“Kam qenë dhe jam armik i pushtetit të sotëm në Shqipëri, kam dashur dhe dua përmbysjen e këtij pushteti dhe zëvendësimin e tij me një regjim të tipit të demokracisë perëndimore“ -Shefqet Beja

Më 10 tetor 1947 përkujtohet Grupi i parë opozitar në Parlamentin shqiptar. 70 vjet më parë, më 10 tetor 1947, në orën 3 pas mesnate, i ngarkuari me cilësinë e prokurorit, mori në dorëzim të dënuarit me vdekje, deputetët:

Shefqet Beja (me varje në litar)

Riza Alizoti (me varje në litar)

Sulo Klosi (me varje në litar)

Selaudin Toto (me varje në litar)

Sheh Ibrahim Karbunara

Paolo Saggioti

Agathokli Xhitoni

Mehmet Prishtina

Abdul Kokoshi

Beqir Çela

Salim Kokalari (me varje në litar)

Tefik Deliallisi

Irfan Majuni (me varje në litar)

Pertef Karagjozi

Enver Sazani (me varje në litar)

Hysen Shehu

Me heqje lirie të përjetshme u dënuan:

Foto Bala

Ramazan Tabaku

Rram Marku

Gjovalin Vlashi

Me nga 20 vjet heqje lirie u dënuan:

Shefki Minarolli

Rustem Sharra

Xhevat Xhafa

Me 15 vjet heqje lirie u dënua:

Sulo Konjari

Organizata Nacional-Demokratike e njohur ndryshe dhe si Grupi I Deputetëve përbën grupin e parë opozitar brenda Asamblesë Kushtetuese. 17 deputetë, të cilët duke mos njohur natyrën e vërtetë me të cilën kishte vendosur të funksiononte pushteti i Enver Hoxhës, i porsaardhur në fuqi, guxuan të kundërshtojnë dhe të bëjnë opozitën e parë të tij.

Deputeti i Shkodrës, Riza Dani, më 7 mars të vitit 1946, kundërshtoi listën e Presidiumit të Asamblesë, rregulloren për çështjen e imunitetit dhe të mandatit të deputetit si dhe projektstatutin e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë mbi të cilin do të mbështetej më pas pushteti I regjimit komunist:

“Për statutin tonë ka dy anë të shëndosha, të çkëlqyera, e plot heroizëm. Lufta çlirimtare në njërën anë e Fronti Demokratik në anën tjetër. Kjo bazë dyshe pa dyshim na ka diktue projekt-statutin. Por lufta çlirimtare dhe Fronti Nacionalçlirimtar kanë pasur dhe kanë akoma ma tepër karakter kombëtar sesa karakter ideologjik. Populli pa ndryshim klase e ideje ka luftue. Prap populli pa ndryshim ideje e partie ka bërë qëndresë në Frontin Demokratik. Fronti s’asht tjetër veçse bashkim njerëzish, partish e tendencash për luftën çlirimtare e për rindërtimin.

Çdo lloj ngjyre ideologjike që mund të marrë Fronti, ai do të ketë për pasojë xhdukjen apo transformimin e tij në nji parti të thjeshtë me ngjyrën e saj esenciale. Statuti pa dyshim asht ba me frymë ideologjie dhe politikisht ashtu dhe nga pikpamja social- ekonomike.

Unë vetë personalisht jam në nji demokraci të lirë. Do të votoj për statutin, por natyrisht do të dëshiroja që dhe statuti jonë të inspironte nga ky parim”.

Në dhjetor 1946, Riza Dani u arrestua. Në maj 1947 u arrestuan dhe deputetë e anëtarë të tjerë të Organizatës Nacional-Demokratike. Në shtator 1947 u zhvillua gjyqi kundër tyre. Ata u akuzuan si elementë terroristë, që kishin dashur të përmbysnin me dhunë pushtetin, duke shpresuar dhe në ndihmën e anglo-amerikanëve. Trupi gjykues dha për 21 vetë dënime me vdekje dhe për shumë të tjerë dënime me burgime të rënda.

Asgjësimi i këtij grupi tregonte se forcat opozitare do ta kishin të pamundur të organizoheshin në kushtet e diktaturës komuniste./ Muzeu Kombetar “Shtepia me Gjethe”

Nga Kastriot Dervishi

Për arsye të pavarura prej tij, në vitin 1948 Enver Hoxha e dëshironte Shqipërinë në një federatë ku do të bënin pjesë edhe Jugosllavia dhe Bullgaria.

Qendra e këtij shteti do ishte Beogradi. Ky projekt që nuk u realizua aksidentalisht, është shprehur në shumë fjalime e diskutime të E.Hoxhës nga viti 1944 (kongresi komunist i Përmetit) e deri në vitin 1948.

Çështja e bashkimit në formën e federatës, del në mbledhjen e datës 14.3.1948 të Byrosë Politike. E.Hoxha e shihte Shqipërinë (bashkë me Bullgarinë) pjesë të kësaj federate ku Tito do ishte udhëheqësi i madh. Udhëheqësi komunist bullgar Dimitrov, në një letër që i dërgonte Hoxhës, kërkonte që këtë projekt të përfshihej edhe Hungaria. Por Hoxha thotë se bashkimin (me jugosllavët) duhej ta bënin sa më parë, duke u ankuar për Savo Zllatiçin pse nuk vinte e t’u thoshte çfarë mendonte për këtë.

Në të vërtetë, Savo dhe gjenerali Milan Kupreshanin nxisnin Hoxhën t’i bënte telegram Titos. Pra çështja e bashkimit zhvillohej përballë një rreziku grek nga jugu, por edhe nga paqartësia e marrëdhënieve sovjetiko-jugosllave nga ana tjetër. Hoxha mendonte se çështja e federatës ishte diçka formale, që priste “momentin oportun”, pasi ata po punonin në fakt në baza federale, por bashkimi nuk varej nga ata (PKSH). Edhe si se duhej të njoftoheshin sovjetikët ishte një pikëpyetje e madhe. Pa i ditur zhvillimet sovjetiko-jugosllave, Hoxha iu drejtua me një letër Titos më 17.3.1948 në të cilën shkruan për bashkimin e dy ushtrive dhe federatën.

Ndër të tjera shkruan:

“Bash në këto momente, ne morëm nga ministri ynë në Bullgari një lajm ku na thotë se në një bashkëfjalim që ka pasur me shokun Dimitrov, ky i fundit i tha në mënyrë konfidenciale se çështja e federatës e të tre vendeve është një çështje e shpejtë dhe se shoku Stalin është i këtij mendimi dhe për këtë Komiteti Central i PKB-së do ta shqyrtojë me KC të PKJ-së dhe pastaj do ta parashtrojnë në KC të PKSH-së dhe nga qershori mund të mblidhen parlamentet e të tri vendeve për të marrë vendime në këtë drejtim. Fundi i vitit 1948 do të na gjejë të bashkuar që të tre shtetet në një federatë”.

Pasi kërkon një këshillim me Titon, pasi kujton çështjen e unifikimit të ushtrive, planeve të përbashkëta, etj,

Hoxha shkruan:

“Populli ynë është aq i lidhur shpirtërisht dhe ekonomikisht me popujt e Jugosllavisë sa asnjë popull tjetër dhe ky bashkim s’ka asgjë formale, por ndihet thellë në zemrat e popullit tonë. Ne duhet të punojmë konkretisht për federatën dhe për këtë gjë, në vendin tonë punohet në me gjitha forcat, por çështja që ne duhet të marrim iniciativën e parë për të kërkuar këtë gjë, sikundër na është sugjeruar nga shokët jugosllavë (Kupreshanin dhe Zllatiç-shënim), na duket një iniciativë që nuk duhet ta marrim pa u këshilluar me ju dhe Komitetin Central të PKJ-së” .

Çështja e bashkimit u ndërpre në prill 1948 pasi u mor vesh konflikti i Stalinit me Titon, pavarësisht se Hoxha në mbledhjen e datës 25.4.1948 thotë se ishin dakord me të . Por Hoxha mori flamurin e shpëtimtarit të situatës duke thënë se letra sovjetike ishte një “armë me rëndësi shumë të madhe për zhvillimin e kritikës marksist-leniniste” dhe një “mësim i madh” .

Nga Ilirjan Fatkoja/

Ne mediat shqiptare, këndej dhe andej “kufirit” po diskutohet gjërësisht pozicioni i ri i VV së formacionit politik që drejtohet nga Albin Kurti, dhe mundesia e formimit të qeverisë prej tij, ne Koalicion me LDK-në e Vojsavë Osmanit.

Kjo ngjarje ka tronditur themelisht opinionin e politikbërësve shqiptarë dhe vecanërisht lehësit që paguhen për gazetarë, analistët që janë të njohur si mosnjohës të fushës politike, e të tjerë që janë mësuar “me qit petlla n’hi” .

Një pjesë syresh e mburrin një pjesë e anatemojnë, ama të deja palët janë në njimendje kur e etiketojnë Albinin si marksist për shkak të krimit ideor që ka shfaqur Albini teksa thotë “shanse të barabarta në start” .

Por as këto etiketa të porositura dhe as qëndrimet skeptike të shfaqura herë hapur e herë anësh ndaj Albinit dhe lëvizjes Vetevendosja, nuk ja shuajtën hovin djelmoshave dhe vajzave faqebardha kosovare, madje i kanë motivuar më fort në veprimet e guximshme për të ngjyer muret dhe fytyrat e dështakëve, apo kur kanë tymosur kuvendin e “groshë – politikës”.

Rezultatet zgjedhore po tregojnë se VV do ketë rastin të formojë qeverine e saj dhe sa të provojë sakaq që programin i tyre ekonomik do jetë dobi prurës.

Ditët e fundit duket që është shtuar etja e hale-listëve që rreken të denigrojnë Albinin dhe forcen politike te krijuar prej tij. Batonovicet e Bazovicët herë me urrejtje e herë me “dashuri” e quajnë Albinin trockist, marksist, komunist, serbist, e “ist” e “ist” pa fund.

Sojlitë e zellshëm por pa tru shkojnë aq larger në marrzira sa nuk ngurrojnë t’ja faturojne Albinit dhe VV dështimin e klases politike qe ka qeverisur Kosoven gjatë dy dekadave.

Përse ndodh kjo zallamahi, do thotë dikush ?!

Sepse Albini nuk bëri asnjë marrveshje me të keqen. Nuk pranoi qe VV të përdorej si galloshe pret askujt. Dhe kjo është shumë e rëndsishme. Të mos përdoresh nga të tjerët për shkak të një llokëm-pushteti.

Përvoja ka treguar se shumë forca politike që mund të rivalizonin dy partitë hegjemone në Shqipëri e humbën gjithcka vetëm për këtë shkak.

Pa shihni si e akuzojne Albinin për “marksist” !!

Ani kush – ata që nuk lanë gur pa gjuajtur dhe mur pa luajtur për tu bërë pak komuniste, për të bërë cazë… karrierë ne pushtetin e “druzheve”, apo për të qenë banorë të përkohshëm te “shtepia e gjetheve”. Ky soj shakllabanësh që u ca më dysh për të shpërndarë nëpër europën e errët borgjeze ato “rrezet e ngrohta ” të dullë cmendarakut.

Po përse gjuhet dhe anatemohet Albini ?

Populli thotë : Molla që ka korra gjuhet me gurë.

Por le të vjellin sa të duan. Populli shqiptar i Kosovës ka vetdijen dhe kurajon për të bërë zgjedhje të lira.

Qeverisjet e kriptokomunistëve të ardhur prej fushës apo të ulur prej malit e shkundën popullin për të parë edhe më përtej. Sytë e mbi dyjqind mijë shqiptarve të Kosoves u dalën bash atje ku drita e shpresës ende nuk ishte fikun.

Përvojat e dështuara të qeverisjeve përgjatë dy dekadave, nuk mund të përdoren me e baltosë Albinin die idete politike që bart VV, e made për këtë shkak Vetevendosja sot renditet si forca e pare në vend.

Po le tu kthehemi sërish kalemxhinjve batallë që e shajnë a e lëvdojne “marksizmin” e Albinit.

Këta trushkulur, krejtësisht të pa ditur, e më shumë të “shquar” si pafllatarë do ta ngatërrojnë standartın e barazise se qytetarëve në start, me barazinë në varfëri të kultivuar gjatë epokës enveriste.

Krijimi i shanseve të barabarta (unë besoj se do të ndodhë vërtetë ! ) do shënoje drejtimin për kah një tjetër stad zhvillimi në Kosovë, por që mund të inspirojë edhe shqiptarët e këndejshëm, që nuk po clirohen sëmundja e ideologjisë enveriste.

Në se Albini dhe partia e tij do arrijnë ta implementojnë realisht këtë ide tok me piketat e tjera që gjenden në platformën e tyre, si barazia në marrjen e pergjegjesive dhe shpagimin e tyre – do arrijnë të jenë faktor politik i sukseshëm dhe tepër jetëgjatë.

Nuk dua të paragjykoj Alibinin dhe as albinizmin, sepse shpresoj që idetë e tij pozitive nuk do të mbetet në kuadrin e një “hartimi”, të një fasade që fsheh gënjeshtrën. Sot është dita për të uruar dhe jo të vendosim etiketa.

Paragjykimet përgjithësisht nuk sjellin dobi.

Ky akt shenon nje perçarje te re dhe atavike nga presidenti serbomadh Vuçiç dhe argati i tij Zografi Bis i Ballkanit!

Te dashur miq, te deshtuar ne perspektiven e tyre europiane per shkak te karrigeve te pushtetit te tyre qe qendron mbi krimin dhe korrupsionin, dyshja Vuçiç – Zografi Bis shpallen sot ne Novi Sad nje pakt te firmosur ne vitin 1946 nga Josif Broz Tito dhe vasali i tij Enver Hoxha, ate te Bashkimit Doganor i gjithe ky ne kuadrin e shnderrimit te Republikes se Shqiperise ne Republike te 7 te ishJugosllavise. Ata e quajten kete pakt per te maskuar thelbin e tij perçares antishqiptar si Shengeni Ballkanik. Ne te vertet sot serbomadhi Vuçiç dhe Zografi Bis kane shpallur Mini Jugosllavine, ne te cilen vendin dikurshem te Bulatoviçit dhe Rrahman Morines, pra vendin e te dyve e zevendeson Zografi Bis dhe shpallin pa asnje studim Shengenin Ballkanik, ne te vertet Minijugosllavine pa tre republikat e saj Slovenine, Kroacine, Malin e Zi pa republiken e Kosoves.

Ky akt, i cili perveçse vendos Shqiperine ne ombrellen politike te Serbise dhe e largon nga ajo e Brukselit ka dy pasoja te renda direkte mbi shqiptaret.

Se pari izolon dhe veshtireson Kosoven ne qendrimet e saj te drejta ndaj Beogradit.

Se dyti shkaterron perfundimisht prodhimin bujqesor te Myzeqese dhe te gjithe ultesires bregdetare dhe fushes se Korçes, te cilat ne kushte tejet te pabarabarta duhet te perballen me vershimin masiv te prodhimeve bujqesore te Serbise nepermjet klaneve mafioze te Rames dhe klienteles se tij. sb

Historia tragjike të shtatë djemve kryeqytetas që vendosën të arratiseshin nga Shqipëria në shtatorin e vitit 1989 në fshatrat Rrajcë-Skënderbe të Librazhdit.

Nga vrasja e Kujtim Xhajës me 60 plumba dhe ajo me qenin e kufirit që shqeu Ilir Serjanin në prezencen e ushtarëve dhe komandantit të postës, e gjithë ngjarja e rrëfyer nga Vjollca Sula, e veja e Ylli Sulës, protagonist kryesor i atij grupi….

Nga Dashnor Kaloci

Duke e parë që nuk kishte asnjë lloj sigurie për jetën e tij dhe gjithë kohën rrinte me gjak të ngrirë se nga dita në ditë mund ta arrestonin, aty nga fundi i muajit gusht të vitit 1989, Ylli vendosi që të arratisej nga Shqipëria. Bashkë me të në grupin që kishin vendosur të arratiseshin, bënin pjesë dhe i vëllai i tij më i vogël, Agimi dhe nipi tyre, si dhe katër persona të tjerë që Ylli i kishte shokë të ngushtë.

Me përjashtim të nipit të Yllit, të gjithë pjestarët e tjerë të grupit kishin qenë të dënuar politik dhe kishin vuajtur me dhjetra vjet në burgjet e regjimit komunist.

Nisja e tyre për në drejtim të Librazhdit, ku më pas ata do të merrnin rrugën për në drejtim të kufirit në fshatin Rrajcë, u bë nga shtëpia jonë në një mëngjez shtatori të vitit 1989. Siç më ka treguar Ylli, aty rreth orës tre e gjysëm të natës ata mbërritën deri tek kloni dhe në çastin që i prenë telat me pincat siguruese, Petro Pishtarit i preku xhaketa në telin e korentit dhe u dha alarm. Më pas ata u gjendën nën breshëritë e automatikëve të dy postave kufitare dhe qenëve të kufirit që u lëshuan në drejtim të tyre”.

Njeriu që flet dhë dëshmon për Memorie.al, është Vjollca Sula (Giçi) e veja e Ylli Sulës, tiranasit të tmerrshëm që pasi kishte vuajtur plot njëmbëdhjet vjet në burgjet e regjimit komunist, në shtatorin e vitit 1989 së bashku me gjashtë shokë të tjerë, morën rrugën për t’u arratisur nga Shqipëria. Po cili ishte Ylli Sula dhe përse ishte dënuar dhe ridënuar ai në burgjet e regjimit komunist ku dhe kishte mundur që të arratisej njëherë në 1978-ën?

Përse vendosi ai që të arratisej në shtatorin e 1989-ës dhe cilët ishin gjashtë personat e tjerë të grupit që bashkë me të morën rrugën përe në drejtim të telave të kufirit në fshatrat e Librazhdit. Si u diktuan ata në çastin që prenë telat e klonit dhe kush mbeti i vrarë prej tyre nga plumbat e ushtarëve e qenëve të kufirit?

Plani i arratisjes

Pasi përfitoi nga dy amnistitë që u dhanë nga regjimi komunist i Enver Hoxhës për një pjesë të burgosurve politikë në vitet 1982 dhe 1986, Ylli Sula u lirua nga burgu pasi kishte vuajtur për më shumë se njëmbëdhjetë vjet dënimin si i burgosur politik. Pas daljes nga burgu ai mundi që të sistemohej në punë në fonderinë e Uzinës së Autotraktorve “Enver Hoxha” në Tiranë, ku zakonisht dërgoheshin për “edukim” personat që konsideroheshin reaksionarë dhe kishin dalë nga burgjet. Lidhur me këtë, e veja e Ylli Sulës, Vjollca, dëshmon: “Koha e lirimit të Yllit nga burgu në vitin 1986, shënon dhe me njohjen e martesën tonë.

Që në takimet e para, Ylli më tregonte për jetën e tij të vështirë dhe plot peripecira që kishte kaluar nëpër burgje. Unë i thosha që ta harronte atë kohë, por ai nuk e kishte të lehtë për arsye se atë vazhdonte ta ndiqte dhe ta survejonte Sigurimi i Shtetit edhe pas lirimit nga burgu. Në atë kohë kudo që shkonim ne të dy, e kishim ndonjë njeri të Sigurimit që na ndiqte nga pas në çdo hap që hidhnim. Sapo uleshim në ndonjë stol në lulishtet e Lushnjes ku banoja unë, apo në Tiranë kur vija për të takuar si të fejuar që ishim, ai më thoshte të ktheja kokën prapa dhe më tregonte njeriun që na ndiqte.

Ylli nervozohej shumë nga ajo gjë dhe herë-herë fliste me zë të lartë që ta dëgjonin njerzit e Sigurimit, duke sharë mbarë e mbrapsht. Duke mos pasur asnjë lloj sigurie për jetën dhe duke qenë në ankth se mos nga çasti në çast do të arrestohej nga Sigurimi i Shtetit, aty nga fundi i muajit gusht të vitit 1989, Ylli vendosi që të arratisej nga Shqipëria. Planin për arratisje ai e kishte bërë me një shokun e tij të ngushtë që quhej Kujtim Xhaja, i cili vinte shpesh në shtëpinë tonë dhe bisedonin gjatë me Yllin nën hijen e ullinjve në oborr. Bashke me Yllin e Kujtimin, në grupin që do të arratisej bënin pjesë dhe katër persona të tjerë të cilët ishin: Agim Sula, (vëllai i vogël i Yllit) Bani, nipi i tyre (djali i vëllait të Yllit, Metit) Petro Pishtari, Ilir Serjani (student) dhe një person tjetër nga lagjia jonë që fatkeqësisht nuk ja mbaj mënd emrin.

Nga i gjithë grupi prej shtatë vetash, përveç nipit të Yllit, Banit, të gjithë të tjerët kishin vuajtur nëpër burgjet e regjimit komunist si të dënuar politik. Agimi kishte bërë gjashtë vjet burg dhe punonte në Kombinatin e Mishit, Kujtimi nëntë vjet, Petro kishte bërë burg e internim dhe sapo ishte liruar, ndërsa të tjerët kishin bërë më pak vite burg. Plani i Yllit për t’u arratisur në atë kohë, u bë për arsyen se ne kishim djalin të shtruar në spital dhe Ylli mendonte se Sigurimit të Shtetit nuk do t’i shkonte mëndja se ai do të arratisej në atë kohë që kishte djalin e sëmurë”, kujton Vjollca Sula (Giçi) lidhur me planin e arratisjes të ish-bashkëshortit të saj Ylli Sula dhe gjashtë tiranasve të tjerë që bënin pjesë në grupin e tij, të cilët ashtu si dhe Ylli, kishin vujatur nëpër burgje si të dënuar politik.

Zbulimi i grupit në klon nga kufitarët

Po cili ishte plani i arratisjes së grupit të kryesuar nga Ylli Sula dhe si u realizua ai? Lidhur me këtë, Vjollca Sula dëshmon: “Në atë kohë që Ylli me gjashtë pjestarët e tjerë të grupit vendosën përfundimisht të arratiseshin dhe caktuan edhe datën kur do niseshin në drejtim të kufirit, ata u betuan se për planin e tyre nuk do t’i tregonin as dhe njrezve më të afërt të familjeve.

Por Ylli ishte i vetmi që më tregoi mua, duke më dhënë dhe porositë se si duhej të veproja në rast se atyre do t’u dështonte plani i arratisjes. Takimi i fundit dhe nisja për në drejtim të Librazhdit, u bë nga shtëpia jonë në një mëgjez shtatori të vitit 1989.

Njoftimi për ditën e nisjes u bë vetëm një natë përpara, në mënyrë që të eleminohej çdo dyshim për secilin nga pjestarët e grupit. Ata u nisën me tren dhe siç më ka treguar Ylli, kur zbritën në Librazhd, u ndanë në dy grupe dhe lanë vëndin e takimit në fshatin Rrajcë që ndodhet vetëm pak km. në lindje të qytetit të Prrenjasit.

Ylli me shokët e tij kishin vendosur për t’u arratisur ditën e dielë, për arsye se ushtarët e kufirit ishin më të shkujdesur. Pas takimit në fshatin Rrajcë, ata u nisën në drejtim të kufirit shtetëror që ndodhet më sipër atij fshati, në sektorin e quajtur Skënderbe. Në atë sektor që ndodhet fare afër kufirit, ata mbërritën rreth orës tre e gjysëm të natës. Pasi arritën aty, Ylli nxorri pincat që kishte marrë me vete për të prerë telat e klonit dhe në momentin që i kishin prerë ato, Petro Pishtarit i ngeci mënga e xhaketës në telin e korentit që ishte dhe teli sinjalizues i klonit që jepte sinjalin në postën më të afërt për shkelje kufiri.

Menjëherë pas dhënies së sinjalit, u bë alarm dhe nga dy postat kufitare të Rrajcë-Sutaj dhe Rrajcë-Skëndërbe, u nisën rreth gjashtëdhjetë ushtarë të ndarë në dy grupe. Ata kryen rrethimin e plotë të tyre dhe për rreth dy orë pa pushim qëlluan me automatikë pa e ndaluar për asnjë çast zjarrin”, kujton Vjollca Sula lidhur me zbulimin e grupit të kryesuar prej bashkëshortit të saj, aty në telat e klonit në sektorin Skënderbe të fshatit Rrajcë të Librazhdit.

Vrasja e Kujtimit, Ilirjanin e shqyen qeni

Po ç’ngjau më pas me grupin e shtatë tiranasve aty në telat më gjëmba të klonit në kufirin shtetëror, ku ata vetëm disa hapa i ndanin nga bota e lirë që kishin ëndërruar prej vitesh? Lidhur me këtë Vjollca Sula rrëfen gjithë ngjarjen që ia ka treguar ish-bashkëshorti i saj Ylli. “Përreth dy orë që ata ishin nën zjarrin e automatikëve të ushtarëve të kufirit, asnjë prej tyre nuk lëvizi nga vëndi, por të gjithë shtërngoheshin sa më fort pas gurëve e shkëmbinjve.

Në një moment aty rreth orës pesë e gjysëm ku po zbardhte dita, Ilirjan Serjani u çua në këmbë për të kaluar klonin, por ai u kap i gjallë nga rojet kufitare. Njëri nga ushtarët e lidhi me tela dhe një tjetër i vuri grykën e nxehtë të automatikut në gojë dhe i tha: “A do të vdesësh nga ky, apo nga qeni i kufirit?”. Ilirjani krejt i tmerruar iu përgjigj: “Nga qeni”. Pas asaj kufitarët i ndërsyen qenin e madh të kufirit i cili iu hodh përsipër dhe pasi e shtriu për tokë, filloi ta shqyente. Në atë kohë, Ylli që ishte disa hapa më larg, mbuloi sytë me duar ngaqë nuk e shikonte dot shokun e tij që klithte nga hungërimat e qenit që e kafshonte pa pushim.

Teksa Ylli shikonte Ilirjanin me copra mishi dhe rrobash të përziera, kafshoi fort buzën e tij sa i plasi gjaku. Në atë kohë nga alarmi që ishte dhënë, aty ishte grumbulluar pothuaj i gjithë fshati Rrajcë duke u orientuar nga ulurimat e qenit. Duke parë Ilirjanin nën dhëmbët e qenit, vëllai i Yllit, Agimi, së bashku me Kujtim Xhajën, u ngritën dhe vendosën të dorzoheshin.

Por në ato momente në drejtim të tyre u derdhën dy karikatore automatiku dhe Kujtimi mbeti i vrarë në vënd me rreth gjashtëdhjetë plumba në trup e gjaku i rridhte rrëke. Në pak minuta, trupi i vdekur i Kujtimit u bë i verdhë, i bardhë, e më pas ngjyrë mavi. Në atë çast që u vra Kujtimi, Ylli u ngrit në këmbë dhe me një thikë të vogël në dorë u afrua të godiste qenin që nuk e lëshonte Ilirjanin, por në atë moment disa ushtarë iu hodhën përsipër dhe e lidhën me tel me gjëmba duke e goditur me dru ku të mundnin.

Pas Yllit u kapën dhe të tjerët, e ashtu të lidhur me tela me gjëmba këmbë e duar, ata i hipën në një makinë ushtarake që kishte ardhur me ushtarë të tjerë për përforcim të kufirit. Pasi i sistemuan të gjithë në karrocerinë e makinës, bashkë me Ilirjanin që nuk kuptohej në ishte i gjallë apo kishte vdekur, kufomën e Kujtim Xhajës, ushtarët e lidhën me tel pas makinës dhe e tërhoqën zvarrë në një pjesë të madhe të rrugës nën vështrimin e fshatravëve. Më pas kufomën e tij e hipën në makinë dhe u vunë tek këmbët e shokëve të tij që ashtu të lidhur i mbanin të shtrirë në karroceri.

Më pas ata i çuan në postën e Degës së Brendshme të Librazhdit, ku për më shumë se një muaj ata u torturuan mizorisht. Pas një muaji ata i nxorrën në gjyq dhe i dënuan për “Tradhëti të lartë”, me dënime nga pesë vjet e poshtë”, e përfundon dëshminë e saj rrënqethëse, Vjollca Sula, lidhur me ngjarjen tragjike të ndodhur në shtatorin e vitit 1989, kur shtatë djem tiranas që kishin vuajtur më parë në burgjet e regjimit komunist, morën rrugën për në drejtim të klonit ku u përgjakën nga plumbat e ushtarëve dhe qentë e kufirit, që ruanin të paprekur parajsën e socializmit të Enver Hoxhës.

Bali Bajram Nokshiqi – Mekuli (1860-1944) ishte një patriot dhe martir shqiptar i cili vdiq duke luftuar forcat malazeze në kufirin shqiptaro-malazez.

Ai gjithashtu luftoi në Betejën e Nokshiqit(1879-1880) dhe gjatë pavarësisë shqiptare të vitit 1912 në zonat e Plavës dhe Gucisës.

Ai vdiq gjatë Luftës së Dytë Botërore me flamurin shqiptar në dorë. Djali i tij vazhdoi të luftonte dhe u vra në vitin 1947 nga forcat jugosllave.

Bali Bajram Nokshiqi është sot një figurë e nderuar mes shqiptarëve të veriut. Bali Bajram Nokshiqi Mekuli ka lindur në vitin 1860 në kullën e Bajram Hysi, një martir. Ai ishte fëmija i katërt i një familje patriotike që jetonte në Guci dhe rreth maleve të Gjakovës.

Babai i tij ishte një luftëtar nën Ali Pashën e Gucisës dhe Jakup Ferrit. Në betejën e vitit 1879, gjatë periudhës 6 janar deri në 1880, ai luftoi me forcat pushtuese malazeze të udhëhequra nga Marko Miljanov, i betohem anti-shqiptar në betejën e njohur si “Beteja e Nokshiqit”.

Gjatë kësaj beteje, babai i Bajramisit shkatërroi urën mbi përmbytjen e Nokshiqit, duke vrarë disa qindra ushtarë malazezë, ndërsa ata ranë në ujë SPONSORED CONTENT Svenska miljonärer vill videon förbjuds – alltför många blir rika Ökad oro i Sverige för en ny metod för att tjäna pengar hemifrån Svenka miljonärer vill att den här videon förbjuds Shpërndaje dhe Pëlqeje MekuliPress Bajram Hysi, 65 vjeç në atë kohë, u kap nga malazezët në xhaminë e Nokshiqit.

Para fshatarëve, ai u lidh dhe kërcënoi të ndryshonte besimin e tij në malazez-ortodoks, për të cilin ai bërtiti: “Unë jam shqiptar! Besimi i shqiptarit eshte Shqiperia! “. Malazezët, shumë të zemëruar, vendosën të digjnin një kryq në ballin e tij.

Ai u torturua derisa vdiq. Veprat heroike të babait të Bajramisit u kujtuan dhe sot përmendet në folklorin shqiptar.

Motra e Bali Bajramit u bë një nga atdhetarët femra që shpëtuan 100 civilë. Malazezët e kapën dhe e burgosën në kullën e prindërve të saj dhe e vunë në zjarr.

Haxhi Zeka e shpalli zyrtarisht atë si “Heroina Shqiptare e Nokshiqit”. Në betejën e Nokshiqit, ku u bashkuan shqiptarët e rinj dhe të vjetër, si Puro Mekuli, 95 vjeçari, Bali Bajrami u bashkua me 20 vjeç. Pas betejës, pati raporte që pretendonin se sasia e ushtarëve malazezë që kishin vdekur ishte e pamundur për t’u numëruar, sepse të gjitha fushat ishin të mbushura me kufoma.

Në vitin 1912, Bali Bajrami, me tre vëllezërit e tij, u persekutua nga përpjekjet e masakrat serbo-malazez në fshatrat e Nokshiqit. Gjatë kësaj periudhe, malazezët, nën komandën e tyre të fisit Vasoviq, hakuan humbjen e tyre të mëparshme duke masakruar shumë civilë shqiptarë.

Ata dogjën kullën e Bali Bajramit, e cila gjatë 1880-1944 ishte djegur 6 herë. Bali Bajrami Nokshiqi- Mekuli, së bashku me vëllezërit e tij, u drejtuan për në Prizren ku ata zyrtarisht deklaronin pavarësinë e Shqipërisë, por ata u njoftuan se do të mbaheshin në Vlorë.

Anëtarët e Grupeve të Bashkuara Vullnetare (AGBV) që po na rikthehet ditët e sotme, pavarësisht se jetojmë në kohë tjetër, bënin pjesë në struktura vullnetare që ndihmonin Drejtorinë e Policisë Popullore.

Ata dalloheshin nga një  shirit i kuq që mbanin në krah.

Anëtarët ishin të organizuar në njësite lagjeje e deri në brigada.

Forca kryesore e tyre ishin pensionistët, pavarësisht se në fotografi zyrtare ata shmangeshin. AGBV-të ishin pjesërisht të armatosur.

Ata bënin shërbim të përforcuar në ditë festash, vizita të anëtarëve të Byrosë Politike, ose ngjarje të rëndësishme.

Anëtarët e AGBV-së zgjidheshin nga të plotfuqishmit e lagjeve, me miratim të strukturës së Degës së Punëve të Brendshme. Askush prej tyre nuk paguhej.

Nga Kastriot Dervishi

Grupi i parë, i drejtuar nga operativi Miti Kurici, zëvendëspërgjegjës Rushan Dervishi, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Bajram Curri, Gri, Geghysen, Bujan. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Teqja e Grisë. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Nga Kastriot Dervishi

 

Siç dihet, nëse regjimit komunist do t’i rrezohej pushteti, ishte përgatitur për një valë goditje që përfshinte vrasje dhe burgosje për të gjithë elementin e konsideruar kundërshtar. 

Në bazë të direktivës “Mbi funksionet dhe detyrat e forcave të armatosura të MPB-së për kohë lufte”, udhëzimit, nr.01-34, datë 30.10.1986 “Për spastrimin e zonës në situatë lufte nga elementët armiq me rrezikshmëri të theksuar” dhe udhëzimit nr.01-35, datë 30.10.1986 të ministrit të Punëve të Brendshme, “Për mënyrën e veprimit të kryetarit të degës së punëve të brendshme me marrjen e urdhrit nëpërmjet shifrës shtetërore për spastrimin e zonës në situatë lufte nga elementët armiq me rrezikshmëri të theksuar”, Dega e Punëve të Brendshme Tropojë, në vitin 1987, përpiloi planin e veprimeve për kohë lufte, i miratuar nga kryetari i saj Ibrahim Gjetja.

Rruga e veprimeve të shtatë grupeve është e mëposhtmja. Përfundimi ishte në pikën nr.33.

Të grumbulluarit të gjithë do shkonin në këmbë në itinerarin: Fierzë-Iballë-Pukë-Kaçinar-ura e Fanit (Shpal). 

Pikat e hapjes kryenin funksionin e burgjeve të fshehta, të gatshme për t’u përdorur në situata lufte.

Sot kanë mbijetuar fare pak prej tyre. Këto u ngritën mbi bazë të urdhrit të ministrit të Punëve të Brendshme të datës 6.7.1971.

Ndër të tjera, në listën përkatëse, figuron edhe pika nr.33 (Shpal, Mirditë) e destinuar për repartet nr.301, 302, 303 dhe 311. Në këtë pikë ishte menduar edhe grumbullimi i personave me rrezikshmëri politike nga dega e Punëve të Brendshme Tropojë.

 

Plani i veprimeve të para operative për kohë lufte i DPB Tropojë i vitit 1987

-Grupi i parë, i drejtuar nga operativi Miti Kurici, zëvendëspërgjegjës Rushan Dervishi, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Bajram Curri, Gri, Geghysen, Bujan. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Teqja e Grisë. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i dytë, i drejtuar nga operativi Naim Muçalli, zëvendëspërgjegjës Mark Melani, duke pasur 20 ushtarë, vepronte në: Llugaj. Do arrestonte 11 persona, duke pasur 11 zinxhirë e çelësa, 33 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te Përroi i Dunishës. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i tretë, i drejtuar nga operativi Shpëtim Halili, zëvendëspërgjegjës Besnik Musa, duke pasur 6 forca, vepronte në: Lekbibaj, Peraj, Gjonpepaj, Btoshë, Curraj, Tetaj. Do arrestonte 9 persona, duke pasur 9 zinxhirë e çelësa, 27 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te ura e re e lumit Mërtur. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

-Grupi i katërt, i drejtuar nga operativi Veledin Meto, zëvendëspërgjegjës Abedin Et’hemi, duke pasur 4 forca, vepronte në: Margegaj-Dragobi-Valbonë. Do arrestonte 3 persona, duke pasur 3 zinxhirë e çelësa, 9 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te poligoni i qitjes Margegaj. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i pestë, i drejtuar nga operativi Foto Çelari, zëvendëspërgjegjës Xhemal Skoqi, duke pasur 6 policë, vepronte në: Kasaj, Kojel. Do arrestonte 4 persona, duke pasur 4 zinxhirë e çelësa, 12 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit te përroi te Qafa e Mejdanit. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i gjashtë, i drejtuar nga operativi Gjergj Shusku, zëvendëspërgjegjës Gjergj Marku, duke pasur 7 policë, vepronte në: Pac, Kam, Kepenek, Berishë. Do arrestonte 5 persona, duke pasur 5 zinxhirë e çelësa, 15 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit në Radogosh. Pastaj shkonin në pikën e Fierzës.

Grupi i shtatë, i drejtuar nga operativi Agim Ramici, zëvendëspërgjegjës Esat Kulmaku, duke pasur 7 policë, vepronte në: Rajë, Tpla, Fierzë. Do arrestonte 4 persona, duke pasur 4 zinxhirë e çelësa, 14 metra litar. Arrestimi mbaronte për 6 orë. Vendi i grumbullimit në pikën e Fierzës.

Nga Ilir Vrenozi…

Eh kjo letër e shkretë drejtuar Hollandës nga gratë e Edi Ramës…

Sidomos kur firma e parë është e Skëndere-Pallës, dhe me radhë…ajo qe… me valixhet me lekët e piramidave…iku në amerikë dhe u këthye ministre…ajo e tenderave të ilaçeve të skaduara…ajo e trafikantëve deputetë, apo e vrasesve, grabitësve, dhe hajdutëve që janë zgjedhur kryetarë bashkie…të dënuar në europë dhe me radhë… a thua keta janë forcat e errta.😉🤣😂

Të gjitha i përdore dhe po i përdor o lloz i gjatë, për të mbajtur karrigen e bythës tënde, të kishte ngelur edhe kjo…Një si Maria me dashnorët e sokakëve të korçës…

Veçse hesapet ketë radhë do bëhen jo në bythën e Nuçit, por në tënden.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

Historira pe Korce… 😂🤣😜 nga Alfred Pilika

Maria me te shoqin kishin mbetur holle pa para.Nje dite Maria I tha te shoqit …. do therres ne shtepi Todin ,Llaqin edhe Nucin me distance nga njeri tjetri te 10 min dhe pastaj ajde ti dhe zeri brenda ne dhoma e gjumit dhe merju ca para.Todi Llaqi dhe Nuci ishin tre beqaret e malles.

Mire … tha I shoqi I Marias dhe e kopsiten muhabetin.

Maria takovi Todin dhe I tha te vinte me 7 mbasdite.Pastaj takovi Llaqin dhe I tha te vinte me 7 e 10 dhe ne fund I tha edhe Nucit te vinte me 7 e 20.

Vajti ora 7 dhe Todi preciz ne dhoma e Marias.Sa beri ca muhabet me Marian kur bie dera dhe Maria I thote Todit te futet poshte kanapese.Hyn Llaqi dhe pa mbaruar ca xhingli-mingli me Marian bie dera dhe Maria e fut Llaqin ne musender.Hyn Nuci dhe sa lepivi ndonja dy here buzet kur bie dera prape.Fshihu … I thote Maria … se me ardhi burri.U fsheh Nuci prapa perdhes.Kur frap hyn I shoqi duke turfulluar dhe I thote qe ke fshehur ca jarane.Nje te futur koken poshte kanapese dhe nxjer Todin dhe I thote nem 10 napolona flori dhe te te leshoj.Pa c’pa Todi ja dha dhe iku me vrap.

Hapi musendren I shoqi Marias dhe nxori Llaqin e friksuar.

Nem 10 napolona flori dhe te te leshoj.Pa c’pa Llaqi,i dha parate dhe iku me vrap.

Nje te hapur perdhen dhe nxori Nucin qe dridheshe dhe betoheshe qe nuk kishte para per ta paguar.

Pa c’pa I shoqi I Marias,nje te nxehur nje perone,ja uli pantallonat dhe I shkrojti ne magje.10+10=20 napolona flori dhe I tha te ikte Nuci.

Diten tjeter sic ishin ulur ne Kristali dhe po pinin nga nje teke,kur kalon Maria e pispillosur … dhe

Todi thote …. Maria Maria me rroba te mira.

Llaqi thote …. me parate e tua dhe parate e mia.

Nuci thote …. e o eeee po hesapet u bene ne bythet e mia 😂😜🤣

R A B I N D R A N A T T A G O R A (7 maj 1861 – 7 gusht 1941)

“Artist aristokrat” e kanë quajtur personalitete, studiues, biografë dhe opinioniste bashkëkohes dhe bashkekombas poetin e madh te Indise Rabindranat Tagora. Kjo mbart të vertetën se ai vinte nga një familje aristokrate dhe tregëtare nga gjyshi, që zotëronte prona në toka, pallate, koleksione sendesh të vyera që perbënin thesar. Para së gjithash, ai ishte i tillë se, si poet i madh, mbeti estet dhe individualist në vrullin e luftës çlirimtare mbarë popullore të cilën gjithmonë e simpatizoi. Ai bëri një jetë të tendosur, të ngjeshur me interesa të gjithanshme, por edhe me sakrifica dhe privacione të mëdha. Ai thoshte: “Mendimet në trurin tim më sillen rrotull si vargu i patave në qiell. Degjoj ferferimën, në fakt është zhurma e përplasjes së krahëve të tyre.”

Nuk kishte shok si estet Tagora.

Askush nuk mundi të lidhë mrekullisht fatin, historinë personale me atë të përgjithshme, tregimin e dashurisë së shkuar ta sjellë në kujtime me dhimbje të madhe, me pershkrimin e jetës së përditëshme të popullit punonjës.

Vërehet një ngjashmëri midis dy të mëdhenjve, kontë, në Rusi dhe Indi. Zamindari pasardhes i Tolstoit, cifligari i Bengalit Rabindranat Tagora, kaloi vendosmërisht në anën e të shtypurve, të të varfërve dhe të atyre që kishin fare pak pasuri. Mendërisht ai u shndërrua në një fshatar të thjeshtë, i angazhuar me punën e tij që jetonte larg, në fshat me të dashurën. Si Tolstoi, profetizonte jodhunën dhe mallkonte pasojat e qyteterimit.

Rabindranati e dashuronte atdheun e vet. Ai vuante kur ndjente rënkimet e Industanit, por nuk arriti ta shohë Indinë sa nje kontinenet, pa le më sa një planet të tërë. Të ardhmen e Indisë ai e shihte sikur po vinte duke lundruar mbi lumen Gang.

Besoj, shumë nga ju, të dashur lexues, e mbajne mend romanin e tij te famshëm “Stuhi ne Gang”. Gjithashtu, ju kujtohet, besoj, përmbledhja e famshme me lirika “Kopshtari”, zbukuruar kopertinën me portretin e tij në pleqëri të thellë! Nga ky vellim kam ngulitur konceptin e poezisë lirike.

Ne vitin 1913, për permbledhjen poetike “Gitanxhali” (Kenget e vuajtjeve) që e pati përkthyer vetë në anglisht, meritoi çmimin Nobel. E meritoi kur veprat e tij më të mira nuk ishin shkruar. Një histori e tillë kishte ndodhur edhe më parë me Tomas Mann.

Shkelqimi i këtij poeti në perëndim u konsiderua si zbulim i ri i Indise. Ai dhe bashkëkohesit e tij përbënin një konstelacion figurash: Tagora – Ghandi – Vivekhanandi . Në ndryshim nga ekuivalentet e tij, Tagora ishte edhe shkrimtar. U bë poeti më i madh me të cilin India u prezantua para botës ndër shekuj. Ai u bë trashëgimtari i ligjshem i vlerave të poezisë klasike, i traditave te saj

Per poezine e Tagores kane thene: “Ngjyrat e ketij kopshti kurre nuk zbehen, kurre nuk derdhen, kurre nuk vyshken.”

Rabindranat Tagora gjate jetes se tij shkroi, pothuaj, dyzet vellime me poezi qe pasqyrojne nje game te jashtezakonshme tematikash e problemesh. Po kaq te larmishme jane dhe teknikat e poetizimit.

Eshte romantik, pastoral, realist. Eshte mbeshtetur ne krijimtarine gojore popullore te Indise. Eshte shume e pasur krijimtaria e tij ne proze me tregime, novela, romane, drama, memuare, studime e traktate.

Shijoni dhe gjykoni një poezi nga Rabindranat Tagora.

N E L I R I

Përplasin derën, shohin në dritare.

…….. Shtrembërojnë gojën keq.

Kalon një vajzë poshtë e s’ka marre,

…….. Kjo botë u bë për dreq!

O ju familje që rrotull më jeni,

…….. Kjo vajzë ç’e do nderë?

Në turli leckash ku nuk rri as qeni

…….. S’e ka për gjë të flerë!

Më të përndershmit që qyteti ka

…….. “Turp, i thonë, e pafytyrë!”

Me veshjen pluhur shkon, për gjë s’e ka,

…….. Mes njerzve si lëtyrë.

Kush e vështron s’i bën zemra të thotë

…….. “Ç’e fresket luleshtrydhje!”

Po të kam shpirt, o zemër, në k’të botë

…….. Ti ec pa patur ndrydhje!

Te dy u gjendëm rastësisht kaq’ pranë

…….. Në rrugën që prej jete.

K’të poç që mjaltin brenda po e mban

…….. Ku vajte dhe e gjete?

E shoh, ti ardhe por, nuk bej çudi,

…….. Nga ndjenjat s’ gjej derman.

Nuk dua çmim të enës me flori,

…….. Por doçkën që e mban!

Të byzylykeve s’dua tringëllimin

…….. Se s’kam ndërmënd për valle.

E buta ëndërr sot po bën kalimin

…….. Në zemrën plot me halle.

Nuk ke stoli? Aspak nuk të prish punë,

…….. Shkëlqimi bosh ka vlerë?

Kjo bukuri nuk mundet, s’ fshihet dot

…….. Sado pluhur t’i bjerë.

Të ndjekin qentë e stanit gjurmës pas,

…….. Të ndjekin kush me parë.

Pranë kalit ndodhesh, këmbkat i përplas

…….. Dhe hop! shalon samarë.

Të hidhesh përtej lumit nuk ke frikë

…….. Në rrugën për gjëkundi.

Kullojnë çorapkat barit pikë-pikë

…….. Dhe breçkat pak përfundi.

Kaushkat me piper i numëroje,

…….. I shisje në pazar.

Në anë të rrugës kalin s’e harroje,

…….. I jepje pakëz bar.

Kur shirat zinin endeshe në fusha,

……. Këmbkat baltë trazonin.

Kapele mbaje, por të lagej gusha,

…….. Çurkat ta qarkonin.

E në të pjeksha, në një rastesi,

…….. Sapo të dalç nga porta,

Të më takosh aspak droje mos ki,

…….. Mos ki qeder nga bota.

Ndonjë familje vëngër do të shohë.

…….. Edhe po pa, e ç’farë?

O zemër, shpirt, jetimja ti e vogël,

……… Ti ke lirinë të parë!

E perktheu Ligor S. Prifti

Nikollaj Rubcov (1936 – 1971)

Rruges kur dal nga shtepia…….

Në botë veç erës s’dua tjeter gjë.

Dhimbshëm si qan, rënkon dëgjoj atë!

Prej dhimbjes si të qajë bëj çudi.

Të mbrohet nga mundimi s’do a s’di?

Erë, erë! Në vesh më ulërrin!

Si shpërthen e nxjerr çfar’ shpirtin ma grin!

Cfarë s’mundim vetë ndihmë na jep era.

Për t’i thënë botës ca nga tonat vlera.

Mirnjohje erë, ta degjoj renkimin,

Pasi të mundon,të jep lehtësimin.

Të falem erë! Brengës i lektisur!

Si ti, dhe unë strehzën kam braktisur.

Dhe shpirti, si ti, mundet të rënkojë.

A mundet më pas vetë të shpëtojë?

Pa shpresë vazhdon rrugën që ka nisur.

Rënkon e s’pushon jetën rokullisur…

E perktheu Ligor S. Prifti

KOSTANDIN SIMONOV (1915 – 1979)

* * *

Të nëndetses tonë mbi të zezën shpinë,

Venera del, një yll që të mahnit.

Me mall për gratë që na dogjën gjinë

I themi: “Hyrë brenda e na ndrit!”

Ajo, si ti, po ngrihet me ngadalë

Dhe vrapin prish të trupave qiellorë,

Të tjerë yj e ndjekin gjith më pranë

Sa frikë kam se të kapin me dorë!

Ata ndriçojnë të frikur, e të druar.

Një nga ata të jem nuk jam i prirur;

Aty në qiell ndenjshin më të afruar

Se unë në tokë prej teje i shpërfillur!

Unë nuk i shmang rreziqet e ksaj bote,

Nuk mund të dridhem si ata, i mpakur.

Ti bëju yll të biesh ktu në tokë

E të të pres lëshohu duart zgjatur!..

Në qiell gratë i duan nga mërzia,

Prandaj i lenë të zbresin midis nesh…

Ti rënç në tokë drejt në krah’t e mia,

Dhe pse s’jam yll leshohu se të pres.

. . . . . . . . . . E perktheu Ligor S. Prifti

Aleksander Sergejeviç Pushkin(1799 – 1837)

……..Talismani im

Ti bëmu mbrojtës, talisman,

Në ditët kur do jem përndjekur,

Te dhimbja, brenga peng i mbetur,

Ke ditë në trishtim më mban.

Me pezm kur fryn mbi oqean,

Kur rreth vijnë valët inatçore,

Dhe retë dyndin aq mizore –

Ti bëmu mbrojtës, talisman.

Visesh të huaj të paanë

Në gji të brengës vetmitare,

Në kulm të luftrave vrastare –

Mu bëj ti mbrojtës , talisman.

