Aleksandër S. Pushkin (1799 – 1837)
Nga mësuesi im kujdestar Ligor Prifti USA/
Të shtunë, më dy nëndor në shkollën e mesme të qytetit të Maliqit mblidhen ish nxënesit e atij gjimnazi, Matura 1979, për te shenuar dyzetvjetorin e perfundimit te studimeve ne ate gjimnaz. Ata vijne te permalluar per kohen e kaluar te jetes shkollore, per njeri-tjetrin, per shkollen dhe qytetin e vogel me kulture te madhe, vijne te permalluar per mësuesit e tyre te mençur e te palodhur, secili me mbresat e veta e të gjithe me respekt e dashuri. Nderkohe, ata vijne edhe te gezuar e shume kurjoze per te pare shoku shokun ne tjeter moshe, me tjeter luk e, sidomos, me tjeter status, familjare te mrekullueshem e me shume arritje ne femijet e tyre. Le te gezohen e lumturohen ne keto caste te paperseritshme. Ju urojme shendet e perhere qofshin te lumtur. I përshëndes me keto tre perkthime nga ky poet i madh. shume i njohur dhe per ata vetë. Kalofshin Bukur!
. . . . . . . .* * *
Mbi kodrat e Gruzisë e natës mjegull ra;
. . . . . Përtej Aragva oshëtin.
Trishtimi s’më lëkund, as brengat e mëdha.
. . . . . Në to je ti që vetëm ndrin.
Je ti aty, je ti …ndaj, dëshpërimin tim
. . . . . .Asgjë s’e vret, s’e shqetëtson,
Dhe zemra rishtaz ndizet, bëhet flakerim,
. . . . . E ndjen, dikush e dashuron.
Një të huaje
Në gjuhën që nuk e kupton
Të shkruaj vargje lamtumire,
Me shpirt që dehja ma sundon
Të lus vëmendje miqësie:
O mike, gjer të jem venitur,
Prej ndarjes ëndrra të jetë tharë,
Nuk mund të rri pa u zhuritur
Me sy, o mike, pa të parë.
Një tjetër në të pastë joshur,
Veç zemrës sime i beso,
Akoma drithmat s’i janë sosur,
Ti mundesh t’i lexosh ato.
. . . . . . .Elegji 2
I lumtur kush prej vetvetiu
Pranon pa frikë t’i hyjë pasjonit.
Në fatin që s’e njeh njeriu
E brishta shpresë e ledhaton;
Që rrezja e hënës nëpër terr
E deh me ëndrra në mesnatë,
Dhe kyç besniku pa u ndjerrë
Të vashës derë shkon t’ia hapë.
Në jetën time brengash bluar
S’kam patur gaz kënaqesish.
Mu vyshk dhe shpresa e praruar,
Të jetës gonxhe në brymë, mjerisht;
Me dhimbje fluturoi rinia,
Të jetes lule shkuan kot;
Me la të humbur dashuria,
Por s’i harroj të sajit lot
, , , , , I perktheu Ligor S. Prifti
AL in Sweden. 