Ish-kreu i Policisë së Shtetit, letër publike për Agron Tufën
Ish Drejtori i Policisë, Ahmet Prençi
Që Agron Tufa, bashkë me familjen, iku nga vendi i tij, unë e mora vesh nga lajmet.E konfirmova menjëherë këtë lajm dhe u trishtova shumë.
Ishim takuar disa herë këtë vit dhe kishim biseduar për breshërinë e kërcënimeve dhe debateve që ai përballej me personazhe të pushtetshëm dhe eksponentë të shumtë, përkrahës të regjimit ish-komunist dhe të ish-Sigurimit të Shtetit. Nga bisedat me të nuk më kishte shprehur kurrë një ide të tillë, për t’u larguar nga Shqipëria, ndonëse e shikoja të dëshpëruar e gati të vetmuar në këtë luftë publike, parimore dhe institucionale.
Agroni ishte i vetmi si Drejtor i një institucioni që nuk e drejtonte mazhoranca. Të gjithë institicionet tashmë janë nën thundrën e partisë shtet, nën urdhërat e Kryeministrit të plotfuqishëm. Të gjithë. Pa përjashtim. Përfshirë dhe pushtetin gjyqësor. Iku tashmë drejtori i fundit i një institucioni të krijuar si rekomandim i Këshillit të Evropës. Pra, iku një kryetar i një institucioni dhe me këtë rast njëkohësisht kanë thyer rëndë dhe shpirtin e një poeti.
Ai u gjend përballë kërcënimesh e shantazhezh deri me jetë. Kërcënime për të dhe familjen, për të 5 fëmijët e tij. Jo rrallë më ishte drejtuar për t’u konsultuar për të përballuar këtë hall të madh. Unë, si miku i tij, që kisha një jetë në institucionet e sigurisë dhe mund e duhet të bëja diçka për të. Ai, jo pa qëllim, më drejtohej për të gjetur mënyrën ligjore për të siguruar veten, bashkëshorten dhe pesë fëmijët e tij. Ai iu drejtua institucioneve të zbatimit të ligjit policisë dhe prokurorisë, pasi kërcënimet i vinin publikisht, në rrugë elektronike, por edhe në rrugët e Tiranës ku Agroni lëvizte çdo ditë në aktivitetin e tij.
I vinin nga persona anonimë, që i adresonin kërcënime direkte për jetën e tij dhe të familjes, për shkak të funksionit që kryente.
Duke ditur se institucionet i kanë mekanizmat e plotë për ta zgjidhur shumë shpejt çështjen, përpiqesha ta qetësoja, por pa sukses. Kur kaloi kohë e gjatë dhe asgjë s’po zgjidhej isha i bindur se askush nuk kishte vullnet për ta zgjidhur këtë problem. Megjithatë, rezervohesha për të mos ia pohuar këtë Agronit.
Agron Tufën e kam njohur dhe takuar për së pari në vitin 1985, në Peshkopi. Unë nga Reçi, ai ishte nga Sohodolli. Ishim pothuaj moshatarë. Të dy e donim letërsinë. Të dy shkruanim poezi.
Mua më botuan asokohe një cikël me poezi tek Ushtima e Maleve falë mësuesit tim të ndjerë, poetit Islam Çenga. Agronit nuk ja botonin poezitë asokohe, megjithëse ishte shumë i talentuar. Të dy ishim me biografi të keqe, por ai shumë më keq se e unë. Mua mu vonua e drejta e studimit një vit, ai vazhdoi studimet vetëm pas vitit 90.
Agroni studioi dhe iu përkushtua në kohë të plotë letërsisë. Studioi shumë, krijoi shumë, punoi shumë dhe me përkushtim, botoi shumë. Fitoi disa çmime, sepse ishte i talentuar e shumë kërkues në përkushtimin e tij. Unë krenohesha dhe lumturohesha me letërsinë e tij të spikatur. Krenohesha me suksesin e tij.
