specialist shqiptar, është një prej arsyeve që e ngarkon me përgjegjësi titullarin e Forcës.
Po ashtu, ky shtetas ka deklaruar se pajisja, në përfundim të çdo seance trajnimi, lëvizte së bashku me ekspertët italianë. Ky deklarim rezulton i rremë, pasi, siç shkruhet nga libri i hyrje-daljeve, mjeti me pajisjen ka qëndruar thuajse gjatë të gjithë kohës së trajnimit në ambjentet e Forcës Operacionale.
Pika e fundit e shkeljeve të dyshuara se janë kryer nga shtetasi Artion Duka është edhe me e rëndësishmja. Ky shtetas merr përsipër me përgjegjësinë e tij, pa kryer asnjë hulumutim të natyrës penale apo administrative, se gjatë veprimtarisë së përdorimit të aparatit IMSI CATCHER nuk është kryer asnjë veprim i jashtëligjshëm. Ka dyshime të arsyeshme se kjo gjë nuk është e vërtetë. Kështu nga hetimi ka rezuluar se aparati konkret funksionon duke u klonuar si një antenë e rrjetit telefonik Mobile dhe duke marrë rolin e antenës ligjore. Antena e gënjeshtërt emeton një sinjal më të fortë se antena ligjore dhe kësisoj shkakton lidhjen e aparateve fundor nga antena ligjore te antena e gënjeshtërt. Kjo gjë bie ndesh me detyrimet e ligjit 9918 Neni 123/2.
Shtetasi Ention Xhelilaj, me funksion Specialist pranë Forcës Operacionale, ka kryer veprime të paautorizuara, siç është përdorimi i mjetit me pajisjen “IMSI Catcher” pa asnjë urdhër me shkrim. Veprimtaria e tij nuk është rregulluar ligjërisht nga eprorët e tij. Ai ka dijeni se në cilën pikë kufitare ka hyre automjeti, ku qëndronte ai gjatë kohës së trajnimit dhe jashtë kësaj kohe. Ai është në dijeni të parametrave teknike të automjetit dhe çfarë ushtrimesh janë kryer në bazë. Ky shtetas nuk ka asnjë tagër ligjor që të ishte kaq afër dhe kaq në dijeni të fakteve. Nga kqyrja e librit të hyrje-daljeve të mjeteve dhe personave në F.O, del qartë se ai ka hyrë e ka dalë me mjetin, të paktën dy herë, duke qenë në drejtim të tij. Ai ka hipur në automjet edhe ditën kur ka dalë vendimi i sekuestrimit për mjetin dhe pajisjen.
Prokuroria e Tiranës po vijon hetimet mbi këtë rast, për të provuar, ndër të tjera, edhe zyrtarë të tjerë të lartë që mund të jenë përfshirë në veprimtarinë e dyshuar si të paligjshme të përgjimeve.
Me kërkesë të Prokurorisë së Tiranës, gjykata ka vendosur masën ndaluese “pezullim nga detyra” për Drejtorin e Përgjithshëm të Policisë, Haki Çako, për konsumimin e veprës penale “Shpërdorimi i detyrës” në vijim të hetimit për dyshimet mbi ekzistencën e një pajisje përgjimi, e administruar në kundërshtim me ligjin nga ana e Policisë së Shtetit. Po me kërkesë të Prokurorisë së Tiranës, gjykata ka vendosur masën e sigurimit ‘Arrest në shtëpi” me mbikqyrje elektronike për shtetasit Artion Duka, me funksion Drejtor i Forcave Operacionale (F.O) dhe Entiol Xhelilaj, specialist pranë F.O, të dy të dyshuar për veprat penale të “Shpërdorimit të detyrës” dhe “Veprimeve që pengojnë zbulimin e të vërtetës”. Prokuroria e Tiranës, në kuadër të veprimeve hetimore të deritanishme, dyshon se këta persona, me veprime ose mosveprime, kanë lejuar aktivitet të kundërligjshëm përgjimi.
Prokuroria e Tiranës po vijon hetimet për të provuar nëse, pas veprimeve të dyshuara si të kundërligjshme, ka edhe zyrtarë të tjerë të lartë shtetërorë.
Prokuroria e Tiranës, Njësia Task-Force, ka nisur hetimin kryesisht, në bazë të një materiali procedurial, sipas të cilit, Policia e Shtetit ka në dispozicion një pajisje përgjimi, “IMSI Catcher”. Sipas informacionit, kjo pajisje ka hyrë në territorin e Republikës së Shqipërisë pa autorizimin përkatës dhe mund të realizojë interceptime telefonike.
Prokuroria e Tiranës regjistroi procedimin penal, në kuadër të cilave ka kryer një sërë veprimesh hetimore. Deri në këtë fazë të hetimit, ka rezultuar, në mënyrë të përmbledhur, si vijon:
Shtetasi Haki Çako, në detyrën e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë, nuk ka marrë masat që i takojnë me ligj për të siguruar hyrjen, administrimin dhe përdorimin e një pajisje specifike, “IMSI Catcher”, e cila është sjellë në Shqipëri nga autoritetet italiane, për qëllime trajnimi, siç deklarohet nga të dyshuarit. Kjo pajisje ka hyrë në territorin e vendit tonë pa iu nënshtruar regjimit doganor të përkohshëm dhe, për më tepër, pa marrë autorizimin përkatës nga Prokurori i Përgjithshëm, si autoriteti i vetëm që jep lejen për përdorimin e mjeteve të tilla. Nga të dhënat e deklaruara nga të dyshuarit, kjo pajisje ka aftësi, ndër të tjera, që të identifikojë numrat IMEI të telefonave, e cila është një procedurë që i nënshtrohet legjislacionit për interceptimin.
Nga hetimi ka rezultuar se gjatë seksioneve të praktikës është ndërhyrë disa herë në segmentin aparat fundor-antenë ligjore. Në hapësirën kohore të këtij veprimi, dyshohet se antena ligjore nuk regjistron aparatët fundore që tentojnë të lidhen me të. Pra, dyshohet se aparatë celularë të ndryshëm mund të kenë qenë nën administrimin e paligjshëm të pajisjes “IMSI Catcher”.
I dyshuari Çako, ka mbajtur në vijimësi qëndrim mohues ndaj faktit që kjo pajisje mund të jetë përdorur për përgjime të paligjshme. Por disa të dhëna hetimore, kanë krijuar dyshimin te Prokuroria e Tiranës se ky shtetas ka konsumuar veprën penale të “Shpërdorimit të detyrës”.
Në bazë të Marrëveshjes së vitit 2007 për mbështetjen teknike të Policisë Shqiptare nga ana e INTERFORZE-s italiane, u takon autoriteteve shqiptare që të ndërmarrin veprimet në përputhje me ligjin, siç janë hyrja e rregullt e pajisjeve të tilla në Republikën e Shqipërisë. Në cilësinë e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë, shtetasi Çako rezulton që nuk ka marrë asnjë masë për të rregulluar hyrjen e pajisjes në territorin e Shqipërisë dhe, për më tepër, rezulton që ai nuk ka asnjë dijeni për regjimin doganor që aplikohet në këto raste.
