Nga Peter Tase/Foreign Policy News

Në 2001-shin, qeveria e Shqipërisë nën udhëheqjen e Partisë Socialiste, emëroi z. Fatos Tarifa Ambasador në Shtetet e Bashkuara nga Tirana, Shqipëria. Z. Tarifa ishte një prej ambasadorëve të shumtë shqiptarë të cilët u promovuan në Shërbimin e jashtëm si emërime politike; i cili vinte nga një karrierë e suksesshme akademike, si një profesor i Sociologjisë.

Dymbëdhjet vjet më vonë, në mars të 2013-s, z. Tarifa tha për Top Channel (lidhur me marrëveshjet e nënshkruara ndërmjet qeverisë të Shqipërisë dhe dy firmave të marrëdhënieve publike në Washington, D.C.): “1.5 millionë dollarë është shumë për të lobuar. Nuk mund të përballohet nga buxheti i ambasadës tonë në Uashington. Kjo është e pajustifikueshme. Ky është një turp dhe tregon se ne nuk jemi seriozë, sidomos me SHBA-në. Nuk mund të mbyllim një ambasadë që po shkërmoqet”.

Si dikush që e ka vizituar Ambasadën Shqiptare në mjaft raste, ndihem i detyruar ta thyej heshtjen për t’i qartësuar gjërat në dobi të interesit publik. Ashtu sikurse për të rrëfyer përmasën e vërtetë të dëmit që ambasadori Tarifa i ka shkaktuar taksapaguesve të Shqipërisë. Veprimet e tij me siguri e kanë njollosur imazhin kombëtar të Shqipërisë gjatë periudhës së tij në Uashington, për mëse 5 vjet. Ambasadori Tarifa ishte i rrethuar nga diplomatë jo-karriere, nga sekretarja e parë e ambasadës dhe nga një mik i ngushtë i Xhoana Nanos (gruas së Fatos Nanos) për shembull.

Sekretarja e parë kishte një apartament përballë zyrës së saj dhe Ambasada paguante qiranë e saj mujore pavarësisht faktit se ajo nuk i kishte paraqitur një kontratë qiraje z. Tarifa. Ndërkohë që z. Tarifa kishte shprehur shqetësimin e tij lidhur me shpenzimin e parave publike në fjalinë e mësipërme: duhet vërejtur gjithashtu se ndërkohë që përfaqësonte vendin e tij përreth Atlantikut, ai kreu udhëtime të shumta për në Las Vegas (me makinë) vetëm për të blerë cigare purp të prodhuara nga modelet e modës së Republikës Domenikane dhe për të kënaqur shijen për stilolapsët organikë, gjithnjë në kurriz të taksapaguesve shqiptarë.

Për më tepër z. Tarifa nuk pagoi asnjëherë bileta parkimi që kishte prokuruar për dy makinat e ambasadës: një Cadillac Sedan dhe një Dodge Caravan (minivan). Të dyja makinat, sidomos minivani morën mbi 6,000 dollarë bileta parkimi që nuk u paguan asnjëherë gjatë kohës së z. Tarifa. Gjithashtu, gjatë viteve, z. Tarifa futi në xhep të gjitha paratë publike që ishin alokuar vazhdimisht nga qeveria shqiptare për ta meremetuar ndërtesën e ambasadës së saj në rrugën ‘2100’. Nën kujdesin e tij, brendësia e ambasadës arriti një pikë kur vizitorët që vinin nga jashtë duhej të mbanin pallto të trasha brenda edhe gjatë verës. Fenomeni i kundërt ndodhte gjatë sezonit dimëror kur stafi i ambasadës vinte në punë me rroba të trasha dhe më pas dilte me pantallona të shkurtra gjatë orëve në zyrë. Dhjetë vjet pas përfundimit të mandatit të z. Tarifa, historia është përsëritur sërish nga udhëheqja e Partisë Socialiste. Tashmë Partia Socialiste ka dy vite që qeveris dhe i ka rifreskuar praktikat më të fshehta të trashëguara nga qeveria e Fatos Nanos. Ata promovuan menjëherë shumë prej anëtarëve të Byrosë Politike Socialiste, si ambasadorë, që nuk kanë patur ndonjë përvojë në shërbimin e jashtëm.

