Islam Bakollari : Mësuesi dhe Artisti që i jep ngjyrë qytetit liqenor .
Në jetën e një qyteti ka figura që nuk bëjnë zhurmë, por lënë gjurmë. Ka njerëz që përmes përkushtimit të përditshëm ndërtojnë jo vetëm karrierë, por trashëgimi. Një ndër ta është Islami – mësuesi dhe artisti që ka ditur ta kthejë profesionin në mision dhe pasionin në vlerë qytetare.
Të jesh mësues do të thotë të mbash mbi supe përgjegjësinë e formimit të brezave.
Është një detyrë që kërkon dije, durim, integritet dhe dashuri për njeriun. Në vite, ai ka qenë jo vetëm përcjellës i njohurive, por edhe model qytetarie për nxënësit dhe kolegët. Në klasë ka ndërtuar ura besimi; në drejtim ka kultivuar frymë bashkëpunimi; në komunitet ka forcuar respektin për arsimin si themel i shoqërisë.
Por dimensioni i tij nuk ndalet te mësimdhënia. Si piktor dhe grafik, ai i ka dhënë qytetit një tjetër pasuri: artin me identitet. Veprat e tij mbartin narrativë historike, ndjeshmëri estetike dhe një lidhje të fortë me rrënjët kulturore. Në ekspozita të përbashkëta dhe individuale, ai ka dëshmuar se arti nuk është vetëm shprehje personale, por edhe shërbim ndaj kujtesës dhe traditës.
Angazhimi i tij në jetën kulturore dhe atdhetare e bën figurën e tij edhe më të plotë. Ai është ndër ata intelektualë që nuk qëndrojnë në periferi të zhvillimeve, por bëhen promotorë të aktiviteteve, bashkëpunimeve dhe nismave që forcojnë identitetin dhe kohezionin shoqëror. Në bashkëpunim me artistë e shkrimtarë, ai ka dëshmuar se kultura ndërtohet në dialog dhe respekt të ndërsjellë.
Personaliteti i tij i spikatur, shpesh i dallueshëm edhe vizualisht, është shprehje e një individualiteti të fortë dhe autentik.
Ai nuk është thjesht një figurë publike; është një simbol i përkushtimit, i krijimtarisë dhe i dinjitetit profesional.
Ai përfaqëson harmoninë mes dijes dhe artit, mes edukimit dhe kulturës, mes përgjegjësisë dhe pasionit. Dhe pikërisht kjo harmoni e bën atë një nder për qytetin tonë.
Në fund, ajo që mbetet janë veprat, nxënësit e formuar, aktivitetet e gjalla dhe respekti i fituar me punë të ndershme.
Një mësues që krijon art dhe një artist që edukon – kjo është pasuria më e bukur që mund të ketë një komunitet.
Ideja u mor nga statusi i piktorit Pogradecar, Nesti Maçollit /
Moderatët (partia në pushtet), propozojnë kastrimin kimik të pedofilëve – një masë që mbush zemrat e suedezëve me shpresë
Në një vend ku siguria e fëmijëve është prioritet absolut, partia Moderata ka propozuar një masë drastike dhe të debatueshme:
kastrimin kimik të pedofilëve.
Por ndërsa ky propozim ka ngjallur diskutime të ndezura në rradhët e ekspertëve, ai ka fituar një mbështetje të jashtëzakonshme nga qytetarët suedezë.
Sipas ekspertëve , ky është një hap praktik dhe i drejtë për të parandaluar rikthimin e krimeve seksuale ndaj të miturve, bazuar në eksperiencat e vendeve ku kjo praktikë ka dhënë rezultate të prekshme. “Është një masë e suksesshme që i jep fund ciklit të dhimbshëm të viktimave të reja,” thonë përfaqësuesit e partisë.
Reagimi i publikut ka qenë i fuqishëm. Qytetarët shprehin lehtësim dhe shpresë, duke e parë këtë si një mbrojtje reale për fëmijët e tyre.
Postimet në rrjetet sociale dhe debatet në media tregojnë një entuziazëm të dukshëm: njerëzit e përshëndesin propozimin si një veprim të guximshëm dhe të nevojshëm.
Megjithatë, debati ligjor dhe etik nuk është i pakonsiderueshëm. Ekspertët paralajmërojnë për sfidat që sjell një masë e tillë dhe për kufizimet e të drejtave individuale.
