I gjithe pushteti i droges dhe krimit ne duart e Norieges te Shqiperise!
Pas instalimit te narkoshtetit te vetem ne Europe, Edvin Kristaq Mafia ka ne duart e tij si asnje njeri tjeter perveç Kim Jong Unit 90 perqind te pushtetve te vendit. Ai sot kontrollon te gjitha pushtetet me shume se sa diktatori i fundit komunist shqiptar Ramiz Alia.
Te dashur miq, ky grafik eshte thirrje kushtrim per çdo shqiptar te mos harrojne se diktaturat nuk largohen me vote! Ato permbysen dhe vetem permbysen per ti hapur rrugen votes se lire.
Ky grafik eshte nje apel nje kushtrim te ngrihemi ne lartesine e guximit tone per te permbysur ne shembullin e bolivianebe etj etj, narkodiktaturen e Edvin Kristaq Mafise! Rama ik! Fitore!!! sb
Shtriga gjithashtu nuk do që të ketë as polic kontakti pasi u prihet puna sekserëve, ku shoferi i kësaj shtrige ben konsullin.
Ambasada e shtrigës!
Komuniteti shqiptar më i madhi në Greqi, që përbën 64% të gjithë emigracionit ne mes të 130 komuniteve. Komuniteti shqiptar përbën 4.8% të popullsisë në këtë vend, ku ende mungon një zyrë ligjore për t’u ardhur në ndihmë shqiptarve nga ana ligjore, pasi e refuzon kjo shtrigë, edhe pse e ka ligji. Por…ajo qe me tremb me shume eshte fytyra esaj prej shtrige. Shtriga e Ambasadës nuk ka dëshirë që edhe ky komunitet nga me te medhenjtë të ketë një zyrë ligjore, ashtu siç kanë komunitetet e tjera disa herë më pak në numër. Shtriga gjithashtu nuk do që të ketë as polic kontakti pasi u prihet puna sekserëve, ku shoferi i kësaj shtrige ben konsullin. Kjo shtrigë në shpirt dhe në fytyrë duhet të ishte para drejtësisë për abuzime te fondeve, per humbjen e pasaportave, për tentative të arrestimeve të gazetareve në detyrë. Duhet të ishte në hetim qe e ka kthyer këtë institucion ne gestapo… Deri me sot nuk ka pritur asnje emigrante, as nje kryetar shoqate, asnje intelektual, pasi jane me te mire kjo shtrige. Në mbyllje kjo shtrigë nuk priti në takim një avokate shqiptare, pasi kjo e fundit mbronte nga ana ligjore padrejtësitë që u bëhen shqiptareve në Greqi. Te na rroje Bushati që na i bëri dhuratë këtë llojë shtrige …që jeton ne lluksin e parajsës që as e mendonte me vile qera mujore 2200 euro…as rroga mujore ekryeministrit nuk mjafton. Por ta gezojme kete shtrige. O president i vendit tim lirohe nga detyra kete shtrige dhe coje nderin e ambasades atje ku duhet, boll e mbajte mbi tavoline shkresen e shkarkimin e saj…
Viti 2019 ka qënë një vit i vështirë për gazetarët në Shqipëri. Ata janë kërcënuar fizikisht dhe verbalisht. Kjo u pasqyrua edhe në raportin e Këshillit të Evropës dhe Qendrës Evropiane të Shtypit dhe Lirisë së Medias.
Kërcënimet u bënë edhe në formën e presionit ekonomik, të fushatave të shpifjeve, kërcënimeve adminsitrative dhe gjyqësore dhe përdorimit të diplomatëve shqiptarë për të ushtruar presion tek portalet evropiane të lajmeve.
Më poshtë kemi listuar disa shembuj të dokumentuar kërcënimesh ndaj gazetarëve, gazetarisë dhe lirisë së shprehjes në vend:
Alice Taylor, gazetarja e Exit News u sulmua nga disa portale të qeverisë. Ata e quajtën Taylor spiune ruse dhe gazetare të paguar nga opozita. Ata gjithashtu sulmuan partnerin e saj, duke e quajtur “militant të dhunshëm”, “bodigard të Bashës” dhe thanë se ai është në kërkim nga policia.
Disa ditë pas nisjes së fushatës së shpifjeve — ajo ishte 6 muajsh shtatëzënë — leja e saj e qendrimit nuk u miratua nga Ministria e Brendshme. Taylor paditi dhe fitoi çështjen kundër Policisë Kufitare — gjykatësi vendosi se veprimet e institucionit ishin të paligjshme.
Erion Skendaj, gazetar i News 24 u sulmua pasi raportoi se policia hodhi gaz lotsjellës në drejtim të tij gjatë protestës së opozitës kundër qeverisë më 28 mars. Si pasojë ai pati dëmtime të të dëgjuarit në një vesh. Ai thas se nuk po bënte asgjë dhe kishte të veshur xhaketën me logon e televizionit ku punon dhe kartë të dukshme identifikimi.
Basir Collaku u kërcënua me vdekje në një bisedë telefonike drejtpërsëdrejti në Report Tv. Collakun e lajmëruan të “mbyllte gojën” ose do të “hante një plumb pas koke”, nëse fliste prapë për drogën. Collaku ishte gazetari, i cili publikoi informacionet që lidhnin Ish-Ministrin e Bredshëm Saimir Tahiri me trafikun e drogës.
Më 13 prill 2019, Policia e Shtetit hodhi gaz lotsjellës në drejtim të turmës gjatë një proteste në Tiranë, duke prekur disa gazetarë. Eliza Gjediku, gazetare e televizionit Tema Tv u dërgua në spital.
Gazetari Ylli Rakipi u kërcënua disa herë me vdekje pasi publikoi të dhënat mbi një korrupsion të madh në lidhje me tenderit për ndërtimin e Unazës së Madhe. Kryeministri Edi Rama e paditi Rakipin për shpifje, gjyqi vazhdon ende.
Artur Cani u ndalua të filmonte një aktivitet publik të Kryebashkiakut Veliaj në Parkun e Liqenit në Tiranë. Bodigardët e Kryebashkiakut ndërhynë dhe u përpoqën t’i merrnin telefonin, përpara se ta kërcënonin dhe të thërrisnin policinë.
Nikollë Lesi, pronar dhe kryeredaktor i gazetës “Koha Jonë” u sulmua nga policia dhe u ndalua të kryente punën e tij. Ai deklaroi se gjatë protestave kundër qeverisë policia u përpoq ta arrestonte gjatë rrugës për në redaksi. Policia e ndoqi, e ndaloi dhe u përpoq ta arrestonte, pa i dhënë asnjë arsye.
Ola Xama, gazetare e TV Klan u sulmua verbalisht dhe fizikisht nga Garda e Republikës, jashtë godinës së Kryeministrisë. Ajo po priste të intervistonte dikë. Gardistët e shtynë në rrugë dhe e sulmuan verbalisht.
Dorjana Bezati, gazetare e News24 iu ndalua me forcë të raportonte mbi përdorimin e gazit lotsjellës nga policia për të nxjerrë jashtë nga shtëpitë e tyre qytetarët e thjeshtë dhe për t’i hapur rrugë ndërtimit të një rrugë. Kamera iu bllokua dhe ajo u kërcënua me arrest me burg nëse do të vazhdonte të raportonte.
Renaldo Salijani u sulmua nga bodigardët e ish-prokurores së Përgjtihshme Arta Marku kur po përpiqej të merrte një deklaratë tësaj. Marku e pa ngjarjen dhe nuk ndërhyri dhe nuk e dënoi sjelljen e punonjësve të saj.
Një punonjëse e Bashkisë së Tiranës e quajti gazetaren Alice Taylor, të Exit News, “karrem” dhe publikoi detaje nga jeta e saj private në median sociale.
Një hetim i Exit News tregoi se ambasadat shqiptare dhe stafi diplomatik shqiptarë në Francë dhe në Austri u përdor nga qeveria për të frikësuar editorët e portaleve evropiane të lajmeve, me qëllim mos raportimin e protestave në vend.
Gazetari i medias gjermane Bild, Peter Tiede publikoi përgjime të prokurorisë ku dëgjohej se si zyrtarë të lartë socialistë në bashkëpunimin me organizatat kriminale vidhnin votat gjatë zgjedhjeve të përgjithshme 2017 dhe zgjedhjeve të pjesshme vendore në 2016 në Dibër. Kryeministri tha se do ta padiste Peter Tiede për shpifje, por kjo nuk ndodhi asnjëherë.
Më 29 qershor 2019, një gazetar dhe një kameraman i televizionit News 24, enver Doçi u sulmuan nga policia ndërsa po regjistronin arrestimin e një protestuesi në Dibër. Policia e rrahu në këmbë dhe në duar. Gjatë sulmit, telefoni i tij u shkatërrua dhe u konfiskua nga policia.
Makina e publicistit Fatos Lubonja u sulmua me një gur. Policia e mohoi aktin e vandalizmit dhe tha se kjo nuk ka lidhje me punën e Lubonjës. Por Lubonja tha se sulmuesi u frymëzua nga gjuha e vazhdueshme denigruese e Kryeministrit në drejtim të gazetarëve.
Në gusht u mbyllën, dy emisone kritike me Kryeministrin Edi Rama — emisioni i gazetarit Ylli Rakipit, “Të Paekspozuarit”, dhe emisioni i gazetari Adi Krasta “Krasta/A Show”. Të dyja emisionet transmetoheshin në News 24.
Në media u raportua se emisionet u mbyllën pasi pronari i News 24 Irfan Hysenbelli u kërcënua nga Kryeministri Edi Rama dhe Kryebashkiaku Erion Veliaj. Më 19 korrik 2019, gazetari Artur Cani deklaroi se Kryeministri Edi Rama gjatë një takim me pronarin e News 24 i kërkoi atij mbylljen e emisioneve, dhe heqjen e gazetarit Ylli Rakipi.
Gjithashtu një listë me të gjitha ofendimet e përdorura nga Kryeministri Rama në
Qeveria shpesh herë është përpjekur të shmangë zërat kritikë ndaj saj. Ajo ka ndërmarrë nisma ligjore me qëllim kufizimin e lirisë së shprehjes dhe zyrtarizimin e censurës mbi median, të tilla si:
Nëntor 2015 — Qeveria propozoi një projekt-ligj për kriminalizmin e shpifjes ndaj funksionarëve publikë e të zgjedhurve dhe dënimin e saj me gjobë deri në tre vjet heqje lirie.
Mars 2016 — Ministrja Harito propozoi ndryshime në ligjin e “tregtisë elektronike”, me qëllim ndëshkimin e komenteve online.
Gusht 2016 — Qeveria propozoi dënimin e gazetarëve për “influencë të papërshtatshme” mbi prokurorët e Prokurorisë së Posaçme, njësi që do të merret me hetimin e dosjeve të korrupsionit.
Tetor 2016 — Projektligji, i propozuar nga deputetja demokrate Majlinda Bregu, propozonte shtimin e një neni në Kodin Civil, i cili i detyronte administratorët e “portaleve elektronike”, të pengonin publikimin e “çdo komenti që cenon nderin, personalitetin apo reputacionin e një personi.”
Sipas propozimit, nëse administratorët i lejonin dhe nuk i fshinin këto komente, ata ishin përgjegjës për shkaktimin e dëmit jopasuror, sipas parashikimeve të Kodit Civil për këtë vepër.
Dhjetor 2016 — Partia Socialiste i propozoi komisionit të Reformës Zgjedhore që të bëjë regjistrimin e të gjitha portaleve online në Bordin e Monitorimit të Medias. Në rast se portalet nuk regjistrohen brenda afateve, qeveria ka të drejtë t’i mbyllë ata gjatë periudhës së fushatës zgjedhore.
Përveç nismave qeveritare, kryeministri vazhdimisht i ka sulmuar portalet online, analistët dhe gazetarët kritik. Në monologët e së dielës, ai i ka quajtur ato “politikanë të dështuar që janë plot mllef dhe hakmerren për dështimin e tyre studio më studio, portal më portal, duke u shfaqur me maskën e analistit.”
Por, të gjitha përpjekjet kundra medias së lirë kanë dështuar. Nismat ligjore janë harruar ose tërhequr mbrapsht nga qeveria. Ndërsa sharjet dhe fyerjet e kryeministrit ndaj mediave e analistëve duket se nuk kanë trembur askënd.
Ndaj tani, është gjetur një mënyrë tjetër për të shmangur zërat kritikë: pronarët e mediave befas ndryshojnë vijën editoriale dhe pushojnë nga puna papritur gazetarët dhe drejtuesit e tyre.
Kjo metodë filloi të zbatohej në gusht të vitit 2016 me largimin nga puna të gazetares Alida Tota, e vijoi me bllokimin e transmetimit të emisonit Publicus dhe paditjen e regjisorit të tij nga kompania pronare e Vizion+, duke vazhduar deri më sot me largimin e gazetarëve Armand Shkullaku dhe Alfred Lela nga mediat përkatëse.
Të gjitha veprimet e qeverisë dhe kompanive të biznesit pronare të kanaleve televizive janë cenim i demokracisë së vendit për interesa thellësisht kliente
Letra e Hasan Hykës: Top Channel është në shërbim të krimit
Hasan Hyka, vëllai i Përparim Hykës, i cili akuzohet nga familja Haklaj si autori i vrasjeve të Fatmir Haklajt dhe vëllezërve të tij, nëpërmjet një letre publike ka hedhur poshtë akuzat.
Hyka bën thirrje që të lënë “Tropojën të qetë dhe të mos ngacmojnë plagë që ende kullojnë”.
Ky reagim i vëllait të Përparim Hykës vjen pas një dokumentar me tri seri në “Top Story”, në Top Channel me titull “Haklajt e Tropojës”.
Ai thotë se ka gjetur vetëmshtrembërime të së vërtetave dhe se familjarët e tij akuzohen si vrasës së anëtarëve të familjes Haklaj në bazë dyshimeve dhe thashethemeve.
Ndaj Zylfije Haklajt, e cila akuzon drejtpërdrejtë atë dhe vëllain e tij, Përparimin si vrasësit e vëllezërve të saj, Hykaj shprehet se vetë denoncuesja nuk u beson më as vetë deklaratave që lëshon pa kurrëfarë doganë.
Duke dhënë versionin e tij për ngjarjen.
Hasan Hykaj nënvizon se emisionet e gënjeshtra dhe me objekt të caktuar vllavrasjeje të publikuara në “Top Channel” kanë plagosur rëndë me vetëdije zemrat e dhjetëra jetimëve, prindërve e familjareve të viktimave.
Letra e plotë e Hasan Hykës:
Lerëni Tropojën të qetë, njerëz, mos ngacmoni plagë që ënde kullojnë. (Shënime në adresë të dashamirësve tanë që nuk na njohin.) Më shumë se dy dekada pas ngjarjeve të dhimbshme e me të palavdishme në të gjithë historinë e Malësisë së Gjakovës, media sjell në vëmendjen e publikut me shumë bujë e krenari një atmosferë mbytëse që nuk i bën mirë askujt, të paktën në Tropojë. Këtë herë është Top Channel, pra Topi që gjuan në drejtim të Malësisë me dokumentarin pa dokument « Haklajt e Tropojës ». Nisur nga reklama e zhurmeshme me plotë efekte që i parapriu emisionit, shumëkush priste prova e fakte të reja për ngjarjet e asaj kohe, por dhe mesazhe paqëtimi pas një periudhe të gjatë reflektimi e ardhje në vete.
Në fakt nuk u dëgjua as njera, as tjetra. Për fat të keq dëgjuam shtrëmbërim të skajshem të të vërtetave për ngjarje e personazhe, për vrasës e për viktima që në atë kohë njiheshin e diheshin nga i madh e i vogël. Nëse 20 e sa vjet më parë njerëzit vriteshin thjeshtë mbi bazë dyshimesh, në emisionin e Topit u dëgjuan akuza me të njëjtën metodë pra bazuar në dyshime e thashetheme. Të çudit guximi i autorëve e aktoreve të storjes për të trajtuar me kaq lehtësi ngjarje tepër serioze që lidhen me tragjedi personale e familjare, me vrasje njerëzish të pafajshëm, me vuajtje jetimësh e grash veja, me degëdisje familjesh të tëra e tjerë, e tjerë. Nga reagimet e shumta e të menjëherëshme në rrjetet sociale dhe jo vetëm ; me të drejtë ngrihen shumë pikëpyetje ; lidhur me qëllimin, kohën e shfaqjes, synimet e nismëtarëve, të realizuesve a të sponsorëve të këtij emisioni aq të reklamuar ?!
Së pari në pyetje është kanali transmetues i cili me gjuhën e urrejtjes e efekte emocionale bëhet zëdhënës akuzash të shpikura duke ngjallë armiqësi e rihapë plagët që ënde kullojnë. Këta njerëz nuk janë aq të paditur për të mos kuptuar, se po godasin jo një individ a një familje, dy apo tre por një rreth të tërë që nuk dëshiron «të digjet » si në vitet e errëta të fundshekullit të kaluar. Po përse atëhere gjithë ky zell për shfaqje të tilla? Eshtë cinike dhe naive nëse kjo bëhet për të shtuar numrin e klikimeve ne You-tube. Këtë e vërteton fakti i thjeshtë se shumica e shikuesve tropojanë e kanë ndjekur emisionin duke sharë a mallkuar promovuesit e tij si nxitës e përhapës të së keqës.
Për audiencë Topi mund të gatuaj një storje « interesante » p.sh. për betejen e minave aq « në modë » ne B.Currin e viteve të mbrapshta. Po a do të mund të përballonte ai mallkimin e gjithë atyre familjeve të dëmtuara rëndë me këtë metodë çnjerëzore ?
Dy herë familja jonë është bërë objekt i një sulmi të tillë barbar. Pas kafe « Jezerca », herën e dytë me 14 tetor 99 në hyrje të Dubravës duke udhëtuar 9 veta te familjës me tre makina, dy prej të cilave të policisë së rrethit, nga Tirana për në varrimin e vëllait tonë. Me llogjikën e njerëzve që kanë humbur llogjikën, në storje akuzohemi ne si organizatorë te kësaj prite !!! Nuk ia vlen të polemizosh, por mjafton të theksoj se për këto fakte ne nuk do të pranonim kurrë të akuzonim të tjerët qorrazi duke bërë viktimën në storje të çfarëdo lloj « topi » me subjekte të tilla helmuese që Tropoja don e duhet t’i harrojë.
Nëse shfaqje te tilla jipen për interesa financiare, kjo do të përbënte një turp të madh për një TV që shfrytëzon frekuencat kombëtare për të tilla synime. Më në fund nëse Topi gjuan drejt Trpojës për interesa politike do të ishte një mëkat i pafalshëm që përsëritet paturpësisht tash e tridhjetë vjet nga topa e topçinjë te ndryshëm. Eshtë koha, madje ka kaluar shumë, që të mos abuzohet politikisht me ngjarjet e Tropojës. Boll haraç kanë paguar shumica e tropojanëve ndaj politikës e politikanëve. Jam shumë i sinqertë t’iu pohoj se këto që sapo thashë vijnë nga bindjet e mia si bir i këtij trualli dhe jo si i shënjestruar nga akuzuesja përmes Topit. Duke vazhduar metodën e asaj kohe (« vrit para se të të vrasin ») por në kushtet e reja akuzuesja në storjen e «Topit» përmend me « shumë siguri » disa herë P.Hyken. Aq sa krijohet përshtypja që ky person të paktën për 7 vjet që nga maji 1999 e në vjeshtë 2006, nuk ka bërë gjë tjetër veç detyrës se komandantit të një toge forcash speciale veshur me kamuflazh e pajisur me armë automatike, snajper, mina e dylbi speciale në sulm kundër grupit të Haklajve !
Absurdi shkon deri aty sa të akuzohet Përparimi edhe për vrasjen e Cen Haklajt (shokut të mirë të vëllezërve të tij) e të babait të tij plak si dhe për përdhunim varrezash !! Opinioni i Tropojës e dinë mirë se as Përparimi, as familja e tij nuk i përket rracës se vrasësve, të banditëve, as të përdhunuesve për asnjë çast dhe në asnjë rrethanë.Si të tillë nuk na takon të polemizojmë me ata që i nxitin apo i deklarojnë ato, por koha relativisht e gjatë që na ndanë nga ato ngjarje, spekullimet e shumta që janë bërë rreth tyre sipas parimit : « Shpif, shpif, se diçka do të mbetet.» E në respekt të lexuesve që specifikisht u drejtohem, e ndjej detyrim moral për të sjellë në vazhdim disa të vërteta lehtësisht të verifikueshme. -Që në nisje gjuajtja me «Topin» duket tepër keq e orientuar kur në rolin e protoganistit shfaqet personi i dënuar nga drejtësia pasi kishte pushkatuar në mes të qytetit dy veta e plagosur dy të tjerë !
Story hapet me vrasjen e dy vellezërve Demaj në 1992 në Shkëlzen duke mos përmendur vrasësin e vërtetë të tyre, edhe pse jetojnë akoma sot dhjetra persona që kanë parë me sy ngjarjen ! Pra që në fillim humbet besueshmëria e Topit dhe e topçinjëve.Shprehet në vijim keqardhja për vrasjen e dy vëllezërve, por nuk thuhet asnjë fjalë pse u vra 6 vjet më vonë në Kamëz djali i xhaxhait të tyre !? Në një kohë që opinioni e din mirë se, si ky djalosh u vra si shumë të tjerë sipas skenarit ogurzi «Vrite para se të të vrasë.»
Për fatin e keq të shumë familjeve tropojane ky model i eleminimt të të supozuarve si kundershtarë do të vazhdonte gjatë, të paktën deri tek vrasja e Jonuz Hykaj. Eshtë me interes për çështjen të dihet se mbi bazën e çfarë informacioni hartoheshin listat e zeza të kundërshtareve që do të eleminoheshin. Akuzuesja thotë disa herë « kishim informacion… » «Sipas informacioneve tona …». Shumëkush, ndër ta dhe unë, mendonte ne atë kohë të njëten gjë. Por dokumentari në fjalë tregon qartë se ky informacion ose ka munguar ; e në këto raste ekzekutimet janë bërë duke u bazuar në dyshime e opinione. Ose ato kanë qënë qëllimisht të pasakta. Dihet se në jo pak raste individë të caktuar, për të larë hesapet me dikë, e kanë raportuar atë si kundërshtarë të Haklaje dhe puna quhej e kryer !
Mundësia e tretë është që informacioni për interesat e emisionit gatuhet sot dy dekada pas ngjarjeve. Këtu çështje është të kuptohet pse pikërisht tani ndodhë kjo dhe sa i besueshëm është ai ? Përgjigjen ne nuk mund ta dijmë, por për të ndriçuar sadopak këtë çêshjtje dhe gjithënjë në funksion të qëllimit që e deklarova më lart, po jap vetëm pak prova të verifikueshme shumë lehtë dje po dhe sot. Së pari: akuzohen Januz e Përparim Hykaj për dy sulme me mina duke sjellë si shkak grabitjen e makinës se Januzit në B.Curri. Sipas tyre prova na qënka një radio e tërhequr nga ministria për llogari të drejtorisë së Kukësit ! Njohësit e situatës të kohës nuk mund ta besojnë, që të interesuarit të mos e kenë zbuluar të vërtetën që ajo radio nuk kishte asnjë lidhje me drejtorinë e Kukësit. Eshtë rasti të thuhet që ka patur lakénj që merrnin rrogë në ministri por që, me shpërblim apo nga frika, u shërbenin krimineleve.Për të qënë i sinqertë mund të pranoj që ndonjë sherbëtor i tillë mund të ketë dezinformuar për të dëmtuar Januzin. Ndryshe nuk mund të shpjegohet kjo lajthitje e akuzuesës që pretendon se kishte prova e informacione. Shumë e rëndsishme për ata që duan të vërtetën është një detaj që nuk duhet të « ishte harruar » nga topçinjtë akuzues e që lidhet me historinë e makinës. Incidentin me makinën e kam biseduar në zyrën time me Halil Haklajn te cilit i kam kërkuar që ta zgjidhin në mënyrën më të mirë të mundshme.
Me arsyetimin se « Nuk ia vlen të rrezikohet asgjë për një makinë shteti »ai më premtoi se do ta zgjidhë burrërisht këtë problem. Theksoj këtu se kjo ishte hera e parë dhe e fundit që unë si individ apo si kryetar i PS për 5 vjet në Tropojën e atyre viteve të kërkojë një shërbim nga kjo familje edhe pse ata ma kishin ofruar atë dhe se marrdhëniet tona me ata ishin mëse korrekte, madje miqësore. Por ama për rastin e makinës i kërkova ndihmë, ndamë të njëjtin gjykim, pavarësisht se rezultati për arsyet e njohura nuk u konkretizua. Gjithë kjo për të sqaruar se motivimi me mina i vrasjes së Januzit është krejt i pavertetë, naiv e dashakeq… Në momentin e pritës me mina unë dhe Januzi, përmes meje, ishim në pritje të një përgjigjeje nga Halili për zgjidhjen e problemit te makinës.
Po, pse e vranë atëhere vëllain tonë? Januz Hyka, të dashur lexues, që kishte punën dhe biznesin e tij të suksesshëm në B.Curri, nuk shkoi në polici për t’u pasuraur me paratë e bankave apo të kontrabandës së asaj kohe. Duke mos patur as me të voglën hasmëri me askënd, ai nuk u futë në polici për të vrarë me armët e shtetit. Ai u angazhua në polici me insistimin e Ministrit te Brëndshëm dhe të zyrtarëve tjerë të lartë. Pranoi kështu një rrezik në kaosin ku ishte zhytur Tropoja e asaj kohe që as ne që e kemi jetuar nuk mund ta përshkruajmë, në një kohë që shumë tê tjerë arsyeshëm e refuzuan. Kemi kërkuar disa herë me forcë largimin e Januzit nga Tropoja, çka u realizua duke e emëruar drejtor policie në Kukês, duke renë keshtu « nga shiu ne breshër ». Në detyrën e re ai u paraqit nga fundi i janarit 1999, në fakt pa dëshirën tonë edhe pse iu premtua për një emërim provizor. Dihet çfarë ishte drejtimi i policisë së qarkut të Kukësit në atë kohe kur veç tjerash kishte filluar dhe lufta në Kosovë, çvendosja e refugjateve e pasojat tjera që e shoqëruan atë. Për punën e veprimtarinë e Januzit atëhere Kolonel policie, e sot Dëshmor i Atdheut, në Tropojën dhe Kukësin e asaj kohe, për vullnetin e profesionalizmin e tij, ne familjarët e tij, por dhe ju të nderuar dashamirës, jemi krenarë. Sigurisht në ushtrim të detyrave të tij, si çdo drejtues policie, pa dyshim që krimineleve keqbërësve u ka shkelur në kallo. Por ju garantoj se për mina, a prita nuk kishte as arsye dhe as kohën e nevojshme.
Po, pse u vra atëhere Koloneli i policisë një ditë para se të çvendosej familjarisht në Tiranë ? Ne familjarët e tij, komisar Malushi dhe shumë dashamirës të tij e këshilluam atë të largohej një orë e më parë se « gjithçka mund të pritej… ». Përgjigja e tij e prerë ishte : «Nuk i kam borxh askujt në botë, të tjerët na kanë neve ! » Në fakt këtu është dhe përgjigja e saktë. Pra ai u vra jo se i kishte kujt borxh, por që të mos mund t’u kërkonte hakun borxhlinjeve vrasës. Kaq kushtonte për kriminelet jeta e njeriut në atë kohë. Pavarësisht se ai mund të ishte kolonel e drejtues policie, i dobishm e i denjë për shoqërinë, familjar e baba shëmbullor e mbi të gjitha i pafajshëm si Januzi. Ka dhe një fakt që vërteton se denoncuesja nuk u beson as vetë shumë deklaratave qe lëshon pa kurrëfare dogane. Ndryshe nuk mund të shpjegohet « harresa » e këtij fakti publikisht të njohur : Kur kamikazi i bandës, tashmë i dënuar me burgim të përjetëshëm, njoftoi me 04.08.1999 në spital se vrava vëllezërit (në shumës) e J.Hykes… ; reagimi i vëllezërve Haklaj (-çka keni ba, more !) ishte publikisht mosaprovues. Ata e dinin më mire se motra e tyre sot, se nuk ekzistonte asnjë problem mes dy familjeve. Por prap shtrohet e njëjta pyetje pse denoncjuesja sot pas 21 vjetësh sulmon si e zgjuar nga makthi vëllain e Jonuzit ?! Përse të gjithë sulmuesit i duken të veshur me uniforma të forcave speciale e mbajnë të gjithë emrin e tij ?! Përgjigjen për këtë përveç asaj e Topit, as Zoti nuk mund ta dijë. Ajo që duket qartë është mungesa e plotë e besueshmerise së dokumentarit si dhe respektit jo vetëm për të vërtetën por dhe për të vrarët në të gjitha anët që prej atje ku janë kërkojnë këtë të vërtetë. Lidhur me absurditetin e akuzave ndaj Perparimit, po shtoj një detaj të fundit që lidhet me vendndodhjen e tij me 4 gusht 99.
Në ora 10 e 20’ të kësaj date, i ndodhur për punë në zyrën e Ministrit të informacionit të asaj kohe, M.U. marr vesh për vrasjen në mes të Bajram Currit të vëllait tonë Bislim Hykaj. Me kërkesën time ministri ka telefonuar repartin ku Përparimi ndodhej në stërvitje, dhe pasi jemi bashkuar me anëtarët tjerë të familjes, jemi nisur me dy makina për në B.Curri. Do të më vinte vërtetë rëndë nëse dikush i merr këto shpjegime për justifikim. Kurrësesi jo, të dashurit e mijë ; i pafajshmi s’ka arsye për justifikim. Në këtë kuptim duhet ta interpretoni dhe vendimin tonë sa të dhimbshëm aq dhe të vështirë për t’u larguar familjarisht nga vendi në fillim të vitit 2000. Ne kishim gjithë të drejtën e zotit të mendonim se vrasësit e dy vëllezërve tanë të pafajshëm, në vazhdën e dhjetra vrasjeve tjera të kësaj natyre, meritonin revanshin tonë e ndëshkimin më të rreptë. Por për ta bërë këtë nuk mjafton bindja, duhet dhe geni e talenti i kriminelit vrasës, gjë që Ne fatmirësisht nuk i kishim. Dhe u larguam duke lënë çdo gjë pas, pra dhe vrasësit të cilët për çudinë e shumëkujt vazhdojnë akuzat edhe sot e kësaj dite. Morëm me vete shpresën se shteti do të vepronte tani që i kishte dhe mundësitë.
Shpresën na ushqeu dhe optimizmi i Shefit të Komisariatit të cilit i dorëzuam denoncimin me listën e plotë të vrasësve të kolegut të tij Kolonel Januzit, ngjitur me atë te Vëllait tjetër Bislimit. Lamë gjithçka prapa por morëm me vete bindjën se në mos drejtësia, me dhjetra familje tropojane të dëmtuara rëndë, gjithë rrethi Tropojesi terrorizuar nuk do ta duronte gjatë këtë zullum i cili ishte trashur aq shumë saqë priste veç rastin për t’u këputur. Ekzistonte në ato ditë një fare besimi sipas të cilit : Vrasësit e meleqeve paqësorë si : Bislim Hykaj, daja i tij Musli Qoka, Isuf Bashkurti, vëllezërit Demaj te Varri i mirë…etj,etj.. në fund të fundit duhet t’i vrasë Zoti dhe për së kthjellti. Kisha prirjen për ta besuar këtë bestyteni dhe pse atéist.
Së fundi edhe dy fjalë për t’i rithënë Topit se me Storje të tilla po bën dëme të pallogaritshme. Së pari duke u shtirur sikur po i ndihmonte akuzueses në fakt po e dëmtonte atë. Një shikues neutral e kupton dhe justifikon dhimbjen, zemërimin e vuajtjet e intervistueses, që edhe pse vrasëse e zëdhënëse e vrasësve, është qënie njerëzore.. Por asnjë prej atyre që njohin të vërtetën nuk pranon akuzat e shpikura. Pranohet se është tragjedi humbja e 14 personave nga një familje kushdoqoftë ajo. Po rreth 140 të vrarë të tjerë ; shumica viktima të pafajsme, çfarë mund të quhet ; se tragjedi është shumë pak?! Llogaria këtu është e thjeshtë dhe tregon se akuzuesja, me ligj e me kanun është shumë larg llogjikës se ngjarjeve. Së dyti me storje të tilla po plagosni rëndë e me vetëdije (nëse keni vetëdije ?!) zemrat e dhjetra jetimëve, prindërve e familjareve të viktimave, që as në varre nuk i leni të qetë. Së treti dhe kjo është më e rënda. Ju po kriminalizoni një rreth të tërë. Storja juaj në vazhdim të disa tjerave, bën që shumëkush që nuk e njeh mirë, ta identifikojë Tropojën me bandat, krimin, hakmarrjen, egërsinë, kanunin etj etj. Kjo është jo vetëm poshtëruese por krejtësisht joreale. Vërtetë Tropoja ; më shumë se të tjerët, e ndodhur në kushte specifike kufi me Kosoven ne lufte, kaloi vite shumë të vështira me plot mundime, me krime, vrasje, kontabandë, e dukuri tjera që janë, për t’u harruar e jo promovuar siç bëni ju. Me imazhin që i vishet në këtë mënyrë kësaj treve, nuk është çudi që nesër të dalë një topçi me një film « interesant » për Tropojën, para të cilit ai i Mamaqi të duket lule. Filmi komik do të paraqiste fiset e egra të Tropojës se shekullit XXI në luftë me njëri tjetrin. Njëri fis, i fortë e vrastar pas shumë betejash të fituara, mbyllet në kullë.Të tjerët vazhdojnë ta sulmojnë atë me mjetet më moderne të kohës.Pas disa vitesh kulltarët, të tradhëtuar nga brënda, munden. Por të tjerët, aq të shumte e të egër ishin sa të vazhdojnë të sulmojnë mbeturinat e kullës bile dhe varrezat. » Që të mos realizohet ky skenar i supozuar e dashakeq përTropojën, e që ai të mos mund të mbajë nënshkrimin «Bazuar në ngjarje e personazhe reale » duhen ndërgjegjesuar mediat e kushdo tjetër, por në radhë të parë ne tropojanët.Secili sipas mundësisë, për të mos lejuar përçudnimin e imazhit, për të kaluaren e të sotmen e vendlindjes por sidomos për të mos rrezikuar të ardhmen e saj.
E kjo nuk bëhet me storje që helmojnë që keqedukojnë duke keqinformuar…… E sotmja e sidomos e ardhmja e këtij vendi kërkon promovimin e asaj që është vërtetë e nevojshme dhe përfaqësuese për Tropojën. Dhe të tillë ka shumë që nga bukuria shpirtërore e fizike e banoreve , besa, bujaria, mençuria e tyre ; bukuritë e rralla natyrore të luginës së Drinit, të Valbonës e të kurores së bjeshkëve e deri tek luftetaret patriotë të sojit të Mic Sokolit e Ali Ibres që trimërine e mençurinë e treguan aty ku duhet në fushëbetejat me armikun. Kjo është storja për të cilin kanë nevojë, si për oksigjenin, sidomos brezat e rinj, të Tropojës pavarësisht mbiemrit që ata mbajnë. Prandaj thirrja ime, si mesazh i një te dëmtuari rëndë pa asnjë arësye, por që e do me të vërtetë Tropojën është për kthjellim e qetësi, për më shumë, respekt e humanizem ndaj të ndjerëve e sidomos per t’i lënë të qetë brezat e rinjë të jetojnë jeten e tyre larg ngarkesave të së kaluares. Hasan Hykaj.