Mashtrimi i shenjtë që libri mban,

Ky yll magjik që shpirt ka ndritur

Ndëroi qimen për tu shitur

Më mbro nga ky, o talisman.

,

Ky shekull – që zemra më qan-

Kujtimet mos na i plagosë,

Dëshira, shpresa mos na sosë,

Më mbro nga ky, o talisman…

……… * * *

Aq shumë ju kam dashur sa dhe sot

Kjo dashuri në shpirt më rri kleitur;

Ajo s’ do doja t’ju mërziste kot

S’do doja t’ju trishtoj, t’ju shoh venitur.

Në heshtje ju kam dashur, dhe pa shpresë,

Prej xhelozisë e drojtjes lodhur tepër;

Me shpirt ju doja, me delikatesë,

Kështu, o Zot! u dashurofsh nga tjetër.

………..Përgjërim…………..

Në është vërtet se në mesnatë,

Kur prehja poshtë bjer njerinë,

Kur hëna rrezet hedh nga lart

Mbi rasa varresh të lëpijnë,

Në atë kohë, nëse vërtet,

Gjith varret bosh mbeten, të shkretë

I them kur hije shoh Lejlanë:

Këtu më ke, më eja pranë!

Mu shfaq, o hije, bëmu dritë

Si dhe dikur, kur s’qemë ndarë,

Ti ditë dimri me okitë,

Nga brenga e fundme plagët marë.

Si yll i largët, i paanë

Si zë i lehtë a si fllad,,

Si një fantazmë a lugat,

Pa droje eja, më ke pranë!

Po të thërres për jo gjë tjetër,

Por të qortosh ti ligësinë

Që mikut tim m’i mori jetën,

Jo te rrefesh në varre ç’rrinë

Dhe as sepse, ngandonjëherë

Më bren dyshimi, shumë më breu!

Të dua si dikur… at’herë…

E të bësh ç’mos, te unë kthehu!

I përktheu Ligor S. Prifti

ADOLF P. SHVEDCIKOV

——-Poet rusoamerikan. Inxhiner kimist por dhe krijues ne poezi, perkthyes i saj nga gjuhet e huaja ne ate ruse. Eshte antar i forumeve nderkombetare te poezise. Eshte mbeshtetes i poezise te lloit klasik me meter dhe rime. Dallohet per mjeshteri dhe finese.

Lexoni e shijoni pese lirika nga ky autor bashkekohor.

——————- 1 —————–

O fryme e bukurise, kudo pikon,

Une nuk te shoh ku nis, ku ke mbarim:

Ne arin e drenushes qe verbon,

Mbi barin kur e shkel me ledhatim,

Ne spektrin e ylberit fill ne vere,

Mbi bohcet qe frymojne sapo gdhin,

Te me besosh, pa ty, jo, asnjehere

Ne bote nuk do kish, pervec renim.

—————–2——————–

Me duken nsyte e tu … sa ligjeronjes!

Kur ti veshtron s’me lipset asnje fjale,

Te qeshur jane, te trembur, dhe trishtonjes,

Gjithshka e gjen ne ta, pusin edhe male.

Te gjitha ndjenjat qe te ngrehin shqote

Une i lecit pa zor ne syte e tua,

Ma nxjerrin qarte shpirtin tend ne dore,

Nje buzeqeshje flatra eshte per mua..

Me ngjajne kadife k’ta sy, te bute,

Por nje elmaz ronitin neper lot…

Jane oqean k’ta sy, te thelle pa fund,

I bruzti qiell dhe nata fle ne to.

—————–3——————–

Era shpaten nxorri, griu rete

Edhe nxorri diellin nda rrethimi.

Kaltersia shpejt u derdh ne kreshte

Te na kthehet shpresa dhe besimi.

Shpejt, ne cast, cdo gje u be e bruzet,

Por dhe syte e tu me blu u bene.

Zbathur shkelje barin, supeve me bluze,

Kaq te lumtur kurre s’kishim qene.

—————-4———————–

Prita gjate dericka te trokiste

E te qante dhimbshem me renkim,

Por kermilli kohe mezi reshqiste –

Pikerisht per kete ndjeja gezim.

Me ne fund ti erdhe dhe ndryshoi,

Tu renqeth mendafshi neper shtat,

I pafund nje gaz me gjalleroi,

Permbi re e gdhiva naten, lart.

S’te harroj askurre se me tjeter

Kaq me fat te isha s’kish se si,

Ma ndryshove krejt jeten e vjeter,

Tani jam ne paqe, lumturi.

—————5—————

O bije ujrash te magjishme,

O e hatashmja ti Najada,

Se fundmi erdhi rradha ime –

I dashurise fat qe pata.

Prej zemre kenge me kendo

Tek loz me valen ledhatare,

Une tendi jam, me thirr, ne do

Se jo-ja eshte vdekja tinzare.

Me ler te prehem permbi gjire,

Te trupi i derdhur te rri cikur

Edhe te tretem, s’ka me mire,

Sa flaka ende s’me eshte fikur.

I perktheu Ligor S. Prifti

Dy lirika nga nje anglez i madh – John Donne (1572 – 1631)

1. Magji me portretin

C’po shoh keshtu? Ne syte e tu

Ne zjarr portreti im ka rene e zhytet;

Me poshte, pas faqes ne nje lot aty

Fytyra ime mbytet.

Mos ke ndonje mendim,

Te vrasesh do portretin tim

Dhe une te ik andej nga nuk ka kthim?

Mi jep per leng t’i pi k’ta lot,

Qe frika shpirtin dot mos ma trazoje.

Ta mbart me vete k’te djegie te forte,

Portret per te mos egzistoje.

Ore asgje! Vec nje i shkrete:

Ate ne gji e ke perjete,

Kjo s’eshte magji, kjo eshte e vertete.

2. Psheretima e fundit

Kete te hidhur puthje e nderpri

Qe qas dy shpirtra e s’i mban dot prane.

T’ia mbathim! S’ka pa ndarje dashuri,

Ta gjejme lumturine sikush menjane.

Ti mos iu tremb humneres me vertik

Se vdekja s’eshte me e rende nga fjala ik.

Ti ik! Kjo fjale ne s’eshte plumb qe vret

Me thuaj ik dhe une kam per t’ia mbathur.

Ne se kjo vret – mbi mua befte efekt

Veprofte me ndershmeri, pa u luhatur.

Nisma plumbin ik vone sa pa qene

Dy here te vdes – qe ik dhe i perzene.

I perktheu Ligor S. Prifti

MARINA CVJETAJEVA (1892 -1941)

. . . . Që në rini bëri profecinë se poezia e saj do iu binte në dorë

njerzve si një “verë e vjetër” dhe nuk gaboi, vecse u realizua

ca von, pas vdekjes. Si bija e një profesori në universitetin

e Moskës dhe e një pjanisteje të njohur e shkollës

së Artur Rubinshtejn, Marina ishte paisur me kulturë të gjerë

por dhe me maniera prej kokete dhe me pas edhe me prirje liberale.

Gjatë viteve të gjimnazit bëri shumë udhetime në mjaft vende

të Europës perëndimore. Dalngadalë kornizat e jetës filluan t’i rrinin

ngushtë gjersa i shpertheu si gjeni rebel.

Niagara e pasjoneve të saj, e dalë në liri, i shpërtheu

barjerat e klasicizmit dhe kështu u formua treshja e novatorve

të poezisë ruse – Majakovski, Pasternaku, Cvjetajeva.

Ndërsa Majakovski edhe qeshte me shpoti në lidhje me Pushkinin,

ajo, Cvjetajeva, bënte be për koken e tij dhe e quante

të dashurin e saj të fshehtë. Poezinë e Marinës e quanin

me muskuj prej hedhës çekiçi, ndërsa ndjeshmërinë filigram.

Në se Ahmatovën e quajten mbretëresha e poezisè ruse,

Cvjetajeva qèlloi tè jetè princesha e saj. Pasi u këndoi të bardhëve

në librin “Stani i mjelmave”, ajo emigroi bashke me të shoqin;

aty, në emigrim u duk se nuk ishte aq “e bardhë”, iu desh

të jetonte në varfëri e të kërkonte fustan hua në raste promovimesh.

U kthye në Rusi jo për nostalgji, por nga dëshpërimi. Atë as e vranë,

as e arestuan, asaj i krijuan një jetë tepër të mundimshme –

filluan t’i arestojnë të afermit, të dashurit e saj.- burrin,

vajzën, motren. Krijimtaria nuk i botohej. Pasternaku. kur e përcolli

në evakuim, i dha një copë litar të lidhte valixhen.

Tek po punonte si pjatalarse në një klub shkrimtarësh, e lodhur,

e denigruar e shumë në dëshpërim, me këtë copë litar,

në një kthinë u vetëvar: gratë e shkrimtarve e quanin si spiune

të gjermanve.Vendvarrimi me shtatoren e saj sot janë shnderuar

në vend pelegrinazhi.

Per poezine e saj mund të flitet gjatë, por, me shpresë, për herë tjetër.

* * * faqe 276

Sa shumë syresh ranë në ktë humnerë

Që para nesh shpaloset!

Do vijë dita un’ të behem erë ,

Hija të më soset.

Gjithshka do mpihet ç’shkoi këngë e luftë,

Që ndriti dhe u shëmb:

Blerimi i syve, dhe zëri i butë

Dhe floku ar që çmënd.

Sëmbim në gji do sjellë jeta e shkuar

Dhe ditët mallvesitur.

Sikur në qiellin yjeprushëruar

Me ëndrra mos jem ngjitur.

* * *

Unaza tringëllin, e më kërkon,-

T’i jem përjet’ besnike, jo në letër.-

Fytyra e tij e mprehtë të kujton …..?

Veç shpatën, asgjë tjetër.

Të heshtur e ka gojën, cepat pjerrur,

Dhe vetullat magjike për torturë.

N’atë fytyrë tragjikisht perzjere

Gjak pa u holluar kurrë.

I hollë, thua thupër, krejt i brishtë.

Nën krahët e vetullave të ndera

Dy sy të bukur sheh, aspak të trishtë

Thellë në dy humnera.

Do jem e ksaj fytyre kalorsiake.

Gjithkujt që vdiq pa bërë syri tërr,-

Të tillëve – në kohra demoniake –

U thurin stanza – kokën në satër.

* * * faqe 279 (IV)

Dhe zemra gjen, si lule aromë fushe,

Vështrime ka, si zjarr flakëmbuluar…

Dhe gojë gjen me buzë gjarpërushe

Me cepat shkaras, lëng duke lëshuar.

Rastis dhe gra me flokët stil buqetë,

Erashkèn tundin, vdekjen mbajnè pranè.

Janë çupèlina por, vallë, persè,

O shpirt, të kam si kalama spartan?

* * *

Unë ndjehem mirë që s’vuani për mua,

Dhe më pëlqen që dhimbje për ju s’kam,

Që asnjëherë lëmshi i rëndë i dheut

Nga trokthet tona s’do kërkojë derman.

Do më pëlqente t’isha për tu qeshur –

E shthurur, por veç fjalët t’i kurseja,

Mos qaja, dallga shpirtin kur t’ma mbyste,

Gjëkundi duartt dridhshëm kur t’i ndjeja.

Do doja, sinqerisht, përpara meje

Një tjetër të qafoje pa teklif,

Në ngasje mos më shty në zjarr të ferrit

Të bëhem shkrumb se, thjesht, nuk mund t’iu puth. !?

Ju emrin tim të brishtë, vogëlush,

Mos e përmendni kurrë, larg nga buja…

Se asnjëherë në qetësinë e kishës

Për ne s’do thonë fjalën alelluja!

Me shpirt e zemër ju falenderoj

Që ju, – o zot, nuk mund t’i jap shpjegim! –

Kaq shumë më doni: për të natës prehje,

Për pak takime netëve pa kthim,

Për pak shëtitje që s’i bëmë nën hënë,

Për djellin që mbi krye s’e patëm kurrë,

Se ju për mua s’vojtët asnjëherë,

Dhe unë per ju, që s’mundem t’iu kem burrë!

* * *

Kapotat tuaja shkopsitur,

Vela anijesh na kujtonin.

Dhe zilkat, shporat*, i juaji zë

Në qiell ushtonin.

Me sytë e ndritur si brilantë,

Që çanë në zemra monopat –

Qenë ata, të hijshmit frantë**

Të kohëve larg.

Me at’ vullnetin e furishëm

Ju mposhtët zemra dhe shkëmbinj, –

Ju ishit mbretër në fushëbetejë,

Iskra – në vallzim.

Iu mbrojti dora e shenjtë e Zotit

Dhe zemra e nënës si pranverë

Dje ishit çuna çamarokë,

Sot – oficerë..

Për ju nuk kishin maja malet.

Krodhën e thatë hanit naforë,

O ju, djelmosha gjeneralë

Me fat kurorë!

*shporë – paisje metalike anash takës së çizmës te kalorsit,

me të cilat godasin kuajt e i nxisin të vrapojnë më shpejt.

**frant – Nga gjermanishtja Freund (mik) ka hyrë

në trajtën frant në rusisht nëpërmjet polonishtes.

I veshur shik, sipas modës, në mënyrë kalorsiake.

Eshtë në traditën e poetëve që t’i kushtojnë poezi njëritjetrit,

idhujve të tyre e veçanrisht figurave më të ndritura të poezisë.

Edhe Marina Cvjetajevës një poet i njohur i ka dedikuar

këtë poezi të bukur, krahas shumë të tjerve. Ky poet është

Georgij Adamoviç (1892 – 1972)

. . . Kujtimit të M. C. (Marina Cvjetajeva )

Të flisnim sot do qeshë me fat, Marina!

Në gjallje nuk mu dha. Sot s’rroni më.

Dëgjoj një zë, më vjen një klithmë mjelme,

Për gjëmë a triumf, ç’të jetë ky zë?

Në gjallje nuk mu dha, por nuk kam faj.

Për vargje ftesa na qëlloi ferr.

S’e fsheh, me gaz kur hyra brenda saj

E pashë, të dilje ish edhe më tmerr.

Nuk pata faj. Sa dhimbje ka kjo botë.

T’iu bëj me faj dhe juve unë s’mund.

Gjithshka ish rastësi, gjithshka e kotë.

Të rrosh është mrekulli,

. . . . . . Për ne i zi ky fund.

I përktheu Ligor S. Prifti

Lexoni poemën “Ne jemi shtatë” nga William Wordsworth dhe shqipërimin tim në vijim…..

Folësi e nis poemën me pyetjen se “ç’duhet të dijë rreth vdekjes një fëmijë”. Vajza e vogël në fillim duket sikur kupton shumë pak, dhe duket pothuasjse mohuese ndaj vdekjes së motra-vëllezërve të saj, duke vazhduar të kalojë kohën me ta, madje edhe duke u kënduar. Por, nga fundi i poemës, lexuesi përfton ndjenjën se, me shumë gjasë, vogëlushja kupton më shumë rreth jetës dhe vdekjes sesa vetë burri me të cilin ajo flet. Ajo refuzon brengën dhe nuk i flak të ndjerët jashtë jetës së saj. Përkundrazi ajo pranon se gjërat ndryshojnë, dhe vazhdon të jetojë e lumtur aq sa mundet.

We Are Seven

By William Wordsworth

1770 – 1850

– – – A simple Child,

That lightly draws its breath,

And feels its life in every limb,

What should it know of death?

I met a little cottage Girl:

She was eight years old, she said;

Her hair was thick with many a curl

That clustered round her head.

She had a rustic, woodland air,

And she was wildly clad:

Her eyes were fair, and very fair;

—Her beauty made me glad.

“Sisters and brothers, little Maid,

How many may you be?”

“How many? Seven in all,” she said,

And wondering looked at me.

“And where are they? I pray you tell.”

She answered, “Seven are we;

And two of us at Conway dwell,

And two are gone to sea.

“Two of us in the church-yard lie,

My sister and my brother;

And, in the church-yard cottage, I

Dwell near them with my mother.”

“You say that two at Conway dwell,

And two are gone to sea,

Yet ye are seven! I pray you tell,

Sweet Maid, how this may be.”

Then did the little Maid reply,

“Seven boys and girls are we;

Two of us in the church-yard lie,

Beneath the church-yard tree.”

“You run about, my little Maid,

Your limbs they are alive;

If two are in the church-yard laid,

Then ye are only five.”

“Their graves are green, they may be seen,”

The little Maid replied,

“Twelve steps or more from my mother’s door,

And they are side by side.

“My stockings there I often knit,

My kerchief there I hem;

And there upon the ground I sit,

And sing a song to them.

“And often after sun-set, Sir,

When it is light and fair,

I take my little porringer,

And eat my supper there.

“The first that died was sister Jane;

In bed she moaning lay,

Till God released her of her pain;

And then she went away.

“So in the church-yard she was laid;

And, when the grass was dry,

Together round her grave we played,

My brother John and I.

“And when the ground was white with snow,

And I could run and slide,

My brother John was forced to go,

And he lies by her side.”

“How many are you, then,” said I,

“If they two are in heaven?”

Quick was the little Maid’s reply,

“O Master! we are seven.”

“But they are dead; those two are dead!

Their spirits are in heaven!”

’Twas throwing words away; for still

The little Maid would have her will,

And said, “Nay, we are seven!”

*******

Ne Jemi Shtatë

Nga William Wordsworth

1770 – 1850

– – – Një fëmijë i thjeshtë,

Që lehtësisht qetëson dihatjen,

Edhe ndien jetë në çdo gjymtyrë,

Çfarë i duhet të dijë për vdekjen?

Takova një vajzë t’vogël shtëpize:

Më tha se ishte pothuajse tetë;

Kish flokë të dendur degë drize

Mbledhur rrethkokës së kaçureltë.

Kishte aromë fshati e pylli,

Dhe ishte veshur me hijeshi:

Kish sy të bukur, më t’bukur se ylli;

– Më mbushi me plot gjallëri.

“Vashë e vogël, vëllezër e motra,

Sa mund të jeni bashkë me ty?”

“Shtatë, tha jemi gjithsej shtatë kokrra,”

Dhe me çudi m’vështroi në sy.

“Ku janë ata? t’lutem ma thuaj.”

Ajo u gjegj, “jemi shtatë vërtet;

Dhe dy nga ne në qztezën Konuej,

Dhe dy kanë ikur në det.

Dy nga ne shtrirë n’oborrin e kishës,

Janë vëllai dhe motra ime;

Dhe në shtëpizën e oborrit të kishës,

Banoj pranë tyre me nënën time.”

“Ju thoni dy në qytezën Konuej,

Edhe dy kanë shkuar në det,

Si jeni shtatë! Të lutem ma thuaj,

E ëmbla vashë, ma thuaj si mundet.”

Përgjigje e Vashës m’erdhi në vesh,

“Jemi plot shtatë vajza dhe djem;

N’oborr të kishës rrinë dy prej nesh,

Nën oborr të kishës ku ka një pemë.”

“Vrapon përreth, o Vogëlushe,

Gjymtyrët e tua janë gjallë për besë;

Nëse dy shtrihen në oborrin e kishës,

Ju atëherë jeni veç pesë.”

“Ja varret shihen janë në blerim,”

Seç m’u përgjigj e mitura Vashë,

“Dymbëdhjetë hapa nga pragu im,

Dhe rrinë pranë ashtu siç thashë.

“Aty çorapet shpesh i kam thurur,

Edhe shaminë e zbukuroj;

Aty përdhe unë rri e ulur,

Edhe një këngë u këndoj.

“Dhe shpesh sa dielli perëndon,

Kur është dritë dhe bukuri,

Në tas të vogël me supën tonë,

Aty ha darkën jo në vetmi.

“Dhe vdiq e para motër Xhenia;

Rrinte në shtrat duke lënguar,

Derisa Zoti e lehtësoi nga dhimbja;

Dhe shkoi përtej për t’u amshuar.

“N’oborr të kishës e shtrinë aty;

Edhe kur bari na u tha,

Rreth varrit tok loznim të dy,

Unë edhe Xhoni im vëlla.

“Edhe kur toka me borë zbardhonte,

Kur mund të vrapoja për të rrëshqitur,

Vëlla Xhoni u detyrua të shkonte,

U shtri dhe pranë asaj rri ngjitur.”

“Sa jeni ju atëherë,” e pyes,

“Nëse të dy janë n’Perëndi?”

Vasha e vogël u gjegj serbes,

“Zotëri! jemi shtatë përsëri.”

“Por janë larguar, të dy të vdekur!

Shpirtrat janë lart në Perëndi!”

Po flakja fjalët; më kot vërtet

Vasha e vogël kish amanet,

Dhe tha, “Jo, shtatë jemi përsëri!”

*******

Shqipëroi: Alfred Kola

Korçë, 24 prill 2017

EFIM BERSHIN (1951)

……Poet, publicist, kritik letrar dhe prozator.

Vëllimet poetike më të përmendura të tij janë “Dëborë mbi Peçora”,

“Ishujt”, “Ashkla”, si dhe librat në prozë “Fusha e egër”, “Të lindurit e jashtëligjshëm”. Krijimtaria e tij është më e gjërë se kaq.

* * *

Nje farmaci, kanal dhe… natë.

Te ura e gurtë një pazar.

Rudha e ngrirë në kanal te akullt

që mbyt shtëpinë

ngjet me litar.

Një qen

rrëmon si në kuti votimi;

të shtrembëra si thika banditesh,

rruget kudo i zvarrit mundimi

natën e zezë të lindjes së Krishtit.

E di, mik?

Eja mihim poezi,

si qeni me putrat mih në dëborë.

Dhe, sakën se flet!

Vetëm ulërri,

ta ngrehim lart

te gremisurin,

Shekullin e gjorë.

* * *

Me që dëbora zbardhi korbin,

kur ish mbi kryq mbi ajodhimë,

boshlleku u mblodh dhe brenda rodhi

Si nëpërmjet të hinkës brimë.

Mbuluar sytë me kanavacë

Nga kto re bore ku s’ka tërfil,

Në fushë zbardhnin dy krevatë,

Një palë opinga e një kandil.

Mezi ne bredhin e stolisëm.

Gjersa u gdhi debora vuu!

Nga këmbë korbash u sajuan

Ca zhgaravina kuturu.

* * *

Na fton t’ia mbathim nje bori

Brigjesh të largët turavrap..

Unë piramidë plep i thatë

Në breg për vdekje ngulur ri.

Fiksim hapsira. Se ajo

i ndjell me forcë e pasjon

vetem ata që jashtë saj

nga kjo e drejtë i privon.

Medalja gjethe prej zverdhimit

në baltra rrugësh bie atdheut.

Më larg s’i mundet fluturimi ,

gjer në kufi… e i falet dheut!

– – – – – -I përktheu Ligor S. Prifti

Poezi nga PJOTR CAJKOVSKI (7 maj 1840 – 6 nentor 1893)

Eshte kompozitori rus i periudhes se vone romantike. Shume prej veprave te tij jane midis atyre me me shume popullaritet ne bote. Muzika e tij shenon fillimet e ndikimit te muzikes ruse ne ate boterore. Veprat e tij me te njohura jane: Arrthyesit, Liqeni i mjellmave, Uvertura 1812, Romeo dhe Zhuljeta si dhe shume uverturav te tjera, arie te famshme, simfoni dhe kenge. Operat e tij mbajne per libret subjekte nga vepra autoresh shume te njohur si Eugjen Onjegin te Pushkinit dhe Vajza e Orleanit – poema e famshme e Volterit kushtuar Zhan Darkes. Ishte personalitet me culture te larte e me interesa te gjera… Kishte passion letersine dhe ka lene pas nje krijimtari modeste ne sasi ne gjinine e poezise. Lexoni nje lirike te bukur meditative kushtuar pejsazhit pranveror tani, kur dhe tri ditet e plakave kane kaluar dhe pranvera sa vjen dhe perflaket me shume.

Pranveren pres. Papritur magjistarja mbrin.

Savanin pylli flak e tenden ngreh per hije.

Perrenjte rrjedhin, zabelet oshetijn’

Ne fund dhe dita sos me pamje miresie.

K’te shteg e njoh, o pyll,me shpejt ndaj tij te turrem.

Mos valle mu permbushen endrrat vegimtare?

Po, po! Ndaj tokes duarlidhur, me perulje,

Dhuraten ia pranoj pranveres magjistare.

Pejsazh! Perse keshtu e deh veshtrimin tone?

Me ngjyra te pashoqe e me aq stoli

Te tjera lule ka qe feksin e verbojne

Por, s’e kane tenden misteriozen bukuri.

E perktheu Ligor S. Prifti

Poezi nga PJOTR CAJKOVSKI (7 maj 1840 – 6 nentor 1893)

Eshte kompozitori rus i periudhes se vone romantike. Shume prej veprave te tij jane midis atyre me me shume popullaritet ne bote. Muzika e tij shenon fillimet e ndikimit te muzikes ruse ne ate boterore. Veprat e tij me te njohura jane: Arrthyesit, Liqeni i mjellmave, Uvertura 1812, Romeo dhe Zhuljeta si dhe shume uverturav te tjera, arie te famshme, simfoni dhe kenge. Operat e tij mbajne per libret subjekte nga vepra autoresh shume te njohur si Eugjen Onjegin te Pushkinit dhe Vajza e Orleanit – poema e famshme e Volterit kushtuar Zhan Darkes. Ishte personalitet me culture te larte e me interesa te gjera… Kishte passion letersine dhe ka lene pas nje krijimtari modeste ne sasi ne gjinine e poezise. Lexoni nje lirike te bukur meditative kushtuar pejsazhit pranveror tani, kur dhe tri ditet e plakave kane kaluar dhe pranvera sa vjen dhe perflaket me shume.

Pranveren pres. Papritur magjistarja mbrin.

Savanin pylli flak e tenden ngreh per hije.

Perrenjte rrjedhin, zabelet oshetijn’

Ne fund dhe dita sos me pamje miresie.

K’te shteg e njoh, o pyll,me shpejt ndaj tij te turrem.

Mos valle mu permbushen endrrat vegimtare?

Po, po! Ndaj tokes duarlidhur, me perulje,

Dhuraten ia pranoj pranveres magjistare.

Pejsazh! Perse keshtu e deh veshtrimin tone?

Me ngjyra te pashoqe e me aq stoli

Te tjera lule ka qe feksin e verbojne

Por, s’e kane tenden misteriozen bukuri.

E perktheu Ligor S. Prifti

Rexhep Shahu

Partia Demokratike e Shqipërisë është e ngritur.

Është e gjallë, është organizëm i gjallë që fatkeqësisht për disa e fatmirësisht për disa të tjerë nuk ka vdekur edhe pse e kanë dërmuar ishsigurimsat dhe rjepësit e saj, sidomos në zgjedhjet e fundit kur i dolën kundër bijtë e bijat e saj që “për inat të sime re futa djalin tim në dhe” apo “fjetën me mulligjinë…”.

Kjo lëvizje për ta ringritur PD është për ta pushtuar e uzurpuar PD, për të marrë poste e ofiqe disa që nuk bëjne e nuk jetojne dot pa poste e ofiqe, për t’u bërë të shtëpisë në PD disa shëtitësa që nuk kanë kurrfarë lidhje shpirtërore me PD, për t’u bërë legalë ca kopila që të mos mbeten pa familje politike pas endjeve poshtë e lart pas postesh, që të mos mbeten pa funksione në shtetin e nesërm kur të jetë PD në qeveri.

Unë nuk jam ushtar në PD as kapterr, as gjeneral, por jam shpirt i saj, jam pjesë e ëndrrës PD. Kam shkruar aq sa nuk ka folur kurrë për PD gjithë kori i ringritjes. Nuk urrej askënd por nuk dua pa kushte. Nuk më trazon urrejtja e atyre që janë në PD jo si në shtëpinë e tyre, që ndjehen të huaj në PD por që kanë ardhë më rjepë ndonjë post, për të gjetur bashkëjetues apo partner jete apo politike.

Kopilat e kurvat politike që gjuhen apo i sulen PD nuk tolerohen të më “shesin demokraci” se ata kanë ardhë aty për kolltuk bythe dhe unë ua lë të lirë kulltukët në çdo rrethanë…

PD e kanë zënë për fundi dhe duan ose ta marrin për vete si pronë të tyre ose ta vdesin një pjesë zyrtarësh që PD me pushtetin e saj i ka bërë nga zgjebsa zëngjina; e kanë zënë përfundi një pjesë e emëruar e administratës së saj skandaloze që hynë në politkë e në zyrat e PD si nëpunës apo kordinatorë interesash private që të bëhën milionerë siç u bënë disa njerëz nga pushteti i PD të cilët nuk heqin dot duart nga gjinjtë e saj por duan ta mjelin në çdo rrethanë; e kanë zënë përfundi një pjesë bashkëpunëtorësh sigurimsa që kujtojnë se PD është pronë e ish të burgosurve që janë dënuar si ordinerë banalë por në dosje u është shtuar axhitacioni e propaganda.

Po, do të doja të shkojnë në shtëpi e të rrinë me mamat a me të dashurat pjesa e administratës së PD që në fushatën zgjedhore nuk dinin se PD është në zgjedhje dhe nuk njihnin as kandidatët e PD për Tiranën; të shkonin në shtëpi kandidatët për deputetë që në fushatën e fundit zgjedhore të 2017 gjenin skuta të freskëta larg zgjedhësve dhe nuk ndoteshin dot me erë djerse në takime me njerzit, që nuk trokitën tek njerzit; do doja të shkonin në shtëpi ata që u zemëruan me PD dhe me veprime e mosveprime punuan shëndetshëm pro PS e kundër PD për arsye inati se nuk dolën më kandidatë për deputetë sikur të kenë patur kontrata morale qe ata ose duhet te jene deputete ose s’ka alternativa te tjera jetese për ta. Të zemëruarit harrojnë se PD nuk është vetëm pronë e tyre as vetëm bahçja e tyre, as trashëgimi vetëm e tyre.

Lakmia për pushtet e disave “që i kanë pjellë nënat e tyre nga sqetulla”, për përfitime kolosale, të disa drejtorëve e funksionarëve të lartë, përmes pushtetit jo vetëm ekzekutiv, (kemi qenë këtu të tërë o të tërë nën sytë e Vëllait të madh…) duke shitë poste, vende pune, dokumente pronësie, lakmia për pushtet abuziv u ka errësuar shikimin edhe mjaft njerzve të ndershëm që janë aset i madh i PD dhe sulen sot në korin e korbave me lloj lloj përrallash leniniste për ringritjen e PD.

Nuk votohem, nuk pretendoj asnjë post, asnjë post, por do të kërrej fletë rrufe kundër kopilave e kurvave politike që duan ta pushtojnë Partinë Demokratike për inat se nuk janë deputetë e zyrtarë të lartë të saj. Po të ishin në listë si depuetë 3-4 individë zulmëmëdhej që s’guxojnë të hyjnë në skanër morali, PD do të ishte përfekte sot e githë ditën. Ndaj është e pamoralshme stuhia në gotë kundër PD. (2017)

Krimbi i arrës shpon një vrimë në lëvozhgën e njomë, hyn brenda dhe fillon ta hajë atë.

Duke ngrënë arrën e njomë, krimbi shton peshë dhe i rritet barku.

Krrimbi përpiqet të dalë, por vrima që kishte bërë tanimë është shumë e vogël.

Krrimbi mundohet të zgjerojë vrimën, por arra e shpuar është tharë dhe forcuar, kështu që është e pamundur që ai të zgjerojë vrimën.

Krimbi ndalon ngrënien dhe “reflekton”:

E vetmja rrugë dhe mënyrë për të dalë jashtë arrës është humbja e peshës.

Duke praktikuar mosngrënien dhe urinë, krrimbi kthehet në formën e mëparëshme dhe në këtë mënyrë një ditë del nga arra.

Veçse kur ai del, stina ka mbaruar, dhe ka ngelur vetëm një krimb i uritur dhe një arrë boshe.

Shumë njerëz të dehur nga dëshira për të vënë pasuri duke vjedhur (sidomos politikanët tanë) i ngjajnë këtij krimbit të arrës që kur që kur kujtohen dhe kërkojnë të ndalojnë së vrapuari për pasuri, atëhere kujtohen se pranverat e verat kanë mbaruar…

Kanë mbetur vetëm vjeshtat dhe dimrat e jetës që ndoshta duhen shumë ilaçe e dieta për t’u mbijetuar.

Perkethyer nga turqishtja.

Ndryshe nga krrimbi i arrës janë pushtetarët tanë…

Kohet kanë treguar se shumica e tyre nuk ngopen, ata nuk ndalojnë së ngreni, dhe së vjedhuri nga gjaku i popullit…hanë e hanë, deri sa të ngordhin atje brenda.

Sa fëmijë nëpër botë,

i zbardh dita, i ze mbrëmja sypërlotur?!

Sa fëmijë në këtë tokë,

i ze gjumi të braktisur, të pangopur?!

Sa fëmijë lindin e s’rriten?

Vdesin nëpër spitale për një pikë gjak.

Ka fëmijë që në dritë të hënës shtrihen,

pa shtëpi e katandi, pa bukë në bark…

Gjithandej nëpër planet,

vetëm lot fëmijësh kudo shoh.

Gjarpëri i vdekjes këmba-këmbës i ndjek,

gjithë jetën mbulohen me gjak e lot!

Fëmijët në ballë të luftës e të mjerimit,

nuk ka dorë që i përkëdhel kurrë.

Përveç lotëve dhe trishtimit,

që i shoqërojnë të shëndoshë e të sëmurë!

Nën gërmadha shoh sy fëmijësh,

gjymtyrë, shpërndarë kudo nëpër tokë.

Oooo, ku je fshehur oj Perendi!

Që s’i djeg në zjarr, mizoritë nëpër botë!

Ku je o i madhi Zot?!

Që vetëm fëmijë vriten pa mëshirë.

U mbushën lumenj me gjak e lot,

ëndrra engjëjsh ikin përditë, pa lamtumirë!

Ikin engjëj në lulen më të bukur,

pa i çelur ende sytë e jetës po ikin o Zot!

Nga terrorizmi, miliona e miliona të tjerë,

anë e mbanë botës pafajsia vdes sot!

Ku je o i madhi Zot! Ku je?!

Shihi s’e si i mbush xhepat mizoria.

Krejt sistemet i shtrojnë udhët sot, si dje,

me gjak e lot fëmijësh, jeton “mbretëria”!

Shkeputur nga vellimi: “DIMRAT E FATIT” i sapo dalur nga Shtepia Botuese “ADA”! Pershendetje te dashur miq dhe mike! Fundjave te bukur ne familjet tuaja!

Nga Tedi Blushi/Zdhënës i Presidentit të Republikës.

Për lolon e opozitës së re, i cili mashtroi sot qëllimisht për Draft Opinionin e Komisionit të Venecias, ndoshta ngaqë hëngri plënca me ta në Tiranë (siç mund të provohet edhe me foto):

I bëj thirrje Rilindjes t’i lidhë këta pupacë të opozitës së re, si puna e këtij lolos, që i duket vetja se është deputet.

Në fakt është thjesht një numër dyshifror në fundin e fundit të listës për deputet.

Një rrogëtar i paligjshëm i Rilindjes që ushqehet me përshesh për të provokuar figurën e Presidentit.

I kujtoj këtij pupaci të Rilindjes, që para se të marrë guximin të flasë për Presidentin e Republikës të sqarojë të kaluarën e vet në raport me ligjin dhe t’u thotë shqiptarëve:

Nëse ka qenë apo jo në survejim nga shërbimet e sigurisë?

Për çfarë veprash të rënda është dyshuar dhe për cilën arsye është ndjekur nga shërbimet për një kohë të gjatë?

Larg qoftë pupac këto raporte publikohen një ditë!!

Ndaj lidh gojën se nuk e dimë a ta ble dot Rilindja edhe të kaluarën!

Megjithatë, i kujtoj këtij pupaci që flet në emër të Komisionit të Venecias, ndoshta ngaqë hëngri plënca me ta në Tiranë, siç vërtetohet dhe me foto, se vlera e votës së tij të paligjshme është ZERO ME XHUFKË!

Presidenti i Republikës është i vendosur për të mbrojtur Kushtetutën e vitit 1998 dhe nuk ka pupac, që mund t’a ndalojë!

Për të disatën herë, u sqaroj pupacëve dhe gjithë të tjerëve, se fjala tejkalim nuk ekziston në Kushtetutë, por vetëm në planet e votimeve moniste të Rilindjes, të mbështetura çuditërisht dhe nga opozita e re.

Vlera e votës së çdo pupaci të Rilindjes që përfaqëson fundin e fundit të listave të gjithë partive opozitare, pas dorëheqjes së 182 deputetëve dhe kandidatëve të partive opozitare është vetëm një ZERO ME XHUFKË .

Nuk është Presidenti që ka probleme me Kushtetutën por është Kuvendi në gjendje të rëndë antikushtetuese.

Ndaj mazhoranca të reflektojë, t’i shërbejë zgjidhjes së krizës së rëndë që tani, t’i falenderojë pupacët e t’u thotë që shërbimet e tyre nuk vlejnë më!

Tani është koha për të përmbushur kushtet e Bundestagut dhe për të ecur sa më pranë Maqedonisë Veriore!

Emisioni investigativ “Le Iene”, po përgatit për transmetim historinë e vogëlushit shqiptar Alvin Berisha, i cili prej pesë vitesh ndodhet në Siri.

Ai u rrëmbye nga nëna e tij kur ishte vetëm 6 vjeç dhe u dërgua ne qytetin sirian Al Bab, në afersi të Aleppo, ku i priste bashkëshorti i ardhshem i nënes së Alvinit, një xhihadist shqiptar nga Maqedonia.

Valbona, nëna e vogëlushit, nisi të frekuentonte në internet grupe dhe faqe të islamit radikal, dhe një ditë te dhjetorit 2014, arriti të largohej nga shtëpia bashkë me djalin e vetëm, në kohën që babai i të voglit ishte në punë, ndersa dy vajzat në shkollë.

Të dërguarit e “Le Iene”, kishin provuar edhe para tre vitesh të kërkojnë Alvinin e vogël, duke ndërmarrë një udhëtim drejt Turqisë bashkë me babain e tij Afrim Berisha, por gjurmët e të voglit ishin humbur diku në afërsi të Kobanes në kufirin turko-sirian.

Dhjetë ditë më pare, pas një sinjalizimi për vendndodhjen e fëmijës, tashmë 11 vjeç, “Le Iene” dhe babai i tij janë nisur sërish drejt Sirisë, kësaj radhe me destinacion Al Hol. Në këtë vend ndodhet kampi i grave dhe fëmijëve të ISIS që janë kapur nga forcat e ushtrisë kurde.

Sipas informacioneve qe gazetaret kane arritur te sigurojne, Alvini ishte dërguar aty, në sektorin e femijeve jetime pas vrasjes së nënës dhe njerkut.

Në një bisedë që patëm me një nga autorët e emisionit investigativ, mësohet se pas disa ditësh qëndrimi ne Siri, ata kanë arritur të bien në gjurmet e Alvinit, dhe të pajisur me të gjitha dokumentet e nevojshme i janë drejtuar autoriteteve kurde. Këta të fundit kanë kërkuar që për të marrë fëmijën, krahas babait dhe dokumentave përkatëse, duhej të ishte prezent edhe një përfaqesues, (diplomat) i qeverisë shqiptare.

Më pas “Le Iene” kane nisur të kontaktojnë ambasadorin shqiptar në Turqi, i cili ka shprehur gatishmërinë për të tërhequr fëmijen nga territori sirian.

Gazetari i njohur i ketij emisioni, Luigi Pelazza ka folur disa herë dhe shkembyer mesazhe me ambasadorin i cili ka nxitur trupen e Le Iene te largohet menjehere nga ajo zone si e pasigurte per jetet e tyre duke i siguruar se bëhet fjalë per nje fëmijë shqiptar të cilin do ta dergonte në shtëpi pranë familjes.

Me gjithë kalimin e diteve, ambasadori nuk ka bere asnjë hap të mëtejshëm për të nxjerrë Alvinin nga kampi, dhe në fund ka mbyllur çdo kontakt me gazetarët, duke mohuar çdo premtim të bëre.

Ne kërkuam të kontaktojmë direkt të derguarin e Le Iene Luigi Pelazza, i cili pa dhënë detaje e pohoi një fakt të tillë, duke shtuar se janë regjistrime bisedash telefonike dhe mesazhesh që do të publikohen gjatë javës së ardhshme në historinë e dhimbshme të familjes Berisha.

Mbetet të shohim emisionin për të kuptuar deri ku mbërrin papërgjegjshmëria e një përfaqësuesi të nivelit të lartë në diplomacine shqiptare.

Ekskluzive e SYRI.net

Ti ha, pi, vishesh, mbathesh, zbavitesh. Por nuk je i qetë. Nuk ndjehesh i lumtur. Ke ankesa. Nuk të rreh mirë zemra. Nuk të mbushet mushkëria. Nuk e shijon dhe nuk e tret si duhet ushqimin. Mirë të bëhet. Do vuash derisa të vdesësh. Sepse ti nuk lexon.

Nga Edison Ypi

Vendi yt ka vuajtur diktaturën më kriminale të historisë së botës. Prej një çerek shekulli vendi yt është vend i lirë. Ti që nuk lexon këtë dallim nuk e bën.

Ti pi kafe, sodit njerëzinë, habitesh dhe mërzitesh pse nuk janë të gjithë si ty, dhe kafja të duket zeherr. Zeherr e helm do të bëhet kafja sepse ti, ngaqë nuk lexon, nuk mund ta kuptosh madhështinë e laryshisë së karaktereve njerëzorë. Ndërsa pretendimi yt që edhe të tjerët të jenë si ty, domethënë që askush të mos lexojë, do ishte fundi i botës.

Ti del ndonjëherë në rrethinat e qytetit ku sheh shtëpi të reja, vila, oborre të bukura, jo rrallë edhe me basene të kaltra. Sa herë që kjo ndodh, ti nis e bërtet; “Janë bërë me pare droge”. Ore, të thotë ndonjëri, eja në vete, kanë punuar në kurbet duke ngritur llaç e beton në katin e shtatë e të tetë. Kanë bërë punën e vinçave dhe buldozerave. Nuk i kanë ndërtuar në 1 ditë por tullë pas tulle me një mijë mundime për vite të tëra. Shtëpitë e reja në Shqipëri janë me qindra mijëra. Kaq drogaxhinj nuk ka gjithë bota. E kotë. S’ka spjegim që të bind ty që nuk lexon, dhe duke mos lexuar, nuk kupton.

Je vërdallosur ca kohë “jashtë shtetit”. U thua miqve, italiani është kështu, gjermani ashtu, greku i tillë, turku i atillë, dhe të gjithëve u vë nga një nofkë. Përcaktimet që nuk guxon t’i bëjë asnjë dijetar dhe asnjë enciklopedi, guxon t’i japësh ti shtaza që nuk lexon.

Duke kaluar përmes bukurive të natyrës, pyjeve, grykave të maleve, rrjedhave të lumenjve, sheh aty-këtu ura të vjetra, mure të rrënuar kështjellash të lashta, fytyra banorësh lokalë. Ti nuk bën asnjë dallim mes pamjeve të tilla që i sheh të gjalla, dhe të njëjtave pamje në televizor. Ky tmerr nuk të ndodh për asnjë arësye tjetër veç asaj se ti nuk lexon.

Ti i jep ryshfet nëpunësit, mjekut, dhe pastaj i përgojon. Ti vepron kështu sepse ti nuk lexon.

Ti nuk mban ment përmendësh monologun e Hamletit, ndonjërën nga Introduktat e Nolit, Mall-in e Lasgushit, Letrën e Tatjanës Onieginit, por përsërit batuta të pështira soc-filmash të neveritshëm. Ti nuk lexon, prandaj.

Ti thua se diktatori bëri krime por bëri edhe disa gjëra të mira. Gjëja më e mirë që bëri diktatori, është gjëja më e keqe që ekziston, ti që nuk lexon.

Ti nxjerr në Fejsbuk foto me të ngrëna përpara. Është më turp se të dalësh lakuriq tek Sheshi Skënderbej. Edhe këtë ti e bën sepse nuk lexon.

Sheh ndonjëherë në televizor njerëz që recitojnë Poezi, flasin për libra. Habitesh, dhe thua me vete; Ç’u duhet këtyre fatkeqëve leximi ? Ndërkohë, fatkatrani dhe fatpjerdhuri je ti që nuk lexon.

Ti që nuk lexon je nxitësi më i madh i autorëve të këqinj, grafomanëve budallenj delirantë që presin të lëvdohen nga lexues inekzistentë si ty.

Ti që nuk lexon je dekurajuesi më i madh i atyre që dinë të shkruajnë por i ka gjetur belaja me ty që nuk lexon.

Ti që nuk lexon i bën të gjitha të zezat; Shet votën, vjedh, spiunon, thashethemnon, intrigon, nuk punon, bëhesh bandit, kriminel, i korruptuar, mafjoz.

Përvojat e njerzimit, Shkencat, Artet, të mirat, të këqiat, të ëmblat, të hidhurat, janë të gjitha nëpër libra, që ti nuk i lexon.

Ti që nuk lexon je lënda e parë e të gjitha të këqiave; politikës së keqe, qeverisjes së keqe, letërsisë së keqe, medias së keqe.

Ti që nuk lexon je katastrofa e vetes dhe fatkeqësia e të tjerëve.

Ti që nuk lexon, je një lëvere që nuk i duhesh as dreqit.

Boshllëkun e leximeve të munguara nuk e mbush dot materia e krejt Universit.

Rrofsh e qofsh e qafsh, ti që nuk e di çfarë janë; shiu i gërmave, flladet e paragrafeve, stuhitë e kapitujve, zjarri i vargjeve, inkandeshenca e Poezive, simfonitë e Poemave, tërmetet e novelave, cunamet e romaneve.

Modelja shqiptare në SHBA…Adrola Dushi “trondit” me mesazhin domethënës.

Ajo shkruan se: Mirësevini në shek.XXI… Ku seķsi është i lirë dhe dashuria është bërë një xhep plot mesazhe. Ku të humbasësh celularin është më keq se sa të humbasësh vlerat. Ku të pish e të tymosësh është në modë e nëse nuk e bën, je demode. Ku banjot janë kthyer ne studio fotografike dhe kisha vendi perfekt për të bërë check in.

Shekulli XXI, ku burrat e gratë i tmeɾron më tepër shtatzania se sa HIV. Ku njerëzit “vɗesin nga fɾiķa” ndaj teɾroristëve dhe ķriminelëve më shumë se sa t’i friķësohen Zotit.

Ku veshjet tregojnë vlerën e një njeriu. Ku të kesh para është më e rëndësishme se sa të kesh miq e të afërm. Shekulli XXI, ku fëmijët janë gati edhe t’i mohojnë prindërit e tyre, në emër të “dashurisë” virtuale.

Ku burra dhe gra shpesh kërkojnë marrëdhënie pa angazhime ku detyrimi i vetëm është “të pozojmë bukur për fotot që do të publikojmë në rrjetet sociale, për t’i treguar dynjasë dashurinë tonë të përjetshme”. Ku jeta është bërë tërësisht publike dhe dashuria një pjesë teatrale.

Ku më i famshmi apo më i ndjekuri me më shumë “like” në foto është ai që shtiret më bukur sikur është i lumtur ; ai/ajo që poston foto në vende ekzotike apo luksoze, i rrethuar nga “miqësi boshe”, me “dashuri” të paqarta…

Ku njerëzit harrojnë të kujdesen për shpirtin e tyre të zbrazët, duke iu dedikuar për orë të tëra trupit. Ku një operacion plastik për të patur trupin “perfekt”, një injektim botoksi për të patur fytyrën perfekte vlen më tepër se një diplomë.

Ku një foto në palestër ka më tepër “like” se një foto duke lexuar apo duke kryer vepra të mira në shërbim të komunitetit. Shekulli XXI, ku mbijeton vetëm nëse luan me “arsyen” dhe shķatërrohesh nëse vepron me zemër!

Nga Klevis Bitro/

Rama ofron vetëm krim elektoral dhe marrëveshje droge, gjëra që askujt nga bota e civilizuar nuk i intereson.

Rama nuk ka mundësi, fuqi, dëshirë që të ftojë Mike Pompeo në Shqipëri. Rama ka vetëm dështakët e krimit si rreth shoqëror…

Të nderuar miq,

Vizita e Mike Pompeo si Sekretar i Politikës se Jashtme Amerikane, pra si Ministër i Ministrisë së Jashtme Amerikane, në Shkup dhe Athinë duke anashkaluar Shqipërinë, tregon notën që SHBA i ka vënë qeverisë Rama.

Me sfond marrëveshjen e Prespës dhe perspektivës inkurajuese drejt BE të shtetit të Maqedonisë se Veriut, amerikanët e kanë vlerësuar si të besueshëm shtetin e vogël të ish Jugosllavisë, madje duke i njohur merita të stabilitetit në Ballkan.

Po kështu, vizita e Mike Pompeo sot në Athinë, tregon dëshminë e lënies së Greqisë si violinë e parë në çështjet ballkanike.

Greqia i ofron SHBA marrëveshjen e re për bazat amerikane në territorin grek, (porti i Aleksandropolit afër me Turqinë)në shkëmbim të teknologjisë së armatimit me futjen edhe të aeroplanëve pa pilot, pra dronëve ushtarakë, si pjesë e forcave të armatosura greke plus shpresën e shtetit grek se në një përplasje të mundshme ushtarake me Turqinë, amerikanët do ndërhynin deri në njëfarë mase.

Po kështu Greqia ka lidhur aleancë me Izraelin dhe Qipron si kundërpeshë ndaj Turqisë duke qenë se kohët e fundit ka mjegull në marrdhëniet e SHBA me Turqinë.

Vetëm Shqipëria e qeverisur nga Rama as që figuron në interesat e kësaj vizite të Mike Pompeo. Qeverisja e Shqipërisë as negociatat i hap dot po as Mike Pompeon nuk e bind dot, qoftë edhe për disa orë kortezie në Tiranë.

Pafuqia e Ramës për të ftuar miq të vërtetë lidhet me paaftësinë fenomenale të tërheqjes së kapitaleve dhe politikave serioze botërore në Shqipëri.

Rama ofron vetëm krim elektoral dhe marrëveshje droge, gjëra që askujt nga bota e civilizuar nuk i intereson.