Por për shumë suedezë, mbrojtja e të miturve mbetet mbi çdo shqetësim tjetër: një shenjë e qartë se shoqëria është e gatshme të marrë masa të ashpra për sigurinë e saj më të brishtë.
The Moderates Propose Castrating Pedophiles – A Measure That Fills Swedes with Hope
In a country where children’s safety is an absolute priority, the political party Moderates has proposed a drastic and controversial measure: chemical castration of pedophiles. While this proposal has sparked heated debate among experts, it has gained overwhelming support from Swedish citizens.
According to the party, this is a practical and just step to prevent the recurrence of sexual crimes against minors, based on experiences in countries where similar measures have produced tangible results. “It is a successful measure that puts an end to the painful cycle of new victims,” party representatives state.
Public reaction has been strong. Citizens express relief and hope, seeing this as a real protection for their children. Social media posts and media discussions reflect visible enthusiasm: people hail the proposal as a bold and necessary action.
However, the legal and ethical debate cannot be ignored. Experts warn of the challenges posed by such a measure and its implications for individual rights. Yet for many Swedes, protecting minors takes precedence over all other concerns—a clear sign that society is ready to take tough measures to safeguard its most vulnerable members.
In this context, the Moderates’ proposal is not just a policy—it is a powerful signal of Sweden’s commitment to ending crimes against children and building a safer society.
Historia e demokracisë shqiptare është e mbushur me sakrifica, përkushtim dhe besim në një të ardhme më të lirë. Një nga kapitujt më domethënës të kësaj historie për krahinën tonë është 21 shkurti i vitit 1991, dita kur u themelua Dega e Partia Demokratike e Shqipërisë për Devollin. Kjo ngjarje përbën një moment krenarie dhe përgjegjësie për të gjithë demokratët e kësaj treve.
Lëvizja e Dhjetorit 1990, e kurorëzuar me themelimin e Partia Demokratike e Shqipërisë më 12 dhjetor 1990, u prit me entuziazëm të jashtëzakonshëm edhe në Devoll. Fryma e ndryshimit, që lindi nga guximi i studentëve dhe intelektualëve në Tiranë, u përhap me shpejtësi në çdo cep të vendit. Edhe nga Devolli, shumë mbështetës udhëtuan drejt kryeqytetit për të vendosur kontakte me drejtuesit e rinj politikë dhe për t’u kthyer më pas me misionin e organizimit të strukturave të para në vendlindje.
Në atë kohë, Devolli ishte pjesë e rrethit të Korçës, çka bëri që demokratët devollinj të merrnin pjesë fillimisht në themelimin e degës së PD-së në Korçë. Por dëshira për të pasur një degë më vete ishte e qartë dhe e vendosur. Krahina e Devollit, e lënë shpesh në harresë dhe e keqtrajtuar nga regjimi diktatorial, kërkonte të merrte në dorë fatin e saj politik dhe institucional.
Në mbledhjen themeluese morën pjesë figura të rëndësishme të lëvizjes demokratike, mes tyre tribuni i demokracisë Azem Hajdari, si dhe Rexhep Uka, Petrit Dodbiba dhe Zef Qirici.
Komisioni nismëtar, me në krye Vladimir Kello si kryetar dhe Leonard Kaso si sekretar, së bashku me anëtarët e tjerë, hodhi themelet e një strukture që do të luante rol të rëndësishëm në jetën politike të krahinës.
Për ta sot shprehim nderim dhe mirënjohje të thellë.
Veprimtaria e degës u zgjerua me ritme të shpejta në të gjithë Devollin.
Me punë të palodhur dhe përkushtim, rezultatet nisën të duken qartë në zgjedhjet parlamentare të 22 marsit 1992.
Një arritje madhore ishte realizimi i kërkesës për krijimin e rrethit të Devollit përpara zgjedhjeve lokale të korrikut 1992, zgjedhje të cilat u fituan bindshëm nga Partia Demokratike dhe koalicioni i saj.
Sigurisht, rruga nuk ka qenë gjithmonë e lehtë. Periudha 1997–2001 ishte e vështirë, me tensione dhe përballje politike edhe në Devoll. Megjithatë, dega e PD-së arriti të mbijetojë dhe të ringrihet më e fortë. Kjo u reflektua në fitoret e njëpasnjëshme në zgjedhjet lokale dhe parlamentare, duke kulmuar me rezultatet e larta në zgjedhjet parlamentare të vitit 2009 në qarkun e Korçë.
