By Luciano Boçi

If it were in the hands of the Albanian authorities, Xibraka would still be the main laboratory in the Balkans for the production of cocaine.

This is due to the simple fact that it was the nucleus of the beginning of the construction of the narco-state edifice that we have today.

Thanks to the German commitment, the identification of this laboratory was achieved. The Germans, for their part, were openly betrayed by the Albanian police and, even worse, they were endlessly abused by the representatives of justice.

The implication of the Prime Minister’s brother there is not a coincidence of circumstances, nor is it a story of “cheats” that forces society to sit at tables, or to use the same car as a hobby.

Albania is full of such stories.

But this is not the case.

What unites the names involved in this is the strong political thread. All with substantial organic ties to Edi Rama’s Socialist Party that had just come to power.

A relationship that started with the womb of communism continued with the SP MP at the time and that went all the way to Edi Rama himself.

This is not a matter of biography, but of arguments and facts that prove the existence of the famous project of the narco-state that produces money from endless traffic and then translates it into votes and property as political and strategic investments that cemented a spectacular regime in Albania.

The construction of this laboratory was strategic. Xibraka is located at the main node of movement and transit of narcotics, in Elbasan and at a point where people’s attention was almost zero.

Add to this the taking of protective police measures by placing in the direction of the local police directorate the persons who guaranteed the protection of the laboratory.

Xibraka opened the door to the construction and consolidation of the close criminal-political relationship, it was the first significant step of the new and old left dome in the implementation of their project and served as an inspiration to transform the country into a platform for the production and sale of narcotics.

Xibraka was succeeded by her sisters who are probably still active today and created through her members for the first time the connections between Latin America and Albania that are still more significant today.

Almost all with state protection. Tons of drugs have been passing through Albanian ports and the Albanian border for a long time.

The success of this whole undertaking is the transformation of our society into dizzying consumers of cocaine and hashish, perhaps the first in terms of population.

The project of the narco-state did not remain only in the production of narcotics and money. He dabbled in politics and economics.

Criminal organizations with state support were strongly involved in left-wing politics with representatives and criminal commitment to the vote, creating indisputable facilities for the SP to take some powers.

Meanwhile, the earned money followed two directions: economy and propaganda. Companies created from traffic money with support and political shares today dominate the main sectors of the economy, especially tourism and construction, and regularly clear their financial resources, turning into untouchable empires.

Everything directed by Rama’s policy, which in every case has put power at their service, receiving from them political services and direct finances injected into buying votes and building an exemplary propaganda.

The effects produced by the Xibraka phenomenon as the first step of the narco-state project are tangible and devastating and have led to the inevitable execution of democracy.

FJALA E KRYETARIT TË PD, SALI BERISHA NË AKTIVITETIN PËR 15 VJETORIN E ANËTARËSIMIT TË SHQIPËRISË NË NATO

EKSTRAKT

Shqipëria shënon 15 vite e anëtarësuar në organizatën më të fuqishme të Aleancës së Atlantikut të Veriut, NATO. 

Me këtë rast, Partia Demokratike e nderoi këtë arritje madhore për vendin e cila u realizua gjatë qeverisjes së saj nën drejtimin ish-kryeministrit, Sali Berisha. Lideri historik i Partisë Demokratike, pavarësisht se në kushtet e arrestit shtëpiak, mbajti fjalën përshëndetëse në aktivitetin e organizuar nga PD me temë “Roli prijës i PD për anëtarësimin në Aleancë”.

Berisha tha se, anëtarësimi në NATO ishte mrekullia më e madhe për Shqipërinë që nga shpallja e pavarësisë e deri më sot.

Ai tha se, në 46 vite diktaturë të egër staliniste, Shqipëria ishte jo vetëm vendi me propagandën më armiqësore, por ishte edhe vendi që zhvillonte betejat imagjinare më të shpeshta, me koston më të lartë kundër agresionit imagjinar të NATO-s.

Kryetari i Partisë Demokratike, Prof. Dr. Sali Berisha mbajti fjalën e tij në aktivitetin e organizuar në selinë blu në 15-vjetorin e anëtarësimit të Shqipërisë në NATO.

Berisha theksoi se, Partia Demokratike ishte opozita e parë që kërkoi anëtarësimin në NATO pas rënies së komunizmit në Shqipëri, dhe kjo i dha një reputacion të mirë.

Berisha vlerësoi se reforma më e dhimbshme gjatë qeverisjes së tij ishte ajo në ushtri. Në 15-vjetorin e anëtarësimit, Berisha theksoi se PS zgjodhi haptas qendrimet kundër NATO-s me portretet e Enver Hoxhës.

Kryetari i PD, Sali Berisha, tha se anëtarësimi i Shqipërisë në NATO, ishte si rrjedhojë e një procesi kompleks reformash.

Berisha tha se, nuk anëtarësohej kurrë pa një demokraci funksionale, pa një ekonomi tregu funksionale, sepse të dyja këto dëshmonin për vlerat, për shtetin ligjor dhe liritë e garantuara të qytetarëve shqiptarë.

FJALA E PLOTË

Mirëdita dhe përshëndetje të përzemërta!

Së pari, ju përshëndes ju, përshëndes oratorët që folën para meje dhe qytetarët shqiptarë kudo që janë.

Sot ne nderojmë një nga ngjarjet më të rëndësishme të historisë sonë kombëtare, 15-vjetorin e anëtarësimit të Shqipërisë në NATO, e cila në fakt është edhe mrekullia më e madhe e lirisë së Shqipërisë dhe kombit shqiptar nga shpallja gjer më sot.

Më 1 prill të vitit 2009, Aleanca e Atlantikut të Veriut vendosi të pranojë Shqipërinë, ish-vendin me propagandën më armiqësore ndaj saj për 46 vite si anëtar të plotë të kësaj organizate. Në 46 vite diktaturë të egër staliniste, Shqipëria ishte jo vetëm vendi me propagandën më armiqësore, por ishte dhe vendi që zhvillonte betejat imagjinare më të shpeshta me koston më të lartë kundër agresionit imagjinar të NATO-s.

Miqtë e mi!

Kjo ishte mrekullia më e madhe e lirisë për Shqipërinë dhe shqiptarët, dhe për kombe të tjera, por për ne mendoj se më shumë se për çdo komb dhe vend tjetër. NATO-ja si sistem i sigurisë kolektive ishte mburoja, mbrojtja më vendimtare më e fuqishme për një vend që për shkak të pozicionit të vet gjeografik kishte njohur pushtimet më të shumta dhe më të egra.

Mjafton të rikujtoj këtu që pushtimi i fundit të saj në prag të Luftës së Dytë Botërore, ishte një pushtim ta themi ishte një pushtim i pa regjistruar, në kuptimin që gazetarëve dhe gazetave, duhet të pranojmë, ai akt agresioni i përcoll me indiferencë të plotë nga qeveritë e kohërave.

Për ne, anëtarësimi ishte një mrekulli gjithashtu, sepse 5 shekuj në një perandori lindore, të themi, nuk është se nuk patën ndikuar dhe nuk ndikuan në identitetin tonë.

Dhe në këtë kontekst, anëtarësimi i Shqipërisë në Aleancën e kombeve të qytetëruara perëndimore, ishte një arritje e jashtëzakonshme.

Ne sot nderojmë 15 vjetorin e anëtarësimit të Shqipërisë në NATO, porn ë datën 4 prill ne nderojmë 75 vjetorin e themelimit të Alencës së Atlantikut të Veriut, më 4 prill të vitit 1949 në Uashington.

Edhe ky themelim ishte mrekullia më e madhe e lirisë se kombeve, të hapësirës euroatlantike pas Luftës së Dytë Botërore.

Themelimi i Aleancës së Atlantikut të Veriut 75 vite më parë në konceptin e presidentit Truman ishte garantimi i sigurisë kolektive të këtyre kombeve dhe jo vetëm kombeve që dolën fitimtare nga lufta, por edhe atyre që u ndodhën në pozicionin tjetër, por që kishin përqafuar rrugën e lirisë, për t’i mbrojtur ato që të ndërtojnë në paqe të ardhmen e tyre dhe për t’i mbrojtur nga ekspansioni i sistemit komunist.

NATO përmbushi misionin e saj historik. Kampi socialist u shpërbë. Falimentoi sistemi komunist në vendet ish-komuniste. Së bashku me të falimentoi, ose u shpërbë edhe blloku i Traktatit të Varshavës.

Në këtë kontekst, rënia e Murit të Berlinit e gjeti NATO-n, pasi kishte humbur kundërshtarin e saj dhe pikëpyetjet mbi të ardhmen e saj ishin jo të pakta. Por mendoj se përgjigjen e parë më të drejtë, por edhe të një rëndësie jetike për të ardhmen e NATO-s, e dhanë dy shtetarë vizionarë: Helmut Kohl dhe Xhorxh Herbert Bush.

Kancelari gjerman Helmut Kohl punonte për një Gjermani të bashkuar në NATO dhe BE. Duhet të pranojmë, përveç presidentit Bush, udhëheqësit e tjerë të asaj kohë, nuk ndjeheshin mirë me bashkimin e Gjermanisë.

Presidenti Bush e mbështeti plotësisht procesin, me opinionin dhe bindjen, se një Gjermani e bashkuar, anëtare e NATO-s dhe Komunitetit Europian të asaj kohe ishte fitore e lirisë, ishte fitore e Europës.

Rënia e Murit të Berlinit solli rënien e diktaturave komuniste në Europë njëra pas tjetrit. E fundit ra në Shqipëri diktatura komuniste. Por duhet të theksojmë se, nga të gjitha opozitat e vendeve ish-komuniste, do të ishte opozita shqiptare e para, ajo që do kërkonte anëtarësimin e Shqipërisë në NATO.

Kjo, ndoshta sepse opozitat e vendeve të tjera, përsëri ndjenin frikën e Rusisë dhe shpallën si kërkesë të tyre asaj kohe, neutralitetin apo botën pa blloqe, gjë që përbënte një gabim, sepse ishte një reminishencë kjo e diplomacisë para rënies së Murit të Berlinit në kuptimin që pas firmosjes së traktatit të Helsinkit, de facto në ligjin ndërkombëtar u barazua legjitimja me jolegjitimen, u barazua sistemi legjitim i votës së lirë me sistemin jolegjitim komunist. Dhe kjo kishte ndikimin në psikologjinë e përgjithshme.

Pork jo nuk ndodhi me opozitën shqiptare. Sapo u ngrit në këmbë, sapo u themelua, PD shpalli se anëtarësimi i Shqipërisë në NATO do të ishte objektivi i saj i pandryshueshëm.

Mendoj se ky qendrim paksa i veçantë, i dha Shqipërisë të paktën një reputacion të mirë në qarqet atlantike.

Në këtë kontekst, marrëdhëniet e Shqipërisë me vendin udhëheqës të NATO-s, SHBA, kishin një rëndësi parësore për progresin tonë në bashkëpunimin me aleancën.

Presidenti Bill Klinton ofroi si një platformë të re për vendet ish-komuniste, Platformën e Partneritetit për Paqen. Platformë, në zbatim të të cilit, këto vende përgatiteshin për procesin e anëtarësimit.

Nuk duhet të harrojmë se NATO është aleancë politike-ushtarake. Pra aleancë e vendeve të lira, me ushtri të kontrolluar plotësisht nga civilët.

Ne do ishim ndër qeveritë e para që firmosëm Partneritetin për Paqen. Por miqtë e mi, Shqipëria ka bërë shumë reforma gjatë këtyre viteve.

