Kategori
Uncategorized

30 gratë e dënuara dhe 18 të rinjtë e pushkatuar nga regjimi

Ajo ishte vetëm 25 vjeçe kur u dënua me 10 vjet burgim, por me një akuzë shumë të rëndë; armike e pushtetit. Bardha Bici, vajza e bajraktarit Gjon Marka Gjoni, e kishte vulën e vuajtjes të skalitur në origjinën e saj. Pasi vuajti dënimin, bashkë me familjen u internua deri në vitin 1990.

 30 gratë e dënuara dhe 18 të rinjtë e pushkatuar nga regjimi

30 gra të dënuara gjejmë në librin e Tomor Alikos “Genocidi mbi elitën intelektuale të kombit shqiptar”, si dhe 18 të rinj të pushkatuar që në vitet e para të çlirimit. Lista e të rinjve është më e gjatë. Janë 138 të rinj, që në kohë të ndryshme vuajtën burgimin se kishin ide jo komuniste.

Akuza
Ajo ishte vetëm 25 vjeçe kur u dënua me 10 vjet burgim, por me një akuzë shumë të rëndë; armike e pushtetit. Bardha Bici, vajza e bajraktarit Gjon Marka Gjoni, e kishte vulën e vuajtjes të skalitur në origjinën e saj. Pasi vuajti dënimin, bashkë me familjen u internua deri në vitin 1990.

➡️ Si armike të pushtetit u dënuan dhe Azize Ferhati, Dylbere Zeneli dhe Makbule Frashëri. ➡️ Për agjitacion e propagandë, një akuzë fare lehtë e përdorshme, u dënuan Shega Këlcyra, Adile Buletini, Ana Daja, Fatime Dega, Tefta Tasi, Zybejte Alizoti, Drita Ahmeti, Fatbardha Qorri, Afërdita Starja, Bice Pistuli, Beatriçe Berati dhe Behije Zdrava, që bënë relativisht nga 4 deri në 10 vjet burg.

Por pushteti nuk kursente as të vegjlit, që s’e kishin mbushur moshën.

➡️ Donika Doko, motra e Bujar Dokos, u arrestua vetëm kur ishte 14 vjeçe, por pas dy vjetësh burg u lirua me kusht për arsye të moshës.

➡️ Në listën e akuzave të grave ishte dhe ajo e tentativës për arratisje, siç u dënuan Qerime Bome dhe Jolanda Karbunara, apo Sanie Doko, e ëma e 14-vjeçares së burgosur që u dënua me akuzën si strehuese e të arratisurve.

Jashtë
Kur e kujtojnë pas kaq kohësh se si kanë jetuar në atë periudhë, mundohen ta heqin nga mendja. Të mbyllura në rrethin e pashmangshëm të kujdesit nga gjithçka e gjithkush, ato shumë halle i bluanin natë e ditë me veten.

Bashkëshortin e kishin në burg për arsyen e mirënjohur tashmë, arsyen pa arsye, agjitacion e propagandë, ndërsa të vetme duhet të përballonin presionet e frontit, spiunllëqet dhe frikën se çdo të ndodhte me fëmijët e tyre.

➡️ Liri Beliu është njëra nga gratë që kanë vuajtur mbi shpinë terrorin komunist. I shoqi, Eqerem Beliu (Mëniku) mbahej si njeriu i urtë i lagjes. Ashtu të dobët, me sytë që flisnin shumë, me zërin e avashtë, por bindës, e kujtojnë edhe sot të gjithë burrin që s’kish bërë kurrë asgjë të keqe në jetën e tij, por që mbarte një vulë nga pas, vulën e të qenurit biri i Mahmut Mënikut, i ekzekutuar me vdekje më 1946, si një nga anëtarët e Bashkimit Demokrat. Këtë fakt komunistët s’mundën ta harronin.

➡️ Eqeremi u dënua me akuzën agjitacion e propagandë. Nëna dhe gruaja e tij kishin dëgjuar për rrahje e tortura nga më të tmerrshmet në burg, madje dhe për helmime brenda qelive, dhe shoqja bashkë me nënën zemërdjegur për të dytën herë, kalonin netët pa gjumë, a thua se mund të largonin nga shtëpia ogurin e zi. Dy djemtë e tij në moshë fare të re, ndjeheshin të kërcënuar çdo ditë. I mjaftonte vetëm një sebep i vogël frontit për të të degdisur në kampe internimi apo edhe për të futur në burg me akuzën standarde. Për vite me radhë deri sa i shoqi doli nga burgu, jeta e Lirisë ishte ferri tokësor. Eqerem Mëniku u shua vitet e para të demokracisë nga një sëmundje që iu instalua në shpirt birucave çnjerëzore të komunizmit.

Kujtime
Në kujtimet e shkruara nga Agim Musta, autor i shumë librave me kujtimet rrëqethëse nga burgjet e tmerrshme të kohës së komunizmit, vjen e përshkruar vuajtja e grave të dënuara. Terrori komunist në Shqipëri nuk kurseu as gratë shqiptare, të cilat u dënuan me internime, burgje dhe deri te dënimet kapitale. Referuar kujtimeve qysh në kohën e luftës, u pushkatua në Ramicë të Vlorës më 1944, Ramize Gjebrea, një nga luftëtaret e para antifashiste, që shquhej për zgjuarsi dhe guxim.

➡️ Mbas vendosjes së diktaturës komuniste u arrestuan shumë gra, që regjimi i Enver Hoxhës i kishte vënë në shënjestër, si Drita Kosturi, e fejuara e Qemal Stafës, Musine Kokalari, Qefsere Begeja, Hava Golemi, Dhora Leka, Marije Medicina e shumë të tjera, që u dënuan me burgime të rënda. Me mijëra gra të tjera vuajtën në kampet shfarosëse të internimit, si në Tepelenë, Levan, Seman, Gradisht, Plug…

➡️ Në shtator të vitit 1951 u pushkatua anëtarja e Institutit të Shkencave të Shqipërisë, Sabahete Kasimati, nga Libohova, e diplomuar në Francë për shkencat biologjike, e akuzuar për hedhjen e bombës në ambasadën sovjetike.

➡️ Më 1956 u pushkatua Liri Gega, ish-anëtare e Komitetit Qendror të Partisë Komuniste Shqiptare gjatë kohës së luftës, megjithëse ishte shtatzënë. Gratë e burgosura mbaheshin në kushte çnjerëzore, nëpër qeli e burgjeve, duke mos përjashtuar as burgun shfarosës të Burrelit. Më 1957 ato u grumbulluan në burgun e artizanatit, në periferi të Tiranës.

Më 1961 për herë te parë u krijua në afërsi të Kuçovës kampi me punë të detyruar për gratë. Në një barakë shumë të keqe dhe mjaft të ngushtë, vendosen 60 gra të dënuara politike. Ato punonin në bujqësi e shpyllëzim. Për thyerjen më të vogël të rregullores ose mosplotësimin e normës së punës, ato lidheshin me hekura dhe torturoheshin nga gardianët.

Më 1970 kampi u shpërngul në katundin Kosovë të Dumresë, 50 km në jugperëndim të Elbasanit. Kampi ishte vendosur në një gropë që i ngjante kraterit të vullkanit, ku në verë temperaturat mbërrinin gjer në 45 gradë C. Përveç grave shqiptare, në këto kampe kishte edhe shumë gra të huaja, të martuara me burra shqiptarë, si italiane, jugosllave, ruse, hungareze, polake, gjermane, franceze, të ngarkuara me dënime të rënda. Në kampin e Kosovës mbi 110 të dënuara detyroheshin të punonin në bujqësi dhe grumbullim gurësh.

MARIE TUÇI

Lindur në 1928 në Mirditë (Orosh). Kryen studimet në shkollën e Motrave Stigmatiane, Shkodër. Ka punuar për vite me radhë në arsim. Arrestohet në ngjarjet e vitit 1949 në Mirditë. Torturohet në hetuesi dhe vdes nga torturat në vitin 1950.

MARTA DODA

Lindur në Austri, 1884, mbesë e princit Preng Bib Doda. Në 1912 krijon në Shkodër “Shoqatën e Gruas Shqiptare”. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 12 vjet burg. Kundërshtare e vendosur e diktaturës. Lirohet në vitin 1954 në agoni të jetës së saj.

HAVA GOLEMI

Lindur në Golem më 1912. Arrestohet në vitin 1946. Akuzohej për komplot për vrasjen e Shefqet Peçit. Dënohet me 20 vjet burgim politik. E torturuan çnjerëzisht, por ajo qëndroi burrëreshë. Lirohet nga burgu në vitin 1957.

SHANISHA DOSTI

Lindur në Gjirokastër më 1922. Me arsim të mesëm. Internohet familjarisht. Arrestohet në vitin 1962 dhe dënohet me 5 vjet burgim për agjitacion e propagandë. Lirohet në vitin 1966, më pas internohet deri në vitin 1990.

RITA KOÇI (KOKA)

Lindur në Tiranë, 1932. Kryen shkollën e mesme shkëlqyeshëm, i mohohet e drejta për shkollën e lartë. Arrestohet në vitin 1951 dhe dënohet me 10 vjet burg për agjitacion e propagandë. Lirohet nga burgu në vitin 1959.

MARIE MEDICINA

Lindur në Korçë më 1925. Kreu studimet në një kolegj mjekësor në Firence, Itali. Arrestohet në vitin 1952 dhe dënohet me vdekjeë për krime kundër shtetit. I falet jeta. Dënohet me 25 vjet burgim, lirohet në vitin 1966.

MESHAN ÇINIU

Lindur në Delvinë, 1925. Gjimnaziste. Arrestohet në vitin 1952 dhe dënohet me 20 vjet burg për tentativë arratisjeje. Lirohet në vitin 1962.

 

Nr.3006, datë 23.11.1959

MBI AMNISTINE ME RASTIN E 15-VJETORIT TE ÇLIRIMIT TE SHQIPERISE

Me rastin e 15-vjetorit të çlirimit të Atdheut, duke marrë parasysh forcimin e mëtejshëm të rendit shoqëror dhe shtetëror të Republikës Popullore të Shqipërisë dhe me qëllim që t’u lehtësohet vuajtja e dënimit shtetasve që kanë kryer krime si dhe t’u jepet mundësia atyre për të marrë pjesë efektivisht në ndërtimin e socializmit në vendin tonë,

Presidiumi i Kuvendit Popullor, në mbështetje të nenit 58 të Kushtetutës së Republikës Popullore të Shqipërisë, me propozimin e Qeverisë.

VENDOSI:

1) Amnistohen të gjithë personat e dënuar me heqje të lirisë gjer në 5 vjet, ose me punë korrektonjëse, gjobë, humbjen e të drejtave, humbjen e nëpunësisë; ndalimin e ushtrimit të një veprimtarie të caktuar ose të një mjeshtërie, qortim shoqëror si dhe personat e dënuar me kusht.
2) Amnistohen të gjithë personat e dënuar për krime ushtarake.
3) Amnistohen të gjithë personat e dënuar që janë në moshë gjer në 16 vjeç dhe u falet gjysma e dënimit të pavuajtur personave që janë me moshë nga 16 gjer në 18 vjeç.
4) Amnistohen të gjitha gratë e dënuara që janë me moshë 45 vjeç e lart.
5) Amnistohen të gjitha gratë e dënuara, që kanë fëmijë me moshë gjer më 10 vjeç.
6) Amnistohen të gjitha gratë e dënuara që janë shtatzënë.
7) Amnistohen të gjithë të dënuarit burra që janë në moshë 60 vjeç e lart, me përjashtim të personave që kanë kryer krimet e parashikuara nga neni 77 i Kodit Penal.
8) U falet 1/4 e pjesës së dënimit të mbetur pa vajtur të gjithë personave të dënuar me më tepër se 5 vjet heqje lirie.
9) U falet 1/3 e mbetjes së dëmshpërblimit në të holla personave, të cilët në bazë të vendimit të gjykatës i detyrohen shtetit për dëmet e shkaktuara nga krimet e kryera.
10) U kthehet e drejta elektorale të gjithë personave të dënuar me humbjen e kësaj të drejte dhe që më parë e kanë vuajtur ose u është falur dënimi kryesor.
11) Pushohen ndjekjet penale për të gjitha çështjet hetimore dhe për të gjitha çështjet e pashqyrtuara nga gjykatat që kanë të bëjnë me krimet e kryera gjer në datën e shpalljes së këtij dekreti, për të cilat nga ligja parashikohet një dënim gjer në 5 vjet heqje lirie, ose çdo lloj dënimi tjetër më i butë si dhe për çështjet që kanë të bëjnë me pikat 2, 3, 4, 5, 6 dhe 7 të këtij dekreti.

PER PRESIDIUMIN E KUVENDIT POPULLOR
TE REPUBLIKES POPULLORE TE SHQIPERISE

SEKRETARI KRYETARI
Sami Baholli Haxhi Lleshi

shifrat e diktatures

GRate e denuara

1 MARIE TUÇI
2 MARTA DODA
3 HAVA GOLEMI
4 SHANISA DOSTI
5 MESHAN ÇINIU
6 AGIME PIPA
7 RITA KOÇI
8 MARIE MEDICINA
9 DRITA KOSTURI
10 VERA DEMA
11 BARDHA GJON MARKU
12 AZIZE FERHATI
13 SHEGA KËLCYRA
14 ADILE BULETINI
15 QERIME BOME (STARJA)
16 ANA DAJA
17 DYLBERE ZENELI
18 FATIME DEGA
19 JOLANDA KARBUNARA
20 MAKBULE FRASHËRI
21 TEFTA TASI
22 ZYBEJTE ALIZOTI
23 SANIE DOKO
24 DONIKA DOKO
25 DRITA AHMETI
26 FATBARDHA QORRI
27 AFERDITA STARJA
28 BICE PISTULI
29 BEATRICE BERATI
30 BEHIJE ZDRAVA

TE RINJ TE PUSHKATUAR

ISUF LAÇI
Lindur në Gur të Bardh Mat më 1926. Në vitet 1943-1944, anëtar i rinisë së Ballit Kombëtar. Më 3 nëntor ’44 pushkatohet nga partizanët.

TAQO KOÇI
Lindur në Labovë më 1922. Në vitin 1945 arrestohet si antikomunist dhe dënohet nga gjykata me pushkatim.

NAMIK MEMEQEJA
Lindur në Berat, 1922. Arrestohet në vitin 1944 dhe pushkatohet një vit më vonë. Anëtar i qarkorit të Ballit.

RESUL DALLANI
Lindur në Berat, 1923. Anëtar i qarkorit të rinisë së Ballit. Arrestohet dhe pushkatohet më 1944.

MUHAMET PRISHTINA
Djali i patriotit Jahja Prishtina, themelues i komitetit për mbrojtjen kombëtare të Kosovës, u pushkatua.

SAMI BARDHA
Sami Bardha, lindur në Konicë, më 1925. Pjesëtar i organizatës Balli Kombëtar. Më 1950 vjen në Shqipëri me mision, por kapet dhe torturohet dy vjet në hetuesi. Më 1953 e pushkatojnë.

FADIL DIZDARI

Lindur në Kavajë më 1928. Arrestohet dhe pushkatohet më 1951 me akuzën e bombës së ambasadës sovjetike.

RIZ METALIA

Lindur në Dragobi më 1941. Arrestohet më 1960 bashkë me dy vëllezërit dhe dënohet me pushkatim për shkak të arratisjes së babait.

XHELAL KOMPRENCA

Lindur në Tiranë më 1932. Arrestohet dy herë nga 10 vjet dhe më 1978 i dërgon letër Komitetit Qendror, ku quan Enver Hoxhën, diktator. Pushkatohet.

ZALO XHAMAQI

Ish-sekretar i trupit gjykues kur u dënua opozita e parë, dhe më pas u puq me Bashkimin Demokrat. U dënua me pushkatim në 1946.

ISA MENA

Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 15 vjet për tentativë arratisjeje. Në vitin 1961 tentoi sërish arratisjen, por mbeti i vrarë.

KASEM ZHUPA

Arratiset më 1945 në Itali. Pak vite më pas vjen me mision në Shqipëri, por kapet nga sigurimi dhe më 1949 dënohet me pushkatim.

VILSON BLLOSHMI

Poet dhe mësues. Arrestohet më 1977 dhe dënohet me pushkatim për poezitë e tij.

GENC LEKA

Poet dhe mësues. Arrestohet më 1977 dhe dënohet me pushkatim për poezitë e cilësuara kundra pushtetit.

 

AUSCHWITZI SHQIPTAR – MOS TË HARROJMË, QË MOS TË PËRSËRITET

Po bëhen tashmë afro 15 vjet demokraci dhe të vërtetat në vend që të shkojnë drejt sqarimit po ngatërrohen gjithnjë e më shumë. Një ndër të vërtetat më të dukshme, çuditërisht po vonon më shumë se gjithçka tjetër të ndriçohet. S’po meret vesh, a pat gjenocid apo jo në Shqipëri?

Këtë ende s’e kemi sqaruar. Politikanët thonë se ajo po i takoka historianëve. Mirëpo edhe këta te fundit, “krejt pa faj”, po e përcjellin tek gjuhëtarët. Them “krejt pa faj”, sepse duke i hedhur sy një fjalori dinjitoz prej mijëra faqesh të Gjuhës Shqipe, syri të ndalet tek faqja 610, ku lexon: “Gjenocid – është shfarosja e plotë a e pjesëshme e një popullsie ose e grupeve të veçanta kombëtare, që bëhet nga imperialistët për qëllime kriminale.”

Kështu del që, përderisa tek ne nuk kishte imperializëm, s’patëm as gjenocid. Mirëpo, kur i hedh një sy një tjetër fjalori, tashmë vetë ai “imperialist”, pra Garzantit të madh, syri të ndalet në faqen 743, ku lexon “Gjenocid – krimi që synon të shfarosë, me metoda të organizuara, një grup etnik apo fetar.”

Atëherë fillon e mendon disi më ndryshe.

Tashti përfundimi sikur bëhet më i lehtë, duan apo s’duan historianët e gjuhëtarët.

Çfarë ndodhi me Klerin Katolik Shqiptar?

Ja një tabelë fare e shkurtër:

Nga të gjithë ata që diktatura gjeti gjallë e në këmbë, rezulton se:

1-Janë pushkatuar 32 klerikë (14%)

2-Janë mbytur ndër tortura 25 klerikë (10%)

3-Janë Burgosur dhe internuar 122 klerikë (53%)

4-Janë detyruar të arratisen ose s’janë lejuar të kthehen në atdhe 23 klerikë (14%)

5-Janë perjashtuar nga shërbimi 13 klerikë (4%)

6-Kanë vdekur në ankth e dhimbje pjesa e mbetur 16 klerikë ( 5%)

Pra të gjithë, u asgjësuan 100%

Ndoshta s’kemi prapë gjenocid. Le ta studiojnë në të ardhmen historianët, pasi ta kenë korrigjuar fjalorin gjuhëtarët.

Ndoshta është kjo tjetra. “Nuk ka të verbër me të madh se ai që nuk do të shohë.”

E pse jo, ndoshta edhe mllefi vazhdon sërish. Madje edhe johistorianët apo jogjuhëtarët, kërcenohen se po merren me zhvarrosjen e eshtrave të të vdekurve, po ngjallin kujtimet e të vrarëve apo po baltosin dëshmorët e luftës, duke kujtuar pasluftën.

I vranë fizikisht, i baltosen moralisht, por duan t’i vrasin sërish për të dytën herë, edhe me harresën e tyre. E meqë tjerët po i harrojnë për gjithmonë, e gjatë gjithë vitit, le t’i kujtojmë ne, vetem në një ditë, në këtë që po quhet

“Dita e Kujtesës”

Çfarë ndodhi gjatë asaj diktature tëe tmerrshme 50 vjeçare?

Skenarët ishin mjaft tronditese. U zbuluan Organizata terroriste. U gjetën armë në Kisha dhe altare.U zbuluan vrasje të organizuara të aktivistëve komunistë nëpër Qela e Famulli. Çfarë nuk u gjet e nuk u zbulua. E rëndësishme është se u pushkatuan të gjithë, si ata që iu gjetën, ashtu edhe ata që i futën ato armë në Kisha e altarë; si ata që i organizuan, ashtu edhe ata që i zbuluan ato Organizata terroriste; si ata që i kryen ashtu edhe ata që i zbuluan ata “vrasje të shëmtuara” afër Qelave e Famullive.

Prandaj, s’është për t’u çuditur nëse historianët e ardhshëm do të gjejnë bashkë ata që kujtojmë e nderojmë sot, me ata që e sollën këtë ditë kujtimi.

Sa për t’ua kujtuar atyre, po përmend se, së bashku me Faustin, Dajanin e Shllakun, Gjinin, Prendushin e Harapin, Shantojën, Zadejën e Gazullin e dhjetëra e qindra tjerë do të gjejnë edhe Koci Xoxen, Mehmet Shehun e Kadri Hazbiun, Feqor Shehun, Pjerin Kçirën e Xhemal Selimin, Toger Babën, Zoi Themelin, e dhjetëra e qindra të tjerë Do të gjejnë edhe dëshmitarët që kishin punuar e luftuar aq shumë për atë çlirim vetëvrasës të Shqipërisë si, Riza Dani, Kolë Prela, Gjergj Kokoshi, D. Luigj. Pici e sa të tjerë që nuk mund ta mohonin të vërtetën dhe i dolën zot ashtu siç do të gjejë edhe ata që shpifën”. E natyrisht edhe ata, avokatët, që mjerisht deshën të mbrojnë pafajësinë e tyre, si Arshi Pipa, Paulin Pali e sa e sa të tjerë. E, do të gjejnë deri edhe sekretarët, që ashtu pafajësisht i shkruanin ato shpifje të ndyra që i çonin njerëzisht tek plutoni i pushkatimit, si Zalo Xhomaqi e shumë e shumë të tjerë, të gjithë të pushkatuar nga sistemi i tyre si armiq…

Çfare ndodhi me veprën dhe jetën e tyre?

Seminare, shkolla, teatro, shtypshkronja e biblioteka, pra gjithçka ishte krijuar e trashëguar prej qindra vitesh, u asgjësua në pak kohë. Elita më e shquar e katolicizmit shqiptar u shfaros. Bilanci është rrënqethës: Nga 4 ipeshkvinjtë ekzistues 3 u mbytën në torturat çnjerëzore, i katërti vdiq nën ankthin e izolimit, të hetimeve dhe të pushkatimeve. 7 shkrimtarët më të mëdhenj të katolicizmit shqiptar u zhdukën mizorisht njëri pas tjetrit: Atë Vinçenc Prendushi, Dom Ndre Zadeja, Atë Benardin Palaj, Dom Nikollë Gazulli, Atë Anton Harapi, Dom Lazër Shantoja e Atë Gjon Shllaku. Të shtatë u torturuan siç nuk mund të përshkruhet. E ky ishte vetëm fillimi.

Sapo kishte nisur ajo tragjedi e masakër, që siç do të shprehej zoti Sami Repishti: “Për katolikët shqiptarë nuk merr kuptimin e vërtetë e të plotë nëse nuk pohohet publikisht nga të gjithë e me bindje se nga 94 famullitarë të rregullt e 93 ndihmës – gjatë viteve 1944-49 u vranë, u torturuan e u burgosën 7 ipeshkvinj, 60 famullitarë, 30 etër françeskanë, 13 etër jezuitë, 10 seminaristë etj”. e më tej: “Tortura nuk ka kuptimin e plotë në qoftë se nuk kujtohen fjalët që tha në burg Pandi Kristo: “Ato Lleshrat e Prengrat i kemi vrarë faj e pafaj vetëm sepse kanë qenë katolikë. Ata po, kanë të drejtë të ankohen”.

E, natyrisht, jo pa ndëshkimin e vet, mbetën edhe Klerikët e nderuar të besimeve tjera. Visarion Xhuvani e Irene Banushi, udhëheqësit simbol të besimit ortodoks thanë kaq shumë me jetën e vdekjen e tyre.

Kapitull të rëndë e të pafund kanë edhe myslimanët bektashinj. Jo pa ndëshkim mbetën edhe mjaft sunitë. Hafiz Ali Tare, Hafiz Dërguti e sa të tjerë lidhën miqësi të përjetshme ndërfetare, pikërisht në ditët e vështira të tmerrit komunist.

Vetëm disa therime nga ajzbergu shqiptar!

Meqë jemi në këtë “Ditë Kujtese” le të kujtojmë vetëm disa therime nga ajzbergu i madh i vuajtjes shqiptare, vetëm disa :

Imz. Nikollë Dedën, e torturuan kaq tepër sa, kur e kthejnë nga torturat, shoku i qelisë nuk e njeh. Atëherë ai në gjithë atë siklet, me ironi i thotë: “Nuk po me njeh? E pra, mos harro se dikur kam pasë qenë Dom Nikollë Deda”. Me plagë në gjithë trupin, nuk mund të qëndronte në këmbë, por e lidhën për hatlla, deri ditën e pushkatimit. Atë Mati Prendushit, kur kërkoi pak ujë, i tharë etje, kushedi sa ditë pa pirë, i mbyllur në nevojtoren e sigurimit, i japin të pijë urinën që ai sapo kishte bërë në një gotë. Po këtë gjë, e kishin bërë edhe me Imzot Gjinin. Atë Frano Kiri, përfiton prej një polici “të mirë”, dhe ulet e njomë buzët me ujin e mbetur ndër pllakat e nevojtores. E lidhin me një të vdekur fytyrë për fytyrë. E zgjidhën pas tri ditësh, kur filloi të dekompozohet kufoma. Atë Çiprian Nikës, mbas dy ditësh pa gjumë i thyejnë këmbën, të cilën nuk e ndien fare, deri sa i vjen në ndihmë dhe e kthen në jetë Dr. Frederik Shiroka. Imzot Frano Gjini, lihet disa ditë i lidhur për ullinjtë e oborrit dhe vetëm kur varet për vdekje, e hedhin në një nevojtore ku ujërat e zeza kishin dalë sipër gadi 10-15 cm. Aty e lanë me ditë të tëra. Dom Mark Hasit, Nesti Kopali i mbërthen gjuhën për tavolinë me thikë tejpërtej, duke i bërtitur pse nuk flet. Dom Anton Muzaj, lihet ndër ujërat e zeza deri në bel dhe vetëm pasi fillon të nxjerrë copat e gjakut prej goje, nxirret prej torturës. E linin me orë të tëra në këmbë, gjersa i binte të fikët. Pastaj e lagnin me ujë. Dhe prapë tortura. Vdiq i martirizuar në moshën 29 -vjeçare. Dom Mikel Beltojen, pas torturave më të egra, para se ta pushkatonin, e tërheqin zvarrë gjymtyrësh deri sa e shqyen dhe ashtu zharg e pushkatuan gjysëm vdekur. Dom Lazër Shantojes, iu kalbën të dy këmbët nga shufurat e hekurit të skuqur. Ashtu cung e nxorën përpara nënës së vet, e cila me lot në sy i tha xhelatit: Ju lutem, ma pushkatoni, mos e leni në atë siklet . Vëlla Gjon Pantalia pëson një ferr të vërtetë mundimesh. Vdes në spital, pasi i kishte të thyera të dyja këmbët. Dom Pjetër Çuni e Dom Aleksandër Sirdani hidhen në gropën e zezë të %C së Koplikut, gjersa i mbysin ashtu gjysëm së gjalli duke i shtyrë me cfurk”. “Më kanë bërë masakra me kënaqë shpirtin e tyre pa asnjë arsye” do t’i thoshte Imzot Prof. Jul Bonati mbesës se vet, njëherë në takim.Vdiq pasi e çmendën. Kurse Papa Pandin prift katolik në Korçë, ndërsa shkonte në fshatin e tij, e mbytën në një pyll. Iu gjet koka e prerë dhe e vënë mbi trupin e vdekur. Papa Josif Papamihalin – prift i ritit bizantin në Elbasan, e mbytën në baltë për së gjalli në kampin e shfarosjes në Maliq.

Për Imzot Ernest Çoba ipeshkëv, ndihmës-radiologu i spitalit kujton: “Më thirrën një mesnatë të vonë për t’i bërë radiografinë një të burgosuri. Emrin nuk ma thanë. Kur hyra në sallë pashë dy oficerë sigurimi që më pritnin. Në fund të dhomës dallova një thes. Ata morën thesin dhe, pasi e afruan pranë aparatit Rontgen, e hapën. Nxorën një njeri të shfytyruar, sa një fëmijë. E shikova me vëmendje i tmerruar, mezi e dallova. Ishte Dom Ernestoja”. Atë Gjon Karmën, fusin dhe e gozhdojnë në një arkivol dhe e lënë ashtu sa kohë. Mirrte frymë nga një vrimë e hapur, gjë të cilën ai nuk e dinte. Vetë i mjeri mendonte se po e varrosnin ashtu për së gjalli. Dom Ndre Krroqin e fusnin në një thes dhe e rrahin kaq egërsisht, sa ia thyen kockat. Nuk dalloja se kush më rrihte, – thotë Dom Ndreu. Më binte kush të mundte, pa dhimbë. Jetoi i paralizuar, vdiq me një këmbë të prerë.” Dom Zef Bici pushkatohet, ndonëse vuante nga sëmundja e kancerit dhe nuk kishte vetem pak vite jetë. Ishte 47 vjeç. Atë Serafin Kodës i fusin gishtat në fyt dhe i nxjerrin gurmazin në Lezhë. Vdes në një torturë . Ishte 54 vjeç. Atë Bernardin Palajn, një ndër folkloristët e mitologët më të mëdhenj shqiptarë, pasi e torturuan marrëzisht, e lidhën me tel të ndryshkur në të dyja duart. Nuk ia zgjidhën për muaj gjersa iu shkërmish mishi dhe iu helmatis gjaku, duke kaluar në sëmundjen e tetanozit (sharrës). Vdiq rreth 50 vjeç. Dom Mark Gjani, pas sa torturave, e varën në shtyllë dhe ashtu e lanë për ditë e ditë, duke e rrahur sa mundnin. Pasi dha shpirt, trupin ia hodhën në përrua, për ta ngrënë qentë e fshatit Shpal – Mirditë. Ishte 36 vjeç. Dom Lazer Jubanit ndërsa punonte në fermë, i dhanë të hajë një domate dhe e helmatisën. E dërguan në spital duke e lënë pa asnjë ndihmë mjekësore. l hoqën edhe serumin. Vdiq mes dhimbjeve të tmerrshme.

“Atë Florian Berishën e mbajtën me muaj e muaj në qeli duke provuar mbi të tortura nga më çnjerëzoret. Edhe unë që kam ndenjur 20 vjet në burg nuk kam hequr sa i shkreti padër Berisha. E bënë gjysmë të çmendur” – do të thoshte Padër Gjergj Vata. Kurse Dom Simon Jubani kujton: “Një herë e rrahën aq fort, sa ia thyen të gjithë dhëmbët. Dhe ai, me atë humorin e hollë që e karakterizonte, ashtu i mbuluar me gjak në fytyrë, i tha kriminelit hetues: “E kam ditur se je xhelat, por se qenke dhe dentist, nuk ma ka marrë mendja”. Motër Marie Tucit gjysmën e trupit ia shtinë në një thes, ku kishte brenda edhe dy mace. E rrahën egërsisht, macet u tërbuan dhe e shqyenme thonj. Kështu gjersa dha shpirt. Ishte rreth të 20-tave. Atë Zef Pellumbi do të kujtonte: “Kam kryer 14 vjet burg e 23 vjet internim, gjithsejt 37 vjet. Nga lodhja e mungesa e ushqimit, kanë vdekur mjaft klerikë. Njëri vdiq në krahët e mi, nësa po bisedonim. Një tjetër dha shpirt kur po flinte afër meje. Në mëngjes e gjetëm të vdekur”. Ndërsa Imz. Zef Simoni, ipeshkëv kujton:“ Të burgosurit i nënshtroheshin korrentit elektrik. Goja e tyre mbushej me kripe ose gëlltitnin ilaçe të dëmshme për sistemin nervor. Klerikët i varën, ia prenë kryet, u mbytën ndër këneta.

Torturat komuniste ishin të ngjajëshme me metodat e persekutorëve nazistë!

Të ngjashme me torturat komuniste ishin vetëm metodat e persekutorëve nazistë. Në Dachau hitlerianët internuan 2794 klerikë e besimtarë të 37 kombësive. Në Auschwitz burgosën 416 klerikë. Gjatë luftës së dytë botërore, në Poloni ishin rreth 6400 klerikë viktimë e represioneve, mes të cilëve edhe P. Maksimilian Kolbe, sot në rrugën e shenjtërimit.

E nisur në rrugën e kanonizimit janë tashmë edhe vetë klerikët martirë shqiptarë.

“Më arrestuan në kishën e Barbullushit, ndërsa po kremtoja meshën, kujton Dom Ernest Troshani. U akuzova për agjitacion e propagandë kundër partisë e pushtetit. Jam gjykuar në Shkodër e dënuar me 18 vjet burg. Kalova shumë vite në burgun e tmerrshëm të Spaçit. Në galeri shpesh ndodhnin shembje. I gjithë kampi ishte i rrethuar me tela. Ishte vetëvrasje po të tentoje të ikje. Shumë njerëz humbën jetën nga lodhja dhe uria.

Ndërsa Myzafer Pipës ndër muskujt e krahëve i fusin hekurat e skuqur, e vrasin “gjoja në tentativë arratisje”, ndërsa vetë Koci Xoxe deklaron: “kam dhënë unë urdhër të vritet pa gjyq Myzafer Pipa”. Deputetin Kol Prela e tresin ashtu të vdekur me karrocë plehit. Simon Darragjatin e Kolec Dedën i hedhin nga dritaret e hetuesisë.