Po ashtu, shtetasi Çako ka deklaruar se pajisja “IMSI Catcher” është administruar gjatë të gjithë kohës nga ekspertët italianë. Ndërkohë, rezulton që në të paktën dy raste, mjeti ku gjendej pajisja, ka lëvizuar nga specialisti i F.O, Ention Xhelilaj.
Gjithashtu, në dt. 13.05.2016, Prokuroria e Tiranës ka nxjerrë urdhër për sekuestrimin e pajisjes, e cila dyshohej se ishte në ambjentet e Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë. Oficerët e Policisë Gjyqësore të Prokurorisë së Tiranës kanë hyrë në ambjentet e Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë së Shtetit në datën 13.05.2016, midis orës 11.45 dhe 12.00. Në këto ambjente nuk gjendej shtetasi Haki Çako dhe oficerët kanë vijuar të prisnin ardhjen e tij. Në orën 12.10 nga kqyrja e librit të hyrje-daljeve në ambjentet e F.P.O. automjeti që mbarte paisjen ka dalë nga këto ambjente në drejtimin e shtetasit shqiptar Entiol Xhelilaj, pra rreth 10 minuta pasi O.P.Gj-të ishin paraqitur në D.P.Policisë me vendimin për sekuestrimin e kësaj paisje. Nga krahasimi i periudhës para datës 12.05.2016 dhe pas kësaj date, Prokuroria dyshon se për anëtarët e Policisë së Shtetit dhe pjestarët e grupit trajnues ka ndodhur diçka thelbësore, pasi automjeti në periudhën para kësaj date rrinte shumicën dërrmuese të kohës brenda ambjenteve të F.P.O. dhe pas kësaj date ka dalë për të mos u kthyer më. Ka dyshime që hapsira kohore prej gjysëm ore ka shërbyer për të bërë të pamundur sekuestrimin e aparatit.
Shtetasi Artion Duka, në cilësinë e Drejtorit të Forcave Operacionale, nuk ka marrë masa për administrimin e pajisjes, si edhe për të siguruar që ajo nuk do të përdorej për qëllime të tjera, përveçse trajnimit. Fakti që mjeti, së bashku me pajisjen “IMSI Catcher” ka lëvizur në të paktën dy herë nga një specialist shqiptar, është një prej arsyeve që e ngarkon me përgjegjësi titullarin e Forcës.
Po ashtu, ky shtetas ka deklaruar se pajisja, në përfundim të çdo seance trajnimi, lëvizte së bashku me ekspertët italianë. Ky deklarim rezulton i rremë, pasi, siç shkruhet nga libri i hyrje-daljeve, mjeti me pajisjen ka qëndruar thuajse gjatë të gjithë kohës së trajnimit në ambjentet e Forcës Operacionale.
Pika e fundit e shkeljeve të dyshuara se janë kryer nga shtetasi Artion Duka është edhe me e rëndësishmja. Ky shtetas merr përsipër me përgjegjësinë e tij, pa kryer asnjë hulumutim të natyrës penale apo administrative, se gjatë veprimtarisë së përdorimit të aparatit IMSI CATCHER nuk është kryer asnjë veprim i jashtëligjshëm. Ka dyshime të arsyeshme se kjo gjë nuk është e vërtetë. Kështu nga hetimi ka rezuluar se aparati konkret funksionon duke u klonuar si një antenë e rrjetit telefonik Mobile dhe duke marrë rolin e antenës ligjore. Antena e gënjeshtërt emeton një sinjal më të fortë se antena ligjore dhe kësisoj shkakton lidhjen e aparateve fundor nga antena ligjore te antena e gënjeshtërt. Kjo gjë bie ndesh me detyrimet e ligjit 9918 Neni 123/2.
Shtetasi Ention Xhelilaj, me funksion Specialist pranë Forcës Operacionale, ka kryer veprime të paautorizuara, siç është përdorimi i mjetit me pajisjen “IMSI Catcher” pa asnjë urdhër me shkrim. Veprimtaria e tij nuk është rregulluar ligjërisht nga eprorët e tij. Ai ka dijeni se në cilën pikë kufitare ka hyre automjeti, ku qëndronte ai gjatë kohës së trajnimit dhe jashtë kësaj kohe. Ai është në dijeni të parametrave teknike të automjetit dhe çfarë ushtrimesh janë kryer në bazë. Ky shtetas nuk ka asnjë tagër ligjor që të ishte kaq afër dhe kaq në dijeni të fakteve. Nga kqyrja e librit të hyrje-daljeve të mjeteve dhe personave në F.O, del qartë se ai ka hyrë e ka dalë me mjetin, të paktën dy herë, duke qenë në drejtim të tij. Ai ka hipur në automjet edhe ditën kur ka dalë vendimi i sekuestrimit për mjetin dhe pajisjen.
Prokuroria e Tiranës po vijon hetimet mbi këtë rast, për të provuar, ndër të tjera, edhe zyrtarë të tjerë të lartë që mund të jenë përfshirë në veprimtarinë e dyshuar si të paligjshme të përgjimeve.
Në vigjilje të takimit Rama- Basha dhe pas ndërhyrjeve të forta të personaliteteve amerikane dhe europiane (Han, Mogherini, Nuland) që kanë bërë thirrje për votimin e reformës, në shtypin shqiptar po zien debati.
Pikat e tij më të nxehta janë tre. Ka analistë që e etiketojnë këtë reformë si një përfitim ekskluziv të Ramës dhe i bëjnë thirrje liderit demokrat të mos dorëzohet. Ka që e shohin propozimin e “vendeve të rezervuara”sipas të cilëve PD do të ketë njerëzit e saj në organet e kontrolluese të drejtësisë si përpjekjen e fundit të Berishës për të kushtëzuar Bashën. Ka edhe të tjerë që i shohin thirrjet e fundit nga Brukseli si mbështetje për deputetët opozitarë që ata t’i dalin kundër Berishës për këtë reformë.
Të parët i ka përfaqësuar denjësisht Artur Zheji, i cili me shkrimin “Në duart e Bashës”, në 360gradë, pasi thekson këmbënguljen e amerikanëve, vë alarmin se Rama shumë shpejt mund të ketë në duart e tij kryeprokurorin e ri: “…Duket se shpresat e amerikanëve, kaq shumë të investuar në Reformën në Drejtësi, është edhe fruti, i një kompromisi politik, që do të mund të lindë nga takimi, Rama-Basha.
Janë vërtet orë të ethshme dhe sot, më shumë se asnjëherë, në qendër të vendimmarrjes është LulëzimBasha!