Favoret seksuale, ryshfeti dhe korrupsioni mbizotëron në Ministrinë e jashtme aktuale shqiptare, kur z. Arben Ahmetaj, ministri i sapoemëruar te Financat ka fluturuar në mënyrë të zakontë (mbi 17 herë) në vende që nga Katari e deri në Hong Kong me avionë privatë qeveritarë të vendeve të Gjirit, me shpenzimet e taksapaguesve shqiptarë. Sidoqoftë emërimi i fundit i z. Genti Gazheli si ambasador në Turqi shërben si dëshmi e praktikave më korruptuese në shërbimin e jashtëm shqiptar. Z. Gazheli ka krijuar një pasuri marramendëse, duke prekur shifrën e miliona Eurove, gjatë ushtrimit të funksionit të tij si një punonjës doganash në disa pika kufitare në Shqipëri. Në uebsajtin e tij aktual zyrtar te Ministria e Financave, z. Gazheli, publikon deklarata për shtyp pa saktësuar as orën apo datën se kur janë kryer takimet, apo emrin e kundërpalës së tij në takime. Kjo praktikë është sjellja tipike e anëtarëve besnikë të partisë, qëllimi i vetëm i të cilëve duket se është shpërdorimi i fondeve publike në mbrojtje të veprimtarive të paligjshme të frymëzuara dhe udhëhequra nga eprorët e tyre. Emërimi i z. Gazheli si kreu i misionit diplomatik të Tiranës në Ankara ngre shumë pyetje, përfshi përvojën e tij profesionale, arsyet e vërteta të emërimit të tij nga Kryeministri i Shqipërisë dhe dyshimet e shumta lidhur me mungesën e lidershipit të tij për sa i takon përcaktimit të një strategjie për ta përforcuar në mënyrë të mëtejshme bashkëpunimin me një prej 20 ekonomive më të mëdha botërore. Për më tepër, Z. Edi Rama dhe anëtarët e kabinetit të qeverisë së tij kanë reputacionin se i bëjnë telefonata kërcënuese Presidentit të Shqipërisë, me qëllimin që ta trysnojnë kreun e shtetit që të emërojë të caktuarit e besuar politikë në pozicione kyçe si ambasadorë.

Z. Gazheli ka grumbulluar një pasuri të madhe gjatë kohës kur shërbente si një zyrtar i kontrollit të kufijve përgjatë gjithë kufijve që përshkojnë Shqipërinë. Ai dyshohet se është përfshirë në shumë veprimtari të paligjshme gjatë kësaj periudhe të karrierës së tij. Vendosja e z. Gazheli si ambasador në Ankara është një dëshmi e qartë e mungesës së lidershipit në ekzekutimin e një politike të jashtme efikase. Z. Ditmir Bushati dhe eprorët e tij po tallen me marrëdhëniet dypalëshe me një aleat të NATO-s në mënyrë fare të ngjashme me atë që pararendësit e tyre bënë 15 vjet më parë me Shtetet e Bashkuara, kur z. Fatos Tarifa, u dërgua në Uashington DC si një i dërguar i besuar politik i z. Nano. Është cënuar interesi kombëtar i Shqipërisë duke mos dërguar një ambasador karriere në një vend partner të rëndësishëm si Turqia.

Ndërkohë që inkuizicioni ideologjik i rrënoi gramatikisht interesat e Shqipërisë në sytë e botës, këto veprime të vitit të fundit e kanë shndërruar Shqipërinë në një Republikë Bananesh. Të vetmet nisma që mund të pritet se do të përmbushen nga z. Gazheli në Ankara, si një ish-drejtor i Drejtorisë së Parandalimit të Pastrimit të Parave në Tiranë, janë: që të mund të forcojë prezencën dhe të fuqizojë Burimet Financiare të Shtetit Islamik duke përdorur eksperiencën e tij në pastrimin e parave; dhe të ruajë interesat e eprorëve të tij të cilët janë gjithashtu aksionerë të mëdhenj te Süzer Group i Turqisë. Kjo kompani, Süzer Group, pritet të ndërtojë një central hidro-elektrik në Shqipëri si dhe ka mundësinë që të ndërtojë dy diga të tjera hidro-elektrike në disa lumenj të tjerë të Shqipërisë. Nuk ka asnjë dyshim se emërimi i z. Gazheli nga qeveria Rama është reminishencë e viteve të dyshimta të z. Tarifa të mbushura nga një abuzim masiv në shpenzimin e parave publike