Kjo është data e shënuar si lindja e opozitës në Mallakastër. Në fakt, strukturat e PD – së u krijuan dy muaj më parë. U la kjo datë përkujtimore, mbasi përkon me shkëputjen e Mallakastrës nga rrethi Fier. Si një nga drejtuesit e asaj Dege për dy mandate, shpreh vlerësimin dhe respektin më të plotë për ata idealistë, qëndrestar, guximtar e të palodhur. Në nderim të tyre, të gjallë e të vdekur, do shënoj emrat më të spikatur në vite. Nëse, harroj ndonjë, jo vetëm kërkoj ndjesë, por e siguroj, që kontributet e tij, nuk i përcakton ky apel. Renditjen po e bëjë jo mbi klasifikim kontributesh, qyteti, fshati apo moshe, por thjesht si më kujtohen. Viktor Margile, Nimet Veliaj, Novruz Lamaj, Myrto Brahaj, Agron Çela, Gëzim Salillari, Sokol Murati, Bato, Kastriot e Luan Asllani, Maks Bega, Gëzim Paja, Ruzhdi Shametaj, Gëzim Salillari, Bahri e Ylli Shanaj, Idriz e Rajmonda Lushkaj, Nebi Jahaj, Hamza e Shkëlqim Kapllani, Neim e Fadil Bega, Muhamet e Bilbil Xhaferi, Musa Begaj, Veli Koçi, Agim Rama, Myqerem Pashaj, Bilbil Nuraj, Qerim Shahaj, Jonuz Meta, Kujtim Doko, Eqerem Xhela, Nefail Jaupi, Nezir e Gjysho Shehu, Adem Shehu, Sefedin Liçaj, Rrapo Hamitaj, Ago Agaj, Gëzim Beqiraj, Nurçe Beqiraj, Leonard Brahaj, Asllan Ferzaj, Rezi Ferzaj, Hysen Hamitaj, Ceno Caushi, Iljaz Zeneli, Bujar Lutaj, Muhamet Hoxha, Shaban Velaj, Eqerem e Vali Jaupaj, Njazi Shameti, Njazi Banushi, Kadri Lushkaj, Gëzim Velikaj, Bektash Xhelilaj, Shkëlqim Jahaj, Bujar Jazaj, Artur Shehu, Fred Rama, Neim Nazëraj, Vladimir Harizaj, Albert Mihaj, Zylfo Zanaj, Kujtim Sulaj, Bujar Hodaj, Barjam e Fiqiri Muça, Zylfo Mehmeti, Bilo Hoxha, Bashkim Hoxha, Arben Hoxha, Qerim Shahaj, Halim Myftaraj, Petrit Kapaj, Viktor e Halim Skënderaj, Petrit Pashaj, Xhipe Taullaj, Agron Taullaj, Neim e Shefqet Canaj, Agur Avdulaj Aranitas,Mehdi e Bled Levanaj, Luan e Astrit Balla, Bernard Caushaj, Viktor Agaj, Arbër e Gazmend Hamitaj, Dilaver e Gëzim Aliaj, Xhezmi Beqiraj, Shpëtim Sulaj, Vladimir Dushku, Engjëllush Hamzaj, Ruben Murataj, Ylli Jahaj, Luan e Lena Hamitaj, Pëllumb e Luto Behaj, Luan,Fatos e Selfo Hamitaj, Bujar e Mentor Berhami, Durim Shehaj, Selfo Duraj, Ylli Asimetaj, Ilirjan Manaj, Lavdosh e Kastriot Avdulaj Hekal, Astrit e Agur Jahaj, Pëllumb Saliaj, Zeka Ymeri, Tetem e Myslim Osmënaj, Behar Shehu, Gëzim Mehmeti, Fadil e Faika Aliaj, Idriz Furriku, Luan Gllava, Ardian Demir Isufaj, Qemal, Tarzan Myrseli, Qamil Mane, Agron Shametaj, Bashkim Aliaj, Xhevat Hysenaj, Rushit Sulaj, Astrit Çelaj, Gani dhe Ylli Jaupi, Hetem e Faik Bidaj, Tafil e Petref Velikaj, Rrap e Kastriot Elmazi, Hajredin Hamitaj, Muhamet Shehu, Gëzim, Jetnor e Trifon Murataj, Eqerem Zeneli, Hasan Dine, Fiko e Nuri Koraj, Adil Abazi, Flamur Çela, Migjen Skënderi, Mynyr Sinani, Albanc e Dasho Liçaj, Artur Shanaj, Isuf Qalliu, Faik Qalliu, Bashkim Sulaj, Osman Malkaj, Nazif Zeqiraj, Tahir Murataj, Nuri Hazizi, Kastriot Nazo, Astrit Beqaraj, Dylaver Murataj, Muarrem, Zenel, Mehdi, Tefik, Nazif, Ferjat, Diogjen e Shpëtim Hodaj, Hair e Ajet Skënderi, Përparim, Tetem, Ahmet, Albert e Arben Aliaj, Zihni e Adriatik Çela, Guri e Kastriot Ahmeti, Guri Nazëraj, Azbi e Viron Pashaj, Asim e Ferrik Kapllani, Xhafer, Adil e Sokol Xhafaj, Muhamet e Shuaip Zotaj, Astrit Dine, Abedin e Gramoz Shehaj, Pajtim Sejdini, Agron Osmënaj, Mestan Filaj, Mehdi e Nadire Jahaj, Luftar Zeqaj, Qani e Sabire Hoxha, Zenel Lalaj, Teki Pashaj, Veli Muça, Asqeri Jaupaj, Hyda e Haki Hoxha, Flamur e Baçe Manaj, Bahri Pashaj, Nazif e Ardian Velikaj, Bendo Lamaj, Elmaz Begaj, Agur Jeminaj, Shpëtim e Brahim Demaj, Arshi, Xhevat, Petref e Flor Caushaj, Bashkim, Mynyr e Kujtim Sinanaj, Bujar e Pajtim Jaupaj, Ajet Çela, Liko Lapi, Përparim Xhemali, Gëzim Malkaj, Dif Çela, Hysen Lamaj, Muharrem Yzeiraj, Ferrik Hoxha, Alush e Mevlan Beqa, Hydai Beraj, Behar Tare , Xhevit e Fatmir Braka, Muarrem, Eqerem e Bashkim Zeneli, Hasan Dine, Riza, Qani e Beqir Muçaj, Qani, Pëllumb, Myslim e Sabri Saliaj, Islam e Veledin Shehu, Servet e Sinan Kalemi, Shpëtim Liçi, Muhamet e Bushi Brahimaj, Tetem Aliaj, Shuaip e Avni Meçe, Lefter Zotaj, Xhezmi Skënderaj, Nazif Kapaj, Kamber Canaj, Baftjar Sulaj, Myqerem Shehu, Ilir Sabaj, Qerem Xhafaj, Dervish Beqiri, Shefqet e Sami Kapaj, Ago Agaj, Tetem Xhelaj, Agim Musaraj, Mynever Muhametaj, Xhevit, Flamur, Bujar, Kastriot, Petrit e Agim Nuhaj, Ahmet e Vladimir Lalaj, Sazan Sako, Selam, Bedri e Selfo Seranaj, Shyqo Kasaj, Pëllumb Lamaj, Agim e Novruz Harrunaj, Bato Skënderaj, Shaqo e Reiz Merkaj, Enver e Resmi Resuli, Resmi Shanaj, Ilir Sheme, Asllan Shehaj, Pajtim Gllava, Altin Bregasi, Mysereti në Çyçen, Xhevdet Sinani, Sali Goxhaj, Asqeri Caushaj, Nuredin e Agron Hasanbasha, Pajtim Hoxha, Xhemil, Nestor, Ilir dhe Baki Hoxha, Ilir, Hysen, Fiqo e Sokol Pashaj, Avdul, Agron e Papi Ymeri, Pëllumb e Dano Nazëraj, Dasho Mylkaj, Burhan e Astrit Metaj, Amdi e Agim Mehmetaj. Sefedin Azizaj, Nazif, Astrit, Isa, Adil, Pajtim e Fred Zeqiraj, Shkëlqim, Ladi e Gramoz Harrunaj, Shyqo, Adem e Qazim Metaj, Enver e Vilson Zotaj, Lefteri Yzeiraj, Pajtim Gllava, Liljana Manaj, Leni Murataj, Naime Çërraga, Shpresa Basha, Mirela Muçaj, Habibe Brakaj, Ëngjëll Ahmataj, Resmi e Ilir Agalliu, Dasho Hyseni, Ali Ibro, Aliko e Lefter Malaj, Rushit, Bilo, Festim e Sokrat Shametaj, Agim Isufi, Gjysho Muçaj, Hekuran Avdia, Ridvan Zeqiraj, Agron Seitaj, Asqeri Ahmetaj, Neim Jançaj, Hekuran Serjanaj, Albert Sejati, Batjar Salaj, Pëllumb Isufaj, Shahin Zaçe, Barjam Ymeraj, Izet, Bedri e Asllan Ferzaj, Festim Toska, Mystehak Saliaj, Petrit Llanaj, Jetnor Caushaj, Sinan Binaj, Edmond Manxhari, Eqerem Shametaj, Gëzim Lalaj, Faik Bidaj, Besnik Murataj, Temo Shehu, Festim Idrizi, Neim Goxhaj, Merko Sulaj, Ajet Malaj, Sokrat Shanaj, Xhevdet Veizi, Petrit, Pëllumb e Bedri Asimetaj, Dilaver, Sami, Bato, Vullnet, Laze, Selman e Lavdosh Harizaj, Shkëlqim Shehu, Gëzim Lamaj, Vladimir Metaj, Haxhi Jazaj, Selaudin Haxhiraj, Agur Myrselaj, Përparim Musaraj, Shezo Bendo, Qazim Metaj, Rexhep Merkaj, Agim Muça, Bato e Astrit Rama, Teki Myftaraj, Fëllëza Çela, Fëllëza Kalemi, Dallandyshe Jahaj, Irena Aliaj, Rovena Osmënaj, Muço Goxhaj, Xhevair, Shezo e Artan Kalemaj, Faik Lamçaj, Demir Murataj, Nard Velikaj, Sokol Muçaj, Erjon Shehu, Roland Shanaj, Shpëtim Kasaj, Pëllumb Seitaj, Dilaver Xhelaj, Qemal, Bardhi e Shkëlqim Pashaj, Avni e Isa Çaçaj, Izet Ferzaj, Xhevdet Veizi, Qerem Agaj, Natasha Myrtaj, Vullnet Agaj, Bujar Lutaj, Gëzim Lamaj, Luftar, Flamur e Altin Paja, Merita Myrseli, Flamur Mahmutaj, Nazif Molishtari, Gëzim Mehmetaj, Xhezmi Tare, Feti dhe Ed Pepa, Pëllumb Sulaj, Barjam Isufi, Mond Mema, Aleksandër Zeneli, Bilo Lalaj, Ramiz Brahimaj, Llazar Hilaj, Vullnet Velaj, Atem Zeqiraj, Muharrem Lamaj, Përparim, Laver e Artan Hadaj, Ferit e Kudret Aliaj, Xhevit Sina, Azbi Asimetaj, Bilo Shameti, Astrit Hajdari, Agim Shameti, Halil Caushi, Arben Merkaj, Qani Shameti, Ali Sulaj, Nazo Caushaj, Tetem Sejataj, Përparim Ajdinaj, Velo Greshica, Bert Brahaj, Astrit Rabiaj, Sadik e Dilaver Mehmeti , Xhemil Hoxha Drenovë, Ylmi Hoxha, Feride Myrseli, Pëllumb dhe Eqerem Shanaj, Pëllumb Elmazi, Petrit Tare, Feta Koroveshi,Babo Çami në Ballsh, Qani Beqiraj, Hajro Azizaj, Lamçe Murati, Neim Doko, Xhelil, Faik Artur e Vladimir Xhelilaj, Dielli Aliaj, Robert Velaj e Hasan Koçiaj, Vojo e Adriatik Avdulaj, Shkëlqim Haxhiaj, Fatmir veizaj, Kastriot Hamitaj e dhjetra qindra të tjerë. Në veçanti respekte për kryetar e sekretar dege, Maks Bega e Agron Çela, Arben Hoxha e Myqerem Pashaj, Neim Bega, Halim Myftaraj e Leonard Brahaj, Dashnor Paja e Sokol Murati. Për dy mandate, që kam drejtuar degën po mjaftohem duke falënderuar Sekretarin e Degës Afrim Zeqiri, Agron Hasanbasha e Shpresa Basha, Agron Kapllanaj e Mirela Muçaj, Arjan Llanaj e Erjon Zenelaj. Emrat e paragrafit të fundit, janë kryetar dhe sekretar dege simbas mandateve, që kanë drejtuar apo drejtojnë aktualisht
Referendumi i 2 marsit ndaloj puçin kushtetues, mafioz të Dvoran Mubashit dhe grushtin e shtetit të partisë shtet, Rilindjes.
Venecia rrezoj piramidën antikushtetues dhe çertifikoj vendimin e arsyeshëm të Presidentit për mbrojtjen e shtetit të së drejtës.Organizatat prestigjoze ndërkombëtare e cilësojnë regjimin e Edi Ramës hibrid që anon nga autokracia.Pak më shumë se 800 vjet më parë u themelua Shteti i Arbërit nga Progoni me të bijtë, Gjinin dhe Dhimitrin.Ai shkëlqen në dritën e historisë si një yll i ndritshëm, në organizimin politiko shtetëror dhe orientimin e popullit shqiptar atëkohë, drejt vlerave të qytetërimit përendimor.Në preludin e Shtetit të Arbërit pjesa më e madhe e trojeve shqiptare administrohej nga Perandoria Bizantine.Në fund të shekullit 12-të Progoni i fuqishëm arriti, ndonëse në kushte shumë të veshtira historike, mes dallgëve të ashpra lindje- përendim, në rivalitet ushtarak e fetar të krijonte të parin Shtet Arbëror, në Mesjetën e Hershme, i cili ishte praktikisht shteti i parë nacional me atributet që ka sot ky nocion.Edhe pse nuk arriti të shtrihej në të gjitha territoret ku banonte popullsia arbërore, ky shtet kishte rol të jashtëzakonshm për fatet e tyre në kohën e tijdhe në shekujt që pasuan.Lulëzimin më të madh Shteti i Arbërit e pati nën udhëheqjen e Dhimitrit në vitet 1208-1216.Dhimitri si Kryetar i Shtetit të Arbërit mbante titullin “Arkond i Madh”.
Fillimet e të Drejtës Zakonore Shqiptare duhen kërkuar pikërisht në kohën e Shtetit të Arbërit, tek Progoni dhe Dhimitri, të cilët e zëvendësuan legjislacionin bizantin me normat qeverisëse arbërore.Pas Shtetit të Arbërit dolën në skenën historike dinastitë e fuqishme Balshajt, Kastriotët,Topiajt, Aranitët, Muzakajt, Spanët, Blinishtët, të cilët në zjarrin e luftës së shekullit të 15- të, të prirë nga Heroi Ynë Kombëtar Gjergj Kastrioti (Skënderbeu) me dt 2 mars të vitit 1444 u besëlidhën dhe themeluan Shtetin e Përqëndruar Arbëror, duke triumfuar për 25 vite mbi Perandorinë Osmane.Epoka e ndritur e Kryezotit të Arbërisë Gjergj Kastrioti u ba burim frymëzimi në të gjitha kohërat, në betejat e mëdha të shqiptarëve për liri e pavarësi në shekujt e pushtimit nga hordhitë turke.Lidhja Shqiptare e Prizërenit ripërteriu Epokën e Lavdishme të Gjergjit të Madh.Për herë të parë pas Epokës së Gjergj Kastriotit shqiptarët startuan në Prizren me platëformë të qartë politike për të çliruar vendin nga robëria dhe për të shpallur mëvetësinë e bashkuar katërt vilajetet në një vilajet të vetëm.Rrugën e saj e vazhduan Etërit e Pavarësisë, të cilët e përsëritën Nëntorin e Gjergjit me 28 Nëntor 1912 në Vlorën historike të Ismail Qemalit.Luftërat ballkanike e Lufta e Parë Botërore e kishin kthyer vendin tonë në sheshe mejdanesh me ushtritë e huaja që kërkonin ta shqyenin edhe Shqipërinë Londineze e të merrnin çfarë të mundënin prej saj.Në këto vite u hartuan traktate, koferenca, protokolle, memorandume, skenare për ndarjen e trojeve shqiptare.Përfundimi i Luftës së Parë Botërore në vitin 1918 u pasua nga Konferenca e Paqes në Paris në vitin 1919.Shqiptarët përsëri duhej të përballeshin fort për të mbrojtur integritetin territorial.Në këto kushte u mblodh Kongresi i Lushnjes 100 vite më parë.Viti 1920 është viti kur shqiptarët i treguan Botës mbarë se çfarë është në gjendje të bëjë një popull i bashkuar dhe i vendosur, të paguaj çdo çmim në emër të lirisë së Atdheut dhe të ardhmes së tij.Kongresi i Lushnjes i hapi rrugën krijimit të shtetit demokratik dhe të një monarkie parlamentare.Parlamenti Shqiptar që mori jetë në vitin 1921, kryetar i të cilit u zgjodh Aqif Pashë Elbasani ishte treguesi i qartë se Shqipëria kishte hyrë tashmë në Epokën e demokracisë, civilizimit e progresit.Tempulli i Demokracisë pati fatin të kishte në auditorin e tij figura të ndritura historike të denja për në Panteonin e lavdisë së perjetëshme, sí Aqif Pashë Elbasani, Hasan Prishtina, Luigj Gurakuqi, Gjergj Fishta, Hoxhë Kadri Prishtina, Ndre Mjeda, Fan Noli, Pandeli Evangjeli, Ahmet Zogu, Bajram Curri, Ali Bej Kelcyra, Medi Frashëri etj që do ti kishin zili parlamentet e Francës, Britanisë së Madhe, Austrisë, Italisë apo Kongresi Amerikan.Burrështetasi Ahmet Zogu ideoj e materializoj Shtetin Modern Shqiptar, për rreth 15 vite deri në fillimin e Luftës së Dytë Botërore, kur Shqipëria u pushtua nga fashistet, italianë, gjermanë e pushtues të ndryshëm të tjerë që prisnin në radhën.Në këtë vit jubilar të Kongresit të Lushnjes e të veprës së lavdishme të protagonistëve të tij është momenti të evokojmë kontributin e tyre që sot pas 100 vitesh që na ndan ky eveniment madhështorë na ban me të drejtë krenar para Botës së qytetëruar e demokratike.Sot pas 100 vitesh është momenti të analizojmë në dritën e Diellit historinë, me paanësi e përgjegjësi kombëtare, sagën që ka kaluar shoqëria shqiptare nën diktaturën komuniste, në kthetrat e të cilës ra menjěherë pas çlirimit nga fashizmi.Diktatura komuniste u instalua me dhunë e terror të pashembullt duke huazuar slloganin bolshevik:“Të gjithë pushtetin sovjetëve”, duke e adaptuar në parullën:“Të gjithë pushtetin komunistëve”.Në Kongresin e Permetit 24- 28 maj 1944 ende pa u çliruar Shqipëria komunistët vendosën në mënyrë antikushtetuese çmontimin e shtetit modern shqiptar.Kmerët e kuq u hodhën menjëherë në veprime të tmerrshme kriminale.Në zgjedhjet e Asamblesë Kushtetuese të 2 dhjetorit 1945 ndryshuan formën e regjimit duke e pagëzuar Diktatura e Proletariatit.Për gjysëm shekulli Populli Shqiptar përjetoj një regjim komunist, barbar, gjakatar, çnjerëzor, kanibalesk që kreu krimet me të tmerrshme.Mijëra vetë, kundërsharë politikë u vranë me gjygj të iprovizuar e pa gjygj fare, qindramijëra të tjerë përfunduan nëpër burgje e kampe interrnimi, të cilët u nënshtruan torturave shtazarake që e kalonin fantazinë njerëzore.Në dhjetor të vitit 1990 rinia studentore, qytetaria tiranase, gjithë populli shqiptar me protesta masive rrëzuan diktaturën komuniste e sollën demokracinë, ku lindi forca e parë opozitare Partia Demokratike e Shqipërisë e cila do të triumfonte me fitoren spektakolare me dt 22 mars të vitit 1992.Pas një qeverisje të suksesshme 8 vjeçare ku u kryen një serë reformash që konsoliduan demokracinë, forcuan shtetin e së drejtës e Shqipëria filloj rrugëtimin e integrimit Euroatlantik, kriptokomunistët organizuan kryengritjen e armatosur në pranëverën e vitit 1997 duke venë në pikëpyetje vetëezistencën e Shqipërisë.Në këto kushte PD-ja për hirë të interesave kombëtare e dorëzoj pushtetin dhe pas një qendrimin 8-të vjeçar në opozitë u kthye në pushtet me votë të lirë në vitin 2005, ku për 8-të vite ndërmori dhe finalizoj reforma shumë të rendësishme integruese.Prej 6 vitesh pinjollët e diktaturës që erdhën në pushtet të vetëpagëzuar si rilindas kanë uzurpuar të gjitha pushtetet, legjislativin, ekzekutivin, pushtetin lokal, prokurorinë, gjykatatat, pushtetin mediatik, kanë asgjesuar votën e lirë, fjalën e lirë e konkurencën e lirë, adaptuan ligjin diskriminuas të devidentit.Me këto veprime rilindasit kanë instaluar një regjim autokratiko- ologarkiko- kleptokratiko- kakistokratiko-plutokratik.Aksionet rilindase të kapjes së shtetit me pushtetin nuk kanë të ndalur.Nëpërmjet Dvoran Mubashit e fallsifikatores Gjonaj Despoti Edi Rama, në shkelje flagrante të dokumentit themeltar të shteti të së drejtës, Kushtetutës, sponsorizoj puçin kushtetues për grabitjen e Gjykatës Kushtetuese, që synonte grushtin e shtetit, për invadimin e Presidencës, të vetmin institucion të pamposhtur nga Regjimi Ramian.E kështu Kryeministri ynë do të institucionalizojë Regjimin Totalitar të tij.Kur e përzuri regjimi francez Volterin nga Franca ai tha:“Mund të më përzeni mua nga Franca por s’nund ta përzeni Francën nga unë”.Rilindja e Ramës mendoj se e përzuri nga politika Ilir Meten duke e zgjedhur President.Koha tregoj se Edi Rama nuk e përzuri dot Ilir Metën nga politika, as politikën nga Presidenti.Pas shkeljes flagrante të Kushtetutës nga partia shtet Rilindja, që me anë të puçit kushtetues deshi të rrëmbejë Gjykatën Kushtetuese dhe të realizojnë grushtin e shtetit për të pushtuar Presidencën, Presidenti Ilir Meta i bëri thirrje popullit duke ia kthyer verdiktin Sovranit.Me dt 2 mars në Bulevardin Deshmorët e Kombit mbi 100 mijë qytetarë në ditëlindjen e Kuvendit Arbëror, të Shtetit të Përqendruar Arbëror, në një Besëlidhje Kuqezi i thanë:Stop puçit kushtetues, u banë barrikadë e pakapërcyeshme e grushtit të shtetit, duke mbrojtur shtetin e së drejtës, parlamentarizmin, Kushtetutën, republikën parlamentare, Shqipërinë dhe Kombin.Plebishiti popullor i tha.Jo republikës kryeministrore.Ndal regjimit totalitarist.Jo oligarkisë.Jo plutokracisë.Jo diskriminimit.Po barazisë para ligjit.Ky manifestim i madhërishëm është kremtimi me i mirë i Kongresit të Lushnjes dhe nderimi i veprës së burrave të ndritur të Kombit Shqiptar që 100 vite më parë luftuan në disa fronte, me agresorët e jashtëm e me kollonën e 5- të të separatistëve të modelit Rama.Shqiptarët u ngritën me 2 mars në këmbë si trup i vetëm për të mbrojtur demokracinë.Nëse bëjmë një krahasim shohim se sot në 100- vjetorin e Kongresit të Lushnjes dhe 99- vjetorit të konfigurimit të parlamentit të vitit 1921, Sulltan Rama, dishepull i Esat Pashës ka zënë vendin e Sylejman Delvinës, Gramoz Ruçi të Aqif Pashës.Vendin e korifejëve të parlamentit të vitit 1921 e kanë zanë ca shitës kastravecash e gjize, zonja që nuk dinë të flasin e lexojnë shqip.Sot Shqipëria është në udhëkryq për shkak të kryeministrit tiran që ka uzurpuar të gjitha pushtetet kushtetuese e ka zhytur vendin në një krizë të thellë kushtetuese, politike, ekonomike, institucionale.Pas një shekulli problemi për Shqipërinë nuk janë serbët, grekët, gjermanët, italianët.Problemi është i brendshëm, qartësisht i identifikueshëm.Edi Rama dhe Partia e tij Shtet, mafia kriminale e institucionalizuar që kontrollon politikën, monopoli kriminal ekonomiko- politik, një gangrenë tumorale, metastazat e të cilës kanë pushtuar çdo qelizë të shtetit shqiptar e po e mbështjellin si oktapod shoqërinë shqiptare.Kuislingu shqiptar po ndjek një politikë kryekëput antikombëtare.Shqiptarët e kanë pagëzuar Edi Ramën sivëllau i Petenit dhe Vuçiçit dhe Qeverinë e tij simotër të Qeverisë së Vishisë, satelite e Beogradit, Athinës, Moskës.Këto ishin arsyet që qytetarët shqiptarë iu përgjigjën thirrjes së Presidentit Ilir Meta e dolën në mënyrë të jashtëzakonshme me dt 2 mars në Bulevardin Deshmorët e Kombit.Pas fjalës së sovranit foli edhe Venecia.Ajo rrezoi piramidën antikushtetuese qeveritare dhe i dha të drejtë Presidentit Ilir Meta, e cilësoj të arsyeshëm veprimin për mbrojtjen e Kushtetutës.Organizatat prestigjioze ndërkombëtare e cilësuan Regjimin e Edi Ramës regjim hibrid që po rrëshqet drejt autokracisë.Tashmë çdo gjë është e qartë.E vetmja zgjidhje janë zgjedhjet e lira dhe të ndershme, të parakohëshme me një qeveri kujdestare pa Ramën Kryeministër.Ky është vendimin i Sovranit me dt 2 mars.Opozitarizmi shqiptar u celebrua si mazhorancë morale në Bulevardin Deshmorët e Kombit.Pjesë e tij u bënë edhe disa socialisë që kanë ushqyer krokodilin e Rilindjes e mbështetur atë të uzurpojë shtetin me pushtetin, me shpresën se do ti hajë të fundit ata.Përfaqësuesi më i shquar i romantizmit dhe racionalizmit i letërsisë gjermane, Johan Volfgang Gëte kërkonte vazhdimisht:“Pak dritë”Dritat e 2 marsit u kthyen shpresën shqiptarëve.Please follow and like us:
Ish-kryeministri Sali Berisha reagoi pas publikimit të draft-raportit të Komisionit të Venecias, publikuar nga Zëri i Amerikës. Berisha tha se në raport provohet se Ardian Dvorani e “shndërroi KED në shpellë të mafies”.
“Në një seri reagimesh kam denoncuar publikisht kriminelin, mafiozin Ardian Dvorani, i cili për fshehjen e pasurisë duhet të ishte në qeli, por në narkoshtetin shqiptar ai drejton sot sipas ligjeve të shpellave të mafies, institucionin e lartë të KED.
Ky kriminel mafioz nuk njeh Kushtetutë, ligje as dhe parim tjetër të vendit në drejtimin dhe funksionimin e KED përveç atyre të sojit të tij mafioz të fëlliqur që i dikton bosi i tij Edvin Kristaq Mafia. Ai përpiqet të fshehë veprimtarinë e tij mafioze kriminale në KED duke mos mbajtur ose zhdukur procesverbalet e mbledhjeve të organit kushtetues KED”, shkruan Berisha në një postim në rrjet.
Në vijim ai thekson se “në kundërshtim flagrant me ligjin, për të mbajtur të fshehta horrlliqet e tij në mbledhjet e KED, dhe mënyrën se si dikton dhe mashtron dhe vendos në këto mbledhje, në kundërshtim flagrant me Kushtetutën, ligjet dhe vetë rregulloren e miratuar të KED, ai, po në thyerje të ligjit, i mbyll derën përfaqësuesit të Avokatit të Popullit dhe nuk e lejon atë të zbatojë detyrimin ligjor të vëzhgimit të zbatimit të transparencës dhe rregullave dhe ligjeve në diskutimet dhe vendimet e KED”.
“Zëri i Amerikës, i cili ka parë raportin konfidencial të Komisionit të Venecias, i cili është raport paraprak dhe jo përfundimtar, informon se: “Sipas Komisionit të Venecias, një nga elementët më të rëndësishëm të KED është transparenca, për të pasur besimin e publikut për procesin e emërimeve. Por me miratimin e një rregulloreje të brendshme, KED përjashtoi nga pjesëmarrja në procesin e vlerësimit te kandidatëve Avokatin e Popullit. Sipas Venecias, ky nen i rregullores së KED, duhet ndryshuar. Po ashtu, Venecia konstaton shkelje, edhe për mos publikimin e proces-verbaleve të mbledhjeve të KED, që kërkohet me ligj””, shkruan Berisha.
Lulzim Bashës i mbeti detyra historike, që betejën mos ta bëjë për partinë, për pushtetin, por për Kombin. Jo kombin, por për Shqipërinë, mund t’më gjejë gabim dikush. Një vënd mëmë i fortë, nënkupton çdo pjesë të atij kombi të ndihet mirë, pavarësisht ku ndodhet . Nëse do luftonte vetëm për pushtet nuk do ta kishte vështirë. Partia Demokratike është grupim idealesh. U krijua si e tillë, ka mbetur po ashtu. Ajo është forcë e madhe, e cila gjeneron ide, burime njerëzore, alternativa, besim e shpresë. Si çdo organizëm, ka gushtin e saj, që e tkurr, por nuk e than. Është forca politike e gjysmës së shqiptarëve si aderim, por shumicës së tyre si mundësi të prekura. Ballafaqimi i radhës, duket se do shqelmoj shumë piketa politike, për hatër të shtyllave kombëtare.
Betejat e një kryetari partie, si rregull, janë luftë elektorale dhe alternativash për pushtet. Një parti ikën nga qeverisja dhe tjetra vjen duke konkuruar idetë dhe platformat qeverisëse. Gjetja më optimale në shoqëritë e lira dhe pluraliste. Në Shqipëri, prej 7 vitesh, rrëmbimi i gjithë pushteteteve ka krijuar despotizëm. Kjo tepri pushteti, tashmë ka rënë si tuf leshi mbi syrin e despotit dhe ai ecën verbas në kaosin, që po duket në horizont. Të gjithë e shohin, vetëm syleshi jo. Opozita si kundërpushtet, apo si digë, për të thyer këtë dallgë të zezë ngjarjesh, nuk u kuptua nga të gjithë. Lulzim Basha ka denoncuar këtë rrezik në çdo forum, por plot aktor të tjerë politik, mediatik, akademikë nuk ju bashkangjitën. E kuptuan vonë, apo indiferenca e tyre buronte nga gurra të turbullta, kjo është tjetër temë. Shumë prej tyre, tashmë i janë bashkëngjitur kauzës së opozitës dhe kanë lëshuar sinjalin SOS.
Vonë, por çdo moment vlen dhe duhet reaguar. Kombet kanë momentet e tyre vezulluese, letargjike, kritike, por edhe ekzistenciale. Historia njeh plot shëmbuj. Rasti i Anglisë dhe Çurçillit gjatë luftës së dytë botërore, është ndoshta më i spikaturi. Madhëria e Saj e thirri Uinston Çurçill, në ditët më të vështira për Britaninë, Evropën dhe botën. Kaq të lidhur janë emrat Angli dhe Çurçill, sa vijnë natyrshëm si një binom i pandashëm. Po dal pak nga konteksti i së tërës sepse fjalia e mësipërme, ngacmon mëndjet e mykura komuniste. Atyre menjëherë ju kujtohet Majakovski me vargjet Ne themi Lenini dhe nënkuptojmë partia dhe anasjelltas ( Mi govorim Lenin i padrazumivajem partja). Ndryshimi midis dy të thënave ( Çurçill -Lenin) është thelbësor. Kur Atdheu rrezikohet, ideologjitë nuk duhet të përbëjnë më barriera.
Basha, ka fatin e keq, që në luftën politike ka atë kamp, i cili publikisht ka deklaruar se :” Më shumë duam partinë se Shqipërinë”. Nuk po shtoj asgjë në fjalinë e kufizuar me thonjëza. Nëse dikush dyshon në autencitetin e saj, mjafton vetëm të trokas në tastierë dhe bindet. Janë pikërisht këta “rilindës”, autorët e kësaj gjëndjeje alarmante. Varrmihësit e ngratë të qyteteve, mbartin mbi lëkurën e tyre profesionale, gjithëherët, paragjykim, pushtet dhe mister të çuditshëm. Është parandjenja se nesër mund të jetë duke hapur gropën e secilit. Varrmihësit e kombit të tyre, nuk mbartin asnjë mister. Thjesht kobëtar . . . Janë qartësisht varrmihës të Atdheut. E kjo nuk është parandjenjë, por fakt sa Everesti. Dy janë palët në këtë dyluftim, kombëtarët përballë kobëtarëve. Faktet janë të renditura çdo ditë në raporte ndërkombëtare, media, në komunikimet e pareshtura të Lulzim Bashës.
Kur i flet Ai, një pjesë e vëshëshpuarve i quajnë shpifje. Po citoj të tjera burime. Ja disa : Lutfi Dervishi gazetar ì TVSH-së “Çdo 24 orë në Shqipëri, 90 bebe i presim në maternitete, 64 njerëz i përcjellim në varreza dhe 38 shqiptarë i përcjellim në kufi. Aritmetika nuk lë vend për debat. Çdo ditë janë 12 shqiptarë më pak… “ Tjetër citim : “Sipas të dhënave të Zyrës Europiane të Azilantëve (EASO), Shqipëria renditet e para për aplikime për azil në BE.
Me 59 aplikime për çdo 10 mijë banorë, vendi jonë lë pas me një diferencë të konsiderueshme Sirinë (39 aplikime), Afganistanin (17 aplikime), Irakun (9 aplikime) apo Nigerinë (1 aplikim)”. Shifrat janë këto. Lexohen njëlloj si nga të djathtë e si nga të majtë.
Nuk kam çfarë të shtoj tjetër, por dhe një mijë gjëra duhet të shtoj. Lulzim Basha, në këtë stinë nuk perceptohet më si Kryetar i PD- së, por si shpresë që atdheu duhet të jetoj. Lajtmotivi kryesor po artikulohet qartazi , ” Mos ta shbëjmë Shqipërinë !” Në diskursin e Tij, dallohet lehtësisht se po mbizotërojnë terma dhe ide, që mbartin rrezikun e asaj çfarë i kanoset vendit. Ai po ju drejtohet gjithë shtresave shoqërore, çdo njeriu me arsye të shëndoshë dhe atdhedashuri.
Mesazhet ju drejtohen idealistëve, patriotëve, të zhgënjyerve, mosbesuesve, kritikëve, por edhe fraksioneve. Ai po kapërcen barrierat ideologjike të kampeve politike. Po ju drejtohet shqiptarëve, jo në retorikë shpirtërore, as patetike, por pragmatiste. Ka një postulatë, që njerëzit, midis lirisë dhe bukës, zgjedhin bukën. Kjo gjëndje ka qenë deri
Ruajuni Edi Rames kur deklaron se po ben diçka pozitive. Me mbas vjen menjehere nje korrupsion gjigand për Shqiperine. Edi Rama gjithmone ka funksionuar sipas parimit te Lazaratit. 1-Te luftojme drogen ne Lazarat dhe mbas saj të mbushim gjithe Shqiperine me droge.
2-Të themi se po bejme shtet duke futur ne burg ca pleq e plaka per majdanoz, apo kush nuk paguan dritat, dhe me pas nxjerrim nga burgu gjithe kriminelet qe ishin denuar me 20-25 vjet. 3-Te bertasim se po bejme reforme ne drejtesi dhe me pas t’i shkaterrojme te gjitha institucionet e drejtesise.
4-Te riparojme bodrumet e kryeministrise dhe pastaj te prishim gjithe veprat e artit per te ndertuar pallate. Keshtu ka funksionuar qe nga dita e pare qe erdhi ne pushtet dhe per 7 vjet te tera. Perveçse kjo eshte për të qare, tha edhe diçka qe me beri te qesh, kur argumentoi per veshtiresite qe heqin emigrantet per depozitat e tyre. Nje vuajtje kaq e madhe per ne, ç’te te them. Po heqim te zite e ullirit ne emigracion me depozitat e parave ne banke. Sa per dijeni te Edi Rames,harxhoj 2 minuta ne muaj te bej gjithe veprimet bankare te muajit ne celular. Keto veprime bankare mund t’i besh edhe po te jesh me pushime ne cepin tjeter te botes.
Me kapi frika kur tha , do t’ja u gjejme parate emigranteve kudo qe t’i kene futur. Po mendohem t’i fsheh leket ne dyshek apo t’i depozitoj leket tek ajo banka qe nja dy here ja kane vjedh leket brenda ne aeroport. Kaloj viti dhe akoma nuk po ndodh vjedhja e trete. Me sa duket po presin ta bejne para mandatit te trete.
Keshilltari i CDU denoncon planin e zi te Rames për të pritur rreth 30 000 refugjate sirjane kur vete europa po ju ben bllok duke ndimuar greqine që ata te mos lejohen me te futen ne europe.
Po cili eshte qellimi i Rames thote Henze.
Buxheti i shtetit eshte bosh, dhe me futjen e refugjateve ai pret ndima financiare per pritjen e tyre, ne kete menyre ai duke i vjedhur apo shperdoruar keto ndima do mundohet te zgjasi edhe pak jeten e tij ne pushtet.