Nëse do të hapë rrugë, ndërmjet të tjerash, për një Prokuror të ri të Përgjithshëm, përveç strukturës së re, formale të sistemit të drejtësisë në Shqipëri.
Me anë të kësaj reforme, dhe ashtu si janë përcaktuar kriteret e përzgjedhjes së Prokurorit të Përgjithshëm, duket se “shorti” do të bjerë, në një figurë juridike, shumë afër influencave të drejtëpërdrejta dhe të tërthorta të Kryeministrit. Dhe kjo është në të vërtetë, një Jo Reformë në Drejtësi”.
Dhe Zheji duke shprehur edhe një merak që e ka edhe LSI-a vë alarmin:
“Është e vërtetë që kemi një Drejtësi të kalbur, por nuk ka Drejtësi më të kalbur dhe vrastare, se sa një drejtësi e komanduar dhe e përdorur, si pisqollë politike, nga një aktor i vetëm”.
Në emër të së njëjtës frikë i bën thirrje edheArian Çani, Lulzim Bashës të mos ketë frikë dhe t’u thotë “Jo” amerikanëve dhe europianëve. “Rama … është duke iu afruar kaq shumë qëllimit të tij politik: Eliminimit me prangat e ndërkombëtarëve të rivaleve të tij politikë brenda dhe jashtë koalicionit. Ndaj ka vetëm një rrugë për ta ndaluar këtë super kryeministër të ketë në duart e tij një super kryeprokuror”, shkruan Çani. Ndaj ai i thotë Bashës:
“Nëse opozita dhe të tjerë bashkë me të, janë të bindur se miratimi i kësaj reforme në drejtësi do të kthehet në një mekanizëm jakobin për të prerë kokat e tyre, ata duhet të tejkalojnë frikën dhe t’u thonë Jo prerazi dhe pa asnjë mëdyshje amerikanëve të Edi Ramës. Pasoja do të kenë, por të paktën do ndjehen të respektuar dhe të drejtë në vendimin e tyre.
Amerikanët janë ende superfuqi dhe ata vazhdojnë të diktojnë politikat e tyre në vende edhe më të forta se Shqipëria. Por tutja (frika) nuk është opsioni i duhur. Qoftë dhe me riskun e zvarritjes në opozitë të gjatë… Lul Basha me të vetët duhet të ketë kurajon t’u thotë Jo Donaldit dhe Viktorias. Më mirë të thonë JO se sa të shkojnë me këmbët e tyre dhe të zbythur në gijotinë”.
Por për të tjerë problemi i Bashës nuk është ky, por Berisha që i ka vendosur përpara një kush të ri, atë të vendeve të rezervuara. Në një editorial të saj «JavaNews» e godiste fort këtë parim që i lejonte opozitës të kishte njerëzit e saj (dhe jo profesionistë të pavarur) në krye të institucioneve që do të kontrollojnë drejtësinë. Ajo e hidhte poshtë modelin e emërimeve si në KQZ, apo në Këshillin e TVSH, të njerëzve që vijnë ekskluzivisht nga partitë. Po në të njëjtën media edhe Arian Vasjari shkruante se « vendet e rrezervuara » janë një formulë e denjë vetëm për në stadiume. Sipas tij kjo formulë bie ndesh me vetë kredon e Bashës se drejtësia është shkatërruar nga politika. Atëhere pyet Vasjari pse i duhet lënë sërish politikës privilegji i emërimeve të njerëzve të saj në krye të drejtësisë?
Ndryshe nga të tjerët, Mero Baze në editorialin e tij në Tema, të titulluar “Brukseli po kërkon “heronjtë” e Perëndimit brenda opozitës” nuk ka besim se Berisha dhe Basha, i kapur peng nga ai, do t’i hapin rrugë reformës. Ai ka shpresë se Brukseli po nxit deputetë të pavarur nga opozita të votojnë reformën kundër urdhërit të partisë së tyre.
“Bashkimi Europian duket se ka një trajektore të re, së paku javët e fundit. Komisioneri për zgjerim Hahn, po ashtu përmendi vetëm termin ligjor “dy të tretat” në thirrjen drejtuar parlamentit shqiptar, ndërsa Mogherini po shkon dhe më tutje duke ju adresuar përgjegjësive personale të deputetëve të secilës parti.
Ky është një sinjal për një votbesim, pro ose kundër Bashkimit Europian në parlament, jo vetëm si forca politike, por dhe si deputetë. Skanimi që perëndimi po i bën vullnetit të çdo deputeti, në këtë rast është një test i rëndësishëm për integritetin e tyre dhe të ardhmen në politikën shqiptare.
Por, nga ana tjetër, kjo thirrje është dhe një lehtësim ndaj atyre deputetëve që mund të dalin nga rreshti dhe do të votojnë reformën.
Qëndrimi i Bashkimit Europian i konsideron ata në një farë mënyre si “heronj” të perëndimit brenda partive refuzuese për reformën”, shkruan Baze.
Se cila nga këto opsione do të triumfojë kjo pritet të shihet pas takimit Rama- Basha.
40% e shqiptarëve janë tashmë jashtë vendit. Tre janë destinacionet kryesore: Italia me 450 mijë shqiptarë, Greqia me 440 mijë dhe Shtetet e Bashkuara me 80 mijë…
Sipas informacioneve nga Organizata e Kombeve të Bashkuara (OKB), pjesa më e madhe e emigrantëve kalojnë kufijtë për arsye ekonomike dhe mundësi më të mira sociale.
Sipas të dhënave të bëra publike nga OKB dhe me përpunimin e PewResearchCenter është hartuar harta globale e origjinës dhe destinacioneve të emigrantëve kudo në botë.
Në vitin 2015, harta tregon se 1.120.000 shqiptarë, të lindur në Shqipëri, jetojnë në vende të tjera.
Tre janë destinacionet kryesore: Italia me 450 mijë shqiptarë, Greqia me 440 mijë dhe Shtetet e Bashkuara me 80 mijë (shiko tabelën).
Në Gjermani dhe Kanada ka nga 20 mijë emigrantë secili dhe në Mbretërinë e Bashkuar 10 mijë.
Sipas censusit të fundit të INSTAT, rezidentë në Shqipëri janë rreth 2.86 milionë banorë, çka nënkupton se ata që kanë ikur jashtë përbëjnë tashmë 40% të atyre që banojnë në vend.
Kjo përqindje ka gjasa të rritet edhe më shumë në periudhën në vijim, pasi vitin 2015 u shënua një rritje e valës së emigracionit, kryesisht drejt vendeve të Bashkimit Europian por dhe SHBA-ve.
Sipas të dhënave të Eurostat, numri i kërkesave për azil të shqiptarëve në vendet e Bashkimit Europian ka shënuar një rritje të frikshme në vitin 2015.