Dhe nëse është ndonjë që nuk i beson, apo i konsideron si të ekzagjeruara gjithë këto thënie e dëshmi nga vetë ata që i pësuan apo dëshmitarët tyre, mjafton të shfletojnë faqet 220-250 të librit “Dosja e Diktaturës” dhe do të shohë se të gjitha këto i vërtetojnë, me dëshmitë e tyre, vetë kriminelët që i zbatuan në gjyqin e Koci Xoxes.

Është bërë pra mbi elitën shqiptare ajo çka rusët patën bërë mbi elitën polake në Katyn, ku i shfarosën krejt intelektualët. Padyshim, vetëm fanatizmi dhe urrejtja mund të grumbullonin një mllef të tillë që do të shfrente kaq mizorisht mbi klerin e pafajshëm shqiptar.

Bilanci?

Mos të harrojmë! Ishin rreth 200 klerikë që kishin kryer 500 vjet studime në 25 universitete të Evropës e do të bënin mjerisht tani, në Shqipërinë e tyre edhe mbi 900 vite të tjera, gati dhjetë shekuj burg. Mos të harrojmë! Vetëm ata, të pushkatuarit, bënë rreth 300 muaj, rreth 25 vjet tortura e hetusi. Afro 70 muaj, 6 vjet hetuesi e tmerr, bënë ata tjerët, të mbyturit ndër tortura. Mos të harrojmë! U shfarosën të gjithë. “Nuk duhet ta kujtojmë të kaluarën”, porosit shkrimtari i njohur rus Solzhenjicin. “Atij që e kujton atë ju qorroftë njëri sy, por atij që e harron atë, ju qorrofshin të dy. Me urimin “Këtej e tutje, qofsh përherë me dy sy, populli im!”

I kujtoj atyre që e sollën këtë fatkeqësi dhe të tjerëve, bijve të tyre, që duan t’i vrasin së dyti me harresën se, ne që sërish po na kërcënoni se po merremi me zhvarrimin e eshtrave,“Nuk qajmë pse i humbëm, por krenohemi qe i kemi.”

Bilden kan vara copyrightskyddad. Läs mer (engelska).

43 punonjësit e administratës dhe 34 pronarët e pushkatuar e dënuar

Pjesa më e madhe e tyre, të arsimuar jashtë u dënuan me akuzën si antikomunistë. Po kaq tragjik është edhe situata në listat e pronarëve dhe tregtarëve. Mes tyre janë 8 të pushkatuar, 7 të vdekur në burg dhe 19 të dënuar. Akuzat më të zakonshme mes tregtarëve janë agjitacion e propagandë dhe pjesëtarë në incidentin e ndodhur në ambasadën sovjetike.
Viti i I
Sipas qarkores së datës 20.12.1944 konsideroheshin kriminelë lufte; Inspiratorët, organizatorët, ata që kanë dhënë urdhra si dhe ndihmesat dhe ekzekutorët… pronarët ose drejtuesit e sipërmarrjeve në Shqipëri dhe në vendet e okupatorit, kryetarët dhe anëtarët e regjencës, kryetarët dhe anëtarët e Qeverive, të dhomës koperative dhe të asamblesë kuislinge të Tiranës, organizatorët dhe inspiratorët e organizatave tradhtare mercenare, ushtria, milicia fashiste, Balli Kombëtar, Komanda e rinisë, Xhandarmëria, Legaliteti, Divizioni SS. Skanderbeg, ata që janë bërë vegla të propagandës armike si agjitatorët, propagandistët dhe publicistët… Nisur nga reformat e para të komunizmit në Shqipëri, grupi i nacionalistëve filloi të kundërshtojë hapur atë çka po ndodhte. Tabloja e qartë që u paraqitej ishte centralizim i pushtetit në duart e komunistëve. Të parët që u vunë në veprim për të ndaluar këto reforma me mënyra demokratike, ishin grupi i deputetëve. Më pas ata hynë në histori, sepse u ekzekutuan si kundërshtarë të diktaturës. Paralel me ta vepronte dhe grupi i rezistencës me Sami Qeribashin, Musine Kokalarin, Qenan Dibrën, Profi Çokën… dhe të gjitha këto u shkrinë dhe u bashkuan në lidhjen Bashkimi Demokrat. Ata kërkuan shtyrjen e afatit të zgjedhjeve dhe pranimin e vëzhguesve të huaj. Por lëvizja e tyre shpejt u bë pre e asgjësimit. Në librin e Tomorr Alikos, “Genocidi mbi elitën intelektuale të kombit shqiptar”, gjejmë në listën e dënimeve të administratës disa deputetë të parlamenteve shqiptare ndër vite. Deputetët e 1945, Riza Dani, Hysen Shehu dhe Kol Kuqali u pushkatuan në vitin 1947 si kundërshtarë të regjimit. Vendimi erdhi pas përplasjeve që kishin në seancat parlamentare me drejtuesit më të lartë komunistë. Pas saj do të vinte vendimi i Byrosë Politike i datës 14 maj 1947, i firmosur nga Enver Hoxha, Nako Spiru, Hysni Kapo dhe Shefqet Peçi, ku urdhërohej arrestimi i 10 deputetëve, që me vendimin e datës 30 gusht 1947 dënohen me vdekje dhe ekzekutohen. Veç tyre janë dhe deputetët korçarë të legjislacionit të vitit 1921 dhe 1924, Kristo Krika dhe Kol Rrodhe, të cilët vdiqën në burg. Kristo Krika shkon në SHBA për themelimin e kishës autoqefale shqiptare. Më 1921 ai zgjidhet deputet i Korçës, ndërsa tre vjet më vonë konsull i Shqipërisë në Boston dhe Neë York. Deri më 1944 ai ishte prefekt i Korçës. Pasi kreu 10 vjet nga dënimi prej 20 vjetësh, ai vdiq në burgun e Burrelit. Kol Rrodhe, nga ana tjetër është deputeti i parë i Korçës në parlamentin e vitit 1924, por si pjesëmarrës në grupimin Bashkimi Demokrat, ai arrestohet dhe dënohet me 30 vjet burg. 1 vit pas dënimit, vdes në birucë. Shumica e të dënuarve të administratës, kishin shërbyer për vite me radhë në shtet dhe kishin mbaruar studimet jashtë për administrim. Edhe ish-kryetari i bashkisë së Tiranës, Abedin Nepravishta, është një ndër punonjësit e administratës të dënuar. Ai u dënua me 20 vjet burg dhe pas lirimit u internua familjarisht.
Pronarë
Me vendim të frontit të gjithë ata që dënoheshin për krime politike iu sekuestrohej pasuria. Këtë fat patën të gjithë tregtarët dhe pronarët, të cilët ishin kundërshtarë të regjimit. Megjithatë kishte dhe raste si Ali Panariti që u pushkatua pa gjyq. Shumica e tregtarëve u përfshinë në skenarin e madh të bombës në ambasadën sovjetike. Kështu, Reiz Selfo, Jonuz Kaceli, Haki Kodra, Thoma Katundi, Lluka Rankoviç u pushkatuan në vitin 1951 për atentatin që s’e bënë kurrë. Pjesa tjetër dënohet me akuzën armik i popullit dhe agjitacion propagandë. Ashtu sikurse ishte vendimi, shumë nga pronarët vuajtën edhe për moskallëzimin e pasurisë. Jonuz Shijaku, i cili u kap në Selanik bashkë me të vëllanë, u torturua në mënyrë çnjerëzore deri sa dorëzoi 57.000 napolona floriri. Irakli Qirjakos pas dënimit si kundërshtar i regjimit iu konfiskua pasuria prej 20.000 napolona floriri dhe 7 dyqane me mallra të ndryshme. Në mes të pronarëve është përfshirë dhe Mahmut Mëniku, i cili u angazhua në frontin e opozitës së parë Bashkimi Demokrat. Ai u dënua me vdekje, por familja e tij vuajti gjatë gjithë regjimit. Djalin, Eqeremin, ia burgosën për agjitacion e propagandë, ndërsa fëmijët e tyre shiheshin si të deklasuar dhe s’mundën të bënin përpara. Metodat e internimit ishin pjesë e shfrytëzimit dhe e riedukimit të të deklasuarve me frymën e pushtetit popullor. Internimi është krijuar në bazë të dekret ligjës të vitit 1949 dhe është ndryshuar më vonë me dekretin e vitit 1954. Në nenin 22 të Kodit Penal të vitit 1953 përcaktohet kështu masa e dëbimit; “Dëbimi është largimi i të dënuarit nga vendbanimi për një kohë të gjatë nga gjashtë muaj deri në pesë vjet, me ndalim ose jo të qëndrojë në një ose disa vende të caktuara. Kur dënimi jepet si dënim plotësues bashkë me dënimin me heqje lirie, koha llogaritet nga dita e vuajtjes së heqjes së lirisë. E gjithë jeta e këtyre njerëzve ka qenë e dhimbshme, luftë për mbijetesë, frikë se mos ndonjë e keqe më e madhe mund t’i ndodhte.

PRONARET E DËNUAR

ALI PANARITI
Lindur në Korçë 1903. Mbaron shkollën tregtare në Romë. Më 10 nëntor 1944, u pushkatua prej skuadrave partizane.

REXHEP PICARI
Lindur në Vorë, Tiranë më 1907. Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me vdekje pushkatim si “Armik i Pushtetit”.

LLUKA RANKOVIÇ
Lindur në Mal të Zi, 1900. Antikomunist, ardhur në Shqipëri gjatë Luftës së Dytë Botërore. Krijon një agjenci udhëtaresh SATA. Pushkatohet në vitin 1951.

RAMADAN ZDRAVA
Lindur në Elbasan, 1911. Studimet e larta i kreu në Itali. Në 1939 formon shoqërinë “Zdrava & Deliallisi”. Arrestohet në 1946 si “armik i pushtetit”. Lirohet mbas 7 vjet burg. Arrestohet përsëri në 1979 dhe vdes si pasojë e torturave në hetuesi.

ADEM XHEPA
Lindur në Tiranë më 1885. Arrestohet në vitin 1946 si përkrahës i grupit të deputetëve. Lirohet në 1950. Arrestohet përsëri në 1952 për çështje ari. Torturohet në hetuesi derisa për t’i shpëtuar torturave hidhet nga dritarja ku gjen vdekjen.

TEMO SHEHU
Lindur më 1892, Sevaster, Vlorë. Arrestohet në vitin 1944 dhe dënohet me 20 vjet burg.

HAJRI NEVIRI

Lindur në Libohovë më 1883. Mbaron Akademinë Ushtarake të policisë në Stamboll. Arrestohet në vitin 1947 për veprimtari antikomuniste dhe dënohet me 10 vjet burg.

PROF ÇOKA
Lindur në Tiranë, në 1908, tregtar. Kryen të mesmen ekonomike në Rumani. Gjykata e dënon me pushkatim, por i kthehet në 30 vjet burg.

VASIL PAPA
Lindur në Himarë (Dhërmi) më 1879. Arrestohet në vitin 1946 dhe dënohet me 15 vjet.

MEDI QYTEZA
Lindur në Korçë më 1914. Arrestohet në vitin 1950 dhe dënohet 20 vjet burg. Vdes në burg nga torturat e herëpashershme në vitin 1956.

MANOL KUME
Lindur në Gjirokastër në 1918. Mbaroi shkollën tregtare. Tregtar grosist. Arrestohet në 1945 dhe dënohet me 20 vjet burg si armik.

JONUZ SHIJAKU
Lindur në Dibër 1895. Arrestohet në vitin 1945 në Selanik bashkë me vëllanë e tij. Dënohet me 30 vjet burg si armik i popullit.

IRAKLI QIRJAKO
Lindur në Topovë, Zagori në 1889. Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 15 vjet burg si kundërshtar i regjimit.

FAIK MËRLIKA
Lindur në Krujë në vitin 1917. Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 15 vjet burg.

IMER SHEHU
Lindur në Dibër më 1913. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 10 vjet burg. Është marrë me tregti. I sekuestrojnë të gjithë mallin dhe e burgosin si kundërshtar i regjimit. Lirohet nga burgu në vitin 1955.

RUSTEM SHARRA
Lindur në Kavajë në 1909. Pronar fabrike. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 20 vjet burg. Pjesëmarrës në grupin e deputetëve Opozita e Dytë, të vitit 1947. Lirohet nga burgu në 1964.

NEXHMI SHIJAKU
Lindur në Dibër, 1898. Arrestohet në Selanik së bashku me vëllanë. Dënohet me 15 vjet burg.

RAM MARKU
Lindur në Shijak, 1907. Pronar. Arrestohet në vitin 1946 dhe dënohet me burgim të përjetshëm.

SHABAN QOSJA
Lindur në Tiranë në 1892. Kreu shkollën tregtare në Itali. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 7 vjet burg. I sekuestruan pronat dhe gjithë mallrat tregtare. Lirohet në vitin 1951.

NIMAN BIBERAJ
Lindur në Shoshan, Tropojë, në 1918. Arrestohet në vitin 1946 dhe dënohet me 10 vjet burg për veprimtari antikomuniste. Dallohej për trimëri dhe burrëri. Lirohet në 1956 dhe mandej arratiset jashtë shtetit.

MALIQ REKA
Lindur në Dibër më vitin 1910. Tregtar (pastiçier), arrestohet në vitin 1946 dhe dënohet me 8 vjet burg për agjitacion e propagandë. Lirohet në 1955.

MYFTAR KUPI
Lindur në Krujë, 1920. Pinjoll i familjes Kupi me reputacion në Krujë. Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 15 vjet burg si armik i popullit. Fisi Kupi persekutohet nga regjimi komunist që gjatë luftës. Lirohet në vitin 1958.

BAJRAM XHINDOLLI
Lindur në Lushnjë, 1920. Pronar. Arrestohet në vitin 1950 dhe dënohet me 12 vjet burg për agjitacion e propagandë. I sekuestrojnë shtëpinë dhe pronat. Lirohet në vitin 1962.

ISMAIL SHEHU
Lindur në Tepelenë, 1920. Kryen Medresenë e Tiranës. Familjarisht besimtari të Tarikatit Helveti. I ati, Sheh Beqir Toçi, pjesëmarrës në luftën e Vlorës kundër italianëve. Arrestohet në 1948 dhe dënohet me 10 vjet burg për agjitacion e propagandë. Lirohet në 1953.

SHABAN PLAKA
Lindur në Elbasan, 1918. Ka qenë pronar i disa pronave. Pjesëmarrës aktiv në organizatën “Balli Kombëtar”. Arrestohet në vitin 1944 dhe dënohet me pushkatim. I falet jeta dhe i kthehet dënimi në 25 vjet burg. Lirohet në 1955. Arrestohet përsëri në 1966 dhe dënohet me 10 vjet burg. Lirohet në 1975.

FUAT HALIMI
Lindur në Gjirokastër në 1895. Arrestohet në vitin 1946 dhe dënohet me 8 vjet, sepse kundërshtoi reformat e shtetit. Lirohet në vitin 1951.

HYSEN MALI
Lindur në Krujë më 1885. Arrestohet në 1947 dhe dënohet 20 vjet burg për veprimtari antikomuniste. Lirohet nga burgu në 1951 si i sëmurë i pashërueshëm.

NEXHIP ZDRAVA
Lindur në Dëshiraj, Elbasan, në vitin 1909. Vëllai i Ramadan Zdravës. Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 15 vjet burg si pjesëmarrës në organizatën “Balli Kombëtar”. Lirohet në 1955.

MUHARREM NEVIRI
Lindur në Libohovë, 1860. Është marrë me tregti. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me 5 vjet burg për agjitacion e propagandë. Lirohet në vitin 1949. Arrestohet përsëri në vitin 1951 dhe lirohet në vitin 1953.

Punonjes te administrates

TË PUSHKATUAR

1. ISMAIL PETRELA
2. JORGJI MEMA
3. JAKUP DELIALLISI
4. KAPLLAN DELIALLISI
5. QAZIM PEZA
6. IRFAN MAJUNI
7. HAKI PENGELI
8. TELAT DRINI
9. ABDULLA KUSI
10. RIZA DANI
11. HIVZI GOLE
12. HYSEN SHEHU
13. XHELADIN KUQI
14. MEDI KUQI
15. KOL KUQALI
16. ZALO FAMA

VDEKUR NE BURG

1. MUHARREM BEJLERLI
2. KRISTO KIRKA
3. KOL RODHE
4. M XHIXHA
5. XHILE LLAHA
6. ALI MALIQI

TË BURGOSUR

1. ABEDIN NEPRAVISHTA
2. LUTFI SHEHU
3. SHEFKI TËRSHANA
4. HAKI BUSHATI
5. ALI FORTUZI
6. SHEFKI MINAROLLI
7. ANTON DUKAGJINI
8. ZENEL PRODANI
9. IBRAHIM HASNAJ
10. ALI MENA
11. RAMAZAN TABAKU
12. ISMET KRYEZIU
13. PETRIT SHAHINI
14. QAZIM MERLIKA
15. RAMAZAN JARANI
16. REFAT TARTARI
17. HYSEN MECE
18. XHELAL NDREU
19. ISLAM NDREU
20. HYSEN MERLIKA
21. HASAN SAKOLLARI

PRONARE
TË PUSHKATUAR

1. ALI PANARITI
2. REIZ SELFO
3. JONUZ KACELI
4. HAKI KODRA
5. MAHMUT MENIKU
6. THOMA KATUNDI
7. REXHEP PICARI
8. LLUKA RANKOVIÇ

VDEKUR NE BURG

1. RAMADAN ZDRAVA
2. ADEM XHEPA
3. TEMO SHEHU
4. HAJRI NEVIRI
5. PROF ÇOKA (V.Internim)
6. VASIL PAPA
7. MEDI QYTEZA
TË BURGOSUR
1. MANOL KUME
2. JONUZ SHIJAKU
3. IRAKLI QIRIAKO
4. FAIK MERLIKA
5. IMER SHEHU
6. RUSTEM SHARRA
7. NEXHMI SHIJAKU
8. RAM MARKU
9. SHABAN QOSJA
10. NIMAN BIBERAJ
11. MALIQ REKA
12. MYFTAR KUPI
13. BAJRAM XHINDOLLI
14.ISMAIL SHEHU
15. SHABAN PLAKA
16. FUAT HALIMI
17. HYSEN MALI
18. NEXHIP ZDRAVA
19. MUHAREM NEVIRI

Bilden kan vara copyrightskyddad. Läs mer (engelska).

 

Në nëntor të 2002-shit, në sa kardinali Sepe, Prefekt i Kongregatës për Ungjillëzimin e Popujve takohej me prelatët e Konferencës Ipeshkvnore katolike të Shqipërisë në Seminarin e Madh të “Zojës së Këshillit të Mirë” në Shkodër, kujtoi dy ipeshkvijtë e mëdhenj martirë, Imzot Vinçenc Prennushin dhe Imzot Frano Gjinin, si edhe radhën e gjatë të martirëve e të dëshmitarëve të fesë: priftërinj, rregulltarë, rregulltare e besimtarë laikë.

Që kujtimi i tyre të mos humbasë – nënvizoi kardinali Sepe – por të bëhet shembull për breznitë e ardhshme, është detyra juaj, më se e ligjshme, ta çoni më tutje çështjen e lumnimit të shumë vëllezërve heroikë në fe. Një nismë e tillë do t’i sigurojë Kishës në përgjithësi, e asaj shqiptare në veçanti, një numër të madh ndërmjetësuesish para fronit të Zotit.

Ndërmjet tyre janë edhe Imzot Frano Gjini, Atë Mati Prendushi e Atë Çiprijan Nika. Po kujtojmë sot ditën e flijimit të tyre.

Ishte data 11 mars 1948 kur shkodranët e tmerruar dëgjuan përsëri të shtëna mitrolozi te zalli i Kirit. Flijoheshin këtë ditë për Krishtin e për Shqipërinë, përveç tre meshtarëve të lartpërmendur, edhe Monsinjor Nikollë Deda bashkë me 12 besimtarë katolikë.

Monsinjor Nikollë Deda lindi në Shkodër më 1892. Mësimet e para e të mesme i kreu në vendlindje, pranë Kolegjës Saveriane, të lartat- në Romë (Itali) e në Insbruk (Austri). U shugurua meshtar më 1917: Shërbeu në Qelës (Pukë) e Hajmel. Gjatë këtyre viteve, për shërbim shembullor meshtarak, iu dha titulli Monsinjor.

U arrestua në dhjetor 1946. E torturuan aq, sa kur i sollën në qeli një meshtar tjetër e nuk e njohu ai, me një humor tragjik, i tha: “Mos harro se dikur kam pasë kenë Dom Nikollë Deda”.

E gjykuan me akuzat e zakonshme në një gjyq-farsë. U dënua me vdekje dhe u ekzekutua më 11 mars 1948.

Atë Mati Prendushi:

Lindi në Shkodër më 1882. Mësimet e para e të mesme i kreu në Shkollën françeskane; të lartat, në Grac-Austri. Meshën e parë e çoi më 1904. Më 1911 ishte pranë Dedë Gjo’Lulit, në sa ky shpaloste në majë të Deçiçit flamurin shqiptar, larë me gjakun e bijve të vet. Jugosllavët e dënuan me vdekje si atdhetar i flakët, por më pas ia falën dënimin. Shërbeu si famullitar në Bajzë, Gomsiqe, Tiranë e Shkodër, ku më 1943 qe provinçal i fretërve.

U arrestua nga komunistët më 1946 e u dënua rishtas me vdekje, këtë radhë nga bashatdhetarët e vet, i akuzuar si tradhtar i Atdheut. U pushkatua më 11 mars 1948 te Zalli i Kirit.

Atë Çiprijan Nika:

Lindi në Shkodër më 19 korrik 1900. Mësimet fillore e të mesme i kreu në Shkodër, të lartat – në Austri. U shugurua meshtar më 1924. Më 1938 qe provinçal i fretërve; nga viti 1943 deri më 1936 – guardian i kuvendit françeskan në Shkodër. U arrestua më 1946 me akuzën e fshehjes së armëve në kishën françeskane, armë të vendosura aty nga vetë sigurimi, histori që është shtjelluar gjërë e gjatë nga Nikë Stajka, i pranishëm në këtë skenë kulmore të tragjedisë së Kuvendit të Gjuhadolit, në librin “Dera e Thyeme”.

U pushkatua pa gjyq më 11 mars 1948.

Mbeti në kujtesën e atyre që e njohën, si meshtar shenjt, i përvuajtur, i kulturuar, atdhetar, muzikant e shkrimtar i talentuar: përmbushte kështu të gjitha kushtet, të cilat në Shqipërinë komuniste të çonin në pushkatim.

Imzot Frano Gjini:

Lindi në Shkodër në vitin 1886. Pasi kreu Kolegjën Saveriane, vijoi studimet në Universitetin Urbanian në Romë. Menjëherë pas shugurimit u kthye në Atdhe dhe filloi shërbimin meshtarak si famullitar në Laç, Vlorë e Durrës. Më 1930 u emërua Ipeshkëv i Durrësit; dy vjet më vonë – Ipeshkëv i Abacisë së Mirditës me selí në Orosh; më 1945, pas largimit të delegatit apostolik, Imzot Nigris, nga Shqipëria, u emërua nga Selia e Shenjtë zevendës-delegat apostolik. Ishte e para herë që një shqiptari i besohej një detyrë kaq e lartë.

U arrestua në tetor 1946 me akuzën “agjent i Vatikanit” së cilës s’munguan t’i shtoheshin edhe akuza të tjera. Gjeti në qeli pjesën kryesore të sivëllezërve në meshtari.

Por atij, si zevendës-delegat, iu bë një trajtim i posaçëm: mbi trupin tij komunistët eksperimentuan të gjitha llojet e torturave, për ta bindur ta shkëpuste Kishën katolike nga Selia e Shenjtë. Qëndroi si shenjtënt, derisa e pushkatuan më 11 mars 1948, duke ia këputur brohoritjen e fundit: “Rrnoftë Krishti mbret! Rrnoftë Shqipnia, edhe pa ne!”. Selia e Tij nuk mbeti e zbrazët: pas Imzot Angjelo Masafrës, që tani i prin kryedioqezës metropolite të Shkodër-Pultit, Papa Benedikti XVI emëroi ipeshkëv të dioqezës të Rrëshenit, imzot Kristofor Palmierin, rregulltar nga Bitonto.

Këneta e Maliqit, “varri i përbashkët”i 63 inxhinierëve dhe të burgosurve.

Pjesa më e madhe e tyre janë inxhinierët e parë që nisën rindërtimin e vendit. Sabotatorë.

Kjo ishte akuza për shumicën e inxhinierëve të vrarë në kohën e diktaturës, ku sipas shifrave jo krejtësisht të plota janë varur 4 inxhinierë, pushkatuar 9, dy kanë vdekur në burg dhe 13 të tjerë janë burgosur. Mjekët e njohur që kishin studiuar jashtë shtetit kishin një akuzë tjetër; Armiq të popullit dhe më e lehta akuzë agjitacion e propagandë. Nga mjekët janë pushkatuar 5 dhe burgosur 13 të tjerë. Pjesa më e madhe e tyre ishin në grupin e deputetëve, kishin lidhje me organizatën e Ballit dhe opozitën e dytë.
Maliqi
Eshtë njohur si këneta famëkeqe e Maliqit, ku për bonifikimin e saj kanë vdekur dhe janë pushkatuar 63 vetë, pjesa më e madhe e të cilëve ishin të internuar. 3 mijë të burgosurit e liruar nga 7 burgje u internuan në Maliq. Sot e kësaj dite, ajo që tregohet për kampin e Maliqit është në kufijtë e lemerisë. Njerëzit, mes të cilëve emra të njohur si Mitrush Kuteli, Alfred Ashiku… hanin një herë në ditë një përshesh çaji me bukë dhe shkonin në punë me vrap, të detyruar nga rojet. Bonifikimi ishte i rëndësishëm dhe po kaq i rëndësishëm ishte vendimi i partisë për të dënuar me punë atje të gjithë ata njerëz të deklasuar dhe të internuar, anti- komunistët. Mushkonjat dhe ushunjëzat ua pinin gjakun të internuarve, ndërsa darkat teksa ktheheshin në “hauret e kafshëve”, e bënin rrugën këmba-dorazi nga lodhja. Koçi Misrasi, një i internuar nga Korça, vari veten. Alfred Ashikun e rrahën për vdekje se hëngri një panxhar që e gjeti në tokë. Të tjerë i linin varur në mes të diellit. E në këtë lemeri vdiqën 63 njerëz. Por fati i keq pasoi dhe inxhinierët dhe drejtuesit e punimeve në kënetë. Gjashtë prej tyre u varën dhe u pushkatuan si sabotatorë. Data 22 nëntor 1946 ende kujtohet me tmerr nga familjarët e viktimave, të cilët u akuzuan si spiunë të misionit të Harry Fultzit në Tiranë. Abdyl Sharra, diplomuar në Romë, në rolin e drejtuesit të punimeve për tharjen e kënetës së Maliqit, u dënua me varje. Vëllai i tij, Ymeri, ka qenë profesor i shkollës teknike dhe, sipas të vjetërve, të gjitha gjyqet e këtij tipi kishin si qëllim diskreditimin e Harry Fultz. Kujtim Beqiri, që kish mbaruar në Vjenë dhe ishte drejtor i madh, u akuzua dhe u var në litar, e të tjerë u pushkatuan. Edhe pse e lutën Beqirin të qëndronte pedagog në Vjenë, ai nuk pranoi, me idenë që të rikthehej në vend e t’i shërbente popullit të tij. Edhe sot foto e tij është vendosur në universitetin e inxhinierisë së Vjenës, si nxënës i shkëlqyer. Fjala e fundit e të riut para se të vdiste ishte; Fajin tonë do ta tregojë historia. Të rrojë Shqipëria.
Të tjerë
Pjesa tjetër e të varurve në litar dhe të pushkatuarve kishin po prapë të njëjtën akuzë, atë të sabotatorit dhe agjentit. Riza Alizoti punoi në Kuçovë si inxhinier dhe u dënua me vdekje dhe të njëjtin fat pati dhe Sulo Klosi, që kish punuar në Rubik. Ali Kavaja dhe Shaban Balla, të dy pjesëmarrës në organizatën “Bashkimi demokrat”, opozita e parë shqiptare, u dënuan me pushkatim. Në vrullin e sabotatorëve u pushkatuan dhe dy inxhinierë italianë. Paolo Saglioti vjen në Shqipëri në vitin 1931 për të punuar në Kuçovë tek AIPEN. Ai u akuzua si sabotator dhe u pushkatua. Të njëjtin fat pati dhe Eugenio Scaturo, i cili erdhi në Shqipëri në 1937-ën dhe punoi në vepra të ndryshme. Por këneta e Maliqit i kushtoi jetën.
Mjekët
Edhe sektori më i rëndësishëm i njerëzimit, shëndetësia, nuk mundi t’i qëndronte dot larg persekutimit. Njerëz të arsimuar jashtë, intelektualë, të cilët u përpoqën t’i vijnë në shërbim popullatës, u pushkatuan si agjentë, pjesëmarrës në vendosjen e bombës në ambasadën sovjetike, bashkëpunëtorë të Undrras dhe pjesëmarrës në grupin e deputetëve. 13 të tjerë u dënuan për agjitacion e propagandë e arsye të tjera po kaq tronditëse. Mjeku i njohur tiranas dr.Kadri Kërçiku, që të gjithë e njohin edhe sot vendin ku ka banuar ai si rrugicën e doktor Kërçikut, pati të njëjtin fat. Ai arrestohet në vitin 1947 për agjitacion e propagandë, por për fat pas dy vjetësh burg, Ministria e Shëndetësisë bën një kërkesë për lirimin e tij. Doktor Kërçiku ishte një nga njerëzit që përballoi luftën kundra malaries dhe ishte pikërisht ky shkaku që u bë sebep për lirimin nga burgu. Vëllai i Trifon Xhagjikës, poetit që u dënua si armik i lartë i komunizmit, i cili u dënua me pushkatim në vitin 1962, i erdhi shpejt radha. Doktor Ylli Xhagjika kish mbaruar studimet për mjekësi në Bashkimin Sovjetik dhe ishte mjek me shumë eksperiencë, por menjëherë pas të vëllait të pushkatuar, atë e arrestojnë një vit më vonë dhe e dënojnë me 10 vjet, si kundërshtar të regjimit. Në grupin e mjekëve të vrarë dhe persekutuar nga regjimi hyn dhe i ashtuquajturi Mandela shqiptare, legjenda e burgjeve, Osman Kazazi. Në të ri, Mandela kish mbaruar studimet e larta për farmaci në Itali dhe kur kthehet në vend është pjesëmarrës në organizatën Balli Kombëtar. Osman Kazazi arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 15 vjet burgim, e pasi lirohet pas kryerjes së dënimit arrestohet sërish, duke mbajtur rekordin e viteve të kaluar në burgjet e komunizmit. Osman Kazazi është qytetar nderi i Tiranës dhe simboli i vuajtjeve të periudhës 45-vjeçare totalitare. Kjo është një pjesë e historisë së inxhinierëve dhe mjekëve të vrarë e burgosur, ndërsa me vite numri i tyre është rritur.

RIZA ALIZOTI
Kryen tekniken e Fulcit dhe studimet e larta i kreu në Francë. Specializohet për shfrytëzimin e minierave në Strasburg. Punoi në Kuçovë dhe u dënua me vdekje në litar.

GJON TEMALI
Shkollën e mesme e kreu në Austri, ndërsa të lartën për farmaci në Firence. Arrestohet e pushkatohet në vitin 1951: “bomba në ambasadën sovjetike”.

SULO KLOSI
Pjesëmarrës në lëvizjen antizogiste të vitit 1935, dënohet me vdekje, por i falet jeta. Laureohet për gjeologji në Francë. Kryeinxhinier në Rubik, dënohet me varje më 10 tetor 1947.

Dr. NEKI RADOVICKA
Specializohet në Itali për zhdukjen e malaries në fondacionin “Rockfeler”. Që nga viti 1939-1945 punon në Ministrinë e Shëndetësisë. Arrestohet më ‘46 dhe vdes pas 13 muajve në hetuesi.

MIRUSH PËRMETI
Kryen fakultetin e inxhinierisë në Padova të Italisë. Arrestohet në vitin 1945, por lirohet për mungesë provash. Dërgohet në Maliq për tharjen e kënetës. Pushkatohet më
3 dhjetor 1946.

UAN FILIPI
Kreu Fakultetin e Mjekësisë në Napoli. Dënohet me vdekje në 1935 nga regjimi monarkist, por i falet jeta. Arrestohet në vitin 1947 si agjent i anglo-amerikanëve dhe dënohet
me vdekje, pushkatohet.

ANTON DELHYSA
Lindur në Prizren më 1904. Kreu shkollën Teknike të Fulcit. Emërohet kryetar i zyrës teknike. Pushkatohet në vitin 1951: “bomba në ambasadën sovjetike”.

MARK ZEF PALI
Kryen studimet për ndihmësmjek dhe shërben në spitalin e Laçit. Arrestohet në vitin 1953 dhe dënohet me 20 vjet burg. Mark Zefi dhe tre shokët e tij pushkatohen mbasi ishin torturuar egërsisht.

Dr. ENVER SAZANI
Studimet e larta për mjekësi i kreu në Lion të Francës. Deputet në vitin 1945. Pjesëmarrës në grupin e deputetëve. Dënohet me vdekje, pushkatim, më
10 tetor 1947.

HAZBI PUTO
Lindur në Gjirokastër Më 1900. Mbaron studimet e larta për inxhinjeri në SHBA. Në vitin 1945-1946 punon në shoqatën bamirëse UNDRA. Arrestohet në vitin 1947 dhe dënohet me vdekje, pushkatim, si agjent EBS.