Me poshte Henze shkruan se populli shqiptar duhet te zhvilloje zgjedhe te reja sa me pare per ta larguar njehere e pergjithmone nga pushteti kete klike kriminale.
Henze gjithashtu akuzon edhe ambasadoret e huaj se po mashtrojne me te verteten e hidhur ne shqiperi, ata nga mbrojtës të demokracisë, jane kethyer ne paterica te Rames. Kur Rama vete eshte paterice e krimit te organizuar ne shqiperi.
Droga shqiptare po mbush vendet e ambasadoreve te cilen nuk shqtrsohen per kete fenomen te rrezikshem.
Ambassador,what does the Swedish nation say about the fact that, as Sweden’s ambassador to Albania, they are not denouncing the lack of democracy, the abolition of the rule of law by the autocratic regime, the political responsibility for the growing drug trade from al to Sweden?
Ambasadori, çfarë thotë kombi suedez për faktin se, si ambasadori i Suedisë në Shqipëri, ata nuk po e mohojnë mungesën e demokracisë, heqjen e shtetit të së drejtës nga regjimi autokratik, përgjegjësinë politike për rritjen e tregtisë së drogës nga al në Suedi?
Martin Henze/
Thesari i Shtetit në Shqipëri bosh, amnisti tatimore për fisin familjar Mustafa Rama dhe tani kampi i refugjatëve, i financuar mirë, i mirë për familjen Mustafa Rama.
Populli shqiptar duhet të zhvillojë zgjedhje të reja.
Ramas’ deal with the refugees:
State treasury in Albania empty, tax amnesty for the family clan Mustafa Rama and now refugee camp, well financed, good for the family Mustafa Rama. The Albanian people should hold new elections
Jona Vina,ish-kryetarja e FRESH për Pojanin,nuk është një emër i panjohur as për publikun,as për drejtësinë. Në fushatën elektorale të vitit 2017,Jona Vina u pa teksa shoqëronte në takimet elektorale Niko Peleshin. Në kulmin e fushatês mediat investiguan dhe zbuluan se e reja aktive e PS ishte nje e dënuar për mashtrim dy vite më parë. Në vitin 2015 Gjykata e Shkallës së Parë në Korçë ka deklaruar fajtore për vepren penale të mashtrimit Jona Vina,duke e dënuar me 1.6 vite burg. Vina ka përfituar uljen e 1/3 së dënimit,për shkak të gjykimit të shkurtuat dhe i shpëtoi burgut pasi gjykata,në aplikim të nenit 59 të KP,pezulloi ekzelutimin e vendimit duke e vënë Vinen nê shërbim prove, për një periudhë 2 vjeçare. Sipas vendimit të gjykatës Vina duhet të kryente 240 orë pune pa shpërblim,në interes publik.
Siç shihet edhe në fund tê vendimit,Jona Vina nuk e ka apeluar vendimin e Shkallës sê Parë,i cili ka marrë formë të prerë. Disa ditë më parë,Jona Vina,zgjidhet anëtare e Asamblesë Kombëtare të PS si përfaqësuese e PS të Maliqit. Qē PS e ka kriter të panegociueshëm domosdoshmërinë e të qënit me preçedentë krininalë,kjo tashmë nuk çudit askënd,sepse është kthyer në normë. Midis dhjetra e qindra vajzave dhe djemve të talentuar,shkolluar ,tê aftë dhe me integritet,PS e Maliqit,zgjodhi të pêrfaqësojë të majtët e kësaj zone me një të dënuar me vendim gjykate të formês së prerë,për mashtrim. Më keq akoma,nëse do jetë e vërtetë ajo që Jona Vina shkruan në fb e saj se është e punësuar pranë OSBE. Si mund të kete depërtuar deri në një organizatë ndërkombëtare Vina,kjo kuptohet dhe as që arrihet pa mbështetje politike. Por se si një organizatë ndërkombëtare mund të punësojë individë me.preçedentë penale,kjo vetëm në Shqipëri mund të ndodhê dhe ky standart aplikohet vetëm nê një vend si ky i yni.
Pak kohë më parë, në një deklaratë të paprecedentë dhe kërcënuese ndaj gjyqtarëve, kryeministri Rama, deklaroi se do t’i fitojë të gjithë gjyqet që ka hapur ndaj politilkanëve dhe gazetarëve dhe në rast të kundërt do të dorëhiqet nga posti që mban.
“Diku nga fundi i dhjetorit, kur kapardisej ne Kuvend qe do i fitonte te gjitha gjyqet per shpifje, Rama tha se po te humbte nje gjyq do ikte nga skena.
Ja pra qe ndodhi.
Humbi gjyqin me Berishen, pasi nuk bindi dot nje gjyqtare qe e ka kaluar ventingun.
Te ishte burre do jepte doreheqjen, por meqe eshte legen po pres te beje justifikimet e zakonshme apo heshtjen sikur nuk ka ndodhur asgje.
Ambasadores amerikane me origjinë koreane në Shqipëri i urojmë të mos habitet që në çdo vatër e tavolinë ne mbajmë dhe flamurin amerikan.
Ndoshta zonja ambasadore vërtet habitet me ne sepse ndoshta aty ku ka shërbyer flamurin amerikan e shkelnin apo e digjnin, por ja që ka edhe kështu, si puna jonë.
Nuk i kemi marë leje, por do zoti na i bën “hallall” se as nuk kemi ndërmend të marrim leje…
Une dje protestova ! Per shume arsye , qe po i citoj ! Protestova : Per miqte e mi qe emigruan keto vite nga qeverisjet e keqia te vendit tone ! Per miqte e mi qe nuk munden te ishin aty nga largesia dhe pamundesia financiare ! Per ata pak miq te mi qe punojne ndershmerisht ne shtet te neperkembur ! Per miqte e mi te semure qe renkojne spitaleve ne mungese te medikamenteve ! Per femijet e mi qe te mos largohen nga vendi pa shprese dhe ankth per te ardhmen ! Per ata qe flejne perjashta akoma ! Per ata qe nuk ushqejne dot femijet e tyre ! Une nuk isha atje per Presidentin apo per Ilirin , isha atje per te gjithe ata qe kuptojme dhe nuk kuptojne kercitjen e varferine ne cdo shtepi e vater ! Kisha shume e shume arsye te tjera ! Por nga prezenca ime konstatova qe dikujt i pelqeu , dikujt jo , dikush ne heshtje ishte pro , por per arsye te tjera nuk ishte prezent , dikush edhe me dha mendje me te drejten e tij duke mos i kujtuar arsyet e siperpermendura ! Te dashur miq , kisha menduar qe lufta e klasave kishte thyer qafen qe ne vitet 90 por paskam qene i gabuar ! Dje konstatova se frika dhe inati i shqiptarit , keto dy elemente negative qenkan ringjallur perseri ne ditet tona ! Kjo vertete eshte nje tragjikomedi qe do te na ndjeke si fantazme kudo dhe per shume vite ! Politikes i intereson qe neve te jemi ne gjume , dhe atehere kur te cohemi te ecim si sonambul ! Po cfare do te thote te protestosh mor vella a moter kritik i heshtur apo aktiv ? Une e kuptoj keshtu or lum miku : Duhet te protestosh kur ti ndjehesh i vjedhur , i varferuar , i pashprese , i percmuar , i pergojuar , i paragjykuar , pa dinjitet dhe i skllaveruar nga nje pjese qe vecse qytetar nuk mund ti quash pale ti etiketosh si intelektuale qe te qeverisin ! Te dashur miqte e mi qe sebashku shpesh here komunikojme jashte fb-ut ! Te dalesh te protestosh do te thote te kerkosh , te tentosh te fitosh ate qe ty ta kane vjedhur , qe ta kane mare , apo te pakten te ndalojme doren e hajdutit pa ardhur radha deri tek ty miku apo mikja ime ! Sot eshte kthyer ne mode te perbaltesh kollaj nga telefoni , te te bejme biografine prej 400 brezash njesoj si ne diktature ! Shqiptare , vellezer e motra lind pyetja ku po shkojme keshtu , dhe kujt i sherben kjo ! Mire qe na kane zaptuar gjithcka , na kane burgosur perseri lirine e fjales ne media duke na ushqyer vetem me propagande , dhe tani po tentojne allashqiptarce pa ditur se cfare po thone , te na mohojne dhe te drejten e protestes ?
I degjuat emisionet mbas protestes ? Te gjithe moderatoret e emisioneve kryefjale kishin fitoi Presidenti apo Kryeministri , Meta apo Rama ! Sa turp dhe tallje e rende ! Kjo eshte nje cmenduri dhe djallezi e politikes qe ka blere keta “gazetare” dhe “televizione” te felliqura ! Asnje fjale per popullin , perse u ngrit ky popull , perse ky pushtetar nuk ka punuar per interesin e popullin etj etj ! Asgje ! Asnje pergjegjesi ! Mjere ju qe me udhezoni se cfare duhet te bej ! Mjere me keto mendime qe keni dhe qe po na merni edhe neve te tjereve ne gropen qe keni zgjedhur per te na hedhur ne humnere te gjitheve ! Mbajeni fort Njeshin o njerez qe me karamelen DO TE , DO TE qe po ju servir i mbushi gati 7 vjet duke mos ju dhene asgje nga taksat tona ! Ne qofte se ndjehemi te kenaqur me DO TE-ne dhe vjedhjen e politikes , atehere : Perpara per FITORJE te reja drejt Lindjes dhe me Njeshin ne krye !
Në fakt kanë qenë persekutorë që mbrojnë krimet e regjimit të djeshëm komunist. Organizata e “veteranëve” është vetëm kamuflimi i veprimtarisë enveriste të këtij grupimi
Kastriot Dervishi/
Kapardisen sot sikur çoç luftë kanë bërë. Duan vazhdimisht privilegje, pensione, etj. Promovojnë luftën e klasave vazhdimisht. Sipas porosisë së partisë organizojnë propagandën monumentale për të mbajtur gjallë të keqen komuniste të Shqipërisë, regjimin më kriminal e terrorist që ka njohur ndonjëherë vendi.
Kanë hyrë nëpër shkolla të mesme tani sepse edhe në pleqëri nuk mund të rrinë pa lëshuar helm. Por në fakt e fshehin çfarë kanë qenë gjatë diktaturës.
Në fakt kanë qenë persekutorë që mbrojnë krimet e regjimit të djeshëm komunist. Organizata e “veteranëve” është vetëm kamuflimi i veprimtarisë enveriste të këtij grupimi. Në foto është odise porodini, sekretar i përgjithshëm i organizatës së “veteranëve”.
Në fakt këta e meritojnë të quhen “veteranët e punëve të brendshme” se nazistë vetëm nëpër filmat e kinostudios kanë parë (dhe nga gjermani i filmit kanë frikë).
Karriera e tij: në vitet 1951-1956 ka qenë hetues në Gjirokastër; më 1957-1961 hetues në degën e hetuesisë së Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit.
Më 1963-1969 hetues e kryehetues në DPB Korçë. Më 1974-1982 zëvendëskryetar dege në Drejtorinë e Hetuesisë në MPB dhe më 1982-1983 hetues në DPB Tiranë.
Prej vitit 1983, për këtë veprimtari që vetëm njerëzore nuk është, i rëndon buxhetit të shtetit.
Mbi njeqindmijë qytetarë pushtuan Bulevardin Deshmorët e Kombit, si aleatët në Normandi.
Me 6 qershor të vitit 1944 zbarkuan aleatët në Normandi, me operacionin “Overlod”, kundër ushtrisë fashiste të Adolf Hitlerit.
Komandanti i Përgjithshëm, Gjenerali Amerikan Aizenhauer u shpreh në atë kohë se “Në operacionin në fjalë nuk pranohet asgjë veçse fitores”.
Në fakt ashtu ndodhi.
Aty nisi fillimi i fundit të Fuhrerit dhe Regjimit të tij Nazifashist.
Në përfundim të Luftës së Dytë Botërore, shqiptarët të ballafaquar në beteja spartane, dhëmb për dhëmb me pushtesit gjermanë të Fuhrerit, në luftën për çlirimin e vendit u rreshtuan në krah të Koalicionit Fitues Antifashist.
Pas 76 vitesh ata u detyruan të ballafaqohen në mejdan me një Fuhrer që nuk është i huaj por po sillet si i tillë, me një regjim fashist ekuivalent, të instaluar me të njëjtën strategji, grusht shteti, me Edi Ramën e shpurën e tij.
Presidenti Ilir Meta i ktheu sovranitetin e grabitur popullit dhe zgjodhi për sheshmejdan me Sulltanin e Kalifatin e tij Bulevardin Deshmorët e Kombit, që mban emrin e bijëve dhe bijave shqiptare që dhanë gjënë më të shtrenjtë, jetën për lirinë e Atdheut.
Ai zgjodhi ditën simbolike të Kuvendit të madh, të Besëlidhjes së fisnikëve arbërorë, në Lezhë 576 vite më parë, me 2 Mars 1444.
Mbi 100 mijë shqiptarë sëbashku me lidershqipin e opozitës ju përgjigjën thirrjes së Presidentit, erdhën dhe themeluan Besëlidhjen Kuqezi, në ditëlindjen e Shtetit të Përqendruar Arbëror.
Referendumi popullorë demonstroj solemnisht:
Vdekje grushtit të shtetit.
Vdekje puçit kushtetues që synonte grabitjen e Gjykatës Kushtetuese dhe pushtimin e Presidencës, të vetmin institucion legjitim dhe të pathyeshëm nga Lugati dhe Rilindja kulçedër.
Plebishiti Kuqezi i tha:
Po Kushtetutës.
Po Shqipërisë e Kombit Shqiptar.
Jo republikës kryeministrore.
Po republikës parlamentare.
Jo parlamentit zyrë noteriale të qeverisë.
Jo shpopullimit të Shqipërisë.
Po demokracisë
Po sovranitetit të institucioneve.
Jo krizës kushtetuese, politike, ekonomike institucionale.
Jo oligarkisë.
Po konkurencës së lirë.
Jo diskriminimit e ksenofobisë.
Po barazisë para ligjit.
Jo grabitjes së pushtetit e asgjësimit të zgjedhjeve të lira.
Po votës së lirë.
Jo totalitarizmit.
Kampioni i demokracisë Çurçilli ka thënë se:
“Gënjeshtra e ka bërë gjysëm e rrugës rreth e qark Botës kur e verteta sapo është nisur.
Prej 6 vitesh Rama dhe sekti i tij, me gënjeshtra, fallsifikime dhe mashtrime nëpërmjet kibernetikës rilindase, papagajëve, tellallëve, plutokratëve mediatikë, oborrtarë e idealizuan shtetin parti dhe në emër të drejtësisë se tyre hyjnore, në fakt të padrejtësisë mbrojtën puçin kushtetues e grushtin e shtetit.
Por kësaj here nga Bulevardi Deshmorët e Kombit, nëpërmjet mediave ndërkombëtare e atyre të pa hipotekuara në oborrin qeveritar e verteta startoj me shpejtësinë e dritës e triumfoj.
Bota demokratike mësoj se çfarë ka ndodhur në të vertetë.
E mori vesh se Edi Rama me pushtetin e grabitur ka uzurpuar shtetin, të gjitha institucionet kushtetuese të tij, ka invaduar pushtetin lokal me zgjedhje të njëanëshme, mbërthej Prokurorinë e Përgjithshme pa votat e mjaftueshme në parlament, asgjesoj pushtetin gjygjsorë,
me ligjin për dividentin dhe teoritë neoliberale shkatërroj konkurencën e lirë, gllabëroj të gjitha asetet kombëtare, të gjitha këto veprime në shkelje flagrante të Kushtetutës, duke e zhytur vendin një krizë të thellë shumëdimensionale.
Çështjen Kombëtare e trojet shqiptare me panternalizmin e tij megalloman e utilitar e nxori në poker amazonash.
Arriti deri aty sa ti kërkojë Kryeministrit të Kosovës Albin Kurtit të heqë taksën e Serbisë së sivëllaut të tij, Gebëlsit të Millosheviçit Vuçiçit e të deklarojë në studiot televizive se kosovarët e paguajnë me krenari taksën e Rrugës së Kombit.
I inatosur deri në urrejtje me Ramush Haradinajn për shkak se ia asgjesoj planin për ndarjen e Kosovës dhe ja shterroj endërrat për Serbinë e madhe, organizoj miniShengenin Ballkanik me qëllim aneksimin e Kosovës, krijimin e bajpaseve detare për Serbinë dhe krijimin e Jugosllavisë së re.
E duke mos u mjaftuar me kaq e paditi Degolin Shqiptar, gjoja për shpifje.
Ramush Haradinaj ka ndryshim katërcipëror me Edi Ramën por po theksoj vetëm një thelbësor.
Ai vuni disa herë jetën e vet në rrezik në betejat homerike me bishen gjakatare serbe dhe la në mejdanet ma ushtrinë vrastare të Millosheviçit tre vellezër për çlirimin e Kosovës dhe heqjen e kufirit mes shqiptarëve, kurse Edi Rama vendosi kufirin e ri, traun pa alternativë në Rrugën e Kombit.
Veprën sublime të shembjes së kufirit për Luan Haradinaj në sjellin vargjet e këngeve të virtuozëve Shaqiri:
“Gjoksi i Luanit një qiell me fortuna
Bahen bashkë e rrjedhin dy drinat e Buna
Gurin e kufirit e shkulë si dhemballën
Mbi krater t’vullkanit
Trimi e hedh vallen”.
Apo Cervadiku :
“Tek ai gur i mallkuar
Që na vuni hasmi në mes
Pushoj trupi i Luanit
Porse vepra e tij nuk vdes”.
Martin Luteri nënvizon se:
“Gjithçka që është bërë në këtë Botë është bërë nga shpresa”.
Nga Bulevardi Deshmorët e Kombit zgalemët e shpresës u besatuan dhe i thanë stop grushtit të shtetit- ndal puçit kushtetues, ngjallën besimin, çertifikuan epilogun e autokratizmit e tranzicionit të gjatë, celebruan pushtetin absolut hyjnorë të sovranit, çelën Epokën e Re që do të institucionalizojë votën e lirë si gurë themel i shtetit të së drejtës.
Shqiponjat Kuqezi u banë barrikadë njerëzore e pushtetit absolut të uzurpatorit Edi Rama dhe mbeshtetën njëzëri kerkesën legjitime të Presidentit Meta për kthimin e sovranitetit të institucioneve.
Operacioni “Overlod” i Presidentit dhe Sovranit mbështetur dhe nga opozita përveçse demontoj puçin kushtetues dhe grushtin e shtetit asgjesoj që në ngjizje lëvizjen fluide të vetëvendosjes në Shqipëri.
Edi Rama pasi deshtoj në përpjekjen për asgjësimin e opozitës reale me një opozitë parlamentare artificiale kishte sponsorizuar një levizje të re, të fshehtë të kontrolluar prej tij, lëvizjen vetëvendosje, me qëllim të dëmtimit të aksionit apozitar duke sjellë gjoja fytyrë të re opozitare.
Pas manifestimit madhështor të 2 Marsit papagajtë që për një moment i ndalën cicerimat ndryshuan strategji dhe u përpoqën në studiot televizive të përçajnë opozitën.
Të dashur papagajë heshtni.
Mos u merakosni për opozitën.
Ajo tashmë është mazhorancë morale
Fjala është urdhër i Zotit.
Sovrani ka four me bekimin e tij.
Plutokratëve të industrisë mediatike, oborrtarëve të qeverisë dua të ju kujtoj Rene Marcisin filozof, publicist austriak i cili thekson se mbartësi i vetëm legjitim i “pushtetit të katërt” kushtetues është publiku, tërësia e të gjithë qytetarëve, e formuar nëpërmjet një proçesi të përhershëm informimi dhe komunikimi, i cili funksionon si një organ kontrollues, investigativ.
Në fakt në vend që të kontrolloni ju qeverinë, u kontrollon ajo ju dhe po u mban nën thundër të hekurt për shkak se e keni humbur pavarësinë për shkak të groshëve, apo tagjisë që merrni prej saj.
Shkurt dhe shkoqur ju jeni bërë skllevër të Patriarkut Edi Rama.
Si mund të mbroni lirinë e qytetarëve që dhunohen çdo ditë kur ju e keni humbur tuajën?
Presidenti Meta dhe Sovrani morën përgjegjësi historike me dt 2 Mars.
Të gjitha gjërat e mëdha perifrazohen me një fjalë të vetme çurçilliane liri, demokraci, drejtësi, barazi, mision, besimi, shpresë.
Çmimi i madhështisë është përgjegjësia.
Shkrimtari i madh Viktor Hygo na ka lënë një postulat lapidar:
“Dua të bëj një vepër në sherbim të Atdheut dhe pastaj të bëhet çfarë to dojë”.
Presidenti Meta e beri veprën, i ktheu sovranitetin Sovranit, dinjitetin Kushtetutës, dhe integritetin institucioneve.
Qytetarët virtuozë iu përgjigjën thirrjes për besëlidhje.
Besëlidhja Kuqezi, nuk ka nevojë të noterizohet sepse ka bekimin e Zotit.
Tashmë është e qartë se vetmja zgjidhje janë zgjedhjet e reja, të lira dhe të ndershme me një qeveri kujdestare.
herën e parë e lindë nëna, e herën e dytë gjuha në të cilën flet dhe e cila ia mundëson të rrëfejë për të tjerët dhe për vetveten! Por, siç duket, njeriu edhe vdesë dy herë: herën e parë kur e ngulfatë frika që t’i thotë të vërtetat për atë që ia bëjnë të fortët e të pushtetshmit dhe herën e dytë, kur shpirti ia braktisë trupin!
Ku ta dish, shqiptarët e Maqedonisë mbase do përjetojnë edhe lindjen e tretë: lindjen nga vetëdija se është vetëtradhti dhe vetëpërbuzje, të qëndrosh i përkulur dhe t’i përkrahësh politikisht ata që të kanë çuar nga ‘Sopoti’ në ‘Brodec’, nga likuidimi i Harun Aliut me shokët deri te ‘Monstra’, nga ‘Encliklopedia’ maqedonase që ofendoi tërë popullin shqiptar deri te ‘Shkupi 2014”…, pra nga një tragjedi në tjetrën, për të arritur deri te nata e përgjakur e Kumanovës, deri te nata kur regjimi DPMNE-BDI bëri diçka të paimagjinueshme për rrethana paqeje: bëri krim mbi njerëzimin dhe, para syve të tërë shqiptarisë dhe të tërë botës, ushtroi terror shtetëror mbi shqiptarët e tërë një lagjeje!” (Kim Mehmeti)
Një emigrant legal në Europë e ka thuajse të pamundur të mos deklarojë paratë që ka, pasi në momentin që do të depozitojë në bankë më shumë sesa ka nga puna, do të kalojë në sitën e organeve të atij vendi.
Nuk ka në Europë asnjë mundësi që të kryesh transaksione pasurie pa u deklaruar pranë organeve shtetërore. Asnjë të vetme. Shëribmet publike janë të kushtëzuara me legalitetin dhe jo më kot identiteti kryesor i një shtetasi në raport me shtetin në Europë është numri social.
Fjala e kreut të qeverisë paraqet disa probleme serioze për atë që quhet funksionim i shtetit të së drejtës dhe ligjit.
Së pari z. Rama ka dhënë premtimin solemn se “ligji do miratohet me 84 vota” duke siguruar kështu idenë e vet se amnistia është e pakthyeshme.
Së dyti, z. Rama thotë se pasuritë e krimit dhe të politikës janë të paamnistueshme. Madje ai premtoi se koha e drejtësisë së madhe po afron. Diçka që nuk i takon një kryeministri ta thotë, sa kohë që flet për një pushtet që me Kushtetutë është i pavarur dhe i ndarë nga Ekzekutivi.
Së treti është objekti i kësaj amnistie që është shumë i paqartë dhe që nuk bind. Ka thënë sot z. Rama ndër të tjera:
Amnistia e përgjithshme penale e fiskale është një masë bipartizane që nuk duhet të ndajë partitë, pasi është në interes të gjithë qytetarëve në emigracion apo atyre që merren me biznes të vogël apo të mesëm në Shqipëri dhe nuk është në interes të askujt prej nesh politikanëve. Amnistia e përgjithshme fiskale dhe penale, do të ketë mbështetje pa dallim ngjyrash, pasi është domosdoshmëri për t’i dhënë të gjithë shqiptarëve që prej 30 vitesh kanë punuar në emigracion apo në vendin tonë, mundësinë që të formalizojnë të ardhurat e tyre nga puna, duke formalizuar ato që nuk i kanë deklaruar dhe duke i futur në bankat e vendit, si dhe të formalizojnë gjithë asetet e tyre
Çfarë do të amnistojë këtu qeveria? Paratë dhe pasuritë e padeklaruara të emigrantëve? Por në momentin që këto do të jenë produkt i punës dhe do të deklarohen, do të kërkohet burimi. Dhe burimi është një dokument nga shteti përkatës, në raport me të cilin një emigrant legal ka detyrime të qarta. Kjo që thotë z. Rama e vendos një emigrant përpara një zgjedhjeje që nuk ekziston, pasi nuk mund të legalizosh një pasuri të caktuar dhe shteti ku një njeri jeton dhe banon të mos veprojë.
Nga ana tjetër, nuk dihet nëse z. Rama flet në emër të ndonjë statistike, baze të dhënash, apo ka parasysh atë që mund t’i kenë servirur ata që lobojnë për këtë amnisti. Një emigrant legal në Europë e ka thuajse të pamundur të mos deklarojë paratë që ka, pasi në momentin që do të depozitojë në bankë më shumë sesa ka nga puna, do të kalojë në sitën e organeve të atij vendi. Nuk ka në Europë asnjë mundësi që të kryesh transaksione pasurie pa u deklaruar pranë organeve shtetërore. Asnjë të vetme. Shëribmet publike janë të kushtëzuara me legalitetin dhe jo më kot identiteti kryesor i një shtetasi në raport me shtetin në Europë është numri social.
Kur vjen puna tek amnistia për biznesin e vogël dhe të mesëm, këtu ne kuptojmë në të vërtetë një ndër arsyet e kësaj amnistie. Zoti Rama po fal ata që janë evadorë fiskalë në vite, që nuk kanë deklaruar të ardhurat e tyre për shkak të taksave. E bën këtë ndoshta qoftë për të fituar një fotografi më të mirë të pasurisë që qarkullon, fluksit monetar jashtë sistemit, por edhe për të rritur në fakt marzhin e të ardhurave në një çast të caktuar. Kjo bëhet për nevoja financiare nuk diskutohet, por edhe për të rritur teorikisht shkëmbimin formal në ekonomi.
Por nga ana tjetër, z. Rama pranon këtu publikisht dhe hapur se filozofia e taksës progresive që u mbrojt me pathos gati ideologjik dhe nga pozitat e një qeverie që sillet si Robin Hudi, pra ua merr të pasurve dhe ua jep të varfërve, DËSHTOI. Sepse përndryshe nëse kjo politikë fiskale do të kishte funksionuar, nuk do të kishim sot nevojë që të kalonim në amnisti.
Zoti Rama shtyhet më tej në pretendimet e veta kur thotë se në një fazë të dytë do të kërkohet që të raportohen edhe pasuri të shqiptarëve jashtë vendit. Nuk dihet si mund të rregullohet një gjë e tillë nga e drejta kushtetuese, por pasuria ka vlerë legale përmes një transaksioni zyrtar në vendin që e merr dhe mosdeklarimi I saj në vendin e origjinës nuk mund të përbëjë kurrfarë shkeljeje. Kur kemi të bëjmë me pasuri legale. Zoti Rama këtu nuk përmend parajsat fiskale sepse hetimi i pasurisë në to do të hapte një kapitull problematik në vend. Por kjo lloj amnistie është pikërisht për këtë pasuri, të cilën z. Rama dhe qeveria e tij nuk ka asnjë mundësi reale ta provojë se nga vjen.
Po përgatitemi dhe për një tjetër nivel që lidhet me nevojën që ka vendi që do të kërkohet të regjistrohen dhe të deklarohen në Shqipëri të gjitha asetet dhe të ardhurat që kanë jashtë vendit. Shteti shqiptar do të ketë detyrimin dhe kapacitetin për të kontrolluar asetet jashtë vendit. Ndaj biznesmenët duhet t’i deklarojnë duke përfituar nga amnistia dhe të mos bëjnë shakara që do t’i kushtojnë shumë shtrenjtë pas amnistisë. Amnistia do të vijë në parlament shumë shpejt, do të konsultohet me grupet e interesit por jo shumë gjatë
tha ai.
A po amnistohen pasuri të vëna nga korrupsioni në administratë? Pasuri të përfituara nga kontrata me shtetin dhe evadime të ndryshme? Nuk dihet. Me gjasë vetëm z. Rama e di se për çfarë po flet, ndërkohë që shumëkush merret me amnistinë në tërësi që mund të jetë në thelb mbulim për një operacion të caktuar financiar.
“Nëse grushti i shtetit, organizata mafioze ndërkombëtare, nuk e merr seriozisht këtë dekret, unë e jap fjalën, në emër të këtij flamuri, për të cilin janë vrarë mijëra e mijëra dëshmorë e heronj, se pas datës 15 mars, kur të përfundojë Reforma Zgjedhore, që është një kusht, populli kuqezi që votoi sot për vdekjen e grushtit të shtetit,
unë Ilir Meta betohem se atë dekret nuk do ta firmos këtu, por në mes të Parlamentit, atje, në mes të krimit.
Unë i pari dhe gjithë populli kuqezi, jemi populli që vuajtëm më shumë se kushdo komunizmin, jemi një popull që jetën e japim, demokracinë jo.
Shumë prej jush mund të kenë pasur ndonjëherë vërejtje për tonin tim, por duhet të dini që unë në publik për hir të disa interesave shtetërore, nuk kam treguar as 10% të krimeve që kanë ndodhur kundër sovranitetit tuaj dhe reformës në drejtësi.
Prandaj, ju siguroj se kjo pranverë kuqezi nuk ndalet më, deri në rivendosjen e plotë të sovranitetit tuaj. Tani do iu lutesha shumë, me qetësi dhe drejtësi, tani kam një lutje për të gjithë ju”, -tha Meta.
U ndodha në kohën e duhur, në hapësirën e duhur dhe me personin më të fuqishëm të botës. Për kureshtarët po e rrëfej : Kordat e verdha të gjumit, m’i kish paralizuar një ëndërr diplomatike. Ecja në tjetër dimension mendor dhe kohor. Ai, dimensioni i tretë, ishte tokësor.
Ndala në Londër, te restoranti “Oda e Çarls Beut”. Sapo më kishin shërbyer paçe e pilaf. Kamarierët vrapuan e hapën dyert. Në odë u fut gjithë turfullimë, ai pra, Donaldi. Të bëftë mirë Albert ! Ku ma di emrin ky ? Aha, po kot nuk është atje ku duhet, di gjithëçka. Bujrëm ! – e ftova dhe hoqa lugën nga goja. Je turk ? – më pyeti dhe vazhdoj – ha paçe, thua ” bujrëm”, sepse nga emri Albert dhe fytyra kuqalashe mendova se je i evropit. Ja ashtu, Zotni, nga rraca e gjuha evropian jam, prej Shqipërie.
Nga besimi jam bektash, trurin ma ka shplarë komunizmi dhe propoganda e Tiranës. Amalgamënjeri- tha – po ulem dhe vazhdoj. Kam dëgjuar për rracën tuaj. Jeni të çuditshëm. Bëni si krenar e kryeneç, por nënshtroheni ndaj çdo fuqie. Këtë s’mund ta pranoja, jo Zoti Tramp, të ishte ky, por vetë Zoti i Madh. Jo, i thash prerë. Populli, të cilit i përkas, është trim, durimtar e i paepur. Ne luftuam 500 vite kundra turkut e u bëmë si ata. Ne e çliruam vëndin nga ju, gjermanët dhe 50 vite qëndruam ballëpërballë juve, amerikanëve. Ende sot, kur duam ju shajmë e kur na do qejfi ju mburrim. Haahaaa, qeshi fort ai, sa paçja ime filloj të zjente në tas. E kam dëgjuar këtë, foli dhe rregulloj baluket. Paskeni dhe humor ju, vazhdoj me zë të ulët. Më trego një barcaletë. Nuk mund t’ja prishja dëshirën. Nga mospajtimet e mëdha, ndonjëherë, lindin miqësi të forta. I tregova këtë : Një pule, klloçkë a kllokë si i thonë disa,i vunë për të ngrohur vezët e rosës. U maturua embrioni e çelën vezët. Zogjtë sa dolën, u lëshuan drejt kanalit të ujit.
U habit pula, u trishtua deri sa i ra të fikët. Tramp, heshti një minutë, më pa drejt në sy e pati kurajon t’më thoshte; fabulën e dëgjova, moralin s’po e kuptoj. Po ja, Zotni, ligjërova unë. Secili ka mjedisin e vet, dashuritë apo urrejtjet e tij, disa janë gjenetike e disa patologjike. Janë dhe reflekset, instiktet, veset apo virtytet. Kështu na ka ndodh dhe neve, si rosat e vogla, që rendën drejt ujit edhe pse nuk e kishin parë kurrë më parë.
Tek ne, një pjesë, e do Amerikën sa lind dhe pa kushte. Pjesa tjetër e urren pa lindur, nuk e do as kur e mbush me dollar. Gjithësesi, jo të gjitha dashuritë janë të ndërsjellta. Ajo zonja.Sindroma e Stokholmit varet kë kap. U çua pa më përshëndetur. Sa zgjata dorën të kap lugën e paçes, ndjeva duart e time shoqe mbi ballë. Çfarë ke, që përpëlitesh më pyeti ? Eh, ç’ëndërr ishte ajo . . .
Qytetaria shqiptare dje fitoi betejën e parë me barbarinë antishtet!
Tani është koha e sovranit!
Koha për qeveri të besimit popullor nga elita e kombit!
Koha për zgjedhje të parakohshme politike dhe vendore!
Të dashur miq,
Ishte kënaqësi e veçante pjesëmarrja në manifestimin e djeshëm të qytetarisë shqiptare të ardhur nga gjithë Shqipëria, nga gjithë brezat dhe grupet shoqërore, që nga brezi i studenteve të dhjetorit ‘90, intelektuale të shquar, të punë dhe të papunë, të majtë e të djathte, pa asnjë dallim.
Qytetarët shqiptarë të tej-lodhur, të tej-varfëruar dhe të shkelur me këmbë nga barbaria antishtet, nga qeveria më e urryer, më e korruptuar, më e inkriminuar dhe më anti-popullore në Europën e 30 viteve të fundit, manifestuan dje më shumë civilizim njësoj si qytetarët amerikanë, anglezë, gjermanë, francezë apo italianë.
Ata manifestuan dje për të mbrojtur Kushtetutën dhe Republikën, demokracinë, pluralizmin, shtetin e së drejtës, liritë dhe të drejtat tona themelore, manifestimi i parë i këtij lloji në Shqipërinë e pas vitit 1990.
Qytetarët shqiptarë meritojnë falënderim dhe përgëzim të veçantë, respekt dhe mirënjohje pa kufij. Tani është koha që populli të ushtroje sovranitetin e vet të mohuar, në mbrojtje të interesave tona civile dhe kombëtare, si e vetmja rruge-zgjidhje, dhe kur sovrani bën zgjidhjen, të tjerët heshtin.
Është koha që sovrani të largojë një herë e mire regjimin, klikën kriminale në minorancë që rri në pushtet me votat e vjedhura, me paratë e krimit dhe të drogës. Është koha për zgjedhje të parakohshme politike dhe përsëritje të zgjedhjeve vendore, me një qeveri popullore të besueshme, të formuar nga elita e kombit, nga intelektualet dhe profesionistët më të mirë dhe patriotë që kemi, që fatmirësisht i kemi të shumtë!
Mos u “mërzit” z.Ambasadore. Ne atë flamur e kemi respektuar, dashur, mbrojtur,edhe kur të tjerët e kanë…dhunuar…
Kështu që mos u mërzit kur ne me atë flamur protestojmë për të mbrojtur demokracinë…
Mos u mërzit kur ai flamur në duart jo vetëm të Presidentit, por dhe mijra e mijra protestuesve shqiptarë,valvitet përkrah flamurit tonë kombëtar.
Vërtet…pse u ”mërzite” dhe pse u ”shqetësove sot zonja ambasadore!?
Ne flamurin Amerikan se keqpërdorim për asnjë interes, sepse ne atë flamur e kemi të shenjtë, një si flamurin e kombit tonë.
Ne tek ai flamur shohim lirinë e çdo kujt, shohim Presidentin Wilson dhe rolin e tij në pamvarsinë e Shqipërisë, duke e mbrojtur dhe mos lejuar copetimin e saj.
Ne tek ai flamur shohim, ndimen e pa kursyer të SHBA, për ardhjen e demokracisë se brishtë shqiptare.