Kur mori detyrën e Drejtorit të Institutit të Studimeve për Krimet dhe Pasojat e Komunizmit (ISKK) mua më erdhi mirë. Kam ndjekur në vijimësi punën, aktivitetet dhe botimet e këtij Instituti. Kam lexuar botime të këtij Instituti me histori dhe ndodhi trishtuese, dëshmi tronditëse e prova drithëruese, autorë e dëshmitarë të mbijetuar që dëshmojnë për këto krime monstruoze e të paimagjinueshme të regjimit komunist e të Sigurimit të Shtetit.
Misioni i tij dhe i kolegëve të tij, u mbështetën me fisnikëri nga Fondacioni Konrad Adenauer. Pa këtë fondacion, puna e tij dhe e institucionit do ishte thuajse një iluzion.
Mungesa e kësaj mbështetje nga institucione, organe dhe donacione të tjera tregojnë se kujdestarët që ruajnë qelsat e krimeve të stalinizmit shqiptarë janë më të fortë se ajo pjesë e shoqërisë që kërkon të hedh dritë mbi të kaluarën për të siguruar të ardhmen.
Mbase pikërisht tek mos nxjerrja në dritë e krimeve dhe mos-dënimi dhe mos-denoncimi i tyre, duhet parë dhe lehtësia me të cilën kaloi ylberin e saj politik Rilindja socialiste drejt një kornize autoritarizmi, që po bëhet kërcënim për demokracinë.
Agron Tufa në të gjithë qasjen e tij publike dhe me kontributin shkencorë për zbardhjen e së kaluarës diktatorjale, ishte një pasqyrë e kulluar, e pa krisur, tek e cila nuk donin të shihnin veten armata që i shërbeu atij regjimi. Kjo armatë burokratësh enveristë, në fillim e gjuajti me gurë këtë pasqyrë, për ta thyer. Sulmuan Institutin dhe punonjësit e tij. Ua prenë fondet. Deshën ta shkrijnë. Nuk e bënë dot. Tani që drejtuesi i këtij institucioni iku, ata e pështyjnë me të njëjtën këlbazë, që dikur përdornin kundër imperializmit amerikan, kundër vatikanit. Madje dhe kundër shkrimtarëve reaksionarë të veriut ku përfshihej Fishta, Koliçi, Camaj, Pipa, Harapi etj etj.
Kjo është një shfaqje tragji-komike që do të ishte periferike nëse do të kishte në fokus vetëm zotni Tufa. Ishte tërmeti i 26 Nëntorit, në fakt, që bëri edhe një rrënim tjetër: -ky tërmet hodhi poshtë gjithë ngrehinën panagjerike të qeverisë që kish përgatitur për gjoja festimet e 75- vjetorit të çlirimit.
Rilindistët kanë kohë që luftojnë e punojnë për ta ndarë shoqërinë tonë të lodhur nga tranzicioni në Ne dhe Ata. Ky proces seleksionues nuk bëhet si dikur në ballë të brigadave me punëtorët e fermës apo ndërmarrjeve, por përmes syrit vigjilent të kontrollit kibernetik të postimeve në internet.
Agron Tufa edhe sikur të kishte ikur nga kjo jetë larg qofte, ai përsëri do mbetej një poet, shkrimtarë e veprimtarë i shkëlqyer i këtyre tre dekadave. Por për fat të mirë ai është i fortë dhe më i kalitur për ta bërë penën e tij një shigjetë drite për vitet që vijnë. Ai do të jetë nobelisti i parë shqiptarë. Pa ekzilin e poetit, ndoshta nuk do ishte i plotë fati i një shkrimtari të shquar si Agron Tufa.
Mjaftuan këto pak ditë dhe reagimet që rrethuan largimin e Tufës, për të kuptuar se sa pak jemi larguar nga vitet 90-te. Mjerisht
Agroni si poet, studiues dhe shkrimtar; i denjë për detyrën që i ishte ngarkuar, u përfshi shpirtërisht dhe u përball me këtë masakër njerëzore që kishte ndodhur nën komunizëm. Reagoi fort e vazhdimisht. Mos vallë s’duhet ta kishte bërë.
Mendoj gjithë ditën që ka bërë gjënë e duhur. Ai ka mbi një vit që u kërcënua indirekt e direkt, në gazetë dhe publikisht, në televizion e në rrugë, nga anonimë dhe njerëz me pushtet. Në misionin e tij u mbështet nga opozita dhe shoqëria, por i gjithë mekanizmi shtetëror ishte krejt kundër tij.