Numri i azilkërkuesve nga Shqipëria është rritur me 439%, duke arritur në gati 66 mijë në vitin 2015, nga 12.2 mijë që ishin një vit më parë.
Një tjetër rekord ishin aplikimet për lotarikë amerikane, që në vitin 2015 arritën në 200 mijë.
Sipas mediave britanike, brigjet e Anglisë po kthehen në destinacionin më të fundit të emigrantëve shqiptarë.
Ndërkohë që ethet e Evropianit vazhdojnë, më poshtë gjeni një koleksion me shqiptarë të shpërndarë kudo në botë, të cilët mbështesin Kombëtaren.
Fotot janë postuar nga faqja e njohur në FB, Shqipëria Ime.
Vazhdoni imagjinoni akoma sikur Erjon Veliaj me lekët tuaja të ndërrojë mbathjet çdo ditë. Po të marrësh tre nga ato 100-euroshet e ti vësh në radhë bëhen sa kanotjerja e Lali Erit. Imagjinoni për mbathjet sa pak duhen. Madje mund të përdoren dhe monedhat, dhe Erjoni të kompletohet me brekë metalike.Imagjinoni Sajmir Tahirin që masturbon gjithë ditën në zyrë dhe pastaj të marrë një 100-dollarësh për të fshirë duart. A nuk do të përbëntë dhe kjo një faktor për të detyryar opozitën për të votuar reformën në drejtësi?
PD duhet të imagjinojë sikur Grida Duma ka marrë krem pudër të skaduar tek një nga farmacitë e babit të Saimir Tahrit dhe i ka bërë alergji duke i dalë një puçër e madhe në ballë.
I dashur Sovran!
Desha të dilja diku kur deklarova që ju të imagjinonit sikur unë me Pandin shtrojmë dreka me djersën e popullit dhe pastaj në darkë numërojmë paratë me makineri të sjella nga jashtë, sepse numërimi me dorë është i pamundur për shkak të kubaturës së madhe të parave që më vijnë çdo ditë në Surrel. Atëherë reforma në drejtësi duhet të votohej me patjetër sepse do të përbënte revolucion.
Vazhdoni imagjinoni akoma sikur Erjon Veliaj me lekët tuaja të ndërrojë mbathjet çdo ditë. Po të marrësh tre nga ato 100-euroshet e ti vësh në radhë bëhen sa kanotjerja e Lali Erit. Imagjinoni për mbathjet sa pak duhen. Madje mund të përdoren dhe monedhat, dhe Erjoni të kompletohet me brekë metalike.
Imagjinoni Sajmir Tahirin që masturbon gjithë ditën në zyrë dhe pastaj të marrë një 100-dollarësh për të fshirë duart. A nuk do të përbëntë dhe kjo një faktor për të detyryar opozitën për të votuar reformën në drejtësi?
PD duhet të imagjinojë sikur Grida Duma ka marrë krem pudër të skaduar tek një nga farmacitë e babit të Saimir Tahrit dhe i ka bërë alergji duke i dalë një puçër e madhe në ballë.
Imagjinoni mua dhe Taulant Ballën në një jaht të blerë me lekët e sovranit me një tufë me modele të marra me qira dhe mes këtyre gocave të jetë edhe Sazan Guri.
Pastaj imagjinoni më të keqen nga të gjitha, sikur Rroshi ta ketë kujtesën shëndoshë e mirë por të bëjë gjoja sikur i është dëmtuar kujtesa nga që do ti shpëtojë drejtësisë dhe nuk do të tregojë të palarat, gjë që nuk bën vaki domethënë.
Imagjinoni sikur Shukriu vazhdon mban akoma brekë të grisura për ngushëllim në burg që t’i kujtohen kohërat kur kishte bashkinë.
Imagjinoni Endri Fugën që me paratë tuaja bën operacion që të rritet me 5 centimetra, në mënyrë që Lali Eri të mos e ironizojë më duke i thënë: ‘ik ti re xhuxh transparent’.
A nuk përbën kjo një tjetër arsye për të votuar me vrap reformën?
Imagjinoni sikur Olsi, vëllai im, të kishte humbur skedinën në ndeshjen e Shqipërisë dhe për të humbur gjurmët të bënte sikur e ka djegur Shalke-04.
Imagjinoni sikur Joleza një ditë të zgjohet e dashuruar me Eljan Taninin.
Dhe në fund, më imagjinoni prapë mua, sikur ato 1 milionë shuplakat e vitit 2013 t’i haja surratit, a nuk do ishte kjo kura perfekte për skizofreninë time të cilën e shpjegova imtësisht për gazetën gjermane?
Ja pra i dashur Sovran, këto janë arsye të mjaftueshme që reforma në drejtësi të votohet dhe çdo shqiptar duhet ta mbështesë fort pas murit këtë reformë, dhe më pas të gjithë me radhë t’i bëjmë‘like’faqes së fejsbukut të Viktoria Nulandit.
Të puth o Popull. Tek gusha. I juaji, Vizatimsi, Edi.
Hamez Demushaj ka fotografuar te gjithe agjentet e infiltruar te Policise se Shtetit dhe ja ka shperndare rrjetit te shperndarjes se kokaines dhe heroines ne Tirane, nje pjese e te cilit drejtohet nga biri i drejtuesit te Sektorit te Hetimit nen Mbulim, Spartak Gumaj.
Ky shtetas duke perdorur dhe nje mjet te sekuestruar te tipit Mercedes GL me targa AA355BD, kontrollon shperndarjen e kokaines ne zonen e Ali Demit.
Mjeti Mercedes Benz GL 350, eshte mjet I sekuestruar nga policia e Tiranes, dhe perdoret jashte cdo kriteri ligjor, nuk eshte mjet i rregjistruar ne asnje nga inventaret e policise si dhe targat AA 355 BD rezultojne te falsifikuara.
Arsyeja e dekonspirimit te qindra operacioneve speciale dhe te infiltrimeve eshte vetem dekonspirimi qe i behet agjentave nga Spartak Guma, shef i sektorit te operacioneve speciale, i cili informon rregullisht Shullazin. Per me hollesi lexoni informacionin e tij trondites!