Presidentin Bush i cili deklaroj se Kosova do jetë e lirë, e pa varur duke u çliruar nga vargojtë e pushtimit, vrasjeve dhe zhdukjeve masive te qytetareve të saj, tmerreve te masakrave nga ajo e Tivarit,Rankiviç Millosheviç.
Atje shohim Presidentin Klinton, që dha urdhërin për të ndalur masakrat makabre ndaj popullsisë së pafajshme dhe çlirimin e kosovës.
Atje shohim lirinë e kombeve të nenshtruara dhe marra peng jo vetem nga diktaturat komuniste, por nga banditet, dhe krimi i organizuar sot i veshur me kostume partie dhe pushteti.
Ju z.ambasadore duhet të mërziteni kur gruaja e Bilalit paguan qindra mijra euro per nje foto me Obamen duke mashtruar.
Ju zonja ambasadore duhet të ofendoheni kur trafikanti kryeminister ofendon presidentin e vëndit tuaj, Z.Trump. ku dhe zgjedhjen e tij e cileson si një turp…
Ju zonja ambasadore duhet të protestojë, jo ti bëni fresk një të sëmuri mendor që ja u hedh si rreckë nga tavolina flamurin e saj kombëtar.
Ju zonja ambasadore duhet ti kërkojë llogari dhe ta ndaloni dështak piktorin kur ai nga zyra e kryeministrisë, bën zdhënsin e DASH.
Zonja Kim…dil ndonjëherë në Dajt, në Moravê, Tomorr, Valbonë, në alpet shqiptare, shihe lindjen dhe perëndimin e djellit Iliro-Dardan me sytë e tu, pa “syze dielli”…
“Shqetësohen se njëra palë manifeston me flamurin amerikan dhe nuk shqetësohen kur kryeministri flet në emër të SHBA, se ata që i prishin zgjedhjet monopartiake, do i ndalohet hyrja në Amerike…..vazhdoni besoni tek arbitri i pavarur”, shkruan Bushati në një postim të tijin në Facebook.
Dalja në moment e presidentit Ilir Meta me flamurin amerikan solli reagimin e ambasadores amerikane Yuri Kim, e cila shkruante se, nuk kishin asnjë lidhje me tubimin në bulevard.
Por nuk kanë munguar as reagimet e analistëve. Pas Andi Bejtjes, reagon edhe Andi Bushati.
Ket punen e Juri Kim për punën e Flamurit Amerikan të valëvitur në manifestimin për Kushtetutën kur e Meta e bëri të qartë që po përshëndeste shqiptarët e ardhur nga USA vështirë ta shpjegosh….
Madje ka ngatërruar dhe shumë popull: duke filluar që nga ata që e mbajnë flamurin amerikan në ballkone dhe në ditën e hashures si dhe ato femra që i kanë rrobat e banjos me flamurin amerikan….
Hashim Toplica (1914-1996), lindur e vdekur në Tetovë, është shqiptari i ish Jugosllavisë që ka vuajtur më shumë burg në regjimin antikombëtar të Enver Hoxhës. “Rekordi” i tij i zi, e rendit atë tretin në listën e të burgosurve politikë. As në regjimin shtypës e pushtues jugosllav nuk gjenden njerëz të kenë vuajtur kaq shumë burgim dhe krejt pa asnjë faj, vetëm nga urrejtja ndaj kosovarëve në Shqipëri. Katër vjet më vonë, ai u ridënua sërish.
Toplica vuajti burgimin në vitet 1950-1966 dhe 1968-1987.
***
Letra
Deri kur ma!?
Jam emigrant kosovar i dënuar dy herë me burgim. Herën e parë u dënova me 20 vjet, nga të cilat, bëra 17 vjet dhe u lirova i sëmurë dhe i rraskapitur. Kërkova riatdhesim dhe në vend të tij, mbas 17 muajsh e 13 ditësh pritjeje, arrestohem dhe dënohem me 10 vjet privim lirie për gjoja agjitacion e propagandë!!
Jam i sëmurë dhe i vjetër në moshë. Mbusha 21 vjet burg pa vra, pa pre, pa djegë, pa vjedhë e pa çnderue, pa i shkaktue asnjë lek dëm Republikës Popullore të Shqipërisë dhe vazhdoj të vuaj në burg pa asnjë kuptim. Deri kur më do të vazhdohet kështu me ne, nga një anë flisni për “vllaznit kosovarë”, nga ana tjetër, bijtë kosovarë i trajtoni në mënyrë të drejtë, bile edhe në burg nuk trajtohemi barabar me vendasit.
Ç’është kjo o shqiptarë? Deri kur do të vazhdoni kështu me ne? Neve kemi arritur në atë gjendje sa që e kemi të padurueshme jetesën tonë të mëtejshme në këto kondita. Prandaj shqyrtojeni ju lutem çështjen tonë dhe na riatdhesoni sa më parë sepse pasojat do të jenë katastrofale për ne dhe jo të pëlqyera për ju.
Nënshkrimi i marrëveshjes mes SHBA dhe Talebanëve ka bërë lajm në mbarë botën. Është kurioze të shohësh shkërmoqjen e autoritetit të asaj që vetëquhet si Superfuqia e vetme, teksa ulet në tryezë, firmos një marrëveshje dhe premton kontakte të nivelit më të lartë me përfaqësues të një lëvizjeje radikale, islamike, të cilën e ka akuzuar se ka qenë pjesë e sulmeve terroriste në territorin e vet.
Ky është patjetër një dështim spektakolar që do të ketë patjetër shumë pasoja. Talebanët janë një lëvizje e militarizuar e cila ka dekada që lufton për të marrë pushtetin. Ata janë mbështetur në mënyrë ciklike nga disa vende të mëdha kundër të tjerave, për të mbërritur në fund në krye të vendit.
Është zakon i shumëkujt që vendimet e Amerikës t’i shohë si pjesë e një strategjie të mençur, afatgjatë, të pakonkurueshme dhe që zbatohet pa asnjë dyshim. Me siguri këta njerëz që mendojnë kështu do ta kenë të vështirë të gjejnë diçka strategjike në dështimin e SHBA në Afganistan dhe në vetëposhtërimin e tyre duke u ulur në një tryezë me talebanët.
Ky shembull është ilustrim I qartë dhe që konfirmon mësimin historik se kombi, shteti dhe njeriu mund nënshtrohen, por se dinjiteti nuk është i lidhur organikisht me humbjen. Talebanët mund të jenë çdo gjë, por janë edhe prova se këmbëngulja të çon drejt suksesit, kur ke bindje në ide të tuat. La ta marrim këtë shembull dhe ta ballafaqojmë me sjelljen e politikës në Shqipëri dhe mënyrës sesi ne si shoqëri u qasemi të huajve. Përveç naivitetit dhe nevojave që ka njeriu, mënyra sesi merren vendimet në vendin tonë, provon se prezenca e të huajve dhe nënshtrimi formal ndaj tyre është garanci vetëm për politikën. Asnjë prej vendimeve që gjeneron apo mbështet një stabilitet fals, i cili vihet në provë çdo dy vjet nuk i përgjigjet interesave të qytetarëve shqiptarë.
Në këtë kuptim psikoza poshtëruese “e ka thënë Amerika” është shndërruar padashur në të vetmin pikë ku ankorohet logjika politike e shqiptarit mesatar që i kapur peng nga një shtet që dominohet nga krimi, shpreson se të huajt janë ndryshe dhe e duan vendin tonë.
Koha po provon të vërtetën e madhe se çdokush duhet të kujdeset për shtëpinë e vet. Pa pretendime dhe krekosje të kota, as konflikte dhe përplasje me të mëdhenjtë, por ama duke bërë të qartë se ka kufij fizikë, por edhe politikë e moralë.
Kërkesa e vazhdueshme e politikës shqiptare për të marketuar mbështetjen amerikane dhe europiane, është ndër të tjera një lojë tinzare që na bëhet të gjithëve ne. Duke bërë shpëlarjen e trurit me idenë se pa Perëndimin Shqipëria dështon në të vërtetë fshihet axhenda e kësaj politike që ka uzurpuar dhe po ndan pasurinë kombëtare. Të huajt, më saktë Perëndimi po përdoren si garanci për gjoja rendin liberal dhe demokratik të Shqipërisë, në mënyrë që nesër askush të mos cenojë pasurinë e vënë sot e që do t’u trashëgohet fëmijëve të këtyre që sot janë ministra dhe deputetë.
Nuk ka askush këtu axhendë demokratike, por vetëm projekte kleptokratike, të cilat mund të mbrohen vetëm duke qenë kanakarë të Perëndimit që nuk do të lejojë goditje në themel të kësaj klase që sot po i shërben kaq shumë dhe po e sajdis me të gjitha format. Këtu ngre peshë edhe irrelevanca e Shqipërisë, një vend që zgjon interesa të kufizuara në Itali, Greqi dhe në ndonjë zyrë të Komisionit Europian.
Kështu kemi parë se luhej politika edhe në vitet ’30 nga baballarët e kombit që zinin radhë për t’u shërbyer të huajve vetëm e vetëm për të siguruar perspektivën e tyre.
Shqiptarëve të zakonshëm u është lënë të bërtasin me dëshirë: o sa mirë me qenë shqiptar, që në kushtet kur vidhen, dëbohen pa kuptuar nga vendi i tyre, kur pasaporta që mbajnë u griset në fytyrë dhe asnjë konsullatë apo ambasadë shqiptare nuk kujtohet për ta, kur trajtohen në mediat e perëndimit si trafikantët më të mëdhenj, kur gënjejnë veten se janë integruar në shoqëritë ku kanë vajtur, por në fakt janë vetëm e vetëm nënperiferia e tyre, kjo devizë e shndërron vetiu kuptimin në: o sa mirë me qenë gomar! Megjithë respektin për kafshën në fjalë, që kaq shumë është stigmatizuar.
Aleksander I Shqipatrëve, Kryepeshkop – Bir I Shqiponjës
“Gjergj Kastrioti i kishte kushtue vehten lirisë dhe mirëqënies së popullit, me vetmohim të plotë. Qëllimi i tij ishte jo vetëm ta mbronte nga sulmet e armikut të hue,j por edhe t’i bashkonte në një komb të pamvarur”. Tajar Zavalani, gazetar i BBC, studiues, (Histori e Shqipnis faqe 128)
Urime të gjithëve ju Vëllezër dhe Motra Shqiptarë, Gëzuar 2 – Marsin, 576° Vjetorin e Kuvendit të Besëlidhjes së Lezhës dhe Bashkimit të parë politik, ushtarak, ekonomik dhe Kombëtar të Popullit Shqiptar me në krye Gjergj Kastriotin – Skënderbeu: Emri yt në historinë tonë është i shkruar me shkronja të arta,ndërsa bota të njeh si trimin më të madh që mbrojti trojet e veta!!! Bashkimi i Kombit nuk është dëshirë, por detyrim për të gjithë ata që Shqiptar, vetëm Bashkimi i Popullit dhe i Kombit do të na shpëtojë nga copëtimi dhe asimilimi i mëtejshëm!!! Populli i Bashkuar kurrë nuk do të mposhtet!!! Qellimi im i vetem eshte te shohe Shqiperin e Bashkuar!!!
Sot ne festojmë që princat Princat Shqiptarë me Skenderbeu në krye lidhën besën për të mbrojtur Atdheun, eshte me mire dalja nga roberia ose Skllaveria dhe themelimi i nje shteti te Ri te Ilirise dhe Epirit, gjigandë të tillë lindin për të mos u harruar kurrë dhe për t’u bërë busull udhërrëfyese për mbarë Popullin!!! Skënderbeu, e Heroin Kombëtar të Shqiptarëve, 2 marsi, i të cilit, falë Lidhjes së Lezhës, u bë pararendësi i paqtimit, solidaritetit dhe shtetformimit mes Shqiptarëve. Zanafilla e Kombit Shqyptar!!! Skënderbeu është pjesë e identitetit tonë dhe qënie Shqiptare, është pjesë e gjeneve tona. Lavdi per jete heroit tone Gjergj Kastriotit, lavdi beselidhjes se Lezhes, edhe tani Shqiptaret kane nevoje per nje beslidhje te re duam nje Shqiperi te Bashkuar!!! Urime Dita Besë !!! Gjergj Kastrioti, Skenderbeu, Kryeheroi i Kombit Shqiptar që turpëroi një Perandori të fuqishme dhe mbrojti Kombin e tij prej pushtuesve dhe tradhëtarëve Arbëror: Lavdi dhe Shume Respekt për Veprën e Sakrificën e tyre!!! Lavdi Kryeheroit tonë Gjergj Kastriotit, Skenderbeu dhe gjithe princave që luftuan për Shqipërinë!!! Urime Legjendë e pavdekshme! Krenaria e Kombit Shqiptar, Gjergj Kastrioti, Skenderbeu!!! Urime Gjergj Kastrioti, Skenderbeu , Krenaria Shqiptare !!!
Urime Gjergj Kastrioti, Skenderbeu për Shqiptarinë !!! Gjergj Kastrioti, Skenderbeu, gjithmonë i gjallë në gjdo zemër Shqiptare !!! Lavdi Kryeheroit tonë Gjergj Kastriotit, Skenderbeut dhe gjithe princave që luftuan për Shqipërinë !!! Lavdi të gjithë atyre që dhanë jetën për Atdheun tonë !!! Lavdi per ty Skenderbeut pa ty skishim Atdhe !!! Rrofte perjete Shqiperia !!! Rroft Kombi Shqiptare !!! Në lavdinë e Kombit tonë Shqiptar përgjithmonë !!! Rroftë Shqipëria Etnike !!! Ne jete te jeteve, Rrofte Shqipëria dhe ata qe e duan ate!!! Shpirti i Arbrit nuk vdes kurrë!!! I Liris se Iliris!!! Autoctonus!!! Zoti e Bekofte Shqipërinë dhe Shqiptarët ngado qofshi posaacerisht!!! Shërbëtor i përulur i Zot dhe Shqipërisë, Shkelqësia e Juaj Imzot
Aleksander I Shqipatrëve, Kryepeshkop – Bir I Shqiponjës
Kjo eshte pasuria ime. Une 30 vite ne emigrim me zore bera nje shtepi.
Po ju o barkderra me vila, me miliona € neper banka, me makina luksoze qe i beret brenda pak vitesh, si i justifikoni?
Deklarimi i pasurise time, meqenese u kerkohet emigrantve te deklarojne pasurit e tyre.
Jam arratisur mes plumbave qe ne moshen 16 vjeç. Shkova ne nje shtet tjeter per nje jete me te mire ku ndjeva vetmine ( pak rracizem) , derdha lot udheve kudo qe shkelja. Banoja ne mes te arave neper kasollet e qenve mes lageshtires dhe te ftohtit. Punoja nga mengjesi deri ne darke per te mbijetuar.
Nje pale kepuce i mbaja 5 vjet, nje pale rroba laja-thaja. Lahesha here me uje te ftohte dhe here me kanaçe qe nxehja ujin ne zjarre. Bleva nje makine rrangall me kredi. Me vone u martova dhe krijova familje ku bashke me bashkeshorten dhe femijte e vegjel jetonim ne nje shtepi qe kur binte shi, tjegullat ishin te thyera dhe vendosnim kova ne mes te shtepise qe binte nga tavani. Me shume sakrifica bashke me bashkeshorten pas shume vitesh bleme nje shtepi ku gjysmat e lekeve i morem kredi dhe derdhem gjak deri sa ta shlyenim kredine.
Kjo eshte pasuria ime. Une 30 vite ne emigrim me zore bera nje shtepi.
Po ju o barkderra me vila, me miliona € neper banka, me makina luksoze qe i beret brenda pak vitesh, si i justifikoni?
Fjalimi i Edi Ramës ishte një përrua psiqik që kishte dalë jashtë kontrollit. Në vend që të jepte llogari për krizën e rëndë ku ndodhet vendi, ai e ka klasifikuar si komplot të Opozitës, Zërit të Amerikës dhe BILD për ta rrëzuar nga pushteti të gjithë ofensivën e Opozitës, që kulmoi me djegjen e mandateve.
Ndërkohë, nuk dha asnjë llogari për braktisjen që i bënë shqiptarët në 30 qershor, për bllokimin e integrimit, nëntë kushtet e Bundestagut dhe dështimin spektakolar të qeverisjes.
Gjysëm me ngërdheshje, pak me gjestikulacione , e pak me lëvizje të pakontrolluara që i burojnë nga degradimi, në fjalimin e tij Rama nuk i fshehu dot makthet e mëdha që po e torturojnë brenda subkoshiencës.
Jo rastësisht, retorika e tij për një mandat të tretë me 800 000 vota, ideja e Jugosllavisë dhe amnistia fiskale, u kthyen në tre kolonat, ku e mbështeti të gjithë fjalimin e tij, që ishte në të vërtetë një shfrim i koshiencës së tij.
Të tre këto premtime bëhen me synimin për të restauruar imazhin e tij të rënë përtokë gjatë këtij viti të vështirë nga ofensiva e Opozitës, me publikimin e përgjimeve, protestave masive dhe djegjen e mandateve. Të treja lidhen me qetësimin e mbështetësve dhe maktheve të tij të brendshme .
Makthi i parë është makthi i përgjimeve dhe radiografia e ashpër e tyre për qeverisjen e tij si dhe zgjedhjet pa Opozitën në 30 qershor. Thellë-thellë ai e di që përgjimet zbuluan mekanizmin me anë të të cilit ai ka vjedhur votat e shqiptarëve.
Ai e di që kjo e ka dërrmuar përfundimisht dhe në mënyrë të pakthyeshme legjitimitetin e tij, ndaj për të fshehur këtë makth në vend që të jepte llogari për parakalimin e elitës së PS në përgjime , kërkoi 800 000 vota.
Kjo vetëm për të shmangur përgjegjësinë , sepse dihet që ai dhe struktura e tij e lodhur nga korrupsioni dhe krimi mezi morën 200 000 në zgjedhje ku garonte i vetëm pa kundërshtar, por për të spostuar debatin.
Makthi i dytë. Ai po kërkon në mënyrë dëshpëruese të shpëtojë nga damka e tradhtarit dhe njeriut që po na mban larg Europës. Ai po tenton të mbulojë mesazhin e prerë të Europës dhe Bundestagut që nëpërmjet bllokimit të integrimit për të katërtën herë rradhazi , po i kërkojnë të largohet.
Me paturpësi, ai deklaroi që nuk na duhet Europa për sa kohë ne do të udhëheqim Jugosllavinë dhe këtë e bën pasi edhe vetë Putin refuzoi ta takonte. Ndërkohë, nuk harroi të vendosej në krah të Albin Kurtit dhe të sulmonte Haradinajn me shpresë se do të mund ta pastrojë zhulin e tradhtisë nga fytyra.
Së treti, për shkak të makthit të pafuqisë për të luftuar krimin, me Vangjush Dakon në krah ,shpalli dorëzimin para tij nëpërmjet aministisë fiskale, që nuk është gjë tjetër vetëm se një mekanizëm i ri për të rilidhur një kontratë të re me të.
Gjithsesi, ai e di që tani gjithçka është e kotë dhe po shkon drejt fundit. Ai e ka të qartë që nuk do t’i marrë kurrë 800 000 vota dhe që nuk do të ketë integrim pa largimin e tij. Ai e ka të qartë që amnistinë fiskale nuk do ta lejojnë kurrë ta implementojë institucionet ndërkombëtare.
Por, ai flet për to thjesht për të eksituar dhe qetësuar mbështetësit e trembur dhe dekujaruar nga ajo që kanë parë gjatë vitit që shkoi dhe po shohin tani, sepse atë vetë nuk mund ta qetësojë më askush.
Ne, Populli i Shqipërisë, krenarë dhe të vetëdijshëm për historinë tonë, me përgjegjësi për të ardhmen, me besim te Zoti dhe/ose te vlera të tjera universale, me vendosmërinë për të ndërtuar një shtet të së drejtës, demokratik e social, për të garantuar të drejtat dhe liritë themelore të njeriut, me frymën e tolerancës dhe të bashkëjetesës fetare, me zotimin për mbrojtjen e dinjitetit dhe të personalitetit njerëzor, si dhe për prosperitetin e të gjithë kombit, për paqen, mirëqenien, kulturën dhe solidaritetin shoqëror, me aspiratën shekullore të popullit shqiptar për identitetin dhe bashkimin kombëtar, me bindjen e thellë se drejtësia, paqja, harmonia dhe bashkëpunimi ndërmjet kombeve janë ndër vlerat më të larta të njerëzimit, VENDOSIM KËTË KUSHTETUTË: Parime themelore: Neni 1
Shqipëria është Republikë parlamentare.
Parlamenti shqiptar perbehet nga 140 deputete, aktualisht perbehet nga 122 deputete! Pa i hyre detajeve se si u plotesua ky nr.nderkohe qe opozita la mandatet!
Republika e Shqipërisë është shtet unitar dhe i pandashëm.
Krm dhe shpura e tij ne mos de juro, de fakto me maniera nga me te ndryshmet deri dhe ne ato fyese, e ndajne Shqiperine ne ne dhe ata, ne jugore dhe maloke, pa i hyre ndarjes se fondeve apo parave.
Qeverisja bazohet në një sistem zgjedhjesh të lira, të barabarta, të përgjithshme e periodike.
-Po dosjet 339 & 184 cfare na treguan?! Po 30 Qershori 2019 si shkoi?!
Neni 2
Sovraniteti në Republikën e Shqipërisë i përket popullit.
Populli e ushtron sovranitetin nëpërmjet përfaqësuesve të tij ose drejtpërsëdrejti.
Kush jane perfaqesuesit e popullit? Dako, Kajmaku, Veliaj, Alla, Bushi, Suli, Babani, Pjetri etj etj apo plot pseudodeputete?! A jane vertete keta individe te lidhur me krimin ne menyra te ndryshme perfaqesues te ketij populli? Nje populli nga i cili vetem 15 % votoi, qe eshte ne kushte ekstreme varferie, e qe po shenon kuotat me te larta te kerkesave per azil?!
Neni 3 Pavarësia e shtetit dhe tërësia e territorit të tij, dinjiteti i njeriut, të drejtat dhe liritë e tij, drejtësia shoqërore, rendi kushtetues, pluralizmi, identiteti kombëtar dhe trashëgimia kombëtare, bashkëjetesa fetare, si dhe bashkëjetesa dhe mirëkuptimi i shqiptarëve me pakicat janë baza e këtij shteti, i cili ka për detyrë t’i respektojë dhe t’i mbrojë.
A ndjehen sot shqiptaret te pavarur teksa ne kurriz te tij nga krm i vendit behen lloj lloj pazaresh?! A e ndjeni veten se po iu respektohet dinjiteti?! Po liria? A ekziston drejtesia shoqerore? A keni siguri per jeten dhe pronen teksa kushtetuta jua siguron rendin kushtetues?! Identitetin kombetar a e gjeni me gjekundi?! Po ndonje trashegimi kombetare a ka mbet pa u perdhosur, pa u shperfytyruar, pa u shembur, pa u kthyer ne “prone” shteteroro-oligarke a pa u kullezuar?!
A keni gjetur te drejtat tuaja ne gjykatat e ketij shteti? Sa kane zgjatur proceset e juaja civile, administrative? A sorollateni se nuk gjeni te drejten e nuk ndiqni dot gjithe shkallet e gjyqesorit sepse fale krm ato nuk ekzistojne? Po drejtesia ndaj vrasesve e grabitesve? A nuk i shihni rrugeve vrasesit pjese te bandave, a nuk i shihni se si dalin rrugeve pas krimeve te kryera ata qe kane leke? A mbajti ndonje pergjegjesi per vjedhjet shteterore? Po ata qe kalben birucave per mungesen e lekeve per te paguar uje e drita, i kujtoni? Apo per nje doze veteperdorimi hashashi, nderkohe qe kalojne tonelatat pa teklif? Po ata qe fitojne gjyqet po nuk e marrin kurre te drejten?! Qofte dhe ate vendin e punes! Pa harruar qe paguhen 3 administrata me leket tona! E sa e sa e sa te tjera, se halli hallit nuk i ngjan dmth…
Epo per keto dhe per te gjitha qe nuk i shkruaj dot, se mbaruan netet e gjata te dimrit, une neser do jem ne shesh!
Kaq di! E nese dhe ty te pikon diku catia! Cohu rregulloje! Para se te te zere brenda per fare!
Kryeministri Edi Rama ka njoftuar se të gjithë emigrantët duhet të deklarojnë pasuritë që kanë, në asete apo në para edhe në vëndet ku jetojnë
Mbasi vodhi e vodhi me PPP e KÇK, Rama tanimë ju është turrur kursimeve te emigrantëve, per tja u grobitur me forcën e ligjit te makutërisë.
I pa fytyri deklaron:
Në punë të zezë kanë punuar shqiptarët kur emigruan se nuk i prit njeri me krahë hapur, por produktet e asaj pune nuk janë kriminale ndaj do lançojmë një amnisti të përgjithshme, ku të gjithë shqiptarët me një afat të kufizuar, që të gjitha paratë dhe asetet t’i deklarojnë, dhe jo një a dy organizata të ngrihen, por bota mbarë, kjo do bëhet!
Emigrantët shqiptarë nuk mund të mbajnë para në bankat andej me një mijë e një vështirësi, as nuk mund të tmerrohen për të sjellë lekë në familje apo të blejnë shtëpi….
Të tjerët me një afat kohor të kenë mundësi të sjellin paratë në Shqipëri, të fusin në banka me një interes minimal, që në do t’i çojmë për arsim dhe shëndetësi në shërbim të publikut.
Kur mbaron afati je tek OFL, nuk ka më i ke djersë apo para krimi. Kush i ka gjërat e padeklaruar, se do fusim elementin tjetër, që të gjitha pasuritë e shqiptarëve jashtë, do deklarohen këtu, shteti duhet t’i dije, dhe ka të drejtë të gjëmojë deri në fund të botës nëse ke një shtëpi që se ke deklaruar”.
Ju që u gënjyet, por dhe ju që e votuat me dëshirën për një mdryshim më të mirë, tani prisni pasojat e asaj vote të pa menduar. Bishs e plagosur tani mbas votës ja u ka vënë syrin kursimeve tuaja të vëna me me djerse e gjak në emigracion, përndryshe do ju përndjeki këmba këmbës kudo që të jeni…
Mos u gënjeni leket tuaja jane 100 here me te sigurta nen jastek apo bankat europiane sesa tja u grabiti ky i pafytyre per te mbushur gropen bosh te buxhetit te shtetit, pse jo me kursimet tuaja te pasuroje oligarket me vjedhjet dhe koncensionet e tyre.
Rames dhe qeverise se tij te krimit vertet i duhet dhene dicka, dhe ajo qe i duhet dhene eshte grushti perfundimtar per ta shporrur kete kaste kriminale nga pushteti dhe shteti, ndaj bashkohuni dhe luftoni per te drejtat tuaja, jo per ti dhene gjakun tuaj ketij te pafytyri kryeminister.
Hapni sytë… Morracakë të paguar, zvarranikë, mashtrues ordinerë, shushunja, qorrë, ish bashkpuntorë… dhe trutharë…
Hapini sytë edhe ju… Ju që na bëni të zgjuarin, të diturin dhe antikomunistin.
Ja e vërteta e gjyqeve të “kafesë”…
E shtunë 25 Maj 1996…
Denim me vdekje për… Aranit Çelën, Zylyftar Ramizin, Rrapi Minon.
Burgim i përjetshëm për… Haxhi Lleshin e Manush Myftiun.
U desh revolucioni sllavo komunist i tre gishtave 1997, dhe shkatërrimi i shtetit ligjor, ( ku mes tre gishtave të Çaushit dhe Gjinushit, dalloheshin dhe gishtat “e të djathtëve” si Kurt Kolës dhe kryetarit te bashkisë shkoder Boriçit dhe ca të tjerëve ) që ndaj këtyre shushunjave, jo vetëm të mos ekxekutohej vendimi i gjykatës, por të dilnin nga burgu, edhe te merrnin dëmshpërblim…
Morracakë të paguar, lexoheni dhe mësoheni të vërtetën.
Le të dalim më 2 Mars në mbrojtje të Shqipërisë! – Nga Taulant Dedja
Kam 12 vjet që jam larguar nga politika aktive dhe po aq që jetoj larg Shqipërisë. Distanca nuk ma ka zbehur në asnjë rast interesin për çfarë ndodh në atdhe, edhe pse kur shprehem publikisht ndodh të stigmatizohem, si shumë emigrantë të tjerë me komente sipas të cilave ne s’kemi të drejtë të flasim për sa kohë kemi vendosur të mos jetojmë në Shqipëri. Por ndryshe nga shumë që jetojnë në atdhe, angazhimi im publik në raport me Shqipërinë nuk ka lidhje me ndonjë axhendë politike.
Partia për të cilën kontribuova nuk ekziston më, kështu që çka mbetur prej saj nuk më intereson fare. Rilindja ka kohë që ka vdekur, por meqënëse anëtarëve të saj nuk u pëlqejnë as traditat, as zakonet e asgjë që i përket kulturës e trashëgimisë kombëtare ajo nuk di as të njohë e as të mbajë zi. Prandaj na mbetet ne qytetarëve t’u tregojmë rilindasve se Rilindja ka vdekur.
Le t’ua tregojmë këtë më 2 Mars në manifestimin që Presidenti i Republikës Ilir Meta ka thërritur në emër të mbrojtjes së Kushtetutës, themelit të shtetit.
Mos kujtoni se po mbështes Ilir Metën. Nuk mendoj se i duhet mbështetja ime. Aq më tepër që në planin personal unë kam dhe kam patur rezervat e mia me të qëkur ai mbështeti kandidaturën e Ramës për në bashkinë e Tiranës kundrejt emrit tim. Por unë mbështes institucionin e Presidentit, dhe në këtë rast presidenti, që ka qëlluar të quhet Ilir Meta është veç një instrument që qytetarët duhet ta përdorin për të arritur qëllimin që zëri i brendshëm prej vitesh ua pëshpërit brenda vetes. «Kjo qeveri është e korruptuar. Ky parlament është ilegjitim. Meritojmë më shumë. Meritojmë demokracinë që e kërkuam dhe e fituam 29 vite më parë».
Le ta përdorimin pushtetin e presidentit dhe aftësitë e tij organizative për të arritur atë që duam edhe ne. Të shpëtojmë nga qeverisja e një dore banditësh e kusarësh që e kanë shitur vendin për disa dollarë më shumë në llogaritë e tyre të pallogaritura. E dëgjuat që do ia falin vetes të gjitha allishverishet fiskale? Natyrisht, për të dalë me duar të pastra e të jetojnë në Karaibe të lumtur. Ndërsa të ndershmit e të drejtët, të varfrit e të papërlyerit le të mbyten në varfëri apo të surdisen e surgjynosen nëpër botë.
E pra, pse të mos dalim në 2 Mars e të kërkojmë vendosjen e rendit të ri? Vendosjen e rendit të së drejtës, duke hedhur poshtë shtetin e policisë së Leshit dhe bandave kriminale që qeverisin vendin.
Le të dalim të gjithë më 2 Mars në mbrojtje të Kushtetutës së miratuar në vitin 1998.
Personalisht si zyrtari i drejtpërdrejt i ngarkuar për organizimin e referendumit të Kushtetutës në 1998, njëherazi dhe pjesëtar i njërit prej grupeve të punës që u mor me pjesën që lidhej me pushtetin lokal, ndjej moralisht përgjegjësinë për ta mbrojtur atë.
Kushtetuta e vitit 1998, e hartuar nga Komisioni i Venecias, me kalimin e kohës u pranua nga të gjithë dhe falë sistemit krejt te balancuar që vendoste, Shqipëria kapërceu krizën e pas 1997, realizoi në mënyre model këmbimin e pushtetit në vitin 2005 pasi zgjodhi edhe presidentin me konsensus (pikërisht falë balancës që ofronte Kushtetuta), u anëtarësua në NATO dhe iu hapën përfundimisht dyert e integrimit për në Bashkimin Europian.
Kushtetuta e vitit 1998, është më e mira në gjithë historinë e shtetit shqiptar, por edhe ndër më të ekulibruarat sa i takon raporteve mes tre pushteteve dhe sistemit zgjedhor miks që parashikonte. Prekja e saj në vitin 2008 e këtej u provua se ishte fatale. Ndërgjegjen e kam të qetë, sepse po në atë vit kam votuar hapur në Parlament kundër ndryshimit që iu bë pjesës së sistemit zgjedhor. Vazhdimi dihet… «Përfituesi» kryesor ishte kryeministri aktual, i cili me listat personale që hartoi mbushi radhët e legjislativit me kriminelë, analfabetë funksionale dhe injorantë par excellence.
Dhe ky është vetëm fillimi-ka thënë ai. Nëse ne nuk dalim më 2 Mars të manifestojmë ai do vazhdojë t’i bëjë Shqipërisë atë që s’ka mundur asnjë pushtues t’ia bëjë ndër shekuj. Shpopullimin! Shfarosjen e kombit shqiptar. Ky njeri është qënia më antikombëtare që ka parë historia e Shqipërisë. Ai nuk e do Shqipërinë, as rregullin, as sigurinë, as shtetin e as drejtësinë. Ai njeh vetëm paranë, krimin, dhe anarkinë.
Ziqiri Mero të tregojë ku janë eshtrat e 14 martirëve të ekzekutuar
Nga Kastriot Dervishi.
Në tribunën e kongresit doli sot enveristi ziqiri mero, ish ushtarak i lartë i regjimit komunist, anëtari më i vjetër i partisë.
Edhe udhëheqësi e puthi në ballë.
Mero njihet si agjitator i organizatës së “veteranëve” në mbrojtje të figurës së terroristit enver hoxha. Për të mos u zgjatur shumë, kujtoj se dy vjet më parë mero u shpreh kundër dekorimit të nënave dhe fëmijëve që vuajtën në kampin e Tepelenës në vitet 1949-1953, sepse i quante “kolaboracionistë”.
Kësisoj, në kongresin pa numër, një kampion enverizmi u evidentua në tribunë dhe kongresistët u çuan në këmbë me urdhër për të respektuar subjektin.
Do ishte me interes që nëse kampi në fjalë do arrijë të bëhet muze kombëtar, të kishte edhe foton e meros aty, si mbrojtës i flaktë i krimeve të diktaturës në kohët e sotme. Nuk pres ta bëjë “Harabeli” këtë se ai është në anën e meros.
Ziqiri Mero, anëtari më i vjetër i partisë i partisë më të vjetër, pasnesër mbush plot 100 vjeç. Është krenar se i ka shërbyer regjimit komunist dhe adhuron gjithë kriminelët e atij regjimi. Urren edhe fëmijët, gratë e pleqtë që vuajtën në kampin e Tepelenës sepse sipas tij ata ishin “kolaboracionistë”. Qan për çdo gjë që ka gatuar diktatura komuniste. Nuk ndjen asnjë lloj pendese sepse ashtu është gatuar. Duke pasur të pandryshuar urrejtjen klasore, parimet e luftës së klasave, shoku Ziqiri është kurdoherë vigjilent ndaj “armiqve të brendshëm” si dhe punëtor i palodhur për unitetin e partisë dhe hallet e proletariatit.
8 të pushkatuar
Ziqiri Mero ka qenë anëtar i Këshillit Gjyqësor Ushtarak të Divizionit të 3-të të Korparmatës së 2-të, në një proces ku u ekzekutuan plot 8 persona. Prokuror i procesit ka qenë Mit’hat Zaçe.
Ky këshill me vendimin nr.5a, datë 23.5.1945, (ku u gjykuan 20 persona), ndër të cilët u deklaruan fajtorë dhe u ekzekutuan:
-Enver Ibrahim Meko
-Harun Hysen Rokaj
-Nexhip Iljaz Canka
-Hajdar Teki Zako (17 vjeç)
-Surja Xhemal Zoto
-Mehdi Mehdi Lamçe
-Sefedin Rushan Fazlliu
-Estref Muslim Mustafaraj
U la në fuqi me vendimi nr.81, datë 24.5.1945 të Gjykatës së Lartë Ushtarake. Personat në fjalë kishin qenë më parë me forcat e Ballit dhe Legalitetit, por ishin bërë partizanë. Nga shqyrtimi i provave, ndaj tyre nuk rezulton asnjë krim apo vepër penale, por gjithçka është rreth dyshimeve se do formonin “grupe” dhe se nuk kishin “pastruar shpirtin nga e kaluara”.
Procesi tjetër, 6 të pushkatuar
Në procesin tjetër, afër në ditë me tjetrin sepse lidheshin me njëri-tjetrin, kapiten I Ziqiri Mero, si zëvendëskomandant i Brigadës së 1-rë, ka luajtur rolin e hetuesit dhe prokurorit. Bie në sy te ky grup pushkatimi i Farendin Angonin, një person që njihte fare mirë jetën e E.Hoxhës.
