Do vijë dita kur VETTING-un do na e bëjnë krimbat.

Nga Prof. Erion Kristo/

Per te gjitha ata qe e mendojne veten te pazevendesueshem, te pashkaterrueshem e te parrezueshem po ju kujtoj se njeriu eshte vetem pese minuta pune, gjithcka mbaron per pese minuta.

Kur vdekja i afrohet njeriut, gjithcka ngadalesohet, se vdekja do kohen e vet. Njerezit presin qe personi te jape fryme. Ata vigjelojne mbi te. Koha zvarritet. Shpirti iken. Prape vigjelim. Vjen momenti i varrimit. Zbritja e ngadalte e shkalleve, ecja e ngadalte e makinave, ecja e ngadalte neper varreza. Ngjitja neper koder.

Pluhuri i dheut ne mushkeri dhe tronditja e fundit pas nje jete plot me tronditje, se ska rruge per ne koder. Mbledhja e ngadalte e njerezve qe ndjekin rruge te ndryshme per te arritur aty, ne maje te kodres. Fjalimi i zvargur me fjale mrekullie per personin e larguar. Gjithcka ngadale. Edhe minuta e heshtjes.

Por sapo u vjen radha punonjesve komunale gjithcka pershpejtohet me ritme infernale. Sapo preken litaret nga duart me kallo te varrmihesve, gjithcka perfundon shpejt. Duhen vetem pese minuta qe personi te zhytet ne erresine e tokes. Dhe sje me aty. Ske me asgje.

Gjithe cke eshte ballafaqimi i madh me gjykatesit e vetem qe nuk kane nevoje per vetting: krimbat.