Në rast se do më pyesni mua, cila është reforma më e dhimbshme? Ju garantoj se reforma më e dhimbshme në rrafshin njerëzor dhe më gjerë, ka qenë reforma e ushtrisë? Por pse ishte e tillë? Sepse ne ishim një shoqëri totalisht e militarizuar.

Motoja: Ushtri e popullit ushtar, do të thotë, ushtri e popullit të militarizuar.

Ushtria shqiptare, për të militarizuar popullin e shoqërinë, ishte organizuar në 4 mijë pika hapje. Ishte e pranishme në çdo fshat, në çdo lagje. Një ushtri që i shërbente tërësisht paranojës së diktatorit. Një ushtri e bunkerizuar, e cila përbëhej nga 320 mijë rezervistë.

Por është në meritën e tyre, pavarësisht nga shkalla e lartë e indoktrinimit, pa diskutim, levë e Partisë së Punës, megjithatë pa reformimin e tyre, pa pranimin e tyre të reformave të thella, të cilat nga një strukturë mamuth për një vend të vogël, erdhën në një sistem ushtri kazermash me kontroll të plotë civil, ecja drejt aleancës do ishte e pamundur.

Pas largimit të PD, lufta në Kosovë, ofroi për Shqipërinë një shans të jashtëzakonshëm, në kuptimin që ajo u bë de facto territor i NATO-s për sa i përket veprimeve ushtarake të NATO-s në Kosovë. Vullneti dhe dëshira e Aleancës që Shqipëria të ecte me hapa më të shpejtë, ishin të mëdha.

Në këtë kontekst, përsëri SHBA do të paraqisnin Kartën e Adriatikut 3, në mënyrë që plani i veprimit për anëtarësim, i dhënë tre vite më parë, të mund të shpejtohej, të ecte. Por kjo nuk ndodhi.

Gjatë viteve 1992-1996, PS zgjodhi haptas qendrimet anti-NATO. Ajo sillte rezoluta në parlament ku dënonte bashkëpunimin e Shqipërisë me NATO-n dhe bashkëpunimin ushtarak të Shqipërisë me SHBA.

Pas viteve 2000, kjo parti humbi shanset dhe faktikisht ndërtoi si pengesë për avancimin e kauzës euroatlantike të Shqipërisë, muret e krimit të organizuar dhe korrupsionit,t ë cilat e shndërruan Shqipërinë në një vend të frikshëm për sigurinë e vendeve perëndimore.

Në vitin 2005, PD përsëri do i rikthejë objektivit e saj, ëndrrën e shqiptarëve për anëtarësimin në NATO.

Reforma serioze të rëndësishme në fushën e ushtrisë, pjesëmarrje e ushtarakëve shqiptarë nga Afrika, në Afganistan dhe vende të tjera, ishin një përfaqësim i shkëlqyer i Forcave të Armatosura, lufta me zero tolerancë ndaj krimit të organizuar, shndërrimi i Shqipërisë në një vende të sigurt, lufta me efikasitet kundër korrupsionit.

Rikujtoj këtu se Shqipëria në vitin 2008, do shpallej një nga tetë vendet me luftën më të suksesshme kundër korrupsionit nga Transparency International.

Vizita e presidentit Xhorxh Bush dhe mbështetja e SHBA për anëtarësimin e Shqipërisë në NATO, por theksoj këtu, kontributi i opozitës shqiptare ishte tjetër.

Sot unë kujtoj dhe vlerësoj punën e bërë nga Ilir Meta, Pandeli Majko, Arta Dade dhe personalitete të tjera.

Unë iu them shqiptarëve sot se ardhja e tyre në takimet e rëndësishme të NATO-s dhe qenia e tyre krah kryeministrit dhe parlamentarëve të mazhorancës, ka pasur një ndikim të veçantë, pozitiv, një ndryshim të madh dhe një garanci për partnerët tanë, se tashmë NATO mbështetet jo vetëm nga qeveria, por mbështetet edhe nga opozita.

Procesi i anëtarësimit të Shqipërisë në NATO ka qenë një proces kompleks i reformave të gjithanshme. Nuk anëtarësohej dot kurrë pa një demokraci funksionale, pa një ekonomi tregu funksionale, sepse të dyja këto dëshmonin për vlerat, për shtetin ligjor dhe liritë e garantuara të qytetarëve shqiptarë.

Kështu që, ky proces u kurorëzua me sukses edhe falë një diplomacie aktive të ministrisë së Jashtme dhe ministrisë së Mbrojtjes, të parlamentit dhe përgjegjësive që merrnin zyrtarët shqiptarë ndaj këtij procesi.

Nuk mund të mos theksoj përsëri, dyzimin e PS, në njërën anë në samitin e Bukureshtit, ku do merrnin ftesën për anëtarësim në NATO, shoqërohej delegacioni edhe nga zonja Leskaj. Nga ana tjetër, kthehej në Tiranë, Edi Rama organizonte mitingje kundër anëtarësimit të Shqipërisë në NATO me portretet e Enver Hoxhës.

Por asgjë nuk pengoi, Shqipëria u anëtarësua dhe kjo është padiskutim një arritje pa dyshim historik.

Dua të them dy fjalë, përsëri.

Gjatë këtyre 10 viteve, sigurisht që ka një bashkëpunim të qartë midis Shqipërisë dhe NATO-s, dhe Shqipëria duhet të përmbushë çdo detyrim, pasi la detyrimet që kishte për buxhetin 2 përqind. E reduktoi buxhetin e mbrojtjes në shifra qesharake. Bazat e ushtrisë u bënë pre e mafies më të rrezikshme të Europës.

Për dijeninë tuaj, ata që nisën përgatitjen për bazën e Kuçovës, u arrestuan pa asnjë motiv nga rilindësit sapo erdhën në pushtet.

Dhe në një akt tjetër të turpshëm, Edi Rama urdhëroi zhdukjen nga të gjitha institucionet e flamurit të NATO-s, vetëm e vetëm se kjo ishte një arritje e paraardhësve të tij.

Sot, mendoj se në rrafshin politik, Shqipëria nuk plotëson më kriterët politike për të qenë anëtarë e kësaj aleance. Si në asnjë vend tjetër të aleancës dhe në kundërshtim flagrant me parimet më themelore të një shoqërie të lirë, sot të gjitha pushtetet janë të përqendruara në duart e një njeriu.

Sot, 93%, 95% e të gjithë zyrtarëve të lartë të emëruar dhe të zgjedhur, i përkasin partisë shtet dhe ky model nuk ka asgjë të përbashkët me modelin politik të anëtarëve të Aleancës së Atlantikut të Veriut.

Sot njeriu që ka përqendruar të gjitha pushtetet, përdor sistemin gjyqësor për grusht shteti kundër parlamentit, për të marrë pushtetet e parlamentit.

Sot shkelmohen parimet universale të prezumimit të pafajësisë, të garantimit të ndarjes së pushteteve, ndaj dhe kjo forcë politike që realizoi anëtarësimin e Shqipërisë në NATO, e ka detyrë jetike vendimtare, në një kthesë të re historike, të rivendosë në Shqipëri, pluralizmin demokratik, ndarjen dhe balancën e pushteteve në përputhje me Kushtetutën.

Të vendosë kushtetutshmërinë si shtyllë qendrore të një rendi demokratik.

Dhe unë kam bindjen se ky përvjetor do jetë për ne, një përvjetor frymëzues për përmbushjen e objektivave të reja tona.

Edhe njëherë ju falënderoj shumë dhe ju uroj këtë ditë.

Edi Rama, Oltën e mban në parlament.

Natyrisht është aksioner në investimin stratetegjik të burrit të saj dhe asaj.

Dhe për këtë na bind duke arrestuar Goron se ka regjistruar pronat e saj.

Tani për shkak të qëndrimeve të tij ç’njerëzore, antikushtetuese, antieuropiane ngre një valë të pafavorshme për emigrantët tanë.

Edhe njëherë ju theksoj, çështja Beleri është para së gjithash çështje e shqiptarëve, sepse këtu nuk respektohen parimet universale të të drejtave të njeriut.

Sepse këtu respektohet prezumimi i pafajësisë.

Sepse këtu respektohet manipulimi i fakteve, sepse këtu dënohet vetëm e vetëm për të mbuluar krimet monstruoze dhe mafioze, që Edi Rama dhe klani i tij ka kryer në tokat e himariotëve, duke shitur brigjet e detit.

Berisha ;

Çdo ditë është një apel për të përmbysur këtë regjim dhe ecur drejt zgjedhjeve të lira me qeveri teknike

Dhe se përmbysja e këtij regjimi vjen duke ecur drejt zgjedhjeve të lira me qeveri teknike.

Asnjë shqiptar nuk duhet të pranojë të mashtrohet.

Me Edi Ramën nuk zgjedhje.

Me Edi Ramën ka vjedhje të votës.

Me Edi Ramën nuk ka rotacion.

Me Edi Ramën ka bllokim dhe shkelmin të vullnetit tuaj, ndaj ju ftoj sonte kudo që jeni, të bashkohemi në betejë, në mosbindje civile, për qeveri teknike dhe zgjedhje të lira.

Edhe një herë  ju falënderoj nga zemra për qëndresën tuaj të pamposhtur dhe ju garantoj se Rruga e Shpresës është rruga e fitores, rruga e ngadhënjimit, rruga e të ardhmes.

Sot ka ditëlindjen poeti martir Genc Leka! Genci sot do të ishte 83 vjeç nëse nuk do të ishte pushkatuar nga grupi terrorist komunist (ISIS) bashkë me vëllain tim, Vilson Blloshmi më 17 korrik 1977.

Unë ruaj si kujtim të hidhur një plumb që e gjeta ditën ç’groposjes midis kockave të Gencit dhe Vilsonit.

Nuk di cilin kanë goditur të parin Gencin apo Vilsonin, aty mund të ketë edhe plumba të tjerë, por është e sigurtë se ky është plumbi kolpo di gracia nga dora e prokurorit evgjit, Qani Lavdari.

Pushofsh në paqe, Genc!

Mbas ndarjes /

Ti ike larg si yll me vezullime
(Se toka me mua s’mund të rrijë dot)
Ndaj si një plak që bie në mendime
Shtatori, hesht në fund të dhimbjes sime

Dhe brengat një nga një m’i zgjon me lot.
Dikur do vijë nga larg me plot dëshirë
Që të të hapë ty zemrën përsëri
Sa këngë dridhen sonte në hapsirë,

Sa yje ndrisin sonte në errësirë
Në Botë ka njerëz fort të mirë,
Por veç të tillë zemër s’ka njeri.
Ndër më të shtrenjtat këngë nëpër vite

Nga larg do të ndjesh veç zërin tim
Në shpirt të pastër do më kesh për jetë
Dhe do të këndosh me zemër siç din:
Ku je o dashuri e pashëmbëllim?!
GENC LEKA

Në Bërzeshtë tek Vilsoni dhe Genci…

✍🏽Nga Rexhep POLISI

Kulla emblematike e Blloshmëve në Bërzeshtë të Librazhdit qëndron hijerëndë. Kjo kullë ka parë mjaft tragjedi, pormegjithatë i ka rezistuar stuhive dhe furtunave për vite e vite me radhë.

Aty nuk jeton njeri qysh prej vitit 1977 kur djali i kësaj shtëpie, poeti Vilson Blloshmi, u pushkatua nga regjimi komunist bashkë me kushëririn e tij, poetin Genc Leka. Kjo kullë që i rezstoi diktaturës, të dielën më 17 korrik ka pritur shkrimtarë, poetë, profesorë, gazetarë, familjarë të dy poetëve, në 45 vjetorin e pushkatimit të tyre.