Zgjedhjet e 23 qershorit 2013 shënuan një rënie rezultatesh, si në gjithë Shqipërinë, ashtu edhe në Devoll.
Faktorë të ndryshëm politikë dhe lëvizje elektorale ndikuan në këtë rezultat. Megjithatë, historia ka treguar se Dega e PD Devoll ka aftësinë të reflektojë, të bashkohet dhe të ringrihet. Forca e saj ka qenë gjithmonë bashkëpunimi, respekti për anëtarësinë dhe vendimmarrja kolegjiale.
Gjatë viteve, shumë drejtues kanë dhënë kontributin e tyre si kryetarë dhe sekretarë të degës.
Nga drejtuesit e komisionit nismëtar, Vladimir Kello dhe Leonard Kaso, e deri te drejtuesit e zgjedhur ndër vite, secili ka lënë gjurmën e vet në forcimin dhe rritjen e strukturave të PD-së në Devoll.
Kontributi i tyre, së bashku me punën e drejtuesve të seksioneve, grupseksioneve dhe të gjithë anëtarëve e mbështetësve, ka qenë themelor për arritjet e kësaj dege.
Diçka për portretin e mësonjësit Ilia Milo nga alinsweden.blog
Mësuesi Ilia Milo – Nismëtar dhe Kontributor i Demokracisë në Devoll
Në historinë e themelimit të Degës së Partia Demokratike e Shqipërisë në Devoll, një ndër emrat që përmendet me respekt dhe mirënjohje është ai i mësuesit Ilia Milo. Ai ishte pjesë e grupit nismëtar që hodhi themelet e organizimit demokratik në këtë krahinë në fillim të vitit 1991, në një kohë sfidash, pasigurie dhe shprese të madhe për ndryshim.
Si mësues, Ilia Milo mishëronte figurën e intelektualit të angazhuar, që nuk u mjaftua vetëm me misionin e tij në arsim, por ndjeu përgjegjësinë qytetare për t’u bërë pjesë aktive e proceseve historike që po përjetonte vendi. Fryma e Lëvizjes së Dhjetorit 1990 dhe idealet e demokracisë e gjetën atë në krah të qytetarëve devollinj, duke kontribuar në organizimin e seksioneve të para dhe në përgatitjen e mbledhjes themeluese të degës më 21 shkurt 1991.
Më pas, Ilia Milo u zgjodh Sekretar i Përgjithshëm i degës së Partia Demokratike e Shqipërisë në Devoll, detyrë në të cilën dha një kontribut të rëndësishëm në zgjerimin, organizimin dhe forcimin e strukturave të saj, jo vetëm në Devoll, por edhe më gjerë në qarkun e Korçë. Me përkushtim, këmbëngulje dhe vizion organizativ, ai punoi për konsolidimin e degës, afrimin e intelektualëve dhe qytetarëve të ndershëm, si dhe për rritjen e frymës së bashkëpunimit brenda strukturave.
Rruga e tij nuk ishte e lehtë. Në periudhat e tensionuara politike, ai u përball me presione dhe hakmarrje politike. Gjatë trazirave dhe protestave kundër manipulimit të votës, ai u arrestua në banesën e tij së bashku me sekretarin e përgjithshëm të asaj kohe të Partisë Demokratike, Ritvan Bode, dhe u shoqërua nga Bilisht drejt Korçë në rrethana të vështira. Sipas dëshmive të kohës, gjatë këtij procesi ai u përball me trajtime të ashpra dhe çnjerëzore.
Megjithatë, as presioni, as dhuna dhe as padrejtësitë nuk arritën ta ndalin këtë intelektual në rrugën e tij. Ilia Milo vazhdoi të qëndrojë i palëkundur në bindjet e tij dhe në kontributin për forcimin e demokracisë në Shqipëri. Përkushtimi i tij ndaj idealeve demokratike dhe qëndrueshmëria përballë vështirësive e bëjnë figurën e tij pjesë të rëndësishme të historisë politike të Devollit.
Kontributi i mësuesit Ilia Milo mbetet një dëshmi e angazhimit qytetar dhe e sakrificës në emër të lirisë dhe demokracisë. Nderim dhe respekt për figurën e tij dhe për gjithçka ai përfaqëson në rrugëtimin demokratik të Devollit.
Ulf Kristersson is a citizen, politician, and Swedish Prime Minister of dignity, leading a coalition government with necessary reforms for the country’s progress and security.