INXHINIERE

INXHINIERE

TE VARUR

1. ABDYL SHARRA
2. RIZA ALIZOTI
3. KUJTIM BEQIRI
4. SULO KLOSI

TE PUSHKATUAR

1. VASIL MANO
2. ZYRAKA MANO
3. MIRUSH PËRMETI
4. ANTON DELHYSA
5. PAOLO SAGLIOTI
6. EUGENIO SKATURO
7. HAZBI PUTO
8. SHABAN BALLA
9. ALI KAVAJA

VDEKUR NE BURG

1. JANI KOLIAKA
2. HASAN XAMA

TE BURGOSUR

1. IBRAHIM BIÇAKU
2. NDOC NARAÇI
3. VENTIQAR HAMZARAJ
4. EMIN BAKALLI
5. QAZIM XHEPA
6. PETRIT MËRLIKA
7. LLUKA DINDI
8. AVNI ZHITI
9. NAMIK LUCI
10. RESHAT AGAJ
11. NAMIK XHELILI
12. DAJLAN PANARITI
13. XHAFERR SHEHU

mjeke

TË PUSHKATUAR

1. ENVER SAZANI
2. GJON TEMALI
3. NEKI RADOVICKA
4. UAN FILIPI
5. MARK ZEF PALI

TË BURGOSUR

1. IRFAN PUSITINA
2. KADRI KERCIKU
3. ISUF HYSENBEGASI
4. A.KALIDHOPULI
5. YLLI XHAGJIKA
6. SULO KONJARI
7. ALFRED ASHIKU
8. OSMAN KAZAZI
9. ANDREA HRISOHOU
10. SOTIRAQ KOTE
11. MUHARREM KOLIQI
12. ALI SPAHIU
13. KOÇO MOISIU

Si u pushkatua Ismail Golemi

Ngjarja e pushkatimit të 14 prillit është ende e frikshme edhe kur dëgjohet tani pas më shumë se 60 vitesh.Plumbat e skuadrës famëkeqe të pushkatimit kanë qëlluar mbi patriotët shqiptarë dhe ata janë rrëzuar përtokë, duke lënë pas dëshpërimin për vendin të cilin tanimë e kishin okupuar kriminelët-komunistë të Enver Hoxhës. Por megjithatë, Ismail Golemin atë çast nuk e kapën dot plumbat e skuadrës së pushkatimit. Dhe për këtë arsye, sipas ligjeve ndërkombëtare ai kërkoi t’i falej jeta. Ndërsa, një përbindësh me uniformë oficeri ngriti armën kundër tij dhe zbrazi karikatorin me fishekë. Kështu vdiq Ismail Golemi. .. Pas pretencës së prokurorit gjeneral- major Bedri Spahiu, rradhën e kishte teneqexhiu Koçi Xoxe, kryetar i gjykatës speciale të Tiranës, i cili më 1 Mars 1945, ditën e enjte ora 10:00 shpalli vendimin për figurat më të shquara të nacionalistëve shqiptarë. Nga 60 të gjykuarit, 17 u dënuan me vdekje, midis të cilëve Bahri Omari, Fejzi Alizoti, Kol Tromara, Ismail Golemi, Gustav Mirdashi, Zef Kadarja, etj. Me burgim të përjetshëm u dënuan 8 patriotë të tjerë dhe me rradhë me nga 30 vjet ose 20 vjet burgim të tjerët. Menjëherë pas gjyqit famëkeq, më 14 prill 1945 të 17 figurat nga më të shquarat e kombit u pushkatuan. Ja si e kujton atë ditë të zezë, të përgjakshme një ish- partizan 16 vjeçar nga Vlora: “Ishin të gjithë intelektualë burra të njohur. Ne na thonin se janë borgjezë, armiq e tradhëtarë. Pushkatimi u bë në verilindje të Tiranës, te Kodra e Priftit. Ishte pasdite. U rradhitën të gjithë përpara skuadrës së pushkatimit. U dha komanda “Zjarr!” dhe ata u kositën të gjithë. Njeri prej tyre një burrë i pashëm, me borsalinë mbi kokë, u kthye nga skuadra e pushkatimit dhe thirri: “Zoti më shpëtoi, sipas ligjeve ndërkombëtare më falet jeta!” Oficeri, komandant i skuadrës së pushkatimit, nuk po e mblidhte veten. Ushtarët e skuadrës nuk po dinin se si të vepronin. Për herë të parë po dëgjonin për një ligj ndërkombëtar, kur plumbat e skuadrës së pushkatimit nuk zinin njeri, dhjetë metra përballë. Ne nuk e dinim se kush ishte ai burrë trupmesatar me borsalinë. Na e kishte qejfi t’i shpëtonte jeta. Zoti vërtet e ndihmoi. Mirëpo, nuk ishte e thënë. Oficeri iu afrua duke i zbrazur në kokë tërë karikatorin. Më vonë mësova se ai njeri ishte Ismail Golemi. Nuk e harroj kurrë shikimin e tij.” Ky bilanc tragjik që u justifikua me akuzat false dhe standarte për të gjithë të gjykuarit, ku përmendi tradhtinë e lartë, bashkëpunim me okupatorin etj, ishte një eleminim tipik komunist për këto figura të njohura të patriotizmit shqiptar të cilët kishin luajtur një rol vendimtar në pavarësinë e Shqipërisë dhe më pas në konsolidimin e shtetit shqiptar. Në pendimin e tij, 46 vjet më vonë Bedri Spahiu thotë: “ … mu desh në bazë të ligjit, të asistoja në ekzekutimin e 17 fatzinjve. Sot ndihem i turpëruar që kam qenë në rolin e prokurorit të atij gjyqi.” Më 19 shkurt 1996 Presidenti i Republikës zoti Sali Berisha i jep medaljen “Martir i Demokracisë” me motivacionin “Luftëtar i vendosur kundër komunizmit për një Shqipëri demokratike, masakruar mizorisht nga regjimi komunist”. Në veprën “Dosja e diktaturës” Dr..Pjetër Pepa, shkruan: “Mbyllej kështu ky proces, ku diktatura prezantontse për herë të parë fytyrën e saj prej xhelati…”

 

Si e pushkatoi Enveri, kunatin e vet

Rrefimi i Luan Omarit, djalit te Bahri Omarit, burrit te motres se Enver Hoxhes: Si u pushkatua babai im, pas gjyqit special, me 14 prill 1945 dhe kalvari 60-vjeçar për një varr me emër. Rrefejne deshmitaret e ngarjes, hapjen e 17 varreve pranë Kodres se Priftit, naten e 14 prillit, 1945. Pleqte korcare tregojnë si kanë ruajtur te paprekur varret e te pushkatuareve ne oborrin e shtepise

Omari: Enveri na vrau babane, ai na rriti

Djali i Bahri Omarit tregon arrestimin e pritshem te te atit, takimin e fundit me te pas kangjellave te burgut, viziten me nënën pranë varrit te te atit. Dajua, Enver Hoxha mundesoi shkollimin e tij, duke mbajtur për katër vjet familjen. Sipas tij babai i tij s’duhet te vdiste kështu, por koha justifikon gjithçka

Akademiku, Luan Omari tregon castet e arrestimit te te atit, Bahri Omari, kunatit, te Enver Hoxhes. Takimi i fundit me babane pas kangjellave te burgut. Omari rrëfen për “Korrierin” marrdheniet me familjen Hoxha, vitet e jetës me nënën dhe vellain e tij dhe përpjekjet për te gjetur eshtrat e te atit. Atëherë ai ka qenë 19 vjeç, ndërsa i vellai, Fatosi 12-vjeç.

C’fare kujtoni nga dita e arrestimit te babait tuaj, Bahri Omari?

Jetonim ne Tiranen e Re, sapo kishim ardhur ne Tiranë. Ne mbremjen e 17 nentorit erdhen qe ta arrestonin. Nëna kundershtoi: Mos e merrni sonte naten. Ejani nesër. Erdhen te nesërmen. U shperndane partizane ne të gjitha shtepite e lagjes. Nëna donte t’i jepte dreke te shoqeit, kështu qe shtroi tavolinen ku hengren dhe partizanet.

Si e pritet këtë moment?

E dinim qe do të ndodhte, pasi babai ynë kishte qenë eksponent ne kohën e gjermaneve dhe prisnim reagime

A ka nderhyre nëna juaj tek i vellai, Enver Hoxha për te shpetuar te shoqein?

Jo s’ka nderhyre.

A e keni takuar babane para se sa te pushkatohej dhe kur e keni takuar për herë te fundit?

Po gjatë kohës se burgimit pa u dhënë vendimi i gjykates e kam takuar disa herë, herë vetëm, e herë me nënën. Për herë te fundit e kam takuar te nesërmen e dhenies se pretences nga prokuroria, ku ishte kërkuar dënimi me vdekje. Shkova ta takoja dhe bëtë muhabet, ndërsa ai rrinte pas kangjellave. Biseda ishte e zakonshme, si ja kaloni, nëna si është…Pataj babai u pushkatua me aksham, me14 prill. Unë e mora vesh ne mëngjes dhe bashke me te afermit e mi shkuam për t’ia thënë nenes. Hapem shtepine për tre ditë, nëna priste gratë ne shtepine tonë, unë burrat te shtëpia e kushuririt.

A patet pasoja nga arrestimi i babait, si armik i popullit, megjithëse ju u shkolluat?

Atëherë nuk merreshin masa dhe djali i Bishtqemit vazhdoi shkollën. Ende nuk ishte ashpersuar lufta e klasave. Por, nuk kemi patur pasoja.

A keni patur hyrje – dalje me familjen e Enverit?

Mardhenie normale, hynim dhe dilnim me raste. Pas 90-es u shtuan.

A ndjeni meri për pushkatimin e babait?

Po, babai ynë nuk u pushkatua se ishte kunati i Enverit, por se ishte eksponent dhe u pushkatua si gjithë te tjerët ne atë kohe. Sigurisht nuk e merritonte atë vdekje, pasi ai dhe e ka ndihmuar luftën, ka qenë anti zogist, me Fan Nolin, deputet, por ishte kohe lufte, trazirash, revolucion dhe këto gjëra nuk shihen shumë, i justifikon koha.

Po me pas si rrodhi jeta?

Ne nuk ishim te pasur dhe me vdekjen e babait, unë duhet te mbaja nënën dhe vellane, kështu qe u futa ne pune, ne Minsitrine e Kultures. Isha 19 vjeç. Me pas ne vitin 46 shkova me studime për Drejtesi ne Jugosllavi. Aty ndenja 2 vjet, u marrdheniet me Jugosllavine dhe shkova ne Sofje te Bullgarise, ku dhe mbarova studimet ne vitin 1951. (Këtu nderhyn i vellai, Fatosi: Gjatë këtyre 4 vjet e gjysmë ne mbetem përsëri unë dhe nëna pa një njeri qe te punonte dhe gjatë kësaj kohe ne na ka mbajtur Enveri).

A keni shkuar, aty ku u varros babai?

Po, gjyshi, babai i nenes u interesua dhe mblodhi te dhëna për vendin. Një muaj e gjysmë pas varrimit bashke me nënën shkuam te varri. Ishte ne rradhen e dytë, i dyti nga e majta. Të 17 te pushkatuarit ishin varrosur ne tre rradhë nga pesë veta dhe ne rradhen e katert dy te tjerë. Me pas nuk kemi shkuar me dot, pasi aty ishte dhe një kamp ushtarak.

Po pas viteve ’90 jeni interesuar?

Po sigurisht ne vitin 1992, unë shkova te takoja një funksionar ne Ministrine e Brendshme, qe merrej me këto punera ne atë kohe. Por, ai nuk na dha ndonjë te dhënë. Megjithatë shkuam e pame vendin. Ne vitin 1994 Kryegjyshata solli varrmihesit, pasi ne atë parcele ishin varrosur dhe dy dervishe, Baba Faja i Martaneshit dhe një tjetër. Pas vitit ’94 bëtë dhe një përpjekje tjetër bashke me Nestor Koten dhe me vellane Fatosin. Nestori solli dhe një buldozier, germoi dhe gjeti një kocke kofshe. Përsëri e la aty e mbuloi, ne mënyrë qe te bëheshin germime te organizuara me vonë. Qe ne 94-en parcela u rrethua dhe me pas kur shkoi vellai me Agimin ishin bërë ndryshime te mëdha.

Luan Omari:

Ne vitin 1945, nendrejtor ne Arsimin e Larte, Juridik

Me 1957, Dekan i Drejtesise

Ne vitin 1973, anetare i Akademise se Shkencave

Me 1975, punonjes ne Akademi

Ne vitin 1992, anetare i Akademise Evropiane te Shkencave dhe Arteve ne Austri

Kategori
Uncategorized

Krimet e Komunizmit.

Kategori
Uncategorized

“Para 3000 vjetëve janë shkruar vepra shkencore dhe letrare në gjuhën shqipe.”

hoxha_tahsini_3000_vjetet_023 PELLAZGËT HYJNORË
prof.rizaj

Prof. dr. Skënder Rizaj

Çështja e pellazgëve ishte dhe është objekt shqyrtimi të dijetarëve antikë, mesjetarë dhe të kohës sonë.

Pra, problemi pellazgjik dhe çështja e prejardhjes së ilirëve- shqiptarëve nga ky popull, mbetet gjithnjë aktual, aq më parë kur këtë të vërtetë historike mundohen ta mohojnë historishtkruesë të ndryshëm të arealit ballkanik. Këtu prinë padyshim pseudoshkenca serbe dhe greke, kryekëput në shërbim të politikës ditore e jo të shkencës së mirëfilltë. Kjo madje edhe nuk do të na befasonte, sikur të mbetej me kaq, por për fat të hidhur, në këtë valle, sado të kamofluar, janë futur edhe disa shqiptarë, për fat, jo nga rradhët e shkencëtarëve dhe publicistëve të mirëfilltë, por disa anonumisa, padyshim rrogëtarë të atyre që nuk e kanë guximin e vet të dalin para publikut me qëndrime të tilla denigruese, jo vetëm ndaj personaliteteve të shquara të jetës shkencore kosovare, por madje edhe ndaj gjithë historiografisë dhe albanologjisë kosovare.

Që në krye më duhet të përmendi një të dhënë me interes. Arkeologët serbë, në lokalitetin Vinçi ( Serbia e sotme), në afërsi të lumit Danub, d.m.th. në Dardaninë shumë të lashtë, kanë gjetur: portretin (busten) e profetit Adam të gdhendur në gur; themelet e faltoreve në dy forma “A” qëq e simbolizonin: All-llahun, Adamin dhe Abecenë (Librin e Shenjtë); disa tekste të shenjta të gdhendura në gurë me shkrimin pellazgjik.

Speleologët serë, me rastin e hulumtimit të shpellës së Gadimës (pranë Prishtinës0, kanë hasur në kafkën e njeriut adamian, kafkë kjo e gurëzuar me stalagmite dhe stalagmitet, e kam parë me sytë e mi, me rastin e vizitës së shpellës në fjalë. Speleologët serbë këtë kafkë e kanë shkoqur dhe e kanë dërguar në Beograd për ta studiuar, mirëpo këtë zbulim epokal për arsye që vetëm ata i dinë nuk e kanë publikuar deri më sot.

Gjykuar sipas këtyre burimeve shkencore të dorësa së parë etnonomet pellgaz (sipas metatezës (venkëmbimit): pellazg, ilir, shqiptar (alban, arban, arnaut) janë sinonime. Pellgazët (pellazgët) – ilirët- shqiptarët janë popull hyjnor. Edhe gjuha e tyre (pellgfazishtja (pellazgjishtja) – ilirishtja- shqipja është gjuhë hyjnore dhe universale, gjuhë kjo e cila nga koha e Profetit Adam (Adem) e deri para 3400 vjetëve është përdorur nga të gjithë popujt e rruzullit tokësor.

Porse, për shkak të mëkateve të bëra i Plotfuqishmi dhe i Gjithëdijshmi All-llah në Babiloni të Mesopotamisë jo vetëm që i dënoi pellazgët mëkatarë me dënime të ndryshme, me fenomene natyrore, por edhe gjuhën e tyre e përziu, në mënyrë që të mos mundin më të merren vesh ndërmjet vedi. Në këtë mënyrë, nga gjuha universale dhe unike Zoti krijoi tri familje gjuhësore: Familjen gjuhësore evroindiane (e jo indoevropiane siç pohojnë indoveropeistët) shqipja, armenishtja, gjuhët gjermane, greqishtja; gjuhët kelte; gjuhët indiane- sanskrite; gjuhët iraniane (persiane); gjuhët balto-sllave; gjuhët italo-latine); Familjen gjuhësore semite (fenikishtja, hebraishtja, arabishtja, etiopishtja…); Familjen gjuhësore uralo-altajte (turqishtja, mongolishtja, japonishtja…). Për më tepër, profeti Dhylkarnejni (= Dybrinori) – Skënderi i Madh- Aleksandri i Madh (në formë të greqizuar) (para 2.400 vjetëve) në Gadishullin Ilirik (Ballkanik), në Afrikën Veriore dhe në Azi deri në Indi, ku i shtriu fushatat e veta ushtarake, ka komunikuar me popujt e këtyre viseve dhe me ushtarët e vet me gjuhën amtare – me pellgazishten (pellazgjishten) – ilirishten- shqipen. Vetëm kur është kontaktuar me jexhuxhë- mexhuxhët (turqit) në Taxhikistan nuk e ka kuptuar plotësisht gjuhën e tyre.

Në të mirë të këtij konstatimi flet edhe një shkrim i ditëve tona, sipas të cilit:”Hulumtuesit u befasuan kur në zonën midis Afganistanit, Pakistanit, Kinës dhe Taxhikistanit hasën një popullsi krejt të ndryshme nga ata që e rrethonin. Derisa popujt përreth ishin aziatikë, shihej qartë nga shikimi i parë se kjo popullsi ishte evropiane, domethënë e racës së bardhë. Hulumtimet e hollësishme nxorën në shesh të dhëna edhe më befasuese. Vendi quhet Hundëza (nga shqipja hundë), sepse përfundon vërtet me një hundë, në një vend moçalik Balta, kurse banorët e quajnë veten hundëzakë.

Gjuha e tyre nuk është e shkruar. E quajnë burreshski (gjuhë burrash). Një fis që jeton në mal quhet Kalash (ka lashtë- ka lashtësi- është i vjetër- është i moçëm). Kryeperëndinë Kalashët e quajnë Di zau (Zau, Zou, Zoti i Gjithë – di – jshëm), kurse në dyert e tyre skalisin dy brirë dhije (trashëguar që nga Aleksandri i Madh,q ë i përdori në përkrenare edhe Skëndereu). U shënuan edhe plot fjalë shqipe, të cilat përdoren ende: shkruam në… unë jam…, kam, baj, çila (çela), bubullima, kullse (kanalet kulluese), kamishë (këmishë), Rakjaposht (Ra-kah – poshtë (Ra pjertas, Ra të poshtë, të poshtëze) emër mali etj.

Eshtë për të përmendur se hundëzakët e kanë pranuar me vështirësi islamizmin, se pinë verë (me ujë) si ilirët, se jetojnë gjatë (100-140 vjet), se ushqehen kryesisht me bimë etj… Një valle e përhapur është vallja e shpatave (si vallja e Rugovës). Kryetari Hundëzës e ka titullin I Miri. Gratë nuk i përfillin rregullat e Fesë Islame që të mulohen. Viti i Ri festohet më 21 mars (si te pellazgët) dhe quhet Na urosh. Të gjitha martesat bëhen në një ditë të dhjetorit. Tradita gojore rrëfen sesi ata janë vendosur aty që nga koha e Aleksandrit të Madh, mbretit të Maqedonisë (para 2400 vjetëve), nëna e të cilit ishte ilire. Edhe të dhënat historike tregojnë se 6000 luftëtarë ilirë pas vrasjes së Kilit nga Aleksandri i Madh, mbetën përafërsisht në këtë vend ku janë hundëzakët sot.

Hundëzaku në fotografi i ka 108 vjet. Jeton në një shtëpi përdhese e ndërtuar prej gurëve dhe prej baltës. Dera e shtëpisë është e ulët, ashtu që njeriu për të hyrë në shtëpi duhet të përkulet. Misafirët, sikurse shqiptarët e katundeve tona, i pret me zemër dhe i shërben me çaj dh eme tamel”.

Shqipja jo vetëm që ishte gjuhë universale e të folurit, por ishte edhe gjuhë e shkrim-leximit, në të cilën janë shkruar veprat shkencore, letrare dhe fetare. Lidhur me këtë të vërtetë të pakontestueshme kryetari i “Akademisë së Dijetarëve Shqiptarë” (Cemmiyet-i Ilmiyye-i Arnavudiyye) Hoxha Tahsini, në organin e Akademisë në fjalë “Revista e Shkencave” (Mecmua- i Ulum) (1877) ka shkruar:” Para 3000 vjetëve janë shkruar veprat shkencore dhe letrare në gjuhën shqipe…”. Kështu ishte ngase greqishtja, latinishtja, hebraishtja, persishtja, araishtja si gjuhë e shkrim-leximit janë formuar shumë më vonë, madje mbi substratin e shkrim-leximit shqip.

Djepi i pellgazve (pell;azgëve) ishte Pellgu i Dardanisë, e cila jo vetëm që ishte dhe është e pasur me pellgje, por në këtë pellg të gjerë- në Pellgun e Dardanisë, kanë ekzistuar dhe ekzistojnë sot e kësaj dite të gjitha kushtet optimale për paraqitjen e njeriut dhe të zhvillimit të qytetërimeve.

Edhe toponimi dhe antroponimi Dardan është fjalë pellgazgjishte – dardanishte – shqipe: Dard (h) + An (ë)= ana e dardhave. Dhe vërtet në Pellgun e Dardanisë sot e kësaj dite ka shumë dardha, madje të llojeve të ndryshme dhe me shije dhe erë të llojllojshme.

Në Iliadën e Homerit (shek VIII para e.s.) pellazgët hyjnorë përmenden si banorë të Larisës pjellore, kurse Zeusi (Zoti) quhet mbret dodonas e pellazgjik.

Sipas Homerit Zeusi (Zoti) qenka mbret (krijues, sundues, drejtues) i pellazgëve hyjnorë dhe të Dodonës (qytet i madh, apo tempull, vend i shenjtë, shenjtore në Epir- Shqipëri) ku janë shpallur (njoftuar) shpalljet (njoftimet) hyjnore (profecitë, parashikimet, ajetet) orakle) të Zeusit (Zotit).

Herodoti (484-425), ndërkaq, në veprën e vet të shquar “Historia e”, për pellazgët jep edhe këto të dhëna: me jonët (një nga shumë fiset e pellgazëve) u përzien arkadasit pellazgë; pellazgët që jetonin (në kohën e Heroditit) në Kreston (qytet në bregdetin e Trakisë) banonin në Tesali; pellazgët e kanë themeluar Plakenë dhe Skylakenë në Helespot (Dardanele); pellazgët dikur jetonin me athinasit, dhe banorët e qyteteve të tjera pellazgjike, emri i të cilëve është ndryshuar; pellazgët janë popull barbar (jo grekë, sepse grekët të cilët nuk e dinin pellazgjishten, pellazgët i quanin barbarë) dhe kanë pasur gjuhë barbare (jo e folur nga helenët); popullsia e Atikës (gadishull) në juglindje të Greqisë,me prejardhje pellazgjike, duke u kthyer në helenë (grekë), harroi të folmën e saj, fiset pellazgjike- krestonasit dhe plakiesit- ende (në kohën e Herodotit) e ruajnë gjuhën e vet: pellazgët duke përdorur gjuhën helene (greke) nuk u shtuan kurrë, përkundrazi, helenët që ishin në pakicë, u shtuan derisa u bënë një popullsi e madhe.

D.m.th. pellazgët hyjnorë dhe të qytetëruar qysh në kohën e Herodotit kishin filluar të asimilohen në helenë (grekë), pra, pellazgët autoktonë dhe të qytetëruar të Ballkanit kishin filluar të shkrihen në helenë ardhacakë dhe barbarë. Kishte filluar, prandaj procesimi i asimilimit dhe i barbarizmit të pellazgëve, si dhe procesi i fuqizimit dhe i qytetërimit të helenëve (grekëve), ose më mirë me thënë, pellazgë duke e harruar gjuhën e vet- pellazgjishten hyjnore, u tjetërsuan. Në këtë mënyrë qytetërimi pellazgjik filloi të shndërrohet në qytetërim helen (grek), e gjuha hyjnore pellazgjike në gjuhë artificiale greke.

Kategori
Uncategorized

PASURI DHE GJAK:

 
foto e Vullnet Mato
Foto e kopertinës

Vullnet Mato

 

PASURI DHE GJAK

 

Disa shqipo duarthatë

dhe krenar të dikurshëm,

tani u pasuruan

me trashëgime nga etërit.

Por dhe nga dhelpëritë

e rrëmbimit të bujshëm, 

në toka, ngastra rëre,

dhe shtëpi të njëri-tjetrit.

 

Ndodh, të yshtur

nga xhindet brenda kokës,

sajojnë letra të rreme

me falsitete djallëzore,

të rrëmbejnë si me magji

gjelbërime të tokës

dhe hijet e mureve

të lashta stërgjyshore…

 

Më pas xhindet e sherrit

u këndojnë në vesh,

rapsodi nga eposi kreshnik

i Mujit e Halilit…

Krahët e marrëzisë

u mbijnë në gjumë shpesh,

për të nxjerrë papritmas

shpatat jashtë millit…

 

Pasi nuk arrijnë

të ndajnë sherrin e pleksur,

përgjojnë e presin

shfrimin për gjakmarrje.

Derisa të shpallen vrasjet,

nga komisionet e mekur,

dhe nga gjykatësit

e zvarritjeve shumëvjeçare.

 

Duket sikur etërit na lanë

edhe mallkimin e zi:

Mos u ngopshi kurrë

me pasuri dhe gjak, or bij!..

Vullnet Mato

 

DY BUZË DHE DY SY

 

Më flasin dy buzë,

më vështrojnë dy sy,

me shikimin direkt,

Vullnet Mato

 

TRADHTIA NË MENDIM

 

Gruan e kam kurdoherë

përbrenda trurit,

ku ajo vjen përqark

si nikoqire e mendjes sime.

Aty më këshillon për ndonjë

gjakndezje burri,            

apo ndërhyn e më trazon

gatimet në mendime.

 

Më fshin pluhurin cerebral

me ëndrra kotësie, 

ose shkund mendësitë

e pabarabarta.

Kur harroj dhe ia mbaj

të mbyllura dyert,

ajo troket aq fort,

sa më shkundet kafka.

 

Dyshon mos ndoshta

ndonjë grua tjetër,

më ka hyrë brenda trurit

nga dritaret e syve.

Ndonëse e di mirë,

më ka besnik të vjetër,

bëhet merak, sidomos  

kur dëgjon bëma të fqinjëve.

 

Tek punoja në bibliotekën

e trurit tim të vogël,

më gjeti një ditë

me një topolake të njomë.

Ajo kish hyrë lakuriq

nga televizori i dhomës

dhe me kërcime seksi

po tundte belin e hollë…

 

Shtypi pultin, ma nxori

nga truri pa vonesë

dhe për impulse maniake

më bëri qortim:

“Si të gjithë burrat,

edhe ti ke tru të pabesë,

me kuçkat e botës po më

tradhton në mendim…

 

Nuk e dija, i thashë,

se bëj pabesi intime,

edhe kur jam mbyllur

në dhomë me vetveten!…

-S’ka si të mos e dish,

se për tradhti në mendime,

Krishti u ka folur njerëzve,

qysh para dymijë vjetëve!“…

 

Vullnet Mato

 

TRADHTIA NË MENDIM

 

Gruan e kam kurdoherë

përbrenda trurit,

ku ajo vjen përqark

si nikoqire e mendjes sime.

Aty më këshillon për ndonjë

gjakndezje burri,            

apo ndërhyn e më trazon

gatimet në mendime.

 

Më fshin pluhurin cerebral

me ëndrra kotësie, 

ose shkund mendësitë

e pabarabarta.

Kur harroj dhe ia mbaj

të mbyllura dyert,

ajo troket aq fort,

sa më shkundet kafka.

 

Dyshon mos ndoshta

ndonjë grua tjetër,

më ka hyrë brenda trurit

nga dritaret e syve.

Ndonëse e di mirë,

më ka besnik të vjetër,

bëhet merak, sidomos  

kur dëgjon bëma të fqinjëve.

 

Tek punoja në bibliotekën

e trurit tim të vogël,

më gjeti një ditë

me një topolake të njomë.

Ajo kish hyrë lakuriq

nga televizori i dhomës

dhe me kërcime seksi

po tundte belin e hollë…

 

Shtypi pultin, ma nxori

nga truri pa vonesë

dhe për impulse maniake

më bëri qortim:

“Si të gjithë burrat,

edhe ti ke tru të pabesë,

me kuçkat e botës po më

tradhton në mendim…

 

Nuk e dija, i thashë,

se bëj pabesi intime,

edhe kur jam mbyllur

në dhomë me vetveten!…

-S’ka si të mos e dish,

se për tradhti në mendime,

Krishti u ka folur njerëzve,

qysh para dymijë vjetëve!“…

 

Vullnet Mato

 

TRADHTIA NË MENDIM

 

Gruan e kam kurdoherë

përbrenda trurit,

ku ajo vjen përqark

si nikoqire e mendjes sime.

Aty më këshillon për ndonjë

gjakndezje burri,            

apo ndërhyn e më trazon

gatimet në mendime.

 

Më fshin pluhurin cerebral

me ëndrra kotësie, 

ose shkund mendësitë

e pabarabarta.

Kur harroj dhe ia mbaj

të mbyllura dyert,

ajo troket aq fort,

sa më shkundet kafka.

 

Dyshon mos ndoshta

ndonjë grua tjetër,

më ka hyrë brenda trurit

nga dritaret e syve.

Ndonëse e di mirë,

më ka besnik të vjetër,

bëhet merak, sidomos  

kur dëgjon bëma të fqinjëve.

 

Tek punoja në bibliotekën

e trurit tim të vogël,

më gjeti një ditë

me një topolake të njomë.

Ajo kish hyrë lakuriq

nga televizori i dhomës

dhe me kërcime seksi

po tundte belin e hollë…

 

Shtypi pultin, ma nxori

nga truri pa vonesë

dhe për impulse maniake

më bëri qortim:

“Si të gjithë burrat,

edhe ti ke tru të pabesë,

me kuçkat e botës po më

tradhton në mendim…

 

Nuk e dija, i thashë,

se bëj pabesi intime,

edhe kur jam mbyllur

në dhomë me vetveten!…

-S’ka si të mos e dish,

se për tradhti në mendime,

Krishti u ka folur njerëzve,

qysh para dymijë vjetëve!“…

 

 

Vullnet Mato

 

KOHËRAT ZHGËNJYESE

 

Kur isha kec, 

në moshën e bardhë, 

thosha, dil mjekra ime,

të bëhem burrë!

Të marr një faqemollë

me cicat dardhë,

ta bëj manare,

mos më ndahet kurrë.

 

Të më flenë buzët

në frymën e saj, 

të bëj përnatë eklipsin

hëna nën diell.

Të bëj si fytyrën time,

tre kalamaj,

të më thonë, o babi!,

t’u them, o yje !…

 

Kur i bëra të gjitha

këto marifete,

thosha, më ndihmo fat,

të ngop bijtë e uritur,

t’i vesh si prilli

lastarët me gjethe,

të bëhem lumë i tyre,

për t’i vaditur…

 

Por fati nuk m’i dha

qeset me të holla,

ndonëse u rropata

për letra të ndershme,

duke rendur pas diplomave

nëpër shkolla,

teksa paraja tinëzare

po bëhej më e vlefshme…

 

Sakaq i zhgënjyer

në vjeshtën e moshës,

thosha, duhet shembur

ky kodosh shteti!…

Po kur u shtrinë urat

mbi oqeanet e botës,

m’i rrufiti bijtë papritur

ai magnet kurbeti…

 

Pasi brodha gjithë kohët

veç me ndryshime ngjyre,

por me huqet e vjetra

të pushteteve pa ndryshuar,

them: Ah, sa keq të vdes 

me hajdutë mbi krye,

dhe me fatin koprrac,

që më ka bojkotuar!…

Vullnet Mato

 

BUKURIA MAGNETIKE

 

Bukuria sa vjen

sytë po i rrëmben.

Gjithnjë e më tepër

po shton magjinë.

Kot thonë,

mashkulli bëhet qen,

përderisa femra ia rrit

magnetit fuqinë!…

 

Bukuria të shkul

nga trupi pleqërinë,

bën të ndjehesh befas

banor në tropik.

Të ngjall dëshirën,

të shton energjinë,

të deh papritmas

me avujt e saj erotik.

 

Kur syri bredh kudo

pa kufizimin e lirisë,

zhvesh në rrugë femrën

më të paarritshme,

shijon format e linjës,

të përsosmërisë

dhe bëhet në çast

më uri të përbindshme.

 

Por vetëdija e mban lidhur

si qenin me zinxhirë,

të mos bëhet agresor

i shfrenuar nga marrëzia.

Shyqyr, që ekziston

ky shpëtim, shyqyr!…

Ndryshe, ruaji, o zot,

mendjet, nga bukuria!…

Vullnet  Mato

SHTËPIA E SHKRETIMIT TRAGJIK

Pasi njerëzit shkuan familjarisht

në emigrim,

shkretimi tragjik sundon

në dhomat mortore.

Karboni ka vrarë oksigjenin,

deri në asgjësim,

myku shpërndan

aromat e kufomës ajrore…

Tani aty brenda

minjtë kanë bluar gjithçka,

dhe miushet garojnë,

kush të pjellë më shumë.

Marimangat shtrijnë rrjetat

nga trau në tra,

t’i kenë më të rehatshme

shilarëset për gjumë.

Mola bren në heshtje

kolltukët e pluhuruar,

me supet vajtimtar

mbi kalbjen e qilimave.

Dritaret kanë ulur qepallat

e syve të verbuar.

të mos shohin

pushtimin barbar të krimbave.