Me vendimin nr…(s’ka), datë 4.6.1945 Këshilli Gjyqësor Ushtarak i Divizionit të 3-të të Korparmatës së 2-të, u vendos pushkatimi i këtyre personave:
-Faik Riza Tartari
-Zef Sadri Kabashi
-Gjon Cufi
-Myrteza Bektash Satka
-Lec Ndreca
-Faredin Myrteza Angoni
U la në fuqi me vendimin nr.108, datë 5.6.1945, të Gjykatës së Lartë Ushtarake. Nuk po përmend personat e tjerë të dënuar. Të paktën në këtë rast, Ziqiri Mero ka urdhëruar pushkatimin. Ai di vendin ku janë pushkatuar të ndjerët. Ka jetuar gjithë jetën e tij me skenën makrabre të pushkatimit dhe ka adhuruar në kulm diktaturën.
Fletëarresti i Sabiha Kasimatit dhe godina e legatës sovjetike në Tiranë.
Organizata Grupi i Rezistencës u krijua nga Hamdi Frashëri. Organizata u zbulua rastësisht nga “Fiku” dhe “Dara” rreth majit 1949 në kohën kur organizata po përpiqej të shtrihej në disa qytete. Hamdi Frashëri u arrestua në mënyrë të fshehtë dhe u shpall i arratisur dhe organizatën e drejtori nënkryetari “Angazhonjësi”, i cili bënte lojën e Sigurimit. Synimi ishte të kapte gjithë grupet e armatosura antikomuniste. Disa dyshime si dhe loja e keqe agjenturore e sigurismsave sollën prishjen e kombinacionit agjenturor të Sigurimit. Loja u zhvillua deri dike derisa nga roli i Pol Zhegut dhe Ramë Habilit, loja e Sigurimit u zbulua pjesërisht. Anëtarë të Grupit të Rezistencës, të drejtuar nga Sejfulla Shima, formuan organizatën Bashkimi Kombëtar që vepronte midis Krujës e Tiranës. Këta morën vendimin për të hedhur një sasi dinamiti në legatën sovjetike dhe në vende të tjera. Ora 19.30 Hysen Llulla dhe Qazim Laçi dolën nga shtëpia e këtij të fundit dhe u nisën me biçikleta drejt legatës sovjetike në rrugën e Durrësit në Tiranë. Të dy do bënin një xhiro që do zgjaste 30 minuta. Qazim Laçi ecte i pari, ishte i veshur ushtarak, por nuk mbante armë. Hysen Llulla që udhëtonte pas tij, mbante me vete një revolver dhe dy bomba. Ishte një natë e errët dhe e frikshme. Rruga krejt e zbrazët sikur po i priste ta thyenin heshtjen e asaj nate. Qazimi kaloi legatën dhe shkoi në drejtim të shtëpisë së oficerëve, afër ambulancës së madhe. Hyseni ngeli prapa sepse ndezi një cigare, në mënyrë që ta përdorte për ndezjen e fitilit. Qazimi ngurroi, e hetoi rastin si të papërshtatshëm pasi një makinë po shkarkohej aty pranë shtëpisë së oficerëve. Pikërisht në këtë kohë Hyseni hedh dinamitin. Qazimi pa Hysen Llullën të ecë me shpejtësi të madhe në drejtim të tij, duke u larguar nga legata. Duke kujtuar se atë e kanë kuptuar Qazimi iu bashkua Hysenit dhe të dy vazhduan me shpejtësi nëpërmjet rrugës së Radio Tiranës që të çon në rrugën e Kavajës. Vijuan të ecin deri sa kanë mbërritur te pallatet buzë Lanës, vend ku dëgjuan shpërthimin që ndodhi në legatë.
Pas porosisë së mori nga partia, Sigurimi nuk arriti të zbulonte asgjë. Ai krye arrestime të shumta në bazë të tre listave: “agjentët e të huajve” (hartuar nga Dega e 1-rë), ballistët, legalistët, pronarët, etj (hartuar nga Dega e 2-të) dhe “sabotatorët” (hartuar nga Dega e 3-të). U zhvilluan hetuesi intensive, por nuk u arrit asgjë. Nga këto lista u përzgjodhën 22 persona për t’u ekzekutuar (Sabiha Kasimati, Pjerin Guraziu, Anton Delhysa, Zyhdi Herri, Gafur Jegeni, Jonuz Kaceli, Manush Peshkëpia, Mehmet Shkupi, Niko Lezo, Lluka Rashkoviç, Haki Kodra, Reiz Selfo, Myftar Jegeni, Thoma Katundi, Hekuran Troka, Qemal Kasoruho, Tefik Shehu, Gjon Temali, Fadil Dizdari, Petro Konomi, Pandeli Nova dhe Ali Qorraliu), veprim ky që u krye mesnatën e 26 shkurtit 1951. Pasi u ekzekutuan në periferi të Tiranës, në rrugën Tiranë-Kavajë, afër fshatit Mënik, u përpilua një vendim gjyqësor nr.64, datë 27.2.1951, i Gjykatës së Lartë, si bazë të neneve 2, 3 dhe 10 të ligjit nr.372, datë 12.12.1946. Çuditërisht nuk është përdorur dekreti i zi nr.1223, 26.2.1951, i miratuar posaçërisht për këtë veprim. Përdorimi i ligjit nr.372, i jepte të drejtë të dënuarve të bënin kërkesë për falje jete në Presidiumin e Kuvendit Popullor.
Organizata Bashkimi Kombëtar dhe ngjarja e hedhjes së dinamitit u zbuluan rastësisht. Ky zbulim lidhet me faktin se një anëtar i Bashkimit Kombëtar nuk i kishte shkëputur lidhjet me elementë si “Darën” dhe “Angazhonjësin”. Në mirëbesim, ai u tregoi emrat e anëtarëve të organizatës. Kështu u zbulua kjo ngjarje më 2.3.1951. Për të mos rënë në dorë të forcave të regjimit, Hysen Llulla u vra. Me vendimin nr.19, datë 9.10.1951 Kolegji Ushtarak i Gjykatës së Lartë, me dyer të mbyllura në bazë të neneve 2, 3, 8, 10, 14 i ligjit nr.372, datë 12.12.1946, i deklaroi fajtorë dhe dënoi me vdekje, me pushkatim shtetasit: Qazim Laçi, Sejfulla Shima, Rustem Thaçi, Zenel Rika, Ali Vogli dhe Mark Zef Pali, Riza Shehu (këtij iu fal jeta nga Presidiumi i Kuvendit Popullor), të cilët u ekzekutuan më 28.12.1951.
Me vendimin nr.240, datë 28.4.1951 të Gjykatës së Lartë Ushtarake, u dënuan me vdekje Vilfrid Fekeçi dhe Ulusi Velaj, të cilët u ekzekutuan më 21.6.1951. Bashkë me disa të arrestuar para datës 20.2.1951, gjithsej ishin arrestuar 170 persona. Duke u bërë tre grupe kryesore, me 22, 2 dhe 6 persona, një të vrarë pa gjyq, rezulton plot 31 të ekzekutuar.
Ky kongres po tregon qartazi se ku ka degraduar PS. Pamjet që u servirën dje dhe po serviren dhe sot , dëshmojnë shkretëtirën dhe hipokrizinë, që Edi Rama ka prodhuar me politikën e tij në PS, e cila tashmë është kthyer në një OJF personale të tij, e mbushur me eunukë dhe hipokritë. Më shumë se kongres, ai i ngjan pleniumeve të partisë së punës në kohën e fundit të Ramizit, të cilat më së shumti shërbenin për të vaditur dashurinë për partinë me servilizëm dhe për të mbajtur anëtarët me gajret , sesa për të diskutuar mbi planet dhe projektet për të ardhmen.
Në vend të kësaj nuk po vihet re asnjë lloj përgjegjësie për dështimin spektakolar dhe për kolapsin e plotë ku ndodhet sot vendi , për bllokimin e integrimit apo nëntë kushtet e Bundestagut, përkundrazi midis duartrokitjeve dhe spazmave plot harè aty flitet për suksese të jashtëzakonshme që do të fyenin inteligjencën elementare edhe të një trurosaku si Veliaj. Gjithashtu, ndryshe nga herët e tjera , bie në sy tkurrja e partisë në një grusht puthadorësh dhe të nënshtruarish, lëpirësish dhe lëpirësesh. Prania e tyre nuk respekton në asnjë moment hierarkinë e partisë, por respekton vetëm raportin servil me kryetarin. Roli i ri i Linda Ramës në një përpjekje të shëmtuar për të imituar Michelle Obamën dhe pranisë në sallë të shoqeve anonime pa integritet, duke i zënë vendin grave shumë herë më të nderuara, është tejet shqetësues dhe i rrezikshëm për evolucionin që po pëson kjo parti, sepse nëpërmjet këtyre katapultimeve të njerëzve pa asnjë kontribut, po e kthen atë në një parti familjare të kryetarit. Ndërsa prania e Vangjush Dakos, njeriut që akuzohet për korrupsion të lartë dhe krime që lidhen me të drejtat e njeriut nga Sekretari i Shtetit Mike Pompeo, zbatuesi i projektit të vjedhjes së votave, dëshmon pafuqinë e Ramës për tu shkëputur nga krimi i organizuar.
Të gjithë kanë mbetur me buzëqeshje të ngrirë, pa nerva dhe gjak, me sy të zgurdulluar përballë delirit kryeministror dhe koteleve të tij, të cilët dërdëllitin për suksese imagjinare që egzistojnë vetëm në mendjet e tyre. Shihet qartë që shumica jo vetëm nuk e miraton, por e përçmon atë lëvdim dhe vetëlëvdim të neveritshëm të kryetarit. Të gjithë duken të ftohtë akull në distancën e tyre me marrëzinë e kryetarit, por me ç’duket ata nuk kanë se çfarë të bëjnë më jo vetëm sepse kanë frikë , por edhe sepse u shijon, dhe vazhdon tu shijojë karrigia ku janë ulur. Ai e ka kthyer atë në një bashkësi të tredhur politikisht. Ai e ka kthyer atë në një turmë që e ka të ndaluar rreptësisht të mendojë, por duhet vetëm të duartrokasë në ekstazë çdo broçkull të kryetarit. Pafuqia dhe lodhja e tyre reale qëndron tek fakti se ata duhet ta pranojnë pa bërë asnjë zë këtë shfaqje të shëmtuar si normale edhe pse kjo shfaqje i poshtëron ata dhe dëshmon se kryetari është në një nga gjendjet më të rënda psiqike që ka qenë ndonjë herë. Kongresi po dëshmon se Rama po paguan çmimin e përdhunimit që i ka bërë asaj partie. Përdhunim që ka pjellë vetëm bastardë pa shtyllë kurrizore dhe të pafytyrë. Projekti i tij për rilindje rezultoi në një abort të dhunshëm, që solli në jetë një krijesë të frikshme që po i ha jetën çdo ditë shqiptarëve. Por, i gjithë ky poshtërim nuk bëhet pa qëllim. Mesazhi që del për çdo socialist është i qartë. Sa më shumë ta pranosh këtë poshtërim, aq më lart do të ngrihesh në karrierë, shembull frymëzues për këtë është krye-eunuku Veliaj.
Partia Socialiste është sot partia e Edi Ramës dhe do të jetë e parti private e tij edhe pasi të largohet nga pushteti. Kush dëshiron të vazhdojë të jetë pjesë e saj, duhet t’i bindet projektit të tij përndryshe të largohet vetë ‘me dëshirë’, nëse nuk do që kamzhiku i pushtetit të bjerë rëndë mbi të. Këtë gjë po e mëson kushdo që guxon t’i kundërvihet. Sigurisht, që asnjë parti e madhe nuk do t’ia lejonte kurrë vetes një shfaqje të tillë kaq të shëmtuar, por me sa duket kur vjen fundi atë nuk mund ta ndalë dot më askush.
Shoqëria njerzore duket sikur është e dënuar të mbartë mbi shpinë veç halleve te tjera edhe hallin e shpikjeve që fabrikojnë mendje diabolike të yshtura nga shpirtra të shitur ! Dhe kështu për arësye të mos arsyes…. çapraçiten për kavie vagona jetësh njerzore në gjithë hapsiren gjeografike te konceptuar si realpoligon, ku mund të eksperimentohen produktet mënxyra. A janë kalkuluar shkalla e magnitudës , dimensionet e kraterit, gjeografia e spërkatjes… apo totali i ikanakëve n’at’ botë. Se vetëm ujku ha qesim…. Ne realfilma janë të kalkuluara të gjitha, deri në.detaje. Zakonisht parashikohen rrjedhje të përmasave “ të vogla”. Në real film është përcaktuar vendi i shpërthimit të virusit, kohë zgjatja, natyrisht edhe… shpirtmbartjet ! Në filmat artistikë gjërat qëndisen më hollë, ndërsa në real film mund të përdoret edhe filispanja për ndonjë qepje. Edhe pse ndodh ndryshe, në të dy filmat respektohet caku epidemik pra shmangia e pandemisë ! Se po iku filli… ZOT na ruaj, përfundojmë te varka e Noe-s. Në të dyja rastet mbyllja zbret në stilin “happy end”. Në ekran shfaqet sendi shpëtimtar, ajo tartakute që i themi vaksina antivirus. Po filmin artistik kjo vjen përmes një heroi, ndërsa në real film heroi mungon se vaksina anti është prodhuar para virusit. Mua më pëlqejnë filmat artistikë pikërisht se u mungon epilogu. Në real film epilogu është gjithçka. Ritmet e prodhimit të antivirusit janë çmendurake. Mëdha vizive dhe e shkruar alivanosur pas grafikëve të furnizim shpërndarjes. Muzika bëhet më e fortë se kurrë…lumejte e fitimeve fryhen aq sa u përngjajnë deteve. Liqej parash por dhe me shumë derte njerzish. Të cfiliturit “lumturohen” që e vunë poshtë edhe këtë herë vrasësin e pamëshirshëm. Unë përkundem në andërr – zhgjandrrën tashmë totalisht të virusuar… Maskë nuk po gjej se i ka humbur pahi… Mbase nuk do mund ta blej….
Tre paragrafët e parë të Dekleratës Universale e të Drejtave të Njeriut, e miratuar nga Asambleja Përgjithshme e OKB-së më 10 dhjetor 1948, ngjajnë sikur janë shkruar enkas për ne shqiptarët e shekullit të 21-të. Rrallë mund të ndodhë që tre paragrafe të një teksti universal, të përfshijnë me një realizëm të frikshëm të vërtetën ekzistenciale të shqiptarëve; në sentencën e plotë të tyre, ku çdo fjalë dhe gërmë çahet nga dhimbja, sepse pikërisht çdo gërmë dhe fjalë e asaj Deklerate, për shumicën e shqiptarëve, përdhoset brutalisht.
Lexojeni vet dhe gjykojeni; dhe në fund, më lejoni të parashtroj disa mendime modeste se si mund të mbrojmë jetën dhe dinjitetin tonë:
Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut
Preambula
Duke patur parasysh se dinjiteti i lindur i të drejtave të barabarta dhe të patjetërsueshme të të gjithë anëtarëve të familjes njerëzore është themeli i lirisë, drejtësisë dhe paqes në botë;
Duke patur parasysh se mosrespektimi dhe përbuzja e të drejtave të njeriut ka çuar drejt akteve barbare, të cilat kanë ofenduar ndërgjegjen e njerëzimit, dhe mbasi krijimi i botës në të cilën njerëzit do të gëzojnë lirinë e fjalës, të besimit dhe lirinë nga frika e skamja është proklamuar si dëshira më e lartë e çdo njeriu;
Duke patur parasysh se është e nevojshme që të drejtat e njeriut të mbrohen me dispozita juridike, kështu që njeriu të mos jetë i shtrënguar që në pikën e fundit t’i përvishet kryengritjes kundër tiranisë dhe shtypjes;
Në të vërtetë, Shqipëria gjendet në një situatë komplekse, ku politika nuk zhvillohet në bazë të principeve demokratike, rregullave të shkruara kushtetuese, por ajo zhvillohet njësoj si luftrat e ndyra të mbijetesës, duke përdhosur nderin dhe dinjitetin njerëzor, e kësisoj, ne po shkojmë drejt paragrafit të tretë të Dekleratës, që thotë se, kur të drejtat shkelen, njeriu është “… i shtrënguar që në pikën e fundit t’i përvishet kryengritjes kundër tiranisë dhe shtypjes”.
A mund të mendohej se, në kohët moderne, në vitin 2020, ne të mendojmë t’i përvishemi kryengritjes kundër tiranisë dhe shtypjes, për çështje dinjiteti, për çështje lirie, për çështje barazie, për çështje ekzistence?
Partia Demokratike është partia me peshën më të madhe politike në Shqipëri. Në këtë kuptim, përgjegjësia e saj para shqiptarëve është e madhe, e jashtëzakonshme, e pazëvëndësueshme. Tek Partia Demokratike janë investuar ëndërrat dhe shpresat e qindra mijëra qytetarëve shqiptar, se ajo do të mund të mbrojë jetën, dinjitetin, nderin dhe pasurinë e tyre.
Në këtë kuptim, përgjegjësia e Partisë Demokratike është e jashtëzakonshme. Ajo është “e dënuar” të luftojë dhe të fitojë luftën; mundësisht me sa më pak pasoja për jetën, dinjitetin dhe pasurinë e qytetarëve. Rrugë tjetër nuk ka.
Partia Demokratike duhet të rrëzojë Edi Ramën, tani, shpejt, brenda pranverës. Ta rrëzojë pa kushte dhe pa marrëveshje. Çfarë kushtesh mund të kërkosh nga dikush që nuk të konsideron, as ligjërisht, as formalisht, as fizikisht? Një Kryeministër si ky, më së paku duhet rrëzuar nga pushteti forcërisht. Me kohë, ai i duhet dorëzuar një Gjykate të Posaçme, për krime kundër interesave kombëtare.
Partia Demokratike duhet të jetë prezent, çdo ditë, çdo orë, çdo minutë, ajo duhet të bëhet lajmi i ditës, i orës, i minutës. Ajo nuk mund të lërë asnjë sekondë vetëm “prime time” e protoganizmit politik, as t’i ofrojë ndonjë komoditet kësaj skote mashtruesish të pafytyrë.
Partia Demokratike duhet të jetë prezent në çdo studio televizive, që të mbrojë me nerv aksionin e saj politik; ajo duhet t’a rrëmbejë fjalën, t’i imponohet moderatorit, gazetarit, kundërshtarit, me forcë, elokuencë, me dije, me agresivitet.
Nuk mund të lërë komunikimin publik në dorë të Blend Fevziut, Sokol Ballës apo Eni Vasilit. Vërtetë këto programe televizive ndërtohen në televizione private nga gazetarë formalisht “të pavarur”, por, është e papranueshme që tek Sokol Balla, e djathta shqiptare gjithmon përfaqësohet nga Agron Gjekmarkaj, ndërsa Edi Rama përfaqësohet nga Balla, Minxhozi, Zaloshnja dhe Vasjari!
Si mundet që Partia Demokratike t’a lejojë një gjë të tillë?
Po e them që në krye; rruga për të detyruar Sokol Ballën të ndryshojë format është e mundur; një protestë e hapur, masive, e pandërprerë para News 24. Më së paku, mediat do të ishin të detyruara ta transmetonin. Fundja, frekuencat janë publike, dhe qytetarët shqiptar nuk kanë pse t’i nënshtrohen vullnetit të Sokol Ballës, që ka vendosur të bëj gjoja gazetari, në kurriz të jetës, dinjitetit dhe pasurisë së qytetarëve.
Këto janë gjëra të vogla në dukje, por saktësisht këto “vogëlsira” televizive po e mbajnë në këmbë Edi Ramën. Qelbësirat nuk i kanë munguar këtij populli, që kur të hypin në shpinë, nuk dinë të zbresin ndonjëherë.
Partia Demokratike duhet të largohet nga modeli intelektualit soft, dhe të ndërtojë modelin e opozitës së pa kompromis. A mund të bëhet kompromis, të tregohesh luajal në debatet e organizuara nga Blend Fevziu dhe Eni Vasili?
Le të kërcasë revolta në çdo fjalë, gjest dhe akt politik.
Gjendja është serioze. Megjithse ne nuk ishim në gjendje të ndërtonim një demokraci normale, asnjëherë më parë nuk kemi qenë në prag të humbjes së nderit, dinjitetit, jetës dhe pasurisë, ashtu siç jemi sot. Spiralja mundet të jetë e gjatë, e thellë, që mund të kushtojë shumë jetë njerëzore.
Nata qe tregoi egersine dhe urrejtjen ndaj njeri tjetrit…..nata qe munde te krahasohet, vetem me Naten e Shen Bartolomeut…… …..vazhdim i kujteses…
………..Dëgjoja, urdhërat e Presidentit, të cilët ishin për të mbrojtur objektet, por pa vrarë asnjëri, kundër turmave të mos qëllohej në asnjë mënyrë, dhe këto urdhëra qenë të tilla nga fillimi deri në fund të detyrës së tij, ndërsa mua më urdhëronte, eprori im që të luftoja kundër turmave, duke e ditur fare mirë se detyra e shërbimeve informative është vetëm dhënia e informacionit dhe jo e të luftuarit……. . pa informacion, nuk mund të drejtohet familja dhe jo një shtet i tërë, aq më tepër një shtet si i joni ku gënjeshtra ishta e para dhe e fundit gjatë 45 vjetësh diktatur komuniste.
Si përfundim, them se nuk jam gabuar, Presidenti nuk është informuar, realishtë për atë që po ndodhte dhe që situata po agravohej, atje në Vlorë. Ai në shumicën e rasteve, po mashtrohej dhe them se kur e informonin, informacioneve reale u vinin ndonje gjethe përsipër…………. Ora 12.30, SHIK-u goditet me granata hedhës. Gati, tërë kati i i dytë, shëmbet . Në këtë cast ndërpritet komunikimi me telefon. Mbetën, per dijenin time, 6 të vrarë, ndërsa 10 të tjerët, shqyejnë një nga dritaret e siguruara me hekura dhe dalin duke iu kacavirur kodrës. Atje u dalin disa nga banorët vlonjatë, të cilët i strehojnë nëpër shtëpit e tyre. Evakuimi i tyre për në Tiranë, një nga një, do të fillonte vetëm pas dhjetë ditësh. Nuk kalojnë shumë minuta dhe më vjen një tjetër telefonatë nga jashtë, që më njoftoi se Besnik Hidri ishte hedhur nga kati i dytë dhe ndodhej tek oborri i shkollës së marinës, e cila është ngjitur me ndërtesën e SHIK.ut. Në të vërtetë, Besnikun e kishte nxjerr atje, presioni i goditjes nga granatahedhësi dhe se, kolegu ynë e kishte gjetur të shtrirë në bar. Marr në telefon komandantin e marinës, një pusht djalë, per ta ndihmuar sepse Besniku ishte i gjalle. Ai më përgjigjet se nuk mund ta ndihmonte se kishte hall se mos e vrisnin rrebelët.
Kolegu im, merr Besnikun në makinë për ta cuar atje ku i thashë unë, në spital, por rruga ishte plotësisht e bllokuar nga rrebelet e armatosur dhe se po ti shikonin, do ti kishin vrare qe te dy. Atëhere, e porosit qe ta dërgonte në Pashaliman, ku më pas do të coja një infermier. Pas ndërtesës së SHIK-ut, u vjen rradha depove dhe reparteve, afër godines. Goditet komanda e marinës dhe shkolla e Marinës. Për 2 orë shkatërrohet gjithcka. Ora 2 e mëngjesit. Rethohem në Kuz Baba. Nuk sulmohem pasi ndërhyjnë disa oficerë vlonjatë të cilët, pothuajse më marrin në mbrojtje . Numëroj 4 herë tentativë për sulm kundër zyrave që kishim në Kuz Baba. Më në fund, me makinën e një oficeri vlonjat, largohem në drejtim të fabrikës së cimentos , në Pallatin e Sportit dhe mbërrij tek “Kulaci”, në Skelë. Sapo arrij atje, më ndalon një grup i armatosur, rreth 2000 veta. Kishin ngritur një barrikadë në rrugë dhe kishin lënë vetëm një shteg të vogël si kalim. Një burrë, me një hu të madh në dorë, më urdhëron të zbres nga makina. Nga makina, duke zbritur, para sheshit te universitetit, fare afer, shikoj 4 trupa të shtrirë. Ishin të shokëve tanë. Një grua i binte njërës prej kufomave me sopatë, duke e coptuar. Një tjetër, shumë e shëmtuar në fytyrë, ngjyente duart në trupin e Lekë Qokut. Ai po jepte shpirt. Gruaja e shkurtër, ngjyente duart në gjakun e Lekës dhe ia tregonte turmës, duke u ngërdheshur me histerizëm. Gjaku i kullonte duke i përlyer edhe krahët. Shtanga dhe me hipi një tmerr i vërtet për atë që po shikoja por edhe, në një farë mënyre, më ndihmoi se më largoi nga ajo frikë që në këto raste e kap njëriun duke ditur se cfar mund të më ndodhte, kur isha i rrethuar nga njërëz të armatosur që të vrisnin për qejf…… Të pasnesërmen, më vjen lajmi se ajo grua ishte Luiza Hoxha, deputetja e sotme e Kuvendit shqiptar. Ai që kishte hurin, ndoshta në një moment dobësie, më thotë « Ikni, frikacakë » dhe na la të lirë. Hyj në Pashaliman dhe gjej 14 oficerë dhe kapterë. Takoj aty oficerin që kishte sjellë Besnik Hidrin. Më tregon vëndin se ku e kishte dërguar. Kur hyra atje, pash që trupi i tij ishte fryrë krejtësisht, gjysmën e krahut dhe syrin e djathtë, e kishte të shpartalluar. E pyeta : « Besniku je ? » Ai më përgjigjet vetëm me një lëvizje qepallash. O Zot i madh, si ishte katandisur…. Në ato kushte, ishte e pamundur për të bërë dicka për ta shpëtuar nga vdekja…… U lutem oficerëve të nxjerrin anijet nga baza në det të hapur për mos tu pushtuar nga rebelët. Ndërsa ata më përgjigjen : « Ik që këtej se po të gjetën këtu ty, bandat e Gjinushut dhe të Brokës, do të na vrasin edhe ne » ! Lajmëroj për ardhjen e një helikopteri. Mbërrin në orën 4 e 15, por për Besnikun ishte shumë vonë . Besniku, ky djal i mbrekullueshëm dhe nënpunës i shkëlqyer, vdes gjatë rrugës për në spital, të paktën, mua kështu më thanë… Kuadrot që ishin atë natë, ose më mirë ato ore të para të mëngjesit të dt 1 Mars 1997 në Pashaliman, u kishte hyrë tmerri nga bandat dhe kreu i tyre që e njihte mirë bazën, pasi kishte punuar aty si ndihmësmjek, me gradën e Kapterit, por tani thirrej Gjeneral. Por më shumë se kjo, më befasoi Komandanti i Divizionit të Fierit, Gjeneral Syrja Isufi i cili më kërkon që të largohem se « …..po erdhi Zabiti pastaj, mjerë neve, thote gjenerali !!! ». O Zot i madh, cfar gjenerali kishte Ushtria jonë. Gjenerali ishte me banim në Vlorë ……….
Në darkën e 28 shkurtit, merr djalin e tij, del nga shtëpia dhe, për tu mbrojtur, sic më tha ai vetë, vjen tek zyra ku unë punoja dhe më vjen pas, derisa unë largohem në drejtim të Sarandës. U largua nga shtëpia me një fëmijë, për tu ruajtur. Se përse, nuk e kuptoja ! Nga kush dhe përse trëmbesh, gjenerali, ai që do të mbronte popullin, shtetin, vëndin aku di unë se kë, por……….. ende nuk e kam të qartë. C’mund të prisnin repartet dhe Atdheu, nga këta gjeneralë .
1-E para dhe me e rezikshme se cdo lloj diktature eshte diktatura financiare.
Me ane te kesaj diktature jane nenshtruar kombe dhe popuj pa zbrazur asnje fishek. Kjo lloj diktature zbatohet kryesisht me ane te instrumentave financiar (si hua, kredi, grande, etj.). Nje shprehje thote:
Nese do parate e mia do marresh dhe mend e mia.
Pas diktatures financiare vjen diktatura e mainstream (rrjeti qendror mediatik). Mainstream merret me manipulimin e masave. Ata na diktojne se cfar duhet te dijme dhe cfar nuk duhet te dijme. Me nje fjale po na programojne sipas interesave te tyre. Ka plotesisht te drejte presidenti Trump kur thote fake news.
3-Dhe se fundmi vjen diktatura ushtarake. Tanket dalin ne rruge dhe te thone hesht!
Deklasifikimi i Rusisë nga armike në konkurrente, rrethimi i bashkimit kombëtar me gardhin e minishengenit dhe dublimi i Kosovës në prezantimin e saj ndërkombëtar janë fronte të reja dëmi që çeli vizita “jozyrtare” e Edi Ramës në Moskë. Këto fronte, të çelura kaq jangllësh e kaq pa teklif kanë natyrisht lidhje edhe me klimën e para-tubimit të 2 marsit,
Sjellja thuajse si nën kërcënim e mazhorancës, pas njoftimit të presidentit të republikës se ka ndërmend të prishë “status-quo”-në, menjëherë pas tubimit të 2 marsit, është një tregues tjetër i grushtit të shtetit permanent që po konsumohet në Shqipëri. Njëra pas tjetrës institucionet kanë rënë dhe tabutë e fundit që po rrëzohen janë ato të politikës së jashtme. Edi Rama po e nxjerr në mexhlis merakun që ka për marrëdhënie më të ngushta me Rusinë dhe e tha hapur ëndrrën e tij për të kthyer zemrekun e orës mbrapsht, në kohën kur shqiptarët luteshin për Baba Stalinin.
Në Moskë ai foli kryekëput si kryeministër i Shqipërisë dhe asnjë moment si përfaqësues i OSBE-së, prandaj edhe loja për ta fshehur vizitën si një vizitë jo-bilaterale nuk funksionoi. Si gjithmonë, rusët, që dinë mirë si t’i bëjnë punët me nxënësit që kanë nën hyqëm, përdorën me Ramën shkopin dhe karrotën, e lejuan të bënte show-n e radhës, por e detyruan edhe të shqiptonte frazat që duheshin zhdoganuar: Rusia nuk është armike, as për Evropën, as për Shqipërinë, është thjesht një konkurrente. Kaq duhej. Shqipëria, vendi që në Ballkan ka vuajtur më shumë nga sjellja prej superfuqie antishqiptare e Rusisë, duhej, që, nën petkun e OSBE-së dhe me gojën e kryeministrit, të zhdoganonte një politikë që ndoshta mund t’i leverdisë dikujt në Bruksel a gjetkë, por që s’ka asnjë interes për Tiranën, për më tepër, që dëmton objektivat afatgjatë të diplomacisë tonë. Sado shtet i shpërndarë që jemi, prej 1990, Shqipëria ka miratuar disa dokumente për politikën e saj të jashtme, dhe ato dokumente ndodhen të arkivuara në arkivin e Ministrisë së Jashtme, pavarësisht se ministri ynë në detyrë (edhe kryeministër gjithashtu), rrëfen padijen e tij proverbiale kur rrëfen faqe botës se s’e ka idenë ç’dokumente miraton shteti i tij.
Ai di mirë se Rusia s’është armike e shqiptarëve, ai di të recitojë njësoj se s’ka integrim brendashqiptar pa u integruar me Serbinë dhe mashtron sy më sy lidhur me marrëveshjen për shkëmbimin e territoreve, harron se dikur ishte i hapur për zgjidhje e sot thotë se ajo ide ishte gatuar në një kuzhinë katundareske. Zhdoganimet e Ramës në Moskë mund të shkaktojnë dëme ndërkombëtare, por kjo mund të mos jetë shumë e rëndësishme për momentin, por dëmet aktuale që i shkaktohen diplomacisë shqiptare dhe shtetit të Kosovës posaçërisht, janë një motiv shtesë për ta ndihmuar lëvizjen e presidentit për prishjen e “status-quo”-së. Deklasifikimi i Rusisë nga armike në konkurrente, rrethimi i bashkimit kombëtar me gardhin e minishengenit dhe dublimi i Kosovës në prezantimin e saj ndërkombëtar janë fronte të reja dëmi që çeli vizita “jozyrtare” e Edi Ramës në Moskë.
Këto fronte, të çelura kaq jangllësh e kaq pa teklif kanë natyrisht lidhje edhe me klimën e para-tubimit të 2 marsit, prandaj s’ka pse politika e re e presidentit të republikës për prishjen e “statu-quo”-së së grushtit të shtetit s’ka pse të mos zgjerohet edhe tek dëmet e reja që po shkaktohen në politikën e jashtme të vendit.
Mengjes heret. Autobuzi i linjes se Panorames ishte mbushur si zakonisht plot.
Gra Shqiptare dhe Ruse ishin shumica e pasagjereve.Ishte koha kur grate dhe vajzat te punesuara ne familjet e kesaj zone udhetonin ne kete orar.Te gjitha e njihin njera tjetren dhe stacionet ku hipin dhe zbresin,punet qe bejne, hallet qe kane.Nje prej tyre ishte dhe Violeta,nje nene e re e sapo ardhur nga Shqiperia.Kishte vite qe burri i saj ishte ne emigracion,dhe ja desh fati qe dhe ajo te vinte prane te shoqit bashke me femijen e vogel,mbas nje kavalari te gjate dokumentash per bashkim familjar.
Mendonte se dita e bardhe erdhi dhe per familjen e saj me ne fund.Dikush e kishte ndimuar per ta punesuar ne nje familje.Ndihej e lumtur pune dhenesit e respektonin,me ne fund dhe ajo po i behej krah te shoqit.Fillimi ishte shume i veshtire, gjuha, puna e re, por gruaja e re perpiqej ta kalonte .Vajza e vogel disa vjecare ishte mesuar me jeten e re,megjithe se e kish te veshtire te te pergjigjej ne emrin e ri qe e therrisnin tani. Jeta kishte marre tashme nje rruge tjeter,te dy burre e grua punonin dhe mendonin si e si ta benin jeten me te mire.Tani te ardhurat ishin te mjaftueshme,ata mundoheshin te vinin dhe dicka menjane.Mbremjeve te tre bashke dilnin buze detit,vajza e vogel gezohej duke luajtur ne parqet e femijve .Cdo gje dukej se po ecte mire.Ishte hera e pare qe gruaja dhe vajza po festonin Krishtlindjet ne nje vend te huaj,cdo gje per ta ishte manitese ata gezoheshin qe me ne fund femija e tyre do kishte nje te ardhme dhe nje jete te re,ku asgj nuk do i mungonte.Por kjo bukuri manitese, kjo dashuri familjare, kjo jete e re,dukej se nuk do zgjaste shume.Per kete nene te re dhe per kete familje, jeta kish pregatitur dicka ogur zeze, te kundert me ate qe enderronin.Kishte pak kohe qe ajo ndjente dhimbje ne gjoks dhe ne shpatull,por hallet dhe puna nuk po e linin te vizitohej.
Mendonte se do ishte dicka e lehte qe do kalonte shpejt.Te shoqit nuk desh ti tregonte,pak halle kish kaluar ai deri sa i solli ketu.Do kaloje mendonte.Ne mengjes Violeta puthi vajzen ne gjume,pershendetet me te shoqin dhe niset per ne pune, ishte vone, duhej te nxitonte.Autobuzin e arriti,por vendet ishin zene.Pershendetet me shoqet e reja me te cilat ishte njohur ne rrugen qe bente cdo dite.Por dicka nuk po shkonte mire syte filluan ti erresohen.
Dikush i liroj nje vend, u ul duke e falenderuar, hajt tha gruaja e shkrete do te me kaloje duke mbeshtetur koken ne dritaren e autobuzit.Dikush nga grate shqiptare e pyeti si ndihej tani,por gruan dukej se e kishte zene gjumi.Askush nuk mendoj me gjate.
Te gjithe kalonin ne gjume nje cope rruge.Autobuzi po i afrohej stacionit te fundit, dhe njerzit pak nga pak kishin zbritur te gjithe,nuk kishte me stacion.Shoferi i autobuzit nje burre i vjeter sheh gruan duke fjetur ne autobus. Ndjeu keqardhje, dhe vete dikur kishte qene emigrant me familjen e tij, diku ne Europe,i dinte hallet e emigranteve.I afrohet ngadale:
Zonje ju lutem cohuni nuk ka me stacion,por zerit te tij askush nuk po i pergjigjej.Zonje cohuni i flet duke ngritur tonin dhe duke e prekur.Pa pritur koka e gruas u var si molle e keputur nga pema.