“Sekseri” që u arrestua, sepse kishte ndërhyrë për ta “graduar” policin e kapur me drogë nepermjet shefit te Sektorit te Operacioneve Speciale Spartak Guma. Nga ana tjetër, 43-vjeçari me inicialet Avni.Shaba, nga Petrela, i cili u arrestua më 25 shkurt, teksa kthehej në Rinas, mohon akuzën zyrtare “ushtrimi i ndikimit të paligjshëm ndaj personave që ushtrojnë funksione publike”. Ky person, në seancat pyetësore, nuk e pranon se kishte marrë para nga oficeri i Komisariatit Nr. 3, Hamëz Demushi, për t’ia dorëzuar një ish Drejtorit te Forcave Operacionale Albano Ahmetaj me qëllim emërimin e Demushit në radhët e forcave lëvizëse operacionale. Mirëpo, grupi hetimor pretendon se ka prova të mjaftueshme që e implikojnë 43-vjeçarin në dhënien e ryshfetit. Kur ekspertët e shërbimit të çështjeve të brendshme dhe ankesave në Ministrinë e Brendshme shkuan për t’i bërë kontroll në shtëpi 32-vjeçarit Demushi, për t’i gjetur paratë që “sekseri” ia kishte kthyer, pasi ryshfeti nuk u pranua, përveç drogës, u sekuestrua edhe dokumentacioni përkatës, që oficeri kishte plotësuar për t’u bërë pjesë e Sektorit te Operacioneve Speciale. Ky efektiv trafikant eshte zgjedhur nepermjet Shefit aktual te Sektorit Spartak Guma I cili e ka drejtuar per te personi Avni Shaba(sekseri) me qellim perfitime financiare.
Dokumentet
Në njoftimin zyrtar, Ministria e Brendshme tha se “kryeinspektor Hamëz Demushi dyshohet se, në bashkëpunim me persona të tjerë në kohë dhe vende të ndryshme, ka trafikuar në drejtim të Kosovës lëndë narkotike të llojeve të ndryshme”. Ndërkaq, sipas njoftimit, në banesë është gjetur 3.6 kg e dyshuar e llojit kokainë, dhe 0.5 kg e dyshuar heroinë. Gjithashtu, sipas Ministrisë së Brendshme, është sekuestruar një sasi e madhe dokumentacioni, si akte shitblerjeje apartamentesh e automjetesh, si dhe dokumente të tjera të rëndësishme për hetimet. Pikërisht, mes këtyre dokumenteve të rëndësishme për hetimet, gjendeshin edhe letrat e kthyera mbrapsht.
Në fotot që Ministria e Brendshme dërgoi për mediat, dalloheshin dokumentet e sekuestruara në banesën e Demushit. Mes tyre është edhe një certifikatë, e dhënë kohët e fundit. Oficeri ka marrë pjesë në një seminar, me temë “drejtuesit e agjentëve të infiltruar”. Seminari është zhvilluar nga misioni Pameca IV, nga 2 deri në 5 shkurt, ndërsa firmëtarë të kësaj certifikate janë nëndrejtori i Policisë së Shtetit, Haki Çako, dhe drejtori i Akademisë së Policisë, Bilbil Mema.
Më tej, mes dokumenteve gjendeshin edhe karta e identitetit, certifikata personale, si dhe diploma e përfundimit të studimeve në polici. Ndërkaq, në banesë iu gjetën edhe dokumente të trajnimeve apo prova të tjera plotësuese. Gjetja e tyre i ka bërë ekspertët të besojnë se ishin pikërisht dokumentet që Demushi kishte dorëzuar për t’u transferuar pranë Forcave Lëvizëse Operacionale dhe që më pas i kishte rimarrë nga “sekseri”. Nga ana tjetër, Demushi po hetohet edhe për pastrim parash. Ai mbahej të paktën prej 1 viti në survejim, nisur nga jeta luksoze dhe dyshimet për përdorim droge. Kontrolli i banesës së tij në Unazën e Re, në Tiranë, u krye pikërisht për t’i gjetur paratë që kishte ofruar dhe gjatë këtij kontrolli u gjetën dokumentet, si dhe sasia e drogës. Për oficerin, gjykata ka vendosur masën e “arrestit me burg”, teksa ende vijojnë hetimet për këtë çështje.
Emerimi i Hamez Demushes prane ketij Sektori kishte per qellim infiltrimin e nje trafikanti ne strukturen me te specializuar te policise se shtetit dhe ne te ardhmen te sherbente si “syri” dhe “veshi” i Emiljano Shullazit ne Drejtorine e Operacioneve Speciale dhe jo vetem.
Nga burime te sigurta brenda ketij Sektori, te cilet pohojne se Hamez Demushaj ka fotografuar te gjithe agjentet e infiltruar te Policise se Shtetit dhe ja ka shperndare rrjetit te shperndarjes se kokaines dhe heroines ne Tirane, nje pjese e te cilit drejtohet nga biri i drejtuesit te Sektorit te Hetimit nen Mbulim Spartak Gumaj. Ky shtetas duke perdorur dhe nje nje mjet te sekuestruar te tipit Mercedes GL me targa AA355BD, kontrollon shperndarjen e kokaines ne zonen e Ali Demit.
Mjeti Mercedes Benz GL 350, eshte mjet I sekuestruar nga policia e Tiranes, dhe perdoret jashte cdo kriteri ligjor, nuk eshte mjet I rregjistruar ne asnje nga inventaret e policise si dhe targat AA 355 BD rezultojne te falsifikuara.
Spartak GUMA
Ky person, njihet si njeri me integritet shume te ulet ne ambjentin ku jeton dhe ku punon. Duke shfrytezuar gjithe burimet e informacionit qe I vihen ne dispozicion per shkak te detyres, zakonisht I dorezon informacionet tek banda e Emiljano Shullazit brenda nje restoranti prane pallatit me shigjeta.
Arsyeja e dekonspirimit te qindra operacioneve speciale dhe te infiltrimeve eshte vetem dekonspirimi qe I behet agjentave nga Spartak Guma.
Drejtuesi I Sektorit te rendesishem Spartak Guma, ne orarin e punes dhe me mjetin e punes,del nga hotel Myrtaj bashke me nje femer ne moshe shume te re, e cila pas aferes seksuale me kete drejtues eshte emeruar ne kete Sektor, duke privuar me qindra efektive te zote dhe te talentuar te behen pjese e strukturave te specializuara te policise, si dhe rrezikimin e dekonspirimit te vazhdueshem te tyre nga persona me mungese integriteti.
Pergjimet;
Shefi do flas me drejtorin
Në datë 26.12.2014, në bisedën e orës 15:11:29 i dyshuari Hamëz Demushi komunikon më një person, i cili del të jetë epërori i drejtpërdrejtë i Hamëz Demushit në Kom nr.3, e merr vetë këtë të fundit në telefon për të mësuar gjeneralitetet e plota të tij, pasi po i bën vlerësimin e punës. Në këtë bisedë ai ndër të tjera e pyet Hamzën: “A mos u emërove gjë o vëlla. … Se mua më thanë më duket se po…”
Hamza i përgjigjet “Edhe mu ashtu më thanë po…akoma… E bardha mbi të zezë akoma s’ka dalë”.Në datë 06.01.2015 Hamëz Demushi është takuar me shefin e Komisariatit të Policisë Nr.3 dhe ky i fundit i thotë se vajti gjatë kjo punë, prandaj kthehu në punë dhe fol me shefin e rendit.