Mbeten të paprekur,

veç muret me kujtime,

që ruajnë zërat e incizuar

në tulla dhe gurë,

si dhe brava rojtare,

që shtrëngon në fiksime,

dorën me gishta çeliku,

futur thellë në mur.

Pas ardhjeve të penguara

me bunkerët e panikut,

është koha e ikjeve,

me dyert e blinduara të çelikut…

Vullnet Mato

 

GRUAJA PA DASHURUAR ASNJËHERË

(Sipas rrëfimit të një miku)

 

Njoha një grua pa dashuruar asnjëherë.

Kurorëzuar kundër dëshirës me mblesëri.

Ajo ra në dashuri me mua, menjëherë,

sikur të kisha qenë tridhjetë vjet më i ri…

 

Ndodhej në perëndimin e pranverës së vrarë,

ndërsa unë mes dimrit me dëborë mbi krye.

Kishte tre fëmijë, tre tulipanë të bardhë,

dhe lëshoi aromë trëndafili për gjemba pleqërie.

 

Ndoshta kish dëgjuar nga ndonjë shoqe e vet,

për vdekjet e palindura të shumë dashurive

dhe embrioni i shpirtit të saj, nuk flinte i qetë,

pa ndezur shkëndijën rrezeartë të ndjesive…

 

Mendova, do të ishte krim i madh të vrisja,

një shpirt që sapo ndjeu lulëzim me vonesë.

Por dhe të vilja frutat e ndjenjave që prisja,

do ishte dy herë krim, i pafalshëm sa të vdes.

 

Rashë aq ngushtë, sa nuk isha gjendur kurrë,

as në andralla të vështira me rreziqe të mëdha.

S’bëhej fjalë thjesht për kontaktin grua-burrë,

po për një zjarr të fuqishëm me flakërime hata.

 

Një zjarr, ku s’duhej përdorur benzinë, as ujë,

as ikje burracaku nga pasioni i saj plot flakërime,

por një miqësi e bardhë, pa arritur të bëhej bujë,

deri në kënaqësinë e shuarjes, me dëborën time…

Vullnet Mato

 

PRET NJË GRUA NË VERI

 

Është një shtëpi fshati, larg në Veri,

mes borigave halore, pranë një pylli,

një shtëpi bore, me të pjerrtën çati,

te një livadh i bleruar që puth dielli.

 

Në atë shtëpi, me qeleshe reje mbi krye,

pret një malësore me llërë të përveshura,

një faqekuqe që kënaqet me lexime poezie

dhe te buzët s‘i perëndon kurrë e qeshura.

 

Ajo grua më ftoi mik, para disa vitesh,

bashkë me burrin, një malësor trupfort,

të bëja aty vjersha e të veroja pushimet, 

por nuk pata rast dhe nuk shkova dot.

 

Ajo çdo mëngjes, kur fshin oborrin,

shkund gjoksin e madh duke vallëzuar,

mjel lopën, zien qumështin, zë kosin

pastaj pjek kulaçin e grunjtë për mua.

 

Ka dërguar letra me disa re bardhoshe,

ku ka shkruar me lapsin e kuq të rrufesë:

“Eja, or mik, se ne të presim prej kohe!“

Do shkoj t’i lexoj këtë vjershë para se të vdes…

Vullnet Mato

 

TË KAM DASHUR MIZORISHT…

(Lirikë për brengat e pamundësisë)

 

Unë do të vdes përpara teje,

këtë gjë, ti e di, natyrisht.

Por do të jem përmes çdo reje,

tek ajri që do thithësh rregullisht.

 

Ti, mua do të më shikosh,

brenda rrezeve të çdo ylli.

Do të jem degë, kur të kalosh,

nën pemët e çdo pylli…

 

Te çdo gjethe do kem qëndruar,

kur të shpërthejë blerimi i ri,

si një flutur krahëshkruar,

që hap krahët veç për ty…

 

Do të jem te çdo fije drite,

që do të hedhë mbi ty agimi.

Balli në verë kur të flladitet,

dije se fresku është i imi.

 

Ëndërruam shpesh bashkimin,

Por s’qe e mundur, çuditërisht.

Brenga asnjërit s’i jep fajësimin,

përderisa fati na pengoi egërsisht…

 

Unë do të vdes përpara teje,

por ti mendjen, natyrisht,

s’do ta heqësh kurrë prej meje,

sepse të kam dashur mizorisht…

Vullnet Mato

 

LOTËT PA NGJYRË

 

Mbahu fort, o shpirti im,

mos u këput,

nga lotët e fëmijëve,

kur qajnë për bukë!…

Nga lebetitjet e tyre,

kur kërkojnë nënën,

kur duan atë zemër,

që u ngroh zemrën…

 

Duro, o zemra ime,

mos rënko aq shumë!

kur të vegjlit mbështillen

me kartona në gjumë;

Kur bashkë me mace

dhe qen të zgjebosur,

jetojnë fëmijëri të mjerë

me shpirt të nxirosur!…

 

Rezisto burrëria ime,

mos i lëngëzo sytë,

kur fëmijët lypin

kotheren çdo ditë!

Kur rriten zhelanë

e pa lodra në duar,

me sy të përqarë

e buzëqeshje të shuar…

 

Mos ik, o truri im,

qëndro brenda meje,

kur në fytyrën e njomë

shoh vraga rrëkeje,

tek i vogli bardhosh,

apo zezaku vogëlush,

nga lotët pa ngjyrë

tek askush!…

 

Mbush gjoksin, fryma ime,

kur lutem: O Zot,

mos paçin fëmijët kurrë

vuajtje dhe lot!…

Sytë e këtyre engjëjve,

s’i shoh dot duke qarë,

edhe sikur të pikojnë

florinj e margaritarë!…

 

Vullnet Mato

 

HIJA E PISHËS NË OBORR

(Erotike)

Hija e pishës si gorre

lidhur në oborr,

tundi bishtin në mëngjes

te ballkoni i mikes…

Ca kothere dielli

ajo i thërrmoi me dorë, 

për të më dhënë heshtur

sinjalet e pritjes…

 

Pastaj në mesditë

hija mblodhi bishtin,

dhe ia futi gjumit

e lodhur nga vapa.

Shtrova batanijen,

të freskoj shpirtin,

dhe prita të errej,

sa të binte nata…

 

Në mbrëmje ajo i lehu

hënës nga lindja,

dhe e zgjidha hijen

nga zinxhiri,

të na ruante natën

nga gojët e liga,

kur jam i gatshëm

t’i vdes mikes te pëqiri.

 

Gjithë natën,

engjëlli ynë mbrojtës

me degë të blerta,

na fshehu prej syve

vrastarë të dashurive.

Duke gërmuar thesarin

e mikes fshehtas,

ne zbuluam portën

e parajsës me yje…

 

TË GJALLËT, PA TRUP…

 

Vullnet Mato

 

TË GJALLËT, PA TRUP…

 

Ka dy rrugë për në varr,

njëra e shtruar me dafina,

tjetra me gjemba murrizi

të shpie direkt në ferr.

Populli ta shtron udhën,

ndryshe nga familja,

siç ua ke lënë ti njerëzve,

me dritë, ose terr…

 

Ka njerëz të fshirë

nga ekzistenca krejtësisht,

për ligësi e makutëri

të bëra në interes vetjak,

por ka dhe të ngritur

në piedestal madhërisht,

pasi jetën ua kushtuan

të tjerëve përqark.

Ata që derdhën të tërë 

vitet e jetës për të krijuar,

shpikjen që shtyu hapat e botës

drejt përparimit njerëzor.

Dhe të tjerët që falën pasurinë,

prej etërve trashëguar,

të çimentonin kolonat prej balte

të kombit të lashtë arbëror.

 

Dikush mund të thotë,

ç’më duhet mua monumenti,

mjafton ta bëj jetën time

në luks e begati pronari..

Po… veçse, ata që ke zhvatur,

ose zhdukur për momentin,

kanë prapa të tjerë, që të lënë

pa emër e pa asnjë shenjë varri…

 

Aq shumë njerëz kanë ardhur

dhe janë fshirë nga jeta,

sa toka nuk numëron 

përsipër dheut, gurët e zallit.

Janë shkruar dhe shuar

regjistrave, me miliarda veta,

por pak kanë mbetur të shkruar

në kujtesën e ajrit;

 

Mbeti esenca e mendjeve

të vëna në garë mbijetese, 

nga tërë ardhjet në glob

gjatë riciklimit jetësor;

nga shoshitjet shekullore

të miliarda vdekjeve inerte,

mbeti vetëm produkti

i ndritur i floririt njerëzor.

 

Pra, mbetën gjallë vetëm ata

që vitet i lanë pa numëruar,

pa përjetuar ekstaza qejfi,

apo dëfrime, si të mbretërve.

Ata që vdekja i priti me dhimbje

e keqardhje të papërshkruar,

që ndonëse pa trup, të gjallë mbetën,

mes gjithë brezave të njerëzve…

 

Së fundi natyrshëm, lind pyetja,

te çdo lexues i kësaj poezie:

Nga timonierët e shumtë

që ka sot ky vend, cili vallë,

mund të mbetet në oksigjenin

e kujtesës së kësaj Shqipërie,

të mbijetojë kohën e përjetshme,

pa trup dhe përsëri i gjallë?…

GJETHET E RËNA VJESHTRAVE

 

Vullnet Mato

 

GJETHET E RËNA VJESHTRAVE

 

Ashtu siç bien nga pemët

gjethet në vjeshtra,

pema e atdheut po vyshket

nga gjethet e rëna…

Erërat e ftohta që fryjnë

me pështjellime të shpeshta,

kanë bërë, gjethet e blerta

të bien nga degët nëna…

 

Pema jonë e lashtë ka pasur

vegjetim të lartë gjelbërimi,

derisa arriti në katër milionë

e ca gjethishte të gjalla.

Por pak nga pak vyshkjet

nga thatësira mjerimi,

bënë që degët e saj të mbeten

me gjethe të rralla.

 

“Kujdestarët” e zgjedhur,

pas katër stinëve pranverore,

për të siguruar burimet vaditëse,

nuk kanë menduar,

për erërat e thatësirës

në vjeshtrat e çdo kurore,

derisa gjethet e kësaj peme,  

thuajse janë përgjysmuar…

 

Sado të mundohen, për të gjetur

në botë gjethet e rëna,

disa humanistë viziv të medias,

që gjethishtet gjurmon,

në emisionet “Gjethe të humbura”

nga degët nëna,

nuk arrijnë t’i kthejnë pemës

gjithë blerimin që i mungon…

 

Dhe degët nëna, nisën ndërkohë

të vajtojnë me lot mallëngjimi:

-O gjethja ime e shtrenjtë,

ku të ka zënë sonte nata,

kush t’i mbulon supet

të mos ftohesh nga thëllimi?…

Kthehu, mos u vono,

të më gjesh te shkarpat e thata!…

 

Prandaj “kujdestarët” e kujdesur,

së pari për gjethimin e tyre,

duhet të mbrojnë të tëra gjethet,

nga ftohtësirat me acar,

para se gjelbërimi i Atdheut

të kthehet në pemë shkretëtire,

ku të vajtojnë degët e gjora,

tharjen e gjithë trungut shqiptar…

Kategori
Uncategorized

MONOLOGU I NENES SE EMIGRANTIT

 


Vullnet Mato.

 

MONOLOGU I NËNËS SË EMIGRANTIT

 

U bënë shtatë vjet

me rënie gjethesh të verdha ndërmote,

shtatë shekuj që të pres

me sytë në përgjim,
te kjo derë e pashkelur nga fryma jote

dhe nga gjurma e harruar

diku larg në mërgim…

 

Të pres te kjo derë e gozhduar

me kufomën e vetmisë brenda,
te ky prag i zi që mbështolli

me shurdhëri nata jote e ikjes.

Yjet këputen

nga gërmadhat e reve të rënda

dhe bien mbi duart e mia

të shtrira drejt qiellit të pritjes…

 

Por ylli yt

nuk pikoi vështrimin e syrit

mbi përrenjtë e tharë

të rrudhave të mia.

U bënë shtatë shekuj

me trokitje vetëtimash,

duke pritur të trokasë zëri yt

tek dritarja ime me thinja…

Por dëgjoj aty,

vetëm ankthin e erërave dimërore.

që vijnë e shkojnë

me psherëtima të pikëlluara.

Derisa vetmia

më ngurtësoi rrudhjen kockore,

për të gdhendur statujën e pritjes

së nënave të harruara…

Ti nuk erdhe

të zbutesh mallin tim gjëmëmadh.

Shumë shira breshëruan lot në sytë emi.

Lot që u tretën nga mynxyra e dhimbjes,

nëpër mjegullat e harrimit tënd pakufi.

 

Vjen gjithmonë një korb mortor,

gdhihet natën te dritarja ime eshkretuar,
ku hija jote ngjyrë molle, lulëzon në oborr
dhe gjithmonë më pëshpërit

ardhjen tënde të tepërvonuar…

Por tani që edhe ajri u mbush

me mungesën tënde,

ndjej se fryma më është pakësuar

dhe fjalët e ngrira më janë kthyer

në mermer të zbardhur,

ku mund t’i falesh kujtimit në kthim,

nëse dikur ke për të ardhur… o yllim!…

 
Kategori
Uncategorized

Gazetareve ju kercenohet jeta ne Shqiperi,marrin azil politik ne Suedi.

Lajme Shqip,Lajmet e Fundit, Greqi, emigracion,Focus news

suedia ne focus 1Nga Suedia Urim Gjata /

Edhe një gazetare tjetër fiton strehim politik në Europën Veriore pasi iu kërcënua jeta e saj në Shqipëri.  Është Suedia që ka marrë në mbrojtje gazetaren Syrjeva Berberi si dhe më parë Emanuela Çapanin, pasi iu kërcënua me jetë për shkak të investigimit të skandalit rreth trukimit të ndeshjeve. Ishte gazeta “Focus News . al” që më 8 Prill të 2015 publioi menjëherë këtë kërcëmin përball indiferentizmit të autoriteteve shqiptare. Një javë më parë Bordi i Emigracioni në Suedi ka vendosur të pranojë kërkesën e saj për azil, duke e konsideruar kthimin në Shqipëri të rrezikshëm.

Ky investigim i nisur në Shqiperi bëri bujë edhe në shtetin Suedez në mediat, të cilat e transmetuan njëkohësisht. Futbollisti me origjine Kosovare Liridon Leci në një kamer të fshehtë ka rrëfyer skemën mafioze të trukimit të ndeshjeve kryesisht në ligat Suedeze. Ai ka treguar gjithashtu edhe për lidhjet e tij me Presidentin e Federatës Shqiptare te Futbollit, Armand Duka.

Disa muaj më parë video u bë publike te televizionin Suedez TV4. Fill pas denoncimit të këtij rrjeti mafioz, gjë që gazetarja Syrjeva Berberi ka marrë në telefonin e saj një mesazh kërcënues. Ajo me shumë vështirësi ka arritur të lidhet dhe të komunikoje në shtetin Suedez me Z Urim Gjata, i cili ishte i pari që i dha mbështetien morale në përpjekjet e saj për të mos u tërhequr nga “kauza” e saj dhe luftën kundër krimit dhe korrupsionit, por dhe në të drejtat e saj në entin e emigracionit Suedez,.

Z Gjata më dha kurajë që unë të vazhdoj përpjekjet e mija pa u tërequr nga asgjë,ai me lidhi me gazetarin Z Shpëtim Zinxhiria në Athine. Portali i lajmeve “Focus News.al” dhe gazetari Shpetim Zinxhiria na dha një mbështetje shumë të madhe në publikimin e kërcënimit që iu bë gazetares Berberi.

Vetëm në saj të publikimit në këtë portal lajmi u adoptua edhe në mediat e tjera shqiptare si gazeta “Mapo” e deri tek emisioni “Opinion”. Syrjeva Berberi gazetarja e cila sot është e mbrojtur në shtetin Suedez, shpreh mirënjohjen për kolegët e saj të cilet ishin e vetmja mbështetje atehere kur shteti dhe policia shqiptare nuk i dha mbrojtje.

Çështja e gazetares Syrjeva Berberi duket se do të vazhdojë edhe për disa kohë pasi Bordi i Emigracionit ka vendosur të depërtojë në Shqipëri vellain e saj Xhulio Berberi, duke e konsideruar Shqipërinë një vend jo të rrezikshëm, me pretendimin se prindërit jetojne ende në Shqipëri, si dhe me arsyen se jeta e tij nuk ka qenë i kërcënuar drejtpërdrejtë në Shqipëri.

Gazetarja Berberi e mbrojtur personalisht nga shteti Suedes, ende ndihet e kërcënuar duke qenë se mafia shqiptare nuk ndalet, dhe ajo e di që në rast se vellai do të kthehet në Shqipëri ata do të hakmerren tek ai.

Në një kontakt që ne kemi pasur me gazetaren, na sqaron arsyet se përse ajo vendosi të marrë vëllain e vet. “ Unë mora vellain sepse menjehere pas investigimit ai është ndjekur nga persona të dyshimte, të cilët flisnin me theks kosovar. Xhulio ishte i vetmi pjestar i familjes me të cilin unë jetoja prej gati 4 vitesh dhe ai ishte i vetmi familjar që e njihnin të gjithë. Ai është i kërcënuar po aq sa unë dhe ata do të marrin hak tek vellai im, do të më bëjnë presion tek ai.Shpresoj që gjykata të pranojë kërkesën e vellait tim dhe t’i japë mbrojtje” shprehet e shqetesuar gazetarja shqiptare.suedia-azil

Journalisten
Syrjeva Berberi har fått asyl i Sverige, men hennes bror ska deporteras till Albanien.FOTO: Tor Johnsson

Albanska journalister får asyl

6 juli, 2015

De två albanska journalisterna Syrjeva Berberi (bilden) och Entuela Capani som låg bakom ett TV4-reportage har fått asyl i Sverige efter att ha hotats till livet i Albanien. Men Syrveja Berberis bror fick avslag på asylansökan och ska skickas tillbaka till Albanien.

Journalisten berättade i juni om de två albanska journalisterna Syrjeva Berberi och Entuela Capani som flytt sitt hemland efter dödshot. De hade med dold kamera filmat den tidigare Bois-spelaren Liridon Leci som berättade att han kunde fixa fotbollsmatcher i Skandinavien och på Balkan. Videofilmen visades på TV4 i vintras.

Efter mötet med Lici blev de hotade till livet av två män. Flera hot riktades mot dem och deras familjer. Syrjeva Berberis pojkvän blev brutalt misshandlad och hans bil förstörd. En bomb på en cykel hittades utanför Entuela Capanis hus. Hennes make, som också är journalist, fick dödshot riktade mot hela familjen per telefon och familjens bil vandaliserades.

När de ställde upp på intervjuer med Journalisten visste de inte om de skulle få asyl, och de var mycket oroliga.

Nu har båda journalisterna fått asyl i Sverige.

– Jag är så glad över beslutet, säger Entuela Capani.

Syrjeva Berberi har svårt att glädjas över det positiva beskedet eftersom hennes bror samtidigt fick avslag på sin asylansökan.

– De som har hotat mig i Albanien har också hotat min bror. Det var därför vi reste tillsammans hit. Jag har förstört hans liv, och nu riskerar han att skickas tillbaka till Albanien och maffian som hotat oss båda. Jag kan inte känna någon glädje när mitt arbete riskerar att leda till att min bror kommer till skada, säger Syrjeva Berberi till Journalisten.

Kategori
Uncategorized

Serbet tallen me Ramen ne FB.

Mediat online në shërbim të Ramës prej katër orësh japin lajmin se Rama ka replikuar me Kryeministrin serb Vuçiç në lidhje me vendimin e gjykatës, e cila i jep tre pikët Shqipërisë.
Rama ka bërë patriotin dhe e ka ftuar Vuçiçin të shikojë edhe ndeshjen e kthimit në Shqipëri. Pas plot 4 orësh komunikim në rrjetet sociale të Ramës me Vuçiçin rezulton se nuk paska qenë Vuçiçi, Kryeministër i Serbisë, ai me të cilin ka biseduar Rama, por një Vuçiç me një profil fals me emrin e kreut të qeverisë serbe. Dy fotot që botojmë sot tregojnë se cila prej faqeve të Twitter është faqja zyrtare e Kryeministrit serb, Vuçiç dhe cila është false. Në llogarinë zyrtare të Kryeministrit Vuçic në rrjetin social Twitter shkruhet që në fillim se kjo është faqja zyrtare e Kryeministrit të Serbisë dhe kryetarit të Partisë Progresiste në Serbi, Aleksandër Vuçiç. Në faqen zyrtare të tij ka 116 mijë fansa dhe postimet e bëra janë sigurisht në gjuhën serbe. Në profilin fals të Vuçiç, ku Rama në mënyrë qesharake u vu në lojë ka vetëm 5104 fansa, një numër shumë i vogël ndjekësish ky krahasuar me profilin zyrtar të Kryeministrit serb. Nuk është e rastësishme që Vuçiç ka një profil fals, të gjithë politikanëve si në Shqipëri dhe kudo në botë u kanë hapur profile false në të cilat përdorues të rrjeteve sociale shpenzojnë kohën e lirë duke postuar komente pavarësisht se nuk kanë asnjë lidhje me qendrimet zyrtare të politikanëve në emër të të cilëve flasin.
Por si u tall Rama nga qytetarët serbë? Gjithçka ka nisur nga një postim në llogarinë false të Vuçiç, i cili përmes një postimi shprehej “Vendimi i CAS i turpshëm për drejtësinë, fyerje për gjithë njerëzit normalë”. Pas këtij postimi, ka nisur tallja me Ramën, personi që menaxhon profilin fals të Vuçiç ka bërë një tjetër reagim në të cilin i bën tag Ramës duke shkruajtur: “Mos u shqetëso Edi Rama, do vijmë t’ju mundim në mes të Tiranës pa dron e pa ndihmën e askujt”.
Tag është një opsion ku përdoruesit e rrjeteve sociale Tëitter apo Facebook, veçanërisht të rinjtë e përdorin duke lidhur postimin e tyre në faqet e miqve të tyre. Është anormale të mendosh se një Kryeministër, e në rastin konkret Vuçiç të merrej me këto opsione e aq më tepër duke dialogur për çështje delikate, siç është ajo e ndeshjes Shqipëri-Serbi, ku të gjithë e mbajmë mend ngjarjen e rëndë që ndodhi. Por mesa duket për Ramën ky ka qenë rasti perfekt për t’u mediatizuar.
Pas postimit tallës që “Vuçiç” i rremë kishte postuar në faqen e tij dhe të Ramës me shprehjen: “Mos u shqetëso Edi Rama, do vijmë t’ju mundim në mes të Tiranës pa dron e pa ndihmën e askujt”, Kryeministri shqiptar është përgjigjur menjëherë. Rama ka vijuar figurën e tij prej budalli ndërkohë që ndjekësit serbë talleshin. “Dhe që ta dish ndeshja do të bëhet në Shkodër, ku je i mirëpritur të jesh i ftuari im i nderit, që t’i duartrokasim së bashku ata që do të fitojnë. @SerbianPM mik i dashur në Shqipëri do të fitojë kush do të luajë më mirë futboll atë ditë ndaj mos thuaj ‘Ne do fitojmë’ se s’ke asgjë në dorë:-)”, ishte replika e Ramës.
Pas kësaj replike të Ramës, tallja e serbëve ka vijuar edhe më tej. Në një tjetër postim, në profilin fals të Vuçiç ka vijuar vënia e Kryeministrit shqiptar në lojë. Kështu pas reagimit qesharak të Ramës për zhvillimin e ndeshjes në Shkodër, ka ardhur një tjetër reagim tallës nga profili fals i Vuçiç. “E the mirë! Do të jetë kënaqësia ime”, shkruhej në profilin fals të Vuçiç.
Pas këtyre replikave qesharake të Ramës dhe “Vuçiçit” të rremë, zyra e shtypit të Kryeministrisë është kujdesur që të shpërndajë lajmin nëpër media, duke tentuar t’i bëjë jehonë e pompozitet replikave e kundërreplikave të Ramës me personin e panjohur që tallej me të i maskuar nën emrin e Kryeministrit serb.

Debati i Ramës me profilin fals

“Drejtësia europiane për të disatën herë u shndërrua në një padrejtësi botërore. Vendimi i CAS i turpshëm për drejtësinë, fyerje për gjithë njerëzit normalë”, shkruajti Vuçiç.
Më pas, duke i bërë tag Kryeministrit Rama, Vuçiç shkruajti:
“Mos u shqetëso Edi Rama, do vijmë t’ju mundim në mes të Tiranës pa dron e pa ndihmën e askujt”.
Pak orë pas këtij reagimi, vjen edhe përgjigjja e Kryeministrit shqiptar, Edi Rama.
“Dhe që ta dish ndeshja do bëhet në Shkodër, ku je i mirëpritur të jesh i ftuari im i nderit, që t’i duartrokasim së bashku ata që do fitojnë. @SerbianPM mik i dashur në Shqipëri do fitojë kush do luajë më mirë futboll atë ditë ndaj mos thuaj ‘Ne do fitojmë’ se s’ke asgjë në dore:-)”, shkruan Rama, i cili njësoj si Vuçiç e bën edhe në gjuhën angleze postimin.
Pas ftesës së Ramës për të qenë në Shkodër, Kryeministri serb ka reaguar sërish. “E the mirë! Do të jetë kënaqësia ime”, shkruajti ai në Tëitter. Nuk dihet me siguri nëse Vuçiç do e mbajë fjalën dhe do rikthehet sërish në Shqipëri.

Kategori
Uncategorized

Raporti i DASH: Korrupsion në të gjitha nivelet e qeverisjes.

Raporti i Departamentit të Shtetit denoncon shkeljen e të Drejtave të Njeriut nga qeveria ndërsa evindeton se korrupsioni është i përhapur në të gjitha nivelet e qeverisjes. Dhunë ndaj qytetarëve, arrestime të paligjshme, dhunim të pronës, presion ndaj mediave, prishje të paligjshme të ndërtimeve etj janë konstatimet e rënda që ngre DASH mbi Shqipërinë në raportin e fundit të tij mbi të drejtat e njeriut. “Shkeljet më të rënda të të drejtave të njeriut në Shqipëri janë korrupsioni i përhapur në të gjitha nivelet e qeverisjes, veçanërisht brenda sistemit gjyqësor, dhuna në familje si dhe diskrimini ndaj gruas” thuhet në raport. Panorama me të cilën shfaqet Shqipëria sot i ngjan një sistemi diktatorial.Korrupsioni mbetet një problem në sistemet e edukimit përfshirë edhe univesitetet publike. Shumë studentë ofrojnë para në këmbim të një note kaluese në provim. Shumë studentë deklarojnë se nga mësuesit kërkohet ryshfet për tu mundësuar kalimin në provime. Qeveria ka bërë shumë pak progres në adresimin e çështjes së kthimit të pronave tejk pronarët dhe shumë prej këtyre çështjeve mbeten ende pa një zgjidhje. Abuzimi ndaj fëmijëve është shumë i përhapur dhe numri i fëmijëve në situatë rruge është i lartë. Qeveria ka zbatuar në mënyrë të dobët ligjin e punës dhe rrallë ka mbrojtur punonjësit.  Mos ndëshkimi mbetet një problem. Mos ndjekja dhe mos dënimi i zyrtarëve që kanë kryer abuzime mbetet problematike. Zyrtarë të qeverisë dhe politikanë ashtu si edhe gjyqtarë dhe persona të tjerë me interesa të fuqishme biznesi janë në gjendje që të evitojnë ndjekjen penale” thuhet në raport. Raporti i Departamentit të Shtetit ka pasur raporte të besueshme se qeveria prishi shtëpitë e qytetarëve  pa një proces të regullt ligjor, si pjesë e një fushate më të gjerë për të shkatërruar ndërtesa të ndërtuara në mënyrë të paligjshme. Qytetarët parashtruan ankesat se Qeveria, përmes Inspektoratit Urbanistik të Ndërtimit shktaërroi pa të drejtë banesat e tyre por kërkesat e qytetarëve u injoruan. Raporti citon se qeveria bërë pak përparim në çështjen e kërkesave për kthimin apo kompensimin e pronave të marra gjatë ish epokës komuniste, dhe shumë nga pretendimet për prona mbetën të pazgjidhura. Ka vazhduar të ketë shenja të abuzimit të përhapur të fëmijëve, edhe pse nuk janë raportuar sa duhet. Ka pasur shumë fëmijë të zhvendosur dhe fëmijë që enden në rrugë, sidomos brenda komunitetit rom, edhe pse gjatë vitit qeveria ka bërë përpjekje më të mëdha për t’u përballur me këtë problem. “Shqipëria vazhdoi të jetë një burim dhe vend destinacioni për burra, gra dhe fëmijë që i nënshtrohen trafikimit seksual dhe punës së detyruar. Komunitetet romët dhe egjiptiane ballkanike kanë qenë të margjinalizuara dhe të abuzuara; problem serioz ishte edhe diskriminimi në bazë të orientimit seksual dhe identitetit gjinor”, citon raporti.

Drejtësia nën presionin politik

Edhe pse Kushtetuta parashikon një gjyqësor të pavarur, presioni politik, kërcënimet, korrupsioni i përhapur dhe burimet e kufizuara shpesh pengojnë sistemin e drejtësisë që të funksionojë në mënyrë të pavarur dhe efikase. Shpesh seancat gjyqësore nuk kanë qenë të hapura për publikun. Në rastet e zyrtarëve të lartë Gjykata shpesh ka refuzuar të pranojë vëzhgues gjatë seancave dhe në mënyrë rutinore telefonojnë kryetarin e trupit gjykues për të pyetur nëse të pranojnë një individ që kërkon të marrë pjesë në një seancë të veçantë. Disa agjenci janë të ekspozuara si model i mospërfilljes ndaj urdhërve e gjykatës. Politizimi i emërimeve në Gjykatën e Lartë dhe Gjykatën Kushtetuese kërcënojnë dhe minojnë pavarësinë dhe integritetin e këtyre institucioneve. Që nga shtatori dy vende të lira në Gjykatën e Larrë mbetur e paplotësuar, pas gati një viti, pavarësisht nga një numër të madh të rasteve me të cilat përballet gjykata.

Shtypja e lirisë së medias

Gazetarët  deklarojnë se botuesit dhe kryeredaktorët censurojnë shkrimet e tyre në mënyrë direkte dhe indirekte në varësi të presioneve politike dhe komerciale. Shumë gazetarë ankohen se mungesa e kontratave të punës shpesh i pengon ata për të raportuar në mënyrë objektive dhe i detyron ata të praktikojnë autocensurën.
Kushtetuta parashikon lirinë e fjalës dhe të shtypit, dhe qeveria përgjithësisht i respektoi këto të drejta. Ka pasur raporte se qeveria dhe bizneset kërkuan të ndikojnë mbi mediat në mënyra të papërshtatshme. Mediat e pavarura kanë qenë aktive dhe përgjithësisht të pakufizuara, edhe pse ka pasur raste të presionit politik dhe ekonomik të drejtpërdrejtë e të tërthortë mbi median, përfshirë edhe kërcënime ndaj gazetarëve. Presioni politik, korrupsioni, dhe mungesa e fondeve, vunë kufizime mbi mediat e shkruara të pavarura, dhe gazetarët pohuan se ata praktikonin vetë-censurën.

Në strukturat e policisë,  njerëz me lidhje kriminale

Policia nuk ka zbatuar gjithmonë ligjin në mënyrë të barabartë. Lidhjet politike ose lidhjet kriminale, infrastruktura e dobët, mungesa e pajisjeve, apo mbikëqyrja e pamjaftueshme kanë ndikuar shpesh në mos zbatimin e ligjeve. Pagat e ulëta, motivimi i dobët dhe udhëheqja e dobët,  mungesa e diversitetit në fuqinë punëtore vazhdoi të kontribuojë në rritjen e korrupsionit dhe sjelljes joprofesionale. Mosndëshkimi mbeti një problem serioz  ashtu si edhe korrupsioni i policisë ishte një problem. “Policia përdor forcën e saj duke tejkaluar të drejtat”. Sipas Departamentit Amerikan të Shtetit të dënuarit në Shqipëri trajtohen me kushte çnjerëzore. “Ligji i jep të drejtën Avokatit të Popullit që përmes një mekanizmi kombëtar të monitorojë dhe raportojë mbi gjendjen e burgjeve dhe qendrave të dënimit. Gjatë vitit, është raportuar se në qendrat e burgimit dhe ato të dënimit vijojnë të ketë probleme serioze. Rreth 103 ankesa janë dorëzuar nga të dënuarit të cilët shpreheshin se policia kishte ushtruar ndaj tyre dhunë fizike  ndërsa i mbante në qeli në mënyrë të jashtëligjshme.  Komiteti Shqiptar i Helsinkit raporton se ndonjëherë policia përdor forcën e saj duke tejkaluar të drejtat. Po ashtu, kushtet në sistemet e paraburguimit janë aq të varfra sa përbëjnë trajtim çnjerëzor për të dënuarit.  Shumica e raportimeve të Komitetit të Helsinkit citojnë se shumë nga ankesat e qytetarëve lidhen me faktin se policia i ka arrestuar ata pa asnjë të drejtë dhe argument, nuk ka respektuar të drejtat e tyre dhe u ka mohuar atyre të drejtën për të patur një avokat. Ka pasur gjithashtu ankesa për mbipopullim të burgjeve. Ka patur raste kur personat e dënuar mbërrinin nëpër qelitë e paraburgimit me plagë dhe të dhunuar. Autoritetet nuk garantojnë shërbim mjekësor duke bërë të vështirë mjekimin e të dënuarve që të mund të shërojnë plagët e tyre gjatë vuajtjes së dnëimit”.