Zonje:Por askush nuk mund ti pergjigjej me.Gruaja e re kish nderruar jete.Asaj qe i frikesohej kishte ndodhur,zemra e kishte lene diku larg.Larg ne dhe te huaj,me nje femije te vogel qe e priste cdo dite ne dera,duke e perqafuar nenen e mjere,duke i puthur duar dhe duke pritur dicka qe nena i sillte cdo dite,dicka.
Por cdo gje kishte marre fund,dicka ishte gremisur per vajzen e vogel.enderat e saj te bukura prej femije kishin mbaruar.njeriu me i dashur per te me nuk ekzistonte.Me kot priti vajza e vogel nenoken e saj ta perqafonte dhe ta vinte ne gjume.
Me kot.Ne nje cep babaj i saj qante, por ku ta dinte vogelushja pse. Ai qante ne heshtje,ajo priste nenen e saj.Nenen qe kurre nuk do i vinte me.Nenen qe i ferkonte koken dhe i kendonte ninullen.Nenen e saj.
Është hera e parë në historinë e pluralizmit politik shqiptar që Presidenti i Republikës ia kthen pushtetin popullit, për shkak se ushtruesit e tij që populli ua ka deleguar për ti përfaqësuar e kanë zhytur vendin në një krizë të thellë kushtetuese, institucionale, si rezultatet i uzurpimit të shtetit me pushtet nga “Rilindja”.
Në vend të shtetit të së drejtës, të republikës parlamentare, mbështetur në kushtetutë, sí dokumenti themeltar i shtetit por dhe si garantues i lirive dhe të drejtave themelore të qytetarëve, Sulltani ynë me anë të pushtetit ka uzurpuar shtetin dhe ka krijuar një regjim autokratiko- diktatorial. Parlamenti është monopartiak, me një opozitë artificiale të krijuar prej tij, kushtetuta është zhvleftësuar dhe me shumë ka vlerë një akt noterial se ajo.
Republika parlamentare ka rënë, në vend të saj kemi një Republikë Kryeministrore. Për të përligjur uzurpimin e shtetit nga pushteti Edi Rama po sponsorizon një puç kushtetues që të kapë Gjykatën Kushtetuese e të pushtojë Presidencën, të vetmin instikam të pathyer prej tij, e të vetëpagëzojë vehten autokrat të gjithë shqiptarëve siç quheshin carët e Rusisë për rusët.
Pra jemi mirëfilltazi përpara një grushti shteti duke shkelur haptazi kushtetutën. Mirëpo Kushtetuta është miratuar me referendum popullor dhe i takon popullit të kthejë legjetimitetin e saj. Presidenti Ilir Meta ju ka drejtuar popullit dhe e ka thirrurr në Bulevardin Deshmorët e Kombit me dt 2 mars në orën 17, me Slloganin domethënës “Për Shqipërinë, për Kushtetutën, për Kombin”, në mbrojtje të demokracisë, parlamentarizmit, shtetit të së drejtës, republikës, Shqipërisë e të ardhmes saj EuroAtlantike, parimeve themelore të demokracive përendimore dhe lirive të gjithësecilit, sundimit të ligjit e barazisë para tij, ruajtjes se Integritetit territorial të Kosovës, për ti thënë: Jo Grushtit të Shtetit.
Me dt 2 mars qytetarët shqiptarë, përtej bindjeve politike do ti drejtohen Bulevardit që mban emrin e atyre që dhanë jetën në emër të Atdheut, për ti thënë stop grushtit të shtetit, për ti venë fre pushtetit të pakufizuar autokratiko- diktatorial të Despotit Shqiptar, për ti thanë ndal pushtetit të krimit të siguruar me vota të vjedhura e me para të pista, të mafies dhe grupeve të ristrukturuara kriminale. Beteja e 2 marsit është betejë e sovranit me kalifatin e Edi Ramës apo partisë shtet të “Rilindjes”, të subashëve, mubashëve, taksidarëve të saj që e kanë mbërthyer si oktapod demokracinë shqiptare.
Kryeministri ynë ka adaptuar proverbën makiaveliane “Politika nuk ka lidhje me moralin” dhe postulatin e kollosit të letrave italiane Françesko de Santis “Qëllimi justifikon mjetin”, në mënyrë të paskrupullt me çdo çmim e mjet po përpiqet të perligjë regjimin që ka instaluar dhe kapjen e shtetit nga pushteti i tij absolut.
Nëpërmjet plutokracisë mediatike të kontrolluar prej tij, tellallëve mercenarë, oligarkëve të oborrit e ka promovuar regjimin e vet si pushtet aristokratiko- teknokratik për në fakt ka rezultuar krejt e kundërta, kleptokratët e kakistokratët rilindas për çdo ditë po bien si peshqit në rrjetën e vetingut politik. Kibernetika e rilindjes nuk e shpëton dot nga fundosja anijen ramiane në Trekëndeshin e Bermudës.
Poeti amerikan James Ressell Lowell në vitin 1876 në një letër drejtuar Joel Bentonit shkruante: “Ajo që më mbushë me dyshim dhe tronditje është degradimi i tonit moral”. “A është qeveria jonë e popullit, nga populli, për popullin apo një kakistokraci në dobi të pasurve dhe në shpinë të varfërve e budallenjëve”. Aristoteli i Lashtë, filozofi më me ndikim mbi njerëzimin për më shumë se dy mileniume na ka lanë postulatin ; “Jemi skllevër të ligjeve për të qenë të lirë”. Filozofia e së drejtës thotë se sigurisht shteti merr nga një copë lirie të çdo individi por ka për detyrë tua kthejë përsëri njerëzve në formën e zhvillimit social, publik duke sistemuar të mirën publike, sigurinë e jetës, barazinë, moralin, dhe drejtësinë, sepse shteti është përgjegjës për qytetarin e vet.
Zhan Pol Sartri, përfaqësuesi tipik i ekzistencializmit apostrofon: “Njeriu nuk lind si qenie e kompletuar por vetëkrijohet duke zgjedhë moralin e tij”. A e ka përmbushur këtë filozofi Regjimi i Ramës? Është krejt e thjeshtë për tu përgjigjur. Pushteti i tij është pushtet i pakufizuar i siguruar me vota të vjedhura, me para të pista të mafies dhe grupeve të ristrukturuara kriminale, pasi ka shkatërruar procesin zgjedhor e asgjesuar votën e lirë, ka uzurpuar pushtetin qendror, grabitur pushtetin lokal, gllabëruar institucionet kushtetuese, zhduki konkurencën e lirë, duke i trajtuar qytetarët e vet si kafshë politike po i detyron të braktisin Shqipërinë.
Me postulatin “Nese keni zgjedhur rolin e krimbit mos u zemëroni kur të tjerët ju shkelin me kepucë” Filozofi Emanuel Kant na motivon perifrazimin e Homerit të ndjesive shqiptare Gjergj Fishta duke i kerkuar ndjesë për ndryshimin e vargut; “N’kambë shqiptar e mos tu leshojë jo zemra se kurrësesi s’keni me u thye Fort me e rëndë është zgjedha e Ramës n’qafë Se guri i varrit mbi krye”. Sovrani me dt 2 mars duhet ti japë fund tranzicionit të gjatë dhe të mbyllë kapitullin e autokracisë dhe të çelë epokën e rikthimit të demokracisë që ngadhnjeu në marsin e vitit 1992. Ai ka të drejtën absolute, hyjnore mbi çdo regjim.
Në datën 2 mars do të jem në protestë. Nxitova ta deklaroj vendimin tim më së pari, që mos të kem shkak të gëzohem e ta shfryjë inatin, kur ndonjë udhëheqësi t’i vdes gruaja. Ndoshta, dikujt, fjalia e mësipërme i duket për të qeshur. Unë aty gjej thelbin e referimit për rebelimin tim. Dje, nuk u mora në asnjë rresht me gëzimin për vdekjen e të shoqes së diktatorit shqiptar. Mendoj dhe bindje e kam, se çfarë janë punë të tokës duhen kryer në tokë.
Ato, që i përkasin qiellit, neve na lënë të pafuqishëm, sepse pikë ndikimi nuk kemi në atë hapësirë. Shkruajta, se ndihem keq për tmerrin, që do të përjetojë ferri, nga prania e një hidre me pêrvojë, në atë krater flakësh. Ajo çfarë vlen të analizohet në furinë e mjedisit real dhe virtual është urrejtja, që dëshmohej në çdo rresht. Kjo riktheu tek unë, por jo vetëm, se shoqëria shqiptare është e papajtuar, në mos me armiqësi të egër brenda vetes. Këtë urrejtje po e trashëgojmë te gjenerata tjetër.
Nuk ka investim më të keq te një popull, sesa kultivimi i armiqësive. Arsyet pse shpërtheu urrejtja në përmasa të tilla janë sa të mbushësh një minierë, por po shënoj vetëm aq sa torba e ditës mban.
1- Trashgimtarët e të vrarëve me apo pa gjyq, ende nuk kanë gjetur eshtrat e familjarëve. 2- Ish pronarët humbën pronat në mënyrë definitive. 3- Askush nuk u gjykua, për gjëmën, që i shkaktuan Shqipërisë, shqiptarëve dhe çeshtjes kombëtare në 50 vite. 4- Një ndjesë zyrtare apo publike, kurrë nuk u artikulua nga protagonistët e ndërtuesve të ferrit në tokë. 5- Pasuritë dhe kapitalizmi janë në duar të pinjollëve të asaj klike. 6- Ideuan dhe krijuan njeriun hibrid trushpëlarë, që nuk njeh fe, moral, pronë dhe humanizëm. 7- Sepse prishën kultet fetare dhe pushkatuan barinjtë shpirtëror. 8- Shitën interesat kombëtare në të gjitha planet. 9- Ende vazhdojnë të ofrojnë beteja, fitore, lavdi dhe histori të rreme duke na plasur shpirtin e mëndjen. 10- Frytet e kapitalizmit “armik”, po i vjelin pikërisht, administatorët e gulagut 50 vjeçar (1945-1990). Janë edhe 89 arsye të tjera. Gjithsej 99 ose një Nexhmije plotë me të zeza. Nuk po i shënojë në këtë statistikë sepse kushdo ì ka mbi familen e Tij. Ndjesitë dhe reagimi është personal dhe varet nga sa i mban mëndja, zemra, shpatullat dhe shpirti i tij. Këto pra, më detyrojnë, për të qënë në Shesh më dt 2 Mars. Ndjesë, nga 89 të pashënuarat, po veçoj dhe njërën. Demokraci e humbur, për rrjedhojë, krijon Diktaturat. Nexhmijet krijohen në mjedise të tilla.
MORI tri vajzat dhe doIi rrugëve të Evropës duke shpresuar për aziI, HlSTORlA e poIicit që u fIak në rrugë.
Zv/Drejtori i policise Shkëlqim Pepkola, është detyruar që të largohet nga vendi së bashku me tre vajzat e tij, për shkak se denoncoi kapjen e policisë së shtetit nga mafia.
Dhe iku . Iku nga Shqiperia e cila mire qe e fIaku, e la pa pune, nuk e degjoi, por ja rre;mbeu dhe ja boshatisi gj.akun e poIicit. Ai quhet Shkelqim Pepkola dhe nje dite te ftohte si kjo, ai gjendet kampeve duke kerkuar aziI. AziI! Manual si te vr.asim nje poIic..
Shkëlqim Pepkola deri para pak kohësh ishte punonjës i Policisë së Shtetit. Sot, bashkë me gruan dhe tri vajzat është rrugëve të Evropës duke kërkuar a.ziI.
Historinë e tij e sjell Anila Hoxha, e cila rrëfen se si një poIic i ndershëm nuk gjen dot vend në realitetin e vendit tonë. Ai është detyruar qëtë largohet për shkak se de.noncoi kapjen e poIicisë së shtetit nga m.afia.
Pepkola deri në tetor 2018 ka mbajtur detyrën e zv.drejtor i het imit në drejtorinë e poIicisë vendore Kukës, por me 28 dhjetor i ka ardhur një urdhër lirimi nga drejtori Ardi Veliu. Largimi i tij lidhet me alirimin e Naser Gazhit si dhe Iaboratorin e her.oinës në Has,
Reagimi i plotë i Anila Hoxhës:
Lori Pepkola eshte 19 vjece. Ambicia e saj ishte te ndihmonte kedo qe ka probIeme she;ndetesore andaj dhe ju perkushtua shkolles, dega farmaci. Per shkak se familja e saj nuk jetonte ne kryeqytet u rregjistrua ne nje konvikt ne Qytetin Studenti.
Dy motrat me te vogla qe ndiqnin shkollen ne Kukes, kane prirje njera per pikture dhe tjetra per muzike. Te treja jane vajza te dy prinderve te ndershem, qe nje dite te ftohte mblodhen urg;jent cantat, i lane ne mes planet dhe enderrat, lane rrobat njera ne konvikt dhe te tjerat pa u pershendetur me shoket e klases dhe.. ja mb;athen. Iken pa e ditur se nga kush po ikin dhe cfare rre.zikojne
Femra e katert eshte nena e tyre. Quhet Leta ! Ajo i rriti ato pothuajse e vetme, pasi bashkeshorti polic, hidhej me detyre, sa ne Korce, sa ne Elbasan sa ne Lezhe e sa ne Lac.
Kush eshte familje poIici e di cdo te thote te jetosh me canta ne krah. Aspak plotesisht per familjen, por ne sherbim te atdheut. Vajzat u rriten nga e ema , atehere kur i ati nderkohe ishte me sherbim dhe perpiqej te god.iste grupet kr.iminaIe te Elbasanit.
Imagjinoni nje grua te vetme qe i se;muren femijet dhe me ta ne krah e vetme i dergon ne shkolle, e vetme kujdeset per gjithcka sepse eshte martuar me nje njeri qe ka gj.ak poIici dhe dhe jeten ja ka kushtuar detyres. Imagjinoni nje grua si ajo !
I pesti eshte poIic. Eshte babai i tre vajzave, nuk arriti te blinte as nje shtepi ne Tirane per shkak te nje probIemi te madh qe quhet nd;ershmeri.
E vetmja qe ju afroi eshte banesa e trasheguar nga familja prej 68 m2. Ai eshte Shkelqim Pepkola dhe megjithese Iuftonte ne faturat, me mbijetesen i shtoi familjes edhe nje rre;zik tjeter. F;riken dhe pa;sigurine per te jetuar ne Shqiperi. Nje dite te ftohte ai i mori femijet, bashkeshorten qe gjate gjithe jetes sak;rifikoi bashke me te.
Dhe iku . Iku nga Shqiperia e cila mire qe e fIaku, e la pa pune, nuk e degjoi, por ja rre;mbeu dhe ja boshatisi gj.akun e poIicit. Ai quhet Shkelqim Pepkola dhe nje dite te ftohte si kjo, ai gjendet kampeve duke kerkuar aziI. AziI! Manual si te vr.asim nje poIic..
Ata qe sh;tijne mbi poIicet nuk jane vetem. Me kujtohet si “u v.ra” para ca vitesh Tonin Vocaj, Muhamet Rrumbullaku, Edmond Rizai, Hamdi Fjora. U fIaken ne akademi dhe disave prej tyre ju kerkua doreheqja nga gradat.
E bene ! Me kujtohet si ” u v.ra” Bilbil Mema, e fIaken pas nje aksioni kunder skafeve, si “u vr.a” Ahmet Prenci e keshtu me radhe, poIice te njohur e te panjohur. Keshtu ” u vr.a” Anila Hoxha ish zevendes drejtore e pergjithshme e cila pavaresisht se ka nje vendim gjyqesor per tu kthyer, askush nuk ia hap deren. Jam bere gati , keshtu do ndodhe do” ma vr.asin” edhe vellain. Ai e do poIicine, nje dashuri qe ma transmeton sa here me kembengul ” na mbeshtet, mos na suImo” .
Dhe sa here ma thote kete me kujtohet se si poIicia kaloi sfida te forta qe nga transformimi i gradave nga ushtarake ne civile, se si e shpetuam poIicine nga vaji e orizi qe ju jepnin si tollon cdo muaj, ne poIicine qe vazhdon ti ” haje” te vetet.
Ish-nëndrejtori i Policisë, Shkëlqim Pepkolaj, ka treguar se çfarë ka shkuar mirë e çfarë jo me zbulimin e laboratorit të heroinës në Has.
Shkëlqim Pepkola deri me datë 18 tetor 2018 ka mbajtur detyrën e zv.drejtor i hetimit në drejtorinë e policisë vendore Kukës, por me 28 dhjetor ju ka ardhur një urdhër lirimi nga drejtori Ardi Veliu (Lexo këtu).
Lirimi i tij lidhet me Naser Gashin, trafikantit kosovar i cili i shpëtoi arrestit me burg, si dhe me zbulimin e laboratorit të heroinës në Has. Naser Gashi vazhdon të jetë në kartelën e kuqe si një person i kërkuar nga Krimet e Rënda, pas dënimit që ka marrë formë të prerë pesë vite më parë. Gjykata e Krimeve të Rënda e ka dënuar Gashin me 7 vjet e katër muaj burgim për trafik droge në bashkëpunim (Lexo këtu).
Por ai u lirua nga burgu pa e kryer dënimin dhe hetimi për lirimin e Gashit vjen pas kallëzimit nga zv.drejtori i Policisë së Qarkut Kukës, i cili është pezulluar nga detyra Shkëlqim Pepkolaj.
Shkëlqim Pepkola, është detyruar që të largohet nga vendi së bashku me tre vajzat e tij, për shkak se denoncoi kapjen e policisë së shtetit nga mafia.
Ai teksa tregon gjatë një interviste me gazetarin Basir Çollaku, kalvarin e ndryshimeve në jetën e tij si specialist në polici, ndalet tek zbulimi i laboratorit të heroinës ndërsa shprehet se i ka mbetur peng se si nuk u vunë në pranga krerët e trafikut.
Po ashtu ai ka folur edhe për rastin e lirimit të Naser Gashit, gjë që do të sillte më pas edhe largimin e tij nga detyra që mbante në Kukës.
Flet ish-zyrtari i lartë i Policisë, Shkëlqim Pepkolaj: Si u lanë të lirë kokat e laboratorit të heroinës në Has
Nga Basir Çollaku
Krerët e laboratorit të heroinës në Has janë lënë qëllimisht të largohen dhe mos arrestohen. Unë kam biseduar me eprorët dhe vartësit për këtë ngjarje dhe kam dhënë porositë konkrete që të arrestohen personat që ishin me audin dhe sekuestrohet mjeti. Më pas, thotë Pepkolaj, mësoj se ishte marrë vetëm makina dhe personat e dyshuar ishin lënë të largoheshin. Ata ishin personat kryesore të kësaj ngjarjeje dhe dikush ua mundësoi arratisjen. Unë dyshoj se ata kishin lidhje në polici, thotë ish shefi i hetimit.
Zoti Pepkolaj jemi kthyer në bisedën tuaj për shumë ngjarje të karrierës suaj të cilat kanë sjellë jo pak probleme. Le t’i rikthehemi nisjes së karrierës suaj në Policinë e Shtetit si ka nisur ajo?
Përshëndetje z. Çollaku. Në lidhje me pyetjen tuaj do thoja që karrierën time e kam filluar në vitin 1992 ku kam mbaruar studimet në Institutin e Policisë dhe më pas në vitin 1996 kam mbaruar studimet në Akademi të Rendit Publik, dhe menjëherë pas kësaj jam emëruar në Kukës tek strukturat e hetimit të krimeve të asaj kohe dhe më pas në vitin 2000 ku jam emëruar në Drejtorinë e Policisë së Qarkut Berat…
Gjatë asaj kohe ishte një sfidë e jashtëzakonshme që punonim me strukturat e hetimit ndaj ruaj edhe vlerësime të jashtëzakonshme për bërthamën e hetimit që operonte në atë kohë me sakrifica të jashtëzakonshme. Dhe jo vetëm bërthamën e hetimit, por edhe linjën e drejtimit.
Pastaj keni mbërritur edhe në qarqe të tjera me detyra të ndryshme?
Jam kthyer sërish në Kukës në vitin 2001, në fund të vitit 2002 jam emëruar shef i hetimit të krimeve në komisariatin e Policisë Kukës. Në gjysmën e dytë të vitit 2003 jam emëruar shef i komisariatit të Policisë Has, për t’u larguar më pas nga Hasi dhe në të njëjtën detyrë për të kaluar në komisariatin e Policisë Kukës, ku kam ndenjur për rreth 2 vite në këtë detyrë. Më pas kam mbaruar kualifikimet për drejtues të lartë, sipas Programit të Lidershipit të Akademisë së Ëest Point dhe më pas jam emëruar në detyra të ndryshme kryesisht në Strukturat e Hetimit për Krimet e Rënda. Në vitin 2010 jam emëruar shef i Sektorit për Hetimin e Krimeve të Rënda në Drejtorinë e Policisë Qarku Kukës, më pas në vitin 2012 ku konkurrova dhe u kualifikova për të qenë pjesë e strukturave të rendit ndërkombëtare, duke iu nënshhtruar një kualifikimi të pandërprerë deri në korrik të vitit 2013, ku edhe jam përfshirë në misione trajnuese në Afganistan, i cili zgjati 6 muaj.
Ju jeni edhe trajner ndërkombëtar, pra u bëtë edhe trajnues ndërkombëtar?
Po, me përfundimin e këtij trajnimi të kombinuar do thoja, mora edhe çertifikimin përkatës, në pozicionin e trajnuesit ndërkombëtar policor.
Pastaj keni shkuar në qarqe të tjera ku jeni emëruar drejtues special?
Në Korrik të vitit 2013, siç shpjegova më sipër kam qenë pjesë e misionit trajnues në Afganistan për një periudhë kohore 6 mujore, pra deri në gjysmën e dytë të muajit janar të vitit 2014. Më pas jam kthyer sërish në Shqipëri dhe jam emëruar zv. drejtor i Hetimit në Drejtorinë Vendore të Policisë Lezhë, detyrë të cilën e kam kryer për dy vite me rradhë dhe më pas kam lëvizur po në të njëjtën detyrë në disa qarqe si Elbasani, Korça dhe për t’u kthyer sërish më pas në qarkun e Kukësit në detyrën e zv. drejtorit për hetimin.
Pepkolaj pra një karrierë e gjatë 25 vjeçare, shumë trajnime, shumë kualifikime ICITAP, PAMECA, trajnime ndërkombëtare…
Për një punonjës policie të karrierës trajnimet dhe kualifikimet janë një përpjekje konsistente për të arritur më të mirën e mundshme në drejtim të kompletimit të njohurive sipas standarteve të një policie moderne. Natyrisht, në punën time nuk kanë munguar asnjëherë vlerësimet e larta për shkak të një qasjeje pasionante në raport me punën në tërësi dhe me rezultatet e saj.
Ajo që ju përmendët më herët te çertifikimi si trajner ndërkombëtar. Pas kësaj keni marrë një detyrë të vështirë në Afganistan. Çfarë ishte kjo detyrë, nëpërmjet çfarë skuadre, ekipi?
Përfshirja ime në mision ishte si rrjedhojë e atyre përpjekjeve, kualifikimeve të vazhdueshme me qëllim kompletimin e një portreti ku gjithsesi duhej të ishte sipas një standardi të unifikuar dhe pjesë e ekipit prej 10 punonjësish të Policisë Shqiptare kam qenë edhe unë në detyrën e zv.komandantit të grupit të trajnuesve. Pra grupi shqiptar ishte në përbërje të një grupi ekspertësh të Karabinierisë Italiane e cila natyrshëm kishte edhe komandën e bazës ku ne operonim dhe gjatë gjithë kohës ne kemi përparuar si trajnues në përbërje të këtij ekipi.
… e këtij rajoni ku gjendesh?
Po. Natyrisht detyra e trajnuesit ndërkombëtar ishte komplekse. Duhet thënë që krahas kësaj, krahas përpjekjeve për të dhënë më të mirën, ka qenë njëkohësisht edhe një tendencë për të konkurruar në pjesën e cilësisë së mësimdhënies nga ana e gjithë trupës së ekspertëve të Policisë Shqiptare.
Ju çfarë detyre kishit në ekip?
Unë kam qenë zv.komandant i grupit të trajnuesve, detyrë e cila kishte të bënte edhe me aspektin organizativ, por edhe me aspektin profesional dhe trajnues.
Kjo kërkonte njëfarë sigurie, njëfarë garancie profesionale nga aleanca, se ishit pjesë e shërbimeve në NATO?
Absolutisht po. Të jesh në një pozicion të tillë jo vetëm si trajnues, por edhe me një detyrë të tillë duhet detyrimisht të kalosh disa filtra që kanë të bëjnë me standardin profesional por edhe të garancive morale njëherazi, pasi për hir të së vërtetës që të çertifikohesh duhet të kalosh disa filtra të cilat janë produkt i koordinimit ndërmjet organizatave inteligjente, organizmave inteligjentë, të cilët në fund bëjnë edhe çertifikimin, pasi kanë bërë verifikimet e nevojshme në dërgimet në adresat e duhura institucionale.
Këtë çertifikatë e keni marrë 2 herë, është përsëritur?
Po, çertifikata është marrë 2 herë për shkak edhe të kohëzgjatjes sepse maturimi kohor ishte i tillë që lipsej që brenda një limiti kohor të bëhej riçertifikimi dhe në këtë aspekt jemi çertifikuar në 2 periudha, në 2 etapa.
Ju dhe komandanti ishit dy njerëz me çertifikatë sigurie të Aleancës së NATOS. A kishit akses në informacione konfidenciale sekrete, pra ky dokument çfarë aksesi ju jepte ju?
Përpos kësaj, komandanti dhe zv. komandanti ishin dy hallkat e grupit të cilët kishin akses në informacionin e klasifikuar të NATOS. Në këto rrethana ne ishim në mënyrë të vazhdueshme të update-uar me të gjithë spektrin e të dhënave që qarkullonin në sistemin e të dhënave, në rrjetin e informacioneve.
Dhe vlerësimi ka qenë maksimal, keni marrë një medalje të firmosur nga shefi i NATOS së asaj kohe Rasmusen.
Për hir të së vërtetës ekipi shqiptar ka qenë jashtëzakonisht i azhornuar dhe i përgatitur, i motivuar njëherazi për të përpunuar në mënyrën më të mirë të mundshme, për të bërë më të mirën në aspektin profesional trajnues, sepse për hir të së vërtetës ai e ballafaqoi edhe me struktura homologe dhe duhej detyrismisht të bëjë një ballafaqim dinjitoz i njohurive dhe natyrisht i asaj çka jepej nga ana e specialistëve në terren. Në sajë të punës së bërë nga gjithë ekipi, një pjesë janë dekoruar dhe janë laureuar me urdhra, medalje, pjesë e së cilës kam qenë dhe unë dhe kjo natyrshëm të gëzon pa masë, sidomos kur vjen si rezultat i një angazhimi produktiv dhe koherent.
Pepkolaj, një detyrë e vështirë, e përfunduar me sukses dhe vlerësim maksimal, ktheheni në Shqipëri dhe ju keni qenë në shumë qarqe Kukës, Lezhë, Elbasan, Korçe, Has si drejtues policie. Si ka qenë, si e keni parë përballjen me grupet kriminale?
Nëse më lejoni do doja të fokusohesha pak te pjesa e sodisfaskionit që kemi përjetuar gjatë misionit ose gjatë periudhës përmbyllëse të misionit. Për hir të së vërtetës ka qenë një ballafaqim shumë dinjitoz i specialistëve të grupit shqiptar përballë kolegëve italianë. Kjo duket qartazi edhe nga demonstrimet të cilat shoqëroheshin me ovacione dhe me duartrokitje të jashtëzakonshme, të vazhdueshme nga ana e pjesëmarrësve në trajnimet që shpërndante ekipi shqiptar. Përpos kësaj gjendje optimiste, vinte pastaj përballja me pjesën e drejtimit në policinë e shtetit, e cila nuk gjeti qoftë eshe njëherë të vetme kohën dhe mundësinë për të komunikuar njëherë e efektivin i cili po i zbardhte faqen në misionin e Afganistanit, në misionin trajnues. Kjo është paksa e dhimbshme.
I rikthehemi ngjarjes në raport në përballjen e shtetit dhe policies me krimin
Për t’u kthyer sërish në vendin tonë, ku unë siç thashë më sipër mora detyrën e zv. drejtorit fillimisht në qarkun e Lezhës, një sfidë jashtëzakonisht e vështirë për shkak të terrenit të ngarkuar dhe problemeve të shumëfishta, megjithatë u përpoqëm të bëjmë më të mirën.
Pse ishte kaq i vështirë ky qark, çfarë kishte të veçantë në problematikën me bandat, organizatat e krimit.
Qarku i Lezhës për hir të së vërtetës për shkak të poziocionimit dhe për shkak të disa rretheve problematike të cilat janë në përbërje të këtij qarku, me fokus në çështjet e kriminalitetit përbën një nga qarqet më të vështira në rang kombëtar për të mos thënë që në periudhën kur isha unë ishte më i vështiri, për shkak se qarku i Lezhës kufizohet me qarkun e Durrësit dhe me qarkun e Tiranës të cilët kanë një ngarkesë kriminaliteti të jashtëzkonshme.
A kishte ndërhyrje?
Natyrisht kishte interferenca, lëvizje të grupeve kriminale në mënyrë të dyanshme dhe në rastet kur shoqëroheshin në ngjarje kriminale në qarkun e Tiranës apo të Lezhës rrugëdaljet ishin në pjesën e Mamurrasit apo në pjesën e Laçit apo edhe në pjesën e Lagunës së Fushëkuqes.
Pra ka qenë si një lloj strehe?
Po, ka qenë një strehë për pjesën e autorëve të veprave penale të cilët e shihnin si një mundësi të shkëlqyer për tu fshehur dhe për tiu shmangur kërkimit policor. Për hir të së vërtetës ajo pjesë, flas pjesa e Fushëkuqes po ta krahasosh ishte pak a shumë si trekëndëshi i Bermudës ku gjërat shfaqen dhe zhduken menjëherë.
Paska qenë si një lloj magazine shpëtimi për shumë persona………
Për hir të së vërtetës ishte shumë e vështirë për ta kontrolluar duke e parë edhe në kontekstin e mundësive të kufizuara të Policisë së Shtetit, me logjistikë, me mjete të tjera, me kapacitetet e nevojshme për të krijuar një front rezistence kompleks ndaj veprimeve të grupeve kriminale apo individëve.
Pas dy vitesh në detyrën e zëvendësdrejtorit të Policisë në Lezhë unë kalova pastaj në qarkun e Elbasanit, gjë e cila ishte natyrisht një sfidë më vete.
Në vitet 2015-2016?
Po në këtë periudhë. Kam ndenjur relativisht në periudhë të shkurtër, rreth 7 apo 8 muaj. Një qark le ta quajmë problematik për shkak të lidhjeve të grupeve kriminale atje apo individëve me aktorët politikë apo me individë të cilët ishin të veshur me pushtet dhe që natyrshëm ishin në raporte apo në marrëdhënie të vazhdueshme me njëri-tjetrin.
A kishte vendimarrje të përbashkët mes personave të inkriminuar dhe pushtetarëve? A kishte një lloj harmonie apo dakordësie mes tyre?
Ata persona të cilët ishin shqetësim i vazhdueshëm për shërbimin policor në qarkun e Elbasanit, ata për hir të së vërtetës ishin njerëz të cilët kishin mbështetje politike dhe e konsideronin veten të paprekshëm në këtë pjesë. Shërbimi policor ishte vulnerabël në njëfarë forme përballë kësaj kategorie. Por në një moment të caktuar kjo rehati e tyre, u prish.
Ka ndodhur një ngjarje në të cilën kjo ka sjellë jo pak pasoja për ju
Po. Është e vërtetë.
Ju keni arrestuar një person për padi penale, të quajtur Sokol Sanxhaktari. A mund ta dimë konkretisht si ka ndodhur, çfarë ngjarje ka qenë dhe çfarë ka ardhur më pas?
Ka qenë një ngjarje me background kriminal e cila lidhet pikërisht me këtë emër, me Sokol Sanxhaktarin.
Kishte shumë mbështetje?
Po. Kishte mbështetje sepse ai është dhëndri i kryetarit të Bashkisë së Elbasanit.
Qazim Sejdinit?
Po, zotit Qazim Sejdini.
A kishte mbështetje, a ishte i fortë, a kishte ndikim?
Për hir të së vërtetës, më duhet të jem realist. Kishte shumë mbështetje, ishte shumë influent. Ishte influent edhe në raportet me personat të cilët e mbështesnin por edhe në aktivitetin e tij të paligjshëm dhe kriminal.
A e frenonte policinë ky pushtet që ai kishte?
Absolutisht po! Veprimet e policisë kanë qenë tërësisht të papërfillshme përballë një stature të tillë të këtij personi dhe të këtij suporti që gëzonte ky person. Për të ardhur tek momenti kur shërbimi policor, ose dy-tre veta, u përplasën drejtpërdrejt me Sanxhaktarin.
Si ndodhi?
Në orët e fundit të paradites, flas në kohën e drekës, jepet një informacion nga salla operative ku thuhet që ka të shtëna armësh në vendin e quajtur ‘Skampa’. Ndërkohë unë me shefin e komisariatit dhe me shefin e sektorit të krimeve të rënda ishim bashkë në atë moment. Dha porosinë shefi i komisariatit të shërbimeve për të vajtur menjëherë dhe për të kontrolluar situatën. Në këto rrethana, duke gjykuar edhe natyrën e informacionit, unë i them shefit të komisariatit të shkojmë vetë në vendin e ngjarjes për shkak se një ngjarje në një orë të tillë të ditës, në një vend të tillë tek Skampa…
Kishit informacion për një personazh të tillë?
Në fakt ne nuk e dinim konkretisht sepse informacioni i sallës operative ishte thjesht një përshkrim fizik i persionit i cili kishte hapur zjarr, nuk kishte të dhëna në lidhje me identitetin e këtij personi. Unë bashkë me shefin e komisariatit dhe shefin e sektorit të krimeve të rënda jemi gjetur për më pak se tre minuta në vendin e ngjarjes dhe kemi ndërhyrë tek një njësi shërbimesh aty ku ndodhej edhe trupi i personave. Jemi drejtuar me thirrjen “Shërbimi policor!” për të ushtruar kontroll ndaj tyre. Pjesa më e madhe janë bindur urdhërit të punonjësve të policisë. Ndërsa personi në fjalë i cili në atë moment gjendej i ulur në karrige ka reaguar në mënyrë tejet të dhunshme. Këtij personi iu drejtova unë. Posedonte një çantë dore me vete. Duke shfrytëzuar momentin, ia hoqa nga dora dhe bëra kontrollin e çantës, në të cilën gjendej një armë zjarri, pistoletë, të cilën ia hodha menjëherë shefit të komisariatit bashkë me çantën. Atëherë kam ndërhyrë për ta shoqëruar nga ambientet e brendshme të njësisë me qëllim për ta kaluar pastaj në mjet. Aty jam përballur me një dhunë të jashtëzakonshme, me një reagim të jashtëzakonshëm të këtij personi por ia doëlm, gjithsesi e prangosëm, e neutralizuam dhe e nisëm për në…
A ju erdhën ndihma të shërbimeve policore që ju kishit kërkuar për përforcime në vendngjarje?
Në fakt për hir të së vërtetës, shërbimi policor ishte shumë afër. Nga vendi ku gjendej shërbimi policor deri tek vendi ku kishte ndodhur ngjarja ishte e shumta 200 apo 300 metra. Imagjinoni sa kohë i është dashur shërbimit policor për të ardhur aty. Pastaj ne vajtëm të parët aty.
A mund të kenë hezituar?
Gjithsesi personin e neutralizuam dhe e dërguam në ambientet e shërbimit policor. Atëherë kemi ndjekur proçedurat e dokumentimit të veprës penale dhe në fund pastaj, kalimin e akteve Prokurorisë së Rrethit Gjyqësor. Dua të theksoj qëndrimin profesional dhe tejet konseguent të prokurores së çështjes Erida Kokonozi. Ajo mbajti një qëndrim jashtëzakonisht parimor, duke i qëndruar fort edhe presionit edhe ndërhyrjeve pasi bëhej fjalë për presion të jashtëzakonshëm.
Ju në njëfarë mënyre keni arrestuar dhëndërin e paprekshëm të Elbasanit dhe të kryebashkiakut Sejdini. A pati reagime ndaj jush?
Reagimi ka qenë tejet agresiv në njëfarë forme, le të shprehemi kështu. Për shkak se unë një periudhë relativisht të shkurtër u transferova nga Elbasani në Qarkun e Korçës. Kjo erdhi pikërisht si rezultat i kësaj.
Keni pasur reagim të kryebashkiakut?
Kryebashkiaku kishte shumë miq e shumë pushtet, të cilin e përdori pikërisht për këtë pjesë.