Këtë fakt ai ia ka vënë në dijeni shefit të tij të quajtur “Taku”, i cili thotë se do të flasë me Drejtorin e Përgjithshëm për këtë punë. Më mbrapa në bisedën e orës 15:29 Spartaku e s’qaron Hamzën se ka folur me Albanin, i cili i ka thënë të rrijë i qetë. Në darkën e datës 06.01.2015 Spartaku e merr prapë në telefon Hamzën dhe pasi merr vesh që ai është tek lloto “Niut” (Avni Shaba) i thotë “Ec ec se ka shumë atje. Hajde poshtë hajde” dhe e lënë të takohen bashkë dhe pinë kafe te lokali “Roki i Bardhë”.
Në datë 08.01.2015, ora 12:13,Hamëz Demushi komunikon me Avni Shabën, të cilit i thotë se e kanë marrë ata të rendit në komisariat dhe i kanë thënë të paraqitet në punë të nesërmen, përndryshe do të fillojë ecuria disiplinore.Avniu e sqaron Hamzën se ka folur me “Takun” dhe i ka thënë se “… urdhëri është bërë gati. E ka firmosur edhe nëndrejtori. Ta firmosë edhe drejtori i përgjithshëm dhe mbaroi kjo punë…”.
Hamza këmbëngul që Avniu kur të vijë t’i bëjë një telefon atij (për personin që ka marrë përsipër këtë punë në DPP) se shkon vetë Hamza tek Drejtoria e Përgjithshme. Nga ana tjetër Avniu sqaron se ai i ka thënë se “…marrim urdhërin dorazi masi të mbarojë Drejtori i Përgjithshëm e ia çojmë një kopje. Na…”. Për të festuar këtë lajm, Hamza pasi takohet me Avniun tek lokali i tij e lënë për të ngrënë një drekë në një lokal në Petrelë. Nga vëzhgimi i fshehtë ka rezultuar se në lokalin “Bizanti” kanë drekuar së bashku Hamëz Demushi, Avni Shaba, Altin Mene(officer policie) dhe një person i katërt i paidentifikuar me emrin “Rreli”.
Duke ndjekur gjithe ecurine e hetimeve te SHKB, Spartak Guma ka qene stermbullari i kesaj afere, por si zakonisht edhe me nderhyrjen e Emiljano Shullazit, Spartak Guma ka dale I pafajshem dhe I palagur nga kjo mesele, duke hedhur tere fajin tek Albano Ahmeti…Pasi fundja fundit Albanua sheget, mandarinat dhe kastravecat do ti ndante me Spartak Gumen, I cili eshte dhe fqinj me Avni Shaben…..
Ky manjak esht i filmuar ne ambjentet e nje hoteli ku ky shkon me vajza te reja dhe me pas i emeron ne sektorin e tij duke i mashtruar qe nqs emerohen atje kane premisa per tu titulluar oficere une jam nje oficer policie dhe normalisht ky nuk eshte identiteti im i vertete”
Nga Telnis SKUQI.
“Është krimbur fare. Ngado të hedhësh sytë vetëm parcela me hashash shikon”, nis rrëfimin e tij Benard M,. banor i fshatit Çerriles. “Po kultivohet masivisht”, shton Benardi dhe sakaq më tregon për Arrëzën, Maricajt, Vagalatit, Buzit, Luftinjën, Rabies, Likometit, Zhapokikën, Koshtanit, Mihasit, Dukajt, Gllavën etj.
Në fakt djaloshi ka të drejtë, sepse po të hedhësh një sy të shpejtë nga lugina e lumit të Izvorit deri në Likomet, malet dhe tokat janë bërë pjellore. “As në kohën e Enver Hoxhës nuk kishte kaq shumë toka pjellore, sa se këto tri vitet e fundit”, thotë Benardi. Për të udhëtuar në pjesën veriore të Tepelenës, nuk është e lehtë.
Benardi më rekomandon vetëm “Foristradë” si mjet udhëtimi për të shkelur këto zona të shkreta që janë kthyer në oaz për kultivuesit e bimës narkotike. Teksa udhëton rreth 25 km larg Tepelenës, në drejtim të Beratit, syri kudo të shikon gjelbërim. Është e pabesueshme.
Faqe të pjerrëta mali janë përpunuar dhe disiplinuar nga puna e palodhur e fermerëve të zonës. “Është e vetmja rrugë për të dalë nga fukarallëku”, shprehet Abedini, i cili preferon të mos ta identifikoj vendbanimin e tij. Për të ky është biznes fitimprurës, por i lodhshëm. “E duan ujin këto të mallkuara. E pijnë si dreqi”, tregon Abedini, 55 vjeç. Sipas tij, sivjet janë hapur shumë toka “të vdekura”, sidomos në zona që konsideroheshin të pamundura. “E çfarë të bën paraja, të hedh përpjetë”, shton me humor Abedini. Më tej, Abedini thotë se nuk ka frikë ta kultivojë hashashin, pasi porositësit janë njerëz të afërt të politikës. “Unë fermer jam, me një shkollë 8-vjeçare, por një gjë e kuptoj.
Këto punë nuk bëhen pa mbështetjen e policisë dhe politikanëve”, thotë Abedini. “Prodhimin e kam të shitur 100% dhe nuk më intereson fare se ku shkon”, thekson ai. Të njëjtin mendim ndan edhe bashkëfshatari dhe bashkëmoshatari i Abedinit, Izet Ç., madje ai shkon më tej me faktet. “Mos kujto o djalë se Lazarati ishte histori suksesi për Policinë e Shtetit, rreth dy vite më parë”, nis “analizën” e tij, Izeti. “Iku Lazarati, por Tepelena, Memaliaj dhe Përmeti është lazarizuar e gjitha”, nënvizon ai. “Ke dëgjuar të ankohen fshatarët e jugut, përveç Gjirokastrës, për bukën e gojës? Jo!”, pyet dhe përgjigjet Izeti. Në vlerësimin e tij, Izeti është kundër kultivimit të bimës narkotike, por, sipas tij nuk ka zgjidhje tjetër.
Situata ekonomike, thotë Izeti, është rënduar gjatë tri viteve të fundit. “Para 23 qershorit 2013 njerëzit diskutonin bukën e gojës, por sot njerëzit diskutojnë bukën e fëmijëve. Është një ndryshim i madh”, shprehet Izeti. “Hashashi është bima e vetme që të nxjerr nga varfëria”, përfundon ai.
Qeveritë shqiptare gjithnjë kanë qënë të gatshme për të evidentuar në mënyrë reale varret e ushtarëve të rënë grekë në territorin shqiptar gjatë Luftës së Dytë Botërore, por që lufta e shifrave ka qënë prezente në përplasjet me qeveritë greke të radhës.
Evidentimi i tyre është bërë në periudhën e regjimit komunist , por në ndryshim nga sa diskutohet ditët e sotme, qëndrimi i qeverisë së asaj kohe ka qënë i prerë:
Vlerësojmë luftën e popullit grek, të rënët në këtë luftë qoftë dhe në territorin shqiptar të pushtuar, por eshtrat e tyre duhet të prehen në atdhe.