Policia, dhunë e arrestime të paligjshme ndaj qytetarëve

Arrestimet e paligjshme të qytetarëve si dhe në shumë raste dhunimi dhe keqtrajtimi i tyre ishte ndër shqetësimet kryesore krahas nivelit të lartë të korrupsionit që Departamenti i Shtetit ngre ndaj qeverisë shqiptare. Në raportin vjetor për të drejtat e njeriut, Departamenti amerikan i Shtetit citon se në Shqipëria janë mbipopulluar qelitë e paraburgimit ndonëse qytetarët janë shoqëruar pa të drejtë në këto qeli, duke u mbajtur aty për një kohë të gjatë e të papërcartuar në shkelje të hapur të çdo të drejte e ligji. Probleme të tjera të të drejtave të njeriut përfshinin rrahjet dhe keqtrajtimet nga policia të personave të dyshuar gjatë ndalimit dhe marrjes në pyetje, ndonjëherë për të nxjerrë rrëfime; kushtet jashtë standardit në burgje; si dhe gjyqësori paefektshëm, i cili është objekt trysnie dhe korrupsioni. Nga ana tjetër, Departamenti i Shtetit shpreh shqetësimin edhe ndaja buzimeve dhe keqtrajtimeve ndaj personave të dënuar. “Shkelje e të drejtave të njeriut në Shqipëri është keqtrajtimi dhe dhuna e ushtruar nga policia ndaj personave të shoqëruar si të dyshuar apo personave të shoqëruar për tu marrë në pyetje, e ndonjëherë për të nxjerrë rrëfime. Herë pas here policia zgjaste dënimet pa patur asnjë akuzë ndaj personave të shoqëruar, kushtet në burgje janë jashtë standardeve dhe sistemi gjyqësor është i paaftë përballë korrupsionit dhe presionit politik” thueht në raport. Nga ana tjetër Departamenti i Shtetit lëshon kritika të forta për strukturat e policisë, të cilat sipas tij në disa raste janë të lidhur politikisht e në disa raste të lidhura me krimin duke bërë që ligji të mos zbatohet. “Policia nuk ka zbatuar gjithmonë ligjin në mënyrë të barabartë. Lidhjet politike ose lidhjet kriminale, infrastruktura e dobët, mungesa e pajisjeve, apo mbikëqyrja e pamjaftueshme kanë ndikuar shpesh në mos zbatimin e ligjeve. Pagat e ulëta, motivimi i dobët dhe udhëheqja e dobët,  mungesa e diversitetit në fuqinë punëtore vazhdoi të kontribuojë në rritjen e korrupsionit dhe sjelljes joprofesionale. Mosndëshkimi mbeti një problem serioz  ashtu si edhe korrupsioni i policisë ishte një problem” citon Departamenti amerikan i Shtetit. Kritika të ashpra raporti ngre në lidhje me kushtet çnjerëzore në sistemet e paraburgimit ku krahas mos përmbushjesh së standardeve raportohet edhe abuzime dhe dhunë fizike ndaj të dënuarve. “Ligji i jep të drejtën Avokatit të Popullit që përmes një mekanizmi kombëtar të monitorojë dhe raportojë mbi gjendjen e burgjeve dhe qendrave të dënimit. Gjatë vitit, është raportuar se në qendrat e burgimit dhe ato të dënimit vijojnë të mbetetn problemne serioze.

Arben Shahini

Kategori
Uncategorized

Metastazat vdekjeprurëse të mafies, që “rilindja” instaloi në pushtet.

foto e Urim Gjata

Të gjithë duan të largohen. Se janë nën trysninë e mafies familjarë në pushtet, një lloj shteti që deri tani nuk ishte parë. Duke lënë pa mend në kokë të gjithë. Ata që e pësuan dhe ata që e ngritën dhe e ndërtuan. Në rajonin verilindor, fluksi i largimeve drejt Gjermanisë nuk ka të ndalur. Sepse shumica udhëtojnë përmes aeroportit të Prishtinës. Lëvizjen e shqiptarëve në doganën e Morinit askush nuk mund ta ndalë. Do të ishte një superparadoks, në kushtet kur disa me nder me thënë politikanë bëjnë fjalë për bashkim të dy shteteve shqipfolës.

Largohen sepse ndihen të mashtruar. Paradoksalisht këta me nder me thënë politikanë u lodhën duke thënë se janë mashtruar nga mashtrues që duan të fitojnë në kurriz të tyre. Asnjë prej tyre nuk thotë ashiqare: po ikin se i kemi mashtruar ne. Ne, politikanët e këtij vendi jemi shkaktarët e zbrazjes së plotë të trojeve shqiptare.

Në Shqipëri asgjë nuk ecën me ritmet e kohës. Se mashtrimi, dihet nga të gjithë, është vepër penale. Kjo dihet nga të gjithë nënshtetasit. Vetëm ky me ndër me thënë shteti ynë nuk e di. Dhe heziton t’i përdorë ligjet ndaj mashtruesve. Sepse mashtrues janë të gjithë ato që kanë në dorë instrumentet ligjore, që tashmë nuk prekin pikërisht mafien që po fuqizohet nga dita në ditë. Në këto kushte në këtë vendin tonë, asgjë nuk është nën ritmin e kohës. I matshëm është vetëm hendeku që po krijohet nga dita në ditë mes të pasurve e të varfërve. Një hendek që tashmë thuajse është i pamatshëm. Ky hendek ka ngritur në maja edhe konfliktin mes dy shtresave, një konflikt që rrezikohet të shpërthejë nëse nuk merren masa të shpejta për të minimizuar faktorët që e kanë krijuar e që njihen nga të gjithë. Sepse, askënd nuk e lë të qetë fakti se hendeku u krijua nga vjedhësit dhe jo përmes pasurimit nga puna. Ndikim negative në rritjen e konfliktit në radhë të parë po japin organet e drejtësisë, të kësaj me ndër me thënë drejtësie që shikon vetëm pasurimin e saj, pasi e di se ka mbetur në dorë të padrejtësisë. Ndaj përderisa ligji prek vetëm të varfrit dhe jo maskarenjtë, të gjithë mendojnë si e përpiqen të ikin. Aq sa nga rajoni verilindor po ikin edhe pleq. Dhe jo në zonën fushore, por drejt Gjermanisë.

foto e Urim Gjata

Tashmë vlerësohet si një budallallëk me brirë, çfarë po përpiqen të bëjnë ditët e fundit mashtruesit e pushtetit kur thonë: “hapni sytë o njerëz se po ju mashtrojnë”. Përgjigjja e kuksianëve është: E dimë se jemi të mashtruar e ndoshta na kthejnë, por po e provojmë një herë. Ne e dimë dhe i njohim saktësisht mashtruesit. Jeni ju që së fundmi keni ngritur një pushtet idioto – familjar, duke ushtruar presion që ne të tjerët të largohemi e t’u lëmë të lirë ju të bëni çfarë të doni me këtë vend. Të paktën ca ditë nuk do t’u kemi ndër sy ju o mashtrues e maskarenj që u duket se keni në dorë edhe jetën tonë”.

Tashmë në rajonin e shpopulluar verilindor të gjithë mendjen e kanë për të ikur që të mos i ngjajnë ujit të ndenjur. “Pa lëvizur nuk mund të arrijmë ndonjë gjë për fëmijët tanë. Se jeta jonë po kalon mes vuajtjesh”,- thonë kuksianët. Ndaj të gjithë duan të arratisen, t’u shpëtojnë metastazave vdekjeprurëse të mafies që “rilindja” e ka bërë të plotfuqishme. Tashmë në Kukës thonë: Burrat kanë ikur, ose po ikin këtu kanë mbetur dhe nuk lëvizin vetëm horrat. Horra që shesin gjithçka, shesin toka, biznese, shesin çdo vlerë tjetër njerëzore të mbetur të këtij vendi. Aq sa në ndërmarrjen e pyjeve, inxhinieri specialist i vjetër i pyjeve hiqet nga puna dhe zëvendësohet me një punonjës militant me 7 klasë. Në arsim, vetë Ministria e Arsimit thotë se janë 236 vende të lira ku japin mësim mësues pa arsim, ndërsa edhe 29 fituesit e testit të 6 dhjetorit lihen pa punë. Idiotizma të tilla kjo lloj mafia i ka me shumicë sa është e kotë t’i numërosh.

Tashmë gjithçka është zhvendosur në kontrollin e zgjedhjeve të 21 qershorit. “Rilindja” e di se çfarë po gatuan me këto zgjedhje. Ndaj edhe ka kandiduar dy ish-drejtues të lartë të PD-së nën flamurin e saj. Është zgjedhja më e çuditshme, e paregjistruar ndonjëherë më parë. Ka çuditur, por edhe nevrikosur ata zgjedhës që kanë mbetur pa ikur. Ata pak i ka lënë të çuditur edhe vetë PD-ja që gjithsesi e di se fitoren e ka të garantuar. I ka çuditur të paikurit, kur shohin se kandidati i saj vjen nga Tirana dhe i panjohur për komunitetin. Bile është nga një fshat i deputetit socialist, deputet që mbahet si regjistratori i pushtetit familjar në rajonin verilindor. Kuksianët thonë: nuk ka njeri tjetër veç nga Shtiqni? Jo pak prej kuksianëve thonë: derisa është kështu, deri në qershor, nuk kemi pse të qendrojmë. Të ikim sa më pare, përderisa partitë nuk duan t’ia dinë për ne, por na sjellin nga Honoluluja vetëm ushtarë besnikë të tyre.

foto e Urim Gjata

Paradoksalisht më shumë se programet e kandidatëve, kuksianët pyesin: nga është kandidati. Sepse në masë të madhe drejtuesit janë nga Shtiqni (fshati i deputetit socialist). Kjo ka sjellë që bicjanët të thonë: jemi braktisur nga e majta, se të braktisur kemi qenë edhe nga e djathta. Ndërsa banorët e Gorës, tashmë të larguar me shumicë, thonë: Të majtës nuk i besojmë as një sekondë. Sa erdhi në pushtet thuajse na i largoi të gjithë bijtë tanë nga puna.

Mund të duket paradoks, por situata në rajonin verilindor e tillë është. Largime masive nga puna dhe vendosjen në vendet e liruara të pjesëtarëve të familjes, familje që për kontrollin e emërimeve të reja ka ngritur edhe G-5, një nga krijesat më idiote të “rilindjes”, një grup që kontrollon çdo lloj emërimi dhe që i jep llogari vetëm deputetit me të cilin takohet në një prej lokaleve në autostradë, rreth 2 kilometra larg qytetit të Kukësit. Gjithçka njihet nga opinion, të cilit i mbytet çdo zë proteste. Një mafia e gjithëpushtetshme në krye të punëve.

Dhe mafia kënaqet kur i tregohet se fshatrat e qyteti po shpopullohen me shpejtësi. Nxjerr vetëm me një gjysmë zëri: mos u largoni.

Kategori
Uncategorized

Kanabisi, të mbjellat u rritën me 300 herë më shumë se në Lazarat .

 

Elementë të inkriminuar të mazhorancës kanë nxitur masivisht mbjelljen e kanabisit në të gjithë territorin e vendit, duke patur garancinë me vete se askush nuk do t’ua shkatërrojë plantacionet. Në harkun kohor të dy muajve, Policia e Shtetit ka korrur mbi 1 milion rrënjë kanabis dhe shifrat që jep mbi sasi më të vogla të sekuestruara janë të gjitha të falsifikuara. Ish-Kryeministri Berisha publikoi shifra të frikshme dje në Parlament, sipas të cilave të mbjellat me kanabis në vend janë rritur deri në 300 herë më shumë se në Lazarat. Berisha bëri të ditur se sasia prej 1 milion rrënjësh kanabis përbën një sipërfaqe shumë të vogël të të gjithë terrenit që është përfshirë masivisht nga mbjellja e kanabisit, ku persona të inkriminuar me mbështetjen e qeverisë vijojnë aktivitetin e tyre kriminal të prodhimit, kultivimit dhe trafikut të drogës. “Çështja tjetër serioze që dua të shtrojë këtu është kanabis. Dua të informoj shqiptarët se agjencitë partnere njoftojnë se Policia e Shtetit shqiptar gjatë këtyre dy-tri muajve ka korrur deri tani mbi 1 milion rrënjë kanabis dhe shifrat që jep policia janë të gjitha të falsifikuara. I ka të regjistruara. Shqipëria është zhytur në kanabis si kurrë në historinë e saj. Kjo që është korrur, as 1/30 e sipërfaqes së mbjellë nuk është. Elementë të inkriminuar të mazhorancës kanë nxitur masivisht mbjelljen e kanabisit duke dhënë garanci se s’do ua prekë njeri. Ju garantoj që ka një sipërfaqe edhe 200-300 herë më të madhe se në Lazarat”, tha Berisha. “Por ajo që është më e hidhura, është se njeriu më i fuqishëm i PS-së pas Edi Ramës, Koço Kokëdhima, i cili ju peshon në kandar ju këtu të gjithëve sa jeni, provojeni një herë se sa ju vlen para Koços vetja juaj. Koço Kokëdhima bën fushatë publike nga jugu në veri për legalizimin e kanabisit. Keni me dhjetëra shkrime e emisione për përpjekjet e Koço kanabisit për të legalizuar kanabisin.

foto e Urim Gjata

A e kuptoni ju që çdo fshatar që sheh se njeriu më i fuqishëm pas kryetarit të PS është avokati kryesor i kanabisit, kjo është licencë de fakto për mbjelljen e kanabisit. Mirëpo pasojat janë shumë të rënda. Sepse policia mbi bazën e detyrës që ka përpiqet, bën luftë me mullinjtë e erës, sot kanabisi është bërë pantotemit, i gjithkund i mbjellshëm. Veçanërisht në zonat më të thella malore, se në fushë është më vështirë. Shqipëria 80% është zonë malore. Pra, jo vetëm që është mbjellë, jo vetëm që është kultivuar, jo vetëm që po pritet dhe po shitet, por po inkurajohet mbjellja e mëtejshme e saj. Kush i paguan këto shpenzime? Këto shpenzime i paguajnë taksapaguesit shqiptarë. Kush paguan reputacionin që i merret Shqipërisë? Çdo shqiptar e paguan. Siç e keni nisur absolutisht do e bëni Shqipërinë si Jemeni. Në Jemen, vendi i kafes së cilësisë më të lartë, i zhduku plantacionet dhe mbjellin jo kanabis, por një lloj tjetër bime që përtypet dhe që i ka kushtuar atij kombi më shumë se çdo gjë tjetër, në të gjitha aspektet. Kanabizimi i vendit është një fatalitet i vërtetë, se mbillet për t’u shitur, bie ndesh me ligjin, mbillet për t’u përdorur dhe hajt ta provojmë një herë. Dhe hajde hiqi t’i addicted pastaj. Dhe kjo është një politikë zyrtare dhe kjo e shpallur jo nga Kryeministri, por sivllau i tij Kokëdhima. Cili ministër pretendon se ka forcën e Kokëdhimës këtu? Asnjëri. Koço peshon qeverinë ore. Juve ai (Rama) s’ju ka për gjë ç’është e vërteta. Unë mendoj se me kanabisin do t’i krijohet vendit një ndëshkim i madh dhe i ri. U bë një operacion që u përshëndet nga të gjitha palët, për zhdukjen e plantacioneve në Lazarat”, tha Berisha.

Në vend ka nisur prodhimi dhe kultivimi i opiumit

Krahas mbjelljes masive të kanabisit në të gjithë territorin, Berisha bëri të ditur dje se paralelisht me këtë në vend ka nisur edhe mbjellja e opiumit, një tjetër drogë e rëndë, destinacioni i të cilës është trafikimi drejt vendeve të Europës. “Shqipëria është zhytur në kanabis dhe ju jap fjalën se keni për të parë kur të vijë lulëkuqja. Opiumi ka filluar të mbillet nëpër oborre. Do t’i shihni mirë fushat ju nëse vazhdoni kështu. Kanë filluar ta mbjellin në oborre edhe një herë po ju them, se këto laboratoret që gjenden për të nxjerrë vajin e tyre, për të nxjerrë esencën e tyre, nuk kanë ndonjë komplikim apo ndonjë aparaturë të komplikuar. Jo. Ndaj dhe jam këtu për ta dënuar me ashpërsinë më të madhe, për t’u bërë thirrje qytetarëve të mos mbjellin pavarësisht se nxiteni, sepse Edi Rama dhe Koço Kokëdhima nuk ofrojnë gjë tjetër veç drogën, marijuanën, kanabisin dhe pastaj vijnë problemet më madhore për veten, fëmijët, për familjet, për vendin”, tha ish-Kryeministri.

foto e Urim Gjata

Skandali me marrëveshjen e “RapiScan”, drejtoresha e Ramës doli mbi shtetin

“Ajo që është e turpshme në këtë kontratë është fakti se e ka bllokuar një drejtoreshë, një marrëveshje të votuar në Parlament. Bllokon një marrëveshje, e cila vetëm me këtë akt, pra që ishte e votuar në Parlament, e bënte Shqipërinë palë humbëse në çdo gjykatë, në çdo arbitrazh”
Ish-Kryeministri Berisha denoncoi dje në Parlament skandalin e qeverisë me marrëveshjen me kompaninë “RapiScan”, duke theksuar manovrat e qeverisë për të larguar në fillim kompaninë e skanimit. Ai theksoi se është e turpshme që e gjithë kjo kontratë u mbajt peng nga drejtoresha e Ramës, e cila doli mbi shtetin dhe ligjet. “Marrëveshja që sillet sot, ka një histori. Kjo është një marrëveshje e votuar këtu në Parlament dhe absolutisht që ka patur një qëllim më kryesor, pa diskutim me një kosto, ka patur qëllim sigurinë kombëtare, që t’i bëjmë portet tona porte të standardeve më të sigurta. Dhe nëpërmjet skanimit të bëjmë gjithçka për të luftuar kontrabandën, trafikun, trafiqet e armëve, drogës, të cilat kalojnë në çdo port. Pra, t’u japim porteve në vendin tonë një çertifikatë të merituar sigurie. Një qeveri që vjen mbrapa si rregull zbaton kontratat, por edhe kur i shqyrton e bën brenda rregullave. Ajo që është e turpshme në këtë kontratë është fakti se e ka bllokuar një drejtoreshë, një marrëveshje të votuar në Parlament. Bllokon një marrëveshje, e cila vetëm me këtë akt, pra që ishte e votuar në Parlament, e bënte Shqipërinë palë humbëse në çdo gjykatë, në çdo arbitrazh. Po cila ishte humbja? Disa qindra milionë euro. Ndaj dhe unë nuk do të ndalem në detaje dhe në problematikën e saj, por në këtë mënyrë vepron vetëm një shtet zuzar, një qeveri zuzare dhe jo një shtet ligji, një shtet ligjor. Fare mirë, nëse nuk e do marrëveshjen hajde ktheje në Parlament, hidhe poshtë dhe i thuaj kompanisë se ky është qëndrimi im. Por që një drejtoreshë të dalë mbi shtetin, mbi ligjin, kjo ndodh vetëm me ju”, u shpreh ish-Kryeministri Berisha.

Arben Shahini

Kategori
Uncategorized

Naim Frasheri.

Poeti ynë kombëtar Naim Frashëri, përveç se ka shkruar në gjuhën turke dhe greke, ka shkruar edhe në atë persiane. Kjo është dëshmuar nga vepra e tij poetike “Tehajjulat” dhe gramatika e gjuhës persiane, shkruan Sot.

Për këtë arsye, poeti ynë kujtohet e nderohet edhe në ditët e sotme në Iran për kontributin e tij në këtë gjuhë, i cili e konsideroi një gjuhë të ëmbël në hyrje të gramatikës përkatëse.

Ndërkohë, në librin e tij vihet re një persishte mjaft e mirë dhe e bukur në përdorim dhe nuk dallon aspak nga persishtja e iranianëve.

Në shenjë nderimi, shteti i Iranit ka vendosur portreti e tij në një nga pullat postare ku lexohet “Na’im Frashëri Albanian Muslim. Persian Speaking Poet”

foto e Urim Gjata
Kategori
Uncategorized

Partia e Persekutorëve me Ramën kryetar dhe krimet e komunizmit

Albanian's leader of the opposition Socialist Party Edi Rama speaks during a protest in Tirana

Pse Edi Rama nuk na tregoi historinë e bashkëpunimit të tij me revistën e Sigurimit të Shtetit, “Në shërbim të popullit”?

Në Shqipëri qeveria e “rilindjes” (komuniste), ka gjetur për mënyrë qeverisje aktrimin e përditshëm. Në krye të këtij veprimi qëndron kryeministri, ndërsa në mënyrë të shëmtuar këtë e imitojnë ministrat dhe ministreshat e tij. Sikurse mund ta dimë tashmë, çdo ditë, kryeministri jep shfaqje teatrale në funksion të përmbushjes së orës së punës. Siç edhe ka thënë një njohës i vjetër i tij në një deklaratë publike, e vetmja gjë që Rama nuk bën është detyra e kryeministrit, ose ndryshe “punët e zyrës”. Një aktivitet bëhet në selinë e Këshillit të Ministrave, i lyer ky sipas shijeve me ngjyra të ndezura të kryetarit të tij dhe një në ndonjë hotel apo vend tjetër. Si kudo, janë kamerat e televizioneve që presin fjalimin programatik që do mbajë kryeministri. Aktivitetet e këtij lloji, që për një drejtues qeverie nuk janë gjë tjetër veçse propagandë boshe dhe humbje kohe, jepen deri në çastin që flet kryeministri. Pastaj ndërpriten sepse nuk ka më rëndësi çfarë thuhet. Ditën e djeshme, kryeministri Rama zhvilloi shfaqjen teatrale të radhës. Kjo fjalë iu përkushtua çështjes së “hapjes së dosjeve”. Pikësëpari, folën zyrtarët e administratës së tij. Një i quajtur drejtor instituti e filloi me sulmin se “për 8 vjet qeveria paraardhëse” dha kaq milionë euro dhe këta tani po bëjnë hatanë. Ky drejtor i vogël nuk e di se ligji për dëmshpërblimin ka dalë në fund të vitit 2007, ka nisur aplikimin (dhe shqyrtimin e kërkesave) gjatë gjithë vitit 2008 dhe në vitin 2009 ka nisur procesi i pagesave. Kur në të vërtetë kanë qenë vetëm 4 vjet kohë nga dëmshpërblimi, drejtori i Ramës i bën 8 vjet këto. Ndërsa punën përgatitore ky drejtor dhe ustai i tij Veliaj, nuk e llogarisin fare. Mirë Veliaj se aq di për këtë punë, por ky drejtori i institutit ç’ka që nuk do ta kuptojë këtë gjë.

Aktrimi i radhës

Kryeministri Edi Rama foli në përgjithësi për “anën e errët të Sigurimit të Shtetit”. Nuk foli për asnjë çast për ndonjë gjë konkrete. Nuk foli fare për oficerët e Sigurimit, veçse u ankua se ky i fundit paska vepruar pa ligj. Se çfarë ligji kërkonte Rama nga regjimi që e kishte shpallur luftën e klasave parim kushtetues, ec e merre vesh. Mirëpo, Rama la pa rrëfyer për të pranishmit bashkëpunimin e tij me revistën e Sigurimit të Shtetit, “Në shërbim të popullit”. Miqtë gjermanë do dëgjonin gjëra të paimagjinueshme nëse piktori (ose karikaturisti) vullnetar i revistës “Në shërbim të popullit” dhe sportisti i klubit të Ministrisë së Punëve të Brendshme “Dinamo” na rrëfente diçka nga jeta e tij. Përvoja personale e kohës kur ishte student instituti e kryeministrit Edi Rama do të ishte një rrëfim shumë interesant për subjektet që ndiqnin ligjëratën e tij. Mirëpo ky rrëfim si dhe rrëfime të tjera, nuk u dëgjuan e nuk u panë.

Ditën e djeshme shfaqja ishte gjoja për të ashtuquajturin “proces të hapjes së dosjeve të Sigurimit të Shtetit”. Rama as nuk tha se cila është gjendja e rrjetit arkivor të vendit, as sa dosje pretendon se “do të hapë” e as gjëra të tjera të këtij lloji. Minimalisht, në raste të tilla, mund të thuhet se Rama nuk njeh gjendjen (si dhe për shumë çështje të tjera). Kjo jo pa arsye. Në program e tij qeverisës nuk ekzistojnë fjalët “arkiva” e “biblioteka”. E si mundet pra ai të ketë vizion e të jetë i qasur me çështje të tilla që as i ka të qarta për çfarë bëhet fjalë. Rama aktroi edhe dje. Nuk shkëlqeu si ndonjë herë tjetër. Ndoshta kërbishtja e mundonte më shumë se shfaqja paraardhëse apo ndoshta kujtime të vjetra e mundonin. Këtë ec e gjeje. Askush nuk po i kërkonte çështjen e firmës së Kristaq Ramës kundër Havzi Nelës apo Bujar Jazexhiut. Askush nuk po i kujtonte punët e “Bllokut” me emrin e shokut Spiro. Askush nuk po i përmendte emrin e Teutës. Pse nuk ishte i qetë pra Edi Rama?

Revista e Sigurimit

Ministria e Punëve të Brendshme e pat frymëzuar piktorin e ri Edi Rama. Disa gjëra mund t’i kujtohen sot p.sh. Ishte ditë nëntori 1983. Studenti Edi Rama ishte tej mase i gëzuar. Ai ngjiste shkallët e redaksisë së revistës “Në shërbim të popullit” – organ i Ministrisë së Punëve të Brendshme, ai mbante në duar vizatimin e tij që lustronte shkrimin e një autori mbi një ngjarje me diversantë të quajtur “Shokë lufte”.

Ishte vetëm 19 vjeç e gjysmë kur kishte nisur të mallëngjehej tej mase nga tregimet me punëtorë operativë, diversantë, shkelës kufiri, armiq të klasës, etj. Përditë ai dëgjonte nga babai i tij që ishte dhe deputet për fitoret e lavdishme të Partisë së Punës dhe udhëheqësit të saj legjendar, shokut Enver. “Duhet të kontribuoj edhe unë, kudo që të jem” – thoshte ai vazhdimisht. Këto tregime sa vinin e i forconin urrejtjen ndaj armikut të klasës, për të cilin edhe ai ndjehej i sigurt se duhej goditur.

Dhe kështu djaloshi problematik i Institutit të Lartë të Arteve, përveç punëve të tjera, nisi të bëjë vizatime për heroin e heshtur, për punëtorin e palodhur operativ, diversantët, etj.

Tregimi i botuar në revistën e MPB-së nën ilustrator, ishte një rast tipik i urrejtjes ndaj të huajve të kategorizuar si “imperialistë”, ku në radhë të parë ishin amerikanët. Sipas tregimit “imperialistët amerikanë” kishin përgatitur “diversantët shqiptarë” të cilët i kishin hedhur në një shtet kufitar me Shqipërinë. “Mersin F.” Në tregim quhej “asi i shërbimit të huaj”. Tregimi nis me “shpjegimin në hetuesi” të një “diversanti” e vazhdon me hollësi të tjera, sipas mendimit tonë të panevojshme për t’u përsëritur. Edi Rama është entuziazmuar nga kjo. Ka marrë lapsin (apo penelin) dhe ka hedhur në kartë dy pjesëtarë të forcave të ndjekjes që ndiqnin “diversantët” që dërgonte “imperializmi amerikan”. Përballë figurave të vrazhda të dy ndjekësve, qëndronin “hijet e zeza” të “diversantëve” të dërguar nga amerikanët që paraqiteshin më të zinj se nata pasi ato donin të prishnin “parajsën socialiste”.

Rama ishte një prej pinjollëve të atyre që ndërtuan “Shqipërinë e re”, e ndërtuar e gjitha nga fillimi me premtimin për të qenë gjithnjë e tyre, trashëguar brez pas brezi, për të ruajtur “gjithnjë të kuqe” Shqipërinë socialiste.

Ky sportist i klubit sportiv të Ministrisë së Punëve të Brendshme i bërë pedagog sapo kishte mbaruar shkollën e lartë, pa u provuar për asnjë aftësi të tij, ishte dhe s’kishte si të mos ishte mik apo më shumë se mik i familjes Hoxha, e cila më shumë se kurrë kishte marrë pamjen e një familje mafioze ku politika, biznesi, kriminaliteti ishin pleksur e lidhur fort në mënyrën më të çuditshme që do të mund të mendohet ndonjëherë. Dhe Rama e kishte kuptuar se nuk mund të pretendonte kurrfarë miqësie pa lidhjen me familjen e diktatorit Hoxha, lidhje që u bë më e thellë në vitin 1990 disa javë para se të shpërthenin demonstrata në qytetin Studenti.

Çfarë dosjesh do “hapë” Rama

Miqve gjermanë, Edi Rama, nga padija e tij, nuk u rrëfen një të vërtetë të madhe: Në Shqipëri nuk ka dosje. Çdo stërhollim muhabeti apo etje për të rruar ndonjë fond e për të harxhuar para kot së koti është vetëm spekulim e asgjë tjetër. Dokumentacioni i personave të ndjekur është asgjësuar me dy urdhra të ish ministrit të punëve të brendshme, Hekuran Isai, përkatësisht në datat 15 dhjetor 1990 dhe 18 shkurt 1991. Në këtë mënyrë, personat që sot jetojnë dhe që kanë qenë ndjekur nga Sigurimi i Shtetit deri në vitin 1990, nuk do kenë mundësi të njohin të kaluarën e tyre apo mënyrën informative sepse nuk ka asnjë material të tillë. Këtë fakt, Rama nuk ua thotë dot personave të interesuar pasi në këtë mënyrë bie gjithë kjo farsë që sapo ka nisur të vërë në zbatim.

Rama, “Dajti” dhe “Korabi”

Takimin e djeshëm të Ramës e ndoqi edhe një dekor njerëzish që thirrur vetëm për fresk. Në këtë takim kishte vetëm 3 persona që kanë qenë ndjekur nga Sigurimit i Shtetit, por që dosja e tyre është djegur. Po ashtu në takim për të dëgjuar rreth “hapjes së dosjeve” ishin në sallë edhe dy ish bashkëpunëtorë të Sigurimit të Shtetit, përkatësisht “Dajti” dhe “Korabi”. Me siguri ata do të jenë mallëngjyer nga fjala e kryeministrit Rama. Në të tilla takime të zhvilluara nuk kanë munguar mendimet “konstruktive” të ish bashkëpunëtorëve dhe punëtorëve të Sigurimit.

Por pas fjalës historike të kryeministrit, (që ngjasonte me fjalimin e kumandarit të 6 shkurtit 1967), teksa ky pinte nga një gotë me miqtë në salla të tjera, pati një sherr që kryeministri nuk pati rastin ta përjetojë.

Oficerët e Sigurimit te partia e Ramës

Nën drejtimin Ramës, qeverisja “rilindëse” e tij dha një kontribut themelor në restaurimin e enverizmit. Jo rastësisht kjo parti është në aleancë me disa parti komuniste. Jo rastësisht portreti i Enverit valëvitet sa herë ka aktivitete. Jo pa qëllim, u mbajt me temena të madhe përkujtimi i një kongresi banditësh dhe kriminelësh si ai i Përmetit të vitit 1944. Asgjë nuk është pa qëllim. Kriminelët dhe enveristët kanë fole të sigurt Partinë Socialiste. Por edhe kur ata kanë vdekur apo janë në pension, kanë fëmijët e tyre. P.sh. djali i kujt është drejtori i kabinetit të ministres Mileta Harito? Fiks është djali i ish drejtorit të Drejtorisë së Parë të Sigurimit të Shtetit. mund të vazhdonim me detaje në të gjitha ministritë. Mjaftistët apo g99-shat, nuk janë gjë tjetër veçse bij të nomenklaturës së lartë komuniste dhe të Sigurimit të Shtetit. Por po vazhdojmë me nivele të tjera.

Në Policinë e Shtetit, Rama riktheu një numër të madh oficerësh të Sigurimit të Shtetit. Vazhdoi në degë të tjera të shtetit, në ushtri, në dogana, tatime, etj. Sot praktikisht ushtria e oficerëve të Sigurimit është pothuaj e gjitha në administratë. Sa për kujtesë po i themi Ramës se p.sh. se emërimi i parë i Saimir Tahirit në Ministrinë e Punëve të Brendshme, ishte emërimi i një punëtori operativ fshati në krye të Shërbimit të Kontrollit të Brendshëm në këtë ministri. Po ashtu në Partinë Socialiste vegjetojnë si në shtëpi të tyren gjithë trupi i hetuesve, gjyqtarëve e prokurorëve të proceseve politike. Edhe kur dalin në pension ata janë aktivistët më të zjarrtë dhe shpirti i kësaj partie. Për këtë arsye, Partia Socialiste është partia e persekutorëve.

Për ta mbyllur për sot, ia vlen të themi vetëm kaq: kreu i partisë së persekutorëve, ai që është në radhët e tyre, po premton të vendosë drejtësi.

Kategori
Uncategorized

EDHE UNË JAM – LIDHJA E PRIZRENIT.

foto e Urim Gjata

Se bashku të gjithe bashkatdhetaret e mij në Gjermani, Zvicer, Austri, France, Suedi, Norvegji, Danimarke, Mbretërinë e Bashkuar, Holande, Belgjikë dhe vendet tjera të BE-së, ne datat 16-20 Shtator ne Prizerenin e historise shqiptare, edhe une marr pjese si delegat nga Suedia, ne kuvendin e madh:

Kam nderin qe rrugen e pare mbas 3 vitesh me azil  ne Suedi, jashte ketij vendi e bej ne vendin e bekuar.

Ne Prizrenin e historise, mes burrave te kombit Shqiptar, atdhetareve te pa epur qe luftuan gjithe jeten per shqiperine natyrale, ashtu sic e ka bere zoti vete.

KUVENDI I LIDHJES SHQIPTARE TE PRIZERENIT.