Mendoj që bëri mirë që iku. Iku në një vend të BE-së, duke dhënë dorëheqjen dhe kaq. Sigurimi i fëmijëve për një prind është detyrë themelore dhe e shenjtë. Ai këtë ka bërë. Tashmë është i lirë të bëjë atë që di të bëjë më mirë. Të shkruaj e krijojë në një vend të lirë. E di, krejt i trazuar dhe i trishtuar për Atdheun që ka lënë. Ikja dhe azili janë krejt personale, nuk përbëjnë vepër penale
Në normalitet, Kryeministri duhet që dikujt t’ia kërkojë llogarinë për këtë ikje. Nuk mund të thotë Kryeministri dhe askush tjetër se Agron Tufa është bandit, nuk mund të thotë se Agron Tufa është kriminel, nuk mund të thotë për të që do ta gjejmë ku të jetë strukur që ta sjellim këtu të japë llogari para drejtësisë së reformuar, siç tha për oficerët e policisë në ekzil. Agron Tufa shkruan bukur dhe fliste qartë. Kaq. Nëse qeverisë i vjen e keqja nga këto, atëherë kjo shoqëri duhet të reflektojë thellë se ku po jetojmë, në çfarë regjimi jemi
Kam ndjekur këto orë reagimet për këtë arratisje! Respekt për Besnik Mustafajn, Elez Biberajn, Bardhyl London, Arben Çejkun, Rexhep Shahun, Izet Durakun, Jonila Godolen, Entela Kasin, Virion Graçin, Agron Shehaj, Pëllumb Nakon, Nebil Çikën, Lindita Çelën, Kujtim Cakonin, Agron Gashin, Balil Gjinin, Faruk Murtajn, Zhaneta Barxhajn, Gentiana Sula –Mara, Erl Kodrën, Parid Turdiun, Yzedin Himën, Bajram Karabollin, Ervin Nezhën, Shkëlqim Abazin etj. Ndjesë për ndonjërin që s’e kam përmendur. Një falenderim për secilin
Me trishtim kam ndjekur komentet e ndonjë personaliteti të letrave që lëshuan vrerin e tyre të zi kundër Agron Tufës. Nuk do ua përmend emrin, sepse i kam lexuar here pas here, por në këtë rast mu neveritën. Mu neveritën, pasi këta nuk kanë thënë asnjë fjalë kur në Parlamentin shqiptarë u përfaqësuam më banditë e kriminelë, me trafikantë droge e femrash, me përdhunues e me vrasës dhe s’ju kam lexuar asnjë rresht. Agronin le ta shajnë si antikomunist. S’ka asnjë problem, por jo si shkrimtar, si studiues, si përkthyes, si profesor, si qytetar i mirë dhe i angazhuar. Jo, këtë s’duhet ta bëjnë njerëz të të njëjtit profesion si Agroni. Dhe e gjith kjo për hir të parties, të nostalgjisë së tyre për regjimin e kaluar komunist.
Pra, atë e shajnë dhe e fyejnë rëndom si antikomunist, pikërisht në këtë moment shumë të vështirë për të dhe për të vetmen arsye se po nxirrte në pah krimet e komunizmit, pra për shkak të detyrës, sepse më parë se të kryente këtë detyrë Agron Tufa as nuk është kërcënuar dhe as nuk është fyer dhe as nuk është shantazhuar nga askush. Kjo nuk është e denjë për njerëzit e letrave dhe mendjehapur. Kjo nuk është e denjë për njerëz që duhet ta duan, ta pasurojnë dhe ta shpien përpara letërsinë e kulturën shqiptare.
Agron Tufa, në këtë sfidë pas 30 vitesh të rrëzimit të komunizmit, mendoj se ishte krejt i vetëm nga përkrahja shtetërore. U ndje i vetëm, i pambrojtur, i pa mbështetur, ndaj dhe u largua. Mbështetja më e mire ishte hetimi i shpejtë, i plotë dhe i gjithanshëm i rasteve të kërcënimeve të tij. Vendosja e autorëve para drejtësisë nuk do kishte sjellë këtë veprim të Z. Tufa.