Problemi qëndron te numri i ishtarëve grekë, ku pala greke pretendon nga 11 mijë deri në 12 mijë ushtarë të rënë, ndërsa pala shqiptare në vitin 1985 vlerësoi përfundimisht se bëhej fjalë për 2250 varre të grekëve të rënë në Shqipëri, duke i nxjerrë madje dhe sipas qyteteve dhe fshatrave me statistikë të qartë. Kështu, në të gjitha rastet Lufta e II-te Botërore dhe fronti i Shqipërisë për Greqinë mbart dhe një element tepër të rëndësishëm që lidhet me të rënët grekë në territorin shqiptar në lufte kundër Italisë dhe Shqipërisë.
Respekti ndaj të rënëve grekë në Luftën e II-të Botërorë në Shqipëri është subjekt i Marrëveshjes ndërqeveritare së arritur mes dy Ministrive të Mbrojtjes në 9 shkurt 2009 “Mbi kërkimin, zhvarrimin, identifikimin dhe varrimin e ushtarëve grekë të rënë në lufte në Shqipëri gjate luftës greko-italiane te vitit 1940-1941 dhe ndërtimin e vendprehjes për ta ne territorin e Republikës se Shqipërisë”.
Ne këtë marrëveshje parashikohet ndërtimi i dy varrezave monumentale ne Këlcyrë te Përmetit dhe Bularat te Gjirokastrës për vendprehjen e ushtarëve greke te rene. Ky dokument për Greqinë është dëshmi e konsistencës për te dëshmuar ekzistencën e gjate te se shkuarës greke ne jugun e Shqipërisë dhe qe nëpërmjet simbolikes te evidentohet sakrifica e te rënëve me rrënjët historike.
Filloi më 1973
Kërkesa greke për ndërtimin e vendprehjes për te rënët ne Shqipëri, është me e hershme dhe daton qe ne vitin 1973, por Tirana e atyre viteve, i qëndroi me shume rezistencë idesë se mos ndërtimit te vendprehjes brenda territorit shqiptar. Pas rivendosjes se marrëdhënieve diplomatike me Shqipërinë, pala greke u interesua menjëherë dhe vazhdimisht për eshtrat e ushtareve greke te vrare ne Shqipëri, gjate luftës italo-greke. Kërkesa ne fillim ishte vetëm për gjetjen e eshtrave te ushtareve greke te rene ne token shqiptare. Me 28.8.1973 ambasadori grek ne Tirane ne një takim pune ne MPJ shqiptare kërkoi ngritjen e një varreze ne kujtim te ushtareve greke te rene ne token shqiptare.
Kjo kërkesë u përsërit serish ne vitin 1975, duke kërkuar qe varreza te ngrihej ne vendin qe kishte numrin me te madh te te vrarëve. Ne vitin 1976, kërkesa greke ndaj Shqipërisë, evoluoi ne ngritjen e disa varrezave ne kujtim te ushtareve te rene, dhe ne vitin 1977 u artikulua për here te pare nga Athina, shifra e 12.000 ushtarëve greke te rënë, për te cilët Greqia kishte detyrimin qe tu ngrinte varrezat ne kujtim te tyre dhe ne nderim te te afërmve te tyre ne Greqi. Ndërkohë pala shqiptare kishte konfirmuar deri ne këtë kohe 691 varre ushtaresh greke ne territorin shqiptar. Kërkesa e palës greke u përsërit edhe ne vitet 1978 dhe 1982.
Qeveria e Hoxhës: Të prehen në Greqi
Qëndrimi i palës shqiptare ne te gjitha këto raste ka qene se: Shqipëria nuk e ka për praktike ngritjen e varrezave ne territorin shqiptar, për ushtaret e ushtrive te huaja. Por pala shqiptare ka shprehur gjithnjë gatishmërinë qe te ndihmonte palën greke për gjetjen dhe transferimin e tyre ne Greqi. Ne vitin 1984 me porosi te udhëheqjes se kohës ne Tirane, u hartua një Program Pune për gjetjen dhe dorëzimin e eshtrave te ushtareve greke te rene ne Shqipëri gjate luftës italo-greke 1940-1941.
Objekti i punës ishte te verifikohet konkretisht numri 12.000 mije ushtare i palës greke, si dhe te merreshin masa për t’i dorëzuar eshtrat qe do te gjendeshin. Shqipëria angazhoi 7 institucione ne këtë Program Pune, si dhe kryetaret e rretheve Përmet, Tepelene, Sarandë, Gjirokastër, Vlore, Pogradec, Korçë, Skrapar, Kolonje dhe Berat. Gjatë vizitës se Ministrit te Punëve te Jashtme te Greqisë Karolos Papulias ne Shqipëri ne vitin 1984, ai u shpreh se: “qeveria greke ishte e shqetësuar për këtë çështje dhe ishin te mendimit qe ato eshtra qe mund te gjendeshin te grumbulloheshin, te niseshin ne Greqi dhe ne territorin grek te ngrihej një varreze e përbashkët për ta”. Papulias premtoi se do te dërgonte te dhëna për gjetjen e tyre nga Instituti i Ushtrisë greke, por nga Athina nuk u dërguan këto te dhëna.
Me shkresën e saj 8.11.1985, Ministria e Ekonomisë Komunale njofton se ishin gjetur gjithsej ne territorin e Shqipërisë, 2250 varre ushtaresh grek, dhe ne vijim kjo Ministri kishte hartuar planshetet për çdo varr, me qellim qe grumbullimi i eshtrave te behej me lehtësi. Ju kërkua palës greke te bënte gati procedurat për tërheqjen e tyre. Heshtja e palës greke u konceptua nga Tirana si e ngarkuar politikisht. Athina kërkoi qe varreza te ngrihej ne Shqipëri. Por kjo kërkese, ne vlerësimin e MPJ shqiptare, vinte si objektiv i palës greke, qe te përjetësonte çlirimin e te ashtuquajturit Vorio-Epir dhe ta përkujtojnë atë duke organizuar pelegrinazhe ne këto varreza.
Ndaj pala shqiptare ne vijim, këmbëngul ne dhënien e eshtrave te gjetura Greqisë, por i njëjti qëndrim i te dy palëve vazhdon edhe ne vitin 1986. Kjo çështje u hap edhe ne bisedimet e zhvilluara midis Ministrit te Punëve te Jashtme te Shqipërisë Reiz Malile dhe Ministrit te Punëve te Jashtme te Greqisë Karolos Papulias ne Tirane ne 17.11.1987. Papulias hodhi idenë për ngritjen e një komisioni te përbashkët qe te diskutohej çfarë mund te behej ne lidhje me eshtrat e te rënëve greke ne Shqipëri. Ministri i Jashtëm shqiptar Reiz Malile u përgjigj “ Ushtaret e popullit tuaj te rene ne luftën kundër fashizmit ne i respektojmë, ashtu sikurse respektojmë ushtaret tanë, qe kane rene ne luftën kundër fashizmit, ne luftën e përbashkët kundër te njëjtit armik. Ne jemi plotësisht dakord qe te shohim mundësitë praktike qe eshtrat e tyre te vene ne atdheun e tyre kur te shihet e arsyeshme nga ana e juaj. Jemi te gatshëm te bashkëpunojmë për gjetjen e tyre dhe kjo pune te kryhet me respektin me te madh”.