Sot është një ditë e zezë jo vetëm për familjet dhe Bërzeshtën, por për të gjithë Shqipërinë! 45 vjet më parë, dy poetët Genc Leka dhe Vilson Blloshmi u pushkatuan nga regjimi komunist, pas një gjyqi politik farsë me prova të montuara.
Vilsoni dhe Genci ishin kushërinj dhe lindën të dy në muajin Mars. Ashtu siç kishin lindur në të njëjtin muaj, ata patën edhe vrasjen tragjike në të njëjtën natë, u pushkatuan mesnatën e 17 korrikut të vitit 1977. Jeta e tyre u pre në mes nga plumbat e diktaturës vetëm pse kishin lindur poetë.

Vetëm pas ardhjes së Demokaricsë eshtrat e dy martirëve u gjetën dhe u ç’groposën nga vëllai i Vilsonit, Bedri Blloshmi pas kërkimeve të vazhdueshme.
Në fakt përndjekja e tyre nga Sigurimi i Shtetit kishte nisur qyshse kishin lindur për shkak të prejardhjes familjare. Genc Leka ishte mësues, por për probleme të biografisë e çuan të punojë në ndërtim.
Vilson Blloshmi rridhte nga një familje patriotike. Ai fliste frëngjisht në mënyrë të shkëlqyer. Shkruante poezi, por edhe përkthente poetët më në zë francezë.
Blloshmët ishin një nga fiset më të njohur në hapsirat mbarëshqiptare Shqipërinë për shkak të kontributit në çështjen kombëtare dhe nacionaliste.

Shumë emra të familjes Blloshmi kishin mbaruar studimet në SHBA, Austri, Stamboll e Fancë dhe kishin dhënë një kontribut të çmuar për çështjen kombëtare.
Ishte përkushtimi dhe këmbëngulja e paepur e Bedri Blloshmit që bëri të mundur zbulimin e krijimeve poetike që i kishte zënë pluhuri në arkivat e Sigurimit të Shtetit, si dhe botimin e veprave të tyre dhe të disa librave të tjerë të shoqëruar edhe me faksimile dokumentash.

Pa kontributin e Bedriut, Vilsoni dhe Genci nuk do të njiheshin kurrë si poetë.
Diktatura komuniste i groposi, por dy poetët shkruan pavdeksinë e tyre me poezitë brilante. Poezia “Saharja” e Vilson Blloshmit dhe “Oxhaku” i Genc Lekës, si dhe mjaft poezi të tjera të tyre, janë poezi me vlera artistike të jashtëzakonshme, por faktkeqësisht këto krijime nuk janë futur në tekstet shkollore. Mesa duket edhe regjimi i sotëm nuk i honeps dot këta poetë.

Gjatë qeverisë demokratike dy poetët u përjetësuan në një memorial në qytetin e Librazhdit, një vepër arti me përmasa botërore punuar nga skulptori i njohur, Sadik Spahija.
Shpresojmë se me qeverinë e ardhshme demokratike shtëpia e Vilsonit dhe Gencit do të ktheht në një muze, pelegrinazh për shkrimtarët edhe poetët.

---

Bedri Blloshmi, vëllai i poetit të pushkatuar teksa hedh vështrimit drejt kullës së lartë, nuk i përmban emocionet, ndërsa nis të rrëfejë kalvarin e vujatjeve të fisit të tij. Nga sytë i rrjein ca pika lot teksa tregon përjetimet e tmerrshme natën e pushkatimit të dy poetëve.

Më çuan në një birucë për të mos dëgjuar për të fundit herë zërin e dy poetëve që do të dërgoheshin para togës së pushkatimit. Më kishte rënë të fikët dhe më pas më kishin futur me forcë një ilaç në gojë dhe jam pëmendur të nesërmen në mëngjes.

Te koka po më rrinte kushëriri im, Rustem Dashi. Ai më tregoi: “Atë natë Vilsoni nuk hëngri edhe pse iu luta, pasi i kishte ardhur ushqim nga familja. Kur e nxorën nga biruca duart të lidhura me një litar, Vilsoni bëri një gjysëm hapi, u ndal, u kthye nga unë dhe më tha: Rustem do të lë një amanet, se ti do dalësh më shpejt nga burgu se Bedriu. Ti e pe gjyqin si u bë e, si vajti. Unë s`kam pranuar asgjë pasi nuk bëra asnjë krim. Thuaju në shtëpi se nuk i turpërova”.

Më tje ai tregoi se si kur kishte gjetur dhe çgroposur eshtrat e dy poetëve në një përrua ku gjatë gërmimit me duar kishte gjetur një plumb mesa dy kafkave të dy poetëve.
Për një momnet pllakos heshtja, dëgjohej vetëm zëri i çjerrë i gjinkallave në pemët e gjelbërta rreth kullës. Heshjtja u thye nga zëri i aktores Klea Konomi Rondo me vargjet për “Saharënë” e Vilsonit, më pas “Oxhkun” e Gencit.

---

Emocione përcolli për të pranishmit e shumtë profesori, Sadik Bejko. Ai tha se, nuk është hera e parë që vjen nën hijen e mureve të kësaj Kulle. 45 vjet ka që në të nuk banon njeri. Dhe muret e saj nuk rrëzohen. Kjo është një kullë emblematike. Kulla e njerëzve që i rezistuan diktaturës. Paguan me gjak, me plumb, me burg dhe internim. Dhe muret e saj nuk u rrëzuan. Kulla e rezistencës ndaj robërimit komunist.

Genc Leka dhe Vilson Blloshmi kanë qenë dy poetë, dy njerëz të talentuar, njerëz me kërshëri intelektuale dhe me kurajë të lartë morale për të përballuar fatin e keq. Për shkak të përndjekjes politike, të përjashtimit nga jeta kulturore, ata u penguan t’i zhvillojnë talentet e tyre.
Krijimtaria e tyre u sekuestrua, u përpunua në zyrat e Sigurimit dhe u përdor si akuzë në gjyq kundra tyre dhe pas pushkatimit ka qenë e varrosur në arkiva deri në ditën që u botua. Në historinë e letërsisë shqipe ky është një rast unikal. Me zbulimin e materialeve nga Sigurimi i shtetit del se ata që nga viti i dytë i shkollës së mesme e deri kur u burgosën, janë përndjekur si të dyshuar për kundërshtarë të regjimit.
Poezia e Genc Lekës kryesisht është e përshkuar nga lirizmi e personalizmi. Ka edhe pak poezi mbi luftën, mbi shkollën. Kryesisht ai është një lirik i natyrës dhe i intimes. Vilson Blloshmi është tragjik dhe dramatik në frymëzimin e tij, Genc Leka është elegjiak dhe i brishtë.

Vilson Blloshmi është poet i temave ekzistenciale, i trishtimit shkallmues, me një gjuhë të ngritur, me tone të ashpra. Genc Leka ka qenë poet i vargut të rregullt e të matur, i toneve të buta. Genc Leka nuk e ka zhvilluar talentin e vet poetik, ai u është përkushtuar më tepër studimeve. Si studiues ka treguar pasion e përkushtim, ka punuar si autodidakt për formimin e vet për të qenë në nivelin e kërkesave të punës shkencore. Puna e tij shkencore është vlerësuar nga drejtuesit e Institutit të Gjuhësisë.

---

Profesori Bardhosh Gaçe u shpreh se, është një rast i veçantë në botë që të pushkatohen dy poetë për poezitë e tyre. Vilson Blloshmi e Genc Leka u pushkatuan nga regjimi sepse ishin poetë të dashuruar me lirinë. Poezitë e Vilsonit dhe Gencit janë poezi të një niveli të lartë artistik.

“Saharaja” është poezi emblematike që sigmatizon diktaturën.
Sot është një ditë homazhi për dy poetët Vilson Blloshmi e Genc Leka. Ne jemi i vetmi vend në botë që ka dëshmorë për gjuhën shqipe. Poezitë e tyre janë emblematike për stilin dhe emblemazimin.
Ai tha se, nuk duhet të harrojmë se Blloshmi rridhte nga një familje nacionalistë ku të parët e tij kishin kontribuar në çështjen Kombëtare.

---

Beqir Sina, gazetar në Nju Jork, SHBA tha se, aktivitete të tilla sot janë mëse të nevojshme, sidomos kur bëhet fjalë për dy poetët e pushkatuar, ndërkohë që amenti i tyre ende nuk është përmbushur. Shqipëria është i vetmi vend në botë që ka tre poetë të pushkatuar dhe një të varur në lirar, ndërkohë që me ardhjen në pushtet të presekutorëve kemi të bëjmë me një pushkatim të dytë…

---

Poeti Izet Duraku u shpreh se, ndërsa shtohet nderimi për poetët e martirizuar strukturat shtetërore mbeten të shurdhëra për 30 vjet para kërkesës për përfshirje të krijimtarisë së tyre në tekstet shkollore.
“45 vjet më parë u ekzekutuan brigjeve të Shkumbinit poetët Genc Leka e Vilson Blloshmi. Si provë krimi regjimi komunist ruajti poezitë e tyre.

Kur vijmë në Bërzeshtë, në vendlindjen e tyre, ndjejmë nevojën të kujtojmë, tu biem këmbanave të kujtesës që tirania të mos na mbështillet si lak për qafe, që e ardhmja të jetë më e mirë për të gjithë. Akademikët, profesorët, poetët duhet të shfaqen kokulur përderisa poetët martir të mos jenë futur në librat e leximit nga fillorja deri në universitet. Ndërsa politikanëve u duhet kërkuar arsyeja e mospranise së dëshmorëve të fjalës së lirë në sistemin arsimor”, tha Duraku.

---

Poeti dhe gazetari Jaho Margjeka ndër të tjera tha se, kjo shtëpi e Blloshmëve është e bukur edhe tani, pasi këtu ka jetuar, ka shkruar poezi dhe ëdërruar Vilsoni, por do të duhej të bëhej edhe më e bukur nëse, shteti e shoqëria të vinin dorë, ta restauronin dhe kështu të shndërrohej në një muze të gjallë dhe vend pelegrinazhi ku brezat të mësonin se sakrificat për lirinë kërkojnë në çdo kohë martirë edhe poetë, si Vilson Blloshmi e Genc Leka.

---

Shkrimtari Çerçiz Loloçi tha se, Vilson Blloshmi dhe Genc Leka janë personalitete që janë shndërruar sot në simbole të pashmangshme që nderohen brenda dhe jashtë vendit
“Së pari të vjen ndër mend se Blloshmi dhe Leka, këta dy personalitete janë shndërruar sot në simbole të pashmangshme që nderohen në jug e veri, brenda dhe jashtë vendit.
Së dyti, nga krijimtaria e tyre dhe nga librat dokumentarë, përfshi edhe dosjet formulare, të sjellura nga një këmbëngulje e pangjashme e Bedri Blloshmit, ndryshe nga çfarë është thënë për mbi 40 vjet për justifikimin e krimit, kuptohet qartë se ata janë dënuar nga kupola më e lartë e partisë dhe e shtetit, janë poetë të vrarë nga shteti, përfshi edhe segmente të tjera që nga dega e brendshme, hetuesit, ekspertizuesit, denoncuesit e rremë, për fat të keq edhe pjestarë nga këto dy familje.
Si një kontribues modest në sagën e Blloshmëve dhe sidomos në ndriçimin e së vërtetës së dy poetëve të pushkatuar, ndihem i lehtësuar që ata tashmë janë në altarin e përkujtimit të gjithkahshmëm dhe me një apel të përsëritur një pjestarët në këtë krim të llahtarshëm një ditë do të shkojnë para drejtësisë”.
Po ashtu foli edhe kryetari i Shoqatës Antikomuniste të Ish të Përndjekurve Politikë Demokratë, Et’hem Fezollari, si dhe famijarë të Vilsonit e Gencit.