Nga çfarë ju keni biseduar, ai ka thënë diçka konkretisht për ju?
Për hir të së vërtetës, ai ka thënë shumë gjëra, por mbi të gjitha ato që ka patur i ka thënë aty ku edhe bëhej vendimarrja, pra tek ministri i asaj kohe zoti Tahiri. Ku më pas në një periudhë relativisht të shkurtër unë u transferova.
Pra, erdhi ministri i Brendshëm dhe u takua me kryebashkiakun për arsye pune por edhe ju u bëtë objekt i këtyre takimeve?
Po. Në një moment kur po kthehesha nga shtëpia, u futa në ambientet e drejtorisë dhe aty pashë kryebashkiakun Sejdini bashkë me ministrin e asaj kohe. Nuk është se mora ndonjë përgjigje por përgjigjen e mora pak më vonë.
Përgjigjen e morët me transferim?
Po.
Kryebashkiaku e mbajti fjalën pra duke thënë që nuk do ta ketë të lehtë me mua?
Absolutisht! Për shkak të natyrës së punës, ne jemi në kontakt të vazhdueshëm edhe me burime informacioni, me miq dhe me njerëz të cilët kanë relacionet e tyre dhe një pjesë e mirë e tyre më kishin paralajmëruar duke thënë që ej shiko se ai po përpiqet që ti të largohesh nga ky pozicion. Unë si gjithmonë kam luajtur duke qesëndisur në njëfarë frome por ja që…
Ata e paskan pasur më seriozisht se sa menduat ju?
Akti nuk vonoi dhe u formësua duke më transferuar në Korçë.
Pas largimit tuaj, dosja ktheu anë apo gjërat ndryshuan në favor të të akuzuarit?
Menjëherë pas largimit tim është bërë një seancë e rivlerësimit të masës së sigurisë për këtë person dhe ky person ka dalë me detyrim paraqitje.
Pra e gjetën një zgjidhje?
Natyrisht, zgjidhja gjithmonë është në krahun e tyre.
Pepkolaj, ju u transferuat në Korçë. Nga Korça u rikthyet në Kukës ku sërish u hasët në një ngjarje të rëndë për të cilën kemi biseduar: lirimi i Naser Gashit dhe laboratori i heroinës. Vjen lirimi për ju. Ishte një vazhdim hakmarrjeje?
Të them të drejtën, në Kukës, pavarësisht se u ktheva jo me një ndjenjë optimizmi, gjithsesi ishte një terren të cilin unë e njihja sepse kisha vite që kontribuoja për rendin dhe qetësinë në atë territor. Plus që unë jam vendali dhe njerëzit më njihnin, njohin edhe kontributin tim, njohin edhe aftësitë e mia. Në këto rrethana, të paktën në aspektin e punës, e ndieja veten shumë më komfort. Por nuk ndodhi ashtu. Me ardhjen e stafit të ri drejtues dhe konkretisht në muajin prill u ndërrua linja e drejtimit, u largua zoti Vatoci dhe erdhi Zef Laska. Shef i komisariatit erdhi një person tjetër. Të them të drejtën, ardhja e tyre u shoqërua me një sërë ngjarjesh. Pa vajtur aty dua të them edhe diçka tjetër. Vazhdimisht nga ana ime është insistuar tek linja e re e drejtimit, flas kryesisht tek drejtori i policisë vendore, që të plotësohej detyrimisht organika me specialistë. Ose të paktën ajo pjesë të cilët ishin në vendet jo produktive të kalonin në ato vendet të cilat kërkonin një impenjim më të madh për shkak edhe të detyrimeve, për shkak të asaj çka ishte vendosur në planet strategjike të drejtorisë vendore dhe në këto rrethana unë kam insistuar tek drejtori në mënyrë të vazhdueshme që të plotësohej organika, kryesisht përsa i përket krimit të organizuar. Pra atyre që lidhet me trafikun e narkotikëve dhe trafiqet e qenieve njerëzore. Në asnjë rast unë nuk kam gjetur mirëkuptimin e zotit drejtor. Për këtë unë kam vënë në dijeni edhe drejtorin e Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, kam vënë në dijeni drejtorin e Departamentit të Hetimit, dhe sërish unë nuk kam gjetur asnjëlloj mbështetje.
Po ministrin e Brendshëm?
Më pas ministrin e Brendshëm.
Pepkolaj, kemi biseduar në detaje për ngjarjen e Kukësit, por më pas vjen lirimi juaj. A jeni kërcënuar ju dhe familja juaj? Ka pasur diçka nga ajo çfarë kemi folur, një letër në mjetin tuaj. çfarë ishte kjo?
Le të vijmë edhe tek kjo pjesë, ndonëse përsa i përket çështjes që lidhet me hetimet për laboratorin e drogës atje, ka patur një moment që ka ngelur në ndërgjegjen time si diçka në formë meraku. Për shkak se komunikova, në momentin kur ne po merreshim me dokumentimin ligjor të ngjarjes, me drejtorin duke i thënë që “personat të cilët gjenden në automjetin pranë lokalit të Kullës së Lumës duhet të shoqërohen në ambientet e drejtorisë për të vijuar me procedurat pastaj me këta persona. Prandaj duhet të dërgojë shërbimet e komisariatit të Kukësit” sepse ai për hir të së vërtetës ishte në territorin që mbulon komisati i rrethit Kukës, dhe në këto rrethana, shefi i komisariatit bashkë me një grup personash ka vajtur atje, siç ma shpjegoi drejtori dhe personat nuk i kanë shoqëruar me justifikimin se këta persona ndiqeshin nga një strukturë operacionale e Shërbimit Informativ të Shtetit. çka më pas nuk rezultoi kështu, pasi ne u detyruam më pas të shpallim në kërkim ata persona sepse u larguan dhe aty ngeli vetëm mjeti, i cili më pas u shoqërua.
Ishte i personave të grupit?
Natyrisht. Kjo jo vetëm që vë pika të forta dyshimi mbi ecurinë e hetimeve por edhe përsa i përket integritetit të dy drejtuesve të cilët i përmenda më sipër.
Kjo në njëfarë mënyre është edhe një akuzë ndaj eprorëve të drejtorisë vendore që ju i keni iformuar në raport me këtë ngjarje të rëndë?
Unë po flas vetëm me fakte, po iu referohem fakteve.
A është ky njëlloj mosveprimi që ka sjellë pasoja?
Absolutisht po. Pasojat janë evidente pasi kanë vendosur dritëhije përsa i përket zhvillimit të hetimeve. Për të ardhur pastaj në të njëjtën ditë kur është shoqëruar nga shërbimet e policisë kufitare, personi tjetër i kërkuar, me kartelë të kuqe, i kërkuar në rang ndërkombëtar, Naser Gashi, i cili është bllokuar në pikën e kontrollit të kalimit të kufirit në Morinë dhe është shoqëruar nga shërbimi policor i kufirit në ambientet e Policisë Kukës për të vijuar me proçedurat e verifikimit të këtij personi pasi ky person në momentin e kapjes ishte me një dokument të tjetërsuar. Pra posedonte një dokument të një personi tjetër me gjeneralitete të tjera, Samir Bulaj.
E kemi diskutuar këtë. Lirohet Naser Gashi, por lirohet edhe Shkëlqim Pepkolaj nga detyra. Dhe pas lirimit ju keni qenë në gjendje trysnie dhe presioni. Ne kemi publikuar një letër për kanosjen që ju është bërë.
Për hir të së vërtetës, pas lirimit tim nga detyra, një ditë kur unë parkova mjetin në afërsi të banesës sime, veprim të cilin e kam kryer në mënyrë të vazhdueshme, në pjesën e xhamit gjej një copë letër me dy rreshta ku shkruhej “është vetëm nisja, do të paguani të gjithë juve dhe famija juaj”.
Ishte shkruar me shkrim dore Pepkolaj. Nuk e dërguat tek përgjegjësit e hetimit, tek Prokuroria, të bëhej akti i ekspertimit, të identifikohej personi, pra të bëhej pjesë e atij kallëzimi që keni bërë tek Krimet e Rënda? Apo nuk kishit besim?
Të jem i qartë. Kujt do t’i drejtohesha? Do t’i drejtohesha Policisë së Kukësit ku drejton zef Laska dhe Agim Basha? Do t’i drejtohesha Prokurorisë së Kukësit ku drejton Rita Gjati me të tjerë? Kujt t’i drejtohesha? Sandër Lleshit? Kujt t’i drejtohesh? Aida Hajnajt? Ard Veliut? Eduard Merkajt?
Këto janë strukturat drejtuese të Policisë së Shtetit zoti Pepkolaj, tek të cilat ju keni bërë edhe kallëzime të tjera dhe nuk kanë gjetur shteg.
Pikërisht tek kjo pjesë desha të dal. Unë i jam drejtuar për gjera akoma më të rënda këtyre hallkave dhe unë nuk kam gjetur asnjëherë jo vetëm mbështetje por kjo sturkturë duhej të tregonte se është në ato pozicione të cilat ata i mbulojnë për shkak të aftësive të tyre dhe jo se janë vendosur aty nga dikush. Duhet që në një moment të caktuar të tregojnë se janë profesionistë. Por kjo s’ka ndodhur asnjëherë dhe zhgënjimi në këtë rast është i dukshëm, të paktën për mua. Zhgënjim i jashtëzakonshëm.
U gjet kohë që ndaj jush të kishte një kallëzim penal. Pra, a ka një ndjekje penale për ju?
Po, drejtori i Policisë së Kukësit i është drejtuar Prokurorisë së Rrethit Gjyqësor Kukës bashkë me atë shefin e Komisariatit, ku kanë bërë një kallëzim se unë paskam shpifur për ta tek ministri i Brendshëm. Unë tek ministri i Brendshëm kam fol me figurë, me zë edhe me shkresa konkrete. Këto gjëra që unë ia kam thënë ministrit të Brendshëm apo këshilltarit të ministrit të Brendshëm, unë ia kam thënë edhe zëvendësdrejtorit të Policisë së Shtetit. Ia kam thënë drejtorit të Policisë së Shtetit dy tre herë përpara sesa të shkonin gjërat deri këtu. I kam kërkuar drejtorit të Policisë së Shtetit të dërgojë grup pune në Kukës për të verifikuar situatën dhe këto sinjalizime që i jap unë dhe në asnjë rast…
Prokuroria nuk ju ka thirrur asnjëherë për kallëzimin e bërë në 8 dhjetor?
Jo në fakt për kallëzimin që kanë bërë drejtuesit e policisë së Qarkut Kukës më kanë thirrur menjëherë. Më ka thirrur menjëherë Prokuroria e Kukësit për të dhënë shpjegime në cilësinë e personit ndaj të cilit zhvillohen hetimet, ndërkohë që unë kam refuzuar të jap shpjegime për shkak të një konflikti të hapur interesi të prokurores e cila më thirri, pra Rita Gjati, të cilin unë ia kam bërë prezent që në momentin që jam paraqiutur përpara saj. Zonja është personi që ka firmosur urdhërin për lirimin e të shumëkërkuarit në shkallë ndërkombëtare Naser Gashi. Ndërsa për kallëzimin që kam bërë unë, nuk jam thirrur ndonjëherë nga institucioni.
Prokuroria ka qenë indiferente. Ju jeni kërcënuar, keni marrë masa personalisht për të mbrojtur veten dhe familjen?
Le të themi kështu. Në këto rrethana, asnjëherë nuk ke kam ndjerë veten më të papërkrahur nga shteti të cilit unë i shërbeva 25 vite. Jo vetëm i shërbeva por edhe u sakrifikova në maksimum. Të paktën kështu mendoj unë. Duke e ndierë se diçka po përpiqej të ndërmerrej ndaj persionit tim, hipotetikisht sepse për hir të së vërtetës duke i marrë parasysh këto gjëra, letra dhe disa elementë të tjerë, më rezulton si një tendencë konstante për ta tërhequr Shkëlqimin në një kurth. Në këto rrethana, unë u detyrova që të largohem nga Shqipëria bashkë me familjen.
Jeni në një vend të Bashkimit Evropian ku ligji sundon.
Për momentin po.
A do të kërkoni që drejtësia t’i shkojë deri në fund asaj që ju keni kallëzuar?
Unë në asnjë rast nuk kam hequr dorë dhe nuk do të heq dorë. Unë u jam drejtuar organeve të drejtësisë edhe përsa i përket çështjeve që lidhen me largimin tim nga detyra. Sikundër u jam drejtuar Prokurorisë së Krimeve të Rënda me kallëzimin tim lidhur me ngjarjen.
Autoritetet e vendit ku jeni, a e kanë parë me shqetësim ngjarjen tuaj?
Unë besoj që ata do të dinë ta çmojnë, do të dinë edhe ta lexojnë realitetin duke vendosur pikat mbi i. Pra duke i dhënë çezarit atë që i takon çezarit dhe Zotit atë që i takon Zotit.
Ja një pyetje të cilës sot z. Rama nuk i jep dot përgjigje, por i ka dhënë një vit më parë. Gjatë një interviste në Tv Klan, z. Rama mbronte idenë e korrigjimit të kufijve pa njohje nga Serbia të Kosovës, duke imponuar një proces krejt të pabarabartë nga pikëpamje juridike teksa një shtet negocion me një entitet që nuk e njeh për territorin.
Kryeministri Edi Rama ka folur në Real-Story për akuzën që bëhet se ai favorizoi ndarjen e Kosovës. Duke akuzuar një segment të politikës dhe medias se kanë helmuar opinionin me një gjë të paqenë, z. Rama argumentoi se ndarja e Kosovës nuk ka qenë asnjëherë pjesë e axhendës së tij. Mirëpo ka qenë vetë kryeministri i Shqipërisë që ndër të tjera ka gjetur shembullin e gabuar për të mbrojtur veten:
Në momentin kur Serbia do të ulet në pikën fundore të rrugëtimit të dialogut për të materializuar njohjen do të duhet të përcaktojnë kufirin kjo është e qartë. Mali i Zi e njohu Kosovën por diskutimi për demarkacionin zgjati prej vitesh
Pra në fillim njohja, mandej delimitimi. Zoti Rama dhe Hashim Thaçi mbështetën tezën serbe: në fillim shkëmbimi i territoreve pastaj njohja. Pse nuk u vendos në tryezë i njëjti proces edhe për Kosovën?
Ja një pyetje të cilës sot z. Rama nuk i jep dot përgjigje, por i ka dhënë një vit më parë. Gjatë një interviste në Tv Klan, z. Rama mbronte idenë e korrigjimit të kufijve pa njohje nga Serbia të Kosovës, duke imponuar një proces krejt të pabarabartë nga pikëpamje juridike teksa një shtet negocion me një entitet që nuk e njeh për territorin.
Nga ana tjetër, këshilltari dhe miku i z. Rama, Baton Haxhiu u shfaq me një shkop në dorë mbi hartë duke treguar çfarë merrte Serbia e çfarë Kosova, çka dëshmon se nuk kemi të bëjmë me korrigjim, por shkëmbim. Po kështu z. Rama harron se në fakt Serbia e njeh kufirin e Kosovës sipas përcaktimit të Rezolutës 1244 të OKB-së. Ajo thjesht nuk ka njohur Kosovën si shtet. Ndaj çdo diskutim për kufirin pa njohjen është negociim për ndarje.
Projektet rajonale që janë mbështetur nga z. Rama kanë patur përherë një vulë interesash serbe, në kuptimin se këto të fundit akomodohen shumë mirë në çdo propozim të Tiranës zyrtare nën pretekstin se duhet shfrytëzuar rasti që në Beograd është një njeri si Vuçiç me të cilin mund të merresh vesh. Kjo është politikë mashtruese, pasi Serbia vërtet është fuqia kryesore në rajon, por pikërisht për këtë arsye ajo edhe ka kostot më të mëdha nga çfarëdo aventure. Dhe forca e saj e supozuar nuk tremb më askënd.
Zoti Rama po luan me efektin e konferencës së donatorëve dhe suksesin mediatik të drejtimit të OSBE-së për të riparuar dëmet në imazhin e vet, me një përpjekje paradoksale kur teksa flet nga Moska ku propozon zgjidhje për Donbasin, nuk është në gjendje të sqarojë në shqip shqiptarët se çfarë fshihet pas idesë së kufijve mes Serbisë dhe Kosovës.
Funksion zero për Gjykatën Kushtetuese, funksion zero për Gjykatën Supreme, pa siguri juridike, pra mosfunksionim të SPAK, zero. Funksioni pra i shtetit kushtetues dhe demokracisë parlamentare, parlament që nuk përputhet me kushtetutën. Shqipëria nuk është më në një gjendje krize, ka një gjendje të jashtëzakonshme të jashtëzakonshme. Organizata Rama ka zënë të gjitha funksionet politike në qeveri, në bashki, në shumicën e funksioneve dhe administratave shtetërore, dhe për këtë arsye është përgjegjës për gjithçka. Shqipëria është bërë një Shtet Një Palë, një autokraci. Gjykata Kushtetuese shqiptare është mbrojtësi i kushtetutës shqiptare.
In Merz and May 2020 the EU is dealing with Albania, what do you think?
Henze: The still Rama government has been asked since 2014 to fulfil the Copenhagen criteria, nothing has been delivered until October 2019, a further deadline has been set until May 2020, including the 10 criteria of the German Bundestag.
These include among others:
1.restoration of the rule of law and democracy including freedom of the press.
2.a constitutionally compliant restoration of a functioning constitutional court and a supreme court
3.a constitutionally compliant implementation of the SPAK
4. investigation and conclusion of the electoral manipulation of the parliamentary elections by Rama, Balla, Veliaj and others, as well as a related possible formation of a criminal organisation between the mafia and the ruling party
5.investigation of the 2020 local elections.
6. electoral law reform, coordinated with the elected opposition, which is currently not in parliament due to the lack of a dysfunctional legislature.
7.new elections in 2020
Why is development making little progress?
Henze: It is quite simple. If Albania were a functioning constitutional state and democracy, with constitutionally correct courts and anti-corruption authorities, there would be no Prime Minister Rama or Mr Balla. Albania would then already be a member of the EU.
Rama, Balla and Veliaj would have to prosecute themselves and, he would face a very long prison sentence, not only because of the possible criminal offences in the area of corruption, but also because he has violated Article 145(3) of the Albanian Constitution. Why should they do that?
What is your legal assessment of the situation?
Henze: Justice Disaster without end: zero function of the Constitutional Court, zero function of the Supreme Court, no legal security, hence dysfunctionality of the SPAK, zero.
Function thus of the constitutional state and parliamentary democracy, a parliament that does not conform to the constitution.
Albania is no longer in a state of crisis, there is a real state of emergency.
The organization Rama has occupied all political functions in the government, in the municipalities, in most state functions and administrations, and is therefore responsible for everything.
Albania has become a One Party State, an autocracy.
The Albanian Constitutional Court is the protector of the Albanian constitution. The court therefore has a dual role, on the one hand as an independent constitutional body and on the other hand as part of the judicial state authority in the specific field of state and international law. Through its authoritative decisions, it provides a binding interpretation of the Albanian constitutional text.
Furthermore, it has the task of monitoring the decisions of other Albanian courts, it is the highest instance regarding the constitution, the Supreme Court is the highest instance of civil law in Albania.
This has not been working for over 2 years, so all laws passed in the last 2 years are legally pendingly ineffective, as there is currently no state under the rule of law that can review the laws. A state of absolute destabillity, a real legislative and constitutional emergency.
The Constitutional Court must not be dysfunctional, and therefore then neither must Parliament. The constitutionally guaranteed separation of powers and the constitution are de facto suspended in Albania, they are being flouted, through constant breaches of the constitution.
The President of the Republic Albania, Ilir Meta, who currently wants to protect the constitution, is being asked by the government to resign.
Justice Minister Gjonaj, argues that the President is “ethically unbalanced”, against the reform of the judiciary, and his report to the SPAK is his “next madness”.
What an attack on the constitution, what a choice of words for a justice minister.
Gjonaj said that Meta could decide on his own resignation.
These are statements that we only know from banana republics, but not from a country that wants to become a member of the EU.
What is this absurd situation? Who are the people in the Rama organisation?
THE SPAK law has the function of an enabling law, officially the law to fight against mafia, but basically a law with the the legislative power was de facto completely transferred to the organization Rama. In addition to the elimination of the rule of law, it is the basis for the abolition of the separation of powers and enables an autocracy. Anti-corruption is indeed important, but it must take place within the legal framework of the constitution, and the separation of powers is fundamental to the functioning of a democratic constitutional state. It is unfortunate that the SPAK law has also been subject to elementary, technical errors. In a normal situation, such a law would be corrected by the relevant constitutional court, but that does not currently work in Albania. A pre-programmed chaos, all decisions of the SPAK are likely to be legally ineffective.
The Rama organisation is showing very clearly that it has absolutely failed politically and has lost all respect for democratic values, for the constitution and therefore for the Albanian people and their future.
The President of the Republic Albania, Ilir Meta, speaks of a coup d’état and calls for a constitution day on 2 March 2020. What do you say to this?
Henze: The removal of the constitution and/or its partial dysfunctionality is in fact conceptually a coup d’état against the constitutional order of Albania.
The coup d’état by the government ,i.e. from above, is often indeed called a coup d’état. In this respect, President Meta is not wrong in his choice of words.
The constitution can only be changed by an ordinary procedure and then it can simply be acted by law, the constitution is in this respect above politics. Politics must not, as is the case in Albania, break the constitution, must not respect it. If it does so, it loses its democratic legitimacy, its sovereignty to represent the people.
A coup d’état from above requires active action.
This can certainly be seen here in the numerous constitutional breaches of the Rama organization, which, de iure, has been shutting down the entire Supreme Court, the Constitutional Court, the Supreme Court for two years and the improper occupation of the parliament, the SPAK etc., among others.
Is there then a right of resistance?
Henze: Democracy is a defensive democracy, which means that there is zero tolerance for attacks on the constitution or state order.
In fact, after the complete collapse of the constitutional order, the sovereign, i.e. the people, and the remaining democratic state organs can invoke rights of resistance to protect the constitution. that presupposes that all remedies provided by the legal system offer so little prospect of effective remedy that the exercise of the right of resistance is the last remaining means of preserving the restoration of the right.
The right of resistance therefore exists exclusively in a conservative sense, i.e. it serves to restore the right to the order anchored in the Albanian constitution, which the Albanian people have given themselves in a constitutionally binding manner.
This right of resistance is the result of the sovereignty of the people enshrined in the Albanian constitution; the government has only been given temporary power, and the supreme sovereign is the people. It is the government’s primary duty to comply with the sovereign’s constitution.
As a result, in such a situation, where the protection of the constitution is at stake and the protecting constitutional body, the supreme courts have been removed, the direct power to act reverts to the sovereign, so that constitutional order can be restored if the government, directly as well as indirectly democratically legitimized by the people, is no longer able to act.
Are there examples of destabilisation?
Henze: I have already made some comments on this and therefore I do not want to repeat all the events again, as they are sufficiently well known. But allow me to make the following brief comments:
The quality of the disaster management of the Organization Rama is approaching zero. The Albanian people now have to fear the worst from the forthcoming corona epidemic in Albania.
As I have heard, de facto no adequate precautions have been taken. The head of the Rama organization, Mr. Rama, jokes about the situation.
It seems that this organization has lost all touch with reality. So of course it is then politically responsible for every Albanian who will die in the epidemic.
It can be assumed that if the epidemic breaks out, this organization Rama will once again come crying to the international community and beg for help, which is called a complete abdication of governmental responsibility, a no-go and an embarrassment for the proud Albanian nation.
A good example of the chaos in Albania and the disinformation situation is also a meeting of the Rama organisation with Isabel Santos, the rapporteur for Albania in the European Parliament, on 21 February 2019 in Tirana.
During her visit she had praised the Albanian government’s decision to postpone Parliament’s vote on the controversial “anti-defamation package” of laws to adjourn. I quote: “The recent decision to postpone the vote is another good step for Albania”.
However, the government has already published one of the two laws mentioned above in the Official Journal on 3 February 2020. It does not appear to have been informed of this, another targeted failure in communication, by the EU embassy Soreca in Tirana, which is responsible for this.
From a legal point of view, the publication of a law is in fact the last action that brings a law into force. The aforementioned law came into force on February 18, 2020, which makes the situation unclear, as the entire “anti-defamation package” is under review by the Venice Commission.
Also Mrs. Isabel Santos, the EU Commission must therefore ask itself whether it is still sufficiently informed by its EU Ambassador Soreca, whether Mr. Soreca is still loyal, or whether he is possibly biased due to his relationship with the Albanian Foreign Ministry.
The publication of this ‘law’ in the Official Journal is, moreover, illegal, since there is no evidence that it was actually adopted in Parliament following the President’s veto.
The EP rapporteur then went on to say that Albania must continue its reforms – not only in the judicial sector, but also in the fight against organised crime, corruption, drug trafficking and elections. She added that these reforms were very important, not only for the EU but also for Albanian citizens. I quote:”Albanians should continue to implement these reforms, not only in judicial reform but also in the fight against organised crime and corruption, including drug and electoral reform. The recent decision to enact the law is another good step for Albania. I hope that all the recommendations of the Venice Commission and, of course, the will of the Albanians will be taken into account in accordance with international standards. Albanians can always trust the EU,” said the Albanian EP rapporteur Santos, who said she would return to the country to monitor these reforms and talk to all those involved in them. “The enlargement process is of great importance for the EU, but also for Albania. We will continue the reforms over time. I will come back here several times over the next year to talk to all stakeholders. We will continue to monitor the pace of reforms, you can be sure of that.
The problem is, as can be clearly seen from this example, there is talk of fictitious situations, there is actually no reform, and even the EP rapporteur, Mrs Santos, speaks of a fiction, not reality.
This is also an essential problem for the credibility of EU policy, for the acceptance and trust of the Albanian people towards the EU.
Are there any other examples?
Henze: Another problem is that the organisation Rama has massive political responsibility for the increase in money laundering and corruption in Albania. It is not without reason that the Financial Action Task Force on Money Laundering (FATF) has now included Albania in its Greylist for 2020. The FATF Greylist includes 18 of the 20 regimes with the worst legal framework and agencies for combating money laundering, terrorist financing and proliferation financing in the world. There is no ranking among them, but only North Korea and Iran are certainly worse and on the FATF blacklist than Albania.
Where is the success that EU Ambassador Soreca is talking about? Even Trinidad and Tabago have been removed from the list in 2020, so they have made progress without Soreca’s support.
Several international institutions have sounded the alarm about money laundering in Albania, especially since 2017.
The US State Department has included Albania for the third consecutive year in 2019 among 40 countries with major money laundering operations.
In 2018, MONEYVAL of the Council of Europe included Albania in the list of countries to be monitored or money laundering and terrorist financing. The Albanian government approved some measures in 2019, but MONEYVAL did not stop monitoring.
In 2019, Albania was included in the Basel Anti-Money Laundering Index of the 39 countries most exposed to money laundering worldwide.
The problem is, as this example also illustrates, there is no reform, the reality is that the Rama organisation bears the political responsibility for including Albania in the list of the biggest criminal states supporting terrorism. An essential problem for the credibility of EU policy, for the acceptance, the trust of the Albanian people towards the EU, an attack on Albanian, European, American, Russian security interests. As a result no successes of reforms, the organization is internationally a NO GO. The organization Rama has failed completely or, they wanted to fail.
How are these statements to be understood?
Henze: Justice disaster without end: zero function of the Constitutional Court, zero function of the Supreme Court, no legal security, therefore dysfunctionality of the SPAK, zero function therefore of the constitutional state and parliamentary democracy.
The problem is, as can be seen from these examples, there are no good reform results, none, the reality is that the Rama organisation bears the political responsibility for the fact that Albania has been included in the list of the world’s largest criminal states that support terrorism. An essential problem for the credibility of EU policy, for the acceptance, the trust of the Albanian people towards the EU, an attack on Albanian, European, American, Russian security interests.
As a result no success of reforms, the organization Rama is internationally a NO GO.
It is a question of cui bono. Albania is currently no longer a constitutional state and has no functioning parliament. There is no separation of powers. All the laws that have been passed have no legal force and are therefore illegal. Rama has created constitutional chaos.
A state, governed by the still Prime Minister Rama , in which arbitrariness is massively favoured, as it is recognizable on 30 June 2019 with the accomplished illegal “local elections, despite clear decree of the president Meta, postponement of the election date due to a legislative emergency.
How is this to be understood?
Henze: According to Art. 145 para. 3, the impairment of the activity of the courts or the judges leads to liability under the law. Furthermore, the principle of Art. 127 para. 3 of the Albanian Constitution also applies, which is the principle of the so-called permanence of the Constitutional Court.
A constitutional court, the Supreme Court may not be set dysfunctional in Albania. If a position in the Constitutional Court or the Supreme Court remains vacant, the Albanian Constitution states that an interim judge must be appointed until the mandate of the retiring judge expires. This has not been done, the crucial mistake of the legal reform, a serious breach of the constitution by the Rama government, is punishable by law. The constitution has been fundamentally overturned by the dysfunctionality of the rule of law; it is now only on paper and paper is very patient.
This behaviour of the Rama organisation, which is relevant under criminal law, also affects the entire Vetting Commission.
Now the constitutional court is to be reactivated. So the situation has been resolved, right?
Henze: No, the state has not been eliminated at all. The election of the constitutional judges, as everyone knows, the president Meta has published an objective account of it, is not in accordance with the constitution. In this respect, this court is currently unable to issue legally sound judgments, even if it is fully staffed. The requirements of the Albanian Constitution regarding the composition of the Constitutional Court have not been complied with.
The SPAK has not been established in conformity with the constitution. The Supreme Court is not operational.
And, even if all the supreme courts were to become functional again, the processing of around 45,000 court cases would neutralize the courts’ entire resources for years to come.
The standstill of the judiciary will therefore continue for the next few years and will have a fundamental impact on Albania’s economic development.
An important element of a constitutional state, a democracy, is the acceptance, the confidence of the population that the constitution is valid and that it will be implemented. This basic trust has been completely destroyed.
The result of the legal reform is therefore catastrophic at both the vertical and horizontal levels.
How is that to be understood?
Henze: All state action in Albania is bound by the law (legal security), all citizens are equal before the law (equality of rights), independent courts protect citizens from arbitrary state intervention (legal protection).
The freedom and legal guarantees of the liberal constitutional state in Albania are essential elements of the Albanian constitution.
Based on the constitutional significance of the rule of law, certain essential features have developed in Albania until 2013.
These include, among others:
– respect for fundamental rights (all organs of state power are bound by fundamental rights and may not disregard them)
– the separation of powers (of the Basic Law provides that the exercise of state power must be carried out by special organs of jurisdiction, legislation and executive power
– equal treatment by law
– the reservation of the law (interference by the state authorities in the freedom and property of Albanian citizens must be based on a formal and, moreover, previously adopted law.
– proportionality (means used and purpose pursued must be proportionate)
– Consistency of jurisprudence
All regulations and fundamental rights in the Albanian constitution are intended to ensure the independence of the judiciary and the legal security and uniformity of jurisdiction. The dysfunctional nature of the supreme courts meant that two years ago the uniformity of jurisdiction was suspended.
Justice is established and all people have the same rights and duties. Now that no supreme courts functionally exist and will not function properly in the coming years, the basic principles are no longer protected in Albania.
Maintaining the unity of the legal system is a fundamental aspect of the appeal system and the ability to appeal, i.e. the rule of law and the backbone of a functioning economic system.
For the unity of the legal system is essentially threatened if equal law is pronounced unequally. This is always the case when there are no supreme courts, as is now the case in Albania.
That is of practical relevance to Albania. All the court rulings of the last two years, which have been submitted to the highest courts for appeal, are de iure still pending. All laws passed in the dysfunctional parliament are, in principle, pendingly ineffective.
What is the consequence of this?
Henze: That means legal uncertainty for the Albanian economy and people, for example, when it comes to expropriation, for the coming years. No sound foreign company will invest in such a country.
Whenever a state bases its decisions not on the constitution, as is now the case in Albania, but rather on unrestricted and arbitrary decision-making and enforcement, as is now the case with the Rama government, the exact opposite of a constitutional state is present. Such states could be called dictatorships or police states. The term “unjust state” is also often used colloquially. Albania has become an unjust state under the Rama government, co-financed by the international community, which has provided a lay drama group of lawyers as advisors to this government.
So there is a fundamental constitutional breach. Nobody may sneak out of the validity of the law without sanctions. Otherwise, commandments and prohibitions are only something for the stupid, good and weak.
How does this disturbance come about?
Henze: Again two suppositions:
1. abroad: The longing for the equally simple and perfect solution will probably never die. As a rule, every solution creates a new problem. And this is due to the limitations of human thinking. Why Ausland could not see this very obvious development in Albania earlier is due to what we in science call cognitive routines.
These are typical, neurological observation programs in which the results are less interesting than the process itself.
Hence the statement by some foreign representatives and ambassadors: ” Progress in judicial reform in Albania can be seen” “Albania will be the model example of successful judicial reform, a model country in the EU” .
Instead of focusing on the results of the judicial reform, here the abolition of the rule of law without an interim solution and thus the collapse of the entire parliamentary system, will only focus on the beginning of the process, the start of legal reform.
A sign of absolute overwork of these representatives, they are in a cognitive routine. Typical of cognitive routines is that the person concerned does not register the result ad hoc, an absolute perception disorder. In some cases it can certainly not be ruled out that they have received an extra fee. Coruption by the administration of the Rama government is a rule, according to international opinion.
2. Rama government: In addition, there is certainly also the fact that in an overall analysis, the Rama government is in a special constellation, which has a destructive structure.
Under such conditions no state can function, no wonder that the young people flee Albania and the mass flight will have from March 2020 still completely different dimensions and this will have elementary effects on the economic future of Albania, if it does not come to a political turnaround in Albania.
What do you fear for Albania?
Henze: Some Northern European countries, such as Germany, for example, from March 1, 2020, have passed so-called skilled worker immigration laws. This is intended to open the labour market for skilled workers from countries outside the European Union. We are doing so well economically and that is because we have a social market economy and a constitutional state, that we need hundreds of thousands of workers
Until now, only academically trained professionals have had unlimited access. In future, specialists with foreign professional qualifications in all professions will also be able to obtain a visa or residence permit for employment. The restrictions have been completely lifted.
So, what I am saying is. If something does not change politically in Albania very quickly now, Albania has the potential to become the Switzerland of the Balkans, a large part of the Albanian population will emigrate, all Albanian families will be torn apart for good, the Albanian economy, tourism will no longer have any prospects, there will be a lack of employees, there will be a lack of rural infrastructure: roads, water supply, sewage disposal, schools will collapse very quickly, there will be a lack of young people.
Albania will become, if something is not done now, a country of old people and the mafia, the Albanian nation will die.
But that cannot be the will of the Albanian nation.
In this respect, the constitution day, which is scheduled for 2 March 2020 by the remaining constitutional body, President Meta, can be a clear signal from the Albanian sovereign, the Albanian people, protection of the constitution through new elections.
Në Merz dhe maj 2020 BE po merret me Shqipërinë, si mendoni?
Henze: Qeveria ende Rama është kërkuar që nga viti 2014 të plotësojë kriteret e Kopenhagës, asgjë nuk është dorëzuar deri në tetor 2019, është caktuar një afat i mëtejshëm deri në maj të vitit 2020, përfshirë 10 kriteret e Bundestagut gjerman.
Këto përfshijnë ndër të tjera:
1.drejtimi i shtetit të së drejtës dhe demokracisë përfshirë lirinë e shtypit.
Një restaurim i pajtueshëm me kushtetutë i një gjykate kushtetuese funksionuese dhe një gjykate supreme
Një zbatim i kushtetutshmërisë së SPAK-ut
hetimi dhe përfundimi i manipulimit zgjedhor të zgjedhjeve parlamentare nga Rama, Balla, Veliaj dhe të tjerët, si dhe një formim i mundshëm i lidhur me një organizatë kriminale midis mafies dhe partisë në pushtet 5.Kërkimi i zgjedhjeve lokale të vitit 2020.
Reforma në ligjin zgjedhor, e koordinuar me opozitën e zgjedhur, e cila aktualisht nuk është në parlament për shkak të mungesës së legjislaturës jofunksionale.
zgjedhje të reja në vitin 2020 Pse zhvillimi po bën pak përparim? Henze: quiteshtë mjaft e thjeshtë. Nëse Shqipëria do të ishte një shtet kushtetues dhe demokraci funksionuese, me gjykata të sakta kushtetuese dhe autoritete antikorrupsion, nuk do të kishte Kryeministër Rama apo Z. Balla. Shqipëria do të ishte tashmë anëtare e BE-së. Rama, Balla dhe Veliaj do të duhej të ndiqnin penalisht veten dhe, ai do të përballet me një dënim me burg shumë të gjatë, jo vetëm për shkak të veprave të mundshme penale në fushën e korrupsionit, por edhe sepse ai ka shkelur nenin 145 (3) të Kushtetutës shqiptare .
