
MBARON ARGËTIM I HIJEVE
Atdheun e lanë si të ishte qelia e burgut
ja mbathin me avion, autobus, lejë pune
të largojnë shpresës, errësirën e muzgut
të lënduarit në dinjitet, janë drit’ furtunenë vendin ku u lindën lanë bosh shtëpitë
të mbeturit s’kan kujt ti thon mirmëngjes
vdekja me vetmin, pleqëris ju ngre prirtë
fshati nj’lloj si njeriu hesht mëhallës vdesgjall’ jan kuçkat politikane s’rruajn’ besën
vagina ndërgjegje, as nuk kërkojnë t’falur
këtij vendi ja nxin jetën, ja vran’ shpresën
popullit dele, ja futin thikën duke u tallurpor s’vonon, kaloi koha dhe del e vërteta
mbaron argëtim i hijeve n’teatrin politikë
atyre, m’keq se në ferr, do t’ju kalojë jeta
si përkasin atdheut, mbollë varfëri e frikë