Ai nuk është një gangster që i ka hyrë rrugës së krimit për të mbijetuar. Nuk ka emigruar për këtë qëllim Agroni. Ai është një shkrimtar, një poet, një njeri i ndjeshëm që iu ngarkua një detyrë që e bëri me pasion, me devotshmëri, me ndjenjë e përkushtim. Prandaj përfundoi kështu. E dhimshme të ndodh kjo me shkrimtarët e një vendi. Në vendin ku ka shkuar do jetë një qytetar model, se i tillë është edukuar e formuar Agron Tufa.
Si një qytetar i angazhuar me 25 vjet përvojë në organet ligjzbatuese shqiptare dhe si drejtues i Policisë së Shtetit për disa vite nuk mund të rri pa u tërhequr vëmendjen ish-kolegëve që janë marrë me rastin e z. Tufa. Një rast i tillë është shumë lehtë për t’u hetuar e për t’u sqaruar. Zgjidhja ligjore e rastit në kohë, identifikimi dhe procedimi i autorëve nuk do krijonte këtë situatë të vështirë për një njeri që nuk i sjell asnjë të keqe shoqërisë, përveçse të mira. Të kenë parasysh ata oficerë dhe prokurorë se janë rrjeshtuar me aktorët kryesorë që imponuan këtë largim të Agron Tufës.
Agronit i uroj shëndet bashkë me bashkëshorten dhe fëmijët. E këshilloj mos të lexojë gazeta dhe lajme shqiptare, pasi këtu vazhdojnë edhe sot të hapen gazetat me kërcënime kriminale ndaj tij. Ata që kryen krime në kohën e komunizmit e kërcënuan Agronin që kishte detyrë të dokumentonte veprimtarinë kriminale të tyre, janë po ata që sot pas ikjes së tij hedhin baltë për të denigruar figurën e tij.
Tipike këto metoda të ish- Sigurimit të Shtetit. Nëse Agron Tufa paska shkelur ligjin pse pikërisht tani hidhen këto shashka të shëmtuara, thjesht e vetëm për të përbaltur figurën e tij Sa për sulmet, denigrimet, provokimet, përçmimet dhe korin e sharistave, i kujtoj Agronit fjalën e urtë dibrane; lisin më të gjatë e rreh era më tepër.
Agron, shkruaj i lirë në një vend të lirë. Shkruaj jo vetëm për trishtimin tënd por dhe për dëshpërimin tonë.
*****
Agron, write freely in a free country. Write not only about your sadness but also about our despair.
Former Head of State Police, public letter to Agron Tufa
Ahmet Prenci
Since Agron Tufa and his family left his country, I found out about the news. I immediately confirmed the news and was very sad.
We had met several times this year and had talked about the barrage of threats and debates he faced with powerful characters and numerous exponents, supporters of the former communist regime and the former State Security. From conversations with him, he had never expressed such an idea to me to leave Albania, though I found him desperate and almost lonely in this public, principled and institutional war.
Agron was the only Director of an institution not governed by the majority. All institutions are already under the umbrella of the state party, under the orders of the almighty Prime Minister. All. Without exception. Including the judiciary. The last director of an institution set up on the recommendation of the Council of Europe has departed. So, a head of an institution fled and on this occasion at the same time severely broken the soul of a poet.
He faced life-threatening threats and blackmail. Threats to him and his family, to his 5 children. I was often asked to consult to cope with this great affliction. I, like his friend, had a life in security institutions and could and should do something for him. He, not unintentionally, turned to me to find the legal way to provide for himself, his wife, and his five children. He addressed law enforcement agencies to the police and prosecution, as threats were made publicly, not only electronically, but also on the streets of Tirana where Agron was moving daily in his activity.
He came from anonymous individuals who addressed direct threats to his and his family’s lives because of the function he performed.
Knowing that the institutions had the full mechanisms to resolve the matter very quickly, I tried to calm it down, but to no avail. When the time came and nothing was solved, I was convinced that no one had the will to solve this problem. However, I was reserved not to confirm this to Agron.
I met Agron Tufa for the first time in 1985 in Bishop. I from Reçi, he was from Sohodol. We were almost peers. We both loved literature. We both wrote poetry.