Pse duhet ta bëjnë atë? Cili është vlerësimi juaj ligjor i situatës?
Henze:
Fatkeqësi në drejtësi pa fund: funksion zero për Gjykatën Kushtetuese, funksion zero për Gjykatën Supreme, pa siguri juridike, pra mosfunksionim të SPAK, zero. Funksioni pra i shtetit kushtetues dhe demokracisë parlamentare, parlament që nuk përputhet me kushtetutën. Shqipëria nuk është më në një gjendje krize, ka një gjendje të jashtëzakonshme të jashtëzakonshme. Organizata Rama ka zënë të gjitha funksionet politike në qeveri, në bashki, në shumicën e funksioneve dhe administratave shtetërore, dhe për këtë arsye është përgjegjës për gjithçka. Shqipëria është bërë një Shtet Një Palë, një autokraci. Gjykata Kushtetuese shqiptare është mbrojtësi i kushtetutës shqiptare. Prandaj gjykata ka një rol të dyfishtë, nga njëra anë si një organ i pavarur kushtetues dhe nga ana tjetër si pjesë e autoritetit gjyqësor shtetëror në fushën specifike të shtetit dhe të drejtës ndërkombëtare. Përmes vendimeve të tij autorizuese, ajo siguron një interpretim detyrues të tekstit kushtetues shqiptar. Për më tepër, ajo ka për detyrë të monitorojë vendimet e gjykatave të tjera shqiptare, është shkalla më e lartë në lidhje me kushtetutën, Gjykata Supreme është shkalla më e lartë e së drejtës civile në Shqipëri. Kjo nuk ka funksionuar mbi 2 vjet, kështu që të gjitha ligjet e miratuara në 2 vitet e fundit janë ligjërisht në pritje të paefektshme, pasi aktualisht nuk ka asnjë shtet nën shtetin e ligjit që mund të rishikojë ligjet. Një gjendje e paaftësisë absolute, një emergjente e vërtetë legjislative dhe kushtetuese. Gjykata Kushtetuese nuk duhet të jetë jofunksionale, dhe për këtë arsye as parlamenti. Ndarja e garantuar me kushtetutë e pushteteve dhe kushtetuta janë pezulluar de fakto në Shqipëri, ato po flaken, përmes shkeljeve të vazhdueshme të kushtetutës. Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Ilir Meta, i cili aktualisht dëshiron të mbrojë kushtetutën, po kërkohet nga qeveria të japë dorëheqjen. Ministri i Drejtësisë Gjonaj, argumenton se Presidenti është “ekuilibruar etikisht”, kundër reformës së gjyqësorit, dhe raporti i tij në SPAK është “çmenduria e tij e radhës”. Farë sulmi ndaj kushtetutës, çfarë zgjedhje fjalësh për një ministër të drejtësisë. Gjonaj tha se Meta mund të vendosë për dorëheqjen e tij. Këto janë deklarata që ne i dimë vetëm nga republikat e bananeve, por jo nga një vend që dëshiron të bëhet anëtar i BE-së. Cila është kjo situatë absurde? Kush janë njerëzit në organizatën Rama? Ligji SPAK ka funksionin e një ligji mundësues, zyrtarisht ligji për të luftuar kundër mafies, por në thelb një ligj me fuqinë legjislative u transferua de fakto plotësisht në organizatën Rama. Përveç eliminimit të shtetit të së drejtës, është baza për heqjen e ndarjes së pushteteve dhe mundëson një autokraci. Anti-korrupsioni është me të vërtetë i rëndësishëm, por ai duhet të bëhet brenda kornizës ligjore të kushtetutës, dhe ndarja e pushteteve është thelbësore për funksionimin e një shteti kushtetues demokratik. Shtë për të ardhur keq që ligji SPAK gjithashtu ka qenë subjekt i gabimeve elementare, teknike. Në një situatë normale, një ligj i tillë do të korrigjohej nga gjykata përkatëse kushtetuese, por që aktualisht nuk funksionon në Shqipëri. Një kaos i para-programuar, të gjitha vendimet e SPAK ka të ngjarë të jenë juridikisht joefektive. Organizata Rama po tregon shumë qartë se ka dështuar absolutisht politikisht dhe ka humbur çdo respekt për vlerat demokratike, për kushtetutën dhe për këtë arsye për popullin shqiptar dhe të ardhmen e tyre. Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Ilir Meta, flet për një grusht shteti dhe bën thirrje për një ditë kushtetutë në 2 Mars 2020. Whatfarë i thoni kësaj? Henze: Heqja e kushtetutës dhe / ose mosfunksionaliteti i saj i pjesshëm i saj në fakt është konceptualisht një grusht shteti kundër rendit kushtetues të Shqipërisë. Grusht shteti nga qeveria, d.m.th. nga lart, shpesh quhet në të vërtetë një grusht shteti. Në këtë drejtim, Presidenti Meta nuk është i gabuar në zgjedhjen e tij të fjalëve. Kushtetuta mund të ndryshohet vetëm me një procedurë të zakonshme dhe pastaj thjesht mund të veprohet me ligj, kushtetuta është në këtë drejtim mbi politikën. Politika nuk duhet, siç është rasti në Shqipëri, të prish kushtetutën, nuk duhet ta respektojë atë. Nëse e bën këtë, ai humbet legjitimitetin e tij demokratik, sovranitetin e tij për të përfaqësuar popullin. Një grusht shteti nga lart kërkon veprim aktiv. Kjo sigurisht që mund të shihet këtu në shkeljet e shumta kushtetuese të organizatës Rama, e cila, de iure, po mbyll dy vjet në tërë Gjykatën Supreme, Gjykatën Kushtetuese, Gjykatën Supreme dhe okupimin e pahijshëm të parlamentit, SPAK etj., ndër të tjera. A ekziston atëherë një e drejtë e rezistencës? Henze: Demokracia është një demokraci mbrojtëse, që do të thotë se ekziston një tolerancë zero për sulmet ndaj kushtetutës ose rendit shtetëror. Në fakt, pas rrëzimit të plotë të rendit kushtetues, sovrani, d.m.th. njerëzit, dhe organet e tjera demokratike të shtetit mund të kërkojnë të drejtat e rezistencës për të mbrojtur kushtetutën. që presupozon që të gjitha mjetet juridike të parashikuara nga sistemi juridik ofrojnë aq pak perspektivë për mjete efektive saqë ushtrimi i së drejtës së rezistencës është mjeti i fundit i mbetur për ruajtjen e rivendosjes së së drejtës. E drejta e rezistencës ekziston, pra, ekskluzivisht në një kuptim konservator, d.m.th. shërben për të rivendosur të drejtën për rendin e ankoruar në kushtetutën shqiptare, të cilën populli shqiptar i ka dhënë vetes në një mënyrë kushtetuese detyruese. Kjo e drejtë e rezistencës është rezultat i sovranitetit të njerëzve të vendosur në kushtetutën shqiptare; qeverisë i është dhënë vetëm pushteti i përkohshëm dhe sovrani suprem është populli. Shtë detyrë parësore e qeverisë që të përputhet me kushtetutën e sovranit. Si rezultat, në një situatë të tillë, kur është në mbrojtje e kushtetutës dhe organi mbrojtës kushtetues, gjykatat supreme janë hequr, pushteti i drejtpërdrejtë për të vepruar i kthehet sovranit, në mënyrë që rendi kushtetues të rikthehet nëse qeveria, drejtpërdrejt si dhe indirekt demokratikisht e legjitimuar nga populli, nuk është më në gjendje të veprojë. A ka shembuj të destabilizimit? Henze: Unë kam bërë disa komente për këtë dhe prandaj nuk dua të përsëris të gjitha ngjarjet përsëri, pasi ato janë mjaft të njohura. Por më lejoni të bëj komentet e mëposhtme të shkurtra: Cilësia e menaxhimit të katastrofave të Organizatës Rama po i afrohet zero. Populli shqiptar tani duhet të ketë frikë nga më e keqja nga epidemia e ardhshme e koronës në Shqipëri. Siç kam dëgjuar, de fakto nuk janë marrë masa paraprake adekuate. Kreu i organizatës Rama, Z. Rama, bën shaka për situatën. Duket se kjo organizatë ka humbur të gjitha kontaktet me realitetin. Prandaj sigurisht që është atëherë përgjegjës politikisht për çdo shqiptar që do të vdesë në epidemi. Mund të supozohet se nëse shpërthen epidemia, kjo organizatë Rama do të vijë edhe një herë duke bërtitur para bashkësisë ndërkombëtare dhe do të lypë ndihmë, e cila quhet heqje e plotë e përgjegjësisë qeveritare, një shkëputje dhe siklet për kombin krenar shqiptar . Një shembull i mirë i kaosit në Shqipëri dhe situatës së dezinformimit është edhe një takim i organizatës Rama me Isabel Santos, raportuesin për Shqipërinë në Parlamentin Evropian, më 21 shkurt 2019 në Tiranë. Gjatë vizitës së saj, ajo kishte lavdëruar vendimin e qeverisë shqiptare për të shtyrë votën e Parlamentit për “paketën e diskutueshme të anti-shpifjes” të ligjeve për të shtyrë. Unë citoj: “Vendimi i fundit për shtyrjen e votës është një tjetër hap i mirë për Shqipërinë”. Sidoqoftë, qeveria ka botuar tashmë një nga dy ligjet e përmendura më lart në Fletoren Zyrtare më 3 shkurt 2020. Nuk duket se është informuar për këtë, një tjetër dështim i synuar në komunikim, nga ambasada e BE Soreca në Tiranë, e cila është përgjegjës për këtë Nga pikëpamja juridike, botimi i një ligji në fakt është veprimi i fundit që sjell një ligj në fuqi. Ligji i lartpërmendur hyri në fuqi më 18 shkurt 2020, gjë që e bën të paqartë situatën, pasi i gjithë “paketa kundër shpifjes” është duke u shqyrtuar nga Komisioni i Venecias. Po ashtu zonja Isabel Santos, Komisioni i BE-së, pra, duhet të pyesë veten nëse është akoma i informuar sa duhet nga Ambasadori i saj i BE Soreca, nëse Z. Soreca është akoma besnik, apo nëse ai është i njëanshëm për shkak të marrëdhënieve të tij me Ministrinë e Jashtme të Shqipërisë. Publikimi i këtij ‘ligji’ në Fletoren Zyrtare është, për më tepër, i paligjshëm, pasi nuk ka prova se ai ishte miratuar në të vërtetë në Parlament pas vetos së Presidentit. Raportuesi i PE më pas vazhdoi të thotë se Shqipëria duhet të vazhdojë reformat e saj – jo vetëm në sektorin gjyqësor, por edhe në luftën kundër krimit të organizuar, korrupsionit, trafikut të drogës dhe zgjedhjeve. Ajo shtoi se këto reforma ishin shumë të rëndësishme, jo vetëm për BE por edhe për qytetarët shqiptarë. Unë citoj: “Shqiptarët duhet të vazhdojnë të zbatojnë këto reforma, jo vetëm në reformën gjyqësore, por edhe në luftën kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit, përfshirë ilaçin dhe reformën zgjedhore. Vendimi i fundit për miratimin e ligjit është një tjetër hap i mirë për Shqipërinë. Shpresoj që të gjitha rekomandimet e Komisionit të Venecias dhe, natyrisht, vullneti i shqiptarëve do të merren parasysh në përputhje me standardet ndërkombëtare. Shqiptarët gjithmonë mund t’i besojnë BE-së “, tha relatorja shqiptare e PE Santos, e cila tha se ajo do të kthehej në vendi të monitorojë këto reforma dhe të bisedojë me të gjithë ata që janë të përfshirë në to. “Procesi i zgjerimit ka një rëndësi të madhe për BE, por edhe për Shqipërinë. Ne do të vazhdojmë reformat me kalimin e kohës. Unë do të kthehem këtu disa herë gjatë vitit të ardhshëm për të biseduar me të gjithë palët e interesuara. Ne do të vazhdojmë të monitorojmë ritmin e reformat, ju mund të jeni i sigurt për këtë. Problemi është, siç shihet qartë nga ky shembull, flitet për situata fiktive, në të vërtetë nuk ka asnjë reformë, dhe madje edhe relatorja e PE, zonja Santos, flet për një trillim dhe jo për realitet. Ky është gjithashtu një problem thelbësor për besueshmërinë e politikës së BE-së, për pranimin dhe besimin e popullit shqiptar ndaj BE-së. A ka shembuj të tjerë? Henze: Një problem tjetër është se organizata Rama ka përgjegjësi masive politike për rritjen e pastrimit të parave dhe korrupsionit në Shqipëri. Nuk është pa arsye që Task Forca e Veprimit Financiar për Pastrimin e Parave (FATF) tani e ka përfshirë Shqipërinë në Greylist-in e saj për vitin 2020. Greylisti FATF përfshin 18 nga 20 regjimet me kornizën ligjore më të dobët dhe agjencitë për luftimin e pastrimit të parave, financimin e terrorizmit dhe financimi i përhapjes në botë. Nuk ka renditje mes tyre, por vetëm Koreja e Veriut dhe Irani janë sigurisht më keq dhe në listën e zezë të FATF se Shqipëria. Ku është suksesi për të cilin flitet ambasadori i BE Soreca? Edhe Trinidad dhe Tabago janë hequr nga lista në vitin 2020, kështu që ata kanë bërë përparim pa mbështetjen e Soreca. Disa institucione ndërkombëtare kanë zënë alarmin për pastrimin e parave në Shqipëri, veçanërisht që nga viti 2017. Departamenti i Shtetit i SHBA ka përfshirë Shqipërinë për të tretin vit radhazi në 2019 mes 40 vendeve me operacione të mëdha pastrimi të parave. Në vitin 2018, MONEYVAL i Këshillit të Evropës përfshiu Shqipërinë në listën e vendeve që duhen monitoruar ose pastrimit të parave dhe financimit të terrorizmit. Qeveria shqiptare miratoi disa masa në vitin 2019, por MONEYVAL nuk ndaloi monitorimin. Në vitin 2019, Shqipëria u përfshi në Indeksin e Pastrimit të Parave në Bazel të 39 vendeve më të ekspozuara ndaj pastrimit të parave në të gjithë botën. Problemi është, siç ilustron edhe ky shembull, nuk ka asnjë reformë, realiteti është që organizata Rama mban përgjegjësinë politike për përfshirjen e Shqipërisë në listën e shteteve më të mëdha kriminale që mbështesin terrorizmin. Një problem thelbësor për besueshmërinë e politikës së BE-së, për pranimin, besimin e popullit shqiptar ndaj BE-së, një sulm ndaj interesave të sigurisë shqiptare, evropiane, amerikane, ruse. Si rezultat nuk ka sukses të reformave, organizata është ndërkombëtarisht JO SHUME. Organizata Rama ka dështuar plotësisht ose, ata donin të dështonin. Si kuptohen këto deklarata? Henze: Fatkeqësi në drejtësi pa fund: funksioni zero i Gjykatës Kushtetuese, funksioni zero i Gjykatës Supreme, pa siguri juridike, pra mosfunksionimi i SPAK, funksioni zero pra i shtetit kushtetues dhe demokracisë parlamentare. Problemi është, siç shihet nga këto shembuj, nuk ka rezultate të mira të reformës, asnjë, realiteti është se organizata Rama mban përgjegjësinë politike për faktin se Shqipëria është përfshirë në listën e shteteve më të mëdha kriminale në botë që mbështesin terrorizmin. Një problem thelbësor për besueshmërinë e politikës së BE-së, për pranimin, besimin e popullit shqiptar ndaj BE-së, një sulm ndaj interesave të sigurisë shqiptare, evropiane, amerikane, ruse. Si rezultat pa sukses të reformave, organizata Rama është ndërkombëtarisht JO SHUME. Ashtë një çështje e cui bono. Shqipëria aktualisht nuk është më një shtet kushtetues dhe nuk ka parlament funksionues. Nuk ka ndarje të pushteteve. Të gjitha ligjet që janë miratuar nuk kanë fuqi ligjore dhe për këtë arsye janë të paligjshme. Rama ka krijuar kaos kushtetues. Një shtet, i qeverisur nga Kryeministri ende, Rama, në të cilin favorizohet masivisht masa, pasi është e njohur në 30 qershor 2019 me zgjedhjet lokale të realizuara “, pavarësisht dekretit të qartë të presidentit Meta, shtyrjen e datës së zgjedhjeve për shkak të një emergjente legjislative. Si kuptohet kjo? Henze: Sipas Artit. 145 para. 3, dëmtimi i veprimtarisë së gjykatave ose gjyqtarëve çon në përgjegjësi sipas ligjit. Për më tepër, parimi i Artit. 127 para. 3 i Kushtetutës shqiptare gjithashtu zbatohet, që është parimi i të ashtuquajturës qëndrueshmëri të Gjykatës Kushtetuese.
Një gjykatë kushtetuese, Gjykata Supreme nuk mund të vendoset jofunksionale në Shqipëri. Nëse një pozicion në Gjykatën Kushtetuese ose Gjykata Supreme mbetet i lirë, Kushtetuta shqiptare thotë se një gjyqtar i përkohshëm duhet të emërohet derisa të skadojë mandati i gjyqtarit pensionist. Kjo nuk është bërë, gabimi thelbësor i reformës ligjore, një shkelje serioze e kushtetutës nga qeveria Rama, dënohet me ligj. Kushtetuta është rrëzuar në mënyrë thelbësore nga mosfunksionimi i shtetit të së drejtës; tani është vetëm në letër dhe letra është shumë e durueshme.
Kjo sjellje e organizatës Rama, e cila është e rëndësishme në bazë të ligjit penal, prek edhe të gjithë Komisionin e Vettingut.
Tani gjykata kushtetuese do të riaktivizohet. Kështu që situata është zgjidhur, apo jo?
Henze: Jo, shteti nuk është eliminuar fare. Zgjedhja e gjyqtarëve kushtetues, siç e dinë të gjithë, presidenti Meta ka publikuar një llogari objektive të tij, nuk është në përputhje me kushtetutën. Në këtë drejtim, kjo gjykatë aktualisht nuk është në gjendje të nxjerrë aktgjykime të shëndosha juridikisht, edhe nëse është me personel të plotë. Kërkesat e Kushtetutës shqiptare në lidhje me përbërjen e Gjykatës Kushtetuese nuk janë përmbushur.
SPAK nuk është krijuar në përputhje me kushtetutën. Gjykata Supreme nuk është funksionale.
Dhe, edhe nëse të gjitha gjykatat supreme do të funksiononin përsëri, përpunimi i rreth 45,000 çështjeve gjyqësore do të neutralizonte të gjitha burimet e gjykatave për vitet e ardhshme.
Qëndrueshmëria e gjyqësorit do të vazhdojë për vitet e ardhshme dhe do të ketë një ndikim thelbësor në zhvillimin ekonomik të Shqipërisë.
Një element i rëndësishëm i një shteti kushtetues, një demokracie, është pranimi, besimi i popullatës se kushtetuta është e vlefshme dhe se ajo do të zbatohet. Ky besim themelor është shkatërruar plotësisht.
Prandaj, rezultati i reformës ligjore është katastrofik, si në nivelin vertikal ashtu edhe në atë horizontal.
Si do të kuptohet?
Henze: E gjithë veprimi shtetëror në Shqipëri është i detyruar nga ligji (siguria juridike), të gjithë qytetarët janë të barabartë para ligjit (barazia e të drejtave), gjykatat e pavarura mbrojnë qytetarët nga ndërhyrja arbitrare e shtetit (mbrojtja ligjore).
Liria dhe garancitë ligjore të shtetit kushtetues liberal në Shqipëri janë elementë thelbësorë të kushtetutës shqiptare.
Bazuar në rëndësinë kushtetuese të shtetit të së drejtës, disa karakteristika thelbësore janë zhvilluar në Shqipëri deri në 2013.
Këto përfshijnë, ndër të tjera:
respektimi i të drejtave themelore (të gjitha organet e pushtetit shtetëror janë të detyruar nga të drejtat themelore dhe mund të mos i marrin parasysh ato)
ndarja e pushteteve (e Ligjit Themelor parashikon që ushtrimi i pushtetit shtetëror duhet të kryhet nga organe të veçanta të juridiksionit, legjislacionit dhe fuqisë ekzekutive)
trajtim të barabartë me ligj
rezervimi i ligjit (ndërhyrja nga autoritetet e shtetit në lirinë dhe pronën e qytetarëve shqiptarë duhet të bazohet në një ligj zyrtar dhe, për më tepër, të miratuar më parë).
proporcionaliteti (mjetet e përdorura dhe qëllimi i ndjekur duhet të jetë proporcional)
Konsistenca e jurisprudencës Të gjitha rregulloret dhe të drejtat themelore në kushtetutën shqiptare kanë për qëllim të sigurojnë pavarësinë e gjyqësorit dhe sigurinë juridike dhe uniformitetin e juridiksionit. Natyra jofunksionale e gjykatave supreme do të thoshte që dy vjet më parë u pezullua uniformiteti i juridiksionit. Drejtësia është e vendosur dhe të gjithë njerëzit kanë të njëjtat të drejta dhe detyra. Tani që asnjë gjykatë supreme nuk ekziston funksionalisht dhe nuk do të funksionojë siç duhet në vitet e ardhshme, parimet themelore nuk mbrohen më në Shqipëri. Ruajtja e unitetit të sistemit juridik është një aspekt themelor i sistemit të apelimit dhe aftësisë për të apeluar, d.m.th. sundimi i ligjit dhe shtylla kurrizore e një sistemi funksionues ekonomik. Për unitetin e sistemit juridik në thelb kërcënohet nëse ligji i barabartë shqiptohet në mënyrë të pabarabartë. Kjo është gjithmonë rasti kur nuk ka gjykata supreme, siç është tani në Shqipëri. Kjo është me rëndësi praktike për Shqipërinë. Të gjitha vendimet gjyqësore të dy viteve të fundit, të cilat janë paraqitur në gjykatat më të larta për apelim, janë deurezuara ende në pritje. Të gjitha ligjet e miratuara në parlamentin jofunksional janë, në parim, në pritje të paefektshme. Cila është pasoja e kësaj? Henze: Kjo do të thotë pasiguri ligjore për ekonominë dhe njerëzit shqiptarë, për shembull, kur bëhet fjalë për shpronësim, për vitet e ardhshme. Asnjë kompani e huaj e shëndoshë nuk do të investojë në një vend të tillë. Kurdoherë që një shtet i bazon vendimet e tij jo në kushtetutë, siç është tani në Shqipëri, por përkundrazi në vendimmarrje dhe zbatim të pakufizuar dhe arbitrar, siç ndodh tani me qeverinë Rama, e sakta është e kundërta e një shteti kushtetues. . Shtete të tilla mund të quheshin diktatura ose shtete policie. Shprehja “gjendje e padrejtë” përdoret gjithashtu shpesh në mënyrë kolektive. Shqipëria është bërë një shtet i padrejtë nën qeverinë e Ramës, i bashkëfinancuar nga bashkësia ndërkombëtare, e cila ka siguruar një grup drama të avokatëve si këshilltarë të kësaj qeverie. Pra, ekziston një shkelje themelore kushtetuese. Askush nuk mund të vjedh nga vlefshmëria e ligjit pa sanksione. Përndryshe, urdhërimet dhe ndalesat janë vetëm diçka për budallenjtë, të mirë dhe të dobët. Si lind kjo shqetësim? Henze: Përsëri dy supozime:
jashtë vendit: Dëshira për zgjidhjen po aq të thjeshtë dhe të përsosur ndoshta nuk vdes kurrë. Si rregull, çdo zgjidhje krijon një problem të ri. Dhe kjo është për shkak të kufizimeve të të menduarit njerëzor. Pse Ausland nuk mund ta shihte më parë këtë zhvillim shumë të dukshëm në Shqipëri është për shkak të asaj që ne në shkencë i quajmë rutina njohëse. Këto janë programe tipike, vëzhguese neurologjike në të cilat rezultatet janë më pak interesante se vetë procesi. Prandaj deklarata e disa përfaqësuesve dhe ambasadorëve të huaj: “Përparimi në reformën gjyqësore në Shqipëri mund të shihet” “Shqipëria do të jetë shembulli model i një reforme të suksesshme gjyqësore, një vend model në BE”. Në vend që të përqendroheni në rezultatet e reformës në drejtësi, këtu heqja e sundimit të ligjit pa një zgjidhje të përkohshme dhe kështu rrëzimi i gjithë sistemit parlamentar, do të përqendrohet vetëm në fillimin e procesit, fillimin e reformës ligjore. Një shenjë e punës së plotë të këtyre përfaqësuesve, ata janë në një rutinë njohëse. Tipike e rutinave njohëse është se personi në fjalë nuk e regjistron rezultatin ad hoc, një çrregullim i perceptimit absolut. Në disa raste sigurisht nuk mund të përjashtohet që ata kanë marrë një tarifë shtesë. Korrupimi nga administrata e qeverisë Rama është një rregull, sipas mendimit ndërkombëtar.
Qeveria Rama: Përveç kësaj, sigurisht që ekziston edhe fakti që në një analizë të përgjithshme, qeveria Rama është në një yjor të veçantë, i cili ka një strukturë shkatërruese. Në kushte të tilla asnjë shtet nuk mund të funksionojë, nuk është çudi që të rinjtë ikin nga Shqipëria dhe fluturimi masiv do të ketë nga Marsi 2020 akoma dimensione krejtësisht të ndryshme dhe kjo do të ketë efekte elementare në të ardhmen ekonomike të Shqipërisë, nëse nuk vjen në një politikë kthesën në Shqipëri. Whatfarë keni frikë për Shqipërinë?
Henze: Disa vende të Evropës Veriore, të tilla si Gjermania, për shembull, nga 1 Marsi 2020, kanë miratuar të ashtuquajturat ligje të afta të imigracionit të punëtorëve. Kjo ka për qëllim të hapë tregun e punës për punëtorë të aftë nga vendet jashtë Bashkimit Evropian. Ne po e bëjmë kaq mirë ekonomikisht dhe kjo është sepse kemi një ekonomi të tregut shoqëror dhe një shtet kushtetues, që na duhen qindra mijëra punëtorë Deri më tani, vetëm profesionistë të trajnuar akademikisht kanë pasur qasje të pakufizuar. Në të ardhmen, specialistë me kualifikime profesionale të huaja në të gjitha profesionet gjithashtu do të jenë në gjendje të marrin një vizë ose leje qëndrimi për punësim. Kufizimet janë hequr plotësisht.
Pra, ajo që po them është. Nëse diçka nuk ndryshon politikisht në Shqipëri shumë shpejt tani, Shqipëria ka potencialin të bëhet Zvicra e Ballkanit, një pjesë e madhe e popullsisë shqiptare do të emigrojë, të gjitha familjet shqiptare do të copëtohen për mirë, ekonomia shqiptare, turizmi do nuk do të ketë më asnjë perspektivë, do të ketë mungesë të punonjësve, do të ketë mungesë të infrastrukturës rurale: rrugë, ujësjellës, deponim të ujërave të zeza, shkollat do të shemben shumë shpejt, do të ketë mungesë të të rinjve. Shqipëria do të bëhet, nëse diçka nuk bëhet tani, një vend me njerëz të moshuar dhe mafioz, kombi shqiptar do të vdesë. Por nuk mund të jetë vullneti i kombit shqiptar. Në këtë drejtim, dita e kushtetutës, e cila është caktuar për 2 Mars 2020 nga organi i mbetur kushtetues, Presidenti Meta, mund të jetë një sinjal i qartë nga sovrani shqiptar, populli shqiptar, mbrojtja e kushtetutës përmes zgjedhjeve të reja.
Në vijim të statuseve kryeministrore dhe plan-masore, që janë thjesht napa me eter, do doja të kujtoja, jo veç vetes, por shoqërisë, miqve, të afërmve të mi:
Sa njerëz janë vrarë në 7 vite?
Sa njerëz kanë vdekur e janë vetëvrarë në këto 7 vite (për shkak të varfërisë), brenda institucioneve shteterore dhe jashtë tyre? (Kujto, vetëvrasjet për largimet nga puna, vetëvrasjet për faturën e energjisë elektrike).
Sa njerëz kanë vdekur për mungesë të shtetit dhe papërgjegjshmerisë së tij? (Kujto tërmetin!).
Sa njerëz janë aksidentuar për shkak të mungesës së infrastrukturës rrugore? Sa njerëz kanë vdekur për shkak të mjekëve (të hipokritit dhe jo Hipokratit) apo mungesës së pajisjeve mjekësore apo ilaceve?
Sa njerëz kanë vdekur në protesta apo duke pritur rrogën e një viti punë pa shpërblim.(Rasti Mallakastrës pardje).
Sa njerëz janë larguar nga familjet e familjarët e tyre?
Sa njerëz mezi hanë bukën thatë?
Sa të tjerë ushqehen me lista borxhesh?
Sa vajza shesin emrin e tyre sepse nuk përballojnë dot shkollimin ? Sa djem përfundojnë në zinxhirin kriminal sepse nuk mundet familja t’ju japi 200 lekët e kafes?
Sa njerëz kanë rënë nën minimumin jetik?
Sa njerëz janë rrugëve pa strehë mbi kokë?
Sa kriminelë janë liruar nga burgjet?
Sa lekë na janë vjedhur nga xhepat?
Sa po rritet borxhi shtetëror, joni pra.
Sa taksa e fonde janë abuzuar?
Po ato mbetjet kancerogjene të ardhura nga jashtë, përvec atyre qe i kemi krijuar vetë?
Sa keni paguar poshtë e lart për të përfituar një shërbim që ta garanton ligji dhe sa janë paguar për të shkelur ligjin?
Sa prej njerëzve i është rritur rroga e sa sillen pashpresë e papunë?
Sa … e sa… e sa…
Asnjë virus nuk do mundet të vrasë më shumë sesa ky pseudoshtet, ndërkohë, që vazhdon e mashtron pa pikë skrupulli për masat e planet e përrallat për mbrojtjen ndaj koronavirus-it.
Se si mund t’i besoni këyre, vec ju e një Zot mund ta dijë!
Raport per diegjen e dy shtepive dhe grabitjen e gjese se gjalle ne Katundin Navosele te N/Prefektures Erseke ne Korce nga Partizanet.
27.4.1944. Komandes se Qarkut Gjindermarise Korce. N/Prefektures.
Lajmerohemi se me daten 25 tue gedhire dita ne katundin Navosele,prej cetave partizane jane djegur dy pale shtepi dhe grabitur gje e gjalle qe te dyja shtepive ne fkjale. Te demtuarit u identifikuan te jene te qojturit Mehdi Duce i biri i te ndjerit Abdurrahim dhe Bylkade,lidur e banues ne katundin Navosele te Komunes Qender lagjia Priftas nr 45. Dhe Bedri Faikut i biri i te ndjerit Qemql dhe Fehime vjec 37 lindur dhe banues ne katundin Navosele,lagjja Priftas nr 49 bujk.
Te lartpermendurit Mehdi i jane shkaktuar keto deme. –Djegur shtepia, Grabitur 3 dhi, 10 dhen, dy Qe, nje kale dhe nje lope. Qe te gjitha kapin shumen prej 90 000 Franga Shqiptare.
Te lartprmendurit Bedri i jane shkaktuar keto deme.
Djegur shtepia, Grabitur 20 dhen, 20 dhi, dy lope, nji Dem, nje Pele, dhe nje Mushke, qe te gjitha keto kapin shumen 100 000 franga Shqiptare.
Rrethanat e kesaj ngjarje jane keto.
Disa dite me pare cetat partizane ju kishin marre me force djemte e tyre,dhe keta pasi ndejten pak kohe me cetat Komuniste u arratisen dhe u kethyen ne radhet e cetave te Ballit ne Batalionin “Safet Butka” Mbas kesaj Mehdi Ducka urrehej prej cetave Partizane pse ka qene nje nga miqte me kryesore te te ndjerit Safet Butka.
Ceta Partizane qe ka provokuar kete djegje dhe grabitje perbehej prej 50-60 vetash e komanduar prej Baki Shefkiut nga Starja dhe Hasan Takos nga Selenica te ketij rajoni.
Komandanti i Gjindarmerise se Rrethit. Kapiden i Pare. Fahredin Frasheri.
Që mos ikësh më për në greqi malit dhe mos marrësh rrugët e azilit.
2 Marsi nuk është një protestë politike, por bashkim qytetar për të mbrojtur kushtetutën dhe institucionet e pa varura.
2 Marsi është një protestë popullore për të shpëtuar atë pak liri, atë pak dritë, atë pak ajër që na ka mbetur akoma.
Ti , unë, ne. Morëm dhe po marrim rrugët e emigracionit, azileve, dhe mbetëm, nëpër çadra, poshtë urave, kampeve, dhe rrugëve të botës, për të zezën tonë. Ne ikëm sepse atje vërtet funksionon shteti i mafies, dhe jo ai ligjor. Ne ikëm sepse atje nuk ekziston dhe jo më të funksionojë drejtësia. Ne ikëm dhe ikim, sepse atje ligji është në dorën e “maliqit” Kriminelit,trafikantit, dhe hajdutit. Ne ikëm sepse atje nuk ka politika, punësimi dhe mbrojtjeje të qytetarëve. Ne ikëm sepse ai shtet, me ata politikanë na përzuri.
I dashur emigrant, apo azilkërkues. Asistentët e emigracionit ku ti ankohesh, dhe kërkon azil, nuk të pranojnë. Ata të tundin para syve të tu ca letra për demokracinë, dhe shtetin ligjor. Marveshjen dhe firmën e ish ministrit trafikant Tahiri, për këthim dhe mbrojtje nga shteti atje.
Ata të tundin të drejtat e njeriut dhe Kushtetutën shqiptare, atë kushtetutë që veç kapakëve të saj, asgjë tjetër si kanë lënë, si ka mbetur.
Ata nuk e dinë (ose bëjnë sikur) se në atë palo-shtet-pushtet, kushtetuta, drejtësia dhe pushteti është marrë peng nga një bandë kriminale “rilindase” e përbërë nga trafikantë, vrasës, hajdutë dhe mashtrues. Palo shtet-pushtet, që jo vetëm nuk të mbron por të dhunon, përndjek, dhe të përzë si një qen të rrahur, jo si qytetar i lirë dhe autokton i atij vëndi.
Njerzit po ikin. Azilet po mbushen çdo ditë. Të gjithë ankohemi, qahemi, lutemi, lëpiemi nëpër zyrat e huaja, për të marrë një ndimë, apo një copë kartë.
Bëhemi shërbëtorë, martohemi me arabë, afrikanë, plaka, pleq, sakatë, e për dreq, duke lënë gjithshka kishim, vetëm e vetëm për të mos u këthyer kurrë më atje.
Atje ku shteti të vret.
Ne ikim, ikim, dhe vetëm ikim pa kthim.
Ikim por harrojmë se pas po lemë familjet, ëndrrat, varret, kockat e të parëve tanë, dhe një tokë të djegur në dorën e disa maskarenjve dhe horrave, me kostum parlamentari dhe pushtetari.
Ne ikim dhe nuk mendojmë se nuk jemi ne ata që duhet të ikin, por ata, dhe banda e tyre kriminale, ata që kanë marrë peng një popull dhe komb të tërë.
Ne ikim por harrojmë.
Ne emigrantët që e kemi votuar masivisht, këtë narkoqeveri, duhet të këthehemi… Të këthehemi dhe ti bashkohemi protestës popullore, për të protestuar bashkë me qytetarët shqiptarë atje.
Ne emigrantët i jemi borçli popullit tonë…
Vota e jonë e emigrantëve dje e solli “rilindjen” në pushtet… Sot mos i dëgjoni, por i përzini me dru kokës të paguarit, sekserët dhe emisarët e saj “rilindas” të kamufluar si drejtues shoqatash, apo forumesh, në mesin tuaj. Ata ju vodhën votën dhe lirinë tuaj, duke ju mashtruar. Ndaj sot bashkimi dhe vendosmëria e jonë duhet të mbrojë të drejtat tona, kushtetutën dhe ta largojë nga pushteti këtë narko-qeveri.
2- Marsi ishte protestë popullore për të mbrojtur lirinë tonë. 2- Marsi ishte protestë qytetare për të shpëtuar Kushtetutën. 2- Marsi ishte bashkim i shqiptarve kundër së keqes së madhe.
Bashkou edhe çdo Marsi, Prilli, Maji, deri në rrezimin e kesaj kaste kriminale në pushtet.
Bashkohu kunder se keqes.
Bashkoju Presidentit të Republikës.
Bashkoju Partisë Demokratike.
Bashkoju opozitës Shqiptare.
Bashkoju intelektualëve,artistëve, dhe çdokujt që kërkon ndryshim dhe shpetimin e shoqerisë dhe kombit.
AL in Sweden. 