Te dhënat e para nga pala greke për ushtaret e rene mbërrijnë ne Tirane ne vitin 1989, por një vit me vone palat kane te njëjtat qëndrime. Pala greke kërkon ngritjen e një përmendoreje ne Shqipëri ne një zone qe dëshironte pala shqiptare, por kjo e fundit u shpreh se nuk e ka ne praktiken te saj ndërtimin e varrezave për ushtaret e ushtrive te haja brenda territorit te saj.
Përmbledhje e proces-verbaleve që vinin më 1985 nga zonat ku ishin gjetur varret e ushtarëve greke
Varret jane ndertuar nga italianet, pasi jane shpronesuar tokat kundrejt shperblimit tek fshataret. Nderprerja e gjate e komunikimit me qeverine greke, beri qe te kalonte shume kohe e ne terren te beheshin nderhyrje per nevoja te ndryshme. Ne vvitin 1985 jemi 44 vite me pas nga lufta italo-greke 1940-1941.
Varret e ushtarëve grekë sipas zonave të eviudentuara përfundimisht më 1985
Gjirokaster
Qyteti Gjirakaster 2 varre
Fshatin Dervican 2 varre.
Fshatin Sopik 3 varre
Fshati Vodhino 4 varre
Fshati Jergucat 2 varre
Fshati Dhuvjan 1 varr
Fshati Kakavie 8 varre
Fshati Drite 8 varre
Fshati Kolonje 10 varre
Fshati Koncke 1 varr
Fshati Zhej 6 varre
Fshati Labove e Vogel 4 varre
Fshati Çatiste 2 varre
Fshati Gline 11 varre
Fshati Zervat 1 varr
Fshati Labove e Poshtme 1 varr
Fshati Vaniste 2 varre
Fshati Gjat 2 varre
Fshati Grapsh 17 varre
Fshati Bularat 47 varre
Fshati Picar 1 varr
Skrapar
Fshati Kulmak-Ujanik 16 varre
Korçe
Fshati Sovjan 9 varre
Fshati Dushar 3 varre
Fshati Trebiske 1 varr
Qyteti Korce 1 varr
Erseke
Fshati Borove 2 varre
Fshati Kagjinas 2 varre
Selenice e Pishes 1 varr
Kaltanj 1 varr
Furrat e Gelqeres Borove 2 varre
Kolonjë
Fshati Kaltanj 1 varr
Selenice e Pishes 1 varr
Permet
Qyteti I Permetit 802 varre
Fshati Kutal 25 varre
Qyteti Kelcyre 56 varre
Fshati Psar 2 varre
Fshati Komarak 3 varre
Pogradec
Fshati Remej 17 varre
Varet e Grekut ( Qafa e Lipoves) 41 varre
Leshnice 17 varre
Dardhas 2 varre
Guri I Velgoves1 varr
Osnat 3 varre
Nice 2 varre
Qyteti i Pogradecit 10 varre
Sarande
Fshati Muzine 1 varr
Dhrovanje 2 varre
Qyteti Delvine 38 varre
Nivice 3 varre
Tepelene
Dragoti 674 varre
Vlora
Fshati Kuç 2 varre
Himare (fshat Vanova e Zamarit) 6 varre
Himare ( fshat-Kumano) 1 varr
Himare ( fshat-kisha e Shen Thanasit)1 varr
Himare (qytet) 6 varre
Himare ( Llaman) 3 varre
Vuno (Shengjergj) 3 varre
Vuno (gropa e kishes) 6 varre
Kallarat 1 varr
Vranisht 8 varre
Mali i Skutaras 6 varre
Bolene 22 varre
O Gjergj Bojallesha.
Hë se bëj shaka re vlla, e kam ngaqë më ke mahnitur. Cekja i Beratit jam.
Më le pa fjalë o qerrata, a malukat malukat.
Unë dikur kam bërë rolin e borxhliut në telekomedinë me të njëjtën emër.
Kur lexova sot se dhe ti kishe dhënë lekë me fajde, m’u bë zemra mal. Shyqyr që doli një burrë zamani që e shndërroi artin tonë në realitet mendova.
Sa s’më ra vilani nga gëzimi kur pashë që ja kishe lënë interesin 12 për qind atij zotërisë që ja kishe dhënë dollarët. A qerrata qerrata, punojnë kot bankat këtu, ti ja paske rrjepur kokën mirë atij.
Dhe unë kokërrjepur jam, po me 12 për qind interes ti do i kesh rrjepur dhe zbokthin atij.
Po sa më pëlqeu që borxhliun e kishe gjetur anonim për kokën tënde. Se ne kur bëmë atë telekomedinë dinim vetëm skemat e Sudes dhe Xhaferrit, por ti or mik e ke perfeksionuar shumë fajdenë.
Ti shkon dhe u jep borxh atyre firmave ofshore që nuk u dihen pronarët fare. Kjo tregon se mirëbesimi dhe çiltërsia jote, është diku tek 13 për qind.
Në kohën e telenovelës time nuk kishte koncensione, borxhin e mora për të blerë vezë. Po më duhet të pranoj që ne nuk e bënim dot vezën tënde.
Ti e ke vezën allasoj o qerrata, bën dhe vezë nafte, dhe vezë politike dhe vezë fajdeje.
Sikur të kisha blerë dhe unë vezë si të tuat me lekët e borxhit, do më kishte marrë tjetër rrjedhë telekomedia.
Çfarë të të thotë Cekja ty o vlla? Ajo shprehja e telekomedisë time thotë që:“Biznesi o të zbardh faqen o të zbardh prapanicën” , por kjo shprehje nuk vlen për ty o vlla, se ty biznesi të ka zbardhur vetëm atë këmishën e bukur që vesh gjithmonë dhe që të bën të dukesh aq i pafajshëm… si një princeshë… si një pullumb.
Të përqafoj, Cekja.
AL in Sweden. 
Pyetja e ditës: A do mblidhet kryesia e PS-së t’i kërkojë ndjesë Elvis Roshit se e përjashtoi pa lejen e të gjatit?
Edi Rama ka urdhëruar Roshin të dorëhiqet nga dorëheqja, duke u garantuar kështu imunitetit ministrave dhe kryebashkiakëve të kapur në video në formatin “Shukri”…