BUKUR BUZËQESHIN VARFËRIA DHE VDEKJA!…
Varfëria dorëpërdore me vdekjen
buzëqeshin nëpër heshtje,
në turmë jeton shpirti i tyre primitiv
thërmuar si buzëqeshjet e akullta plot frikë.
Prej mjerimit ngrihet statuja e vdekësisë
vepër arti skalitur nga duartë e dhimbies
tretur në një shtatore drite.
Djegur nëpër klubet e natës, zyrave të seksit
shfarosen qënje të shëmtuara
dhuratë për tokën
ku varfëria ja ka ënda të jetoj mbi qiell
si top modele të kapin rrezet e thërmiave!
Ajo…
këmbëzbathura krusur mbi shpinë të kohës
ecën me zë krenar drejt sofrës së shpresës
dhe të varfër dhe të pasur tretur buzagaz nën gurë
ku më i miri i të gjallëve i dobishëm për vdekjen
e mjerimi tingëllon si trishtim,
nga lagështia e pritjes është qullur i tëri.
nga A.Gj.