---

Kulla e Blloshmëve ndodhet në krye të fashatit Bërzeshtë. Nga veranda e kullës shquhet i gjithë fshati, shtëpitë e ulëta dhe gjelbërimi deri në Shkumbin. Mbi Kullën lart në kodër shihet një gurë më i lartë se të tjerët. Bedriu na thotë se, ky quhet Guri i Gjatë. Këtu vinte Vilsoni herë pas here dhe i binte kitarës. Aty ai gjente qetësinë dhe lirinë e munguar…
Largohemi nga Bërzeshta me shpresën se një ditë kulla emblematike e Blloshmëve do të kthehet në muze…

27/07/2022

Berisha says that the terrorist act of the Serbs showed humanity the cruel face of Slobodan Milosevic and Aleksandar Vucic. 

According to him, today, after 23 years, it is tragic that Prime Minister Edi Rama blocks the vote in the Parliament of the resolution for the condemnation of the Serbian genocide in Kosovo. 

The former prime minister accuses the head of the government of receiving orders from President Aleksandër Vucic not to vote for this resolution.

Full post:

Reçak massacre, horror crime against humanity! Edi Rama, as a vassal of Vucic, blocked the resolution condemning the Serbian genocide in Kosovo in the parliament.

Friends, on January 15, 1999, the Serbian terrorist group committed one of the most heinous crimes, the most horrific massacres ever heard, in Racak, Kosovo. Serbian terrorists killed, butchered, massacred in one night in the village of Raçak 45 women, children, men, only because they belonged to the Albanian ethnicity.

The innocent victims of Racak were transformed into the powerful appeal of the Albanians of Kosovo, into the cry and prayer of those who fell from Serbian barbarism and deeply shocked the conscience of statesmen and citizens in free countries and around the world. The massacre of Recak showed humanity the cruel face of Slobodan Milosevic, his geobelief Vucic and their barbaric regime.

Tragic today is that Edi Rama, this slandered vassal of Aleksandër Vucic, has been blocking the vote in Parliament on the Resolution of the Democratic Party deputies for the condemnation of the Serbian genocide in Kosovo, by order of his master for a year.

Humbling with the deepest respect today before the victims of this massacre of Serbian racist animal desires towards Albanians, I call on the UN and the governments of the countries to bring to justice the authors, orderers and organizers of this massacre in Belgrade, as well as those who deny the crime monstrous towards the inhabitants of Reçak and all of Kosovo.

Therefore, and sharing the deep pain with the families and relatives of the victims of the Reçak massacre, I condemn with the greatest force both the authors of the monstrous crime and the traitorous anti-national attitude of Edi Rama that has transformed Albania into a vassal country of Belgrade. Eternal tribute to the victims of Recak.

Çobenët dikur mbajnin në sup një trastë të vogël me kripë, herë pas here ata merrnin nga pak kripë nga trasta dhe mbanin në dorë.

Delet ishin mësuar, sapo e shohin dorën e çobanit që del nga trasta (torba) e ndjekin nga pas në turr vrap, shtyjnë dhe shtypin njëra tjetrën në përpjekje për të lëpirë në mos pak kripë, gishtat e pa larë të çobanit .

Veturat e pushtetarëve të 2024-s, e ambulancat të 1989-s ‼️

Zjarrfikset qysh nga koha e qoftëlargut …

E kamionët e mbeturinave që aromatizojnë çdo mëngjes qytetet me lëngun “aromatizues” që ju kullon rrugëve të tyre…

Vërtet a keni përgjegjësi !

A nuk ju vjen pak turp kur ju të dhjamosur, kostumosur e parfumosur, me veturat e modeleve të fundit (të blera me lekët e qytetarëve) shkëmbeheni nëpër rrugët e qytetit me kamjonët e plerave që ju rrjedh ai …lëngu …me erën e qelbur të mbeturinave rrugëve ?

Edhe Ruanda është më mirë !

Viti 2024, e ju akoma na flisni për ujsjellsa, kanalizime, trotuarë .

Skeni faj !

Përderi sa delet nuk ju hedhin në kazanët e plerave, por ju blegërijnë nga pas për të lëpirë pak kripë nga duar tuaja të ndyta të dhjamosura nga korrupsioni, mirë ja u bëni .

– Shtypini –

Vini në punë armatën e re të patronazhistëve, merrjauni votën (me nje thes miell, presion, a politikisht) dhe shtypini që të mos e ngrejnë më kokën kurrë .

Sjellja e Ed Ramës sot ndaj gazetares Ambrozia Meta nuk është as e para dhe me siguri as e fundit.
I kryekorruptuari i shtetit shqiptar ka një zinxhir të gjatë historish me shkelje ligjore, administrative, morale dhe etike;

këto datojnë që në rininë e tij …

Si Ministër i Kulturës, Kryetar i Bashkisë së Tiranës dhe Kryeministër – se për ata që se dinë apo nuk e pranojnë e s’u bën përshtypje, shefi i tyre i blinduar është njeriu që ka më shumë kohë në pushtet se kushdo tjetër në këto 34 vite “demokraci”.

Ky njeri ka instaluar diktaturën në vend dhe këtë fakt nuk e luan topi.

Rrugëtimi i këtij individi ka injektuar, pa dyshim, në trurin dhe karakterin e shqiptarëve edhe Sindromën e Stokolmit.

Mënyra se si ai sillet me gazetarët, me vartësit, me gjithë shoqërinë, është kthyer tanime në mënyrë të punuari dhe jetuari, në një vend ku modeler më të mira janë leku i shpejtë, prepotenca urdhëruese dhe frika.

Shqipëria po shpopullohet dhe po pushtohet nga interesat e ngushta të kryetarit të madh pasuar nga kryetarët e vegjël.

I përfshirë vetë , drejtpërsëdrejti, në afera korruptive edhe me funksionarë të lartë përtej oqeanit, dhe prapë nuk mban asnjë përgjegjësi, por vazhdon bën ç’të dojë duke qeverisur vendin drejt ferrave por që me propagandë të gjithanshme e bën të duket me xixa e lule.

Këtë gjë ia lejojnë shqiptarët, askush tjetër!

Një rrjetë e stërmadhe merimangash drejton vendin ku ai që flet të vërtetën, ai që ngre zërin, ai që përpiqet të denoncojë dhe çjerrë maskën e hajdutëve, injorantëve dhe imoralëve, cënohet çdo ditë, i cënohet profesioni, dinjiteti dhe personaliteti – i kërcënohet buka e gojës ndërsa ushtarët thjesht lagen e lahen sa në llum aq edhe shampanjë.

Sjellja agresive dhe arrogante ndaj Ambrozias sot është ndaj çdo gazetari në shqipëri, turp për çdo gazetar që do zgjedhë të heshtë.

Vladimir Putin i fitoi përsëri zgjedhjet presidenciale në Rusi!

✍🏽 nga Haris Vongli /

The Council of American Ambassadors has recently published a report after the fact-gathering visit during the visit to Albania, North Macedonia and Kosovo.null

In an interview for the Voice of America, the ambassador and representative of this group, Philip Hughes, showed the main findings of the report, emphasizing that the three Balkan states have made extraordinary progress, but with some reservations.

As for Albania, Hughes put the emphasis on corruption, criminality and genuine democratic governance, demanding that the problems be overcome.

“We have been deeply impressed by the progress that North Macedonia and Kosovo have made since the declaration of their independence and the progress that Albania has made, since the overthrow of Enver Hoxha’s brutal regime and its rebirth as a democratic state. 

At the same time, we were impressed by the great influence of the neighbors on the politics of these three countries – the great role that Serbia plays in the political scene of Kosovo, the great role that Bulgaria plays in the political scene of North Macedonia and Albania which, as we understood , has a constitutional obligation to take care of the well-being of Albanians outside its borders. 

We were surprised by the aspiration of these states to become full participants of the Euro-Atlantic community and the progress they have made to realize these goals. 

At the same time, in each case, they have obstacles to integration into the EU and, in the case of Kosovo, into NATO. In the case of Albania, the issues of corruption and criminality on the one hand and the problems with a real democratic government on the other, are obstacles caused by the political class of Albania itself, which this country must overcome”, declared Hughes.

Asked how American policies with the region should be designed to overcome these challenges, Ambassador Hughes said that he will continue the dialogue with the three countries.

Hughes urged the Rama government to focus on corruption, criminality and governance, stressing that the lack of genuine democratic competition will become an obstacle to the country’s integration into the European Union.

“We must try to continue the close dialogue with all parties in the region and of course continue the presence of American forces there. We visited Camp Bondsteel and are deeply impressed with the professionalism of our military and the contribution it makes to the region…

We urge the government of Albania to continue efforts to overcome the two challenges I mentioned. It is difficult for a government that has the advantages that Prime Minister Rama’s government has, the advantages created due to the boycott of the previous elections by the Democratic Party, that has such a commanding position in the electoral aspect, to promote real democratic competition and give space to the other party. 

The lack of real democratic competition will be turned into an obstacle for Albania by those who hesitate to accept the country in the European Union for various reasons and they should not be given other reasons ,” Hughes told VOA.

Kolonel Kostadin Koliqi /

Duke patur njohje, shume me heret, kur kjo krijese ishte ne andoleshnce dhe ne vazhdim…

Ju siguroi se ka lindur monster dhe keshtu, si monster e ka jetuar dhe vazhdon ta jetoi, jeten e ngarkuar me te gjitha veset, nga me te ndyrat, qe munde te kete njeriu – monster…..

Cfar do qe munde te thuhet, per veset, ne persona te ndryshem, tek ky njeri-moster, i gjen te gjitha, ato vese, qe tek te tjeret, i gjen te shperndara, gjen edhe vese qe njerezimi i konstaton por akoma nuk i ka njohur dhe studijuar……

Eshte nga te rrallat gjallesa, qe e gjen kenaqesine, atehere kur te tjeret e shajne nga gjithcka, duke filluar nga vetja, tek femija, megjithse ky nuk ka mundesi riprodhimi……. nga gruaja, cilado qofte ajo, nga babai, nga nena, more nga libri i shpise….atehere ai ferkon barkun nga kenaqesia, se ja arriti qellimit, te krijoi shqetesim, deri ne urrejtje ndaj tije….

kjo nuk eshte vetem per kundershtaret, me se pari eshte per ata qe ai i perdor dhe i hedhe si lecke, duke filluar nga familjaret e tije, babai, nena etj…..

Kam patur rastin te lexoi letren qe i jati, i dergonte Hekuranit te ministrise brendshme, ku i lutej qe ta mbante disa muaj te izoluar se po i rrihte te gjithe ne familje, edhe te jemen…..

natyrishte eshte trime me te pa mbrojturit, sidomos tani qe rilindjen e ktheu ne MAFIA dhe ky, padrino i ka te gjitha pushtetet….

Nga Edith Harxhi, ish zv/ministre e jashtme /

Në zgjedhjet Amerikane të vitit 2016 dhe më pas në 2020 kam shprehur qartë qëndrimin tim pro Trump dhe e kam mbrojtur atë në çdo media në Shqipëri.

Është e natyrshme si e djathtë dhe konservatore të jem pro të djathtës dhe republikanëve në ShBA dhe Konservatorëve në Mbretërinë e Bashkuar.
Që prej BREXI-t që mendoj ende se ishte lëvizja më e mençur e britanikëve për të dalë më vete BE-së, zgjedhjet në ShBA në 2016 dhe më pas në 2020 ishin për mua një ogur i mirë për tu larguar nga establishmenti i korporatave dhe establishmenti politik që krijoi globalizmi i deformuar.