Rama nuk ka mundësi, fuqi, dëshirë që të ftojë Mike Pompeo në Shqipëri. Rama ka vetëm dështakët e krimit si rreth shoqëror…

Nga Artur ZHEJI

Doli përsëri në Tv, kryeministri. Nuk dihet përse duhet të dilte përsëri, sepse me datë 3 Tetor 2019, ai kishte dalë disa herë, duke përsëritur të njëjtën salcë, të njejtën majonezë dhe po aq spec djegës, gjatë gjithë asaj dite.

Tepër nervoz dhe me shtjella pasioni dhe me mendime vrapuese e të rrjedhshme si një aktor improvizues, që edhe e shkruan vetë tekstin dhe e reciton, duke dhënë shfaqje pas shfaqjes. Duke vënë pasionin përpara logjikës, atij i duket se ja mbërrin qëllimit, që të mund të flasë edhe pa logjikë, boll që të tërheqë audiencën në shtigjet e pyllit dhe në shtigjet e qafëmaleve, gjithmonë për të shmangur marramendjen dhe pamjet e greminës ku jemi sot.

I vetëviktimizuar, gjithmonë në mbrojtje nga sulme të vërteta, por më së shumti nga sulme imagjinare, që duan të krijojnë bindjen, se e keqja buron nga opozitarizmi, nga ‘sharësit” që nxijnë realitetin.

Me siguri, shumica e audiencës, ka mbetur pa fjalë dhe pa gjykim, sepse kryeministri-viktimë, në rastin më të mirë: “Nuk di!”, dhe në rastin më të keq: “Nuk kam asnjë përgjegjësi!”, i bie që Rama, vetëparaqitet si ata larësit e xhamave të makinave të të tjerëve. Duke dashur të na bëjë të mendojmë, se kjo makina, që është edhe qeveria e tij, baltoset nga të tjerët dhe vetëm nga të tjerët.

“Korrupsion ka!”, por ja aq sa thuhet, e pra nuk është korrupsioni e keqja, por keqdashja që zmadhon përmasat e korrupsionit, ajo po, është e keqja jonë më e madhe, që na nxin e na baltos, sipas të thënave të kryeministrit.

“Trafiku i drogës? Tonelatat e kapura në Athinë me destinacion Shqipërinë? Apo gjurmë të tjera që kapen gjithkund tjetër?”

Dukshëm, duket se edhe kryeministri i merr vesh këto lajme nga mediat edhe ay, dhe pret vendimet e drejtësisë shqiptare… e kështu futja tja fusim! Le të ecë përpara qeverija, të mbyllim gojën të gjithë dhe të bëjmë spektatorin e spektaklit të ish piktorit, zbuluar befas aktor dhe regjizor njëherësh, që reciton monologun e viktimës, që vanë dhe e vunë me zor kryeministër.

Po përse është kaq nervoz kryeministri pasionant?

Përgjigja duket e thjeshtë dhe është para syve të të gjithëve:

Nuk ka kontroll në asgjë e për asgjë! Nuk qeveris e vetëm përrallis, ankesa të pafundme, që për hir të së vërtetës, i ujdis bukur mirë në të folme!

Sepse largimi masiv i shqiptarëve, është prej kohësh një braktisje reale e teatrit, ku ish piktori-aktor, shumë shpejt do të përrallisë në një sallë të zbrazur.

Porse kjo është një humbje për të gjithë, pozitë dhe opozitë, popull apo elitë.

Dhe pyetja që bëhet rëndom është, jemi vonë apo mirëfilli e meritojmë këtë kryeministër mendjemadh, të cilit pa kuptuar po i boshatiset kafka, nga neuronet e pakta racionale, shpesh aspak interesante, por po kaq shpesh të domosdoshme, që duhet të ketë një shtetar? Pse është nervoz kryeministri? Ka lepur pas ferrës?

Çfarë “Fati”! kemi një interpretues të mirë, gënjeshtrathënës të dorës së parë dhe presim që arka e shtetit dhe punët e qeverisjes të bëjnë përpara.

Mjerisht dhe fatmirësisht shqiptarët e kanë kuptuar këtë, bëjnë gati valixhet e tyre apo të fëmijëve të tyre dhe ikin e largohen. Shpesh pa kthim.

Ndërkohë që kryeministri flet e flet. E përsëri, flet e flet

Martin Henze.

Albania is a unique country in many ways. Anyone who has ever visited the small Balkan state on the Adriatic can confirm this. Even the completely unbiased visitor will quickly notice a few peculiarities about this country. If you drive through Albania’s rural areas, you will not only find breathtakingly beautiful nature, but also bitter poverty.

Under Hoxha’s leadership, Albania occupied a rare special position in post-war Europe. As a result of his long reign, the workers’ paradise he promised in Albania became the third-poorest state in the world. 

After the end of the dictatorship at the beginning of the 1990s, the country found itself in a league with the poorest ex-colonies in Africa and Asia. 

But Hoxha’s legacy means far more to his country. As the only socialist ruler in Europe, he managed to isolate himself from all other popular republics in the world during the Cold War. First he threw himself over his Yugoslav neighbours to prove his loyalty to comrade Stalin. 

After Stalin’s death he then quarreled with his successors, approached China instead, only to give that up again soon. 

At the time of Hoxha’s death, Albania had no significant contacts with any country in the world. This, too, was probably one of the reasons for the crazy bunker construction in the country.

When the socialist dictatorship also came to an end in Albania in the early nineties, the country was completely ruined and internationally isolated. To give just one example of the Albanian standard of living and inequalities of the time: In 1990 there were not even 2000 registered cars in the whole of Albania, which of course did not stop the socialist leadership from building a magnificent boulevard in the capital Tirana, so that the party bigwigs could comfortably reach their villas. Today, 29 years later, a similar situation takes place again in Tirana.

Under the governing party, the successor organisation to the communist party Hoxhas, Mustafa Rama, the SP, and its representative in Tirana, Erion Veliaj, many building permits for magnificent buildings are now being granted, in the poorest country of Europe, a new stadium, the old historic theatre is to be demolished, the property with a value of around 240 million euros is being given away to a friendly consortium, which in return want to build a new theatre for around 11 million euros. People are expelled from their homes without expropriation in Tirana to build boulevards. On the other hand, in Albania the water supply and the electricity supply are very poor, corruption, unemployment and genuine hunger characterise the lives of the majority of Albanians. Albania is becoming increasingly isolated, foreign-politially. Does not meet the requirements to start accession talks to the EU.

Everything is very reminiscent of the Communist period under Hoxha before 1989. No wonder, the ruling party of Mustafa Rama is the successor of Hoxha. With one, very serious difference. Hoxha would never have allowed Albania to neglect the Nacro state.

Since the takeover of the Mustafa Rama government in 2013, Albania has become the central network point for international heroin and cocaine trafficking from Afghanistan, Turkey and South America to the EU, with trafficking in human beings and crime on an unprecedented scale. 

The future of the proud Albanian nation therefore looks very black, the state is on the brink of bankruptcy.  Even Hoxha will probably “turn in his grave”.

The rule of law and democracy had developed in Albania and the democratic civil society of Albania in the 1990s and have always been in a changing relationship of tension and complementarity. 

The spring of 1993 was very important for Albania, the great development towards Europe, the law on fundamental and human rights was enacted, the UN Human Rights Convention and the provisions of the KSZE – Final Act, minority rights, were transferred into Albanian law, obtaining visa freedom, the establishment of a free and democratic constitution, NATO membership and the envisaged membership of the EU.

These great achievements of the Albanian people, this beginning of Albania’s integration into the civil societies of the world are now at stake in 2019 and Albania is facing economic bankruptcy, the most important capital of the nation and the economy is lost, young people immigrate or flee the country, thus the Albanian nation’s future is lost.

Both principles, the rule of law and democracy, found together until 2013 in the service of the idea of freedom, which has developed massively apart since the election of the current Prime Minister Rama, especially after the manipulative election in 2017, which was apparently realized with the support of the Mafia, that is, through the formation of a criminal organization, in Europe is also spoken of the Mafia government of Mustafa Rama.

In detail:

Manipulated parliamentary elections 2017 

According to the international press, Albanian investigators and international intelligence services have extensive telephone recordings – made by Albanian investigators – available to them, which prove that Prime Minister Mustafa Rama’s Socialist ruling party had a systematic plan to manipulate the election in 2017.

According to the news organs, these police recordings also prove: Albania’s head of government Mustafa Rama knew about this election conspiracy, so he was part of it. Senior government officials planned the election manipulation and implemented it together with local leaders from the party, state administration and mafia. 

The phone calls intercepted by the anti-mafia police also show the participation and complicity of the most influential politicians. 

In addition to Prime Minister Rama, whose then Interior Minister Samir Tahiri is currently accused of being a member of the drug mafia, it is the Chairman of the Parliament’s Committee on Legal Affairs, Ulsi Manja, head of the Parliament’s Security Committee, Xhemal Qefalia, the Secretary General and faction leader of the Socialist Party, Taulant Balla and others.

Even though Albanian investigators have known the recordings for years, even though everything that can be heard on the tapes and has actually happened is punishable under Albanian law, no proceedings have yet been opened against any of the politicians, officials and mafiosi heard on the tapes. No affidavits have been made by the leader of the ruling party and Prime Minister Rama that they have nothing to do with the formation of a criminal organisation.

On the contrary, investigators who were on the trail of the socialist government’s links with the drug mafia went to prison without charge or under house arrest and fled abroad. 

Some of the cases have now been passed on to small prosecutors who have little experience in investigating mafia structures, the results are predictable, none at all. It can therefore be assumed that the entire political system will be structurally suppressed, with the exception of the Mustafa Rama ruling party.

Illegal municipal elections in 2019

The result of these criminal developments and the absence of the rule of law in Albania: The elected opposition, the Free Albania, did not nominate any more candidates in protest for the local elections planned for June 30, 2019 in large parts of the country. 

Free, democratic elections are not possible in the absence of a constitutional state, a democratic system and a nacro-government.

The president of the country, Ilir Meta, dismissed the elections due to the legislative and state emergency in Albania, the Constitutional Court, the Supreme Court, and thus also the parliament was completely eliminated by the government, and published a new election date, 13 October 2019.

The Mustafa Rama government nevertheless conducted the illegal election. The ruling party, SP, was the only party to win 60 out of 61 election seats. 

Now, step by step, it turns out that many candidates of the ruling SP party have a criminal past, whether money laundering or massive drug trafficking. A tragedy for Albania’s reputation in the world, the ruling party shows its nacro side.

Partly there are resignations, partly the criminal offences are denied. 

The OSCE has now published a devastating report on the election, only from a technical point of view. 

The issue that there is no rule of law and no constitutional court and that therefore no democratic, equal and free election is possible per se was not addressed, as it did not seem to be an OSCE audit mandate.

Rule of law

The democratic system is currently non-existent in Albania. 

Albania is now in a situation in which the Constitutional Court and the Supreme Civil Court have de facto been abolished by the Rama government about two years ago and have de iure been put into a dysfunctional state. 

At the same time, corruption in the government’s administration and trafficking in heroin and cocaine have increased massively since 2013, and Albania has become the hub for drug trafficking to Europe.

This has an impact on the functionality of the parliament, a controllability of the still government Rama has not been possible for 2 years.

Legal security and transparency are no longer guaranteed, the minimum of a constitutional state does not exist in Albania, caused exclusively by the Rama government, which is also solely responsible for it.

Compliance with the constitution can no longer be verified. 

All laws of the government, every action of the government is legally questionable, because it cannot be checked, is therefore completely subject to the judicial review by a constitutional court, if it works once again. 

Any sui generis regulations or laws as currently drafted by the Rama government are, moreover, grossly unconstitutional.

If a Constitutional Court and a Supreme Court were to be re-established, there would be a lot to do. 

We only have to imagine this once: the government activity of 2 years, all laws, would have to be reviewed. The Rama government is committing a permanent constitutional/legal breach.

In addition, there are about 40,000 outstanding cases. 

An Albanian Shakespeare Theatre, with Prime Minister Rama and his family friends at the centre of the action.

The supreme courts would certainly have to be equipped with several hundred judges in order to examine these cases promptly and in accordance with the rule of law. 

How this is supposed to work is a mystery. Who thinks that can be organized in 4 weeks has visions and who has visions, should please go to the doctor.

Background is the so-called judicial reform, the result of which is the standstill of the judiciary. It was omitted an intermediate solution to initiate between exchange of the judges and new appointment, cui bono?

As a result, the judiciary, as briefly outlined above, cannot and must not be eliminated under constitutional law. The Constitutional Court and the Supreme Court are so-called permanent organs of the Albanian constitution.

The elimination of the judiciary by the Rama government and thus the destruction of democracy represented an absolute breach of the constitution, an attack on the constitutional order of the Albanian state by the Rama government, which on the one hand would certainly have criminal consequences for the responsible persons, as well as civil law claims for damages, this should occasionally be examined more closely and also leads to a constitutional and legislative emergency of the Albanian state.

European Union

There is a clear political will in Brussels for the six Western Balkan countries to join the European Union. The structural reforms that the Albanian people must pursue are essential – whether the Albanian farmer from the mountains of northern Albania, or the fishermen from southern Albania, or the university professor from Tirana, the Albanians and not the EU, must now decide what they want, a future with prospects, or another as in recent years. Most young Albanians do not want to leave their country, the Albanian families do not want to lose their children, the Albanians abroad want to return to their homeland. 

They have one thing in common: they need an economic perspective in Albania so that they can see a future. Albania must now deliver and meet the Copenhagen criteria. 

The Rama government has absolutely failed in this matter and it has not even been able to bring about a positive development for Albania at all. In my view, this has also become clear to most Albanians.

Economy

The economic situation in Albania is catastrophic, and the Albanian state is facing national bankruptcy. 

Increasing shadows – economy, over 40%, increasing shortage of qualified labour, mass exodus of young people, lack of legal security because no rule of law works, massive corruption of government administration, nacro elements, no functioning parliament, destabilized political system, see elections 2017 and 2019, a government that does not abide by the constitution, Drug trafficking, decline in foreign remittances from Albanians, warnings from the central bank about Albania’s economic situation, minor successes on the bond market, high Narco economic growth, i.e. no real economic growth, regular foreign investments have sunk to almost 1 digit per mille since Mustafa Rama took over the government in 2019.

The state salaries are paid by credit, by selling possible tax claims of the state in the future to banks and private companies, a second pyramid scandal that will be much more dangerous than in 1997.

These are clear indications that Albania is already insolvent. At the end of 2019/beginning of 2020, there will certainly be even more serious problems before Albania goes bankrupt.

The European Union must also clarify how it can be justified to European voters and taxpayers that European taxpayers’ money should be made available to such a structured government. With the current government, there can be no compliance correct verification of the funds used. Even EU employees in Albania are likely to have been offered massive offers from the corrupt state sector. This is why the EU will certainly have to step up its scrutiny of the personnel deployed.

Indeed, if Albanian civil society and the Albanian economy want to have a future, they have to ask themselves the question cui bono, the question is easy to answer, the current situation benefits only Rama and his families, not the Free Albania.

It is important that the Free Albania acts politically. But Albania’s economy should also know that it only has a future if it finally gives up the support of the Rama government, it is not too late for it.

Positive effects

The two good news about all the chaos and disaster in Albania caused by the current Mustafa Rama government:  

On the one hand, there is a growing civil society, the Free Albania.  Since November 2018, hundreds of thousands of children, women, men, old people, professors, farmers, fishermen and students from all regions of Albania have taken to the streets. This is the future of Albania, not the existing political-criminal structure.

Since Free Albania now has very viable economic, legal and social programmes from cooperation with European partners. The democratic opposition has the fullest support of the European People’s Parties.

It is a question of helping Albania to achieve stability and laying the foundations for sustainable, integrative growth; jobs, jobs and more jobs are crucial for Albania’s future. 

Stability is also necessary to ensure that Albania’s economy becomes competitive, so that Albania’s accession to the EU can be considered at all. 

What is even more important, though, is to give Albania, and the Albanian people in particular, more control over their own fate.

This can only be achieved by eliminating the profound structural problems that continue to plague Albania, such as long-term unemployment, a lack of a functioning legal system, weak corrupt institutions, drug trafficking, poverty, hunger, mass flight and organised crime.

On the one hand, the opposition and the representation are demanding new elections for a large part of the Albanian population, since the parliamentary elections in 2017 and thus the election of Prime Minister Mustafa Rama were massively linked by the ruling party, according to the international view, with which the Mafia was manipulated and the election on 30 June 2019 was a constitutionally illegal election and undemocratic election, so that a structural new start can then be brought about in Albania by social consensus. 

In a democratic system, elections are always the decisive narrative. In fact, it will not understand the existing government because it has dismantled this legal system and the democratic structure. But it seems that there are very clever and wise members of the ruling party who will turn their backs on Mr Balla, Mr Rama Vilaj, Mr Thairi and others. This will also be the right way, it is hard to imagine before the final criminal clarification of the responsibility of the masters in the matter of the Mafia manipulated election 2017 and the illegal one-party election 2019.

Since the legal system in Albania is functionally neutralized, and the parliament is therefore functionally inactive, the basic conditions for a democratic new election, such as: ensuring a free and democratic election, democratic electoral laws for the local and parliamentary elections, verifiability of these laws by a constitutional court jointly, opposition and government, would certainly have to be brought about jointly. 

One format would certainly be a transitory, joint government of national unity in 2019. 

The proposal by Democrat Lulzim Basha, who also has a high reputation in Europe, is remarkable and interesting. At the beginning of June 2019, we deliberately held talks with Basha and others and the political and economic elites of our country on several days in Berlin. The EU’s economy stands on the side of Free Albania and thus of the friends of the EU and its legal and economic culture, that is good for Albania, that is good for the Albanian families and the Albanian economy.

An election in a state, without a functionally active legal system and without observance of democratic rules and structures and without agreement with the opposition is certainly not something that anyone in Albania wants to carry out; it is a serious situation.

Albania’s potential 

Albania has a high economic potential, a very valuable culture and very impressive people who are willing to work. 

The strategically important location and the mobilizable labour force are only some aspects of Albania’s economic potential. 

Albania took a large part of its intellectual heritage, its future with it into exile or, to put it another way, abroad through the flight or emigration of hundreds of thousands of Albanians during the time of Mustafa Rama’s government. 

If the disaster with the Rama government, the lack of the rule of law and the lack of democracy is resolved, there will be a very great flood, a tsunami and Albania’s legacy will come back from abroad. 

This heir, the foreigners – Albanians are enriched by a new feeling – world and burdened with democratic, emancipated views. The Albanians coming home have absorbed Europe, the United States, Asia, Australia, they have become, according to Mallet du Pan, cosmopolitans against their will, and will then give the experience of Albania, bought from many tears and efforts. I have had many personal meetings and conversations with Albanians in the UK, the EU and the USA over the last few months – they want to come back and take part in Albania’s construction.

With them, Albania could benefit from the fourth industrial revolution in the EU and take its fate into its own hands and become strong again. Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans.

To this end, Albania should concentrate on the most important points in 2019 and this is one of the opposition’s primary projects. This concept has the potential to achieve these goals, it is therefore very sensible and receives our fullest support.

Albania needs a perspective, a future, a new start for the entire economic and family policy. 

Albania needs well-paid jobs, affordable housing and educational opportunities that are affordable for all. 

It is also the aim that there should be fewer poor people and a larger middle class in Albania. In the future, the economy in Albania will need a large workforce, for which they need a large middle class in Albanian society. Labour is the capital of the economy. This is the only way to prevent mass migration and the flight of young people because of the lack of prospects.

The Democrats are right to focus on the following sectors:

Social Affairs, where reforms are planned to promote education and families, including the introduction of child benefit and an increase in salaries in the social and health sectors.

Education/culture, investment programmes in the expansion of universities and schools are planned here, the abolition of tuition fees for socially disadvantaged families, the nationwide introduction of the German dual education system with the aim of ensuring that all Albanians have equal opportunities for education.

Economy/infrastructure/finances, this is where economic priorities are set.

The economic priority areas will be supplemented with appropriate support programmes through a fiscal reform ( flat tax system) and the establishment of three special economic zones ( North, Central, South). 

Housing market, here too a concept of social housing construction is to be introduced, flanked by housing subsidies for socially needy Albanians, with the aim of producing affordable housing, also for financially weak families and young people.

Justice, restoration of the functional legal system, effective implementation of judicial reform and massive fight against corruption through special task forces in the regions.

In addition there are the following topics: 

·      Consolidation of trade and investments according to European standards, 

·      Strengthening the next generation of leaders,

·      Building a digital ecosystem to enable the region, 

in the Fourth Industrial Revolution.

The role of the private sector is crucial to drive this cooperation forward. Without economic development there will be no tax revenues and thus no expansion of the welfare state and then no prospects for Albania’s youth.Entrepreneurs in Albania therefore need maximum freedom, but in compliance with all state laws. Albania does not need nacro-growth, but genuine economic growth. 

Albanian companies could easily make fantastic profits in the future, even if they comply with the legal rules. In this respect, they must now decide what they want, an economic downfall or a future in free Albania.

Albania does not need to finance the salaries of state employees by selling tax receivables, but the state must have sufficient revenue.

Partnerships to promote growth and investment will be a key issue on the agenda. Standards such as how they are designed, how the tender is organised and managed are essential for acceptance by the population and for the economic development of the state of Albania.

The existing so-called PPP structures in Albania, the tendering procedures, as well as the monopolization tendencies are strongly in need of correction, they are family contracts of the government Rama with some family enterprises, no PPP contracts. They do not fit into the PPP format that we have effectively developed in Europe over the past 30 years. They are not PPP, let me classify these contracts as family contracts.

Brain-drain of Albania’s young population 

Albania has many advantages, including in particular its very important strategic location and many entrepreneurial workers. I really believe that Albania will be able to take advantage of the Fourth Industrial Revolution in the same way that the Baltic States were able to rapidly develop their economies based on the Internet economy in the 1990s or Southern Ireland. Smaller economies often have the advantage of being able to make far-reaching changes with more agility and flexibility than larger states. Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans. But in 2019 Albania needs a fundamental political and economic change, otherwise it won’t work. The current government has shown that it will not make it politically. Some business enterprises in Albania also have to make political decisions now. It is a very bad deal they made with Rama, bad for the country and bad for their companies and their future. There is still time for a reversal.

Free Albania can accelerate Albania’s EU accession process

There is a clear political will in Brussels for the six Western Balkan countries to join the European Union. 

The structural reforms that the Albanian people must pursue are essential – whether the Albanian farmer from the mountains of northern Albania, or the fishermen from southern Albania, or the university professor from Tirana, the Albanians and not the EU, must now decide what they want, a future with prospects, or another as in recent years. Most young Albanians do not want to leave their country, the Albanian families do not want to lose their children, the Albanians abroad want to return to their homeland. They have one thing in common: they need an economic perspective in Albania so that they can see a future.

Albania must now deliver and meet the Copenhagen criteria. The Rama government has absolutely failed in this matter and has not even been able to bring about a positive development for Albania at all. In my view, this has also become clear to most Albanians.

Albania will only benefit from joining the EU if it is able to compete with other countries and if it is important that Albanians do not all emigrate. 

What is important is that accession to the EU could perhaps cushion the impact of a solution that Albanians must first find.

Prospects for development through Free Albania

People in Albania are increasingly orienting themselves towards the doubters, the unadjusted, the uncomfortable, all those who ask questions and do not avoid them; this has become apparent in recent months in Albania during the demonstrations and the lively political discussions. A spirit that is hardly discernible in Northern Europe. 

It is a solidarity of the community, of the Free Albania, to feel the unconditional will to ensure that the Albanian nation has a peaceful and prosperous future, a change of perspective in thinking and on the streets is currently taking place in Albania, very impressive. 

The opposition, the Free Albania, is giving new impetus by showing the Mustafa Rama government the red card because of the destruction of the rule of law and the massive corruption and electoral manipulation, its mandates in Parliament and demands to think again in Albania. This was a very courageous and democratic step by the Albanian opposition.

A very impressive development, a Free Albania has developed nationally and internationally in recent months, which now offers a perspective for Albania’s progressive, democratic development.

It becomes clear that the Albanians know that they alone are responsible for shaping their future as an Albanian nation and that they alone must make the fundamental decisions, not the foreign country or a foreign politician, or another country, that they only have one chance for the development of their country, their proud nation. 

This democratic and special development in Albania is due to the elected opposition under the courageous chairman Lulzim Basha and to Albania’s civil society. 

A great, democratic development has taken place there in recent months, which has not yet been sufficiently considered and appreciated by the world public. Too much attention has been paid to so-called stability and to the autocrats, the rulers. 

On the other hand, there are also wise and intelligent men and women in the ruling party, the SP, with whom intensive talks have been held in recent months, with whom the policies of the government of Ramas, Ballas, Velia, the executive committee of the SP, which is directed against the Albanian nation, no longer want to participate, who want to have a future in Albania, in freedom, democracy and the rule of law, in the community of civilisations.

These two groups, representatives of the ruling party and of the Free Albania, now want to stop the actions of this autocratic government Rama and his junta and the disregard of the constitution in the interest of Albania’s future. This is a very good development.

Albania has a very impressive and valuable culture, of which the Albanians can really be very proud.  There was a special, peaceful coexistence between the religious communities. That can greatly enrich Europe. It has women and men who want to tackle and carry the idea of Europe in their hearts and minds. The country itself has an interesting economic situation and resources. Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans.

The opposition has a substantial and modern economic and social programme, in which we have participated, which will make this development possible.  This would also make EU accession more realistic, which is unrealistic for the current Rama government if a fundamental political change takes place in 2019. 

The new Europe has a nucleus in Albania, civil society/opposition now, together with clever representatives of the still governing party, has the task of to close the gaping wounds of the last five years. In order to heal them, the wisdom and wisdom of Albanian civil society is now needed, it is possible to change the course of political change in 2019 and bring the Albanian nation into a future within European civil societies. 

On this road we have to take everyone with us, the Albanians, the economy. Europeans should recognise that so far all talks with the Rama government to resolve the conflicts have been blocked or inconclusive, a situation similar to Venezuela. The Rama regime ultimately uses such opportunities for talks to gain time and legitimacy, hence the increased interest in starting accession talks with the EU. In this respect, the opening of accession talks at the present time would be absolutely counterproductive for democratic development.

We therefore also need the attention of those who, from a distance, observe, analyse, give advice and make connections, without judging, with European friends. 

Another chapter in the history of Albania, a country that thinks big by starting small again, would be opened by the opposition to offer Albanians new opportunities and make Albania a better place.

Infos:

 https://m.bild.de/politik/ausland/politik-ausland/wahlmanipulation-in-albanien-ein-staat-versinkt-im-mafia-sumpf-62698312.bildMobile.html

https://m.bild.de/politik/ausland/politik-ausland/wahlmanipulation-in-albanien-ein-staat-versinkt-im-mafia-sumpf-62698312.bildMobile.html

https://www.bild.de/politik/ausland/politik-ausland/wahl-manipulation-in-albanien-abhoer-baender-belegen-regierung-manipulierte-wahl-62666642.bild.html

Klikoni që të hyhet te 2018-cocaine-trendspotter-rapid-communication.pdf

https://www.linkedin.com/pulse/albania-national-crisis-martin-henze/

http://shekulli.com.al/ka-marreveshje-midis-bandave-te-droges-dhe-institucioneve-shteterore/

https://www.syri.net/politike/275580/deklarata-bombe-martin-henze-ka-marreveshje-midis-bandave-te-droges-dhe-shtetit/

https://www.syri.net/politike/275064/eksperti-gjerman-i-cdu-se-shpejti-do-te-kete-zbulime-te-forta-per-rrethin-familjar-te-edi-rames/

http://www.55news.al/politike/item/221747-berisha-edvin-mafia-per-lekuren-e-tij-po-shet-olsi-drogen

https://shijaktv.al/2019/08/henze-diktatura-e-mafias-ne-juglindje-te-evropes/

BE përkrah proceset anti-demokratike në Shqipëri

https://www.linkedin.com/pulse/albania-mafia-government-rama-threat-albaniaeu-martin-henze

https://www.syri.net/politike/270599/be-perkrah-proceset-anti-demokratike-ne-shqiperi/

Tjetër ‘bombë’ nga Gjermania/ Këshilltari i Merkel: Olsi Rama dhe Taulant Balla të kapur në përgjimet e drogës

https://www.faktor.al/2019/07/29/keshilltari-i-merkel-be-perkrah-proceset-anti-demokratike-ne-shqiperi/

https://shijaktv.al/2019/08/fondacioni-soros-henze-ja-lidhja-e-ngushte-me-qeverine-rama/

https://www.linkedin.com/pulse/albania-narco-state-mustafa-edi-rama-martin-henze

https://www.linkedin.com/pulse/indictment-unwanted-brother-albanian-prime-minister-rama-martin-henze/

https://politiko.al/martin-henze-sulmon-ballen-i-dokumentuar-per-lidhjen-me-mafian-cudi-qe-nuk-arrestohet/

https://www.linkedin.com/pulse/albania-taulant-balla-member-mafia-martin-henze/

https://www.linkedin.com/pulse/accusation-undesirable-corruption-arbitrariness-albania-martin-henze/

https://shijaktv.al/2019/08/henze-diktatura-e-mafias-ne-juglindje-te-evropes/

https://www.linkedin.com/pulse/albania-grammar-freedom-martin-henze

https://www.linkedin.com/pulse/change-perspective-albania-martin-henze

https://www.linkedin.com/pulse/albania-collapse-martin-henze

https://shijaktv.al/2019/07/martin-henze-pse-po-kerkojne-te-ikin-jashte-vendit-hetuesit-e-dosjeve-te-pergjimeve/

https://exit.al/en/2019/09/06/basha-osce-report-confirmed-erosion-of-rule-of-law-and-democracy-in-albania/

https://exit.al/2019/08/cmontimi-i-regjimit-kriminal-te-rames-jo-thjesht-rrezimi-i-rames-duhet-te-jete-prioriteti-i-opozites/

https://www.nasdaq.com/article/albanian-central-bank-holds-rates-could-cut-further-20190807-00855

https://shijaktv.al/2019/09/marrezia-e-taulant-balles/

Martin Henze. Shqipëria është një vend unik në shumë mënyra. Kushdo që ka vizituar ndonjëherë shtetin e vogël të Ballkanit në Adriatik, mund ta konfirmojë këtë. Edhe vizitori plotësisht i paanshëm do të vërejë shpejt disa veçori në lidhje me këtë vend. Nëse udhëtoni nëpër zonat rurale të Shqipërisë, nuk do të gjeni vetëm natyrën e bukur të lë pa frymë, por edhe një varfëri të hidhur. Nën udhëheqjen e Hoxhës, Shqipëria pushtoi një pozicion të rrallë të veçantë në Evropën e pasluftës. Si rezultat i mbretërimit të tij të gjatë, parajsa e punëtorëve që ai premtoi në Shqipëri u bë shteti i tretë më i varfër në botë. Pas përfundimit të diktaturës në fillim të viteve 1990, vendi u gjend në një ligë me ish-kolonitë më të varfra në Afrikë dhe Azi. Por trashëgimia e Hoxhës do të thotë shumë më tepër për vendin e tij. Si sundimtari i vetëm socialist në Evropë, ai arriti të izolohej nga të gjitha republikat e tjera popullore në botë gjatë Luftës së Ftohtë. Së pari, ai hodhi veten mbi fqinjët e tij jugosllavë për të dëshmuar besnikërinë e tij ndaj shokut Stalin. Pas vdekjes së Stalinit ai më pas u grind me pasardhësit e tij, u afrua në vend të Kinës, vetëm që të hiqte dorë përsëri përsëri. Në kohën e vdekjes së Hoxhës, Shqipëria nuk kishte kontakte të rëndësishme me asnjë vend të botës. Kjo, gjithashtu, ishte ndoshta një nga arsyet e ndërtimit të çmendur të bunkerëve në vend. Kur diktatura socialiste gjithashtu mori fund në Shqipëri në fillim të viteve nëntëdhjetë, vendi ishte shkatërruar plotësisht dhe i izoluar ndërkombëtarisht. Për të dhënë vetëm një shembull të standardit shqiptar të jetesës dhe pabarazive të kohës: Në vitin 1990 nuk kishte as 2000 makina të regjistruara në të gjithë Shqipërinë, gjë që natyrisht nuk e ndaloi udhëheqjen socialiste të ndërtonte një bulevard të mrekullueshëm në kryeqytetin Tiranë , në mënyrë që bigwigs e partisë të mund të arrijnë me lehtësi vilat e tyre. Sot, 29 vjet më vonë, një situatë e ngjashme ndodh përsëri në Tiranë. Nën partinë qeverisëse, organizata pasardhëse e partisë komuniste Hoxhas, Mustafa Rama, PS, dhe përfaqësuesi i saj në Tiranë, Erion Veliaj, tani po jepen shumë leje ndërtimi për ndërtesa madhështore, në vendin më të varfër të Evropës, një stadium të ri , teatri i vjetër historik do të prishet, prona me një vlerë prej rreth 240 milion eurosh po i jepet një konsorciumi miqësor, i cili si kthim duan të ndërtojnë një teatër të ri për rreth 11 milion euro. Njerëzit janë dëbuar nga shtëpitë e tyre pa shpronësime në Tiranë për të ndërtuar bulevardet. Nga ana tjetër, në Shqipëri furnizimi me ujë dhe furnizimi me energji elektrike janë shumë të dobëta, korrupsioni, papunësia dhe uria e vërtetë karakterizojnë jetën e shumicës së shqiptarëve. Shqipëria po bëhet gjithnjë e më e izoluar, e politikës së huaj. Nuk i plotëson kërkesat për të filluar bisedimet e pranimit në BE. Gjithçka është shumë e kujton për periudhën komuniste nën Hoxhën para vitit 1989. Nuk është çudi, partia në pushtet e Mustafa Ramës është pasardhësi i Hoxhës. Me një, ndryshim shumë serioz. Hoxha nuk do ta lejonte kurrë Shqipërinë të linte pas dore shtetin Nacro. Që nga pushtimi i qeverisë Mustafa Rama në 2013, Shqipëria është bërë pikë qendrore e rrjetit për trafik ndërkombëtar të heroinës dhe kokainës nga Afganistani, Turqia dhe Amerika e Jugut në BE, me trafikimin e qënieve njerëzore dhe krimin në një shkallë të paparë. E ardhmja e kombit krenar shqiptar, pra, duket shumë e zezë, shteti është në prag të falimentimit. Edhe Hoxha ndoshta do të “kthehet në varrin e tij”. Sundimi i ligjit dhe demokracia ishin zhvilluar në Shqipëri dhe shoqërinë civile demokratike të Shqipërisë në vitet 1990 dhe gjithmonë kanë qenë në një marrëdhënie të ndryshueshme tensioni dhe komplementariteti. Pranvera e vitit 1993 ishte shumë e rëndësishme për Shqipërinë, zhvillimi i madh drejt Evropës, u miratua ligji për të drejtat themelore dhe të njeriut, Konventa e KB për të Drejtat e Njeriut dhe dispozitat e Aktit Përfundimtar KSZE – të drejtat e pakicave, u transferuan në ligjin shqiptar, marrjen e lirisë së vizave, krijimin e një kushtetute të lirë dhe demokratike, anëtarësimin në NATO dhe anëtarësimin e parashikuar në BE. Këto arritje të mëdha të popullit shqiptar, kjo fillim e integrimit të Shqipërisë në shoqëritë civile të botës tani është në diskutim në vitin 2019 dhe Shqipëria po përballet me falimentim ekonomik, kapitali më i rëndësishëm i kombit dhe ekonomia është e humbur, të rinjtë emigrojnë apo ikni nga vendi, kështu humbet e ardhmja e kombit shqiptar. Të dy parimet, sundimi i ligjit dhe demokracia, u gjetën së bashku deri në vitin 2013 në shërbim të idesë së lirisë, e cila është zhvilluar masivisht larg, nga zgjedhja e kryeministrit aktual Rama, sidomos pas zgjedhjeve manipuluese në 2017, që siç duket u realizua me mbështetjen e mafies, domethënë përmes formimit të një organizate kriminale, në Evropë flitet edhe për qeverinë mafioze të Mustafës Rama. Në detaje: Zgjedhjet parlamentare të manipuluara 2017 Sipas shtypit ndërkombëtar, hetuesit shqiptarë dhe shërbimet ndërkombëtare të inteligjencës kanë regjistrime të gjera telefonike – të bëra nga hetuesit shqiptarë – në dispozicion të tyre, të cilat dëshmojnë se partia në pushtet e kryeministrit Mustafa Rama kishte një plan sistematik për të manipuluar zgjedhjet në vitin 2017. Sipas organeve të lajmeve, këto regjistrime policore dëshmojnë gjithashtu: Kreu i qeverisë së Shqipërisë Mustafa Rama e dinte për këtë komplot zgjedhor, kështu që ai ishte pjesë e tij. Zyrtarë të lartë të qeverisë planifikuan manipulimin e zgjedhjeve dhe e zbatuan atë së bashku me drejtuesit vendorë nga partia, administrata shtetërore dhe mafia. Thirrjet telefonike të përgjuara nga policia antimafia tregojnë gjithashtu pjesëmarrjen dhe bashkëpunimin e politikanëve më me ndikim. Përveç kryeministrit Rama, Ministri i Brendshëm i atëhershëm i të cilit Samir Tahiri akuzohet aktualisht si anëtar i mafies së drogës, është Kryetari i Komisionit të Parlamentit për Legalështjet Ligjore, Ulsi Manja, kreu i Komisionit të Sigurisë së Parlamentit, Xhemal Qefalia, etj. sekretari i Përgjithshëm dhe udhëheqësi i fraksioneve të Partisë Socialiste, Taulant Balla etj. Edhe pse hetuesit shqiptarë kanë njohur regjistrimet me vite, edhe pse gjithçka që mund të dëgjohet në kaseta dhe që ka ndodhur në të vërtetë është e ndëshkueshme sipas ligjit shqiptar, ende nuk është hapur asnjë procedurë kundër asnjë prej politikanëve, zyrtarëve dhe mafiozëve të dëgjuar në kaseta . Asnjë pohim nuk është bërë nga lideri i partisë në pushtet dhe kryeministri Rama se nuk kanë asnjë lidhje me formimin e një organizate kriminale. Përkundrazi, hetuesit që ishin në gjurmët e lidhjeve të qeverisë socialiste me mafian e drogës shkuan në burg pa akuzë ose nën arrest shtëpiak dhe ikën jashtë vendit. Disa prej rasteve tani u janë kaluar prokurorëve të vegjël, të cilët kanë pak përvojë në hetimin e strukturave mafioze, rezultatet janë të parashikueshme, asnjëra. Prandaj mund të supozohet se i gjithë sistemi politik do të shtypet në mënyrë strukturore, me përjashtim të partisë qeverisëse të Mustafës Rama. Zgjedhje të paligjshme bashkiake në 2019 Rezultati i këtyre zhvillimeve kriminale dhe mungesa e sundimit të ligjit në Shqipëri: Opozita e zgjedhur, Shqipëria e Lirë, nuk ka emëruar më kandidatë në protestë për zgjedhjet lokale të planifikuara për 30 qershor 2019 në përgjithësi pjesë të vendit. Zgjedhjet e lira, demokratike nuk janë të mundshme në mungesë të një shteti kushtetues, të një sistemi demokratik dhe të një qeverie nacro. Presidenti i vendit, Ilir Meta, pushoi zgjedhjet për shkak të legjislacionit dhe emergjencës shtetërore në Shqipëri, Gjykatës Kushtetuese, Gjykatës Supreme, dhe kështu gjithashtu parlamenti u eliminua plotësisht nga qeveria, dhe publikoi një datë të re zgjedhjesh, 13 Tetor 2019. Qeveria e Mustafës Rama megjithatë kreu zgjedhjet e paligjshme. Partia në pushtet, PS, ishte e vetmja parti që fitoi 60 nga 61 vendet e zgjedhjeve. Tani, hap pas hapi, rezulton se shumë kandidatë të partisë në pushtet PS kanë një të kaluar kriminale, qoftë pastrim parash apo trafik masiv i drogës. Një tragjedi për reputacionin e Shqipërisë në botë, partia qeverisëse tregon anën e saj nacro. Pjesërisht ka dorëheqje, pjesërisht veprat penale janë mohuar. OSBE-ja ka botuar tani një raport shkatërrues mbi zgjedhjet, vetëm nga një këndvështrim teknik. Theështja që nuk ka rregull të së drejtës dhe nuk ka gjykatë kushtetuese dhe që rrjedhimisht asnjë zgjedhje demokratike, e barabartë dhe e lirë është e mundur vetvetiu nuk u trajtua, pasi nuk dukej se ishte një mandat i auditimit i OSBE-së. Sundimi i ligjit Sistemi demokratik aktualisht nuk ekziston në Shqipëri. Shqipëria tani është në një situatë në të cilën Gjykata Kushtetuese dhe Gjykata e Lartë Civile janë shfuqizuar de fakto nga qeveria Rama rreth dy vjet më parë dhe janë deurezuar në një gjendje jofunksionale. Në të njëjtën kohë, korrupsioni në administratën e qeverisë dhe trafikimi i heroinës dhe kokainës janë rritur masivisht që nga viti 2013, dhe Shqipëria është bërë qendra e trafikut të drogës në Evropë. Kjo ka një ndikim në funksionalitetin e parlamentit, një kontrollueshmëri i qeverisë së qetë Rama nuk ka qenë e mundur për 2 vjet. Siguria juridike dhe transparenca nuk janë më të garantuara, minimumi i një shteti kushtetues nuk ekziston në Shqipëri, i shkaktuar ekskluzivisht nga qeveria Rama, e cila është gjithashtu vetëm përgjegjëse për të. Pajtueshmëria me kushtetutën nuk mund të verifikohet më. Të gjitha ligjet e qeverisë, çdo veprim i qeverisë është ligjërisht i diskutueshëm, sepse nuk mund të kontrollohet, prandaj i nënshtrohet plotësisht shqyrtimit gjyqësor nga një gjykatë kushtetuese, nëse funksionon edhe një herë. Regulationsdo rregullore apo ligje sui generis siç janë hartuar aktualisht nga qeveria Rama janë, për më tepër, krejtësisht antikushtetuese. Nëse do të rivendosej një Gjykatë Kushtetuese dhe një Gjykatë Supreme, do të kishte shumë për të bërë. Këtë duhet ta imagjinojmë vetëm një herë: veprimtaria e qeverisë prej 2 vjetësh, të gjitha ligjet, do të duhej të rishikohej. Qeveria Rama po kryen një shkelje të përhershme kushtetuese / ligjore. Përveç kësaj, ka rreth 40,000 raste të pazgjidhura. Një Teatri Shqiptar i Shekspirit, me Kryeministrin Rama dhe miqtë e tij të familjes në qendër të aksionit. Gjykatat Supreme sigurisht që do të duhet të pajisen me disa qindra gjyqtarë në mënyrë që t’i shqyrtojë këto raste menjëherë dhe në përputhje me rregullin e ligjit. Se si mendohet të funksionojë kjo është një mister. Kush mendon se mund të organizohet në 4 javë ka vizione dhe kush ka vizione, duhet të ju lutemi të shkoni te mjeku. Sfondi është e ashtuquajtura reformë gjyqësore, rezultati i së cilës është ndalja e gjyqësorit. U la një zgjidhje e ndërmjetme për të filluar ndërmjet shkëmbimit të gjyqtarëve dhe emërimeve të reja, cui bono? Si rezultat, gjyqësori, siç u përshkrua shkurtimisht më lart, nuk mund dhe nuk duhet të eliminohet sipas ligjit kushtetues. Gjykata Kushtetuese dhe Gjykata Supreme janë të ashtuquajturat organe të përhershme të kushtetutës shqiptare. Zhdukja e gjyqësorit nga qeveria Rama dhe kështu shkatërrimi i demokracisë përfaqësonte një shkelje absolute të kushtetutës, një sulm ndaj rendit kushtetues të shtetit shqiptar nga qeveria Rama, i cili nga njëra anë do të kishte pasoja penale për personat përgjegjës, si dhe pretendimet e të drejtës civile për dëme, kjo duhet që herë pas here të ekzaminohet më nga afër dhe gjithashtu çon në një emergjencë kushtetuese dhe legjislative të shtetit shqiptar. Bashkimi EvropianKa një vullnet të qartë politik në Bruksel për gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimor për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian. Reformat strukturore që duhet të ndjekë populli shqiptar janë thelbësore – qoftë fermeri shqiptar nga malet e veriut të Shqipërisë, apo peshkatarët nga Shqipëria e Jugut, apo profesori i universitetit nga Tirana, shqiptarët dhe jo BE, tani duhet të vendosin se çfarë duan , një të ardhme me perspektivë, ose një tjetër si vitet e fundit. Shumica e të rinjve shqiptarë nuk duan të largohen nga vendi i tyre, familjet shqiptare nuk duan të humbasin fëmijët e tyre, shqiptarët jashtë vendit dëshirojnë të kthehen në atdheun e tyre. Ata kanë një gjë të përbashkët: ata kanë nevojë për një perspektivë ekonomike në Shqipëri, në mënyrë që ata të shohin një të ardhme. Shqipëria tani duhet të dorëzojë dhe plotësojë kriteret e Kopenhagës. Qeveria Rama ka dështuar absolutisht në këtë çështje dhe madje nuk ka qenë në gjendje të sjellë aspak një zhvillim pozitiv për Shqipërinë. Sipas mendimit tim, kjo është bërë e qartë edhe për shumicën e shqiptarëve. Ekonomia Situata ekonomike në Shqipëri është katastrofike dhe shteti shqiptar po përballet me falimentimin kombëtar. Rritja e hijet – ekonomia, mbi 40%, rritja e mungesës së punës së kualifikuar, eksodi masiv i të rinjve, mungesa e sigurisë juridike sepse nuk funksionon rregulli i ligjit, korrupsioni masiv i administratës qeveritare, elementët nacro, parlamenti që nuk funksionon, sistemi politik i destabilizuar, shiko zgjedhjet 2017 dhe 2019, një qeveri që nuk i përmbahet kushtetutës, Trafikimi i drogës, rënia e dërgesave të huaja nga shqiptarët, paralajmërimet nga banka qendrore për situatën ekonomike të Shqipërisë, suksese të vogla në tregun e bonove, rritje të lartë ekonomike Narco, d.m.th. rritja ekonomike, investimet e huaja të rregullta janë zhytur në gati 1 shifër për mille që nga koha kur Mustafa Rama mori qeverinë në vitin 2019. Rrogat e shtetit paguhen me kredi, duke shitur pretendime të mundshme tatimore të shtetit në të ardhmen në banka dhe kompani private, a skandali i piramidës së dytë që do të jetë shumë më i rrezikshëm sesa në vitin 1997. Këto janë indikacione të qarta se Shqipëria tashmë është e pa falimentuar. Në fund të vitit 2019 / fillimi i vitit 2020, sigurisht që do të ketë probleme edhe më serioze përpara se Shqipëria të falimentojë. Bashkimi Evropian gjithashtu duhet të sqarojë se si mund të justifikohet për votuesit evropianë dhe tatimpaguesit që paratë e taksapaguesve evropianë duhet të vihen në dispozicion të një qeverie të tillë të strukturuar. Me qeverinë aktuale, nuk mund të ketë verifikim të saktë të pajtueshmërisë së fondeve të përdorura. Edhe punonjësit e BE në Shqipëri ka të ngjarë të kenë ofruar oferta masive nga sektori shtetëror i korruptuar. Kjo është arsyeja pse BE-ja me siguri do të duhet të përmirësojë kontrollin e saj për personelin e vendosur. Në të vërtetë, nëse shoqëria civile shqiptare dhe ekonomia shqiptare duan të kenë një të ardhme, ata duhet të shtrojnë vetes pyetjen cui bono, pyetja është e thjeshtë për tu përgjigjur, situata aktuale përfiton vetëm Rama dhe familjet e tij, dhe jo Shqipëria e Lirë. Shtë e rëndësishme që Shqipëria e Lirë të veprojë politikisht. Por ekonomia e Shqipërisë duhet të dijë gjithashtu se ajo ka vetëm një të ardhme, nëse më në fund heq dorë nga mbështetja e qeverisë Rama, nuk është vonë për të. Efektet pozitive Dy lajmet e mira për të gjithë kaosin dhe katastrofën në Shqipëri të shkaktuar nga qeveria aktuale e Mustafës Rama: Nga njëra anë, ekziston një shoqëri civile në rritje, Shqipëria e Lirë. Që nga nëntori i vitit 2018, qindra mijëra fëmijë, gra, burra, njerëz të moshuar, profesorë, fermerë, peshkatarë dhe studentë nga të gjitha trevat e Shqipërisë kanë dalë në rrugë. Kjo është e ardhmja e Shqipërisë, jo struktura ekzistuese politiko-kriminale. Meqenëse Shqipëria e Lirë tani ka programe shumë të vlefshme ekonomike, ligjore dhe sociale nga bashkëpunimi me partnerët evropianë. Opozita demokratike ka mbështetjen e plotë të Partive Popullore Evropiane. Shtë një çështje për të ndihmuar Shqipërinë të arrijë stabilitetin dhe hedhjen e themeleve për një zhvillim të qëndrueshëm dhe integrues; punë, punë dhe më shumë punë janë thelbësore për të ardhmen e Shqipërisë. Stabiliteti është gjithashtu i nevojshëm për të siguruar që ekonomia e Shqipërisë të bëhet konkurruese, në mënyrë që pranimi i Shqipërisë në BE të mund të konsiderohet fare. Ajo që është edhe më e rëndësishme, sidoqoftë, është t’i jepet Shqipërisë, dhe popullit shqiptar në veçanti, më shumë kontroll mbi fatin e tyre. Kjo mund të arrihet vetëm duke eleminuar problemet e thella strukturore që vazhdojnë të plagosin Shqipërinë, të tilla si papunësia afatgjatë, mungesa e një sistemi ligjor funksional, institucionet e dobëta korruptive, trafiku i drogës, varfëria, uria, ikja masive dhe krimi i organizuar. Nga njëra anë, opozita dhe përfaqësimi po kërkojnë zgjedhje të reja për një pjesë të madhe të popullatës shqiptare, pasi zgjedhjet parlamentare në 2017 dhe kështu zgjedhja e kryeministrit Mustafa Rama u lidh masivisht nga partia në pushtet, sipas ndërkombëtarëve pamje, me të cilën u manipulua mafia dhe zgjedhjet më 30 qershor 2019 ishin një zgjedhje kushtetuese e paligjshme dhe zgjedhje jodemokratike, në mënyrë që një fillim i ri strukturor, më pas të mund të sillet në Shqipëri nga konsensusi shoqëror. Në një sistem demokratik, zgjedhjet janë gjithmonë narracioni vendimtar. Në fakt, nuk do ta kuptojë qeverinë ekzistuese sepse ka çmontuar këtë sistem juridik dhe strukturën demokratike. Por duket se ka anëtarë shumë të zgjuar dhe të mençur të partisë në pushtet që do të kthejnë shpinën te Balla, Z. Rama Vilaj, Z. Thairi dhe të tjerët. Kjo do të jetë gjithashtu mënyra e duhur, është e vështirë të imagjinohet para sqarimit përfundimtar penal të përgjegjësisë së zotërinjve në çështjen e zgjedhjeve të manipuluara nga Mafia 2017 dhe zgjedhjet e paligjshme të një partie 2019.Sepse sistemi ligjor në Shqipëri është funksionalisht neutralizohet, dhe parlamenti pra është funksionalisht joaktiv, kushtet themelore për një zgjedhje të re demokratike, siç janë: sigurimi i një zgjedhje të lirë dhe demokratike, ligjet elektorale demokratike për zgjedhjet lokale dhe parlamentare, verifikueshmëria e këtyre ligjeve nga një gjykatë kushtetuese bashkërisht, opozita dhe qeveria, sigurisht që do të duhej të realizohej bashkërisht. Një format sigurisht që do të ishte një qeveri kalimtare, e përbashkët e unitetit kombëtar në vitin 2019. Propozimi i demokratit Lulzim Basha, i cili gjithashtu ka një reputacion të lartë në Evropë, është i jashtëzakonshëm dhe interesant. Në fillim të qershorit 2019, ne zhvilluam qëllimisht bisedime me Bashën dhe të tjerët dhe elitat politike dhe ekonomike të vendit tonë për disa ditë në Berlin. Ekonomia e BE qëndron në anën e Shqipërisë së Lirë dhe kështu të miqve të BE-së dhe kulturës së saj legale dhe ekonomike, kjo është e mirë për Shqipërinë, që është e mirë për familjet shqiptare dhe ekonominë shqiptare. Një zgjedhje në një shtet, pa një sistem juridik funksionalisht aktiv dhe pa respektimin e rregullave dhe strukturave demokratike dhe pa marrëveshje me opozitën nuk është sigurisht diçka që dikush në Shqipëri dëshiron të kryejë; është një situatë e rëndë. Shqipëria e mundshme e Shqipërisë ka një potencial të lartë ekonomik, një kulturë shumë të vlefshme dhe njerëz shumë mbresëlënës që janë të gatshëm të punojnë. Vendndodhja e rëndësishme strategjike dhe forca e lëvizshme e punës janë vetëm disa aspekte të potencialit ekonomik të Shqipërisë. Shqipëria mori një pjesë të madhe të trashëgimisë së saj intelektuale, të ardhmen e saj me të në mërgim ose, për ta thënë ndryshe, jashtë vendit përmes fluturimit ose emigrimit të qindra mijëra shqiptarëve gjatë kohës së qeverisjes së Mustafa Ramës. Nëse fatkeqësia me qeverinë Rama, mungesa e sundimit të ligjit dhe mungesa e demokracisë zgjidhet, do të ketë një përmbytje shumë të madhe, një cunami dhe trashëgimia e Shqipërisë do të kthehet nga jashtë. Ky trashëgimtar, të huajt – shqiptarët janë pasuruar nga një ndjenjë e re – botë dhe e ngarkuar me pamje demokratike, të emancipuara. Shqiptarët që vijnë në shtëpi kanë zhytur Evropën, Shtetet e Bashkuara, Azinë, Australinë, ata janë bërë, sipas Mallet du Pan, kozmopolitët kundër vullnetit të tyre, dhe më pas do të japin përvojën e Shqipërisë, të blerë nga shumë lot dhe përpjekje. Kam pasur shumë takime dhe biseda personale me shqiptarët në Mbretërinë e Bashkuar, BE dhe SHBA gjatë muajve të fundit – ata duan të kthehen dhe të marrin pjesë në ndërtimin e Shqipërisë. Me ta, Shqipëria mund të përfitonte nga revolucioni i katërt industrial në BE dhe të merrte fatin e vet në duart e veta dhe të bëhej përsëri i fortë. Shqipëria ka potencialin të bëhet Zvicra e Ballkanit. Për këtë qëllim, Shqipëria duhet të përqendrohet në pikat më të rëndësishme në vitin 2019 dhe ky është një nga projektet parësore të opozitës. Ky koncept ka potencialin për të arritur këto qëllime, prandaj është shumë i arsyeshëm dhe merr mbështetjen tonë të plotë. Shqipërisë i duhet një perspektivë, një e ardhme, një fillim i ri për tërë politikën ekonomike dhe familjare. Shqipëria ka nevojë për punë të paguara mirë, strehim të përballueshëm dhe mundësi arsimore që janë të përballueshme për të gjithë. Isshtë gjithashtu qëllimi që të ketë më pak njerëz të varfër dhe një klasë më të madhe të mesme në Shqipëri. Në të ardhmen, ekonomia në Shqipëri do të ketë nevojë për një forcë të madhe punëtore, për të cilën ata kanë nevojë për një klasë të madhe të mesme në shoqërinë shqiptare. Puna është kapitali i ekonomisë. Kjo është mënyra e vetme për të parandaluar migrimin masiv dhe ikjen e të rinjve për shkak të mungesës së perspektivës. Demokratët kanë të drejtë të përqëndrohen në sektorët e mëposhtëm: Affairsështjet Sociale, ku planifikohen reforma për të promovuar arsimin dhe familjet, përfshirë futjen e përfitimit të fëmijëve dhe një rritje të pagave në sektorët social dhe shëndetësor. Këtu janë planifikuar arsimi / kultura, programet e investimeve në zgjerimin e universiteteve dhe shkollave, heqja e tarifave të shkollimit për familjet me probleme sociale, prezantimi mbarëkombëtar i sistemit gjerman të arsimit të dyfishtë me qëllim të sigurimit që të gjithë shqiptarët të kenë mundësi të barabarta për arsimim. Ekonomia / infrastruktura / financat, këtu vendosen përparësitë ekonomike. Fushat me përparësi ekonomike do të plotësohen me programe të përshtatshme mbështetëse përmes një reforme fiskale (sistemi i sheshtë i taksave) dhe krijimi i tre zonave të veçanta ekonomike (Veri, Qendrore, Jug). Tregu i banesave, edhe këtu duhet të prezantohet një koncept i ndërtimit të banesave sociale, i përfshirë nga subvencione strehimi për shqiptarët me nevojë sociale, me qëllim të krijimit të një strehimi të përballueshëm, gjithashtu për familjet e dobëta financiare dhe të rinjtë. Drejtësi, restaurim i sistemit juridik funksional, zbatim efektiv i reformës gjyqësore dhe luftë masive kundër korrupsionit përmes forcave speciale në rajone. Për më tepër, ekzistojnë këto tema: · Konsolidimi i tregtisë dhe investimeve sipas standardeve evropiane, · Forcimi i gjeneratës tjetër të udhëheqësve, · Ndërtimi i një ekosistemi dixhital për të mundësuar rajonin, në Revolucionin e Katërt Industrial. Roli i sektorit privat është thelbësor për të çuar përpara këtë bashkëpunim. Pa zhvillimin ekonomik nuk do të ketë të ardhura nga taksat dhe kështu nuk ka zgjerim të shtetit të mirëqenies dhe më pas nuk ka perspektivë për rininë e Shqipërisë. Sipërmarrësit në Shqipëri prandaj kanë nevojë për liri maksimale, por në përputhje me të gjitha ligjet e shtetit. Shqipëria nuk ka nevojë për rritje nacro, por rritje të mirëfilltë ekonomike. Kompanitë shqiptare lehtë mund të fitojnë fitime fantastike në të ardhmen, edhe nëse ato respektojnë rregullat ligjore. Në këtë drejtim, ata tani duhet të vendosin se çfarë duan, një rënie ekonomike apo një e ardhme në Shqipërinë e lirë. Shqipëria nuk ka nevojë të financojë pagat e punonjësve të shtetit duke shitur të arkëtueshme tatimore, por shteti duhet të ketë të ardhura të mjaftueshme. Partneritetet për të promovuar rritjen dhe investimet do të jenë një çështje kryesore në axhendë. Standarde të tilla si mënyra se si ato janë projektuar, si organizohet dhe menaxhohet tenderi janë thelbësore për pranimin nga popullata dhe për zhvillimin ekonomik të shtetit të Shqipërisë. Strukturat ekzistuese të ashtuquajturat PPP në Shqipëri, procedurat e tenderimit, si dhe tendencat e monopolizimit kanë shumë nevojë për korrigjim, ato janë kontrata familjare të qeverisë Rama me disa ndërmarrje familjare, pa kontrata PPP. Ato nuk përshtaten në formatin PPP që ne kemi zhvilluar në mënyrë efektive në Evropë gjatë 30 viteve të fundit. Ata nuk janë PPP, më lejoni t’i klasifikoj këto kontrata si kontrata familjare. Kullimi i trurit të popullsisë së re të Shqipërisë Shqipëria ka shumë përparësi, duke përfshirë veçanërisht vendndodhjen e saj shumë të rëndësishme strategjike dhe shumë punëtorë sipërmarrës. Unë me të vërtetë besoj se Shqipëria do të jetë në gjendje të përfitojë nga Revolucioni i Katërt Industrial në të njëjtën mënyrë që Shtetet e Balltikut ishin në gjendje të zhvillonin me shpejtësi ekonomitë e tyre bazuar në ekonominë e Internetit në vitet 1990 ose Irlandën Jugore. Ekonomitë më të vogla shpesh kanë avantazhin e aftësisë për të bërë ndryshime të gjera me më shumë shkathtësi dhe fleksibilitet sesa shtetet më të mëdha. Shqipëria ka potencialin të bëhet Zvicra e Ballkanit. Por në vitin 2019 Shqipëria ka nevojë për një ndryshim thelbësor politik dhe ekonomik, përndryshe nuk do të funksionojë. Qeveria aktuale ka treguar se nuk do ta bëjë politikisht. Disa ndërmarrje biznesi në Shqipëri gjithashtu duhet të marrin vendime politike tani. Shtë një marrëveshje shumë e keqe që ata bënë me Ramën, e keqe për vendin dhe e keqe për kompanitë dhe të ardhmen e tyre. Ende ka kohë për një përmbysje. Shqipëria e Lirë mund të përshpejtojë procesin e pranimit të Shqipërisë në BE. Ka një vullnet të qartë politik në Bruksel për gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimor për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian. Reformat strukturore që duhet të ndjekë populli shqiptar janë thelbësore – qoftë fermeri shqiptar nga malet e veriut të Shqipërisë, apo peshkatarët nga Shqipëria e Jugut, apo profesori i universitetit nga Tirana, shqiptarët dhe jo BE, tani duhet të vendosin se çfarë duan , një të ardhme me perspektivë, ose një tjetër si vitet e fundit. Shumica e të rinjve shqiptarë nuk duan të largohen nga vendi i tyre, familjet shqiptare nuk duan të humbasin fëmijët e tyre, shqiptarët jashtë vendit dëshirojnë të kthehen në atdheun e tyre. Ata kanë një gjë të përbashkët: ata kanë nevojë për një perspektivë ekonomike në Shqipëri, në mënyrë që ata të shohin një të ardhme. Shqipëria tani duhet të dorëzojë dhe plotësojë kriteret e Kopenhagës. Qeveria Rama ka dështuar absolutisht në këtë çështje dhe madje nuk ka qenë në gjendje të sjellë aspak një zhvillim pozitiv për Shqipërinë. Sipas mendimit tim, kjo është bërë e qartë edhe për shumicën e shqiptarëve. Shqipëria do të përfitojë vetëm nga anëtarësimi në BE nëse është në gjendje të konkurrojë me vendet e tjera dhe nëse është e rëndësishme që shqiptarët të mos emigrojnë të gjithë. Ajo që është e rëndësishme është që anëtarësimi në BE mund të lehtësojë ndikimin e një zgjidhjeje që shqiptarët duhet së pari të gjejnë. Perspektivat e zhvillimit përmes Shqipërisë së LirëPeople në Shqipëri gjithnjë e më shumë po orientohen drejt dyshuesve, të pa përshtaturve, të pakëndshëmve, për të gjithë ata që bëjnë pyetje dhe nuk i shmangin ato; kjo është bërë e dukshme muajt e fundit në Shqipëri gjatë demonstratave dhe diskutimeve të gjalla politike. Një frymë që është vështirë të dallohet në Evropën Veriore. Shtë një solidaritet i komunitetit, i Shqipërisë së Lirë, të ndiejë vullnetin e pakushtëzuar për të siguruar që kombi shqiptar të ketë një të ardhme paqësore dhe të prosperuar, një ndryshim i perspektivës në të menduar dhe në rrugë po ndodh aktualisht në Shqipëri, shumë mbresëlënëse . Opozita, Shqipëria e Lirë, po jep impuls të ri duke i treguar qeverisë Mustafa Rama kartonin e kuq për shkak të shkatërrimit të sundimit të ligjit dhe korrupsionit masiv dhe manipulimit elektoral, mandatet e tij në Parlament dhe kërkon të mendojë përsëri në Shqipëri. Ky ishte një hap shumë i guximshëm dhe demokratik nga opozita shqiptare. Një zhvillim shumë mbresëlënës, një Shqipëri e Lirë është zhvilluar në shkallë vendi dhe ndërkombëtare në muajt e fundit, e cila tani ofron një perspektivë për zhvillimin progresiv, demokratik të Shqipërisë. Shtë e qartë se shqiptarët e dinë që ata vetëm janë përgjegjës për të formuar të ardhmen e tyre si komb shqiptar dhe se ata vetëm duhet të marrin vendime themelore, jo vendin e huaj ose një politikan të huaj, ose një vend tjetër, se ata kanë vetëm një shans për zhvillimi i vendit të tyre, kombit të tyre krenar. Ky zhvillim demokratik dhe special në Shqipëri është për shkak të opozitës së zgjedhur nën kryetarin kurajoz Lulzim Basha dhe shoqërisë civile të Shqipërisë. Një zhvillim i madh, demokratik ka ndodhur atje muajt e fundit, i cili ende nuk është konsideruar dhe vlerësuar sa duhet nga publiku botëror. Shumë vëmendje i është kushtuar të ashtuquajturës stabilitet dhe autokratëve, pushtetarëve. Nga ana tjetër, ka edhe burra dhe gra të mençur dhe inteligjentë në partinë në pushtet, PS, me të cilët janë zhvilluar bisedime intensive gjatë muajve të fundit, me të cilët politikat e qeverisë së Ramas, Ballas, Velia, komiteti ekzekutiv të PS, e cila është e drejtuar kundër kombit shqiptar, nuk duan më të marrin pjesë, të cilët duan të kenë një të ardhme në Shqipëri, në liri, demokraci dhe sundim të ligjit, në komunitetin e civilizimeve. Këto dy grupe, përfaqësues të partisë në pushtet dhe të Shqipërisë së Lirë, tani duan të ndalojnë veprimet e kësaj qeverie autokratike Rama dhe junta e tij dhe mosrespektimin e kushtetutës në interes të së ardhmes së Shqipërisë. Ky është një zhvillim shumë i mirë. Shqipëria ka një kulturë shumë mbresëlënëse dhe të vlefshme, për të cilën shqiptarët me të vërtetë mund të jenë shumë krenarë. Kishte një bashkëjetesë të veçantë, paqësore midis bashkësive fetare. Kjo mund ta pasurojë shumë Evropën. Ka gra dhe burra që duan të trajtojnë dhe mbajnë idenë e Evropës në zemrat dhe mendjet e tyre. Vetë vendi ka një situatë dhe burime interesante ekonomike. Shqipëria ka potencialin të bëhet Zvicra e Ballkanit. Opozita ka një program të konsiderueshëm dhe modern ekonomik dhe shoqëror, në të cilin ne kemi marrë pjesë, i cili do të bëjë të mundur këtë zhvillim. Kjo gjithashtu do ta bënte praninë në BE më realiste, e cila është joreale për qeverinë aktuale Rama nëse ndodh një ndryshim themelor politik në vitin 2019. Evropa e re ka një bërthamë në Shqipëri, shoqëri civile / opozitë tani, së bashku me përfaqësues të zgjuar të akoma qeverisës partiake, ka si detyrë të mbyllë plagët boshllëqe të pesë viteve të fundit. Për t’i shëruar ato, tani është e nevojshme mençuria dhe mençuria e shoqërisë civile shqiptare, është e mundur të ndryshoni kursin e ndryshimit politik në vitin 2019 dhe ta çoni kombin shqiptar në një të ardhme brenda shoqërive civile evropiane. Në këtë rrugë duhet të çojmë të gjithë me vete, shqiptarët, ekonominë. Evropianët duhet të pranojnë që deri më tani të gjitha bisedimet me qeverinë Rama për të zgjidhur konfliktet janë bllokuar ose jokonkluzive, një situatë e ngjashme me Venezuelën. Regjimi Rama përdor përfundimisht mundësi të tilla për bisedime për të fituar kohë dhe legjitimitet, pra interesi i shtuar për fillimin e bisedimeve të pranimit me BE. Në këtë këndvështrim, hapja e bisedimeve të pranimit në kohën e tanishme do të ishte absolutisht kundërproduktive për zhvillimin demokratik. Prandaj ne gjithashtu kemi nevojë për vëmendjen e atyre që, nga një distancë, vëzhgojnë, analizojnë, japin këshilla dhe krijojnë lidhje, pa gjykuar, me miqtë evropianë. Një kapitull tjetër i historisë së Shqipërisë, një vend që mendon i madh duke filluar përsëri i vogël, do të hapet nga opozita për t’u ofruar shqiptarëve mundësi të reja dhe ta bëjë Shqipërinë një vend më të mirë. Infos: https://m.bild.de/politik/ausland/politik-ausland/wahlmanipulation-in-albanien-ein-staat-versinkt-im-mafia-sumpf-62698312.bildMobile.htmlhttps://m.bild .de / Politik / Ausland / Politik-Ausland / wahlmanipulation-in-Albanien-ein-Staat-versinkt-im-mafia-Sumpf-62698312.bildMobile.htmlhttps: //www.bild.de/politik/ausland/politik- Ausland / Wahl-manipulimi-in-Albanien-abhoer-baender-belegen-Regierung-manipulierte-Wahl-62666642.bild.htmlhttp: //www.emcdda.europa.eu/system/files/publications/10225/2018-cocaine

