Nga Armir Shkurti/

I ka ardhur zarfi është një gjysmë metaforë dhe gjysmë mit shqiptar për pushtetin. Shumë nga ne besojnë se diku në Amerikë a Europë është një zyrë personeli, e cila, me porosi nga “shefi” nis një zarf për kryeministrin e ri të vendit. Ka shumë që kështu e dinë dhe që kështu e kuptojnë edhe mbështetjen ndërkombëtare për Shqipërinë: si një zarf që vjen me emrin e fituesit. Prej kësaj bestytnie ka rrjedhur edhe metafora “i erdhi zarfi” për të thënë se ka mbështetjen ndërkombëtare për të ardhur në pushtet.

Pra ai i ka ardhur Bashës zarfi?

Deri para 3 muajsh edhe një katërvjeçar i Ramës dukej i padiskutueshëm. Satrapi i Sorosit në Shqipëri, me ato deklarata kundër Trump, në favor të kandidates Klinton, dukej se i çimentoi themelet e një pushteti të gjatë e të qetë. Por më 8 nëntor Trump fitoi. “Babi” Sorosi nisi organizmet revolucionit mavi dhe po vazhdon të organizojë këdo e me çdo mjet për të rrëzuar presidentin e ri. Duket se uji i gamiles së këtij sorosakut tonë….po soset?

Gjatë të paktën dy viteve të fundit, kur është diskutuar rrëzimi i Ramës, pyetja ka qenë: po kush ta marrë? Basha në asnjë çast nuk është dukur gati dhe po ashtu, në asnjë rast nuk ka treguar vullnet serioz për të rrëzuar Ramën e për të marrë pushtetin.

Fitoren e Trump, që shumë më parë se të ndodhë, ne e kemi quajtur “deus ex machina”, një ndërhyrje madhore në këtë skenën tonë mizerje për të ndryshuar rrjedhën e dramës. Dhe në fakt rezultati i parë i kësaj deus exh machina u pa një muaj më vonë. Kryetari i PD – së, më 11 dhjetor, në përkujtim të 12 dhjetorit, ditës së themelimit të partisë së tij, e mbylli fjalimin me një shprehje të Donald Trump.

….Tani vijmë tek protesta e 18 shkurtit. Jo pak njerëz , ca me shpoti, ca me gjithë mend, po pëshpërisin; “I ka ardh’ zarfi Lulit e”?

18 shkurti është ndoshta prova e zjarrit për kryetarin e PD – së dhe ndoshta udhëkryqi që do të vendosë të ardhmen e tij politike. Pas  14 muajsh pushim, demokratët do të dalin në rrugë…për çfarë?

Nëse dalin thjesht për qokë, për t’i treguar Ramës e të tjerëve se kjo qeveri është e korruptuar, se hashashi , se bla bla bla, apo edhe do të gjuajnë me ndonjë shishe bojë, fishekzjarr, dërrasë ndonjë send a njeri e pastaj do të shpërndahen qetësisht nëpër shtëpi, ky është fundi.

Nëse protesta nis e vazhdon deri në rënien e Edi Ramës, atëhere PO që mund të thuash se “i paska ardhur zarfi Lulit”. Jo në kuptimi e mitologjisë popullore por të metaforës politike. Pra e ka seriozisht pushtetin.

Përmendi Rumaninë dje kryetari i PD – së. Po, mund të merren si shembull, edhe pse atje nuk i organizoi ndonjë forcë politike dhe se qytetaria dhe dinjiteti janë të pakrahasueshme me këtu. U mblodën masivisht, pa dëngla e eufori qytetarët, mbushën sheshin dhe pritën që qeveria të ndryshojë mendje. Kur kjo ndodhi, shkuan në shtëpitë e tyre.

PO KËTU?

E përsëris: nëse është për t’i treguar Ramës se sa keq i ka bërë këtij vendi, unë për vete, si e shtunë që është, po ia këpus andaj nga plazhi, me celular fikur e pa televizor, se e kam parë këtë film disa herë. Nëse mblidhen aty, për të mos u shkulur derisa Edi Rama të ikë, për t’i lënë vendin në qeverie teknike, atëhere PO!

PSE QEVERI TEKNIKE?

Sepse në kushtet e sotme është e doemosdoshme për të shkuar në zgjedhje pa kontrollin absolut që ka vendosur Rama me Tahirin mbi votat, votuesit dhe mekanizmat për t’i orientuar ato kah forca e tyre. Rama e ka me qejf të madh të bjerë qeveria dhe të bëhen zgjedhje sa më parë. Me këtë kod zgjedhor dhe këtë situatë ndërkombëtare, i fiton shumë më qetë se në qershor. Prandaj duhet qeveria teknike. Ajo përgatit zgjedhjet dhe në kushtet që jemi është e keqja më e vogël.

Pra të presim. Nga ajo që do të ndodhë më 18 shkurt besoj se , në mos do ta marrim vesh të plotë, të paktën në