Ky establishment është munduar të krijojë një rend të ri botëror, ku sovranizmi duhet shuar me çdo kusht dhe kufijtë midis shteteve duhen zëvendësuar me anarki globale, përzierje racash e kulturash, këmbim popullsie, largim nga e kaluara dhe zhdukje të trashëgimisë e historisë së popujve si dhe një kulturë e re postmoderniste, transgjinore dhe pa rend dhe pafamilje e cila ish përcaktuar qartë që në librat e shenjtë.

Pikërisht sepse jam kundër kësaj politike globale për të tjetërsuar popujt dhe kulturat, vazhdoj të mbështes dhe promovoj fuqishëm parimet konservatore si e vetmja shpresë për tu kthyer në një shoqëri ku individi dhe komuniteti janë më të rëndësishmet dhe ku liria, familja, kombi dhe besimi janë mbi gjithçka.

Megjithëse e pranoj Amerikën aleatin tonë strategjik ashtu siç është me të mirat dhe mangësitë e veta, respektoj çdo administratë amerikane si vullnet i shprehur i miliona amerikanëve. Ajo lufton për interesa të veta strategjik dhe ne jemi vetëm një bulëz uji në to.

Prej vitit 2021, kam gjykuar si vendim krejtësisht të pamatur dhe të gabuar nxjerrjen non grata të liderit të opozitës antikomuniste shqiptare dhe arkitektit të Shqipërisë demokratike Z. Berisha.

Është fare e qartë që lobimi i elitës neo komuniste në Shqipëri së bashku me rrjetin e George Soros që lufton për ‘rendin e ri botëror’ që fatkeqësisht është më vrastar se komunizmi vetë, kanë bërë të mundur këtë vendim kaq fatal për opozitën në Shqipëri dhe Shqipërinë vetë.

Qëndrimi i Edi Ramës në pushtet me çdo kusht dhe autokracia e re në Shqipëri ju konvenon disave sot për të ruajtur një lloj stabiliteti relativ në Ballkan në këto kohë luftrash dhe për të bërë më shumë para.

Kjo nuk do të thotë që çdo kush që do të ishte në krye të ekzekutivit në Shqipëri nuk do të bënte gjithçka për të ruajtur stabilitetin e kërkuar dhe të dëshiruar në Ballkan.

Por jo kundër interesave kombëtare dhe duke flirtuar me Serbinë dhe duke i shkel syri sanksioneve ndaj Rusisë e duke përzënë shqiptarët nga vendi i tyre.

Ky sulm ndaj opozitës antikomuniste në Shqipëri në një kohë kur bota perëndimore e ka harruar që komunizmi ishte drama më e rëndë e njerëzimit deri 30 vite më parë, ka bërë që sot Shqipëria të rrënohet për brenda dhe perëndimorët të duartrokasin dhe të vazhdojnë marrëveshjet me Edi Ramën duke e ditur që ai shet interesat e vendit të tij, që është autokrati më i rëndomtë, aventurieri politik më perfid, dhe pazarxhiu më i madh.

Pra të tjerët po përfitojnë në kurriz të Shqipërisë nga dëshira dhe nevoja për pushtet si Putini, i një lideri periferik dhe bufon.

Marrëveshja e marrjes së emigrantëve afrikanë ishte e tillë, mbyllja e syve para futjes së investimeve të dyshimta nga parajsat fiskale në Portin e vjetër 4 mijë vjeçar të Durrësit,

lobimi me njeriun më të fuqishëm të kundërzbulimit të FBI amerikane McGonigal,

samitet ndërkombëtare prej letre dhe pa substancë në Tiranën e betonizuar nga paratë e drogës,

Butrinti që po tjetërsohet si pasuri e trashëgimisë botërore dhe së fundi dhënia e ishullit të Sazanit për llogari të dhëndrit të Presidentit Trump.

Të gjithë thonë sa i fortë paska qenë ky njeri që arriti të gjitha këto dhe vazhdon të qëndrojë në pushtet duke bërë favore ndërkombëtare dhe duke shitur çdo pëllëmbë tokë të Shqipërisë pasi provoi të shesë Kosovën, vetëm e vetëm për të qëndruar në pushtet dhe për tu amnistuar politikisht.

Unë jam kundër të gjitha këtyre sa më lartë dhe shumë e shumë aferave të tjera që ndoshta ende nuk i dimë por një ditë do ti mësojmë.

Dhënia e Sazanit si zonë e mbrojtur kujtdo qoftë dhe për interesa meskine të një njeriu të etur për pushtet dhe para si Rama, më trishton, pavarësisht faktit që duke parë gjithë bregdetin shqiptar tek shkatërrohet nga lloj, lloj investitorucësh ‘strategjik’ ‘çuna lagjesh’, pa asnjë kacidhe dhe pa vizion dhe që shkelën e dhunuan mbi pronat e shqiptarëve që nuk i morrën kurrë ato që ju kishin lënë baballarët, them më mirë që vjen një amerikan si Jared Kushner.

Por, nga ana tjetër tjetërsimi i çdo prone publike dhe private nga një njeri që çfarë ti zejë syri i ve gishtin dhe e shet, blen dhe e rrjep për interesa personale, është një krim kombëtar që nuk mund të kapërdihet më.

Ka shembuj të tjerë në botë por popujt e ndërgjegjshëm reagojnë, ngrihen dhe e rrëzojnë.

Nuk ka Trump, Biden, apo Melon që e shpëton këtë autokrat kur të vijë dakiku popullor

Nga Agim Nesho Ambasador /

Kjo gjendje e rëndë që vjen nga mosfunksionimi i demokracisë dhe shtetit të së drejtës, të goditjes dhe përpjekjeve për të shkatërruar Opozitën, të arrestimit pa akuzë të liderit të Opozitës, të fuqizimit të interesave të krimit të organizuar për të kontrolluar shtetin, kanë sjellë si rezultat bashkimin e opozitës në një front të vetëm opozitar me një qëllim të vetëm, atë të largimit të këtij regjimi të errët.

This serious situation that comes from the dysfunction of democracy and the rule of law, the attack and attempts to destroy the Opposition, the arrest without charge of the leader of the Opposition, the strengthening of the interests of organized crime to control the state, have brought result is the unification of the opposition in a single opposition front with a single goal, that of removing this dark regime.

Pra, sot strategjia politike e opozitës së bashkuar është e qartë dhe e gjithëpranuar dhe të gjithë luftojnë për të realizuar këtë strategji. Por a është e thjeshtë zbatimi i kësaj strategjie në kushtet e sotme? Sigurisht jo, për disa arsye:

But is it simple to implement this strategy in today’s conditions? Of course not, for several reasons:

Së pari,

kushtet e sotme gjeopolitike pas sulmit kriminal të Rusisë kundër Ukrainës e bëjnë të pamundur investimin e faktorit ndërkombëtar për rikthimin e shtetit të së drejtës dhe promovimin e demokracisë. Interesat e tyre të momentit janë shumë pragmatiste dhe në funksion të një stabiliteti, pavarësisht se ky stabilitet është shumë i thyeshëm, jo realist dhe rrit konfliktet sociale në vend.

today’s geopolitical conditions after Russia’s criminal attack against Ukraine make it impossible to invest the international factor in restoring the rule of law and promoting democracy. Their current interests are very pragmatic and in function of stability, despite the fact that this stability is very fragile, unrealistic and increases social conflicts in the country.

Së dyti,

Autokracitë ballkanike, siç është sot Shqipëria, fshehin karakterin e tyre të vërtetë duke u sjellë në mënyrë klienteliste dhe zbatuar çdo porosi që vjen nga Perëndimi, me moton ‘më lini të bëj cdo gjë në vendin tim se unë ju ofroj zgjidhje për çdo vendim që standartet demokratike të vendeve tuaja nuk e pranojnë’. Klientelizmi dhe favorizimi në baza personale dhe kundër interesave të vendit në shumë raste i mbajnë këta aktorë konjukturalë akoma në këmbë.

Balkan autocracies, such as Albania today, hide their true character by behaving in a clientelistic manner and implementing every order that comes from the West, with the motto ‘let me do everything in my country because I offer you solutions for every decision that the democratic standards of your countries do not accept it’. Clientelism and favoritism on personal grounds and against the interests of the country in many cases keep these conjunctural actors still on their feet.

Së treti,

Niveli i lartë i korrupsionit të regjimit ka sjellë shpenzime marramendëse për lobim të shteteve dhe individëve për të mos kritikuar regjimin e Tiranës. Rasti McGonigal është një rast i pastër korruptimi që tregon veprimtarinë korruptive të Ramës dhe regjimit të tij.

The regime’s high level of corruption has led to staggering expenses for lobbying states and individuals not to criticize the Tirana regime. The McGonigal case is a pure case of corruption that shows the corrupt activity of Rama and his regime.

Sot është e qartë që goditja e liderit të opozitës pa transparencën e nevojshme ka qenë një proces i shtyrë nga interesat dhe lobimi i regjimit autokrat të Rilindjes për të zgjatur pushtetin e tij të pakufizuar. 

Ideja për të qenë gjithnjë në pushtete kthen regjimin e Ramës në një ofrues të pasurive të Shqipërisë njerëzve që influencojnë në politikbërjen e shteteve më të fuqishëm të botës, për të bërë të mundur avancimin e projekteve që ai ka me Vuçiç, autokratët arabë dhe kthyer Shqipërinë në një zonë të lirë të interesave të autokracisë botërore.

Marrëveshja e mundshme e Ramës me J. Kushner për zhvillimin e turizmit në zonën e Vlorës nuk është gjë tjetër veçse një provë vërtetësie e Raportit te Kongresit Amerikan të drejtuar nga kongresmeni Raskin, i cili e vendos qeverinë e Ramës në njëzet qeveritë më të korruptuara në  botë “që kërkojnë të blejnë influencë në Shtëpinë e Bardhë”.

Së katërti,

Largimi i një milion shqiptarëve në dhjetëvjeçarin e fundit, kapja dhe kontrolli i institucioneve të drejtësisë, ka sjellë që revolta qytetare për të mbrojtur demokracinë të bëhet gjithnjë e më e vështirë.

The departure of one million Albanians in the last ten years, the capture and control of justice institutions, has led to the citizen revolt to protect democracy becoming more and more difficult.

Prandaj aksioni opozitar është gjithmonë e më kompleks, ku strategjia e largimit të regjimit, si element i panegociueshëm, kombinohet me taktika të tjera të betejës opozitare në të gjitha frontet. E tillë duhet të konsiderohet edhe ulja në parlament e dy grupeve parlamentare kryesore që kanë interesa të kundërta.

Partia Demokratike, me aksionin e saj në parlament, arriti të fitojë përfaqësimin e saj si forca kryesore opozitare e njohur tashmë edhe nga komuniteti ndërkombëtar; të shkatërrojë arrogancën e një mazhorance autokratike që mohonte të drejtat kushtetuese të opozitës për krijimin e komisioneve parlamentare; nevojën që opozita kryesore të marrë pjesë në Reformën Zgjedhore; ti djegë Ramës kartën e një qeverisje ‘demokratike’ me një opozitë të kapur.

Kjo lëvizje taktike i mundëson Partisë Demokratike të fitojë betejën morale se kush duhet të përfaqësojë Opozitën, të ketë simbolet dhe vazhdimësinë e Partisë në kushtet e mohimit të plotë të përfaqësimit me procese gjyqësore të komanduara nga regjimi.