Te nderuar miq,

Pavaresisht se zhvillimet aktuale diktojne venien e gishtit mbi Kryeministrin e vendit si arkitektin e vetem te deshtimit te fatit te Shqiperise per te qene ne gjirin e familjes europiane, ka edhe nje personazh tjeter qe ka kohe pa na “nderuar” me prezencen e tij mediatike.

Eshte fjala per Ministrin e Brendshem Sander Lleshaj qe pas asaj dridhjeje te zerit me termet ne sfond, nuk dihet se perse nuk del qe te sqaroje publikun per ndodhite Brenda Ministrise se Brendshme qe nga zhdukja e pjeseve te kembimit te makianve te parkut e deri tek pajisjet e kompjuterave qe magazinohen po ne dikasterin qe drejton.

Ka edhe me, moszbatimi I ligjit mbi shperblimin ushqimor te policeve per te cilet thote se mendon aq shume si dhe cfare eshte shume uleritese, vrasjet e fundit qe kane ndodhur nen “vezhgimin” e rrepte te gjeneralit te policise Viktimen e fundit.ia kishin hedhur si dhurate ne treven nga ka origjinen e tij.

Jam I sigurte se edhe ate ish efektivin e policise qe e ekzekutuan se fundmi autore qe nuk u kapen kurre, Sandri e ka ne ndergjegjen e tij, perderisa mekanizmat qe ai I drejton shume mire kundrejt demonstruesve te opozites, per arsye te panjohura e kishin lene te lire Santiagon qe duket se ka qene I perfshire ne shume zullume qe Ministri do thoshte se nuk I kishte degjuar kurre.

Po z. Minister I Brendshem dilni e sqarojuni shqiptareve si e keni ndaluar drogen, si e keni permiresuar sigurine e qytetareve, si e drejtoni dikasterin ku per te disaten here “fluturojne” pjese kembimi apo ku ta dish cfare. Dilni pa ndroje se ne fund te fundit gjithe mediat I keni dashamirese e te kapura e nuk do u godasin fort.

Por dilni e na “iluminoni” sa I agfte jeni Ju dhe policia qe Ju thoni se duam e qe ne fakt as nuk e duam dhe as eshte per t’u dashur…

Nga Kolonel Konstadin Koliqi/

Sote, ne Fax News, ne emisionin e mengjesit, ku drejton Z. Kastriot Cipi, vec te tjerave, u prezantua per diskutim, nje plan i opozites, qe ja ka derguar kryeministrit Edi Rama, per ta zbatur, gje qe do te sjelli qeverisje shume me te mire se sa kjo e deritanishme…… ndryshe, Rama duhet te hapi krahun, qe do te thote, ta lere pushtetin dhe te largohet……….

Nuk besoi se ka, ne boten e qyteteruar, opozite qe pergatit plane dhe meson qeverine per te qeverisur vendin me mire se cka bere keto 6-7 vjete…..nuk besoi se ka ne bote opozite, qe lobon ne shtetet e ndryshme te Europes, por edhe ne Amerike, qe Shqiperise dhe kesaj qeverie, ti hapen negociatat, per tu bere pjese e Bashkimit Europiane……… nuk besoi se ka opozite ne bote, qe nga mengjesi deri ne darke e vlereson, me shume te drejte, qeverisjen rilindase si MAFIA dhe Edi Rama, jo si kryeminister por si padrino te kesaj MAFIA dhe……. na fton ne, miletim opozitar apo mbeshtetes te MAFIAs, qe pasi te hapen negociatat, me Ben, ta duartrokasim MAFIAn dhe Padrinon e saja, Edi Rama dhe te dy palet, opozita dhe MAFIA rilindase, te jene duke festuar ne banketin e hapjes se negociatave……

Zoterinje drejtues te opozites, ndajeni mendjen, eshte MAFIA qe po drejton Shqiperine apo eshte qeverisje qe vetem po gabon, eshte kryeminister apo padrino i MAFIAs……..treguesit, qysh ne sekondat e para te marjes se zyrave qeveritare, ne qender nga rilindasit dhe tani se fundmi, edhe ne baze, jane tregues te nje aktiviteti mafioze, gje qe edhe ju, ne fjalimet tuaja, e vleresoni si MAFIA…..me MAFIAn nuk ka marreveshje, nuk munde ti besh plane pune MAFIAs……..kunder MAFIAs behet vetem nje plane, plani i burgosjes dhe i asgjesimit te saja…..sa per kujtese – Ne Itali, MAFIA u forcua aqe shume sa behej gadi te merte drejtimin e vendet, pushtetin……..forcat politike, atje, nuk i cuan plane bashkepunimi, MAFIAs por krijuan nje force politike, te afte per ta asgjesuar MAFIAn……arritjet qene te madhaja, ne mos mahnitese….shumica e krereve te MAFIAs, u agjesuan, nje pjese u arratisen dhe shumica e ushtareve te saja, u mbyllen prapa hekurave dhe celsat ju hodhen ne dete…..

.

Tani le të ndalemi tek disa prej organizatave që kanë marrë para nga Soros. Rrjeti i tyre është shumë i gjërë.

Disa vazhdojnë të ekzistojnë dhe disa të tjerë jo. Por ne po japim një listë me ato më kryesoret.

1. ” Lëvizja Europiane në Shqipëri,

2. “Qendra për studime parlamentare”,

3. Lëvizja “Mjaft”,

4. Partnerët e Shqipërisë,

5. Instituti për demokraci dhe ndërmjetësim,

6. Këshilli Zgjedhor i Shqipërisë “Respublika”,

7. Instituti i mediave shqiptare,

8. Instituti shqiptar i studimeve ndërkombëtare,

9. Instituti shqiptar për studime bashkëkohore,

10. Komiteti shqiptar i Helsinkit,

11. Aleanca gjinore për zhvillim,

12. Shoqata “Refleksione”,

13. Shoqata për popullsinë dhe zhvillimin,

14. BIRN Albania,

15. Open Data Albania,

16. Open Spending Albania

17. Qendra për përparimin e zhvillimit njerëzor (CUCHR).

18. Platforma shqiptare për avokim të politikave,

19. “Transparency International”- Shqipëri,

20. Instituti “Agenda”,

21. Instituti për menaxhim Lindje-Perëndim.

22. Organizata “Lëviz Albania”

23. Lëvizja Rinore Egjiptiane Rome

24. Shoqata “Fëmijët janë e ardhmja”

25. “Instituti për Studime Politike”

26. “Porta vendore”

27. “Dhoma Zgjedhore”

28. Qendra për Studimin e Demokracisë dhe Qeverisjes

Këto janë vetëm disa nga organizatat që kanë përfituar dhe vazhdojnë të përfitojnë fondet e Soros. Një pjesë e tyre janë shumë të dëgjuara, ndërsa pjesës tjetër pak njerëz ua dinë emrin.

Por, këtu vijmë tek një pikë e nxehtë debati rreth aktivitetit të Sorosit në Shqipëri. Duke qenë se shumica e projekteve që marrin këto fonde, kanë të bëjnë me qeverisjen, më ligjet dhe me institucionet shtetërore, dyshimet janë ngritur se përmes tyre Soros kontrollon politikën shqiptare

Të pranishëm në ekzekutim kanë qenë hetuesi Vangjel Kote, zëvendësprokurori i Rrethit Krujë – Piro Suli, zëvendëskryetar i DPB Krujë – Ramiz Palmi dhe mjeku Asim Ylli.

Pas vrasjes që është kryer nga njëri prej 3 ekzekutorëve që ka pasur Drejtoria e Punëve të Brendshme Tiranë (nuk dimë saktësisht cili nga ata: SH.M, R.K. apo A.K.) është vepruar sipas autorizimit, duke iu dhënë “rezultati” doktor Asim Yllit, njërit prej mjekëve që rezulton edhe në raste të tjera që ka tërhequr kufomat për nevoja të Fakultetit të Mjekësisë. Çudi e madhe është përdorimi i kësaj gjuhe mafioze këtë rast.

Nga Kastriot Dervishi

Mafia zakonisht përdor një gjuhë të veçantë për të kërcënuar e vrarë. Kjo shihet në format “do ju rregullojmë”, “do ju sistemojmë”, “do ju zbukurojmë”, etj. Edhe gjatë luftës “Tarasi” i frymëzuar nga gjuha mafioze shkruante vazhdimisht “dekorojeni” filanin, etj. një histori e ngjashme është vënë re te një praktikë ekzekutimi. Vite më parë, nga një fletore e vjetër kam gjetur në Arkivin e Ministrisë së Brendshme një shënim mbi fundin e Dom Shtjefën Kurtin, kufoma e të cilit ishte çuar për eksperiment mjekësor te Fakulteti i Mjekësisë në Tiranë. Nuk mjaftoi një burgim i gjatë, por u desh edhe një tjetër me dënim kapital.

Dom Shtjefni u arrestua më 11.6.1970. Operativi i dosjes formulare ishte Qemal Karemani, ndërsa hetues Iljaz Haxhiaj.

Nga leximi i të dy dosjeve, del fare qartë se pushkatimi nuk mund të përligjej edhe sipas legjislacionit të kohës. Me vendimin nr.54, datë 30.7.1971 të Gjykatës së Rrethit Krujë, e kryesuar nga Qazim Mani, me pjesëmarrjen e prokurorit Hajredin Fuga u dënua me vdekje për “sabotim” dhe agjitacion e propagandë. U la në fuqi me vendimin nr.806, datë 8.9.1971, nga Gjykata e Lartë e kryesuar nga Llazi Stratobërdha me relacionin e Jani Vasilit dhe pjesëmarrjen e prokurorit Zaim Myftarit. Më 23.9.1971 Presidiumi i Kuvendit Popullor vendosi refuzimin e faljes së jetës.

Nga data e këtij vendimi e deri në ekzekutim kemi disa ditë. Vonesa dhe trajtimi nga Dega e Punëve të Brendshme Krujë në Drejtorinë e Punëve të Brendshme Tiranë, me sa duket është bërë për arsyen e kërkesës nga Fakulteti i Mjekësisë. Urdhri nr.3285/1, datë 25.9.1971 i ministrit të Punëve të Brendshme, ka vendosur procedurën e veprimit. Ky udhër është asgjesuar dhe nuk është gjetur.

Kësisoj ekzekutimi është kryer më 29.9.1971 në “vendin e caktuar” në Dajt. Gjatë kësaj kohe, Dom Shtjefni është mbajtur në Repartin nr.313 në Tiranë.

Të pranishëm në ekzekutim kanë qenë hetuesi Vangjel Kote, zëvendësprokurori i Rrethit Krujë – Piro Suli, zëvendëskryetar i DPB Krujë – Ramiz Palmi dhe mjeku Asim Ylli. Pas vrasjes që është kryer nga njëri prej 3 ekzekutorëve që ka pasur Drejtoria e Punëve të Brendshme Tiranë (nuk dimë saktësisht cili nga ata: SH.M, R.K. apo A.K.) është vepruar sipas autorizimit, duke iu dhënë “rezultati” doktor Asim Yllit, njërit prej mjekëve që rezulton edhe në raste të tjera që ka tërhequr kufomat për nevoja të Fakultetit të Mjekësisë. Çudi e madhe është përdorimi i kësaj gjuhe mafioze këtë rast.

Më 20.10.1971 Prokuroria e Rrethit Krujë i dërgoi Presidiumit të Kuvendit Popullor procesverbalin e ekzekutimit në Tiranë, një rast krejt i rrallë ky. Për këtë arsye, ky procesverbal u administrua në dokumentet e fondit përkatës në AQSH.

Lori Amy, profesore në Universitetin Jugor të Xhorxhias, thotë për Zërin e Amerikës se krimet që shkaktoi komunizmi nuk mund të harrohen, por çështja është se si duhet kujtuar kjo e kaluar, në mënyrë që shoqëria të mos mbetet tek akuzat dhe viktimizimi. Profesorja, e cila viziton shpesh Shqipërinë, po merret me studimin e traumave që përjetoi shoqëria shqiptare dhe të rrugës për shërimin e tyre. Ajo flet edhe për zgjedhjen e ish-ministrit të Brendshëm të komunizmit Gramoz Ruçi në krye të Kuvendit. “Nëse nuk e shohim të kaluarën tonë me guxim dhe integritet, atëherë nuk do të mund të kuptojmë dot se po e përsërisim atë”, thotë ekspertja amerikane.

Profesore Amy, jeni duke shkruar një libër që mund të përmblidhet si një analizë e plagëve që la pas regjimi komunist në Shqipëri. Nga kërkimet tuaja në thelb çfarë keni gjetur?

Ka dy mënyra për të menduar rreth plagëve. Së pari: Çfarë ndodhi, çfarë konkretisht na i shkaktoi plagët? Por ajo që mua më intereson më shumë janë efektet e këtyre plagëve. Pesëdhjetë vjet të një diktaturë të egër totalitare i kanë bërë njerëzit të ndihen sikur nuk kanë shpresë. Një nga efektet e kësaj diktature, ku njerëzit kishin frikë se mos po i spiunonin, se mos burgoseshin apo vriteshin, është se ata krijuan një ndërgjegje të dyfishtë. Kjo i bën disa njerëz të mos ndihen vetvetja, të humbasin aftësinë për të treguar të vërtetën.

Pra, në thelb flasim për pasoja të traumave nëpër të cilat ka kaluar shoqëria shqiptare dhe që mbeten të patrajtuara siç duhet?

Për t’i zgjidhur ato, gjëja e parë që duhet të bëjmë është t’i trajtojmë ato me integritet, guxim dhe ndershmëri, pra të kthehemi pas dhe të shikojmë se si struktura e terrorit krijoi një ndërgjegje të dyfishtë, duke i bërë njerëzit të humbisnin shpresën.

Por kush e mban përgjegjësinë që këto trauma vazhdojnë të mos trajtohen siç duhet?

Të them të drejtën, kjo është një përgjegjësi që ne e mbajmë të gjithë. Pra edhe shqiptarët, por edhe ndërkombëtarët. Në këtë rast, përgjegjësi do të thotë të kesh guximin të përballesh me ndershmëri me atë që ndodhi. Kur ne kemi frikë, atëherë ne gënjejmë veten, mohojmë gjëra që nuk duam t’i dimë dhe i mbajmë ato përbrenda. Edhe ndërkombëtarët kanë fajin e tyre. Sepse sapo ndodhi tranzicioni, ata erdhën në Shqipëri me planin e tyre ekonomike, duke thënë se tani vendi është një treg i lirë. Ndërkaq, nuk pati kohë që njerëzit të analizonin atë që kishte ndodhur, por u kalua me shpejtësi nga një kuadër ideologjik në një tjetër.

Le të flasim pak për krimet e regjimit komunist. Duket sikur politikanët sot dhe në përgjithësi njerëzit në pushtet përpiqen hapur të provojnë se krimet e komunizmit mund të harrohen tani që kanë kaluar kaq shumë vite. Ata përpiqen ta fusin këtë ide në mendjet e të rinjve, duke u thënë të gëzojnë jetën dhe të harrojnë të kaluarën. A mendoni se skena e krimit të dhunës shtetërore ekziston ende?

Ne mund të harrojmë hollësi historike konkrete, për shembull njerëzit që kanë jetuar atë kohë mund të harrojnë hollësi konkrete, njerëz që kanë vdekur mund të mos kenë në gjendje të tregojnë historitë e tyre. Por efektet e atyre ngjarjeve vazhdojnë. Gjysma e popullatës është nën 30 vjeç dhe shumë prej tyre mund të mos e kenë mësuar atë që kaluan prindër apo gjyshërit e tyre. Por e vërteta është se i gjithë vendi, çdo centimetër e tij, u ndërtua nga puna e detyruar: nga të burgosurit ose nga puna vullnetare që në fakt ishte e detyruar. I tërë vendi është një skenë krimi. Asgjë nuk mund të harrohet. Çështja është se si duhet kujtuar kjo e kaluar në një mënyrë që të mos mbetemi tek faji, akuzat dhe viktimizimi, por në një mënyrë që të ketë efekte shëruese. Për ta bërë, këtë fillimisht duhet të analizojmë se çfarë ndodhi dhe pastaj të shtrojmë pyetjen se si mund t’i rindërtojmë marrëdhëniet me njëri-tjetrin.

Banks Can’t Stop You Doing This, and They Hate It – Don’t Miss Out!

Cila është përvoja juaj nga bisedat që keni pasur në Shqipëri me njerëz që mund të kenë qenë burgosur apo të dënuar me punë të detyruar?

Shumë prej tyre janë të traumatizuar thellë. A e dini se si mund të shërohet dikush që ka qenë i traumatizuar? Së pari, pala tjetër duhet të pranojë dhe të thotë: Më vjen keq për atë ju keni hequr. Një pranim i thjeshtë se kjo vuajtje ka ekzistuar ka një efekt shumë të madh. Por të pretendosh se gjërat nuk kanë ndodhur, kjo nuk mund të shërojë askënd.

Ndoshta një shembull i mirë për të ilustruar këtë që ju thoni është zgjedhja kohët e fundit si kryetar i Parlamentit e zotit Gramoz Ruçi, ish-ministër i Brendshëm në vitin e fundit të regjimit komunist, kur në Shqipëri ndodhën disa gjëra mjaft të trishtueshme. A mund të na thoni se çfarë mund të nënkuptojë kjo për shoqërinë në Shqipëri?

Është pikërisht ajo për të cilën folën. Nëse nuk e shohim të kaluarën tonë me guxim dhe integritet, atëherë nuk do të mund të kuptojmë dot se po e përsërisim atë. Këtu vijmë përsëri tek ndjenja e mungesës së shpresës, e cila vjen kur ne mendojmë se çfarëdo që të bëjmë asgjë nuk do të ndryshojë. Megjithatë, vitet e fundit kemi parë mundësi shumë reale për ndryshim. Për shembull, më në fund është ngritur një komision për hapjen e dosjeve të policisë sekrete të regjimit komunist. Si do të veprohet me këtë komision? Çfarë duhet bërë që komisioni të punojë me transparencë? Si duhet të trajnojmë njerëzit që do të merren me studimin e arkivave? Kjo është një mundësi, e cila nëse shfrytëzohet, atëherë kjo mund të sjellë shpresë. Edhe ky komision që ju përmendët ka nevojë për mbështetje nga shumë njerëz. Sepse, nga përvoja e së kaluarës, shumë njerëz kanë shprehur mosbesim se edhe ky komision nuk do të bëjë asgjë. Komisioni nuk janë vetëm ata pak njerëz që bëjnë pjesë në të. Jemi të gjithë ne që shkojmë në zyrat e tyre, që kërkojmë dokumente, që fillojmë t’i studiojmë ato dhe që flasim për ato që gjejmë.

Ka shumë njerëz që thonë se jemi tepër të dobët për t’u përballur me të kaluarën komuniste, sepse ata që janë në pushtet janë mjaft të fuqishëm dhe një pjesë e tyre vijnë nga ajo e kaluar. Si do t’i përgjigjeshit ju kësaj?

Pata një drekë jashtëzakonisht të bukur para pak ditësh me ambasadorin John Withers, për të cilin shumë njerëz kanë respekt në Shqipëri. Ai më kujtoi historinë me hebrejtë gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri. Asnjëri prej hebrejve që shkuan Shqipëri në atë kohë nuk u vra. Të gjithë ata u mbrojtën. Një popull që bëri këtë nuk mund të jetë një popull i dobët. Njerëzit që e bënë këtë janë njerëzit e besës dhe të mikpritjes. Këto cilësi janë thelbi i identitetit shqiptar. Në identitetin shqiptar ka një forcë të jashtëzakonshme, që unë jam 100 për qind e sigurt se do të gjejë përgjegjësinë, guximin dhe shpresën për të përfituar nga rasti që kemi tani për të filluar realisht shërimin e shoqërisë, i cili duhet të ishte bërë me kohë.

Iv Kaloçi/ Memorie.al publikon raportin sekret të Sigurimit të Shtetit i realizuar nëpërmjet Drejtorisë së Zbulimit pranë Ministrisë së Punëve të Jashtëme, (Drejtoria e V-të) i cili mban datën 15 maj 1972, ku agjentët e shërbimit të fshehtë, survejuan, përgjuan dhe inçizuan (me teknikë operative) të gjitha bisedat e aktorit të famshëm shqiptar nga Kosova, Bekim Fehmiu, gjatë periudhës tre javore që ai qëndroi në Shqipëri. Çfarë thoshte aktori i famshëm për Kosovën, Jugosllavinë, Tiranën, Prishtinën, Josif Broz Titon dhe Enver Hoxhën e bisedat e tjera që ai bëri me personalietet e artit e kulturës gjatë takimeve me ta…

Në këtë shkrim po botojmë të plotë dokumentin e e Drejtorisë së V-të të Sigurimit të Shtetit (në Ministrinë e Jashtme) lidhur me survejimin dhe përgjimin e vazhdueshëm që iu bë aktorit shqiptar me famë botërore Bekim Fehmiut, gjatë vizitës së tij dyjavore në Shqipëri në majin e vitit 1972. Fund i viteve ‘60-të dhe fillimi i viteve ‘70-të, do të shënonin një “shkrirje të akujve” përsa i përket marrdhënieve politike, ekonomike, dhe sidomos atyre kulturore midis Tiranës dhe Beogradit. Sulmi i forcave të Traktatit të Varshavës ndaj Çekosllovakisë në vitin 1968, si dhe garancia e plotë që udhëheqësi komunist i Jugosllavisë Josip Broz Tito i dha Enver Hoxhës se “Jugosllavia nuk do të bëhet një territor trampolinë në rast pushtimi të Shqipërisë nga trupat sovjetike”, si dhe “përfundimi me sukses” i demostratave të shqiptarëve të Kosovës në vitin 1968-të, pas dhënies së autonomisë së zgjeruar dhe hapjes së Universitetit të Prishtinës, do të ndikonin pozitivisht në përmirësimin e këtyre raporteve shpesh-herë tejet të tensionuara.

Gjatë kësaj periudhe midis Shqipërisë dhe Kosovës, do të nisnin si kurrë më parë një etapë e rëndësishme e shkëmbimit të ndërsjelltë të delegacioneve qeveritare të rangjeve të larta, arsimit dhe shkencës, grupeve të ndryshme kulturore dhe artistike, këngëtarëve dhe aktorëve të mirënjohur si dhe sportistëve të mirënjohur nga të dyja anët e kufirit. Shkëmbime të tilla do të ndodhnin jo vetëm midis Shqipërisë dhe Kosovës, por edhe midis Shqipërisë dhe shqiptarëve të Maqedonisë, Malit të Zi, dhe Serbisë. Në këtë kuadër bashkëpunimi, në 20 Prill të vitit 1972 erdhi për një vizitë dy-javore në Shqipëri, aktori shqiptar (kosovar) me famë botërore Bekim Fehmiu. Gjatë kësaj vizite, Bekim Fehmiu do të shoqërohej nga personalitetet më të larta shqiptare të artit dhe kulturës në të gjithë axhendën e takimeve të tij në vëndin tonë, si zv/Ministri i Kulturës, Mantho Bala, Drejtori i Kinostudios, Todi Bozo, regjizori Dhimitër Anagnosti, shkrimtari i famshëm, Ismail Kadare, Kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve, Dhimitër Shuteriqi, shkrimtari dhe poeti Dritëro Agolli, regjizori i Teatrit Popullor, Esat Oktrova, etj.

Bekim Fehmiu, padyshim deri atëherë ishte shëndruar në një idhull të padiskutueshëm jo vetëm për shqiptarët e Shqipërisë por edhe për ata jashtë saj, deri në kufijtë e diasporës. Aktori shqiptar me famë botërore do të bëhej i njohur fillimisht në kinematografinë jugosllave dhe pastaj në atë europiane dhe botërore me kryeveprat e tij “Morgan A Suitable Case for Treatment” (1966), “Odissea” (1968), përkrah aktores greke (me origjinë shqiptare)Irene Papas, “The Adventures” (1970), “The Deserter” (1971), “Permission to Kill” (1975), “Black Sunday” (1977), dhe të tjera kryevepra me famë botërore si “Disperamente Giulia” (1989). Por Bekim Fehmiu gjatë gjithë vizitës së tij në Shqipëri dhe konkretisht në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve, Kinostudion “Shqipëria e re”, Galerinë e Arteve, Muzeun Historik Kombëtar, Ekspozitën “Shqipëria Sot”, Teatrin e Operas dhe Baletit, etj do të survejohej dhe përgjohej vazhdimisht nga njerëzit e kudondodhur të Sigurimit të Shtetit të kamufluar si“diplomatë”, “gazetarë”, dhe “shoqërues” të tij.

Sigurimi i Shtetit në raportin që i dërgon Drejtorisë së V të saj me drejtor Jonuz Mersinin (në Ministrinë e Jashtëme) vëren me imtësi të gjitha bisedat dhe qëndrimet personale të aktorit të madh, për të gjithë ecurinë e marrdhënieve politiko-ekonomike dhe kulturore midis Shqipërisë dhe Jugosllavisë, e veçanërisht midis Shqipërisë dhe Kosovës. Në këtë raport të hollësishëm përmëndet dashamirësia dhe sinqeriteti që Bekim Fehmiu tregon për çdo lloj ecurie pozitive në marrdhëniet midis Tiranës dhe Prishtinës. Por edhe me gjithë këto lavdërime dhe qëndrime dashamirëse të tij ndaj Shqipërisë, Bekim Fehmiu do të vëzhgohej rreptazi me mosbesim nga punonjësit e Sigurimit të Shtetit, pasi “nuk duhej harruar” se ai vinte nga Jugosllavia, një nga shtetet më të atakuara politikisht nga regjimi i Enver Hoxhës deri në atë kohë.

Gjatë gjithë vizitës së tij në Shqipëri, dhe deri në largimin e tij nga Tirana në 4 Maj 1972, Bekim Fehmiu nuk e mori vesh kurrë se ai do të survejohej dhe përgjohej në të gjitha takimet dhe shëtitjet e tij nga Sigurimi i Shtetit. Dhe kjo sepse deri në këtë kohë, nuk është përë publik asnjë dokument zyrtar që ta dëshmojë më së miri këtë fakt. Dhe sipas të gjitha gjasave, ai iku në jetën e përtejme pa e mësuar kurrë atë fakt. Vetë Bekim Fehmiu do të rikthehej tashmë në Shqipëri në vitin 2000, si i ftuar nderi në një koncert në Pallatin e Kongreseve, por kësaj rradhe i pa-survejuar nga askush. Aktori i madh shqiptar me famë botërore do t’i botonte kujtimet e veta në librin “Shkëlqim dhe tmerr”, (të përkthyer nga diplomati dhe njëkohësisht njohësi më i mirë i gjuhëve sllave në Shqipëri), Xhelal Fejza, në 2012-ën, dy vite pas vdekjes së Fehmiut në shtëpinë e tij në Beograd.

Në këto kujtime Fehmiu i kushton një kapitull të tërë vizitës së rëndësishme të tij në Shqipërinë e vitit 1972, si dhe kujton me nostalgji marrdhëniet kulturore të Tiranës me Prishtinën në periudhën e komunizmit. Raportin e Sigurimit të Shtetit mbi përgjimet e Bekim Fehmiut, të realizuar nëpërmjet Drejtorisë së V-të të Ministrisë së Jashtëme, po e botojmë të plotë së bashku edhe me raportin e Sektorit të Kulturës, ndërsa nga libri me kujtime “Shkëlqim dhe tmerr”, të botuar në vitin 2002 në Beograd, kemi përzgjedhur disa fragmente, kryesisht me ato që kanë të bëjnë me vizitën e tij në Tiranë dhe disa rrethe të tjera të vëndit ku ai u prit me nderime të mëdha.

 Raporti i Sektorit të Kulturës për Bekim Fehmiun

Informacion nga takimi me artistin Kosovar Bekim Fehmiu

Falenderoi për pritjen e ngrohte dhe tha shprehimisht:

“E ndjej veten si në shtëpinë time”.

Gjatë këtyre tre ditëve ai ka pasur takime në Kinostudio, në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve, ka parë disa filma artistikë shqiptarë, Ansamblin e Këngëve dhe Valleve Popullore, ekspozitën e madhe “Shqipëria më 1971”, Galerinë e Arteve, Muzeun e Luftes Nacional-Çlirimtare dhe Arkeologjik të Durrësit etj.

Në takimin me shokun Mantho për të gjitha këto që pa dhe mësoi gjatë këtyre ditëve në vëndin tonë, ai u shpreh me fjalë të ngrohta.

Për realizimet tona ai tha se janë me të vërtetë të mëdha, sidomos kur i krahason me gjëndjen e mjeruar të Shqipërisë në periudhën e Zogut, të cilin e quajti feudalizëm primitiv. Ai u shpreh për Kosovën se do ishte e mjaftueshem të arrinte gjendjen ku ka arritur sot Shqipëria në fushën e Arsimit dhe Kulturës. Duke folur për të kaluarën e vëndit tonë tha se nuk ka pasur kush fat më të hidhur se Shqipëria dhe shqiptarëve, nuk ka patur luftë ballkanike dhe botërore që nuk i kanë kaluar këto treva kryq e tërthor Shqipërisë. Dhe megjithatë shqiptarët jetojnë me emër në botë. Shtoi se përse nga vitaliteti dhe zotësia nuk ka popull tjetër në botë si populli shqiptar.

Vlerësoi lidhjet e shumta, rritjen e popullsisë shqiptare dhe të moshës mesatare në vëndon tonë. Pasi foli për numrin e sotëm të popullsisë në vëndin tonë, ai i shtoi këtij numri edhe një milion shqiptarë të Kosovës, (sipas regjistrimit të fundit, të cilin e quajti pak a shumë objektiv). Duke dashur të shprehë kënaqësinë për shtimin e shqiptarëve, vuri në dukje me humor se vetë do të bëjë 12 fëmijë.

Tha se shumë është folur dhe futet rreth teorisë së Marksit, Engelsit dhe Leninit, por Shqipëria është një shëmbull në këtë drejtim. Juve ju karakterizon një modesti që imponohet.

Duke folur për luftën plot suksese kundër analfabetizmit në Shqipëri, nënvizoi gjëndjen e rëndë në Jugosllavi, ku problemi i analfabetizmit po bëhet gjithnjë dhe më i mprehtë. Vuri në dukje se në Beograd tani janë rreth 40 përqind analfabetë.

Në bisedën e tij theksoi se në shkëmbimet me Kosovën duhen pasur parasysh rrethanat konkrete dhe përsëriti se në grupet që vijnë në Shqipëri, duhet të pranohen edhe element serbë dhe malazezë. La të kuptohet se kjo është e nevojshme në marrëdhëniet me Kosovën. Në bisëdën me shokun Mantho, ai përdori disa herë shprehjen: “të punojmë me kopili”, me këtë ai donte të thoshte se ne duhet të përdorim një taktikë elastike, e cila të sigurojë një bashkëpunim të nevojshëm për çështjen shqiptare.

Për këtë çështje ai la të kuptojë se ishte i shqetësuar. Shoku Mantho i tregoi se në grupet kosovare që kanë ardhur në Shqipëri, kanë bërë pjesë edhe serbë etj.

Vlerësoi lart qëndrimin dhe punën e pedagogëve tanë në Universitetin e Prishtinës (ka një vëlla pedagog në këtë universitet). Me punën e tyre të mirë, thjeshtësinë dhe seriozitetin, ata kanë ndikuar dhe tek pedagogët vëndas që të kuptojnë si duhet rolin e tyre. Me këtë la të kuptohet nevojën e predominimit tek ta të ndjenjës patriotike.