 

Kryesia e Këshillit Nismëtar përshëndet pjesmarrjen e Rifat Jasharit në punimet e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Urim Gjata, Delegat i Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit 2015.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Prof. Dr. Milaim Fejziu i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

LAVDI DËSHMORËVE TË RËNË PËR IDEALIN KOMBËTAR

Kryesia e Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit përkujton 10 qershorin e vitit 1878, si ngjarje historike e fillimit të realizimit të së drejtës tonë kombëtare për një shtet shqiptar, si ngjarje historike e bashkimit të forcës dhe mendjes shqiptare dhe si amanet i brezave për luftën e drejtë të kombit tonë për Shqipëri etnike dhe demokratike.

10 QERSHOR 2015

Jahja Lluka i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Rufi Osmani, themelues i Rilindjes Demokratike Kombëtare i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Zef Bushati, Kryetar i ADK-së (Alenaca Demokristiane) i bashkohet së Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Kolonel Dritan Demiraj, i dekoruar me shumë çmime prestigjioze, ndër të tjera me medaljen “Nderi i Kombit”, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat
foto e Balli Kombëtar Demokrat
foto e Balli Kombëtar Demokrat

Anton Quni, deputet i Parlamentit të Kosovës i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat
foto e Balli Kombëtar Demokrat

Sulejman Gjana, kreu i Partisë Lëvizja e Legalitetit, anëtar i Kryesisë së Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Valbona Mazreku i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Zurap Ajet Deralla, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Aishe Mulliqi Gashi, ekonomiste, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesor Sazan Papraniku i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Eduart Belishova, ish i përndjekur politik nga regjimi komunist në Shqipëri i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Reshat Kripa, Shoqata e të Përndjekurve Politik, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Daim Hiseni, Kryetar i Shoqates se Kultures Shqiptare ne Maqedoni, i bashkohet Keshillit Nismetar per mbajtjen e Kuvendit te Lidhjes se Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Bujar Lulaj, Gazetar dhe Mësues i Letërsisë i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Simon Mirakaj, Kryetar i Shoqatës Antikomuniste të të Përndjekurve Politik i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Dr. Nihat Bakalli, Kryetar i Organizatës Balli Kombëtar Demokrat në Mërgim, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesor Ramiz Bojaj i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Kuvendi i Lidhjes së Prizrenit është Kuvend i Pajtimit, Kuvend i Falënderimit, Kuvend i Vlerave dhe Kuvend i Bashkimit Kombëtar të shqiptarëve.

Sabrit Gashi, ekonomist i diplomuar, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Shkrimtari dhe Gazetari Rexhep Shahu i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Sylë Bajrami i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Adriatik Riza Dosti i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Avni Islami, profesor i shkencave të sigurisë, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Delegacioni i Krahinës së Mirditës, Principatës kreshnike shqiptare, konfirmon pjesmarrjen në Tubimin e Madh Popullor – Lidhja e Prizrenit. Delegacionit Mirditor do i prijë Flamuri Origjinal, të cilën Mirditorët e Preng Bib Dodës e sollën në Prizren, më 10 qershor 1878.

…Mandej vjen nji Qefali,
Preng Bibë Doda, djalë zotni:
Për nga mosha, mjaft i ri,
Por i vjeter për pleqni,
Kur të dojë me folë urti:
Aj âsht, Zànë, njaj Kapitani,
Kapitani prej Mirditet,
Per të cillin larg perflitet,
Larg perflitet, larg kallzohet,
Zi edhe bardh per tê shartohet.

Shiko më shumë

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Idriz Sinani, Kryetar i shoqatës internacionale për të drejtat e njeriut në IRJM, me seli në Kumanovën e Iliridës shqiptare, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Etem Xheladini, Arsimtar dhe njëri ndër themeluesit e parë të PPD-së në Iliridë, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Dr. Sevdail Demiri, Magjistër Histori – Diplomaci, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesor Vebi Xhemaili i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Bajram Ramadani, Mësues nga Shkupi, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Dr. Ilir Hysa, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Afrim Fusha (me të bardhë), ekonomist i diplomuar, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Halil Geci i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit. Zoti e Bekoftë Familjen e Madhe të Bajraktarit të Llaushës.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesor Ibrahim Stublla (në mes), i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Diana Hysenbegasi, e përndjekur politike nga ish-regjimi komunist në Shqipëri, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Arben Gecaj i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Shkodran Imeraj, Asistent Instituti i Historisë në Prishtinë, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Faik Isen Çupi dhe Aqif Isen Çupi i bashkohen Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Miftar Ziba dhe Nevruz Berisha, ushtarët trima të Betejës së Koshares i bashkohen Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Asllan Togu, simbol i qëndresës antikomuniste i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Dr. Dashamir Marku, përfaqësues i Dibrës në Kuvendin e Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Rexhep Dedushaj, Historian, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Kryetari i Partisë Liberale të Kosovës, Profesori Gjergj Dedaj, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Tubimit të Madh Popullor “Lidhja e Prizrenit”.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesori i nderuar Eqrem Kryeziu i bashkohet incognito Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Tubimit të Madh “Lidhja e Prizrenit”. Zoti e Bekoftë Kombin Shqiptar.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Ganimete Durmishi, përkthyese, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Isa Thaçi, Profesor i Psikologjisë, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Diana Bunjaku, gazetare e të përditshmes kombëtare Bota Sot i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Pellumb Lamaj i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Kam nderin dhe kënaqësinë e veqantë të njoftoj se do jem pjesmarrës dhe përfaqësues i Krahinës së Mirditës në Kuvendin e Prizrenit bashkë me të zgjedhurit e mij.

Gjithashtu do marr pjesë me Flamurin e ish Principatës së Mirditës e cila do të përgaditet në Republikën e Francës sipas origjinalit që Princi i Mirditës Preng Bib Doda (Gjomarku) u shfaq në atë kohë me atë Flamurë.
Uroj që Kuvendi i Prizrenit të ecë në rrugë të mbarë me qëllim të vetëm, atë të Bashkimt Kombëtar.

Zoti e ndihmoftë popullin Shqiptar.
Respekte nga Leon Molla.

 

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Jupë Hoti, Mr. i Historisë, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Ksenofon Dilo, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Adem Hasanaj, Jurist, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Profesor Selim Lokaj, Lidhja e Historianëve Shqiptar në Deçan, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Ing. Dibran Idriz Gashi, i bashkohet Këshillit Nismëtar për mbajtjen e Kuvendit të Lidhjes së Prizrenit.

foto e Balli Kombëtar Demokrat

Mit'hat Frashëri

Është virtyt që njeriu të shohë dhe të njohë të metat e tij. Kur e shohim fajin, e ndjejmë që lajthitëm, jemi të penduar. Kjo siguri zgjon ndër ne dëshirën dhe vullnetin që të veprojmë, të ndreqim shtrembësinë, të hyjmë në të drejtë. Ne shqiptarët, ti miku im që këndon këto radhë, dhe unë që po i shkruaj, jemi plot faje, plot të meta.

Kemi karaktere të liq, të trashëguar nga kohët e shkuara, nga stërgjyshë, nga paranikët. Duhet t’i zhdukim ne, të mos i trashëgojmë te djemtë tanë, të mos i bëjmë të na japim mallkim. Ne sot nuk ngarkojmë me nëmë gjyshët tanë: ata nuk qenë të përgjegjshëm, se nuk i shihnin fajet. Po ne i prekim me dorë të ligat tona; prandaj duhet të mos i hedhim mbi kurriz t’atyreve që na pasojnë.

Vendi ynë i coptuar, i gërxhosur, plot shkëmbinj dhe gryka, na ka bërë t’ashpër, pak të keq, egoistë, plot kotësi, të pabashkuar, të pashoqëruar. Altruizmi dhe solidariteti i ka munguar këtij populli të mjerë. Jeta e njeriut s’ka pasur ndonjë vlerë, pushka kërcet vetë vetiu, dhe ai që “vdes në një ferrë” nuk quhet fatkeq; ai që shuan jetën e tjetrit, që mbyll një shtëpi, nuk e sheh të turpëruar veten e tij; mburret, hiqet krenar.

Dheu i varfër, malet e shkretë, pjellori e pakët e tokës, e kanë shtyrë shumë herë në rrezik që të mbetet pa bukë, të kënaqet me një ushqim mizerabël. Prandaj edhe kujdesi i tij ka qenë të sigurojë sa të mundë me tepër ushqim për veten e tij, të lakmojë gjënë e tjetrit, të përpiqet t’ja grabitë plaçkën, drithin ose kafshën.

Gjeografi i vendit e ka bërë të ketë një kotësi qesharake, një egoizëm të ngurtë, të vërë veten e tij, unin, përpara çdo sendi. Gurrët dhe shkëmbenjtë e kanë bërë lakmitar, grabitës, të vrast një njeri për një hudhër, për një grusht bar, për një pëllëmbë arë. Po s’ka qenë vetëm varfëri dhe shterpëri e vendit që ka pjellë këto veti; ky dhe ka qenë i begatë dhe pjellor, kur ka dashur që të punojë shqiptari. Se, shqiptari s’ka dashur kurdoherë ta punojë tokën; punën e ka shikuar si një turp, një mëkat, një mallkim, një përbuzje. (Shqiptarit i pëlqen më tepër të vejë me dhën: berrat i ruan qeni dhe ai lot kartrat ose rri shtritur në shullë, i vë synë diellit).

Sundimi pesë herë shekullor i Turqisë, një sundim nga më të zezët që kanë njohur historitë e botës, na ka shtuar të metat e vjetra, duke na pakësuar virtytet: Turku na mësoi edhe një herë akoma më përtacë, më të harbuar; me anadollakun, si jeniçer ose bashibuzuk, kemi vajtur të grabitim gjer në Hungari, jemi vrarë në Bagdat dhe në Jemen; më vonë jemi shkruar zaptie për një mexhitkë në muaj, dhe kemi vdekur në Gjirit, na janë zbardhur eshtrat në rërë të Fizanit. Kjo jetë bashibuzuke dhe kondotiere, një rrojtje ku shisnim jetën tonë për një kacidhe dhe i merrnim shpirtin e tjetrit për më pak akoma, na mësoi që të mos e duam ligjin, që mos e njohim, të mos i bindemi. Na stërviti edhe një herë më tepër që të rrojmë me rrëmbim dhe jo me djersën e ballit tonë.

Kur qeverimi turk zgjuante dhe ushqente arrogancën në zemrat e të fortëve, tërë n’atë kohë ngjallte do vese jo më pak të dëmshme në krahëror të atyre që ishin të dobët, vese që shkrimtari grek s’ka mënuar t’i quajë të meta skllavore, për të rrëfyer se lindin ndër ata njerëz q’i janë poshtëvënë një synimi të keq dhe të padrejtë. Arroganti me të dobtin bëheshin armiq një smirë e fshehtë lindte dhe rritesh në gji të tyre; dy mise të një trupi largoheshin njëri prej tjetrit, mirrnin tendenca të tjera, për të shkatërruar edhe më tepër akoma këtë Shqipëri të mjeruar, duke çelur një gropë.

Me këtë mënyrë shumica e Shqiptarëve duke pasur mendjen në aventura në Misir dhe në Konie, në Rusçuk dhe në More, vendin tonë e lamë fare të shkretë: lumenjtë buçitnë, fushat u mbytën, malet u zhveshën. Edukata që morëm në oxhakët e jeniçerëve na bëri të jemi të këqij dhe të padrejtë kundra vëllezërve tanë më të dobët, të humbasim çdo ndjenjë dhe virtyt kombi, të gjendemi si fis i egër, armik dhe i përçarë me njëri-tjetrin, pa asnjë farë bashkimi, indiferent në përparim, të mërguar prej çdo lumturie materiale, meqënëse të larguar nga bashkimi, pa bashkëpunim dhe pa solidaritet.

Dhe kështu, shekulli i nëntëmbëdhjetë, kjo kohë e dritës, e qytetërimit dhe e zgjimit të ndjenjave kombtare, na gjen, neve shqiptarët, krejt në gjumë, pa njësi, pa bashkim, pa literaturë, sa dhe pa alfabet.

Na u desh një forcim i madh që të zgjohemi prej afionit që na kishte dhënë sundimi i osmanxhikut. E urrejtur qoftë për jetë ajo administratë, e mallkuar qoftë ajo orë që solli këmbën e aziatikut në Shqipëri, që na bëri të rrimë pesë shekuj më pas nga shokët. Pesë shekuj shkuan mbi ne si një hije e zezë, një gur i rëndë mbi mendjen dhe vetëdijen tonë, një kohë errësire që mend e shoi çdo ndjenjë njerëzie, çdo cilësi njeriu të ndershëm.

Në qoftë se kujtojmë këto të këqija, e bëjmë që të bindemi mirë për shëmtimin e tyre, të ndjejmë thellë në zemër fajin tonë, qoftë dhe një faj i pjellë prej konditave fatale të jetës dhe të rrethanave. Duke parë në këtë mënyrë thellësinë e greminës ku kemi jetuar, do të kuptojmë dhe më mirë detyrën që na bie mbi supe që të lëkundemi fare nga influenca e zezë, që të shpëtojmë nga pushtimi i një jete gjysmë barbare.

Synimi i huaj u ka dhënë të meta edhe më të mëdha akoma se nga tonat, popujve të tjerë. Po një vullnet i fortë i ka shkundur, dhe kanë shpëtuar veten e tyre.

Kur e shikon njeriu në sy të metën, mund që edhe ta shpjegojë, se e kupton që influencat historike janë sende fatale. Inati dhe zemërimi nuk hyjnë me punë se dëftojnë karakter të dobët. Ajo që na duhet është durimi, puna e qetë, e palodhur, me vazhdim metodik, pa u rrëmbyer, pa menuar, pa u zvertitur.

Inatin dhe zemërimin mund ta kemi për veten tonë, se vetëm ne do të jemi të përgjegjshëm, vetëm ne do të pësojmë prej dëmit që do të na vijë. Po, kur është fjala për dobin e përgjithshme, kur kemi të bëjmë me interesin e kombit, atëherë na duhet sjellje e matur, prudencë perseverente, që të ecim mengadalë dhe me siguri. Vetëm kështu, duke ecur dhe jo duke rënë me hundë, mund që të bëjmë të zhduken të metat e mbledhura dhe të grumbulluara gjer më sot, të sjellim ato cilësi që e bëjnë njerin e egër një komb të butë, që e bëjnë fisin barbar një popull të qytetëruar, të fitojmë virtytet që bien bashkimin, bashkëpunimin, solidaritetin ndërmjet miseve të një trupi, të njohim ligjin, t’i bindemi vullnetarisht nomit, t’i shtrohemi një farë robërie të ëmbël që na shpëton nga jeta e ashpër.

Vajtimi nuk hyn më punë, se sjell dëshpërimin e fatalizmit. Kundër një të lige, përpara një mynxyre, duhet vepruar, do prurë një reaksion, që të vijë zgjimi pas gjumit, larg dehjes, një zgjim veprimtar, me vullnet të vërtetë, me punë të fortë, motra dhe mëma e shpresës pjellore. Një veri e bën detin që të buçasë. Një frymë e re e bën një komb të marrë një shpirt të ri. Një të tillë frymë krijonjëse duhet të kemi.

Botuar më 1924

Kategori
Uncategorized

Emigrantët shqiptarë largohen nga Greqia.

emigrante

Emigrantët shqiptarë largohen nga Greqia, por jo të gjithë do të kthehen në atdhe

Emigrantët shqiptarë e lidhin veten dhe qëndrimin e tyre në Greqi, me fatin e Greqisë. Shumë pikëpyetje janë ngritur tani edhe në Shqipëri, e cila pavarësisht se ishte në dijeni të krizës, nuk ka një strategji për të pritur në atdhe emigrantët. Analisti për Ballkanin që jeton dhe vepron në Athinë, Robert Goro thotë se emigrantët shqiptarë nuk duan që Greqia të dalë nga Zona Euro. Kriza në vend do i linte ata pa punë, aq më tepër, kur shumë prej emigrantëve ende nuk kanë marrë paratë nga pronarët e tyre, që kur bankat vendosën kufizim në tërheqjen e parave.

“Për emigrantët shqiptarë do të ketë një pasojë më tepër dalja e Greqisë nga Eurozona dhe kjo për faktin se vetë grekët, vendasit si do që të jetë puna kanë një ekonomi të tyre, kanë ku të mbështeten, kurse emigrantët shqiptarë përveç forcës së krahut nuk kanë asgjë tjetër, pavarësisht se ka një numër shqiptarësh që mund të kenë blerë shtëpi në Greqi apo kanë krijuar biznese të tyre por gjithsesi një dalje e Greqisë nga eurozona detyrimisht do të bënte që të largoheshin nga vendi edhe shumë emigrantë shqiptarë të cilët në kushte të një kolapsi edhe më të madh ekonomik kuptohet se do të mbeteshin pa punë,” shprehet Robert Goro, analistë për Ballkanin dhe ish korrespodent i BBC nga Athina.

Ndërkohë Denion Ndrenika analist nga Tirana, nuk beson se imigrantët shqiptar që jetojnë në Greqi do të kthehen në Shqipëri, pasi shumica e tyre tani mund të përdorin dokumentacionin, dhe të zgjedhin ndonjë vend tjetër të BE-së për punë.

“Në fakt, e shoh në dy plane: plani i parë është ai që Greqia nëse i themi në gjuhën e popullit po i del për hundësh ajo që ka përfituar gjatë viteve të tëra në BE dhe madje duke mos arritur të shfrytëzojë dot të gjitha përfitimet e mundshme pas Samitit të Selanikut. Plani i dytë është ai që lidhet drejtpërdrejt me interesat e shqiptarëve dhe nuk po flas këtu për shqiptarët etnik në Greqinë e Veriut apo Shqipërinë e Jugut, për ata që janë tashmë në asimilim e sipër. Pse e them këtë, pikërisht tek këta njerëz që kanë vite të tëra që investojnë atje, qoftë edhe si imigrantë nuk është mundur që të kemi një ringjallje të një ndjenje të mirë për të punuar bashkërisht,” deklaroi Denion Ndrenika, shef i gazetës “Illyria” në SHBA.

Autoritet në Shqipëri, të cituar në një shkrim të “Financial Times”, pranuan se nuk kanë një strategji në rast të fluksit të madh të emigrantëve në atdhe. Megjithatë, kriza financiare në Greqi, do e prekte fuqishëm edhe tregun dhe ekonominë e Shqipërisë.

(Zhurnal)

Kategori
Uncategorized

11 trafikantët e prostitutave dhe drogës që u bënë kryebashkiakë

 

 

Të paktën 11 kryetarë të rinj të Bashkive të Ramës dhe Metës rezultojnë të jenë trafikantë droge dhe prostitutash. Vijnë nga bota e krimit për të drejtuar të gjithë së bashku një komunitet prej më shumë se gjysëm milioni njerëz.

Ky është modeli që ka ofruar Rama dhe Meta në zgjedhjet e 21 qershorit. Por, ata nuk janë të vetmit. Në të gjithë elementët e inkrminuar janë shumë më tepër dhe janë thuajse në pjesën më të madhe të bashkive të vendit.

Krahas elementëve kriminalë në zgjedhje u përfshinë banda të lidhura me pushtetin, të cilat vepruan si njësi paramilitare për të kërcënuar, trembur dhe dhunuar kandidatët, aktivistët dhe zgjedhësit tanë para syve të policisë që nuk ndërmorri asnjë masë edhe përkundrejt denoncimeve të opozitës, si ajo e Shullazit dhe Xhabaftëve në Tiranë dhe Vorë, “Hakmarrja për Drejtësi” në Lushnjë dhe në Vlorë, bandat e Ben Qimes në Fier, banda e Kazazëve në Kavajë, bandat e Taullaut, Dokles, Lul Berishës dhe Hoxhës në Durrës, banda e Spahinjve në Bulqizë, banda e Suel Çelës në Elbasan etj.

I dënuari me burgim të përjetshëm për vrasjen e kryekomisar Dritan Lamajt, Arben Frroku, u përfshi në një fushatë të ethshme në Pukë. Ai jo rastësisht u lirua pak para zgjedhjeve, por si garanci për të punuar në krah të Edi Ramës në Pukë, me të cilët është parë dhe në ambiente publike.

Velina e Ramës

Velina e Ramës që pritet të marrë Bashkinë e Tiranës është një hajdut i denoncuar dhe i provuar së fundmi edhe nga Gjykata. Ky ka vjedhur para të shqiptarëve së bashku me vëllanë e tij për aq kohë sa drejtoi Ministrinë e Punës dhe tani pret të vjedhë Tiranën. Por lidhjet e tij me mafian janë shumë herë më të forta dhe mjafton të kujtojmë lidhjen e bashkëshortes së tij me trafikantin e prostitutave dhe një prej krerëve të pastrimit të parave në rajon, Dzanashvilin.

Gjushi i Durrësit

Një tjetër kryebashkiak i lidhur kokë e këmbë me krimin është ai i Durrësit, i cili pasi bleu votat do të vijojë të qëndrojë në krye të Bashkisë së këtij qyteti për ta rrënuar atë përfundimisht. Dako në sajë të korrupsionit me lejet e ndërtimit dhe konfliktit të pastër të interesit të shndërrimit të Bashkisë në një betoniere të ndërmarrjes së tij, zotëron afro 11 milionë euro pasuri, ndaj të cilat ka deklaruar vetëm 10% të saj. Në fushatën e zgjedhjeve të 21 qershorit, ai shoqërohet nga trafikantë dhe vrasës, të cilët janë fotografuar në takimet e këtij individi.

Lala i mafias

Qazim Sejdini përmes terrorit dhe të shtënave me breshëri automatiku në zyrat elektorale të PD dhe blerjes masive të votave nuk do të largohet nga Bashkia. Mafia e ka siguruar për ta pasur aty aleatin vet. Askush nuk do të hapë gojën për aferat korruptive të Lalës dhe as për klientelizmin dhe nepotizmin në Bashkinë e Elbasanit, sepse Lala ja ka bërë të qartë mediave dhe gazetarëve se në rast se ata do të flasin, atëherë i pret ndëshkimi, të paktën heqja nga vendi i punës.

Roshi i Kavajës

I dënuar me 5 vite burg në Zvicër për trafikun e kokainës dhe i shpallur njeri i pa dëshëruar në Holandë, Ervini i Kavajës është njeri i përzgjedhur nga Rama për të drejtuar Bashkinë e këtij qyteti për të dytin mandat të siguruar nga blerja masive e votave me paratë e pista të drogës. Ai po ashtu është dënuar me burgim për tentativë vrasje, ku ka plagosur një tjetër bashkëqytetar nga Kavaja.

Gjatë viteve 1997-2000 ka kryer dënimin me burg për trafik droge në Zvicër. Ai deklaron nëpër qytet se ka një pasuri që i kalon 4 milionë eurot dhe me paratë e fituara nga trafiku i drogës, ka ngritur në qendër të qytetit të Kavajës edhe një hotel.

Po PS në këtë qytet nuk ka trafikant droge Kryetarin e Bashkisë, por edhe Kryetarin e PS.

Gentian Daja, është i besuari i Ramës në krye të Partisë Socialiste në këtë qytet. Përveçse drejtimin e PS së Kavajës, Rama i ka besuar Dajës edhe një tjetër post të rëndësishëm, Drejtorinë Rajonale të Tiranës për shërbimin e Transportit Rrugor. Gentian Daja është një person me precedent të fortë penal. Ai është dënuar në Kazerta të Italisë për trafik droge dhe po me të njëjtën akuzë, ai është dënuar edhe në Frankfurt të Gjermanisë. Njeriu i duhur për të drejtuar PS në Kavajë.

Artur Bushi

Do të jetë një tjetër Kryebashkiak që ka blerë mandatin e deputetit me paratë e mafias dhe bandat e armatosura që kanë terrorizuar banorët e Krujës dhe Fushë-Krujës. Bushi rezulton i arrestuar nga policia italaine si pjesë e një organizate të trafikut të drogës nga Holanda në Itali.

Por, historia kriminale e Bushit nuk është vetëm ajo e trafikut të drogës, por edhe trafikut të prostitucionit, për të cilën ai është dënuar në Itali me një emër tjetër, të cilën gazeta do ta bëjë publik në ditët e ardhshme.

Bardhi i Kurbinit

Artur Bardhit i është dhënë nga bibat e KQZ, mandati në tavolinë. Ai as ka garuar fare, sepse rivalit të tij i është hequr e drejta e kandidimit. Artur Bardhi është një tjetër emër nga banda e të inkriminuarve të Ramës, të cilët do të drejtojnë bashkitë. Ai ka precedentë penalë të arrestimit në Itali për trafikun e drogës dhe konsiderohet si pjesë e krimit të organizuar në rajon. Ai është mbështetur personalisht nga Rama dhe elementë të tjerë të inkriminuar të zonës, të cilët edhe pse nuk ka pasur garë kanë manipuluar të gjithë procesin farsë të Kurbinit.

Kokoneshi i Divjakës

Është denoncuar publikisht nga ish-drejtuesi i PS të këtij qyteti se ka qenë një trafikant prostitutash në Itali. Ai ka rrëfyer të gjithë historinë se si Kokoneshi mbante prostitutat dhe se si fitimet vetëm për njërën prej tyre arrinin deri në 60 milionë lireta në Itali gjatë kohës që ende nuk kishte hyrë euro në qarkullim. Pikërisht ky trafikant prostitutash do të drejtojë sot Divjakën në lidhje të ngushtë me bandën e Lushjës dhe vrasës e trafikantë droge që u duhet kjo pikë për të nisur ngarkesat e hashashit.

Tërmeti i fitores publicitare

Nuk e ka përzgjedhur Rama kot. Ai nuk ka asnjë klasë shkollë. Edhe filloren kanë dyshime nëse e ka mbaruar. I vetmi fakultet i tij që ka bindur Ramën që ta kandidojë është ai i trafikut të drogës. Është një nga njerëzit e monitoruar për shumë kohë nga policitë e vendeve fqinje dhe pjesë e të inkriminuarve që do t’u duheshin bashkive pas 21 qershorit.

Qaja në Devoll

Ka ndryshuar dy herë emrin që të heqë njollat e së kaluarës të krimeve të kryera në Greqi. Kryesisht ka kryer trafikimin e drogës. Ai nuk mundi që të fitojë, por ishte në garë deri në momentin e fundit për të marrë bashkinë dhe për t’iu bashkëngjitur bandës kriminale Rama-Meta për të drejtuar pushtetin vendor pas 21 qershorit.

Ndoni në Këlcyrë

Njihet po ashtu për lidhjet me trafikun e drogës. Ka precedent penalë në vendet fqinje dhe nuk mund të shkelë në disa vende të Europës, pasi arrestohet nga policitë e atyre vendeve. Ai nuk e fitoi Bashkinë e Këlcyrës, por e grabiti, duke manipuluar rezultatin përmes mbushjes së kutive të votimit, të cilat u çertifikuan nga dy bibat e KQZ-së.

Hasalla i Peqinit

Ky është një tjetër emër i botës së krimit i përzgjedhur me kujdes nga tutori i këtij në këtë qytet, me të cilin ka edhe lidhje familjare. Ka precedentë penale dhe kjo ka qenë arsyeja që është kandiduar nga Rama për të drejtuar Peqinin.

 

Kategori
Uncategorized

16 – 20 Shtator 2015 Kuvendi i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit

Kategori
Uncategorized

Pellazgët dhe origjina e flamurit tonë

Pellazgët dhe origjina e flamurit tonë<!– GazetaExpress E hënë, 06 Korrik 2015 14:45–>

​Teksti i Herodotit, është në fakt dokumenti më i rëndësishëm historik, mbi të cilin bazohen mbi origjinën e popullit pellazg.

Sigurisht pas luftës së Trojës, Pellazgët vendas u pushtuan, u robëruan dhe u përzunë nga trojet e tyre të lashta. Pushtues ishin ardhësit më të rinj, në gadishullin ballkanik, Helenët. Nga pushtimi i tyre, si shkruan prof. Cino Pichi në librin me dy vëllime: “Le meraviglie delle civilita passato” (Mrekullitë e civilizimeve të shkuara), përmbledhje me studime autorësh të shquar, si Giorgio Ebers, Andre Lefevre, F.Gregorovius, C. Delattre, etj., (editrice Italiana di Cultura-Roma 1958) ishin mizore. Janë mitet që flasin për gjenezën, të cilët që në fillim na tregojnë edhe për mitin më të lashtë të qendrës së botës dhe pse jo, edhe hipotezën “dokument” më të përafrueshmin në botë për gjenezën edhe të krijimit të simbolit kryesor të flamurit tonë Kuq e Zi, shqiponjës me dy krerë. Është një mit i njohur, i transformuar, e vjedhur nga të tjerë popuj që ende e kanë simbol, (grekët e vjetër edhe pse bënë krime të tmerrshme kundër pellazgëve, si thotë vet greku i madh, serioz, Tuqididi, dhe analizuar brilantisht nga babai i historisë moderne prof. Van Loon, ata nuk e bën simbol të flamurit të tyre, simbolin pellazgjik zeusian të shqiponjës me dy koka)

DSCF1559

Por ç’thotë autori i “Mrekullive të civilizimeve të së kaluarës”, prof. Cino Pici që në libër ka një kapitull të tërë tepër interesant për pellazgët (volumi I, fq,287-311), “Zeusi i tyre hodhi në ajër dy shqiponja në anë të kundërta të qiellit, për të përcaktuar qendrën e Tokës, pikën e tyre të takimit… Dhe ato dy shqiponja pasi i ranë botës rreth, u takuan. Dhe është miti, por dhe Homeri që tregon se vendi i takimit të dy shqiponjave ishte Dodona dimërkeqe.

Dodona dimërkeqe për Homerin dhe të tjerë të lashtë ishte edhe vendi hyjnor i vet Zeusit, që nëna Hera edhe pse e lindi fshehtas në Kretë (Kuretët u binin teneqeve prej bronzi të mos dëgjonte ati i tmerrshëm Kroni që hante bijtë e vet nga frika e marrjes së pushtetit, shpjeguar prejardhja e fjalës Kron, në shqip nga korifenjtë tanë studiues) dhe ai, Zeusi, pasi u ushqye me qumështin e dhisë Amaltia (shpjeguar sërish e sërish fjala e fjalët e stërlashta, me rrënjëzim të spikatur shqipen) mori pushtetin e të atit, Kronit dhe pasi bëri ato që dihen në mit dhe i shpjegon me variantin pellazgjik të parë, mitologu i famshëm Robert Graves, (shiko librin Mitet…) lëshoi dy shqiponjat që u ritakuan në qendrën e tokës, aty ku ishin pellazget, në Dodonën dimërkeqe. Nuk ka hartë historike dhe autor të lashtë që shkruan për Ballkanin dhe popujt me të lashtë të tij të mos ketë të shënuar Dodonën. Aty ishte LISI famëmadh ku priftëreshat (gra-kohë e lashtë e matriarkatit) i drejtoheshin lisit (simbol pellazgjik i spikatur, sipas prof. Dhimitri Pilika) dhe Zeusi me cicërimat e zogjve u sillte profecitë që ato i përkthenin… Natyrisht mitet sot ngjajnë me përrallëzat e fëmijëve që u tregohen netëve të dimrit. Por fëmini njerëzore ka qenë ajo kohë e shkëputur dhe jo nga bota e atëhershme. Aq sa edhe për vet Dodonën dimërkeqe ka paqartësi gjer mes pasardhësve të drejtpërdrejtë të tyre, shqiptarëve të sotëm që pretendojnë ndofta nga mbiemërimi homerik “dimërkeqe” kryemalin e quajtur të perëndive, Tomorrin.

Sidoqoftë, arsyeja përse shqiptarët kanë flamurin me dy koka shqiponjash të takuara (përplasura, thonë dashakeqet fqinjë dhe kujtojnë vrasjet, grindjet, mosmarrëveshjet e gjata për prona, pasuri e pushtet) është mbinatyrore, mitike, por nga ky motiv jashtëtokësor i pranuar kudo kemi edhe sot flamurin Kuq e Zi që është real dhe asfikson idenë se na e “dhuroi” Bizanti, si shkak i ndarjes së Perandorisë së Romës në dy pjesë. Duket aspak racionale mbështetja e kësaj teze, kur Zeusi dhe pse joreal, mistik e i mbivlerësuar i botës pellazgjike, (kryehyjni pagane) edhe pse i përvetësuar me plot naivitete nga ardhësit e vonë e transformuar deri diku, edhe në vendqëndrime.

“Grekët kurrë nuk janë lutur në tempuj, por nëpër shtëpi, dhe ndërsa pellazgët ishin vet punëtorë e nuk preferonin skllevër, grekët nuk punonin vet, por merrnin skllevër”, vënë re studiuesit dhe paralelizojnë edhe për krizën e sotme të thellë e tronditëse edhe për fqinjët dhe Europën. Natyrisht, nëse ne jemi më të lashtë në këto troje (të cunguara barbarisht) kjo nuk do të thotë aspak se jemi rrezik për të tjerët, si këlthasin pushtuestrojsit tanë ultrashovinistë, që edhe ditëve të fundit në jug kanë ngritur flamurin grek në trojet shqiptare (ne festa të përbashkëta, mund të ngremë e tundim simbolet tona, por pa tendencë e nëpërkëmbje të ndërsjellë). Ne jemi në fund të fundit, të gjithë, krijesa njerëzore dhe ardhja jonë në këto troje të mrekullueshme nuk është bërë e pavullnetshme, dhe si për popujt e tjerë europianë ka ndodhur: “Kur Australopitekët mund të kenë kaluar nga Afrika në Europë… mbi 35 mijë vjet më parë”, shkruajnë prof.G.Livet dhe R.Mousnier në librin “Storia d’Europa (fq.59). Por, natyrisht si unë që mbërrij me gjithë familje emigrant në Itali ndihem i ardhur që nga në viti 2000 pas Krishtit, edhe heleni, kryehelen mitik, Deokalione, ardhur me tributë barbare, si përmendëm më sipër, i tillë ka qenë dhe ka mbetur pasardhës i vonë, gadishullin e Hermit, si quhet nga të lashtët Ballkani sot që dyqind vjet më parë quhej gadishulli ilirik, për emërtimin dhe njerëzit e të cilit do flasim, natyrisht me diskutim hapësinorë, edhe për hallkën lidhëse të pretenduar të munguar, nga shumë studiues, madje edhe ndonjë shqiptar mohimtar i pellazgjisë ballkanike. Por më parë të tregojmë këtë fakt të jashtëzakonshëm edhe për gjuhëtarët e thjeshtë. E sjell shkencëtari i njohur Philippe Aziz në librin “Civilizimi etrusk” (la civilisation etrusque, botim Ferni, Gjenevë 1977). Ja shkrimi i tij, me ndonjë interpretim të vogël ndërhyrës:

-Tregimi i Herodotit:

Teksti i Herodotit, cituar nga Raimond Blloch, është në fakt dokumenti më i rëndësishëm historik, mbi të cilin bazohen mbi origjinën e popullit etrusk. Ky tekst shkruar në shek.V, para K. tregon se të parët e Etruskëve kanë lënë atdheun e tyre të origjinës, Lidian, nga shkaku i një zie buke (krizë). Mbasi udhëtuan dhe vozitën shumë ata zbarkuan në brigjet italiane (të sotme), për të themeluar Etrurian, ose më ekzaktësisht Tirrenian, e quajtur kështu, për t’i bërë nder udhëheqësit të tyre Tyrrhenos.