Duke parë se sa thellë është shtrirë korrupsioni dhe sa larg kërkohet të blihet influence,ky regjim nuk mund të largohet pa një mosbindje civile, që ta tronditë në themele dhe pa realizuar një qeveri teknike që të sigurojë votën e lirë dhe respektojë vullnetin e sovranit. 

American entrepreneur Jared Kushner, the son-in-law of former President Donald Trump, intends to implement two tourism projects in Albania and one in Serbia.

Kushner’s plans in the Balkans seem to have come in part through relationships built while Trump was in office, writes ” The New York Times” .

One of the proposed projects would be to develop an island off the coast of Albania into a luxury tourist destination. Both of these first two projects involve land now controlled by governments, meaning an agreement would have to be finalized with foreign governments.

A third project, also in Albania, would be built on the Zvërnec peninsula, a 1,000-hectare coastal area in southern Albania that is part of the tourist community known as Vlorë, where several hotels and hundreds of villas would be built.

Kushner’s participation will be through his investment firm, Affinity Partners, which has $2 billion in funding from Saudi Arabia’s Public Investment Fund, among other foreign investors. In a statement, an Affinity Partners official said it had not been determined whether Saudi funds could be part of any projects Kushner is considering in the Balkans.

“We’re very excited,” Mr. Kushner said in an interview. “We haven’t finalized these deals, so they may not happen, but we’ve been working hard and we’re very close.”

Kushner started his investment company after leaving his job at the White House as a senior adviser. He capitalized on the relationships he had built in government negotiations in the Middle East, which included a close relationship with Crown Prince Mohammed bin Salman, the de facto ruler of Saudi Arabia.

Trump’s son-in-law ended up securing $2 billion from Saudi Arabia’s sovereign wealth fund and hundreds of millions more from wealth funds in the United Arab Emirates and Qatar. He has taken few public steps so far to actually invest large chunks of this money.

Grenell also made valuable connections while in government, including some that appear to have given the Kushner team an inside track on investments in the Balkans. During his time in the Trump administration, Grenell worked on resolving disputes between Serbia and Kosovo. These discussions indirectly involved Albania, as the majority of Kosovo’s citizens are ethnic Albanians and Albania plays a role in regional discussions.

The Trump family’s involvement in foreign business deals became a major focus during Trump’s tenure, with critics eventually suing and claiming the family was illegally benefiting from foreign payments — referred to as gratuities in the Constitution — while Trump was in office. . Those cases were dismissed as moot by the Supreme Court when Trump left office, but they could be reopened if he were to return to the White House.

Since leaving office, Trump has become a partner in a development project in Oman, a deal he secured from a Saudi real estate firm with ties to the Saudi government. Kushner rejected any suggestion that he was getting preferential treatment because of his time in government, or that any of the jobs were related to the former president.

“No one is ‘handing me’ a deal, ” said Mr. Kushner, who insisted he was not planning to return to Washington if his father-in-law won the presidency again. 

“I operate very carefully and these investments will create a lot of value for local communities, our partners and our investors,”he added.

The New York Times first approached Kushner on Wednesday morning about his upcoming projects in the Balkans. He initially declined to answer questions, responding only after revealing his plans to Bloomberg News on Friday.

Kushner and his wife, Ivanka Trump, visited Albania. They traveled the country with Grenell, and even met with the Prime Minister of Albania.

Kushner has focused in part on Sazan, a Mediterranean island south of Albania that until the end of the Cold War was used by the Soviet Union and the Communists. The Government of Albania as a secret military base for submarines. The plan is to build a hotel and luxury villas on the island.

The rugged two-square-mile island has hundreds of Cold War-era bunkers and tunnels designed to withstand nuclear attacks and has been largely empty since the end of the Soviet Union. But it’s only half an hour by speedboat from Vlora, a tourist destination in southern Albania where the Saudi Arabian government is already spending money to improve electricity service and other public services to help promote tourism in Albania.

Grenell has been busy trying to turn the relationships he built in Albania and elsewhere in the Balkans into personal gains. He has repeatedly returned to the region and met with leaders of the hotel industry, as well as with the Prime Minister of Albania, Edi Rama.

Last July, Mr. Grenell together with Ivanka Trump and Mr. Kushner also met with Mr. Rama in Tirana, the capital of Albania, and they were all photographed together.

Rama has been “pressing” for nearly a decade to open Sazan to redevelopment as a tourist destination, as well as seeking other ways to attract foreign investors to Albania to expand its tourism economy.

Auron Tare, a former member of the Albanian parliament who has served as an adviser to Rama, took Mrs. Trump and Kushner to the island of Sazan in 2021 as part of a visit to Albania that included a yacht cruise and a trip by helicopter across the coast.

Tare, in an interview, said he has discussed with Kushner and Trump the desire to develop Sazan, but to do so in a way that would preserve its history and environment. They have worked closely with a billionaire Albanian business executive named Shefqet Kastrati and his son, Musa Kastrati. Their investments include a concession to run the international airport in Tirana, a chain of gas stations in Albania and hotels and other businesses, according to business associates and Kushner.

“They have helped us understand the cost of construction and how to operate locally ,” Kushner said in an interview.

In October 2022, Shefqet Kastrati bought a $7.5 million home in Indian Creek, land records show, a property that is close to where Trump’s son-in-law and daughter now live. The Kastrati family also last year bought a hotel in the Brickell section of Miami for $55 million from the Qatari royal family.

Musa Kastrati, in an interview, said the role his family company would play in Kushner’s Albanian projects was not yet clear, but would probably include helping to build some of the complexes. Kastrati also confirmed that in December 2022 he visited Mar-a-Lago, Trump’s Florida resort and residence, with Grenell and that he also briefly met Trump when the former president arrived while they were having dinner. Kastrati said that he has not discussed the possible agreement with Trump.

The government of Saudi Arabia recently announced that it was looking for ways to increase its investment in Albania, first by helping to build water, electricity and sewerage services near beach areas in Vlora, which is the departure point for Sazan and where a new international airport. is already being built. She has said that she wants to invest up to 300 million dollars in the country. Earlier this month, Saudi officials traveled to Albania to announce the creation of what they call the Saudi-Albania Business Council

Interview of the Chairman of Freedom Party, Mr. Ilir Meta, for “Independent Türkçe”

Mr. Meta, you have returned to active politics after you have performed the duty of President of Albania. You are in opposition today. What are the basic political values and principles defended by the Freedom Party of which you are the leader? Let’s start with a short summary if you want…

The core values of the Freedom Party are centered around three main pillars. In the first place is to revive democratic institutions through free and fair elections. We want the Constitution and the laws of the country to be observed.

Secondly, by eliminating the oligarchic system in the economy, the establishment of the free market order and the principle of equal opportunity comes from the beginning. This is important because we accept development, a better and fairer income distribution and a higher quality of life, along with better education and health services for citizens, to stop the tragic population decline the country is experiencing.

Finally, we can say that as a member of NATO, to accelerate the integration of the country into Europe and strengthen its contribution as a factor of peace, stability and development in the region and beyond.

We also care about bilateral relations and participation in regional and international organizations in this perspective. The main cause of the Freedom Party is the strengthening of national identity, language, cultural and historical heritage, which can be considered a valuable contribution to common European values.

Albania serves as a bridge in the region. A bridge between the West and the East on its scale. In the light of this historical role, are there any diplomatic efforts or initiatives that you think will reinforce Albania’s position, taking into account the Covid-19 pandemic and geopolitical tensions that the world has experienced recently?

There are many processes, initiatives and platforms that are already operating, especially the Berlin Process. These strengthen multi-faceted cooperation and changes in the region. Moreover, regional initiatives are underway that enable to increase relations between the region and the countries around it.

But in my opinion, the main issue is the nature of participation in this type of process. In other words, what you add to these and what you offer as a country from the economic, social or security aspects.

For example, if you organize the economy around a handful of oligarchs, you can’t contribute much to the economic development of the region. Again, if you cannot prevent the decrease in the 25-30 percent band of the country’s population in the last 10 years, you will have a serious failure to ensure social development for your own citizens.

If your country is constantly getting worse in the corruption index ranking, you have failed to create an investment climate. If money is laundered in the country and various smuggling activities find a safe haven, for example, then you are harming it, let alone participate in common security.

With the decrease in population, I understand that you are sensitive to the preservation of the demographic structure. Let’s talk about the last migration agreement between Tirana and Rome. Considering that this agreement allows Italy to send about 35,000 illegal immigrants back to private camps annually and there are significant criticisms around this agreement, what are your thoughts on the possible consequences?

Italy is a strategic partner of Albania and a close friend in difficult times. Therefore, I always support the strengthening of cooperation with Italy at all levels. Regarding the last migration agreement, first of all, the transparency dimension of the issue is missing.

Likewise, it is obvious that the Albanian Prime Minister has an authoritarian attitude. Because he doesn’t care about his internal reflections and the local capacity of the country to deal with such a complex operation. Of course, there is also a legal dimension to the business. Especially the rising sensitivities from Brussels in this regard are quite worrying.

While the issue is open from Brussels, I would like to talk a little about Albania’s European Union (EU) membership. Do you think the perspectives that Albania will one day become a full member of the EU are convincing? Moreover, do you find the EU sincere in its commitments to Albanians in general?

Albania’s European integration has been my polar star throughout my political career. I contributed to this in all the public duties I assumed.

Albania was one of the first countries of the region to start relations with the EU. However, today it is one of the last countries in the region within the scope of relations with the EU. Progress towards EU membership in the last 10 years has been minimal.

The sweet-speak demagogy of the Prime Minister and his government presents EU integration as a matter of purely geopolitical decisions, demonstrations and masks. No, it’s not. EU integration is essentially about reaching certain standards and completing reforms for this cause.

However, we are actually finding behind in areas where we need to meet and reform standards. We are at a stage where democratic institutions are eroded, an oligarchic system is established in the economy, starting from free and fair elections, and the law, property and other rights of our citizens are not protected.

Greece also has a shadow in Albania’s relations with the EU. Many titles can be counted, especially claims for compensation based on maritime border disputes and the rights of Çam Albanians that were usurped. What do you think about this ongoing tension between Albania and Greece?

What is particularly sad is that the issues of different origin and structure are actually labeled as “tensions between countries”. Let me clarify.

As President, I have been interested in the maritime borders issue for a very long time. I indulged the current government to treat the Constitution, legal procedures, laws and public with a sense of transparency.

The government did none of this. In addition, he took an issue-situation, which is a title of bilateral negotiations with Greece, to the International Court, making things even more complicated than I think.

As for the issue of Pine Albanians… This problem is a problem arising from history, especially the Second World War. I think we have all the opportunities and tools to solve this issue at once. I believe that our interests and cooperation potential with Greece are greater than resistance to leave the issue unsolved.

Let’s continue with the “Open Balkans” initiative as we move over the ready EU line. There were also those who called the project “the alternative of the EU”, and those who described it as “the ghost of Yugoslavia”. Kosovo Albanians and Bosniaks in particular opposed the initiative – suggesting that Belgrade could allow it to dominate the region. What is your opinion?

For my part, I see the Open Balkans as a diplomatic extremism. An initiative that is unrealistic. Moreover, not to mention the deficiency of the ability to realize the possible consequences.

The Berlin Process is an already existing regional collaboration and integration format. I believe that it is a manifestation of not being able to contribute sufficiently to this process and not being able to support it properly.

On the other hand, I do not exclude the possibilities of the hidden agenda, such as diverting the region from the path of integration with Europe, etc. I am pleased that the Berlin Process has recently been on track.

In addition, I hope that the EU will be sensitive to protect this process and will participate in projects that aim to remove all non-physical obstacles on the -connection, integration, cooperation – that are important for six states in the Western Balkans.