Today, I had the honor of being invited to a meeting with the Prime Minister of Sweden, Ulf Kristersson. During a short break, with great respect, I presented him with a mini-magazine featuring articles dedicated to his work and policies as party leader and Prime Minister — pieces that the independent Albanian media outlet neutrale.al has published over the years with seriousness and impartiality.
The meeting was truly impressive.
The open discussion, the direct communication, and above all his appreciation for independent media and for the Albanian community in Sweden were deeply touching. He expressed recognition not only for the work of free media, but also for Albanian immigrants who have arrived in recent years from Greece and Italy.
His words were clear and warm: Albanians are hardworking people who contribute not only to their families, but also to the country in which they live; citizens of dignity and responsibility.
In such moments, you feel proud.
Proud to hear your compatriots mentioned as an example of work and integration. Proud because the overwhelming majority are honest, dedicated individuals who build their lives through effort — not through dishonest means. They serve as bridges between cultures, living proof that integration is achieved through respect and daily commitment.
A special note of thanks and appreciation from the Prime Minister also went to Ante Avdylaj, the Albanian student and publisher of neutrale.al, for his serious work and contribution to accurate and professional information.
(Neutrale is an independent media outlet with an editorial profile clearly oriented toward center-right philosophy.)
Ulf Kristersson; Një Kryeministër mirënjohës 🇸🇪!
Sot pata nderin të jem i ftuar në një takim me Kryeministrin e Suedisë, Ulf Kristersson. Në një moment pushimi, me shumë respekt, i dhurova një mini-revistë me shkrime kushtuar punës dhe politikave të tij si kryetar partie, dhe kryeministër, artikuj që media e pavarur shqiptare neutrale.al, i ka botuar ndër vite me seriozitet dhe paanshmëri.
Takimi ishte mbresëlënës. Biseda e hapur, komunikimi i drejtpërdrejtë dhe mbi të gjitha mirënjohja e tij për median e pa varur dhe për komunitetin shqiptar në Suedi ishin thellësisht prekëse. Ai shprehu vlerësim jo vetëm për punën e medias së lirë, por edhe për emigrantët shqiptarë të ardhur vitet e fundit nga Greqia dhe Italia. Fjalët e tij ishin të qarta dhe të ngrohta: shqiptarët janë njerëz punëtorë, që kontribuojnë jo vetëm për familjet e tyre, por edhe për vendin ku jetojnë; qytetarë me dinjitet dhe përgjegjësi.
Në ato çaste, ndihesh krenar. Krenar kur dëgjon që bashkatdhetarët e tu përmenden si shembull pune dhe integrimi. Krenar sepse shumica dërrmuese e tyre janë njerëz të ndershëm, të përkushtuar, që ndërtojnë jetë me djersë dhe jo me rrugë të pista. Ata janë ura lidhëse mes kulturave, dëshmi se integrimi arrihet me respekt dhe angazhim të përditshëm.
Një falënderim dhe mirënjohje e veçantë nga Kryeministri shkoi edhe për studentin Ante Avdylaj, botuesin shqiptar të neutrale.al, për punën e tij serioze dhe kontributin në informimin e drejtë e profesional.
Ky takim nuk ishte thjesht një ngjarje formale. Ishte një moment që forcon besimin se dialogu, respekti dhe puna e ndershme vlerësohen. Dhe mbi të gjitha, ishte një kujtesë se identiteti ynë si shqiptarë në diasporë është një pasuri, kur e mbajmë me dinjitet dhe e shoqërojmë me punë e përkushtim.
(Neutrale është një media e pavarur, me profil dhe politikë redaksionale të orientuar qartësisht në filozofinë e qendrës së djathtë.)
Panajoti Psomiadhi – figurë e spikatur në leksikun enciklopedik të personaliteteve të rajonit ballkanik, Ura e Miqësisë Shqipëri–Greqi dhe Ambasador i Imazhit Shqiptar në Botë
Nga Prof. Asoc. Dr. Av. Astrit Memia .
Në historinë e marrëdhënieve ndërmjet popujve fqinjë, rrallëherë shfaqen figura që arrijnë të shndërrohen në ura të gjalla mirëkuptimi, dialogu dhe bashkëpunimi. Panajoti Psomiadhi është një nga ato personalitete që, përmes veprës dhe përkushtimit të tij publik, ka ditur të mishërojë frymën e miqësisë Shqipëri–Greqi dhe të kontribuojë ndjeshëm në forcimin e imazhit pozitiv të shqiptarëve në rajon dhe më gjerë.