I was then published a cycle of poetry in Mountain Exercise thanks to my late teacher, the Islamic poet Chenga. Agron was not publishing poetry at the time, though he was very talented. We both had bad biographies, but he was much worse than me. I was deprived of my right to study for one year, he continued his studies only after 90.
Agron studied and devoted himself full-time to literature. He studied a lot, created a lot, worked hard and dedicatedly, published a lot. He won several awards because he was talented and very demanding in his dedication. I was proud of and delighted with his remarkable literature. I was proud of his success.
When I was appointed Director of the Institute for Crime and Consequences Studies (ISKK), I was well received. I have been following the work, activities and publications of this Institute. I have read publications of this Institute with history and sad events, shocking testimony and tremendous evidence, surviving authors and witnesses testifying to these monstrous and unthinkable crimes of the Communist and State Security regime.
His mission and that of his colleagues were generously supported by the Konrad Adenauer Foundation. Without this foundation, his and the institution’s work would be almost an illusion.
The lack of this support from other institutions, bodies and donations shows that the guardians who guard the keys to the crimes of Albanian Stalinism are stronger than that part of society that seeks to shed light on the past to secure the future.
Perhaps it is precisely in not bringing the crimes to light and not condemning them and denouncing them, and the ease with which their political rainbow crossed the Socialist Renaissance towards an authoritarian framework that is becoming a threat to democracy.
Agron Tufa in all his public approach, and with his scientific contribution to whitewash the dictatorial past, was a pure, unadulterated mirror in which the armies that served that regime did not want to see themselves. This army of Enverist bureaucrats first stoned this mirror to break it. Attacked the Institute and its employees. They cut their funds. They wanted to melt it. They couldn’t. Now that the head of this institution has fled, they spit on him with the same sting, once used against American imperialism, against the Vatican. Even against reactionary writers in the north that included Fishta, Kolici, Camaj, Pipa, Harapi etc.
This is a tragic-comic show that would be suburban if only Mr. Tufa had the focus. It was the earthquake of November 26, in fact, that caused yet another devastation: -the earthquake threw down all the ungodly government building that had supposedly prepared for the celebrations of the 75th anniversary of liberation.
Renaissance people have long been struggling and working to separate our society from the transition to We and They. This selection process is not done as once at the forefront of brigades with farm or enterprise workers, but through the watchful eye of cyber control of online mailing.
Even if Agron Tufa had escaped from this life far and wide, he would still have been a brilliant poet, writer and activist of these three decades. But fortunately he is strong and seasoned to make his pen a light arrow for years to come. He will be the first Albanian Nobel laureate. Without the poet’s exile, the fate of a prominent writer like Agron Tufa would probably not be complete.
These few days and the reactions surrounding Tufa’s departure were enough to realize how little we have left the 1990s. alas
Agron as a poet, scholar and writer; worthy of the task entrusted to him, he became spiritually involved and faced this human massacre that had taken place under communism. He reacted strongly and consistently. Maybe he shouldn’t have done it.
I think all day he did the right thing. He has for over a year been threatened indirectly and directly, in the newspaper and publicly, on television and on the streets, by anonymous and power-hungry people. In his mission he was supported by the opposition and society, but the entire state mechanism was against him.
I think he did well to leave. Fled to an EU country, resigning and so on. Providing children for a parent is a fundamental and sacred task. He has done this. It is now free to do what it knows best. To write and create in a free space. You know, quite upset and sad about the Homeland he has left. Escape and asylum are completely personal, not a criminal offense
Normally, the Prime Minister should be held accountable for this escape. The Prime Minister and no one else can say that Agron Tufa is a thug, he cannot say that Agron Tufa is a criminal, he cannot say that we will find him wherever we are brought to account for the reformed justice, as he told police officers in exile. Agron Tufa writes beautifully and speaks clearly. So. If the government gets the worst of this, then this society must reflect deeply on where we are living, what regime we are in.
