Qytetin e shkel vetëm unë
Në jermin e ditës së shkuar
Dhe një ambulancë, që mbledh
Hije njerëzish të munguar
Janë fshehur të gjithë në shtjella perdesh
Ndoshta mbas librave fletëverdhë burgosur
Por dy të rinj i shoh kur thyejnë veten
Me puthje, te cepi rrugicës së trullosur
Epideminë, dashuria e vret
Heshtja e vdes një qytet
Si gjallon një komb, kush e di ?
Albert Avduli.
AL in Sweden. 