Si politikan dhe figurë publike e njohur në Greqi, veçanërisht në Selanik, Psomiadhi ka shërbyer me përgjegjësi si deputet në Parlamentin Grek dhe më pas si prefekt me qendër Selanikun. Karriera e tij e gjatë nuk është karakterizuar vetëm nga pozicionet zyrtare, por mbi të gjitha nga një ndjenjë e thellë shërbimi ndaj komunitetit dhe diplomacisë lokale, duke mbështetur nisma që synojnë bashkëpunimin rajonal dhe ndërkombëtar.
Një dimension i rëndësishëm i veprimtarisë së tij lidhet me mbështetjen e emigrantëve shqiptarë në Greqi.
Zyra e Psomiadhit ka ofruar ndihmë administrative, ligjore dhe sociale për shumë familje shqiptare, duke kontribuar jo vetëm në integrimin e tyre shoqëror, por edhe në ruajtjen e identitetit kulturor.
Përmes kësaj qasjeje humane dhe praktike, ai ka ndikuar drejtpërdrejt në përmirësimin e jetës së përditshme të komunitetit shqiptar dhe në forcimin e ndjenjës së dinjitetit dhe përkatësisë.
Përtej angazhimit politik, Panajoti Psomiadhi ka qenë aktiv edhe në fushën kulturore dhe humanitare.
Organizimi i konferencave, vizitave dhe veprimtarive të ndryshme ka shërbyer si platformë për promovimin e vlerave të bashkëpunimit, tolerancës dhe respektit të ndërsjellë, duke e vendosur dialogun kulturor në qendër të marrëdhënieve mes popujve.
Në këtë kontekst, akordimi i çmimit “Ambasador i Imazhit Shqiptar në Botë – Imazhi Shqiptar në Miqësinë Shqipëri–Greqi” përbën një vlerësim të merituar për kontributin e tij shumëdimensional.
Ai (Panajotis Psomiadhis) shndërrohet kështu në një simbol të gjallë të miqësisë shqiptaro-greke dhe në një shembull frymëzues të solidaritetit njerëzor.
Fjalët e falënderimit të laureatit pasqyrojnë më së miri këtë frymë:
“Faleminderit zemërgjerisht Fondacionit Forumi Imazh & Media dhe Prof. Astrit Memisë për këtë nder të madh.
Ky çmim është simbol i miqësisë dhe bashkëpunimit ndërkombëtar.
Si komshi dhe vëlla, ndiej përgjegjësi dhe krenari për të mbështetur gjithmonë lidhjet tona dhe për të promovuar vlerat humane që na bashkojnë.”
Panajoti Psomiadhi mbetet kështu një figurë referimi, një ambasador i vërtetë i miqësisë dhe një dëshmi se diplomacia e zemrës dhe veprës ka fuqinë të ndërtojë ura të qëndrueshme mes popujve.
Në këtë enciklopedi, përveç personaliteteve të shquara dhe akademikëve, përfshihen edhe figura me ndikim botëror dhe historik si Nënë Tereza, Papa Gjon Pali II dhe Presidenti historik Ibrahim Rugova.
Panajoti Psomiadhi – a distinguished figure in the encyclopedic lexicon of personalities of the Balkan region, a Bridge of Friendship between Albania and Greece and Ambassador of the Albanian Image Worldwide
✍🏽 Prof. Asoc. Dr. Av. Astrit Memia.
Παναγιώτης Ψωμιάδης – εξέχουσα προσωπικότητα στο εγκυκλοπαιδικό λεξικό των προσωπικοτήτων της βαλκανικής περιοχής, Γέφυρα Φιλίας μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας και Πρέσβης της Αλβανικής Εικόνας στον Κόσμο
Στην ιστορία των σχέσεων μεταξύ γειτονικών λαών, σπάνια αναδεικνύονται προσωπικότητες που κατορθώνουν να μετατραπούν σε ζωντανές γέφυρες κατανόησης, διαλόγου και συνεργασίας. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αποτελεί μία από αυτές τις εξέχουσες μορφές, ο οποίος, μέσα από το έργο και τη δημόσια προσφορά του, κατόρθωσε να ενσαρκώσει το πνεύμα της φιλίας μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας και να συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της θετικής εικόνας των Αλβανών στην περιοχή και διεθνώς.
