The New York Times
Pentagoni e ka vënë Rusinë në krye të listës së kërcënimeve të sigurisë kombëtare në kuadër të planit të tij për të rritur vendosjen e armëve të rënda, automjeteve të blinduara dhe trupave të NATO-s të angazhuara në Evropën Qendrore dhe Lindore.
Në një fjalim e të martës, Sekretari i Mbrojtjes Ashton Carter shënjoi një hierarki të kërcënimeve për Shtetet e Bashkuara, e cila përfshinte Kinën, Korenë e Veriut, Iranin dhe në fund, luftën kundër terrorizmit. Por fokusi i saj kryesor ishte Rusia.
Ndërkohë që angazhimi duket me vend për të frenuar agresionin rus, propozimi i tij për të katërfishuar shpenzimet ushtarake në Evropë në vitin 2017 në 3,4 miliardë $ nga 789.000.000 $ që ishin, duket i tepruar dhe ngre pyetje nëse kërcënimet e tjera të menjëhershme, si Shteti Islamik, janë duke u nënvlerësuar.
Është e pamohueshme se Rusia është bërë në mënyrë të hapur agresive me presidentin Vladimir Putin, i cili ka shkelur kufijtë sovranë me aneksimin e Krimesë dhe është duke ushqyer luftën civile në Ukrainë. Një armëpushim u shpall në Ukrainë vitin e kaluar, por forcat ruse vazhdojnë të mbajë një prani ushtarake në lindje të Ukrainës, duke ngritur pikëpyetje nëse Rusia mund të përpiqet që ta zgjeruar ndikimin e saj në shtetet baltike.
Ka gjithashtu disa shqetësime të tjera. Rusia ka ndërtuar një rrjet të mbrojtjes komplekse raketore që është një kërcënim për aksesin ushtarak të NATO-s në hapësirën ajrore në një pjesë të Evropës, që përfshin një të tretën e qiellit të Polonisë. Sisteme të ngjashme raketore ruse janë duke u zhvilluar në Krime dhe në Siri, ku rusët kanë përforcuar fushatën e tyre ajrore për llogari të qeverisë së Assadit.
Duke pasur parasysh lëvizjet ruse, është e rëndësishme që Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e NATO-s të përforcojnë angazhimin e tyre për mbrojtjen e përbashkët, veçanërisht në një kohë kur Evropa është nën stres të madh nga fluksi i sirianëve dhe refugjatëve të tjerë dhe nga rritja e forcave politike të djathta anti-emigrantë.
Gjatë dy viteve të fundit, Shtetet e Bashkuara i kanë rritur tashmë stërvitjet e veta ushtarake dhe vendosjen e forcave në Evropë. Plani i ri i zotit Carter do të sigurojë se aleanca mund të mbajë një brigadë të plotë të blinduar luftarake, afërsisht 5,000 trupa, në rajon gjatë gjithë kohës, duke përfshirë edhe Hungarinë, Rumaninë dhe vendet baltike. Sipas një marrëveshjeje të vitit 1997, NATO dhe Rusia ranë dakord të mos stacionojnë në mënyrë të përhershme trupa apo armë bërthamore në kufijtë e njëri-tjetrit. Amerikanët thonë se plani i tyre nuk do ta shkelte këtë zotim për shkak se trupat do të jenë me rrotacion, edhe pse efekti i tyre do të jetë një prani konstante.
Investimet e shtuara amerikane i dërgojnë një mesazh zotit Putin dhe hapin rrugën që të kërkohet edhe nga vendet e tjera të NATO-s qët të bëjnë më shumë për të rritur buxhetet e tyre të mbrojtjes. Por madhësia e dukshme të rritjes së shpenzimeve duket si një kthim në rrugën e çekut të bardhë të Pentagonit gjatë kulmit të luftërave në Irak dhe Afganistan.
Edhe pse Shtetet e Bashkuara shpenzojnë për mbrojtjen më shumë shumë se sa shtatë shtete të marra së bashku, Pentagoni do të tkurrë gjithsesi disa shpenzime në buxhet. Në fakt, rritja e investimeve për mbrojtjen në Evropë pritet të vijë nga një llogari që përdorer për të paguar operacionet e luftës në Irak dhe Afganistan, që i mundëson administratës të manovrojë me limitet buxhetore.
Frenimi i Rusisë është i domosdoshëm. Por kjo nismë duket si një rikthim prapa në atë që Pentagoni ka bërë tradicionalisht – përgatitjen për të luftuar luftërattëe mëdha me armë gjithnjë e më të kushtueshme ndaj kundërshtarëve si Rusia. Kërcënimet nga Shteti Islamik dhe grupet e tjera terroriste janë më të ngatërruara dhe të vështira për t’u parashikuar. Amerika duhet të jetë në gjendje të përballet me të dyja, por është e paqartë nëse plani i zotit Carter vendosë një balancë të drejtë.
AL in Sweden. 