Gjatë gjithë bisedës ai la të nënkuptohej se ushqente ndjenja të thella patriotike. Foli me dashuri për punën e të jatit të tij si mësues, pioner i shkollës shiqipe në atë krahinë, të motrës së tij, gjithashtu mësuese etj. Përmëndi se kur vajti për të marrë vizën, i kishin thënë se s’ka ç’mëson në Shqipëri. Me këtë rast ai theksoi se edhe Aleksandër Moisiut i thanë: Ç’e do Shqipërinë dhe përpiqeshin të tregonin se ai s’ishte shqiptar. Përmëndi se ai vetë e ka bërë të qartë kombësinë shqiptare dhe nuk ka pranuar kurrsesi prapashtesën viç.

Pleniumin e katërt e vlersoi pozitivisht, sipas tij, ndihmoi për çështjen e Kosovës.

Për gjëndjen në Jugosllavi, ai vuri në dukje se veprojnë në një forcë të madhe dollari dhe dinari. Përmëndi raste të shumta të vjedhjes nga drejtues ndërrmarjesh. Përmëndi se këta vjedhës të miliona dollarëve nuk ndëshkohen, dënohen lehtë, dalin dhe përsëri kthehen në punë me përgjegjeësi.

Vlerësoi lart filmat tanë nga pikëpamja teknike dhe bëri vërejtje nga ana artistike. Tha se filmi duhet të ketë sa më pak karakter deklarativ, të ndjehet më mirë dhe më fortë shqiptari i sotëm, të intesifikohet ritmi i filmit dhe dinamika e tij.

Duke dalë ai përmëndi fjalën e urtë se “peshku qelbet nga koka”. Me këtë rast vuri në dukje se me realitetet e shënuara, Shqipëria po ecën përpara. Me këtë rast ai deshi të vërë në dukje se kur ecën Shqipëria në rrugë të drejtë, kjo është dhe në interes të Kosovës.

Gjatë bisedës Bekimi pyeti për rrugët e përgatitjes së kuadrove të artit në vëndin tonë, si sasi dhe cilësi, vuri në dukje nevojën që ndjehet sot në Kosovë dhe kërkoi që në këtë fushë të ndihmohet dhe nga vëndi ynë.

Shoku Mantho gjatë këtij takimi i foli gjerësisht për sukseset e arritura në fuhshën e arsimit dhe Kulturës, vështirësitë që janë hasur dhe rrugët që janë ndjekur për kapërcimin e tyre. I foli për traditat e lashta në fushën e artit dhe të kulturës të popullit tonë, për kujdesin që tregohet për këtë, për perspektivat e mëdha në fushën e arsimit e të kulturës. Ai i foli gjithashtu për realizimet e mëdha në fushën ekonomike e shoqërore si dhe rrugët dhe format e punës që janë përdorur tek ne në përgatitjen dhe kualifikimin e kuadrit, sidomos të atyre të kulturës dhe artit.

Shoku Mantho i foli edhe mbi shkëmbimet që janë realizuar në fushën e Arsimit dhe Kulturës në marrdhëniet me Kosovën dhe shprehu kënaqësinë dhe gadishmërinë tonë për forcimin e mëtejshëm të tyre.

24.IV.1972                                                                        F. Hobdari                                                                                                                                                                     J. Mato 

Raporti i Sigurimit të Shtetit për Bekim Fehmiun

Informacion mbi qëndrimin në vëndin tonë të aktorit Kosovar, Bekim Fehmiu

Prej datës 20 prill deri më 4 maj qëndroi në vëndin tonë, i ftuar nga Kinostudio, aktori Kosovar, Bekim Fehmiu. Gjatë kësaj periudhe me të u realizua ky program:

Pritje në Drejtorinë e Kinostudios, ku morën pjesë dhe disa punonjës artistikë, mbas takimit vizitoi disa reparte të Kinostudios si dhe asistoi në sheshin e xhirimit të një filmi artistik. Takimi në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve me shokun Dhimitër Shuteriqi, Ismail Kadare, Dritëro Agolli, Llazar Siliqi, etj. Shikimi i shfaqjes së Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore dhe bisedoi me artistët e ansamblit, mbas shfaqjes. Shikimi i filmave artistik “Malet me blerim mbuluar”, “Kur zbardhi një ditë”, dhe “Vallëzimi i shqipeve”.

Vizitën në Galerinë e Arteve dhe bisedën me piktorët Foto Stamo, Abdurrahim Buza etj.

Vizitë ne ekspozitën “Shqipëria më 1971”. Në Muzeun e Luftës Nac-Çlirimtare, në Mauzole në Durrës, si dhe në Muzeun Arkeologjik.

Data 24 u organizua pritje në Ministrinë e Arsimit dhe Kulturës nga shoku Mantho Bala.

Vizita në Krujë, në kala dhe muzeun e kalasë

Vizita në Gjirokastër dhe në shtëpinë muze të shokut Enver, në muzeun e armëve dhe nëpër qytet. Shikimi i shfaqjes “Shtëpia në bulevard”, interpretuar nga teatri profesionist i Gjirokastrës.

Vizitë në Sarandë, Butrint dhe Vlorë. Në Fier vizitoi Azotikun dhe Apolloninë.

Vizitë në Shkodër, në Uzinën e Telave dhe në Vaun e Dejës.

Takim dhe bisedë me aktorët e Tetrit “Migjeni” dhe vizitë në shtëpinë e gruas së Bajram Currit.

Pas kthimit nga Shkodra në Tiranë, ai asistoi në premierën e filmit “Yjet e netëve të gjata”. Asistoi në paradën e 1 Majit. Pati një intervistë televizive. Në datën dy, shetiti në parkun e madh ku zhvillohej manifestimi popullor.

Në Kinostudio u shfaq për pedagogët dhe studentët filmi “Odisea”. Mbas filmit u zhvillua një bisedë, thjesht për probleme profesionale. Pa shfaqjen e e Institutit të Arteve, “Ylli pa emër”.

Ditën e fundit pati një bisedë me kolektivin krijues te Kinostudios, mbi problemet profesionale dhe mbasdite asistoi në provën e pjesës “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”. Mbas provës pati një takim të shkurtër me kolektivin e Teatrit Popullor, ku kryesisht u bisedua rreth spektaklit dhe Bekim Fehmiu bëri disa vërejtje profesionale dhe artistike të cilat shokët e teatrit i gjetën me vënd.

1 Nga gjithë qëndrimi i tij më parë dhe nga shprehjet e tij gjatë kohës që qëndroi këtu, dukej një ndjenjë e thellë e shqiptarizmit. Në librin e përshtypjeve të Muzeut të Armëve të Gjirokastrës, ku ai gjeti të ekspozuar dhe një fotografi të ngritjes së flamurit në Vlorë, në të cilën dukej dhe i jati, shkrojti:

“Jam krenar që jam shqiptar”. Këtë ndjenjë krenarie që është shqiptar e shfaqi vazhdimisht. Mbas shfaqjes së Ansamblit të Këngëve dhe Valleve u shpreh: “Dilni bre vasha dhe djem e tundeni dhe ta marri vesh e gjithë bota se kush jemi ne…”. “Do të ishte mirë të vijshit dhe atje në Beograd dhe të jepshit shfaqje që të mbushej stadiumi më i madh i Beogradit”. Çmonte shumë dhe këtë e shprehte vazhdimisht, kujdesin që tregohet tek ne për njeriun, për shëndetësinë dhe arsimin. Ishte shumë entuzuast për sukseset e tilla të vëndit tonë, siç janë zhdukja e analfabetizmit, elektrifikimi, etj. (në këto raste nuk nguronte të sillte shëmbuj të shumtë negativë për vjedhjet dhe korrupsionin, diferencat e mëdha të rrogave, analfabetizmin që tani në Beograd zë 40 përqind të popullsisë dhe të tjera për Jugosllavinë e sotëme).

Ai thoshte: “E duam shumë Kosovën tonë, por ma shumë duam nënën tonë Shqipëri dhe duhet, që në çdo lamë të na e kaloni ne në Kosovë”.

Gjatë bisedave të ndryshme për përparimin e vëndit tonë, fliste me dashuri për udhëheqësit tanë. Kishte dëshirë të madhe të shihte shokun Enver Hoxha dhe i ngeli merak që në festën e 1 Majit nuk e pa ashtu si duhet. Vlersonte shumë kujdesin dhe shpenzimet që bënte shteti për zbulimet arkeologjike, për ruajtjen dhe mirëmbajtjen e veprave të artit, muzeve etj.

Ishte shumë i etur që të mësonte sa më shumë nga historia e lashtë dhe përparimet e sotëme të vëndit tonë. Gjithmonë shprehej entuziast për çdo gjë që i pëlqente. Kur pa Butrintin dhe Sarandën tha: “Këto janë vënde të mrekullueshme, do t’u them të gjithë kosovarëve të vijnë dhe të pushojnë këtu”.

Postimi i gazetarit Klodian Tomorri:

“Popullsia homogjene e Shqiperise ne vitin e fundit te mandatit te Rilindjes.

Po bejne ligjin qe te fusin masivisht krah te lire pune ne vend. Dhe meqe ketu svjen askush nga rajoni se ne kemi rrogat me te uleta ne Europe do shkojne t’i marrin neper Afrike.

Ruajtja e fitimeve te larta kerkon spastrim etnik dhe furnizim me krah te lire pune.

Pas ca vitesh keta ne foto (afrikanët) do jene krahu puntor i oligarkeve dhe baza e votuesve te Rilindjes.

Hajde babam hajde” 

Në një sondazh të kryer nga Fondacioni “Friederich Ebert”  (2018/2019) 40% e të pyeturve kanë shprehur dëshirën të ikin nga Shqipëria.

Destinacioni më i preferuar është Gjermania. Specialistët pajtohen me mendimin se largimi i të rinjve nga Shqipëria vjen si rrjedhojë e arsimit jocilësor dhe papunësisë. 

Referuar të dhënave të INSTAT shkalla zyrtare e papunësisë për të rinjtë shënoi 22,2 % në tremujorin e parë të 2019. /Syri.net

Letra e Mark Shllakut mësuesit të dënuar me pushkatim për agjitacion e propogandë. Drejtuar bashkëshortes, pak orë para pushkatimit

“E dashtuna Angje e fëmijë!

Më kanë nda nga shokët për me më ekzekutu. Nuk po më dhimet jeta vetëm se ju po ma mërzisni shpirtin.

Mos u mërzit për mue vetëm m’i rrit fëmijët me hir të Zotit. Amanet babën e mos i trego për mue. Borgj i kam Halitit për tjegullat dhe në ardhtë dita, jepja për mue.

E dashtuna Angje!

Jam lidh kamsh e duersh. Edhe pak orë me kanë mbet me jetue. Mendjen e kam te ti e fëmija që nuk mujta më ju gëzue. Tashti më kanë pikëllue shumë fytyrat tuaja që më dalin parasysh e s’më lanë me dekë… banu e fortë.

Angje! Ne tu mbushtë mëndja me u martue e ke lejen teme por mos me më harrue. Por amanet fëmijët.

Të kam dasht me shpirt deri tash në çast të mramë të jetës teme. Edhe në atë jetë do të lutem për ty. Amanet mos u mërzit për mue por shikjo fëmitë. Ju puth me mall për herë të fundit.

E dashtuna Angje!

Të lutem me m’i ba hallall vuajtet që të kam shkaktue.

Të lutem me mu interesue për eshtrat e të mos më harrojsh për kurdoherë. Me m’i marrë eshtrat e me mi çu në një vorr. Kam me vedi një teneqe me emnin tem, me të mundësh me më njoftë.

Hallall të gjithëve dhe ty të parës. Po vdes si një shqiptar i mirë dhe i ndershëm.

Marku.”

Kanë kaluar 70 vite, dhe familja rrinë me shpresë se një ditë do ti gjej eshtrat e mësuesit 31 vjeçar!

Shqipëria është një nga vendet me konsumin më të lartë të bukës, një karakteristikë kjo e vendeve të varfra. Sipas të dhënave të fundit të Eurostatit, Shqipëria, një nga shtetet me të ardhurat më të ulëta të Europës, renditet si vendi, ku banorët e saj shpenzojnë më shumë për bukë dhe drithëra në raport me të ardhurat e tyre.

Buka mbetet produkti numër një në tryezat e shqiptarëve, një traditë e vjetër kjo që ka nisur të zbehet pas viteve ’90, por pa lëshuar shumë terren për produktet e tjera. 

Në Shqipëri operojnë në treg rreth 5 mijë furra buke. Cilësia e bukës që ato ofrojnë çdo ditë është vënë shpesh në diskutim, siç ka ndodhur në jo pak raste edhe me produkte të tjera ushqimore. Disa  muaj më parë, pas shqetësimeve të ngritura u zëvendësua mielli i importuar nga Serbia me grurë.

Por sipas ekspertit të sigurisë ushqimore, Enriko Ceko, ulja e sasisë së importit të grurit nuk mund të quhet sukses. Kjo për shkak të reduktimit të popullsisë.

Një nga shqetësimet kryesore të ngritura herë pas here nga ekspertët ka qenë niveli proteinik. Një anketë e fundit e ISHP-së ka gjetur se anemia te fëmijët është rritur me gati 9% nga viti 2008-2018 si rezultat i kequshqyerjes nga buka pa proteina. Në bazë të standardit europian, nivelin i proteinave në miellin e bukës nuk duhet të jetë më poshtë apo më sipër se 12.5.por pavarësisht nga ajo që mund të deklarohet në dokumentacion, këtu ka hapësira për manipulim.

Por çfarë ka tjetër brenda buka që ne hamë përditë? Aditivët janë përmendur shpesh kur është fjala për manipulimin gjatë procesit të prodhimit, me qëllim uljen e kostove apo edhe rritjen e cilësisë në dukje të produktit. 

Sipas AKU, kontrolle në lidhje me përbërës të tillë shtesë në bukë janë ushtruar herë pas here, shpesh pas denoncimeve të vetë qytetarëve.

Ngjyruesit janë shpesh një përbërës i bukës, për të cilin ne si konsumatorë nuk jemi në dijeni.

Një nga manipulimet tipike që i bëhen bukës përmes ngjyruesve është kthimi i bukës së bardhë në të zezë ose integrale.

Konsumatori shqiptar në shumicën e rasteve blen në furra, dyqane apo markete bukë për të cilën nuk ka asnjë informacion. Origjina e miellit, përbërësit e bukës apo pesha nuk reflektohen në ambalazhin e produktit. Por pavarësisht se një nevojë e domosdoshme dhe mbi të gjitha një e drejtë e konsumatorit, ky hap duket se është ende larg.

Një tjetër element që mund ta bëjë bukën të rrezikshme për shëndetin tonë është niveli i lagështirës në grurë. Në rast të mungesës së kontrolleve dhe masave paraprake, myku mund të kthehet në kancerogjen.  

Prerja e bukës nga vetë furrat, një proces i aplikuar vitet e fundit në Shqipëri, mund të dëmtojë cilësinë e saj. Pavarësisht se është shumë më praktike të blesh një bukë të prerë sesa ta presësh atë vetë në shtëpi, ekspertët këshillojnë metodën e vjetër.

A ka forma të tjera me të cilat prodhuesit e bukës manipulojnë konsumatorin? Për të ulur humbjet dhe për të shtuar fitimin, hiletë janë nga më të ndryshmet. 

Si një nga produktet ushqimore më të rëndësishme, buka dhe furrat ku ajo prodhohet, por edhe vetë lënda e parë janë subjekt i kontrolleve të AKU-së.

Autoriteti Kombëtar i Ushqimit është institucioni që duhet të na garantojë ne sigurinë e produkteve që konsumojmë çdo ditë.

Po sa ia del AKU të na garantojë ne si konsumatorë se buka që blejmë dhe hamë çdo ditë është e sigurt? A i ka ajo kapacitetet e duhura njerëzore apo laboratorët e nevojshëm për analizat? Këto të fundit nuk mungojnë, por kur vjen puna te burimet njerëzore, duket se ky institucion u ka hapur dyert njerëzve që nuk kanë përgatitjen e duhur.  

Cfare nuk thuhet ne konference:

nga Anila Hoxha.

1.Trafikantet kane marre vetem pakot e orizit qe me pas ne arratisje e siper ja lane policise  [????]

2.Trafikantet nuk erdhen te merrnin drogen ne kontenierin tjeter, cka e detyroi policine qe nen efektin e deshtimit te shkoje dhe ti marre vete pakot dhe sot te deklaroje si droge te kapur 137 kg. Qe natyrisht ishte oriz e gjitha .

3.Njeri nga pritesit eshte peshkatar

4.Pritesi tjeter ishte roje dhe hyri permes badge te portit

5.I treti ne kerkim, ishte ai qe priste ne makinen gri me targa te huaja

Droga me dorezim te kontrolluar qe ishte zevendesuar me oriz ishte vetem 22 kg, dhe per kete ngarkese u kapen ata dy fakirat. Dy ngarkesat e tjera qe ne total bejne 137 kg nuk u terhoqen.

Perse ?

Kush tradhetoi ?

Në Kanada, një burrë i moshuar u arrestua për vjedhje të bukës dhe u dërgua në gjygj.

Plaku e pranoi fajin dhe rrëfeu.

“Unë isha shumë i uritur, gati sa vdiqa nga uria.”

Gjykatësi vendosi:

“Ju e dini që keni bërë vjedhje, dhe unë po ju porosis që të paguani dhjetë dollarë kompenzim. Unë e di që ju nuk mund ti paguani këto para, kështu që unë do të paguaj për ju. ”

Të gjithë në sallën e gjyqit heshtën, gjykatësi mori dhjetë dollarë nga xhepi dhe kërkoi që të meren në thesar si kompensim për dënimin e plakut.

Pastaj u ngrit në këmbë dhe iu drejtua sallës: “Ju të gjithë jeni fajtorë, dhe secili prej jush duhet të paguajë nga dhjetë dollarë për ju, sepse jetoni në një qytet ku një i moshuar detyrohet të vjedhë që të mos vdes nga uria.

Në sallën e gjygjit u mblodhën 480 dollarë dhe paratë e mbledhura gjykatësi ia dorëzoi plakut.

Dhe gjykatësi shtoi.

“Nëse në një qytet ku jetojnë njerëz të civilizuar shihni të varfër, atëherë dijeni që pushtetarët e këtij qyteti vjedhin pronat e njerëzve.”

Fabula e gomarit

Një ditë, gomari i një fermeri ra në një pus.

Ai nuk u lëndua, por ai nuk mund të largohej prej andej, për këtë arsye kafsha qau me forcë me orë të tëra, ndërsa fermeri mendoi se çfarë të bënte

Më në fund, fermeri mori një vendim mizor:

Ai arriti në përfundimin se meqenëse gomari ishte shumë i vjetër dhe se pusi ishte me të vërtetë i thatë, do të duhet të mbulohet disi. Kështu që nuk ia vlen të përpiqesh ta nxirrje gomarin nga pusi. Në vend të kësaj, ai i thirri fqinjët e tij për ta ndihmuar ta varroste gomaricën gjallë. Secili prej tyre mori një lopatë dhe filloi të hidhte dhe brenda pusit.

Gomari shpejt e kuptoi se çfarë po i bënin dhe bërtiti në mënyrë të dëshpëruar. Sidoqoftë, për habinë e të gjithëve, gomari e kuptoj pas disa lopatë dhe që mori.

Fermeri më në fund vështroi në fund të pusit dhe u befasua nga ajo që pa. Për çdo lopatë dhe që i binte mbi shpinë gomari ai tundej, duke bërë një hap në të njëjtën me dheun që binte në tokë. Kështu që, në një kohë të shkurtër, të gjithë panë se si gomari arriti të arrinte në grykën e pusit, të shkojë sipër skajit dhe të dalë prej andej

Jeta do të hedhë shumë tokë në shpinë.

Sidomos nëse tashmë është brenda një pusi. Sekreti për të dalë nga pusi është të shkundni dheun që merr në shpinë dhe të bëjmë një hap në secilin prej problemeve tona është një hap që na çon lart.

Ne mund të dalim nga vrima më e thellë nëse nuk heqim dorë Përdorni dheun që ata hedhin për të lëvizur më tej … !!!

Mos harroni 5 Rregullat që duhen të jenë të lumtur:

1. Lironi zemrën tuaj nga urrejtja.

2. Lironi mendjen tuaj nga shqetësimet.

3. Thjeshtoni jetën tuaj.

4. Jepni më shumë dhe prisni më pak

5. Duaje më shumë veten dhe … pranoje tokën që të hedh. Ajo mund të jetë zgjidhja, jo problemi.

Ju lexoni deri në fund të një pjese up up në 2 grupe

Mos e injoro ❤

The Fable of the donkey

One day, a farmer’s donkey fell into a well. He didn’t get hurt, but he couldn’t get out of there on his That’s why the animal cried strongly for hours, while the farmer thought about what to do

Finally, the farmer made a cruel decision: he concluded that since the donkey was too old and that the well was really dry, it would need to be covered somehow. So it wasn’t worth trying to get the donkey out of the well. Instead, he called his neighbors to help him bury the donkey alive. Each one of them took a shovel and started throwing land inside the well.

The donkey soon realized what they were doing to him and cried desperately. However, to everyone’s surprise, the donkey aquietou after a few shovels of land he took.

The Farmer finally looked at the bottom of the well and was surprised by what he saw. To every shovel of land that fell on his back the donkey shook, taking a step on this same land that fell to the ground. So, in a short time, everyone saw how the donkey managed to reach the mouth of the well, go over the edge and get out of there

Life will throw a lot of land in the back. Especially if it’s already inside a well. The Secret to get out of the well is to shake the land that takes in the back and take a step on Each of our problems is a step that leads us up. We can get out of the deepest holes if we don’t give up Use the land they play to move on…!!!

Remember the 5 RULES TO BE HAPPY:

1. Free your heart from hate.

2. Free your mind from worries.

3. Simplify your life.

4. Give more and expect less

5. Love yourself more and… accept the land that throw you. She may be the solution, not the problem.

You read until the end of a up ❤ share in 2 groups

Don’t ignore ❤

Cfare deshtimi kjo politike..!

Nga Enkelejda Veliu.

Mjafton te shoh Gjuzin, qe ben si pjeshkar i madh me misin, duke e gjuajtuar live ne emision, dhe te nesermen e ben zevendespresidente te partise se tij, pa asnje anetar..

Apo Rudina, me disleksike, sme kane pare syte..

Degjuar jo e jo..

Lere pastaj Murrizin..apo Valterin

Pjese e listes se deshtuar..ku edhe ne cader flisnin me dirigjim, dhe tmerroheshin kur mikrofoni padashje, afrohej nga ne..

Z. Kryetar…!

A mund te beni vetem dicka per PD..?

Na lini te garojme..fillimisht me njeri tjetrin..pastaj me ata perballe.

Une dua gare..

Dua “lufte”..perplasje mes kandidatesh..

Dua te grindem..te berrtas..te gezoje

Dua te me dridherohet zemra, kur fillon numerimi i votave..

Dua te shkoj te ai anetari i thjeshte, ti kerkoj voten..keshtu njihem me te..

Shterpesimit, brenda partise, vetem keshtu i gjendet dermani..Gare pra.

Na lini te garojme..pash zotin

Mos emeroni me deficente..se po prekim fundin ..!

EU dispute over Albania and Northern Macedonia.

Martin Henze

BE, por edhe populli shqiptar, prandaj nuk duhet të mashtrohet. Reformat në gjyqësi vështirë se ekzistojnë, rezultatet janë katastrofike, përgjegjësia e vetme politike për to qëndron te qeveria Rama, jo me popullin shqiptar dhe jo me ekonominë shqiptare.

Democracy: the government of the people by the people for the people.

Mr. Henze, what are the most important debates in German politics about the Albanian situation?

Henze: In the Bundestag on 26 September 2019, a prepared motion of the CDU/CSU will be presented and the SPD of the Bundestag on the application for accession of the Republic of Albania and on the application for accession of the Republic of Northern Macedonia to the European Union and on the recommendation of the European Commission and High Representative of 29 May 2019 for the commencement of accession negotiations, and is to be adopted.

In order to better understand the discussions now taking place in Berlin and in Brussels in mid-October, we need to take a brief look back at Albania’s past.

Only then can the political roles of the current governing party, Mr Rama, on the one hand, and of the democratically elected opposition, on the other, under the leadership of the democrats who represent Free Albania, be correctly assessed and the political decisions taken in Berlin, this week and in Brussels in mid-October understood.

The heads of state and government of the European Union (EU) at their summit meeting with the states of the Western Balkans on 21 June 2003 gave the Balkan states the prospect of EU membership if they fulfilled the conditions for it.

The background was the European policy of the democrats Albania, who represent the Free Albania.

From 1992 until 2013, the Democrats led Albania into the family of civil societies, out of political and economic misery and terror.

In its opening to the outside world of Albania, the current elected opposition signed hundreds of cooperation agreements with the European and other countries, the EU Human Rights Charter, the Helsinki Act, which was concerned with the protection of minorities in Albania during the period of government from 1992 onwards.

In 1993 Albania signed the Partnership and Peace Treaty and in 1995, agreed a concordat with the Vatican, joined the Council of Europe. The Stabilisation and Association Agreement with the EU was signed in 2006. 2010 Facilitation of entry conditions to the EU. Then, on 28 April 2009, an application for accession to the EU was submitted pursuant to Article 49 of the Treaty on European Union (TEU). 8 weeks later, on 09 July 2009, Albania joined NATO.

An objective, European view, very, very great achievement of the current elected opposition, of the democrats now in opposition, this political achievement is strongly respected internationally and for this reason there is an unshakable trust of the USA, the EU and of course also Germany in these democratic forces and in the Albanian nation.

It will never be forgotten how Albania stood by the USA and the civilised world without discussion in November 2001. Albania’s involvement in NATO will not be forgotten. Internationally it was clear in the period up to 2013 that Albania is a reliable partner.

In June 2014, the European Council recognised Albania as a candidate country on the basis of this historic development since 1992.

The problematic period of regression and stagnation Albania began in 2013, and today, Albania is basically facing almost national bankruptcy, people see no future and the rule of law does not exist.

Do you believe that Germany will have a positive attitude towards Albania?

Henze: In Europe, among the Americans and especially in Germany, there is therefore a clear political will for the six Western Balkan states to join the European Union.

At this point, we must differentiate between the Rama government, the Prime Minister Rama and the honest and cultural Albanian people.

When Europe and Germany say ‘yes’ to Albania and help Albania, it is out of the firm conviction that they are supporting the Albanian people, not Mr Rama.

The majority of German politicians and economists, including myself, support, irrespective of this development, the EU perspective for the Albanian nation and, despite all the shortcomings of the questionable Rama government, appreciate the developments of the country and the Albanian nation since 1992.

But, as I said, supporting Albania does not mean that the world supports Rama’s policies. It is harmful to Albanian development, from the games surrounding Kosovo to the possible criminal cooperation of Mr. Rama, Mr. Balla and others with the Mafia for the purpose of manipulating the 2017 parliamentary elections. Prosecutors, police officers and prosecutors investigating this matter have had to flee from this government and have found asylum in Switzerland and Germany. We should make this state of affairs, this event clear to ourselves.

The accession process is seen as a crucial motor for reform and stability.

in the region. Germany and the EU have a special interest in stabilisation and good neighbourly cooperation in the region.

It is seen that the Albanian population is not in favour of the EU rapprochement process.gives a very high priority to the popular support of the population.

This NATO country’s accession to the EU is recognized as very high.

In addition to the five key priorities formulated by the Commission in the progress report for fulfilling the conditions for opening accession negotiations, the OSCE/ODIHR and the Venice Commission of the Council of Europe formulated recommendations for electoral reform in 2013 and 2015.

Even if these are not part of the European list of demands, the German Bundestag will consider it necessary to implement the recommendations promptly.

Albania is experiencing a serious domestic political crisis. The German Bundestag will therefore urge all democratic forces in Albania to make every effort immediately to ensure that this crisis is overcome as quickly as possible through political dialogue, otherwise the path for accession negotiations will be considerably impeded.

As you can see from the example of the Türkey, the negotiations can be compared to a Möbius ribbon. This must not be allowed to happen again with Albania, but it is now exclusively in the hands of the Albanian nation.

You have dealt intensively with Albania, know Albania and know the discussions and the actors in the European Union and have the documents of the Bundestag, how do you assess the situation?

Henze: After the now developed and available compromise paper of the governing parties in Berlin, which could possibly also be used as a draft concept for the decision of the EU Council of Ministers in mid-October, it is now very clear that, against the outlined background, the following can be said about Albania:

– All 57 of the judges and public prosecutors of the highest courts and public prosecutor’s offices, who were classified as priority judges, were examined within the framework of the vetting process. Negatively screened persons were removed from the service.

– A law for electoral law reform in line with OSCE/ODHIR recommendations and ensuring transparent party and campaign funding has been presented, but has still been adopted.

– Only a few criminal proceedings have been initiated against judges and prosecutors accused of criminal conduct in the vetting process. Others must follow.

– At the Constitutional Court all charged judges were removed. At present, the Constitutional Court therefore has only one member, whereas the Court has a large number of judges.number of open procedures.

– The Supreme Court currently consists of only one sitting judge and two delegated judges. The examination of the candidates is not yet complete.

– The post of Prosecutor General is filled with only one interim candidate.

– To combat corruption and organised crime, the required special structure SPAK, a special tribunal for combating OC and corruption, was created. SPAK is not yet operational.

– The Public Prosecutor’s Office has apparently initiated an investigation against those accused of buying votes in 2016/ 2017, but no arrest warrants have yet been issued. Criminal proceedings must be instituted immediately and concluded expeditiously as soon as suspicions are confirmed.

– The local elections on 30 June 2019 were largely trouble-free, but a decision on the legality of the elections is still pending. An urgent decision by the Constitutional Court on the legality of this election on 30 June 2019 is required.

– Proactive investigations, prosecutions and convictions related to corruption and OC are taking place, but they need to be pursued rapidly and vigorously at all levels, including towards senior officials and politicians.

– Implementation of the administrative reform is slow.

– While drug cultivation has been curbed, Albania’s role in drug trafficking has increased.

– Political statements and efforts to unite the Albanian population in Albania, Kosovo and Macedonia under one Great Albania could lead to unforeseeable conflicts in the Western Balkans. They must be stopped immediately, because these aspirations would be incompatible with accession to the EU and would have to lead to an interruption of the accession negotiations.

Furthermore, the political representatives come to the conclusion, against the background outlined above, that a decision by the European Council to open negotiations on Albania’s accession to the EU in October will be approved.

At the same time, however, the explicit expectation is expressed that in a later decision on accession to the EU not only the fulfilment of the accession criteria will be ensured.but also the absorption capacity of the EU.

This is a very far-reaching demand, but one that is very understandable and welcome in view of the nationalist, disastrous policy and lack of understanding of democracy on the part of the Rama government. An explicit signal and a turning away also of the German Social Democrats from the uncritical policy towards the Rama government, a novelty slowly appears. The Rama government is increasingly isolated from foreign policy.

That is why demands will continue to be made:

1. at the European Council on 17 and 18 October 2019 to agree in principle to accession negotiations with Albania only under the condition that

(a) the first Accession Conference shall not take place until the Federal Government has determined that Albania has fulfilled the following conditions:

– Ensuring the viability and functioning of the Constitutional Court and the Supreme Court by providing them with an adequate number of judges and prosecutors,

– adopting electoral reform that is fully in line with OSCE/ODIHR recommendations and ensures transparent parties and campaign funding; and

(b) the second Accession Conference does not take place and the first negotiating chapters are not opened until the Federal Government has established that Albania has fulfilled the following conditions:

– Implementation of the law on the reform of electoral law that has been introduced

– Initiate criminal proceedings against judges and prosecutors accused of criminal behaviour in the vetting process,

– Initiate prosecutorial and, where appropriate, judicial proceedings against those associated with vote-buying in elections and prosecute them seriously and expeditiously,

– Establish the specialised structure to fight corruption and organised crime and its capacity to function,

– make solid progress towards achieving a track record in the fight against corruption and organised crime at all levels, including initiation and first completed cases, including against senior officials and politicians. This includes proactive investigations, prosecutions and convictions of corruption and organised crime where appropriate,

– tangible progress in administrative reform, including the review of the recruitment of senior officials and directors, including with regard to allegations of irregularities

– a final decision on the legality of the local elections of 30 June 2019 by the Constitutional Court; if a re-run of the elections is ordered, they must take place on the basis of the new electoral law,

2. ensure that the framework of the negotiations is designed in such a way as to ensure a consistent continuation of the course of reforms and, in particular, the implementation by Albania of agreed reforms. If Albania delays, suspends or withdraws the fulfilment of commitments after the opening of accession negotiations, the accession negotiations should be suspended or terminated in case of doubt. The opening and closing of individual negotiating chapters must depend on clear criteria;

3. make clear that Albania still needs to make significant additional efforts to meet the accession criteria, in particular in the following areas

– rule of law, i.e. continuation of the review of judges and prosecutors (vetting process), creation of new judicial structures,

– Fight against corruption and organised crime, including strengthening and networking institutions and establishing a solid track record at all levels and in the detection and seizure of funds related to corruption;

4. ensure that the Commission and the European External Action Service regularly report on the progress of reforms during accession negotiations, in particular in these key areas;

5. ensure that these chapters (notably Chapter 23, Judiciary and Fundamental Rights, Justice, Freedom and Security) are addressed at the beginning of the negotiations and only concluded at the end of the negotiations. The action plans proposed by the Commission for these chapters must set clear deadlines and objectives which must be met before new chapters can be opened; other negotiating chapters must not be opened beforehand. The Commission must report regularly on the implementation of the action plans in addition to the annual progress reports. The opening and closing of relevant chapters must depend on substantial progress in these areas.

The Bundestag reserves the right to make use of its general right to comment under § 8 EUZBBG if it concludes that the conditions for opening negotiating chapters have not been met;

6. ensure that the topics are

– functioning democratic institutions,

– Public administration reform,

– economic development and competitiveness,

– good neighbourly relations and regional cooperation,

– Freedom of the press and media,

– Rights of the most vulnerable groups and members of the public Minorities,

– vibrant civil society the priorities of the accession negotiations.

7. ensure that Albania fully meets the political and economic criteria upon accession. Strict compliance with the Copenhagen criteria remains a prerequisite for accession. There must be no automatic accession, for example by mentioning an accession date before the conclusion of negotiations;

8. to advocate that as few transitional arrangements and exceptions as possible be agreed in the alignment with the acquis communautaire; Albania wants to join the EU and must accept that the acquis is not diluted by negotiations;

9. to advocate that Albania already submits to the provisions of the European Stability and Growth Pact in the negotiation process and complies with the stability criteria of the Maastricht Treaty before it can officially join the monetary union after possible accession;

10. to keep the German Bundestag informed of the status of accession negotiations in accordance with §§ 3 to 6 of the EUZBBG and to make its own position clear in the process. Progress on the road to accession should not only be assessed by the Commission, but also regularly by the Federal Government, including its diplomatic missions.The demands made summarise once again what Europe expects from the Albanian government, but also from the Albanian people.

But it also shows, since these factors have been known to the Rama government for years, that this government has completely failed politically. If Albania had organised an external and internal policy, as it did between 1992 and 2013, it would have been a long time since longer in the accession negotiations with the EU. Croatia and Slovenia have shown the way. A real betrayal of the future of the Albanian people.

It is clear that fundamental changes must be made in Albania. Behind every single issue that Albania now has to resolve are substantial commitments to fundamental political change.For this Albania needs an intact political, democratic and legal system, an intact, regular economy and, most importantly, consensus within society, all factors are currently absent.It is also clear that accession and the opening of talks are not possible at zero cost. Every Albanian understands that.

However, I have my doubts as to whether the Rama government understands this, especially when we look at the massive increase in heroin and cocaine trafficking, corruption and crime in Albania since 2013, the almost complete dismantling of the rule of law and democracy, the holding of illegal elections and the manipulation of parliamentary elections.

If you look, for example, at the case of Tahiri , the former Minister of the Interior and good friend of Rama. The accused has now been charged, but the accusation of involvement in the manipulation of the 2017 elections is still pending, why, perhaps the subject is too close to the people of Rama, Balla, who knows? On 10 September, the public prosecutor’s office sentenced him to 12 years in prison.

This conviction by the public prosecutor’s office took place exactly at the time when the Prime Minister was on his way to Berlin to convince German politicians of the seriousness and efficiency of the Albanian government and the legal reform. The conviction was intended to have an effect in Berlin, to convince Berlin that the legal reform was on the right track.

What happened afterwards? It is known to all. On 19 September, the decision was taken to issue a marginal suspended sentence, against which an appeal is admissible. Tahiris is a free man. Tahiri will go into appeal and due to the close interlocking with the Rama system and the resulting dependencies, it cannot be ruled out that the suspended sentence will also be lifted. Legal reform is not on the right track, it is a show.

Tahiri sent two messages from the trial: What does Tahiri say, according to media coverage: Rama is the big boss in politics. Why don’t you make Rama happy then you will see that he is finished (ironically)?I am convicted of other robberies and am not responsible for the brothers, considering that the brothers Fatmir Xhafa and

Rama, who were convicted of trade by Afro Jafas, and Olsi Rama, who was indicted by the opposition as part of Xibraka’s cocaine file.

The EU, but also the Albanian people, should therefore not be deceived. Reforms in the judiciary hardly exist, the results are catastrophic, the sole political responsibility for them lies with the Rama government, not with the Albanian people and not with the Albanian economy.

The Albanian people and also the Albanian economy and businesses have made a very bad deal with this government. The Albanian people and the economy now have it in their hands to bring about political change.It is very clear that the Rama government has not delivered or achieved anything.

Basically, Albanian society is now facing a shambles – a heap of Ramas EU policy. The painstaking and magnificent achievements, integration of the Albanian nation in the years 1992-2013 are severely damaged.

The explosive nature of the problem can only be understood if this discussion is compared with the agreement in Berlin on Northern Macedonia.

It is a short and concise statement on Northern Macedonia. After that, the progress in North Macedonia is welcomed in principle. It is further expected that the reform efforts in Northern Macedonia can be continued. No further issues will be discussed, such as Albania.or demanded. The recording of conversations is briefly and concisely welcomed.

This is indeed a politically very wise and wise decision.

Is the Albanian Government responsible for this situation and what are the main options to solve this?

Henze: The situation in Albania is clear, sometimes propaganda tries to set fog candles, but the reality lets the fog dissolve again and again.Since the takeover of the Rama government, Albania has moved in individual, iterative steps into a massive constitutional and legislative emergency that is destroying Albanian society and economy.

The Rama government constantly violates the Albanian state constitution, Albania is in a state crisis and this has a direct impact on Albania’s entire economic system. Increasing shadows – economy, over about 40 %, an unhealthy national debt over 80 %, the infrastructure, especially water supply, sewage disposal is dilapidated, energy production is facing real problems.Challenges, many hydropower plants and dams still built by the Chinese People’s Republic are absolutely ailing, it is only a matter of time that the electricity supply in Albania will also experience a crash.The increasing shortage of qualified workers, mass exodus of young people is the final result of the policies of the Rama government, lack of legal certainty, as no rule of law works, has a direct impact on foreign investment, massive corruption of the government administration, nacro elements. Since Rama took power in 2013, Albania has become the hub for this trade throughout Europe and between the EU and the USA, which has also led directly to a considerable increase in drug-related crime in the European Union and the USA, as is currently the case in Sweden, the Netherlands, Germany, NY and the UK. Our American friends, who seem to be distancing themselves from the Rama government, do not like this either.

In addition, there is a malfunctioning parliament, a complete, destabilized political system, see the manipulated elections of 2017 and 2019, a government that does not adhere to the constitution, a decline in foreign remittances from Albanians, warnings from the central bank on the economic situation in Albania, minor successes on the bond market, high Narco – economic growth, i.e. no real economic growth, regular foreign investments have sunk to almost 1 digit per mille since Mustafa Rama took over the government in 2019.

The state salaries are paid by credit, by selling possible tax claims of the state in the future to banks and private companies, a second pyramid scandal that will be much more dangerous than in 1997. A state bankruptcy is certainly a possibility that now looms on the horizon if no action is taken.

What needs to be done?

Henze: If the Albanian nation wants a future and wants to solve the demands made by the EU, then all wise and wise men and women in Albania must now come together and make joint decisions in the interests of the Albanian nation, regardless of their affiliation to a party.

The compromise is an indispensable political tool for this and a fine thing in itself, especially when it comes to the future and peace of an entire nation.However, there are also moral limits to compromise. If they are violated, the compromise itself is compromised; it is lazy, it “stinks” and contaminates the peace it may have established.

But what borders are these in Albania? What would be a fair compromise?

Henze: If Albanian politics is capable of compromise, if it is, then not much should stand in the way of prospective EU membership, if not it looks very black for Albania’s development, for the economy and for the nation.

The idea of a compromise is, let me describe it this way, caught between two images of politics in Albania, namely politics as “economy” and politics as “religion”.Roughly speaking, according to the “economic understanding of politics, almost everything can be made the object of a compromise. Compromises, a deal, in the jargon of President Trump, are not always desirable or clever, but they are always possible. According to the “religious understanding of politics”, however, there are things that cannot be compromised. Politics is currently caught between these two images in Albania.

The middle course would be the right one, between the two images, a cooperation based on mutual promises, the compromise would reduce tension, the national crisis would be eliminated and a prospective EU membership would be made possible.

This requires the ability of the ruling party and the elected opposition to compromise and a concept that is agreed upon.The core of the format of a compromise requires one of the most important forms of compromise to be in place and the other side to be recognised as a legitimate negotiating partner.

The Rama government must recognise the elected democratically elected opposition, elected by half the electorate, as a legitimate negotiating partner and recognise it as a vehicle for legitimate interests. For its part, the opposition must recognise the ruling party as a legitimate negotiating partner.This, however, requires empathy to understand the interests of the political opponent from his perspective.

Empathy is needed, but not sympathy. This will be a decisive point in Albania in the coming days. Negotiations should lead to cooperation and thus to a solution to the state crisis and to an EU perspective. Two aspects should be distinguished in the negotiations in Albania: compromises regarding the framework conditions for negotiations and compromises within the negotiations, after the framework conditions have been clarified by mutual agreement.

The core of a compromise is the dispute. Part of the state crisis is the absence of the rule of law, the dysfunctional democratic system, the unenlightened manipulation of elections in 2017, certain criminal processes, the “election” in 2019, which was constitutionally repealed but nevertheless carried out, and a number of other issues.This means that compromises, a so-called timetable for new elections between the government and the elected opposition, must now be made very quickly. The solution would certainly be a package, consisting of an agreement on a transitory government government, which then enacts a democratic electoral law, implements an interim solution for the missing constitutional court, and then conducts democratic local and parliamentary elections by consensus, under international observation.

We therefore also need the attention of those who observe, analyse, give advice and make connections from a distance, without judging, our European friends. Another chapter in the history of Albania, a country that thinks big by starting small again, would be opened by offering Albanians new opportunities and making Albania a better place.

Mosmarrëveshja e BE për Shqipërinë dhe Maqedoninë Veriore. Martin Henze

Mosmarrëveshja e BE për Shqipërinë dhe Maqedoninë Veriore.

Martin Henze

Demokracia: qeveria e popullit nga njerëzit për njerëzit.

Z. Henze, cilat janë debatet më të rëndësishme në politikën gjermane për situatën shqiptare?

Henze: Në Bundestag në 26 Shtator 2019, do të prezantohet një mocion i përgatitur i CDU / CSU dhe SPD e Bundestag mbi kërkesën për pranimin e Republikës së Shqipërisë dhe mbi kërkesën për pranimin e Republikës së Maqedonisë Veriore në Bashkimi Evropian dhe me rekomandimin e Komisionit Evropian dhe Përfaqësuesit të Lartë të 29 maj 2019 për fillimin e negociatave të pranimit, dhe do të miratohet.

Për të kuptuar më mirë diskutimet që po zhvillohen në Berlin dhe Bruksel në mes të tetorit, duhet të hedhim një vështrim të shkurtër mbi të kaluarën e Shqipërisë.

Vetëm atëherë mund të vlerësohen saktë rolet politike të partisë qeverisëse aktuale, Z. Rama, nga njëra anë, dhe të opozitës së zgjedhur në mënyrë demokratike, nga ana tjetër, nën udhëheqjen e demokratëve që përfaqësojnë Shqipërinë e Lirë, të vlerësohen saktë dhe vendimet politike të marra në Berlin, këtë javë dhe në Bruksel në mes të tetorit kuptohet.

Krerët e shteteve dhe qeveritë e Bashkimit Evropian (BE) në takimin e tyre të samitit me shtetet e Ballkanit Perëndimor më 21 qershor 2003 u dhanë vendeve të Ballkanit perspektivën e anëtarësimit në BE nëse ato plotësonin kushtet për të.

Sfondi ishte politika evropiane e demokratëve Shqipëri, të cilët përfaqësojnë Shqipërinë e Lirë.

Nga 1992 deri në 2013, Demokratët e çuan Shqipërinë në familjen e shoqërive civile, nga mjerimi politik dhe ekonomik dhe terror.

Në hapjen e saj drejt botës së jashtme të Shqipërisë, opozita aktuale e zgjedhur nënshkroi qindra marrëveshje bashkëpunimi me Evropën dhe vendet e tjera, Kartën e të Drejtave të Njeriut të BE-së, Aktin e Helsinkit, i cili merrej me mbrojtjen e minoriteteve në Shqipëri gjatë periudhës së qeveria nga 1992 e tutje.

Në 1993 Shqipëria nënshkroi Traktatin e Partneritetit dhe Paqes dhe në 1995, ra dakord për një konkordat me Vatikanin, iu bashkua Këshillit të Evropës. Marrëveshja e Stabilizim Asociimit me BE u nënshkrua në vitin 2006. 2010 Lehtësimi i kushteve të hyrjes në BE. Pastaj, më 28 Prill 2009, një kërkesë për aderim në BE u paraqit në pajtim me nenin 49 të Traktatit për Bashkimin Evropian (TEU). 8 javë më vonë, më 09 korrik 2009, Shqipëria u anëtarësua në NATO.

Një pikëpamje objektive, evropiane, arritje shumë e madhe e opozitës aktuale të zgjedhur, e demokratëve tani në opozitë, kjo arritje politike respektohet fuqimisht ndërkombëtarisht dhe për këtë ekziston një besim i palëkundshëm i SHBA-ve, BE-së dhe natyrisht gjithashtu Gjermania në këto forca demokratike dhe në kombin shqiptar.

Asnjëherë nuk do të harrohet sesi Shqipëria qëndroi pranë SHBA dhe botës së civilizuar pa diskutim në nëntor 2001. Përfshirja e Shqipërisë në NATO nuk do të harrohet. Ndërkombëtarisht ishte e qartë në periudhën deri në 2013 se Shqipëria është një partner i besueshëm.

Në qershor 2014, Këshilli Evropian njohu Shqipërinë si një vend kandidat në bazë të këtij zhvillimi historik që nga viti 1992.

Periudha problematike e regresionit dhe stanjacionit Shqipëria filloi në vitin 2013, dhe sot, Shqipëria po përballet në thelb gati falimentimit kombëtar, njerëzit nuk shohin të ardhme dhe sundimi i ligjit nuk ekziston.

A besoni se Gjermania do të ketë një qëndrim pozitiv ndaj Shqipërisë?

Henze: Në Evropë, midis amerikanëve dhe veçanërisht në Gjermani, ekziston pra një vullnet i qartë politik për gjashtë shtetet e Ballkanit Perëndimor për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian.

Në këtë pikë, duhet të bëjmë dallimin midis qeverisë Rama, kryeministrit Rama dhe popullit të ndershëm dhe kulturor shqiptar.

Kur Evropa dhe Gjermania i thonë “po” Shqipërisë dhe ndihmojnë Shqipërinë, nuk është bindja e vendosur që ata po mbështesin popullin shqiptar, jo zotin Rama.

Shumica e politikanëve dhe ekonomistëve gjermanë, përfshirë edhe unë, mbështesin, pavarësisht nga ky zhvillim, perspektiva e BE-së për kombin shqiptar dhe, megjithë të metat e qeverisë Rama në dyshim, vlerësojnë zhvillimet e vendit dhe kombit shqiptar që nga viti 1992.

Por, siç thashë, të mbështesësh Shqipërinë nuk do të thotë se bota mbështet politikat e Ramës. Shtë i dëmshëm për zhvillimin shqiptar, nga lojrat që e rrethojnë Kosovën e deri te bashkëpunimi i mundshëm kriminal i Z. Rama, Z. Balla dhe të tjerët me mafian me qëllim të manipulimit të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2017. Prokurorët, oficerët e policisë dhe prokurorët që po hetojnë këtë çështje duhet të ikin nga kjo qeveri dhe të kenë gjetur azil në Zvicër dhe Gjermani. Ne duhet ta bëjmë këtë gjendje të mirë, këtë ngjarje të qartë për veten tonë.

Procesi i pranimit shihet si një motor vendimtar për reformën dhe stabilitetin.

në rajon. Gjermania dhe BE kanë një interes të veçantë për stabilizimin dhe bashkëpunimin e fqinjësisë së mirë në rajon.

Shihet që popullsia shqiptare nuk është në favor të procesit të afrimit të BE-së. I jep një përparësi shumë të lartë mbështetjes popullore të popullatës.

Pranimi i këtij vendi të NATO-s në BE njihet si shumë i lartë.

Përveç pesë prioriteteve kryesore të formuluara nga Komisioni në raportin e progresit për përmbushjen e kushteve për hapjen e negociatave të pranimit, OSBE / ODIHR dhe Komisioni i Venecias i Këshillit të Evropës formuluan rekomandime për reformën zgjedhore në 2013 dhe 2015.

Edhe nëse këto nuk janë pjesë e listës evropiane të kërkesave, Bundestag-u gjerman do ta konsiderojë të domosdoshëm zbatimin e shpejtë të rekomandimeve.

Shqipëria po kalon një krizë serioze politike të brendshme. Bundestagu gjerman do të nxisë, pra, të gjitha forcat demokratike në Shqipëri që të bëjnë çdo përpjekje menjëherë për të siguruar që kjo krizë të kapërcehet sa më shpejt përmes dialogut politik, përndryshe rruga për negociatat e pranimit do të pengohet në mënyrë të konsiderueshme.

Siç mund ta shihni nga shembulli i Türkey, negociatat mund të krahasohen me një fjongo Möbius. Kjo nuk guxon të lejohet të ndodhë përsëri me Shqipërinë, por tani është ekskluzivisht në duart e kombit shqiptar.