Ως πολιτικός και αναγνωρισμένη δημόσια προσωπικότητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη, ο Ψωμιάδης υπηρέτησε με αίσθημα ευθύνης ως βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και στη συνέχεια ως Νομάρχης με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η μακρόχρονη πορεία του δεν χαρακτηρίζεται μόνο από τα θεσμικά αξιώματα που κατείχε, αλλά κυρίως από μια βαθιά αίσθηση προσφοράς προς την κοινωνία και την τοπική διπλωματία, υποστηρίζοντας πρωτοβουλίες που προάγουν την περιφερειακή και διεθνή συνεργασία.
Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο ρόλος του Παναγιώτη Ψωμιάδη στην προώθηση ειρηνικών και φιλικών σχέσεων μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών. Έχει αναγνωριστεί ευρέως ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο κοινότητες, καλλιεργώντας τον διάλογο, τον αμοιβαίο σεβασμό και τη συνύπαρξη σε έναν βαλκανικό χώρο που έχει διαρκή ανάγκη από θετικά και εμπνευσμένα πρότυπα. Η φήμη του για διαφάνεια, αφοσίωση και έμπρακτη στήριξη των πολιτών τον έχει καθιερώσει ως αξιόπιστη και σεβαστή προσωπικότητα.
Ένας ιδιαίτερα σημαντικός τομέας της δράσης του συνδέεται με τη στήριξη των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα. Το γραφείο του παρείχε διοικητική, νομική και κοινωνική υποστήριξη σε πολλές αλβανικές οικογένειες, συμβάλλοντας όχι μόνο στην κοινωνική τους ένταξη, αλλά και στη διατήρηση της πολιτιστικής τους ταυτότητας. Μέσα από αυτήν την ανθρώπινη και πρακτική προσέγγιση, ο Ψωμιάδης συνέβαλε άμεσα στη βελτίωση της καθημερινότητας της αλβανικής κοινότητας και στην ενίσχυση του αισθήματος αξιοπρέπειας και κοινωνικής ένταξης.
Πέρα από την πολιτική του δραστηριότητα, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης υπήρξε ενεργός και στον πολιτιστικό και ανθρωπιστικό τομέα. Η διοργάνωση συνεδρίων, επισκέψεων και ποικίλων εκδηλώσεων αποτέλεσε σημαντική πλατφόρμα για την προώθηση των αξιών της συνεργασίας, της ανεκτικότητας και του αμοιβαίου σεβασμού, τοποθετώντας τον πολιτιστικό διάλογο στο επίκεντρο των σχέσεων μεταξύ των λαών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η απονομή του βραβείου «Πρέσβης της Αλβανικής Εικόνας στον Κόσμο – Η Αλβανική Εικόνα στη Φιλία Αλβανίας–Ελλάδας» αποτελεί μια απολύτως δίκαιη αναγνώριση της πολυδιάστατης προσφοράς του. Το βραβείο, που απονέμεται από το Ίδρυμα «Forumi Imazh & Media», αναδεικνύει τον ρόλο του Ψωμιάδη στην προώθηση της φιλίας και της διεθνούς συνεργασίας, καθώς και τη συνεχή του δέσμευση στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και στην προαγωγή των ανθρωπιστικών αξιών. Με τον τρόπο αυτό, μετατρέπεται σε ζωντανό σύμβολο της ελληνοαλβανικής φιλίας και σε πηγή έμπνευσης για την ανθρώπινη αλληλεγγύη.
Screenshot
Τα λόγια ευχαριστίας του ίδιου του τιμώμενου αποτυπώνουν με τον πιο εύγλωττο τρόπο αυτό το πνεύμα:
Screenshot
«Ευχαριστώ θερμά το Ίδρυμα Forumi Imazh & Media και τον Καθηγητή Αστρίτ Μέμια για αυτή τη μεγάλη τιμή. Το βραβείο αυτό αποτελεί σύμβολο φιλίας και διεθνούς συνεργασίας. Ως γείτονας και αδελφός, αισθάνομαι ευθύνη και υπερηφάνεια να στηρίζω πάντοτε τους δεσμούς μας και να προωθώ τις ανθρώπινες αξίες που μας ενώνουν.»
Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης παραμένει, έτσι, μια μορφή αναφοράς, ένας αληθινός πρέσβης της φιλίας και μια ζωντανή απόδειξη ότι η διπλωματία της καρδιάς και της πράξης έχει τη δύναμη να οικοδομεί σταθερές και διαχρονικές γέφυρες μεταξύ των λαών.
Σε αυτήν την εγκυκλοπαίδεια, πέρα από τις εξέχουσες προσωπικότητες και ακαδημαϊκούς, περιλαμβάνονται και διεθνείς και ιστορικές μορφές όπως η Μητέρα Τερέζα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ και ο ιστορικός Πρόεδρος Ιμπραήμ Ρούγκοβα.
Panajoti Psomiadis – a prominent figure in the encyclopedic lexicon of Balkan personalities, the Albania–Greece Friendship Bridge, and Ambassador of Albania’s Image to the World
✍🏽 Prof. Asoc. Dr. Av. Astrit Memia.
In the history of relations between neighboring peoples, it is rare for individuals to emerge who succeed in becoming living bridges of understanding, dialogue, and cooperation. Panajoti Psomiadhi is one such distinguished personality who, through his work and public dedication, has embodied the spirit of Albanian–Greek friendship and has made a significant contribution to strengthening the positive image of Albanians in the region and beyond.
As a politician and well-known public figure in Greece, particularly in Thessaloniki, Psomiadhi has served with responsibility as a Member of the Hellenic Parliament and later as Prefect with headquarters in Thessaloniki. His long-standing career has not been defined solely by the official positions he held, but above all by a deep sense of service to the community and to local diplomacy, supporting initiatives aimed at regional and international cooperation.
The role of Panajoti Psomiadhi in promoting peaceful and friendly relations between Greeks and Albanians has been especially prominent. He has been widely recognized as a vital connecting link between the two communities, fostering dialogue, mutual respect, and coexistence within a Balkan region that continues to need positive and inspiring examples. His reputation for transparency, dedication, and practical support for citizens has established him as a trusted and respected public figure.
An important dimension of his activity has been his support for Albanian immigrants in Greece. Psomiadhi’s office has provided administrative, legal, and social assistance to many Albanian families, contributing not only to their social integration but also to the preservation of their cultural identity. Through this humane and practical approach, he has directly influenced the improvement of everyday life within the Albanian community and strengthened their sense of dignity and belonging.
Beyond his political engagement, Panajoti Psomiadhi has also been active in cultural and humanitarian fields. The organization of conferences, visits, and various events has served as a platform for promoting the values of cooperation, tolerance, and mutual respect, placing cultural dialogue at the heart of relations between peoples.
Within this context, the awarding of the title “Ambassador of the Albanian Image Worldwide – The Albanian Image in the Friendship Between Albania and Greece” represents a well-deserved recognition of his multidimensional contribution. This distinction, conferred by the Forumi Imazh & Media Foundation, highlights Psomiadhi’s role in promoting friendship and international cooperation, as well as his ongoing commitment to preserving cultural identity and advancing humanitarian values. In this way, he becomes a living symbol of Albanian–Greek friendship and an inspiring example of human solidarity.
The words of gratitude expressed by the laureate himself best reflect this spirit:
“I sincerely thank the Forumi Imazh & Media Foundation and Professor Astrit Memia for this great honor. This award is a symbol of friendship and international cooperation. As a neighbor and a brother, I feel both responsibility and pride in always supporting our ties and promoting the human values that unite us.”
Panajoti Psomiadhi thus remains a figure of reference, a true ambassador of friendship, and living proof that the diplomacy of the heart and of action has the power to build enduring and meaningful bridges between peoples.
In this encyclopedia, in addition to distinguished personalities and academics, internationally and historically significant figures such as Mother Teresa, Pope John Paul II, and the historic President Ibrahim Rugova are included.
Shpesh mjafton një njeri me zë të lartë, me gjoks të fryrë dhe me turmë servilësh që i bien daulleve.
Në Shqipëri, ky këndes ka emër: Edi Rama.
Ai nuk qeveris — ai shan.
Ai nuk bind — ai përqesh.
Ai nuk fiton — ai rrëmben.
Si çdo sundues i vogël me ego të madhe, Rama ka zgjedhur armën më të vjetër të tiranëve mediokër: përçmimin publik.
Kundërshtarët nuk i mund me ide, por i baltos me epitete. I quan “bufë”, “zvarranikë”, “të marrë”, sikur politika të ishte oborr shpendësh dhe jo republikë.