Nën mbretërinë e ATYS (përngjan si dy pika uji me fjalën, kryeemer ne shqipen e sotme Ati-babai-, nga vjen duket edhe Atikë, rrethinë e Athinës së sotme) referon historiani grek, në të gjithë mbretërinë ra kriza. Në fillim, në Lidia, e pritën me qetësi, por më pas situata u rëndua dhe nuk parashikohej ndryshim. Çdonjëri përpiqej të mashtronte tjetrin mbi urinë. Ishte kjo arsyeja që ata shpikën lojën me gur, me dado, topin, dhe shumë lojëra të tjera, ndërsa nuk pranojnë lojën me shah, për të cilën thoshin se nuk e kemi shpikur ne. Dhe si në kohë zie (krize si sot…ku kudo s’ka punë) kalonin një ditë të tërë duke lozur nga mëngjesi në darkë, për të harruar urinë. Kaluan kështu me shpresë 18 vjet. Kjo bëri që mbreti ATYS, (natyrisht pellazg, shënimi im, L.Shmilli) të ndajë popullin e perandorisë së tij në dy pjesë dhe të hedh me short. Njëri popull do qëndronte në Lidia (gjer në Atikë e veri të sotëm të Greqisë e Shqipërisë, mesiguri perandoria e ATYS, shënimi im, L.Shmilli), populli tjetër të ikte nën komandën e djalit të tij, Tyrrenos. Ky grup, zbret në Izmir, Turqi e sotme, dhe aty nis e ndërton flotën…. Dhe u nisën në kërkim të një atdheu të ri (të kujtohen anijet nga Durrësi, ngarkuar prej Ramiz Alise, “sigurimit të shtetit”, sipas Les Valesës dhe kryeministrit italian Andreoti, lexo la Repubblica, intervistë me rastin e 20- vjetorit të rënies se Murit). Ky popull i ikur nga ATYS, krijoi Etruskët. A vërtetojmë dot që ishin pellazgë? Besoj se mjafton emri i Mbretit dhe deklarimi i shkencëtarit të madh Mayani se: “Etruskët shtriheshin edhe në Azinë e Vogël perëndimore, përkrah tribuve Ilirike”, (libri Philippe Aziz, fq.18) për të kuptuar diçka më shumë se ajo që dimë gjer sot. Dhe më tej, po aty: “Punimet e një misioni arkeologjik amerikan në Sardi, vendkryeqytet i popullit të Lidias, kanë zbuluar emrin e disa qendrave lidike. Grimenothura, p.sh. është për t’u theksuar se,THURA tregon për një qytet ose kështjellë të mbrojtur” (po aty, fq.19). Thura, themi sot edhe ne shqiptarët për një tokë a pronë të grabitur a të ligjshme të rrethuar!… Dhe jemi përtej 3000 vjet para Krishtit. Jemi gjer edhe përtej gadishullit që pas Krishtit do të quhej edhe Gadishulli Ilirik.

Por që të mbërrijmë tek Shqipëria e coptuar, 28 kilometër katror, e “Thurur” nga fqinjët, Europa e vjetër dhe antikombëtarët shqiptarë, madje edhe me gjysmë pavarësi, duhet të lexojmë të tjera që pak ose aspak nuk i kemi ditur! Rilindja duhet konceptuar në një kuadër real dhe plotësisht të besueshëm për veten, fqinjët dhe BE! Sepse kemi shumë plagë dhe pabesi mbi trupin e Kombit dhe mbi shpatullat e mbifuqishme të gjithë shqiptarëve. Homeri i quan pellazget jo kot hyjnorë (Odisea:XIX,1,17) dhe Herodoti të mistershëm (Storie,1-57)!/Shkëputur nga: illyriancient

Kategori
Uncategorized

Video.Shqiperia Komuniste 1978.

Kategori
Uncategorized

MPJ çeke: Dy turistët viktima të krimit të organizuar në Shqipëri.

Krimi i organizuar në Shqipëri vrau dy turistët çekë.

Ky është konstatimi i Ministrisë së Punëve të Jashtme të Çekisë, pasqyruar në njoftimin për shtyp të publikuar rreth ngjarjes që ka shokuar opinionin publik jo vetëm në Çeki e Shqipëri, por edhe më gjerë. Duke informuar qytetarët çekë rreth ngjarjes tragjike të së premtes që kaloi ku dy turistë çekë u vranë barbarisht në zonën e Dukagjinit, Ministria e Jashtme çeke u bën thirrje qytetarëve të saj që janë duke zhvilluar pushimet në Shqipëri të kenë kujdes maksimal.
“Sipas informatave nga ambasada e Çekisë në Tiranë, vizitorët dhe turistët janë viktima të krimit të organizuar.

Standardi i jetesës së një pjese të madhe të popullsisë është mjaft i ulët, është e këshillueshme për të ndjekur masat e zakonshme”, thekson MPJ çeke.
Ministria e Jashtme porosit qytetarët e saj që vizitojnë vendin tonë të shmangin kalim e natës në tenda apo parkingje, jashtë kampit. Kujdes, sipas saj, duhet të ushtrohet edhe kur lëvizin në zonat malore përgjatë kufirit me Kosovën dhe Malin e Zi. “Edhe pse në kufirin Kosovë-Shqipëri përfundoi çminimi i territorit të minuar gjatë konfliktit më 1998-1999, ministria ende rekomandon kujdes kur lëvizni në këtë fushë”.
Zëdhënësja e Ministrisë, Michaela Lagronova, ka bërë të ditur për mediat çeke se hetimet po zhvillohen në Shqipëri për ngjarjen e rëndë.
“Rasti është duke u hetuar si një krim, një burrë dhe një grua u vranë. U gjetën mbrëmë në makinën e tyre në veri të Shqipërisë pranë qytetit të Shkodrës, i cila tërheq shumë turistë”.
Zyrtarja e Ministrisë Jashtme çeke ka bërë të ditur se Michael Svatos, 27 vjeç dhe Anna Kosinova, 36 vjeç janë nga zona perëndimore e Çekisë dhe se familjarët e tyre janë njoftuar për ngjarjen.
Kujdes, sipas saj duhet të ushtrohet edhe kur lëvizin në zonat malore përgjatë kufirit me Kosovën dhe Malin e Zi.
Ndërsa ambasadorja çeke në Tiranë, Radka Calabkova ka thënë për mediat çeke se turistët ishin viktimë e një krimi të dhunshëm, ndërsa ka qetësuar të gjithë turistët e tjerë çekë për sigurinë në Shqipëri.
“Policia shqiptare po heton çështjen dhe ne po marrin informacion gradual prej tyre”thuhet në reagimin e ambasadës.

Mediat e huaja: Horror në malet e Shqipërisë

Mediat e huaja kanë pasqyruar gjerësisht vrasjen tragjike të dy turistëve çekë në Shqipëri duke e cilësuar atë si një ngjarje horror. “Në malet e Shqipërisë u grabitën dhe u vranë dy turistë çekë”. Ky është titulli që të gjitha mediat ndërkombëtare, duke përfshirë edhe ato çeke e kanë pasqyruar lajmin e vrasjes së turistëve në Dukagjin. Prestigjiozja britanike “Daily mail” shkruan se dy turistë çekë u vranë në malet e Shqipërisë, ndërsa autorët për të fshehur krimin e kanë rrokullisur makinën që ngjarja të dukej si aksident. Edhe “Reuters” dhe “Euronews” pasqyrojnë ngjarjen duke shkruar se dy turistë çekë u vranë në malet e Shqipërisë. Më tej theksojnë se brenda në makinë u gjet edhe një automatik. Ndërsa duke iu referuar burimeve të policisë shqiptare shkruajnë se një prej autorëve mund të ketë qenë në makinë me turistët. Një media çeke duke iu referuar “Reuters” shkruan: Në malet shqiptare dy turistë çekë u sulmuan dhe u vranë nga persona të panjohur dhe më pas sulmuesit hodhën makinën e tyre në një humnerë. Dy turistët çekë Michael Svatos, 27 vjeç dhe Anna Kosinova, 36 vjeç u vranë mbrëmjen e së premtes në fshatin Prekal të Dukagjinit. Në portalin informativ të Çekisë, “Blesk.cz”, shkruhet se si dy turistët nga ky vend kishin shkuar për turizëm në veri të Shqipërisë, por u gjetën në veturën e tyre të vrarë dhe të grabitur. Duke cituar mediat nga Shqipëria, ky portal çek tregon se si persona ende të panjohur, kanë shtënë me armë ndaj të rinjve çekë. Bëhet e ditur se këta dy turistë janë nga rajoni i Pilsenit të Çekisë. Zëdhënësja e Ministrisë së Jashtme të Çekisë, Michaela Lagronova ka thënë për këtë agjenci lajmesh se konsulli i tyre në Tiranë, ka udhëtuar për në vendin e krimit, për t’u informuar nga afër lidhur me situatën.

Shoqata e Turizmit: Qeveria të marrë masa

Shoqata shqiptare e Turizmit (ATA) ka reaguar për ngjarjen e rëndë në Dukagjin, ku humbën jetën dy turistë çekë. Përmes një njoftimi për mediat, ATA i ka bërë thirrje qeverisë të marrë masa për të parandaluar ngjarje të tilla që dëmtojnë reputacionin e Shqipërisë si vend turistik. Vrasja e dy turistëve çekë vlerësohet si një ngjarje tronditëse dhe një nga më të rëndat për turizmin shqiptar ndër vite. Shoqata shqiptare e Turizmit u shpreh ngushëllimet familjarëve të çiftit çek që humbën jetën duke vizituar vendin tonë. Më tej, Shoqata e Turizmit, i bën thirrje qeverisë të marrë masa për të parandaluar ngjarje të tilla. “Së pari ATA ngushëllon familjen dhe miqtë e dy të rinjve shtetas të Republikës çeke që humbën jetën duke vizituar vendin tonë! Kjo ngjarje tronditëse është nga më të rëndat për turizmin shqiptar ndër vite. Krimi nuk ka vrarë thjesht 2 të rinj, 2 turistë, por i ka dhënë një goditje të fortë turizmit shqiptar dhe punës sonë e të gjithë kolegëve tanë ndër vite. ATA i kërkon për të disatën herë qeverisë që të marrë masa për të parandaluar ngjarje të tilla që dëmtojnë reputacionin e Shqipërisë si vend turistik”, thuhet në reagimin e ATA-¬s.

Kategori
Uncategorized

Shqiptaret shteti dhe Europa

Shqiptaret rrugeve te Suedise.

Varferia ekstreme ne Shqiperi, por dhe kriza ne Greqi ka mbushur rruget e Stokolmit me shqiptare qe kerkojne pune dhe shtepi.

Qendra e Stokholmit eshte kethyer si dikur Omonia ne Athine, me dallimin e vetem se ketu askush nuk vjen te marre puntore ne rruge.

Te gjithe jane me shume se hallexhinj, ndoshta dhe me nje vakt buke e nxjerrin diten.
Sapo mesojne qe je shqiptar te afrohen me ate shpresen e venitur, se dicka do te besh per ti ndihmuar, ne syte e tyre ka dhimbje, lot dhe vuajtje, shpresa eshte larguar pergjithmone.
Ata kerkojne vetem te punojne pa pyetur se sa do te jete pagesa, ata kerkojne te mbijetojne qofte dhe ne fund te botes, duke sakrifikuar gjitheshka.
Ata kane marre rrugen e gjate dhe te pa shprese deri ne Skandinavi per te siguruar nje cope buke per familjen dhe femijet e lene vetem.
Ata kane lene gjithshka te dashur vetem per mbijetese.

Por mallkimi i perendive, shqiptaret po i ndjek kudo, per ta nuk ka, nuk hapet asnje zyre ti ndimoje, tju japi te pakten nje informacion.Ata ndihen te vetmuar dhe te braktisur, kudo ku shkojne dhe kerkojne ndihme.

Shteti shqiptar dhe ambasada ketu, ka vdekur me kohe.

Per ta ne Suedi nuk ka me as azil ekonomik,as dhe per gjakmarrje.

Ata cilesohen ne regjistrin e emigracionit me minus sapo regjistrohen nga autoritetet e tij.

Arsyeja?
Sepse ata vine nga nje vend i (sigurte dhe demokratik) nga nje vend ku krimi, korrupsioni, pa barazia, gjakmarrja, varferia po ben kerdine.

Nga nje vend ku bandat te vrasin ne mes te dites per 10 euro pa pyetur kush je,nga nje vend ku jeta eshte gjeja me e lire per cdo kriminel me kostum apo me kallash.
Nga nje vend ku te gjithe kerkojne te ikin larg,sa me larg…

Fatkeqesisht shpresa e tyre ketu vdes cdo minute.
Te vjen keq dhe ndjen dhimbje kur i shikon ne ate gjendje, dhe nuk ke asnje lloj mundesie per ti ndihmuar, vec nje kafeje.

—Mos u nisni ne Suedi pa u siguruar qe dikush do ju presi.
—Mos u nisni ne Suedi pa u siguruar qe dikush do ju marri ne pune.
—Mos u nisni ne Suedi pa u siguruar qe dikush do ju ndimoje per te pakten me nje krevat ne nje dhome ku jetojne dhe 2-3 emigrante te tjere.
— Nje krevat kushton e pakta 2500 Korona ( Ne qofte se do keni fatin ta gjeni )
—Si me dokumenta Greke, si me pashaporte Shqiptare, askush nuk ju merr ne pune pa patur kater numurat e punes qe nxirren vetem nga zyra e punes ( Skateverket )
—Numurat e punes mund ti nxirrni vetem duke pasur nje kontrate te rregullt pune nga nje punedhenes ne Suedi.
—Pagesa nga punedhenesi, behet vetem nepermjet nr. te llogarise ne bangen Suedeze.
—Ju nuk mund te hapni dot nje nr. llogarie bankare ne Suedi pa ju vetetuar bankave qe kini nr. pune dhe adresen e shtepise ( nr e lishenses ) te punedhenesit, nje dokument qe ai i verteton banges se te ardhutat ne nr. tuaj te llogarise do dergohen nga firma qe ai drejton.

—Dhe disa hotele te lira ne te cilat rrine 4-5 shqiptare ne nje dhome, kushtojne 5000 korona ne muaj per njeri.
—Mos ju besoni mashtruesve dhe seksereve shqiptare apo te huaj, qe mund tju premtojne nr.provizore pune me nje cmim deri ne 6000 korona.
Nr e punes nxirren pa lek nga zyrat e shtetit ( Skateverket ) kur ju kini kontraten e punes ne dore.
—Shume shqiptare qe kane ardhur, jo vetem qe po enden rrugeve pa pune, por po e gedhijne naten jashte, apo kush ka fat dhe kap shortin, per nje jave strehoet ne godinen e kryqit te kuq per te fjetur. Ne fakt kjo godine ju vjen ne ndihme endacakeve.
—Zyra apo shoqata shqiptare, ne te cilat mund te merrni ndonje informacion apo ndonje ndihme juridike,nuk ka.

foto e Urim Gjata
Kategori
Uncategorized

Gjuha prej terroristi e Edi Rames.

Udhëheqësi revolucionar i së majtës shqiptare shpalli dje fitoren në zgjedhjet e 21 qershorit edhe ndaj Shteteve të Bashkuara, BE-së dhe madje edhe ndaj Zotit. “Deri 10 vjet më parë 98% e shqiptarëve besonin tek SHBA, BE dhe Zoti. Sot nuk është më kështu”, tha ai. Zgjedhjet nuk paskan qenë thjesht një garë vetëm mes pushtetit dhe opozitës armike. Paska humbur jo vetem PD, por bashkë me të edhe besimi i qytetarëve tek SHBA dhe BE me 21 qershor. Pyetja që shtrohet nga Rama sot nuk është më nëse e pranon opozita humbjen, por nëse vetë Zoti, SHBA dhe BE e pranojnë humbjen nga djalli i dalë nga shishja?!
Rama nuk i referohet asnjë sondazhi apo statistike për të përligjur ato që thotë. Por, çfarë rëndësie kanë sot shifrat. E rëndësishme në vendet me regjime hibride, sikurse konsiderohet sot Shqipëria nga prestigjiozja “Freedom House”, nuk është të lexosh mendimin e qytetarëve, por të dëgjosh atë çfarë thotë udhëheqësi i partisë.
Nëse deri dje shqiptarët besonin tek SHBA dhe BE, pas 21 qershorit Rama po na thotë se, shqiptarët besojnë tek Republika e tij Popullore Socialiste e Bandave.
Flet për humbje të besimit tek SHBA dhe BE në një kohë që anijet dhe avionët të mbushur me shqiptarë po njohin eksodin më të madh që nga vitet ‘90-‘91 duke kërkuar strehim në dyert e vendeve të BE, apo shpëtim tek lotaria amerikane. A është kjo mungesë dashurie ndaj BE dhe SHBA, apo urrejtje dhe revoltë e hapur ndaj regjimit të Ramës dhe ideologjisë bolshevike të armiqve të jashtëm?
Hakmarrja e Ramës nuk është vetëm me njerëzit e lirë të këtij vendi, të cilët i mposhti me blerjen e votës dhe paratë e mafias. Urrejtja e tij është e vjetër dhe patologjike dhe e shtyn të marrë pozat e dikurshme të një Haxhi Qamili të kohëve moderne në kërkim të babës.
Fitoren po kërkon ta shesë si një karshillëk të hapur ndaj Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Europian për të vetmen arsye se ata nuk janë të gatshëm që të pranojnë një regjim kriminal në Shqipëri dhe kanë nisur izolimin e së keqes. Ndaj i biri i të atit na servir sot postulatet e bunkerëve të dikurshëm të komunizmit se: armiqtë na kanë në grykë të pushkës, por ne i kemi në grykë të topit.
Delirimi është një sëmundje prej të cilës nuk vuan pacienti. E vuan familja dhe shoqëria. Është e keqja e të zotit thonë shkodranët.
Sërish, ata dhe ne. Shqipëria këtej dhe Shtetet e Bashkuara e Bashkimi Europian në anën tjetër. Zoti andej dhe djalli sërish këtej. Fantazmat e së shkuarës janë zgjuar dhe djalli ka dalë nga shishja. Mbi gërmadhat e së vjetrës ka lindur bota e re. Himni i saj nuk është ai i internacionales, por ai i revolucionit që marshon, duke shtypur liritë dhe të drejtat qytetare.
Modeli putinian i oligarkisë shqiptare është një sfidë që kërkon alternativa të forta dhe mentalitet të ri për t’u luftuar. Skifterët apo pëllumbat nuk mund të jenë më dilemë.
Nuk është një model që rrëzohet nga burokratët e zyrave. Nuk është një model që mund të bjerë vetë nga konsumimi i pushtetit, përkundrazi vetëm sa forcohet nga metodat e terrorit. Nuk është një sistem që i njeh institucionet, por që i kap dhe instrumentalizon për të goditur armiqtë e brendshëm. Sa më shumë kohë i lihet, aq më shumë e kalcifikon të keqen.
Për t’u përballur me të duhen burra dhe gra të vendosur, të motivuar dhe përkushtuar. Ata që besojnë se me ndryshimet e Kodit Zgjedhor do të mund të ngrenë sistemin e vrarë të votës në këtë vend, janë amatoreskë. Kurrë dhe në asnjë vend institucioni i votës nuk është rivendosur përveçse me revolucione.
Ata që besojnë se mund të ketë një dekriminalizim me ligje dhe negociata me vetë të inkriminuarit ushqejnë iluzione, sepse krimi nuk pastrohet me kozmetikë. Opozita duhet të fitojë kohën. Nëse ajo rrjedh, edhe nervi i rezistencës qytetare ndrydhet.
Kërcënimet e Ramës në drejtim të Bashkimit Europian janë të ngjashme me ato të Gedafit. Edhe Gedafi kur pa fundin, sikurse edhe Rama sot, kërcënoi Europën kur ndaj tij nisi izolimi ndërkombëtar dhe rënia nga pushteti. Gedafi deklaronte atëherë se në rast se ai do të sulmohej, atëherë Italia do të pushtohej nga terroristët dhe emigrantët.
Është një gjuhë prej terroristi kjo e Ramës që kërkon t’i imponohet Bashkimit Europian me sjelljen e një pengmarrësi të lirive të qytetarëve në këmbim të sigurisë së pushtetit të tij kriminal.
Prej kohësh Rama investohet politikisht në shumëfishimin e këtij rreziku imagjinar që mund t’i kanoset Europës nga Shqipëria nëse ai nuk do të jetë në pushtet. Në fakt, ai e sheh këtë lëvizje politike, si gurin e fundit për t’u mbyllur gojën komunitetit ndërkombëtar ndaj manipulimit të zgjedhjeve në Shqipëri, blerjes së votave dhe instalimit të regjimit kriminal.
Vrasja e oficerit të RENEA-s, Ibrahim Basha vazhdon të jetë e mbështjellë me shumë mister. Eshtë pohuar nga ministri i Brendshëm për implikim të struktuarave të policisë në këtë vrasje. Atëherë pyetja që shtrohet është se përse mediat e Ramës e shfaqën menjëherë këtë vrasje të lidhur me një skenar të anëtarëve të terroristëve të ISIS, në një kohë që Tahiri thotë se po hetohen për vrasjen edhe policë të tij? A kemi një skenar të pastër politik në vrasjen e Ibrahim Bashës që i shkon për shtat edhe kërcënimeve të djeshme të Ramës ndaj BE-së?

Bledi Kasmi.

Kategori
Uncategorized

Grida dhe Ambasadori Amerikan

Ambasadori Amerikan ne Tirane , ka harruar per disa caste  qe kryeministri i vendit po priste ne radhe per ta takuar ate.

Ai qesh dhe i gezohet bukurise se Grida Dumes, pa e vrare mendjen per Linda dhe Edi Ramen qe e priten ne radhe per disa minuta.

A Thua ambasadori respekton bukurine, apo opoziten shqiptare.

Kategori
Uncategorized

Berisha thirrje shqiptareve: Ngrihuni.

 

Ish-Kryeministri Berisha deklaroi dje nga salla e Parlamentit se vetëm një revolucion demokratik do të mund të shpëtonte vendin nga klika kriminale në pushtet që sot po qeveris vendin. Ai tha se nuk do të jetë e largët dita kur shqiptarët do të ngrihen kundër klikës së krimit në pushtet për të rrëzuar dyshen Rama-Meta. Duke kujtuar 2 korrikun e vitit ‘90, Berisha tha se është koha për një apel të fuqishëm ndaj shqiptarëve për të kuptuar se zgjidhja duhet të vijë nga vetë qytetarët. “Mos mendoni se ky vend do të ecë përpara, kurrë në këtë mënyrë. Sot është 2 korriku, është dita e heronjve të ambasadave. Ata që thyen murin e Berlinit në Tiranë, ata ishin mosha juaj, por e bënë atë për lirinë, e bënë atë që ju të votonit të lirë, kurse sot bijtë e etërve të tyre po bëjnë të njëjtën gjë me votën tuaj. Koha për një apel të fuqishëm; mos prisni kurrë të vijë kush të zgjidhë këtë punë. Në një analizë të gjatë të të gjithë faktorëve të udhëhequr nga mazhoranca që çuan në krimin elektoral të prishjes dhe shkatërrimit të zgjedhjeve, Berisha u bëri thirrje qytetarëve të ngrihen për të marrë në dorë fatet e vendit e për të rrëzuar krimin nga pushteti. Ish-Kryeministri theksoi rëndësinë e ndërhyrjes ndërkombëtare gjithashtu në betejën e shqiptarëve kundër krimit që sot po qeveris vendin. “Duhet ‎një ndërhyrje ndërkombëtare për të shpëtuar nga krimi dhe kriminelët, nga ngritja e krimit dhe kriminelëve kurse Edi Rama sfidon trupin diplomatik, miqtë tanë dhe u tha s’ka asnjë. Po pse e them unë këtu? E them vetëm për një arsye të dashur qytetarë, se nëse ju s’merrni në dorë këtë problem, absolutisht kabineti tjetër, në përbërje të tij do të jetë Shullazi, në përbërje të tij do të jetë kryekontrabandisti më i madh, qeveria do të ketë kriminelët më të damkosur të rajonit, sepse ata do t’i shpëlajë Edi Rama, do të thotë se nuk janë. Ndaj dhe thirrja ime për qytetarët shqiptarë, ngrihuni, se pa një revolucion demokratik nuk ka kurrë zgjidhje, se vetëm një revolucion mund t’u tregojë vendin kësaj klike që vendos krimin në piedestal e që ngarkoi bandat në qeveri për të shtypur, për t’u terrorizuar, për t’u tallur ju”, u shpreh Berisha. Ai theksoi se ajo çfarë mbizotëroi në këto zgjedhje ishte terrori i bandave të krimit. “Çfarë spikati në këto zgjedhje. Këto zgjedhje si kurrë ndonjëherë në këto 23 vjet, u udhëhoqën nga bota e krimit. Edi Rama, kreu i meduzës së krimit shtetëror, emëroi në Kavajë, në Krujë dhe në bashki të tjera, me dhjetëra e dhjetëra kriminelë të damkosur për drogë, prostitucion, vrasje si këshilltarë bashkie, si kryetar bashkie. Flamuri i këtyre zgjedhjeve ishte flamuri i zi i krimit. Fytyra e këtyre zgjedhjeve ishte faqja e zezë e krimit. Ky është funeral i zgjedhjeve. Çfarëdo që të thuash këtu shembujt janë të pafund. Por unë kam zgjedhur këtu për ta lexuar, jo raportin e PD, nuk kam zgjedhur as ditarin tim të zgjedhjeve, kam zgjedhur vetëm një zë të pavarur të shoqërisë civile. Për të paraqitur këtu faktet e pakundërshtueshme të këtij grupi të rinjsh, të sponsorizuar nga ambasada amerikane dhe në mos gaboj edhe nga dikush tjetër, për të bindur se çfarë janë betimet që bëtë ju këtu dhe krenaria juaj. Ky është një netuork që quhet ‘Za Lart’, (Raise Vioce). Dhe unë në respekt të tyre, sepse unë e kam dyfish raportin tim, PD e ka trefish raportin e saj, por unë mendova të paraqes para shqiptarëve ato të dhëna, të cilat janë më të pavarura se gjithë të tjerat, të paraqes një punë të përgjegjshme të një grupi të rinjsh që u kërcënuan, por nuk u mposhtën, që bënë gjithçka për të mbrojtur votën e shqiptarëve dhe dua t’i falënderoj shumë për këtë akt. Së fundi, do ta mbyll edhe një herë me një vlerësim të madh për të gjithë ata që më 2 korrik, 25 vjet më parë bënë aktin e madh të trimërisë dhe u përballën në rrugët e Tiranës me regjimin gjakatar. Ka 25 vite dhe shumë prej tyre sot nuk dihet se ku janë, por në Shqipëri ka mbetur merita dhe mirënjohja e pakufishme ndaj tyre për aktin e madh. Ka mbetur frymëzimi, që uroj sot të frymëzojë shqiptarët të ngrihen kundër kësaj klike që u ka rrëmbyer atyre gjënë më të çmuar të jetës, përveç familjes, u ka rrëmbyer votën e lirë. Unë kam bindjen se në këtë mënyrë nuk është e largët dita kur ju të rrokulliseni siç e meritoni! Sepse po hymë këtu në këtë sallë për një funeral, po hymë në këtë sallë në seancën e funeralit të votës së lirë, në funeralin e zgjedhjeve, që një klikë i shkatërroi ato në mënyrën më përfundimtare, në mënyrën më të papërgjegjshme. Ajo preku dhe rrënoi, me të gjithë mekanizmat e shtetit mafioz, e mafies shtetërore, e krimin shtetëror çdo parim të zgjedhjeve të lira e të ndershme. Jam i vetëdijshëm, se krenarëve që i dhanë dhe goditjen e fundit demokracisë kjo nuk u pëlqen”, tha Berisha.

Replika me Sterkajn: Do përfundosh aty ku e meriton

Gjatë fjalës së tij dje në Parlament, ish-Kryeministri replikoi edhe me deputetin socialist, Paulin Sterkaj, i cili po ndërhynte herë pas here nga vendi. Duke i kujtuar atij incidentin e rëndë që shkaktoi gjatë numërimit të votave në Malësinë e Madhe ku Sterkaj i vendosi pistoletën në kokë kreut të PD së Malësisë së Madhe. “Shko qëllo me revole njerëzit në qendra votimi, mos ki merak se këtu jemi, se për atë je. Ka parë ky Parlament shumë si ty po të gjithë kanë përfunduar aty ku meritoni. Ta dish mirë ti”, iu drejtua Berisha Sterkajt.
Fushata e terrorit, presioneve dhe kërcënimeve ndaj qytetarëve për të mos votuar kandidatët e PD u shtri në të gjithë vendin. Rama i kërcënoi publikisht zgjedhësit duke u thënë se nëse votonin kandidatët e djathtë do të mbeteshin pa investime, pa drita, pa ujë. Ish-Kryeministri denoncoi këtë mekanizëm, duke e cilësuar atë si ndëshkim mesjetar ndaj qytetarëve. “Në këto zgjedhje si kurrë ndonjëherë në një vend të lirë, pluralist, njerëzit e opozitës u sulmuan me ndëshkime mesjetare, do të mbeteni pa ujë, do të mbeteni pa drita, do të mbeteni pa investime po votuat kandidatët e opozitës, a thua se buxheti i shtetit ishte buxhet familjar i Partisë Socialiste dhe jo buxheti i taksapaguesve shqiptarë, pavarësisht nga forcat politike që i përkasin. Ky është mekanizmi dhe dilni këtu krenarë. Kjo është ndërgjegjja juaj? Që t’i thoni popullit opozitar se do t’u lëmë pa ujë e pa drita po nuk votuat kandidatët e qeverisë”, u shpreh Berisha.

Blerja masive e votave nga paratë e drogës, krimit e prostitucionit

Banda në pushtet mobilizoi të gjitha grupet e organizuara kriminale, të cilat me paratë e drogës e prostitucionit blenë masivisht votat e shqiptarëve duke tjetërsuar vullnetin e tyre e duke deformuar në mënyrën më skandaloze procesin zgjedhor dhe rezultatin e tij. Duke e cilësuar fushatën e 21 qershorit si fushatën më të pabarabartë në histori, Berisha u ndal tek shumat marramendëse të parave që dyshja Rama-Meta shpërndau përmes bandave të saj për të blerë votat e qytetarëve. “Mbi zgjedhësit shqiptarë vërshuan lumenjtë e drogës, paratë e drogës, të prostitucionit, të kontrabandës dhe evazionit fiskal si kurrë më parë, si kurrë ndonjëherë, vetëm në dy ditë, në fushatën e Tiranës, kandidati i mazhorancës së krimit ka shpenzuar për reklama televizive më shumë se të gjitha shpenzimet e të gjithë fushatës elektorale nga kandidati i Partisë Demokratike dhe i opozitës. Nga buronin këto para që shndërroheshin në reklama televizive, që mbushnin rrugë, shtylla, salla, pallate, nga dolën këto? Pra, lumenjtë e parave të krimit, të evazionit, të kontrabandës, vërshuan mbi zgjedhësit shqiptarë. Dy ditë kushtuan më shumë se sa dy muaj të një kandidati tjetër. Në këto zgjedhje si kurrë në histori, aparati shtetëror dhe institucionet nga kreu i qeverisë tek i fundit u moblizuan, më keq se në zgjedhjet e 1991, në luftë kundër opozitës”, tha Berisha. Ai tha se në mënyrë skandaloze qeveria vuri në funksion të fushatës elektorale dhe kandidatëve të saj të gjitha asetet shtetërore dhe institucionet. “Reparte ushtarake të forcave speciale u ngopën me flamuj të rreckosur të banditëve të krimit, shkollat, spitalet, të gjitha institucionet, jo vetëm njerëzit, por edhe infrastruktura e tyre, u vunë në funksion të mazhorancës së krimit. Ata, të cilët pretendojnë se këto ishin zgjedhjet më të mira, dy gjëra do t’u them. Së pari, historia e vëzhgimit të zgjedhjeve ka problemet e saja në Shqipëri. Në zgjedhjet e 2001 u larguan duke thënë më të mirat, por u kap tjetri dhe u fotografua tek merrte nga Fatos Klosi çantën me para, në ‘Princ Park’, i ngelën në fyt paratë e marra. Dokumentet e opozitës përmbysën gjithçka, ua mbetën në fyt paratë e marra. Prandaj u them që të mos u mbetet në fyt, ruani gjakftohtësinë, shihni dokumentet, mos u bëj avokat. Nuk kam dëgjuar asnjë të thotë ato që thoni ju, por nëse e thotë, i them ka dokumente opozita”, u shpreh Berisha.

