Aga! Ke mbajtur ndonjëherë këmborë?

Aga! Ke mbajtur ndonjëherë këmborë?
(Tregim humoristik)

Viti 2016 do të mbahet mënd më shumë nga të gjitha vitet e kohës së “Demokracisë” sepse u përhapë në masë të madhe mbjellja e Marijuanës, ose në gjuhën popullore Hashashi!
Përhapja dhe mbjellja e kësaj bime ishte një thikë me dy presa për të gjithë ata që morën guximin dhe e kultivuan, ku mundën dhe ku menduan.
Thuhej dhe flitej lart e poshtë se ishte një “urdhër” nga lart, ose më mirë ishte një orientim….! Por jo ashtu “thatë!”
Kishte disa anë të mira.
1- Punësohej një pjesë e fshatarëve apo qytetarëve.
2- Nuk kishte shumë shpenzime.
3- Shtohej në mënyrë të shpejtë fitimi dhe qarkullimi i “paras së zezë”
4- Ishte gjysëm ilegale…(dashuria gjysëm ilegale është më e shijshme…)
Aq shum përhapje gjeti kjo mënyrë punësimi sa që jua prishi mëndjen edhe disa emigrantëve nga Greqia, të cilët e braktisën punën atje, për një periudhë të caktuar dhe u kthyen dhe prenë ferret, punuan tokat që s’kishin për tu punuar kurrë!
Bashkë me ysmeqarët e thjeshtë u bashkuan edhe disa “Agallarë”, të cilët ishin me punë dhe me prona në Greqi.
Kështu bëri edhe Mazja, (Niko) në Greqi. Maze Kungulli, e kishte, po vërtet që kungull ishte nga mëndja.
Një mëngjes i thotë atij që mbante si puntor të përhershëm në tavernën e tij:
– Jorgo, i flet greqisht, se tjetër për tjetër e kishte në shqip…një cop Petref….sa për bela ja kishin vënë emrin…!
– Avrio tha pame Albania.(Nesër do të shkojmë në Shqipëri)
– Jati afendiko? ( Pse z. pronar?)
– Pira adhia apo megalus qefalia apo ta Tirana…(Kam marrë leje nga koka të mëdha nga Tirana..) …dhe do mbjellim hashash.
Ti do të vish me mua, të paguaj mirë unë dhe do mbjellim. Nuk do jemi vetëm…..
Afendikoi po e sqaronte mirë e bukur puntorin e besuar Jorgo, por atij i zjente mëndja. Më në fundë, pasi mbaroj së sqaruari afendikoi, Jorgua e pyeti?
– Afendiko! Ekis kremasi kamia fora këmbora? (Ke mbajtur ndonjëherë këmborë?)
– Hahahaaaaaaa……Sa humor që ke ti Jorgo…!
– Po, po, po, kam ca! Por mu kujtua një histori në fshatin tim.
Agai i fshatit i thotë një herë ysmeqarit se do shkonin të vidhte nga vatha e një tjetri, dashin përçor. Mirpo dashi mbante këmborën dhe sa herë trëmbeshin dhëntë i zoti i stanit dëgjonte këmborën dhe dilte i shikonte. Atë natë që vodhi dashin Agai, këmborën ja vari ysmeqarit që ta tundëte ca, sa të largoj ai me dashin e të mos kuptohej se mungonte dashi. Por i zoti i stanit ishte më zanatçi dhe shkoj e mbërtheu, edhe këmborën ja vari Agait dhe e nxori përpara fshatit.
Prandaj të pyeta: Aga, ke mbajtur ndonjëherë këmborë zotrote?
Kjo ishte historia që i tregoi Jorgo dhe afendikoi gjithmonë e merrte me të qeshur….
Shpresoj se një ditë do t’ja varin këmborën afendikoit….
@cana