Vetëm se Kjo nuk është zgjuarsi, por një frikë e maskuar si humor.
Këndezi grindavec që di vetëm të glasojë, hap gjoksin në ekran, por e ka zemrën prej letre.
Çdo kritikë e tmerron.
Çdo pyetje e nxjerr nga vetja. Prandaj ka ndërtuar një oborr ku heshtja shpërblehet dhe fjala ndëshkohet. Media blihen, drejtësia lidhet me zinxhir, administrata mbahet peng.
Dhe kjo pastaj quhet “stabilitet”.
Zgjedhjet? Një ritual hipokrizie.
Vota blihet, frikësohet, manipulohet — dhe në fund këndezi del e flet për “fitore historike”. Ku në fakt historia, po shënon një tjetër kapitull turpi.
Këndezi harroi se bënte vetëm glasa dhe trashte zërin si sorrë — dhe megjithatë i mori të gjitha vezët e oborrit si merita të zërit të vet.
Rruga e re e shtruar me dërrasa — PPP, koncesione, oligarkë — është vepra e tij madhore. Jo për popullin, por për rrethin e dhelprave që e rrethojnë dhe ushqehen nga hambari publik.
Kush pyet për paratë, shpallet armik. Kush kërkon llogari, sulmohet. Kush nuk hesht, goditet.
Ky është pushteti i vjedhur që ka frikë nga qytetari.
Ky është pushtet që e urren barazinë.
Ky është pushtet që jeton vetëm duke prodhuar armiq imagjinarë.
Ky është pushtet që i friget pasqyrës dhe sheh boshllëkun e tij.
Historia do ta përdorë si shembull se si arroganca e veshur me art shndërrohet në farsë politike.
Dhe ai vazhdon të besojë se populli nuk sheh dot përtej buzëqeshjes së tij të përçmuar.
Jo çdo këndes këndon për agimin.
Disa këndojnë vetëm për ta shtyrë natën edhe pak.
Disa këndojnë për të mbuluar boshllëkun e zërit të tyre, trashur si e një sorrë.
Por agimi vjen gjithsesi.
Words for a Rooster Who Took the Yard as His Own
Peoples are not enslaved by force alone. Often, all it takes is one loud man, a puffed-up chest, and a crowd of obedient drummers.
In Albania, that rooster has a name: Edi Rama.
He does not govern — he insults. He does not persuade — he mocks. He does not win — he seizes.
Like every petty ruler with an oversized ego, Rama has chosen the oldest weapon of mediocre tyrants: public contempt. Opponents are not defeated with ideas, but smeared with epithets. He calls them “owls,” “reptiles,” “madmen,” as if politics were a birdyard, not a republic.
This is not wisdom. It is fear disguised as humor.
The quarrelsome rooster puffs his chest on television, but his heart is made of paper. Every criticism terrifies him. Every question unnerves him. That is why he has built a yard where silence is rewarded and speech is punished. Media are bought. Justice is chained. Administration is held hostage. And yet this is called “stability.”
Elections? A ritual of hypocrisy. Votes are bought, intimidated, manipulated — and in the end, the rooster speaks of a “historic victory.” History, in truth, is recording yet another chapter of shame. The rooster forgot he was meant to crow, not to lay eggs — yet he crowed and thickened his voice like a magpie, claiming every egg in the yard as an achievement of his own.
The new road paved with planks — PPPs, concessions, oligarchs — is his crowning work. Not for the people, but for the circle of foxes that feed from the public barn. Whoever asks about the money becomes an enemy. Whoever demands accountability is attacked. Whoever refuses to stay silent is punished.
This is power that fears the citizen. This is power that hates equality. This is power that survives only by manufacturing imaginary enemies. This is power that weeps when it sees its own emptiness in the mirror.
And like every petty tyrant, Rama believes his voice is law. That his sarcasm is wisdom. That the silence of the people is consent. A fatal mistake.
Voltaire would have laughed at him. Juvenal would have scorned him. History will use him as an example of how arrogance dressed in art becomes political farce. And of course, he continues to believe that the people cannot see beyond his contemptuous smile.
Because those who sow fear, reap contempt. Those who steal votes, lose honor. And those who confuse power with private property always end the same way: toppled, ridiculed, forgotten.
Not every rooster crows for the dawn. Some crow only to delay the night a little. Some crow to cover the emptiness of their voice, thickened like a magpie.
AL in Sweden. 