So, what is your assessment of the current Albania-Kosovo relations? As you know, in the north of Kosovo, there have been some attempts of Belgrade to be vicious in recent months, and there have been crises in the region, including international actors. How can the Tirana-Pristina duo be better coordinated?

Tirana and Pristina have a long way to go at points of mutual communication and cooperation. Rama chose a father’s understanding rather than partnership in his relations with Pristina leaders.

He was often aligned with the interests of Belgrade and tried to impose certain positions on Kosovo leaders in this direction. He did not make an effort to understand Pristina’s concerns and demands.

Attempting to achieve a plus point in Belgrade or certain international factors cannot be an excuse to ignore the legitimate concerns in Pristina. Regarding multi-faceted bilateral cooperation with Kosovo, we need to throw away some shows and masks and do much more than that.

We have to do much more in terms of integrating and complementing our economies and infrastructures.

At this point, I wonder about your attitude towards the ideal of “national unity”. Do you think the concept of “national unity” in the context of Albania-Kosovo relations is still current and valid?

As Albania and Kosovo continue to choose integration with Europe as their “national goal”, the importance of the borders between will decrease. Moreover, our economies and infrastructures will be integrated with each other.

In this way, I think that we can evolve into a European society where all ethnic groups are/can be involved, where the living standards of every citizen improve and where we preserve and develop our national heritage.

Kosovo Prime Minister Albin Kurti is a prominent figure in regional politics. How would you interpret the leadership of Prime Minister Kurti and the current course of Kosovo under his administration?

Those who can make the best use of Prime Minister Kurti are the citizens of Kosovo, who consistently choose him as the leader of the government of a state that faces many tests.

I am very happy that Kosovo strengthens its young state and its international situation, consolidates the public order, improves the economy and succeeds in improving the daily life of all citizens, regardless of their ethnicity.

A key challenge for Kurti and the Kosovo government is the negotiation process with Serbia, which is facilitated by the EU and supervised by the US.

I have full confidence that the Kurti government will be able to achieve concrete results in this process. Because I know that he and his government will take into account the moral stance, ability and cooperation and coordination with our partners such as the EU-US.

What can Albania do in this sense, how can it help Kosovo?

As I just mentioned, despite the significant progress in cooperation at the bilateral level in recent years, we can do much more in our multi-directional cooperation.

We need to collaborate more in areas such as implementing signed agreements and adding more concrete content to them, completing energy and infrastructure connections, facilitating trade and further integrating our economies.

A special area where we need more cooperation is undoubtedly foreign policy and diplomacy. Here, I would like to see more effective efforts from the Republic of Albania to support the participation of Kosovo – including NATO – in regional and international organizations and the recognition process.

Mr. Meta, the Albanian population in the Presheva Valley of Serbia has also been looking for recognition and autonomy within Serbia for a long time. We witness that blood pressure increases from time to time in this region. What do you think Albania should do to support the rights and expectations of the Albanian community in the Presheva Valley in practice?

Wherever they live, it is Albania’s constitutional responsibility to support the rights and demands of Albanians – of course, this includes Albanians living in the Presheva Valley.

I think the issue of minority rights is never a matter of numbers or percentages. More, it’s a matter of democracy and human rights standards in a country. I always believed it. What could be the moral standard of not respecting the same rights of citizens of other countries living within its borders, when claiming rights for a country’s citizens beyond its borders?

It’s a matter of reciprocity, but more importantly, it’s a matter of honesty of standards. Therefore, I expect the rights of Albanians in the Presheva Valley to be fully addressed and respected by the Serbian authorities.

The Albanian factor is the strongest factor in the Western Balkans. I would like to ask you about North Macedonia after Albania and Kosovo. Two separate Albanian candidates will compete in the upcoming presidential elections in North Macedonia. Likewise, for the first time in the transition period until the elections, an Albanian politician took the country’s Prime Minister’s seat. How do you read the strategies of the Albanian community in North Macedonia?

The acceptance of Albanians in the Republic of North Macedonia as state-founding elements has been permanent since the Ohrid Agreement. I joy observe the appointment of Albanian representatives to the highest positions of the state.

I also look forward to the upcoming presidential election and hope that Albanian candidates will receive the support of both Albanian and Northern Macedonian voters.

This would be an important indication that the politicals in North Macedonia aspire to go beyond ethnic representation and that they have reached full maturity in serving all citizens, regardless of ethnicity, while facing the challenges of economic development, social development and EU integration.

What kind of roadmap should the Albanian state draw relative to the Albanian community in North Macedonia?

I envision the role of the Republic of Albania here in two-way: to ensure that the rights of Albanians in North Macedonia as a state-founding community are fully respected, and secondly, to ensure that Albanian representatives make valuable contributions to ensure that North Macedonia reach EU standards in the fields of politics, economy and human rights. This is also a way to increase peace, stability and development in the region.

How do you view Albania’s relations with Turkey? There are very strong historical and cultural ties between the two countries…

Albania-Turkey relations are based on a very long tradition of cooperation, history and culture. Based on these ties, we can further develop and strengthen cooperation in both bilateral and multi-party areas. There is huge potential for this.

Albania and Turkey share many common values as two peace-loving nations. Turkey’s role in Kosovo’s independence is greatly appreciated. As NATO members, our joint contributions to peace and stability have meaning beyond our region.

On the economic plan, Albania is Turkey’s second largest trading partner in the Western Balkans region. Turkey indicates the presence of Albania’s economy in all sectors.

I believe that there is a lot more we can do together, especially in areas like construction, energy and manufacturing. The increase in contact between people and our cultures will also give tremendous momentum to the possibilities of cooperation of the two nations.

Mr. Meta, let’s examine the Albanian diaspora. Albanians constitute a strong diaspora in America and Europe. What do you think is the function of the diaspora in the national development schematics? Moreover, how do you think the Albanian diaspora can be further included in national democratic processes?

The Albanian diaspora is a national value and should be treated accordingly. Albanians have been successful wherever they choose to live and work. Their entrepreneurship, academic achievements and achievements in the field of sports are very motivating and gives pride to every Albanian.

In addition, they have made significant contributions to the economic recovery of our country. The amount of foreign currency they brought, the skills they offered and the businesses they opened played a big role. I supported the idea of creating a diaspora network almost two decades ago.

The most basic service for Albanians living abroad is to give them the opportunity to vote and therefore allow them to participate in the political, economic and social life of their homeland.

In this regard, the diaspora can be part of the decision-making process and can make many decisions of its own will. Especially recently, this would be an important step in this period when failed state policies have encouraged hundreds of thousands of Albanians to migrate from the homeland and risked the resilience of the country’s demographic structure.

I strictly support any initiative that will prompt the Albanian diaspora to participate in national development processes, including digital platforms

Adriatiku shqiptar u bë “deti i serbëve”:

Kur trupat serbe pushtuan Durrësin në nëntor 1912 dhe futën nën kontroll portin e qytetit, ekzaltimi serb nuk kishte kufij, që është afishuar edhe në artikullin e gazetës “Politika” të datës 24 nëntor 1912, në të cilin populli i vetëm qiellor deklaronte se Adriatiku shqiptar u bë “deti i serbëve”:

Një ëndërr e parealizuar, edhe pse Beogradi asnjëherë nuk hoqi dorë nga ky synim.

Që nga krijimi si shtet me 1878,Serbia asnjëherë nuk e ka gjetur rehatinë e saj brenda kufijve të njohur ndërkombëtarisht, madje edhe kur territorin i saj është zgjeruar më së shumti në Ballkan.

Brenda vetëm disa viteve,Serbia arriti të serbizonte territoret shqiptare në Toplicë,si dhe në dekadat e ardhshme edhe territoret tjera në Novi Pazar dhe Vojvodinë duke u bërë një fuqi vendimtare rajonale.

Pushtimi sërb i Durrsit dhe dalja në Adriatik, synonte ngritjen e një flote detare sërbe dhe hapjen e shtegut për dominimin rus në Ballkan.

Furia e entuziazmit kombëtar i fitoreve në Luftën e Parë Ballkanike 1912, ishte ideja e elitës politike dhe ushtarake serbe për pushtimin e Durrësit dhe daljes në Adriatik me qëllim që në të ardhmen të ndërtonte një flotë detare dhe të hapte shtegun e dominimit rus në Ballkan.

Një ëndërr e parealizuar, edhe pse Beogradi asnjëherë nuk hoqi dorë nga ky synim.

Kur trupat serbe pushtuan Durrësin në nëntor 1912 dhe futën nën kontroll portin e qytetit, ekzaltimi serb nuk kishte kufij, që është afishuar edhe në artikullin e gazetës “Politika” të datës 24 nëntor 1912, në të cilin populli i vetëm qiellor deklaronte se;

Adriatiku shqiptar u bë “deti i serbëve”:

Një ëndërr e parealizuar, edhe pse Beogradi asnjëherë nuk hoqi dorë nga ky synim.

Në Konferencën e Paqes në Paris, ishte presidenti amerikan Woodrow Wilson politikani që prishi planet serbe për dalje në detin Adriatik.

Pas vendimit për krijimin e shtetit të sllavëve të jugut, Mbretërisë Serbe Kroate dhe Sllovene, Wilson u tregua i vëmendshëm ndaj ambicieve të pa frenuara të Serbisë dhe për këtë ai do të paraqiste argumente.

Politika serbe iu rikthye ambicieve për dalje në Adriatik edhe gjatë luftërave të viteve 1990-të.

Sipas dokumentit (Gjashtë Objektivat Strategjike) të miratuar në maj 1992 nga Kuvendi i “Republikës Serbe” serbët kërkonin që “Republikës Srpska”t’i sigurohej një korridor midis Serbisë dhe Krajinës si dhe dala në detin Adriatik.

Përpjekjet serbe për dalje në Adriatik kishin për qëllim të realizonin projektin e një Serbie si një fuqie rajonale, dhe cilësimin e Adriatikut si “territor serb”

Kjo në bazë të rëndësisë strategjike dhe jo të përbërjes etnike, që ky territor jo serb duhej të pushtohej dhe serbizohej me forcë.

Pavarësisht dështimit të kësaj ëndrre, përpjekjet e popullit të vetëm “qiellor” vazhdojnë,

Por është e njohur tashmë se “sa herë që një popull i vogël është përpjekur luaj rolin e një fuqie në Ballkan, kjo ka përfunduar me tragjedinë e vet.”

Prof. Dr. Sylë Ukshini

✍🏽Kolonel Kostadin Koliqi /drejtor i SHIU-t për bregdetin (sherbimi informatif i ushtrisë)

Per te mos u harruar, por jo vetem, edhe per te kuptuar mire per ate qe trasheguam nga ushtria e diktatures qe do te shpartallonte te dy, -NATO-n dhe Traktatin e Varshaves, por…… edhe per politikanet qe e drejtuan dhe po e drejtojne sot vendin.

Kam shkeputur nje pjese nga materiali kryesor qe bene fjale per ato ngjarje makabre te v.97, ne ditet e para te atij Marsi te zi…..

Më dt 1 dhe 2 Mars, u shkatërrua dhe u vodh baza e riparimit të anijeve në Porto Palermo.

Baza ishte e futur e gjitha në tunel , rreth 650m i gjate, me shume xhepa

Në ata “xhepa” ishte intaluar uzina e riparimit te nendeteseve, me një vlerë disa dhjetra milion dollarësh.

🔺Ajo uzine e instaluar ne ate tunel, u grabit deri ne tubin e fundit te bakrit.

Uzina ishte e gjitha ne graso.