I have been following these hours the reactions to this escape! Respect for Loyal Mustafaj, Elez Biberaj, Bardhyl London, Arben Cejkun, Rexhep Shah, Izet Durak, Jonila Godolen, Entela Kasin, Virion Graçin, Agron Shehaj, Pigeon Nakon, Nebil Çika, Lindita Çela, Kujtim Cakoni, Agron Gashi, Balil Gji Faruk Murtaj, Zhaneta Barxhaj, Gentiana Sula-Mara, Earl Kodra, Parid Turdiu, Yzedin Hima, Bajram Karabolli, Ervin Nezha, Shkelqim Abazi etc. Sorry for anyone I haven’t mentioned. A thank you to everyone
Sadly I have followed the comments of any personality of the letters who issued their black gall against Agron Tufa. I will not mention their name because I have read them from time to time, but in this case I was disgusted. I was disgusted, as they did not say a word when we were represented in the Albanian Parliament by thugs, criminals, drug traffickers and women, rapists and murderers and I did not read any lines. Let Agron be insulted as an anti-communist. No problem, but not as a writer, as a researcher, as a translator, as a professor, as a good and engaged citizen. No, people of the same profession as Agron do not have to do this. And all for the sake of the party, their nostalgia for the past communist regime.
So, he is often insulted and insulted as an anti-Communist, at this very difficult moment for him and for the sole reason that he was highlighting the crimes of Communism, namely because of his duty, because before he had done this task Agron The herd has neither been threatened nor insulted nor blackmailed by anyone. This is not worthy of paper people and open-minded. This is not worthy of people who must love, enrich and promote Albanian literature and culture.
Agron Tufa, in this challenge after 30 years of the overthrow of communism, I think was completely alone with state support. He felt lonely, vulnerable, unsupported, and left. The best support was the prompt, thorough and comprehensive investigation of his threats. Bringing the perpetrators to justice would not have brought Mr Tufa’s action.
He is not a gangster who has gone down the crime path to survive. Agron has not emigrated for this purpose. He is a writer, a poet, a sensitive man who was entrusted with a task that he did with passion, devotion, feeling and dedication. So it ended like that. It is painful to happen to the writers of a country. In the place where he has gone he will be a model citizen, who was educated and formed Agron Tufa.
As a citizen engaged with 25 years of experience in the Albanian law enforcement agencies and as head of the State Police for several years I cannot stand the attention of former colleagues dealing with the case of Mr. Tufa. Such a case is very easy to investigate and to clarify. Timely legal resolution of the case, identification and prosecution of the perpetrators would not create this difficult situation for a person who does no harm to society but good. Bear in mind those officers and prosecutors that have clashed with the key actors that imposed this departure of Agron Tufa.
I wish Agron health with his wife and children. I advise him not to read Albanian newspapers and news, as here continue to open newspapers with criminal threats against him. Those who committed atrocities under Communism threatened Agron with the task of documenting their criminal activity, but those who today, after his departure, muddy to denigrate his image.
Typical these methods of ex-State Security. If Agron Tufa violated the law why these ugly slaps are thrown right now, just to tame his figure As for the attacks, denigrations, provocations, contempts and choruses of charisma, I remind Agron of the Dibran proverb; the longer the oak the more the wind blows.
Agron, write freely in a free country. Write not only about your sadness but also about our despair.
Advertisement
Occasionally, some of your visitors may see an ad here,
as well as a Privacy & Cookies banner at the bottom of the page.
You can hide ads completely by upgrading to one of our paid plans.
IMPROVE NOW DISMISS THE MESSAGE
Share this:
TwitterPress ThisShtypePocketRedditPinterestTumblrLinkedInFacebook
Similar
The fascist queen attacks the Tufts
The fascist queen attacks the Tufts
Red Crocodiles…
Red Crocodiles…
The son of the party leader, the murderer, the trafficker, the hostage-taker who was protected by narcotics
The son of the party leader, the murderer, the trafficker, the hostage-taker who was protected by narcotics
by @live.com on December 6, 2019
Scroll to posts
«Reshat Salt and Tractor group” Fatherland “in Vlora
Leave a Reply
Entered as @ longata.com. Exit?
comment
Notify me of new comments by email.
Notify me of new posts by email.
Search for:
Most Recent Posts
Agron, write freely in a free country. Write not only about your sadness but also about our despair.
AL in Sweden. 