Kategori
Uncategorized

Berisha-ndërkombëtarëve: Mos legjitimoni zgjedhjet.

Harta Rama-Meta, 45 bashki me 840 mijë vota, PD me 671 mijë, 15 bashki

Përmes ndarjes së re territoriale, me të cilën Rama dhe Metën futën vendin në zgjedhjet e 21 qershorit shënohet një diskriminim i pashembullt i votës së qytetarëve, kjo pasi ndarja administrative e kalkuluar për qëllime elektorale nuk përkthen siç duhet votën e qytetarëve, duke minimizuar rëndësinë e saj e duke e llogaritur sipas interesave elektorale.

Për ta sqaruar me shifra këtë pazar elektoral që PS dhe LSI bënë duke miratuar reformën territoriale, rezulton se koalicioni i majtë, i cili mori 840 mijë vota për kandidatët e tij fitoi 45 bashki, ndërkohë që koalicioni i djathtë që mori 671 mijë vota për kandidatët e tij fitoi vetëm 15 bashki. Diferenca mes votave të fituara nga dy koalicionet dukshëm nuk justifikon numrin e bashkive të fituara nga e majta, duke treguar qartazi se si Rama dhe Meta përmes ndarjes territoriale kanë deformuar vullnetin e qytetarëve.

 

Sipas kësaj përllogaritjeje, rezulton se kandidatët e opozitës kanë fituar me mesatarisht 48 mijë vota për kandidat, kundrejt mesatarisht vetëm 17 mijë votave për një kandidat fitues të mazhorancës. Ish-Kryeministri Berisha përmes një komenti dje në Facebook, deklaroi se një nga aspektet në antidemokratike të zgjedhjeve të 21 qershorit ishte ndarja e pabarabartë elektorale. “Kjo ishte farsa zgjedhore më diskriminuese, më e pabarabartë në tërë historinë e vendit. 1 votë e popullit opozitar vlente vetëm 30% të një vote për qeverinë! Njëri nga aspektet më të shëmtuara dhe më antidemokratike të zgjedhjeve të 21 qershorit ishte pabarazia dhe diskriminimi ekstrem i fuqisë elektorale të votës së dhënë për kandidatët e opozitës krahasuar me fuqinë elektorale të një vote të dhënë për kandidatët e qeverisë. Kështu, në sajë të pseudoreformës territoriale, që në të vërtetë faktohet katërcipërisht si elektorale dhe gerrymandering të saj, është arritur që kandidatët e opozitës të fitojnë me mesatarisht 48 mijë vota për kandidat, kundrejt mesatarisht vetëm 17 mijë vota për një kandidat fitues të mazhorancës”, shprehet Berisha. Ish-Kryeministri argumenton më tej se, “Me këtë mekanizëm antidemokratik të diskriminimit të fuqisë elektorale të votës së qytetarëve shqiptarë në varësi nga preferencat politike, klika në pushtet dënoi votën e popullit opozitar për të patur tre herë më pak fuqi zgjedhëse se sa votat e mbështetësve të qeverisë. Prandaj dhe me gjithsej 840 mijë vota për kandidatët, koalicioni i qeverisë ka sot 45 kryetarë bashkie apo 300%, apo tre herë më shumë kryetarë të bashkive se sa opozita, e cila ka me 671 mijë vota gjithsej 15 kryetarë bashkie apo tre herë më pak se sa qeveria, ndërkohë që diferenca në vota në përqindje për kandidatët opozitë/qeveri është gjithsej vetëm 11% më shumë për koalicionin qeverisës”.

Berisha-ndërkombëtarëve: Mos legjitimoni zgjedhjet.
Ish-Kryeministri Berisha ka përsëritur dje thirrjen ndaj ndërkombëtarëve për të mos legjitimuar zgjedhjet e 21 qershorit, duke theksuar se pazaret me ndarjen elektorale ashtu si dhe manipulimi masiv i procesit zgjedhor i bëjnë këto zgjedhje më jo demokratiket në historinë e vendit. Berisha u bëri thirrje qytetarëve që të mos pranojnë poshtërimin e votës së tyre. “Edhe një herë thirrja ime për komunitetin ndërkombëtar është: mos legjitimoni zgjedhjet e 21 qershorit, ato janë zgjedhjet më të padrejta, më të pabarabarta, më të shëmtuara në historinë e këtij vendi. Unë këtu paraqita vetëm një aspekt, mjerisht, në tërësi të injoruar të këtyre zgjedhjeve që dëshmon se këto zgjedhje janë shumë më të pabarbarta se zgjedhjet e vitit 1991. I bëj thirrje popullit opozitar të mos pajtohet kurrë me këtë diskriminim poshtërues për të, që i ndan shqiptarët për fuqinë zgjedhëse të votës në qytetarë të dorës së parë, ata që mbështesin qeverinë dhe qytetarë të dorës jo të dytë, por të tretë, ata që mbështesin opozitën, vota e të cilëve kushton vetëm sa 30% e votës së një mbështetësi të qeverisë”, shkruan Berisha në reagimin e tij në rrjetin social Facebook.

Si e ndau Rama dhe Meta hartën për të fituar bashkitë
Ndarja absurde e territorit që zvogëlon rëndësinë e votës. Numri i organeve të qeverisjes vendore në qarqet
e jugut të vendit është më i lartë se në ato të qendrës apo të veriut të vendit pavarësisht numrit të popullsisë
Absurditeti më i madh i reformës territoriale të hartuar nga Rama-Meta qëndron në ndarjen e pabarabartë të qeverisjes vendore. Edhe pse rindarja është bërë me të njëjtat kritere në të gjithë Shqipërinë, numri i organeve të qeverisjes vendore në qarqet e jugut të vendit është më i lartë se në ato të qendrës apo të veriut të vendit. Kështu, në jug të Shqipërisë do të funksionojnë 31 kryetarë dhe 31 këshilla bashkie, ndërsa qendra dhe veriu i Shqipërisë do të kenë së bashku 30 kryetarë dhe 30 këshilla bashkie. Po kështu, Qarku i Tiranës do të ketë 5 njësi, ai i Durrësit vetëm 3, ndërsa ai i Gjirokastrës do të ketë 7 të tilla, edhe pse shumë më i vogël si popullsi se Durrësi dhe shumë herë më i vogël se Qarku i Tiranës. Kjo sjell një pabarazi të madhe jo vetëm në raport me kryetarët e bashkive, por mbi të gjitha në raport me këshillat dhe raportin këshilltar/banorë midis këtyre këshillave. Bazuar në formulën e parashikuar nga Ligji 8652/2000 për numrin e këshilltarëve në bazë të popullsisë, raporti është plotësisht i deformuar. Kjo cenon rëndë barazinë e përfaqësimit, për rrjedhojë peshën e votës. Pra, është thyer parimi kushtetues i barazisë së votës. Kështu, në bashkitë e vogla, një këshilltar do të përfaqësojë më pak banorë sesa në njësi të mëdha si Durrësi, Elbasani, Shkodra, etj., dhe shumë herë më pak se një këshilltar i Bashkisë së Tiranës. Kështu vota për këshillin bashkiak e një zgjedhësi në Tiranë ka vlerë disa herë më të vogël se vota e një zgjedhësi në Roskovec. Nga ana tjetër, Durrësi dhe bashki të tjera të reja, bazuar në kriterin kushtetues të shtetasve dhe jo të Censusit 2011, e kanë kaluar fashën e parafundit prej 100.000–200.000 banorësh, të cilës i përket një këshill me 45 anëtarë. Pra, qytetarët e Durrësit janë të nënpërfaqësuar në raport me qytetarët e njësive që janë pak mbi 100.000 banorë dhe kanë po ashtu si Durrësi 45 këshilltarë për t’i përfaqësuar. Nga ana tjetër, banorët e bashkisë së re të Tiranës, përveç një shtrirjeje shumë të madhe gjeografike që cenon subsidiaritetin, janë edhe më shumë të nënpërfaqësuar, sepse numri 55 i anëtarëve të këshillit është krejtësisht jopërfaqësues për popullsinë e madhe të Bashkisë së re të Tiranës, sidomos në krahasim me njësitë e tjera. Kjo është një formë e dukshme dhe e rëndë e gjeometrisë aktive zgjedhore dhe cenon rëndë parimin e barazisë së votës. Po kështu, ndarja e miratuar me ligjin e ri ka aplikuar edhe fenomenin tjetër negativ, atë të “gerrymandering”. Shembull flagrant për këtë është Bashkia e Shkodrës. Në të njëjtën situatë është edhe Bashkia e re e Tiranës. Territori i saj është shtrirë duke përmbledhur sa më shumë njësi të favorshme për mazhorancën në pushtet, përfshirë ish-Komunën e Shëngjergjit pas malit të Dajtit në mënyrë që të sigurohet një rezultat i qëndrueshëm zgjedhor në favor të mazhorancës parlamentare që ka miratuar këtë ligj. Për më tepër, bashkisë së re i është bashkuar edhe ish-Komuna e Zall-Herrit. Kjo komunë nuk ka lidhje tokësore të drejtpërdrejtë me Bashkinë aktuale të Tiranës dhe mund të bashkohet me to vetëm nëpërmjet Bashkisë së Kamzës, Komunës së Paskuqanit ose asaj të Dajtit. Nga analiza e materialeve të përdorura për miratimin e ligjit të ri të ndarjes territoriale-administrative, rezulton se kriteri i përdorur për rishikimin e kufijve, përcaktimin e kritereve demografike dhe ekonomike të eficencës së njësive të reja të vetëqeverisjes, është përdorur kriteri i popullsisë rezidente të përpunuar nga legjislacioni për Censusin e popullsisë të vitit 2011. Ky kriter është plotësisht në kundërshtim me Kushtetutën. Të gjithë shqiptarët, nga Veriu në Jug të vendit kundërshtuan prej muajsh të tërë hartën elektorale Rama-Meta.

Kategori
Uncategorized

Balli Kombetar per Shqiperi Etnike.

Kryesia e Organizatës Balli Kombëtar në Mërgim në mbledhjen e saj të datës 10 Qershor 2015, vendosi të njoftojë opinion publik mbarëkombëtar se Organizata jonë e traditës dhe rezistencës së armatosur kundër sllavokomunizmit dhe pushtuesve të…
ballikombetar.info.
_______________
 I nderuari kryeministër i Republikës së Kosovës, zotëri Mustafa.
Këshilli Koordinator i Ballit Kombëtar për Shqipëri etnike shprehë konsideratë dhe respekton plotësisht vendimin demokratik të deputetëve të Parlamentit të Republikës së Kosovës për mosaprovimin e ndryshimeve kushtetuese.Stafi drejtues i Këshillit Koordinator të Ballit Kombëtar për Shqipëri etnike mbështet një dialog të hapur të qeverisë me të gjitha partitë opozitare për themelimin e nevojshëm të Gjykatës për Krimet e Luftës. E gjykojmë si tejet të dëmshëm dhe aspak demokratik presionin e koordinuar politik dhe psikologjik kundër deputetëve dhe votes së lirë në Parlamentin e Republikës së Kosovës. Vendimet e Parlamentit të Republikës janë valide dhe ato duhet të respektohen nga të gjithë. Mosrespektimi i vendimeve të Parlamentit përmes procedimit të serishëm, do të na detyronte të vihemi në mbrojtje të vlerave të demokracisë, lirisë, sovranitetit shtetëror dhe të drejtës sonë për bashkim kombëtar. Zotëri kryeminstër, komunizmi ka vdekur tashmë dhe ai nuk mund të ringjallet as me ndihmën e ambasadorëve të akredituar në Kosovë.Prandaj, duke qenë të përkushtuar kundër ç’farëdo ushtrimi të drejtësisë selektive në trajtimin ligjor dhe politik të krimeve të luftës, Këshilli Koordinator i Ballit Kombëtar për Shqipëri etnike shprehë brengën e arsyeshme kundër instalimit të segregacionit kushtetues ndaj shqiptarëve. Segregacioni kushtetues ndaj shqiptarëve rrezikon seriozisht stabilitetin rajonal, ndikon në humbjen e besimit te shteti ligjor dhe pamundëson perspektivën demokratike e euroatlantike të Republikës së Kosovës.

Ju lutem zotëri kryeminsitër,
pranoni shprehjen e brengës dhe përkushtimit tonë

Këshilli Koordinator i Ballit Kombëtar për Shqipëri etnike
Arber Gashi, sekretar i përgjithshëm

 

_____

 

Interesi i Serbisë është i shumanshëm dhe ai mbetet në përgjithësi armiqësor ndaj Kosovës dhe shqiptarëve, megjithatë, jo çdo e keqe na vjen nga Serbia dhe nga serbët! Këtë duhet t’a kemi të qartë njëherë e përgjithmonë dhe është mirë të shmangim mbivlerësimin e tepërt në raport me serbët, sepse problemi i tashëm shqiptaro-serb ishte, është dhe mbetet edhe në të ardhmen problem i gjeopolitikës, problem i orientimeve dhe pozicionimeve politike të të dyja kombeve karshi konjukturave politike të kohës. Në të kaluarën, Serbia, si pushtuese e dhunshme e trojeve shqiptare ka kryer aktet më të rënda të gjenocidit për të cilat nuk ka dhënë asnjëherë përgjegjësi në përputhje me masën e krimit që e ka kryer mbi shqiptarët dhe tokat e tyre. Kjo ka ndodhur edhe për shkak të paaftësisë historike të shqiptarëve për të unisuar në maksimum identitetet e veçanta brenda një identiteti më të lartë, siç është dhe perceptohet në Europë kombi modern. Me këtë fenomen kontradiktor shqiptarët ballafaqohen edhe sot, dhe për këtë arsye, çështjen e rrezikimit dhe mbrojtjes nga aktet e mundshme të terrorizmit duhet parë e analizuar në një kontekst më të gjerë. Duke i luftuar në mënyrë aktive dobësitë dhe anomalitë tona të brendshme, duke organizuar një sistem të mbrojtjes efikase nga infiltrimi i shërbimeve të huaja, por edhe duke treguar vigjilencë ndaj veprimtarisë së të gjitha organizatave joqeveritare, ne si shoqëri sigurojmë minimumin e asaj që quhet mbrojtje aktive nga aktet e terrorizmit. Zhvillimet e viteve të fundit kanë dëshmuar se çasja politike dhe sidomos ajo fetare për ndryshim të identitetit dhe krijimin e një identiteti të veçantë për qytetarët shumicë në Kosovë, ka sjellur një situatë të cilën e kemi vështirë t’a menaxhojmë pa tensione të brendshme. Në këtë periudhë të zhvillimit tonë, Kosova cilësohet me apo pa të drejtë si shoqëri dhe identitet i kontestuar, kjo edhe për shkak të paaftësisë sonë për t’u ballafaquar me sfidat e kohës. Megjithatë, pavarësisht kontestimit si sfidë me të cilën ballafaqohemi ne sot, jo gjithmonë të huajt janë fajtor për ato që ndodhin në Kosovë. Ne jemi faktori kryesor që duhet të marrë dhe ofrojë përgjegjësi për veprimtarinë tonë politike, ushtarake, policore, ekonomike dhe fetare në vendin tonë. Kur ne të kemi kryer detyrat tona, atëherë edhe të tjerët do t’a ndërrojnë qëndrimin ndaj nesh. Kjo vlenë sidomos për interesat armiqësore të fqinjëve tanë, e të cilët ende mbajnë të pushtuara me miratim ndërkombëtar, një pjesë të madhe të tokave shqiptare.

__

foto e Arber Gashi

___

Bisedimet e Brukselit nuk do të sjellin asgjë të mirë për shqiptarët. Përmes bisedimeve të Brukselit, shteti serb legalizon pushtimin e veriut të vendit dhe krijon një qeveri paralele të menaxhuar nga Beogradi, eventualisht të monitoruar përkohsisht nga OSBE. Qeveritarët e Kosovës, përmes bisedimeve të Brukselit synojnë mbijetesën e tyre politike, ruajtjen e pushtetit autoritar, sigurinë e privilegjeve ekonomike dhe materializimin e interesave partiake pas Marrëveshjes së Brukselit. Ndërsa në anën tjetër, mediatorët nga Brukseli shpresojnë dhe synjonë larjen e duarve nga krimi, njësoj sikurse bëri Ponc Pilati me Jezu Krishtin. Pak a shumë, ky do të jetë rezultati final i bisedimeve të Brukselit, pavarësisht trumbetimeve për arritjen e marrëveshjes historike. Pas bisedimeve politike në Bruksel, Kosova do të jetë një krijesë e përqudshme, vend demokratik po se po, por në të cilin shqiptarët do të kenë vetëm të drejta qytetare. Përmes bisedimeve të Brukselit, qytetarët tanë do t’i fitojnë të gjitha të drejtat që ju kanë munguar deri tash, siç janë për shembull lëvizja e lirë, pranimi i Kosovës në OKB, Marrëveshja e Stabilizim Asociimit me BE dhe njohja nga Serbia. Pas bisedimeve të Brukselit, të gjithë pa përjashtim do të ndjehemi si NEWBORN.
__

GJYKATË SPECIALE PËR MBAMENDJEN TONË

Mosvotimi i Gjykatës Speciale në Parlamentin e Kosovës po diskutohet me emocione që i tejkalojnë bindjet racionale të të gjithë njerëzve vullnetmirë! Pse kaq zhurmë dhe akuza të pabazuara për një vendim demokratik të Parlamentit të Kosovës?! Siç duket, dëshira e shumicës për t’a parë Kosovën të çliruar nga mëdyshjet e arsyeshme e ka sjellur një situatë të tillë, në të cilën, me apo pa arsye, po vihet në dyshim përcaktimi i politikës vendore për integrime euroatlantike.

Propozimi për themelimin e Gjykatës Speciale nuk erdhi si rastësi apo dëshirë e ndërkombëtarëve për të sunduar vullnetin politik të qytetarëve të Kosovës. Përkundrazi, presioni ndërkombëtar erdhi si rezultat i paaftësisë politike të qeverive të PDK-së për të dhënë përgjigjen e duhur, duke mbështetur në mënyrë aktive formimin e Gjykatës për Krimet e Luftës, e përmes së cilës, dilema e sotme për kinse dëshirën e mangët për ballafaqim me të kaluarën tonë nuk do vihej fare në tryezën e diskursit publik vendor e ndërkombëtar. Që nga rishpallja e pavarësisë më 2008, qytetarët tanë i kanë votuar dhe toleruar qeveritë autoritare të drejtuara nga PDK-ja e Hashim Thaçit, Jakup Krasniqit, Fatmir Limajt dhe Kadri Veselit! Në këtë konstatim objektiv, besoj se nuk ndryshon asgjë formimi i Partisë NISMA për të shpëtuar pushtetin personal të Jakup Krasniqit dhe Fatmir Limajt. Reagimi aspak i matur dhe tejet tendencioz e antikombëtar i Hashim Thaçit dhe qeverisë së tij ndaj sfidës që po e priste Kosovën nga Raporti i Dik Martit, e ka sjellur Kosovën buzë humnerës dhe dështimit. Përgjegjësinë për këtë gjendje duhet t’a ndjejë edhe Jakup Krasniqi, sepse jo rrallë, dekaratat e tij politike kanë qenë tendencioze dhe iracionale. Nuk mbrohen “çlirimtarët” duke e mbështetur paaftësinë e kryerjes së detyrave që i morën përsiper qeveritë e kaluara të Hashim Thaçit! Të njëjtën këngë, “Zot bone llugë” e kanë kënduar edhe partitë e atëhershme opozitare. Asnjëra prej partive të atëhershme opozitare nuk është angazhuar me seriozitet maksimal për formimin e Gjykatës për Krimet e Luftës! Partitë opozitare nuk janë ulur anjëherë së bashku për t’a diskutuar seriozisht sfidën me të cilën po ballafaqohet Kosova sot!

Kosova ka nevojë për një kalitje të mbamendjes, për një vetëdijësim cilësor, për një profesionalitet në politikbërje dhe jo për tenderomani fjalimesh, e as për angazhime dhe lotë krokodili kur çdo gjë merr fund dhe vendi të jetë mbështetur për murin kinez! Kosova ka nevojë për një opozitë të mirëfilltë kombëtare dhe çlirimtare. Opozitë kombëtare, sepse pjesa dërmuese e partive opozitare menaxhohet nga ish kuadrot komuniste të Sigurimit të Enver Hoxhës. Politikë çlirimtare, sepse nuk kemi tjetër rrugëdalje! Ne si qytetarë duhet të çlirohemi me forcat tona nga “çlirimtarët” uzurpatorë të pasurisë publike, nga uzurpatorët e lirisë, nga uzurpatorët e fjalës së lirë, nga listat politike të “veteranëve të luftës” dhe nga frika e paarsyeshme nga ndërkombëtarët.

_

_

JO GJYKATË SPECIALE PËR OPOZITËN

Vendimin e djeshëm të Parlamentit të Kosovës duhet rerspektuar dhe analizuar me gjakftohtësi e pa emocion, sepse të gjithë pajtohemi njëzëri, se aty ku mungon opozita nuk ka demokraci të mirëfilltë. Na pëlqeu apo jo, Kuvendi i Kosovës votoi dhe rezultatin e këtij votimi duhet t’a respektojnë të gjithë. Kjo vlenë edhe për miqtë tanë euroatlantik, të cilët pa asnjë dyshim kanë dhënë kontributin e pamohueshëm për çlirimin e Kosovës. Megjithatë, kjo situatë nuk është e parrugëdalje. Rrugëdalja si mundësi reale ka qenë e mundshme kahherë, por, paria vendore dhe burrështetasit, siç e pëlqejnë t’a quajnë vehten klanokracia e “hyqmetit” të “listave të çlirimtarëve”, kurrnjëherë nuk ka treguar gatishmëri për themelimin e Gjykatës për Krimet e Luftës! Pse? Pse një pritje kaq e gjatë? A do të thotë kjo neglizhencë shumëvjeqare, bashkfajësi e pozitës dhe opozitës për gjendjen e krijuar? Po, pa dyshim se përgjigja do të ishte po. Dhe, kur jemi te kërkesa e drejtë e qytetarëve për themelimin e Gjykatës për Krimet e Luftës, politika vendore ka bërë gabime të shumta, përfshirë aty edhe të gjithë opozitarët e sotëm!

Prandaj, para se të procedojë një Gjykatë Speciale për inate të opozitës, qeveria e tashme në krye me Isa Mustafën duhet t’a bartë përgjegjësinë që i takon. E njëjta përgjegjësi, ndoshta edhe më e theksuar për shkak të kompetencave që i posedon, bie mbi EULEX-in. Pyetja se cili është rezultati i deritashëm i këtij misioni me kompetenca marramendëse për sundimin e ligjit, kërkon përgjigje? Qytetarët e ndjejnë, se rezultati i misionit të EULEX-it është baraz me zero. Prandaj, mjaftë më me pallavra elektorale nga foltorja e Parlamentit të Kosovës dhe zyrat e qeverisë! I preferojmë gjithashtu edhe ambasadorëve të akredituar në Kosovë; ju lutemi të nderuar ambasadorë, ndaleni presionin e padrejtë psikologjik ndaj qytetarëve të Kosovës, sepse jemi ne ata, qytetarët e këtij vendi që kanë nevojë më shumë se askush tjetër për pastrimin e shtetit tonë nga të gjithë kriminelët e luftës, dhe jo vetëm për pastrimin e prapanicës së disa kuaziçlirimtarëve shqipfolës. Nga ju shpresojmë të jeni miq të qytetarëve të Kosovës, e jo vetëm partner biznesi të pushtetarëve dhe sundimtarëve autoritar të këtij vendi.

Qytetarët e Kosovës janë unik dhe nuk duan të bëjnë dallime mes kriminelëve, ashtu siç ua kërkon padrejtësisht raporti i Dick Marty. Krimi është krim dhe ai duhet dënuar pa mëshirë nga një Gjykatë për Krime Lufte. Kushdo që t’a ketë kryer krimin e luftës, serb ose shqiptar, duhet të ballafaqohet me drejtësinë. Ndërsa mbështesim themelimin e Gjykatës për Krime të Luftës, ne si qytetarë të Kosovës i themi Jo segregacionit në drejtësi. Drejtësia vendore duhet të japë verdiktin e saj të paanshëm për të gjitha krimet e luftës, përfshirë aty edhe vrasjet e pasluftës, të cilat, për qudinë e të gjithëve, mbetën të patrajtuara dhe të pasqaruara deri më sot! Këtë fakt tronditës nuk do t’a korrigjonin kompetencat e parapara për Gjykatën Speciale, të cilat do t’a suspendonin tërësisht, atë pak e hiq sovranitet që e posedon Kosova sot.

foto e Fatmir Roshi
foto e Fatmir Roshi
foto e Fatmir Roshi
foto e Fatmir Roshi
foto e Fatmir Roshi

 

__

E kaluara jonë e afërt na obligon të angazhohemi me seriozitet, përkushtim dhe profesionalizëm të theksuar në procesin e pashmangshëm të ballafaqimit me krimet e luftës. Këtë kërkesë primare dhe shumë të nevojshme, politika vendore e Kosovës e ka neglizhuar me vite të tëra. Ajo, para se t’a përceptoj si obligim moral dhe detyrim ligjor ndaj qytetarëve të Republikës, të drejtën e tyre e ka shfrytëzuar kryekëput për nevoja elektorale dhe si monedhë për kusuritje në bisedimet e shumta, kinse për të trasuar rrugën e europianizimit të Kosovës.

Por, Kosova nuk europianizohet me klanokraci, autoritarizëm, tenderomani dhe praktikimin e marksizmit ortodoks të Georgi Plekanovit. Asaj i nevojitet më shumë se kurrë, një dritë shprese për liri dhe demokraci të mirëfilltë. Kosovës tonë, i nevojiten si kurrë deri më tash, miq dhe asistent profesional në rrugëtimin e saj shumë të vështirë. Kuadrot profesionale nuk mungojnë. Atyre duhet dhënë hapësirën e nevojshme përmes një qeverie teknike të ekspertëve, e cila, në dy vitet e ardhshme do të duhej t’a menaxhojë vendin dhe të inicojë procesin e dekriminalizimit të politikës vendore.

__

Vlerësimi i Organizatës joqeveritare Freedom House për Kosovën është i bazuar në fakte, sepse, në realitet, demokracia në Kosovë nuk ekziston fare. Në Kosovë, autoritarizmi kujdeset për koekzistencën e klanokracisë dhe mafiokracisë, e të cilat, së bashku e mundësojnë zhvillimin dhe përparimin e antikulturës së quajtur tenderokraci. Klanokracia vendore është treguar shumë e zhdërvjelltë, sepse me punën e saj ka arritur të fuqizojë mafiokracinë e bashkuar të vendorëve me disa kuadro të dështuara të ndërkombëtarëve. Në Kosovë, akti më i lartë juridik i shtetit është sankcion dhe dënim politik për popullin shumicë, për shqiptarët. Kushtetuta e Kosovës, si akt i imponuar përmes bisedimeve të Vjenës dhe e cila mbahet në jetë përmes autoritarizmit, forcës ushtarake të ndërkombëtarëve dhe policisë servile vendore, i cenon të drejtat demokratike të shqiptarëve. Ambasadat e akredituara në Prishtinë, deri më tani e kanë mbështetur autoritarizmin, klanokracinë dhe mafiokracinë, duke e mundësuar padrejtësinë, siç është në fakt manipulimi me demokracinë. Një herë në katër vjet, qofshin ato zgjedhje lokale apo vendore, banorët e Republikës së Kosovës kanë të drejtën të shijojnë pjesmarrjen në fushata elektorale. Këto zgjedhje, zakonisht janë shfrytëzuar për blerje të votave dhe manipulim të proceseve zgjedhore. Duke jetuar në varfëri ekstreme, qytetari i Kosovës është shëndërruar në skllav modern, të cilit mbijetesa i mundësohet vetëm nëse tregohet servil i autoritetit, është mik me ndonjë klanokrat që i ecë fjala te mafiokracia, ose nëse ka arritur me pak para të figurojë në Listën e Veteranëve të UÇK-së.

__

Të burgosurit shqiptar në IRJM janë në një gjendje shumë të rëndë dhe ata po torturohen e terrorizohen ç’njerëzisht. E them me përgjegjësi të plotë ligjore dhe politike, se dhuna ndaj ushtarëve dhe komandantëve të UÇK-së në burgjet raciste të IRJM-së dhe më gjerë në rajon po mbështetet politikisht nga Qeveria e Kosovës, Qeveria e Shqipërisë, Qeveria e Serbisë dhe vazalët puthadorë të kriminelëve e organizatorëve kryesor të masakrës së Kumanovës; e organizatorët kryesorë janë Ali Ahmeti, Nikolla Gruevski dhe Sasho Mijalkov. Partitë ogurzeza dhe shqipfolëse në IRJM, disa prej tyre të themeluara nga qendra të vendimmarrjes antishqiptare, mbajnë përgjegjësi të plotë për gjendjen e robërisë, varfërisë së qëllimshme dhe asimilimit të institucionalizuar ndaj shqiptarëve. Në sovjetin IRJM, Bashkësia Europiane po ballafaqohet me kriminelë ordiner në krye të shtetit artificial, të cilët i shërbejnë një drejtësie të implementuar për të siguruar segregacionin etnik, sundimin e përhershëm dhe robërinë ndaj shqiptarëve atje. IRJM-ja është dëshmuar të jetë sovjeti i fundit artificial në Gadishullin Ilirik, e të cilin opinioni politik europian me të drejtë e percepton si simbol dhe bastion i një mentaliteti të perënduar në kontinent. Zyrtarët e shtetit monstër ishin pjesmarrës në organizimin dhe zbatimin e planit të miratuar për likuidim të të gjithë komandantëve dhe ushtarëve të padëgjueshëm të UÇK-së. Ky plan, sipas informatave që posedojmë është finalizuar në dhjetorin e vitit 2014. Meqenëse sovjetit IRJM mbijetesën politike dhe ekonomike po ia mundëson vazaliteti dhe bashkpunimi i kriptokomunistëve shqipfolës të Tiranës, Prishtinës, Beogradit dhe Shkupit, nuk pritet ndonjë reagim dhe as ndihmë eventuale për ushtarët e burgosur, pjesmarrës në Betejën e Kumanovës. Strukturat e posaqme të qeverive në rajon janë duke përgatitur skenarët e radhës, përmes të cilëve sigurohet implementimi i ZSO-së, Republikës Srpska në territorin e Kosovës. Për këtë qëllim, pra, për të deinstitucionalizuar plotësisht vullnetin politik të shqiptarëve të Kosovës, qeveritë në rajon e shfrytëzojnë edhe ndihmën e madhe që ua ofrojnë qarqet vahabiste. Duke i paraqitur shqiptarët e Kosovës dhe ata të IRJM-së si një turmë e cila ka më shumë nevojë për identitet fetar se sa për një shtet modern dhe demokratik, qarqet antishqiptare synojnë të vulosin sa më parë marrëveshjet e përgatitura me Qeveritë e Kosovës dhe Shqipërisë; marrëveshje të cilat ua sigurojnë grupeve të caktuara të interesit, mbajtjen e pushtetit politik, ekonomik, policor e ushtarak edhe në dekadën e ardhshme.

__

foto e Fatmir Roshi
foto e Fatmir Roshi
Kategori
Uncategorized

Basha: Ja 8 kandidatët e inkriminuar!

grupiKryetari i Partisë Demokratike, Lulzim Basha, foli me emra konkretë për kandidatët e inkriminuar të së majtës në këto zgjedhje. Ai përmendi edhe bandat e përfshira në zgjedhje.

“Unë dua të sjell sot para jush vetëm disa prej rasteve flagrante te dhunimit të standarteve të zgjedhjeve, dhe deformimit te vullnetit te zgjedhesve.

Ndonëse Partia Demokratike dhe aleatët tanë ndërkombëtarë SHBA, BE, PE u angazhuan fuqimisht në procesin e dekriminalizimit, dyshja Rama Meta në shpërfillje të hapur të angazhimeve të tyre formale kandiduan në zgjedhjet vendore përfaqësues të botës së errët të krimit si Artur Bushi në Krujë, Artur Bardhi në Kurbin, Elvis Rroshi në Kavajë, Ndoni në Këlcyrë, Peçi në Tepelenë, Qaja në Devoll, Kokoneshi në Divjakë, Hasalla në Peqin, individë që ushtruan presion të hapur ndaj zgjedhësve, punonjësve të administratës si dhe përdorën paratë e krimit të organizuar për të blerë vota.

Në zgjedhje u përfshinë banda të lidhura me pushtetin, të cilat vepruan me si njësi paramilitare për të kërcënuar, trembur dhe dhunuar kandidatët, akitivistët dhe zgjedhësit tanë para syve të policisë që nuk ndërmori asnjë masë edhe përkundrejt denoncimeve të opozitës. si ajo Shullazit dhe Xhabaftëve në Tiranë dhe Vorë, “Hakmarrja për Drejtësi” në Lushnje dhe në Vlorë, bandat e Ben Qimes në Fier, banda e Kazazëve në Kavajë, bandat e Taullaut, Dokles, Lul Berishës, dhe Hoxhes në Durrës, banda e Spahinjve në Bulqizë banda e Suel Celës në Elbasan etj.

I dënuari me burgim të përjetshëm përr për vrasjen e kryekomisar Dritan Lamajt, Arben Frroku u përfshi në një fushatë të ethshme në Pukë. Ai jo rastësisht u lirua pak para zgjedhjeve por si garanci për të punuar në krah të Edi Ramës në Pukë me të cilët është parë dhe në ambiente publike. Si shpërblim Aben Frroku mori të drejtën për t’u larguar jashtë vendit vetëm pak ditë para se ai të dënohej me burgim të përjetshëm nga gjykata e Apelit,” tha Basha.