Ju keni trajtuar intensivisht me Shqipërinë, njihni Shqipërinë dhe njihni diskutimet dhe aktorët në Bashkimin Evropian dhe keni dokumentet e Bundestagut, si e vlerësoni situatën?

Henze: Pas dokumentit të kompromisit të zhvilluar dhe të disponueshëm të partive qeverisëse në Berlin, i cili mund të përdoret gjithashtu si një projekt-koncept për vendimin e Këshillit të Ministrave të BE-së në mesin e tetorit, tani është shumë e qartë se, kundër sfondi i përshkruar, në vijim mund të thuhet për Shqipërinë:

– Të gjithë 57 gjyqtarët dhe prokurorët publik të gjykatave më të larta dhe prokuroritë publike, të cilët u klasifikuan si gjyqtarë me përparësi, u morën në pyetje brenda kornizës së procesit të vetting-ut. Personat me ekran negativ u hoqën nga shërbimi.

– Një ligj për reformën e ligjit zgjedhor në përputhje me rekomandimet e OSBE / ODHIR dhe sigurimin e financimit transparent të partive dhe fushatave është paraqitur, por ende është miratuar.

– Vetëm disa procedime penale janë filluar kundër gjyqtarëve dhe prokurorëve të akuzuar për sjellje kriminale në procesin e vetingut. Të tjerët duhet të ndjekin.

– Në Gjykatën Kushtetuese u larguan të gjithë gjyqtarët e akuzuar. Aktualisht, Gjykata Kushtetuese ka vetëm një anëtar, ndërsa Gjykata ka një numër të madh të gjykatësve. Numër i procedurave të hapura.

– Gjykata Supreme aktualisht përbëhet nga vetëm një gjyqtar në seancë dhe dy gjyqtarë të deleguar. Provimi i kandidatëve nuk është ende i plotë.

– Posti i Prokurorit të Përgjithshëm është i mbushur vetëm me një kandidat të përkohshëm.

– Për të luftuar korrupsionin dhe krimin e organizuar, u krijua struktura speciale e kërkuar SPAK, një gjykatë speciale për luftimin e OC dhe korrupsionit. SPAK nuk është akoma funksionale.

– Zyra e Prokurorit Publik me sa duket ka filluar një hetim kundër të akuzuarve për blerjen e votave në 2016/2017, por ende nuk janë lëshuar urdhëra arrestimi. Procedura penale duhet të fillohet menjëherë dhe të përfundojë në mënyrë të menjëhershme posa të konfirmohen dyshimet.

– Zgjedhjet lokale në 30 Qershor 2019 ishin kryesisht pa probleme, por një vendim për ligjshmërinë e zgjedhjeve është ende në pritje. Kërkohet një vendim urgjent i Gjykatës Kushtetuese për ligjshmërinë e këtyre zgjedhjeve më 30 qershor 2019.

– Hetimet proaktive, ndjekjet penale dhe dënimet në lidhje me korrupsionin dhe OC po ndodhin, por ato duhet të ndiqen me shpejtësi dhe energji në të gjitha nivelet, duke përfshirë edhe drejtuesit e lartë dhe politikanët.

– Zbatimi i reformës administrative është i ngadaltë.

– Ndërsa kultivimi i drogës është frenuar, roli i Shqipërisë në trafikun e drogës është rritur.

– Deklaratat politike dhe përpjekjet për bashkimin e popullatës shqiptare në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni nën një Shqipëri të Madhe mund të çojnë në konflikte të paparashikueshme në Ballkanin Perëndimor. Ato duhet të ndalen menjëherë, sepse këto aspirata do të ishin të papajtueshme me pranimin në BE dhe do të duhet të çonin në një ndërprerje të negociatave të pranimit.

Për më tepër, përfaqësuesit politikë arrijnë në përfundimin, përkundër sfondit të përshkruar më sipër, se një vendim i Këshillit Evropian për hapjen e negociatave për pranimin e Shqipërisë në BE në tetor do të miratohet.

Në të njëjtën kohë, megjithatë, pritja e shprehur shprehet që në një vendim të mëvonshëm për hyrjen në BE jo vetëm që do të sigurohet përmbushja e kritereve të pranimit. Por edhe aftësia thithëse e BE-së.

Kjo është një kërkesë shumë e gjerë, por ajo që është shumë e kuptueshme dhe e mirëpritur në funksion të politikës nacionaliste, katastrofike dhe mungesës së mirëkuptimit të demokracisë nga ana e qeverisë Rama. Një sinjal i qartë dhe një largim gjithashtu i socialdemokratëve gjermanë nga politika jokritike ndaj qeverisë Rama, shfaqet ngadalë një risi. Qeveria Rama po izolohet gjithnjë e më shumë nga politika e jashtme.

Kjo është arsyeja pse kërkesat do të vazhdojnë të bëhen:

1. në Këshillin Evropian më 17 dhe 18 Tetor 2019 për të rënë dakord në parim për negociatat e pranimit me Shqipërinë vetëm me kushtin që

(a) Konferenca e parë e pranimit nuk do të zhvillohet derisa Qeveria Federale të përcaktojë se Shqipëria ka përmbushur kushtet e mëposhtme:

– Sigurimi i qëndrueshmërisë dhe funksionimit të Gjykatës Kushtetuese dhe Gjykatës Supreme duke u ofruar atyre një numër adekuat të gjyqtarëve dhe prokurorëve,

– Miratimi i reformës zgjedhore që është plotësisht në përputhje me rekomandimet e OSBE / ODIHR dhe siguron parti transparente dhe financim të fushatës; dhe

(b) Konferenca e Dytë e Aderimit nuk zhvillohet dhe kapitujt e parë të bisedimeve nuk hapen derisa Qeveria Federale të ketë vërtetuar se Shqipëria ka përmbushur kushtet e mëposhtme:

– Zbatimi i ligjit për reformën e ligjit zgjedhor që është prezantuar

– Fillimi i procedurave penale kundër gjyqtarëve dhe prokurorëve të akuzuar për sjellje kriminale në procesin e vetingut,

– Inicimi i proceseve gjyqësore dhe, kur është e përshtatshme, gjyqësore kundër atyre që lidhen me blerjen e votave në zgjedhje dhe përndjekjen e tyre seriozisht dhe në mënyrë të shpejtë;

– Krijimi i një strukture të specializuar për të luftuar korrupsionin dhe krimin e organizuar dhe aftësinë e tij për të funksionuar,

– të bëjë përparim të fortë drejt arritjes së një rezultati të duhur në luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar në të gjitha nivelet, përfshirë inicimin dhe rastet e para të përfunduara, përfshirë kundër zyrtarëve të vjetër dhe politikanëve. Kjo përfshin hetime proaktive, ndjekje penale dhe dënime për korrupsion dhe krim të organizuar aty ku është e përshtatshme,

– progres i prekshëm në reformën administrative, përfshirë rishikimin e rekrutimit të zyrtarëve të lartë dhe drejtorëve, përfshirë në lidhje me pretendimet për parregullsi

– një vendim përfundimtar për ligjshmërinë e zgjedhjeve lokale të 30 qershorit 2019 nga Gjykata Kushtetuese; nëse urdhërohet rivotimi i zgjedhjeve, ato duhet të bëhen në bazë të ligjit të ri zgjedhor,

2. të sigurojë që korniza e negociatave është hartuar në atë mënyrë që të sigurojë një vazhdim të vazhdueshëm të rrjedhës së reformave dhe, veçanërisht, zbatimin nga ana e Shqipërisë të reformave të dakorduara. Nëse Shqipëria vonon, pezullon ose tërheq përmbushjen e angazhimeve pas hapjes së negociatave të pranimit, negociatat e pranimit duhet të pezullohen ose të përfundojnë në rast dyshimi. Hapja dhe mbyllja e kapitujve individualë të bisedimeve duhet të varet nga kritere të qarta;

3. të bëjë të qartë se Shqipëria duhet të bëjë përpjekje të konsiderueshme shtesë për të përmbushur kriteret e pranimit, veçanërisht në fushat e mëposhtme

– sundimi i ligjit, d.m.th. vazhdimi i rishikimit të gjyqtarëve dhe prokurorëve (procesi i verifikimit), krijimi i strukturave të reja gjyqësore,

– Lufta kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar, përfshirë forcimin dhe ndërhyrjen e institucioneve dhe krijimin e një regjistrimi të fortë në të gjitha nivelet dhe në zbulimin dhe kapjen e fondeve në lidhje me korrupsionin;

4. të sigurojë që Komisioni dhe Shërbimi i Veprimit të Jashtëm Evropian rregullisht të raportojnë mbi përparimin e reformave gjatë negociatave të pranimit, veçanërisht në këto fusha kryesore;

5. Siguroni që këto kapituj (veçanërisht Kapitulli 23, Drejtësia dhe të Drejtat Themelore, Drejtësi, Liri dhe Siguri) adresohen në fillim të bisedimeve dhe përfundohen vetëm në fund të negociatave. Planet e veprimit të propozuara nga Komisioni për këto kapituj duhet të përcaktojnë afate dhe qëllime të qarta që duhet të përmbushen përpara se të hapen kapitujt e rinj; kapitujt e tjerë të negociatave nuk duhet të hapen më parë. Komisioni duhet të raportojë rregullisht për zbatimin e planeve të veprimit, përveç raporteve vjetore të përparimit. Hapja dhe mbyllja e kapitujve përkatës duhet të varet nga përparimi thelbësor në këto fusha.

Bundestag rezervon të drejtën të përdorë të drejtën e tij të përgjithshme për të komentuar nën 8 Z EUZBBG nëse konstaton se kushtet për hapjen e kapitujve negociues nuk janë përmbushur;

6. siguroni që temat të jenë

– funksionojnë institucionet demokratike,

– Reforma e administratës publike,

– zhvillimi ekonomik dhe konkurrueshmëria,

– marrëdhënie të mira fqinjësore dhe bashkëpunim rajonal,

– Liria e shtypit dhe mediave,

– Të drejtat e grupeve më të prekshme dhe anëtarëve të pakicave publike,

– shoqëria e gjallë civile përparësitë e negociatave të pranimit.

7. të sigurojë që Shqipëria përmbush plotësisht kriteret politike dhe ekonomike pas pranimit. Pajtueshmëria e rreptë me kriteret e Kopenhagës mbetet parakusht për anëtarësim. Nuk duhet të ketë anëtarësim automatik, për shembull duke përmendur një datë pranimi përpara përfundimit të negociatave;

8. të mbrojë që sa më pak marrëveshje kalimtare dhe përjashtime të jetë e mundur të bien dakord në përafrimin me acquis communautaire; Shqipëria dëshiron të anëtarësohet në BE dhe duhet të pranojë që acquis nuk është i holluar nga negociatat;

9. të mbrojë që Shqipëria tashmë të nënshtrohet dispozitave të Paktit Evropian të Stabilitetit dhe Rritjes në procesin e negociatave dhe përputhet me kriteret e stabilitetit të Traktatit të Mastrihtit përpara se të mund të bashkohet zyrtarisht në bashkimin monetar pas pranimit të mundshëm;

10. ta mbaj Bundestagun gjerman të informuar për statusin e negociatave të pranimit në përputhje me 3 deri në 6 of të EUZBBG dhe të bëjë qëndrimin e vet të qartë në proces. Progresi në rrugën e pranimit nuk duhet të vlerësohet vetëm nga Komisioni, por edhe rregullisht nga Qeveria Federale, duke përfshirë misionet e tij diplomatike. Kërkesat e bëra përmbledhin edhe një herë atë që Europa pret nga qeveria shqiptare, por edhe nga populli shqiptar.

Por tregon gjithashtu, pasi këta faktorë janë njohur për qeverinë Rama me vite, që kjo qeveri ka dështuar plotësisht politikisht. Nëse Shqipëria do të kishte organizuar një politikë të jashtme dhe të brendshme, siç bëri midis 1992 dhe 2013, do të kishte kaluar një kohë më e gjatë nga negociatat e pranimit me BE. Kroacia dhe Sllovenia i kanë treguar rrugën. Një tradhti e vërtetë për të ardhmen e popullit shqiptar.

Shtë e qartë se duhet të bëhen ndryshime thelbësore në Shqipëri. Pas çdo çështje të vetme që Shqipëria duhet të zgjidhë tani janë angazhime thelbësore për ndryshimin thelbësor politik.Për këtë Shqipëri i duhet një sistem i paprekur politik, demokratik dhe juridik, një ekonomi e paprekur, e rregullt dhe, më e rëndësishmja, konsensusi brenda shoqërisë, të gjithë faktorët mungojnë aktualisht Ishtë gjithashtu e qartë se pranimi dhe hapja e bisedimeve nuk janë të mundshme me kosto zero. Everydo shqiptar e kupton këtë.

Sidoqoftë, kam dyshimet e mia nëse qeveria Rama e kupton këtë gjë, veçanërisht kur shikojmë rritjen masive të trafikut të heroinës dhe kokainës, korrupsionit dhe krimit në Shqipëri që prej vitit 2013, çmontimin pothuajse të plotë të shtetit të së drejtës dhe demokracisë, mbajtja e zgjedhjeve të paligjshme dhe manipulimi i zgjedhjeve parlamentare.

Nëse shikoni, për shembull, në rastin e Tahirit, ish-ministrin e Brendshëm dhe mik i mirë i Ramës. Tashmë i akuzuari është akuzuar, por akuza për përfshirje në manipulimin e zgjedhjeve të vitit 2017 është ende në pritje, pse, ndoshta tema është shumë afër njerëzve të Ramës, Ballës, që e di? Më 10 shtator, zyra e prokurorit publik e dënoi atë me 12 vjet burg.

Kjo bindje nga zyra e prokurorit publik u bë pikërisht në kohën kur Kryeministri ishte duke shkuar për në Berlin për të bindur politikanët gjermanë për seriozitetin dhe efikasitetin e qeverisë shqiptare dhe reformën ligjore. Bindja synonte të kishte një efekt në Berlin, për të bindur Berlin që reforma ligjore ishte në rrugën e duhur.

Happenedfarë ndodhi më pas? Isshtë e njohur për të gjithë. Më 19 shtator, u mor vendimi për lëshimin e një dënimi të pezulluar margjinal, kundër të cilit ankesa është e pranueshme. Tahiris është një njeri i lirë. Tahiri do të bëjë ankesë dhe për shkak të bllokimit të ngushtë me sistemin Rama dhe varësisë që rezulton, nuk mund të përjashtohet që dënimi i pezulluar gjithashtu të hiqet. Reforma ligjore nuk është në rrugën e duhur, është një shfaqje.

Tahiri dërgoi dy mesazhe nga gjyqi: doesfarë thotë Tahiri, sipas mbulimit të mediave: Rama është shefi i madh në politikë. Pse nuk e bëni Ramën të lumtur, atëherë do të shihni që ai ka mbaruar (për ironi)? Unë jam i dënuar për vjedhje të tjera dhe nuk jam përgjegjës për vëllezërit, duke marrë parasysh që vëllezërit Fatmir Xhafa dhe

Rama, i cili u dënua për tregti nga Afro Jafas, dhe Olsi Rama, i cili u akuzua nga opozita si pjesë e dosjes së kokainës së Xibraka.

BE, por edhe populli shqiptar, prandaj nuk duhet të mashtrohet. Reformat në gjyqësi vështirë se ekzistojnë, rezultatet janë katastrofike, përgjegjësia e vetme politike për to qëndron te qeveria Rama, jo me popullin shqiptar dhe jo me ekonominë shqiptare.

Populli shqiptar dhe gjithashtu ekonomia dhe bizneset shqiptare kanë bërë një marrëveshje shumë të keqe me këtë qeveri. Populli shqiptar dhe ekonomia tani e kanë atë në dorë për të sjellë ndryshime politike. Isshtë shumë e qartë se qeveria Rama nuk ka dhënë ose nuk ka arritur asgjë.

Në thelb, shoqëria shqiptare tani po përballet me një sherr – një grumbull i politikës së BE për Ramas. Arritjet marramendëse dhe madhështore, integrimi i kombit shqiptar në vitet 1992-2013 janë dëmtuar rëndë.

Natyra shpërthyese e problemit mund të kuptohet vetëm nëse ky diskutim krahasohet me marrëveshjen në Berlin për Maqedoninë Veriore.

Shtë një deklaratë e shkurtër dhe koncize për Maqedoninë Veriore. Pas kësaj, përparimi në Maqedoninë e Veriut është mirëpritur në parim. Më tej pritet që përpjekjet e reformës në Maqedoninë Veriore të mund të vazhdojnë. Asnjë çështje e mëtutjeshme nuk do të diskutohet, siç është kërkimi i Shqipërisë.or. Regjistrimi i bisedave është i mirëpritur shkurt dhe përmbledhje.

Ky është me të vërtetë një vendim politikisht shumë i mençur dhe i mençur.

A është Qeveria shqiptare përgjegjëse për këtë situatë dhe cilat janë opsionet kryesore për ta zgjidhur këtë?

Henze: Situata në Shqipëri është e qartë, nganjëherë propaganda përpiqet të vendosë qirinj mjegull, por realiteti lejon që mjegulla të shpërndahet përsëri dhe përsëri.Sipas marrjes së qeverisë Rama, Shqipëria ka lëvizur në hapa individuale, përsëritje në një masiv kushtetues dhe legjislativ urgjencë që po shkatërron shoqërinë dhe ekonominë shqiptare.

Qeveria Rama shkel vazhdimisht kushtetutën e shtetit shqiptar, Shqipëria është në një krizë shtetërore dhe kjo ka një ndikim të drejtpërdrejtë në të gjithë sistemin ekonomik të Shqipërisë. Rritja e hijet – ekonomia, mbi rreth 40%, një borxh kombëtar jo i shëndetshëm mbi 80%, infrastruktura, veçanërisht furnizimi me ujë, depozitimi i ujërave të zeza është shkatërruar, prodhimi i energjisë po përballet me probleme reale. Sfidat, shumë hidrocentrale dhe diga të ndërtuara akoma nga Kinezët Republika është e sëmurë absolutisht, është vetëm çështje kohe që furnizimi me energji elektrike në Shqipëri gjithashtu do të pësojë një përplasje. Mungesa në rritje e punëtorëve të kualifikuar, eksodi masiv i të rinjve është rezultati përfundimtar i politikave të qeverisë Rama, mungesa e siguria juridike, pasi që nuk funksionon asnjë rregull ligjor, ka një ndikim të drejtpërdrejtë në investimet e huaja, korrupsionin masiv të administratës qeveritare, elementët nacro. Që kur Rama mori pushtetin në 2013, Shqipëria është bërë qendra e këtij tregtie në të gjithë Evropën dhe midis BE-së dhe SHBA-së, e cila gjithashtu ka çuar drejtpërdrejt në një rritje të konsiderueshme të krimit të lidhur me drogën në Bashkimin Evropian dhe SHBA, siç është aktualisht çështja në Suedi, Hollandë, Gjermani, NY dhe MB. Miqtë tanë amerikanë, të cilët duket se po distancohen nga qeveria Rama, nuk u pëlqen as kjo.

Përveç kësaj, ekziston një parlament mosfunksionues, një sistem politik i plotë, i destabilizuar, shihni zgjedhjet e manipuluara të vitit 2017 dhe 2019, një qeveri që nuk i përmbahet kushtetutës, një rënie e dërgesave të huaja nga shqiptarët, paralajmërime nga banka qendrore në situata ekonomike në Shqipëri, sukseset e vogla në tregun e bonove, rritja e lartë Narco – ekonomike, pra nuk ka rritje të vërtetë ekonomike, investimet e huaja të rregullta janë zhytur në gati 1 shifër për mille qëkur Mustafa Rama mori qeverinë në 2019-ën.

Pagat e shtetit paguhen me kredi, duke shitur pretendime të mundshme tatimore të shtetit në të ardhmen bankave dhe kompanive private, një skandal i dytë piramidale që do të jetë shumë më i rrezikshëm sesa në 1997. Një falimentim i shtetit është sigurisht një mundësi që tani afrohet horizonti nëse nuk ndërmerret ndonjë veprim.

Needsfarë duhet të bëhet?

Henze: Nëse kombi shqiptar dëshiron një të ardhme dhe dëshiron të zgjidhë kërkesat e bëra nga BE, atëherë të gjithë burrat dhe gratë e mençur dhe të mençur në Shqipëri tani duhet të mblidhen dhe të marrin vendime të përbashkëta në interes të kombit shqiptar, pavarësisht përkatësisë së tyre në një festë.

Kompromisi është një mjet i domosdoshëm politik për këtë dhe një gjë e shkëlqyer në vetvete, veçanërisht kur bëhet fjalë për të ardhmen dhe paqen e një kombi të tërë. Sidoqoftë, ekzistojnë edhe kufij moral për të bërë kompromis. Nëse ato shkelen, kompromisi në vetvete është i komprometuar; është dembel, “bie” dhe ndot paqen që mund të ketë vendosur.

Por, cilat kufij janë këto në Shqipëri? Cili do të ishte një kompromis i drejtë?

Henze: Nëse politika shqiptare është e aftë të bëjë kompromis, nëse është, atëherë jo shumë duhet të qëndrojë në rrugën e anëtarësimit të ardhshëm në BE, nëse jo, duket shumë e zezë për zhvillimin e Shqipërisë, për ekonominë dhe kombin.

Ideja e një kompromisi është, më lejoni ta përshkruaj në këtë mënyrë, të kapur midis dy imazheve të politikës në Shqipëri, përkatësisht politikës si “ekonomi” dhe politikës si “fe”. Përafërsisht duke thënë, sipas “kuptimit ekonomik të politikës, pothuajse gjithçka mund të bëhet objekt i një kompromisi. Kompromiset, një marrëveshje, në zhargonin e Presidentit Trump, nuk janë gjithmonë të dëshirueshme ose të zgjuara, por ato janë gjithmonë të mundshme. Sipas “kuptimit fetar të politikës”, megjithatë, ka gjëra që nuk mund të komprometohen. Politika është kapur aktualisht midis këtyre dy imazheve në Shqipëri.

Kursi i mesëm do të ishte i duhuri, midis dy imazheve, një bashkëpunim i bazuar në premtime të ndërsjella, kompromisi do të zvogëlonte tensionin, kriza kombëtare do të eliminohej dhe një anëtarësim i ardhshëm në BE do të bëhej i mundur.

Kjo kërkon aftësinë e partisë në pushtet dhe opozitës së zgjedhur për kompromis dhe një koncept për të cilin është rënë dakord. Thelbi i formatit të një kompromisi kërkon që një nga format më të rëndësishme të kompromisit të jetë në vend dhe pala tjetër të njihet si një partner legjitim negociator.

Qeveria Rama duhet të njohë opozitën e zgjedhur demokratike, të zgjedhur nga gjysma e elektoratit, si një partner legjitim negociator dhe ta njohë atë si një mjet për interesa legjitime. Nga ana e saj, opozita duhet të njohë partinë në pushtet si një partner të ligjshëm negociues. Kjo, sidoqoftë, kërkon empati për të kuptuar interesat e kundërshtarit politik nga këndvështrimi i tij.

Empatia është e nevojshme, por jo simpatia. Kjo do të jetë një pikë vendimtare në Shqipëri në ditët në vijim. Negociatat duhet të çojnë në bashkëpunim dhe kështu zgjidhjen e krizës shtetërore dhe në një perspektivë të BE-së. Dy aspekte duhet të dallohen në negociatat në Shqipëri: kompromiset në lidhje me kushtet kornizë për negociata dhe kompromiset brenda negociatave, pasi kushtet e kornizës janë sqaruar me marrëveshje të ndërsjellë.

Thelbi i një kompromisi është mosmarrëveshja. Pjesë e krizës shtetërore është mungesa e shtetit të së drejtës, sistemi demokratik jofunksional, manipulimi i pandriçuar i zgjedhjeve në vitin 2017, procese të caktuara kriminale, “zgjedhjet” në vitin 2019, që u shfuqizuan kushtetuesisht, por megjithatë u realizuan, dhe një numër të çështjeve të tjera.Kjo do të thotë që kompromiset, një i ashtuquajtur planifikimi kohor për zgjedhje të reja midis qeverisë dhe opozitës së zgjedhur, tani duhet të bëhen shumë shpejt. Zgjidhja sigurisht që do të ishte një paketë, e përbërë nga një marrëveshje për një qeveri kalimtare, e cila më pas miraton një ligj demokratik zgjedhor, zbaton një zgjidhje të përkohshme për gjykatën kushtetuese që mungon, dhe më pas zhvillon zgjedhjet demokratike lokale dhe parlamentare me konsensus, nën vëzhgimin ndërkombëtar .

Prandaj, ne gjithashtu kemi nevojë për vëmendjen e atyre që vëzhgojnë, analizojnë, japin këshilla dhe bëjnë lidhje nga një distancë, pa gjykuar, miqtë tanë evropianë. Një kapitull tjetër i historisë së Shqipërisë, një vend që mendon i madh duke filluar përsëri i vogël, do të hapet duke u ofruar shqiptarëve mundësi të reja dhe duke e bërë Shqipërinë një vend më të mirë.

Nga Mesila Doda

Si kurrë më parë ky vend po rrëshket drejt një situate dramatike. Nuk ka më asnjë institucion që të ketë mbetur në këmbë e të funksionojë brenda rregullave të një demokracie funksionale normale. Raporti i OSBE-ODHIRit që bëri ti pushtojë memecllëku e turpi gjithë trupën diplomatike në vend e për të cilin ende mediat nuk kanë dëgjuar dot një paragraf nga amabasadori i OSBE-së, i pari që duhet të reagonte për çështjen, dënoi me vdekje cdo grimcë legjitimiteti të zgjedhjeve. Një skenar i luajtur keq, i stisur keq e me zëdhënës deficentë e të marrë, që ende mendojnë që situatat e zgjedhjeve kooperativiste në këtë vend mund të përsëriten.

Sot Europa si një bashkësi e përgjegjshme do duhej të merrte seriozisht një raport zyrtar në dorë e të thoshte…me gjithë hallet që kemi në shtëpitë tona, ju keni një problem shumë më të madh e përsëritje e një precedenti të rëndë në Europë… E kjo dukuri më së paku ka një emër, rënja e demokracisë.

Raporti i OSBE-ODHIR-it është i pari në llojin e tij prej me shumë se 20 vitesh…I heq legjitimitetin KQZ, komisionereve, numëruesve, nxjerr para syve një administratë të keqpërdorur, flet për një puç institucional me sjelljen politike ndaj dekretit të Presidentit, tregon për një prokurori të paralizuar e për herë të parë ven gishtin të Vettingu si mjet për shantazh e jo si qëllim për një drejtësi më të mirë.

Ky paragrafi i fundit e damllakosi keq edhe Soreken që nuk humbte asnjë rast të tregonte sukseset e pabesueshme të reformës… po që deri më tani ka patur kurajon vetëm të nxjerrë me gjysma fjalësh planin e fundit të grupit të gatshëm të ndihmës së huaj pranë kryeministrit…pasi i mbyllëm më sukses të tjerat tani do merremi me reformën zgjedhore.

Do më duhet të ndalem pikërisht tek kjo e fundit sepse ky është edhe çelësi me të cilën Rilindja bashke me grupin e zedhënësve të Edi Ramës nëpër përfaqësi të huaja po përpiqen të fitojnë kohë. Të futemi brenda një procesi…po në krye të mbajmë peshkaqenin qe nuk i fiton po i kullufit zgjedhjet, Bablokun e madh. Dhe shkohet edhe më tej…po nuk erdhët ju e bëjmë reformen me opozitën në parlament…. kjo fjalia e fundit ka një emër të qartë; quhet shantazh dhe përjashton nga rivendosja e rregullave të lojës më shumë se gjysmën e popullsisë të cilët as kanë votuar për dukuritë njerëzore që janë sot në parlament e as janë pjesë e grupit kriminal të Rilindjes.

Janë pikërisht ata që mbushin sheshet se kërkojnë jo një vend laborator të ndihmës së huaj së Rilindjes, po një vend normal ku të mund të jetojnë…vetëm kaq. Pyetja e vetme që më rrotullohet është një dhe vetëm një…po si nuk ju mbulon marra që një fjali të vetme të këtij soj shantazhi që ja lëshoni pa asnjë kursim opozitës nuk ja thoni një njeriu që i mbushi vendet tuaja me drogë, krim e njerëz që ikin nga sytë këmbët.

Po si nuk ju vjen turp që nuk ja thatë një fjalë të vetme të tillë njeriut që i bien kryebashkiakët përditë si të përzier në llumin më të thellë njerzor? Për herë të parë pranuat votime pa zgjedhje, pranuat t’jua bënte lesh e li vetingun, të përzihej me lloj lloj bandash që te fitonte zgjedhjet, të vidhte si në mall të babës buxhetin e shtetit të vet, të futej nga një skandal në tjetrin çdo dy javë e nuk guxuat ti thoni as një fjalë nga e vërteta që po zhduk një sistem demokracie në një vend ku ju jeni të ngarkuar me pune jo nga kryeministri shqiptar por nga shtetet tuaja të cilat dashje pa dashje vuajnë pasojat e bashkpunimit të tij me krimin.

Të flasësh sot për reformën zgjedhore nuk është krim, por është strategji që ti japësh kohë e frymë një të vdekuri që ecën. Nuk ka reformë a ndryshim zgjedhor që ndryshon situatën e vendit tim. Është i vjedhur, është i dhunuar nga bandat, Është pa parlamet, pa qevri legjitime, pa prokurori, pa Gjykatë Kushtetuese, pa Gjykatë të Lartë, pa KQZ, pa polici në shërbim të qytetarit po kundër tij, pa opozitë në parlament….është një vend pa njerëz, se njerzit po ikin nga pak e përditë kur shohin kafshët të bëjnë ligjin e të vendosin rregullat në këtë vend. Togfjalëshi i reformës zgjedhore ka vetëm një qëllim… ti japë kohë e oksigjen një të vdekuri që ecën, Edi Ramës.

Me po këtë ligj zgjedhor tre herë rresht Raporti i OSBE deklaronte se u përmbushën shumica e standarteve demokratike në zgjedhje, togfjalësh që sot është tretur si kripa në ujë. Nuk është e keqja te ligji po tek hajduti i zgjedhjeve e bashkpunimi insitucional e i hapur me krimin. Personalisht nuk kam më asnjë iluzion që ata që nuk kanë guxuar të hapin gojën kundër krimit të tij do e shtrëngojnë të normalizojë veprimet e tij politike.

Besoj se sot ka vetëm një rrugë…bashkim i njerezve rreth një ideje dhe qëllimi që është normalizimi i vendit dhe këtë duhet ta arrijmë me çdo kusht e me çdo mjet. Besimi i njerzve duhet të drejtohet në një trajktore politike në rritje e pa pushim e pa asnje deviacion. Ne kemi nje vend të braktisur nga shqiptarët, të vjedhur nga pushtetarët, të rrënuar në institucionet e tij nga bekimi i ndihmës së huaj të Ramës…ne kemi një vend që mundet tja pengojmë rrokapjekthin vetëm ne. Një aksion opozitar pa asnjë minutë heshtje por veprim e vetëm veprim me të gjitha format e mjetet, vetëm kjo mund ta ndalë rënjen në humbëtirë të demokracisë sonë të brishtë e të rikthejë rregullat e pluralizmit në vend.

1 Në qëndrimet dhe sjelljen imorale të disa kursantëve dhe ushtarakëve deri në akte të shëmtuara siç është rasti i anëtarit të partisë, ushtarakut Hysni B. i cili me anë të mashtrimit dhe forcës çnderoj një vajzë kineze, ose Hajdar Sh, i cili në të njëjtën mënyrë si Hysni B, tentoi që të çnderonte një vajzë kineze, si dhe sjelljet jo të mira me vajzat kineze, në kundërshtim me zakonet e vëndit, të disa të tjerëve si Kristaq P. etj.

Dashnor Kaloçi

 

Memorie.al publikon për herë të parë dokumentat e bujshme arkivore me “dosjen e zezë” të marrdhënieve shqiptaro-kineze të fillimit të viteve ’60-të, ku ambasadori shqiptar Reiz Malile ka informuar rregullisht Komitetin Qendror të PPSH-së dhe personalisht Enver Hoxhën, Hysni Kapon, etj, lidhur me sjelljet imorale e shtazarake të dhjetra ushtarakëve, kursanëtëve dhe specialistëve shqiptarë që ishin në qytete dhe provinca të ndryshme të Kinës, të cilët kryenin akte rrugaçërie duke kapur me forcë e duke përdhunuar vajza kineze, kudo që ato ndodheshin, në ara, fabrika, kanitere ndërtimi, autobuza, mbrëmje vallëzimi etj., etj. Dhe kur pala shqiptare donte që t’i proçedonte ata për gjyq, pala kineze nuk ishte dakort dhe kërkonte që ata “të bënin autokritikë të thellë dhe të edukoheshin nëpërmjet punës….”?!

 

Pas prishjes së marrdhënieve zyrtare të Tiranës me Kremlinin në fundin e vitit 1961 dhe fillimin e ’62-it, kur Moska dhe Hrushovi tërhoqi edhe gjithë personelin e ambasadës së saj nga kryeqyteti shqiptar, Enver Hoxha dhe regjimi komunist i Tiranës u lëshuan “në prehrin” e Mao Ce Dunit, duke lidhur një aleancë të fortë me vëndin e madh komunist aziatik me të cilin kishin filluar “flirtet” që nga fillimi i viteve ’50-të kur kryetari Mao konsolidoi pushtetin e tij. Kështu që nga fillimi i viteve ’60-të dhe deri në mesin e viteve ’70-të kur Enver Hoxha do të fillonte ftohjen me “vëllezërit kinezë” pas vizitës së Riçard Nikson-it në Kinë, për më shumë se dy dekada me rradhë, Pekini zyrtar do të ishte një nga mbështetësit kryesorë të Shqipërisë komuniste, jo vëtem në aspektin politik, por dhe në atë ekonomik e ushtarak, duke i akorduar vëndit të vogël e të varfër ballkanik, disa dhjetra milion dollarë ndihma dhe kredi, ku shumica e tyre ishin falas apo me afat të gjatë shlyerje….!

Kështu në ato dy dekada, qeveria shqiptare i mbështeste të gjitha planet e saj pesvjeçare vetëm në saj të ndihmave dhe kredive që jepte qeveria kineze (ku ato ushtarake ishin të gjitha falas) dhe në këtë kuadër, përveç industrisë ushtarake si: Uzina e Artilerisë në Tiranë, Kombinati i Armatimeve në Poliçan të Skrapartit, aeroportet ushtarake të Gjadrit e Kuçovës, bazave ushtarake detare të Porto-Palermos, Shëngjinit etj., etj., në ato vite u ndërtuan dhe u vunë në shfrytëzim pothuaj të gjitha veprat industriale në Shqipëri, si: Uzina e Naftës dhe e Gazit në Ballsh, Hidrocentralet e Vaut të Dejës, Fierzës dhe Komanit, Kombinati Kimiko Metalurgjik i Laçit, Radio-Televizioni Shqiptar, fabrika e Letrës në Lezhë, Uzina e Telit në Shkodër, etj etj uzina e fabrika të vogla në të gjithë Shqipërinë, në të cilat punuan specialistët dhe inxhinierët kinezë me përkushtim dhe korrektesën më të madhe. Po kështu, për vënien në funksionim të këtyre veprave të mëdha industrial ku ishte mbështetur e gjitha ecuria e ekonomisë shqiptare, Republika Popullore e Kinës morri përsipër edhe shkollimin e specializimin e qindra e qindrave kuadrove shqiptarë, civile dhe ushtarak, në Republikën Popullor te Kinës. Të gjitha këto tashmë janë të njohura nga brezi që e ka jetuar në atë kohë dhe ato janë të pasqyruara edhe në mjetet e informimit publik dhe propagandës, si, gazeta, revista, albume, Radio-Televizioni Shqiptar, Kinostudio “Shqipëria e Re”, etj., etj. Të cilat kulmojnë me vizitat e kryeministri kinez Çu En Lai në Shqipëri (ku gjithë populli është i derdhur në rrugë me parrulla dhe lule në duar), si dhe me një sërë vizitash e takimesh të krerëve më të lartë të udhëheqjes komuniste shqiptare në Kinë, duke filluar nga Enver Hoxha, Mehmet Shehu, Beqir Balluku, Avdyl Këllezi, Ramiz Alia, Haxhi Lleshi, etj.etj., e me rradhë deri tek rangjet më të ulta të administratës zyrtare. Por e gjitha ajo “miqësi e pathyeshme” dhe e ngushtë midis dy “partive motra”, që e pati epilogun në korrikun e vitit 1978, ka pasur edhe anën më të errët të saj, e cila jo vetëm që është mbajtur e fshehtë dhe nuk është bërë kurrë publike në ato vite, por edhe sot e kësaj dite kur kanë kaluar gati 30 vjet nga rënia e regjimit komunist, ajo gjë ende vazhdon të mbetet e fshehtë?! Bëhet fjalë për sjelljen imorale dhe qëndrimin e ushtarakëve, kursantëve e specialistëve shqiptarë, kuadro inxhiniero-teknik që asokohe (për dy dekada me rradhë), ishin në Republikën Popullore të Kinës, ku me dhjetra prej tyre, janë sjellë në mënyrën më të shëmtuar, duke bërë përdhunime të vajzave dhe grave kineze, kudo ku ato ndodheshin “ndër ara, fabrika kantiere, ku vlonte ‘puna’ kudo”, apo qendra pune e prodhimi, autobus, stalla lopësh, mbrëmje vallëzimi, eskurisone etj etj, aq sa një pjesë e tyre, sipas raporteve të “shokëve kinezë” ishin bërë “tmerri i rajoneve…”?!. Të gjitha këto janë të pasqyruara me detaje në dhjetra raporte e informacione që ambasada shqiptare në Pekin ia ka dërguar Komitetit Qëndror të PPSH-së, me anë të ambasadorit Reiz Malile dhe ato janë parë e firmosur me shënimet përkatëse nga vetë Enver Hoxha, Hysni Kapo etj nga udhëheqja e lartë e PPSH-së. Në këtë “dosje të zezë” të marrëdhënive shqiptaro kineze, e cila ka siglën “Tepër sekret” dhe përmban një korrespodencë të gjatë me raport-informacione të firmosura nga ambasadori shqiptar në Pekin, Reiz Malile, atasheu ushtarak Elami Hado, drejtori i Drejtorisë së Marrdhëniemeve me Jashtë në Komitetin Qëndror të PPSH-së, Pirro Bita, etj etj, ka të pasqyruara me detaje dhe hollësira shumë e shumë ngjarje ku ushtarakët, kursantët e specializantët shqiptarë janë “lëshuar si ujku në vathë” mbi vajzat dhe gratë kineze, duke shfryrë epshet e tyre shtazore me akte të shëmtuara përdhunimesh….?! Ku sipas raporteve në fjalë, “vajzat kineze kur përdhunoheshin, nuk bërtisnin, pasi nuk donin që të prishej miqësia shqiptaro-kineze” dhe kur pala shqiptare insistonte që ata që kishin kryer këto akte të shëmtuara të procedoheshin penalisht e t’i jepeshin gjyqit, “shokët kinezë” nuk ishin dakort me këtë masë të rëndë, por insitonin që ata “të bënin një autokritikë të thellë dhe të edukoheshin nëpërmjet punës”…?! Lidhur me këtë dhe të tjera nga kjo “dosje e zezë”, na njohin dokumentat arkivore sekretet që po publikojmë duke filluar nga ky shkrim, gjë e cila nuk ka për qëllim aspak pët të treguar apo denigruar “derrat e pyllit shqiptar”, por si një dëshmi e historisë së marrdhënieve shqiptaro-kineze, ku këto ngjarje kanë qenë dhe do mbeten si një njollë e zezë në aspektin historik të tyre…

I n f o r m a c i o n

PER KURSANTIN JANI.P.I

Jani P.I. anëtar i BRPSH-së që ishte dërguar si kursant për specializim në R.P të Kinë është sjellë shumë keq atje. Që në fillim kur u nis me avion me shokët qëlloj me grusht një nga shokët. Në një eskursion në qytetin Cun Cin u zhvesh lakuriq dhe bëri banjo në lumë. Po gjatë këtij eskursioni ofendoi në mënyrë brutale disa vajza kineze. Kur u thirr nga sekretari i organizatës për këto sjellje ay e ofendoi atë me fjalë të ulta dhe tentoi ta qëllonte me grusht. Po ashtu me fjalë brutale ofendoi dhe përgjegjësin e grupit kur e thirri për ta këshilluar. Mbas këtyre Jani I. desh ta mbyste në lumë shokun Hajri Zh. Nuk e bëri dot pasi atje u ndodhën shokët e tjerë.

Gjatë udhëtimit me autobus ofendonte nga dritarja çdo vajzë që shikonte, në autobus kishte dhe kineze. Kur u kthyen nga eskursioni, atë e thirri përgjegjësi i grupit, sekretario i org. bazë të Partisë, zv/sekretari i org. së Partisë, dhe sekretari i org. së Rinisë, por ay nuk pranonte asnjë gabim. U bë mbledhja e kolektivit për të shqyrtuar çështjen e tij, por ay nuk pranoi të marrë pjesë. Mbas kësaj e thirrë në mbledhje të org. bazë të Partisë, por dhe këtu nuk pranoi asnjë gabim dhe dy tre herë tentoj të largohej duke ju thënë se nuk ju dëgjoj dot.

Për këto sjellje org. bazë e Partisë propozoi kthimin e tij në Shqipëri. Këto propozim e aprovoj dhe Ministria e Mbrojtjes Poullore, por se e pezulloj ambasadori shoku Reiz Malile, për arsye se ky bëri autokritikë për përgjegjësitë e tij, se do të përmirësohet dhe nuk do të përsërit gabimet.

Edhe Ministria e mbrojtjes ishte dakort që ai të mos kthehej në Shqipëri.

Për këtë çështje Drejtoria Administrative bisedoi edhe njëherë me Ministrinë e Mbrojtjes, Ministria e Mbrojtjes ja la në kompetencë atasheut ushtarak që të vendosë nëse ay meriton që të kthehet në Shqipëri apo të qëndrojë atje.

Meqënse sjelljet e tija janë shumë të këqija dhe duke marrë parasysh gjërat e shëmtuara që po ndodhin atje siç ishte rasti i Hysen B., që t’ju pritet rruga këtyre dhe meqësne Jani. P. I vuan nga…..e nuk është i përshtatshëm për specialitetin që është dërguar, propozojmë që të kthehet në Shqipëri. Edhe Drejtoria Administrative është e mendimit që të kthehet në Shqipëri.

 

                    Të kthehet me vaporr

                          Hysni Kapo

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

                 I N F O R M A C I O N

Në mbledhjen e saj dt.3.1.1962 organizata bazë e Partisë e kursantëve dhe ushtarakëve në qytetin Cun Cin, mori në shqyrtim sjelljet imorale dhe aktin e poshtër të Hysni. H.B. dhe vendosi përjashtimin e tij nga Partia. Për këtë i ishte paraqitur projekt-vendim Sekretariatit të Komitetit Qëndror të PPSH-së.

Por në këtë mbledhje org. bazë e Partisë shqyrtoi edhe sjelljet imorale të Hajdar D.Sh. Dhe vendosi të propozoj kthimin e tij në Shqipëri.

Hajdar Sh. ka pasur sjellje imorale, ka ndjekur vajzat kineze nga mbrapa, u ka kërkuar atyre që të venë në takim dhe megjithëse ato kanë refuzuar, ay ka vazhduar prapë të kërkojë që të venë në takim me të duke përdorur presionin dhe mashtrimin dhe në këtë mënyrë një vajzë i ka vajtur disa herë në takim, ose e ka zënë në rrugë dhe e ka marrë në shëtitje për qëllime të këqia. Kësaj vajze njëherë i mori unazën dhe i tha se do t’ja jepte përsëri, po të vinte në takim me të. Në takim iu premtoi asaj që do ta merrte në Shqipëri dhe ja dha unazën vetëm pasi ajo pranoi që ky ta puthte atë dhe e puthi. Në një takim tjetër këtë vajzë ka dashur që ta çnderonte me forcë (e nxorri dhe prezervativin), por nuk mundi pasi ajo u largua. Kur u kthye në fabrikë e puthi me forcë dhe pastaj me qëllim që ta gënjente dhe që t’i nështrohej atij, i ra në gjunjë duke qarë. I ka dhënë dhe dhuratë një shami dhe një sapun, megjithse ajo ka refuzuar t’ja pranojë.

Një vajze tjetër kineze duke dancuar në një mbrëmje i ofron faqen e tij pranë faqes së saj dhe megjithse ajo përpiqej të largohej, ay e shtërngonte fort në mes. Mbas mbarimit të mbrëmjes e ndoqi pas në rrugë, i kërkoi t’i linte takim por ajo s’pranoi, i puthi dy herë dorën dhe i bënte lajka. Po këtë vajzë në një mbremje tjetër e morri përsëri të danconte po me atë mënyrë si herën e parë dhe kur ajo përpiqej të largohej, ai e cimbiste. Këtë gjë ia bëri dhe një vajze tjetër. Njëherë kur e takoj vajzën që përmëndëm më lart dhe e pa se po bisedonte me shqiptarë të tjerë, i tha se ata janë të liq dhe se kanë nga 4-5 vajza dhe mos bisedo me ta. Të gjitha këto vërtetohen nga dekllarata që kanë lëshuar dy vajza.

Për sejlljet e tij imrorale, Hajdar Sh. është kritikuar nga përgjegjësi dhe sekretari i org, bazë të Partisë, por ay duke gënjyer nuk i pranonte. Vetëm kur iu faktuan ay pranoi gabimet e tija dhe bëri një dekllaratë ku kërkonte që me një autokritikë të mbyllej çështja e tij.

Ambasada e R.P. të Shqipërisë nuk e aprovoi vendimin e organizatës bazë të Partisë për kthimin e tij në Shqipëri duke argumentuar se mbasi u verifikua në vënd nga atashehu ushtarak Elami Hado, rezultoj se Hajdar Sh. Nuk ka kryer akte imoraliteti dhe për xhestet e tij jo korrekte e kritikoi rendë dhe e paralajmëroj.

Ne propozojmë se Hajdar Sh. Të kthehet menjëherë në Shqipëri për shkak se sjelljet e tij janë imorale, të këqia dhe të ulta, dhe se nuk ka kryer akte imoraliteti vetëm se nuk ka mundur ta bëjë, duke përdorur forcën, presionin dhe mashtrimin.

Për sjelljet e Hysen B. dhe Hajdar Sh. Shokët kinezë të Uzinës kanë thirrur përgjegjësin e grupit dhe i kanë vënë në dukje duke theksuar se këto gjëra kanë ngjallur tmerrin në popullin e rajonit.

Gjithashtu po në këtë mbledhje, organizata vendosi që Fiqri. T. t’i hiqet vërejtje e rëndë para kolektivit për arsye se ai kishte dijeni mbi sjelljen e poshtër të Hysni B. dhe jo vetëm që nuk e denoncoi, por edhe kur u pyet, nuk tregonte.

Vetëm kur u thirr për të katërtën herë dhe kur ia faktua se ka dijeni, tregoj. Për ketë propozojmë që t’i hiqet vërejtje e rëndë (me shënim në dokumenta) nga Ministria e Mbrojtjes Popullore.

 

   31.3.1962                DREJTORI I DREJTORISE SE JASHTEME

                                       Pirro Bita

……………………………………………………………………………………………………………………………

 

PARTIA E PUNES E SHQIPERISE                TIRANË MË 27/4/1962

KOMITETI QENDROR

DREJTORIA E JASHTEME

 

I N F O R M A C I O N

MBI DISA ÇFAQJE TE HUAJA TE KURSANTEVE DHE USHTARAKEVE QE STUDJOJNE NE REPUBLIKEN POPULLORE TE KINES

 

Në Republikën Popullore të Kinës kemi 64 komunistë, kursantë dhe ushtarakë të cilët bëjnë pjesë në 4 organizata bazë të PPSH-së dhe dy grupe të rini-partisë. Nga mbledhjet e këtyre organizatave bazë të Partisë deri tani na kanë ardhur 11 protokolle. Nga këto protokolle, rezulton se deri tani në jetën, qëndrimet dhe sjelljet e ushtarakëve dhe kursantëve ka mjaft sjellje të huaja dhumë të dëmëshme dhe dobësi në punën e organizatave bazë të Partisë. Çfaqjet e huaja janë në këto drejtime:

1 Në qëndrimet dhe sjelljen imorale të disa kursantëve dhe ushtarakëve deri në akte të shëmtuara siç është rasti i anëtarit të partisë, ushtarakut Hysni B. i cili me anë të mashtrimit dhe forcës çnderoj një vajzë kineze, ose Hajdar Sh, i cili në të njëjtën mënyrë si Hysni B, tentoi që të çnderonte një vajzë kineze, si dhe sjelljet jo të mira me vajzat kineze, në kundërshtim me zakonet e vëndit, të disa të tjerëve si Kristaq P. etj.

 

2 Qëndrime jo të drejta në punë dhe thyerje disipline duke ngritur problemin se në Shqipëri na kanë gënjyer për specialitetin. Kështu anëtari i Partisë, Rexhep H. nuk shkoi në punë për disa ditë për arsye se nuk pranonte specialitetin që i kishin caktuar duke dhe e konsideronte se i kishin ulur autoritetin duke e caktuar si punëtor dhe jo teknik. Ndoni Gj. Nuk pranonte të punonte në meletrixhe. Anëtari i Partisë, Kostandin B. pranon të punojë në laborator por jo në poligon, duke thënë se nuk e bën dot.

 

3 Aëntari i Partisë, Theodhoraq S. thotë se po ta dija për këtë specialitet nuk do vija fare këtu.

 

4 Pakënaqësira në lidhje me ushqimin dhe pagesën atje e familjeve të tyre në Shqipëri dhe ngritjen e këtyre problemeve në rrugë të shtrembër. Kështu p.sh. anëtari i Partisë, Kostandin B. i cili ngrihet në mesnsë para 35 vetave dhe bën alarm për ushqimin dhe u thotë të tjerëve se ti mund ta hash këtë, por unë nuk e ha, ose një tjetër që thotë, ose më jep gjellë tjetër, ose unë nuk luaj nga vëndi. Anëtarët e Partisë, Theodhori S. dhe Pandeli M. në rrugë të shtrembër në mes të tërë kolektivit ngrenë çështjen e pagesave, akuzojnë përgjegjësins e i bën kërkesat e buta, etj., ose oficerët që janë në Guo-Mi, për çështjen e pagesave i bënë një letër atasheut ushtarak me përmbajtje shumë të ulët dhe në formë proteste.

