Maybe Sweden isn’t the right place for everyone.

Ndoshta Suedia nuk është vendi i duhur për gjithkënd.

Kur erdha në Suedi, në rininë time, gjeta shoqërinë e idealeve të mia të atëhershme. Ku çdo gjë ishte e rregulluar me ligje dhe rregulla njerëzore, të cilave njerëzit i përmbaheshin. Ata ishin përgjegjës për veprimet e tyre.

Prona e përbashkët nuk vidhej e as dëmtohej, por mbrohej me rigorozitet nga shteti por edhe nga vetë njerëzit.

Çdo gjë ishte në vendin e vet.

Gjithçka ishte ndërtuar me hijeshi dhe me cilësi.
Ishte më e lehtë të veproje drejt e sipas ligjit.
Jeta kishte plot lehtësira.

Vlente më shumë se andej nga kisha ardhur. Ishte më e sigurt.

Fjala “zotëri” ishte hequr nga qarkullimi.
Ishte arritur një nivel i lartë i barazisë në shoqëri.

Midis punëtorëve, intelektualëve, pasanikëve dhe pushtetarëve. Burrave dhe grave.

Fshatit, krahinës dhe qytetit. Midis racave dhe kombësive.
Ligji vepronte i njëjtë për të gjithë.

Dashuria ishte e lirë dhe pa paragjykime.

Nuk shihte dallime në klasën shoqërore, pasurinë, përkatësinë kombëtare apo ngjyrën e lëkurës.

Mund të ridashuroje sa herë të doje.

Gjithkush gjente dashuri.
Ishte arritur një shkallë e lartë e lirisë së individit e cila respektohej nga të gjithë.

Nuk kishte korrupsion e hatërllëqe

Paratë e popullit nuk përfundonin në xhepat e politikanëve.

Tepricat në të ardhura mblidheshin përmes një sistemi funksional taksash dhe dërgoheshin aty ku kishte nevojë. Për të ndërtuar kështu shoqërinë e mirëqenies, për të gjithë.

Sepse nuk mund të jetosh mirë nëse ka njerëz që jetojnë keq.

Pabarazia sjell konflikte në shoqëri.

Për mua të gjitha këto gjëra ishin të rëndësishme.

Kjo ishte shoqëria ku doja të jetoja.

Të isha pjesë e saj.

Të mësoja prej saj dhe të ngrihesha si individ.

Prandaj vendosa të qëndroj me çdo kusht.

Këtu në Suedi arrita të mira materiale që nuk do t’i kisha arritur kurrë me punë të ndershme në vendin tim si dhe ta ngre veten time në nivele që nuk do të mund t’i arrija atje nga erdha.

Sepse këtu të jepet mundësia të zhvillohesh në çdo fazë të jetës. Treni i fundit nuk shkon me rininë apo me dështimin e fundit.

Arrita gjithashtu t’ju jap ju fëmijëve të mij një jetë që s’do t’ua jipja dot në vendin tim.

Këto u them tim biri.

Don të shkojë në një vend të ngrohtë e me pak rregulla. Ku edhe taksat të jenë të ulëta. Ndoshta në Shqipëri, vendin që kam lënë unë.
Apo ndoshta Spanjë.
Apo pse jo, Amerikë!

Ndoshta Suedia nuk është për gjithkënd.
Po nuk të pëlqyen rregullat dhe marrja e përgjegjësisë, ndoshta Suedia nuk është vendi i duhur për ty, im bir.

✍🏽Alvin Ekmekçiu Mielli

Maybe Sweden isn’t the right place for everyone.

When I came to Sweden, in my youth, I found the society of my then ideals. Where everything was regulated by human laws and rules, to which people adhered. They were responsible for their actions.

Common property was not stolen or damaged, but was rigorously protected by the state and by the people themselves.

Everything was in its place.

Everything was built with elegance and quality. It was easier to act rightly and according to the law. Life was full of conveniences.

It was worth more than where I came from. It was safer.

People were honest, fair and hospitable. They did not mock or kick the weak, but supported them. People were in solidarity with them and with each other. Man was not a wolf to man, but human. Individualism was not valued, but on the contrary, it was looked down upon.

The word "sir" had been removed from circulation. 
A high level of equality had been achieved in society. 
Between workers, intellectuals, the wealthy and those in power. Men and women. 
Village, province and city. Between races and nationalities. The law applied the same to everyone.

Love was free and without prejudice.

It saw no differences in social class, wealth, nationality or skin color.

You could fall in love again as many times as you wanted.

Everyone found love.

A high degree of individual freedom had been achieved, which was respected by everyone.

There was no corruption or malice

The people’s money did not end up in the pockets of politicians.

Surplus income was collected through a functional tax system and sent to where it was needed. In this way, to build a society of well-being for all.

Because you cannot live well if there are people who live badly.

Inequality brings conflicts in society.

For me, all of these things were important. This was the society I wanted to live in. To be a part of it. To learn from it and to rise as an individual. That’s why I decided to stay at all costs.

Here in Sweden I achieved material goods that I would never have achieved with honest work in my own country, as well as to raise myself to levels that I could not have reached where I came from.

Because here you are given the opportunity to develop at every stage of life. The last train does not go with youth or with the last failure.

I also managed to give you my children a life that I would not have been able to give them in my own country.

I say this to my son.

He wants to go to a warm country with few rules. Where the taxes are low. Maybe in Albania, the country I left. Or maybe Spain. Or why not, America!

Maybe Sweden isn’t for everyone.

If you don’t like rules and taking responsibility, maybe Sweden isn’t the right place for you, my son.