Më vjen informacioni se po shkatërrohej dhe vidhej baza e anijeve në Sarandë.

Dërgova atje njërëz, të cilët më prunë informacione se po mbyteshin anije, pothuajse të reja, me 6 deri 8 ore lundrimi

Këto veprime sabotazhi po bëheshin në sherbim të gazetarëve dhe fotoreporterëve Grek, duke ju paguar sabotatorëve rrebelë të shitur, disa Dhrahmi, kundrejt hedhjes së granatave luftarake, në anije, ku nga “gazetarët” filmohej shpërthimi dhe mbytja e anijeve.

Sipas informacioneve, këtë tmerr për institucionet, repartet ushtarake, por edhe për njërzit, e drejtonin Gramoz Ruci, i cili kuartierin e tij e kishte ngritur tek hoteli i piluriotit, pak metra para bazës detare,

Në Limjon, drejtonte Arbër Qilimi i cili paturpësisht duke shkelur betimin ushtarak, ja dorzoi repartin që komandonte drejtuesit të bandave të armatosura, Xhevat Kocia, një ish oficer i lartë, i përzënë nga ushtria për shkaqe ordinere.

Informohem se në bazën e Sarandës, kishin mbetur pa u shkatërruar, 2-3 anije .

Në Shtabin e Përgjithshëm, u mor vendimi që këto anije të tërhiqeshin nga Saranda dhe të bazoheshin në Durrës.

U bënë planet përkatëse të cilat do të zbatoheshin nga katër anije të bazës së Durrësit, më dt 7-8 Mars.

Më dt 6 Mars, informohem se Komandanti i grupit të anijeve dhe një grup oficerash, jo vetëm që nuk do të zbatonin planin, por do të largoheshin, me gjithë anijet luftarake në drejtim të Italisë, po qe se do te merrnin detyren per te lundruar drejte Limjonit ne Sarande, per te rimorkjuar anijet nga Saranda

Kur me erdhi ky informacion, në fillim nuk e besova dhe s’kishte se si ta besoja, prandaj, vendosa të shkoja vetë në Durrës, në vëndbazimin e anijeve dhe të bisedoja vet me ata.

Në takimin që pata, me Komandantin e grupit, ai, pa ju dridhur qerpiku, ma pohoi ;

«Po qe se do të na urdhëroni të vemi në Sarandë, të jeni te sigurtë se nuk do të vemi atje por do të ikim në Itali dhe skeni se cfar të na bëni, le të quhemi tradhëtar . !!!!!!! »

Nuk dija cfarë të mendoja.

Eshtë e vështirë të bisedosh me oficerat që janë shumë trima në tradhëti dhe frikacak në zbatimin e detyrave.

Planin e anulluam. Anijet patën fatin e të tjerave.

Informatat flisnin që më tepër duhet të ruanim shtëpinë nga i zoti i saj !!!! Kjo u vërtetua.

Pak rremujë ndodhi në Durrës, më 13-14 Mars dhe të parët që u larguan, në drejtim të Italisë, qenë anijet luftarake dhe pothuajse vetëm me kuadrot dhe ekuipazhet e tyre.

Anijet u strehuan në bazën e Brindizit.

Italianët, kishin kohë që i kishin marrë masat dhe mendoj se jo vetëm në bregun e tyre por edhe në bregun tonë .

Kuadri i lartë i shërbimit sekret italian, Col. Balice, e kishte zbatuar detyrën, kundrejt Shtetit të tij …

Një gjë më habit;

Shumë nga ata oficera qe braktisen detyrat, braktisen repartet dhe ja u dorezuan banditeve te rrebelimit…..jo me shume se disa muaj me vone, u emeruan ne detyta te rendesishme.

In order not to be forgotten, but not only, to understand well what we inherited from the army of the dictatorship that would destroy both NATO and the Warsaw Pact, but... also for the politicians who led it and are leading it today , the country.

✍🏽 I have detached a part of the main material that talks about those macabre events of 97, in the first days of that black March.....

On March 1 and 2, the ship repair base in Porto Palermo was destroyed and stolen, all inserted into the tunnel, about 650m long,
more pockets that were the ship repair plant, with a value of several tens of millions of dollars.

That plant installed in that tunnel was robbed down to the last copper pipe. The plant was all in grease.

I received information that the ship base in Saranda was being destroyed and stolen.

I sent someone there, who brought me information that ships, almost new, with 6 to 8 hours of sailing time, were being sunk and these were being done in the service of Greek "journalists and photojournalists", paying you several thousand drachmas, in exchange for throwing war grenades , on the ship, where the explosion and sinking of the ships were filmed.

According to the information, this terror for the institutions, the military departments, but also for the people, was led by Gramoz Ruci, who had set up his headquarters at the Piluriot hotel, a few meters in front of the naval base, in Limjon, where Arbër Qilimi, who delivered the department, led who commanded the commander of the rebels, Xhevat Kocia, a former senior officer, expelled from the army for ordinary reasons.

In these days, in Saranda, Delvina, Gjirokastër, they landed from Greece, took the lead and were acting intensively for the organization of the uprising and its direction to Tirana, its political leaders, Arben Imami and Ridvan Peshkepia.

I am informed that at the base of Saranda, 2-3 ships were left without being destroyed.

At the General Staff, it was decided that these ships would be withdrawn from Saranda and based in Durrës.

The relevant plans were made which would be implemented by four ships of the Durrës base, on March 7-8.

On the 6th of March, I was informed that the Commander of the group of ships and a group of officers, not only would not carry out the plan, but would leave, with all the warships in the direction of Italy, if they were to undertake the task of sailing towards Limjon in Saranda, to tow ships from Saranda.

When this information came to me, at first I didn't believe it and there was no way to believe it, therefore, I decided to go to Durrës myself, to the shipyard and talk to them myself.

In the meeting I had, with the Commander of the group, he, without batting an eyelash, affirmed me

 "If you are going to order us to go to Saranda, be sure that we will not go there, but we will go to Italy and see what you will do to us, let us be called traitors. !!!!!!! »

I didn't know what to think. It is difficult to talk with female officers who are very brave in treachery and cowardly in the execution of their duties.
    
    We canceled the plan.
The ships had the same fate.

During these days, we gathered the ships in the port, in the bay of Durrës to protect them from any attack with the intention of exodus, but we did not know who to be afraid of, who would kidnap them from us, the people or the officers who led them.

The information said that we should rather protect the house from its owner!!!!

This was confirmed.

A bit of confusion happened in Durrës, on March 13-14, and the first to leave, in the direction of Italy, were the warships and almost only with their cadres and crews.

The ships were sheltered at the base of Brindiz. The Italians had taken the measures for a long time and I think not only on their coast but also on our coast.

The senior staff of the Italian secret service, Col. Balice had fulfilled his duty towards his State...

One thing surprises me,

@many of those officers who abandoned their duties, abandoned their departments and surrendered to the thugs of the rebellion....not more than a few months later, they were appointed to important positions.

Ish ministri i drejtësisë Petrit Vasili,-Deputet.

Te gjitha pushtetet kunder qytetarit, revolta çlirimi i tyre!

Rrembimi i te gjitha pushteteve nga Rama dhe rilindja eshte shkaku i vetem i asgjesimit te shtetit ligjor dhe shpopullimit tragjik.

Qytetaret sot si kurre me pare nuk kane ne krahun e tyre asnje nga pushtetet ne Shqiperi.

Perkundrazi te gjitha pushtetet jane armiqsisht dhe ne menyre te pameshirshme kunder tyre.

Dyert e te gjitha pushteteve ne Shqiperi jane totalisht te mbyllura per qytetaret e thjeshte.

Pushteti ekzekutiv i korruptuar gjer ne palce vjedh dhe grabit cdo minute dhe ushtria e te korruptuarve numeron mijra rilindas e patronazhiste qe nga i kryekorruptuari Rama deri tek drejtore e shefa gjithfaresh te shperndare ane e mbane vendit.

Pushteti Legjislativ, Parlamenti, eshte shnderruar ne nje institucion hajduterie shteterore, qe vetem voton ligjet me porosi te Rames per vjedhjen e pronave dhe te cdo interesi e finance publike dhe eshte shnderruar vetem ne nje noterizues me votë i vjedhjes se miliarda euro prej qeverise.

Pushteti i Drejtesise eshte shnderruar ne nje zgjatim te neveritshem te qeverise, qe funksionon me regji dhe qe ndeshkon qytetaret e tjeshte qe riparojne nje cati apo nje kotec dhe nuk prek aspak peshkaqenet Rama e Veliaj dhe aferat e tyre te vertetuara me mijra fakte e prova si dhe lejon me ndergjegje te plote vazhdimin e plackitjes se prones shteterore dhe financave publike

Pushteti Lokal eshte thjesht nje bordero gjigande punesimi te dhjetra mijra patronazhistesh, qe nuk ofrojne asnje sherbim pervecse vjedhin pa pushim.

Parulla e rilindjes eshte “Te gjitha pushtetet kunder qytetarit dhe ne funksion te Rames dhe hajduteve te tij” .

Populli, qe ngre te gjitha pushtetet per ti sherbyer atij, per shkak te rrembimit mafioz, i ka te gjitha keto pushtete armiq te betuar kunder tij.

Egersia dhe dhuna e pushtetit ndaj protestave te qytetareve, qe mbrojne banesat,pronat, ujin e pijshem, mungesen e sherbimit shendetesor, te shkollave, te rendit publik, te sigurise se ushqimit etj etj tregon fytyren e zeze te Rames ne pushtet.

Reagimi me cdo forme dhe me te gjithe forcen i qytetareve, te cileve Rama jua kane rrembyer te gjitha pushtetet eshte plotesisht legjitim.

Ndaj clirimi i pushteteve nga pushtimi mafioz rilindas dhe kthimi i tyre ne duart e qytetareve me çdo mjet dhe çdo menyre nuk pret më, koha eshte tani.

All the powers against the citizens, their liberation revolt!

Former Minister of Justice Petrit Vasili, MP.

The abduction of all powers by Rama and the rebirth is the only cause of the destruction of the legal state and the tragic depopulation.

Citizens today, like never before, do not have any of the authorities in Albania on their side.

On the contrary, all powers are hostile and merciless against them.

The doors of all the authorities in Albania are totally closed to ordinary citizens.

The executive power, corrupt to the core, steals and robs every minute and the army of the corrupt numbers thousands of renaissance and patronage, from the corrupt chief Rama to directors and chiefs all over the country.

The Legislative Power, the Parliament, has been turned into an institution of state theft, which only votes on laws ordered by Ram for the theft of property and any public interest and finance, and has been turned into only a voting notary of the theft of billions of euros from the government.

The Judiciary has been turned into a disgusting extension of the government, which operates under supervision and which punishes other citizens who repair a roof or a cottage and does not affect the Rama e Veliaj sharks and their affairs proven by thousands of facts and evidence such as and allows with full conscience the continuation of the looting of state property and public finances

The Local Government is simply a giant bordero employing tens of thousands of patronage workers, who do not offer any service except to steal without rest.

The slogan of the renaissance is "All powers against the citizen and in the function of Rama and his thieves".

The people, who raised all the powers to serve him, because of the mafia kidnapping, have all these powers sworn enemies against him.

The aggression and violence of the government against the citizens' protests, which protect housing, property, drinking water, the lack of health services, schools, public order, food security, etc., shows the black face of Rama in power.

The reaction in any form and with all the strength of the citizens, from whom Rama has stolen all their powers, is completely legitimate.

Therefore, the liberation of the powers from the renaissance mafia occupation and their return to the hands of the citizens by any means and in any way does not wait any longer, the time is now.