 

5 Sjellje jo të mira me kolektivin dhe shokët kinezë, si p.sh. Jani I. që sillet keq më shokët kinezë.

 

6 Keq është sjellë edhe anëtari i Partisë, Ramadan Sh. i cili është zënë me shokët dhe ka ofenduar një mjek kinez. Anëtari i Partisë, Hiqmet L. sillet keq me shokët dhe anëtari i Partisë, Hamit R. është zënë…

Disa bashkëpunëtorë që raportonin doktor Stiliano Nosin:

“Maja e Çikës”

“Mali i Kukësit”

“Vatra e vogël”

“Klavikula”

“Vojtimi”

“Joviku”

Doktor Nosi me bashkëshorten

Nga Kastriot Dervishi

Kam qenë i vogël teksa shihja si vinte me ngadalë në spital me biçikletë doktor Stiliano Nosi. Pavarësisht se kish dalë në spital ai jepte ndihmën e tij në spitalin e Elbasanit. Regjimi ia kishte nevojën, por ama e konsideronte në fshehtësi si “agjent anglez”, e për këtë arsye e përndiqte. Dyshimi i vetëm për “agjent anglez” ishte arsimimi. Oficerët e Sigurimit, duke qenë se vuanin nga një lloj inferioriteti, çdo gjë që lidhej me arsimin e lidhnin me agjenturat. Sigurisht nuk ishin të aftë të gjenin gjë në këtë drejtim. 

Stiliano pas lufte kishte dijeni për vendndodhjen e xhaxhait të tij, Lef Nosi, i cili u kthye në Elbasan në mars 1945.

Qëndroi i fshehur për një kohë të gjatë. Më 5.8.1945 u arrestua i prerë në besë në Kodrën e Kuqe të Tiranë nga një person i cili do dënohej më vonë nga regjimi komunist.

Gjithë grupi që e mbrojti u arrestua bashkë me Lefin dhe më 21.10.1945 u dënua kështu nga Gjykata Ushtarake e Tiranës:

Vasil Grigor Nosi (6 vjet, vdiq në burg), Marko Mosi Menahem (hebre, 4 vjet), Stilian Grigor Nosi, (2 vjet), Fahrije Ramadan Haveriku (3 vjet), Xhemal Hamdi Farka, (2 vjet), Adem Samurri (2 vjet).

Stilian Nosi, lindur në Elbasan në vitin 1917 ishte djali i vëllait i Lef Nosit. Mbaroi arsimin e mesëm në Korçë në vitin 1934, “Rober Kolege” në Stamboll në vitin 1941. Në vitet 1941-1943 studion në Universitetin e Mjekësisë në Bejrut të Libanit. Më 1943 nis studimet në Bolonja, por kthehet në atdhe për shkak të luftës. Më 21.10.1949 është marrë në kontroll operativ 2B dhe 31.3.1984 në përpunim aktiv 2A “si agjent i mundshëm anglez”. Përpunimi nuk zgjati shumë pasi doktor Nosi vdiq.

Në shkurt 1980, Stlian Nosi i është shprehur bashkëpunëtorit “Tomori”: Khomeini, për mendimin tim është një haxhi qamil i dytë, si nga pikëpamje fetare ashtu edhe politike dhe ushtarake, s’ka si të jetë ndryshe…Ndërsa Haxhi Qamili mburrej se do të luftonte armiqtë e brendshëm ashtu edhe të jashtmit, edhe Khomeini deklaroi se do të luftojë kundër SHBA-së e BS-së dhe reaksionit të brendshëm. Këto janë aventura”. Punëtori operativ vendos këtë shënim: “E dhëna ka vlerë operative pasi Stilian Nosi ul shumë poshtë veprimtarinë revolucionare të Khomeinit dhe njëkohësisht veprimtarinë patriotike të Haxhi Qamilit”. Iu dha detyra që të hapë biseda rreth luftës së popullit iranian dhe rreth Haxhi Qamilit, duke përdorur edhe veprat e Enver Hoxhës për të. Edhe pas vdekjes ndaj tij u ndërmor një veprim i shëmtuar, krejt i padëgjuar më parë.

Disa shprehje të Stilian Nosit që e bënë “agjent anglez”:

-“Ai me dy brirë (për Enver Hoxhën-shënim) ka shkruar në Moskë, por akoma nuk është kthyer”. (1949)

-“Regjimi i sotëm nuk është demokratik, por është diktaturë”. (1949)

-“Tani për tani nuk do kemi ndryshime”. (1951)

-“Barnat amerikane, janë më të mira se ato sovjetike” (1954)

-“Sa të ligj u treguan anglo-amerikanët në vitin 1945, bombën që patën nuk e përdorën. Hajde duro këta tani”. (1957)

-“Një grua që kish ardhur nga SHBA tregonte se një mjek me një punë mesatare, ka bërë një kapital pre 40 mijë dollarësh (1964).

Korrespondenca me shtetas të huaj vihej në dukje. Për këto lloj të dhënash, Sigurimi dilte në përfundimin se Stilian Nosi ishte “agjent anglez”.

Disa bashkëpunëtorë që raportonin doktor Stiliano Nosin:

“Maja e Çikës”

“Mali i Kukësit”

“Vatra e vogël”

“Klavikula”

“Vojtimi”

“Joviku”

I vetëdijshëm se vëllai i tij i madh Erdogan nuk mund ta ndihmojë atë për një çështje kaq të rëndësishme, ai do të vazhdojë të përdorë të gjitha dredhitë e tij për të bindur Kryeministrin grek se planet e tij për shpronësimin e pronave që i përkasin minoritetit grek është çështje e së kaluarës, por sapo të vijë 18 tetori, ditën tjetër, marrëveshja e tij me oligarkët e tij të preferuar do të vazhdojë ashtu siç ishte planifikuar, dhe qytetarët shqiptarë dhe pakicat greke do t’u grabiten pronat e tyre.

Nga Dr. Francesca Norton

Komisioni Evropian rekomandoi më 29 maj për të filluar negociatat e pranimit në Bashkimin Evropian me Shqipërinë. Megjithatë, për shkak të një krize të thellë dhe serioze politike dhe për një proces shumë të diskutueshëm të zgjedhjeve lokale të fundit, më 18 qershor Këshilli i Bashkimit Evropian shtyu vendimin deri në Tetor 2019.

Më 18 tetor, Këshilli do të japë një vendim përfundimtar për hapjen e negociatave me Shqipërinë dhe Maqedoninë Veriore. Kjo e fundit pritet të marrë dritën jeshile duke e lënë Shqipërinë pas ose me refuzimin për hapjen e negociatave ose me një status në pritje e cila do të jetë e shoqëruar me një listë të gjatë kushtesh për t’u përmbushur nga qeveria shqiptare.

Bundestagu gjerman pritet të votojë në 26 shtator nëse do të hapë ose jo bisedimet e pranimit me Shqipërinë. Ndërkohë, një dokument, i cili do të formulojë pozicionin gjerman në Këshillin e BE, është duke u finalizuar dhe do të vihet në votim me kërkesën e dy grupeve parlamentare në mazhorancë, CDU/CSU dhe Partia Social Demokratike. Maqedonia e Veriut do të fillojë negociatat që në janar, ndërsa Shqipëria do të fillojë bisedimet e pranimit vetëm pasi të përmbushet një listë e gjatë e kushteve. Këto kushte përfshijnë funksionimin e institucioneve të drejtësisë, siç është Gjykata Kushtetuese e cila nuk ka ekzistuar për gati dy vjet; adaptimi dhe zbatimi i Reformës Zgjedhore që mund të kërkojë zgjedhje të parakohshme; një sqarim përfundimtar nga Gjykata Kushtetuese për ligjshmërinë e zgjedhjeve lokale të 30 qershorit 2019, të cilat u mbajtën pa kundërshtarë dhe në një stil krejt komunist, si dhe kërkesa të tjera të rëndësishme në lidhje me luftën kundër korrupsionit, krimit të organizuar, reformës në administratë, etj.

Gjermania, Franca, Hollanda dhe disa vende të tjera të BE-së janë shumë skeptikë për hapjen e negociatave me Shqipërinë për shkak të mungesës së përparimit në vitet e fundit nga qeverisja e Edi Ramës, veçanërisht me korrupsionin në nivelet e larta të qeverisë së tij, kontrabandën e drogës dhe krimin e organizuar.

Por një lajm i keq për Shqipërinë mund të vijë edhe nga Greqia, e cila vazhdimisht i ka kujtuar qeverisë shqiptare angazhimet e saj ndaj kritereve të Kopenhagës, respektimin e të drejtave të njeriut dhe të drejtat e minoriteteve. Kryeministri Grek Kyriakos Mitsotakis, në Selanik, në prani të të gjitha mediave vendase dhe të huaja paralajmëroi se Greqia do të bllokojë nisjen e negociatave Tiranë-BE nëse qeveria shqiptare nuk respekton të drejtat e pakicave greke në Shqipëri.

‘Unë jam plotësisht i qartë për këtë çështje, unë ia kam transmetuar si Presidentit Macron, Kryeministrit Hollandez Route dhe Kancelarit Merkel në lidhje me bisedimet që priten në Këshillin Evropian në Tetor. Ne nuk jemi akoma të bindur. Ne do të duhet të shohim një ndryshim në qëndrimin e qeverisë shqiptare ndaj pakicës kombëtare greke, ‘tha Mitsotakis.

‘Ne nuk jemi akoma të bindur’ ishte edhe mesazhi i Ministrit të Jashtëm të Greqisë, Nikos Dendias, i cili deklaroi se ‘në kontekstin e hapjes së negociatave të integrimit të Shqipërisë (për të cilat BE-ja ka bërë kushte të qarta), ne do të vazhdojmë të monitorojnë nga afër përmbushjen e 5 përparësive kryesore të Shqipërisë. Ne do të vazhdojmë të monitorojmë nga afër dhe respektojmë të drejtat e njeriut përmes veprimeve tona.’

Shqipëria nuk i ka përmbushur Kriteret e Kopenhagës, të cilat përfshijnë institucione demokratike dhe zgjedhje të lira dhe të ndershme, të shkelura në stilin më absurd dhe diktatorial më 30 qershor 2019. Zgjedhjet u mbajtën me vetëm një parti, të numëruara nga një parti dhe pa habi të fituara nga një parti, të bojkotuara nga 85% e votuesve, të drejtat e njeriut dhe të drejtat e pakicës greke në Shqipëri paraqesin një problem të vërtetë për Greqinë e cila kohët e fundit është shqetësuar shumë me një iniciativë të re e të dyshimtë nga qeveria e Edi Ramës e quajtur Korporata Shqiptare e Investimeve.

Ky institucion i ri do të konsolidojë nën kontrollin e tij të gjitha tokat publike dhe asetet e tjera, dhe do t’i përdorë ato si një mjet ‘për të nxitur investime private.’ Ky institucion përfaqëson kanalizimin e çdo prone publike dhe private të qytetarëve në duart e Kryeministrit. Kjo do të thotë që toka në pronësi të qytetarëve të minoritarëve në Himarë, Vlorë, Sarandë të merret prej tyre dhe t’u jepet një grushti oligarkësh të pozicionuar shumë afër Kryeministrit shqiptar.

Rrëmbimi i tokës së qytetarëve të zakonshëm dhe transferimi i pronësisë në pak investitorë shkel jo vetëm të drejtat e njeriut të të gjithë pronarëve të tokave, por edhe shkel edhe të drejtat e pakicës greke. Për më tepër, kjo iniciativë kryhet thjesht për qëllime të pastrimit të parave. Me Korporatën Shqiptare të Investimeve, Edi Rama do të bëhet oligarku më i madh de facto në Shqipëri dhe partneri i madh i të gjithë oligarkëve të tjerë.

Korporata Shqiptare e Investimeve u denoncua nga ish-kryeministri Sali Berisha, i cili deklaroi në një televizion kombëtar se përkeqësimi i marrëdhënieve midis Shqipërisë dhe Greqisë mbi pakicat është i lidhur me një mega-skandal në të gjitha pronat në Shqipëri, veçanërisht ato me vlera të mëdha në bregdet.

‘Kjo është goditja e madhe dhe përfundimtare e Edi Ramës,’ tha Berisha ‘për të vjedhur ato që kanë mbetur nga pronat e qytetarëve në favor të oligarkëve të tij tashmë të njohur’.

‘Ky ligj do t’i japë pronësi absolute arkitektit të tij, i cili në fakt është Kryeministri Rama,’ tha ish-deputetja Jorida Tabaku. ‘Ai do të jetë njeriu që do të trajtojë çdo pronë publike dhe / ose private në vend duke u dhënë super fuqi oligarkëve. Kjo është në kundërshtim me kushtetutën dhe ligjin e pronës, në kundërshtim me ligjin organik të qeverisjes vendore dhe të paktën 3 ligje të tjera që rregullojnë pasuritë publike dhe marrëdhëniet pronësore.’

Në kundërshtim me të gjitha institucionet ndërkombëtare, përfshirë FMN, Banka Botërore, Këshilli i Evropës dhe Departamenti i Shtetit i SHBA të cilat e kanë kritikuar qeverinë shqiptare për ligjin e Korporatës së Investimeve, Edi Rama prapë vendosi të procedojë me planin duke shkelur të drejtat e shumë shqiptarëve, qytetarëve të minoriteteve , dhe duke ngritur shumë shqetësime për qeverinë greke e cila shpesh ka deklaruar se ‘pikëpamjet e Greqisë dhe BE-së për të drejtat e pakicës greke në Shqipëri janë shprehur vazhdimisht dhe qartë në të gjitha nivelet.’

Për shkak të presionit nga autoritetet më të larta të Greqisë në mbrojtje të të drejtave të pakicave, qeveria shqiptare në pranverë të vitit 2019, hoqi nga faqja e internetit të Fletores Zyrtare vendimin për shpronësime arbitrare të pronave që u përkisnin anëtarëve të pakicës greke në Himarë. Por Greqia ishte ende duke monitoruar nga afër hapat e rradhës të Kryeministrit shqiptar Edi Rama, pasi heqja e vendimit, nuk do të thoshte se ai është tërhequr nga planet e tij. Kjo manovër nga Edi Rama ishte për të mashtruar grekët në mënyrë që të merrte një dritë jeshile për bisedimet e pranimit në 18 qershor, dhe më pas ai mund të kthehej në planet e tij të ndarjes së një pjese të madhe të territorit shqiptar, e cila në fakt është pjesa më e bukur e peizazhit të vendit, me oligarkët e tij.

Por shtyrja e vendimit të BE-së më 18 tetor, dhe diskutimi i pronësisë së tokës së minoriteteve në Asamblenë e OKB të planifikuar në tetor me iniciativën e qeverisë gjermane, detyroi Kryeministrin shqiptar të luante një dredhi tjetër, dhe më 16 shtator 2019, ai ndryshoi në mënyrë kozmetike ligjin, duke nënkuptuar se ai do të reflektonte në shqetësimet e ngritura nga qeveria greke, por në fakt kryeministri Rama po planifikon të ecë përpara i pashqetësuar me ligjet për tjetërsimin e pasurive të paluajtshme të pakicës etnike greke, manastireve dhe famullive në bregdet në rajonin e Himarës – Sarandë.

Loja e Edi Ramës është se megjithëse qeveria ka ndryshuar nenin e saj për prokurimin publik, ajo ende ka lënë në hije mënyrën e funksionimit të saj. Kështu, pronat, përfshirë ato të minoritarëve në bregdet, apo zona të tjera të vendit, mund të gëlltiten nga Korporata e Investimeve, gjoja për interes publik dhe t’ua japin ato disa ‘investitorëve strategjikë’, të cilët në fakt janë oligarkët e Ramës. Ky mashtrim kundër autoriteteve greke dhe shkelje e minoriteteve është një tallje e hapur nga Kryeministri shqiptar.

Edi Rama nuk po tregon asnjë interes për faktin se çdo ligj i miratuar nga Parlamenti nuk mund të shkelë të drejtat e qytetarëve që janë konsoliduar gjatë 30 viteve të fundit. Kjo është arsyeja pse Presidenti i Shqipërisë, Ilir Meta ktheu për rivlerësim shumë ligje për këtë çështje, pasi ishin antikushtetuese dhe shkelnin të drejtat e njeriut, por pavarësisht shqetësimeve nga autoritetet greke, nga Presidenti i Shqipërisë, dhe nga institucionet ndërkombëtare, Rama e kaloi menjëherë në Parlament, duke dërguar një mesazh shumë sfidues për homologun e tij grek.

Më datë 19 shtator, një delegacion i Komisionit të Venecias vizitoi Tiranën për këtë çështje shumë të diskutueshme të të drejtave të pronës dhe pronësisë së tokës. Pas takimit me delegacionin, ish-deputeti, Oerd Bylykbashi deklaroi për mediat se ‘Edi Rama përmes Korporatës së Investimeve po merr pronat e pronarëve të tokave dhe do t’i transferojë ato tek oligarkët. Ky është një mekanizëm i ligë. Një mekanizëm që shpronëson pronarët e tokave.’ E pranishme në këtë takim, Jorida Tabaku shtoi se ‘Gjatë gjashtë viteve të fundit ka pasur një shkelje të vazhdueshme të të drejtave të njeriut, të cilat nuk janë vetëm përparësi nga BE, por edhe e drejta e pronësisë, një e drejtë njerëzore e cila është shkelur nga Edi Rama, duke nxjerrë ligje të paligjshme dhe antikushtetuese dhe duke vendosur norma të paprecedentë për vendet e tjera të rajonit.’

Ditën e djeshme, Edi Rama u takua me Kryeministrin Grek Mitsotakis në një event të OKB në SHBA. Nën kritikat e rënda në vendin e tij, me një krizë të thellë politike dhe institucionale të shkaktuar nga zgjedhjet e tij të stilit komunist të 30 qershorit, nën shumë akuza korrupsioni për të dhe ministrat e tij, përfshirë edhe vendimin e djeshëm nga Gjykata e Krimeve të Rënda e cila dënoi ish-Ministrin e Brendshëm të Ramës, Sajmir Tahirin, me 5 vjet burgim, i akuzuar për përfshirje në korrupsion dhe trafik të drogës, një ekonomi të dobët dhe mungesë e shpresës të cilat kanë detyruar të rinjtë të arratisen nga vendi, një sinjal pozitiv në lidhje me hapjen e negociatave të BE me Shqipërinë do të ishte shpëtimi i vetëm për Ramën i cili sipas standardeve të qeverisjes së tij duhet të ishte larguar nga detyra e Kryeministrit kohë më parë.

I vetëdijshëm se vëllai i tij i madh Erdogan nuk mund ta ndihmojë atë për një çështje kaq të rëndësishme, ai do të vazhdojë të përdorë të gjitha dredhitë e tij për të bindur Kryeministrin grek se planet e tij për shpronësimin e pronave që i përkasin minoritetit grek është çështje e së kaluarës, por sapo të vijë 18 tetori, ditën tjetër, marrëveshja e tij me oligarkët e tij të preferuar do të vazhdojë ashtu siç ishte planifikuar, dhe qytetarët shqiptarë dhe pakicat greke do t’u grabiten pronat e tyre.

A do t’i hajë qeveria greke gënjeshtrat e tij? A mund të besohet një Kryeministër si Rama? A mundet një drejtues shteti që nuk duket se kujdeset për njerëzit e tij, të drejtat e tyre themelore të njeriut, të ardhmen e tyre evropiane, të kujdeset për të drejtat e pakicës greke dhe të respektojë shqetësimet e homologut të tij grek?

A mund t’i besohet Edi Ramës kur vetëm disa javë më parë, në një sjellje aspak prej shtetari mohoi të ishte me pushime në Greqi, dhe duke i thirrur me ironi mediat greke që raportuan vizitën e tij sekrete në Trikalan si ‘mbeturina’?

Edi Rama duhet të respektojë Greqinë, dhe jo të vazhdojë provokimet e tij siç ai ka bërë shumë herë në të kaluarën. Para së gjithash ai duhet të respektojë parimet themelore të demokracisë, të drejtat e njeriut të qytetarëve të tij dhe ato të pakicave. Fundja, a nuk është ky themeli i Evropës së bashkuar?

Edi Rama gjithmonë ia ka hedhur fajin vendeve të BE për dështimin e Shqipërisë për hapjen e negociatave, duke pretenduar se është një problem i brendshëm i vendeve të BE-së dhe jo i qeverisë së tij.m

‘O hipokrit,’ thotë Bibla, ‘së pari nxirr traun nga syri yt; dhe atëherë do të shohësh qartë për të dëbuar kokrrën e grurit nga syri i vëllait tënd.’

Syri.net

Teuta Skënderi/T

Tirana ishte qytet i ndaluar për ne për shumë dekada. Sikur një dashuri e ndaluar, emrin e së cilës nuk guxoje ta thuaje me zë, endërronim rrugët dhe dritaret e saj.

Por këngët për të askush nuk arriti të na i ndalonte.

Ato vazhduan të këndohen dhe mbahen në mend.

Tiranën vizitova për herë të parë atë vit kur Babi im nderroi jetë. Nuk arritëm ta realizojmë endrren shumevjeçare: të pijmë kafe së bashku në Sheshin Skenderbe.

Shetisja rrugët e bukura të Tiranës atë ditë të nxehtë Gushti, e rrethuar me gjuhën dhe popullin tim kudo, me mikpritjen, fjalë të bukura, bujarinë.

Në kafenenë përballë monumentit madhështor të Skenderbeut më pikuan lotet: për Babin, për fatet tona, për dekada të persekutimit nga të dy anët e kufirit, për këngët e pakënduara, për Zoja Lilin fisnike- bibliotekisten e Prizrenit, e cila kishte nevojë të mirrte leje të veçantë pêr të vizituar vëllain e saj në Tiranë, për faktin se mund të vizitonim Zagrebin, Lubjanën, Beogradin, Dubrovnikun lirshëm dhe kurdo, por Tiranës nuk guxonim as të ja përmendim emrin;

për Babin perseri, sepse sikur ja degjoja zërin nga largësia.

Kamarieri me emrin Roland i vërejti lotet. Më pyeti nëse mund të më ndihmojë.

I fola për Babin dhe dashurinë tonë të ndaluar me vite të tëra, dëshirën e tij shumëvjeçare- dhe ja që tani mund të udhëtojmë në Shqipëri lirshëm, ai më nuk është në këtë Botë.

Më dëgjoi me vëmendje. Më tha se do të ishte njeriu më I lumtur nëse një ditë, kur edhe ai nuk do jetë në këtë Botë, vajza e tij do ti tregojë dikujt të panjohur për të, ashtu sikur une i fola për Babin tim.

Dashuritê e ndaluara shndërrohen në mall të përjetshëm. Kështu ndodhi edhe me qytetin tim të ndaluar. Kur më ne fund e vizitova, i ngjajnte një ëndrre të lashtë që tani shihja me sy të hapur.

Tirana e ëndërrave tona të këputura, kolektive, Tirana e këngëve tona tē ndaluara, Tirana që ishte shumë after por të dukej sikur ishte prapa shtatë maleve dhe shtatë deteve, u godit nga termeti i fuqishem sot, dhe mua më dhemb shpirti dhe më shtrëngohet zemra, sepse e dua shumë më fuqishem se çfaredo shkalle Rihter, e cila sot provoi ta gjunjezoj atë.

Do të rri zgjuar sonte, bashke me Tironsit, sikur atë natë kur isha fëmi, dhe për here te parë degjova zërin e Vaçes në një televizor të vjetër, që emitonte fotografi te ndaluara qe megjithate udhëtonin dhe mrekullisht mbërrinin në dhomën tonë të ditës nga Tirana në Prizren…

.

Nga Ervisa Sadushi/ Stockholm..

Ku po jetojme ne, ku njerzit vdesin nga ilaçet e skaduara, ku nje familje mer 2500 lek te rinje ne muaje ndihme sociale,😥😥 ku burrat e mençur ( qeveritaret, analistet qe I shohim neper studio televizive ) harxhojne 100 euro ne dit vetem per karburant🤮.

Dhe kjo na u desh, nje termet se te tjerat jane ne rregull!

Dhe degjoni premtimet nga qeveritaret, se u miratua fondi, se ata nuk po I ze gjumi per ju. Fatkeqet qe ju ka plasur muri i shtepis ku jetoni, se ata do ju japin nje vendbanimi sa te riparohen banesat e demtuara nga termeti…!

Aq sa ju dhane banorve të Korçe ( te mjeret ju neper çadrat e ushtrise ) se dimri po afron.

Po çrendesi ka, mediat ( tv, portalet, gazetat, ) kane pune plot me se te merren, se ata kane çte thone çte shkruajne çte servirin tek ne o POPULL. Se ne I besojme ata, ato, se ne e kemi ne terezi, se ne do dalim neper media te ndryshme dhe do ngrem zerin, se ne do bertasim e do themi fjale te medha madje dhe fjale prekse, do perlotemi, do fleme neper çadra do kuvendojme me njeri tjetrin do themi shume gjera te medha, do kenaqemi duke u mburrur me njeri tjetrin duke I thene fjale politikanesh, dha ata do na nxjerrin me tv, se ne e ngritem zerin. Se burrat e mençur do mblidhen neper studio televizionesh e se do thone shume gjera për ne që fleme nëper çadra, se atyre ju vjen shume keq për ne per familjet tona, se ata sodolarizohen me ket fatkeqsi natyrore, po ashtu do ju bejne thirrje politikanve ( qevesis ) qe ata te bejne të pamunduren për ne😥

Dhe kjo e fundit ( qeveria ) do vije do na takoje, do na shoh ne sy, do na përkdhelin doren ne shenje keqardhje, do perloten e do na mbeshtesin plotsishte dhe sigurishte do na premtojnë plot gjera, si gjithmone😤😢🤮

Dhe ata do ikin neper vilat e tyre, e ne qe jemi lepire mbas kurrizit te njerit-tjetrit duke I takuar fshehurazi duke ju servilur e duke I falenderuar pa funde, do kthehemi prap tek çadrat e ushtris, dhe do vazhdojme te frym kraharorin perballe njerit-tjetrit, duke u mburrur me premtimet boshe që morëm, duke harruar qe koha kalon e ne jemi nëpër çadrat e ushtris, duke harruar se dita, java, muaji, viti iken shpejte!

Fajin e ka saliu, fajin e ka iliri, fajin e ka edi, keta burrat e mençur do rrafin mendimet neper studio te ndryshme,,,!

Ne edhe pse jemi neper çadrat e ushtris ne do I ndjekim deri ne fund, do bejme debat me njeri tjetrin se kush ka te drejte nga burrat e mençur. Ne mengjes do lexojme dhe portalet dhe gazetat se nuk na mjaftoj koha e humbur në mbremje ne tv.

Ku po jetojme ne, ku njerzit vdesin nga ilaçet e skaduara, ku nje familje mer 2500 lek te rinje ne muaje ndihme sociale,😥😥 ku burrat e mençur ( qeveritaret, analistet qe I shohim neper studio televizive ) harxhojne 100 euro ne dit vetem per karburant🤮

Zoti na dhente kurajo se mendjen e kemi!

.

Ermal Mulosmani.

Si fillim më duhet të sqaroj që termi “bir kurve” nuk përbën aspak një sharje vulgare. E ka përdorur i pari Kryeministri kur donte të shfajësohej nga akuzat e hajnisë duke thënë “ nuk ka bir nëne apo bir kurve…”. Pas tij dhe nën shembullin e tij, vazhdoi edhe i akuzuari për narkotrafik, Saimir Tahiri.

Por, në fakt, rrënjët e përmbajtjes së këtij togfjalëshi i gjejmë në bisedat e përditshme qysh në adoleshencë të hershme. “Bir kurve” konsiderohej ai që ishte i shkathët, “bythë e zgjuar”, finok, dilte palagur dhe përfitonte nga situatat.

Me kalimin e kohës, fjalës “bir kurve” erdhi duke iu korrigjuar kuptimi. Në kohët moderne me “bir kurve” filluan të quheshin edhe hajdutët e parave të shtetit, mashtruesit, trafikantët, gënjeshtarët, arrivistët, servilët, dallkaukët.

Ishte një evoluim përmbajtësor. Ky ishte kuptimi i dytë i “birit të kurvës”.

Më 09 Janar 2004 ndodhi një katastrofë në det të hapur. 28 shqiptarë u mbytën në një furtunë detare dhe në transmetim të drejtpërdrejtë televiziv dëgjoheshin zërat e tmerrit! Ishte një nga ngjarjet më të tmerrshme dhe të paharrueshme që kam përjetuar ndonjëherë….

Kryeministër i Shqipërisë në atë kohë ishte Fatos Nano dhe ditën e ngjarjes nuk ndodhej në Shqipëri por në Greqi. E gjithë Shqipëria ishte e tronditur. Por Kryeministri nuk u kthye atë ditë në atdhe. Ndenji edhe një natë tjetër në Greqi për turpin e vet. Ajo që më ka bërë përshtypje ishte interpretimi i mosardhjes nga qytetarët. Dikush tha : “Biri i kurvës, thonë që e kanë parë duke luajtur në kazino”!

Ishte një pasurim i termit “bir kurve”. Aty tashmë përfshihej edhe “arroganti i papërgjegjshëm” dhe “vanitozi i pashpirt”.

Ky është edhe kuptimi i tretë i kësaj fjale.

Të gjitha këto cilësi, të epitetit “bir kurve” mund t’i gjejmë në tre ngjarjet kryesore të ditëve të fundit. Po e filloj me Saimir Tahirin dhe dënimin e tij.

1.

Saimir Tahiri është Ministri i Brendshëm më i suksesshëm që na është shitur për 4 vjet. Befas, një ditë, morëm vesh që ky Ministër ua ka shitur makinën e vet personale disa trafikantëve të mirënjohur të narkotikëve që ishin edhe kushërinj të tij.

Zoti Tahiri, atëherë, ishte subjekt i Përmbarimit për një gjyq të humbur me  bijtë e zotit Berisha. E, për të mos ua paguar paratë që e kishte dënuar Gjykata, “bytha e zgjuar”, “biri i kurvës”  Ministër i Brendshëm u merr paratë kushërinjve, u jep makinën dhe një “autorizim për përdorim”. Fiks çfarë atyre u duhej për trafikun e narkotikëve.

Transporti vendor i drogës bëhej kollaj me makinën e Ministrit dhe autorizimin përkatës. Cili polic do të ndalonte një shofer që kishte autorizim direkt nga Ministri i Brendshëm?! Pra, Habilajt ishin pak më “bij kurvash” se Ministri.

Vetëm për këtë, sikur asgjë të mos kishte bërë më tepër Saimir Tahiri duhej shkarkuar dhe futur në burg! Për ndihmë të hapur në trafikun e narkotikëve dhe shmangie e taksave dhe detyrimeve gjyqësore. Po të kujtoheni, ato kohë, ai thoshte “Unë nuk isha budalla të m’i konfiskonte Përmbarimi paratë”! Jo, ai nuk ishte budalla, ishte “bir kurve” sipas kuptimit të parë të kësaj fjale.

Ndërkohë që po shkruaj, Tahiri ka dalë në televizor e po bërtet duke shitur moral.

2.

Dje gjithë Tirana nuk kishte ujë. Ka kohë që zona të tëra të saj presin radhën nëpër autobote uji si në shkretëtirat afrikane. Por dje kishte marrë një dimension tjetër. Nëpër kafene nuk kishte ujë, nuk shërbeheshin as kafe. Pak më vonë filluan të populloheshin WC-të e kafeneve. Të moshuar vinin vërdallë në pritje të gjetjes së momentit kur kamarieri apo banakieri nuk e kishin mendjen dhe “fap”, me vrap e në WC! Dilnin pas pak me fytyra të relaksuara! Letrat mbaruan, një erë e pakëndshme po përhapej po kush po pyeste, radhët shtoheshin.

Pas pak, dikush lajmëroi kamarierin se po spekulohej me përdorimin e WC-ve të lokaleve. Fillimisht u vendos një roje që nuk lejonte veç klientët. Por më vonë situata doli jashtë kontrollit, banjat u mbyllën me çelës! Ishte një situatë për të qeshur e për të qarë. Gjithë Tirana priste ujin, pisllëku po na mbyste…

Shkova në FB e Uriah Heep-it për të parë mos ka ndonjë lajmërim se kur vjen uji. Gjeta një postim ku i lajmëronte fëmijët “Bukën me vete dhe 10-a në mësime, siç kemi rënë dakort”!

“Biri i kurvës”! Në kuptimin e tretë, atë të “arrogantit të papërgjegjshëm dhe vanitozit të pashpirt” .

3.

Ngjarja e tretë është dorëheqja e paralajmëruar e Drejtoreshës së Rrugëve. Si fillim duhet të cek që Drejtoria e rrugëve është Thesari më i madh i Parave, Arka ku sulen të tërë, funksionarë shtetërorë e kompani zbatimi. Funksionarët kënaqin orekset e Kompanive që të kënaqin xhepin e tyre. Kompanitë kënaqin xhepin e funksionarëve që të kënaqin oreksin e tyre.

Asnjë gjë nuk tepron për shtetin!

Një rrugë preventivohet nga inxhinierë-teknicienë. Në bazë të volumit të punimeve me rezerva të mëdha. Pra, nëse fjala vjen rruga llogaritet se bëhet nga 40 milion Euro, këta e fusin në tender me fond limit 60 milion Euro. Me idenë se do e zbresë tenderi, pra konkurenca, çmimin! Por “ndal beg se ka hendek” thotë ajo fjala. Kush t’a zbresë? Atyre 20 milionëve janë vërsulur të gjithë “birat e kurvave që na qeverisin”!

Prisni burra se ka për të tërë. Fondi limit do merret i tëri!

Nëse zbritet fondi limit brengosen të gjithë, janë paratë e pamarra nga çakejtë “bira kurvash” që na qeverisin! Kur e pyet Drejtorin “Pse nuk është zbritur tenderi fare nga fondi limit” ai të përgjigjet “Kështu ka bërë edhe PD-ja”!

Prokuroria e dëgjon sigurisht, e tha në televizion. Por edhe aty ka “bira kurve” sa të duash. Dinë edhe ata se si ta rjepin.

Ngjarja e tretë ishte  tenderi 20 milion Eurosh Kardhiq-Delvinë. Aty u zunë klientët zbatues me shtetin tenderues. Kompania “Gjoka”  u zu me Drejtoreshën e rrugëve. Ajo i thoshte “mashtrues” e kompania e akuzonte për “hajdute” që e kishte shmangur nga tenderi për t’ia dhënë firmës tjetër kliente të Qeverisë. Debati u bë publik, doli në media. Atëherë u bë një zgjidhje tjetër, u anulua tenderi! Paratë do të çohen diku tjetër ku të vidhen pa bujë, këtu na doli boja. Drejtoresha dha dorëheqjen sepse ajo është më e parëndësishme sesa Klienti.

Klienti është xhepi ku futet dora e “bijve të kurvave” që na qeverisin. Bijve të kurvave” sipas kuptimit të dytë pra hajdutit dhe mashtruesit.

 /Gazeta Express/.

Drande Stakja.

E varrosën bashkë me kafkën e të birit Gjon Marashin.

Kafkën e shpuar nga plumbat e katilëve pa gjyq më 18 maj 1956.

Kafkën qe e nxorri fshehur nga varri dhe e mbajti me vete në një trastë gjthë jetën e saj.

Ja vendosën te zemra e saj, atë që kishte qenë jeta e asaj nane.

Oj Zojë Gjeloshi

A din të më tregosh varrin e djalit tim të dashur?

Sapo ishte liruar ,i kishte ba të plota tetë vitet e burgut.

Nane Dranden e dënuan se guxoi t’ia hiqte pushkën nga dora e policit, që po gjuante në drejtim të nuses së re.

Për këtë veprim e dënuan 8 vjet heqje lirie. Gjyqin ia bënë në Tiranë dhe dënimin e mbaroi në burgun e grave në TIranë.

Po nanë Drane

Une e di vendin ku e varrosën Gjonin tënd.

Qëndrova me turmën deri në mbrëmje dhe u ngulita mirë në kujtesë vendin ku i varrosën, në një përrua.

Ditën e Shenkollit, shkoi natën, e hapi vetë varrin e të birit, I ka marrë kafkën. E gjora grua, në një çantë të vogël kishte future kafkën e të birit dhe një varëse medaljon me fotografinë e tij, I qëndronte në gjoks.

Ecte e ecte nanë shkreta, që njerëz të pashpirt ia shkatërruan jetën, e lanë pa të ardhme, ia vranë shpresën, dritën e jetës.

Ajo ecte, ecte ku e zente nata.

I hapej një derë mikpritëse e njerëzve me zemër të madhe, të dukagjinasve të saj, ato që e deshën aq shumë deri sa u fik në moshëm mbi 80 vjeçare.

E varrosën bashkë me kafkën e të birit, ia vendosën te zemra e saj, atë që kishte qenë jeta e asaj nane.

Autore e shkrimit, “Gruaja qe u varros me kafken e te birit” Eshte ish nusja e djalit te Drande Stakja.

Zoje Gjeloshja banon në Hot të Ri, Shkodër.

“Kalvari i grave në burgjet e komunizmit”,

Një botim që përfshin tre libra nga dëshmitë e rrëfimet e grave që vuajtën kampet dhe burgjet komuniste.

Fatbardha Saraçi (Mulleti) vendos kontributin e jetës së saj në zbardhjen e këtyre dëshmive të fundit në 500 faqe libër. Rrëfime pa angazhim letrar, por me qartësinë e ngjarjeve të vërteta duke u dhënë jetë mijëra vajzave dhe grave që mbajtën të fshehura vuajtjet në kampet e diktaturës.

Saraçi sjell shifra:

10% e ekzekutimeve nga diktatura ishin gra, 308 prej tyre humbën ekuilibrin mendor, 7 mijë gra u dënuan politikisht, dhe mbi 10 mijë të tjera u internuan. Më poshtë kemi shkëputur një nga rrëfimet më tronditëse të librit, bashkë me shijen e dashurisë për mënyrën se si autorja e shihte jetën e saj në diktaturë

Nga Gjeneral Hysen Arapi

18 vjet me parë në Tiranë, për turpin e qeverisë së kohës, ne pabesi te plote ekzekutohet nje nga bijte me te devotshem te Kosoves.

Ministri i mbrojtjes, Kolonel Ahmet Krasniqi.

Brenda 10 diteve ne menyre thuajse te sinkronizuar vriten 2 nga burrat me ne ze per kohen. Azem Hajdari dhe Ahmet Krasniqi, duke futur ne gjendje shoku mbare opinionin kombdashes shgiptar.

Arkitekti i marreveshjes se OSLOS kolonel Krasniqi beri cmos per unifikimin e faktorit ushtarak ne Kosove me qellim forcimin e UCK dhe drejtimin e komandimin e saj nga ushtarake profesioniste.

Besnik ndai institucioneve te Kosoves, ne bashkepunim me intelektuale dhe luftetare te kalibrit te Sali Cekut, Agim Ramadanit, Kolonelit trim, Tahir Zemaj etij, ai arriti te krijoje disa njesi te armatosura te cilat u bene tmerr per okupatorin sërb dhe ishin pikerisht ato njesi qe thyen kufirin shqiptaro-shqiptar ne Koshare.

Pikerisht ne momentin kur ky strateg i sprovuar po behei gati te futej ne Kosove me njesi te re te armatosur per ti dhene goditje perfundimtare okupatorit.

Dora e zgjatur e Beogradit ekzekuton pabesisht nen hunden e autoriteteve shqiptare te cilat (ishin kujdesur qe tia carmatosnin rojet).

Kolonel Ahmet Krasniqin I ekzekutuar ne teritorin shgiptar.

Autoritetet shteterore shqiptare kane pergjegjesine ligjore por dhe morale te zbardhin kete vrasje, perndryshe ky do te mbetet nje turp i perjetshem.

Lavdi vepres se birit te shquar te Kosoves, ministrit te mbrojtjes se saj Kolonel Ahmet Krasniqi!

…edhe i fajshem edhe i pa fajshem…edhe ne burg edhe ne Liri…edhe i Dhjere edhe krenar…

Nga Ali Riza Dosti/

…edhe i fajshem edhe i pa fajshem…edhe ne burg edhe ne Liri…edhe i Dhjere edhe krenar…

Pothuajse e gjithe shpura e gazetaruceve te medias se sotme shqipfolese e shkruarese bythe e sahan lepirese e pushtetit dhunues te Rames… e shpenzoi krejt diten e sotme te se Enjtes se 19 shtatorit 2019 ne dyert e ambientet e Gjykates per te mesuar masen e denimit ndaj ish ministrit kampion te Rames…te akuzuarin per trafik droge e grup te strukturuar kriminal Saimir Tahiri..

Nga ora 4 e pasdites qe duhej te shpallej ky vendim …pasi tre gjykatesit u burgosen e u mbyllen ne ”dhomen e keshillimit” si Oso Kuka …zbardhja e publikimi i tij u be i mundur me 6 ore vonese e vetem diku pas ores 22 te darkes…pra vetem pak para mesnate…

Dhe Sajmja ja hodhi Paq …edhe sikurse flitej e pritej…pra doli ”i fajshem” por edhe i pa -fajshem…doli edhe Burre edhe Grua …

Dhe gazetaruce faqezinj qe nga gezimi qe ju shndriste ne fytyra qe ”shefi” doli i pa fajshem i jepni doren radhazi Sajmes me nje ”qe palla” qe i lumturonte te dyja palet..

O zot ku kemi mberritur e si po katandisemi…

Vendimi i sotem vertetoi kater ciperisht se Drejtesia ne shtet-qeverine e Rames ka vdekur e eshte varrosur perfundimisht,,,

Nga akuzat e renda e denimi me 12 vjet burg qe kerkoi per te Prokuroria ..Gjykata pas ”konsultimeve e keshillimeve” nje zot e di se me ke.[???]…..vendosi ta shpalle Sajmen te pa fajshem per akuzat e trafikut te droges e te grupit te strukturuar kriminal…

Por ta shpalle nderkohe te fajshem per ”shperdorim detyre” ..dhe per efekt te gjykimit te shkurtuar ta denoje me 5 vite burg…te cilat po prej gjykimit te shkurtuar serisht …katandisen ne 3 vjet e 4 muaj…[???]…

Por ne fakt Sajmja nuk do te beje as edhe nje dite te vetme burg dhe do vazhdoje te gezoje e shijoje Lirine e tij … sepse edhe ky denim ju shnderrua ne Sherbim Prove nga po kjo lloj Gjykate qesharake e burracake sa s’ja gjen dot shoqen ne rruzullin tokesor…

Pra nga i akuzuari i madh…Saja del nje i pa fajshem kryelarte…nga person i lidhur me boten e koken e krimit …Saje u paraqit pas vendimit para gazetareve e simpatizanteve te tij te shumte socialiste qe sot kishin rethuar gjykaten si Trim me flete e si Hero…

Tani me siguri Avolkati mbrojtes i tij dhe i te gjithe figurave kriminale te cilat i ka nxjerre 99.99 % te pa fajshem..z.Maks Haxhia do ulet qete – qete te kalkuloje se sa miliona duhet ti ktheje shteti shqiptar mbrapsht klientit te tij per Prishje te Imazhit e cenim te figures publike, per akuza te rreme e fajesi te pa vertetuar etj etj…

Pra Sajmiri shpetoi sot Ramen…e Gjykata e ketij te fundit shpetoi Saimirin … e te gjithe se bashku ”shpetuan ” Shqiperine nga Droga , nga Krimi e nga Habilajt…hahaha …sa shume ironi …. tallje e poshterim ka ne kete palo vendim burracakesh nga kjo palo Gjykate qe me cdo gje mund te kete lidhje por me Drejtesine kurren e kurres…

Dhe Sajmja triumfator ndaj nje lloj Drejtesie te marre fund koke e kembe .. ndaj nje drejtesie te kapur prej fyti nga kryehorri – kryeminister i Sajmes …qe sot u tremb goxha nga ndonje lloj koke-krisje e ish kampionit te tij qe mund ti hapte telashe te tmerreshme me ze e figure…deklaron pa ju dridhur qerpiku kerkundi se …

…Nuk e kuptoj se cfare lloj vendimi ishte ky…ndaj se pari me lini ta pertyp ate….

Gjykata me tha se nuk jam as kriminel e as trafikant droge …por serisht me denoi per shperdorim detyre…ky eshte nje vendim qesharak te cilin une e avokati im sigurisht qe do ta apelojme..

Me denuan thjesht per disa kusherinj idiote qe kam ne fis…ju drejtua ai gazetareve…ndaj ju keshilloj ju tha me pas me ironi atyre qe…edhe ju te ruheni mire nga kusherinjte tuaj…

Ju faleminderit te gjitheve ju njerezve te medias qe prej kaq kohesh keni ndjekur hap pas hapi …Procesin e Shekullit [ ???]……e mbylli perballjen e tij pas vendimit te gjykates … perballe gazetareve ish ministri kampion e deri dje Drogmen e kriminel e nga neser e mbrapa i pa fajshem e hero…Saimir Tahiri…

Cfare fyerje per Shqiperine…cfare perdhosje e drejtesise …cfare ofendimi ndaj ligjit …cfare abuzimi e perqeshje skandaloze per ty o popull…cfare tallje me te gjithe ne shqiptaret …

Dhe pastaj thone …pse ikin te tmerruar nga syte – kembet shqiptaret e gjore prej Atdheut te tyre …

Dhe pastaj …dikush kerkon te na mbushe mendjen per SPAK…per BH…per Gjykate Kushtetuese…per Shtet te se Drejtes…per Reformen ne Drejtesi…per ”seriozitetin” e Opozites ne thirrjen e saj simbol…Rama ik… e deri edhe tek Kushtet e fundit qe Gjermania i vuri Shtet-qeverise se krye-banditit Rama…

Perfundimi i gjyqit ndaj Sajme Tahirit i tha sot te gjitha dhe me mire se sa ai askush tjeter nuk mund te pergjigjej dot me sakte nese Shqiperia do te behet apo jo… e nese Shqiperia do te mund ti plotesoje kushtet gjermane ..e nese Shqiperia e Rames deshiron me te vertete hapje negociatash e integrim te vendit ne BE…

Cfare nuk ben vaki o populli im…ku i dihet edhe mund te behet por me nje kusht ama …qe Saimir Tahiri te jete tashme Kryeminister ose qofte edhe President…e Maks Haxhia te emerohet Minister Drejtesie ose Kryeprokuror …e gjyqtaret qe dhane sot vendimin ta kalojne menjehere Vetingun pa kaluar fare ne testin e bango-proven perkatese…e pse jo te zgjidhen edhe si anetare te SPAK-ut…

Sajmja doli i pa fajshem…doli vete apo e nxorren …me vendim apo me urdher…kjo eshte njesoj si ajo pyetja qe shqiptaret kane 38 vjet qe e bejne pa pushim per ish kryeministrin e tyre te dikurshem….morepo Mehmet Shehu vrau veten apo e vrane…?

Dhe sigurisht si per Mehmetin po ashtu edhe per Sajmen as kane marre e as kane per te marre kurren e kurres pergjigjen qe duhet te marrin…sepse keshtu ka qene e keshtu do te jete Shqiperia e tyre komuniste e socialiste bashke …e kuqe e mavi bashke…Pus e Tunel i erret pa as me te voglen rreze drite…ose thene shqip fare …nje Tmerr pa fund…Llum…fund e krye…

A.R.DOSTI

Qamil te qofte dheu i lehtë vëlla.

Qamil Zela vrau veten ne qeli sepse u burgos per një lidhje te jashteligjshme të energjisë elekrike.

Qamili i shkretë vrau veten nga turpi…ai nuk kishte 3800 leket ti paguante ketij kurvë-shteti.

Qamili u gjykua dhe u denua me burg .

Qamilit ja mori jeten turpi dhe namusi…

Xhemile Pepa mori një vazo me lule dekorative, në dyqanin në pronësi të shtetasit Klaus Bajraktari, dhe u dënua me 1.5 mln lekë gjobë nga Gjykata e Tiranës.

Po pse vazo lulesh dhe jo hashash moj Xhemile… pse???

Saja kanabizoi gjithe vendin, futi dhe kushërinjtë të bënin trasportin dhe shitjen nëpër evropë.

Audi i Sajës i modifikuar me xhepa sekretë në hollandë, u bë i famshëm për kalimet pa kontroll në transportin e drogës shqipëri-greqi-itali…

Saja u bë dhe pilot deti…. me skaf miliona euro….

Sajmiri drejtonte dhe ekipin e drejtuesve të policisë për mbarvajtjen e punëve të kanabisit….

Ja ashtu qënkërka kjo punë…

Bosi i madh (shefi) e mban shtrenguar me lak që këlyshi mos lehi shumë, sepse dhe di shumë për shefin dhe këlyshët e tij….

Dhe mbasi ja shkerdhe…. shkërdhe….shkerdheu …. nënën trafikut të drogës…. dënohet me shërbim prove….

Qamil te qofte dheu i lehte vëlla….ai vend është marrë peng nga bandat e ”rilindasve”… nuk bëhet…

Është traditë e të majtës shqiptare besnikëria e Ministrave të Brendshëm ndaj Shefit të Madh. Enver Hoxha do të ishte një hiç pa Koçi Xoxen dhe Mehmet Shehun. Vetëm të majtët shqiptarë janë të aftë që të vrasin kaq brutalisht për t’i shërbyer Shefit të Madh. Dhe vrasin egërsisht, pa pikë mëshire. Kësisoj, posti i Ministrit të Brendshëm në Shqipëri është kthyer në një lloj mallkimi për të majtën shqiptare, një institucion që është përdorur nga padrinot vetëm për punë të ndyra.

Nga Erl Kodra.

Saimir Tahiri është i ndërgjegjshëm se në çfarë humnere e ka zhytur Policinë e Shtetit përgjatë kohës që i shërbeu Edi Ramës. Guximi i tij i çartur prej ushtari trimosh që i hynë detit më këmbë, të lë pa fjalë. Shikojeni me vëmendje teksa flet me gazetarët; ankthi që po e pëmbytë qenien e tij i derdhet portretit të zbehtë, ndërsa sforcohet për të dhënë sinjalet e duhura mes disa metaforave të lodhura të tipit “nuk keni parë gjë akoma”.

Historia e përdorjes së postit zyrtar për interesa kriminale nuk është e re në Shqipëri. Është në traditën e të “majtës” shqiptare për të përdhusur zyrat e shtetit dhe uniformën me krime gjithfare. Pikërisht kjo është arsyeja pse posti i Ministrit të Brendshëm ka një hije të rëndë, të mistershme, gati okulte.

Koçi Xoxe, Mehmet Shehu, Kadri Hazbiu, Feçor Shehu, Hekuran Isai, Simon Stefani, Gramoz Ruçi, Saimir Tahiri dhe Fatmir Xhafa janë Ministrat e Brendshëm të Shqipërisë, të gjithë të majtë, të gjithë në shërbim të një Kumbari, të gjithë të përlyer me gjak dhe krime makabre kundër jetës dhe interesave kombëtare. Dy të fundit e kthyen Ministrinë e Brendshme dhe Policinë e Shtetit në një bandë kriminale.

Është traditë e të majtës shqiptare besnikëria e Ministrave të Brendshëm ndaj Shefit të Madh. Enver Hoxha do të ishte një hiç pa Koçi Xoxen dhe Mehmet Shehun. Vetëm të majtët shqiptarë janë të aftë që të vrasin kaq brutalisht për t’i shërbyer Shefit të Madh. Dhe vrasin egërsisht, pa pikë mëshire. Kësisoj, posti i Ministrit të Brendshëm në Shqipëri është kthyer në një lloj mallkimi për të majtën shqiptare, një institucion që është përdorur nga padrinot vetëm për punë të ndyra.

Në të vërtetë, me dënimin ose jo të Saimir Tahirit do të kuptohet nëse Shqipëria do t’i mbijetojë plojës së shkatërrimit. Ka diçka interesante në gjithë këtë histori që fillon me makinën private të Ministrit të Brendshëm; sepse në të vërtetë, Saimir Tahiri nuk mund të dënohet me ato që kanë dalë në media. Ky gjyq është fillimi i zbërthimit, sepse pas kësaj, Saimir Tahiri do të fillojë të bilbilosë si gjeraqinë. E sigurtë se ai ka informacione të dorës së parë, duke qenë se ai ishte bashkëpunëtori i parë dhe krahu i djathtë i Kryeministrit Edi Rama. Mbrojtja që Edi Rama i dha Saimir Tahirit tregon frikën se fati i tyre është i lidhur pazgjidhshmërisht. Llogjika elementare e fakteve tregon përtej çdo dyshimi se Kryeministri ka të gjitha informacionet në tavolinë, i informuar nga disa burime njëherësh, dhe se Kryeministri i Shqipërisë ka qenë në dijeni të çdo parcele me hashash të mbjellur në territorin që kontrollohej nga krahu i tij i djathtë, Ministri i Brendshëm Saimir Tahiri.

Në këtë kuptim, nuk ka rëndësi nëse Saimir Tahiri shpallet fajtor me akuzat që janë ngritur dergosh më tani nga Prokuroria, por ka shumë rëndësi që Saimir Tahiri të dënohet, qoftë edhe për pak kohë, në mënyrë që të fillojë bilbilosjen, tashmë nga pozitat e të penduarit, bashkëpunëtor i drejtësisë.

Dikur Shefi i Madh (i vjetri) Ministrave të Brendshëm u jepte fuqi absolute për të vrarë dhe prerë, pastaj i zbriste nga froni, i deklasonte, i zhburrëronte, dhe ne fund u fuste një plumb pas koke.

Saimir Tahiri i ka mundësitë ta ndryshojë këtë traditë; ai nuk ka arsye të bëjë burg për Edi Ramën.

Më 16 dhjetor, të dy pasi morën një pagesë 20 mijë euroshe nga shitja e drogës, filluan t’i shpenzonin menjëherë për të blerë rroba të shtrenjta. Moisiu thotë se ka blerë dy byzylykë, një për gruan e Saimirit dhe një për nënën. Sabi pyet se sa kanë kushtuar.

Moisiu thotë: 2 mijë euro. Moisiu thotë se kishte parë një rolex të bukur 6 mijë euro. Në këtë pikë ai del në konkluzionin e trishtueshëm se pavarësisht se sa para shpenzojnë, problemet e tyre nuk përfundojnë kurrë.

Syri.net/

Përgjimet e bandës së Habilajve të kryera nga autoritetet italiane japin grimca nga jeta e trafikantëve, rreziqeve, ulje-ngritjeve të trafikut dhe keqpërdorimet e milionave të fituara brenda natës, si dhe pikëpamjet e tyre mbi politikën shqiptare, përfshirë komentet tashmë të famshme për funksionimin e politikës si një organizatë kriminale. Përgjatë katër viteve të hetimeve Italiane, shteti shqiptar rezulton inekzistent dhe nuk shkaktoi kurrë asnjë shqetësim për trafikantët.

Më 25 tetor 2013, ora 10 e darkës, katër shqiptarë po udhëtonin me dy makina në Itali shumë të mërzitur. Ata e konsideronin veten financiarisht të rrënuar pasi policia u kishte kapur një ngarkesë të stërmadhe droge në Augusta, në bregun jug-perëndimor të Sicilisë, rreth 50 kilometra lag Katanias. Ata nuk e dinin se bisedat e zemëruara në brendësi të dy makinave ishin duke u përgjuar nga policia italiane dhe se pikërisht këto biseda bëjnë provat për lidhjen e tyre me ngarkesën e Augustës.

Sipas transkriptimit të bisedave të tyre të përfshira në dosjen e policisë italiane, ata ishin pjesërisht të lumtur që i patën shpëtuar arrestimit dhe pjesërisht të mërzitur se kishin humbur sasi të mëdha malli dhe gjendeshin efektivisht “në krizë financiare”, se nuk kishin para as për t’u kthyer në Shqipëri dhe se tani i nevojitej “të merrnin borxh për të organizuar një rrugë tjetër”.

Një natë më parë, një tentativë e organizatës së drejtuar nga vëllezërit Habilaj nga Babica e Vlorës për të dërguar një sasi të stërmadhe kanabisi me një gomone nga Shqipëria për në bregdetin e Sicilisë pati dështuar. Policia italiane thotë se ngarkesa u kap rastësisht, pas një njoftimi në numrin 112 për praninë e një gomoneje të dyshimtë në breg. Karabinierët ndërhynë dhe kapën 65 thasë me një peshë të përgjithshme prej 1,650 kg.

Policia italiane po i përgjonte makinat e tyre për të vërtetuar praninë e tyre në pikën e zbarkimit si dhe lidhjen e tyre me ngarkesën e sekuestruar të drogës.

“Bisedat e përgjuara vërtetojnë praninë e Moisi Habilajt, Sabaudin Çelajt dhe Maridian Sulajt në vendin e zbarkimit, arratisjen e tyre të vështirë nga vendngjarja si dhe lëndimin në këmbë të Sulajt gjatë arratisjes”, shkruhet në dosjen e policisë italiane, dosje e cila u publikua fillimisht në Shqipëri nga kreu i opozitës Lulzim Basha.

“Nuk kemi para as për t’u kthyer [në Shqipëri]” dëgjohet t’i thotë Sabaudin Çelaj Maridian Sulajt, ndërsa të dy falënderojnë Zotin që kanë shpëtuar si dhe diskutojnë dëmet që kanë pësuar. “Kam vetëm 100 euro ndërsa Moisiu ka 200”, vijon Sulaj.

“Mos u bëj merak, do të bëjmë rrugë tjetër, do të marrim para borxh,” thotë Çelaj.

Në makinën tjetër, një anëtar tjetër i organizatës, Mariglen Alimuçaj, i cili më 25 tetor gjendej në një makinë Fiat Brava me Moisi Habilajn, thotë se ka marrë para borxh sepse kishte mbetur edhe pa cigare. Më 26 tetor 2013, me një makinë Mercedes E Class Moisi Habilaj, Mariglen Alimuçaj dhe Sabaudin Çelaj u nisën me traget nga Brindizi për në Vlorë. Sipas policisë italiane, sipas gjasave, ata po ktheheshin në Shqipëri për t’i raportuar një personi të cilit i referohen si “shefi i madh” për humbjen e ngarkesës së drogës.

Edhe disa muaj më vonë, Moisi Habilaj shprehej i mërzitur nga humbja. Duke folur me një të dyshuar tjetër me emrin Eneo Sulaj më 9 janar 2014, ai thotë: “Atë natë mbetëm keq, çfarë kam hequr do t’ia tregoj varrit”.

Trafiku i marijuanës

Trafiku i marijuanës është një aktivitet fitimprurës dhe me rrezik të lartë. Organizimi i transportit të një sasie të madhe prej mbi 1 mijë kilogramë mund të kërkojë gjysmë milioni euro investim ndërsa nëse del me sukses, droga mund të shitet në Itali për 1500-1600 euro për kilogram. Një ngarkesë tipike prej 1 mijë apo 1,500 kg nëse mbërrin në Itali me sukses siguron 1.5 deri në 2 milionë euro të ardhura bruto dhe fitime neto që mund të arrijnë në 1 milionë euro. Megjithatë, çdo kilogram duhet të paguhet së paku 200-300 euro nga prodhuesit në Shqipëri ndërsa skafi, korruptimi i policisë, makinat dhe jeta luksoze e trafikantëve hanë një pjesë të konsiderueshme të fitimeve.

Moisi Habilaj ia shpjegoi pak a shumë gjendjen Sebastiano Greco-s në një bisedë që policia italiane e përgjoi më 20 nëntor 2013. Sipas tij, nëse bën një ‘punë’ me 1 mijë kilogramë, 600 janë të tijat ndërsa 400 janë miqtë dhe nderet.

Ngarkesa të tilla të stërmëdha droge përfshijnë një numër të madh njerëzish. Fillimisht janë kultivuesit, të cilët kanë nevojë për shumë tokë, (për të prodhuar së gjysmë kile kanabis nevojitet së paku 2-4 metra katrorë tokë ndërsa për të prodhuar një ton nevojiten 2-4 dynym). Pastaj nevojiten një ushtri me njerëz që duhet të kujdesen për krasitjen e bimës për ta mbajtur atë të shëndetshme dhe cilësore. Nëse nuk kujdesesh për bimën, marijuana mund të dalë me cilësi të keqe dhe çmimi i saj në treg të ulet në mënyrë dramatike.

Kërkohen minimalisht tre muaj që bima të bëhet gati për t’u vjelë dhe puna nuk mjafton këtu, pasi ajo do të duhet të thahet në hije para se të presohet dhe të bëhet gati për rrugë.

Sipërfaqja e konsiderueshme e tokës, bashkë me infrastrukturën vaditëse dhe imputet bujqësore si dhe numri i lartë i punëtorëve që duhen për krasitje e punime të tjera, e bën kultivimin e drogës një punë që vështirë se mund të mbahet e fshehtë nga sytë e fshatarëve, zyrtarëve vendorë apo policisë. Për këtë arsye, si kultivimi ashtu edhe trafikimi kërkojnë bashkëpunimin apo heshtjen e një numri të madh zyrtarësh.

Viti 2013 besohet se ka qenë një vit veçanërisht ‘i mirë’ për lulëzimin e marijuanës në Shqipëri. Fushata elektorale e tensionuar e atij viti si dhe muajt e ndërmjetëm që kalojnë nga humbja e zgjedhjeve nga një qeveri te krijimi i qeverisë së re, i mundësojnë kultivuesve dhe trafikantëve liri veprimi më të madhe se sa zakonisht. Në muajt e fundit të vitit 2013 dhe në fillim të 2014, sipas përgjimeve, banda e vëllezërve Habilaj qe në gjendje që të organizonte trafikimin e disa ngarkesave me sasi të konsiderueshme.

Përgjimet e policisë italiane sugjerojnë se organizimi i një trafiku në përmasa të tilla kërkon burime financiare që nuk disponohen as edhe nga një organizatë e vjetër trafikimi si ajo e Habilajve. Në një bisedë të përgjuar në shkurt 2014, Moisi Habilaj dhe Sabaudin Çelaj diskutojnë se atyre u kanë mbi 1.7 milionë euro borxhe dhe kanë nga ana e tyre mbi 600 mijë euro borxhe te një numër i madh shqiptarësh, të cilët supozohet se janë furnizues ose financues të operacioneve të tilla të mëdha të qindra kilogramëve marijuanë njëherësh.

Lulzimi i biznesit të Habilajve

Vetëm pak muaj pasi humbën mallin në Augusta, fati i organizatës kriminale duket se u përmbys, nga financiarisht të falimentuar në njerëz që nuk dinin çfarë t’i bënin paratë. Përgjimet tregojnë se Moisi Habilaj dhe bashkëpunëtorë të tij qenë përgjegjës për shpërndarjen e drogës në Itali dhe rekuperimin e të ardhurave nga shitja e saj ndërsa vëllezërit e tij rezultojnë të angazhuar nga Shqipëria.

Trafikantët përdornin disa makina me të cilat udhëtonin nëpër Itali, më së shumti në segmentet nga Brindizi ose Bari për në ishullin e Siçilisë, në Katania. Policia Italiane duket se arriti të vendosë çimka përgjimi në secilën prej këtyre makinave, gjë që i mundësoi nga njëra anë të dëgjonin të gjitha bisedat e të dyshuarve dhe nga ana tjetër, të ndiqnin përmes sistemit të pozicionimit global lëvizjet e tyre hap pas hapi, përfshirë banesat ku qëndronin dhe mjediset ku shisnin mallin. Përgjatë përgjimeve bëhet e qartë se Moisi Habilaj dhe drejtuesit e tjerë të bandës, ndonëse prisnin shkarkimin e mallit nga gomonet në Itali, nuk merreshin vetë me transportin detar nga Shqipëria në Itali.

Kjo nuk do të thotë se policia italiane kishte nën kontroll të përhershëm dhe tërësor aktivitetin e bandës. Shumica dërrmuese e përgjimeve janë kryer në territorin italian dhe janë përgjime ambientale të realizuara nga çimkat e vendosura në makinat e grupit. Anëtarët e organizatës duken të vetëdijshëm për rrezikun e përgjimit të telefonave dhe vazhdimisht shmangin diskutimet në telefon, përdorin nofka të pakuptueshme për njëri-tjetrin, përdorin numra telefoni të blerë nën emrat e personave të tjerë. Vetëm përgjimet mjedisore, të cilat vijuan përgjatë tre viteve, i mundësuan policisë italiane faktimin e përzjerjes së Moisi Habilajt dhe të të tjerëve në trafikimin e këtyre sasive të drogës si dhe faktimin e funksionimit të këtij grupi si një organizatë kriminale, me një bazë të sigurt në Shqipëri ku gjendej droga dhe financimet e nevojshme për operacione të tilla të kushtueshme dhe rrjeti i blerësve me shumicë në përgjithësi në zonën e Katanias në Siçili.

Në dhjetor 2013, Moisi Habilaj dhe Sabaudin Çelaj përgjohen në Katania duke u shprehur të lumtur se një rrugë që kishin bërë kishte dalë me sukses dhe se ata tashmë mund t’i lejonin vetes të shpenzonin. Më 16 dhjetor, të dy pasi morën një pagesë 20 mijë euroshe nga shitja e drogës, filluan t’i shpenzonin menjëherë për të blerë rroba të shtrenjta. Moisiu thotë se ka blerë dy byzylykë, një për gruan e Saimirit dhe një për nënën. Sabi pyet se sa kanë kushtuar. Moisiu thotë: 2 mijë euro. Moisiu thotë se kishte parë një rolex të bukur 6 mijë euro. Në këtë pikë ai del në konkluzionin e trishtueshëm se pavarësisht se sa para shpenzojnë, problemet e tyre nuk përfundojnë kurrë.

Moisi Habilaj i thotë Eneas më 11 janar 2014 se një rrugë në Itali i kushton 7 mijë apo 8 mijë euro sepse pesë mijë i harxhon për të blerë rroba. “Po mos bli rroba çdo herë se nuk është se je pa rroba”, i thotë Enea Moisiut. “Jo, po thjeshtë për fiksim”.

Gjatë dhjetorit dhe janarit 2014, paratë e drogës fillojnë të rrjedhin lum. Habilaj dhe Çelaj kur flasin me njëri-tjetrin shpesh ngatërrojnë lekët me eurot. Flitet për porosi 100 deri në 500 kilogramëshe nga shpërndarës të fuqishëm në Katania.

Më 10 janar, Moisi Habilaj dhe Eneo Sulaj komentojnë për veshjet që kanë blerë te Hugo Boss. Moisiu ankohet se një palë çorape i kanë kushtuar 320 euro. Ata flasin për pagesa prej 100 mijë apo 200 mijë euro si dhe komentojnë me njëri-tjetrin për shlyerjen e borxheve që organizata ka marrë në persona të ndryshëm në Shqipëri në rendin e qindramijëra eurove.

Në shtator 2014, banda shqiptare dhe bashkëpunëtorët e blerësit e tyre italianë vendosin të përdorin një peshkarexhë me emrin Fatima për të transportuar një sasi të panjohur droge nga Shqipëria. Gjithsesi, përdorimi i peshkarexhës, e cila duhej të bënte një udhëtim konsiderueshëm të gjatë nga brigjet e Sicilisë deri në brigjet e Shqipërisë, nuk eci mirë. Për shumë muaj me rradhë, nga shtatori 2014 deri në verën e vitit 2015, peshkarexha u nis disa herë dhe e la udhëtimin përgjysmë për shkak të kohës së keqe apo defekteve. Vetëm më 6 maj 2015, peshkarexha arriti të kryejë udhëtimin deri në brigjet shqiptare, ku pasi hyri në ujërat territoriale të Shqipërisë, u prit nga një mjet lundrues i Habilajve për t’i treguar rrugën deri në vendin e takimit.

Koha e gjatë e kalimit nga vendimi për të përdorur pershkarexhën Fatima deri te udhëtimi i saj për në Shqipëri duket se i mundësoi policisë italiane ta vinte këtë mjet lundrues nën përgjim. Kur Fatima mbërriti në Shqipëri, Moisi Habilaj i priti italianët Giuliano dhe Greco në Porto Palermo. Italianët zbulojnë se Habilajt kishin kontroll pothuajse të plotë të territorit dhe të forcave të rendit në Shqipëri. Sipas bisedave të përgjuara, Moisi Habilaj nuk kishte frikë policinë në tërësi, por vetëm ndonjë element policor i cili mund të gjendej i transferuar rishtazh në Vlorë. Për më tepër, Habilaj duket se ka nën kontroll jo vetëm policinë, por ka njerëz të infiltruar në sistemin e monitorimit të detit me radar. Ai dëgjohet duke i dhënë instruksione italianëve që të dalin nga ngushtica e Korfuzit duke përdorur ujërat territoriale shqiptare para se të kalojnë në det të hapur me qëllimin që të shmangin me çdo kusht qëndrimin në ujërat territoriale greke. Sipas informatorit që Moisi Habilaj thotë se kishte te sistemi i radarëve, peshkarexha kishte gabuar gjatë mbërritjes duke qëndruar në ujërat territoriale greke, aludohet duke rrezikuar në këtë mënyrë që autoritetet greke të vepronin. Ata duhej të largoheshin jo më shumë se sa 2 milje nga bregu dhe të vijonin përgjatë bregdetit shqiptar drejt veriut deri sa të dilnin në Karaburun para se të merrnin kthesën drejt perëndimit për në brigjet italiane. Sa për autoritetet shqiptare, ato nuk gjendeshin asgjëkundi atë ditë të majit 2015.

Peshkarexha në fjalë rezulton të jetë ankoruar në brigjet shqiptare në Porto Palermo, policia italiane identifikon koordinatat 40.063083, 19.7926733. Këtu është ekzaktësisht moloja ushtarake në Porto Palermo.

Pershkarexha kur mbërriti në brigjet e Italisë, pritej nga dy varka më të vogla të cilat do të duhej të transportonin drogën nga deti në tokë para se Fatima të hynte normalisht në port e shtirur sikur po kthehej nga një udhëtim i zakonshëm peshkimi. Problemi qe që rrugës së kthimit moti u përkeqësua ndjeshëm dhe peshkarexha nuk arriti të kontaktojë varkat e vogla pritëse. Në pamundësi për të zbarkuar mallin në det, ata u futën në port bashkë me ngarkesën. Policia, e cila priste në port ndërkohë që kishte nën monitorim edhe plazhin e përcaktuar për zbarkim dhe makinat pritëse, konfiskoi 880 kilogramë marijuanë natën e 8 majit 2015. Policia dyshon se një pjesë e drogës qe hedhur sakaq në det.

Në janar 2017, policia italiane nisi një seri të re përgjimesh pasi u vu re se Moisiu dhe të tjerët po punonin për ngarkesë të re nga Shqipëria. Policia dallon kësaj here se Habilajt ia kishin dalë të transferonin drejtpërsëdrejti në Sicili me skafe shqiptare sasi të panjohura marijuane, një operacion i vështirë ky nëse marrim parasysh autonominë e kufizuar në karburant të një skafi tipik. Përgjimet tregojnë se skafet e përdorura në trafik harxhojnë rreth 60 litra karburant oër orë udhëtim dhe se për të vajtur deri në Sicili mund të nevojiten deri në 600 litra.

Arrestimet e shumta të korrierëve dhe kapjet e përsëritura të drogës kanë bindur bandën ndërkohë se përgjimet, veçanërisht ato të telefonit, janë një rrezik i përhershëm. Ata zgjedhin të mbajnë telefonin fikur me bateri të hequr gjatë udhëtimeve, si dhe ndërrojnë numrat e telefonat vazhdimisht. Ata vendosin të përdorin celularë të caktuar vetëm për komunikim me njëri-tjetrin dhe një grua me emrin Brunilda Alikaj rezulton se i ka dhënë këshilla se si të shmangin përgjimet telefonike. Trafikantët fillojnë të mbështeten gjithnjë e më shumë te makinat e marra me qira por policia arrin me lehtësi të vendosë së paku sinjalizues GPS për të pasur mundësi ndjekjen e vendndodhjes së tyre.

Laku për këtë organizatë kriminale u mbyll më 12 tetor 2017. Hetuesit italianë iu drejtuan gjykatës së Katanias për të kërkuar masat e arrestit për 11 të dyshuar, shtatë shqiptarë dhe katër italianë. Mes të akuzuarve janë dy vëllezërit Habilaj, Moisi dhe Florian, 39 dhe 37 vjeç, dy vëllezërit Sulaj, Maridian dhe Armando, 29 dhe 33 vjeç si dhe Sabaudin Çelaj, 49 vjeç e Fatmir Minaj, 55 vjeç.

Roli i Tahirit

Dokumenti i policisë italiane e përmend ish-ministrin e Brendshëm Sajmir Tahiri si gjatë përgjimeve, ashtu edhe gjatë komenteve në tre raste. Në njërin rast, (faqja 100), dy të dyshuarit, Moisi Habilaj dhe Sabaudin Çelaj diskutojnë me njëri-tjetrin se çfarë ka më shumë se sa ata Saimir Tahiri. Moisiu beson se Saimiri ka bërë 5 milionë euro brenda një muaji ndërsa Çelaj thotë se këto janë para të parëndësishme për të pasi atij 20 milionë nuk i  mjaftojnë në një fushatë elektorale. Në kohën e zhvillimit të kësaj bisede, 16 dhjetor 2013, Tahiri kishte vetëm tre muaj në postin e Ministrit të Brendshëm, por ai pati qenë deputet që nga viti 2009.

Në rastin tjetër,  (f 93) Moisiu thotë se ka blerë dy byzylykë, një për gruan e Saimirit dhe një për nënën. Sabi pyet se sa kanë kushtuar. Moisiu thotë: 2 mijë euro.

Në rastin e tretë, (f. 193-194) policia italiane shënon se më 3 mars 2014, Moisi Habilaj dhe Sabaudin Çelaj patën mbërritur në Sicili me makinën A8, nën pronësinë e Saimir Tahirit. Ata u kthyen në Shqipëri më datë 24 mars po me makinën e Tahirit.

Në rastin më problematik për Tahirin, ai përmendet si përfitues i mundshëm i një shume parash nga trafiku i drogës./Reporter.al

“Informacioni bënte të qartë se persona të caktuar do të përpiqeshin që të shfrytëzonin mitingun e lajmëruar nga opozita për në datën 8 qershor, ku përveç akteve të tjera edhe djegien e Kuvendit të Shqipërisë”, deklaroi preisenti Ilir Meta.

Në Komisionin Hetimor për Presidentin e Republikës ka mbërritur sot dokumenti zyrtar i Shërbimit Informativ Kombëtar, që tregon se para 30 qershorit kishte informacione për djegien e Kuvendit.

Dokumentin përmban “një informacion të përmbledhur në pak rreshta nga ku SHISH se në protestën e 8 Qershorit,  do të përfshihej  një grup paramilitar i ardhur nga Kosova apo trevat e tjera etnike shqiptare.

Ky grup në përbërje të tij kishte njerëz me formim ushtarak, me misionin final, djegien e Kuvendit të Shqipërisë.

Dokumenti sekret nuk jep të dhëna se kush ishin këta persona, kush i kishte paguar apo financuar mbi të gjitha nëse ishin të armatosur dhe me çfarë mjetesh do të mund të çanin rrethimin policor të Kuvendit”.

Ky informacion sekret ishte në qendër të mbrojtjes së presidentit Ilir Meta përpara Komisionit Hetimor Parlamentar më 9 shtator.

“Informacioni bënte të qartë se persona të caktuar do të përpiqeshin që të shfrytëzonin mitingun e lajmëruar nga opozita për në datën 8 qershor, ku përveç akteve të tjera edhe djegien e Kuvendit të Shqipërisë”, deklaroi preisenti Ilir Meta.

Ekzistenca e këtij informconi sekret mbërritur në të njëjtën kohë për presidentin Ilir Meta dhe kryeministrin Edi Rama, ka ngjallur kureshtje mbi të gjitha për detajet se si dhe kush do ta digjte tempullin e parlamentarizmit.

Dokumenti fakton se deklaratat e kreut të shtetit dhe anulimi i 30 qershorin ishte akte të bazuara në burime të sigurta të institucioneve shqiptare.

.

Lista me emrat e 380 shqiptarëve me banim në SHBA që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit komunist dhe u ndalohej hyrja në territorin e Shqipërisë….pjesa më e madhe e tyre nga Amerika

 

Nga Beqir SINA, New York

“Reaksionarët të mos vijnë në Shqipëri dhe asnjë të mos shkojë te ta” është thellbi i këtij materiali thotë Kastriot Dervishi, ish- Drejtor i Arkivit të Ministrisë së Brendshme, pra personi përgjegjës për gjithë këtë material dhe që tre vjet më parë ja dha gazetës tonë

TIRANE : Në vitin 2015 me 84 vota pro, është miratuar një ligji për hapjen e dosjeve të sistemit komunist pas gati pesë orësh debate në seancën parlamentare. Sipas këtij ligji tashmë do të hapen dosjet e sistemit të shkuar, por nuk do të ketë lustracion sikundër ishte kërkuar nga deputetja Mesila Doda që në krye të herës.

Në të njëjtën kohë mazhoranca e athershme rrëzoi nismën ligjore të propozuar nga shoqëria civile, me mbështetjen e dy deputetëve të opozitës, Mesila Doda dhe Shpëtim Idrizi.

Lidhur me ligjin për hapjen e dosjeve, ish deputetja Mesila Doda, kishte hedhur akuza të rënda në drejtim të kryeminsitrit Rama, e qeverisë së tij. Sipas saj ai ligj ishte i paplotë e nuk dënon ata që realisht kanë kryer krime në komunizëm.

Por ku konsiston ligji i hapjes së dosjeve konkretisht, dhe -A janë sot pjesë e dosjeve këto materiale ? Kastriot Dervishi, i përgjigjej një interviste me gazetën tonë duke konkluduar se : “Teknikisht çdo material në dosje administrohet, nuk rri i veçuar”.

Ndërkohë, Ligji i miratuar në seancën e Kuvendit, vitin 2015 do të konsistojë në aksesin e dokumenteve të ish­-Sigurimit të Shtetit të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, për periudhën 29 nëntor 1944, deri 31 mars 1990. Këto dosje dhe dokumente disponohen nga të gjitha arkivat e rrjetit arkivor të Republikës së Shqipërisë, autoritetet publike, persona fizikë dhe personat juridikë privatë.

Ligji parashikon që ky Autoritet të funksionojë si organ kolegjial, i mbështetur në veprimtarinë e tij nga një Sekretariat Teknik.

Kurse, duhet cekur se është miratuar edhe Komisioni me anëtarët e Autoritetit për hapjen e dosjeve të ish-Sigurimit të Shtetit shqiptar.

Ku Komisioni për Çështjet Ligjore, Administratën Publike dhe të Drejtat e Njeriut, shqyrtoi dhe miratoi kandidaturat e propozuara nga deputetët, për anëtarët e Autoritetit për Informimin me dokumentet e Ish-sigurimit të Shtetit.

Sipas burimeve nga Tirana, ky Autoritet përbëhet nga 5 persona të caktuar sipas ligjit: një e ka propozuar Shoqata e ish të përndjekurve politikë, një nga Shoqëria civile e të drejtave të njeriut, një qeveria dhe dy janë emëruar nga parlamenti.

Komisionit të ligjeve iu paraqiten 11 kandidatura për kosniderim dy prej te cilëve u skalifikuan nga komisioni.

.

Duke marrë shkas nga këto dy lajem që kan të bëjnë, me Dosjet e Sigurimit të Shtetit, ri-sjellim tek lexuesi ynë një bisedë të zhvilluar vite më parë – me zotin Kastriot Dervishi, i cili njëkohësisht ka mbajtur postin Drejtorit të Arkivit të Ministrisë së Brendshme.

Pra personin përgjegjës për gjithë këtë material dhe gazetari i njohur seksionit Dosier të gazetës 55, i cili ka treguar edhe për atë se si janë përpiluar listat e atyre që zoti Dervishi, thotë sipas dosierit, është klasifikuar si “380 shqiptarët me banim në SHBA që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit” dhe nuk u lejohej hyrja në ish RPSSH.

Ky material që është botuar për herë të parë, prej rënies së diktaturës komuniste, shpërbërjen e strukturave të Ministrisë së Punëve të Brendeshme dhe nga Drejtoria e Tretë e Sigurimit të Shtetit, ka eksuzivitetin vetëm të këtij autori – pra të zotit Kastriot Dervishi.

Pra, askush nuk ka të drejt të përdori këtë material pa u konsultuar drejtpërsëdrejti me zotin Dervshi, për shfrytëzimin e çdo të dhënë që gjendet në material.

-Zoti Dervishi dekadën e fundit Ju jeni shquar në shtypin shqiptar për një serë materiale të pasura dhe shumë interesante, të botuara edhe në disa libëra, por edhe në Dosierin e mbajtur nga ju në gazetën 55. Do të ishte me interes mbasi ju keni kaluar shumë materiale të këtilla nëpër duar : Çfarë ju ka tërhequr më shumë në këto materiale dhe si do t’i klasifikonit ju ato?

Kastriot Dervishi : Në mesin e shumë materialve, do të veçoja edhe këtë Materialin më i fundit i cili është publikuar në Dosier – gazeta 55 , “1990/ 380 shqiptarët me banim në SHBA që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit – “Reaksionarët të mos vijnë në Shqipëri dhe asnjë të mos shkojë te ta” një Dosier dhe tani në gazetën tuaj në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

-A ka ndonjë dokumet ku tregohet se si sigurohej materiali i survejuar nga elemnetët e dërguar prej Sigurimit të Shtetit apo Misioni i tyre në New York ?

Kastriot Dervishi : Për vitet e regjimit komunist informacioni sigurohej duke pasur si qendër mbledhje të dhënash misionin shqiptar në Nju – Jork. Këtu ishte rezidentura që varej nga Drejtoria e Tretë e Sigurimit të Shtetit. Kjo e fundit ishte drejtori në katin e katërt të Ministrisë së Punëve të Jashtme, ndërsa organikisht varej nga Ministria e Punëve të Brendshme.

Një kategori oficerësh të Ministrisë së Punëve të Brendshme kamufloheshin me funksione diplomatike për të kryer misionin e tyre agjenturor. Oficeri i Sigurimit në Nju – Jork kishte ngritur rrjetin e tij sekret. Informacioni sigurohej nga “burimet e hapura” (revista, gazeta, që botoheshin në SHBA) dhe “burimet e mbyllura” (me agjenturë).

Qëllim i vetëm ishte vetëm diaspora shqiptare, pasi në asnjë nivel tjetër Sigurimi nuk ka depërtuar me agjenturë. Ky informacion është siguruar më së shumti nga burimet e hapura, pra nga ato që shihte oficeri i ngarkuar në një aktivitet shqiptarësh. Sigurimi nuk ka pasur ndonjë shifër të lartë agjentësh sikurse mund të imagjinohet. P.sh. vetëm për vitin 1959, në SHBA Sigurimi kishte në lidhje vetëm 4 agjentë.

Informacioni i ardhur nga SHBA që nuk ka qenë më shumë se fakti i identifikimit përgjithësisht të elementit që nuk e donte regjimin komunist, përcillej në Tiranë për Drejtorinë e Tretë të Sigurimit të Shtetit në Ministrinë e Punëve të Brendshme. Informacioni ndahej pastaj në degët e punëve të brendshme të rretheve të cilat kishin hapur fashikujt e të arratisurve, dokumente ku shënoheshin edhe lidhjet familjare të të arratisurve.

-Ka në listën “380 shqiptarët me banim në SHBA që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit” që mbas rënies së regjimit komunist, figurojnë ndër personat që kan hyrë e kan dalë si në Shqipëri dhe në ish Jugosllavin e atëhershme ?

Kastriot Dervishi : Kjo shpjegohet me dy arsye: së pari me pasaktësinë e të dhënës dhe përpunimin e saj, një defekt kryesor ky i Sigurimit në shumë vite dhe së dyti në prishjen e marrëdhënieve midis personit dikur vizitor dhe shtetit komunist.

–Zoti Dervishi ka disa emra në këtë listë që ishin shqiptarë me banim në SHBA dhe që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit – por që këtu në SHBA, nijhen se “hynin e dilnin” në zyrat e Misionit të përhershëm pran OKB në New York, ose kishin lidhje të forta me diplomatët e asaj kohe – pra njerëz të dyshimtë. Si e shpjegoni ju këtë fakt në bazë të këtyre materialeve ?

Kastriot Dervishi : Është e njëjta logjikë që funksionon edhe për rastin e mësipërm. Përveç kësaj duhet të kemi parasysh edhe efektin “dopiorol”, aq i përdorshëm në teknikat agjenturore e ku natyrisht i humburi ka qenë gjithnjë Sigurimi.

-Ka dyshime se nëpërmjet një marrëveshje në mes autoriteteve të ish Jugosllavisë së Titos dhe Shqipërisë së Enver Hoxhës prej kohë së miqësisë së tyre (1944 -1948) shkëmbeheshin vazhdimisht informacione për individ të veçantë, të cilët ishin të shpallur të pa -dëshirueshëm si në ish- Jugosllavi po ashtu edhe në Tiranë. Bile një pjesë e mirë e tyre janë në listën e 380 shqiptarëve me banim në SHBA që konsideroheshin kundërshtarë të regjimit –

A ka ndonjë provë faktike se si siguroheshin këto informacione për veprimtarinë e tyre në SHBA ? dhe se si mendoni ju bëhej kombinimi mes Ministrisë së Punëve të Brendeshme të ish Jugosllavisë, UDB-së dhe MPB dhe Sigurimit të Shqipërise për, dokumentacionin fotografitë e tyre dhe të dhënat e indetitetit ?

Kastrio Dervishi : Në vitet 1944 – 1948 nuk është se kishte marrëveshje, Sigurimi ishte nën urdhrat e UDB-së sikurse i gjithë shteti. Madje rezidentura e parë e Sigurimit në SHBA, e ngritur nga Nesti Kopali është hapur në legatën jugosllave në New York në të pestën Avenue.

-A janë sot pjesë e dosjeve këto materiale ?

Kastriot Dervishi : Teknikisht çdo material në dosje administrohet, nuk rri i veçuar.

Tre katër vitet e fundit para vitit 1990 kur ndodhën edhe ato ndryshimet e mëdha, dukej një farë liberalizimi – a ndodhi kjo edhe në sektorin e Drejtorisë së Parë të Sigurimit të Shtetit në Ministrinë e Punëve të Brendshme ?

Kastriot Dervishi : Megjithëse, kishin ardhur ngjarjet e vitit 1990, regjimi komunist nuk kishte asnjë lloj ndryshimi në trajtimin e emigracionit politik shqiptar të emigruar prej vitesh jashtë vendit-Nuk mjaftonte fakti se një drejtori e posaçme mbahej vetëm për të sjellë informacion (edhe ky sakat) për diasporën shqiptare, por edhe në prag të ndryshimeve, ai vazhdonte të shihej me sy armiqësor duke mos i lejuar të vijnë në Shqipëri, jo vetëm ato, por edhe lidhjet e tyre që kishin mbetur në Shqipëri.

Më 9 korrik 1990 Sektori i Vizave i Drejtorisë së Parë të Sigurimit të Shtetit në Ministrinë e Punëve të Brendshme u dërgonte degëve të punëve të brendshme në rreth, anës së Sigurimit, një informacion të Drejtorisë së Tretë të Sigurimit të Shtetit në MPB, në të cilën jepet udhëzimi që personat e listëshënuar të mos kishin mundësi të vinin në Shqipëri pasi ishte “reaksionarë”

Dega e Vizave kërkonte që lista e dërguar nga Drejtoria e Tretë të studiohej dhe të mos lejohej asnjë shtetas shqiptar të shkonte për të vizituar shtetasit që bënin pjesë në këtë listë-Gjithashtu ishte njoftuar edhe Ministria e Punëve të Jashtme që personave në fjalë të mos u jepej vizë hyrjeje në Shqipëri.

Kur u “përpunua” për herë të fundit lista ?

Kastriot Dervishi : Lista është “përpunuar” në Drejtorinë e Parë, me disa ditë vonesë për shkak të ngjarjeve të 2 korrikut 1990-Më 26 gusht 1990 ajo është plotësuar me shënime nga drejtuesit e MPB-së dhe është dërguar në rrethe.

Në fund dokumeti shkruan :”Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë – Ministria e Punëve të Brendshme Drejtoria e Tretë – Tiranë 22.6.1990 .Informacion drejtuar Drejtorisë së Parë

Ku theksohej se :”Gjatë muajve të fundit emigracioni reaksionar shqiptar me banim në SHBA ka organizuar një sërë demonstratash kundër vendit tonë, të nxitur e manipuluar nga zbulimi jugosllav e të tjerë. Bashkëlidhur po ju dorëzojmë listën e personave pjesëmarrës në këto demonstrata e aktivitete kundër nesh”

Ja 386 emrat e “armiqve”, që ndaloheshin të futeshin në Shqipëri pas vitit 1991

1. Alo Luarasi

2. Azgan Arifi

3. Abdulla Lamaj

4. Anton Syku

5. Novruz Sadiku

6. Nail Xhafa

7. Namik Xhafa

8. Marash Mërnaçaj

9. Pjetër Mërnaçaj

10. Paulin Mërnaçaj

11. Nikoll Mërnaçaj

12. Sefer Luarasi

13. Gjon Buçaj

14. Gjergj Vata (Ndoja)

15. Gjek Gjonlekaj

16. Xhaferr Elezi

17. Gjon Arapi

18. Qemal Lepenica

19. Fren Gjergj Vocrri (Shala)

20. Rrok Nilaj

21. Njao Kol Ndreka

22. Fadil Koçi

23. Prel Ademi

24. Zef Mirakaj

25. Zef Balaj

26. Vesel Osmaj

27. Pashko Camaj

28. Luo Gjonlekaj

29. Mark Lleshi

30. Muzli Çela Mulosmani

31. Zef P. Deda

32. Gjon Kol Lleshi (Rukaj)

33. Rasim Sina

34. Beg Ali Grimci

35. Idriz Lamaj

36. Idriz Hyseni

37. Mazllum Kodra

38. Gjeto Nikaj

39. Vincene Pukri

40. Francesk Dajçi

41. Luigj Kelmendi (Vukaj)

42. Gjelosh Narkaj

43. Pjetër Shala

44. Gjergj Shala

45. Nikoll Nikaj

46. Lekë Nikaj

47. Pjetër Nik Gjergji

48. Luan Nik Gjergji

49. Petrit Hyseni

50. Luan Hyseni

51. Merita Hyseni

52. Afrim Hyseni

53. Curr Gjoni

54. Lush Ndue Cullaj

55. Tom Lekaj

56. Zef Shala

57. Kol Shala

58. Isuf Çela

59. Besnik Metaliaj

60. Bujar Metaliaj

61. Shkëlzen Metaliaj

62. Ismet Hoxha

63. Musa Hoxha

64. Muzli Hoxha

65. Abedin Nezaj

66. Naim Nezaj

67. Bege Nezaj

68. Afrim Kurti

69. Nderim Kupi

70. Jakup Elezi

71. Pashko Grisha

72. Gjergj Grisha

73. Pjetër Vukli

74. Albert Morina

75. Gjovalin Vocaj

76. Simon Preçi

77. Gjon Shtufa

78. Gjok Kelmendi (Selca)

79. Hysni Lita

80. Dali Lita

81. Elez Lita

82. Mysafer Arifi

83. Vehbi Arifi

84. Hazir Zoga

85. Hyre Zogaj

86. Mustafa Sylaj

87. Hysen Mulosmani

88. Isa Nuredini

89. Llesh Nikolla

90. Gjergj Nikolla

91. Gjergj Lleshi

92. Pandeli Andoni

93. Gani Hasani

94. Fejzi Hasani

95. Bashkim Hasani

96. Fatmir Rama

97. Ndriçim Shpuza

98. Ilir Sheqi

99. Bashkim Kulla

100. Sokol Dushaj

101. Dalip Kërluku

102.Ymer Hoxha

103. Luan Isufi

104. Kujtim Kallajxhiu

105. Xhemal Laçi

106. Franc Grisha

107. Rrok Pepaj

108. Gjergj Vata

109. Lazer Vata

110. Ymer Kavaja

111. Gjylistane Camaj

112. Fetah Koçi

113. Ndrec Gjergji

114. Lek Gjergji

115. Ramiz Dani

116. Kanto Nikoll Lulaj

117. Myfit Kullolli

118. Lulzim Murati

119. Xhaferr Ymeri

120. Sahamir Jarani

121. Enver Toska

122. Petrit Uruçi

123. Vehbi Qorri

124. Sulejman Tabaku

125. Sami Mulosmani

126. Mark Mërcanaj

127. Skënder Xhidija

128. Tea Hoxha

129. Tomorr Sina

130. Mustafa Bytyçi

131. Sabit Bytyçi

132. Shaqir Stërmasi

133. Hamit Nelaj

134. Mark Martini

135. Marash Dushaj

136. Xhaferr Bajraktari (Elezi)

137. Gani Elezi (Bajraktari)

138. Nikoll Isufaj

139. Dy vëllezërit Binakaj

140. Gjovalin Gegaj

141. Vesel Deda

142. Petrit Butka

143. Mentor Rama

144. Ndoc Lumaj

145. Prel Gjonal Selca

146. Reshat Çaushi

147. Sokol Ramo

148. Nikoll Jaku

149. Kolec Pikolini

150. Mark Vuçinaj

151. Kol Gjergj Mëhilli

152. Maliq Kapllani

153. Zef Gjergji Vushaj

154. Ibrahim Korça

155. Safet Malushi

156. Pretesh Curranaj

157. Gjok Curranaj

158. Mark Ndue Vuksanaj

159. Fran Marku Junçaj

160. Martin Camaj

161. Kol Vuçetaj

162. Ded Lumaj

163. Rrok Kelmendi

164.Tonin Gjini

165. Nikoll Hysa

166. Vedat Myftiu

167. Manjo Lameni

168. Gjergj Noshi

169. Gjon Kalaj

170. Nik Zadrima

171. Tajar Shaska

172. Vesel Ujkaj

173. Martin Ivezaj

174. Nikoll Qafa

175. Simon Qafa

176. Njazi Bardha

177. Loro Stajka

178. Ndoc Vuçinaj

179. Tajar Hazbia

180. Qazim Beci

181. Aziz Sulejmani

182. Dedë Martini

183. Prelë Kelmendi

184. Pashko Gjelaj

185. Ymer Jaqi

186. Idajet Bushka

187. Myfit Bushka

188. Gani Pasha

189. Pertef Bylykbashi

190. Adbyl Zenuni

191. Ismiha Zenuni

192. Ali Demirali

193. Bujar Demirali

194-Fari Barolli

195. Skënder Limka

196. Arjan Limka

197. Arif Fazo

198. Banush Haxhiu

199. Sami Kulla

200. Ibrahim Kulla

201. Skënder Shehu

202. Shukri Muça

203. Njazi Mullai

204. Halit Mullai

205-Xhevdet Çavri

206. Xhevat Liçolli

207. Rami Çollaku

208. Qazim Çollaku

209. Zenel Fazo

210. Skënder Miha

211. Xheladin Leka

212. Ali Jella

213. Neim Reselica

214. Artur Llanaj

215. Fatmir Muça

216. Abdulla Kaloshi

217. Gruaja e Nderim Kupit

218. Serxho Gjeçi

219. Sejdi Premtja

220. Shyqyri Xhera

221. Seit Kryeziu

222. Ymer Zharka

223. Zeqir Oboku

224. Mehdi Mati

225. Haxhi Mimani (Shpata)

226. Guri Durollari

227. Rustem Margjekaj

228. Hysen Biberaj

229. Sokol Sulejman Aga

230-Nikoll Markagjoni

231. Fran Palushi (Kola)

232. Pjetër Balaj

233. Ndue Ademi

234. Pjetër Smajli

235. Rexhep Krasniqi

236-. Qazim Emro

237. Nihat Rakolli

238. Ramazan Turdiu

239. Kadri Gashi

240. Namik Xhuda

241. Bexhet Gjetollari

242. Halit Musolmani

243-Hamit Laniku

244. Isuf Azemi

245. Vëllezërit Muça

246. Skënder Shuaipi

247. Ejup Xhezo

248. Fejzi Sulejmani (Tepelena)

249-Ramo Idrizi

250. Vëllezërit Betovija

251. Agim Mulosmani

252. Skënder Mulosmani

253. Rasim Sina (gruaja)

254. Fuat Myftia (me vajzën)

255. Gjon Camaj

256. Djali i Fran Kol Palushajt

257. Mark Kola (djali)

258. Mark Zogu (djali)

259. Rexho Çekiç

260-. Bajram Muzia

261. Zef Kadri Ceca

262. Pjetër Ceca

263. Mehali Mati

264. Abdulla Hoxha

265. Elez Aliaj

266-. Mehmet Azgan Arifi

267. Sulejman Arifi

268. Ibrahim Uka

269. Ymer Halili

270. Zenun Nezaj

271. Halit Nezaj

272. Selman Elez Nezaj

273. Fadil Nezaj

274. Rexhep Isuf Nezaj

275. Tahir Rexhep Nezaj

276. Hyre Nezaj

277. Sherif Nezaj

278. Ramë Çela (djali)

279. Ahmet Rexhepi

280. Sejdi Hysenaj

281. Ali Hyseni

282. Agim Alihyseni

283. Ramiz Ali Hysenaj

284. Sllobodanka Pjetri

285. Rakip Hysenaj

286. Isa Halilaj

287.Isuf Hamza

288. Zeqir Halili

289. Ali Gashi

290. Esat Ali Gashi

291. Nezir Meta

292. Mal Mehmeti

293. Ibrahim Margjeka

294. Kadri Hamza

295. Rustem Bajrami

296. Hamza Berisha

297. Skënder Berisha

298 Muharrem N-Berisha

299. Beqir H. Berisha

300. Ali Berisha

301. Bajram Ukperaj

302. Halil Nezaj

303. Mirzak Turdiu

304. Nexhip Dauti

305. Perlat Nolja

306. Rexho Kapaj

307. Kimet Kojtari

308. Adem Mollani

309. Gjok Koleci

310. Nikoll Maçi

311. Gjok Zef Nikçi

312. Nik Vesel Camaj

313. Bajram Arifi

314. Asllan Muja

315. Alfred Përgjini

316. Fred Bibla

317. Shëndet Ferra

318. Petrit Kupi

319. Valentin Zef Balaj

320. Bektesh Sakipi

321. Mustafa Henci

322. Kadri Bajram Gashi

323. Gjon Baftia

324. Muse Xherko

325. Zylfie Zherka

326. Flamur Ukperaj

327. Luan Gashi

328. Agron Gjokaj

329. Hamdi Uruçi

330. Eduard Liço

331. Agim Karagjozi

332. Reis Agai

333. Skënder Meka

334. Abdyl Henci

335. Hysen Dyshku

336. Koço Rizo

337. Nasho Shteto

338. Hiqmet Muça

339. Jahja Manelli

340. Rifat Ndreu

341. Tili Shehu

342. Roland Shehu

343. Marko Pashko

344. Emin Methasani

345. Kasem Mekshi

346. Vuksen Vuksani

347. Idriz Fetahu

348. Kujtim Kosovari

349. Agim Gjoka

350. Milto Kola

351. Anton Malaj

352. Ardian Hamulli

353. Skënder Papdeja

354. Rinak Papdeja

355. Gëzim Muka

356. Harillaq Rizo

357. Ligor Tata

358. Nikolin Pleqi

359. Petro Papa

360. Xhelal Sukniqi

361. Astrit Çela

362. Martin Cara

363. Xhemail Shala

364. Rrok Merkolaj

365. Ndoc Vuçinaj

366. Zef Nikaçi

368. Ndue Markagjoni

369. Haki Ndreu

370-Haki Terpeza

371. Martin Lulgjuraj

372. Nok Lulgjuraj

373. Alfons Pelinxhi

374. Mark Koliqi

375. Nik Kol Cani

376. Gjeto Rukaj

377. Maria Rukaj

378. Jonuz Ndreu

379. Adem Çela (djali)

380. Adebin Nezës

381. Besim Sina

382. Hashim Sina

383. Adebin Neza

384. Sejdi Bytyçi

385. Xhaferr Elezi

386. Abedin Mulosmani